http://www.baka-tsuki.org/project/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=83.24.182.65 2026-06-10T11:59:15Z User contributions MediaWiki 1.43.1 http://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_School_DxD_-_Tom_9_rozdzial_1&diff=190494 2012-09-21T19:20:28Z

<p>83.24.182.65: /* Żywot 1: Tak, jedźmy do Kyoto! */</p> <hr /> <div>==Żywot 1: Tak, jedźmy do Kyoto!==<br /> <br /> <br /> ===Część 1===<br /> <br /> -W przyszłości chciałabym założyć na terytorium rodu Gremory nordycką szkołę magii i rozpocząć w niej trening diablic na nowe Valkirie.<br /> <br /> Rossweisse-san opisywała swoje plany na przyszłość.<br /> <br /> -Jako anioł nigdy nie myślałam, że kiedykolwiek odwiedzę dom wysoko klasowych demonów, cóż za ogromny zaszczyt! Musi to być łaska Pana i... Maou-sama!<br /> <br /> Irina także była szczęśliwa.<br /> <br /> Wraz ze zbliżającą się szkolną wycieczką my, słudzy Gremory wraz z Iriną, rozmawialiśmy z rodzicami Buchou, popijając herbatę w jadalni domu Gremory.<br /> <br /> Aby uczcić skompletowanie swojej drużyny, Buchou musiała jeszcze raz przedstawić wszystkich swoim rodzicom.<br /> <br /> Eleganckie popijanie herbaty, czy to było hobby popularne w wyższych sferach? A może to dlatego czułem się tak nieswojo, bo jeszcze nigdy nie doświadczyłem<br /> rozmów przy herbacie, będąc otoczonym przez tak wiele sług?<br /> <br /> -Hahaha, Rossweisse-san wydaje się być bardzo zainteresowana diabelskim przemysłem. Jako głowa rodu Gremory liczę na twoją współpracę.<br /> <br /> Ojciec Buchou roześmiał się otwarcie. Jak zawsze zachowywał się tak, jak na szlachcica przystało.<br /> <br /> Matka Buchou upiła łyk herbaty, odłożyła filiżankę, poczym zmieniła temat.<br /> <br /> -Właśnie, Ise-san, ty i wszyscy drugoroczni jedziecie niedługo na wycieczkę, prawda? Jedziecie do Kyoto w Japonii?<br /> <br /> -Tak, tak, zgodnie z planami zaraz po powrocie jedziemy do Kyoto.<br /> <br /> Odpowiedziałem. Matka Buchou była bardzo surowa, jeśli chodzi o maniery, więc każde słowo wypowiadałem z niejaką obawą.<br /> <br /> -W zeszłym roku Rias przywiozła z powrotem do domu trochę japońskich pikli, które okazały się dość smaczne.<br /> <br /> Matka Buchou jadła japońskie pikle? W sumie to Buchou cały czas się nimi zajadała, będąc w domu. Owo odkrycie okazało się jednak dość szokujące.<br /> Wydawało się niemal niemożliwym skojarzenie szlachetnej Pani Gremory z japońskimi piklami.<br /> <br /> -Ja... twój uniżony sługa przywiezie ci ich z wycieczki.<br /> <br /> -Ara... Nie to miałam na myśli... Przepraszam, nie musisz tego robić, dobrze?<br /> <br /> Słysząc moją odpowiedź, matka Buchou lekko się zarumieniła, poczym zakryła sobie ręką usta. Ta reakcja była niezwykle urocza!<br /> <br /> Po kilku bardziej trywialnych pogawędkach, uroczystość skompletowania drużyny dobiegła końca, będąc całkowitym sukcesem.<br /> <br /> Po przyjęciu byliśmy gotowi wrócić do domu za pomocą magicznego kręgu.<br /> <br /> Jednakże, Sirzechs-sama nagle wrócił do zamku i musieliśmy iść go powitać przed odejściem.<br /> <br /> -Ja też pójdę!<br /> <br /> Mirikyasu-sama także chciał zobaczyć swego ojca, więc poszedł razem z nami.<br /> <br /> Na specjalnej ścieżce używanej tylko, kiedy wracał do domu, Sirzechs-sama z kimś rozmawiał - pewnym czarnowłosym jegomościem.<br /> <br /> Ah, patrząc uważnie, owym jegomościem był Sairaorg-san, ubrany w szlacheckie szaty.<br /> <br /> -Dziękuję za gościnę. Dobrze wyglądacie, Rias, Sekiryuutei.<br /> <br /> Nawet w tak normalnych okolicznościach jego obecność była dość przytłaczająca. Jego fioletowe oczy lśniły, pełne zacięcia i determinacji.<br /> <br /> -Tak, to wspaniale, że przyszliście nas odwiedzić. Ty też wyglądasz wspaniale. ...Pozwól mi jednak przeprosić za moje spóźnione pozdrowienie. Witaj,<br /> onii-sama. Usłyszeliśmy o twoim powrocie, więc przyszliśmy cię powitać.<br /> <br /> -Nie zawracajmy sobie głowy formalnościami, czuję się z tym strasznie niekomfortowo. Dziękuję wam wszystkim.<br /> <br /> Sirzechs-sama posadził Mirikyasu-sama na swoich ramionach i uśmiechnął się do nas.<br /> <br /> Powód, dla którego przyszedł, musiał mieć coś wspólnego z Sairaorg'iem-san? Jeśli była to prawda, to musiało to mieć związek ze zbliżającą się walką.<br /> <br /> Gdy ja się nad tym zastanawiałem, Buchou zapytała Sirzechs'a-sama.<br /> <br /> - Onii-sama, Sairaorg przybył razem z tobą ponieważ...?<br /> <br /> -A tak, przybył specjalnie po to, aby dostarczyć plony, specjalność ziemi rodu Bael. Jak wspaniałomyślnie ze strony mojego kuzyna. Właśnie rozmawialiśmy<br /> o tym, jak Rias powinna kiedyś udać się do domu Bael, aby wyrazić naszą wdzięczność.<br /> <br /> Wyjaśnił Sirzechs-sama. Tak, dla niego Sairaorg-san był kuzynem ze strony matki. Myśląc o tym w ten sposób, to status Sairaorg'a-san musiał być dosyć<br /> wysoki.<br /> <br /> -Rozmawialiśmy o kilku sprawach, związanych z następnym meczem. Rias, Sairaorg nie ma żadnych specjalnych życzeń odnośnie reguł, poza tym, aby wszystkie<br /> skomplikowane zakazy odnośnie walki zostały wzniesione.<br /> <br /> ...<br /> <br /> Słysząc słowa Sirzechs'a-sama Buchou była zdumiona, jednak jej oczy były jak najbardziej poważne.<br /> <br /> -Sairaorg, czy to znaczy, że nieważne, ile mamy po swojej stronie niepewnych elementów, zaakceptujesz je wszystkie? Czy to właśnie masz na myśli?<br /> <br /> Na poważne pytanie Buchou Sairaorg uśmiechnął się bez cienia lęku.<br /> <br /> -Dokladnie. Czy będzie to wampir, potrafiący zatrzymywać czas, czy Sekiryuutei czytający myśli i niszczący kobiece ubrania, zmierzę się z tym wszystkim.<br /> W końcu, jeśli nie będę w stanie poradzić sobie z waszymi najpotężniejszymi siłami, jak mógłbym nazywać siebie spadkobiercą rodu Bael.<br /> <br /> [ -!]<br /> <br /> Otwarta akceptacja Sairaorg'a-san wstrząsnęła nami sługami.<br /> <br /> ...Co za niesamowita wola i determinacja. Ten facet naprawdę chciał, żebyśmy dali z siebie wszystko.<br /> <br /> Przeszywającym wzrokiem Sairaorg-san spojrzał się na Buchou, pocym przeniósł je prosto na mnie.<br /> <br /> Było to bardzo specyficzne uczucie, przyprawiające mnie o ciarki na plecach, ale całkowicie pozbawione wrogości, nie dało się wyczuć nawet najmniejszego<br /> skrawka zła.<br /> <br /> Po prostu czysty duch walki. Ten facet był po prostu maniakiem walki, podobnie jak Vali, ale łączyło ich to, że obaj nie mieli żadnych złych intencji.<br /> <br /> -T...To straszne. Naprawdę istnieje ktoś, kto chce się otwarcie zmierzyć z moimi mocami... To czyni to jeszcze bardziej strasznym!<br /> <br /> Gasper schował się za moimi plecami, będąc totalnie przestraszonym. Miał rację, w końcu chodzi o zmierzenie się z jego potężną zdolnością zatrzymywania<br /> czasu.<br /> <br /> Nawet moje umiejętności są akceptowane... Czuję taką wdzięczność! Muszę ci podziękować.<br /> <br /> Obserwując nas przez cały czas, Sirzechs-sama wyszedł z sugestią.<br /> <br /> -Tak, lepsza okazja już nam się ku temu nie nadarzy. Sairaorg, kiedyś wspominałeś, że chciałbyś się zmierzyć z Sekiryuutei'em - Ise-kun'em, racja?<br /> <br /> -Zgadza się, coś o tym wspominałem.<br /> <br /> -W takim razie co powiecie na przyjacielski sparring? Nie chciałbyś doświadczyć pięści niebiańskiego smoka?<br /> <br /> ...<br /> <br /> Było to tak nagle, że mój umysł stał się kompletnie pusty... Ale po chwili byłem w stanie zareagować.<br /> <br /> -Coooooooooooo!?<br /> <br /> Miałem walczyć z Sairaorg'iem-san teraz, zaraz!? Naprawdę! Nie, nie, nawet jeśli powiesz to tak nagle...!<br /> <br /> Ignorując moje szeroko otwarte ze zdumienia oczy, Sairaorg-san zapytał Buchou.<br /> <br /> -Rias, co na to powiesz?<br /> <br /> Buchou rozważała to przez chwilę, poczym odpowiedziała z determinacją.<br /> <br /> -...Skoro onii-sama... Nie, Maou-sama tak mówi, to oczywiście nie mam powodu, aby odmówić. Ise, w porządku?<br /> <br /> -!<br /> <br /> Co ty mówisz! Naprawdę muszę to robić?... Uwuwuwu, skoro Buchou tak powiedziała, to nie mogę odmówić. Nie przed Asią, Akeno-san i wszystkimi <br /> dziewczynami, nie mogę przed nimi wyjść na słabeusza.<br /> <br /> -...Tak, tak, jeśli nie masz nic przeciwko!<br /> <br /> Zrobiłem krok naprzód, wychodząc z taką deklaracją! Skoro i tak miało do tego dojść, to nie miałem innego wyboru, jak dać z siebie wszystko.<br /> <br /> ... W końcu, prędzej czy później będziemy musieli stawić czoła najsilniejszemu młodemu diabłowi, jakim jest Sairaorg-san.<br /> <br /> Więc jeśli o to chodzi, to pozwól mi się z nim zmierzyć już teraz, aby zapewnić pomocny materiał w przygotowaniach do walki!<br /> <br /> Poza tym - obserwując moją walkę, inni słudzy na pewno z tego skorzystają.<br /> <br /> Gdy wymieniliśmy spojrzenia, Sirzechs-sama skinął głową w akcie aprobaty.<br /> <br /> -Więc pokaż mi pięści pierwszego spośród nowego pokolenia diabłów, Sekiryuutei'a!<br /> <br /> Móc to usłyszeć od Sairaorg'a-san...<br /> <br /> -Dziękuję ci za taką możliwość. Z pewnością ci pokażę; moje pięści...<br /> <br /> Na jego twarzy widniał szczery uśmiech.<br /> <br /> W piwnicy zamku Gremory znajdowała się sporych rozmiarów sala treningowa, która mogłaby spokojnie pomieścić całe boisko Akademii Kuou.<br /> <br /> Udaliśmy się tam razem, Gremory i Sairaorg-san. Jeśli chodzi o Mirikyasu-sama, to Gryfia zabrała go gdzieś indziej, żeby tam z nim zaczekać.<br /> <br /> Przede mną, Sairaorg-san zdjął swoje fantazyjne szlacheckie szaty, pozostawiając jedynie szarą koszulę.<br /> <br /> ...Nawet przez koszulę jego perfekcyjne ciało było doskonale widoczne. Muskularne i niezwykle krzepkie, mocno zbudowane ramiona, duże pięści. Mięśnie<br /> na ramionach i plecach były nabrzmiałe.<br /> <br /> Był także bardzo przystojny. Można się było tego spodziewać po rodzinie matki Buchou.<br /> <br /> -Zaczynamy, Ddraig!<br /> <br /> [Zostaw to mnie.]<br /> <br /> Przywołałem rękawicę na moją rękę, poczym rozpoczęło się odliczanie Balance Breaker.<br /> <br /> Dopóki nic poważnego się nie działo przez ten krótki okres czasu, to zbroja Balance Breaker mogła być zachowana bardzo długo, ale pola walki potrafią<br /> być bardzo nieprzewidywalne, więc zawsze stawałem się nerwowy w tym czasie.<br /> <br /> Lecz podczas odliczania Sairaorg-san spokojnie czekał.<br /> <br /> ...Czy jest aż tak pewny siebie? Musiało to być podyktowane tym, że chciał zobaczyć moją pełną moc, i dlatego nie chciał robić niczego niepotrzebnego.<br /> Wszyscy zebrani to rozumieli.<br /> <br /> Nie mogę okazać tchórzostwa, nie przed wszystkimi, nie przed Buchou. Nawet, jeśli przegram, to muszę walczyć do końca i rzucić na szalę wszystko... -<br /> Teraz, odliczanie zostało zakończone!<br /> <br /> [Welsh Dragon Balance Breaker!!!!!!!!!]<br /> <br /> Rozbrzmiała rękawica, emitując smugę czerwonego światła, pokrywającą całe moje ciało. Czerwona aura przybrała postać pancerza - Boosted Gear Scale<br /> Mail!<br /> <br /> Pak! Gigantyczne smocze skrzydła rozpostarly się na moich plecach i przygotowałem się do ataku.<br /> <br /> Płynnym ruchem, Sairaorg-san także przyjął postawę bojową.<br /> <br /> ...Pomimo tego, iż widziałem już kiedyś na video walkę Sairaorg'a-san z delikwentem z rodu Glasya-Labolas, to jego szybkość była większa, niż się tego <br /> początkowo spodziewałem.<br /> <br /> Nawet boska szybkość Kiby mogłaby się poczuć zagrożona. Prawdopodobnie jest znacznie szybszy ode mnie... Muszę przestać pozwalać moim przeciwnikom <br /> na wykonywanie pierwszego ruchu.<br /> <br /> Muszę przejąć inicjatywę samobójczą szarżą.<br /> <br /> Naprzód!<br /> <br /> Odpalając tylne dopalacze na maksimum, poleciałem prosto do przodu!<br /> <br /> Przygotowując się do zadania prawego prostego, parłem przed siebie!<br /> <br /> ...Dlaczego on nie robi uniku!? W obliczu mojego potężnego prostego ciosu Sairaorg-san nawet nie starał się go uniknąć.<br /> <br /> Drań! Chcesz przez to powiedzieć, żę nie ma potrzeby robić uniku! Dobra, możesz tam sobie przyjąć mój cios!<br /> <br /> Zderzenie!<br /> <br /> Z ogłuszającym dźwiękiem mój prawy prosty przywalił Sairaorg'owi-san prosto w twarz!<br /> <br /> -! Naprawdę tego nie uniknął! Nie tylko to, ale to było czyste i perfekcyjne uderzenie!<br /> <br /> Dreszcz.<br /> <br /> W momencie uderzenia poczułem nieopisany dreszcz, który zmusił mnie do odskoczenia kilku kroków w tył.<br /> <br /> Po odłożeniu odrobiny dystansu ponownie przyjąłem postawę do ataku... Na ciele Sairaorga'a-san nie było nawet śladu zranienia.<br /> <br /> ...Czekaj no. Wlożyłem naprawdę sporo siły w tego prostego... Chociaż Boost nie został użyty, było ciężkim do pomyślenia, że nie stała mu się żadna <br /> krzywda bez najmniejszej nawet obrony.<br /> <br /> Sairaorg-san wskazał na miejsce, w które został uderzony i uśmiechnął się.<br /> <br /> -Doskonały cios. Prosto do celu, czysty, pełen silnej woli. Normalny diabeł z pewnością poległby w starciu z czymś takim. Ale...<br /> <br /> Sairaorg-san rozpłynął się w powietrzu - <br /> <br /> -...ja nie jestem zwykłym diabłem.<br /> <br /> Głos i pięść Sairaorga'a-san pojawiły się zaraz za moimi plecami!<br /> <br /> Uderzenie! Kaching!<br /> <br /> Pięść Sairaorg'a-san poleciała w moim kierunku.<br /> <br /> -! Kiedy dostał się za moje plecy! Niech to szlag! Pomimo tego, iż w obronie wyrzuciłem ramiona w górę, to ciężka siła ciosu była po prostu szokująca!<br /> <br /> Nawet jeśli atak został złapany przez moje skrzyżowane ramiona... ale rękawice! Rękawice zbroi zostały zniszczone przez ten cios!?<br /> <br /> Kompletnie tracąc równowagę, zdolałem się podciągnąć do pionu wystrzeliwując demoniczną moc poprzez tylne dopalacze.<br /> <br /> ...Tak szybko! Moje oczy w ogóle nie nadążały! Właśnie, on zniknął! Myślałem, że moje oczy przywykły do superszybkich ruchów po treningach z Kibą!<br /> <br /> Niedoceniłem go? Być może odrobinę. Ale wciąż, doskonale wiedziałem, że to nie jedyny powód.<br /> <br /> Moje ramiona były odrętwiałe i nie miałem w nich czucia! Żeby moje ramiona stały się takie tylko z powodu impetu zniszczenia rękawic...<br /> <br /> Nie, przynajmniej mogę ruszać palcami - Mogę dalej walczyć! Moje kości są całe!<br /> <br /> Ddraig, zregeneruj rękawice.<br /> <br /> [Ah, zrozumiano.]<br /> <br /> Czerwona aura otoczyła moje ramiona i rękawice zostały ponownie uformowane.<br /> <br /> Sairaorg-san wydawał się być pod wrażeniem.<br /> <br /> -Hoho. Nie poleciałeś w powietrze. Cóż, to był tylko cios na przywitanie.<br /> <br /> ...Na przywitanie!? Cios na przywitanie zniszczył mój pancerz! Co to są za żarty!<br /> <br /> Używając tylko pięści, to był pierwszy raz, kiedy ktoś połamał Boosted Gear Scale Mail gołymi rękami!?<br /> <br /> -Mam trzy bronie: silną budowę ciała, szybkie nogi, sztuki walki. Nadchodzę!<br /> <br /> Sairaorg-san znów się rozpłynął! Po boku!? Przeciwnik prawie natychmiast pojawił się po moim boku! Usunąłem się do tyłu, aby uniknąć wymierzonego we<br /> mnie ciosu...<br /> <br /> Wycie!<br /> <br /> To był dźwięk uderzenia przeszywającego powietrze! Cóż za niesamowita siła!<br /> <br /> Skrzypienie.<br /> <br /> Z tępym odgłosem pęknięcia zaczęły pojawiać się na pancerzu w okolicach brzucha! Jak to możliwe! Po prostu siła pędu była wystarczająca, aby otworzyć<br /> w nim dziurę!?<br /> <br /> -Cholera!<br /> <br /> Zakląłem, poczym oddałem cios.<br /> <br /> Uderzenie! Ale Sairaorg-san ponownie przyjął je prosto na twarz, bez jakiegokolwiek uniku! Żadnych obrażeń!<br /> <br /> Naprzód!<br /> <br /> Czując nadchodzący kontratak ponownie się wycfałem, używając dopalaczy, aby odskoczyć.<br /> <br /> Erergiczny odgłos pędzącego powietrza.<br /> <br /> Kopnięcie Sairaorg'a-san spudłowało... Ale jego sila spowodowała powstanie sporych pęknięć na środku pola i czterech ścianach!<br /> <br /> Gdyby ten kopniak trafił...<br /> <br /> Dreszcz przebiegł mi po plecach... od tego wszystkiego byłem strasznie zziajany.<br /> <br /> Wymieniliśmy tylko parę ciosów i wszystko było jasne.<br /> <br /> ...Niesamowicie silny. Niewyobrażalne. Jak ten diabeł może być z tego samego pokolenia, co Buchou i Diodora Astaroth!? Jest znacznie silniejszy, niż Diodora!<br /> <br /> [Ah, zaiste zaskakujące. Ten mężczyzna z rodu Bael wytrenował swe umiejętności do granic możliwości. Używając terminów Rating Game, jest to typ, który<br /> stale zwiększał swoją ofensywną siłę. Interesujące. Mężczyzna, goniący za czystą, destrukcyjną siłą. Totalne ekstremum. Bardzo jestem tym zaciekawiony.]<br /> <br /> Wow, Ddraig wykazujący zainteresowanie kimś innym, niż Maou czy inne smoki. Prawda, był to ktoś, dla kogo Diodora nie był żadnym przeciwnikiem.<br /> <br /> Być może jest nawet kilkukrotnie silniejszy od Rias, jeśli nie kilkunastokrotnie.<br /> <br /> Diabeł urodzony w Wielkiej Rodzinie Królewskiej, który nie odziedziczył mocy zniszczenia. Nie mając praktycznie nic, jego jedyną opcją było trenowanie<br /> swego ciała, do momentu, w którym został dziedzicem.<br /> <br /> Zupełnie jak ja, diabeł nie posiadający wrodzonego talentu.<br /> <br /> To nie były efekty jakiegoś dupiatego treningu.<br /> <br /> I pomyśleć, że ten diabeł był z pokolenia Buchou.<br /> <br /> ...Buchou była w naprawdę ciężkiej sytuacji, musząc z nim współzawodniczyć.<br /> <br /> Sairaorg-san jest definitywnie ogromną przeszkodą na drodzę ku marzeniom Buchou. Idąc dalej tym tokiem myślenia, jest znacznie większą i gęstszą,<br /> absolutną przeszkodą dla moich marzeń.<br /> <br /> -Niesamowite.<br /> <br /> Oczywiście, że to powiedziałem Po tej krótkiej wymianie ciosów byłem pełen respektu i podziwu.<br /> <br /> -Więc można osiągnąć taki poziom tylko poprzez trening?<br /> <br /> W obliczu mojego pytania, Sairaorg-san odpowiedział.<br /> <br /> -...Po prostu wierzę w swoje ciało, to wszystko.<br /> <br /> Prawdziwie niesamowita postać. Poprzez to jedno zdanie zrozumiałem, ile musiał pokonać przeszkód i trudności.<br /> <br /> I z tego powodu muszę dać z siebie wszystko, aby sprawdzić moje własne limity i granice.<br /> <br /> Nawet jeśli jestem to ja, to nie mogę się przyznać do porażki.<br /> <br /> ...To była dobra okazja, aby wypróbować sugestie Belzebuba-sama.<br /> <br /> Po tym, jak Belzebub-sama pomógł mi dopasować pionki w moim ciele, dał mi osobistą radę.<br /> <br /> Odnośnie mnie i pionków...<br /> <br /> -Promocja: Wieża!<br /> <br /> Zadeklarowałem, przechodząc w Wieżę. Tak, zgadza się, Wieżę, a nie w Królową.<br /> <br /> Moc popłynęła w moim ciele. Dzięki temu, ofensywne i defensywne zdolności znacząco wzrastały!<br /> <br /> -Wieża?<br /> <br /> Sairaorg-san był zdumiony moją promocją. Musiał spodziewać się Królowej.<br /> <br /> Sairaorg-san ponownie zniknął!... Nadchodzi! Wysłałem moc w nogi i przyjąłem postawę obronną, jakby moje nogi wrosły w ziemię. Zaciskając zęby,<br /> otoczyłem swoje ciało aurą!<br /> <br /> [Boost, Boost, Boost, Boost, Boost, Boost, Boost, Boost, Boost, Boost, Boost, Boost,Boost, Boost!!] <br /> <br /> Używając smoczej mocy, aby zwiększyć swoją obronę!<br /> <br /> Oczywiście nie zapominając w tym samym czasie zwiększyć siły prawej pięści...<br /> <br /> Uderzenie!<br /> <br /> Sairaorg-san pojawił się tuż przedemną, posyłając potężny cios w mój brzuch.<br /> <br /> Potężny impakt! Siła uderzenia szła prosto w kręgosłup!<br /> <br /> ...Kaszel.<br /> <br /> Ból rozchodził się po całym moim ciele, na równi z uczuciem, jakby wszystko we mnie wysychało!<br /> <br /> Impakt poszedł prosto w stopy, moje nogi trzęsły się nieustannie... Dzięki obniżeniu mojego środka ciężkości zdołałem to wytrzymać. Chociaż w pewnym <br /> momencie prawie straciłem przytomność, szybko powróciłem do pełnej świadomości. Gdybym nie zacisnął zębów i nie walczył z tym uczuciem, to z całą<br /> pewnością straciłbym przytomność.<br /> <br /> Pancerz na brzuchu... Chociaż uszkodzony, to nie został do końca rozbity.<br /> <br /> Celując w dokładny moment, kiedy Sairaorg-san wycofywał swoją pięść, ponownie posłałem prosty cios w jego twarz!<br /> <br /> Uderzenie!<br /> <br /> Nawet jeśli było to niczym walnięcie w gruby, kamienny mur, to wyraźnie poczułem poprzez pięść, że coś tam musiało pęknąć.<br /> <br /> Trysk!<br /> <br /> Świeża krew trysnęła prosto z Sairaorg'a-san, ale w tym samym czasie...<br /> <br /> Krztuszenie!<br /> <br /> Krew także wylewała się z maski mojego hełmu. Podchodziła razem z wymiotami od brzucha, zmierzając do ust...<br /> <br /> ...Jak spore obrażenia otrzymałem od tego ciosu w brzuch...? Żebra miałem na pewno pęknięte, być może złamane? Ale wytrzymałem to...! Moja zbroja<br /> i ja sam przetrwaliśmy!<br /> <br /> Ostatnimi czasy wszyscy moi przeciwnicy byli osobami zdolnymi do przebicia z łatwością zbroi, co skłoniło mnie do skupiania się na obronie. Cóż, było to <br /> zupełnie naturalne uczucie, gdy ciągle walczyłem z istotami znacznie potężniejszymi ode mnie.<br /> <br /> Jednakże, odwrócenie mocy na obronę było interesującą rzeczą do wypróbowania. Nawet jeśli bolało jak cholera, to było jasne, że tak długo, jak moc<br /> Sacred Gear była giętko używana do obrony, możliwym było przetrwanie nawet czołowego ataku o super sile.<br /> <br /> W czasie opierania się atakowi, przełączenie się z pełnej obrony na kontratak było kluczowe.<br /> <br /> Widzicie, Sairaorg-san krwawił z nosa... Nareszcie, skuteczny kontratak. To było to, nawet jeśli nie zawsze przydatne, to było wszystko, czego potrzebowałem.<br /> Promocja na Wieżę, aby wzmocnić zarówno atak, jak i obronę, udowodnila swoją wartość.<br /> <br /> -To działa!<br /> <br /> Mogę z nim walczyć! Naplynęły do mnie zupełnie nowe pokłady siły i motywacji, kiedy to sobie uświadomiłem.<br /> <br /> Cóż, jakby na to nie patrzeć, to ja byłem tutaj bardziej poraniony, ale tu już nie chodziło o to, że nie jestem w stanie go zranić. Może, nawet jeśli przegram,<br /> to zdołam złamać mu ramię.<br /> <br /> Na obecnym poziomie nie jestem w stanie go pokonać, ale dam z siebie wszystko!<br /> <br /> Sairaorg-san otarł krew ze swojego nosa. Uśmiechnął się, będąc wyraźnie zadowolonym.<br /> <br /> -Promocja na Wieżę, co? Wygląda na to, że nie była to zła decyzja. Wlożyłem w ten atak bardzo dużo siły. Twój atak i obrona były perfekcyjne jako Wieża.<br /> Być może figura specjalizująca się w ofensywie i defensywie jest dla ciebie bardziej odpowiednia, niż dobra po trochu we wszystkim Królowa. ... O co chodzi?<br /> Widzę pytanie w twoich oczach? Czyżbyś miał pytanie odnośnie naszej walki?<br /> <br /> -Nie, jakby to ująć... Te wysoko klasowe diabły często... umm, patrzą na mnie z góry... ale Sairaorg-san od samego początku był poważny. To zaskakujące.<br /> <br /> Ten facet, czułem, że uznawal mnie od samego początku. Przez cały ten czas, Raizer, Diodora, i reszta wysoko klasowych diabłów, żaden z nich mnie nie <br /> szanował, więc obecna sytuacja nieco mnie onieśmielała.<br /> <br /> Słysząc moje słowa, Sairaorg-san westchnął.<br /> <br /> -Więc to dlatego. Przez cały ten czas byłeś po prostu niedoceniany. Nie martw się, ja nie będę cię niedoceniał! Przetrwać i wygrać w bezpośrednim starciu<br /> ze starą frakcją Maou, jak i z Lokim, nordyckim bogiem zła, nie mam powodu, aby patrzeć na ciebie z góry.<br /> <br /> Te słowa... Sprawily, że zacząłem się cały trząść ze wzruszenia. Sairaorg-san uśmiechnął się nieustraszenie.<br /> <br /> -Walcząc z tobą czuję się szczęśliwy. Twoje ciosy są całkiem dobre. Minęło sporo czasu, od kiedy ostatnio z powodu ciosu dostałem krwotoku. Walcząc<br /> z kimś podobnym do siebie, wtedy czuję się najbardziej szczęśliwy. Twój cios musiał być wyćwiczony? To coś, co można zrozumieć tylko po przyjęciu takiego<br /> uderzenia. Nie martw się, przywal mi z pełną mocą! Czy to nie właśnie po to tu stoisz?<br /> <br /> Poczułem się kompletnie poruszony jego charyzmatycznym uśmiechem.<br /> <br /> -<br /> <br /> Akceptowanie mnie... co za drań. Do tego będąc przeciwnikiem, którego muszę pokonać...<br /> <br /> Naprawdę jesteś przeciwnikiem, z którym będę musiał długo porozmawiać po skończonej walce!<br /> <br /> Wyciągnąłem pięści i przyjąłem postawę! Pancerz na brzuchu został odnowiony! A ja wycofałem się z obietnicy połamania mu ręki.<br /> <br /> Nawet, jeśli przegram, to połamię mu obydwie ręce!<br /> <br /> To jest moja odpowiedź dla ciebie, dawanie z siebie wszystkiego!<br /> <br /> -Dalej! Hyoudou Issei! Skup się na pokonaniu mnie, pokaż mi moc Sekiryuutei'a!<br /> <br /> -Ok, nadchodzę!<br /> <br /> [Boost, Boost, Boost, Boost, Boost, Boost, Boost, Boost!!]<br /> <br /> Odpaliłem Dragon Shot w Sairaorg'a-san, który biegł prosto na mnie.<br /> <br /> Uderzenie! Trzask!<br /> <br /> Pojedynczym horyzontalnym ruchem pięści Sairaorg-san odbił mój Dragon Shot prosto w ścianę sali treningowej.<br /> <br /> Żadnego efektu! Jeśli nie jestem Gońcem, to moja magia jest za słaba!<br /> <br /> Teraz jestem Wieżą! Muszę aż do samego końca radzić sobie za pomocą pięści! Nadszedł czas, aby bronić się przed kontratakiem!<br /> <br /> Trzymałem pięści wyciągnięte przed sobą, w postawie, wprost naprzeciwko Sairaorg'a-san.<br /> <br /> -Chcesz wymieniać ze mną ciosy! Interesujące! Tylko spróbuj!<br /> <br /> Gdy Sairaorg-san wrzasnął, rzuciłem się do przodu.<br /> <br /> - Ise-san!<br /> <br /> Krzyknęła nagle Asia. Co się stało? Skierowałem ku niej swój wzrok, poczym Asia kontynuowała.<br /> <br /> -Naładuj się! Kiedy Ise-san dotknie p-p-p-piersi, stanie się znacznie potężniejszy!<br /> <br /> ...Eh?<br /> <br /> Słowa Asi zszokowały wszystkich. A potem Xenovia zrobiłakrótkie &quot;haaaa&quot;, jak gdyby nagle rozumiejąc, poczym podjęła w miejscu, w którym rozmowa<br /> się urwała.<br /> <br /> -Tak, zgadza się! Issei jest Smokiem Piersi! Jego moce z pewnością wzrosną po dotknięciu naszych piersi! Buchou! Proszę, spełnij swój obowiązek jako<br /> Księżniczka Zamiany tu i teraz!<br /> <br /> - Rias-oneesama! Nie przeszkadza mi to! Proszę, daj Issei'owi-san moc p-p-piersi! Jak tak dalej pójdzie, to na pewno przegra!<br /> <br /> Xenovia i Asia żywo błagały Buchou.<br /> <br /> Z kolei Buchou wydawała się poważnie zmartwiona tą nagłą prośbą.<br /> <br /> -Asia! Xenovia! Wiem, że nie chcecie, żebym przegrała, ale błagam, nie wrzeszczcie tak głośno o naszych piersiach!<br /> <br /> Ale ta dwójka była całkowicie poważna. Oczy Asi były pełne łez.<br /> <br /> -To prawda! Tak długo, jak ma piersi Buchou, mój senpai może być nieskończenie potężny!<br /> <br /> Nawet Gasper! Naprawdę, mój kouhai patrzył na mnie takim wzrokiem!<br /> <br /> -Tak! Seksualne pragnienia to źródło mocy Issei'a!<br /> <br /> Nawet Irina!<br /> <br /> Wszyscy tak się o mnie troszczą. To pewnie dlatego, że nie chcą, żebym przegrał. Musiało to być strasznie skomplikowane, ale jednocześnie było też bardzo<br /> pokrzepiające.<br /> -...Naprawdę, dotykanie piersi dodaje mocy? Myślałem, że to tylko plotka.<br /> <br /> Nawet Sairaorg-san się o to pyta?<br /> <br /> -To prawda.<br /> <br /> Potwierdziła zdecydowanie Koneko! Przepraszam, jestem zboczeńcem! Jestem Cyckoryuutei!<br /> <br /> -Ufufu, co zamierzasz zrobić? Rias?<br /> <br /> Akeno uśmiechała się subtelnie w stronę Buchou.<br /> <br /> -...C-Chcesz dotknąć? Jeśli chcesz stać się silniejszy, t-to mogę...<br /> <br /> Twarz onee-sama była cała czerwona, gdy o to pytała!<br /> <br /> Buchouoooooo! Naprawdę? Nawet przed twoim kuzynem!? Jeśli to naprawdę w porządku, to popieszczę je, aby stać się silniejszym!<br /> <br /> -Czy tak to działa za każdym razem? Hmm, nigdy nie spotkałam się z takim zwyczajem w Asgardzie.<br /> <br /> Rossweisse-san mówiła ze skamieniałą twarzą, miało tu miejsce bardzo duże nieporozumienie!<br /> <br /> Założę się, że Kiba śmiał się teraz niezręcznie, robiąc &quot;ara, ara&quot; !<br /> <br /> -Pu, Puhahahahahahahaha!<br /> <br /> Sairaorg-san roześmiał się serdecznie, wydając się być bardzo rozbawionym.<br /> <br /> -Więc o to chodzi, dotykanie piersi Rias czyni cię silniejszym. Hohoho, zapamiętam to sobie... Sekiryuutei, dokończmy to innym razem.<br /> <br /> Sairaorg-san wyszedł z taką sugestią.<br /> <br /> -Mogę dalej walczyć!<br /> <br /> Tak długo, jak dotykam piersi, mogę dalej walczyć! Z moją zboczoną naturą, obecny &quot;ja&quot;, może być w stanie wygrać!<br /> <br /> -Twój duch jest wielki. Ja też mogę dalej walczyć - ale jeśli to potrwa, to nie będę w stanie się powstrzymać. Będę walczyć do ostatniego ciosu. Co byłoby <br /> dla mnie wielką hańbą. W końcu, czy nie jesteś w trakcie przebudzania w sobie czegoś?<br /> <br /> -<br /> <br /> Moje starania odkrycia moich własnych możliwości poprzez walkę zostały odkryte?<br /> <br /> Sairaorg-san założył swoją szlachecką szatę, podszedł do mnie i położył mi dłoń na ramieniu.<br /> <br /> -Zaczekajmy, aż ukończysz swoje przebudzenie. Walcz, będąc w pełni sił. Na takie starcie z Sekiryuutei'em właśnie liczę. Nasz pojedynek rozstrzygnie się<br /> podczas przyszłego Rating Game. Przed obliczem wszystkich VIP-ów, ale także zwykłego tłumu, aby określić nasze miary. Obojętnie czy jestem to ja, czy ty, obydwaj<br /> mamy nasze własne marzenia, więc spotkamy się ponownie w czasie walki. Rias, a także jej sługi, do zobaczenia na scenie niosącej nasze marzenia. Przyjdźcie ze<br /> wszystkim, co macie, a pokonam was moją pełną mocą.<br /> <br /> Pozostawiając nam te słowa, Sairaorg-san oddalił się.<br /> <br /> Napięcie powstałe podczas walki się rozeszło, odwołałem zbroję.<br /> <br /> Sirzechs-sama podszedł i zapytał się:<br /> <br /> -Jak znajdujesz jego ataki?<br /> <br /> -...Zbyt podobne. Są tak podobne do moich własnych pięści, że to aż szokujące.<br /> <br /> Sirzechs-sama uśmiechnął się i przytaknął.<br /> <br /> -Tak, dokładnie jak twoje. Aby zrekompensować wszystkie swoje braki, trenował ze wszystkich sił. Właśnie w ten sposób zdobył taką moc. Całkowicie bezpośrednie<br /> ataki, tego ogólnie brakuje wszystkim diabłom.<br /> <br /> Naprawdę, Sairaorg-san jest do mnie taki podobny. Kretyńsko bezpośredni. Ten sam typ. Stąd właśnie nasze wzajemne zrozumienie.<br /> <br /> ...To było jedyne wyjście. Atak. Pokonanie przeciwnika.<br /> <br /> Właśnie dlatego ten facet tak ciężko trenował.<br /> <br /> -Tak nawiasem mówiąc, to w tej walce użył magicznych pieczęci zwiększających siłę rąk i nóg.<br /> <br /> ...Słowa Sirzechs'a-sama jednocześnie podniecały mnie i szokowały.<br /> <br /> Nieważne, jak silny bym nie był, ten facet zawsze będzie o dwa kroki przede mną.<br /> <br /> Dobrze było mieć cel. Nadawał on wartości wszelkim staraniom.<br /> <br /> Sirzechs-sama kontynuował z wyjaśnieniami.<br /> <br /> -W Rating Game osiągnął już poziom doświadczonych królów. Wielokrotnie zdarzało mu się też zatrzymywać terrorystyczne działania Brygady Khaos. Jednak Ise-kun<br /> też jest niesamowity, jako jeden z nielicznych, którzy walczyli z Sairaorg'iem bez utraty swojej woli walki. A było już wiele przypadków, gdzie jego przeciwnicy<br /> już nigdy jej nie odzyskali. Widząc bezsilność swoich ukochanych demonicznych mocy, przegrana z czystą fizyczną siłą ogromnie godzi w ich samoocenę. Wysoko klasowe<br /> diabły posiadają ogromne pokłady dumy, ale nie potrafią się pozbierać w obliczu porażki.<br /> <br /> -Ja... po prostu nie chcę przegrać. Nie chcę przegrać kolejnego Rating Game. Nigdy nie wygrałem w oficjalnym starciu.<br /> <br /> Walka z Diodorą się nie liczyła. Co prawda potężnie go skopałem, ale to nie było oficjalnie. Walka z Raizer'em, z przewodniczącą Soną, obydwa te mecze przegrałem.<br /> <br /> -Więc następnym razem na pewno...<br /> <br /> Przeciwko rodzinie Bael, przetrwam do końca i zdobędę zwycięstwo.<br /> <br /> Sairaorg-san, pokonam cię i przewyższę.<br /> <br /> Proszę, czekaj cierpliwie na mnie.<br /> <br /> Przełknąłem swój żal i odnowiłem moją determinację.<br /> <br /> <br /> - Ise-oniisama. Kiedy Rias-oneesama ukończy liceum, dalej będziesz ją nazywał &quot;Buchou&quot;?<br /> <br /> Właśnie kiedy miałem wracać do domu, słodki mały Mirikyasu-sama zadał mi to pytanie.<br /> <br /> ...To...cóż, kiedy Buchou ukończy liceum...<br /> <br /> Jak powinienem ją wtedy nazywać? Teraz o tym myśląc, to dwie onee-sama na swoim trzecim roku wkrótce opuszczą Klub Okultystyczny. W takim razie będzie też nowa Buchou.<br /> ...Nie będę już w stanie nazywać Buchou &quot;Buchou&quot;...<br /> <br /> Jak mam ją wtedy nazywać? Rias-oneesama? Czy może &quot;mistrz&quot; będzie bardziej odpowiednie?<br /> <br /> ...Ale jest jedno imię, którego pragnę używać najbardziej.<br /> <br /> -Rias.<br /> <br /> Ponieważ jest częścią rodziny, ponieważ jest tą, którą kocham najbardziej. Nawet jeśli miałoby to być tylko raz, pragnąłbym ją tak nazwać.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ===Część 2===<br /> <br /> <br /> Nadszedł dzień szkolnej wycieczki.<br /> <br /> Od wczorajszej nocy nie mogłem zasnąć z powodu podniecenia. Kiedy Buchou to odkryła, skończyłem śpiąc spokojnie w jej ramionach.<br /> <br /> Początkowo grzebiąc twarz w jej piersiach, to było wystarczające, aby na chwilę zapomnieć o wycieczce i dobrze spać, ale z powodu ekstremalnego podniecenia przez ten <br /> krótki czas nie byłem w stanie zasnąć! Zaprawdę, poduszka z piersi Buchou była najlepsza!<br /> <br /> Po tym wszystkim zmieniliśmy scenerię na poczekalnię dworca Ekspresu Tokyo. Grupa zgromadziła się w kącie pomieszczenia, tak, aby inni nas nie usłyszeli.<br /> <br /> Z tych, którzy zostali, tylko Buchou przyszła nas odprowadzić. Chociaż Akeno-san, Koneko-chan i Gasper też chcieli przyjść, ale niestety pierwszo i trzecioklasiści<br /> mieli normalne zajęcia. A skoro nie mogli opuszczać się w nauce, tylko Buchou przyszła na dworzec. Tak w ogóle, jeśli chodzi o przygotowania do szkolnego festiwalu, to pierwszo<br /> i trzecioklasiści nie mieli wyboru, jak tylko przejąć część zadań drugich klas. Plany Klubu Okultystycznego na festiwal nadal pozostawały tajemnicą.<br /> <br /> -Proszę, przepustka dla każdego z was.<br /> <br /> Gdy drugoklasiści szykowali się do odejścia, Buchou wręczyła nam coś w rodzaju karty, Każdy wziął po jednej i potwierdził.<br /> <br /> -To jest ta legendarna...?<br /> <br /> Zapytał Kiba, a Buchou przytaknęła.<br /> <br /> -Tak, jest to wymagane, aby diabły mogły nacieszyć się Kyoto, tak zwana &quot;Wolna Przepustka Autobusowa&quot;.<br /> <br /> Skoro większość Kyoto stanowiły świątynie, czy raczej, Kyoto pełne było miejsc o silnej mocy duchowej, to stwarzało dla nas, diabłów, sporo niedogodności. W końcu kaplice<br /> i świątynie są dla nas tabu - Jednak diabły mogą się poruszać wolno, używając tych przpustek, wydawanych przez byty( takie jak onmyoji i youkai) z Biura Spraw Wewnętrznych Kyoto.<br /> Oczywiście potrzebny był też wążny powód.<br /> <br /> -Użyłyśmy tej samej przepustki rok temu. Tak długo, jak istniej ważny powód, wydadzą je nawet dla diabłów. Sługi Gremory, sługi Sitri, wysłanniku Nieba, jak dobrze jest <br /> posiadać pewne znajomości?<br /> <br /> Buchou mrugnęła, a ja zakrzyknąłem.<br /> <br /> -Wspaniale! Niech żyją Gremory! Z tym możemy zwiedzić świątynię Kyomizu-dera, Kinkaku-ji i Ginkaku-ji?<br /> <br /> -Tak, trzymajcie je tylko w spódnicy, albo w kieszeni mundurka, a będziecie mogli wejść do tych słynnych miejsc. - Bawcie się dobrze.<br /> <br /> -Tak! <br /> <br /> Odpowiadając, od razu umieściliśmy karty w naszych kieszeniach. Z tym, na razie wszystko było w porządku.<br /> <br /> Telefon Asi zadzwonił.<br /> <br /> -Halo, Kiryuu-san? Tak, Xenovia-san i Irina-san są tutaj razem ze mną.<br /> <br /> Wyglądało na to, że to Kiryuu-san dzwoniła. Asia skłoniła się Buchou, odbierając telefon.<br /> <br /> -Więc, Rias-oneesama, będziemy się zbierać!<br /> <br /> -Idziemy!<br /> <br /> -Ruszamy!<br /> <br /> -Tak, trzymajcie się.<br /> <br /> Asia, Xenovia i Irina pożegnały się z Buchou, odwróciły i odeszły. Czyżby chciały wszystko sprawdzić? Chyba spakowałem chusteczki i bieliznę poprawnie, ale sprawdzę to potem.<br /> <br /> -Czas już na mnie. Przywiozę z powrotem trochę pamiątek.<br /> <br /> Kiba skłonił się, poczym podszedł do miejsca, gdzie zbierała sięjego klasa.<br /> <br /> Pozostawiając tylko mnie i Buchou. Buchou zaczęła poprawiać mi kołnierz.<br /> <br /> -Kołnierz. Dbaj o swój wygląd. Nawet w Kyoto, nie zapominaj, że jesteś uczniem Akademi Kuou.<br /> <br /> -Tak, tak.<br /> <br /> Poprawiwszy kołnierz, Buchou położyła mi głowę na ramieniu.<br /> <br /> -Buchou?<br /> <br /> -...Nawet, jeśli staram się to ukryć, to jestem taka sama, jak Akeno. Będę bardzo samotna, kiedy ciebie nie będzie. Ale stałam się odrobinę lepsza? W pierwszym semestrze<br /> naprawdę nie mogłam znieść, że cię przy mnie nie było, ale teraz przynajmniej jestem w stanie wytrzymać te kilka dni.<br /> <br /> Buchou... Być może poświęcała mi stanowczo za dużo uwagi, czy to dlatego czuła się taka samotna z powodu rozłąki?<br /> <br /> I ostatnio naprawdę traktowała mnie jak członak rodziny. Pewne ekspresje i zachowania występowały u niej znacznie bardziej naturalnie.<br /> <br /> Trzymając dłoń Buchou, uśmiechnąłem się.<br /> <br /> -To lekka przesada. Nawet, jeśli nie mam mnie, to są Koneko-chan i Gasper.<br /> <br /> -Wiem, ale... Ciągle nie zdajesz sobie sprawy z własnej atrakcyjności. Ale właśnie to w tobie lubię.<br /> <br /> Uśmiechając się gorzko, twarz Buchou się zbliżyła... i nasze wargi się spotkały.<br /> -<br /> Moja zdolność myślaenia właśnie poleciała przez okno, moja twarz stała się cała czerwona, zamurowało mnie.<br /> <br /> Ponieważ...!...Ponieważ! To był tak niespodziewany pocałunek!<br /> <br /> - Bu-bu-buchou.<br /> <br /> Buchou uśmiechnęła się uroczo na moją zaskoczoną reakcję poczym pokazała mi język.<br /> <br /> -TO jest pocałunek na pożegnanie. Czemu tak panikujesz? Nie jest to przecież pierwszy raz, kiedy się pocałowaliśmy. Powiedzmy tylko, że nawet jeśli to miało wyjść od ciebie<br /> to jest w porządku.<br /> <br /> -Nawet jeśli tak mówisz! To wciąż szokujące!<br /> <br /> Słysząc to, na ustach Buchou zagościł uśmiech żalu i powiedziała.<br /> <br /> -Jestem tym zadowolona. Nawet, jeśli jesteśw Kyoto, zniosę tą samotność. Trzymaj się, Issei.<br /> <br /> -Zrozumiałem! Będę się zbierał!<br /> <br /> Pocałunek od Buchou! To jest najlepsze! Ach, ona mnie tak rozpieszcza...<br /> To było niczym szczęśliwy omen! Ta wycieczka zarządzi!<br /> <br /> I tak oto rozpoczeliśmy szkolną wycieczkę!</div>

83.24.182.65