http://www.baka-tsuki.org/project/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=XeRaZeR 2026-04-23T00:54:47Z User contributions MediaWiki 1.43.1 http://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=CubexCursedxCurious_-_%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2:%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%A11_%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%99%E0%B8%B3&diff=561680 2020-03-24T08:11:13Z

<p>XeRaZeR: /* บทนำ */</p> <hr /> <div>I. เครื่องมือจะเปลี่ยนคุณลักษณะไปทางด้านลบ ถ้ามันยังคงได้รับพลังงานด้านลบอยู่ <br /> <br /> II. เครื่องมือได้รับพลังงานด้านลบมันจะส่งผลต่อเจ้าของและผู้ที่อยู่รอบๆมัน<br /> <br /> III. ในทางกลับกันเมื่อมันส่งผลกระทบด้านลบต่อผู้คนที่อยู่รอบๆ มันอาจจะแสดงพลังหรือความสามารถลึกลับออกมาได้<br /> <br /> IV. ในท้ายที่สุดเมื่อได้รับพลังงานด้านลบและคำสาปจากมนุษย์มันจะสามารถเปลี่ยนรูปแบบเป็นมนุษย์ได้<br /> <br /> <br /> ==บทนำ==<br /> <br /> ลูกบาศก์สีดำ<br /> <br /> คงเป็นอย่างเดียวที่จะบอกได้เมื่อคุณมองไปที่วัตถุขนาดเมตรคูณเมตรที่ไม่มีวิธีใช้เขียนอยู่เลย<br /> ยาจิ ฮารุอากิ จ้องเจ้าวัตถุนั้นด้วยสีหน้าที่แปลกใจกับสิ่งเห็นอยู่ตรงหน้า<br /> <br /> “ขอโทษนะครับ ช่วยเซ็นต์ชื่อรับของด้วยครับ”<br /> <br /> “อ้อ… ได้เลยครับ”<br /> <br /> ฮารุอากิตรวจสอบพัสดุที่เขาพึ่งได้รับมา มันจ่าหน้าด้วยภาษาอังกฤษเพราะส่งมาจากต่างประเทศ แต่ชื่อผู้ส่งนั่นเป็นอย่างที่เขาคิดไว้<br /> อีกอันแล้วหรอ ตาแก่บ้านี่?! ฮารุอากิพึมพำอยู่ในใจตัวเอง<br /> <br /> “ขอบคุณมากครับ ฟู่… กว่าจะขนเจ้านี่มาได้ผมลำบากแทบแย่ มันหนักมากเลยล่ะครับ จะเป็นอะไรไหมถ้าผมจะขอถามว่าด้านในนี้มันมีอะไรอยู่ครับ?”<br /> <br /> “เอ่อ… คือว่าพ่อของผมเขาชอบเก็บสะสมชอบเก่า ทุกครั้งที่เขาซื้อเขาก็จะส่งมันกลับมา แต่...หืม...ผมก็สงสัยเหมือนกันนะว่าเจ้านี่มันคืออะไร”<br /> <br /> ฮารุอากิพยายามหลีกเลี่ยงการตอบคำถามนี้ จริงๆก็ไม่ได้โกหกหรอกนะ แต่ว่ามันไม่รู้จริงๆว่าสิ่งที่พ่อของเขาส่งกลับมาให้ในครั้งนี้คืออะไร เขาขคงเลือกที่จะไม่อธิบายกับพนักงานส่งของ<br /> หลังจากที่พนักงานส่งของไปแล้ว ฮารุอากิมองไปที่กล่องประหลาดที่วางไว้ที่หน้าประตูของเขา<br /> <br /> “นี่มันอะไรกันแน่? สิ่งที่ตาแก่ส่งมาให้ มันจะต้องเป็นสิ่งที่สร้างปัญหาให้ผมแน่นอนเลย”<br /> <br /> แต่คำถามที่สำคัญกว่าคือมันจะเป็นปัญหาระดับไหน? ฮารุอากิค่อยๆสัมผัสมันอย่างระวัง ความรู้สึกมันเหมือนกับแตะเหล็กเย็นๆ มันไม่มีฝา ดังนั้นเขาจึงคิดว่ามันเป็น “อะไรบางอย่าง” ที่มีรูปร่างเป็นกล่อง และกล่องนั้นจะต้องใส่ “บางอย่าง” ไว้ด้านใน เมื่อเขาดูใกล้ๆผมว่าที่พื้นผิวของกล่องมีเส้นตรงและเส้นโค้งพาดผ่านกล่องจำนวนมาก<br /> <br /> “นี่มันกล่องกลอย่างงั้นหรือ? บางที่มันอาจจะมีกลไกลอะไรบางอย่างที่จะเปิดมันได้สิ…? หืมมม หรือบางทีผมอาจจะคิดมากเกินไปก็ได้ เจ้านี่ไม่น่ามีวิธีใช้แบบนั้นหรอก เอาละ เมื่อคิดอย่างนั้นแล้ว เจ้านี่คงไม่มีอะไรสำคัญละ ผมจะได้มีชีวิตของผมอย่างสงบสุขต่อไปด้วย...”<br /> <br /> ฮารุอากิบอกกับตัวเอง แล้วใช้มือรูดไปตามร่องที่พาดผ่านกล่อง เขาได้ยินเสียงครางลอยแว่วออกมา เขาหยุดมือแล้วหลับตาลงพร้อมพูดกับตัวเอง<br /> <br /> “ผมต้องหูฝาดไปแน่ๆเลย”<br /> <br /> ขณะที่เขากำลังพยายามปลอบใจตัวเอง เจ้าลูกบาศก์ก็ส่งเสียงเหมือนเหล็กกระทบกันออกมา ผิวบางส่วนของมันขยับ ฮารุอากิพยายามมองเข้าไปยังช่องที่เกิดขึ้นจากพื้นผิวที่เด้งออกมาเหมือนถาดใส่ซีดี เขาเห็นสิ่งที่คล้ายกับชิ้นส่วนของฟันเฟืองฟันกันยุ่งอยู่ด้านใจ เขาลองที่จะสอดนิ้วของเขาเข้าไปเพื่อขยับฟันเฟืองเหล่านั้น แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับมีเพียงเสียงครางส่งออกมาจากกล่อง<br /> <br /> “โอ้ หูฝาดไปอีกแล้วละเนี่ย! มันต้องเป็นอย่างนั้นเลย อ่าฮะ เอาละ ยังไงเจ้ากล่องนี่มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมซะหน่อย! ดังนั้นแล้วจะให้ดีผมก็ไม่ควรเข้าไปยุ่งกับมัน!”<br /> <br /> หลังจากนั้นเองเขาก็จัดสินใจได้ว่า มันก็คงไม่ดีเท่าไรถ้าทิ้งเจ้าลูกบาศก์นี้ไว้หน้าประตู เขาจึงได้นำมันไปยังห้องที่ใช้เก็บของต่างๆที่พอของเขาได้ซื้อมา<br /> <br /> “บ้าเอ้ย! ทำไมมันถึงได้หนักแบบนี้เนี่ย!”<br /> <br /> เขาค่อยๆเดินเข้าไปผ่านบ้านของเขา ขณะที่กำลังแบกเจ้านี่อยู่ เขาได้ยินเหมือนเสียงหายใจ แต่… ใช่แล้วละ นี่มันต้องเป็นหูฝาดอีกแน่ๆเลย<br /> <br /> ฮารุอากิตื่นขึ้นมาในห้องขนาดหกสื่อทาทามิของเขา &lt;ref&gt;'''เสื่อทาทามิ''': เสื่อทาทามิเป็นเสื่อที่นิยมใช้ทำพื้นห้องในญี่ปุ่น ขนาดมาตราฐานอยู่ที่ 90cm ต่อ 180cm ซึ่งขนาดดังกล่างทำให้ง่ายต่อการบอกขนาดของห้อง[http://en.wikipedia.org/wiki/Tatami]&lt;/ref&gt; เขารีบหยิบนาฬิกาขึ้นมาดู ตอนนี้มันเลยหนึ่งทุ่มไปแล้ว ข้างนอกหน้าต่างนั่นมืดแล้ว เขาแค่จะงีบสักหน่อยหลังจากที่แบกเข้าลูกบาศก์นั่นไปเก็บที่ห้องเก็บของ แต่ว่าพึ่งมาตื่นเอาตอนนี้บางทีอาจจะเพราะเมื่อคืนได้นอนไม่เต็มที่<br /> <br /> โอ้ ให้ตายเถอะตอนนี้ผมหิวจนแสบกระเพาะไปหมดแล้ว แต่ว่าผมยังไม่ได้ทำอาหารอะไรไว้กินเลย…<br /> <br /> เขามีเพื่อนร่วมบ้านอาศัยอยู่ก็จริง แต่ว่าเพื่อนร่วมบ้านอาศัยอยู่ในอาคารแยกอีกหลัง ดังนั้นเขาจึงมักอยู่ที่นี่คนเดียวและไม่มีใครจัดเตรียมอาหารไว้ให้ เพราะว่าพัสดุของพ่อดันส่งมาตอนที่เขากลับมาจากโรงเรียนพอดี ดังนั้นผมจึงไม่มีเวลาเตรียมอะไรไว้กินเลย ฮารุอากิลุกขึ้นจากเตียง เขากำลังคิดถึงการทำงานบ้านที่สุดแสนจะน่าเบื่ออยู่แต่ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคน มันเป็นเสียงของใครบางคนกำลังรื้อตู้กับข้าว และเสียงดังกรุบๆ ที่ดูประหลาด <br /> <br /> หรือว่าจะเป็น… โฮโนกะ?<br /> ฮารุอากิออกไปอย่างหน้าต่างเพื่อดูไปที่ชั้นสองของอาคารอีกหลังหนึ่งและเห็นชั้นสองมีไฟเปิดอยู่ นั่นหมายความว่าเพื่อนร่วมบ้านเขาอยู่ที่นั่น<br /> <br /> ร่างกายของเขารู้สึกเกร็งไปหมดทันที บ้านหลังนี้เป็นแบบดังเดิมของญี่ปุ่น ทั้งเก่าและกว้าง ทำให้มันเป็นตกเป็นเหยื่อของพวกขโมยได้ง่ายมาก ฮารุอากิค่อยๆเลื่อนประตูให้เปิดออกและย่องไปเบาๆตามทางเดิน เหมือนว่าเสียงจะมาจากห้องครัว เขาค่อยๆหายใจอย่างช้าๆและเดินอย่างเงียบๆ เหมือนกับเขากำลังปล้นบ้านตัวเองอยู่เลย<br /> <br /> แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาทำให้เห็นร่างเล็กๆ อยู่ด้านหน้าตู้ นอกจากนี้แสงจันทร์ตกกระทบลงที่ผมสะท้อนออกเป็นประกายสีเงิน จากการสังเกตเงานี้ ฮารุอากิพอที่จะบอกได้ว่าเงานั้นเป็นผู้หญิง มือและปาก<br /> ของเธอกำลังจับถุงพลาสติกอยู่ เสียงกรุบๆ ประหลาดนั่นดังมาจากที่นี่ เขาเลิกแอบดูอยู่เงียบๆเมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าอย่างเต็มตา เขาตะโกนและชี้นิ้วไปที่ผู้หญิงคนนั้นโดยไม่คิด<br /> <br /> [[Image:C3 01-015.jpg|thumb]]<br /> <br /> “หัวขโมยเซมเบ้ล่อนจ้อน?!” &lt;ref&gt;'''เซมเบ้''': ข้าวเกรียบที่ทำจากข้าว เนื่องจากในเวอร์ชั่นของอนิเมะมีการระบุไว้ชัดเจนว่าเป็นเซมเบ้ แต่เวอร์ชั่นอังกฤษบอกว่าเป็นเพียงข้าวเกรียบเท่านั้น[https://en.wikipedia.org/wiki/Senbei]&lt;/ref&gt;<br /> <br /> “เหะ?”<br /> <br /> เด็กหญิงจ้องกลับมาที่ฮารุอากิ เรือนผมยาวสีเงิน ผิวกายสีขาวสะอาดสะอ้าน หุ่นผอมได้ขนาดและใบหน้าที่สวยงามของเธอ มันทำให้เธอดูสง่างามมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ดูจะแข็งแกร่งไม่แพ้กัน ความขัดแย้งที่แสดงออกมามันเหมือนกับศิลปะที่เข้าใจได้ยาก เศษของเซมเบ้หล่นออกมาจากปากของเธอ เธอก็ชี้นิ้วกลับมาที่ฮารุอากิและตะโกนกลับมาเหมือนกัน<br /> <br /> “หวา… ?! นี่! นายมันคนลามกก่อนหน้านี้นี่นา!”<br /> <br /> เด็กสาวมองกลับไปที่ตัวของเธอ หน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดง<br /> <br /> &quot;อย่า.. อย่าบอกฉันนะว่านายวางแผนที่จะเล่นกับร่างกายฉันอีกแล้ว?! คนหน้าไม่อาย!&quot;<br /> <br /> เธอทรุดตัวลงพร้อมกับคว้างปาทุกอย่างที่เธอคว้าได้ ไม่ว่าจะเป็นถาด จานไม้ กาน้ำร้อนหรืออะไรก็ตาม โดยเธอปาได้แม่นเลยทีเดียว ฮารุอากิเหยียบเข้ากับของที่เธอปามาโดยบังเอิญขณะเขาเองพยายามหลบของเหล่านั้น ทันใดนั้นวัตถุต่างๆก็กองทับเข้ากับเขา<br /> <br /> “อั๊ก! ดะ-เดี๋ยวก่อน! โอ้! ถ้าเธอเข้ามาใกล้ผม ผมจะ...”<br /> <br /> เด็กสาวรีบใช้แขนไขว้กันปิดส่วนสำคัญของเธอขณะที่มือของเธอยังไม่ยอมปล่อยเซมเบ้ เสียงของฮารุอากิเงียบไป ตัวของเขาแข็งที่ เขาไม่สามารถอ่านอารมณ์ของเด็กสาวจากใบหน้าได้ ทันใดนั้นสาว ตะโกนใส่เขา<br /> <br /> &quot;...ฉัน- ฉันจะสาปแช่งนาย!&quot;<br /> <br /> ฮารุอากิเข้าใจคำพูดที่เธอพูดออกมาในทันที เธอคือกล่องลูกบาศก์สีดำที่ได้มาเมื่อตอนบ่าย กล่องที่เขาแบกเข้ามาในบ้านและวางมันลงด้วยตัวเอง<br /> <br /> ผมรู้แล้ว ตาแก่นั่น… เอาอีกแล้ว<br /> <br /> เขาส่งของต้องสาปมาอีกแล้ว!<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==โน้ตจากผู้แปลและอ้างอิง==<br /> &lt;references/&gt;<br /> <br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Back to [[CubexCursedxCurious:Volume1_Illustrations|Illustrations]]<br /> | Return to [[CubexCursedxCurious - ไทย|หน้าหลัก]]<br /> | Forward to [[CubexCursedxCurious - ไทย:เล่ม1_บทที่1|บทที่ 1]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

XeRaZeR