http://www.baka-tsuki.org/project/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=77.65.84.194 2026-05-17T04:43:01Z User contributions MediaWiki 1.43.1 http://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_School_DxD_-_Tom_9_rozdzial_3&diff=421390 2015-03-01T10:18:30Z

<p>77.65.84.194: /* Część 5 */ wyrazy weszłem zamienione na wszedłem.</p> <hr /> <div>==Żywot 3: Grupa bohaterów przybyła==<br /> <br /> <br /> ===Część 1===<br /> <br /> -Dobrze! Tak trzymaj!<br /> <br /> -Tak!<br /> <br /> Był wczesny ranek drugiego dnia szkolnej wycieczki. Niebo właśnie zaczynało się rozjaśniać.<br /> <br /> Asia i ja używaliśmy hotelowego dachu do treningu.<br /> <br /> Podsumowując, to trenowaliśmy podstawowe ruchy od początku do końca. Asia ćwiczyła budowę refleksów potrzebnych do wypuszczania magii na bliski dystans.<br /> Ja ćwiczyłem reakcje i unikanie ataków na ekstremalnie bliskim dystansie.<br /> <br /> Dodać do tego podstawowy trening, te sesje będą trwać aż do dnia rozgrywki. Muszą być wykonywane dzień i noc! Trening choćby nie wiem co! Wierzyłem, że <br /> było to potrzebne, aby dogonić Sairaorg'a i Vali'ego.<br /> <br /> - - Stanę się silniejszy!<br /> <br /> Nawet jeśli działo się to powoli, krok po kroku, to było w porządku. Dla tego ciągłego postępu musiałem trenować.<br /> <br /> -Przepraszam, Asiu. Zajmuję ci czas moim treningiem nawet na wycieczce szkolnej.<br /> <br /> Powiedziałem, ciężko dysząc. Asia potrząsnęła głową.<br /> <br /> -Nie szkodzi. Jestem szczęśliwa, mogąc być z Isseiem-san w Kioto od samego rana.<br /> <br /> Asia uśmiechnęła się promiennie. Ah, ah, była taką wspaniałą dziewczyną! Asia-chan jest moją naj, najważniejszą Asią-chan. Jestem z niej taki dumny!<br /> <br /> -Posiadanie partnera jest bardziej efektywne, prawda?<br /> <br /> To był głos Kiby. Patrząc uważniej, to nie tylko Kiba, ale także Xenovia tutaj była.<br /> <br /> -Skoro już kupiłam drewniany miecz, to czy nie powinniśmy wytrenować się do tego stopnia, że prawie moglibyśmy zniszczyć to miejsce? Rozgrywka ze <br /> spadkobiercą rodziny Wielkich Królów się zbliża.<br /> <br /> Xenovia... wiem, że dobrze się bawisz, ale czy masz zamiar zabierać ze sobą ten miecz wszędzie, gdzie pójdziesz? Ale z drugiej strony, chyba nie było innego<br /> wyjścia, jak zniszczenie kilku atrakcji turystycznych, broniąc się przed atakami przeciwników.<br /> <br /> Gdy tak o tym myślałem, Kiba stworzył w swojej dłoni krótki miecz.<br /> <br /> -Xenovia, jeśli cokolwiek się stanie, użyj tego do walki.<br /> <br /> -Ah, święty miecz? Łatwo go będzie ukryć w szkolnej torbie. Dziękuję.<br /> <br /> Otrzymując miecz od Kiby, Xenovia obróciła nim zręcznie w ręce. Gdy Kiba wchodził w Balance Breaker, to nie tylko mógł tworzyć demoniczne miecze, ale<br /> także te święte pewnego kalibru. Jednakże, porównując je do legendarnych świętych mieczy, tym od Kiby czegoś brakowało...<br /> <br /> - - Ale wrogowie?<br /> <br /> Gdy tylko o tym pomyślałem, poczułem się zdemotywowany.<br /> <br /> Nawet tutaj miało dojść do walki. Czy to smocza moc przyciągała te wszystkie kłopoty...? Nienawidziłem takiej możliwości.<br /> <br /> Dając sobie policzek, odnowiłem swojego ducha. Muszę wziąć się w garść.<br /> <br /> -Tak! Zróbmy sobie dobry sparing przed poranną zbiórką!<br /> <br /> I w taki oto sposób, nasza poranna sesja treningowa rozpoczęła się na nowo.<br /> <br /> <br /> ===Część 2===<br /> <br /> -No dobra, ludzie!! Ruszamy!<br /> <br /> Oczy Kiryuu zalśniły, gdy wskazywała na przystanek autobusowy, a my, chłopcy, krzyknęliśmy w odpowiedzi.<br /> <br /> Wypadek pierwszego dnia mógł być niefortunny, ale skoro Sensei i dorośli tak nam powiedzieli, to musimy nacieszyć się zwiedzaniem najlepiej, jak tylko możemy.<br /> Słyszałem, że Saji i jego grupa także odwiedzali dzisiaj różne miejsca.<br /> <br /> Zajęcia drugiego dnia rozpoczęły się od wzięcia autobusu blisko dworca Kioto i jazdy w stronę Kiomizu-dera. Kupiliśmy na dworcu całodniowe bilety autobusowe,<br /> poczym ustawiliśmy się w kolejce do autobusu razem z innymi uczniami.<br /> <br /> Wsiedliśmy do autobusu i dojechaliśmy aż do Kiomizu-dera. Gdy podziwialiśmy nową scenerię, bus dojechał na miejsce.<br /> <br /> Po drobnych poszukiwaniach, odnaleźliśmy pochyłą ścieżkę wijącą się do Kiomizu-dera. Oh, te Japońskie domy wybudowane po obydwu stronach wyglądały<br /> bardzo interesująco.<br /> <br /> -Słyszałam, że nazwali to Pochyłością Trzech Lat. Jeśli stąd spadniesz, to umrzesz po trzech latach, eh?<br /> <br /> Ujawniła Kiryuu.<br /> <br /> -Ooch waaaa! Jakie to straszne!<br /> <br /> Asia była naprawdę przerażona i wtuliła się w moje ramię. Eh, eh, eh, to była tylko miejska legenda. Asia była bardzo niezdarnym dzieckiem i często się przewracała,<br /> więc naturalnym było, że bardzo się bała. Trzymając się mojego ramienia powinna czuć się bezpieczniej.<br /> <br /> - - ale wtedy, Xenovia także uchwyciła się mojego ramienia.<br /> <br /> - O-O co chodzi? Xenovia?<br /> <br /> Zapytałem zdumiony, ale Xenovia mamrotała do siebie z twarzą pozbawioną wyrazu.<br /> <br /> -...Japończycy włożyli straszne zaklęcia w swoje pochyłe ścieżki.<br /> <br /> Naprawdę w to uwierzyła! Xenovia-san, padająca ofiarą takiego nieporozumienia! Ale uważam to za jeden z jej uroczych aspektów.<br /> <br /> I tak oto nastała sytuacja, w której wspinałem się po pochyłej ścieżce z dwiema ślicznotkami, po jednej na moje ramię. W tym samym czasie czułem na sobie<br /> spojrzenia tych dwóch drani, pełne czystej nienawiści... fufufu, odpowiednia dawka zazdrości z pewnością była wspaniałym uczuciem!<br /> <br /> Na końcu pochyłej ścieżki pojawiła się masywna brama! To było Kiomizu-dera!<br /> <br /> Przechodząc przez wejście - - bramy Niou, chodźmy do Kiomizu-dera!<br /> <br /> -Spójrz, Asia! Ta świątynia gromadzi esencję pogańskiej kultury!<br /> <br /> -Tak! Tak! Możesz wyczuć jej historię z samego tylko wyglądu!<br /> <br /> -Niech żyją poganie!<br /> <br /> Pochłonięte podekscytowaniem, kościelne trio wygłaszało bardzo nieodpowiednie komentarze! Wy, wy tam, Bóg i Budda są tutaj! Czuję na sobie ich wzrok, więc<br /> nie zachowujcie się zbyt obraźliwie, ok?<br /> <br /> To był taras Kiomizu, który widziałem w telewizji! Spójrz tylko w dół... Tak, to było bardzo wysoko, ale dla obecnego mnie, taki upadek nie powinien stanowić<br /> problemu?<br /> <br /> Dlaczego ciągle nie mogę przestać myśleć o tego typu rzeczach? Niedobrze.<br /> <br /> Rzeczy powiązane z walką zdawały się wsiąkać w moje ciało!<br /> <br /> -Było chyba wielu, którzy spadli w dół i zostali uratowani.<br /> <br /> Wyjaśniła Kiryuu. Eh, więc nawet ludziom nic się nie stanie. Tak właściwie, to ludzie stąd spadali?<br /> <br /> Wewnątrz świątyni znajdowała się niewielka kaplica, używana do modlitw w celu zaliczenia klasy i miłosnych podbojów.<br /> <br /> Równie dobrze mogę wrzucić odrobinę drobnych do pudełka na modlitwy i pomyśleć życzenie. W końcu jestem uczniem. Ale skoro jestem też diabłem, to nie<br /> mam pojęcia, do jakiego stopnia Budda-sama spełni moje życzenia. Ale wciąż, chcę iść na uniwersytet.<br /> <br /> -Hyoudou, dlaczego nie spróbujesz z Asią przepowiedni miłosnej kompatybilności?<br /> <br /> Namówieni prośbami Kiryuu, Asia i ja wyciągnęliśmy miłosną przepowiednię... Jak wypadała kompatybilność?<br /> <br /> -Tu pisze &quot;wysoce sprzyjająca i pomyślna&quot;. Wychodzi na to, że jesteśmy bardzo kompatybilni, Asiu.<br /> <br /> Podsumowałem główną zawartość przepowiedni i wyjaśniłem Asi - jej twarz pokryła się rumieńcem, wyglądała na bardzo szczęśliwą.<br /> <br /> -Tak! Jestem taka szczęśliwa... taka szczęśliwa, naprawdę...<br /> <br /> Trzymając wróżbę z wielkim uczuciem, łzy płynęły jej z oczu! Oh, oh, to, że jest z tego powodu szczęśliwa, prawie czuję się z tego powodu zawstydzony! W<br /> każdym bądź razie, pozwólcie mi podziękować Buddzie-sama za zapewnienie związku pomiędzy Asią i mną. Jestem taki wdzięczny! Ponownie wychwalałem<br /> statuę Buddy, leżąc płasko na ziemi.<br /> <br /> -To jest wspaniałe.<br /> <br /> -Eh, eh, cudowne.<br /> <br /> -Czuję drobną ulgę.<br /> <br /> Xenovia, Irina i Kiryuu kiwały głowami w akcie aprobaty. Możecie już z tym przestać, to strasznie zawstydzające!<br /> <br /> -...Czy zostaliśmy olani?<br /> <br /> -Nie płacz, Matsuda. Po prostu wkopiemy Issei'owi, kiedy już wrócimy do hotelu.<br /> <br /> Ah, ta dwójka dąsała się w ciemnym kącie.<br /> <br /> Zrobiliśmy krótką rundkę po świątyni, kupiliśmy trochę suwenirów i udaliśmy się na przystanek autobusowy.<br /> <br /> -Następnym przystankiem jest Ginkaku-ji, Świątynia Srebrnego Pawilonu. Jeśli się nie pospieszymy, to czas ucieknie nam w mgnieniu oka.<br /> <br /> Kiryuu prowadziła, spoglądając na swój zegarek. Była to prawda, nim się spostrzegliśmy, była już dziesiąta rano. Jeśli mieliśmy odwiedzić jeszcze kolejne dwa<br /> miejsca, to nic z tego nie wyjdzie, o ile się nie pospieszymy, tak jak mówiła Kiryuu.<br /> <br /> Następne jest Ginkaku-ji! Wsiadając do autobusu jadącego w tamtym kierunku, opuściliśmy Kiomizu-dera.<br /> <br /> <br /> -Nie jest srebrne!?<br /> <br /> Osiągając Ginkaku-ji i widząc świątynię, to były pierwsze słowa Xenovia.<br /> <br /> Nie, cóż, prawdą było, iż Ginkaku-ji nie było srebrne. Xenovia była niespotykanie rozczarowana, jej usta szeroko otwarte.<br /> <br /> -...Oczy Xenovii-san lśniły, kiedy ciągle mówiła do siebie: &quot;Ginkaku-ji jest zrobione ze srebra, a Kinkaku-ji ze złota. Muszą być naprawdę olśniewające.&quot;<br /> <br /> Asia przytuliła drżące ramiona Xenovii i wyjaśniła.<br /> <br /> Rozumiem. Musiała mieć naprawdę wybujałą wyobraźnię.<br /> <br /> -Krążą plotki, że to z powodu śmierci mnicha Ashikagi, który był powiązany z budową świątyni, albo że rząd Bakufu nie miał już na to pieniędzy. W każdym bądź<br /> razie nie jest srebrne.<br /> <br /> Wyjaśniła Kiryuu. Stary, czy ta okularnica sprawdzała to wszystko z wyprzedzeniem, żeby wiedzieć wszystko o sławnych zabytkach?<br /> <br /> Jednakże, przyszło mi to na myśl już na Fushimi Inari, jesienna sceneria Kioto, wraz ze wszystkimi górami i drzewami, była naprawdę pięknym widokiem. Naprawdę<br /> wspaniale było jechać na szkolną wycieczkę w sezonie jesiennym. Z drugiej strony, czy zimowa sceneria oferowała zupełnie inne doznania?<br /> <br /> Po zwiedzaniu Ginkaku-ji zatrzymaliśmy się na lunch w okolicy, poczym udaliśmy się do kolejnego celu, Kinkaku-ji. Oczywiście, w Ginkaku-ji kupiliśmy też<br /> odpowiednie pamiątki.<br /> <br /> <br /> -Złote! Tym razem naprawdę jest złote!<br /> <br /> Docierając do Kinkaku-ji, Świątyni Złotego Pawilonu, to były pierwsze słowa, które Xenovia wykrzyczała.<br /> <br /> Zupełnie inna, niż przed chwilą, wydawała się bardzo podekscytowana. Nie, to była ekstremalna radość.<br /> <br /> -Naprawdę jest złooote!<br /> <br /> Xenovia uniosła w górę ręce, jej twarz pełna była blasku. Kinkaku-ji naprawdę jest błyszczące i złote, takie jasne! Widziałem to już wcześniej w telewizji, ale<br /> splendor prawdziwej budowli był przytłaczający.<br /> <br /> Inni uczniowie też tu byli i wszyscy zajęci byli robieniem zdjęć.<br /> <br /> Matsuda robił zdjęcie za zdjęciem, zupełnie jak w transie. Ja także zrobiłem kilka na pamiątkę. Zaraz po tym przesłałem je reszcie Klubu Okultystycznego,<br /> z powrotem w Akademii Kuou.<br /> <br /> Obeszliśmy całe miejsce, kupiliśmy pamiątki i zatrzymaliśmy się w herbaciarni na krótką przerwę.<br /> <br /> -Proszę się częstować.<br /> <br /> Panna nosząca kimono przygotowała i nalała zielonej herbaty i podała nam ją. Były też jakieś Japońskie kanapki.<br /> <br /> Kosztując herbatę - nie była aż tak gorzka, jak to sobie wyobrażałem. Właściwie, to powinienem powiedzieć, że podawanie herbaty wraz z Japońskimi kanapkami<br /> czyniło smak odpowiednim.<br /> <br /> -Tak, bardzo dobre.<br /> <br /> Irina także wydawała się tym rozkoszować.<br /> <br /> -Jest odrobinę gorzka.<br /> <br /> Asia była lekko nieprzyzwyczajona. Ale, ciągle piła kawałek po kawałku, więc nie powinno to być dla niej aż tak złe.<br /> <br /> -...Naprawdę jest złote i błyszczące.<br /> <br /> Xenovia wydawała znajdować się w stanie snu na jawie, ciągle będąc zachwyconą złotym splendorem Kinkaku-ji. Jej oczy lśniły niesamowitym blaskiem, nawet<br /> nie tknęła swojej herbaty.<br /> <br /> Dzisiaj Xenovia naprawdę pokazała kilka swoich rzadkich stron, nigdy wcześniej nie widzianych. To było interesujące. Osobą, która najbardziej cieszyła się <br /> studenckim życiem, mogła być równie dobrze Xenovia.<br /> <br /> -Xenovia, pomódlmy się na pamiątkę.<br /> <br /> Xenovia przytaknęła sugestii Iriny.<br /> <br /> -Dobry pomysł.<br /> <br /> -Módlmy się!<br /> <br /> Asia dołączyła się i cała trójka zaczęła swoje &quot; O Panie!&quot; Trio modlące się w kierunku nieba, co to miał być za rodzaj pamiątki.<br /> <br /> Ah, już była druga po południu. Zwiedzaliśmy zabytki w naprawdę szybkim tempie, nim się obejrzeliśmy, czas zdawał się tak szybko przemijać.<br /> <br /> Gdyby się nad tym zastanowić, od razu po wejściu do Kinkaku-ji udaliśmy się zadzwonić w dzwon, ale stanie w kolejkach zajęło nam dłużej, niż się spodziewaliśmy.<br /> <br /> -Ah! Zboczeniec! Zboczeniec!<br /> <br /> Kobiecy głos. Z wielkim zaskoczeniem odwróciłem się, by ujrzeć mężczyznę, siłą odciąganego przez personel.<br /> <br /> - Cy-cycki! Daj mi cycki!<br /> <br /> Nawet Kinkaku-ji miało zboczeńców. Człowieku, to naprawdę rujnowało cały nastrój zwiedzania.<br /> <br /> -Kolejny przypadek molestowania. Skoro o tym mowa, poranne wiadomości także o tym wspominały. Był taki jeden w Kaplicy Sensouji. I wczoraj na dworcu.<br /> Wydaje się tu być strasznie dużo przypadków molestowania.<br /> <br /> Na słowa Matsudy, Motohama poprawił okulary i zaprotestował.<br /> <br /> -O czym ty mówisz? To ty mnie wczoraj zaatakowałeś w ekspresie.<br /> <br /> A więc to się wczoraj stało.<br /> <br /> -Nie, jakby to wytłumaczyć? Wtedy musiałem być pijany snem, ale nagle poczułem rządzę dotknięcia sutków. O co mogło chodzić z tym uczuciem?<br /> <br /> Matsuda przechylił swoją głowę, zastanawiając się. Cóż, ja mu wierzę, ochota dotknięcia piersi to normalna rzecz.<br /> <br /> -To jest młodość.<br /> <br /> Motohama zadeklarował, a Matsuda zawtórował mu &quot;błędami młodości&quot; i przytaknął. Ale proszę, odpuść sobie męskie sutki.<br /> <br /> Gdy chciałem wraz z nimi potwierdzić - mój telefon zadzwonił.<br /> <br /> Ah, to Akeno-san dzwoniła. O co mogło chodzić?<br /> <br /> -Tak, halo, stało się coś złego, Akeno-san?<br /> <br /> [Halo, Issei-kun. Nie, to nic poważnego... Po prostu przed chwilą Koneko-chan zrobiła się trochę zmartwiona.]<br /> <br /> -Zmartwiona?<br /> <br /> [Tak, właśnie wysłałeś te zdjęcia, prawda?]<br /> <br /> -Tak, te w Kinkaku-ji. Jest z nimi jakiś problem?<br /> <br /> Akeno-san odpowiedziała na moje zdumienie.<br /> <br /> [Na tym zdjęciu wygląda na to, że coś złapałeś.]<br /> <br /> -Coś złapałem?<br /> <br /> [Tak, w tle jest kilka lisich youkai. Co się dzieje? Chociaż lisie youkai nie są aż tak rzadkie w Kioto...]<br /> <br /> Głos Akeno-san wydawał się zaniepokojony.<br /> <br /> Słysząc to, dreszcz przeszedł mi po plecach.<br /> <br /> -Nie, wszystko w porządku. Ah, Asia mnie woła, pogadamy później.<br /> <br /> [...Jeśli cokolwiek się stanie, skontaktujesz się ze mną?]<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> Po tym się rozłączyłem... Wołanie Asi było kłamstwem.<br /> <br /> Sprawdzając teraz te zdjęcia, wyglądały niczym normalne plenery Kinkaku-ji. Nic nie widziałem. Czyżby były to jedne z tych paranormalnych zdjęć, które mogły <br /> ujrzeć tylko specjalne osoby? W końcu, tylko nekomata - Koneko-chan, była w stanie je zobaczyć.<br /> <br /> W każdym razie, lepiej ostrzegę Asię i resztę o informacji Akeno-san.<br /> <br /> Spoglądając na herbaciarnię - Matsuda, Motohama i Kiryuu szybko zasnęli! To nie mogło być ze zwykłego zmęczenia... To niemożliwe, żeby zasnęli w czasie, kiedy<br /> odebrałem telefon.<br /> <br /> Asia i reszta byli przytomni, ale Xenovia gapiła się na kelnerkę ze strasznym wyrazem na twarzy.<br /> <br /> Odsłoniła swoje zwierzęce uszy i ogon... Nie była człowiekiem. Patrząc uważnie, pojawiało się coraz więcej tych zwierzęco uchych gości, a wszyscy normalni<br /> turyści zasnęli.<br /> <br /> ...Hahaha, to było zbyt naiwne z naszej strony, myśleć, że nie zaatakują nas w słynnym zabytku turystycznym. Czyżby Kinkaku-ji było częścią terytorium youkai?<br /> <br /> Xenovia szybko wyciągnęła z torby krótkie, święte ostrze, ukrywając za sobą Asię.<br /> <br /> Naszykowałem swoją lewą rękę, gotowy do przyzwania rękawicy - <br /> <br /> -Proszę, zaczekajcie!<br /> <br /> Słysząc znajomy głos, spojrzałem w jego stronę. pojawiła się - Rossweisse-san!<br /> <br /> - Rosswiesse-san! Co tutaj robisz?<br /> <br /> Dysząc, Rosswiesse-san odpowiedziała.<br /> <br /> -Tak, zostałam wezwana przez Azazela-sensei, żeby was przyprowadzić.<br /> <br /> -Wezwana przez Sensei'a? Co się stało?<br /> <br /> Zapytałem, monitorując otoczenie. Teraz o tym myśląc, brakowało tutaj wrogości, zupełnie inaczej niż u youkai, które zaatakowały nas wczoraj.<br /> <br /> -Zawieszenie broni. Innymi słowy nieporozumienie zostało wyjaśnione - Córka dziewięcioogoniastej pragnie was wszystkich przeprosić.<br /> <br /> Tak odpowiedziała Rossweisse-san.<br /> <br /> Ah, zawieszenie broni? Wyjaśnione nieporozumienie? Więc innymi słowy, już nie będzie lisich ataków.<br /> <br /> W obliczu moich ciągle czyhających gdzieś obaw, zwierzęco-ucha dama zbliżyła się i głęboko skłoniła.<br /> <br /> -Jestem lisim youkai, która służy monarsze dziewięcioogoniastej. Bardzo nam przykro z powodu tego, co się stało. Chodźcie proszę z nami, gdyż nasza księżniczka<br /> chciałaby was wszystkich przeprosić.<br /> <br /> Iść z nimi? Niby gdzie? - Gdy o tym myślałem, lisia youkai-oneesama kontynuowała.<br /> <br /> -Do Wewnętrznej Stolicy, gdzie żyją youkai z Kioto. Maou-sama i Anielski Gubernator już tam są.<br /> <br /> <br /> ===Część 3===<br /> <br /> <br /> Miejsce, do którego wstąpiliśmy - dało się je tylko opisać jako inny świat.<br /> <br /> Jak ulice z okresu Edo, starożytne domostwa stały w szeregach i dziwne stworzenia ukazywały swoje oblicza z drzwi, okien i przejść.<br /> <br /> Poprzez odosobnioną torii w Kinkaku-ji, przeszliśmy tamtędy i weszliśmy do innego świata.<br /> <br /> Mroczna przestrzeń z unikatową atmosferą. Te stworzenia, o których wspomniałem. Powitało nas wielu rezydentów... Jednooki youkai z dużą twarzą, podobny do<br /> kappy youkai z talerzami na głowie, szop chodzący na dwóch łapach i inne stworzenia z legend.<br /> <br /> Wszyscy patrzyli na nas z ciekawością.<br /> <br /> Podążaliśmy za lisią damą do rezydencji księżniczki. Było tutaj raczej ciemno, a jedynym źródłem światła była lampa, poruszająca się przed nami wzdłuż drogi.<br /> <br /> -Wooshahasha!<br /> <br /> Wa! Wystraszył mnie! Latarni nagle wyrosły oczy i usta i zaczęła się śmiać! Czyżby to była ta legendarna bestia z latarni?<br /> <br /> -Proszę o wybaczenie. Tutejsze youkai uwielbiają płatać psikusy... Chociaż podejrzewam, że żadne z nich nie powinno stanowić dla was zagrożenia...<br /> <br /> Lisia dama przeprosiła nas, gdy tak szliśmy.<br /> <br /> -Czy to jest świat youkai?<br /> <br /> To było moje pytanie. Chociaż zdawałem sobie sprawę, że cała ta przestrzeń musiała być połączona z Kioto.<br /> <br /> Lisia onee-sama udzieliła nam następującej odpowiedzi.<br /> <br /> -Tak, jest to miejsce, w którym żyje większość youkai z Kioto. O ile dobrze pamiętam, wy diabły używacie pól przywołań na potrzeby Rating Game. Dlaczego<br /> więc nie pomyślicie o tej przestrzeni w podobny sposób? Nazywamy to miejsce &quot;Zaułkami&quot; lub &quot;Wewnętrzną Stolicą&quot;, używamy też wielu innych nazw. Oczywiście,<br /> podobnie jak diabły, są też i ci, którzy żyją na powierzchni Kioto.<br /> <br /> Wewnętrzna Stolica? Rozumiem. Coś podobnego do diabelskich pól gier.<br /> <br /> -...Czy to ludzie?<br /> <br /> -Nie, słyszałem, że są diabłami.<br /> <br /> -Diabły, eh? Cóż za rzadkość, widzieć je tutaj.<br /> <br /> -Czy ta ładna cudzoziemka też jest diabłem?<br /> <br /> -Smok, to musi być smocza obecność. Diabły i smoki...<br /> <br /> Z szeptów youkai dało się wywnioskować, iż diabły były tutaj rzadkością. Prawda, w końcu było to terytorium youkai, to było naturalne.<br /> <br /> Przechodząc przez rzędy rezydencji, weszliśmy do lasu z przepływającą przezeń rzeką. Podążając głębiej, pojawiła się masywna, czerwona torii.<br /> <br /> Przed nami znajdowała się ogromna rezydencja, od której wiało majestatem.<br /> <br /> Ah, przed torii stali Azazel-sensei i Leviathan-sama w kimonie!<br /> <br /> -Oh, przybyliście.<br /> <br /> -Ah, witam wszystkich!<br /> <br /> Pomimo tego, że oboje przybyli do świata youkai, oboje zachowywali się normalnie.<br /> <br /> Pomiędzy nimi znajdowała się blondwłosa dziewczynka. Ta, która przeprowadziła wcześniejszy atak. Powinienem nazywać ją kyuubi-san?<br /> <br /> Zamiast stroju kapłanki, tym razem miała na sobie wymyślne lekkie kimono, niczym księżniczka z okresu wojen domowych.<br /> <br /> Ah, ona naprawdę wyglądała jak mała księżniczka!<br /> <br /> - Kunou-sama, przyprowadziłam wszystkich.<br /> <br /> Lisia onee-sama zdała raport - poczym zniknęła w wybuchu płomieni. ...Czy to było to? Tak zwany lisi ogień?<br /> <br /> Księżniczka wystąpiła naprzód i zaczęła mówić.<br /> <br /> -Jestem Kunou, córka Yasaki, administrator youkai żyjących w wewnętrznym i zewnętrznym Kioto.<br /> <br /> Po tej samo prezentacji skłoniła się nisko.<br /> <br /> -Jest mi niezmiernie przykro z powodu ostatnich wydarzeń. Z powodu zaatakowania was bez dogłębnego zbadania sytuacji. Proszę, wybaczcie mi.<br /> <br /> Więc jednak nas przeprasza... Zrobiłem zmieszaną minę i podrapałem się po twarzy.<br /> <br /> -W porządku. Czy to nie wspaniale, że nieporozumienie zostało wyjaśnione? Nie przeszkadza mi to tak długo, dopóki będziemy mogli cieszyć się wycieczką do<br /> Kioto bez dalszych incydentów.<br /> <br /> Powiedziała Xenovia, prawdopodobnie nie chcąc walczyć w Kioto.<br /> <br /> -Tak. Przebaczające serce jest dla nas, aniołów, bardzo ważne. Nie chowam żadnej urazy względem księżniczki-sama.<br /> <br /> Zawtórowała jej Irina. Asia także przemówiła, cała uśmiechnięta.<br /> <br /> -Tak, pokój jest bardzo ważny.<br /> <br /> Skoro ich trójka już to powiedziała, to nie miałem żadnego powodu, aby się z tym nie zgodzić. Tak w ogóle, to pozwalać innym mówić wszystko za mnie, był<br /> to po prostu wstyd dla mnie jako mężczyzny.<br /> <br /> -Takie jest właśnie nasze zdanie, też się z nim zgadzam. Podnieś, proszę, głowę.<br /> <br /> -Ale, ale...<br /> <br /> Hmm, ten incydent kłopotał ją znacznie bardziej niż nas. Uklęknąłem na jedno kolano, nawiązują kontakt wzrokowy z młodą dziewczynką - Kunou.<br /> <br /> -Więc, nazywasz się Kunou, tak? Powiedz, Kunou, musisz naprawdę martwić się o swoją mamę, prawda?<br /> <br /> -Tak, oczywiście.<br /> <br /> -W takim razie, robienie pomyłek jest zrozumiałe. Oczywiście, mogło to spowodować problemy i nieprzyjemności dla innych. Ale Kunou, ty już przeprosiłaś.<br /> Przeprosiłaś, zrozumiałaś, że się pomyliłaś, mam rację?<br /> <br /> -Oczywiście.<br /> <br /> Położyłem jej rękę na ramieniu i uśmiechnąłem się, kontynuując.<br /> <br /> -Jeśli o to chodzi, to nie będziemy obwiniać Kunou.<br /> <br /> Słysząc moje słowa, twarz Kunou zrobiła się czerwona, poczym odezwała się nieśmiałym głosem.<br /> <br /> -... Dziękuję.<br /> <br /> Ok, nieporozumienie wyjaśnione.<br /> <br /> Wstałem, ale Azazel-sensei szturchnął mnie w bok.<br /> <br /> -Można się tego było spodziewać po Smoku Piersi. Radzisz sobie z dziećmi.<br /> <br /> -Proszę, nie żartuj sobie. Włożyłem w to całe serce!<br /> <br /> -Nie wstydź się. Zachowujesz się tak, jak na Smoka Piersi przystało.<br /> <br /> -Tak, prawdziwie Smok Piersi! Jestem taka wzruszona!<br /> <br /> -Naprawdę, ten gość wspaniale radzi sobie z dziećmi.<br /> <br /> W obliczu mojego zawstydzenia, Xenovia, Asia i Irina kiwały głowami, chwaląc mnie przy tym.<br /> <br /> -Naprawdę mile mnie tym zaskoczyłeś. Jako nauczycielka jestem z ciebie dumna.<br /> <br /> Nawet opinia Rossweisse-san względem mnie odrobinę się poprawiła... Jak bardzo złe musiało być jej pierwsze wrażenie? Może gdybym był w stanie zapoczątkować<br /> rozmowę o stu jenowych sklepach, może wtedy jej opinia o mnie podskoczy...?<br /> <br /> - N-nie przegram! Smok Piersi promuje się nawet w takim miejscu! Mój telewizyjny program &quot;Cudowna Levi-tan&quot; nie przegra!<br /> <br /> Leviathan-sama wydawała się być cała rozochocona jakimś dziwnym impulsem rywalizacji!? Naprawdę, te diabły są zbyt pokojowo nastawione!<br /> <br /> Bardzo zawstydzona Kunou przemówiła.<br /> <br /> -... Chociaż bardzo mi przykro z powodu mojej pomyłki... ale proszę, błagam was! Użyczcie mi swej siły, aby mogła uratować moją mamę!<br /> <br /> Bolesne wołanie o pomoc małej dziewczynki.<br /> <br /> <br /> Przywódczynią youkai w Kioto była kyuubi( dziewięcioogoniasty lis) Yasaka. Opuściła swój dom kilka dni temu, by spotkać się z wysłannikiem Sakry z góry Meru.<br /> <br /> Jednakże, Yasaka-san nie pojawiła się na miejscu spotkania. Youkai zaczęły śledztwo i odkryły jednego z jej umierających strażników, karasu-tengu.<br /> <br /> W swoich ostatnich chwilach, karasu-tengu powiedział innym youkai, że Yasaka-san została zaatakowana i porwana.<br /> <br /> Właśnie wtedy zaczęli badać podejrzanych nowoprzybyłych i zaatakowali naszą grupę.<br /> <br /> Po tym, Azazel i Leviathan-sama negocjowali z Kunou, zaprzeczając jakiemukolwiek zaangażowaniu Podziemia w sprawę, oraz dostarczając wskazówek, iż<br /> była to prawdopodobnie robota Brygady Chaosu.<br /> <br /> -... Wygląda na to, że sprawy stały się poważne.<br /> <br /> Po usłyszeniu wszystkiego związanego z incydentem, to była moja opinia.<br /> <br /> Zaprowadzono nas do rezydencji. W wielkiej sali, Kunou zajęła swoje miejsce.<br /> <br /> -Eh, gdy różne frakcje zdecydowały się sprzymierzyć, tego typu rzeczy zaczęły się dziać. Ostatnio, w przypadku Odyna, pojawił się Loki, prawda? Tym razem<br /> naszymi przeciwnikami są terroryści.<br /> <br /> Sensei marudził niezadowolony. Sensei, który miał nadzieję na pokój, definitywnie nie wybaczy tym terrorystom. Myślę, że musiał być pełen uzasadnionej furii.<br /> <br /> Przy boku Kunou znajdowała się lisia onee-sama z przedtem i starzec z długim nosem. Starzec był liderem tengu i z kyuubi łączyły go długie relacje od czasów<br /> starożytnych. Wyglądał na szczerze zaniepokojonego porwaniem Yasaki-san, tak samo, jak jej córka Kunou.<br /> <br /> - Gubernatorze-dono, Maou-dono, czy moglibyście pomóc ocalić Yasakę-hime? Choćby niewiadomo co, ślubujemy wam naszą pełną kooperację.<br /> <br /> Stary tengu wyraził swoją prośbę.<br /> <br /> Podał nam portret, na który mieliśmy spojrzeć Piękna blond onee-sama w stroju kapłanki! Zwierzęce uszy na czubku jej głowy! Czy to może być...<br /> <br /> -To jest portret Yasaki-hime.<br /> <br /> Naprawdę! Te piersi są masywne! Są całkowicie widoczne poprzez strój miko! Co ci terroryści chcą zrobić z taką piersiastą lisią księżniczką? J- Jeśli zrobicie<br /> jej coś bezwstydnego, to wam tego nie wybaczę!<br /> <br /> -Jeśli jest coś, czego możemy być pewni, to tego, że porywacze nadal są w Kioto.<br /> <br /> Odezwał się Sensei.<br /> <br /> -Dlaczego tak sądzisz?<br /> <br /> To było moje pytanie. Sensei skinął głową i wyjaśnił.<br /> <br /> -Przepływ ki we wszystkich regionach Kioto nadal jest stabilny. Dziewięcioogoniasty lis jest istotą odpowiedzialną za zachowanie równowagi ki płynącego z<br /> różnych stref tej ziemi. Kioto samo w sobie może być uznawane za ogromnej skali pole siłowe. Jeśli kyuubi opuści tą ziemię lub zostanie zabita, Kioto czekałyby<br /> drastyczne zmiany. Skoro nie ma to tym śladów, oznacza to, iż Yasaka-hime ma się dobrze, a porywacze prawdopodobnie nadal są w okolicy.<br /> <br /> K-Kioto było takim miastem! Były to zaskakujące rewelacje. <br /> <br /> Jednakże, jeśli Yasaka-san miała się dobrze, to szanse na jej uratowanie były całkiem spore.<br /> <br /> -Serafall, czy diabły rozpoczęły już dochodzenie?<br /> <br /> -Rozkazałam im dogłębnie zbadać sprawę. Zmobilizowaliśmy też diabły zaznajomione z Kioto.<br /> <br /> Sensei przeniósł swój wzrok i spojrzał na każdego z nas.<br /> <br /> -Wygląda na to, że tym razem zostaniecie w to wmieszani, ze względu na brak siły roboczej. Zwłaszcza, że jesteście doświadczeni w walce z potężnymi istotami,<br /> a będziemy potrzebować waszej mocy przeciwko Grupie Bohaterów. Wielka szkoda, ale bądźcie przygotowani na najgorsze. Będę odpowiedzialny za kontakt z<br /> Kibą i sługami Sitri, których tutaj nie ma. Poza tym, nadal cieszcie się swoją wycieczką, ale w razie nagłego wypadku będę na was liczyć!<br /> <br /> -Tak!<br /> <br /> Zgodziliśmy się z jego słowami.<br /> <br /> W końcu, nie była to już zwykła wycieczka. Cóż, wizyty w tych wszystkich wspaniałych miejscach okazały się być mądrą decyzją.<br /> <br /> Kunou złączyła razem swoje ręce i skłoniła się nisko. Lisia onee-sama i stary tengu także skłonili się wraz z nią.<br /> <br /> -... błagam was. Proszę... Proszę, użyczcie mi swojej siły i uratujcie moją mamę. Błagam was.<br /> <br /> -<br /> <br /> Takie młode dziecko, kłaniające się i błagające drżącym głosem, zalane łzami.<br /> <br /> Pomimo tego, że mówiła niczym wysoko klasowa księżniczka, nadal musi być w tym wieku, kiedy polega się ciągle na uczuciach swojej matki.<br /> <br /> ... Furia napełniła moje serce.<br /> <br /> Ci dranie z Brygady Chaosu, nie miałem pojęcia, co planowali, ale ich dorwę! Porywać taką piersiastą onee-sama, niewybaczalne!<br /> <br /> I wtedy o tym pomyślałem! Gdy już uratujemy Yasakę-san, z pewnością będzie musiała dać nam jakąś nagrodę!<br /> <br /> -Ufufu, więc to ty jesteś Sekiryuutei? To ty mnie uratowałeś? Wspaniale, zobaczmy, jak powinnam cię wynagrodzić?... Gapisz się na moje ciało... A więc to tak,<br /> pożądasz mojego ciała? Ufufufu, nie ma problemu, zaraz osiągniesz szczyt ekstazy.<br /> <br /> Kap, Kap. Gdy erotyczne wizje wypełniły mi umysł, krew pociekła mi z nosa. Uwodzicielsko zrzucając z siebie kimono, wizja dziewięcioogoniastej onee-sama<br /> stała się niesamowita! Piersi! Piersi!<br /> <br /> - Issei-san, czyżbyś myślał teraz o jakiś zboczonych rzeczach?<br /> <br /> Asia spoglądała na mnie bardzo niezadowolona. Asia-chan, w tych sprawach twoje instynkty są czasami bardzo wyostrzone!<br /> <br /> Potrząsnąłem głową. Nie ma mowy, nie ma mowy. To jest prośba malej księżniczki!<br /> <br /> Mając to na uwadze, odnowiłem moją determinację i przygotowałem się do walki w czasie wycieczki.<br /> <br /> Tylko dokąd uciekły moje możliwości... Jak na razie nie było nawet śladu ich powrotu. Czy ciągle były w Kioto...?<br /> <br /> Ale jakimś sposobem czułem, że nie były aż tak daleko...<br /> <br /> <br /> <br /> -Wow, to była niesamowita uczta.<br /> <br /> Tej nocy leżałem na prześcieradłach w moim pokoju. Skończywszy jeść kolację i wziąwszy kąpiel. Tutejsze bufety były naprawdę najlepsze. I wszystko wyglądało<br /> na takie drogie.<br /> <br /> Po doświadczeniach w świecie youkai, powróciliśmy do Kinkaku-ji. Budząc Matsudę i całą śpiącą resztę kontynuowaliśmy zwiedzanie, kupując pamiątki. Pozostaliśmy<br /> tam tak długo, dopóki nie nastał czas powrotu.<br /> <br /> Wracając do hotelu, spotkaliśmy się z Kibą i sługami Sitri, aby zaplanować kolejne posunięcie.<br /> <br /> Jutro będziemy zwiedzać dalej, tak jak zaplanowaliśmy, ale na wszelki wypadek weźmiemy ze sobą przenośne wersje transportujących magicznych kręgów, abyśmy<br /> mogli natychmiast wrócić do hotelu. Kiedy tylko otrzymamy informację od naszego lidera, Azazela-sensei, będziemy musieli natychmiast wrócić.<br /> <br /> Szczerze, to naprawdę zabija nastrój do zwiedzania... Jutro mieliśmy zamiar odwiedzić Burzową Górę, Arashiyamę i wyglądało na to, że Kunou będzie tam naszym<br /> przewodnikiem.<br /> <br /> Najwyraźniej bycie naszym przewodnikiem miało być oznaką zadośćuczynienia. Początkowo mieliśmy zamiar odmówić, ale upierała się, że to w porządku. A<br /> skoro tak bardzo się przy tym uparła, to nie mogliśmy zrobić nic innego, jak tylko zaakceptować. Jednakże, to Sensei zasugerował nam, abyśmy to zaakceptowali.<br /> <br /> Coś mającego związek z pierwszym krokiem ku kooperacji Podziemia i youkai. W końcu córka przywódcy youkai była super VIP-em. I w ten oto sposób<br /> przydzielono nam naszą misję... Jutro mieliśmy dopilnować, aby nie wydarzyło się nic, co mogłoby przynieść nam wstyd.<br /> <br /> ...Zastanawiam się, co porabia teraz Buchou? Akeno-san... A także Koneko-chan... Ah, i oczywiście Gasper.<br /> <br /> Brakowało mi członków klubu, którzy musieli zostać w Akademii Kuou.<br /> <br /> Prawdopodobnie w ogóle sobie nie wyobrażali, że będziemy mieć do czynienia z Brygadą Chaosu. Wielka szkoda, że ten incydent jest nadal trzymany w tajemnicy.<br /> <br /> ...Hmm, tak bardzo brakuje mi piersi Buchou. Kiedy już wrócę, muszę się w nich zagrzebać! <br /> <br /> Jak powinienem spożytkować ten czas, zanim pójdę spać? Matsuda i Motohama gdzieś zniknęli, prawdopodobnie chodziło o podglądanie w żeńskiej łaźni... Tym<br /> razem nie idę. Chociaż to mogło być nawet zabawne, wyzwać do walki Rossweisse-san i cały zespół obronny Sitri... Hmm - co powinienem zrobić?<br /> <br /> Gdy tak zastanawiałem się, czy iść podglądać do damskiej łaźni...<br /> <br /> Puk, Puk.<br /> <br /> Ktoś zapukał do drzwi.<br /> <br /> -Jestem.<br /> <br /> Odpowiadając - <br /> <br /> - Issei, to ja.<br /> <br /> To był głos Asi. O co mogło chodzić?<br /> <br /> -Wejdź.<br /> <br /> Asia weszła do środka. Miała na sobie tylko koszulę nocną.<br /> <br /> -O co chodzi, Asiu?<br /> <br /> -Przyszłam się zabawić. Xenovia i Irina też zaraz przyjdą. Kiryuu powiedziała, że jest zbyt zajęta plotkowaniem z innymi dziewczynami, więc nie przyjdzie.<br /> <br /> Naprawdę! Trzy piękne dziewczyny przychodzą do mojego pokoju, żeby się zabawić!? To wspaniale! Co powinniśmy zrobić? Tak, tak! Rozbierane &quot;skała, papier,<br /> nożyce&quot;... hehehe! To są aktywności idealne do tego typu sytuacji! <br /> <br /> I gdy tak snułem zboczone plany -<br /> <br /> -Issei!<br /> <br /> -Zaraz zostaniemy odkryci!<br /> <br /> ! To były głosy Matsudy i Motohamy dobiegające z korytarza! Czy oni mają zamiar wleźć mi do pokoju?!<br /> <br /> - A-Asia, tędy!<br /> <br /> -Eh? Issei?<br /> <br /> - - Z jakiegoś powodu nie chciałem być zobaczony przez tych dwóch drani i zaciągnąłem Asię do szafy.<br /> <br /> Zamykając drzwi od wewnątrz, uniosłem palec do ust i zrobiłem &quot;shhhhh...&quot; w nikłym świetle, by powiedzieć Asi, aby siedziała cicho.<br /> <br /> Po chwili Matsuda i Motohama otwarli drzwi, dało się słyszeć ich kroki, gdy wchodzili do środka.<br /> <br /> -Ah, nie ma go tu.<br /> <br /> -Czy to możliwe, że facet zna to samo miejsce, z którego chcieliśmy podglądać do damskiej łaźni?<br /> <br /> -Co?! Jest źle! Czyżby on miał nacieszyć się kobiecym ciałem przed nami?!<br /> <br /> -Ah, to musi być to! Chodźmy, Matsuda!<br /> <br /> -Tak!<br /> <br /> Tup, tup. To był odgłos szybkich i gorączkowych kroków, gdy wybiegli z pokoju. Wygląda na to, że wyszli.<br /> <br /> To samo miejsce do podglądania dziewczyn?! Co to miało być! Tego rodzaju miejsce naprawdę istniało... Cholera! Bardzo mi to przeszkadza! O co mogło z tym<br /> chodzić...!<br /> <br /> Podczas, gdy łamałem sobie głowę nad ich słowami, Asia mocno chwyciła mnie za ramię.<br /> <br /> Odwróciłem się i spojrzałem na Asię - wyglądała tak, jakby chciała coś powiedzieć. Wtedy najwyraźniej podjęła decyzję i przemówiła.<br /> <br /> -... Issei, gdy byłeś z Rias-oneesama na peronie dworca w Tokio... całowaliście się, prawda?<br /> <br /> C-Czy ona to widziała? Czy zorientowała się w czymś, wróciła na peron i zobaczyła to przez przypadek? Bez względu na wszystko, wychodzi na to, że Asia to<br /> zobaczyła.<br /> <br /> -Ah, to był pocałunek na do widzenia...<br /> <br /> -... R-Rozumiem. Całować się tak intymnie... Prawda, Issei i Rias-oneesama są... Ale ja też jestem - <br /> <br /> Asia popatrzyła prosto na mnie, jej spojrzenie miało w sobie pewną nutę uwodzicielstwa.<br /> <br /> -Mógłbyś... Też mnie pocałować?<br /> <br /> Kiedy skończyła mówić, twarz Asi się zbliżyła.<br /> <br /> Drugi pocałunek.<br /> <br /> Naturalnie - nasze wargi złączyły się jak najbardziej naturalnie. Bez pożądania lub pretensji. Ten pocałunek jedynie komunikował nasze uczucia względem siebie.<br /> <br /> Natychmiast, gdy nasze wargi się spotkały, pełne gładkich, kochanych uczuć, otoczyło mnie przerażające poczucie rzeczywistości. To uczucie naprawdę mnie<br /> zdumiało, jak ważna była dla mnie Asia, jak bardzo była mi droga.<br /> <br /> Asia -<br /> <br /> Moja Asia. Musimy być zawsze razem. Niech to będzie sto, tysiąc, czy dziesiątki tysięcy lat później - <br /> <br /> Musimy być razem.<br /> <br /> Gdy zatopiłem się w romantycznej atmosferze - <br /> <br /> Drzwi się otwarły!<br /> <br /> -Ah jajaj! Umm, Xen-Xenovia, chodź szybko zobaczyć!<br /> <br /> Z rozpuszczonymi włosami i w koszuli nocnej, Irina otwarła drzwi, a my gapiliśmy się na siebie nawzajem.<br /> <br /> -O co chodzi, Irina? Ooooh, to jest drogocenny moment pocałunku Asi. Asia, więc to miałaś na myśli, mówiąc, że idziesz się zabawić do pokoju Issei'a. Jestem<br /> pod wrażeniem.<br /> <br /> Tym, która to mówiła, była Xenovia, także w ciuchach do snu!<br /> <br /> Asia i ja - całowaliśmy się na ich oczach!<br /> <br /> Co to ma być!!!!!!!!!<br /> <br /> Jak udało im się tutaj wejść tak bezszelestnie?! A, racja, Asia wspominała, że miały się zaraz pojawić!<br /> <br /> Zbyt nieostrożnie! Byłem zbyt nieostrożny w tym momencie impulsu!<br /> <br /> Widziały! Wszystko doskonale widziały! Jak całowałem się z Asią!<br /> <br /> Nerwowo oderwałem moje usta od Asi. Cholera! Ślina kapie na podłogę! Cóż za wspaniałe wyczucie czasu języków, właśnie miały się zaplątać, gdy drzwi szafy<br /> zostały otwarte!<br /> <br /> -Wygląda na to, że to nie pierwszy raz? Hmm... Asia jest zawsze o dwa kroki przede mną...<br /> <br /> -Tak, tak! Asia czasami jest bardzo śmiała i szybko robi następny ruch w tych sprawach! <br /> <br /> Xenovia i Irina wydawały się omawiać całą sprawę z wielkim zainteresowaniem, tak wielkim, że ich twarze były całe czerwone!<br /> <br /> Bang!<br /> <br /> Coś wyraźnie eksplodowało! Twarz Asi była czerwona do granic możliwości!<br /> <br /> -Ah, ah wa ahahahahahahahahah, fuwuwuwuwuwu...<br /> <br /> Ah -! Oczy Asi obracały się wkoło z powodu czystego zażenowania, a zaraz potem padła nieprzytomna!<br /> <br /> -Asia! Hej, Asia, weź się w garść! Masz przecież mnie, żeby dzielić ze mną swój wstyd! Ale, to jest raczej sytuacja, której Asia nie mogła po prostu znieść!<br /> <br /> -Przepraszam, że przeszkodziłyśmy.<br /> <br /> -To samo tutaj.<br /> <br /> Gdy ja zajmowałem się Asią, Xenovia i Irina także wlazły do szafy?!!!!!<br /> <br /> I zaraz potem zamknęły za sobą drzwi od wewnątrz!<br /> <br /> -Przepraszam, przyszłyśmy do ciebie się zabawić, ale wydawałeś się nieobecny, więc otworzyłyśmy szafę.<br /> <br /> Spokojnie wyjaśniła Xenovia, jak gdyby było to perfekcyjnie logiczne.<br /> <br /> Mój pokój miał być używany w razie wypadków, ale kto by przypuszczał, że powstanie tego typu nagły wypadek!<br /> <br /> -! Xenovia powoli się zbliżyła!<br /> <br /> - C-co ty robisz, Xenovia?<br /> <br /> Xenovia ukazała nonszalancką minę na moje zdumienie i odpowiedziała:<br /> <br /> -Moja kolei po Asi. Ma to być pocałunek, czy może coś bardziej seksownego. Irina jest następna.<br /> <br /> Co, co ty mówisz?!!!!!!!!! Jak do tego doszło!<br /> <br /> -Eh? Ja też?! Chyba sobie żartujesz! <br /> <br /> Irina robiła duże oczy, zdumiona słowami Xenovii. Ona także znalazła się w czymś, co przekraczało granicę jej pojmowania.<br /> <br /> -To doskonała okazja, Irina. Powinnaś ją wykorzystać, aby lepiej zrozumieć mężczyzn.<br /> <br /> -Rozumiem, ale... czy to nie uczyni mnie upadłym aniołem!?<br /> <br /> -Cóż, musisz przezwyciężyć to duchem. Może wcale się w niego nie przemienisz.<br /> <br /> -Użyć ducha? Tak, musi być dokładnie tak... Ale, ale jeśli, jeśli zrobię coś wulgarnego, jakże bym mogła, jako As Michała-sama...<br /> <br /> Mamrocząc cicho do siebie, Irina zdawała się ze sobą mocować.<br /> <br /> -Issei jest idealnym wyborem. Dobry mężczyzna, a także Sekiryuutei. Jeśli urodzisz dziecko legendarnego smoka, być może wpłynie to w przyszłości na niebiański<br /> potencjał bojowy?<br /> <br /> -Issei'a... dziecko Sekiryuutei'a... Niebiański potencjał bojowy...<br /> <br /> Aaaaaaaaah, Irina jednak zaczęła zawodzić Czy to było to!? Czy znaczenie mojego istnienia znajdowało się tylko i wyłącznie tam!?<br /> <br /> -Ok, jak powinniśmy to zrobić? W tej ciasnej przestrzeni mamy jednego mężczyznę i aż trzy kobiety.<br /> <br /> -Hej, hej! Xenovia, co z nauczycielami na zewnątrz?<br /> <br /> Tak, zabraniali kontaktów damsko-męskich. Kto wie, co mogliby zrobić, gdyby odkryli młodego chłopaka i dziewczynę samych w jednym pokoju.<br /> <br /> Pokoje chłopaków i dziewczyn były oddzielone piętrami i nauczyciele surowo trzymali wartę. Nawet podczas czasu wolnego przed ciszą nocną robili obchody,<br /> sprawdzając pokoje. Byłoby źle, gdyby odkryli sytuację taką, jak ta!<br /> <br /> -Ah, masz na myśli męskich nauczycieli. Już użyłyśmy naszych anielskich i diabelskich mocy, aby zapieczętować ten pokój barierą. Nic się nie stanie, nieważne, kto<br /> się zbliży. Nie ma problemu. Nawet jeśli jęki będą dochodzić z tego pokoju, nikt tu nie wejdzie.<br /> <br /> -Nie do końca rozumiem, ale ta przestrzeń jest teraz wypełniona świętą i demoniczną magią!<br /> <br /> Xenovia i Irina wystawiły kciuki w górę! Czy wyście zgłupiały! Te dziewczyny naprawdę były idiotkami! Kościelny duet, który rozmijał się z intencją w tego typu<br /> sprawach!<br /> <br /> Podczas gdy ja oschle krytykowałem błazeństwa tej dwójki, Xenovia zmniejszyła dystans pomiędzy nami!<br /> <br /> -Ok... Najpierw... Zacznijmy od całowania?<br /> <br /> ...Hmmm, nie mam pojęcia dlaczego, ale wargi Xenovii zwłaszcza dzisiaj są niezwykle seksowne. Być może to z powodu tego pocałunku z Asią i moje serce jeszcze<br /> się nie uspokoiło?<br /> <br /> -Eh? Xenovia, od razu chcecie się całować?<br /> <br /> Irina wydawała się być na to nieprzygotowana.<br /> <br /> -Tak. Muszę poćwiczyć robienie dzieci z Issei'em. Czy Kiryuu nie powiedziała, że robienie tego na wycieczce jest dodatkowo wyjątkowe?<br /> <br /> Kiryuu!!!!!! Ten cholerny zboczeniec! Czy nie mówiłem jej, żeby nie napełniała ich głów takimi niepotrzebnymi informacjami!!!!!! Ale z drugiej strony - dziękuję<br /> wam! Co może się wydarzyć z Xenovią, jeśli tak dalej pójdzie? Czy w końcu będę uprawiał seks?!<br /> <br /> -Tak, tak jest! To jest ważne! Ale ja jestem anielicą, a także podwładną Michała-sama... Chrześcijanką! Tego, tego typu rzeczy...<br /> <br /> -Więc możesz po prostu patrzeć z boku. Będę robić dzieci pod anielskim spojrzeniem. Hahaha, czuję się, jakbym robiła dziecko wybrane przez Niebo? Irina,<br /> możesz oglądać tą drogą scenę, jak diabły robią dzieci. Daj proszę temu wydarzeniu swoje święte błogosławieństwo, jeśli możesz.<br /> <br /> Xenovia zaczęła się rozbierać! Powoli, jej skóra zaczęła się odsłaniać... Te perfekcyjne linie, zawsze, gdy się pojawiały, kradły mi serce! Jesteśmy diabłami, więc<br /> możemy wyraźnie widzieć w ciemnościach. Właśnie dlatego wszystko było takie czyste!<br /> <br /> Słysząc słowa Xenovii, Irina odsłoniła swoje anielskie skrzydła i aureolę. To jasne światło jeszcze bardziej pogłębiło atmosferę. Jakże użyteczna, moc aniołów!<br /> <br /> -Proszę, zostawcie to mnie! Zawsze chciałam ujrzeć na własne oczy, tak jak Gabriel-sama, tajemny moment, w którym poczęte jest życie! Ah, ah, to także <br /> odnosi się do trzech frakcji, do Nieba i do wiary w Pana!<br /> <br /> LOP!<br /> <br /> Xenovia pozbyła się swojego biustonosza!<br /> <br /> Uwaaa! Krwotok z nosa! Ależ ona ma piersi, drań!<br /> <br /> Xenovia przytuliła mnie, ignorując nieprzytomną Asię! Ah, ah, ah, ah, ah, uczucie piersi przenikało do mojego ciała. Ta miękkość sprawia, że mózg mi sztywnieje!<br /> <br /> -To rzadka okazja. Gdy Asia się obudzi, też musisz ją tak przytulić. Skoro będzie to wasz pierwszy raz, to byłoby tragicznie, gdybyś był nieprzygotowany. Ucz<br /> się o kobietach na moim przykładzie i wykorzystaj tą wiedzę z Asią. To dla jej bezpieczeństwa.<br /> <br /> -Ah, ah, Xenovia! Chcesz się aż tak bardzo poświęcić!<br /> <br /> O czym one mówią! Xenovia rozebrała mnie, pieszcząc moje ciało. Takie stymulujące! I, i przyciskając ręką pomiędzy jej udami! To gładkie, miękkie uczucie<br /> sprawia, że mam w głowie pustkę.<br /> <br /> -...Ahh... Naprawdę, męska skóra- twoja skóra sprawia, że czuję się tak dobrze. Dotykając cię, naprawdę czuję się jak kobieta.<br /> <br /> Kap, kap.<br /> <br /> Krwotoku z nosa nie da się zatrzymać. Ona, ona może spokojnie zabić faceta, używając tylko słów!<br /> <br /> Jak, jak tak dalej pójdzie, czy mogę zrobić cokolwiek innego, niż to zaakceptować? Coś dużego zaraz stanie się z Xenovią i Asia jest w tej samej szafie!<br /> <br /> Przełknąłem ciężko ślinę, dostosowałem mój oddech i pochyliłem się, aby wziąć Xenovię w objęcia - <br /> <br /> -Ooooooo, mmmm... Eh, ja...<br /> <br /> Asia się obudziła! Wolno siadając. Właśnie wtedy, gdy miałem się położyć z Xenovią, nasze spojrzenia się spotkały!<br /> <br /> Obserwując nas, oczy Asi były szeroko otwarte!<br /> <br /> -Oh, Asia, obudziłaś się. Właśnie miałam zamiar pobrać trochę materiału genetycznego od Issei'a.<br /> <br /> Xenovia zachowywała się kompletnie nonszalancko! Materiał genetyczny, t-ty, co ty wygadujesz!<br /> <br /> - Ma-ma- materiał genetyczny...!<br /> <br /> Zapiszczała Asia.<br /> <br /> -Tylko odrobinę... Spokojnie, nie wezmę go całego. Być może zajdę w ciążę po kilku turach?<br /> <br /> Xenovia!!!!!!!!! Proszę, mów odrobinę bardziej jak dama! To są naprawdę niespotykane słowa, ty!<br /> <br /> -Nie, nie ma mowy! Issei... nie pozwalam!<br /> <br /> Asia dąsała się płaczliwie.<br /> <br /> -No weź, co jest takiego złego w podzieleniu się ze mną odrobiną?<br /> <br /> Xenovia uniosła brew, odrobinę zła.<br /> <br /> Ta dwójka zaczęła się ze sobą kłócić!<br /> <br /> -Nie, to nie o to chodzi! Ale żeby go pobrać... wtedy, wtedy musisz zrobić &quot;to&quot; z Issei'em...Nie pozwalam!<br /> <br /> -Asia, masz zaskakująco dużą wiedzę. Już nie jesteś na poziomie, w którym wierzysz, że to bociany przynoszą dzieci.<br /> <br /> -Ty. Nie waż się patrzeć na mnie z góry. Ja wszystko rozumiem! Jeśli tak bardzo tego pragniesz, to ogłoszę to już teraz!<br /> <br /> Przytulając się mocno do mnie, Asia wykrzyczała:<br /> <br /> -Chcę urodzić dzieci Issei'a!<br /> <br /> ...W tym momencie Xenovia, Irina i ja, wszyscy byliśmy zszokowani śmiałą deklaracją Asi. Nie wspominając już o tym, że zaczęła ściągać swoją koszulę nocną!<br /> Skóra biała jak śnieg była odsłaniana! <br /> <br /> W sekundę, mój krwotok zaczął płynąć ciurkiem.<br /> <br /> Oczywiście! Ponieważ Asia powiedziała, że chce... chce...chce... mieć moje dziecko...! Zdaję sobie sprawę, że moja twarz musi być teraz ekstra czerwona!<br /> <br /> -Niesamowite... to jest bitwa pomiędzy kobietami o materiał genetyczny. To takie niesamowite!<br /> <br /> Irina nerwowo nas obserwowała. Zamknij się! Czy nie jesteś anielicą!<br /> <br /> -Issei, skoro mamy być na zawsze razem, to czy posiadanie dzieci nie jest jak najbardziej naturalne?<br /> <br /> Zapytała mnie Asia. Straciłem cały rozsądek i odpowiedziałem słabo:<br /> <br /> - C-czy tak...? Czy tak...?<br /> <br /> -Ok, Xenovia, urodzę dzieci Issei'a! Będę miała dużo, dużo dzieci!<br /> <br /> Xenovia oplotła się wokoło mojej ręki. Jej piersi spoczywają na moim ramieniu!<br /> <br /> -Nie. Skoro tak, to musisz dać mi odrobinę materiału genetycznego. Ja także pragnę dzieci. Tak jak ty, jestem kobietą i pragnę doświadczyć rodzenia dzieci. Pragnę<br /> doświadczyć wychowywania dzieci.<br /> <br /> O, o co chodzi z tym rozwojem sytuacji...? Jestem bardzo szczęśliwy, ale co to za duszące uczucie? Ta szafa jest nie tylko wąska, nawet powietrze staje się rzadkie!<br /> Obecna sytuacja jest podobna do tej z Buchou, Asią, Akeno-san i Koneko-chan kłócących się w moim pokoju przed wycieczką...! Dziewczyny są zbyt nieprzewidywalne!<br /> <br /> Xenovia i Asia gapiły się na siebie nawzajem. Odsunąłem się od nich, mając nadzieję na odłożenie odrobiny dystansu, ale z głośnym odgłosem uderzyłem głową o<br /> drewniany panel.<br /> <br /> Ouch... tu jest zbyt ciasno, w co uderzyłem... Upadając do przodu - -<br /> <br /> Moja ręka wylądowała na czymś nieziemsko miękkim...<br /> <br /> -Wa... I-Issei-kun...<br /> <br /> - - Przed moimi oczami była Irina, cała czerwona na twarzy! Gdy upadłem na Irinę - - znajdowałem się dokładnie na Irinie! Spojrzałem w dół - jej koszula nocna <br /> była rozchylona, jej czyste, białe piersi wyraźnie wystawione na widok! Wow, takie duże, piersi Iriny były całkiem duże! Zbyt wspaniałe. To są sutki anielicy!<br /> Miękkie, gładkie, wystające czubki! Tak w ogóle, to moja ręka jest obecnie zajęta macaniem jednej z tych piersi!!!!!!<br /> <br /> To stało się przez przypadek, ponieważ przestrzeń szafy była taka ciasna!<br /> <br /> Pierś Iriny była taka mięciutka i zarazem taka elastyczna! To uczucie całej ręki zatapiającej się w piersi! To miękkie, ale elastyczne uczucie, zupełnie jak nowo<br /> otwarty pudding!<br /> <br /> Miękkość i gładkość kompletnie mogły iść w zawody z Akeno-san, Irina!!!!!!<br /> <br /> Ah, anielskie skrzydła ponownie zatrzepotały! Czyżby była niebezpiecznie blisko granicy upadku!<br /> <br /> -...Ja, to jest pierwszy raz... Nie mam pojęcia, co robić, Issei-kun... Ty, czy ty chcesz, żebym stała się upadła...?<br /> <br /> Twarz Iriny pełna była niezrównanego, kobiecego uroku! Nie może być! Normalnie urocza i naiwna Irina ukazująca taką ekspresję jest zbyt potężna,<br /> to sprawia, że przez moje ciało przebiega jakaś masywna moc! Dodatkowo, jej rozpuszczone włosy wielokrotnie potęgowały jej uwodzicielskość!<br /> <br /> - P-przepraszam!<br /> <br /> Próbowałem przeprosić i zabrać rękę - - ouch... Ponownie uderzyłem głową w drewniany panel...<br /> <br /> Od impaktu uderzenia moja twarz poleciała w dół. Oczywiście, to tam właśnie...<br /> <br /> Piersi Iriny. To uczucie niezwykłej elastyczności przebiegło mi przez twarz... Ah, ah, piersi Iriny są takie spore, i miękkie, i gładkie... czy to właśnie jest uczucie<br /> bycia tulonym przez anioła?<br /> <br /> Mój wzrok stał się zamglony, podobnie jak mój umysł...<br /> <br /> Musiałem zbyt mocno uderzyć się w głowę, plus jeszcze ten krwotok z nosa przez cały czas...<br /> <br /> -Issei, wszystko w porządku?! Issei!<br /> <br /> -Hej, tracić przytomność z powodu tulenia się do Iriny po raz pierwszy, osobiście nie mogę tego zaakceptować -<br /> <br /> -Stanę się upadła... ah, ah, Panie, proszę, przebacz mi - -<br /> <br /> Trzy głosy zaczęły się urywać...<br /> <br /> Kościelne Trio, ich połączona moc bojowa była zaprawdę przerażającym widokiem.<br /> <br /> ===Część 4=== <br /> <br /> Następnego dnia wyruszyliśmy z hotelu na dworzec Kioto.<br /> <br /> (Ah - ostatnia noc była po prostu taka...)<br /> <br /> Ciągle czułem się tak, jak gdybym był we śnie i jeszcze się nie obudziłem. Wczorajszej nocy doświadczyłem różnego rodzaju erotycznych sytuacji z Kościelnym<br /> Trio w szafie. Była to bajeczna sytuacja, ale w tym samym czasie odrobinę przytłaczająca...<br /> <br /> Po tym, jak straciłem przytomność z powodu masywnej utraty krwi i wielokrotnego uderzenia w głowę, rano obudziłem się, będąc przykryty kocami. Najwyraźniej<br /> to Rossweisse-san przyszła, odsyłając Kościelne Trio z powrotem do ich pokoi, a potem się mną zajęła. Rossweisse-san z pewnością jest dobra w zajmowaniu <br /> się innymi...<br /> <br /> Jednak deklaracja Asi pod tytułem &quot;Pragnę dzieci&quot; naprawdę mnie wczoraj przeraziła. Ale jestem z tego powodu szczęśliwy... z głębi mojego serca. Chociaż to<br /> skomplikowane, to naprawdę jestem tym wzruszony!<br /> <br /> Za każdym razem, gdy coś takiego mi się przytrafiało, zaczynałem myśleć. Jakby to powiedzieć, zawsze zawodzę w najważniejszych momentach. Doskonale<br /> zdaję sobie z tego sprawę. Ale po prostu nie mogę zrobić kroku naprzód...<br /> <br /> Trzymajcie mnie, to musi być to traumatyczne doświadczenie z głębi mojego serca. Za każdym razem gdy myślałem, że poczynienie następnego kroku mogło by<br /> odrzucić mnie w oczach dziewczyn, śmiertelnie się bałem.<br /> <br /> - - Obecne życie jest najlepsze.<br /> <br /> Właśnie dlatego nie chcę zniszczyć obecnej sytuacji.<br /> <br /> Jak tak dalej pójdzie, to nigdy nie zostanę Królem Haremu! To też wiem!<br /> <br /> ... Ale jeśli o to chodzi, mój związek z Buchou nigdy nie... Niemożliwy do osiągnięcia. No cóż, w porządku.<br /> <br /> Dla Buchou zawsze będę - <br /> <br /> ... Być może jeśli nadarzy się okazja, zbiorę się na odwagę i zrobię ten następny krok naprzód/<br /> <br /> - - Następny mecz.<br /> <br /> Jeśli wygramy przeciwko Sairaorg'owi-san, to wtedy mogę z Buchou...<br /> <br /> -Hej, Issei, dlaczego wyglądasz, jakbyś płakał?<br /> <br /> Matsuda wepchnął się z twarzą przede mnie i zapytał.<br /> <br /> -Ah, to nic takiego... Ale ty i Motohama wyglądacie naprawdę okropnie...<br /> <br /> -Nic wielkiego.<br /> <br /> -To są honorowe rany.<br /> <br /> Twarze Matsudy i Motohamy były całe spuchnięte i pokryte mnóstwem plastrów.<br /> <br /> Ich dwójka udała się do tak zwanego &quot;tego miejsca, co zwykle&quot;, aby podglądać dziewczyny w damskiej łaźni, ale Rada Studencka - sługi Sitri zabezpieczyły całą<br /> strefę, co jednak nie powstrzymało ich przed wyrąbaniem sobie drogi. Stąd właśnie ich siniaki i pokaleczone twarze.<br /> <br /> ...Nie mieli szans przeciwko dziewczyną Sitri. Po tym wydarzeniu nawet ja stałem się podejrzany, ale dzięki przyjściu Rosswiesse-san do mojego pokoju, miałem<br /> dowód mojej niewinności.<br /> <br /> Chociaż z drugiej strony, tego ranka Kościelne Trio i ja zostaliśmy wezwani przed oblicze Rossweisse-san, która miała z nami do pogadania.<br /> <br /> Rossweisse-san naprawdę była dla nas niczym wspaniała starsza siostra. Przepraszam za sprawianie ci problemów.<br /> <br /> Tak w ogóle, to dlaczego zostałem pokojarzony z aktywnościami tych dwóch idiotów! Chyba nic na to nie poradzę, skoro jesteśmy znani jako zboczone trio!<br /> <br /> Czy nie mam żadnej wiarygodności, bo wyglądam na zboczonego?<br /> <br /> W każdym bądź razie, przestańmy o tym myśleć.<br /> <br /> Muszę się pozbierać do kupy i kontynuować zwiedzanie. Dzisiaj odwiedzamy Arashiyamę i pierwszym miejscem jest Świątynia Niebiańskiego Smoka, Tenryuu-ji.<br /> <br /> -Jak dostaniemy się do Tenryuu-ji?<br /> <br /> Zapytałem Kiryuu. Ta spojrzała na plan i odpowiedziała.<br /> <br /> -Zobaczmy... Wsiadamy w autobus z dworca Kioto w stronę Arashiyamy, wtedy wysiadamy na najbliższym jej przystanku. Potem idziemy w tym kierunku.<br /> <br /> -Dobra. Więc teraz idziemy na dworzec. Buchou wspominała o tym wcześniej, ale rzeczywiście pełno tutaj było autobusów i taksówek.<br /> <br /> -Więc wszystkie atrakcje turystyczne są tego typu miejscami?<br /> <br /> Matsuda usłyszał mój komentarz i przemówił. Była to prawda, wszystko takie było.<br /> <br /> Na dworcu Kioto wsiedliśmy w linię w kierunku Arashiyamy i udaliśmy się do celu.<br /> <br /> -Jesteśmy.<br /> <br /> Gdy wysiedliśmy, udaliśmy się do Tenryuu-ji. Na drodze były znaki, więc niemożliwym było się zgubić.<br /> <br /> I w ten oto sposób dotarliśmy do Tenryuu-ji. Powitały nas eleganckie bramy.<br /> <br /> -To jest Tenryuu-ji( Świątynia Niebiańskiego Smoka). Czy imię ma jakieś specjalnie znaczenie?<br /> <br /> [Kto wie? Być może toczyliśmy tutaj bitwę, być może nie.]<br /> <br /> Ddraig, być może jego wspomnienia były zamglone. Nawet jeśli tutaj walczyli, to musiało to być eony temu, a sceneria mogła być wtedy zupełnie inna, niż obecnie.<br /> Zupełnie naturalnym było zapomnieć.<br /> <br /> Spytałem się Ddraig'a , czy nie wie, jak świątynia została nazwana.<br /> <br /> Przeszliśmy przez bramę i zapłaciliśmy za wejście.<br /> <br /> -Witajcie, sporo was tu przyszło.<br /> <br /> Był to młody głos, który słyszałem już wcześniej. Odwracając głowę, zobaczyłem za nami blond dziewczynkę w stroju miko - Kunou.<br /> <br /> -To Kunou.<br /> <br /> -Zgadza się. Tak, jak uzgodniliśmy, będę waszym przewodnikiem po okolicach Arashiyamy.<br /> <br /> Dzisiaj ukryła swoje uszy i ogon. Naturalnie, ponieważ dookoła pełno było normalnych ludzi.<br /> <br /> Matsuda i Motohama zdziwili się na widok małej, uroczej, blond loli.<br /> <br /> -Wow - co z urocza dziewczynka! Hej, Issei, od tak poderwałeś małe dziecko?<br /> <br /> Co za nieuprzejmość z jego strony. Sporo przeszliśmy, wiesz? Z drugiej strony Motohama...<br /> <br /> -...taka loli, naprawdę urocza... haha...<br /> <br /> Jego oddech stawał się lekko nieregularny!? Zapomniałem! Ten facet jest nieuleczalnym loliconem!<br /> <br /> Kunou była dokładnie w jego typie! Okulary Motohamy świeciły niebezpiecznym światłem. Jednakże, ktoś odepchnął Motohamę na bok i przytulił Kunou.<br /> To Kiryuu.<br /> <br /> - Ah-! Taka urocza! Hyoudou, jak ją poznałeś?<br /> <br /> Tuląc i ocierając wzajemnie swoje twarze! Kiryuu, ty też lubisz loli?<br /> <br /> -Puszczaj, puszczaj mnie! Nie spoufalaj się tak, ty wieśniaczko!<br /> <br /> Kunou była bardzo podenerwowana, ale Kiryuu jeszcze bardziej to nakręcało.<br /> <br /> -Protestowanie, używając maniery językowej księżniczki, jest najlepsze! Co za perfekcyjny wizerunek!<br /> <br /> ...Beznadziejna, ta okularnica.<br /> <br /> Wzdychając, odciągnąłem Kiryuu od Kunou, kontynuując rozmowę.<br /> <br /> -To jest Kunou. Już zna mnie, Asię i resztę.<br /> <br /> -Jestem Kunou. Miło mi was poznać.<br /> <br /> Kunou była zaskakująco poważna. Co za księżniczka. Powietrze wokół niej przesiąknięte było jej nonszalanckim zachowaniem.<br /> <br /> -Ah, znasz Gremory-senpai? Słyszałam, że hotel jest powiązany z firmą, którą zarządzają rodzice Senpai.<br /> <br /> -Coś w tym stylu.<br /> <br /> Szybka konkluzja Kiryuu przynajmniej raz była przydatna. W ten sposób nie musiałem zbyt wiele tłumaczyć.<br /> <br /> -Więc, Kunou, powiedziałaś, że będziesz naszym przewodnikiem, co takiego będziemy robić?<br /> <br /> Kunou dumnie wypięła pierś, mówiąc z przekonaniem.<br /> <br /> -Będę wam towarzyszyć i oprowadzę was po tych słynnych atrakcjach!<br /> <br /> ...A więc to tak. Powinienem się czuć zaszczycony...<br /> <br /> Jakby na to nie patrzeć, była to forma interakcji kulturowej.<br /> <br /> -Więc oprowadź nas najpierw po Tenryuu-ji.<br /> <br /> -Oczywiście.<br /> <br /> Po tych słowach, Kunou ukazała jasny i szczęśliwy uśmiech.<br /> <br /> <br /> <br /> W ten oto sposób, pod wodzą Kunou zwiedziliśmy Tenryuu-ji. Kunou z zapałem starała się przekazać powiązane z tym miejscem historie, które zasłyszała od innych.<br /> Była wtedy ekstremalnie urocza.<br /> <br /> W tym samym czasie, był to niezwykle budujący widok, gdy dawała z siebie wszystko, aby opisać różne miejsca w Kioto.<br /> <br /> Ogród wewnątrz dużego opactwa był bardzo piękny. Udekorowany czerwonymi jesiennymi liśćmi, cienie rzucane przez ogród w Japońskim stylu w jesiennym <br /> sezonie były całkiem urzekające. Pływający w sadzawce karp był idealnym akcentem, dopełniającym ten obraz.<br /> <br /> -Ten widok jest ekstremalnie wspaniały. W końcu wpisuje się na listę Światowego Dziedzictwa.<br /> <br /> Wyjaśniła Kunou. Narodowe Dziedzictwo! A więc dlatego jest tutaj tak pięknie. Niech no tylko zrobię zdjęcie moim telefonem!<br /> <br /> Po zwiedzaniu ogrodu, zaprowadzono nas do hali modlitewnej. Wchodząc, uniosłem głowę aby spojrzeć na sufit - natychmiast ukazał mi się najbardziej <br /> spektakularny smoczy wzór. Wschodni smok z długim, smukłym ciałem!<br /> <br /> Czułem się tak, jak gdyby smok gapił się na mnie swoim przerażającym wzrokiem.<br /> <br /> -To jest słynny Unryuu-zu, albo &quot;Obraz Smoka Chmury&quot;. Nie ważne, w którą stronę, zawsze będziesz się czuł, jak gdyby smok gapił się prosto na ciebie. Jest<br /> to tak zwany &quot;Obserwujący w Sześciu Kierunkach&quot;.<br /> <br /> Było dokładnie tak, jak opisała to Kunou, nie ważne, z której strony byś nie popatrzył, smok gapił się prosto na nas!<br /> <br /> Odkaszlnąłem - Niesamowite. Powiedz, Ddraig, czy wszystkie wschodnie smoki roztaczają wokół siebie taką atmosferę?<br /> <br /> [Tak, w większości są takie. To przypomina mi o Smoczym Królu Yu-Longu, Jadeitowym Smoku.]<br /> <br /> Więc Jadeitowy Smok jest taki. Wschodnie smoki są zupełnie inne, niż zachodnie. Zamiast być straszne, otaczała je bardziej mistyczna aura.<br /> <br /> Niestety, w Unryuu-zu fotografowanie było zabronione, więc nie mogłem zrobić żadnego zdjęcia.<br /> <br /> Po zwiedzaniu Tenryuu-ji wyszliśmy na zewnątrz.<br /> <br /> -Kunou, dokąd teraz pójdziemy?<br /> <br /> Zapytałem. Kunou wskazała w całe mnóstwo kierunków, poczym odpowiedziała radośnie:<br /> <br /> - Nison-in! Bambusowa Ścieżka! Jojakko-ji! Wszędzie was zabiorę!<br /> <br /> Oh - jaka pełna zapału. Teraz w końcu zachowujesz się tak, jak na dziecko w twoim wieku przystało.<br /> <br /> I tak, pod wodzą Kunou, kontynuowaliśmy zwiedzanie Arashiyamy.<br /> <br /> <br /> <br /> ===Część 5===<br /> <br /> -Wow, naprawdę odwiedziliśmy sporo miejsc.<br /> <br /> Matsuda westchnął z ulgą. Jedliśmy lunch w miejscu sprzedającym kociołki tofu, zarekomedowanym przez Kunou.<br /> <br /> Po opuszczeniu Tenryuu-ji, Kunou wzięła nas na wycieczkę wokoło Arashiyamy. Widząc Siddartha Gautamy i posągi Buddy Amithaby czczone w Nison-in,<br /> jeżdżąc rikszami przez Bambusową Ścieżkę. Odgłos wiatru mknący przez liście bambusa był bardzo elegancki.<br /> <br /> Był to pierwszy raz, kiedy jechałem rikszą ; było bardzo zabawnie. Osoba, która ciągnęła naszą rikszę była gadatliwa i opisywała scenerię w miarę drogi. Podziwianie<br /> Arashiyamy z rikszy było jednym z najlepszych doświadczeń. Ah - - to wspaniale, że przyszła jesień.<br /> <br /> -Śmiem twierdzić, iż tutejszy kociołek tofu jest prawdziwym delikatesem.<br /> <br /> Kunou wyłowiła tofu z kociołka za pomocą pałeczek i nałożyła je nam na talerze. Haha, nawet w czasie posiłków zachowujesz się jak gospodarz. Kunou wydawała<br /> się bardzo szczęśliwa. To musiał być jej zwyczajny uśmiech. Dokładnie z powodu tego, serce o mało mi nie pękło, gdy błagała nas, abyśmy uratowali jej mamę.<br /> <br /> ...Gdybyśmy tylko mogli sprowadzić twoją mamę z powrotem jak najszybciej...<br /> <br /> Tofu, które dała mi Kunou, musiało być zjedzone od razu. Hmm, tofu z Kioto było bardzo aromatyczne. I było nawet lepsze, niż to w hotelu! Słyszałem, że tofu<br /> jest najlepsze na świeżo, wygląda na to, że było zrobione przed chwilą.<br /> <br /> -Ma bardzo Japoński smak. Nieźle.<br /> <br /> -Tak, jest inne od zwykłego tofu, smakuje świeżo i pysznie.<br /> <br /> -To tofu jest dobre...<br /> <br /> Twarze Xenovii, Asi i Iriny były pełne radości. Nieostrożnie, mój wzrok spotkał się z Iriną -<br /> <br /> ...<br /> <br /> Twarz Iriny zrobiła się czerwona! Działo się tak przez cały dzień, definitywnie z powodu ostatniej nocy. Było to jak najbardziej naturalne, coś takiego musiało <br /> stanowić poważny problem dla wierzącej anielicy Iriny. Skoro zawsze żyła w czystości, to pozwolenie mi na dotknięcie jej piersi musiało być bardzo poważne...<br /> <br /> ...Ale uczucie piersi Iriny dalej czaiło się w mojej dłoni. Takie miękkie. I elastyczne. Uczucie, jakby moje palce były wsysane w pierś...<br /> <br /> Można to było podsumować w ten sposób - &quot;anielskie piersi&quot;. Brzmiało jak jakiś produkt, ale tylko tak mogłem to wyrazić.<br /> <br /> Irina, bardzo ci dziękuję. Właśnie, gdy dziękowałem Irinie w moim sercu...<br /> <br /> -Ah, Issei-kun.<br /> <br /> Nagle ktoś mnie zawołał. Ten głos należało do -<br /> <br /> -Ohoh, to Kiba. Racja, wy też wybraliście się dzisiaj do Arashiyamy.<br /> <br /> Grupa Kiby akurat jadła lunch przy sąsiednim stole.<br /> <br /> -Tak. Byliście już w Tenryuu-ji?<br /> <br /> -Taa, na suficie był spektakularny smok.<br /> <br /> -Mamy w planach odwiedzić Tenryuu-ji po zobaczeniu Togetsukyo( Most Przekraczania Księżyca). Nie mogę się doczekać.<br /> <br /> -Ah, Togetsukyou, idziemy tam, kiedy skończymy jeść.<br /> <br /> Gdy rozmawialiśmy, kolejny znajomy głos mówił &quot; jesień na Arashiyamie jest naprawdę elegancka&quot;.<br /> <br /> -Oh, a więc wszyscy cieszycie się Arashiyamą?<br /> <br /> Azazel-sensei! Pijący sake w środku dnia!<br /> <br /> -Sensei! Sensei, ty też tu jesteś? Ale czy nauczyciele powinni pić w ciągu dnia?<br /> <br /> Właśnie kiedy o tym wspomniałem, kobieta siedząca po przeciwnej stronie przytaknęła.<br /> <br /> - - To Rossweisse-san!<br /> <br /> -Ta osoba, choćbym niewiadomo ile razy mu mówiła, on i tak nie słucha. Ciągle mu mówię, żeby przestał się zachowywać nieodpowiedzialnie przed uczniami...<br /> <br /> Żyły na czole Rossweisse-san pulsowały gniewnie!<br /> <br /> -No weź, to po prostu krótka przerwa po śledztwie na Arashiyamie.<br /> <br /> Czy Sensei naprawdę sprawdza Brygadę Chaosu?<br /> <br /> -A tak w ogóle, Rossweisse, naprawdę musisz nauczyć się zachowywać bardziej uroczo. Czy to właśnie nie przez to nie byłaś w stanie aż do tej pory znaleźć sobie<br /> faceta?<br /> <br /> Trzask! Słysząc komentarz Azazela, twarz Rossweisse-san zrobiła się czerwona, a jej pięści uderzyły w stół!<br /> <br /> -To, to, to nie ma nic wspólnego z chłopakami! Nie drażnij mnie! Jeśli masz zamiar pić, to ja też!<br /> <br /> Ah! Chwyciła kubek Sensei'a i zaczęła pić!<br /> <br /> Stopniowo go opróżniając, jej pijąca postać była bardzo elegancka...<br /> <br /> -Puwaaa - ...Powiesz, twoje zwyszłe zachowanie nie jeszt najlepsze...<br /> <br /> Ona, ona jest pijana?! Zbyt szybko! Nie może nawet mówić poprawnie!<br /> <br /> -Ty, upiłaś się jednym kubkiem?<br /> <br /> Sensei był zszokowany, ale Rossweisse-san nalała sobie kolejnego i opróżniła go natychmiast! Jej oczy patrzące prosto przed siebie, Rossweisse-san zaczęła<br /> zaczepiać Sensei'a.<br /> <br /> -Nie jestem pijana! Piłam z nim odsząd tylko zostałam ochroniarzem tego starego Odyna... Tooooo mi pszypomina, ten staruch. Włoszyłam tak dużo wysiłku<br /> w opiekę nad nim podczas jego podrószy, ale on jak idiota, wszysztko co mówi to tylko piepszenie w stylu &quot; ah, panienki! ah, gooorzałka! ah, piersi!&quot; Kompletnie<br /> bezwsztydnie! Wszystkie inne Valkirieeee w Valhalli nazywały mnie dzzzziewką na posyłki starego. Z moją psią penszią, musiałam wspomagać jego codzienne życie?<br /> To wszysztko jeho wina! Własznie dlatego nie mam chłopaka, nie mam chłokaka, nie mam chłopaka!!!!!! Ooooooooh!<br /> <br /> ...Wypłakiwała sobie oczy... Nie byliśmy z Azazelem-sensei pewni, jak powinniśmy sobie z tym poradzić.<br /> <br /> Sensei podrapał się po głowie i powiedział:<br /> <br /> -Rozumiem, rozumiem. Wysłucham twoich żali. Po prostu nie duś tego w sobie.<br /> <br /> Słysząc słowa Sensei'a, Rossweisse-san stała się nagle szczęśliwa.<br /> <br /> -Naprawdę? Azazel-sensei, nie wiedziałam, że masz jakiesz dobre sztrony. Kelner, jeszcze dziesięć butelek poproszszszę! - <br /> <br /> Więcej?! T-to zaczynało się wymykać spod kontroli... Kto mógł przypuszczać, że Rossweisse-san była takim słabym kompanem do picia?<br /> <br /> -Słuchajcie, idźcie stąd jak tylko skończycie jeść. Ja się tym zajmę.<br /> <br /> Sensei westchnął, gdy to mówił.<br /> <br /> Wszyscy spojrzeliśmy po sobie i zrobiliśmy, jak nam kazano. W pośpiechu kończąc nasz posiłek, opuściliśmy sklep.<br /> <br /> -Szszszszszklepy za sto jenów są najlepsze! Ah hahahahahah!<br /> <br /> Gdy przechodziliśmy przez drzwi, dało się słyszeć pijacki śmiech Rossweisse-san.<br /> <br /> <br /> Opuszczając sklep, dotarliśmy na Togetsukyou.<br /> <br /> -Rossweisse-chan z pewnością urządziła niezłą scenę.<br /> <br /> -Yeah, kto by przypuszczał, że ma taką słabą głowę?<br /> <br /> Matsuda i Motohama byli bardzo rozczarowani. Ponieważ Rossweisse-san była bardzo popularna wśród chłopaków, jak i dziewczyn, to zaakceptowanie tego, co<br /> właśnie ujrzeli, musiało być dla chłopaków niezwykle trudne. Nawet ja byłem zszokowany.<br /> <br /> -Niech was nie zwiedzie jej młody wygląd, Rossweisse-chan z pewnością miała ciężkie życie. Ciągle włóczyć się za tym Azazelem-sensei, każdy chciałby wyrzucić<br /> z siebie swoje niezadowolenie.<br /> <br /> Kiryuu przytaknęła, sympatyzując z Rossweisse-san. Jednak z pewnością Azazel-sensei nie był jedynym powodem. Bardziej chodziło tu o to, że jej pierwszy <br /> pracodawca był zgrzybiałym, starym dziadem. Dodać do tego fakt, że nie była dobrze traktowana w Valhalli odkąd została służką Odyna...<br /> <br /> Niespodziewanie okazało się, że przeszła przez wiele trudności.<br /> <br /> -Zdaje się, że wy, sługi, macie ciężko?<br /> <br /> Zapytała Kunou.<br /> <br /> -...M-Może troszeczkę.<br /> <br /> Mogłem tylko odpowiedzieć w ten sposób. Pośród sług Gremory było sporo dobrych ludzi, ale po prawdzie, to niektórzy z nich mieli swoje dziwactwa.<br /> <br /> Na razie nie rozmawiajmy o Rossweisse-san. Następnym przystankiem było Togetsukyou! Opuszczając restaurację i idąc parę minut ulicami, zamajaczyła przed<br /> nami rzeka Katsura.<br /> <br /> Ten tradycyjny drewniany most, pełen historycznego wrażenia, to musiało być Togetsukyou. Tak właściwie, to widok na góry był stąd naprawdę wspaniały!<br /> Czerwień ciągnąca się przez całą górę oddawała ducha jesieni!<br /> <br /> -Wiedzieliście? Mówi się, że nie powinno się odwracać na środku Togetsukyou.<br /> <br /> Powiedziała Kiryuu. Asia zapytała.<br /> <br /> -Dlaczego?<br /> <br /> -Asiu, wygląda to tak: jeśli spojrzysz za siebie w czasie przechodzenia przez most, inteligencja darowana przez niebiosa zostanie zabrana z powrotem. Jeśli<br /> zboczone trio spojrzy za siebie, to naprawdę będzie dla nich koniec. Staną się prostymi głupkami.<br /> <br /> -Zamknij się!<br /> <br /> Matsuda, Motohama i ja warknęliśmy jednocześnie.<br /> <br /> Kiryuu była niewzruszona, a nawet kontynuowała:<br /> <br /> -Kolejna legenda mówi, że jeśli obejrzysz się za siebie, to kochankowie zostaną rozdzieleni. Hmm, ale to akurat jest nieco przesadzone - -<br /> <br /> -Nigdy się nie obejrzę!<br /> <br /> Asia przerwała wyjaśnienia Kiryuu i płaczliwie uwiesiła się mojego ramienia.<br /> <br /> - W-W porządku, Asiu, to tylko legenda.<br /> <br /> Pomimo moich zapewnień, Asia potrząsnęła głową i powtarzała &quot;nie do przyjęcia!&quot;, ciaśniej wieszając mi się na ramieniu. Taka urocza! Moja mała Asia! Ah- - <br /> Jestem taki szczęśliwy.<br /> <br /> Gdy zaczęliśmy przekraczać Togetsukyou, mogliśmy ujrzeć w oddali grupę Kiby.<br /> <br /> W trakcie przeprawy, Asia była zdeterminowana, aby nie oglądać się za siebie.<br /> <br /> -Cholera, Issei i mała Asia z pewnością wyglądają jak para kochanków...!<br /> <br /> -Złość mnie rozpiera, ale wygląda na to, że oni już wkrótce wkroczą w stadium pełnych pasji głupków w miłości.<br /> <br /> Matsuda i Motohama komentowali za moimi plecami. Co! Mówili o pełnych pasji głupkach w miłości! Naprawdę chciałem się teraz odwrócić i im przywalić, ale<br /> zniosłem to. Gdybym się teraz odwrócił, to Asia by się rozpłakała!<br /> <br /> -Wydaje mi się, że nie powinniście się tym przejmować. W końcu legenda o kochankach to tylko przesąd.<br /> <br /> Nawet jeśli Kunou tak powiedziała, to Asia była bardzo niewinna w tego typu sprawach.<br /> <br /> W końcu skończyliśmy, w spokoju przechodząc na drugi brzeg. Asia odetchnęła głęboko, odczuwając chyba wielką ulgę, ale będziemy musieli przekroczyć most<br /> jeszcze raz w trakcie drogi powrotnej? Wielka przygoda Asi nie dobiegła jeszcze końca!<br /> <br /> Nagle, ciepłe, śliskie uczucie ogarnęło całe moje ciało.<br /> <br /> ...Co to było, w tej chwili?... Pomyślałem zdziwiony i rozejrzałem się wokoło - oprócz mnie, Asi, Xenovii, Iriny, Kunou i Kiby, wszyscy inni zniknęli.<br /> <br /> Matsuda, Motohama, Kiryuu i wszyscy normalni turyści przepadli!<br /> <br /> Co? Co to ma być!? Co się stało!?<br /> <br /> Wszystkie inne sługi był zszokowane jak ja, szykując się... Pomimo lustrowania otoczenia, nie dało się zauważyć żadnych podejrzanych postaci w pobliżu.<br /> <br /> Po chwili, dziwna mgła zaczęła wypływać spod naszych stóp.<br /> <br /> -Ta mgła jest...<br /> <br /> Widząc mgłę, Asia była bardzo zdumiona.<br /> <br /> -To uczucie, nie ma co do tego wątpliwości. Gdy porwał mnie Diodora, urządzenie głęboko w świątyni, które mnie więziło, miało taką samą mgłę.<br /> <br /> -Dimension Lost.<br /> <br /> Powiedział Kiba, podchodząc.<br /> <br /> -Jeden z Longinusów, czy Sensei I Diodora Astaroth o tym nie wspominali? Obawiam się, że to jest...<br /> <br /> Kiba uklęknął i spróbował dotknąć mgły dłonią. Longinus... To coś równie niesamowitego, co Sacred Gear moje i Vali'ego.<br /> <br /> Coś takiego zostało tutaj aktywowane?<br /> <br /> -Hej, wszystko z wami w porządku?<br /> <br /> Głos z nieba. Patrząc w górę, Azazel-sensei leciał po niebie, bijąc swoimi czarnymi skrzydłami.<br /> <br /> Wylądował tam, gdzie się znajdowaliśmy i złożył swoje skrzydła, gdy przemówił.<br /> <br /> -Wszystko oprócz nas kompletnie zniknęło. Najprawdopodobniej zostaliśmy siłą przeniesieni do alternatywnej rzeczywistości i zapieczętowani wewnątrz niej...<br /> Wygląda na to, że ta alternatywna rzeczywistość jest dokładną repliką Togetsukyou i jego otoczenia?<br /> <br /> Naprawdę? Przed tym nie było żadnych oznak przeniesienia. Gdy poczułem to ciepłe uczucie, ono już zmieniło się w to - przeniosło nas tutaj.<br /> <br /> -Więc jest to zrobione na wzór diabelskich aren gier?<br /> <br /> Zapytałem Sensei'a. Nie wyczuwałem pomiędzy nimi żadnych podobieństw.<br /> <br /> -Ah tak. Techniki naszych trzech frakcji najprawdopodobniej wyciekły. To miejsce prawdopodobnie imituje metody pola gry - Więc źródło mocy mgły musiało<br /> także zostać przetransportowane do tej skopiowanej rzeczywistości. Czy mgła Dimension Lost przenosi wszystko, wokół czego się owinie?... Być w stanie na<br /> raz przenieść mnie i sługi Rias bez żadnego ostrzeżenia... Moc Longinusa jest naprawdę przerażająca.<br /> <br /> Wyjaśnił Sensei. Rozumiem, więc tego typu wymiar naprawdę był kopią techniki pola gry. Ich reprodukcja wydawała się być równie dobra, co diabłów.<br /> <br /> Przy moim boku, Kunou przemówiła drżącym głosem.<br /> <br /> -... Będąc na skraju śmierci, umierający strażnik matki zgłosił, że zostali bez ostrzeżenia złapani przez mgłę.<br /> <br /> Więc ten fenomen był... Oprócz tego, osoba go używająca powinna być - <br /> <br /> Moje ponure przypuszczenie okazało się być prawdziwe.<br /> <br /> Nad Togetsukyou dało się wyczuć obecności kilku nowych osób. Postacie wynurzyły się z lekkiej mgły, ukazując się nam.<br /> <br /> -Miło was spotkać, Gubernatorze Azazelu i Sekiryuutei'u. <br /> <br /> Tym, który nas powitał, był czarnowłosy młodzieniec w szkolnym mundurku.<br /> <br /> Zawinięte na mundurku było coś, co przypominało chińskie ciuchy Han. Bo to powinno się tak nazywać, prawda? W gimnazjum, nauczyciel historii miał rozległą <br /> wiedzę na temat historii Chin, wyjaśniał nam ze szczegółami ich ubrania. Był to chyba typ tradycyjnego ubioru etnicznego.<br /> <br /> Dzierżył włócznię w rękach... Włócznia emanowała naprawdę nieprzyjemną aurą. Definitywnie nie była to zwykła włócznia.<br /> <br /> Czarnowłosy mężczyzna był bardzo młody. Wyglądało na to, że był o rok , dwa lata starszy ode mnie? Nie, niemożliwym było stwierdzenie na podstawie samego <br /> tylko wyglądu.<br /> <br /> Jego kompani też nosili ciuchy podobne do szkolnych mundurków. Mężczyźni i kobiety, także w licealnym wieku. <br /> <br /> ... Czuć od nich było coś dziwnego, zupełnie innego niż od diabłów, czy od smoków.<br /> <br /> Sensei wystąpił naprzód.<br /> <br /> -To wy jesteście tą osławioną grupą Bohaterów?<br /> <br /> Młodzieniec pośrodku postukał włócznią o swoje ramię odpowiadając na pytanie Sensei'a.<br /> <br /> -Jestem Cao Cao, potomek słynnego Cao Cao, Cao Mengde, zapisanego w Dziejach Trzech Królestw. Coś w tym stylu.<br /> <br /> Cao Cao - - Cao Cao...? Eh, Dzieje Trzech Królestw!? Ogromnie zszokowany, pospiesznie zapytałem Sensei'a.<br /> <br /> -Sensei, ten gość jest...?<br /> <br /> Sensei nie spuszczał wzroku ze swojego przeciwnika, poczym powiedział:<br /> <br /> -Posłuchajcie uważnie, wszyscy. Uważajcie na włócznię tego faceta, na Prawdziwego Longinusa. Najpotężniejszy ze wszystkich Longinusów, podobno mogący <br /> przebić się przez samego Boga. Przez długi czas go nie widziałem... Ale pomyśleć, że teraz wpadł on w ręce terrorystów.<br /> <br /> !?<br /> <br /> Słowa Sensei'a przeraziły wszystkich. Sam mężczyzna był już wystarczająco intrygujący, ale teraz wszyscy w szoku gapiliśmy się na jego włócznię.<br /> <br /> -To jest święta włócznia, której boją się nawet Seraphimowie w Niebie...?<br /> <br /> Powiedziała Irina, nie mogąc powstrzymać się od drżenia. Xenovia kontynuowała, szepcząc.<br /> <br /> -Ja także o tym słyszałam, odkąd byłam dzieckiem. Włócznia, która przebiła bok Jezusa. Włócznia, nosząca jego krew - - absolutna włócznia, która przebiła ciało<br /> Boga!<br /> <br /> T-to było coś tak potężnego! Wydaje mi się, że Buchou już coś kiedyś wspominała o tej włóczni. Coś o legendarnej włóczni, która przebiła Chrystusa. J-Jak się<br /> nad tym zastanowić, to jest to ściśle powiązane z korzeniami religii, do której przynależały Xenovia i Irina. Dla tych powiązanych z Kościołem, być może nie byłoby<br /> źle nazywać to ostateczną egzystencją.<br /> <br /> -To jest święta włócznia...<br /> <br /> Obok mnie, wzrok Asi wydawał się być przyciągany do włóczni, jakby jej świadomość była wysysana.........- -<br /> <br /> Clap.<br /> <br /> Sensei szybko zakrył jej oczy własnymi rękami.<br /> <br /> -Asiu, ludzie wiary nie powinni spoglądać na tą włócznię. Oszaleją od tego. W końcu jest to jedna ze świętych relikwii pośród Prawdziwego Krzyża, Świętego Kielicha<br /> Świętych Gwoździ i Całunu Turyńskiego.<br /> <br /> Kunou wrzasnęła wściekłym głosem na dzierżącego włócznię młodzieńca - Cao Cao.<br /> <br /> -Ty tam! Mam do ciebie pytanie!<br /> <br /> -Arara, to mała księżniczka, o co chodzi? Jeśli będę w stanie, postaram się odpowiedzieć na wszystkie twoje pytania.<br /> <br /> Cao Cao brzmiał spokojnie, ale z całą pewnością coś wiedział.<br /> <br /> -Jesteście tymi, którzy zabrali mamę?<br /> <br /> -Zgadza się.<br /> <br /> Przyznał się tak otwarcie. Więc okazało się, że to jednak byli oni!<br /> <br /> -Co planujecie zrobić z mamą?<br /> <br /> -Pragniemy, aby twoja mama pomogła nam w pewnym eksperymencie.<br /> <br /> -Eksperyment? Co zamierzacie zrobić!?<br /> <br /> -Spełnić życzenie naszego dobroczyńcy, taki jest ogólny zamysł.<br /> <br /> Słysząc to, Kunou obnażyła swoje kły, ekstremalnie zła. W jej oczach lśniły ślady łez. Wyglądało na to, że była wściekła. Jej mama nie tylko została porwana, ale <br /> miała być jeszcze wykorzystana do jakiegoś niecnego eksperymentu.<br /> <br /> -Dobroczyńca... Czy to Ophis? I dlaczego się przed nami pojawiliście?<br /> <br /> Sensei próbował twardo wyciągnąć informacje.<br /> <br /> -Bo nie ma dla nas potrzeby, aby dłużej się ukrywać. Zdecydowaliśmy się powiedzieć &quot;cześć&quot; przed eksperymentem. Współpracujmy przez pewien czas. Chciałem<br /> także spotkać Gubernatora Azazela i legendarnego Sekiryuutei'a.<br /> <br /> ...Ten drań z pewnością umiał posługiwać się słowami.<br /> <br /> Tak nawiasem, to czy naprawdę byłem aż tak sławny? Ah, w końcu udało mi się pokonać przywódcę frakcji Starego Maou, podczas trwania Juggernaut'a. Tylko<br /> że nie za wiele z tego pamiętałem.<br /> <br /> Sensei uformował włócznię światła w swojej dłoni.<br /> <br /> -Nie komplikujmy tego. Oddajcie proszę przywódczynię kyuubi. Bardzo się staramy połączyć nasze siły z youkai.<br /> <br /> Widząc, jak Sensei przygotowuje się do walki, wszyscy zebrali się w formację i przygotowali. Ja także wywołałem Boosted Gear i zacząłem odliczanie Balance<br /> Breaker. I wtedy, przywołałem Ascalona - -<br /> <br /> -Xenovia!<br /> <br /> -Dzięki!<br /> <br /> Xenovia złapała Ascalona i zajęła pozycję.<br /> <br /> ... Tak właściwie, to Rossweisse-san tutaj nie było.<br /> <br /> -Sensei, gdzie jest Rossweisse-san?<br /> <br /> Sensei westchnął przeciągle w odpowiedzi na moje pytanie.<br /> <br /> -Też została tutaj przeniesiona, ale nadal śpi w restauracji. Umieściłem nad nią silną barierę, więc na razie powinno być w porządku.<br /> <br /> W-więc to się stało... C-chociaż nie byłem w stanie wyobrazić sobie jej, walczącej po pijaku. Jednakże, Sensei, będę odpowiedzialny za wsparcie.<br /> <br /> W przeciwieństwie do naszego zaalarmowania, druga strona zdawała się w ogóle nie przygotowywać.<br /> <br /> ...Są tak pewni siebie? Albo może mają jakąś tajną broń? W końcu grupa Bohaterów zgromadziła wielu użytkowników Sacred Gear. Walka z Sacred Gear była <br /> strasznie męcząca. Było całe mnóstwo dziwnych mocy, które czyniły rzeczy bardzo nieprzewidywalnymi. Ten aspekt był najstraszniejszy.<br /> <br /> W każdym bądź razie, nie możemy okazać słabości!<br /> <br /> - - Obok Cao Cao stał niski chłopiec. Cao Cao powiedział do niego:<br /> <br /> -Leonardo, zajmij się tymi diabłami z pomocą twoich potworów.<br /> <br /> Tylko jedna prośba, ale twarz chłopca pozostała bez wyrazu, gdy kiwnął lekko głową - Natychmiastowo, cienie wypłynęły spod jego stóp i zaczęły się rozrastać.<br /> <br /> ... Poczułem się tak, jakby coś zimnego pełzło mi po plecach. Jakby to wyjaśnić, cienie zdawały się przepełniać strachem.<br /> <br /> Gdy cienie się rozszerzały, pokryły całe Togetsukyou. I wtedy rozrosły się i powoli przybrały formę!<br /> <br /> Ręce, nogi, głowy, gałki oczne szeroko otwarte szczęki, tworzące - nie tylko jednego! Ale dziesięć, nie, setki!<br /> <br /> -Guuuuuuu...<br /> <br /> -[Przełykanie]<br /> <br /> -[Gulgotanie]<br /> <br /> Z ogłuszającym rykiem, te potwory wyłoniły się z cieni!... Cienie, z których wyskakiwały potwory, oh! Bardziej niż &quot;pojawić się&quot;, być może &quot;stworzyć&quot; lub &quot;zrobić&quot;<br /> byłoby bardziej adekwatnym opisem. Potwory o czarnej skórze i stojące na dwóch łapach. Ich ciała były solidnie zbudowane, z grubymi i twardymi łuskami. Miały <br /> też bardzo ostre szpony i obnażone kły. Te potwory uformowały linię i stanęły na przedzie.<br /> <br /> ...Co to było, czym była moc tego chłopaka...?<br /> <br /> Nie mogłem się powstrzymać przed głośnym przełknięciem śliny, będąc zszokowanym mocą tego dzieciaka. Tym razem Sensei przemówił spokojnie.<br /> <br /> -Annihilation Maker...<br /> <br /> Annihilation...? Maker...? Maker znaczy stworzenie... prawda?<br /> <br /> Cao Cao zaśmiał się w odpowiedzi.<br /> <br /> -Dokładnie. To dziecko nosi w sobie jednego z Longinusów. Zupełnie inne dobrodziejstwo w porównaniu z moim Prawdziwym Longinusem, ale jednak <br /> śmiertelnie niebezpieczny Sacred Gear.<br /> <br /> Longinus - - ten dzieciak także posiadał Longinusa. Użytkownicy Longinusów... eh?<br /> <br /> Co do...! Co to ma być, jarmark Longinusów!? Właściwie, to nie wiedziałem o nich nic, poza tym od Vali'ego i mojego własnego, więc te wszystkie nowe rozwoje<br /> sytuacji były strasznie męczące.<br /> <br /> I wtedy, odliczanie dobiegło końca i wszedłem w Balance Breaker! Ogarnęła mnie czerwona aura i uformowała się w zbroję.<br /> <br /> Teraz mogę walczyć, ale...<br /> <br /> -Sensei, jest coś, czego nie rozumiem...<br /> <br /> Kompletnie zszokowany, zapytałem. Sensei zaczął wyjaśniać.<br /> <br /> -Tak, jak ty, ten chłopiec posiada jednego z Longinusów. Obecnie, istnieje trzynaście potwierdzonych Longinusów - - także pośród Grigori. I spośród ich wszystkich<br /> , właściwości tego tam - - innymi słowy, jego umiejętności są groźniejsze niż te od Boosted Gear i Divine Dividing.<br /> <br /> -Silniejszy niż ja?<br /> <br /> -Jeśli chodzi o czystą siłę, to oczywiste, ze twój Boosted Gear i Vali'ego są znacznie do przodu. Jednakże, w kwestii umiejętności... Sword Birth Kiby potrafi<br /> stworzyć niezliczoną ilość demonicznych mieczy, tyle potrafisz zrozumieć, tak?<br /> <br /> -Tak, tak.<br /> <br /> -Annihilation Maker jest taki sam. Może stworzyć niezliczoną ilość demonicznych bestii. Na przykład: te masywne, zionące ogniem potwory, wysokie niemal na<br /> sto metrów, które widzisz w filmach, mogą być odtworzone tylko samą siłą woli. Umiejętność tworzenia potworów z wyobraźni. Nie jest to katastrofa? Ta umiejętność,<br /> zależnie od umiejętności użytkownika, może ich stworzyć setki, albo nawet tysiące. Podobnie jak Dimension Lost, jest to jeden z najgorszych błędów w systemie<br /> Sacred Gear. Dimension Lost także jest ekstremalnie niebezpieczny, w zależności od użytkownika. Gdy mgła osiągnie skalę kraju, może przenieść go całego do<br /> szczeliny wymiarowej razem z mieszkańcami, by go zniszczyć.<br /> <br /> - - ! N-Niewyobrażalne...!<br /> <br /> -Nieważne który, czyż nie są to najgorsze z Sacred Gear?<br /> <br /> Sensei był w stanie jedynie zmusić się do śmiechu.<br /> <br /> -Cóż, aż do teraz żadne z nich nie dotarło do takiego poziomu, w przeszłości było tylko kilka bliskich przypadków. Jednakże, nierealnym jest zgromadzić trzy z <br /> czterech najpotężniejszych Longinusów - - Prawdziwy Longinus, Dimension Lost i Annihilation Maker. Od urodzenia, ci posiadacze winni być pod stałą obserwacją<br /> ze strony upadłych aniołów, aniołów i diabłów... Ale minęło dwadzieścia lat, czy byliśmy zbyt nieostrożni... Albo ktoś specjalnie ich ukrył... W porównaniu z przeszłością,<br /> wszyscy obecni użytkownicy Longinusów byli bardzo trudni do znalezienia.<br /> <br /> Sensei spojrzał w moją stronę.<br /> <br /> ...A więc ja też byłem jednym z tych, którzy zostali zaklasyfikowani jako &quot; niebezpieczny Sacred Gear, zabić go.&quot;, a potem &quot;nie, jednak nie jest.&quot;, by w końcu &quot;nie,<br /> to naprawdę jest Longinus.&quot;<br /> <br /> Czy było to z tym powiązane? Sensei kontynuował.<br /> <br /> -...W obecnych czasach musi zachodzić jakaś zależność przyczynowo-skutkowa? Można powiedzieć, że pierwszy Longinus Gear był luką, błędem w systemie. Z<br /> drugiej strony, te Longinusy posiadają swoją własną, przewrotną ścieżkę rozwoju, przekraczającą nasze oczekiwania? Jest to pełna nadziei, ale nie daleko wysunięta<br /> hipoteza... Obserwując rozwój Issei'a, można odnieść wrażenie, iż obecne Longinusy jako grupa są poddawane niesamowitym zmianą... Błędy, luki, nie, ewolucja?<br /> Choćby nie wiem co, nawet jeśli mnie to dotyczy, być może ci odpowiedzialni za badanie i zachowanie systemu byli zbyt naiwni? Michał, Sirzechs...?<br /> <br /> Sensei zdawał się toczyć nieskończony monolog z samym sobą...<br /> <br /> Ale nieważne, jak na to spojrzeć, czy Sacred Gear tworzący potwory nie był prawdziwie dziwny i niebezpieczny? I był opisany jako jeszcze bardziej niebezpieczny,<br /> niż mój Secred Gear? To powiedziawszy, zależnie od użytkownika, mogło tworzyć potwory takie jak Smoczy Królowie - - Tannin-ossan i Fenrir, ten potworny wilk,<br /> na masową skalę! Unicestwienie! Świat zostanie unicestwiony!<br /> <br /> -Sensei, jakie słabości posiadają te zabójcze Sacred Gear?<br /> <br /> Skoro Boosted Gear i Divine Dividing mają słabości, więc z pewnością...<br /> <br /> -Weź na cel ciało użytkownika - - Oczywiście, są też przypadki, gdy ciało użytkownika jest ekstremalnie silne, ale nie ma porównania z zagrożeniem ze strony jego<br /> Sacred Gear. Obecny użytkownik Annihilation Maker jest ciągle w fazie rozwoju. Gdyby już go opanował, to już wysłaliby armie demonicznych bestii przeciwko<br /> każdej frakcji - - Jedynym sposobem na pokonanie go, jest pozbycie się go teraz, nim dojrzeje.<br /> <br /> Cao Cao zaśmiał się otwarcie, słysząc słowa Sensei'a.<br /> <br /> -Arara, wygląda na to, że Annihilation Maker został rozgryziony. Jest tak, jak mówisz, Gubernatorze Upadłych Aniołów. To dziecko nie rozwinęło jeszcze w pełni<br /> swojej wyobraźni, czy produktywności - - poza tym, że skupił się na jednej specjalizacji. Potwory, które celują w słabości przeciwników - - antypotwory. Obecne<br /> demoniczne potwory są typem, który zwalcza diabły.<br /> <br /> Cao Cao wskazał palcem na sklep, znajdujący się w okolicy.<br /> <br /> Potwór otworzył swoją paszczę - - <br /> <br /> Bzzzt!<br /> <br /> Pojawił się promień światła. I w tym momencie - -<br /> <br /> Boom...!<br /> <br /> Sklep został zmieciony z powierzchni ziemi przez potężną eksplozję!<br /> <br /> -Atak światłem - - ten gość jest...!<br /> <br /> Pośród silnego wiatru eksplozji, Sensei syknął wściekle.<br /> <br /> -Cao Cao, ty draniu! Wysłałeś zabójców do wszystkich głównych frakcji, aby zebrać dane dla antypotworów!<br /> <br /> -Masz rację tylko połowicznie. Czyż nie było członków czarnych płaszczy wśród Sacred Gear, które wysłaliśmy?<br /> <br /> Tak! Ci czarni wojownicy! Te znienawidzone rzeczy, które zamieniały się w mgłę, gdy się je uderzyło!<br /> <br /> -To też są potwory stworzone przez to dziecko. Dobrowolnie przyjmowały na siebie ataki przeróżnych frakcji - -aniołów, upadłych aniołów, diabłów, smoków i <br /> bogów z różnych mitologii. Co prawda zostały zmiecione z powierzchni ziemi, ale za to zgromadziły sporo dobrych danych dla tego Sacred Gear.<br /> <br /> -Te dziwne, czarne stwory służyły zbieraniu informacji!<br /> <br /> -Wzrosła nie tylko liczba użytkowników Balance Breaker, rozwój antypotworów także ruszył do przodu. Dzięki temu zostały stworzone antypotwory zwalczające<br /> diabły, anioły i smoki - - Przy największej mocy, obecne antydiabelskie antypotwory potrafią wytwarzać światło na równi temu od średnio klasowego anioła.<br /> <br /> Zbieranie danych do tworzenia antypotworów i w tym samym czasie zwiększanie liczby Balance Breaker pośród użytkowników Sacred Gear.<br /> <br /> ...Czy on stara się nam pokazać, jak dobrze przygotowani lub mądrzy są? Ci goście, oni są niebezpieczni poza wszelkie granice!<br /> <br /> Sensei łypał z pogardą, ale natychmiast zaczął się śmiać.<br /> <br /> -Ale, Cao Cao, to by znaczyło, że dopiero musicie stworzyć bestie zdolne do zabijania bogów.<br /> <br /> Cao Cao nie zaprzeczył.<br /> <br /> -Jak się domyśliłeś?<br /> <br /> Sensei odpowiedział mi zmęczonym głosem.<br /> <br /> -Gdyby mogli, to już by to zrobili. A wtedy użyliby ich także i na nas. Nie ma powodu, żeby nie próbowali, gdyby mieli środki pozwalające im zaatakować w tym<br /> samym czasie różne frakcje. I kto wie, jak mógłby się zmienić świat, gdyby bogowie z różnych mitologii zostaliby zabici - Aż do teraz nie są w stanie stworzyć<br /> antyboskich demonicznych bestii. Wiemy tylko tyle, ale są to ważne informacje.<br /> <br /> Rozumiem! Nie mają antyboskich demonicznych bestii! Ah, ale takie rzeczy naprawdę istnieją. Przez myśl przebrnął mi obraz tego gigantycznego wilka.<br /> <br /> Cao Cao wskazał na nas swoją włócznią.<br /> <br /> -Jeśli to Bóg, to śmierć zada mu ta włócznia! Chodźcie, bitwa zaczyna się - teraz!<br /> <br /> To była deklaracja wojny - - !<br /> <br /> -[RYK]!<br /> <br /> Rycząc przeraźliwie, antypotwory ruszyły w naszą stronę! Kiba i Xenovia zajęli pozycje na froncie.<br /> <br /> -Kiba, stwórz mi proszę święty miecz.<br /> <br /> -Zrozumiałem. W końcu, lepiej pasuje do ciebie styl dwóch mieczy.<br /> <br /> Kiba szybko stworzył miecz w swojej dłoni i rzucił go Xenovii, która już ruszyła do przodu.<br /> <br /> Łapiąc święty miecz w powietrzu, Xenovia dzierżyła go razem z Ascalonem i zanurkowała prosto w szeregi wroga!<br /> <br /> Cięte przez zamaszyste ataki Xenovii, spore ilości antypotworów zostały z łatwością unicestwione! Prawdziwie była to siła Skoczka! Ta penetracyjna moc była wprost<br /> nie do uwierzenia!<br /> <br /> Ah, potwór otworzył paszczę, aby wypuścić z niej promień światła - -<br /> <br /> Bzzzt!<br /> <br /> Promień prawie dosięgnął Xenovii, ale Kiba zdołał odbić go swoim świętym demonicznym mieczem, posyłając go w budynek w oddali, doprowadzając do jego <br /> zapaści.<br /> <br /> -Jeśli to taki poziom światła, to będzie dobrze, o ile nie pozwolimy im się trafić.<br /> <br /> Co za cool i przystojny Skoczek! Zgadza się! Posiadając boską szybkość, nie ma problemu, dopóki Kiba nie da się trafić!<br /> <br /> -Nie, po prostu zabijmy ich wszystkich, zanim zdołają nas trafić. <br /> <br /> Tnąc i siekąc potwory Ascalonem i świętym mieczem, Xenovia odpowiedziała w ten sposób.<br /> <br /> Pomimo tego, iż oboje byli Skoczkami, to ich style walki były zupełnie inne! A ich filozofie brzmiały tak prawdziwie!<br /> <br /> -Cao Cao, chciałbyś zostać pokonany przeze mnie?<br /> <br /> Sensei wyciągnął smoczy kamień - - klejnot Fafnira, i wtedy całe jego ciało zostało opięte przez złotą zbroję sztucznego Sacred Gear. W tym samym czasie rozprostował<br /> dwanaście swoich czarnych skrzydeł i ruszył na Cao Cao.<br /> <br /> -Byłby to dla mnie wielki honor! Móc walczyć z Gubernatorem Upadłych Aniołów, opisanym w Biblii!<br /> <br /> Cao Cao wylądował na brzegu rzeki Katsury, jego twarz uśmiechała się nieulękle gdy wzniósł do góry świętą włócznię - - Frontowa część Prawdziwego Longinusa<br /> otworzyła się, wypuszczając złotą aurę, która uformowała się w grot włóczni!<br /> <br /> Gdy się otwarła, to było niemal tak, jak gdyby powietrze zadrżało.<br /> <br /> ... Można to było tylko opisać jako święte i uroczyste! Tylko patrzenie na to sprawiało, iż czułem się cały sztywny i brakowało mi tchu! Nawet na niewierzącego<br /> wpływ tej włóczni był aż tak silny?<br /> <br /> Uderzenie!<br /> <br /> Gdy włócznia światła Sensei'a uderzyła o świętą włócznię Cao Cao, powstały fioletowe fale energii! Impakt tego uderzenia stworzył fale i zakłócenia na rzece Katsura,<br /> rozpryskując wszędzie wodę! Krople wody opadły na Togetsukyou niczym fioletowy deszcz!<br /> <br /> Sensei i Cao Cao kontynuując swoją walkę, stopniowo przemieszczając się w dół rzeki, wzdłuż linii brzegu.<br /> <br /> Zostawię Cao Cao Sensei'owi, zajmijmy się resztą!<br /> <br /> Pierwszym priorytetem była formacja, w której miała walczyć nasza grupa - -ustawienie muru obronnego dla Asi, która była odpowiedzialna za leczenie. Normalnie<br /> to Buchou dowodziła wraz z Akeno-san, która ją wspierała i dostarczała ogień zaporowy, Koneko-chan w ofensywie i jako wsparcie oraz Gasper w roli zwiadowcy.<br /> Byliśmy pozbawieni nawet długodystansowego bombardowania Rossweisse-san.<br /> <br /> Nawet jeśli mamy Sensei'a i anielicę Irinę dostarczających super potężnej ofensywy, to balans drużyny został zachwiany przez nieobecność tej piątki. Potrzebna<br /> nam była nowa formacja.<br /> <br /> Kunou także musiała być chroniona za wszelką cenę, teraz była ważniejsza od nas. Powinna być umieszczona za Asią.<br /> <br /> Xenovia powinna być na przedzie - -<br /> <br /> ...Myśl, myśl, myśl! Słowa takie jak &quot;nie łapię tego&quot; albo &quot;nie mogę tego zrobić&quot; nie przystoją przyszłemu Królowi! Jakby się zachowała Buchou? Co by zrobiła<br /> w takiej sytuacji? Lepiej ostrożnie to przemyśleć!<br /> <br /> Ooooooh...! W końcu udało mi się wymyślić moją własną strategię!<br /> <br /> -Xenovia! Będziesz bronić Asi i Kunou! Używaj także swojej świętej aury, aby odrzucić tych przeciwników, którzy podejdą zbyt blisko!<br /> <br /> Wydałem Xenovii rozkaz! Nawet jeśli nie byłem Buchou, to proszę, Xenovia, posłuchaj mnie!<br /> <br /> -Zrozumiałam!<br /> <br /> Oh, oh! Xenovia odpowiedziała mi, szybko wycofując się, by chronić Asię!<br /> <br /> Pomyśl jeszcze! Co by zrobiła Buchou, gdyby tutaj była? Co prawda było to nagłe spotkanie, ale jednak była to prawdziwa walka! Muszę w pełni wykorzystać<br /> potencjał obecnych tutaj drugorocznych!<br /> <br /> Moje kilka biednych komórek mózgowych zaczęło szybko pracować!<br /> <br /> Trysk! Mój nos krwawi od zbyt intensywnego myślenia! ... Eh!? Krwotok z nosa, było możliwe dostać go w sytuacjach nie powiązanych z erotyką!<br /> <br /> Nasi przeciwnicy zaangażowali antydiabelskie antypotwory. Nie ważne, jak odbijalibyśmy ich ataki,straty byłyby wielkie, gdyby udało im się trafić.<br /> <br /> Nagle umiejętność Kiby przemknęła mi przez myśl.<br /> <br /> -Kiba! Możesz tworzyć te pożerające światło demoniczne miecze, prawda?<br /> <br /> -Eh? Tak. - - Rozumiem!<br /> <br /> Kiba szybko zrozumiał moje pytanie. Imponujące, Kiba!<br /> <br /> Pod stopami Kiby pojawiło się kilka tych mieczy ciemności, których użył przeciw Freed'owi w starciu z Reynale i podał je swoim diabelskim kompanom!<br /> <br /> -Te miecze posiadają tylko rękojeść w swojej normalnej formie! Musicie przelać w nie demoniczną energię, aby uformować ostrze ciemności!<br /> <br /> Doradził nam Kiba. W tym samym czasie kontynuowałem wydawanie rozkazów.<br /> <br /> -Xenovia, w razie niebezpieczeństwa użyj tego jako tarczy do absorbowania światła. Asiu, nawet jeśli nie przywykłaś do mieczy, to trzymaj się tego. To lepsze,<br /> niż nic!<br /> <br /> -Dobra, Issei!<br /> <br /> -Dobrze!<br /> <br /> Odpowiedziały Xenovia i Asia! Xenovia odłożyła rękojeść miecza do kieszeni swojej spódniczki. Użyje go w razie nagłego wypadku!<br /> <br /> Trzymałem w ręku miecz Kiby.<br /> <br /> -Hej, Ddraig. Dodajmy moc tego miecza do rękawicy.<br /> <br /> [Pochopne działania, takie jak to, mogą zagrozić twojemu życiu... Ale w tym wypadku powinno być dobrze przez krótki okres czasu. Nie przesadź.]<br /> <br /> -Dobre i to. Podłącze go tam, skąd wyciągnąłem Ascalona!<br /> <br /> Umieściłem pożerający światło miecz ciemności w kieszeni Ascalona! Natychmiastowo coś podobnego do ciemnej, cienistej tarczy pojawiło się na lewej rękawicy<br /> - - Zadziałało!<br /> <br /> To powinno dostarczyć porządny stopień obrony. Następna - -!<br /> <br /> - - Anielica Irina!<br /> <br /> Obróciłem się w jej stronę.<br /> <br /> -Irina! Przepraszam, ale czy mogłabyś zająć miejsce Xenovii na froncie razem z Kibą? Jako anielica, światło nie jest dla ciebie słabością, prawda?<br /> <br /> -Anioły mogą co prawda zostać zranione światłem, ale nie jest to aż tak poważna słabość, jak w przypadku diabłów. - - Dobra! P-Pójdę! Jestem Asem Michała-sama!<br /> <br /> Irina uderzyła swoimi białymi skrzydłami i podleciała na byłą pozycję Xenovii.<br /> <br /> Wzywając miecz światła, Irina szarżowała od lewa do prawa w powietrzu, łamiąc tym formację antypotworów, szukając możliwości do wyrżnięcia ich za jednym<br /> zamachem.<br /> <br /> ... Swietnie! Pomimo skomplikowanej taktyki; wydałem wszystkim rozkazy! Nie zmarnowałem tego czasu u boku Buchou, obserwując, jak dowodzi! Byłem następny!<br /> Pozycja pomiędzy atakującą grupą Kiby, a obrońcami Asi - - pozycja środkowego!<br /> <br /> -Asia, daj mi promocję na Gońca!<br /> <br /> -Dobrze!<br /> <br /> Gdy się odezwałem i Asia zareagowała, zmieniłem się w Gońca! Moje mizerne limity demonicznej mocy zostały zwiększone. Powodem, dla którego wybrałem <br /> Gońca, było skupienie się na Dragon Shot!<br /> <br /> Posmakujcie go! Dobrze wiedziałem, co leżało w granicach mojej demonicznej mocy, niezdarne ataki czystej, skoncentrowanej magii - -jeśli chodzi o czystą moc,<br /> to nie były takie złe!<br /> <br /> -Lecimy! Uwolnić Dragon Shot! <br /> <br /> Doooooo! Dooooooooon! Dooo!<br /> <br /> Używając tarczy ciemności, zbombardowałem antypotwory i grupę Bohaterów deszczem średnich mas demonicznej mocy! <br /> <br /> Pomimo tego, iż członkowie grupy Bohaterów wykonali unik, wiele antypotworów zostało trafionych moim atakiem i zniszczonych! W tym samym czasie tarcza <br /> ciemności absorbowała światło przeciwników! Znakomicie!<br /> <br /> Słup światła wycelowany w Kunou także został odbity przez smoczy pocisk.<br /> <br /> -Kunou! Wycofaj się jeszcze odrobinę!<br /> <br /> - P-przepraszam.<br /> <br /> Gdyby księżniczka Kioto została ranna, zrobiłoby się naprawdę nieciekawie. W końcu była tylko małą dziewczynką, włączenie się do walki nic by jej nie dało.<br /> <br /> Xenovia także atakowała z tyłu, używając strzał świętego miecza, aby ustrzelić potwory znajdujące się z przodu.<br /> <br /> Padając ofiarą ataków moich i Xenovii, oddział antypotworów szybko zniknął.<br /> <br /> Jednak cienie nagromadzone pod tym dzieciakiem cały czas produkowały nowe potwory. Cholera! Czy to nie miało końca? Ale nie możemy się poddawać!<br /> <br /> Aby móc masowo produkować te stwory, musiał istnieć pewien limit wytrzymałości i koncentracji! Ale ten dzieciak miał po prostu zbyt szybkie tempo!<br /> <br /> Okazyjne ataki antypotworów trafiały w naszą grupę, ale Asia może ich natychmiastowo uleczyć, więc nie jest to problem.<br /> <br /> Tak, Asia była naszą linią życia! Naprawdę, Asia-chan była zbyt wspaniała!<br /> <br /> ... Tylko wysyłać przeciw nam antypotwory. Aż do teraz, ci dranie z grupy Bohaterów nie robili nic innego, oprócz unikania naszych ataków. Wkurzało mnie to!<br /> Czy oni mają zamiar tylko patrzeć i zostawić całą walkę potworom?<br /> <br /> - - Właśnie gdy o tym myślałem, odpalając Dragon Shot, kilka ciemnych figur nagle ruszyło w moim kierunku! Dziewczyny w szkolnych mundurkach. Czy te ciuchy<br /> były mundurami grupy Bohaterów?<br /> <br /> -Zajmijmy się Sekiryuutei'em!<br /> <br /> Włócznie - -ale także miecze zalśniły zimnym światłem, gdy mnie zaatakowały.<br /> <br /> -...Przestańcie. Kobiety nie są w stanie pokonać Sekiryuutei'a.<br /> <br /> Ostrzegł je przystojny mężczyzna o białych włosach, z kilkoma mieczami wiszącymi u pasa.<br /> <br /> Hmph, zgadza się. Dziewczyny nie mogą mnie pokonać! Szybko skupiłem magię w moim mózgu, to był jeden z tych nielicznych typów magii, z którymi dawałem<br /> sobie radę - - <br /> <br /> -Piersi! Uwolnijcie swoje słowa!<br /> <br /> Wypuściłem magię w kierunku dziewczyn i natychmiastowo powstała tam tajemna strefa ze mną w centrum. Ta technika była zbyt perfekcyjna!<br /> <br /> -Dalej, piersi panienek! Niech usłyszę wasze myśli!<br /> <br /> Piersi przemówiły głosem, który mogliśmy jedynie usłyszeć ja i Ddraig!<br /> <br /> -Użyj podstępu aby go sprowokować i zaatakujemy wszystkie na raz.<br /> <br /> Ah, a więc planują atak łączony.<br /> <br /> -Zaatakuję z prawej.<br /> <br /> Ta jest po prawej!<br /> <br /> -Ja zaatakuję prosto.<br /> <br /> Ta ruszy na mnie po prostej!<br /> <br /> Muahahahaha! Słysząc słowa piersi, czułem się jak wszystkowiedzący! Hmph, pozwólcie mi dobrze odczytać wasze pieersi!<br /> <br /> -Yo! Ho!<br /> <br /> Wszystkie ich ataki zostały uniknięte!<br /> <br /> -Niemożliwie! Jak on mógł znać wszystkie nasze ruchy!?<br /> <br /> Jedna z dziewczyn była bardzo zdziwiona.<br /> <br /> -Niemożliwe, jak mogłyśmy zostać przejrzane! Nasze łączone ataki nie powinny mieć żadnych luk!<br /> <br /> Ukazałem tym zdziwionym dziewczynom znudzony uśmiech.<br /> <br /> -Oczywiście, że to możliwe! Pozwólcie mi to odkryć! Wasze piersi! Idź! Dress Break!<br /> <br /> Wykrzyczałem nazwę ruchu! Tak, gdy uniknąłem ich ataków, wszedłem już w kontakt z waszymi ciuchami!<br /> <br /> Z odgłosem &quot;papaba&quot;, ich ciuchy zostały spektakularnie rozerwane!<br /> <br /> - I-iyaaaaaah!<br /> <br /> -Rzucił zaklęcie na nasze ciuchy... Wszystkie zniknęły!<br /> <br /> Dziewczyny krzyknęły, próbując zakryć swoje nagie ciała! Woohoo! Wszystkie dobrze wytrenowane, co za złote proporcje! Oh, krwotok z nosa... znowu krwotok...!<br /> <br /> Ogarnięte wstydem, dziewczyny uciekły do pobliskiego domu.<br /> <br /> Hmph, tak długo, jak przeciwnikiem była dziewczyna, ani moje ręce, ani moje fantazje nie zaznają spokoju! Gdzie indziej mógłbym odczuwać taką euforię, pokonując<br /> przeciwników tymi spektakularnymi, boskimi ruchami! Bilingual i Dress Break są niepokonane!<br /> <br /> - C-cóż za wulgarna technika! Nigdy wcześniej nie widziałam czegoś równie odrażającego...<br /> <br /> Kunou była kompletnie zszokowana moimi ruchami. Takie określenie przez małą dziewczynkę było poważnym ciosem w moją samoocenę.<br /> <br /> -Po prawdzie, niemożliwym jest, aby kobieta pokonała Sekiryuutei'a. Dopóki nie mają żelaznej woli i umiejętności ignorowania wstydu... Jest to niezwykle trudne <br /> dla młodych kobiet. Jak na Chichiryuutei'a przystało, jestem świadkiem legendarnych umiejętności piersi. Ale niestety, są one bezużyteczne przeciwko mężczyznom.<br /> <br /> Powiedział elegancki gentleman. Nawet jeśli... była to spokojna analiza, ale nadal sprawiła, iż czułem się zawstydzony.<br /> <br /> -Kto chciałby używać tego na facetach!<br /> <br /> Odgryzłem się gniewnie. Facet uśmiechnął się, jak gdyby go to bawiło!<br /> <br /> -Bądźcie ostrożni. To Sekiryuutei. Najmniej utalentowany i mający braki w sile - -jednak nie zatraca się we własnej mocy i to czyni go niebezpiecznym, bo nie traci<br /> nad sobą kontroli. Osoba posiadająca wielką moc, ale nie popadająca w arogancję nie musi bać się niczego. Miejcie się na baczności.<br /> <br /> ...<br /> <br /> Naprawdę, to takie zawstydzające, tak wiele pochwał.<br /> <br /> -... być tak opisanym przez wrogów.<br /> <br /> Tak, to był pierwszy raz, kiedy zostałem pochwalony przez wroga.<br /> <br /> Nie, to tak naprawdę nie była pochwała, raczej jak przypomnienie... Ale był to pierwszy taki raz.<br /> <br /> Facet skinął lekko głową, słysząc moje słowa.<br /> <br /> -Tak myślisz? Obecny Sekiryuuteiu, w naszym odczuciu jesteś o wiele bardziej niebezpieczny, niż ci się wydaje Podobnie jak twój kompan - - Vali, jest taki sam.<br /> <br /> Czułem się, jakbym siedział na poduszce do szpilek! Co się dzieje, to pierwszy taki raz! Sairaorg-san też mnie chwalił, ale że robią to nawet terroryści...<br /> <br /> Ci kolesie, którzy nie patrzą na mnie z góry, są dosyć cwani!<br /> <br /> -Myślę, że to już najwyższy czas, abym zaczął działać.<br /> <br /> Facet zrobił krok do przodu, odpinając miecze od swojego paska.<br /> <br /> -Miło mi Cię poznać. Słudzy Gremory, jestem Sig, potomek Bohatera Siegfrieda. Moi kompani nazywają mnie Siegfried. Wasz wybór, jak zechcecie się do mnie zwracać.<br /> <br /> Delikatnie wyglądający gentleman -- twarz Siegfrieda sprawiła, iż Xenovia zdała sobie z czegoś sprawę, ukazując szok i zdumienie.<br /> <br /> -Coś tak czułam, że już Cię gdzieś widziałam. Więc to jednak prawda?<br /> <br /> Na pytanie Xenovii, Irina przytaknęła.<br /> <br /> -Tak, musi. Sądząc po wielu demonicznych mieczach przy jego talii, nie ma wątpliwości.<br /> <br /> ...? O co chodzi? Skoro miał białe włosy, to przypominał mi tylko jedną osobę -- Freed'a.<br /> <br /> -O co chodzi, dziewczyny? Wiecie coś o tym przystojnym gościu, który wygląda jak Biały Kiba?<br /> <br /> -Biały Kiba... to lekkie przegięcie, Issei-san.<br /> <br /> Nie mów tak, Kiba. To tylko przykład.<br /> <br /> Xenovia odpowiedziała na moje pytanie.<br /> <br /> -Ten mężczyzna jest egzorcystą -- byłym kolegą moim i Iriny. Potężny wojownik w Katolickim, Protestanckim i Ortodoksyjnym Kościele. &quot;Demoniczny Cesarz Sig.&quot;<br /> Ma takie same włosy, jak Freed, ponieważ wytrenowała ich ta sama organizacja. Wydaje się to być efektem ubocznym jakiegoś eksperymentu.<br /> <br /> --! Egzorcysta! Ktoś powiązany z Kościołem! Jest podobny do Freed'a? Rzygać mi się chciało na samo wspomnienie o tym gościu.<br /> <br /> - Sig-san! Zdradziłeś Kościół -- zdradziłeś Niebo!?<br /> <br /> Krzyknęła Irina. Wargi Siegfrieda wykrzywiły się radośnie.<br /> <br /> -Wydaje mi się, że możesz nazwać to zdradą. Dlatego, że teraz należę do Brygady Chaosu.<br /> <br /> Słysząc te słowa, Irina stała się wściekła.<br /> <br /> -...Dlaczego! Zdradzenie Kościoła i dołączenie do tej złej organizacji prowadzi do wiecznego potępienia!<br /> <br /> -...Uszy mnie już od tego bolą.<br /> <br /> Siegfried się roześmiał.<br /> <br /> -A co w tym złego? Nawet pod moją nieobecność, Kościół nadal posiada swojego najsilniejszego wojownika. Tak długo, jak ten ktoś z nim pozostanie, to strata<br /> mnie i użytkowniczki Durandala - Xenovii - może zostać pokryta. Jednakże, kto by przypuszczał, że kandydat na Jokera Odważnych Świętych? -- W każdym bądź<br /> razie, starczy już tej gadki, czyż wasi szermierze nie są obiecujący? Xenovia -- użytkowniczka Durandala, Shidou Irina -- As Michała, przywódcy aniołów i Kiba <br /> Yuuto -- święty demoniczny miecz.<br /> <br /> Wyzywając szermierzy -- nie, trójkę powiązaną z Kościołem, miecz Siegfrieda w jego dłoni zaczął gromadzić demoniczną moc.<br /> <br /> ...Ten miecz sprawiał bardzo nieprzyjemne wrażenie. Demoniczny miecz? Wydawał się być dość podobny do mieczy tworzonych przez Kibę.<br /> <br /> --! Nagle święty demoniczny miecz Kiby ciął z boską szybkością.<br /> <br /> Bezpośrednio blokując święty demoniczny miecz, nieprzyjemna demoniczna moc zgromadzona na mieczu Siegfrieda w ogóle nie odniosła obrażeń.<br /> <br /> -Gram, miecz Demonicznego Cesarza. Dla najsilniejszego demonicznego miecza, uderzenie świętym demonicznym mieczem to nic.<br /> <br /> Dwójka rozpoczęła walkę na bliskim dystansie... Minęło sporo czasu, gdy ostatnio mogłem oglądać Kibę walczącego z kimś tak intensywnie!<br /> <br /> Płynnie się wycofali i przyjęli pozycję. Natychmiastowo starli się brutalnie, sypiąc wszędzie iskrami!<br /> <br /> -... Ktoś równy Kibie... Nie!<br /> <br /> Stopniowo, Kiba był spychany i rzadki, poważny wyraz zagościł na jego twarzy! Boska szybkość ruchów Kiby -- zdała się na nic! Przy ruchach i cięciach, za którymi<br /> oko nie było w stanie nadążyć, przeciwnik cały czas nadążał. Czy on potrafił przejrzeć ten rodzaj szybkości...!<br /> <br /> Nawet kiedy udawał, że atakuje, nic nie było w stanie zwabić Siegfrieda!<br /> <br /> Z drugiej strony, Siegfried używał niezbędnego minimum ruchów do uniknięcia ataków Kiby. Gdy wykonywał pchnięcie, Kiba musiał unikać, używając w tym celu<br /> całej swojej koncentracji, nie było w tym nawet miejsca na kontratak!<br /> <br /> ...Nawet Kiba w formie Balance Breaker był tak zdominowany...!<br /> <br /> Jeden z grupy Bohaterów wyjaśnił ten fenomen zdumionemu mnie.<br /> <br /> -W naszej organizacji, pomimo rezydowania w oddzielnych frakcjach, &quot;Święty Królewski Miecz&quot; Artur i &quot;Demoniczny Cesarz Miecza&quot; Siegfried są na równym poziomie.<br /> Święty demoniczny miecz Kiba nie dorasta im nawet do pięt.<br /> <br /> Równy temu Arturowi? Temu gościowi, który z taką łatwością zabawiał się z Fenrirem! W-więc Kiba teraz --<br /> <br /> Pomimo mych zmartwień, pojawił się ktoś, kto dołączył się do ich pojedynku -- Xenovia.<br /> <br /> Bez wahania tnąc od boku, zaczęła asystować Kibie.<br /> <br /> -Xenovia!<br /> <br /> -Kiba! Nie wygrasz tego samemu! Nawet wbrew twojej woli, muszę się przyłączyć!<br /> <br /> -...Uh, dzięki!<br /> <br /> W tym momencie Kiba odłożył na bok swoją dumę szermierza i zaatakował równo z Xenovią.<br /> <br /> -Ja też się przyłączę!<br /> <br /> Z oddali, Irina także dołączyła się do walki, tworząc sytuacje trzech na jednego.<br /> <br /> Dwa miecze Xenovii, święty demoniczny miecz Kiby, miecz światła Iriny, wszyscy trzej zaatakowali jednocześnie!<br /> <br /> Nie było już możliwym, aby nadążyć za przyspieszającymi czubkami mieczy wzrokiem, gdy ta czwórka intensywnie walczyła... Ale nawet przeciwko trójce oponentów,<br /> Siegfried używał tylko jednego miecza!<br /> <br /> Boska szybkość Kiby tworzyła powidoki, gdy raz za razem próbował zakłócić ataki Siegfrieda z różnych ślepych punktów. Z góry, Xenovia cięła masywną aurą<br /> świętego miecza! Dodatkowo, Irina szybowała w powietrzu, wykonują swoim mieczem światła pchnięcie w tył ręki Siegfrieda!<br /> <br /> Ten jednoczesny atak --!<br /> <br /> Byłem pewien zwycięstwa. Jednak Siegfried obrócił swoją rękę i po prostu zablokował atak Iriny, nie odwracając nawet przy tym głowy!<br /> <br /> W tym samym czasie, dobył kolejnego miecza swoją wolną ręką.<br /> <br /> Z błyskiem srebra -- jeden z mieczy Xenovii został złamany!<br /> <br /> To był święty miecz, który stworzył Kiba! Z dźwiękiem przypominającym tłuczące się szkło, został zniszczony!<br /> <br /> Siegfried spokojnie przemówił.<br /> <br /> -Balmung. To moc jednego ciosu demonicznego miecza z Nordyckich legend.<br /> <br /> --! Kolejny demoniczny miecz! Jednak atak Kiby się nie skończył! To była doskonała okazja, gdzie nie mógł już uciec, gdyż jego oba ramiona dzierżyły już po <br /> demonicznym mieczu! Kiba ciął horyzontalnym cięciem w stronę jego brzucha. W tym momencie --<br /> <br /> Clang...<br /> <br /> Odgłos metalu.<br /> <br /> Święty demoniczny miecz Kiby został zatrzymany przez demoniczny miecz, który Siegfried wydobył z pochwy!<br /> <br /> -Nothung. To też jest legendarny demoniczny miecz.<br /> <br /> Trzeci demoniczny miecz! Nie, tym, co było znacznie bardziej zdumiewające był fakt, iż Siegfried trzymał już w rękach dwa miecze i nie byłby w stanie wydobyć<br /> trzeciego. Obydwie jego ręce były zajęte.<br /> <br /> Jednakże, z jego pleców wyrosła trzecia ręka, która dobywając miecza, zablokowała atak Kiby!<br /> <br /> ... C-co było z tą ręką!? Łapsko pokryte przez coś, co przypominało łuski. Wyglądało zupełnie jak moja lewa ręka, gdy stała się własnością smoka!<br /> <br /> To ramię wyrastało z pleców Siegfrieda!<br /> <br /> Siegfried zaśmiał się, widząc nasze olbrzymie zdumienie.<br /> <br /> -To smocze ramię? To Twice Critical, bardzo pospolity Sacred Gear, ale mój jest nieco inny, to podgatunek. Wytwarza coś w rodzaju smoczego ramienia na moich plecach.<br /> <br /> -- Twice Critical! Słyszałem o tym! Słabszy Sacred Gear, plasujący się za moim Boosted Gear? Secred Gear, który powinien przybierać postać rękawicy... Podgatunek!<br /> Wytwarzający ramię na plecach!<br /> <br /> Siegfried trzymał po demonicznym mieczu w każdej ręce, trzeci trzymając ramieniem na swoich plecach... Styl trzech mieczy!<br /> <br /> Będąc świadkiem tej sceny, twarz Kiby stała się jeszcze bardziej poważna.<br /> <br /> -...Obydwaj jesteśmy użytkownikami Sacred Gear. Jednak nawet ignorując atrybuty jego mieczy, nie jestem w stanie go pobić nawet w używaniu Secred Gear...?<br /> <br /> -Tak nawiasem mówiąc, to nawet nie wszedłem jeszcze w Balance Breaker.<br /> <br /> --Brutalne przypomnienie! Nieustannie powtarzając swoje eksperymenty, nie było możliwym, aby członkowie grupy Bohaterów nie byli w stanie używać Balance Breaker.<br /> <br /> Jednocześnie dominując nad Kibą, Xenovią i Iriną w swojej normalnej postaci! Ten facet jest zbyt silny!<br /> <br /> Z szumiącym tąpnięciem.<br /> <br /> Sensei wylądował przed nami, znajdującymi się w krytycznej sytuacji. W tym samym czasie, Cao Cao powrócił pomiędzy grupę Bohaterów. Powtarzając swoje<br /> ataki zatoczyli koło? Spojrzałem w dół rzeki, skąd przybyli -- ziemia przeistoczyła się w dymiące pustkowie!<br /> <br /> Waaaaaaah! Przez pewien czas słychać stamtąd było głośne trzaski, co mogło sugerować dramatyczne wydarzenia. Sceneria Arashiyamy została kompletnie zniszczona!<br /> <br /> Sensei wiedział, że była to sztuczna przestrzeń, więc bezlitośnie używał swoich największych włóczni światła...<br /> <br /> Kilka miejsc na jego pancerzu zostało strzaskanych... Czarne skrzydła także były w nieładzie.<br /> <br /> Mundurek Cao Cao i jego Chiński strój Han także były podarte w wielu miejscach. ...Było to jednak niesamowite, że człowiek tak dobrze poradził sobie przeciwko<br /> legendarnemu przywódcy Upadłych Aniołów! ... Czy to byli grupy Bohaterów... bohaterowie... Prawdziwy Longinus...<br /> <br /> -Nie martw się, Issei. Żaden z nas nie poszedł na całość. Po prostu odrobinę się sprawdzaliśmy.<br /> <br /> Drobny sprawdzian, jak to określił Sensei, poskutkował kompletnym zniszczeniem okolicy w dole rzeki!<br /> <br /> Cao Cao strzelił dosłyszalnie szyją i powiedział:<br /> <br /> -Cóż za wspaniała drużyna diabelskich sług. To są sługi Rias Gremory, dobrze znani pośród nowej generacji diabłów. Chcieliśmy walczyć bez zbytniego przemęczania się,<br /> ale daliście nam niezłe przedstawienie. Jeśli moje teorie są poprawne, to tym, kto zgromadził tą nienaturalnie silną grupę, jest Hyoudou Issei -- twoja moc. Pomimo<br /> twojego braku naturalnego talentu i demonicznych mocy, to wierzę, że twoja umiejętność do przyciągania innych swoją smoczą mocą jest największa pośród wszystkich<br /> przeszłych Sekiryuutei'ów. Spójrz, czy smok nie gromadzi mocy i w tym momencie? Jest to doskonale widoczne, zarówno w dobrych, jak i w złych sytuacjach.<br /> Gdy atakują wszelkiego rodzaju legendarne istoty, a ty spotykasz każdego ze smoczych królów i gromadząc tych wszystkich sojuszników Smoka Piersi. To są tego<br /> dowody. Nawet pod nieobecność swojego Króla, poradziłeś sobie z sytuacją i zorganizowałeś sługi z niesamowitym spokojem. Naiwnie i nie bez wad... ale mimo<br /> to, możesz okazać się przerażającym przeciwnikiem, jeśli w przyszłości będziesz odpowiednio trenował.<br /> <br /> -...<br /> <br /> Nigdy nie brałem czegoś takiego pod uwagę. Wszystko, co się do tej pory stało... było z mojego powodu?<br /> <br /> Włócznia Cao Cao wskazała na mnie.<br /> <br /> -Właśnie dlatego nie mamy zamiaru popełniać tego samego błędu, co grupa Starego Maou. Naprawdę wierzymy, że w przyszłości staniesz się najbardziej niebezpiecznym<br /> Sekiryuuteiem. To samo tyczy się też innych sług. Jeśli teraz was wyeliminujemy, być może uda nam się zdobyć pożyteczne dane do analizy.<br /> <br /> Czy tak właśnie postrzegali mój, nie, nasz rozwój? Prawdą było, że istniała zasadnicza różnica w sposobie, w jaki nas traktowali, inaczej niż grupa Starego Maou, <br /> która nie widziała w nas nic więcej, jak tylko bandę głupich dzieciaków.<br /> <br /> ...Frustrujące! Jak ja niby mam walczyć z takim przeciwnikiem!? Aż do teraz walczyłem z oponentami, , którzy uważali mnie za głupca, odsłaniając się tym samym <br /> na ciosy...<br /> <br /> Sensei zapytał Cao Cao.<br /> <br /> -Jeszcze jedno pytanie. Jakie są motywy waszej grupy Bohaterów?<br /> <br /> Oczy Cao Cao zwęziły się, poczym powiedział:<br /> <br /> -Przywódco Upadłych Aniołów. Może cię to zaskoczy, ale jest to bardzo proste. My po prostu chcemy poznać limity bycia &quot;człowiekiem&quot; i rzucić im wyzwanie.<br /> Idąc dalej, to właśnie ludzie pokonają diabły, smoki, upadłych aniołów i inne ponadnaturalne rasy -- Nie, zdecydowanie, to właśnie ludzie wygrają.<br /> <br /> -Chcecie być bohaterami? W końcu jesteście już potomkami, ekhem, bohaterów.<br /> <br /> Cao Cao uniósł w górę palec wskazujący, pokazując nim niebo nad swoją głową.<br /> <br /> -To tylko drobne wyzwanie, postawione przez lichych ludzi. Pod tymi niebiosami, jak daleko mogą zajść ludzie? Właśnie tego chcemy się dowiedzieć.<br /> <br /> -- Ludzie, eh?<br /> <br /> ...Jak daleko są w stanie zajść jako ludzie?... Czy to był właśnie ich cel?<br /> <br /> Nie, muszą być jeszcze jakieś inne motywy.<br /> <br /> Sensei westchnął, poczym zwrócił się do mnie.<br /> <br /> -Issei, nie rozpraszaj się. Ten gość jest przeciwnikiem groźniejszym niż Stary Maou -- Shalba Beelzebub. Wszyscy twoi przeciwnicy są silni, ale ten gość jest równie<br /> silny, co Vali.<br /> <br /> Tacy sami, jak Vali... Vali też sprawiał wrażenie, jak gdyby nie znał żadnych granic.<br /> <br /> Posiadanie ostatecznej, świętej włóczni także było niemałym zagrożeniem...<br /> <br /> Gdy Sensei zebrał naszą grupę, grupa Bohaterów także zmieniła swoją formację. Przez cały ten czas bez końca tworzyli więcej antypotworów. Naprawdę wydawało<br /> się to nie mieć końca. Cały czas trzymali się w odwodzie, nie atakując.<br /> <br /> Nasi przeciwnicy wydawali się gotowi -- Wygląda no to, że druga fala będzie prawdziwym starciem. Mają więcej użytkowników Sacred Gear, racja? I było wśród<br /> nich też wielu, którzy mogli wejść w Balance Breaker.<br /> <br /> Ciągle pakowałem się w kryzysy. Czy dzisiaj też ukaże się Bogini i mnie uratuje? Nie, tak nie można, na pewno nie chcę wygrać, otrzymując protekcję wspaniałego<br /> Boga Piersi...<br /> <br /> I właśnie wtedy, gdy tak myślałem --<br /> <br /> Klask.<br /> <br /> Pomiędzy nami, a grupą Bohaterów, pojawił się lśniący magiczny krąg... Herb, którego nigdy wcześniej nie widziałem.<br /> <br /> -...To jest...<br /> <br /> Sensei wydawał się wiedzieć. Kto? Upadły Anioł? Gdy patrzyliśmy ze zdumieniem na światło przed nami -- pojawiła się ekstremalnie urocza dziewczyna, wyglądająca<br /> na cudzoziemkę, ubrana niczym mag.<br /> <br /> ... Dziewczyna? Byłem zszokowany.<br /> <br /> Dziewczyna nosiła ogromny kapelusz i pelerynę. To naprawdę był ubiór maga... Była mniej więcej w wieku licealistki? Jej ciało było dosyć szczupłe.<br /> <br /> Dziewczyna obróciła się w ku nam, zebranych wokoło niej, poczym skłoniła się głęboko.<br /> <br /> Uśmiechając się do nas promiennie.<br /> <br /> -Miło mi was poznać. Jestem Le Fay. Le Fay Pendragon. Mag należący do drużyny Vali'ego. Oddaję się pod waszą opiekę.<br /> <br /> -! Drużyna Va-Va-Vali'ego! DLaczego przybył tutaj członek drużyny Vali'ego!?<br /> <br /> Sensei zapytał się dziewczyny -- Le Fay.<br /> <br /> -...Pendragon? Kim jesteś dla Artura?<br /> <br /> -Artur jest moim starszym bratem, zawsze o mnie dba.<br /> <br /> Młodsza siostra tego cool gentlemana! Pomyśleć, że miał taką uroczą młodszą siostrę! <br /> <br /> Sensei podrapał się po policzku, poczym powiedział:<br /> <br /> -Więc, Le Fay. Tak jak legendarna wiedźma, Morgana Le Fay? Było powiedziane, że Morgana i bohaterski król, Artur Pendragon, byli spokrewnieni...<br /> <br /> W oczach dziewczyny pojawiły się błyszczące gwiazdy, gdy na mnie spojrzała.<br /> <br /> -Um, ummm....<br /> <br /> Podeszła do mnie i wyciągnęła rękę.<br /> <br /> - J-Jestem fanką Chichiryuutei'a, Smoka Piersi! J- jeśli to nie byłby to dla ciebie kłopot, mógłbyś uścisnąć moją dłoń!<br /> <br /> ...<br /> <br /> Eh, to...<br /> <br /> Byłem kompletnie zaskoczony i nie wiedziałem, jak mam zareagować. Żeby mówić coś takiego w środku intensywnej walki...<br /> <br /> Ale, powiedziałem &quot;dzięki&quot; i uścisnąłem jej dłoń.<br /> <br /> -Zrobione!<br /> <br /> Ekstremalnie szczęśliwa... Hmm... Czego to dziecko chciało?<br /> <br /> Strona Cao Cao także była zszokowana i się nad tym zastanawiała, bardzo zakłopotani. Ostatecznie, to Cao Cao podrapał się po głowie i zapytał.<br /> <br /> -Więc to strona Vali'ego, o co chodzi?<br /> <br /> Bez wahania, Le Fay odpowiedziała Cao Cao, cała w uśmiechach.<br /> <br /> -Przyszłam dostarczyć wiadomość od Vali'ego-sama! &quot;Myślałem, że powiedziałem ci, żebyś mi nie przeszkadzał! -- to była wiadomość, oh! -- Musisz zostać<br /> ukarany za próbę trzymania nas pod nadzorem, oh ~ ~!<br /> <br /> Trach!<br /> <br /> Natychmiast po tym uroczym oświadczeniu Le Fay, ziemia zaczęła się mocno trząść!<br /> <br /> Co było z tym trzęsieniem? Trzęsienie ziemi? Już teraz trudno nam było utrzymać się na nogach! Asia i Kunou nie były w stanie utrzymać równowagi i się poprzewracały.<br /> <br /> Trzask!<br /> <br /> Był to dźwięk czegoś gwałtownie otwieranego! Patrząc w tamtym kierunku, ziemia spuchła, jak gdyby coś wielkiego miało się z niej wyrwać! Rozrywając ziemię <br /> na kawałki i tworząc chmury pyłu, tym, co się pojawiło, było - - !<br /> <br /> -Guuuuuuutz!<br /> <br /> Zawył masywny, giganto-podobny stwór!<br /> <br /> Czym, czym, czym, czym, czym było to coś! Ten wielki, nienormalny stwór, podobny gigantowi!?? Kamień? Skała? Nie wiadomo, z jakiego materiału, ale na<br /> pewno był skonstruowany z materii nieożywionej. Jego ramiona i nogi też były wielkie!<br /> <br /> Przynajmniej dziesięć metrów. Sensei spojrzał na giganta i wrzasnął!<br /> <br /> -To Gogmagog!<br /> <br /> Le Fay odpowiedziała mu lekko.<br /> <br /> -Zgadza się! To jedna z silnych postaci naszej drużyny, Gogmagog, albo Gogz-kun!<br /> <br /> Gogz-kun? Istnieje takie urocze przezwisko!?<br /> <br /> -Sensei, ten ruchomy, kamienny gigant jest...<br /> <br /> Sensei miał mi to wyjaśnić. Przepraszam, Sensei, musiałeś mi dzisiaj wszystko tłumaczyć!<br /> <br /> -Gogmagog. Coś jak gargulec, który został umieszczony w szczelinie międzywymiarowej, wiszący tam w stanie zawieszenia. Wydaje się być bronią masowej <br /> destrukcji, stworzoną przez starożytnych bogów... Wszystkie powinny być już dawno deaktywowane!<br /> <br /> Golem! Rozumiem! Dlatego wydawał się taki nieorganiczny!<br /> <br /> -Coś takiego znajduje się w szczelinie międzywymiarowej!? Jaki deaktywowany, przecież to się rusza!<br /> <br /> -Ah, to pierwszy ruchomy, jakiego spotkałem, mam zbyt wiele pytań. Podobno wszystkie miały być deaktywowane i umieszczone w szczelinie międzywymiarowej...<br /> Ale ruchomy...! Jakież to interesujące...!<br /> <br /> Oh nie, znowu to samo! Oczy Sensei'a lśniły jak u małego dziecka... Sensei zawsze był wniebowzięty przez takie rzeczy, jak boskie stworzenia, czy starożytne bronie.<br /> <br /> Jednak szybko się otrząsnął i zaczął mamrotać sam do siebie.<br /> <br /> -Rozumiem. Ostatnio, gdy Vali przebywał w szczelinie międzywymiarowej, nie sprawdzał tylko Wielkiej Czerwieni...<br /> <br /> Le Fay odpowiedziała na obawy Sensei'a.<br /> <br /> -Zgadza się, to Vali-sama odkrył istnienie Gogz-kun'a! Ophis-sama kiedyś wspominała o odkryciu giganta mogącego poruszać się po szczelinie międzywymiarowej, więc<br /> udaliśmy się tam ponownie, aby go poszukać.<br /> <br /> -Hej, więc kogo jeszcze macie w drużynie...?<br /> <br /> Zapytałem Le Fay. Oprócz Bikou, Fenrira i tego golema teraz. Wiedząc, że będę musiał kiedyś walczyć z Valim... Naprawdę źle się z tym czułem.<br /> <br /> -Zaraz... Obecnie są to Vali-sama, Bikou-sama, braciszek Artur, Kuroka-san, Fenrir-chan, Gogz-kun i ja, ogólnie jest nas siedmiu.<br /> <br /> Rozumiem. Jest ich tylko siedmiu. To wszystko? Ale, to zbyt dużo! Ten Vali, ciągle gromadzi tych wszystkich kryminalistów!<br /> <br /> -Ale Sensei, jeśli jest tam Wielka Czerwień, to dlaczego w szczelinie międzywymiarowej jest taki gigant...?<br /> <br /> -Ciężko jest zapanować nad szczeliną międzywymiarową, ale właściwie to jest tam sporo wolnej przestrzeni. Wszystko, czego chce Wielka Czerwień, to móc<br /> pływać swobodnie po szczelinie międzywymiarowej i nie stanowi wtedy zagrożenia. Jest specjalna. więc żadna z frakcji nie zalicza Wielkiej Czerwieni w poczet swoich<br /> szeregów. Wszystko, czego chce, to móc nieskrępowanie pływać po szczelinie międzywymiarowej...<br /> <br /> Gdy Sensei dotarł do tego momentu, golem podniósł swoją gigantyczną pięść na grupę Bohaterów.<br /> <br /> Ryk!!!!!!<br /> <br /> W akompaniamencie nieporównywalnie głośnego odgłosu miażdżenia, golem rozwalił całe Togetsukyou jednym ciosem!<br /> <br /> Oh nieeeeeeee! To jest sławny zabytek Arashiyamy! Na szczęście, to był tylko wymiar, który był jej repliką!<br /> <br /> Atak gargulca wykończył ogromną ilość antypotworów, podczas gdy członkowie grupy Bohaterów wycofali się, chowając się po drugiej stronie rzeki.<br /> <br /> -Hahahahaha! Vali jest wściekły! Wygląda na to, że nasz nadzór został odkryty!<br /> <br /> Cao Cao zaśmiał się głośno, celując włócznią w golema.<br /> <br /> -Wydłuż się!<br /> <br /> Grot włóczni nagle się wydłużył, przebijając ramię golema!<br /> <br /> Gigantyczny golem utracił równowagę i upadł na ziemię! Wow, co za impakt! Ten golem musiał być ciężki! Tylko upadając utworzył ogromną falę uderzeniową, i <br /> wszystko w okolicy się trzęsło!<br /> <br /> Ta włócznia przewracała golema na ziemię jednym ciosem! Mogła się wydłużać i produkować energetyczne ostrze. Tyle funkcji!<br /> <br /> Jednak most był zniszczony. Możemy tylko przelecieć na drugą stronę, prawda?<br /> <br /> Gdy rozważałem następny ruch, zobaczyłem osobę na brzegu. Przed grupą Bohaterów był ktoś, kto się trząsł i zataczał, nie mogąc poprawnie iść.<br /> <br /> Srebrnowłosa kobieta -- Rossweisse-san!<br /> <br /> -...Hej! Jeszt taaaak głoszno, że ludzie nie mogą szię (hic!) dobrze wyszpać.<br /> <br /> - - Nadal pijana!? I bardzo wściekła!<br /> <br /> Pojawienie się pijaczki sprawiło, iż członkowie grupy Bohaterów patrzyli zdumieni jeden na drugiego. Jednak mieli zamiar atakować, obojętnie, czy była sługą Gremory, <br /> czy też nie!<br /> <br /> Niedobrze! Będąc po pijaku, Rossweisse-san była w niebezpieczeństwie!<br /> <br /> Muszę tam iść i pomóc! - - Gdy o tym pomyślałem, wszyscy rzuciliśmy się do przodu. Jednakże...<br /> <br /> -O szo chodzi? Chszecie walszyć? Więsz! Pokaszę wam moc byłej valkirii sztarego Odyna!<br /> <br /> Gdy Rossweisse-san wrzasnęła, niewiarygodna liczba magicznych kręgów pojawiła się wokoło niej. I nie było ich dziesięć, czy dwadzieścia.<br /> <br /> -Poszmukujcie mej Nordyszkiej magii, która konszruje wszyskie atrybuszy, wszyskie wrószki i wszyskie boszkie egszystencje!<br /> <br /> Przerażająca ilość magicznych kręgów wypluła przerażającą ilość magicznych ataków, które pokryły sobą niebo, zmienily trajektorię, by w końcu opaść na grupę<br /> Bohaterów niczym deszcz!<br /> <br /> W-woah! To było nieprawdopodobne! Ogień, światło, woda, piorun i magiczne ataki z wszelkiego rodzaju właściwościami zmiotły wszystko na bok, zbliżając się<br /> do grupy Bohaterów!<br /> <br /> Czy były to domy, czy sklepy, drogi lub słupy wysokiego napięcia, wszystko obróciło się w pył i zniknęło bez śladu!<br /> <br /> ...Wiedziałem, że była mistrzynią magii, ale, ah, nigdy bym nie przypuszczał, że ta wielka valkiria-san mogła rozwalić całe miasto!<br /> <br /> Teraz o tym myśląc, powinno to być oczywiste, patrząc po roli, jaką odegrała w walce przeciw Loki'emu.<br /> <br /> B-Buchou naprawdę zdobyła kogoś potężnego... Jeśli o to chodzi, to będzie naprawdę lśnić podczas Rating Game.<br /> <br /> Pojawiła się mgła. Pomimo tego, iż ataki magiczne już prawie uderzyły w grupę Bohaterów, to jednak młodzieniec noszący mundurek z płaszczem z piórami wyprodukował<br /> mgłę ze swojej ręki i odbił całą magię!<br /> <br /> - - To był użytkownik mgły! Może bronić się przed takimi magicznymi atakami! <br /> <br /> Mgła powoli zaczęła rozchodzić się z ręki użytkownika, pokrywając całą grupę Bohaterów.<br /> <br /> Cao Cao przemówił spomiędzy mgły.<br /> <br /> Pojawiło się odrobinę zbyt dużo przeszkód. Jednak, to była zabawna ceremonia otwarcia, Gubernatorze Azazelu!<br /> <br /> Jakby się tym rozkoszując, oznajmił nam.<br /> <br /> -Dzisiaj w nocy użyjemy specjalnego pola Kioto i przywódczyni kyuubi aby zmienić Zamek Nijou w jeden wielki, wspaniały eksperyment! Jeśli chcecie nas powstrzymać,<br /> przyjdźcie i przyłączcie się!<br /> <br /> Mgła zgęstniała. Mgła spod naszych stóp rozlała się nam na piersi i zbliżyła się do twarzy.<br /> <br /> I wtedy powoli, nasz wzrok został zablokowany i wszystko zniknęło.<br /> <br /> -Hej, wszyscy wróciliśmy do normalnej rzeczywistości! Odłóżcie broń!<br /> <br /> Przypomniał nam Sensei. Byliśmy z powrotem na prawdziwej Arashiyamie! Jest źle! Natychmiast pozbyłem się zbroi - -<br /> <br /> ...<br /> <br /> W mgnieniu oka mgła zniknęła - - byliśmy z powrotem na zatłoczonych ulicach przy Togetsukyou. Oprócz nas, inni turyści przekraczali most, jak gdyby nigdy nic się<br /> nie stało.<br /> <br /> ... Most był w całości. Wszystko powróciło do normy.<br /> <br /> -Hej, Issei, co jest? Robisz super straszną minę.<br /> <br /> Matsuda gapił się na moją twarz. R-Rozumiem, właśnie przekroczyliśmy Togetsukyou.<br /> <br /> -...Nic. To nic takiego.<br /> <br /> Odpowiadając, wypuściłem powietrze z płuc. Wszystkie inne sługi także miały poważne wyrazy twarzy. Ta bitwa była zbyt niebezpieczna. Niemożliwym było <br /> łatwe przywrócenie naszych dobrych humorów.<br /> <br /> ... Le Fay przepadła. Podobnie jak ten gigantyczny stwór. Czy zniknęli w tym samym czasie, co mgła?<br /> <br /> Trzask.<br /> <br /> Sensei ze złością uderzył pięścią w slup wysokiego napięcia.<br /> <br /> -... Puste pieprzenie...! Eksperymentowanie na Kioto...? Nie niedoceniajcie nas, gówniarze!<br /> <br /> Wow... Sensei był naprawdę zły! Nie widziałem go takim przez długi czas.<br /> <br /> -Mamo... Mama nic nie zrobiła... więc dlaczego?<br /> <br /> Kunou cała się trzęsła. Mogłem tylko pogłaskać ją po głowie, nie mogąc zrobić nic więcej.<br /> <br /> Nagły atak Cao Cao i jego obwieszczenie eksperymentu na Zamku Nijou.<br /> <br /> Buchou, wygląda na to, że nasza szkolna wycieczka doczeka się całkiem nieprzewidywanego zakończenia.<br /> <br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_School_DxD_-_Tom_9_rozdzial_2|rozdziału II]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_School_DxD_-_Tom_9_rozdzial_4|rozdziału IV]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

77.65.84.194