https://www.baka-tsuki.org/project/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=95.108.35.236 2026-04-14T11:56:56Z User contributions MediaWiki 1.43.1 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_School_DxD_Tom_23_%C5%BBywot_0&diff=521808 2017-06-28T12:54:52Z

<p>95.108.35.236: /* Żywot 0 */</p> <hr /> <div>==Żywot 0==<br /> – Król drużyny przeciwnej został wyeliminowany z walki. Drużyna Sekiryuuteia Płonącej Prawdy odnosi zwycięstwo.<br /> <br /> Po tym jak znokautowałem wrogiego Króla, ten zniknął w odsyłającym świetle, a ogłoszenie naszego zwycięstwa odbiło się echem po całym tym miejscu. Po rozstrzygnięciu meczu, wróciliśmy na stadion z pola walki (tym razem umiejscowionego na wodzie). Publiczność z aplauzem powitała nasze przybycie. Komentator natomiast jak zwykle mówił swoje:<br /> <br /> – I po raz kolejny! Zwycięstwo wędruje do Drużyny Sekiryuuteia Płonącej Prawdy! Drużyna Hyoudou Isseia-senshu znów jest górą! Dalej kontynuują swoje pasmo zwycięstw!<br /> <br /> Odgłos oklasków pochłonął cały stadion, zmieniając go jeden wielki ryk szczęścia. Pomachaliśmy im wszyscy w odpowiedzi. Wiwaty jeszcze bardziej się zwiększyły, co szczerze nas zaskoczyło. Międzynarodowy Turniej Królewskiej Gry, w którym brały udział wszystkie frakcje, trwał już od ponad miesiąca.<br /> <br /> Wygraliśmy kolejny mecz, dodając w ten sposób jeszcze jedno zwycięstwo do naszej puli.<br /> <br /> Po tym jak mecz się skończył, członkowie Drużyny Płonącej Prawdy powrócili do poczekalni.<br /> <br /> – Fufufu, wygrywamy raz po raz. Nasza drużyna ma teraz swój moment dumy! – oznajmiła zwycięsko Irina, po tym jak wypiła napój energetyczny.<br /> <br /> – Być może dlatego, że dotąd nie starliśmy się z żadną drużyną istoty boskiej klasy…ale pokonaliśmy drużyny wysokoklasowych diabłów, więc dobrze nam idzie – powiedziała spokojnie Rossweisse-san, wycierając twarz ręcznikiem.<br /> <br /> W rzeczy samej, od pierwszej chwili rozpoczęcia turnieju, nie przegraliśmy ani jednego meczu. Wszystkie drużyny z którymi dotąd walczyliśmy, były słabsze od nas, chociaż niektóre składały się z profesjonalnych graczy w Królewskiej Grze i mimo że nie były to łatwe walki, to jak dotąd ani razu nie przegraliśmy… Jednakże można to było uznać za szczęście, że jak dotąd nie natknęliśmy się na żadnego przeciwnika boskiej klasy. Gdyby trafił nam się taki mecz, to byłaby to niesamowicie trudna walka do wygrania. Żaden z członków drużyny antyterrorystycznej DxD nie natknął się dotąd na takiego przeciwnika. Jeśli dalej będziemy zwyciężać w taki sposób, to w końcu natkniemy się na istotę boskiej klasy, albo kogoś na poziomie Maou. Tak więc najlepiej będzie, jeśli zbierzemy tyle zwycięstw, ile tylko damy radę, zanim natkniemy się na takiego przeciwnika, aby mieć pewny wynik. Niemniej jednak, dzięki temu pasmu zwycięstw, nasza drużyna była pełna chęci do walki. Dopóki nasze morale było wysokie, nasz obraz w mediach poprawił się, co też było dużym zyskiem. Oczywiście mieliśmy takich członków drużyny jak Rossweisse-san, którzy mieli spokojny umysł. Tym razem jednak, to Xenovia wydawała się być ponura.<br /> <br /> – Ara, Xenoviu? Ty się nie cieszysz? – zapytała Irina, widząc że jej przyjaciółka nie cieszy się ze zwycięstwa.<br /> <br /> Xenovia westchnęła.<br /> <br /> – Hmm, cieszę się z naszych zwycięstw…ale z doświadczenia wiem, że kiedy coś idzie za łatwo, to potem zaczynają się schody – oznajmiła.<br /> <br /> To doświadczenie które Xenovia ma z czasów, gdy była wojowniczką Kościoła, a może to jej intuicja. Niespodziewanie, ja nie mogę zrobić czegoś takiego. W rzeczywistości były czasy, gdy polegaliśmy na intuicji członków drużyny, aby uciec od kilku dylematów. Ravel przytaknęła słowom Xenovi.<br /> <br /> – Myślę że od teraz tak będzie. W profesjonalnej Królewskiej Grze, nowe drużyny polegają często na sile i swoim morale, aby na początku utrzymać ciąg zwycięstw. Jednakże, kiedy zaczynał się środek rozgrywek, następowało wiele zmian.<br /> <br /> Uwaga wszystkich skupiła się na naszym taktyku, Ravel.<br /> <br /> – Od teraz będą doświadczać porażek, a powód tego jest prosty; nie ważne jak dobra jest drużyna, tworzenie dobrej strategii całkowicie ich zatrzyma tak długo, jak inna drużyna przeprowadzi dość badań – powiedziała Ravel z poważnym wyrazem twarzy.<br /> <br /> Właśnie dlatego że byliśmy silni, podjęto środki zaradcze. Skoro dotąd szło nam tak dobrze, to teraz inne drużyny wezmą nas sobie za cel. …Z całą pewnością bardzo dokładnie nas przeanalizowali. Nie wiadomo, kiedy spadnie na nas cios. Prawdopodobnie nastąpi to podczas następnego meczu. Wprawdzie wygrywaliśmy mecze jeden po drugim, ale w końcu nadjedzie dzień, gdy….<br /> <br /> – Nawet jeśli zwycięstwo będzie możliwe, to środki zaradcze mogą zostać natychmiast obmyślone. Mój ojciec mawia, nigdy nie opracowuj zbyt taktycznych planów – powiedział Pion drużyny, Bova.<br /> <br /> Jego ojciec, staruszek Tannin, także brał udział w profesjonalnych Królewskich Grach. Miał mniej, lub więcej doświadczenia na temat różnych rzeczy. Nagle nawet Bina Lessthan-shi, która zwykle siedziała cicho, rzuciła uwagę:<br /> <br /> – Jeśli taktyka jest popularna, to doprowadzi do wielu badań, zwiększając jej popularność. Ta zasada obowiązuje zarówno w szachach, jak i w Królewskiej Grze.<br /> <br /> – Bina-sama ma rację. Jako początkujący zespół, jeśli będziemy polegać tylko na impecie, inni opracują przeciw-strategię, która może mieć dużą szansę na pokonanie nas – dodała Ravel.<br /> <br /> – Aby temu zapobiec, powinniśmy wymyślić własne środki zaradcze, prawda Ravel? – zapytała Xenovia.<br /> <br /> – Tak – odparła Ravel. – To naturalne… Niefortunnie ja także jestem amatorką. Jednakże chciałabym stworzyć środki zaradcze, które nie mają luk…słabe punkty od razu zostaną wykorzystane przez profesjonalistów, albo istoty boskiej klasy.<br /> <br /> …To prawda że pokonaliśmy kilku profesjonalnych graczy, ale nie znajdowali się w rankingu zbyt wysoko. Kilku graczy z czołówki rankingu też brało udział w turnieju. Nie trzeba dodawać, że mieli na koncie wiele zwycięstw. Gdybyśmy walczyli przeciwko nim, to zdecydowanie byłby to trudny mecz.<br /> <br /> – Robienie takich rzeczy, jak tworzenie słabych punktów, także jest możliwe. W przeszłości była świetnie zsynchronizowana drużyna, ale jeden gracz miał bardziej delikatny umysł, więc kiedy przeciwnik wykonał sprytny atak, równowaga całej drużyny załamała się – dodała Bina-shi.<br /> <br /> Tworzenie słabych punktów, hę. To naprawdę bardzo przerażające. Wprawdzie nie potrafię sobie wyobrazić, jak ktoś mógłby wymyślić taką taktykę, to drużyna która polega na mocy przegra, jeśli przeciwstawi się im sprytną taktykę…. Kiedy pogrążyłem się w takich myślach, jako Król…. Ravel zareagowała na to, co powiedziała Bina-shi.<br /> <br /> – Bina-sama, to co właśnie powiedziałaś, mogłoby dotyczyć tej osoby....<br /> <br /> Zanim jednak skończyła mówić.<br /> <br /> – U-umm.<br /> <br /> Pojawił się ktoś, kto dołączył do rozmowy. Była to blondwłosa wampirzyca ubrana w czerwony sweter, Elmenhilde. Podała Ravel dokumenty.<br /> <br /> – Skompletowałam…dane na temat gry.<br /> <br /> Ravel uśmiechnęła się w odpowiedzi.<br /> <br /> – Dziękuję ci, Elemenhilde-sama. Twoje raporty są zawsze takie dokładne, więc to wielka pomoc.<br /> <br /> – Ach, nie, poprosiłam o to jako pierwsza, więc chętnie to zrobię – odpowiedziała Elmenhilde z szacunkiem.<br /> <br /> W dniu w którym ogłoszono dwa szokujące mecze, ja przeciwko Dulio oraz Sairaorg-san przeciwko Cao Cao, w Rezydencji Hyoudou złożył wizytę nieoczekiwany gość. Była to wampirzyca czystej krwi z Frakcji Carmilla, Elmenhilde Galnstein. Wkrótce po tym jak się pojawiła, oznajmiła, że chce dołączyć do mojej drużyny. Byliśmy zaskoczeni tą wiadomością. Nie pytałem jeszcze o szczegóły, ale najwyraźniej przyszła nas odwiedzić z powodu odbudowy jej ojczyzny. Jednak w każdym razie był to ważny turniej; nie mogliśmy jej więc włączyć do drużyny bez namysłu. Aby mogła obserwować sytuację, Ravel poprosiła ją, aby przez jakiś czas pisała raporty na temat naszej gry. Jednak nie dołączyliśmy jej od razu do drużyny, nie tylko z powodu jej tożsamości; chodziło też o bezpieczeństwo turnieju oraz przyszłość naszej drużyny. Co więcej, była agentką wampirzej Frakcji Carmilla. Musiała uzyskać pozwolenia, aby opuścić swój kraj. …Ale najwyraźniej wynegocjowała to zawczasu. Jednak dodanie nowej członkini będzie oznaczać, że równowaga drużyny i jej praca zespołowa będzie musiała zostać przerobiona jeszcze raz, a nasz obecny impet zostanie zatrzymany. Więc Ravel przydzieliła jej robienie raportów, w nadziei, że przyglądając się naszej grze zapamięta sposób walki każdego z członków drużyny. …Gdybyśmy wcisnęli Elmenhilde do walki teraz, zniszczylibyśmy całą naszą pracę zespołową i nic byśmy na tym nie skorzystali. Wprawdzie było mi przykro z jej powodu, ale było to niezbędne, aby powoli przyzwyczaić ją poprzez praktykę. Jednak dołączyła do naszych treningów. Wciąż jednak nie wiem, czy Ravel wliczy ją do przyszłego składu naszej drużyny. Nawet jeśli się zgodzę, to Ravel zdecydowanie się sprzeciwi…. Gdybym nalegał na jej dołączenie, Ravel z pewnością by się zgodziła, ale nawet gdybym to zrobił…. Kiedy się nad tym zastanawiałem, zauważyłem że dawna, wyniosła postawa Elmenhilde zmieniła się i teraz była bardziej nieśmiała! Wydawała się być bardziej szczera i cicha. Jednak jej naiwność jako panienki z dobrego domu, była obecne w życiu codziennym. Mimo tego jej poprzednia, uprzedzona postawa i atmosfera wyparowały. …Myślę że zachowywała się tak dlatego, gdyż doświadczyła czegoś niezapomnianego. Kraj wampirów został zniszczony przez Qlippoth i teraz ciężko pracowała, aby go odbudować. Zamyśliłem się nad jej uczuciami…a potem zacząłem się zastanawiać nad naszą grą w turnieju. Gdy kontynuowaliśmy naszą rozmowę, Ravel zerknęła na zegarek i odezwała się do mnie:<br /> <br /> – Ach, nadszedł czas, Ise-sama. Skończmy już nasze spotkanie. Nadszedł czas na pracę.<br /> <br /> – Ups, masz rację. Jako nowo mianowany Król, muszę zająć się tymi sprawami.<br /> <br /> Dokładnie, jako wysokoklasowy diabeł, zacząłem się też zajmować diabelską robotą. Z pewnością, jako nowy wysokoklasowy diabeł, miałem mnóstwo spraw do załatwienia, pomiędzy turniejem i diabelską pracą. Zakończyliśmy nasze spotkanie i wróciliśmy do miasta Kuou. Dla nas, pierwszą poważną przeszkodą będzie Karta Atutowa Niebios. Pozostało już niewiele czasu do naszego meczu z drużyną Dulia.<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_School_DxD:Volume_23_Ilustracje|Ilustracji]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_School_DxD_Tom_23_Żywot_1|Rozdziału pierwszego]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_School_DxD_Tom_22_%C5%BBywot_2&diff=521699 2017-06-26T17:03:07Z

<p>95.108.35.236: /* Część 3 */</p> <hr /> <div>==Żywot 2: I tak oto stałem się wysokoklasowym diabłem==<br /> ===Część 1===<br /> ''Następnego dnia, dzień przed ceremonią awansu na wysokoklasowego diabła.''<br /> <br /> Przebywam obecnie z pewną osobą i wraz z nią odwiedzam opustoszałą Akademię Kuou.<br /> <br /> – Och, więc to jest Akademia Kuou!<br /> <br /> Tą podekscytowaną osobą, która ogląda szkolny budynek, jest dziewczynka z lisimi uszami, Kunou.<br /> <br /> Od nowego semestru Kunou dołączy do wydziału gimnazjalnego Akademii Kuou. Przyjechała tu z Kioto, gdyż chciała zobaczyć szkołę.<br /> <br /> Jednak obecnie pokazuję jej nasze liceum, do którego wszyscy chodzimy. Przyszliśmy tu, gdyż je także chciała obejrzeć.<br /> <br /> Podstawówka i gimnazjum znajdują się w tym samym kompleksie. Liceum i uczelnia znajdują się kawałek dalej. Planujemy iść na uczelnię, gdy się już tutaj rozejrzymy. Rias i Akeno-san będą tam niedługo uczęszczały. Mogę więc sprawdzić i tamto miejsce, chociaż byłem już tam kilka razy, gdy załatwiałem różne sprawy.<br /> <br /> Kunou ma już na sobie szkolny mundurek. Jest jednak inny od tego, który noszę i z pewnością ma odświeżające uczucie. Cóż, dołączyłem do Akademii Kuou jako licealista, więc to oczywiste że nie zaznajomiłem się z mundurkiem z niższych poziomów.<br /> <br /> Z tego co słyszałem, Kunou będzie mieszkać w Rezydencji Hyoudou od lata. Będzie chodzić do gimnazjum, jak już tutaj zamieszka i przyzwyczai się do mieszkania w tym miejscu.<br /> <br /> Nagle, kiedy ja i Kunou oglądaliśmy szkolny budynek z zewnątrz, spotkaliśmy kogoś znajomego.<br /> <br /> – Ach, Zenkaichou Sona.<br /> <br /> To była przewodnicząca Sona. Przyglądała się szkolnemu budynkowi od strony bramy wejściowej.<br /> <br /> Usłyszała nas i uśmiechnęła się na nasz widok.<br /> <br /> – Och, Ise-kun. Jak się masz. Och, to musi być księżniczka z Kioto, jak sądzę? Z tego co pamiętam, to od wiosny będziesz chodziła do gimnazjum.<br /> <br /> Kunou skinęła głową.<br /> <br /> – Przypuszczam że jesteś Sitri-dono. Jestem córką Yasaki, która jest przywódczynią youkai w Kioto i nazywam się Kunou. Cieszę się ze mogłam cię poznać.<br /> <br /> Zenkaichou odpowiedziała na jej oficjalne przywitanie i pozdrowiła ją.<br /> <br /> – Korzystam z moich wolnych dni, aby rozejrzeć się po Akademii Kuou – powiedziała Zenkaichou, ponownie patrząc w stronę budynku. Miała zmrużone oczy, jakby odczuwała nostalgię. – Bardzo dobrze pamiętam, kiedy przyszłam tu po raz pierwszy. Rias mnie tutaj przyprowadziła.<br /> <br /> Myślę że Rias powiedziała mi już o tym wcześniej. Najwyraźniej zmusiła ją do przyjścia tutaj, gdy nie kręciło się tu za wielu ludzi i pokazała jej całe to miejsce.<br /> <br /> – Jestem pewna że Rias chciała mi pokazać szkołę do której będzie uczęszczała, gdyż byłam jej przyjaciółką z dzieciństwa. Wciąż pamiętam jaką miała szczęśliwą twarz, gdy pokazywała mi całe to miejsce – powiedziała Zenkaichou.<br /> <br /> – Zapisałaś się tutaj po wpływem sugestii Rias? – zapytałem.<br /> <br /> – Rias nie zasugerowała mi tego, ale to miejsce zauroczyło mnie, gdy je oglądałam. Postanowiono już, że będę uczęszczała do liceum w Zaświatach, ale przeniosłam moje papiery tutaj. Mina mojej siostry, kiedy ta się o tym dowiedziała, była bezcenna, ufufu – odpowiedziała mi Zenkaichou, po czym zachichotała i spojrzała, a następnie kontynuowała z delikatnym wyrazem twarzy. – W ciągu tych trzech lat wydarzyło się wiele rzeczy. A gdy zostałam trzecioklasistka, niespodzianka goniła niespodziankę.<br /> <br /> Zenkaichou miała swoje własne trzy lata tutaj. Spotykały ją zupełnie inne doświadczenia niż Rias.<br /> <br /> A Lewiatana-sama, która obserwowała ją ciepłym wzrokiem przez te trzy lata, już tutaj nie ma. Obecnie toczy walkę z Trihexą w bardzo długiej bitwie w odizolowanym miejscu.<br /> <br /> Według słów Rias, smutek który odczuwała Zenkaichou, był czymś, czego nie można było opisać słowami.<br /> <br /> Sona, Zenkaichou była bardzo związana ze swoją siostra, która przez większość czasu nie zachowywała się poważnie…… Jednak martwi się o Lewiatana-sama bardziej, niż ktokolwiek inny, a kocha ją i szanuje także bardziej niż ktokolwiek inny.<br /> <br /> Słyszałem że najbardziej smuci ją właśnie to, że jej siostra nie będzie mogła zobaczyć jak kończy szkołę.<br /> <br /> Jestem pewien że Lewiatan-sama chciałaby zobaczyć jak jej siostra lśni na ceremonii zakończenia szkoły……<br /> <br /> Nagle pojawił się nowa osoba.<br /> <br /> – Ach, tutaj jesteś Kaichou.<br /> <br /> To Saji. Najwyraźniej przyszedł tutaj po nią.<br /> <br /> – Coś się stało, Saji? – zapytała Zenkaichou.<br /> <br /> – Wygląda na to, że sprawa z wcześniej może zostać załatwiona. Tsubaki-san prosiła mnie żebym cię znalazł – odparł Saji.<br /> <br /> Nagle Zenkaichou poprawiła okulary i z powrotem przybrała swoją chłodną postawę.<br /> <br /> – Więc to tak. Skoro się już tutaj rozejrzałam, to powinniśmy wracać. Tak więc Ise-kun, gratuluję ci z okazji twojego awansu. Pojawię się na ceremonii.<br /> <br /> – D-dziękuję.<br /> <br /> Zenkaichou odeszła.<br /> <br /> – Och tak. Hyoudou, słyszałem o twoim awansie na wysokoklasowego diabła. Gratuluję! W przyszłości także uzyskam ten status! – pogratulował mi Saji z uśmiechem i poklepał mnie po plecach.<br /> <br /> – Cóż, ciągle nie mogę w to uwierzyć……ale dziękuję.<br /> <br /> – Tak przy okazji, Hyoudou......... – oznajmił nagle Saji z poważnym wyrazem twarzy.<br /> <br /> – Hmm? O co chodzi?<br /> <br /> – Co zamierzasz zrobić z turniejem? My zdecydowanie weźmiemy w nim udział. Ja będę walczył pod rozkazami Sony-kaichou, jako jej Pion. Zamierzasz walczył pod rozkazami Rias-senpai? A może.......<br /> <br /> Pewnie pyta, czy wezmę udział jako Król z własną drużyną.<br /> <br /> – Pytasz o to samo co Vali. Cóż, kto wie – odparłem wymijająco.<br /> <br /> – Ja mam zostać awansowany na średnioklasowego diabła – powiedział Saji patrząc w niebo.<br /> <br /> – Naprawdę? Gratuluję! – powinszowałem mu z głębi mojego serca.<br /> <br /> Wow, to dobre wieści! Cóż, w końcu przetrwał tyle ciężkich bitew! Ponadto słyszałem że największym osiągnięciem Grupy Sitri była bitwa o zamek Wielkiego Króla Baela, który został napadnięty przez trzeciego najlepszego gracza w Królewską Grę.<br /> <br /> Słyszałem że zostali pochwaleni nie tylko przez frakcję Wielkiego Króla, ale też frakcję Maou. A to rzadka okazja, aby oba stronnictwa zgadzały się w jakiejś sprawie.<br /> <br /> Skoro członkowie naszego parostwa mają awansować, to awans Sajiego także nie jest niczym dziwnym.<br /> <br /> – Tsubaki-san też dostała propozycję awansu, ale sądzę że bitwy w których walczyliśmy jako członkowie D×D, odegrały w tym największą rolę – powiedział Saji trwożnie. Następnie odetchnął głęboko i zadał kolejne pytanie, patrząc mi prosto w oczy. – Ty……stałeś się moim celem, który jednak poszedł znacznie dalej ode mnie, ale dlatego właśnie...... Nie jestem pewien, czy mogę z tobą walczyć, ale pokaż mi swoją „grę”. Nie zamierzasz poszaleć w Królewskich Grach? Jako równorzędny Pion, chcę stanąć na tej samej scenie co ty…… Naprawdę chcę!<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……Wysłuchałem pełnych pasji słów od Sajiego, który jest takim samym Pionem co ja!<br /> <br /> Cholera! Vali i jeszcze ty. Naprawdę się zastanawiam, dlaczego zawsze docieracie do tego punktu bez mówienia w mglisty sposób!<br /> <br /> – Przepraszam, powiedziałem nagle coś dziwnego. Nie bierz tego na poważnie – przeprosił nagle Saji.<br /> <br /> Jednak zaczął walić pięścią w moją pierś.<br /> <br /> – W każdym razie przyjdź, bez względu na wszystko. Nie myślę nawet że ten mecz, który stoczyliśmy w Zaświatach był moim zwycięstwem. Dlatego chcę kontynuować tą walkę, od kiedy się starliśmy w turnieju. Obaj jesteśmy znacznie silniejsi niż wtedy.<br /> <br /> Kontynuować tamtą walkę......<br /> <br /> Podczas ostatniego lata doświadczyłem czegoś gorzkiego. Bitwa którą trudno było uznać za moje zwycięstwo.<br /> <br /> Zawsze myślałem o rozstrzygnięciu tego wyniku.<br /> <br /> Ja też uderzyłem pięścią w pierś Sajiego.<br /> <br /> – Tak, skoro to się wydarzyło, to kontynuujmy tamtą walkę. Zawsze myślałem o pokonaniu cię na polu bitwy Królewskiej Gry – takie słowa w naturalny sposób wypłynęły z moich ust.<br /> <br /> Jeśli wezmę udział w turnieju......<br /> <br /> Saji potwierdził to i odszedł.<br /> <br /> Nasza dwójka, ja i Kunou, zostaliśmy sami. Nagle Kunou pokiwała głową.<br /> <br /> – Wokół Iseia z pewnością kręci się wielu pełnych pasji chłopców!<br /> <br /> Tak, masz zupełną rację.<br /> <br /> Czułem się jakby ważny przełącznik w mojej piersi został włączony z powodu ich żaru.<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Dzień mojego przeznaczenia, mojej ceremonii awansu na wysokoklasowego diabła.<br /> <br /> Składam właśnie wizytę w Zaświatach, wraz z Klubem Okultystycznym, moimi rodzicami oraz rodzicami Rias. Racja, moi rodzice nareszcie odwiedzili Zaświaty. Cóż, podczas wojny ze Smokami Zła odwiedzili tutejszy szpital, ale to był nagły wypadek.<br /> <br /> Tym razem są tutaj jako moi krewni i wezmą udział w mojej ceremonii.<br /> <br /> Ignorując moich rodziców, którzy zaniemówili na widok olbrzymiego zamku Gremorych, dokonywałem ostatecznego potwierdzenia ceremonii, robiąc kolejne sprawozdanie z Rias w innym pokoju.<br /> <br /> ……Wraz z Rias i pozostałymi, zostałem już poinformowany o ceremonii i jej wytycznych, kiedy dowiedzieliśmy się o moim awansie…… Ale z powodu dzisiejszego dnia jest taka szansa, że zapomnę wszystko, czego się nauczyłem. Aby nie przynieść wstydu samemu sobie, ćwiczę cała ceremonię w hallu zamku Gremorych i potwierdzam całą procedurę ceremonii z Rias.<br /> <br /> – Maou-sama odczyta certyfikat, który ci wręczy. Musisz wtedy odpowiedzieć w sposób, w jaki cię nauczyłam. Następnie włożę ci koronę na skronie. To ceremonia w której ktoś z mojego parostwa staje się Królem. Wtedy podejdziesz do kamienia, który zarejestruje cię jako Króla. Będzie w porządku, jeśli dotkniesz kamienia po słowach Maou-sama. Gdy już dojdziesz do tego punktu, rytuał się skończy. I jak? Proste, prawda? – pouczała mnie Rias stojąc przed ołtarzem sali ceremonialnej.<br /> <br /> Rias powiedziała coś takiego! Słyszałem że na ceremonię przyjdzie wielu ludzi, włącznie z mediami…… Nie mogę więc pokazać mojej żałosnej strony!<br /> <br /> – Ugh, jestem taki zdenerwowany.<br /> <br /> Jestem już ubrany w oficjalny strój, tak jak Rias, która pojawi się na ceremonii ubrana w szkarłatną suknię. Ludzie będą zwracali uwagę także na to, więc ubranie się odpowiedni sposób jest niezbędne. Prawdę mówiąc ludzie z naszego parostwa też będą „pod krawatem”. Są ubrani w taki sposób, że nie będzie to wyglądało dziwnie z niczyjego punktu widzenia.<br /> <br /> Cóż, ja i Rias musimy się przebrać na ceremonię w inne oficjalne stroje, więc to nie jest nasz główny ubiór.<br /> <br /> Jak się nad tym zastanowić, to od momentu gdy tutaj przyjechaliśmy, nie widziałem Grayfi-san.<br /> <br /> Grayfia-san jest jedyną osobą z swojego parostwa, która pozostała na tym świecie. Wszyscy Maou-sama zostawili swoje Królowe, gdyż zastanowili się nad przyszłością zaświatów i dlatego Grayfia-san tu została.<br /> <br /> ……Słyszałem że wykonuje swoje obowiązki tak jak zwykle, ale nie widziałem jej dzisiaj. Do tego Rias naprawdę się o nią martwi.<br /> <br /> ''……Martwię się o Onee-sama.''<br /> <br /> Tak więc Rias dzieliła się ze mną swoimi myślami.<br /> <br /> Nie widziałem Grayfi-san od tamtego momentu. Jednak dowiedziałem się od Rias, która się z nią spotykała, że Grayfia-san nie zmieniła się i zachowywała się tak jak zwykle, mimo że Sirzechs-sama nie ma już z nami……<br /> <br /> Byłem świadkiem jak Grayfia-san rozpaczała, gdy Sirzechs-sama odchodził. To oczywiste, że była w szoku. Dlatego martwię się, czy będzie taka spokojna jak zawsze……<br /> <br /> Może ukrywać swoje emocje……ale Rias, która była pod jej opieką od dzieciństwa, naprawdę się o nią martwiła.<br /> <br /> ……Mam nadzieję że nie zemdleje z powodu niepokoju……<br /> <br /> – Rias-sama, paniczu, nadszedł już czas – poinformował nas nagle asystent.<br /> <br /> Nareszcie nadszedł czas!<br /> <br /> Pojedziemy pociągiem z miasta Gremorych do stolicy, Lilith. W pociągu znajdujemy się pod ścisłą strażą. Oczywiście. Miejsce do którego zmierzamy jest pełne tłumów. Jest tu pełno diabłów, włącznie ze zwykłymi cywilami i pracownikami mediów.<br /> <br /> – Hyoudou Isseiu-san, proszę, powiedz nam jak się teraz czujesz!<br /> <br /> – Weźmiesz udział w Międzynarodowym Turnieju Królewskiej Gry!? Sairaorg Bael-sama i Sona Sitri-sama, którzy są równie młodzi co ty, potwierdzili już swój udział.....<br /> <br /> Ciągle błyskały niezliczone flesze. Przedstawiciele mediów w kółko zasypywali mnie pytaniami, jednak poinformowano mnie, abym nic nie mówił, więc myślę tylko o tym, aby dostać się do pociągu.<br /> <br /> Wreszcie usiadłem na fotelu w pociągu, który wkrótce potem ruszył. Nareszcie mogę odpocząć. ……Aaaaaach, to takie męczące. Zmęczenie już mnie przygniotło, mimo że nawet jeszcze nie przeszedłem rytuału…… J-ja nigdy bym sobie nie wyobrażał, że wszyscy skupią na mnie aż taką uwagę…… Cóż, poinformowano mnie już o tym wcześniej, ale dalej jest to więcej, niż się spodziewałem…… Powiedziano mi, że po rytuale będzie przyjęcie i wtedy będę mógł zdjąć mój formalny strój. To znaczy że nie będę mógł uciec przez cały dzień.<br /> <br /> Jakiś czas po tym, jak pociąg ruszył, Ravel wskazała krajobraz za oknem.<br /> <br /> Stał tam olbrzymi budynek przypominający stadion.<br /> <br /> – Słyszałam że na tym stadionie rozegra się Międzynarodowy Turniej Królewskiej Gry.<br /> <br /> Ja też spojrzałem na stadion. Jest wielki. Znacznie większy od Tokio Dome. Cóż, Królewskie Gry wymagają w końcu dużego pola do walki, więc to oczywiste, że im jest większe, tym lepsze.<br /> <br /> – Czy miejsce spotkań w Zaświatach nie znajdują się głównie na terytoriach diabłów i upadłych aniołów? – powiedziałem.<br /> <br /> Z tego co słyszałem, Zaświaty, zwłaszcza frakcja diabłów, zapewni największą ilość miejsc dla turnieju, skoro Królewska Gra pochodzi stąd. Upadłe anioły będą wspierać stronę diabłów. Już wcześniej słyszałem od Azazela-sensei, że na terenach ich frakcji są wciąż dostępne miejsca, które są reklamowanie jako domy wakacyjne dla VIP-ów wszystkich frakcji.<br /> <br /> Sądzę że użyją tych dostępnych miejsc, aby przygotować stadion.<br /> <br /> – Wszystkie mitologie świata wciąż cierpią z powodu ataku Trihexa, który miał niedawno miejsce. Dlatego Zaświaty, które otrzymały najmniejsze szkody, zaproponowały miejsce do gry – powiedziała Rias.<br /> <br /> – Królewska Gra pochodzi z Zaświatów i dlatego większość meczy pierwszego turnieju rozegra się właśnie tam – dodała Ravel.<br /> <br /> Do rozmowy dołączyli się rodzice Rias, którzy jechali pociągiem razem z nami.<br /> <br /> – Mimo tego większość komitetu organizacyjnego gry w naszym świecie nie weźmie udziału w nadchodzącym turnieju. Słyszałem, że zorganizują turniej ze wspaniała obsadą, która będzie prowadzona przez Ajukę-dono – powiedział tata Rias.<br /> <br /> – Czy słusznie przewiduję, że ma to coś wspólnego z tym skandalem z oszustwami, który został ujawniony? – zapytałem.<br /> <br /> Tata Rias skinął głową i uniósł palec.<br /> <br /> – Również i dla tego, ale jest jeszcze więcej powodów. Najwyraźniej inne frakcje wyraziły zainteresowanie udziałem w Królewskiej Grze, jako w formie rozrywki, więc faktem jest to, że członkowie obsady z każdej frakcji będą uczyć procedury Królewskich Gier.<br /> <br /> Teraz rozumiem. Słyszałem że temat o Królewskich Grach zmienił się w światową rozrywkę, ale wygląda na to, że mają zamiar nauczyć tej obsady istoty Królewskiej Gry, właśnie poprzez ten turniej. Jeśli dzięki temu jej popularność zwiększy się wśród każdej frakcji, a wtedy mecze staną się jeszcze bardziej zaciekłe.<br /> <br /> – Gdy Królewska Gra stanie się światową rozrywką, gdzie możliwe będzie transfer i wymiana pomiędzy drużynami ze wszystkich frakcji, to wtedy poziom rywalizacji naprawdę się zaostrzy – dodał ojciec Rias.<br /> <br /> – Więc to znaczy, że w przyszłości Królewskie Gry nie będą tylko udziałem diabłów – wymknęło mi się z ust.<br /> <br /> W przyszłości anioły będą grały w Królewską Grę. Stanie się też popularna wśród mitologii nordyckiej, a nawet japońskie youkai będą to mogły robić w naszej ojczyźnie. Królewska Gra nie będzie tylko dla diabłów, ale też dla wszystkich. Tak, naprawdę chcę zobaczyć, co się stanie.<br /> <br /> – Diehauser Belial-sama byłby wstrząśnięty, gdyby się o tym dowiedział – powiedziała Rias patrząc przed okno.<br /> <br /> …………<br /> <br /> Wszyscy zaniemówili, słysząc te słowa.<br /> <br /> Cesarz Belial, który popełnił przestępstwo z powodu skomplikowanych myśli. Ludzie mówią że kocha Królewskie Gry bardziej niż ktokolwiek. Pragnął kogoś, kto by go pokonał. Moglibyśmy znaleźć kogoś, kto by go zwyciężył, gdy Królewska Gra zostanie umiędzynarodowiona. Jednak obecnie siedzi w więzieniu. Dla mistrza, bycie nieobecnym, podczas gdy dzieje się taka rewolucja, jest…… Hańbą.<br /> <br /> ……Ja też bym chciał go pokonać. Na Agreas nie byłem dla niego przeciwnikiem. Ale następnym razem będzie inaczej……!<br /> <br /> Ja też chcę wyzwać na pojedynek mistrz i go pokonać!<br /> <br /> ……Ale czy w drużynie Rias? A może.........<br /> <br /> Potrząsnąłem głową, aby pozbyć się tego typu myśli i dałem z siebie wszystko, aby oczyścić mój umysł. Jedyną rzeczą o której powinienem myśleć, to bezpieczne zakończenie rytuału.<br /> <br /> O mistrzu mogę pomyśleć innym razem.<br /> <br /> Nagle zauważyłem moich rodziców, którzy siedzieli sztywno na swoich miejscach.<br /> <br /> – ……Tak przy okazji, tou-san, kaa-san. Oboje jesteście bardzo zdenerwowani……więc w porządku z wami?<br /> <br /> – T-tak, o-oczywiście że ze mną w porządku! Prawda kochanie? – powiedział tou-san trzęsącym się głosem.<br /> <br /> – T-tak, oczywiście że tak! To nie tak że denerwuje nas miejsce, w którym jesteśmy po raz pierwszy, albo dlatego, gdyż jesteśmy podekscytowani wzięciem udziału w wydarzeniu, który będzie momentem chwały w życiu mojego syna!<br /> <br /> ……Ta dwójka zachowuje się jak ludzie ze wsi, którzy pierwszy raz w życiu przyjechali do miasta! Rany to takie krępujące, skoro zachowują się tak przed rodzicami Rias! Nie mogę na to patrzeć!<br /> <br /> Kiedy tata Rias zobaczył moich rodziców, odezwał się do nich delikatnie, aby ich zrelaksować:<br /> <br /> – Nie musicie się denerwować. Jedyna rzecz o którą was prosimy, to siedzenie na miejscach przeznaczonych dla krewnych w sali ceremonialnej.<br /> <br /> – Racja. Wystarczy że będziecie patrzeć na swojego syna ciepłym wzrokiem. Na scenę zostaną wywołani tylko Ise-san, który jest gwiazdą wieczoru i Rias, która jest jego Królem – dodała mama Rias z wesołym wyrazem twarzy.<br /> <br /> – ……D-dopiero teraz się zdenerwowałem – mruknąłem.<br /> <br /> Jestem gwiazdą dzisiejszego wieczoru! A rytuał zacznie się za kilka godzin! Aaaaaaaaaaaaach, moja ceremonia będzie miała miejsce na oczach tylu mediów! Pokażą to nie tylko w Zaświatach, ale też w telewizji innych frakcji, prawda? Jestem kłębkiem nerwów i czuję jakby moje serce miało eksplodować i mnie zabić!<br /> <br /> Rias uśmiechnęła się, kiedy miałem stremowany wyraz twarzy.<br /> <br /> – Przetrwałeś już znacznie poważniejsze incydenty, więc przeżyjesz i to, prawda? Dokonałeś czegoś bardziej niezwykłego, gdy pokonałeś Lokiego oraz Rizevima.<br /> <br /> T-to dlatego, gdyż to były bitwy! To coś innego, niż udział w takiej formalnej ceremonii!<br /> <br /> Nawet moi towarzysze chichotali, kiedy widzieli jaki jestem stremowany.<br /> <br /> Rany! Będziecie tylko siedzieć na swoich miejscach, więc nie musicie się stresować!<br /> <br /> Rodzice moi i Rias dobrze się bawili, gdy ze sobą rozmawiali.<br /> <br /> Tata Rias wyjął karton mleka i zaczął mówić z pasją:<br /> <br /> – Tak przy okazji, zrobiliśmy coś takiego. Nazywa się „Mleko Oppai Smoka” i stworzyliśmy je dzięki specjalnej metodzie produkcyjnej z mleka, które zebraliśmy od krów z naszego terytorium i.........<br /> <br /> Moi rodzice zwrócili uwagę na jego słowa i wysłuchali go, potakując przy tym głowami.<br /> <br /> – Och jejku, więc to jest jeden z produktów wzorowanych na naszym synu.......<br /> <br /> – Woach, po prostu rozpływa się w ustach i jest takie słodkie! Będzie popularne zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych.....<br /> <br /> – Planujemy rozpocząć sprzedaż latem. A prawa autorskie zdecydowanie będą należały do waszego syna.......<br /> <br /> Moi rodzice pozbyli się nerwów i poświęcili swoją uwagę rozmowie z ojcem Rias.<br /> <br /> ……Cóż, będzie więc w porządku, jeśli tylko ja się będę denerwował.<br /> <br /> Tak oto pociąg dojechał na terytorium Maou........<br /> <br /> ===Część 3===<br /> Dotarliśmy na stację na terytorium Maou. Wtedy wsiedliśmy do kilku limuzyn, które zabrały na do sali ceremonialnej. Limuzyny otaczały wozy obstawy…… Ilu ludzi i pieniędzy zaangażowano w mój awans…… To taki zaszczyt.<br /> <br /> Błyskawicznie dotarliśmy do sali ceremonialnej i kiedy do niej weszliśmy, zaczęliśmy własne przygotowania. Odpowiedzialni za mnie ludzie zabrali mnie do miejsca, w którym przebrałem się w formalny strój do rytuału.<br /> <br /> Uczesałem włosy i nałożyłem na twarz makijaż dla mężczyzn. Skoro zaszedłem już tak daleko, muszę pozwolić, aby odpowiedzialni za mnie ludzie wykonywali swoją pracę. Nie będę się wahał i pójdę z prądem.<br /> <br /> Po tym gdy przygotowania się zakończyły, polecono mi, abym poczekał w poczekalni. Natychmiast pojawiła się wtedy Rias, ubrana w rytualną suknię.<br /> <br /> Jest piękna!<br /> <br /> Rias stałą się niesamowicie piękna z tym makijażem! Miała upięte włosy, a jej sukienka też była wspaniała! Szminka na ustach dodawała jej bardziej dojrzałego wyglądu.<br /> <br /> – Wyglądam dziwnie?<br /> <br /> Może sposób w jaki na nią patrzyłem, wydał jej się dziwny, gdyż zaczęła sprawdzać, czy z jej sukienką jest wszystko w porządku.<br /> <br /> – Nie, wyglądasz przepięknie! – odparłem, unosząc kciuki w górę.<br /> <br /> Już czas. Ja i Rias ruszyliśmy w stronę sali ceremonialnej. Stałem za jej plecami, gdy podążałem za nią w stronę wejścia.<br /> <br /> Po bokach podwójnych drzwi stali strażnicy. Otaczali nas żołnierze, którzy pełnili funkcję ochrony oraz inny personel.<br /> <br /> ……Ugh, denerwuję się jeszcze bardziej! Zastanawiam się, czy mogę to zrobić. Zacząłem się martwić, ale Rias odwróciła się i uśmiechnęła do mnie.<br /> <br /> – Będzie dobrze. Ta ceremonia jest po to, aby ci pogratulować, więc pokaż wszystkim co osiągnąłeś, przechodząc przez wszystkie wydarzenia, które wydarzyły się w ciągu ostatniego roku.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……Wszystko co osiągnąłem w ciągu ostatniego roku……<br /> <br /> Tak oto moja ceremonia awansu na wysokoklasowego diabła się zaczęła. Nagle rozległ się odgłos werbla. Podwójne drzwi otworzyły się cicho, wraz muzyką, która zagrała na moje powitanie.<br /> <br /> Tym co zobaczyłem w dużej przestrzeni, przed moimi oczami, była starszyzna ubrana w formalne stroje oraz wspaniała sala ceremonialna, pełna ludzi, którzy patrzyli na mnie i bili brawo.<br /> <br /> Rias ruszyła naprzód. Podążyłem za nią, starając się dotrzymać jej kroku, ale nie iść na tyle szybko, by nie wyglądało to dziwnie.<br /> <br /> Kątem oka zauważyłem członków Klubu Okultystycznego, a także Grupę Sitri i Sairaorga-san. Ach, widzę że Vali i jego towarzysze są w rogu sali, obok filaru.<br /> <br /> Gdy dotarliśmy do ołtarza, zacząłem sobie przypominać te wszystkie wydarzenia, o których wspomniała Rias.<br /> <br /> „Jestem Rias Gremory. Jestem diablicą. I twoją panią. Miło cię poznać, Hyoudou Isseiu-kun. Mogę ci mówić Ise?”<br /> <br /> Moja śmierć zapoczątkowała spotkania ze wszystkimi ludźmi.<br /> <br /> „Ahahaha! Niemożliwe! Bo już jest martwa! Ona nie żyje, wiesz? To nie jest kwestia tego, czy byś ją chronił czy nie. Nie byłeś w stanie tego zrobić! Jesteś naprawdę dziwnym człowiekiem! Interesujące!”<br /> <br /> Raynare…… Widzisz jak zostałem wysokoklasowym diabłem? Nie pozwolę już nikomu zginąć.<br /> <br /> „Ognisty ptak i Fenghuang! I płomienie naszego domu, które są podziwiane za bycie nieśmiertelnym feniksem! Niech cię ten ogień strawi i zgiń!”<br /> <br /> Było gorąco. Raiser, twój ogień palił zarówno wtedy, jak i podczas naszego rewanżu.<br /> <br /> „Nie, żyję, gdyż szukam zemsty. Święty Miecz Excalibur. Zniszczenie go, to powód dla którego żyję ”<br /> <br /> Ech, Kiba. Był czas, kiedy powiedziałeś coś takiego. Opiekuj się Tosuką-san.<br /> <br /> „Uważacie świat bez Boga za coś złego? Myślicie, że bez niego nie mógłby on istnieć, że zgniłby od tego zła? Wybaczcie, że tak mówię, ale nie o to chodzi. Zarówno mi, jak i wam, żyje się dobrze tak, jak teraz. Świat może istnieć bez Boga.”<br /> <br /> Miałeś rację, Azazelu-sensei. Jakoś poradziliśmy sobie bez Boga.<br /> <br /> „Ise-san, kocham cię. Zawsze pozostanę przy tobie.”<br /> <br /> Ja też cię kocham Asiu. Zostańmy razem już na zawsze.<br /> <br /> „Oznacza to, że istnieją tacy, którzy cierpią z powodu tego, co ty nazywasz pokojem.”<br /> <br /> Kiedyś powiedziałeś coś takiego, Vali. Ale teraz może twoja wizja pokoju jest taka sama jak moja.<br /> <br /> „Hyoudou Isseiu! Nie przegram! Jest marzenie, które muszę wypełnić!”<br /> <br /> Sairaorg-san, ta wymiana ciosów pomiędzy nami jest moim powodem do dumy.<br /> <br /> „……Przyjaciółką? Jaką korzyść niesie zostanie twoją przyjaciółką?”<br /> <br /> Jednak przyniosło ci to korzyść, nieprawdaż Ophis?<br /> <br /> „Chcę to potwierdzić. Czym ty jesteś, Hyoudou Isseiu? ”<br /> <br /> Jestem po prostu sobą, Cao Cao. Dzięki temu stałem się wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> „Ja też mam ambicję, abym mogła wraz z tobą wzniecać ciepło!”<br /> <br /> Oczywiście, Ravel. Jestem żałosny, ale naprawdę cię potrzebuje, jeśli mam wypełnić moje ambicje.<br /> <br /> „Rias-buchou, Akeno-san, Koneko-chan, Yuuto-senpai, Asiu-senpai, Xenovia-senpai, Irina-senpai, Ravel-san, Rossweisse-san, Azazel-sensei i Sekiryuuteiu—Ise-senpai. Jesteście w końcu moimi cennymi towarzyszami....”<br /> <br /> Nie ważne czy jesteś Gya-suke czy Balorem, jesteś moim cennym kouhai i silnym chłopakiem Gremorych.<br /> <br /> „Hej, Ise-kun. Jeśli mnie kiedyś wykorzystają……zabijesz mnie wtedy?”<br /> <br /> Nigdy więcej nie pozwolę ci znów powiedzieć czegoś takiego, Rossweisse-san.<br /> <br /> „Anielski pocałunek! Zrobiłam to, ponieważ scena była taka piękna. To chyba normalne, że w takich okolicznościach ludzie chcą się pocałować.”<br /> <br /> Prawdę mówiąc dzięki tobie były to wspaniałe święta. Nigdy nie zapomnę tego pocałunku.<br /> <br /> „Bądźcie wszyscy szczęśliwi w Akademii Kuou. Nie, ja to zrobię. Chciałabym więc wszystkich prosić, aby się mną zaopiekowali.”<br /> <br /> Będę tego wypatrywał, Xenovia-kaichou! Zawsze chętnie ci pomogę.<br /> <br /> „Nawet jeśli został wskrzeszony, a jego wygląd uległ zmianie, to wciąż jest moim synem, prawda?”<br /> <br /> ……Oczywiście że jestem. Jestem synem moich rodziców. To nigdy się nie zmieni, nawet jeśli minie dziesięć tysięcy lat.<br /> <br /> „…Azazel powiedział, że byłeś jego ostatnim i najlepszym uczniem…”<br /> <br /> ……………………<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……Dlaczego ciebie tutaj nie ma? …..Sensei, chciałem abyś mógł zobaczyć tą scenę, która będzie moim momentem chwały.<br /> <br /> Przypomniałem sobie te wszystkie momenty, gdy szedłem w stronę ołtarza..... A wewnątrz mnie powstawało takie właśnie uczucie.<br /> <br /> Muszę jednak powstrzymać łzy. Nie mogę się teraz rozpłakać. Od teraz zrobi się poważnie.<br /> <br /> Jeden rok.... Ale podczas niego wydarzyło się tyle rzeczy.........<br /> <br /> Czegoś takiego już nigdy więcej nie doświadczę.<br /> <br /> Przetrwałem trudny, ale zabawny rok. Stanąłem przed ołtarzem, czując jednocześnie dumę z tego, co przeżyłem....<br /> <br /> Nagle mój partner mi pogratulował:<br /> <br /> [Gratuluję, partnerze. Jak dotąd dobrze się spisałeś. Osiągnąłeś Łamacza Ładu, przeżyłeś Niszczycielską Furię i pokazałeś mi nową stronę bycia Sekiryuuteiem. Od teraz dobrze się ze sobą dogadujmy, jako smok i jako diabeł, mający w sobie płonącą prawdę. „Sekiryuutei Issei Płonącej Prawdy”.]<br /> <br /> Tak, dziękuję ci Ddraig. Mogłem walczyć, ponieważ miałem cię po mojej stronie. Od teraz dobrze się mną opiekuj, Cesarzu Czerwonego Smoka, Y Ddraigu Goch!<br /> <br /> Przed ołtarzem czekał na mnie Ajuka Belzebub-sama, który miał na sobie wspaniała szatę Maou. ……Jaki szczęśliwy bym był, gdyby towarzyszył mu Sirzechs-sama.<br /> <br /> – Czekałem na to. Od teraz będziesz wspaniałym wysokoklasowym diabłem – wraz ze słowami Maou-sama, rytuał nareszcie się zaczął.<br /> <br /> – I tak oto następny jest......<br /> <br /> Wraz z Rias usiedliśmy na krzesłach stojących obok ołtarza i zacząłem śledzić przebieg całej ceremonii, prowadzonej przej konferansjer.<br /> <br /> Jedna z najlepszych śpiewaczek operowych, która zaoferowała że zaśpiewa podczas ceremonii, zaczęła swój występ. Stanęła przed mikrofonem ustawionym na ołtarzu i zaczęła śpiewać.<br /> <br /> –NA SKRAAAAAAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUUUUUSZKI!<br /> <br /> Zaczęła śpiewać pięknym głosem piosenkę Oppai Smoka!<br /> <br /> – SMOOOOOK, SMOOOOOK BIUŚCIAAAAASTY SMOK!<br /> <br /> Nie wiem jak powinienem się czuć z powodu tej piosenki, mimo że śpiewa ją takim pięknym głosem!<br /> <br /> Nawet moi towarzysze obecni w sali nie wiedzieli jak zareagować, przez co mieli zakłopotane miny!<br /> <br /> Jednak z jakiegoś powodu tata Rias miał wzruszony wyraz twarzy! Najwyraźniej zatrudnienie tej śpiewaczki uważał za świetny pomysł!<br /> <br /> Rias była jednak cała czerwona i drgała jej brew! Ach, zdecydowanie udzieli potem swojemu ojcu długiego wykładu.<br /> <br /> Po piosence rytuał wszedł w główną fazę. Ja i Rias stanęliśmy przed ołtarzem i pierwsze co miało mieć miejsce, to wręczenie mi certyfikatu. Maou Ajuka Belzebub-sama zaczął odczytywać jego treść.<br /> <br /> – Z tego powodu ogłaszam ciebie, sługę Rias Gremory, Hyoudou Isseia, wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> Uklęknąłem i przyjąłem certyfikat z wdzięcznością. Teraz moja kolej.<br /> <br /> – To dla mnie zaszczyt – odparłem w prosty sposób.<br /> <br /> Słyszałem że są tacy, którzy w takiej sytuacji używają zbyt przesadzonych słów, albo formułują zbyt długie odpowiedzi. Ale ja odpowiedziałem w zwykły sposób, gdyż dowiedziałem się, że prosta odpowiedź jest najlepsza. Cóż, przesadzone słowa nie pasowałby do takiego licealisty jak ja!<br /> <br /> Wstałem i rozwinąłem mój certyfikat przed tłumem, aby wszyscy mogli go zobaczyć. Wow, w jednej chwili posypał się deszcz oklasków oraz fleszy!<br /> <br /> Następnie podałem certyfikat mojemu pomocnikowi. Teraz ta część rytuału, podczas której Rias, będąca moją panią, włoży mi na skronie koronę.<br /> <br /> Ja i Rias stanęliśmy naprzeciwko siebie. Uklęknąłem, a Rias otrzymała wtedy od swojego pomocnika koronę, którą włożyła mi na głowę. Wyglądała jak prawdziwa, więc była ciężka.<br /> <br /> Rozległy się kolejne brawa. Dobrze, rytuał koronacji już skończony.<br /> <br /> W ostatnim etapie Maou Belzebub-sama znów pojawił się przy ołtarzu i uniósł dłoń. Wtedy nad naszymi głowami pojawił się kamienny pomnik o czarnym kolorze. Unosił się w powietrzu.<br /> <br /> ……Więc to jest ten pomnik, niezbędny do rejestracji wysokoklasowego diabła, o którym tyle słyszałem. Podobno trzeba go dotknąć, aby zostać wysokoklasowym diabłem i wtedy stajesz się Królem.<br /> <br /> – Teraz nowy Królu, Hyoudou Isseiu, stań przed pomnikiem..... – oznajmił Maou-sama.<br /> <br /> Zrobiłem krok naprzód i okryłem moją lewą dłoń aurą, a następnie dotknąłem pomnika.<br /> <br /> Bicie serca! W tej chwili moje serce mocno zabiło! Teraz rozumiem. Ten pomnik jest zrobiony z tego samego materiału co Diabelskie Pionki.<br /> <br /> Pomnik zalśnił na czerwono, nie, to był szkarłat, a wtedy pojawił się na nim odcisk mojej dłoni, po czym pomnik wrócił do normalności.<br /> <br /> ……Jak mniemam……rejestracja przebiegła pomyślnie?<br /> <br /> Wtedy otrzymałem małe pudełko od Maou-sama. Kiedy je otwarłem, zobaczyłem piętnaście Diabelskich Pionków!<br /> <br /> ……O-one są specjalnie dla mnie! Nareszcie mam to, czego od tak dawna pragnąłem……!<br /> <br /> Tak oto rytuał został zakończony, wraz z najbardziej istotną częścią ceremonii. Następnie przyszła część na gratulacje od gości, które odczytał gospodarz ceremonii.<br /> <br /> Kiedy ja i Rias wypełniliśmy swoje role, usiedliśmy na swoich miejscach i odczuliśmy ulgę.<br /> <br /> Gdy wszystko się skończyło, oboje opuściliśmy scenę. Byłem przytłoczony, gdy wszyscy klaskali, kiedy opuszczaliśmy salę!<br /> <br /> Wróciłem do garderoby i zacząłem się uspokajać, gdy już wypiłem szklankę wody.<br /> <br /> Pierwszą osobą, która odezwała się do mnie po rytuale, była moja pani, Rias.<br /> <br /> – Gratulacje, Ise.<br /> <br /> – Dziękuję! Chociaż zastanawiałem się, czy będę to w stanie zrobić.<br /> <br /> – Udało ci się, byłeś wspaniały.<br /> <br /> Cieszyłem się, gdy Rias powiedziała, że byłem wspaniały!<br /> <br /> Najwyraźniej wszyscy opuścili scenę, gdyż moi towarzysze zaczęli pojawiać się pokoju jedno po drugim.<br /> <br /> Moi rodzice byli wzruszeni, gdy wszyscy mi gratulowali.<br /> <br /> – Nie wiem co tu się dzieje, ale to naprawdę wzruszające, kiedy widzę że Ise znalazł się w centrum uwagi! Prawda, kochanie!?<br /> <br /> – Masz rację, kochanie. To z pewnością mnie wzrusza, skoro wygląda na to, że nasz syn zdobył wyższy status społeczny, niż ma jego ojciec! Tak przy okazji, jakie przywileje ma wysokoklasowy diabeł? Zastanawiam się, czy dostaniesz podwyżkę? – powiedział mój ojciec, po czym złapał mnie za ramię i kontynuował swoją przemowę. – Ise! Jeśli jesteś kimś ważniejszym ode mnie, to dlaczego nie zafundujesz mnie oraz swojej mamie wycieczki, za swoją premię!? Moim marzeniem jest, że nasz syn ofiaruje nam w prezencie wycieczkę, na którą będziemy mogli pojechać razem z twoją mamą!<br /> <br /> – Gorące źródła w Kusatsu byłyby wspaniałe.<br /> <br /> W-wycieczka do onsen, hę. J-jeśli chodzi o coś takiego, to myślę że mógłbym spełnić ich marzenie.<br /> <br /> Do tego mam wyższe stanowisko niż mój tata? Pracujemy w zupełnie innych biznesach, więc nie wiem jak to ocenić.<br /> <br /> – To żaden kłopot. Z obecnym statusem Iseia, nawet wycieczka dookoła świata nie byłaby problemem – powiedziała Rias do moich rodziców.<br /> <br /> – W-w-w-wycieczka dookoła świataaaaaaaaa~!!?” <br /> <br /> Oboje byli zszokowani słowami Rias i cali się trzęśli.<br /> <br /> ……Stopień wycieczki poleciał w górę! Od wyprawy do Kumatsu do wycieczki dookoła świata……! Sądzę że muszę ciężko pracować dla naszych relacji!<br /> <br /> Nagle do pokoju weszła dwójka ludzi, których się nie spodziewałem.<br /> <br /> – Więc jesteś tutaj, Hyoudou Isseiu!<br /> <br /> To Raiser! Więc też był w sali!<br /> <br /> – Przyszedłeś, Raiser-san! – powiedziałem.<br /> <br /> – Hmph, taki już jestem, że przychodzę tam, gdzie mnie zapraszają. Poza tym, jestem tu dzisiaj jako eskorta – odparł Raiser, rumieniąc się przy tym.<br /> <br /> – Eskorta?<br /> <br /> Zaciekawiłem się o kogo chodzi, ale osobą która pojawiła się po Raiserze, była...... Znajomo wyglądająca dama.<br /> <br /> – Jak się masz, Hyoudou Isseiu-san? Zostałeś wysokoklasowym diabłem, więc chciałbym ci oficjalnie pogratulować.<br /> <br /> To mama Ravel! Żona obecnej głowy Rodziny Feneks!<br /> <br /> – O-och jejku, czyż to nie mama Ravel! Dawno się nie widzieliśmy! Dziękuję ci! – odpowiedziałem, kłaniając się przy tym.<br /> <br /> Nigdy bym się nie spodziewał, że tu przyjdzie! Nie potrafię po prostu wyrazić mojej wdzięczności!<br /> <br /> Nawet Ravel była tym zszokowana.<br /> <br /> – O-Okaa-sama! Przyszłaś!?<br /> <br /> – Tak, do tego przyprowadziłam ze sobą Raisera. Staliśmy z boku sali/<br /> <br /> Ach, dlatego ich nie widziałem.<br /> <br /> Nagle Ravel przeszło do następnego tematu, będącego głównym powodem jej wizyty:<br /> <br /> – A więc Hyoudou Isseiu-san, pamiętasz naszą wcześniejszą obietnicę?<br /> <br /> – Umm……<br /> <br /> Mam Ravel zachichotała, gdy zobaczyła że zakłopotały mnie słowa.<br /> <br /> – Wymiana. Chodzi o Ravel, która jest zarówno moją córką, jak i podwładną. Jestem pewna że wspominałam ci już o dokonaniu wymiany, kiedy zostaniesz wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> – Ach! Zdecydowanie tak. Jestem pewien, że złożyliśmy sobie taką obietnicę…… Tak sądzę.<br /> <br /> Rozmawialiśmy już o tym poprzez telekomunikacyjny krąg magiczny, kiedy postanowiliśmy że Ravel zostanie w Rezydencji Hyoudou…… Tak myślę! Moja pamięć jest trochę zamglona, od kiedy wydarzyło się tyle rzeczy.<br /> <br /> – Przeprowadźmy więc wymianę od razu. Wiesz że najlepiej zrobić to jak najszybciej? Zwłaszcza że nie wiem, kiedy następnym razem się z tobą spotkam – zaproponowała mama Ravel.<br /> <br /> Mogłem być tylko zszokowany propozycją wymiany. Ale co najbardziej zaskakujące, Rias też się dołączyła!<br /> <br /> – Tak, to zdecydowanie może być najlepsza okazja. Więc ja też powinnam dokonać wymiany Asi oraz Xenovi.<br /> <br /> [———!?]<br /> <br /> Wszystkich nas to zszokowało! Oczywiście! Nagła wymiana Ravel była dostatecznie szokująca! Ale żeby też Asi i Xenovi!<br /> <br /> – Asiu, Xenoviu. Mówiłam to rok temu, ale pamiętacie o naszej rozmowie na temat wymiany z Iseiem, gdy już zostanie wysokoklasowym diabłem, prawda? – powiedziała Rias do obu dziewczyn.<br /> <br /> – T-tak! – odparła Asia.<br /> <br /> – Oczywiście – dodała Xenovia.<br /> <br /> Tak, obie już zadeklarowały że dołączą do mnie, gdy zostanę wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> Jednak wymiana z Rias jest do tego niezbędna…… To temat o którym dyskutowaliśmy od ostatniego roku.<br /> <br /> Jednak kiedy już do tego doszło, ja i Asia czuliśmy się zakłopotani. Rias i mama Ravel zaczęły rysować na podłodze magiczny krąg, który najwyraźniej służył do dokonywania wymiany.<br /> <br /> – Więc zaczynajmy<br /> <br /> – A-ale…… – powiedziała nagle Asia zakłopotanym tonem, gdy przygotowania do wymiany trwały.<br /> <br /> Rias przerwała na chwilę i przytuliła Asię.<br /> <br /> – Nie musisz się tym martwić. To nie tak, że się ze sobą rozstajemy. Uczucia którymi się darzymy nie zmienią się z powodu wymiany, prawda? – powiedziała do niej delikatnym głosem, zupełnie jakby chciała ją uspokoić.<br /> <br /> – T-tak! Oczywiście! Moja wdzięczność i szacunek wobec Rias-oneesama nigdy się nie zmienią!<br /> <br /> – Moje uczucia są takie same, Asiu. Nic się nie zmieni nawet po tym, gdy zostaniesz podwładną Iseia. Proszę, wspieraj Iseia, kiedy będziesz w jego parostwie. Są rzeczy, które tylko ty będziesz w stanie zrobić, a które dla mnie będą niemożliwe. To wspaniałe zadanie, do którego tylko ty będziesz się nadawała, jasne? – powiedziała Rias czule, głaszcząc Asię po głowie, po czym przyciągnęła Xenovię i ją też przytuliła. – Ciebie też o to proszę, Xenoviu. Proszę, stań się mieczem Iseia.<br /> <br /> – Tak, zrozumiałam, Rias-zenbuchou. Dziękuję ci……dziękuję ci bardzo za to, że się mną opiekowałaś! Uuugh~! – Xenovia odpowiedziała na uścisk ze spokojnym wyrazem twarzy, ale nagle zaczęła płakać i ronić strumienie łez.<br /> <br /> Rias uśmiechnęła się kwaśno, kiedy to zobaczyła.<br /> <br /> – Hej, nie zaczynaj płakać. To nie tak, że nasz styl życia się zmieni…… Będziesz tylko miała innego Króla, ale poza tym wszystko pozostanie takie same, rozumiesz……?<br /> <br /> Racja. Zostanę Królem, ale to nie znaczy że od teraz będą mieszkał z Rias oddzielnie. To niemożliwe abym żył oddzielnie jako wysokoklasowy diabeł.<br /> <br /> Zostałem nagle awansowany na wysokoklasowego diabła, więc nie mogłem się nawet przygotować na zostanie niezależnym. Cóż, od teraz mogę się na to przygotowywać, gdy patrzę na moją ścieżkę kariery. Chodzi o to, że porządek rzeczy się trochę zmieni.<br /> <br /> Więc to nie tak, że styl życia wszystkich się nagle zmieni.<br /> <br /> – Cóż, w każdym razie wciąż możemy się nazywać Parostwem Rias Gremory. Tak długo jak Ise-kun nigdzie nagle nie wyjedzie, tak długo nic się nie zmieni – powiedział Kiba.<br /> <br /> – ……Ise-senpai zostanie wezwany jako Pion Rias-zenbuchou, gdy będzie brała udział w Królewskich Grach w Zaświatach – dodała Koneko-chan.<br /> <br /> Tak, to musi oznaczać właśnie to. Kiedy Rias weźmie udział w profesjonalnej Królewskiej Grze, będę musiał po prostu dołączyć, jako jej Pion.<br /> <br /> I tak oto rytuał wymiany trwał dalej.<br /> <br /> Na podłodze pojawił się magiczny krąg, na obrębie którego stanęliśmy ja, Rias i mama Ravel. Asia, Xenovia i Ravel stanęły natomiast w środku. Wśród Diabelskich Pionków, które dostałem wcześniej, trzymam w dłoni trzy nieużywane, dwóch Gońców i jednego Skoczka.<br /> <br /> Rias i mama Ravel zamknęły oczy i zwiększyły swoje aury, wysuwając ręce do przodu. Nagle diabelskie symbole na magicznym kręgu zaczęły się ruszać.<br /> <br /> Wtem, w dziewczynach zaczęły zachodzić zmiany. Najpierw ciała Asi i Xenovi zaczęły lśnić, jakby odpowiedziały na światło aury Rias. Następnie moje ciało zaczęło się świecić i każda z moich figur które trzymałem, Goniec i Skoczek, zaczęły lśnić jedna za drugą.<br /> <br /> Przepływ aury stopniowo się zmienił, gdy ominął magiczny krąg, a trzymane przeze mnie figury zaczęły się synchronizować z aurą Rias. Wtedy Asia i Xenovia zsynchronizowały się z moją aurą. Na koniec zaczęły błyszczeć Ravel i jej mama, gdy mój ostatni Goniec też zaczął się świecić.<br /> <br /> Ja i Ravel zsynchronizowaliśmy się poprzez magiczny krąg, gdy mój Goniec zsynchronizował się z mamą Ravel.<br /> <br /> Gdy cały rytuał dobiegł końca, Rias i mama Ravel zatrzymały swoje aury, a magiczny krąg z podłogi zniknął.<br /> <br /> Wtedy Rias wzięła figury Gońca i Skoczka, które pierwotnie należały do mnie. Mama Ravel wzięła ostatnią figurę.<br /> <br /> – Dobrze, wszystko załatwione. Asiu, Xenoviu, od teraz należycie do Parostwa Hyoudou Isseia – powiedziała Rias z dużym uśmiechem na twarzy.<br /> <br /> Naprawdę!? Więc to jest wymiana! To było bardzo proste.<br /> <br /> Nagle Asia wpadła w moje ramiona.<br /> <br /> – Ise-san! Ise-san, Ise-san, Ise-san!<br /> <br /> Sposób w jaki Asia się cieszyła, był szokujący.<br /> <br /> W końcu ciągle mówiła, jak bardzo chciałaby należeć do mojego parostwa.<br /> <br /> Ja też ją przytuliłem.<br /> <br /> – Tak, Asia! Dzięki temu wypełniłem jedną z moich obietnic!<br /> <br /> – Kocham cię! Nigdy więcej cię nie opuszczę!<br /> <br /> – Ha ha ha, nigdy nie zostawiłaś mnie nawet na minutę.<br /> <br /> Tym razem Xenovia otoczyła moją szyję swoim ramieniem.<br /> <br /> – Ja też z tobą jestem! Zaszalejmy sobie!<br /> <br /> – Tylko nie przesadź, Xenoviu!<br /> <br /> Robi się strasznie, kiedy idziesz na całość! Cóż, ale to właśnie dzięki temu jesteś taka niezawodna!<br /> <br /> – Od teraz dobrze się mną opiekuj! – powiedziałem do Ravel, która od teraz też jest moją podwładną.<br /> <br /> Ravel starała się być silna, mimo że miała łzy w oczach.<br /> <br /> – Oczywiście. Dam z siebie wszystko dla mojego Króla, Iseia-sama, jako jego menadżer i podwładna.<br /> <br /> Tak, dam z siebie wszystko, aby dopasować się do standardów mojej menadżer, Ravel!<br /> <br /> Mam Ravel skinęła głową, kiedy przyglądała się temu wszystkiemu, po czym odezwała się do mnie:<br /> <br /> – Więc powierzam ci moją córkę na wieczność. Ja też będę musiała przygotować ceremonię waszego ślu....<br /> <br /> – O-Okaasama! To zbyt nagłe! Proszę, poczekaj dopóki nie skończę studiów! – odparła gwałtownie Ravel, zakrywając swojej mamie usta.<br /> <br /> Mama Ravel kaszlnęła, po czym zbliżyła usta do mojego ucha z poważnym wyrazem twarzy:<br /> <br /> – ……Powiem ci jedną rzecz o mojej córce – wyszeptała. – Prawdziwa natura Ravel to ścieżka wszechwładzy. Ścieżka do której łatwo sobie zrazić ludzi, poprzez rządzenie światem za pomocą siły militarnej i mądrości. To jak olej i woda w porównaniu do ciebie, którego prawdziwą naturą jest ścieżka sprawiedliwości, gdybyś rządził światem.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……Prawdziwą naturą Ravel jest ścieżka wszechwładzy? Innymi słowy stworzy najwyższego władcę?<br /> <br /> Mama Ravel postukała w moją pierś palcem.<br /> <br /> – Jeśli będziesz polegał na Ravel, to wtedy zdecydowanie wejdziesz na ścieżkę wszechwładzy. Więc mówię ci, abyś nie popełnił błędu w tym, jak się nią posłużysz. Powód dla którego odebrałam Ravel Raiserowi był taki, że uznałam iż wykorzysta ją w zły sposób, nawet jeśli wiedział o jej talentach – powiedziała z wymownym uśmiechem<br /> <br /> ……O czym ona mówi?<br /> <br /> Ravel i ścieżka wszechwładzy…… Teraz mogę tylko przekrzywiać głowę w zakłopotaniu.<br /> <br /> Irina, która przyglądała się temu wszystkiemu, przybrała taki wyraz twarzy, jakby podjęła jakąś decyzję.<br /> <br /> – ……Więc Xenovia i Asia trafiły do Iseia-kun…… Tak, już prawie czas, abym podjęła decyzję.<br /> <br /> ……Irina, zastanawiam się, czy ta wymiana nie podsunęła jej jakiegoś pomysłu.<br /> <br /> W każdym razie udało mi się właśnie zdobyć trójkę sług.<br /> <br /> – Tak więc Hyoudou Isseiu, zdobyłeś status wysokoklasowego diabła, którego tak pragnąłeś. Sądzę jednak, że twoje cele w ogóle się nie zmieniły, prawda? – zapytał mnie nagle Raiser.<br /> <br /> Och, więc pytasz mnie o coś takiego!<br /> <br /> – Oczywiście że nie mogę się doczekać wystawnej uczty! Piękne kobiety i dziewczyny! Piersi, piersi, Król Haremu z tyloma marzeniami! – powiedziałem szczęśliwym tonem ze zboczoną miną.<br /> <br /> Oczywiście że mój główny cel się nie zmienił. Trenowałem tak ciężko, aby go osiągnąć i dalej muszę walczyć z silnymi wrogami, mimo że prawie straciłem życie.<br /> <br /> Ale w ciągu ostatniego roku zyskałem więcej ambicji.<br /> <br /> – ……Cóż, tak było na początku. Ale teraz moim najważniejszym celem jest spokojne życie z moimi przyjaciółmi i rodziną. Tak chciałbym zrobić i mam nadzieję że tak właśnie będzie – oznajmiłem.<br /> <br /> To z czego zdałem sobie sprawę podczas walk ze złymi draniami jest to, jak ważnie jest twoje codzienne życie. A ponadto jak ważny jest pokój. Co ważniejsze, jeśli nie możesz żyć spokojnie, to nie możesz też robić zboczonych rzeczy!<br /> <br /> – Ach, poza tym jest jeszcze jedna rzecz, którą chcę dodać.<br /> <br /> Uniosłem palce w górę i złożyłem przysięgę.<br /> <br /> – Jeśli są tacy, którzy chcą skrzywdzić moich rodziców, to wtedy zdecydowanie ich pokonam, nawet jeśli są bogami – oznajmiłem wszystkim z determinacją.<br /> <br /> Tak, zdecydowanie nie wybaczę tym, którzy krzywdzą ważnych dla mnie ludzi, albo robią zamęt na naszym spokojnym świecie, nawet jeśli są bogami.<br /> <br /> Wojna ze Smokami Zła wystarczyła, aby zmienić moje wartości.<br /> <br /> Raiser uśmiechnął się szeroko, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Z pewnością nauczyłeś się dobrze mówić. Wygląda na to, że mogę ci powierzyć Ravel. Więc dołączysz do nas, prawda? – powiedział, otaczając moją szyję ramieniem. – Międzynarodowy Turniej. Z naszej rodziny będą w nim uczestniczyć mój najstarszy brat i moja drużyna. Uznałem że koniecznie muszę wziąć udział, choćby nie wiadomo jak trudno byłoby mi zwyciężyć. Możliwość oficjalnej walki z istotami boskiej klasy jest tak niespodziewaną sytuacją, której nigdy byś się nie mógł spodziewać.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……O rany. Nawet on poruszył ten temat. Do tego też bierze udział. Nawet jeśli ma małe szanse na zwycięstwo, to dalej uważa że wzięcie w nim udziału ma sens.....<br /> <br /> Raiserze Feneks, zarówno twoje ciało jak i dusza płonął z gorąca…… Zupełnie jak u prawdziwego feniksa. Naprawdę zaczynam myśleć, że walka z tobą w przeszłości była wspaniałym doświadczeniem.<br /> <br /> – Wierzę że weźmiesz udział jako Król. Nie, mam taką nadzieję. I jeśli będę mógł stoczyć z tobą walkę…… Spal mnie wtedy Sekiryuuteiu. Będę czekał! – powiedział Raiser, mierzwiąc mi włosy.<br /> <br /> He he, bądź poważny.<br /> <br /> Nawet on mnie o to pyta. Cóż, sądzę że to nieuniknione, że takie osoby jak on będą mnie teraz o to ciągle pytały.<br /> <br /> Raiser i jego mama opuścili pokój o po tym, jak pożegnali się z nami po dokonaniu wymiany.<br /> <br /> To się wydarzyło, kiedy załatwiliśmy już nasze sprawy i ruszyliśmy w stronę sali, gdzie miało się odbyć przyjęcie.<br /> <br /> Znów powitaliśmy gościa.<br /> <br /> To chłopiec który wyglądał jak gimnazjalista o czarnych włosach, mających niebieskie zabarwienie. Miał dobrze zbudowaną twarz.<br /> <br /> Myślałem że to syn bogatej rodziny, który się zgubił, ale gdy nasze oczy się spotkały.....<br /> <br /> Instynkt dał mi znać, że mój wewnętrzny alarm ostrzegawczy wył właśnie z całych sił.<br /> <br /> Jego oczy sprawiały wrażenie, jakby był w stanie prześwietlić mnie na wylot. Strach, zagrożenie i dreszcze, których przez niego doznałem, dawały uczucie, jakby był w stanie przejąć kontrolę zarówno nad moim ciałem, jak i umysłem…… To się zresztą tyczyło nie tylko mnie. Pozostali (oprócz moich rodziców) wyczuli od chłopca boskość i nieograniczoną wyższość i zamiast zachować czujność, po prostu się trzęśliśmy.<br /> <br /> – Hmm…… Spotykam ich po raz pierwszy, ale widzę twarze tych, o których słyszałem plotki i tych, o których nie słyszałem. Mimo tego muszę pogratulować. Gratuluję ci zostania wysokoklasowym diabłem, Sekiryuuteiu – powiedział chłopiec cicho chichocząc, po czym zaczął klaskać.<br /> <br /> Za jego plecami pojawili się Maou Ajuka Belzebub-sama i nieznany mężczyzna, który był brany w sari.<br /> <br /> To nie jest bezdenna boskość, jak w przypadku chłopca, ale całe ciało nieznanego mężczyzna także emanowało nieprawdopodobną boskością i dalej wydzielało przytłaczającą aurą. Jest przystojnym mężczyzną, z długimi, czarnymi włosami i blado-białą skórą, mimo że jest dobrze zbudowany. Ma też ostry wzrok i po tym jak przyjrzał się nam wszystkim, ponownie przeniósł na mnie swoje spojrzenie.<br /> <br /> – ………Hmm, więc to jest Issei, Sekiryuutei Płonącej Prawdy, który pokonał Lokiego i Apophisa.<br /> <br /> Wyglądał tak, jakby mnie obserwował i był teraz zadowolony z tego, co zobaczył.<br /> <br /> – Ajuka-sama – Rias wymówiła imię Belzebuba-sama.<br /> <br /> Belzebub-sama uniósł rękę w powietrze, jakby chciał powiedzieć „Nie ma powodów do niepokoju”.<br /> <br /> – Rias, ta osoba chciała was wszystkich poznać, więc przyprowadziłem go tutaj, nawet jeśli było to nagłe – powiedział Belzebub-sama, po czym przedstawił go nam. – Oto Śiwa-sama.<br /> <br /> [———!?]<br /> <br /> ……O mój boże……!<br /> <br /> ……Bóg Zniszczenia, który jest w innej lidze niż reszta bogów i jeśli wyłączyć z rankingu Wielkiego Czerwonego i Ophis, można powiedzieć, że jest najsilniejszy na świecie……!<br /> <br /> Wszyscy są w kompletnym szoku (jednak moi rodzice stali oniemiali, gdyż nie wiedzieli co się dzieje!)!<br /> <br /> ……Co ważniejsze, przyszedł na moją ceremonię!? Ile uwagi dzisiaj do siebie przyciągam!?<br /> <br /> – Jak się macie, D×D……a może powinienem raczej powiedzieć frakcjo z Akademii Kuou. Nazywam się Śiwa i jestem jednym z trzech Trimurti&lt;ref&gt;Trimurti – w hinduizmie wyobrażenie trzech aspektów boga w formach Brahmy, Wisznu i Śiwy. Każda z postaci ma określoną rolę do spełnienia w cyklu życia wszechświata: Brahma go stwarza, Wisznu utrzymuje, a Śiwa unicestwia.&lt;/ref&gt;. Sadzę że od teraz będziemy się częściej widywać, więc chciałem się z wami przywitać – powiedział chłopiec, Śiwa, uśmiechając się do nas.<br /> <br /> Wyciągnął swoją dłoń……którą uścisnąłem, mimo że cały się trząsłem.<br /> <br /> – D-dziękuję ci za to……<br /> <br /> ……Ściskam dłoń Bogu Zniszczenia……<br /> <br /> Nagle ten wysoki mężczyzna, który wyglądał na ochroniarza, odezwał się do mnie:<br /> <br /> – Pozwól że i ja ci pogratuluję z okazji twojego awansu na wysokoklasowego diabła.<br /> <br /> – ……T-ty jesteś, umm.<br /> <br /> – To młody książę Asurów – przedstawił go mnie Śiwa.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> …………Ha ha ha, teraz zaniemówiłem. Tym razem Książę Asurów!<br /> <br /> Książę Asurów wyciągnął rękę i przedstawił się.<br /> <br /> – Nazywam się Mahabali&lt;ref&gt;Mahabali to król Asurów, złych istot, z mitologii hinduskiej.&lt;/ref&gt;. Miło mi was poznać – powiedział Książę Asurów, Mahabali, gdy ściskał moją dłoń. – Zwłaszcza ciebie, Hyoudou Isseiu, naprawdę chciałem cię spotkać. Wieści o twoich czynach podczas wojny ze Smokami Zła dotarły także i do moich uszu. Ja też chciałem walczyć wraz z tobą przeciwko Trihexie.<br /> <br /> – P-pochlebiasz mi…… – mogłem mu tylko odpowiedzieć w taki sposób, uśmiechając się wymuszenie!<br /> <br /> To z powodu dwóch bogów……ważnych bogów, którzy przebyli całą drogę aż tutaj, aby tylko się ze mną przywitać! Mogę się tylko czuć zakłopotany tą sytuacją, która znacznie przekroczyła moje wyobrażenia!<br /> <br /> Śiwa zdawał się dobrze bawić, gdyż oparł brodę na dłoni.<br /> <br /> – Słyszałem że jesteś szczery na temat swoich seksualnych żądzy, ale w ogóle na takiego nie wyglądasz. Twoim marzeniem jest zostanie Królem Haremu, prawda?<br /> <br /> – C-cóż, jestem sławny z bycia zboczeńcem! Posiadam technikę Niszczyciela Szat, która niszczy ubrania kobiet oraz Poligloctwa, dzięki czemu mogę rozmawiać z ich piersiami! A teraz zastanawiam się, czy będę w stanie stworzyć taką technikę, która umożliwi mi widzenie przez kobiece ubrania!<br /> <br /> Czemu u licha opowiadam takie rzeczy Bogowi Zniszczenia i Księciu Asurów!<br /> <br /> Mahabali wziął moje słowa na serio, więc skinął głową z poważną wyrazem twarzy!<br /> <br /> Śiwa zdawał się jednak dobrze bawić.<br /> <br /> – Hmm, więc to tak. Z pewnością seksualne żądze były bezpośrednim źródłem powstania tych technik. Ale gdy patrzę na ciebie obecnie, sądzę że trudno by było je teraz stworzyć, gdyż nie czuję od ciebie takich seksualnych żądzy – powiedział Śiwa, po czym wycelował palec w mój nos. – Jednak czego od teraz pragniesz? Kobiet? A może sławy?<br /> <br /> – I-i jednego i drugiego! ……Czyż nie?<br /> <br /> Śiwa pokręcił głową, gdy usłyszał moje słowa.<br /> <br /> – Czy to jest to, czego pragniesz z głębi swojego serca? Czego najbardziej pragniesz? Nie pojedynczo, ale w całości – zapytał.<br /> <br /> Czego pragnę w całości, a nie pojedynczo……<br /> <br /> – ……Sądzę że pokoju. Chcę żyć w spokoju i bez wojen. Będę walczył dla tego celu z całych moich sił – odparłem od razu.<br /> <br /> Śiwa kiwnął głową, kiedy to usłyszał. Przyjrzał mi się wtedy, od czubka głowy, aż do stóp.<br /> <br /> – ……Rozumiem, więc to tak.<br /> <br /> Wygląda na to że jest coś, co go przekonało.<br /> <br /> – C-co masz na myśli? – zapytałem.<br /> <br /> Śiwa położył dłoń na mojej piersi.<br /> <br /> – Tak, po prostu unosi się tamtym wymiarze spokojnie, tak jak lubi, bez żadnych ograniczeń stawianych przez kogokolwiek. Ophis, mimo tego co się wydarzyło w przeszłości, cieszy się teraz pokojem, prawda? Jeśli dwie istoty, które mogą być uznane za twoich drugich rodziców, szukają pokoju, to nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby to zmieniło twoją prawdziwą naturę, skoro zostałeś stworzony przez ich moce. Wygląda na to, że masz wielki wpływ zarówno na Wielkiego Czerwonego, jak i Ophis, ale przeciwna opcja także jest prawdopodobna. Obecny ty chce żyć bardziej, niż ktokolwiek inny. Innymi słowy dajesz z siebie wszystko, aby chronić swoje spokojne życie. Jeśli naprawdę chcesz zostać Królem Haremu, to możesz nie być w stanie posunąć się dalej, jeśli nie uregulujesz swoich myśli.<br /> <br /> Więc twierdzi że pragnę pokoju bardziej niż ktokolwiek inny z powodu wpływu Wielkiego Czerwonego i Ophis.<br /> <br /> ……Co ważniejsze ten Bóg Zniszczenia wie, gdzie mieszka Ophis, hę. Powiedział mu o tym Belzebub-sama, czy Azazel-sensei……<br /> <br /> – To także wpływ nieskończoności i marzenia, ale ty również poszukujesz pokoju, prawda? Nieskończoność, jak synergia, może wzmacniać to pragnienie jeszcze bardziej. Można powiedzieć, że to cena zdobycia potężnych mocy i możliwości. Sądzę że głęboko wewnątrz siebie powstrzymujesz się od płodzenia dzieci, dopóki nie wygrasz pokoju własnymi rękoma. Można powiedzieć, że to okowy karmy. Nie ma możliwości, aby były człowiek rozbroił moce dwóch smoków boskiej klasy – dodał Śiwa.<br /> <br /> ……To uczucie kłębi się wewnątrz mnie. Moje mieszane uczucia faktycznie pochodzą z…… Więc mówisz mi że mogę celować w zostanie Królem Haremu po tym, jak wygram pokój własnymi rękoma……?<br /> <br /> ……Czy to o to chodzi, Wielki Czerwony? Ophis? Niebiański Smok który szuka pokoju…… ……Rozumiem. Tak może być. Zarówno Wielki Czerwony jak i Ophis żyją beztrosko. Próbują żyć w taki sposób. Dwa smoki, które są nazywane najsilniejszymi, chcą się cieszyć pokojem. Nie, one cieszą się pokojem.<br /> <br /> Oba smoki są jak moi rodzice. Jeśli szukają pokoju, to nie można nic na to poradzić że ja, który jestem ich dzieckiem, znajduje się pod ich wpływem……<br /> <br /> Śiwa roześmiał się z rozbawieniem, kiedy zobaczył że się nad tym zastanawiam.<br /> <br /> – Osoba której istnienie brzmi jak żart, skoro posiada moc dwóch smoków, które przewyższają moją siłę, a mimo tego pragnie pokoju bardziej, niż ktokolwiek inny, a jego celem jest zostanie Królem Haremu, hę. …….Fufufu, przyciągnąłeś moje zainteresowanie – oznajmił Śiwa, po czym zwrócił się do Belzebub-sama. – Ajuka, pamiętasz warunek, który postawił mi Azazel, prawda?<br /> <br /> – ……Przypuszczam że chodzi o to, że przygotujemy wszystko, o co poprosisz? – zapytał Belzebub-sama.<br /> <br /> Śiwa skinął głową.<br /> <br /> – Tak, o to chodzi. Sekiryuuteiu.<br /> <br /> – Ech? Ach, tak?<br /> <br /> – Co powiesz na walkę pod moimi rozkazami? – zapytał mnie Śiwa wprost.<br /> <br /> [———!?]<br /> <br /> Ta propozycja zszokowała zarówno mnie, jak i moich towarzyszy!<br /> <br /> – Ach, nie zrozum mnie źle. Nie mówię mu, aby porzucił twoją grupę, Rias Gremory. Czy nie mógłby po prostu dołączyć do mojej armii, jeśli w naszej mitologii wybuchnie wojna? Dokładnie o coś takiego mi chodziło. Mógłby to zrobić nawet ze swoimi towarzyszami. W końcu wszyscy jesteście bardzo obiecującymi ludźmi, prawda? – oznajmił Śiwa Rias.<br /> <br /> – Śiwa-sama! Przecież to jest....! – Belzebub-sama próbował coś powiedzieć, ale Śiwa uciszył go ruchem ręki i przemówił ponownie.<br /> <br /> – Jesteście świadomi tego że Śakra, Indra, zwiększa swoje siły aby mnie pokonać, prawda? Zebrał już pod swoimi rozkazami dobrych wojowników i zamierza wyzwać mnie do walki. Przypuszczam że ten dzień nadejdzie już niedługo. Możliwe że podejmie działania podczas nadchodzącego turnieju. Wiecie że służą mu Cao Cao i pierwszy Sun Wukong, prawda? Więc to naturalne, że także chcę mieć po mojej stronie silne pionki.<br /> <br /> – Śiwa-sama…… – odezwał się ponownie Belzebub-sama, ale Śiwa wzruszył tylko ramionami.<br /> <br /> – Nie mówię ci abyś porzucił grupę Rias Gremory. Wiecie jednak że Indra już rozpoczął swoje działanie i szuka teraz tylko okazji do rozpoczęcia następnej „fazy”? Im wcześniej więc złożę ci moją ofertę, tym lepiej.<br /> <br /> – Sekiryuuteiu, my, Asury, postanowiliśmy już, że będziemy walczyć u boku Śiwy-sama. Jeśli do nas dołączysz, to wtedy nie będziemy się już mogli czuć bardziej pewnie. Więc jak? Dołączysz pod rozkazy Śiwy-sama i będziesz walczył u mojego boku? Pokonanie Indry razem z nami z pewnością będzie świetną rozrywką – tym razem odezwał się do mnie ochroniarz Śiwy, Książę Asurów Mahabali. Dlaczego oni mówią tylko do mnie!?<br /> <br /> Nagle z całego ciała Mahabaliego buchnęła wściekła atmosfera. Nagle wszystkie przedmioty w pokoju, takie jak stoły i kubki, zaczęły drżeć i pękać.<br /> <br /> – Nie daruję Indrze. Mój ojciec Wajroczana, został zabity przez Śakrę, którym jest przecież Indra……! Waruna-sama, który jest obecnym Królem Asurów, mówi mi żebym się uspokoił, ale ta złość jest czymś, czego nie mogę pohamować!<br /> <br /> ……Jego głos i postępowanie było przepełnione intensywnością i wściekłością. Cała jego twarz była pokryta złością.<br /> <br /> Śiwa wyciągnął w moją stronę rękę.<br /> <br /> – Isseiu, Sekiryuutei Płonącej Prawdy, dołącz do moich sił. Jeśli jesteś sługą Księżniczki Zniszczenia……nie, właściwie jesteś smokiem, który znacznie przewyższa diabła. Czy otrzymanie ochrony od Boga Zniszczenia nie byłoby interesujące?<br /> <br /> ……Co za szalona oferta. Prawdę mówiąc to brzmi jakby było nie z tego świata, więc nie mogę się zdecydować. Wiem że nie mogę przyjąć jego oferty lekkomyślnie. Gdyby tu był Azazel-sensei, to na pewno ingerowałby w tą rozmowę, ale już go tutaj nie ma.<br /> <br /> Od teraz sam muszę decydować co powiem.<br /> <br /> – ……Chcesz walczyć z Śakrą? – zapytałem Śiwy.<br /> <br /> Śiwa parsknął śmiechem.<br /> <br /> – To nie byłby zły pomysł. Jednak zwykła wojna by mnie znudziła. Wolałbym więc przygotować coś bardziej interesującego. Cóż, wolałbym jednak nie wszczynać brudnej wojny po tak długim czasie – oznajmił w taki sposób, jakby chciał uniknąć poważnej odpowiedzi. – Isseiu, Sekiryuuteiu Płonącej Prawdy. Zapamiętaj to. Od teraz istoty boskiej klasy będą się pojawiały zarówno przed tobą, jak i Hakuryuukou Porannej Gwiazdy, niezależnie od tego, czy będą przyjaciółmi, czy wrogami. Oba wasze powiązania i bitwy angażowały wiele istot boskiej klasy. Obaj zaprezentowaliście wiele osiągnięć. Możesz być smokiem, który kocha kobiety i pokój bardziej, niż cokolwiek innego. Nie, na pewno tak jest. Z tego powodu dokonałeś tylu cudów. Ale wiesz, myślę że znajduje się za tym kolejny powód.<br /> <br /> Śiwa zmrużył oczy, jakby zobaczył coś interesującego.<br /> <br /> – Lubisz silne osoby, prawda? Oczywiście włączając w to twoich przyjaciół, ale nawet jeśli są to twoi wrogowie, to uwielbiasz walczyć z wojownikami o silnej wierze bardziej, niż cokolwiek innego. Lubisz zarówno z nimi walczyć, jak i się im przyglądać. Oprócz zainteresowania kobietami, podczas ostatniego roku zacząłeś się też interesować walką z silnymi ludźmi, prawda?<br /> <br /> ———!<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……Zastanawiam się dlaczego. Rok temu pragnąłem tylko własnego haremu, ale teraz......<br /> <br /> Mimo że chcę odrzucić słowa Śiwy, to nie mogę się do tego zmusić. Nie, głęboko wewnątrz mnie jest pewna część, która chce się na to zgodzić.<br /> <br /> Tak, wraz ze zboczonymi myślami, zostałem oczarowany przez „siłę” i zacząłem szaleć na tym punkcie, gdy przeszedłem przez bitwy z Raiserem, Grupą Sitri, Sairaorgiem-san i wieloma silnymi przeciwnikami.<br /> <br /> Zacząłem lubić pokonywanie silnych wrogów w zajadłych bitwach równie mocno, co miętoszenie kobiecych piersi.....<br /> <br /> Najwyraźniej Śiwa wziął moje milczenie za zgodę i uśmiechnął się szeroko. Zaczął klepać mnie po plecach.<br /> <br /> – Jeśli zaś chodzi o Międzynarodowy Turniej Królewskiej Gry, który będę sponsorował. Planuję nazwać go Pucharem Azazela, na cześć jednego z bohaterów Wojny ze Smokami Zła. Odwalił całą robotę za naszymi plecami, jeszcze zanim turniej się zaczął. Nie uważacie że ta nazwa pasuje?<br /> <br /> Puchar Azazela. Tak będzie się nazywał Międzynarodowy Turniej Królewskiej Gry.<br /> <br /> – Pojawią się też silni ludzi, których lubisz. Wielu z tych silnych wojowników lubi też ciebie. W turnieju wezmą udział wszyscy, którzy wymieniali z tobą ciosy. Więc czy widząc to zamierzasz stanąć z boku i obgryzać paznokcie? – kontynuował Śiwa.<br /> <br /> – Ja też biorę udział. Jeśli też to zrobisz, to stoczmy wtedy pojedynek. Zrozumiałem to, kiedy cię dzisiaj spotkałem. Pojedynek z tobą tobą byłby rzeczą, po której nie mógł bym już prosić o nic więcej – oznajmił mi wprost Mahabali.<br /> <br /> Nigdy bym nie pomyślał, że nawet bóg mnie o to spyta. Ilu ludzi się właściwie za mną ugania?<br /> <br /> Nagle Śiwa spojrzał w kierunku drzwi.<br /> <br /> – Nie masz nic do powiedzenia? Panie zabójco wysłany przez Śakrę.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> Słowa Śiwy wszystkich zaalarmowały. Za drzwiami jest zabójca wysłany przez Śakrę!? W ogóle tego nie zauważyłem! Więc mówisz mi, że nas podsłuchiwał!?<br /> <br /> Tym który otworzył drzwi, był Cao Cao! T-ten gość zdecydowanie może być zabójcą nasłanym przez Śakrę, ale nigdy bym się nie spodziewał, że go tutaj zobaczymy!<br /> <br /> – Wybacz, Śiwa-sama. Nie miałem zamiaru się ukrywać, ale nie chciałem przeszkadzać wam w rozmowie – powiedział Cao Cao, wzruszając ramionami.<br /> <br /> – Fufufu, przyszedłeś zobaczyć Sekiryuuteia, prawda? – zapytał Śiwa.<br /> <br /> – Tak – odpowiedział Cao Cao, po czym przeniósł na mnie swój wzrok. – Kto by pomyślał, że nawet Śiwa-sama poczuje coś do ciebie. Doprawdy, za każdym razem gdy cię spotykam, coraz bardziej dorastasz.<br /> <br /> – Nigdy bym nie pomyślał, że też przyjdziesz. Chciałeś zobaczyć moją ceremonię? Jednak nie jesteś typem osoby, która składa gratulacje.<br /> <br /> – Masz rację. Przyszedłem obserwować twoją ceremonię w imieniu Śakry. Chociaż pomyślałem, że to dobra okazja. Jest coś, co muszę ci powiedzieć – oznajmił Cao Cao z bohaterskim wyrazem twarzy. – Ja też wezmę oczywiście udział w turnieju. Dostałem na to pozwolenie od Śakry. Sam mam zamiar rzucić wyzwanie, aby zobaczyć jak daleko posunie się moja moc wraz z moją drużyną, którą przygotowałem. A jeśli moje życzenie, aby stoczyć z wami rewanż, zostanie spełnione, to wtedy nie będę mógł prosić o nic więcej.<br /> <br /> Cao Cao odwrócił się wtedy i rzucił mi przez plecy:<br /> <br /> – Wysokoklasowy diable, Hyoudou Isseiu. Naprawdę chcę rozgromić twoją drużynę. Zawsze tęskniłem za tobą i Valim.<br /> <br /> Po tych słowach Cao Cao wyszedł.<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……Cholera, muszę wziąć to pod uwagę. Wszyscy ci goście są……!<br /> <br /> Osoby które do mnie mówią, są pełne chęci do walki i obserwują mnie. Co więcej bóg zwany Śiwą, Książę Asurów, Cao Cao i Raiser patrzą bezpośrednio na mnie, a nie jak na podwładnego Rias.......<br /> <br /> ……Te emocje narastają wewnątrz mnie.<br /> <br /> Międzynarodowy Turniej, w którym zmierzą się najsilniejsi. I moja własna drużyna, hę.<br /> <br /> Nagle rzecz którą mi powiedział Śiwa, zakotłowała się wewnątrz mnie:<br /> <br /> ''Lubisz silne osoby, prawda?''<br /> <br /> ……Tak, z pewnością! Wokół mnie jest za dużo wspaniałych gości, którzy przykuwają moją uwagę, przez co chcę wziąć ich sobie za cel i ich przewyższyć!<br /> <br /> Mocno mnie to rozpaliło. Ogień który zapłonął w moim sercu, stawał się coraz silniejszy.<br /> <br /> Po tym jak Cao Cao wyszedł, Śiwa i Mahabali też najwyraźniej zakończyli swoje sprawy, gdyż odeszli razem z Belzebubem-sama.....<br /> <br /> Nieoczekiwani goście pojawiali się dalej. Wszyscy się uspokoiliśmy i poszliśmy po przyjęciu do domu.<br /> <br /> Patrzyłem przez okno, gdy wracaliśmy pociągiem do domu.<br /> <br /> ……Wtedy zobaczyłem stadion.<br /> <br /> ……Tutaj rozegra się gra.<br /> <br /> Wszystkie te frustracje zebrały się wewnątrz mnie.....<br /> <br /> Moja własna drużyna......<br /> <br /> Wojownicy którzy się przede mną pojawią, poszukują mnie......<br /> <br /> Zostałem wysokoklasowym diabłem.......<br /> <br /> Jestem Pionem Rias, ale.......jestem też Królem.<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……To nie jest zwykła Królewska Gra. To Międzynarodowy Turniej……<br /> <br /> ……Abym nie wziął udziału, podczas gdy ci wszyscy ludzie których znam, będą uczestniczyli…<br /> <br /> …....Nie ma mowy, abym na to pozwolił!<br /> <br /> Walka przeciwko niemu, a także przeciwko tamtemu. To frustrujące, że ktoś inny mi to zabierze.<br /> <br /> Czy mogę po prostu stać i patrzeć jak goście, z którymi walczyłem, zostają pokonani przez kogoś innego niż ja!?<br /> <br /> Teraz zauważyłem, że ponownie stoję na nowej linii startu.<br /> <br /> Czuję się właśnie, jakby moja płonąca dusza miała spalić moje ciało. Nagle ktoś się do mnie zbliżył.<br /> <br /> To Asia, Xenovia i Ravel.<br /> <br /> Cała trójka patrzyła na mnie z determinacją.<br /> <br /> – ……Ise, podjęłam decyzję – powiedziała Xenovia bohatersko.<br /> <br /> Asia przytaknęła jej poważnie.<br /> <br /> – Tak, myślę tak samo jak Xenovia-san. Będę podążać ścieżką, którą wybrał Ise-san. Jestem twoim Gońcem.<br /> <br /> – A więc, Ise-sama, czy w twojej głowie nie kołacze się coś, co zostało rozbudzone? – zapytała mnie poważnie Ravel.<br /> <br /> ……Rany, wszystkie znacie mnie tak dobrze……<br /> <br /> – ……Asiu, Xenoviu i Ravel. Możecie przez chwilę posłuchać, co mam do powiedzenia?<br /> <br /> Wtedy podzieliłem się moimi myślami z pierwszymi członkiniami mojego parostwa.......<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_School_DxD_Tom_22_Żywot_1|Żywotu Pierwszego]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_School_DxD_Tom_22_Żywot_3|Żywotu Trzeciego]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_School_DxD_Tom_22_%C5%BBywot_2&diff=521680 2017-06-26T14:43:36Z

<p>95.108.35.236: /* Część 1 */</p> <hr /> <div>==Żywot 2: I tak oto stałem się wysokoklasowym diabłem==<br /> ===Część 1===<br /> ''Następnego dnia, dzień przed ceremonią awansu na wysokoklasowego diabła.''<br /> <br /> Przebywam obecnie z pewną osobą i wraz z nią odwiedzam opustoszałą Akademię Kuou.<br /> <br /> – Och, więc to jest Akademia Kuou!<br /> <br /> Tą podekscytowaną osobą, która ogląda szkolny budynek, jest dziewczynka z lisimi uszami, Kunou.<br /> <br /> Od nowego semestru Kunou dołączy do wydziału gimnazjalnego Akademii Kuou. Przyjechała tu z Kioto, gdyż chciała zobaczyć szkołę.<br /> <br /> Jednak obecnie pokazuję jej nasze liceum, do którego wszyscy chodzimy. Przyszliśmy tu, gdyż je także chciała obejrzeć.<br /> <br /> Podstawówka i gimnazjum znajdują się w tym samym kompleksie. Liceum i uczelnia znajdują się kawałek dalej. Planujemy iść na uczelnię, gdy się już tutaj rozejrzymy. Rias i Akeno-san będą tam niedługo uczęszczały. Mogę więc sprawdzić i tamto miejsce, chociaż byłem już tam kilka razy, gdy załatwiałem różne sprawy.<br /> <br /> Kunou ma już na sobie szkolny mundurek. Jest jednak inny od tego, który noszę i z pewnością ma odświeżające uczucie. Cóż, dołączyłem do Akademii Kuou jako licealista, więc to oczywiste że nie zaznajomiłem się z mundurkiem z niższych poziomów.<br /> <br /> Z tego co słyszałem, Kunou będzie mieszkać w Rezydencji Hyoudou od lata. Będzie chodzić do gimnazjum, jak już tutaj zamieszka i przyzwyczai się do mieszkania w tym miejscu.<br /> <br /> Nagle, kiedy ja i Kunou oglądaliśmy szkolny budynek z zewnątrz, spotkaliśmy kogoś znajomego.<br /> <br /> – Ach, Zenkaichou Sona.<br /> <br /> To była przewodnicząca Sona. Przyglądała się szkolnemu budynkowi od strony bramy wejściowej.<br /> <br /> Usłyszała nas i uśmiechnęła się na nasz widok.<br /> <br /> – Och, Ise-kun. Jak się masz. Och, to musi być księżniczka z Kioto, jak sądzę? Z tego co pamiętam, to od wiosny będziesz chodziła do gimnazjum.<br /> <br /> Kunou skinęła głową.<br /> <br /> – Przypuszczam że jesteś Sitri-dono. Jestem córką Yasaki, która jest przywódczynią youkai w Kioto i nazywam się Kunou. Cieszę się ze mogłam cię poznać.<br /> <br /> Zenkaichou odpowiedziała na jej oficjalne przywitanie i pozdrowiła ją.<br /> <br /> – Korzystam z moich wolnych dni, aby rozejrzeć się po Akademii Kuou – powiedziała Zenkaichou, ponownie patrząc w stronę budynku. Miała zmrużone oczy, jakby odczuwała nostalgię. – Bardzo dobrze pamiętam, kiedy przyszłam tu po raz pierwszy. Rias mnie tutaj przyprowadziła.<br /> <br /> Myślę że Rias powiedziała mi już o tym wcześniej. Najwyraźniej zmusiła ją do przyjścia tutaj, gdy nie kręciło się tu za wielu ludzi i pokazała jej całe to miejsce.<br /> <br /> – Jestem pewna że Rias chciała mi pokazać szkołę do której będzie uczęszczała, gdyż byłam jej przyjaciółką z dzieciństwa. Wciąż pamiętam jaką miała szczęśliwą twarz, gdy pokazywała mi całe to miejsce – powiedziała Zenkaichou.<br /> <br /> – Zapisałaś się tutaj po wpływem sugestii Rias? – zapytałem.<br /> <br /> – Rias nie zasugerowała mi tego, ale to miejsce zauroczyło mnie, gdy je oglądałam. Postanowiono już, że będę uczęszczała do liceum w Zaświatach, ale przeniosłam moje papiery tutaj. Mina mojej siostry, kiedy ta się o tym dowiedziała, była bezcenna, ufufu – odpowiedziała mi Zenkaichou, po czym zachichotała i spojrzała, a następnie kontynuowała z delikatnym wyrazem twarzy. – W ciągu tych trzech lat wydarzyło się wiele rzeczy. A gdy zostałam trzecioklasistka, niespodzianka goniła niespodziankę.<br /> <br /> Zenkaichou miała swoje własne trzy lata tutaj. Spotykały ją zupełnie inne doświadczenia niż Rias.<br /> <br /> A Lewiatana-sama, która obserwowała ją ciepłym wzrokiem przez te trzy lata, już tutaj nie ma. Obecnie toczy walkę z Trihexą w bardzo długiej bitwie w odizolowanym miejscu.<br /> <br /> Według słów Rias, smutek który odczuwała Zenkaichou, był czymś, czego nie można było opisać słowami.<br /> <br /> Sona, Zenkaichou była bardzo związana ze swoją siostra, która przez większość czasu nie zachowywała się poważnie…… Jednak martwi się o Lewiatana-sama bardziej, niż ktokolwiek inny, a kocha ją i szanuje także bardziej niż ktokolwiek inny.<br /> <br /> Słyszałem że najbardziej smuci ją właśnie to, że jej siostra nie będzie mogła zobaczyć jak kończy szkołę.<br /> <br /> Jestem pewien że Lewiatan-sama chciałaby zobaczyć jak jej siostra lśni na ceremonii zakończenia szkoły……<br /> <br /> Nagle pojawił się nowa osoba.<br /> <br /> – Ach, tutaj jesteś Kaichou.<br /> <br /> To Saji. Najwyraźniej przyszedł tutaj po nią.<br /> <br /> – Coś się stało, Saji? – zapytała Zenkaichou.<br /> <br /> – Wygląda na to, że sprawa z wcześniej może zostać załatwiona. Tsubaki-san prosiła mnie żebym cię znalazł – odparł Saji.<br /> <br /> Nagle Zenkaichou poprawiła okulary i z powrotem przybrała swoją chłodną postawę.<br /> <br /> – Więc to tak. Skoro się już tutaj rozejrzałam, to powinniśmy wracać. Tak więc Ise-kun, gratuluję ci z okazji twojego awansu. Pojawię się na ceremonii.<br /> <br /> – D-dziękuję.<br /> <br /> Zenkaichou odeszła.<br /> <br /> – Och tak. Hyoudou, słyszałem o twoim awansie na wysokoklasowego diabła. Gratuluję! W przyszłości także uzyskam ten status! – pogratulował mi Saji z uśmiechem i poklepał mnie po plecach.<br /> <br /> – Cóż, ciągle nie mogę w to uwierzyć……ale dziękuję.<br /> <br /> – Tak przy okazji, Hyoudou......... – oznajmił nagle Saji z poważnym wyrazem twarzy.<br /> <br /> – Hmm? O co chodzi?<br /> <br /> – Co zamierzasz zrobić z turniejem? My zdecydowanie weźmiemy w nim udział. Ja będę walczył pod rozkazami Sony-kaichou, jako jej Pion. Zamierzasz walczył pod rozkazami Rias-senpai? A może.......<br /> <br /> Pewnie pyta, czy wezmę udział jako Król z własną drużyną.<br /> <br /> – Pytasz o to samo co Vali. Cóż, kto wie – odparłem wymijająco.<br /> <br /> – Ja mam zostać awansowany na średnioklasowego diabła – powiedział Saji patrząc w niebo.<br /> <br /> – Naprawdę? Gratuluję! – powinszowałem mu z głębi mojego serca.<br /> <br /> Wow, to dobre wieści! Cóż, w końcu przetrwał tyle ciężkich bitew! Ponadto słyszałem że największym osiągnięciem Grupy Sitri była bitwa o zamek Wielkiego Króla Baela, który został napadnięty przez trzeciego najlepszego gracza w Królewską Grę.<br /> <br /> Słyszałem że zostali pochwaleni nie tylko przez frakcję Wielkiego Króla, ale też frakcję Maou. A to rzadka okazja, aby oba stronnictwa zgadzały się w jakiejś sprawie.<br /> <br /> Skoro członkowie naszego parostwa mają awansować, to awans Sajiego także nie jest niczym dziwnym.<br /> <br /> – Tsubaki-san też dostała propozycję awansu, ale sądzę że bitwy w których walczyliśmy jako członkowie D×D, odegrały w tym największą rolę – powiedział Saji trwożnie. Następnie odetchnął głęboko i zadał kolejne pytanie, patrząc mi prosto w oczy. – Ty……stałeś się moim celem, który jednak poszedł znacznie dalej ode mnie, ale dlatego właśnie...... Nie jestem pewien, czy mogę z tobą walczyć, ale pokaż mi swoją „grę”. Nie zamierzasz poszaleć w Królewskich Grach? Jako równorzędny Pion, chcę stanąć na tej samej scenie co ty…… Naprawdę chcę!<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……Wysłuchałem pełnych pasji słów od Sajiego, który jest takim samym Pionem co ja!<br /> <br /> Cholera! Vali i jeszcze ty. Naprawdę się zastanawiam, dlaczego zawsze docieracie do tego punktu bez mówienia w mglisty sposób!<br /> <br /> – Przepraszam, powiedziałem nagle coś dziwnego. Nie bierz tego na poważnie – przeprosił nagle Saji.<br /> <br /> Jednak zaczął walić pięścią w moją pierś.<br /> <br /> – W każdym razie przyjdź, bez względu na wszystko. Nie myślę nawet że ten mecz, który stoczyliśmy w Zaświatach był moim zwycięstwem. Dlatego chcę kontynuować tą walkę, od kiedy się starliśmy w turnieju. Obaj jesteśmy znacznie silniejsi niż wtedy.<br /> <br /> Kontynuować tamtą walkę......<br /> <br /> Podczas ostatniego lata doświadczyłem czegoś gorzkiego. Bitwa którą trudno było uznać za moje zwycięstwo.<br /> <br /> Zawsze myślałem o rozstrzygnięciu tego wyniku.<br /> <br /> Ja też uderzyłem pięścią w pierś Sajiego.<br /> <br /> – Tak, skoro to się wydarzyło, to kontynuujmy tamtą walkę. Zawsze myślałem o pokonaniu cię na polu bitwy Królewskiej Gry – takie słowa w naturalny sposób wypłynęły z moich ust.<br /> <br /> Jeśli wezmę udział w turnieju......<br /> <br /> Saji potwierdził to i odszedł.<br /> <br /> Nasza dwójka, ja i Kunou, zostaliśmy sami. Nagle Kunou pokiwała głową.<br /> <br /> – Wokół Iseia z pewnością kręci się wielu pełnych pasji chłopców!<br /> <br /> Tak, masz zupełną rację.<br /> <br /> Czułem się jakby ważny przełącznik w mojej piersi został włączony z powodu ich żaru.<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Dzień mojego przeznaczenia, mojej ceremonii awansu na wysokoklasowego diabła.<br /> <br /> Składam właśnie wizytę w Zaświatach, wraz z Klubem Okultystycznym, moimi rodzicami oraz rodzicami Rias. Racja, moi rodzice nareszcie odwiedzili Zaświaty. Cóż, podczas wojny ze Smokami Zła odwiedzili tutejszy szpital, ale to był nagły wypadek.<br /> <br /> Tym razem są tutaj jako moi krewni i wezmą udział w mojej ceremonii.<br /> <br /> Ignorując moich rodziców, którzy zaniemówili na widok olbrzymiego zamku Gremorych, dokonywałem ostatecznego potwierdzenia ceremonii, robiąc kolejne sprawozdanie z Rias w innym pokoju.<br /> <br /> ……Wraz z Rias i pozostałymi, zostałem już poinformowany o ceremonii i jej wytycznych, kiedy dowiedzieliśmy się o moim awansie…… Ale z powodu dzisiejszego dnia jest taka szansa, że zapomnę wszystko, czego się nauczyłem. Aby nie przynieść wstydu samemu sobie, ćwiczę cała ceremonię w hallu zamku Gremorych i potwierdzam całą procedurę ceremonii z Rias.<br /> <br /> – Maou-sama odczyta certyfikat, który ci wręczy. Musisz wtedy odpowiedzieć w sposób, w jaki cię nauczyłam. Następnie włożę ci koronę na skronie. To ceremonia w której ktoś z mojego parostwa staje się Królem. Wtedy podejdziesz do kamienia, który zarejestruje cię jako Króla. Będzie w porządku, jeśli dotkniesz kamienia po słowach Maou-sama. Gdy już dojdziesz do tego punktu, rytuał się skończy. I jak? Proste, prawda? – pouczała mnie Rias stojąc przed ołtarzem sali ceremonialnej.<br /> <br /> Rias powiedziała coś takiego! Słyszałem że na ceremonię przyjdzie wielu ludzi, włącznie z mediami…… Nie mogę więc pokazać mojej żałosnej strony!<br /> <br /> – Ugh, jestem taki zdenerwowany.<br /> <br /> Jestem już ubrany w oficjalny strój, tak jak Rias, która pojawi się na ceremonii ubrana w szkarłatną suknię. Ludzie będą zwracali uwagę także na to, więc ubranie się odpowiedni sposób jest niezbędne. Prawdę mówiąc ludzie z naszego parostwa też będą „pod krawatem”. Są ubrani w taki sposób, że nie będzie to wyglądało dziwnie z niczyjego punktu widzenia.<br /> <br /> Cóż, ja i Rias musimy się przebrać na ceremonię w inne oficjalne stroje, więc to nie jest nasz główny ubiór.<br /> <br /> Jak się nad tym zastanowić, to od momentu gdy tutaj przyjechaliśmy, nie widziałem Grayfi-san.<br /> <br /> Grayfia-san jest jedyną osobą z swojego parostwa, która pozostała na tym świecie. Wszyscy Maou-sama zostawili swoje Królowe, gdyż zastanowili się nad przyszłością zaświatów i dlatego Grayfia-san tu została.<br /> <br /> ……Słyszałem że wykonuje swoje obowiązki tak jak zwykle, ale nie widziałem jej dzisiaj. Do tego Rias naprawdę się o nią martwi.<br /> <br /> ''……Martwię się o Onee-sama.''<br /> <br /> Tak więc Rias dzieliła się ze mną swoimi myślami.<br /> <br /> Nie widziałem Grayfi-san od tamtego momentu. Jednak dowiedziałem się od Rias, która się z nią spotykała, że Grayfia-san nie zmieniła się i zachowywała się tak jak zwykle, mimo że Sirzechs-sama nie ma już z nami……<br /> <br /> Byłem świadkiem jak Grayfia-san rozpaczała, gdy Sirzechs-sama odchodził. To oczywiste, że była w szoku. Dlatego martwię się, czy będzie taka spokojna jak zawsze……<br /> <br /> Może ukrywać swoje emocje……ale Rias, która była pod jej opieką od dzieciństwa, naprawdę się o nią martwiła.<br /> <br /> ……Mam nadzieję że nie zemdleje z powodu niepokoju……<br /> <br /> – Rias-sama, paniczu, nadszedł już czas – poinformował nas nagle asystent.<br /> <br /> Nareszcie nadszedł czas!<br /> <br /> Pojedziemy pociągiem z miasta Gremorych do stolicy, Lilith. W pociągu znajdujemy się pod ścisłą strażą. Oczywiście. Miejsce do którego zmierzamy jest pełne tłumów. Jest tu pełno diabłów, włącznie ze zwykłymi cywilami i pracownikami mediów.<br /> <br /> – Hyoudou Isseiu-san, proszę, powiedz nam jak się teraz czujesz!<br /> <br /> – Weźmiesz udział w Międzynarodowym Turnieju Królewskiej Gry!? Sairaorg Bael-sama i Sona Sitri-sama, którzy są równie młodzi co ty, potwierdzili już swój udział.....<br /> <br /> Ciągle błyskały niezliczone flesze. Przedstawiciele mediów w kółko zasypywali mnie pytaniami, jednak poinformowano mnie, abym nic nie mówił, więc myślę tylko o tym, aby dostać się do pociągu.<br /> <br /> Wreszcie usiadłem na fotelu w pociągu, który wkrótce potem ruszył. Nareszcie mogę odpocząć. ……Aaaaaach, to takie męczące. Zmęczenie już mnie przygniotło, mimo że nawet jeszcze nie przeszedłem rytuału…… J-ja nigdy bym sobie nie wyobrażał, że wszyscy skupią na mnie aż taką uwagę…… Cóż, poinformowano mnie już o tym wcześniej, ale dalej jest to więcej, niż się spodziewałem…… Powiedziano mi, że po rytuale będzie przyjęcie i wtedy będę mógł zdjąć mój formalny strój. To znaczy że nie będę mógł uciec przez cały dzień.<br /> <br /> Jakiś czas po tym, jak pociąg ruszył, Ravel wskazała krajobraz za oknem.<br /> <br /> Stał tam olbrzymi budynek przypominający stadion.<br /> <br /> – Słyszałam że na tym stadionie rozegra się Międzynarodowy Turniej Królewskiej Gry.<br /> <br /> Ja też spojrzałem na stadion. Jest wielki. Znacznie większy od Tokio Dome. Cóż, Królewskie Gry wymagają w końcu dużego pola do walki, więc to oczywiste, że im jest większe, tym lepsze.<br /> <br /> – Czy miejsce spotkań w Zaświatach nie znajdują się głównie na terytoriach diabłów i upadłych aniołów? – powiedziałem.<br /> <br /> Z tego co słyszałem, Zaświaty, zwłaszcza frakcja diabłów, zapewni największą ilość miejsc dla turnieju, skoro Królewska Gra pochodzi stąd. Upadłe anioły będą wspierać stronę diabłów. Już wcześniej słyszałem od Azazela-sensei, że na terenach ich frakcji są wciąż dostępne miejsca, które są reklamowanie jako domy wakacyjne dla VIP-ów wszystkich frakcji.<br /> <br /> Sądzę że użyją tych dostępnych miejsc, aby przygotować stadion.<br /> <br /> – Wszystkie mitologie świata wciąż cierpią z powodu ataku Trihexa, który miał niedawno miejsce. Dlatego Zaświaty, które otrzymały najmniejsze szkody, zaproponowały miejsce do gry – powiedziała Rias.<br /> <br /> – Królewska Gra pochodzi z Zaświatów i dlatego większość meczy pierwszego turnieju rozegra się właśnie tam – dodała Ravel.<br /> <br /> Do rozmowy dołączyli się rodzice Rias, którzy jechali pociągiem razem z nami.<br /> <br /> – Mimo tego większość komitetu organizacyjnego gry w naszym świecie nie weźmie udziału w nadchodzącym turnieju. Słyszałem, że zorganizują turniej ze wspaniała obsadą, która będzie prowadzona przez Ajukę-dono – powiedział tata Rias.<br /> <br /> – Czy słusznie przewiduję, że ma to coś wspólnego z tym skandalem z oszustwami, który został ujawniony? – zapytałem.<br /> <br /> Tata Rias skinął głową i uniósł palec.<br /> <br /> – Również i dla tego, ale jest jeszcze więcej powodów. Najwyraźniej inne frakcje wyraziły zainteresowanie udziałem w Królewskiej Grze, jako w formie rozrywki, więc faktem jest to, że członkowie obsady z każdej frakcji będą uczyć procedury Królewskich Gier.<br /> <br /> Teraz rozumiem. Słyszałem że temat o Królewskich Grach zmienił się w światową rozrywkę, ale wygląda na to, że mają zamiar nauczyć tej obsady istoty Królewskiej Gry, właśnie poprzez ten turniej. Jeśli dzięki temu jej popularność zwiększy się wśród każdej frakcji, a wtedy mecze staną się jeszcze bardziej zaciekłe.<br /> <br /> – Gdy Królewska Gra stanie się światową rozrywką, gdzie możliwe będzie transfer i wymiana pomiędzy drużynami ze wszystkich frakcji, to wtedy poziom rywalizacji naprawdę się zaostrzy – dodał ojciec Rias.<br /> <br /> – Więc to znaczy, że w przyszłości Królewskie Gry nie będą tylko udziałem diabłów – wymknęło mi się z ust.<br /> <br /> W przyszłości anioły będą grały w Królewską Grę. Stanie się też popularna wśród mitologii nordyckiej, a nawet japońskie youkai będą to mogły robić w naszej ojczyźnie. Królewska Gra nie będzie tylko dla diabłów, ale też dla wszystkich. Tak, naprawdę chcę zobaczyć, co się stanie.<br /> <br /> – Diehauser Belial-sama byłby wstrząśnięty, gdyby się o tym dowiedział – powiedziała Rias patrząc przed okno.<br /> <br /> …………<br /> <br /> Wszyscy zaniemówili, słysząc te słowa.<br /> <br /> Cesarz Belial, który popełnił przestępstwo z powodu skomplikowanych myśli. Ludzie mówią że kocha Królewskie Gry bardziej niż ktokolwiek. Pragnął kogoś, kto by go pokonał. Moglibyśmy znaleźć kogoś, kto by go zwyciężył, gdy Królewska Gra zostanie umiędzynarodowiona. Jednak obecnie siedzi w więzieniu. Dla mistrza, bycie nieobecnym, podczas gdy dzieje się taka rewolucja, jest…… Hańbą.<br /> <br /> ……Ja też bym chciał go pokonać. Na Agreas nie byłem dla niego przeciwnikiem. Ale następnym razem będzie inaczej……!<br /> <br /> Ja też chcę wyzwać na pojedynek mistrz i go pokonać!<br /> <br /> ……Ale czy w drużynie Rias? A może.........<br /> <br /> Potrząsnąłem głową, aby pozbyć się tego typu myśli i dałem z siebie wszystko, aby oczyścić mój umysł. Jedyną rzeczą o której powinienem myśleć, to bezpieczne zakończenie rytuału.<br /> <br /> O mistrzu mogę pomyśleć innym razem.<br /> <br /> Nagle zauważyłem moich rodziców, którzy siedzieli sztywno na swoich miejscach.<br /> <br /> – ……Tak przy okazji, tou-san, kaa-san. Oboje jesteście bardzo zdenerwowani……więc w porządku z wami?<br /> <br /> – T-tak, o-oczywiście że ze mną w porządku! Prawda kochanie? – powiedział tou-san trzęsącym się głosem.<br /> <br /> – T-tak, oczywiście że tak! To nie tak że denerwuje nas miejsce, w którym jesteśmy po raz pierwszy, albo dlatego, gdyż jesteśmy podekscytowani wzięciem udziału w wydarzeniu, który będzie momentem chwały w życiu mojego syna!<br /> <br /> ……Ta dwójka zachowuje się jak ludzie ze wsi, którzy pierwszy raz w życiu przyjechali do miasta! Rany to takie krępujące, skoro zachowują się tak przed rodzicami Rias! Nie mogę na to patrzeć!<br /> <br /> Kiedy tata Rias zobaczył moich rodziców, odezwał się do nich delikatnie, aby ich zrelaksować:<br /> <br /> – Nie musicie się denerwować. Jedyna rzecz o którą was prosimy, to siedzenie na miejscach przeznaczonych dla krewnych w sali ceremonialnej.<br /> <br /> – Racja. Wystarczy że będziecie patrzeć na swojego syna ciepłym wzrokiem. Na scenę zostaną wywołani tylko Ise-san, który jest gwiazdą wieczoru i Rias, która jest jego Królem – dodała mama Rias z wesołym wyrazem twarzy.<br /> <br /> – ……D-dopiero teraz się zdenerwowałem – mruknąłem.<br /> <br /> Jestem gwiazdą dzisiejszego wieczoru! A rytuał zacznie się za kilka godzin! Aaaaaaaaaaaaach, moja ceremonia będzie miała miejsce na oczach tylu mediów! Pokażą to nie tylko w Zaświatach, ale też w telewizji innych frakcji, prawda? Jestem kłębkiem nerwów i czuję jakby moje serce miało eksplodować i mnie zabić!<br /> <br /> Rias uśmiechnęła się, kiedy miałem stremowany wyraz twarzy.<br /> <br /> – Przetrwałeś już znacznie poważniejsze incydenty, więc przeżyjesz i to, prawda? Dokonałeś czegoś bardziej niezwykłego, gdy pokonałeś Lokiego oraz Rizevima.<br /> <br /> T-to dlatego, gdyż to były bitwy! To coś innego, niż udział w takiej formalnej ceremonii!<br /> <br /> Nawet moi towarzysze chichotali, kiedy widzieli jaki jestem stremowany.<br /> <br /> Rany! Będziecie tylko siedzieć na swoich miejscach, więc nie musicie się stresować!<br /> <br /> Rodzice moi i Rias dobrze się bawili, gdy ze sobą rozmawiali.<br /> <br /> Tata Rias wyjął karton mleka i zaczął mówić z pasją:<br /> <br /> – Tak przy okazji, zrobiliśmy coś takiego. Nazywa się „Mleko Oppai Smoka” i stworzyliśmy je dzięki specjalnej metodzie produkcyjnej z mleka, które zebraliśmy od krów z naszego terytorium i.........<br /> <br /> Moi rodzice zwrócili uwagę na jego słowa i wysłuchali go, potakując przy tym głowami.<br /> <br /> – Och jejku, więc to jest jeden z produktów wzorowanych na naszym synu.......<br /> <br /> – Woach, po prostu rozpływa się w ustach i jest takie słodkie! Będzie popularne zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych.....<br /> <br /> – Planujemy rozpocząć sprzedaż latem. A prawa autorskie zdecydowanie będą należały do waszego syna.......<br /> <br /> Moi rodzice pozbyli się nerwów i poświęcili swoją uwagę rozmowie z ojcem Rias.<br /> <br /> ……Cóż, będzie więc w porządku, jeśli tylko ja się będę denerwował.<br /> <br /> Tak oto pociąg dojechał na terytorium Maou........<br /> <br /> ===Część 3===<br /> Dotarliśmy na stację na terytorium Maou. Wtedy wsiedliśmy do kilku limuzyn, które zabrały na do sali ceremonialnej. Limuzyny otaczały wozy obstawy…… Ilu ludzi i pieniędzy zaangażowano w mój awans…… To taki zaszczyt.<br /> <br /> Błyskawicznie dotarliśmy do sali ceremonialnej i kiedy do niej weszliśmy, zaczęliśmy własne przygotowania. Odpowiedzialni za mnie ludzie zabrali mnie do miejsca, w którym przebrałem się w formalny strój do rytuału.<br /> <br /> Uczesałem włosy i nałożyłem na twarz makijaż dla mężczyzn. Skoro zaszedłem już tak daleko, muszę pozwolić, aby odpowiedzialni za mnie ludzie wykonywali swoją pracę. Nie będę się wahał i pójdę z prądem.<br /> <br /> Po tym gdy przygotowania się zakończyły, polecono mi, abym poczekał w poczekalni. Natychmiast pojawiła się wtedy Rias, ubrana w rytualną suknię.<br /> <br /> Jest piękna!<br /> <br /> Rias stałą się niesamowicie piękna z tym makijażem! Miała upięte włosy, a jej sukienka też była wspaniała! Szminka na ustach dodawała jej bardziej dojrzałego wyglądu.<br /> <br /> – Wyglądam dziwnie?<br /> <br /> Może sposób w jaki na nią patrzyłem, wydał jej się dziwny, gdyż zaczęła sprawdzać, czy z jej sukienką jest wszystko w porządku.<br /> <br /> – Nie, wyglądasz przepięknie! – odparłem, unosząc kciuki w górę.<br /> <br /> Już czas. Ja i Rias ruszyliśmy w stronę sali ceremonialnej. Stałem za jej plecami, gdy podążałem za nią w stronę wejścia.<br /> <br /> Po bokach podwójnych drzwi stali strażnicy. Otaczali nas żołnierze, którzy pełnili funkcję ochrony oraz inny personel.<br /> <br /> ……Ugh, denerwuję się jeszcze bardziej! Zastanawiam się, czy mogę to zrobić. Zacząłem się martwić, ale Rias odwróciła się i uśmiechnęła do mnie.<br /> <br /> – Będzie dobrze. Ta ceremonia jest po to, aby ci pogratulować, więc pokaż wszystkim co osiągnąłeś, przechodząc przez wszystkie wydarzenia, które wydarzyły się w ciągu ostatniego roku.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……Wszystko co osiągnąłem w ciągu ostatniego roku……<br /> <br /> Tak oto moja ceremonia awansu na wysokoklasowego diabła się zaczęła. Nagle rozległ się odgłos werbla. Podwójne drzwi otworzyły się cicho, wraz muzyką, która zagrała na moje powitanie.<br /> <br /> Tym co zobaczyłem w dużej przestrzeni, przed moimi oczami, była starszyzna ubrana w formalne stroje oraz wspaniała sala ceremonialna, pełna ludzi, którzy patrzyli na mnie i bili brawo.<br /> <br /> Rias ruszyła naprzód. Podążyłem za nią, starając się dotrzymać jej kroku, ale nie iść na tyle szybko, by nie wyglądało to dziwnie.<br /> <br /> Kątem oka zauważyłem członków Klubu Okultystycznego, a także Grupę Sitri i Sairaorga-san. Ach, widzę że Vali i jego towarzysze są w rogu sali, obok filaru.<br /> <br /> Gdy dotarliśmy do ołtarza, zacząłem sobie przypominać te wszystkie wydarzenia, o których wspomniała Rias.<br /> <br /> „Jestem Rias Gremory. Jestem diablicą. I twoją panią. Miło cię poznać, Hyoudou Isseiu-kun. Mogę ci mówić Ise?”<br /> <br /> Moja śmierć zapoczątkowała spotkania ze wszystkimi ludźmi.<br /> <br /> „Ahahaha! Niemożliwe! Bo już jest martwa! Ona nie żyje, wiesz? To nie jest kwestia tego, czy byś ją chronił czy nie. Nie byłeś w stanie tego zrobić! Jesteś naprawdę dziwnym człowiekiem! Interesujące!”<br /> <br /> Raynare…… Widzisz jak zostałem wysokoklasowym diabłem? Nie pozwolę już nikomu zginąć.<br /> <br /> „Ognisty ptak i Fenghuang! I płomienie naszego domu, które są podziwiane za bycie nieśmiertelnym feniksem! Niech cię ten ogień strawi i zgiń!”<br /> <br /> Było gorąco. Raiser, twój ogień palił zarówno wtedy, jak i podczas naszego rewanżu.<br /> <br /> „Nie, żyję, gdyż szukam zemsty. Święty Miecz Excalibur. Zniszczenie go, to powód dla którego żyję ”<br /> <br /> Ech, Kiba. Był czas, kiedy powiedziałeś coś takiego. Opiekuj się Tosuką-san.<br /> <br /> „Uważacie świat bez Boga za coś złego? Myślicie, że bez niego nie mógłby on istnieć, że zgniłby od tego zła? Wybaczcie, że tak mówię, ale nie o to chodzi. Zarówno mi, jak i wam, żyje się dobrze tak, jak teraz. Świat może istnieć bez Boga.”<br /> <br /> Miałeś rację, Azazelu-sensei. Jakoś poradziliśmy sobie bez Boga.<br /> <br /> „Ise-san, kocham cię. Zawsze pozostanę przy tobie.”<br /> <br /> Ja też cię kocham Asiu. Zostańmy razem już na zawsze.<br /> <br /> „Oznacza to, że istnieją tacy, którzy cierpią z powodu tego, co ty nazywasz pokojem.”<br /> <br /> Kiedyś powiedziałeś coś takiego, Vali. Ale teraz może twoja wizja pokoju jest taka sama jak moja.<br /> <br /> „Hyoudou Isseiu! Nie przegram! Jest marzenie, które muszę wypełnić!”<br /> <br /> Sairaorg-san, ta wymiana ciosów pomiędzy nami jest moim powodem do dumy.<br /> <br /> „……Przyjaciółką? Jaką korzyść niesie zostanie twoją przyjaciółką?”<br /> <br /> Jednak przyniosło ci to korzyść, nieprawdaż Ophis?<br /> <br /> „Chcę to potwierdzić. Czym ty jesteś, Hyoudou Isseiu? ”<br /> <br /> Jestem po prostu sobą, Cao Cao. Dzięki temu stałem się wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> „Ja też mam ambicję, abym mogła wraz z tobą wzniecać ciepło!”<br /> <br /> Oczywiście, Ravel. Jestem żałosny, ale naprawdę cię potrzebuje, jeśli mam wypełnić moje ambicje.<br /> <br /> „Rias-buchou, Akeno-san, Koneko-chan, Yuuto-senpai, Asiu-senpai, Xenovia-senpai, Irina-senpai, Ravel-san, Rossweisse-san, Azazel-sensei i Sekiryuuteiu—Ise-senpai. Jesteście w końcu moimi cennymi towarzyszami....”<br /> <br /> Nie ważne czy jesteś Gya-suke czy Balorem, jesteś moim cennym kouhai i silnym chłopakiem Gremorych.<br /> <br /> „Hej, Ise-kun. Jeśli mnie kiedyś wykorzystają……zabijesz mnie wtedy?”<br /> <br /> Nigdy więcej nie pozwolę ci znów powiedzieć czegoś takiego, Rossweisse-san.<br /> <br /> „Anielski pocałunek! Zrobiłam to, ponieważ scena była taka piękna. To chyba normalne, że w takich okolicznościach ludzie chcą się pocałować.”<br /> <br /> Prawdę mówiąc dzięki tobie były to wspaniałe święta. Nigdy nie zapomnę tego pocałunku.<br /> <br /> „Bądźcie wszyscy szczęśliwi w Akademii Kuou. Nie, ja to zrobię. Chciałabym więc wszystkich prosić, aby się mną zaopiekowali.”<br /> <br /> Będę tego wypatrywał, Xenovia-kaichou! Zawsze chętnie ci pomogę.<br /> <br /> „Nawet jeśli został wskrzeszony, a jego wygląd uległ zmianie, to wciąż jest moim synem, prawda?”<br /> <br /> ……Oczywiście że jestem. Jestem synem moich rodziców. To nigdy się nie zmieni, nawet jeśli minie dziesięć tysięcy lat.<br /> <br /> „…Azazel powiedział, że byłeś jego ostatnim i najlepszym uczniem…”<br /> <br /> ……………………<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……Dlaczego ciebie tutaj nie ma? …..Sensei, chciałem abyś mógł zobaczyć tą scenę, która będzie moim momentem chwały.<br /> <br /> Przypomniałem sobie te wszystkie momenty, gdy szedłem w stronę ołtarza..... A wewnątrz mnie powstawało takie właśnie uczucie.<br /> <br /> Muszę jednak powstrzymać łzy. Nie mogę się teraz rozpłakać. Od teraz zrobi się poważnie.<br /> <br /> Jeden rok.... Ale podczas niego wydarzyło się tyle rzeczy.........<br /> <br /> Czegoś takiego już nigdy więcej nie doświadczę.<br /> <br /> Przetrwałem trudny, ale zabawny rok. Stanąłem przed ołtarzem, czując jednocześnie dumę z tego, co przeżyłem....<br /> <br /> Nagle mój partner mi pogratulował:<br /> <br /> [Gratuluję, partnerze. Jak dotąd dobrze się spisałeś. Osiągnąłeś Łamacza Ładu, przeżyłeś Niszczycielską Furię i pokazałeś mi nową stronę bycia Sekiryuuteiem. Od teraz dobrze się ze sobą dogadujmy, jako smok i jako diabeł, mający w sobie płonącą prawdę. „Sekiryuutei Issei Płonącej Prawdy”.]<br /> <br /> Tak, dziękuję ci Ddraig. Mogłem walczyć, ponieważ miałem cię po mojej stronie. Od teraz dobrze się mną opiekuj, Cesarzu Czerwonego Smoka, Y Ddraigu Goch!<br /> <br /> Przed ołtarzem czekał na mnie Ajuka Belzebub-sama, który miał na sobie wspaniała szatę Maou. ……Jaki szczęśliwy bym był, gdyby towarzyszył mu Sirzechs-sama.<br /> <br /> – Czekałem na to. Od teraz będziesz wspaniałym wysokoklasowym diabłem – wraz ze słowami Maou-sama, rytuał nareszcie się zaczął.<br /> <br /> – I tak oto następny jest......<br /> <br /> Wraz z Rias usiedliśmy na krzesłach stojących obok ołtarza i zacząłem śledzić przebieg całej ceremonii, prowadzonej przej konferansjer.<br /> <br /> Jedna z najlepszych śpiewaczek operowych, która zaoferowała że zaśpiewa podczas ceremonii, zaczęła swój występ. Stanęła przed mikrofonem ustawionym na ołtarzu i zaczęła śpiewać.<br /> <br /> –NA SKRAAAAAAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUUUUUSZKI!<br /> <br /> Zaczęła śpiewać pięknym głosem piosenkę Oppai Smoka!<br /> <br /> – SMOOOOOK, SMOOOOOK BIUŚCIAAAAASTY SMOK!<br /> <br /> Nie wiem jak powinienem się czuć z powodu tej piosenki, mimo że śpiewa ją takim pięknym głosem!<br /> <br /> Nawet moi towarzysze obecni w sali nie wiedzieli jak zareagować, przez co mieli zakłopotane miny!<br /> <br /> Jednak z jakiegoś powodu tata Rias miał wzruszony wyraz twarzy! Najwyraźniej zatrudnienie tej śpiewaczki uważał za świetny pomysł!<br /> <br /> Rias była jednak cała czerwona i drgała jej brew! Ach, zdecydowanie udzieli potem swojemu ojcu długiego wykładu.<br /> <br /> Po piosence rytuał wszedł w główną fazę. Ja i Rias stanęliśmy przed ołtarzem i pierwsze co miało mieć miejsce, to wręczenie mi certyfikatu. Maou Ajuka Belzebub-sama zaczął odczytywać jego treść.<br /> <br /> – Z tego powodu ogłaszam ciebie, sługę Rias Gremory, Hyoudou Isseia, wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> Uklęknąłem i przyjąłem certyfikat z wdzięcznością. Teraz moja kolej.<br /> <br /> – To dla mnie zaszczyt – odparłem w prosty sposób.<br /> <br /> Słyszałem że są tacy, którzy w takiej sytuacji używają zbyt przesadzonych słów, albo formułują zbyt długie odpowiedzi. Ale ja odpowiedziałem w zwykły sposób, gdyż dowiedziałem się, że prosta odpowiedź jest najlepsza. Cóż, przesadzone słowa nie pasowałby do takiego licealisty jak ja!<br /> <br /> Wstałem i rozwinąłem mój certyfikat przed tłumem, aby wszyscy mogli go zobaczyć. Wow, w jednej chwili posypał się deszcz oklasków oraz fleszy!<br /> <br /> Następnie podałem certyfikat mojemu pomocnikowi. Teraz ta część rytuału, podczas której Rias, będąca moją panią, włoży mi na skronie koronę.<br /> <br /> Ja i Rias stanęliśmy naprzeciwko siebie. Uklęknąłem, a Rias otrzymała wtedy od swojego pomocnika koronę, którą włożyła mi na głowę. Wyglądała jak prawdziwa, więc była ciężka.<br /> <br /> Rozległy się kolejne brawa. Dobrze, rytuał koronacji już skończony.<br /> <br /> W ostatnim etapie Maou Belzebub-sama znów pojawił się przy ołtarzu i uniósł dłoń. Wtedy nad naszymi głowami pojawił się kamienny pomnik o czarnym kolorze. Unosił się w powietrzu.<br /> <br /> ……Więc to jest ten pomnik, niezbędny do rejestracji wysokoklasowego diabła, o którym tyle słyszałem. Podobno trzeba go dotknąć, aby zostać wysokoklasowym diabłem i wtedy stajesz się Królem.<br /> <br /> – Teraz nowy Królu, Hyoudou Isseiu, stań przed pomnikiem..... – oznajmił Maou-sama.<br /> <br /> Zrobiłem krok naprzód i okryłem moją lewą dłoń aurą, a następnie dotknąłem pomnika.<br /> <br /> Bicie serca! W tej chwili moje serce mocno zabiło! Teraz rozumiem. Ten pomnik jest zrobiony z tego samego materiału co Diabelskie Pionki.<br /> <br /> Pomnik zalśnił na czerwono, nie, to był szkarłat, a wtedy pojawił się na nim odcisk mojej dłoni, po czym pomnik wrócił do normalności.<br /> <br /> ……Jak mniemam……rejestracja przebiegła pomyślnie?<br /> <br /> Wtedy otrzymałem małe pudełko od Maou-sama. Kiedy je otwarłem, zobaczyłem piętnaście Diabelskich Pionków!<br /> <br /> ……O-one są specjalnie dla mnie! Nareszcie mam to, czego od tak dawna pragnąłem……!<br /> <br /> Tak oto rytuał został zakończony, wraz z najbardziej istotną częścią ceremonii. Następnie przyszła część na gratulacje od gości, które odczytał gospodarz ceremonii.<br /> <br /> Kiedy ja i Rias wypełniliśmy swoje role, usiedliśmy na swoich miejscach i odczuliśmy ulgę.<br /> <br /> Gdy wszystko się skończyło, oboje opuściliśmy scenę. Byłem przytłoczony, gdy wszyscy klaskali, kiedy opuszczaliśmy salę!<br /> <br /> Wróciłem do garderoby i zacząłem się uspokajać, gdy już wypiłem szklankę wody.<br /> <br /> Pierwszą osobą, która odezwała się do mnie po rytuale, była moja pani, Rias.<br /> <br /> – Gratulacje, Ise.<br /> <br /> – Dziękuję! Chociaż zastanawiałem się, czy będę to w stanie zrobić.<br /> <br /> – Udało ci się, byłeś wspaniały.<br /> <br /> Cieszyłem się, gdy Rias powiedziała, że byłem wspaniały!<br /> <br /> Najwyraźniej wszyscy opuścili scenę, gdyż moi towarzysze zaczęli pojawiać się pokoju jedno po drugim.<br /> <br /> Moi rodzice byli wzruszeni, gdy wszyscy mi gratulowali.<br /> <br /> – Nie wiem co tu się dzieje, ale to naprawdę wzruszające, kiedy widzę że Ise znalazł się w centrum uwagi! Prawda, kochanie!?<br /> <br /> – Masz rację, kochanie. To z pewnością mnie wzrusza, skoro wygląda na to, że nasz syn zdobył wyższy status społeczny, niż ma jego ojciec! Tak przy okazji, jakie przywileje ma wysokoklasowy diabeł? Zastanawiam się, czy dostaniesz podwyżkę? – powiedział mój ojciec, po czym złapał mnie za ramię i kontynuował swoją przemowę. – Ise! Jeśli jesteś kimś ważniejszym ode mnie, to dlaczego nie zafundujesz mnie oraz swojej mamie wycieczki, za swoją premię!? Moim marzeniem jest, że nasz syn ofiaruje nam w prezencie wycieczkę, na którą będziemy mogli pojechać razem z twoją mamą!<br /> <br /> – Gorące źródła w Kusatsu byłyby wspaniałe.<br /> <br /> W-wycieczka do onsen, hę. J-jeśli chodzi o coś takiego, to myślę że mógłbym spełnić ich marzenie.<br /> <br /> Do tego mam wyższe stanowisko niż mój tata? Pracujemy w zupełnie innych biznesach, więc nie wiem jak to ocenić.<br /> <br /> – To żaden kłopot. Z obecnym statusem Iseia, nawet wycieczka dookoła świata nie byłaby problemem – powiedziała Rias do moich rodziców.<br /> <br /> – W-w-w-wycieczka dookoła świataaaaaaaaa~!!?” <br /> <br /> Oboje byli zszokowani słowami Rias i cali się trzęśli.<br /> <br /> ……Stopień wycieczki poleciał w górę! Od wyprawy do Kumatsu do wycieczki dookoła świata……! Sądzę że muszę ciężko pracować dla naszych relacji!<br /> <br /> Nagle do pokoju weszła dwójka ludzi, których się nie spodziewałem.<br /> <br /> – Więc jesteś tutaj, Hyoudou Isseiu!<br /> <br /> To Raiser! Więc też był w sali!<br /> <br /> – Przyszedłeś, Raiser-san! – powiedziałem.<br /> <br /> – Hmph, taki już jestem, że przychodzę tam, gdzie mnie zapraszają. Poza tym, jestem tu dzisiaj jako eskorta – odparł Raiser, rumieniąc się przy tym.<br /> <br /> – Eskorta?<br /> <br /> Zaciekawiłem się o kogo chodzi, ale osobą która pojawiła się po Raiserze, była...... Znajomo wyglądająca dama.<br /> <br /> – Jak się masz, Hyoudou Isseiu-san? Zostałeś wysokoklasowym diabłem, więc chciałbym ci oficjalnie pogratulować.<br /> <br /> To mama Ravel! Żona obecnej głowy Rodziny Feneks!<br /> <br /> – O-och jejku, czyż to nie mama Ravel! Dawno się nie widzieliśmy! Dziękuję ci! – odpowiedziałem, kłaniając się przy tym.<br /> <br /> Nigdy bym się nie spodziewał, że tu przyjdzie! Nie potrafię po prostu wyrazić mojej wdzięczności!<br /> <br /> Nawet Ravel była tym zszokowana.<br /> <br /> – O-Okaa-sama! Przyszłaś!?<br /> <br /> – Tak, do tego przyprowadziłam ze sobą Raisera. Staliśmy z boku sali/<br /> <br /> Ach, dlatego ich nie widziałem.<br /> <br /> Nagle Ravel przeszło do następnego tematu, będącego głównym powodem jej wizyty:<br /> <br /> – A więc Hyoudou Isseiu-san, pamiętasz naszą wcześniejszą obietnicę?<br /> <br /> – Umm……<br /> <br /> Mam Ravel zachichotała, gdy zobaczyła że zakłopotały mnie słowa.<br /> <br /> – Wymiana. Chodzi o Ravel, która jest zarówno moją córką, jak i podwładną. Jestem pewna że wspominałam ci już o dokonaniu wymiany, kiedy zostaniesz wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> – Ach! Zdecydowanie tak. Jestem pewien, że złożyliśmy sobie taką obietnicę…… Tak sądzę.<br /> <br /> Rozmawialiśmy już o tym poprzez telekomunikacyjny krąg magiczny, kiedy postanowiliśmy że Ravel zostanie w Rezydencji Hyoudou…… Tak myślę! Moja pamięć jest trochę zamglona, od kiedy wydarzyło się tyle rzeczy.<br /> <br /> – Przeprowadźmy więc wymianę od razu. Wiesz że najlepiej zrobić to jak najszybciej? Zwłaszcza że nie wiem, kiedy następnym razem się z tobą spotkam – zaproponowała mama Ravel.<br /> <br /> Mogłem być tylko zszokowany propozycją wymiany. Ale co najbardziej zaskakujące, Rias też się dołączyła!<br /> <br /> – Tal, to zdecydowanie może być najlepsza okazja. Więc ja też powinnam dokonać wymiany Asi oraz Xenovi.<br /> <br /> [———!?]<br /> <br /> Wszystkich nas to zszokowało! Oczywiście! Nagła wymiana Ravel była dostatecznie szokująca! Ale żeby też Asi i Xenovi!<br /> <br /> – Asiu, Xenoviu. Mówiłam to rok temu, ale pamiętacie o naszej rozmowie na temat wymiany z Iseiem, gdy już zostanie wysokoklasowym diabłem, prawda? – powiedziała Rias do obu dziewczyn.<br /> <br /> – T-tak! – odparła Asia.<br /> <br /> – Oczywiście – dodała Xenovia.<br /> <br /> Tak, obie już zadeklarowały że dołączą do mnie, gdy zostanę wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> Jednak wymiana z Rias jest do tego niezbędna…… To temat o którym dyskutowaliśmy od ostatniego roku.<br /> <br /> Jednak kiedy już do tego doszło, ja i Asia czuliśmy się zakłopotani. Rias i mama Ravel zaczęły rysować na podłodze magiczny krąg, który najwyraźniej służył do dokonywania wymiany.<br /> <br /> – Więc zaczynajmy<br /> <br /> – A-ale…… – powiedziała nagle Asia zakłopotanym tonem, gdy przygotowania do wymiany trwały.<br /> <br /> Rias przerwała na chwilę i przytuliła Asię.<br /> <br /> – Nie musisz się tym martwić. To nie tak, że się ze sobą rozstajemy. Uczucia którymi się darzymy nie zmienią się z powodu wymiany, prawda? – powiedziała do niej delikatnym głosem, zupełnie jakby chciała ją uspokoić.<br /> <br /> – T-tak! Oczywiście! Moja wdzięczność i szacunek wobec Rias-oneesama nigdy się nie zmienią!<br /> <br /> – Moje uczucia są takie same, Asiu. Nic się nie zmieni nawet po tym, gdy zostaniesz podwładną Iseia. Proszę, wspieraj Iseia, kiedy będziesz w jego parostwie. Są rzeczy, które tylko ty będziesz w stanie zrobić, a które dla mnie będą niemożliwe. To wspaniałe zadanie, do którego tylko ty będziesz się nadawała, jasne? – powiedziała Rias czule, głaszcząc Asię po głowie, po czym przyciągnęła Xenovię i ją też przytuliła. – Ciebie też o to proszę, Xenoviu. Proszę, stań się mieczem Iseia.<br /> <br /> – Tak, zrozumiałam, Rias-zenbuchou. Dziękuję ci……dziękuję ci bardzo za to, że się mną opiekowałaś! Uuugh~! – Xenovia odpowiedziała na uścisk ze spokojnym wyrazem twarzy, ale nagle zaczęła płakać i ronić strumienie łez.<br /> <br /> Rias uśmiechnęła się kwaśno, kiedy to zobaczyła.<br /> <br /> – Hej, nie zaczynaj płakać. To nie tak, że nasz styl życia się zmieni…… Będziesz tylko miała innego Króla, ale poza tym wszystko pozostanie takie same, rozumiesz……?<br /> <br /> Racja. Zostanę Królem, ale to nie znaczy że od teraz będą mieszkał z Rias oddzielnie. To niemożliwe abym żył oddzielnie jako wysokoklasowy diabeł.<br /> <br /> Zostałem nagle awansowany na wysokoklasowego diabła, więc nie mogłem się nawet przygotować na zostanie niezależnym. Cóż, od teraz mogę się na to przygotowywać, gdy patrzę na moją ścieżkę kariery. Chodzi o to, że porządek rzeczy się trochę zmieni.<br /> <br /> Więc to nie tak, że styl życia wszystkich się nagle zmieni.<br /> <br /> – Cóż, w każdym razie wciąż możemy się nazywać Parostwem Rias Gremory. Tak długo jak Ise-kun nigdzie nagle nie wyjedzie, tak długo nic się nie zmieni – powiedział Kiba.<br /> <br /> – ……Ise-senpai zostanie wezwany jako Pion Rias-zenbuchou, gdy będzie brała udział w Królewskich Grach w Zaświatach – dodała Koneko-chan.<br /> <br /> Tak, to musi oznaczać właśnie to. Kiedy Rias weźmie udział w profesjonalnej Królewskiej Grze, będę musiał po prostu dołączyć, jako jej Pion.<br /> <br /> I tak oto rytuał wymiany trwał dalej.<br /> <br /> Na podłodze pojawił się magiczny krąg, na obrębie którego stanęliśmy ja, Rias i mama Ravel. Asia, Xenovia i Ravel stanęły natomiast w środku. Wśród Diabelskich Pionków, które dostałem wcześniej, trzymam w dłoni trzy nieużywane, dwóch Gońców i jednego Skoczka.<br /> <br /> Rias i mama Ravel zamknęły oczy i zwiększyły swoje aury, wysuwając ręce do przodu. Nagle diabelskie symbole na magicznym kręgu zaczęły się ruszać.<br /> <br /> Wtem, w dziewczynach zaczęły zachodzić zmiany. Najpierw ciała Asi i Xenovi zaczęły lśnić, jakby odpowiedziały na światło aury Rias. Następnie moje ciało zaczęło się świecić i każda z moich figur które trzymałem, Goniec i Skoczek, zaczęły lśnić jedna za drugą.<br /> <br /> Przepływ aury stopniowo się zmienił, gdy ominął magiczny krąg, a trzymane przeze mnie figury zaczęły się synchronizować z aurą Rias. Wtedy Asia i Xenovia zsynchronizowały się z moją aurą. Na koniec zaczęły błyszczeć Ravel i jej mama, gdy mój ostatni Goniec też zaczął się świecić.<br /> <br /> Ja i Ravel zsynchronizowaliśmy się poprzez magiczny krąg, gdy mój Goniec zsynchronizował się z mamą Ravel.<br /> <br /> Gdy cały rytuał dobiegł końca, Rias i mama Ravel zatrzymały swoje aury, a magiczny krąg z podłogi zniknął.<br /> <br /> Wtedy Rias wzięła figury Gońca i Skoczka, które pierwotnie należały do mnie. Mama Ravel wzięła ostatnią figurę.<br /> <br /> – Dobrze, wszystko załatwione. Asiu, Xenoviu, od teraz należycie do Parostwa Hyoudou Isseia – powiedziała Rias z dużym uśmiechem na twarzy.<br /> <br /> Naprawdę!? Więc to jest wymiana! To było bardzo proste.<br /> <br /> Nagle Asia wpadła w moje ramiona.<br /> <br /> – Ise-san! Ise-san, Ise-san, Ise-san!<br /> <br /> Sposób w jaki Asia się cieszyła, był szokujący.<br /> <br /> W końcu ciągle mówiła, jak bardzo chciałaby należeć do mojego parostwa.<br /> <br /> Ja też ją przytuliłem.<br /> <br /> – Tak, Asia! Dzięki temu wypełniłem jedną z moich obietnic!<br /> <br /> – Kocham cię! Nigdy więcej cię nie opuszczę!<br /> <br /> – Ha ha ha, nigdy nie zostawiłaś mnie nawet na minutę.<br /> <br /> Tym razem Xenovia otoczyła moją szyję swoim ramieniem.<br /> <br /> – Ja też z tobą jestem! Zaszalejmy sobie!<br /> <br /> – Tylko nie przesadź, Xenoviu!<br /> <br /> Robi się strasznie, kiedy idziesz na całość! Cóż, ale to właśnie dzięki temu jesteś taka niezawodna!<br /> <br /> – Od teraz dobrze się mną opiekuj! – powiedziałem do Ravel, która od teraz też jest moją podwładną.<br /> <br /> Ravel starała się być silna, mimo że miała łzy w oczach.<br /> <br /> – Oczywiście. Dam z siebie wszystko dla mojego Króla, Iseia-sama, jako jego menadżer i podwładna.<br /> <br /> Tak, dam z siebie wszystko, aby dopasować się do standardów mojej menadżer, Ravel!<br /> <br /> Mam Ravel skinęła głową, kiedy przyglądała się temu wszystkiemu, po czym odezwała się do mnie:<br /> <br /> – Więc powierzam ci moją córkę na wieczność. Ja też będę musiała przygotować ceremonię waszego ślu....<br /> <br /> – O-Okaasama! To zbyt nagłe! Proszę, poczekaj dopóki nie skończę studiów! – odparła gwałtownie Ravel, zakrywając swojej mamie usta.<br /> <br /> Mama Ravel kaszlnęła, po czym zbliżyła usta do mojego ucha z poważnym wyrazem twarzy:<br /> <br /> – ……Powiem ci jedną rzecz o mojej córce – wyszeptała. – Prawdziwa natura Ravel to ścieżka wszechwładzy. Ścieżka do której łatwo sobie zrazić ludzi, poprzez rządzenie światem za pomocą siły militarnej i mądrości. To jak olej i woda w porównaniu do ciebie, którego prawdziwą naturą jest ścieżka sprawiedliwości, gdybyś rządził światem.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……Prawdziwą naturą Ravel jest ścieżka wszechwładzy? Innymi słowy stworzy najwyższego władcę?<br /> <br /> Mama Ravel postukała w moją pierś palcem.<br /> <br /> – Jeśli będziesz polegał na Ravel, to wtedy zdecydowanie wejdziesz na ścieżkę wszechwładzy. Więc mówię ci, abyś nie popełnił błędu w tym, jak się nią posłużysz. Powód dla którego odebrałam Ravel Raiserowi był taki, że uznałam iż wykorzysta ją w zły sposób, nawet jeśli wiedział o jej talentach – powiedziała z wymownym uśmiechem<br /> <br /> ……O czym ona mówi?<br /> <br /> Ravel i ścieżka wszechwładzy…… Teraz mogę tylko przekrzywiać głowę w zakłopotaniu.<br /> <br /> Irina, która przyglądała się temu wszystkiemu, przybrała taki wyraz twarzy, jakby podjęła jakąś decyzję.<br /> <br /> – ……Więc Xenovia i Asia trafiły do Iseia-kun…… Tak, już prawie czas, abym podjęła decyzję.<br /> <br /> ……Irina, zastanawiam się, czy ta wymiana nie podsunęła jej jakiegoś pomysłu.<br /> <br /> W każdym razie udało mi się właśnie zdobyć trójkę sług.<br /> <br /> – Tak więc Hyoudou Isseiu, zdobyłeś status wysokoklasowego diabła, którego tak pragnąłeś. Sądzę jednak, że twoje cele w ogóle się nie zmieniły, prawda? – zapytał mnie nagle Raiser.<br /> <br /> Och, więc pytasz mnie o coś takiego!<br /> <br /> – Oczywiście że nie mogę się doczekać wystawnej uczty! Piękne kobiety i dziewczyny! Piersi, piersi, Król Haremu z tyloma marzeniami! – powiedziałem szczęśliwym tonem ze zboczoną miną.<br /> <br /> Oczywiście że mój główny cel się nie zmienił. Trenowałem tak ciężko, aby go osiągnąć i dalej muszę walczyć z silnymi wrogami, mimo że prawie straciłem życie.<br /> <br /> Ale w ciągu ostatniego roku zyskałem więcej ambicji.<br /> <br /> – ……Cóż, tak było na początku. Ale teraz moim najważniejszym celem jest spokojne życie z moimi przyjaciółmi i rodziną. Tak chciałbym zrobić i mam nadzieję że tak właśnie będzie – oznajmiłem.<br /> <br /> To z czego zdałem sobie sprawę podczas walk ze złymi draniami jest to, jak ważnie jest twoje codzienne życie. A ponadto jak ważny jest pokój. Co ważniejsze, jeśli nie możesz żyć spokojnie, to nie możesz też robić zboczonych rzeczy!<br /> <br /> – Ach, poza tym jest jeszcze jedna rzecz, którą chcę dodać.<br /> <br /> Uniosłem palce w górę i złożyłem przysięgę.<br /> <br /> – Jeśli są tacy, którzy chcą skrzywdzić moich rodziców, to wtedy zdecydowanie ich pokonam, nawet jeśli są bogami – oznajmiłem wszystkim z determinacją.<br /> <br /> Tak, zdecydowanie nie wybaczę tym, którzy krzywdzą ważnych dla mnie ludzi, albo robią zamęt na naszym spokojnym świecie, nawet jeśli są bogami.<br /> <br /> Wojna ze Smokami Zła wystarczyła, aby zmienić moje wartości.<br /> <br /> Raiser uśmiechnął się szeroko, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Z pewnością nauczyłeś się dobrze mówić. Wygląda na to, że mogę ci powierzyć Ravel. Więc dołączysz do nas, prawda? – powiedział, otaczając moją szyję ramieniem. – Międzynarodowy Turniej. Z naszej rodziny będą w nim uczestniczyć mój najstarszy brat i moja drużyna. Uznałem że koniecznie muszę wziąć udział, choćby nie wiadomo jak trudno byłoby mi zwyciężyć. Możliwość oficjalnej walki z istotami boskiej klasy jest tak niespodziewaną sytuacją, której nigdy byś się nie mógł spodziewać.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……O rany. Nawet on poruszył ten temat. Do tego też bierze udział. Nawet jeśli ma małe szanse na zwycięstwo, to dalej uważa że wzięcie w nim udziału ma sens.....<br /> <br /> Raiserze Feneks, zarówno twoje ciało jak i dusza płonął z gorąca…… Zupełnie jak u prawdziwego feniksa. Naprawdę zaczynam myśleć, że walka z tobą w przeszłości była wspaniałym doświadczeniem.<br /> <br /> – Wierzę że weźmiesz udział jako Król. Nie, mam taką nadzieję. I jeśli będę mógł stoczyć z tobą walkę…… Spal mnie wtedy Sekiryuuteiu. Będę czekał! – powiedział Raiser, mierzwiąc mi włosy.<br /> <br /> He he, bądź poważny.<br /> <br /> Nawet on mnie o to pyta. Cóż, sądzę że to nieuniknione, że takie osoby jak on będą mnie teraz o to ciągle pytały.<br /> <br /> Raiser i jego mama opuścili pokój o po tym, jak pożegnali się z nami po dokonaniu wymiany.<br /> <br /> To się wydarzyło, kiedy załatwiliśmy już nasze sprawy i ruszyliśmy w stronę sali, gdzie miało się odbyć przyjęcie.<br /> <br /> Znów powitaliśmy gościa.<br /> <br /> To chłopiec który wyglądał jak gimnazjalista o czarnych włosach, mających niebieskie zabarwienie. Miał dobrze zbudowaną twarz.<br /> <br /> Myślałem że to syn bogatej rodziny, który się zgubił, ale gdy nasze oczy się spotkały.....<br /> <br /> Instynkt dał mi znać, że mój wewnętrzny alarm ostrzegawczy wył właśnie z całych sił.<br /> <br /> Jego oczy sprawiały wrażenie, jakby był w stanie prześwietlić mnie na wylot. Strach, zagrożenie i dreszcze, których przez niego doznałem, dawały uczucie, jakby był w stanie przejąć kontrolę zarówno nad moim ciałem, jak i umysłem…… To się zresztą tyczyło nie tylko mnie. Pozostali (oprócz moich rodziców) wyczuli od chłopca boskość i nieograniczoną wyższość i zamiast zachować czujność, po prostu się trzęśliśmy.<br /> <br /> – Hmm…… Spotykam ich po raz pierwszy, ale widzę twarze tych, o których słyszałem plotki i tych, o których nie słyszałem. Mimo tego muszę pogratulować. Gratuluję ci zostania wysokoklasowym diabłem, Sekiryuuteiu – powiedział chłopiec cicho chichocząc, po czym zaczął klaskać.<br /> <br /> Za jego plecami pojawili się Maou Ajuka Belzebub-sama i nieznany mężczyzna, który był brany w sari.<br /> <br /> To nie jest bezdenna boskość, jak w przypadku chłopca, ale całe ciało nieznanego mężczyzna także emanowało nieprawdopodobną boskością i dalej wydzielało przytłaczającą aurą. Jest przystojnym mężczyzną, z długimi, czarnymi włosami i blado-białą skórą, mimo że jest dobrze zbudowany. Ma też ostry wzrok i po tym jak przyjrzał się nam wszystkim, ponownie przeniósł na mnie swoje spojrzenie.<br /> <br /> – ………Hmm, więc to jest Issei, Sekiryuutei Płonącej Prawdy, który pokonał Lokiego i Apophisa.<br /> <br /> Wyglądał tak, jakby mnie obserwował i był teraz zadowolony z tego, co zobaczył.<br /> <br /> – Ajuka-sama – Rias wymówiła imię Belzebuba-sama.<br /> <br /> Belzebub-sama uniósł rękę w powietrze, jakby chciał powiedzieć „Nie ma powodów do niepokoju”.<br /> <br /> – Rias, ta osoba chciała was wszystkich poznać, więc przyprowadziłem go tutaj, nawet jeśli było to nagłe – powiedział Belzebub-sama, po czym przedstawił go nam. – Oto Śiwa-sama.<br /> <br /> [———!?]<br /> <br /> ……O mój boże……!<br /> <br /> ……Bóg Zniszczenia, który jest w innej lidze niż reszta bogów i jeśli wyłączyć z rankingu Wielkiego Czerwonego i Ophis, można powiedzieć, że jest najsilniejszy na świecie……!<br /> <br /> Wszyscy są w kompletnym szoku (jednak moi rodzice stali oniemiali, gdyż nie wiedzieli co się dzieje!)!<br /> <br /> ……Co ważniejsze, przyszedł na moją ceremonię!? Ile uwagi dzisiaj do siebie przyciągam!?<br /> <br /> – Jak się macie, D×D……a może powinienem raczej powiedzieć frakcjo z Akademii Kuou. Nazywam się Śiwa i jestem jednym z trzech Trimurti&lt;ref&gt;Trimurti – w hinduizmie wyobrażenie trzech aspektów boga w formach Brahmy, Wisznu i Śiwy. Każda z postaci ma określoną rolę do spełnienia w cyklu życia wszechświata: Brahma go stwarza, Wisznu utrzymuje, a Śiwa unicestwia.&lt;/ref&gt;. Sadzę że od teraz będziemy się częściej widywać, więc chciałem się z wami przywitać – powiedział chłopiec, Śiwa, uśmiechając się do nas.<br /> <br /> Wyciągnął swoją dłoń……którą uścisnąłem, mimo że cały się trząsłem.<br /> <br /> – D-dziękuję ci za to……<br /> <br /> ……Ściskam dłoń Bogu Zniszczenia……<br /> <br /> Nagle ten wysoki mężczyzna, który wyglądał na ochroniarza, odezwał się do mnie:<br /> <br /> – Pozwól że i ja ci pogratuluję z okazji twojego awansu na wysokoklasowego diabła.<br /> <br /> – ……T-ty jesteś, umm.<br /> <br /> – To młody książę Asurów – przedstawił go mnie Śiwa.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> …………Ha ha ha, teraz zaniemówiłem. Tym razem Książę Asurów!<br /> <br /> Książę Asurów wyciągnął rękę i przedstawił się.<br /> <br /> – Nazywam się Mahabali&lt;ref&gt;Mahabali to król Asurów, złych istot, z mitologii hinduskiej.&lt;/ref&gt;. Miło mi was poznać – powiedział Książę Asurów, Mahabali, gdy ściskał moją dłoń. – Zwłaszcza ciebie, Hyoudou Isseiu, naprawdę chciałem cię spotkać. Wieści o twoich czynach podczas wojny ze Smokami Zła dotarły także i do moich uszu. Ja też chciałem walczyć wraz z tobą przeciwko Trihexie.<br /> <br /> – P-pochlebiasz mi…… – mogłem mu tylko odpowiedzieć w taki sposób, uśmiechając się wymuszenie!<br /> <br /> To z powodu dwóch bogów……ważnych bogów, którzy przebyli całą drogę aż tutaj, aby tylko się ze mną przywitać! Mogę się tylko czuć zakłopotany tą sytuacją, która znacznie przekroczyła moje wyobrażenia!<br /> <br /> Śiwa zdawał się dobrze bawić, gdyż oparł brodę na dłoni.<br /> <br /> – Słyszałem że jesteś szczery na temat swoich seksualnych żądzy, ale w ogóle na takiego nie wyglądasz. Twoim marzeniem jest zostanie Królem Haremu, prawda?<br /> <br /> – C-cóż, jestem sławny z bycia zboczeńcem! Posiadam technikę Niszczyciela Szat, która niszczy ubrania kobiet oraz Poligloctwa, dzięki czemu mogę rozmawiać z ich piersiami! A teraz zastanawiam się, czy będę w stanie stworzyć taką technikę, która umożliwi mi widzenie przez kobiece ubrania!<br /> <br /> Czemu u licha opowiadam takie rzeczy Bogowi Zniszczenia i Księciu Asurów!<br /> <br /> Mahabali wziął moje słowa na serio, więc skinął głową z poważną wyrazem twarzy!<br /> <br /> Śiwa zdawał się jednak dobrze bawić.<br /> <br /> – Hmm, więc to tak. Z pewnością seksualne żądze były bezpośrednim źródłem powstania tych technik. Ale gdy patrzę na ciebie obecnie, sądzę że trudno by było je teraz stworzyć, gdyż nie czuję od ciebie takich seksualnych żądzy – powiedział Śiwa, po czym wycelował palec w mój nos. – Jednak czego od teraz pragniesz? Kobiet? A może sławy?<br /> <br /> – I-i jednego i drugiego! ……Czyż nie?<br /> <br /> Śiwa pokręcił głową, gdy usłyszał moje słowa.<br /> <br /> – Czy to jest to, czego pragniesz z głębi swojego serca? Czego najbardziej pragniesz? Nie pojedynczo, ale w całości – zapytał.<br /> <br /> Czego pragnę w całości, a nie pojedynczo……<br /> <br /> – ……Sądzę że pokoju. Chcę żyć w spokoju i bez wojen. Będę walczył dla tego celu z całych moich sił – odparłem od razu.<br /> <br /> Śiwa kiwnął głową, kiedy to usłyszał. Przyjrzał mi się wtedy, od czubka głowy, aż do stóp.<br /> <br /> – ……Rozumiem, więc to tak.<br /> <br /> Wygląda na to że jest coś, co go przekonało.<br /> <br /> – C-co masz na myśli? – zapytałem.<br /> <br /> Śiwa położył dłoń na mojej piersi.<br /> <br /> – Tak, po prostu unosi się tamtym wymiarze spokojnie, tak jak lubi, bez żadnych ograniczeń stawianych przez kogokolwiek. Ophis, mimo tego co się wydarzyło w przeszłości, cieszy się teraz pokojem, prawda? Jeśli dwie istoty, które mogą być uznane za twoich drugich rodziców, szukają pokoju, to nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby to zmieniło twoją prawdziwą naturę, skoro zostałeś stworzony przez ich moce. Wygląda na to, że masz wielki wpływ zarówno na Wielkiego Czerwonego, jak i Ophis, ale przeciwna opcja także jest prawdopodobna. Obecny ty chce żyć bardziej, niż ktokolwiek inny. Innymi słowy dajesz z siebie wszystko, aby chronić swoje spokojne życie. Jeśli naprawdę chcesz zostać Królem Haremu, to możesz nie być w stanie posunąć się dalej, jeśli nie uregulujesz swoich myśli.<br /> <br /> Więc twierdzi że pragnę pokoju bardziej niż ktokolwiek inny z powodu wpływu Wielkiego Czerwonego i Ophis.<br /> <br /> ……Co ważniejsze ten Bóg Zniszczenia wie, gdzie mieszka Ophis, hę. Powiedział mu o tym Belzebub-sama, czy Azazel-sensei……<br /> <br /> – To także wpływ nieskończoności i marzenia, ale ty również poszukujesz pokoju, prawda? Nieskończoność, jak synergia, może wzmacniać to pragnienie jeszcze bardziej. Można powiedzieć, że to cena zdobycia potężnych mocy i możliwości. Sądzę że głęboko wewnątrz siebie powstrzymujesz się od płodzenia dzieci, dopóki nie wygrasz pokoju własnymi rękoma. Można powiedzieć, że to okowy karmy. Nie ma możliwości, aby były człowiek rozbroił moce dwóch smoków boskiej klasy – dodał Śiwa.<br /> <br /> ……To uczucie kłębi się wewnątrz mnie. Moje mieszane uczucia faktycznie pochodzą z…… Więc mówisz mi że mogę celować w zostanie Królem Haremu po tym, jak wygram pokój własnymi rękoma……?<br /> <br /> ……Czy to o to chodzi, Wielki Czerwony? Ophis? Niebiański Smok który szuka pokoju…… ……Rozumiem. Tak może być. Zarówno Wielki Czerwony jak i Ophis żyją beztrosko. Próbują żyć w taki sposób. Dwa smoki, które są nazywane najsilniejszymi, chcą się cieszyć pokojem. Nie, one cieszą się pokojem.<br /> <br /> Oba smoki są jak moi rodzice. Jeśli szukają pokoju, to nie można nic na to poradzić że ja, który jestem ich dzieckiem, znajduje się pod ich wpływem……<br /> <br /> Śiwa roześmiał się z rozbawieniem, kiedy zobaczył że się nad tym zastanawiam.<br /> <br /> – Osoba której istnienie brzmi jak żart, skoro posiada moc dwóch smoków, które przewyższają moją siłę, a mimo tego pragnie pokoju bardziej, niż ktokolwiek inny, a jego celem jest zostanie Królem Haremu, hę. …….Fufufu, przyciągnąłeś moje zainteresowanie – oznajmił Śiwa, po czym zwrócił się do Belzebub-sama. – Ajuka, pamiętasz warunek, który postawił mi Azazel, prawda?<br /> <br /> – ……Przypuszczam że chodzi o to, że przygotujemy wszystko, o co poprosisz? – zapytał Belzebub-sama.<br /> <br /> Śiwa skinął głową.<br /> <br /> – Tak, o to chodzi. Sekiryuuteiu.<br /> <br /> – Ech? Ach, tak?<br /> <br /> – Co powiesz na walkę pod moimi rozkazami? – zapytał mnie Śiwa wprost.<br /> <br /> [———!?]<br /> <br /> Ta propozycja zszokowała zarówno mnie, jak i moich towarzyszy!<br /> <br /> – Ach, nie zrozum mnie źle. Nie mówię mu, aby porzucił twoją grupę, Rias Gremory. Czy nie mógłby po prostu dołączyć do mojej armii, jeśli w naszej mitologii wybuchnie wojna? Dokładnie o coś takiego mi chodziło. Mógłby to zrobić nawet ze swoimi towarzyszami. W końcu wszyscy jesteście bardzo obiecującymi ludźmi, prawda? – oznajmił Śiwa Rias.<br /> <br /> – Śiwa-sama! Przecież to jest....! – Belzebub-sama próbował coś powiedzieć, ale Śiwa uciszył go ruchem ręki i przemówił ponownie.<br /> <br /> – Jesteście świadomi tego że Śakra, Indra, zwiększa swoje siły aby mnie pokonać, prawda? Zebrał już pod swoimi rozkazami dobrych wojowników i zamierza wyzwać mnie do walki. Przypuszczam że ten dzień nadejdzie już niedługo. Możliwe że podejmie działania podczas nadchodzącego turnieju. Wiecie że służą mu Cao Cao i pierwszy Sun Wukong, prawda? Więc to naturalne, że także chcę mieć po mojej stronie silne pionki.<br /> <br /> – Śiwa-sama…… – odezwał się ponownie Belzebub-sama, ale Śiwa wzruszył tylko ramionami.<br /> <br /> – Nie mówię ci abyś porzucił grupę Rias Gremory. Wiecie jednak że Indra już rozpoczął swoje działanie i szuka teraz tylko okazji do rozpoczęcia następnej „fazy”? Im wcześniej więc złożę ci moją ofertę, tym lepiej.<br /> <br /> – Sekiryuuteiu, my, Asury, postanowiliśmy już, że będziemy walczyć u boku Śiwy-sama. Jeśli do nas dołączysz, to wtedy nie będziemy się już mogli czuć bardziej pewnie. Więc jak? Dołączysz pod rozkazy Śiwy-sama i będziesz walczył u mojego boku? Pokonanie Indry razem z nami z pewnością będzie świetną rozrywką – tym razem odezwał się do mnie ochroniarz Śiwy, Książę Asurów Mahabali. Dlaczego oni mówią tylko do mnie!?<br /> <br /> Nagle z całego ciała Mahabaliego buchnęła wściekła atmosfera. Nagle wszystkie przedmioty w pokoju, takie jak stoły i kubki, zaczęły drżeć i pękać.<br /> <br /> – Nie daruję Indrze. Mój ojciec Wajroczana, został zabity przez Śakrę, którym jest przecież Indra……! Waruna-sama, który jest obecnym Królem Asurów, mówi mi żebym się uspokoił, ale ta złość jest czymś, czego nie mogę pohamować!<br /> <br /> ……Jego głos i postępowanie było przepełnione intensywnością i wściekłością. Cała jego twarz była pokryta złością.<br /> <br /> Śiwa wyciągnął w moją stronę rękę.<br /> <br /> – Isseiu, Sekiryuutei Płonącej Prawdy, dołącz do moich sił. Jeśli jesteś sługą Księżniczki Zniszczenia……nie, właściwie jesteś smokiem, który znacznie przewyższa diabła. Czy otrzymanie ochrony od Boga Zniszczenia nie byłoby interesujące?<br /> <br /> ……Co za szalona oferta. Prawdę mówiąc to brzmi jakby było nie z tego świata, więc nie mogę się zdecydować. Wiem że nie mogę przyjąć jego oferty lekkomyślnie. Gdyby tu był Azazel-sensei, to na pewno ingerowałby w tą rozmowę, ale już go tutaj nie ma.<br /> <br /> Od teraz sam muszę decydować co powiem.<br /> <br /> – ……Chcesz walczyć z Śakrą? – zapytałem Śiwy.<br /> <br /> Śiwa parsknął śmiechem.<br /> <br /> – To nie byłby zły pomysł. Jednak zwykła wojna by mnie znudziła. Wolałbym więc przygotować coś bardziej interesującego. Cóż, wolałbym jednak nie wszczynać brudnej wojny po tak długim czasie – oznajmił w taki sposób, jakby chciał uniknąć poważnej odpowiedzi. – Isseiu, Sekiryuuteiu Płonącej Prawdy. Zapamiętaj to. Od teraz istoty boskiej klasy będą się pojawiały zarówno przed tobą, jak i Hakuryuukou Porannej Gwiazdy, niezależnie od tego, czy będą przyjaciółmi, czy wrogami. Oba wasze powiązania i bitwy angażowały wiele istot boskiej klasy. Obaj zaprezentowaliście wiele osiągnięć. Możesz być smokiem, który kocha kobiety i pokój bardziej, niż cokolwiek innego. Nie, na pewno tak jest. Z tego powodu dokonałeś tylu cudów. Ale wiesz, myślę że znajduje się za tym kolejny powód.<br /> <br /> Śiwa zmrużył oczy, jakby zobaczył coś interesującego.<br /> <br /> – Lubisz silne osoby, prawda? Oczywiście włączając w to twoich przyjaciół, ale nawet jeśli są to twoi wrogowie, to uwielbiasz walczyć z wojownikami o silnej wierze bardziej, niż cokolwiek innego. Lubisz zarówno z nimi walczyć, jak i się im przyglądać. Oprócz zainteresowania kobietami, podczas ostatniego roku zacząłeś się też interesować walką z silnymi ludźmi, prawda?<br /> <br /> ———!<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……Zastanawiam się dlaczego. Rok temu pragnąłem tylko własnego haremu, ale teraz......<br /> <br /> Mimo że chcę odrzucić słowa Śiwy, to nie mogę się do tego zmusić. Nie, głęboko wewnątrz mnie jest pewna część, która chce się na to zgodzić.<br /> <br /> Tak, wraz ze zboczonymi myślami, zostałem oczarowany przez „siłę” i zacząłem szaleć na tym punkcie, gdy przeszedłem przez bitwy z Raiserem, Grupą Sitri, Sairaorgiem-san i wieloma silnymi przeciwnikami.<br /> <br /> Zacząłem lubić pokonywanie silnych wrogów w zajadłych bitwach równie mocno, co miętoszenie kobiecych piersi.....<br /> <br /> Najwyraźniej Śiwa wziął moje milczenie za zgodę i uśmiechnął się szeroko. Zaczął klepać mnie po plecach.<br /> <br /> – Jeśli zaś chodzi o Międzynarodowy Turniej Królewskiej Gry, który będę sponsorował. Planuję nazwać go Pucharem Azazela, na cześć jednego z bohaterów Wojny ze Smokami Zła. Odwalił całą robotę za naszymi plecami, jeszcze zanim turniej się zaczął. Nie uważacie że ta nazwa pasuje?<br /> <br /> Puchar Azazela. Tak będzie się nazywał Międzynarodowy Turniej Królewskiej Gry.<br /> <br /> – Pojawią się też silni ludzi, których lubisz. Wielu z tych silnych wojowników lubi też ciebie. W turnieju wezmą udział wszyscy, którzy wymieniali z tobą ciosy. Więc czy widząc to zamierzasz stanąć z boku i obgryzać paznokcie? – kontynuował Śiwa.<br /> <br /> – Ja też biorę udział. Jeśli też to zrobisz, to stoczmy wtedy pojedynek. Zrozumiałem to, kiedy cię dzisiaj spotkałem. Pojedynek z tobą tobą byłby rzeczą, po której nie mógł bym już prosić o nic więcej – oznajmił mi wprost Mahabali.<br /> <br /> Nigdy bym nie pomyślał, że nawet bóg mnie o to spyta. Ilu ludzi się właściwie za mną ugania?<br /> <br /> Nagle Śiwa spojrzał w kierunku drzwi.<br /> <br /> – Nie masz nic do powiedzenia? Panie zabójco wysłany przez Śakrę.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> Słowa Śiwy wszystkich zaalarmowały. Za drzwiami jest zabójca wysłany przez Śakrę!? W ogóle tego nie zauważyłem! Więc mówisz mi, że nas podsłuchiwał!?<br /> <br /> Tym który otworzył drzwi, był Cao Cao! T-ten gość zdecydowanie może być zabójcą nasłanym przez Śakrę, ale nigdy bym się nie spodziewał, że go tutaj zobaczymy!<br /> <br /> – Wybacz, Śiwa-sama. Nie miałem zamiaru się ukrywać, ale nie chciałem przeszkadzać wam w rozmowie – powiedział Cao Cao, wzruszając ramionami.<br /> <br /> – Fufufu, przyszedłeś zobaczyć Sekiryuuteia, prawda? – zapytał Śiwa.<br /> <br /> – Tak – odpowiedział Cao Cao, po czym przeniósł na mnie swój wzrok. – Kto by pomyślał, że nawet Śiwa-sama poczuje coś do ciebie. Doprawdy, za każdym razem gdy cię spotykam, coraz bardziej dorastasz.<br /> <br /> – Nigdy bym nie pomyślał, że też przyjdziesz. Chciałeś zobaczyć moją ceremonię? Jednak nie jesteś typem osoby, która składa gratulacje.<br /> <br /> – Masz rację. Przyszedłem obserwować twoją ceremonię w imieniu Śakry. Chociaż pomyślałem, że to dobra okazja. Jest coś, co muszę ci powiedzieć – oznajmił Cao Cao z bohaterskim wyrazem twarzy. – Ja też wezmę oczywiście udział w turnieju. Dostałem na to pozwolenie od Śakry. Sam mam zamiar rzucić wyzwanie, aby zobaczyć jak daleko posunie się moja moc wraz z moją drużyną, którą przygotowałem. A jeśli moje życzenie, aby stoczyć z wami rewanż, zostanie spełnione, to wtedy nie będę mógł prosić o nic więcej.<br /> <br /> Cao Cao odwrócił się wtedy i rzucił mi przez plecy:<br /> <br /> – Wysokoklasowy diable, Hyoudou Isseiu. Naprawdę chcę rozgromić twoją drużynę. Zawsze tęskniłem za tobą i Valim.<br /> <br /> Po tych słowach Cao Cao wyszedł.<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……Cholera, muszę wziąć to pod uwagę. Wszyscy ci goście są……!<br /> <br /> Osoby które do mnie mówią, są pełne chęci do walki i obserwują mnie. Co więcej bóg zwany Śiwą, Książę Asurów, Cao Cao i Raiser patrzą bezpośrednio na mnie, a nie jak na podwładnego Rias.......<br /> <br /> ……Te emocje narastają wewnątrz mnie.<br /> <br /> Międzynarodowy Turniej, w którym zmierzą się najsilniejsi. I moja własna drużyna, hę.<br /> <br /> Nagle rzecz którą mi powiedział Śiwa, zakotłowała się wewnątrz mnie:<br /> <br /> ''Lubisz silne osoby, prawda?''<br /> <br /> ……Tak, z pewnością! Wokół mnie jest za dużo wspaniałych gości, którzy przykuwają moją uwagę, przez co chcę wziąć ich sobie za cel i ich przewyższyć!<br /> <br /> Mocno mnie to rozpaliło. Ogień który zapłonął w moim sercu, stawał się coraz silniejszy.<br /> <br /> Po tym jak Cao Cao wyszedł, Śiwa i Mahabali też najwyraźniej zakończyli swoje sprawy, gdyż odeszli razem z Belzebubem-sama.....<br /> <br /> Nieoczekiwani goście pojawiali się dalej. Wszyscy się uspokoiliśmy i poszliśmy po przyjęciu do domu.<br /> <br /> Patrzyłem przez okno, gdy wracaliśmy pociągiem do domu.<br /> <br /> ……Wtedy zobaczyłem stadion.<br /> <br /> ……Tutaj rozegra się gra.<br /> <br /> Wszystkie te frustracje zebrały się wewnątrz mnie.....<br /> <br /> Moja własna drużyna......<br /> <br /> Wojownicy którzy się przede mną pojawią, poszukują mnie......<br /> <br /> Zostałem wysokoklasowym diabłem.......<br /> <br /> Jestem Pionem Rias, ale.......jestem też Królem.<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……To nie jest zwykła Królewska Gra. To Międzynarodowy Turniej……<br /> <br /> ……Abym nie wziął udziału, podczas gdy ci wszyscy ludzie których znam, będą uczestniczyli…<br /> <br /> …....Nie ma mowy, abym na to pozwolił!<br /> <br /> Walka przeciwko niemu, a także przeciwko tamtemu. To frustrujące, że ktoś inny mi to zabierze.<br /> <br /> Czy mogę po prostu stać i patrzeć jak goście, z którymi walczyłem, zostają pokonani przez kogoś innego niż ja!?<br /> <br /> Teraz zauważyłem, że ponownie stoję na nowej linii startu.<br /> <br /> Czuję się właśnie, jakby moja płonąca dusza miała spalić moje ciało. Nagle ktoś się do mnie zbliżył.<br /> <br /> To Asia, Xenovia i Ravel.<br /> <br /> Cała trójka patrzyła na mnie z determinacją.<br /> <br /> – ……Ise, podjęłam decyzję – powiedziała Xenovia bohatersko.<br /> <br /> Asia przytaknęła jej poważnie.<br /> <br /> – Tak, myślę tak samo jak Xenovia-san. Będę podążać ścieżką, którą wybrał Ise-san. Jestem twoim Gońcem.<br /> <br /> – A więc, Ise-sama, czy w twojej głowie nie kołacze się coś, co zostało rozbudzone? – zapytała mnie poważnie Ravel.<br /> <br /> ……Rany, wszystkie znacie mnie tak dobrze……<br /> <br /> – ……Asiu, Xenoviu i Ravel. Możecie przez chwilę posłuchać, co mam do powiedzenia?<br /> <br /> Wtedy podzieliłem się moimi myślami z pierwszymi członkiniami mojego parostwa.......<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_School_DxD_Tom_22_Żywot_1|Żywotu Pierwszego]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_School_DxD_Tom_22_Żywot_3|Żywotu Trzeciego]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_School_DxD_Tom_22_%C5%BBywot_2&diff=521679 2017-06-26T14:40:58Z

<p>95.108.35.236: /* Część 1 */</p> <hr /> <div>==Żywot 2: I tak oto stałem się wysokoklasowym diabłem==<br /> ===Część 1===<br /> ''Następnego dnia, dzień przed ceremonią awansu na wysokoklasowego diabła.''<br /> <br /> Przebywam obecnie z pewną osobą i wraz z nią odwiedzam opustoszałą Akademię Kuou.<br /> <br /> – Och, więc to jest Akademia Kuou!<br /> <br /> Tą podekscytowaną osobą, która ogląda szkolny budynek, jest dziewczynka z lisimi uszami, Kunou.<br /> <br /> Od nowego semestru Kunou dołączy do wydziału gimnazjalnego Akademii Kuou. Przyjechała tu z Kioto, gdyż chciała zobaczyć szkołę.<br /> <br /> Jednak obecnie pokazuję jej nasze liceum, do którego wszyscy chodzimy. Przyszliśmy tu, gdyż je także chciała obejrzeć.<br /> <br /> Podstawówka i gimnazjum znajdują się w tym samym kompleksie. Liceum i uczelnia znajdują się kawałek dalej. Planujemy iść na uczelnię, gdy się już tutaj rozejrzymy. Rias i Akeno-san będą tam niedługo uczęszczały. Mogę więc sprawdzić i tamto miejsce, chociaż byłem już tam kilka razy, gdy załatwiałem różne sprawy.<br /> <br /> Kunou ma już na sobie szkolny mundurek. Jest jednak inny od tego, który noszę i z pewnością ma odświeżające uczucie. Cóż, dołączyłem do Akademii Kuou jako licealista, więc to oczywiste że nie zaznajomiłem się z mundurkiem z niższych poziomów.<br /> <br /> Z tego co słyszałem, Kunou będzie mieszkać w Rezydencji Hyoudou od lata. Będzie chodzić do gimnazjum, jak już tutaj zamieszka i przyzwyczai się do mieszkania w tym miejscu.<br /> <br /> Nagle, kiedy ja i Kunou oglądaliśmy szkolny budynek z zewnątrz, spotkaliśmy kogoś znajomego.<br /> <br /> – Ach, Zenkaichou Sona.<br /> <br /> To była przewodnicząca Sona. Przyglądała się szkolnemu budynkowi od strony bramy wejściowej.<br /> <br /> Usłyszała nas i uśmiechnęła się na nasz widok.<br /> <br /> – Och, Ise-kun. Jak się masz. Och, to musi być księżniczka z Kioto, jak sądzę? Z tego co pamiętam, to od wiosny będziesz chodziła do gimnazjum.<br /> <br /> Kunou skinęła głową.<br /> <br /> – Przypuszczam że jesteś Sitri-dono. Jestem córką Yasaki, która jest przywódczynią youkai w Kioto i nazywam się Kunou. Cieszę się ze mogłam cię poznać.<br /> <br /> Zenkaichou odpowiedziała na jej oficjalne przywitanie i pozdrowiła ją.<br /> <br /> – Korzystam z moich wolnych dni, aby rozejrzeć się po Akademii Kuou – powiedziała Zenkaichou, ponownie patrząc w stronę budynku. Miała zmrużone oczy, jakby odczuwała nostalgię. – Bardzo dobrze pamiętam, kiedy przyszłam tu po raz pierwszy. Rias mnie tutaj przyprowadziła.<br /> <br /> Myślę że Rias powiedziała mi już o tym wcześniej. Najwyraźniej zmusiła ją do przyjścia tutaj, gdy nie kręciło się tu za wielu ludzi i pokazała jej całe to miejsce.<br /> <br /> – Jestem pewna że Rias chciała mi pokazać szkołę do której będzie uczęszczała, gdyż byłam jej przyjaciółką z dzieciństwa. Wciąż pamiętam jaką miała szczęśliwą twarz, gdy pokazywała mi całe to miejsce – powiedziała Zenkaichou.<br /> <br /> – Zapisałaś się tutaj po wpływem sugestii Rias? – zapytałem.<br /> <br /> – Rias nie zasugerowała mi tego, ale to miejsce zauroczyło mnie, gdy je oglądałam. Postanowiono już, że będę uczęszczała do liceum w Zaświatach, ale przeniosłam moje papiery tutaj. Mina mojej siostry, kiedy ta się o tym dowiedziała, była bezcenna, ufufu – odpowiedziała mi Zenkaichou, po czym zachichotała i spojrzała, a następnie kontynuowała z delikatnym wyrazem twarzy. – W ciągu tych trzech lat wydarzyło się wiele rzeczy. A gdy zostałam trzecioklasistka, niespodzianka goniła niespodziankę.<br /> <br /> Zenkaichou miała swoje własne trzy lata tutaj. Spotykały ją zupełnie inne doświadczenia niż Rias.<br /> <br /> A Lewiatana-sama, która obserwowała ją ciepłym wzrokiem przez te trzy lara, już tutaj nie ma. Obecnie toczy walkę z Trihexą w bardzo długiej bitwie w odizolowanym miejscu.<br /> <br /> Według słów Rias, smutek który odczuwała Zenkaichou, był czymś, czego nie można było opisać słowami.<br /> <br /> Sona, Zenkaichou była bardzo związana ze swoją siostra, która przez większość czasu nie zachowywała się poważnie…… Jednak martwi się o Lewiatana-sama bardziej, niż ktokolwiek inny, a kocha ją i szanuje także bardziej niż ktokolwiek inny.<br /> <br /> Słyszałem że najbardziej smuci ją właśnie to, że jej siostra nie będzie mogła zobaczyć jak kończy szkołę.<br /> <br /> Jestem pewien że Lewiatan-sama chciałaby zobaczyć jak jej siostra lśni na ceremonii zakończenia szkoły……<br /> <br /> Nagle pojawił się nowa osoba.<br /> <br /> – Ach, tutaj jesteś Kaichou.<br /> <br /> To Saji. Najwyraźniej przyszedł tutaj po nią.<br /> <br /> – Coś się stało, Saji? – zapytała Zenkaichou.<br /> <br /> – Wygląda na to, że sprawa z wcześniej może zostać załatwiona. Tsubaki-san prosiła mnie żebym cię znalazł – odparł Saji.<br /> <br /> Nagle Zenkaichou poprawiła okulary i z powrotem przybrała swoją chłodną postawę.<br /> <br /> – Więc to tak. Skoro się już tutaj rozejrzałam, to powinniśmy wracać. Tak więc Ise-kun, gratuluję ci z okazji twojego awansu. Pojawię się na ceremonii.<br /> <br /> – D-dziękuję.<br /> <br /> Zenkaichou odeszła.<br /> <br /> – Och tak. Hyoudou, słyszałem o twoim awansie na wysokoklasowego diabła. Gratuluję! W przyszłości także uzyskam ten status! – pogratulował mi Saji z uśmiechem i poklepał mnie po plecach.<br /> <br /> – Cóż, ciągle nie mogę w to uwierzyć……ale dziękuję.<br /> <br /> – Tak przy okazji, Hyoudou......... – oznajmił nagle Saji z poważnym wyrazem twarzy.<br /> <br /> – Hmm? O co chodzi?<br /> <br /> – Co zamierzasz zrobić z turniejem? My zdecydowanie weźmiemy w nim udział. Ja będę walczył pod rozkazami Sony-kaichou, jako jej Pion. Zamierzasz walczył pod rozkazami Rias-senpai? A może.......<br /> <br /> Pewnie pyta, czy wezmę udział jako Król z własną drużyną.<br /> <br /> – Pytasz o to samo co Vali. Cóż, kto wie – odparłem wymijająco.<br /> <br /> – Ja mam zostać awansowany na średnioklasowego diabła – powiedział Saji patrząc w niebo.<br /> <br /> – Naprawdę? Gratuluję! – powinszowałem mu z głębi mojego serca.<br /> <br /> Wow, to dobre wieści! Cóż, w końcu przetrwał tyle ciężkich bitew! Ponadto słyszałem że największym osiągnięciem Grupy Sitri była bitwa o zamek Wielkiego Króla Baela, który został napadnięty przez trzeciego najlepszego gracza w Królewską Grę.<br /> <br /> Słyszałem że zostali pochwaleni nie tylko przez frakcję Wielkiego Króla, ale też frakcję Maou. A to rzadka okazja, aby oba stronnictwa zgadzały się w jakiejś sprawie.<br /> <br /> Skoro członkowie naszego parostwa mają awansować, to awans Sajiego także nie jest niczym dziwnym.<br /> <br /> – Tsubaki-san też dostała propozycję awansu, ale sądzę że bitwy w których walczyliśmy jako członkowie D×D, odegrały w tym największą rolę – powiedział Saji trwożnie. Następnie odetchnął głęboko i zadał kolejne pytanie, patrząc mi prosto w oczy. – Ty……stałeś się moim celem, który jednak poszedł znacznie dalej ode mnie, ale dlatego właśnie...... Nie jestem pewien, czy mogę z tobą walczyć, ale pokaż mi swoją „grę”. Nie zamierzasz poszaleć w Królewskich Grach? Jako równorzędny Pion, chcę stanąć na tej samej scenie co ty…… Naprawdę chcę!<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……Wysłuchałem pełnych pasji słów od Sajiego, który jest takim samym Pionem co ja!<br /> <br /> Cholera! Vali i jeszcze ty. Naprawdę się zastanawiam, dlaczego zawsze docieracie do tego punktu bez mówienia w mglisty sposób!<br /> <br /> – Przepraszam, powiedziałem nagle coś dziwnego. Nie bierz tego na poważnie – przeprosił nagle Saji.<br /> <br /> Jednak zaczął walić pięścią w moją pierś.<br /> <br /> – W każdym razie przyjdź, bez względu na wszystko. Nie myślę nawet że ten mecz, który stoczyliśmy w Zaświatach był moim zwycięstwem. Dlatego chcę kontynuować tą walkę, od kiedy się starliśmy w turnieju. Obaj jesteśmy znacznie silniejsi niż wtedy.<br /> <br /> Kontynuować tamtą walkę......<br /> <br /> Podczas ostatniego lata doświadczyłem czegoś gorzkiego. Bitwa którą trudno było uznać za moje zwycięstwo.<br /> <br /> Zawsze myślałem o rozstrzygnięciu tego wyniku.<br /> <br /> Ja też uderzyłem pięścią w pierś Sajiego.<br /> <br /> – Tak, skoro to się wydarzyło, to kontynuujmy tamtą walkę. Zawsze myślałem o pokonaniu cię na polu bitwy Królewskiej Gry – takie słowa w naturalny sposób wypłynęły z moich ust.<br /> <br /> Jeśli wezmę udział w turnieju......<br /> <br /> Saji potwierdził to i odszedł.<br /> <br /> Nasza dwójka, ja i Kunou, zostaliśmy sami. Nagle Kunou pokiwała głową.<br /> <br /> – Wokół Iseia z pewnością kręci się wielu pełnych pasji chłopców!<br /> <br /> Tak, masz zupełną rację.<br /> <br /> Czułem się jakby ważny przełącznik w mojej piersi został włączony z powodu ich żaru.<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Dzień mojego przeznaczenia, mojej ceremonii awansu na wysokoklasowego diabła.<br /> <br /> Składam właśnie wizytę w Zaświatach, wraz z Klubem Okultystycznym, moimi rodzicami oraz rodzicami Rias. Racja, moi rodzice nareszcie odwiedzili Zaświaty. Cóż, podczas wojny ze Smokami Zła odwiedzili tutejszy szpital, ale to był nagły wypadek.<br /> <br /> Tym razem są tutaj jako moi krewni i wezmą udział w mojej ceremonii.<br /> <br /> Ignorując moich rodziców, którzy zaniemówili na widok olbrzymiego zamku Gremorych, dokonywałem ostatecznego potwierdzenia ceremonii, robiąc kolejne sprawozdanie z Rias w innym pokoju.<br /> <br /> ……Wraz z Rias i pozostałymi, zostałem już poinformowany o ceremonii i jej wytycznych, kiedy dowiedzieliśmy się o moim awansie…… Ale z powodu dzisiejszego dnia jest taka szansa, że zapomnę wszystko, czego się nauczyłem. Aby nie przynieść wstydu samemu sobie, ćwiczę cała ceremonię w hallu zamku Gremorych i potwierdzam całą procedurę ceremonii z Rias.<br /> <br /> – Maou-sama odczyta certyfikat, który ci wręczy. Musisz wtedy odpowiedzieć w sposób, w jaki cię nauczyłam. Następnie włożę ci koronę na skronie. To ceremonia w której ktoś z mojego parostwa staje się Królem. Wtedy podejdziesz do kamienia, który zarejestruje cię jako Króla. Będzie w porządku, jeśli dotkniesz kamienia po słowach Maou-sama. Gdy już dojdziesz do tego punktu, rytuał się skończy. I jak? Proste, prawda? – pouczała mnie Rias stojąc przed ołtarzem sali ceremonialnej.<br /> <br /> Rias powiedziała coś takiego! Słyszałem że na ceremonię przyjdzie wielu ludzi, włącznie z mediami…… Nie mogę więc pokazać mojej żałosnej strony!<br /> <br /> – Ugh, jestem taki zdenerwowany.<br /> <br /> Jestem już ubrany w oficjalny strój, tak jak Rias, która pojawi się na ceremonii ubrana w szkarłatną suknię. Ludzie będą zwracali uwagę także na to, więc ubranie się odpowiedni sposób jest niezbędne. Prawdę mówiąc ludzie z naszego parostwa też będą „pod krawatem”. Są ubrani w taki sposób, że nie będzie to wyglądało dziwnie z niczyjego punktu widzenia.<br /> <br /> Cóż, ja i Rias musimy się przebrać na ceremonię w inne oficjalne stroje, więc to nie jest nasz główny ubiór.<br /> <br /> Jak się nad tym zastanowić, to od momentu gdy tutaj przyjechaliśmy, nie widziałem Grayfi-san.<br /> <br /> Grayfia-san jest jedyną osobą z swojego parostwa, która pozostała na tym świecie. Wszyscy Maou-sama zostawili swoje Królowe, gdyż zastanowili się nad przyszłością zaświatów i dlatego Grayfia-san tu została.<br /> <br /> ……Słyszałem że wykonuje swoje obowiązki tak jak zwykle, ale nie widziałem jej dzisiaj. Do tego Rias naprawdę się o nią martwi.<br /> <br /> ''……Martwię się o Onee-sama.''<br /> <br /> Tak więc Rias dzieliła się ze mną swoimi myślami.<br /> <br /> Nie widziałem Grayfi-san od tamtego momentu. Jednak dowiedziałem się od Rias, która się z nią spotykała, że Grayfia-san nie zmieniła się i zachowywała się tak jak zwykle, mimo że Sirzechs-sama nie ma już z nami……<br /> <br /> Byłem świadkiem jak Grayfia-san rozpaczała, gdy Sirzechs-sama odchodził. To oczywiste, że była w szoku. Dlatego martwię się, czy będzie taka spokojna jak zawsze……<br /> <br /> Może ukrywać swoje emocje……ale Rias, która była pod jej opieką od dzieciństwa, naprawdę się o nią martwiła.<br /> <br /> ……Mam nadzieję że nie zemdleje z powodu niepokoju……<br /> <br /> – Rias-sama, paniczu, nadszedł już czas – poinformował nas nagle asystent.<br /> <br /> Nareszcie nadszedł czas!<br /> <br /> Pojedziemy pociągiem z miasta Gremorych do stolicy, Lilith. W pociągu znajdujemy się pod ścisłą strażą. Oczywiście. Miejsce do którego zmierzamy jest pełne tłumów. Jest tu pełno diabłów, włącznie ze zwykłymi cywilami i pracownikami mediów.<br /> <br /> – Hyoudou Isseiu-san, proszę, powiedz nam jak się teraz czujesz!<br /> <br /> – Weźmiesz udział w Międzynarodowym Turnieju Królewskiej Gry!? Sairaorg Bael-sama i Sona Sitri-sama, którzy są równie młodzi co ty, potwierdzili już swój udział.....<br /> <br /> Ciągle błyskały niezliczone flesze. Przedstawiciele mediów w kółko zasypywali mnie pytaniami, jednak poinformowano mnie, abym nic nie mówił, więc myślę tylko o tym, aby dostać się do pociągu.<br /> <br /> Wreszcie usiadłem na fotelu w pociągu, który wkrótce potem ruszył. Nareszcie mogę odpocząć. ……Aaaaaach, to takie męczące. Zmęczenie już mnie przygniotło, mimo że nawet jeszcze nie przeszedłem rytuału…… J-ja nigdy bym sobie nie wyobrażał, że wszyscy skupią na mnie aż taką uwagę…… Cóż, poinformowano mnie już o tym wcześniej, ale dalej jest to więcej, niż się spodziewałem…… Powiedziano mi, że po rytuale będzie przyjęcie i wtedy będę mógł zdjąć mój formalny strój. To znaczy że nie będę mógł uciec przez cały dzień.<br /> <br /> Jakiś czas po tym, jak pociąg ruszył, Ravel wskazała krajobraz za oknem.<br /> <br /> Stał tam olbrzymi budynek przypominający stadion.<br /> <br /> – Słyszałam że na tym stadionie rozegra się Międzynarodowy Turniej Królewskiej Gry.<br /> <br /> Ja też spojrzałem na stadion. Jest wielki. Znacznie większy od Tokio Dome. Cóż, Królewskie Gry wymagają w końcu dużego pola do walki, więc to oczywiste, że im jest większe, tym lepsze.<br /> <br /> – Czy miejsce spotkań w Zaświatach nie znajdują się głównie na terytoriach diabłów i upadłych aniołów? – powiedziałem.<br /> <br /> Z tego co słyszałem, Zaświaty, zwłaszcza frakcja diabłów, zapewni największą ilość miejsc dla turnieju, skoro Królewska Gra pochodzi stąd. Upadłe anioły będą wspierać stronę diabłów. Już wcześniej słyszałem od Azazela-sensei, że na terenach ich frakcji są wciąż dostępne miejsca, które są reklamowanie jako domy wakacyjne dla VIP-ów wszystkich frakcji.<br /> <br /> Sądzę że użyją tych dostępnych miejsc, aby przygotować stadion.<br /> <br /> – Wszystkie mitologie świata wciąż cierpią z powodu ataku Trihexa, który miał niedawno miejsce. Dlatego Zaświaty, które otrzymały najmniejsze szkody, zaproponowały miejsce do gry – powiedziała Rias.<br /> <br /> – Królewska Gra pochodzi z Zaświatów i dlatego większość meczy pierwszego turnieju rozegra się właśnie tam – dodała Ravel.<br /> <br /> Do rozmowy dołączyli się rodzice Rias, którzy jechali pociągiem razem z nami.<br /> <br /> – Mimo tego większość komitetu organizacyjnego gry w naszym świecie nie weźmie udziału w nadchodzącym turnieju. Słyszałem, że zorganizują turniej ze wspaniała obsadą, która będzie prowadzona przez Ajukę-dono – powiedział tata Rias.<br /> <br /> – Czy słusznie przewiduję, że ma to coś wspólnego z tym skandalem z oszustwami, który został ujawniony? – zapytałem.<br /> <br /> Tata Rias skinął głową i uniósł palec.<br /> <br /> – Również i dla tego, ale jest jeszcze więcej powodów. Najwyraźniej inne frakcje wyraziły zainteresowanie udziałem w Królewskiej Grze, jako w formie rozrywki, więc faktem jest to, że członkowie obsady z każdej frakcji będą uczyć procedury Królewskich Gier.<br /> <br /> Teraz rozumiem. Słyszałem że temat o Królewskich Grach zmienił się w światową rozrywkę, ale wygląda na to, że mają zamiar nauczyć tej obsady istoty Królewskiej Gry, właśnie poprzez ten turniej. Jeśli dzięki temu jej popularność zwiększy się wśród każdej frakcji, a wtedy mecze staną się jeszcze bardziej zaciekłe.<br /> <br /> – Gdy Królewska Gra stanie się światową rozrywką, gdzie możliwe będzie transfer i wymiana pomiędzy drużynami ze wszystkich frakcji, to wtedy poziom rywalizacji naprawdę się zaostrzy – dodał ojciec Rias.<br /> <br /> – Więc to znaczy, że w przyszłości Królewskie Gry nie będą tylko udziałem diabłów – wymknęło mi się z ust.<br /> <br /> W przyszłości anioły będą grały w Królewską Grę. Stanie się też popularna wśród mitologii nordyckiej, a nawet japońskie youkai będą to mogły robić w naszej ojczyźnie. Królewska Gra nie będzie tylko dla diabłów, ale też dla wszystkich. Tak, naprawdę chcę zobaczyć, co się stanie.<br /> <br /> – Diehauser Belial-sama byłby wstrząśnięty, gdyby się o tym dowiedział – powiedziała Rias patrząc przed okno.<br /> <br /> …………<br /> <br /> Wszyscy zaniemówili, słysząc te słowa.<br /> <br /> Cesarz Belial, który popełnił przestępstwo z powodu skomplikowanych myśli. Ludzie mówią że kocha Królewskie Gry bardziej niż ktokolwiek. Pragnął kogoś, kto by go pokonał. Moglibyśmy znaleźć kogoś, kto by go zwyciężył, gdy Królewska Gra zostanie umiędzynarodowiona. Jednak obecnie siedzi w więzieniu. Dla mistrza, bycie nieobecnym, podczas gdy dzieje się taka rewolucja, jest…… Hańbą.<br /> <br /> ……Ja też bym chciał go pokonać. Na Agreas nie byłem dla niego przeciwnikiem. Ale następnym razem będzie inaczej……!<br /> <br /> Ja też chcę wyzwać na pojedynek mistrz i go pokonać!<br /> <br /> ……Ale czy w drużynie Rias? A może.........<br /> <br /> Potrząsnąłem głową, aby pozbyć się tego typu myśli i dałem z siebie wszystko, aby oczyścić mój umysł. Jedyną rzeczą o której powinienem myśleć, to bezpieczne zakończenie rytuału.<br /> <br /> O mistrzu mogę pomyśleć innym razem.<br /> <br /> Nagle zauważyłem moich rodziców, którzy siedzieli sztywno na swoich miejscach.<br /> <br /> – ……Tak przy okazji, tou-san, kaa-san. Oboje jesteście bardzo zdenerwowani……więc w porządku z wami?<br /> <br /> – T-tak, o-oczywiście że ze mną w porządku! Prawda kochanie? – powiedział tou-san trzęsącym się głosem.<br /> <br /> – T-tak, oczywiście że tak! To nie tak że denerwuje nas miejsce, w którym jesteśmy po raz pierwszy, albo dlatego, gdyż jesteśmy podekscytowani wzięciem udziału w wydarzeniu, który będzie momentem chwały w życiu mojego syna!<br /> <br /> ……Ta dwójka zachowuje się jak ludzie ze wsi, którzy pierwszy raz w życiu przyjechali do miasta! Rany to takie krępujące, skoro zachowują się tak przed rodzicami Rias! Nie mogę na to patrzeć!<br /> <br /> Kiedy tata Rias zobaczył moich rodziców, odezwał się do nich delikatnie, aby ich zrelaksować:<br /> <br /> – Nie musicie się denerwować. Jedyna rzecz o którą was prosimy, to siedzenie na miejscach przeznaczonych dla krewnych w sali ceremonialnej.<br /> <br /> – Racja. Wystarczy że będziecie patrzeć na swojego syna ciepłym wzrokiem. Na scenę zostaną wywołani tylko Ise-san, który jest gwiazdą wieczoru i Rias, która jest jego Królem – dodała mama Rias z wesołym wyrazem twarzy.<br /> <br /> – ……D-dopiero teraz się zdenerwowałem – mruknąłem.<br /> <br /> Jestem gwiazdą dzisiejszego wieczoru! A rytuał zacznie się za kilka godzin! Aaaaaaaaaaaaach, moja ceremonia będzie miała miejsce na oczach tylu mediów! Pokażą to nie tylko w Zaświatach, ale też w telewizji innych frakcji, prawda? Jestem kłębkiem nerwów i czuję jakby moje serce miało eksplodować i mnie zabić!<br /> <br /> Rias uśmiechnęła się, kiedy miałem stremowany wyraz twarzy.<br /> <br /> – Przetrwałeś już znacznie poważniejsze incydenty, więc przeżyjesz i to, prawda? Dokonałeś czegoś bardziej niezwykłego, gdy pokonałeś Lokiego oraz Rizevima.<br /> <br /> T-to dlatego, gdyż to były bitwy! To coś innego, niż udział w takiej formalnej ceremonii!<br /> <br /> Nawet moi towarzysze chichotali, kiedy widzieli jaki jestem stremowany.<br /> <br /> Rany! Będziecie tylko siedzieć na swoich miejscach, więc nie musicie się stresować!<br /> <br /> Rodzice moi i Rias dobrze się bawili, gdy ze sobą rozmawiali.<br /> <br /> Tata Rias wyjął karton mleka i zaczął mówić z pasją:<br /> <br /> – Tak przy okazji, zrobiliśmy coś takiego. Nazywa się „Mleko Oppai Smoka” i stworzyliśmy je dzięki specjalnej metodzie produkcyjnej z mleka, które zebraliśmy od krów z naszego terytorium i.........<br /> <br /> Moi rodzice zwrócili uwagę na jego słowa i wysłuchali go, potakując przy tym głowami.<br /> <br /> – Och jejku, więc to jest jeden z produktów wzorowanych na naszym synu.......<br /> <br /> – Woach, po prostu rozpływa się w ustach i jest takie słodkie! Będzie popularne zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych.....<br /> <br /> – Planujemy rozpocząć sprzedaż latem. A prawa autorskie zdecydowanie będą należały do waszego syna.......<br /> <br /> Moi rodzice pozbyli się nerwów i poświęcili swoją uwagę rozmowie z ojcem Rias.<br /> <br /> ……Cóż, będzie więc w porządku, jeśli tylko ja się będę denerwował.<br /> <br /> Tak oto pociąg dojechał na terytorium Maou........<br /> <br /> ===Część 3===<br /> Dotarliśmy na stację na terytorium Maou. Wtedy wsiedliśmy do kilku limuzyn, które zabrały na do sali ceremonialnej. Limuzyny otaczały wozy obstawy…… Ilu ludzi i pieniędzy zaangażowano w mój awans…… To taki zaszczyt.<br /> <br /> Błyskawicznie dotarliśmy do sali ceremonialnej i kiedy do niej weszliśmy, zaczęliśmy własne przygotowania. Odpowiedzialni za mnie ludzie zabrali mnie do miejsca, w którym przebrałem się w formalny strój do rytuału.<br /> <br /> Uczesałem włosy i nałożyłem na twarz makijaż dla mężczyzn. Skoro zaszedłem już tak daleko, muszę pozwolić, aby odpowiedzialni za mnie ludzie wykonywali swoją pracę. Nie będę się wahał i pójdę z prądem.<br /> <br /> Po tym gdy przygotowania się zakończyły, polecono mi, abym poczekał w poczekalni. Natychmiast pojawiła się wtedy Rias, ubrana w rytualną suknię.<br /> <br /> Jest piękna!<br /> <br /> Rias stałą się niesamowicie piękna z tym makijażem! Miała upięte włosy, a jej sukienka też była wspaniała! Szminka na ustach dodawała jej bardziej dojrzałego wyglądu.<br /> <br /> – Wyglądam dziwnie?<br /> <br /> Może sposób w jaki na nią patrzyłem, wydał jej się dziwny, gdyż zaczęła sprawdzać, czy z jej sukienką jest wszystko w porządku.<br /> <br /> – Nie, wyglądasz przepięknie! – odparłem, unosząc kciuki w górę.<br /> <br /> Już czas. Ja i Rias ruszyliśmy w stronę sali ceremonialnej. Stałem za jej plecami, gdy podążałem za nią w stronę wejścia.<br /> <br /> Po bokach podwójnych drzwi stali strażnicy. Otaczali nas żołnierze, którzy pełnili funkcję ochrony oraz inny personel.<br /> <br /> ……Ugh, denerwuję się jeszcze bardziej! Zastanawiam się, czy mogę to zrobić. Zacząłem się martwić, ale Rias odwróciła się i uśmiechnęła do mnie.<br /> <br /> – Będzie dobrze. Ta ceremonia jest po to, aby ci pogratulować, więc pokaż wszystkim co osiągnąłeś, przechodząc przez wszystkie wydarzenia, które wydarzyły się w ciągu ostatniego roku.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……Wszystko co osiągnąłem w ciągu ostatniego roku……<br /> <br /> Tak oto moja ceremonia awansu na wysokoklasowego diabła się zaczęła. Nagle rozległ się odgłos werbla. Podwójne drzwi otworzyły się cicho, wraz muzyką, która zagrała na moje powitanie.<br /> <br /> Tym co zobaczyłem w dużej przestrzeni, przed moimi oczami, była starszyzna ubrana w formalne stroje oraz wspaniała sala ceremonialna, pełna ludzi, którzy patrzyli na mnie i bili brawo.<br /> <br /> Rias ruszyła naprzód. Podążyłem za nią, starając się dotrzymać jej kroku, ale nie iść na tyle szybko, by nie wyglądało to dziwnie.<br /> <br /> Kątem oka zauważyłem członków Klubu Okultystycznego, a także Grupę Sitri i Sairaorga-san. Ach, widzę że Vali i jego towarzysze są w rogu sali, obok filaru.<br /> <br /> Gdy dotarliśmy do ołtarza, zacząłem sobie przypominać te wszystkie wydarzenia, o których wspomniała Rias.<br /> <br /> „Jestem Rias Gremory. Jestem diablicą. I twoją panią. Miło cię poznać, Hyoudou Isseiu-kun. Mogę ci mówić Ise?”<br /> <br /> Moja śmierć zapoczątkowała spotkania ze wszystkimi ludźmi.<br /> <br /> „Ahahaha! Niemożliwe! Bo już jest martwa! Ona nie żyje, wiesz? To nie jest kwestia tego, czy byś ją chronił czy nie. Nie byłeś w stanie tego zrobić! Jesteś naprawdę dziwnym człowiekiem! Interesujące!”<br /> <br /> Raynare…… Widzisz jak zostałem wysokoklasowym diabłem? Nie pozwolę już nikomu zginąć.<br /> <br /> „Ognisty ptak i Fenghuang! I płomienie naszego domu, które są podziwiane za bycie nieśmiertelnym feniksem! Niech cię ten ogień strawi i zgiń!”<br /> <br /> Było gorąco. Raiser, twój ogień palił zarówno wtedy, jak i podczas naszego rewanżu.<br /> <br /> „Nie, żyję, gdyż szukam zemsty. Święty Miecz Excalibur. Zniszczenie go, to powód dla którego żyję ”<br /> <br /> Ech, Kiba. Był czas, kiedy powiedziałeś coś takiego. Opiekuj się Tosuką-san.<br /> <br /> „Uważacie świat bez Boga za coś złego? Myślicie, że bez niego nie mógłby on istnieć, że zgniłby od tego zła? Wybaczcie, że tak mówię, ale nie o to chodzi. Zarówno mi, jak i wam, żyje się dobrze tak, jak teraz. Świat może istnieć bez Boga.”<br /> <br /> Miałeś rację, Azazelu-sensei. Jakoś poradziliśmy sobie bez Boga.<br /> <br /> „Ise-san, kocham cię. Zawsze pozostanę przy tobie.”<br /> <br /> Ja też cię kocham Asiu. Zostańmy razem już na zawsze.<br /> <br /> „Oznacza to, że istnieją tacy, którzy cierpią z powodu tego, co ty nazywasz pokojem.”<br /> <br /> Kiedyś powiedziałeś coś takiego, Vali. Ale teraz może twoja wizja pokoju jest taka sama jak moja.<br /> <br /> „Hyoudou Isseiu! Nie przegram! Jest marzenie, które muszę wypełnić!”<br /> <br /> Sairaorg-san, ta wymiana ciosów pomiędzy nami jest moim powodem do dumy.<br /> <br /> „……Przyjaciółką? Jaką korzyść niesie zostanie twoją przyjaciółką?”<br /> <br /> Jednak przyniosło ci to korzyść, nieprawdaż Ophis?<br /> <br /> „Chcę to potwierdzić. Czym ty jesteś, Hyoudou Isseiu? ”<br /> <br /> Jestem po prostu sobą, Cao Cao. Dzięki temu stałem się wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> „Ja też mam ambicję, abym mogła wraz z tobą wzniecać ciepło!”<br /> <br /> Oczywiście, Ravel. Jestem żałosny, ale naprawdę cię potrzebuje, jeśli mam wypełnić moje ambicje.<br /> <br /> „Rias-buchou, Akeno-san, Koneko-chan, Yuuto-senpai, Asiu-senpai, Xenovia-senpai, Irina-senpai, Ravel-san, Rossweisse-san, Azazel-sensei i Sekiryuuteiu—Ise-senpai. Jesteście w końcu moimi cennymi towarzyszami....”<br /> <br /> Nie ważne czy jesteś Gya-suke czy Balorem, jesteś moim cennym kouhai i silnym chłopakiem Gremorych.<br /> <br /> „Hej, Ise-kun. Jeśli mnie kiedyś wykorzystają……zabijesz mnie wtedy?”<br /> <br /> Nigdy więcej nie pozwolę ci znów powiedzieć czegoś takiego, Rossweisse-san.<br /> <br /> „Anielski pocałunek! Zrobiłam to, ponieważ scena była taka piękna. To chyba normalne, że w takich okolicznościach ludzie chcą się pocałować.”<br /> <br /> Prawdę mówiąc dzięki tobie były to wspaniałe święta. Nigdy nie zapomnę tego pocałunku.<br /> <br /> „Bądźcie wszyscy szczęśliwi w Akademii Kuou. Nie, ja to zrobię. Chciałabym więc wszystkich prosić, aby się mną zaopiekowali.”<br /> <br /> Będę tego wypatrywał, Xenovia-kaichou! Zawsze chętnie ci pomogę.<br /> <br /> „Nawet jeśli został wskrzeszony, a jego wygląd uległ zmianie, to wciąż jest moim synem, prawda?”<br /> <br /> ……Oczywiście że jestem. Jestem synem moich rodziców. To nigdy się nie zmieni, nawet jeśli minie dziesięć tysięcy lat.<br /> <br /> „…Azazel powiedział, że byłeś jego ostatnim i najlepszym uczniem…”<br /> <br /> ……………………<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……Dlaczego ciebie tutaj nie ma? …..Sensei, chciałem abyś mógł zobaczyć tą scenę, która będzie moim momentem chwały.<br /> <br /> Przypomniałem sobie te wszystkie momenty, gdy szedłem w stronę ołtarza..... A wewnątrz mnie powstawało takie właśnie uczucie.<br /> <br /> Muszę jednak powstrzymać łzy. Nie mogę się teraz rozpłakać. Od teraz zrobi się poważnie.<br /> <br /> Jeden rok.... Ale podczas niego wydarzyło się tyle rzeczy.........<br /> <br /> Czegoś takiego już nigdy więcej nie doświadczę.<br /> <br /> Przetrwałem trudny, ale zabawny rok. Stanąłem przed ołtarzem, czując jednocześnie dumę z tego, co przeżyłem....<br /> <br /> Nagle mój partner mi pogratulował:<br /> <br /> [Gratuluję, partnerze. Jak dotąd dobrze się spisałeś. Osiągnąłeś Łamacza Ładu, przeżyłeś Niszczycielską Furię i pokazałeś mi nową stronę bycia Sekiryuuteiem. Od teraz dobrze się ze sobą dogadujmy, jako smok i jako diabeł, mający w sobie płonącą prawdę. „Sekiryuutei Issei Płonącej Prawdy”.]<br /> <br /> Tak, dziękuję ci Ddraig. Mogłem walczyć, ponieważ miałem cię po mojej stronie. Od teraz dobrze się mną opiekuj, Cesarzu Czerwonego Smoka, Y Ddraigu Goch!<br /> <br /> Przed ołtarzem czekał na mnie Ajuka Belzebub-sama, który miał na sobie wspaniała szatę Maou. ……Jaki szczęśliwy bym był, gdyby towarzyszył mu Sirzechs-sama.<br /> <br /> – Czekałem na to. Od teraz będziesz wspaniałym wysokoklasowym diabłem – wraz ze słowami Maou-sama, rytuał nareszcie się zaczął.<br /> <br /> – I tak oto następny jest......<br /> <br /> Wraz z Rias usiedliśmy na krzesłach stojących obok ołtarza i zacząłem śledzić przebieg całej ceremonii, prowadzonej przej konferansjer.<br /> <br /> Jedna z najlepszych śpiewaczek operowych, która zaoferowała że zaśpiewa podczas ceremonii, zaczęła swój występ. Stanęła przed mikrofonem ustawionym na ołtarzu i zaczęła śpiewać.<br /> <br /> –NA SKRAAAAAAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUUUUUSZKI!<br /> <br /> Zaczęła śpiewać pięknym głosem piosenkę Oppai Smoka!<br /> <br /> – SMOOOOOK, SMOOOOOK BIUŚCIAAAAASTY SMOK!<br /> <br /> Nie wiem jak powinienem się czuć z powodu tej piosenki, mimo że śpiewa ją takim pięknym głosem!<br /> <br /> Nawet moi towarzysze obecni w sali nie wiedzieli jak zareagować, przez co mieli zakłopotane miny!<br /> <br /> Jednak z jakiegoś powodu tata Rias miał wzruszony wyraz twarzy! Najwyraźniej zatrudnienie tej śpiewaczki uważał za świetny pomysł!<br /> <br /> Rias była jednak cała czerwona i drgała jej brew! Ach, zdecydowanie udzieli potem swojemu ojcu długiego wykładu.<br /> <br /> Po piosence rytuał wszedł w główną fazę. Ja i Rias stanęliśmy przed ołtarzem i pierwsze co miało mieć miejsce, to wręczenie mi certyfikatu. Maou Ajuka Belzebub-sama zaczął odczytywać jego treść.<br /> <br /> – Z tego powodu ogłaszam ciebie, sługę Rias Gremory, Hyoudou Isseia, wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> Uklęknąłem i przyjąłem certyfikat z wdzięcznością. Teraz moja kolej.<br /> <br /> – To dla mnie zaszczyt – odparłem w prosty sposób.<br /> <br /> Słyszałem że są tacy, którzy w takiej sytuacji używają zbyt przesadzonych słów, albo formułują zbyt długie odpowiedzi. Ale ja odpowiedziałem w zwykły sposób, gdyż dowiedziałem się, że prosta odpowiedź jest najlepsza. Cóż, przesadzone słowa nie pasowałby do takiego licealisty jak ja!<br /> <br /> Wstałem i rozwinąłem mój certyfikat przed tłumem, aby wszyscy mogli go zobaczyć. Wow, w jednej chwili posypał się deszcz oklasków oraz fleszy!<br /> <br /> Następnie podałem certyfikat mojemu pomocnikowi. Teraz ta część rytuału, podczas której Rias, będąca moją panią, włoży mi na skronie koronę.<br /> <br /> Ja i Rias stanęliśmy naprzeciwko siebie. Uklęknąłem, a Rias otrzymała wtedy od swojego pomocnika koronę, którą włożyła mi na głowę. Wyglądała jak prawdziwa, więc była ciężka.<br /> <br /> Rozległy się kolejne brawa. Dobrze, rytuał koronacji już skończony.<br /> <br /> W ostatnim etapie Maou Belzebub-sama znów pojawił się przy ołtarzu i uniósł dłoń. Wtedy nad naszymi głowami pojawił się kamienny pomnik o czarnym kolorze. Unosił się w powietrzu.<br /> <br /> ……Więc to jest ten pomnik, niezbędny do rejestracji wysokoklasowego diabła, o którym tyle słyszałem. Podobno trzeba go dotknąć, aby zostać wysokoklasowym diabłem i wtedy stajesz się Królem.<br /> <br /> – Teraz nowy Królu, Hyoudou Isseiu, stań przed pomnikiem..... – oznajmił Maou-sama.<br /> <br /> Zrobiłem krok naprzód i okryłem moją lewą dłoń aurą, a następnie dotknąłem pomnika.<br /> <br /> Bicie serca! W tej chwili moje serce mocno zabiło! Teraz rozumiem. Ten pomnik jest zrobiony z tego samego materiału co Diabelskie Pionki.<br /> <br /> Pomnik zalśnił na czerwono, nie, to był szkarłat, a wtedy pojawił się na nim odcisk mojej dłoni, po czym pomnik wrócił do normalności.<br /> <br /> ……Jak mniemam……rejestracja przebiegła pomyślnie?<br /> <br /> Wtedy otrzymałem małe pudełko od Maou-sama. Kiedy je otwarłem, zobaczyłem piętnaście Diabelskich Pionków!<br /> <br /> ……O-one są specjalnie dla mnie! Nareszcie mam to, czego od tak dawna pragnąłem……!<br /> <br /> Tak oto rytuał został zakończony, wraz z najbardziej istotną częścią ceremonii. Następnie przyszła część na gratulacje od gości, które odczytał gospodarz ceremonii.<br /> <br /> Kiedy ja i Rias wypełniliśmy swoje role, usiedliśmy na swoich miejscach i odczuliśmy ulgę.<br /> <br /> Gdy wszystko się skończyło, oboje opuściliśmy scenę. Byłem przytłoczony, gdy wszyscy klaskali, kiedy opuszczaliśmy salę!<br /> <br /> Wróciłem do garderoby i zacząłem się uspokajać, gdy już wypiłem szklankę wody.<br /> <br /> Pierwszą osobą, która odezwała się do mnie po rytuale, była moja pani, Rias.<br /> <br /> – Gratulacje, Ise.<br /> <br /> – Dziękuję! Chociaż zastanawiałem się, czy będę to w stanie zrobić.<br /> <br /> – Udało ci się, byłeś wspaniały.<br /> <br /> Cieszyłem się, gdy Rias powiedziała, że byłem wspaniały!<br /> <br /> Najwyraźniej wszyscy opuścili scenę, gdyż moi towarzysze zaczęli pojawiać się pokoju jedno po drugim.<br /> <br /> Moi rodzice byli wzruszeni, gdy wszyscy mi gratulowali.<br /> <br /> – Nie wiem co tu się dzieje, ale to naprawdę wzruszające, kiedy widzę że Ise znalazł się w centrum uwagi! Prawda, kochanie!?<br /> <br /> – Masz rację, kochanie. To z pewnością mnie wzrusza, skoro wygląda na to, że nasz syn zdobył wyższy status społeczny, niż ma jego ojciec! Tak przy okazji, jakie przywileje ma wysokoklasowy diabeł? Zastanawiam się, czy dostaniesz podwyżkę? – powiedział mój ojciec, po czym złapał mnie za ramię i kontynuował swoją przemowę. – Ise! Jeśli jesteś kimś ważniejszym ode mnie, to dlaczego nie zafundujesz mnie oraz swojej mamie wycieczki, za swoją premię!? Moim marzeniem jest, że nasz syn ofiaruje nam w prezencie wycieczkę, na którą będziemy mogli pojechać razem z twoją mamą!<br /> <br /> – Gorące źródła w Kusatsu byłyby wspaniałe.<br /> <br /> W-wycieczka do onsen, hę. J-jeśli chodzi o coś takiego, to myślę że mógłbym spełnić ich marzenie.<br /> <br /> Do tego mam wyższe stanowisko niż mój tata? Pracujemy w zupełnie innych biznesach, więc nie wiem jak to ocenić.<br /> <br /> – To żaden kłopot. Z obecnym statusem Iseia, nawet wycieczka dookoła świata nie byłaby problemem – powiedziała Rias do moich rodziców.<br /> <br /> – W-w-w-wycieczka dookoła świataaaaaaaaa~!!?” <br /> <br /> Oboje byli zszokowani słowami Rias i cali się trzęśli.<br /> <br /> ……Stopień wycieczki poleciał w górę! Od wyprawy do Kumatsu do wycieczki dookoła świata……! Sądzę że muszę ciężko pracować dla naszych relacji!<br /> <br /> Nagle do pokoju weszła dwójka ludzi, których się nie spodziewałem.<br /> <br /> – Więc jesteś tutaj, Hyoudou Isseiu!<br /> <br /> To Raiser! Więc też był w sali!<br /> <br /> – Przyszedłeś, Raiser-san! – powiedziałem.<br /> <br /> – Hmph, taki już jestem, że przychodzę tam, gdzie mnie zapraszają. Poza tym, jestem tu dzisiaj jako eskorta – odparł Raiser, rumieniąc się przy tym.<br /> <br /> – Eskorta?<br /> <br /> Zaciekawiłem się o kogo chodzi, ale osobą która pojawiła się po Raiserze, była...... Znajomo wyglądająca dama.<br /> <br /> – Jak się masz, Hyoudou Isseiu-san? Zostałeś wysokoklasowym diabłem, więc chciałbym ci oficjalnie pogratulować.<br /> <br /> To mama Ravel! Żona obecnej głowy Rodziny Feneks!<br /> <br /> – O-och jejku, czyż to nie mama Ravel! Dawno się nie widzieliśmy! Dziękuję ci! – odpowiedziałem, kłaniając się przy tym.<br /> <br /> Nigdy bym się nie spodziewał, że tu przyjdzie! Nie potrafię po prostu wyrazić mojej wdzięczności!<br /> <br /> Nawet Ravel była tym zszokowana.<br /> <br /> – O-Okaa-sama! Przyszłaś!?<br /> <br /> – Tak, do tego przyprowadziłam ze sobą Raisera. Staliśmy z boku sali/<br /> <br /> Ach, dlatego ich nie widziałem.<br /> <br /> Nagle Ravel przeszło do następnego tematu, będącego głównym powodem jej wizyty:<br /> <br /> – A więc Hyoudou Isseiu-san, pamiętasz naszą wcześniejszą obietnicę?<br /> <br /> – Umm……<br /> <br /> Mam Ravel zachichotała, gdy zobaczyła że zakłopotały mnie słowa.<br /> <br /> – Wymiana. Chodzi o Ravel, która jest zarówno moją córką, jak i podwładną. Jestem pewna że wspominałam ci już o dokonaniu wymiany, kiedy zostaniesz wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> – Ach! Zdecydowanie tak. Jestem pewien, że złożyliśmy sobie taką obietnicę…… Tak sądzę.<br /> <br /> Rozmawialiśmy już o tym poprzez telekomunikacyjny krąg magiczny, kiedy postanowiliśmy że Ravel zostanie w Rezydencji Hyoudou…… Tak myślę! Moja pamięć jest trochę zamglona, od kiedy wydarzyło się tyle rzeczy.<br /> <br /> – Przeprowadźmy więc wymianę od razu. Wiesz że najlepiej zrobić to jak najszybciej? Zwłaszcza że nie wiem, kiedy następnym razem się z tobą spotkam – zaproponowała mama Ravel.<br /> <br /> Mogłem być tylko zszokowany propozycją wymiany. Ale co najbardziej zaskakujące, Rias też się dołączyła!<br /> <br /> – Tal, to zdecydowanie może być najlepsza okazja. Więc ja też powinnam dokonać wymiany Asi oraz Xenovi.<br /> <br /> [———!?]<br /> <br /> Wszystkich nas to zszokowało! Oczywiście! Nagła wymiana Ravel była dostatecznie szokująca! Ale żeby też Asi i Xenovi!<br /> <br /> – Asiu, Xenoviu. Mówiłam to rok temu, ale pamiętacie o naszej rozmowie na temat wymiany z Iseiem, gdy już zostanie wysokoklasowym diabłem, prawda? – powiedziała Rias do obu dziewczyn.<br /> <br /> – T-tak! – odparła Asia.<br /> <br /> – Oczywiście – dodała Xenovia.<br /> <br /> Tak, obie już zadeklarowały że dołączą do mnie, gdy zostanę wysokoklasowym diabłem.<br /> <br /> Jednak wymiana z Rias jest do tego niezbędna…… To temat o którym dyskutowaliśmy od ostatniego roku.<br /> <br /> Jednak kiedy już do tego doszło, ja i Asia czuliśmy się zakłopotani. Rias i mama Ravel zaczęły rysować na podłodze magiczny krąg, który najwyraźniej służył do dokonywania wymiany.<br /> <br /> – Więc zaczynajmy<br /> <br /> – A-ale…… – powiedziała nagle Asia zakłopotanym tonem, gdy przygotowania do wymiany trwały.<br /> <br /> Rias przerwała na chwilę i przytuliła Asię.<br /> <br /> – Nie musisz się tym martwić. To nie tak, że się ze sobą rozstajemy. Uczucia którymi się darzymy nie zmienią się z powodu wymiany, prawda? – powiedziała do niej delikatnym głosem, zupełnie jakby chciała ją uspokoić.<br /> <br /> – T-tak! Oczywiście! Moja wdzięczność i szacunek wobec Rias-oneesama nigdy się nie zmienią!<br /> <br /> – Moje uczucia są takie same, Asiu. Nic się nie zmieni nawet po tym, gdy zostaniesz podwładną Iseia. Proszę, wspieraj Iseia, kiedy będziesz w jego parostwie. Są rzeczy, które tylko ty będziesz w stanie zrobić, a które dla mnie będą niemożliwe. To wspaniałe zadanie, do którego tylko ty będziesz się nadawała, jasne? – powiedziała Rias czule, głaszcząc Asię po głowie, po czym przyciągnęła Xenovię i ją też przytuliła. – Ciebie też o to proszę, Xenoviu. Proszę, stań się mieczem Iseia.<br /> <br /> – Tak, zrozumiałam, Rias-zenbuchou. Dziękuję ci……dziękuję ci bardzo za to, że się mną opiekowałaś! Uuugh~! – Xenovia odpowiedziała na uścisk ze spokojnym wyrazem twarzy, ale nagle zaczęła płakać i ronić strumienie łez.<br /> <br /> Rias uśmiechnęła się kwaśno, kiedy to zobaczyła.<br /> <br /> – Hej, nie zaczynaj płakać. To nie tak, że nasz styl życia się zmieni…… Będziesz tylko miała innego Króla, ale poza tym wszystko pozostanie takie same, rozumiesz……?<br /> <br /> Racja. Zostanę Królem, ale to nie znaczy że od teraz będą mieszkał z Rias oddzielnie. To niemożliwe abym żył oddzielnie jako wysokoklasowy diabeł.<br /> <br /> Zostałem nagle awansowany na wysokoklasowego diabła, więc nie mogłem się nawet przygotować na zostanie niezależnym. Cóż, od teraz mogę się na to przygotowywać, gdy patrzę na moją ścieżkę kariery. Chodzi o to, że porządek rzeczy się trochę zmieni.<br /> <br /> Więc to nie tak, że styl życia wszystkich się nagle zmieni.<br /> <br /> – Cóż, w każdym razie wciąż możemy się nazywać Parostwem Rias Gremory. Tak długo jak Ise-kun nigdzie nagle nie wyjedzie, tak długo nic się nie zmieni – powiedział Kiba.<br /> <br /> – ……Ise-senpai zostanie wezwany jako Pion Rias-zenbuchou, gdy będzie brała udział w Królewskich Grach w Zaświatach – dodała Koneko-chan.<br /> <br /> Tak, to musi oznaczać właśnie to. Kiedy Rias weźmie udział w profesjonalnej Królewskiej Grze, będę musiał po prostu dołączyć, jako jej Pion.<br /> <br /> I tak oto rytuał wymiany trwał dalej.<br /> <br /> Na podłodze pojawił się magiczny krąg, na obrębie którego stanęliśmy ja, Rias i mama Ravel. Asia, Xenovia i Ravel stanęły natomiast w środku. Wśród Diabelskich Pionków, które dostałem wcześniej, trzymam w dłoni trzy nieużywane, dwóch Gońców i jednego Skoczka.<br /> <br /> Rias i mama Ravel zamknęły oczy i zwiększyły swoje aury, wysuwając ręce do przodu. Nagle diabelskie symbole na magicznym kręgu zaczęły się ruszać.<br /> <br /> Wtem, w dziewczynach zaczęły zachodzić zmiany. Najpierw ciała Asi i Xenovi zaczęły lśnić, jakby odpowiedziały na światło aury Rias. Następnie moje ciało zaczęło się świecić i każda z moich figur które trzymałem, Goniec i Skoczek, zaczęły lśnić jedna za drugą.<br /> <br /> Przepływ aury stopniowo się zmienił, gdy ominął magiczny krąg, a trzymane przeze mnie figury zaczęły się synchronizować z aurą Rias. Wtedy Asia i Xenovia zsynchronizowały się z moją aurą. Na koniec zaczęły błyszczeć Ravel i jej mama, gdy mój ostatni Goniec też zaczął się świecić.<br /> <br /> Ja i Ravel zsynchronizowaliśmy się poprzez magiczny krąg, gdy mój Goniec zsynchronizował się z mamą Ravel.<br /> <br /> Gdy cały rytuał dobiegł końca, Rias i mama Ravel zatrzymały swoje aury, a magiczny krąg z podłogi zniknął.<br /> <br /> Wtedy Rias wzięła figury Gońca i Skoczka, które pierwotnie należały do mnie. Mama Ravel wzięła ostatnią figurę.<br /> <br /> – Dobrze, wszystko załatwione. Asiu, Xenoviu, od teraz należycie do Parostwa Hyoudou Isseia – powiedziała Rias z dużym uśmiechem na twarzy.<br /> <br /> Naprawdę!? Więc to jest wymiana! To było bardzo proste.<br /> <br /> Nagle Asia wpadła w moje ramiona.<br /> <br /> – Ise-san! Ise-san, Ise-san, Ise-san!<br /> <br /> Sposób w jaki Asia się cieszyła, był szokujący.<br /> <br /> W końcu ciągle mówiła, jak bardzo chciałaby należeć do mojego parostwa.<br /> <br /> Ja też ją przytuliłem.<br /> <br /> – Tak, Asia! Dzięki temu wypełniłem jedną z moich obietnic!<br /> <br /> – Kocham cię! Nigdy więcej cię nie opuszczę!<br /> <br /> – Ha ha ha, nigdy nie zostawiłaś mnie nawet na minutę.<br /> <br /> Tym razem Xenovia otoczyła moją szyję swoim ramieniem.<br /> <br /> – Ja też z tobą jestem! Zaszalejmy sobie!<br /> <br /> – Tylko nie przesadź, Xenoviu!<br /> <br /> Robi się strasznie, kiedy idziesz na całość! Cóż, ale to właśnie dzięki temu jesteś taka niezawodna!<br /> <br /> – Od teraz dobrze się mną opiekuj! – powiedziałem do Ravel, która od teraz też jest moją podwładną.<br /> <br /> Ravel starała się być silna, mimo że miała łzy w oczach.<br /> <br /> – Oczywiście. Dam z siebie wszystko dla mojego Króla, Iseia-sama, jako jego menadżer i podwładna.<br /> <br /> Tak, dam z siebie wszystko, aby dopasować się do standardów mojej menadżer, Ravel!<br /> <br /> Mam Ravel skinęła głową, kiedy przyglądała się temu wszystkiemu, po czym odezwała się do mnie:<br /> <br /> – Więc powierzam ci moją córkę na wieczność. Ja też będę musiała przygotować ceremonię waszego ślu....<br /> <br /> – O-Okaasama! To zbyt nagłe! Proszę, poczekaj dopóki nie skończę studiów! – odparła gwałtownie Ravel, zakrywając swojej mamie usta.<br /> <br /> Mama Ravel kaszlnęła, po czym zbliżyła usta do mojego ucha z poważnym wyrazem twarzy:<br /> <br /> – ……Powiem ci jedną rzecz o mojej córce – wyszeptała. – Prawdziwa natura Ravel to ścieżka wszechwładzy. Ścieżka do której łatwo sobie zrazić ludzi, poprzez rządzenie światem za pomocą siły militarnej i mądrości. To jak olej i woda w porównaniu do ciebie, którego prawdziwą naturą jest ścieżka sprawiedliwości, gdybyś rządził światem.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……Prawdziwą naturą Ravel jest ścieżka wszechwładzy? Innymi słowy stworzy najwyższego władcę?<br /> <br /> Mama Ravel postukała w moją pierś palcem.<br /> <br /> – Jeśli będziesz polegał na Ravel, to wtedy zdecydowanie wejdziesz na ścieżkę wszechwładzy. Więc mówię ci, abyś nie popełnił błędu w tym, jak się nią posłużysz. Powód dla którego odebrałam Ravel Raiserowi był taki, że uznałam iż wykorzysta ją w zły sposób, nawet jeśli wiedział o jej talentach – powiedziała z wymownym uśmiechem<br /> <br /> ……O czym ona mówi?<br /> <br /> Ravel i ścieżka wszechwładzy…… Teraz mogę tylko przekrzywiać głowę w zakłopotaniu.<br /> <br /> Irina, która przyglądała się temu wszystkiemu, przybrała taki wyraz twarzy, jakby podjęła jakąś decyzję.<br /> <br /> – ……Więc Xenovia i Asia trafiły do Iseia-kun…… Tak, już prawie czas, abym podjęła decyzję.<br /> <br /> ……Irina, zastanawiam się, czy ta wymiana nie podsunęła jej jakiegoś pomysłu.<br /> <br /> W każdym razie udało mi się właśnie zdobyć trójkę sług.<br /> <br /> – Tak więc Hyoudou Isseiu, zdobyłeś status wysokoklasowego diabła, którego tak pragnąłeś. Sądzę jednak, że twoje cele w ogóle się nie zmieniły, prawda? – zapytał mnie nagle Raiser.<br /> <br /> Och, więc pytasz mnie o coś takiego!<br /> <br /> – Oczywiście że nie mogę się doczekać wystawnej uczty! Piękne kobiety i dziewczyny! Piersi, piersi, Król Haremu z tyloma marzeniami! – powiedziałem szczęśliwym tonem ze zboczoną miną.<br /> <br /> Oczywiście że mój główny cel się nie zmienił. Trenowałem tak ciężko, aby go osiągnąć i dalej muszę walczyć z silnymi wrogami, mimo że prawie straciłem życie.<br /> <br /> Ale w ciągu ostatniego roku zyskałem więcej ambicji.<br /> <br /> – ……Cóż, tak było na początku. Ale teraz moim najważniejszym celem jest spokojne życie z moimi przyjaciółmi i rodziną. Tak chciałbym zrobić i mam nadzieję że tak właśnie będzie – oznajmiłem.<br /> <br /> To z czego zdałem sobie sprawę podczas walk ze złymi draniami jest to, jak ważnie jest twoje codzienne życie. A ponadto jak ważny jest pokój. Co ważniejsze, jeśli nie możesz żyć spokojnie, to nie możesz też robić zboczonych rzeczy!<br /> <br /> – Ach, poza tym jest jeszcze jedna rzecz, którą chcę dodać.<br /> <br /> Uniosłem palce w górę i złożyłem przysięgę.<br /> <br /> – Jeśli są tacy, którzy chcą skrzywdzić moich rodziców, to wtedy zdecydowanie ich pokonam, nawet jeśli są bogami – oznajmiłem wszystkim z determinacją.<br /> <br /> Tak, zdecydowanie nie wybaczę tym, którzy krzywdzą ważnych dla mnie ludzi, albo robią zamęt na naszym spokojnym świecie, nawet jeśli są bogami.<br /> <br /> Wojna ze Smokami Zła wystarczyła, aby zmienić moje wartości.<br /> <br /> Raiser uśmiechnął się szeroko, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Z pewnością nauczyłeś się dobrze mówić. Wygląda na to, że mogę ci powierzyć Ravel. Więc dołączysz do nas, prawda? – powiedział, otaczając moją szyję ramieniem. – Międzynarodowy Turniej. Z naszej rodziny będą w nim uczestniczyć mój najstarszy brat i moja drużyna. Uznałem że koniecznie muszę wziąć udział, choćby nie wiadomo jak trudno byłoby mi zwyciężyć. Możliwość oficjalnej walki z istotami boskiej klasy jest tak niespodziewaną sytuacją, której nigdy byś się nie mógł spodziewać.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> ……O rany. Nawet on poruszył ten temat. Do tego też bierze udział. Nawet jeśli ma małe szanse na zwycięstwo, to dalej uważa że wzięcie w nim udziału ma sens.....<br /> <br /> Raiserze Feneks, zarówno twoje ciało jak i dusza płonął z gorąca…… Zupełnie jak u prawdziwego feniksa. Naprawdę zaczynam myśleć, że walka z tobą w przeszłości była wspaniałym doświadczeniem.<br /> <br /> – Wierzę że weźmiesz udział jako Król. Nie, mam taką nadzieję. I jeśli będę mógł stoczyć z tobą walkę…… Spal mnie wtedy Sekiryuuteiu. Będę czekał! – powiedział Raiser, mierzwiąc mi włosy.<br /> <br /> He he, bądź poważny.<br /> <br /> Nawet on mnie o to pyta. Cóż, sądzę że to nieuniknione, że takie osoby jak on będą mnie teraz o to ciągle pytały.<br /> <br /> Raiser i jego mama opuścili pokój o po tym, jak pożegnali się z nami po dokonaniu wymiany.<br /> <br /> To się wydarzyło, kiedy załatwiliśmy już nasze sprawy i ruszyliśmy w stronę sali, gdzie miało się odbyć przyjęcie.<br /> <br /> Znów powitaliśmy gościa.<br /> <br /> To chłopiec który wyglądał jak gimnazjalista o czarnych włosach, mających niebieskie zabarwienie. Miał dobrze zbudowaną twarz.<br /> <br /> Myślałem że to syn bogatej rodziny, który się zgubił, ale gdy nasze oczy się spotkały.....<br /> <br /> Instynkt dał mi znać, że mój wewnętrzny alarm ostrzegawczy wył właśnie z całych sił.<br /> <br /> Jego oczy sprawiały wrażenie, jakby był w stanie prześwietlić mnie na wylot. Strach, zagrożenie i dreszcze, których przez niego doznałem, dawały uczucie, jakby był w stanie przejąć kontrolę zarówno nad moim ciałem, jak i umysłem…… To się zresztą tyczyło nie tylko mnie. Pozostali (oprócz moich rodziców) wyczuli od chłopca boskość i nieograniczoną wyższość i zamiast zachować czujność, po prostu się trzęśliśmy.<br /> <br /> – Hmm…… Spotykam ich po raz pierwszy, ale widzę twarze tych, o których słyszałem plotki i tych, o których nie słyszałem. Mimo tego muszę pogratulować. Gratuluję ci zostania wysokoklasowym diabłem, Sekiryuuteiu – powiedział chłopiec cicho chichocząc, po czym zaczął klaskać.<br /> <br /> Za jego plecami pojawili się Maou Ajuka Belzebub-sama i nieznany mężczyzna, który był brany w sari.<br /> <br /> To nie jest bezdenna boskość, jak w przypadku chłopca, ale całe ciało nieznanego mężczyzna także emanowało nieprawdopodobną boskością i dalej wydzielało przytłaczającą aurą. Jest przystojnym mężczyzną, z długimi, czarnymi włosami i blado-białą skórą, mimo że jest dobrze zbudowany. Ma też ostry wzrok i po tym jak przyjrzał się nam wszystkim, ponownie przeniósł na mnie swoje spojrzenie.<br /> <br /> – ………Hmm, więc to jest Issei, Sekiryuutei Płonącej Prawdy, który pokonał Lokiego i Apophisa.<br /> <br /> Wyglądał tak, jakby mnie obserwował i był teraz zadowolony z tego, co zobaczył.<br /> <br /> – Ajuka-sama – Rias wymówiła imię Belzebuba-sama.<br /> <br /> Belzebub-sama uniósł rękę w powietrze, jakby chciał powiedzieć „Nie ma powodów do niepokoju”.<br /> <br /> – Rias, ta osoba chciała was wszystkich poznać, więc przyprowadziłem go tutaj, nawet jeśli było to nagłe – powiedział Belzebub-sama, po czym przedstawił go nam. – Oto Śiwa-sama.<br /> <br /> [———!?]<br /> <br /> ……O mój boże……!<br /> <br /> ……Bóg Zniszczenia, który jest w innej lidze niż reszta bogów i jeśli wyłączyć z rankingu Wielkiego Czerwonego i Ophis, można powiedzieć, że jest najsilniejszy na świecie……!<br /> <br /> Wszyscy są w kompletnym szoku (jednak moi rodzice stali oniemiali, gdyż nie wiedzieli co się dzieje!)!<br /> <br /> ……Co ważniejsze, przyszedł na moją ceremonię!? Ile uwagi dzisiaj do siebie przyciągam!?<br /> <br /> – Jak się macie, D×D……a może powinienem raczej powiedzieć frakcjo z Akademii Kuou. Nazywam się Śiwa i jestem jednym z trzech Trimurti&lt;ref&gt;Trimurti – w hinduizmie wyobrażenie trzech aspektów boga w formach Brahmy, Wisznu i Śiwy. Każda z postaci ma określoną rolę do spełnienia w cyklu życia wszechświata: Brahma go stwarza, Wisznu utrzymuje, a Śiwa unicestwia.&lt;/ref&gt;. Sadzę że od teraz będziemy się częściej widywać, więc chciałem się z wami przywitać – powiedział chłopiec, Śiwa, uśmiechając się do nas.<br /> <br /> Wyciągnął swoją dłoń……którą uścisnąłem, mimo że cały się trząsłem.<br /> <br /> – D-dziękuję ci za to……<br /> <br /> ……Ściskam dłoń Bogu Zniszczenia……<br /> <br /> Nagle ten wysoki mężczyzna, który wyglądał na ochroniarza, odezwał się do mnie:<br /> <br /> – Pozwól że i ja ci pogratuluję z okazji twojego awansu na wysokoklasowego diabła.<br /> <br /> – ……T-ty jesteś, umm.<br /> <br /> – To młody książę Asurów – przedstawił go mnie Śiwa.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> …………Ha ha ha, teraz zaniemówiłem. Tym razem Książę Asurów!<br /> <br /> Książę Asurów wyciągnął rękę i przedstawił się.<br /> <br /> – Nazywam się Mahabali&lt;ref&gt;Mahabali to król Asurów, złych istot, z mitologii hinduskiej.&lt;/ref&gt;. Miło mi was poznać – powiedział Książę Asurów, Mahabali, gdy ściskał moją dłoń. – Zwłaszcza ciebie, Hyoudou Isseiu, naprawdę chciałem cię spotkać. Wieści o twoich czynach podczas wojny ze Smokami Zła dotarły także i do moich uszu. Ja też chciałem walczyć wraz z tobą przeciwko Trihexie.<br /> <br /> – P-pochlebiasz mi…… – mogłem mu tylko odpowiedzieć w taki sposób, uśmiechając się wymuszenie!<br /> <br /> To z powodu dwóch bogów……ważnych bogów, którzy przebyli całą drogę aż tutaj, aby tylko się ze mną przywitać! Mogę się tylko czuć zakłopotany tą sytuacją, która znacznie przekroczyła moje wyobrażenia!<br /> <br /> Śiwa zdawał się dobrze bawić, gdyż oparł brodę na dłoni.<br /> <br /> – Słyszałem że jesteś szczery na temat swoich seksualnych żądzy, ale w ogóle na takiego nie wyglądasz. Twoim marzeniem jest zostanie Królem Haremu, prawda?<br /> <br /> – C-cóż, jestem sławny z bycia zboczeńcem! Posiadam technikę Niszczyciela Szat, która niszczy ubrania kobiet oraz Poligloctwa, dzięki czemu mogę rozmawiać z ich piersiami! A teraz zastanawiam się, czy będę w stanie stworzyć taką technikę, która umożliwi mi widzenie przez kobiece ubrania!<br /> <br /> Czemu u licha opowiadam takie rzeczy Bogowi Zniszczenia i Księciu Asurów!<br /> <br /> Mahabali wziął moje słowa na serio, więc skinął głową z poważną wyrazem twarzy!<br /> <br /> Śiwa zdawał się jednak dobrze bawić.<br /> <br /> – Hmm, więc to tak. Z pewnością seksualne żądze były bezpośrednim źródłem powstania tych technik. Ale gdy patrzę na ciebie obecnie, sądzę że trudno by było je teraz stworzyć, gdyż nie czuję od ciebie takich seksualnych żądzy – powiedział Śiwa, po czym wycelował palec w mój nos. – Jednak czego od teraz pragniesz? Kobiet? A może sławy?<br /> <br /> – I-i jednego i drugiego! ……Czyż nie?<br /> <br /> Śiwa pokręcił głową, gdy usłyszał moje słowa.<br /> <br /> – Czy to jest to, czego pragniesz z głębi swojego serca? Czego najbardziej pragniesz? Nie pojedynczo, ale w całości – zapytał.<br /> <br /> Czego pragnę w całości, a nie pojedynczo……<br /> <br /> – ……Sądzę że pokoju. Chcę żyć w spokoju i bez wojen. Będę walczył dla tego celu z całych moich sił – odparłem od razu.<br /> <br /> Śiwa kiwnął głową, kiedy to usłyszał. Przyjrzał mi się wtedy, od czubka głowy, aż do stóp.<br /> <br /> – ……Rozumiem, więc to tak.<br /> <br /> Wygląda na to że jest coś, co go przekonało.<br /> <br /> – C-co masz na myśli? – zapytałem.<br /> <br /> Śiwa położył dłoń na mojej piersi.<br /> <br /> – Tak, po prostu unosi się tamtym wymiarze spokojnie, tak jak lubi, bez żadnych ograniczeń stawianych przez kogokolwiek. Ophis, mimo tego co się wydarzyło w przeszłości, cieszy się teraz pokojem, prawda? Jeśli dwie istoty, które mogą być uznane za twoich drugich rodziców, szukają pokoju, to nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby to zmieniło twoją prawdziwą naturę, skoro zostałeś stworzony przez ich moce. Wygląda na to, że masz wielki wpływ zarówno na Wielkiego Czerwonego, jak i Ophis, ale przeciwna opcja także jest prawdopodobna. Obecny ty chce żyć bardziej, niż ktokolwiek inny. Innymi słowy dajesz z siebie wszystko, aby chronić swoje spokojne życie. Jeśli naprawdę chcesz zostać Królem Haremu, to możesz nie być w stanie posunąć się dalej, jeśli nie uregulujesz swoich myśli.<br /> <br /> Więc twierdzi że pragnę pokoju bardziej niż ktokolwiek inny z powodu wpływu Wielkiego Czerwonego i Ophis.<br /> <br /> ……Co ważniejsze ten Bóg Zniszczenia wie, gdzie mieszka Ophis, hę. Powiedział mu o tym Belzebub-sama, czy Azazel-sensei……<br /> <br /> – To także wpływ nieskończoności i marzenia, ale ty również poszukujesz pokoju, prawda? Nieskończoność, jak synergia, może wzmacniać to pragnienie jeszcze bardziej. Można powiedzieć, że to cena zdobycia potężnych mocy i możliwości. Sądzę że głęboko wewnątrz siebie powstrzymujesz się od płodzenia dzieci, dopóki nie wygrasz pokoju własnymi rękoma. Można powiedzieć, że to okowy karmy. Nie ma możliwości, aby były człowiek rozbroił moce dwóch smoków boskiej klasy – dodał Śiwa.<br /> <br /> ……To uczucie kłębi się wewnątrz mnie. Moje mieszane uczucia faktycznie pochodzą z…… Więc mówisz mi że mogę celować w zostanie Królem Haremu po tym, jak wygram pokój własnymi rękoma……?<br /> <br /> ……Czy to o to chodzi, Wielki Czerwony? Ophis? Niebiański Smok który szuka pokoju…… ……Rozumiem. Tak może być. Zarówno Wielki Czerwony jak i Ophis żyją beztrosko. Próbują żyć w taki sposób. Dwa smoki, które są nazywane najsilniejszymi, chcą się cieszyć pokojem. Nie, one cieszą się pokojem.<br /> <br /> Oba smoki są jak moi rodzice. Jeśli szukają pokoju, to nie można nic na to poradzić że ja, który jestem ich dzieckiem, znajduje się pod ich wpływem……<br /> <br /> Śiwa roześmiał się z rozbawieniem, kiedy zobaczył że się nad tym zastanawiam.<br /> <br /> – Osoba której istnienie brzmi jak żart, skoro posiada moc dwóch smoków, które przewyższają moją siłę, a mimo tego pragnie pokoju bardziej, niż ktokolwiek inny, a jego celem jest zostanie Królem Haremu, hę. …….Fufufu, przyciągnąłeś moje zainteresowanie – oznajmił Śiwa, po czym zwrócił się do Belzebub-sama. – Ajuka, pamiętasz warunek, który postawił mi Azazel, prawda?<br /> <br /> – ……Przypuszczam że chodzi o to, że przygotujemy wszystko, o co poprosisz? – zapytał Belzebub-sama.<br /> <br /> Śiwa skinął głową.<br /> <br /> – Tak, o to chodzi. Sekiryuuteiu.<br /> <br /> – Ech? Ach, tak?<br /> <br /> – Co powiesz na walkę pod moimi rozkazami? – zapytał mnie Śiwa wprost.<br /> <br /> [———!?]<br /> <br /> Ta propozycja zszokowała zarówno mnie, jak i moich towarzyszy!<br /> <br /> – Ach, nie zrozum mnie źle. Nie mówię mu, aby porzucił twoją grupę, Rias Gremory. Czy nie mógłby po prostu dołączyć do mojej armii, jeśli w naszej mitologii wybuchnie wojna? Dokładnie o coś takiego mi chodziło. Mógłby to zrobić nawet ze swoimi towarzyszami. W końcu wszyscy jesteście bardzo obiecującymi ludźmi, prawda? – oznajmił Śiwa Rias.<br /> <br /> – Śiwa-sama! Przecież to jest....! – Belzebub-sama próbował coś powiedzieć, ale Śiwa uciszył go ruchem ręki i przemówił ponownie.<br /> <br /> – Jesteście świadomi tego że Śakra, Indra, zwiększa swoje siły aby mnie pokonać, prawda? Zebrał już pod swoimi rozkazami dobrych wojowników i zamierza wyzwać mnie do walki. Przypuszczam że ten dzień nadejdzie już niedługo. Możliwe że podejmie działania podczas nadchodzącego turnieju. Wiecie że służą mu Cao Cao i pierwszy Sun Wukong, prawda? Więc to naturalne, że także chcę mieć po mojej stronie silne pionki.<br /> <br /> – Śiwa-sama…… – odezwał się ponownie Belzebub-sama, ale Śiwa wzruszył tylko ramionami.<br /> <br /> – Nie mówię ci abyś porzucił grupę Rias Gremory. Wiecie jednak że Indra już rozpoczął swoje działanie i szuka teraz tylko okazji do rozpoczęcia następnej „fazy”? Im wcześniej więc złożę ci moją ofertę, tym lepiej.<br /> <br /> – Sekiryuuteiu, my, Asury, postanowiliśmy już, że będziemy walczyć u boku Śiwy-sama. Jeśli do nas dołączysz, to wtedy nie będziemy się już mogli czuć bardziej pewnie. Więc jak? Dołączysz pod rozkazy Śiwy-sama i będziesz walczył u mojego boku? Pokonanie Indry razem z nami z pewnością będzie świetną rozrywką – tym razem odezwał się do mnie ochroniarz Śiwy, Książę Asurów Mahabali. Dlaczego oni mówią tylko do mnie!?<br /> <br /> Nagle z całego ciała Mahabaliego buchnęła wściekła atmosfera. Nagle wszystkie przedmioty w pokoju, takie jak stoły i kubki, zaczęły drżeć i pękać.<br /> <br /> – Nie daruję Indrze. Mój ojciec Wajroczana, został zabity przez Śakrę, którym jest przecież Indra……! Waruna-sama, który jest obecnym Królem Asurów, mówi mi żebym się uspokoił, ale ta złość jest czymś, czego nie mogę pohamować!<br /> <br /> ……Jego głos i postępowanie było przepełnione intensywnością i wściekłością. Cała jego twarz była pokryta złością.<br /> <br /> Śiwa wyciągnął w moją stronę rękę.<br /> <br /> – Isseiu, Sekiryuutei Płonącej Prawdy, dołącz do moich sił. Jeśli jesteś sługą Księżniczki Zniszczenia……nie, właściwie jesteś smokiem, który znacznie przewyższa diabła. Czy otrzymanie ochrony od Boga Zniszczenia nie byłoby interesujące?<br /> <br /> ……Co za szalona oferta. Prawdę mówiąc to brzmi jakby było nie z tego świata, więc nie mogę się zdecydować. Wiem że nie mogę przyjąć jego oferty lekkomyślnie. Gdyby tu był Azazel-sensei, to na pewno ingerowałby w tą rozmowę, ale już go tutaj nie ma.<br /> <br /> Od teraz sam muszę decydować co powiem.<br /> <br /> – ……Chcesz walczyć z Śakrą? – zapytałem Śiwy.<br /> <br /> Śiwa parsknął śmiechem.<br /> <br /> – To nie byłby zły pomysł. Jednak zwykła wojna by mnie znudziła. Wolałbym więc przygotować coś bardziej interesującego. Cóż, wolałbym jednak nie wszczynać brudnej wojny po tak długim czasie – oznajmił w taki sposób, jakby chciał uniknąć poważnej odpowiedzi. – Isseiu, Sekiryuuteiu Płonącej Prawdy. Zapamiętaj to. Od teraz istoty boskiej klasy będą się pojawiały zarówno przed tobą, jak i Hakuryuukou Porannej Gwiazdy, niezależnie od tego, czy będą przyjaciółmi, czy wrogami. Oba wasze powiązania i bitwy angażowały wiele istot boskiej klasy. Obaj zaprezentowaliście wiele osiągnięć. Możesz być smokiem, który kocha kobiety i pokój bardziej, niż cokolwiek innego. Nie, na pewno tak jest. Z tego powodu dokonałeś tylu cudów. Ale wiesz, myślę że znajduje się za tym kolejny powód.<br /> <br /> Śiwa zmrużył oczy, jakby zobaczył coś interesującego.<br /> <br /> – Lubisz silne osoby, prawda? Oczywiście włączając w to twoich przyjaciół, ale nawet jeśli są to twoi wrogowie, to uwielbiasz walczyć z wojownikami o silnej wierze bardziej, niż cokolwiek innego. Lubisz zarówno z nimi walczyć, jak i się im przyglądać. Oprócz zainteresowania kobietami, podczas ostatniego roku zacząłeś się też interesować walką z silnymi ludźmi, prawda?<br /> <br /> ———!<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……Zastanawiam się dlaczego. Rok temu pragnąłem tylko własnego haremu, ale teraz......<br /> <br /> Mimo że chcę odrzucić słowa Śiwy, to nie mogę się do tego zmusić. Nie, głęboko wewnątrz mnie jest pewna część, która chce się na to zgodzić.<br /> <br /> Tak, wraz ze zboczonymi myślami, zostałem oczarowany przez „siłę” i zacząłem szaleć na tym punkcie, gdy przeszedłem przez bitwy z Raiserem, Grupą Sitri, Sairaorgiem-san i wieloma silnymi przeciwnikami.<br /> <br /> Zacząłem lubić pokonywanie silnych wrogów w zajadłych bitwach równie mocno, co miętoszenie kobiecych piersi.....<br /> <br /> Najwyraźniej Śiwa wziął moje milczenie za zgodę i uśmiechnął się szeroko. Zaczął klepać mnie po plecach.<br /> <br /> – Jeśli zaś chodzi o Międzynarodowy Turniej Królewskiej Gry, który będę sponsorował. Planuję nazwać go Pucharem Azazela, na cześć jednego z bohaterów Wojny ze Smokami Zła. Odwalił całą robotę za naszymi plecami, jeszcze zanim turniej się zaczął. Nie uważacie że ta nazwa pasuje?<br /> <br /> Puchar Azazela. Tak będzie się nazywał Międzynarodowy Turniej Królewskiej Gry.<br /> <br /> – Pojawią się też silni ludzi, których lubisz. Wielu z tych silnych wojowników lubi też ciebie. W turnieju wezmą udział wszyscy, którzy wymieniali z tobą ciosy. Więc czy widząc to zamierzasz stanąć z boku i obgryzać paznokcie? – kontynuował Śiwa.<br /> <br /> – Ja też biorę udział. Jeśli też to zrobisz, to stoczmy wtedy pojedynek. Zrozumiałem to, kiedy cię dzisiaj spotkałem. Pojedynek z tobą tobą byłby rzeczą, po której nie mógł bym już prosić o nic więcej – oznajmił mi wprost Mahabali.<br /> <br /> Nigdy bym nie pomyślał, że nawet bóg mnie o to spyta. Ilu ludzi się właściwie za mną ugania?<br /> <br /> Nagle Śiwa spojrzał w kierunku drzwi.<br /> <br /> – Nie masz nic do powiedzenia? Panie zabójco wysłany przez Śakrę.<br /> <br /> ———!<br /> <br /> Słowa Śiwy wszystkich zaalarmowały. Za drzwiami jest zabójca wysłany przez Śakrę!? W ogóle tego nie zauważyłem! Więc mówisz mi, że nas podsłuchiwał!?<br /> <br /> Tym który otworzył drzwi, był Cao Cao! T-ten gość zdecydowanie może być zabójcą nasłanym przez Śakrę, ale nigdy bym się nie spodziewał, że go tutaj zobaczymy!<br /> <br /> – Wybacz, Śiwa-sama. Nie miałem zamiaru się ukrywać, ale nie chciałem przeszkadzać wam w rozmowie – powiedział Cao Cao, wzruszając ramionami.<br /> <br /> – Fufufu, przyszedłeś zobaczyć Sekiryuuteia, prawda? – zapytał Śiwa.<br /> <br /> – Tak – odpowiedział Cao Cao, po czym przeniósł na mnie swój wzrok. – Kto by pomyślał, że nawet Śiwa-sama poczuje coś do ciebie. Doprawdy, za każdym razem gdy cię spotykam, coraz bardziej dorastasz.<br /> <br /> – Nigdy bym nie pomyślał, że też przyjdziesz. Chciałeś zobaczyć moją ceremonię? Jednak nie jesteś typem osoby, która składa gratulacje.<br /> <br /> – Masz rację. Przyszedłem obserwować twoją ceremonię w imieniu Śakry. Chociaż pomyślałem, że to dobra okazja. Jest coś, co muszę ci powiedzieć – oznajmił Cao Cao z bohaterskim wyrazem twarzy. – Ja też wezmę oczywiście udział w turnieju. Dostałem na to pozwolenie od Śakry. Sam mam zamiar rzucić wyzwanie, aby zobaczyć jak daleko posunie się moja moc wraz z moją drużyną, którą przygotowałem. A jeśli moje życzenie, aby stoczyć z wami rewanż, zostanie spełnione, to wtedy nie będę mógł prosić o nic więcej.<br /> <br /> Cao Cao odwrócił się wtedy i rzucił mi przez plecy:<br /> <br /> – Wysokoklasowy diable, Hyoudou Isseiu. Naprawdę chcę rozgromić twoją drużynę. Zawsze tęskniłem za tobą i Valim.<br /> <br /> Po tych słowach Cao Cao wyszedł.<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……Cholera, muszę wziąć to pod uwagę. Wszyscy ci goście są……!<br /> <br /> Osoby które do mnie mówią, są pełne chęci do walki i obserwują mnie. Co więcej bóg zwany Śiwą, Książę Asurów, Cao Cao i Raiser patrzą bezpośrednio na mnie, a nie jak na podwładnego Rias.......<br /> <br /> ……Te emocje narastają wewnątrz mnie.<br /> <br /> Międzynarodowy Turniej, w którym zmierzą się najsilniejsi. I moja własna drużyna, hę.<br /> <br /> Nagle rzecz którą mi powiedział Śiwa, zakotłowała się wewnątrz mnie:<br /> <br /> ''Lubisz silne osoby, prawda?''<br /> <br /> ……Tak, z pewnością! Wokół mnie jest za dużo wspaniałych gości, którzy przykuwają moją uwagę, przez co chcę wziąć ich sobie za cel i ich przewyższyć!<br /> <br /> Mocno mnie to rozpaliło. Ogień który zapłonął w moim sercu, stawał się coraz silniejszy.<br /> <br /> Po tym jak Cao Cao wyszedł, Śiwa i Mahabali też najwyraźniej zakończyli swoje sprawy, gdyż odeszli razem z Belzebubem-sama.....<br /> <br /> Nieoczekiwani goście pojawiali się dalej. Wszyscy się uspokoiliśmy i poszliśmy po przyjęciu do domu.<br /> <br /> Patrzyłem przez okno, gdy wracaliśmy pociągiem do domu.<br /> <br /> ……Wtedy zobaczyłem stadion.<br /> <br /> ……Tutaj rozegra się gra.<br /> <br /> Wszystkie te frustracje zebrały się wewnątrz mnie.....<br /> <br /> Moja własna drużyna......<br /> <br /> Wojownicy którzy się przede mną pojawią, poszukują mnie......<br /> <br /> Zostałem wysokoklasowym diabłem.......<br /> <br /> Jestem Pionem Rias, ale.......jestem też Królem.<br /> <br /> …………<br /> <br /> ……To nie jest zwykła Królewska Gra. To Międzynarodowy Turniej……<br /> <br /> ……Abym nie wziął udziału, podczas gdy ci wszyscy ludzie których znam, będą uczestniczyli…<br /> <br /> …....Nie ma mowy, abym na to pozwolił!<br /> <br /> Walka przeciwko niemu, a także przeciwko tamtemu. To frustrujące, że ktoś inny mi to zabierze.<br /> <br /> Czy mogę po prostu stać i patrzeć jak goście, z którymi walczyłem, zostają pokonani przez kogoś innego niż ja!?<br /> <br /> Teraz zauważyłem, że ponownie stoję na nowej linii startu.<br /> <br /> Czuję się właśnie, jakby moja płonąca dusza miała spalić moje ciało. Nagle ktoś się do mnie zbliżył.<br /> <br /> To Asia, Xenovia i Ravel.<br /> <br /> Cała trójka patrzyła na mnie z determinacją.<br /> <br /> – ……Ise, podjęłam decyzję – powiedziała Xenovia bohatersko.<br /> <br /> Asia przytaknęła jej poważnie.<br /> <br /> – Tak, myślę tak samo jak Xenovia-san. Będę podążać ścieżką, którą wybrał Ise-san. Jestem twoim Gońcem.<br /> <br /> – A więc, Ise-sama, czy w twojej głowie nie kołacze się coś, co zostało rozbudzone? – zapytała mnie poważnie Ravel.<br /> <br /> ……Rany, wszystkie znacie mnie tak dobrze……<br /> <br /> – ……Asiu, Xenoviu i Ravel. Możecie przez chwilę posłuchać, co mam do powiedzenia?<br /> <br /> Wtedy podzieliłem się moimi myślami z pierwszymi członkiniami mojego parostwa.......<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_School_DxD_Tom_22_Żywot_1|Żywotu Pierwszego]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_School_DxD_Tom_22_Żywot_3|Żywotu Trzeciego]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_Ostatki._Szkar%C5%82at_i_Szkar%C5%82at%E2%80%94Zjednoczony_Front&diff=521455 2017-06-24T10:55:01Z

<p>95.108.35.236: /* Ostatki. Szkarłat i Szkarłat—Zjednoczony Front— */</p> <hr /> <div>==Ostatki. Szkarłat i Szkarłat—Zjednoczony Front—==<br /> Aby dopaść Apophisa, który zajął pozycję na bezludnej wyspie, ja, Hyoudou Issei, też na niej wylądowałem. Na szczycie skalnej grani, stanąłem naprzeciwko opalonego młodzieńca, ubranego w szatę. Mimo że wyglądał jak człowiek…to czułem od niego niesamowicie potężną aurę. Od smoków rzadko się taką wyczuwało. Apophis powitał moje przybycie szerokim uśmiechem.<br /> <br /> – Więc ty jesteś moim przeciwnikiem, Sekiryuuteiu. To doprawdy wielki zaszczyt.<br /> <br /> – Witaj, Apophisie-san. Jesteś podobno jednym z najpotężniejszych Smoków Zła, prawda?<br /> <br /> – Fufufu, przynajmniej jestem znacznie silniejszy od tego barbarzyńskiego Grendela.<br /> <br /> …Cóż, jego słowa łatwo było zrozumieć. Innymi słowy jest równie silny, co super diabły. Cóż, to coś, co już zrozumiałem. W końcu był Smokiem Zła, tak samo jak Crom Cruach. Nie odpowiedziałem, ani nie przygotowałem żadnej odpowiedzi i natychmiast ruszyłem w jego stronę, gdy tylko przygotowałem się do walki! Kto zaatakuje pierwszy, ten ma przewagę! Wprawdzie nie jestem taki jak Xenovia, ale lepiej zaatakować samemu, niż czekać na ruch przeciwnika! Ostatnimi czasy walczę z potworami, które używają trudnych technik, więc samo czekanie na atak jest przerażające!<br /> <br /> Odpaliłem kila Smoczych Strzałów, gdy leciałem w jego stronę. Apophis stał jednak w miejscu i nie zamierzał zrobić uniku. Kiedy mój pocisk go trafił, w jednej chwili pojawiła się przed nim jakiś rodzaj ciemności. Moje Smocze Strzały i magiczna energia, którą emanowała ciemność, zniszczyły się nawzajem w tym samym czasie! Sensei mówił o tym wcześniej. Apophis potrafi manipulować ciemnością i cieniami. Był w stanie wykorzystać pełnię swojej mocy w cieniu mroku. Jeśli zacznie kontrolować pogodę, to wtedy zdecydowanie muszę zachować czujność. Innymi słowy ciemność, która się przed nim pojawiła, pochłonęła moje Smocze Pociski i zniszczyła je.<br /> <br /> Nagle ciemność pojawiła się za moimi plecami oraz po obu moich stronach. Wystrzeliła z nich czarna aura! Wyczułem niebezpieczeństwo, więc natychmiast wzbiłem się w powietrze, aby jej uniknąć, ale…kawałek mojego smoczego skrzydła zetknął się z ciemnością i natychmiast został stopiony! Ta moc może unicestwić przeciwnika przy najmniejszym kontakcie! Och, zdecydowanie wolałbym tego nie dotykać! Po tym zdarzeniu oddaliłem się na większą odległość i rozpocząłem nieustanne bombardowanie z powietrza, za pomocą Smoczych Strzałów. Apophis wyczarował ciemność przed sobą i unicestwił wszystkie moje pociski za pomocą demonicznej energii. Zaraz potem otoczył mnie falą ciemności i odpalił z niej pociski w moją stronę. Natychmiast ich uniknąłem, aby nie zostać trafionym… Te kule ciemności rozpuszczą wszystko, czego tylko dotkną. Na ten widok, całe moje ciało oblał zimny pot. Będzie bardzo niebezpiecznie nawet wtedy, jeśli pozwolę się tylko zadrasnąć. Używanie ciemności do niszczenia moich ataków oraz roztapiania wszystkiego dookoła.... Tą technikę było bardzo łatwo zrozumieć i jednocześnie trudno było sobie z nią poradzić! Z tego powodu był znacznie silniejszy od Grendela! Gdyby ten dziki Smok Zła oberwał takim atakiem, to też stopiłby się jak masło! Cholera! W ogóle nie wiem co robić! Zbliżenie się do niego i wdanie w walkę wręcz…też było bardzo niebezpieczne. Moja pięść zostałaby pewnie pochłonięta przez ciemność i zniszczona! <br /> <br /> Kiedy Apophis zobaczył że przestałem atakować, zaczął się śmiać.<br /> <br /> – Wygląda na to, że nie jesteś dla mnie żadnym przeciwnikiem.<br /> <br /> – Cóż, przepraszam za to! Tak to zwykle jest, że walka ze mną nie jest wyzwaniem dla nikogo! – odparłem sarkastycznie.<br /> <br /> Reakcja Apophisa była jednak odwrotna do mojej.<br /> <br /> – Nie, nie o to mi chodziło. Chciałem powiedzieć, że NAWZAJEM nie jesteśmy dla siebie żadnymi przeciwnikami. Ja też sobie nie radzę z silnymi wrogami, którzy atakuję mnie bezpośrednio. Jeśli oberwę pięścią choć raz, to z pewnością odniosę poważne obrażenia. Dlatego nie mam innego wyboru, niż używanie tej zdolności, aby chronić samego siebie i w odpowiednim momencie zaatakować.<br /> <br /> Jego spokojna przemowa i zachowanie zaskoczyły mnie na chwilę.<br /> <br /> – Nigdy bym nie pomyślał, że istnieje tak spokojny Smok Zła.<br /> <br /> To dlatego, bo wszystkie Smoki Zła których dotąd spotkałem, byli bandą agresywnych dzikusów, tak jak ten drań Grendel. Jednak takie osoby jak Crom Cruach i Apophis były wyjątkiem od tej reguły.<br /> <br /> – Ja też uwielbiam walczyć, ale czuję się rozczarowany, kiedy porównam się do moich brutalnych towarzyszy, takich jak Grendel, czy Níðhöggr.<br /> <br /> Nie ważne co ten gość mówił, był całkowicie nienormalny. Kontrolował Trihexa i podróżował po różnych miejscach, wywołując wszędzie chaos. Tego nie można było uznać za normalną osobowość. Z mojego punktu widzenia, jego niekonwencjonalny sposób myślenia może być uważany za taki sam, co u Grendela. Gdyby to był Vali, to nie wiem co by sobie pomyślał.<br /> <br /> – A ty nie jesteś zainteresowany równoległym światem, obecny Sekiryuuteiu? – zapytał mnie Apophis.<br /> <br /> Zaczynamy więc rozmawiać o drugim świecie? Cóż, raz udało mi się skontaktować z jednym z tamtejszych bogów. Kiedy sobie teraz o tym przypomniałem, moja głowa znów zaczęła boleć, więc wolałem o tym za dużo nie myśleć….<br /> <br /> – Ciekaw jestem, jakim miejscem jest ten równoległy świat, ale nie interesuje mnie atak na Wielkiego Czerwonego.<br /> <br /> Prawdę mówiąc jestem bardzo ciekaw. To niezbadany teren, więc jestem pewien, że interesuje wielu ludzi. Ale w ogóle nie chcę walczyć z Wielkim Czerwonym, który swobodnie sobie lata po Szczelinie Wymiarowej. W końcu zawdzięczam mu życie. Chociaż nie jestem pewien, czy on też myśli w taki sposób…. Gdy Apophis usłyszał moje słowa, uśmiechnął się lekko.<br /> <br /> – Rozumiem. Cóż, to tylko kwestia czasu – powiedział, po czym złożył ręce razem. – Wybacz mi że jestem taki niecierpliwy, ale pozwól mi szybko wygrać.<br /> <br /> Nagle cała okolica stała się czarna niczym smoła. Gdy się odwróciłem i rozejrzałem dookoła, zobaczyłem że cała wyspa została otoczona barierą. Ddraig odezwał się:<br /> <br /> […Niedobrze. Ten gość postanowił, że wygram jednym ruchem.]<br /> <br /> Azazel-sensei powiedział już wcześniej, że jak tylko pogoda się zmieni, to będzie to pierwszy zwiastun niebezpieczeństwa! Aby go powstrzymać przed dalszymi działaniami, strzeliłem do niego Smoczym Strzałem, ale jego technika została już zakończona, a mur który się przed nim pojawił, unicestwił moją demoniczną energię.<br /> <br /> – Taka mała wyspa tej wielkości, stanie się moim światem w kilka sekund.<br /> <br /> Całe ciało Apophisa stopniowo okryło się ciemnością. Jakby w odpowiedzi dla całej wyspy okrytej ciemnością, ciemność otaczająca Apophisa zaczęła się stopniowo rozszerzać i powoli zmieniać. W końcu przyjęła kształt i stała się pewnym wielkim przedmiotem. Zaćmienie słońca, które unosiło się na niebie nad wyspą,ujawniło małą aureolę światła. Przesłonił to Smok Zła, który się już zmienił i unosił w powietrzu... Rzeczą która ukazała się na niebie, był gigantyczny, wężowaty smok, który miał ponad sto metrów długości. Był całkowicie czarny, ale jego cielsko było upstrzone klejnotami, które emanowały srebrnym światłem. Na głowie miał trójkę oczu, które też błyszczały na srebrny kolor. Więc to jest… Smok Zaćmienia, prawdziwa forma Apophisa! Cóż…za złowieszcza aura! Była zupełnie inna, niż u Crom Cruacha! Gdy Ddraig ją poczuł, odezwał się:<br /> <br /> […Wyszkolił się do tego samego poziomu co my…!]<br /> <br /> Był więc w klasie Niebiańskiego Smoka! To naprawdę bardzo kłopotliwe. Był znacznie silniejszy niż Rizevim. Innymi słowy nie dałoby się go pokonać za pomocą mojej Szkarłatnej Królowej. To znaczy.... Że nie mam innego wyboru, niż użycie Smoczej Deifikacji…. Przeciwnie, jeśli użyję tej mocy, to zdecydowanie będę w stanie walczyć z tym potworem. Ale... Tym razem może mnie to kosztować życie i nie będę mógł ich już więcej dotykać… Cóż za trudny wybór! Jeśli zginę, nie będę już mógł macać piersi, a w takim wypadku nie będzie się to różniło od śmierci…! Ałć ałć auu, to tak bardzo boli, że moje ciało aż wije się z bólu! Nawet gdybym przetrwał, to pewnie całe moje życie skończyłoby się w taki sposób…. Kiedy stałem się silniejszy dzięki Smoczej Deifikacji, to jednocześnie straciłem wszystko, co mnie reprezentowało. Więc to była tak zwana cena wymiany, hę…. Czarna woda powoli nadpływała w stronę moich stóp. Nie ma mowy, aby była to morska woda. To był nienormalny rodzaj wody. Przybywało jej, aż pochłonęła całą grań. Czy to też specjalna technika Apophisa…? Skoro już o tym mówimy, to Sensei wspomniał, że jeśli Apophis użyje czarnej wody, to wtedy zdecydowanie muszę zachować ostrożność. Jeśli jej dotknę, to wtedy zdecydowanie zostanę przez nią rozpuszczony… Kiedy tak się wahałem, zauważyłem że Apophis dalej nie atakuje.<br /> <br /> – Czemu nie atakujesz? – zapytałem.<br /> <br /> – Wiem że masz jeszcze silniejszą formę. Nie zamierzasz jej użyć? – odparł Apophis.<br /> <br /> – A zamierzasz pozwolić mi na transformację?”<br /> <br /> – Mogłem stworzyć to pole, więc mogę jeszcze poczekać.<br /> <br /> …Był naprawdę dziwnym Smokiem Zła. Powiedział że chce wszystko szybko zakończyć, ale mimo tego zamierzał poczekać na moją transformację…. Kiedy Apophis zobaczył moje zmieszanie, szybko rozwiał moje wątpliwości.<br /> <br /> – Myślę że to pojedynek między smokami, więc… Sam nie myślisz w taki sposób? To prawda że się śpieszę, ale nie chcę zepsuć takiego pojedynku jak ten.<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Ach, rozumiem. Teraz pojmuję, skoro stawiasz sprawę w taki sposób. Ten gość i Crom Cruach są tacy sami. Nie ważne jak niebezpieczne są ich myśli i pomysły i nie ważne jak niebezpieczne są działania, które podejmują, to wciąż mają swoją smoczą dumę, której nigdy nie porzucą. Nagle coś zrozumiałem. Nie zamierzał się cackać z planami Rizevima. Apophis miał znacznie większe ambicje niż ten łotr. Z cudzego punktu widzenia, te przekonania były pewnie zbyt naiwne, ale nadal przestrzegał tych przekonań. Dlatego był taki silny, wręcz niewyobrażalnie.... Sairaorg-san, Kiba, Gasper, Saji, Vali, jego eminencja Strada, a także Crom Cruach; wszyscy oni byli szczerymi wojownikami, mającymi swoje własne zasady. Dlatego odpowiedziałem:<br /> <br /> – …Nie użyję Smoczej Deifikacji, ale dam z siebie wszystko!<br /> <br /> – Rozumiem, a więc zaczynajmy.<br /> <br /> Tak oto rozpocząłem intensywną walkę z Apophisem, który przybrał postać smoka.<br /> <br /> [Wzmocnienie Wzmocnienie Wzmocnienie Wzmocnienie Wzmocnienie Wzmocnienie Wzmocnienie Wzmocnienie Wzmocnienie Wzmocnienie Wzmocnienie Wzmocnienie !!!!!!]<br /> <br /> Dalej zwiększałem liczbę Smoczych Strzałów, odpalają ich całą masę! Jednak ciemność która okrywała całe ciało Apophisa, całkowicie zablokowała wszystkie moje ataki. Ascalon wysunął się z mojej rękawicy i przesłałem do niego dużą ilość mojej smoczej aury.<br /> <br /> [Transfer!!]<br /> <br /> Potężne aury, smocza i święta stopiły się ze sobą, gdy ciąłem Apophisa, ale i ona została odepchnięta przez ciemność, beż żadnej szkody dla Smoka Zła. Kiedy zobaczyłem, że nic się nie stało, gdy ostrze Ascalona dotknęła ciemności, utrzymałem je wysunięte i zmieniłem moje ramię w tryb Masywnego Uderzenia! Wysunąłem ostrze przed siebie i wycelowałem w Apophisa!<br /> <br /> [Wzmacniacz Masywnego Uderzenia!!!]<br /> <br /> Oto wersja Ascalona Masywnego Uderzenia + [Przeniknięcie]!<br /> <br /> [Przeniknięcie!!]<br /> <br /> Cios Ascalona i Masywnego Uderzenia trafiły prosto w Apophisa…. Chociaż poczułem to uderzenie, to niespodziewanie, Apophis wciąż nie atakował. Wtedy zauważyłem że grań pode mną została całkowicie pochłonięta przez czarną wodę! Tempo w jakim mroczny ocean pochłonął całą wyspę, znacznie wzrosło. Jeśli dalej tak będzie, to nie będę miał gdzie stać. Nagle w czarnej wodzie coś się zmieniło. Wzburzona fala ruszyła prosto w moją stronę! Zupełnie jakby miała własną wolę! Do tego to nie była tylko pojedyncza fala! Bicze czarnej wody, które skupiły się na mnie, zaczęły się zwiększać, jeden za drugim! Ciągle unikałem ataków, gdy unosiłem się w powietrzu, ale Apophis wykorzystał tą okazję i wystrzelił ze swoich ust mroczną aurę! Dotknęła mojej zbroi tylko w niewielkim stopniu, ale ta część i tak się stopiła! Niezliczona ilość fal czarnej wody ścigała mnie, a do tego Apophis zaczął mnie atakować! Machnąłem Ascalonem w kontrataku, ale strumienie czarnej wody trafiły w lukę w mojej obronie i zderzyły z moimi czterema kończynami! …Arrgh, to boli! Apophis wykorzystywał każdą moją lukę w obronie i dalej strzelał ciemnością ze swoich ust, kiedy robiłem wszystko, aby jej uniknąć.... Jednak jedyne co na mnie czekało, to strumienie czarnej wody, które bezlitośnie wbijały się w mój brzuch! Uff! …Mojemu brzuchowi nieźle się dostało! Straciłem impet lotu i poleciałem prosto w dół. Pieskie szczęście, że spadłem na tą część wyspy, której nie pochłonęła jeszcze czarna woda. Ale rany zadane moim kończyną i brzuchowi, wywołały masę bólu, co spowolniło moje ruchy. Nagle ostre uczucie przewierciło się przez całe moje ciało!<br /> <br /> – Gaaaaaaaaachh!<br /> <br /> Olbrzymia ilość bólu sprawiła, że aż wyłem. …Jeśli czegoś z tym nie zrobię…to zginę! Wyjąłem Łzy Feniksa, które dała mi Ravel, ale kiedy je zobaczyłem, zaniemówiłem. Łzy także zabarwiły się na czarno i straciły swoją funkcję… Nawet one były w stanie ulec Specjalnej zdolności Apophisa…? Apophis dryfował w powietrzu, gdy zaczął się do mnie powoli zbliżać. Czarna woda coraz bardziej się do mnie zbliżała. …Cholera…. Dlaczego takich niedorzecznie silnych ludzi jest coraz więcej…. Szkarłatna Królowa była formą, którą osiągnąłem dzięki licznym trudnościom. Ale w krótkim czasie, pojawili się znacznie silniejsi przeciwnicy… W takim razie…nie jestem w stanie nikogo chronić…? Moja szkarłatna zbroja zniknęła. Po prostu tam leżałem, wyczerpany i pozbawiony demonicznej energii. Może to świat, w którym tylko Apophis może przetrwać… Zacisnąłem z żalem zęby. Nawet wtedy zagrożenie coraz bardziej się zbliżało....<br /> <br /> …Nagle zauważyłem coś, co wypadło z mojego poszarpanego mundurka. To był talizman, który dostał w szpitalu od mojej mamy. Sięgnąłem po niego moją drżącą dłonią. Ze złamanego amuletu wypadły dwa złożone zdjęcia. Jedno z nich... Sprawiło, że moim ciałem wstrząsnęły pewne uczucia. Przedstawiało ono mnie, kiedy miałem dwa, czy trzy lata. Miałem na sobie haori oraz hakamę i byli ze mną rodzice, babcia…oraz dziadek, kiedy ciągle jeszcze żył. Drugiego takiego zdjęcia nie da się już zrobić. Z tyłu fotografii napisano krótkie zdanie. Nie potrafiłem już dłużej tłumić moich emocji.<br /> <br /> ''Trzyletni Issei podczas Shichi-Go-San&lt;ref&gt;Shichi-Go-San (dosłownie „siedem-pięć-trzy”) jest to, jak sama nazwa wskazuje, święto dzieci w wieku trzech, pięciu i siedmiu lat. Święto obchodzone jest 15 listopada, lecz obecnie często obchody przekładane są na weekend sąsiadujący z tą datą. W tym dniu do chramów shintoistycznych przybywają wraz z rodzicami dzieci w wieku 3 lat obojga płci, 5-letni chłopcy oraz 7 letnie dziewczynki. Święto Shichi-go-san jest swojego rodzaju ceremonia inicjacyjną. Dzieci przyprowadzone do świątyni zostają oddane w opiekę bóstwa. Rodzice w modlitwach proszą o ich długie, zdrowe i szczęśliwe życie.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ''Dziękuję, że bezpiecznie dożyłeś w zdrowiu aż do tego wieku.''<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Dla mamy to zdjęcie było naprawdę cenne…. Kolejna fotografia była portretem rodzinnym, wykonanym wewnątrz Rezydencji Hyoudou. Zrobiliśmy tą fotografię w połowie pierwszego miesiąca nowego roku, jako pamiątkę. Przedstawiała ona mnie, moich rodziców, wszystkie członkinie Klubu Okultystycznego, które mieszkały w Rezydencji Hyoudou, Kurokę, Le Fay i Ophis. Z tyłu też coś napisano:<br /> <br /> ''Rodzina znów się powiększyła.''<br /> <br /> ''Każdy dzień jest pełen zabawy.''<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Zacząłem płakać i ronić strumienie łez. Podjąłem decyzję i znosząc ból, wstałem na nogi. Tak mam dużą rodzinę, rodziców. Mam też…mnóstwo zabawy każdego dnia.<br /> <br /> Ale są rzeczy, które chcę chronić.<br /> <br /> Rias, Asia, Akeno-san, Koneko-chan, Ravel, Kiba, Xenovia, Irina, Gasper, Rossweisse-san, Le Fay, Kuroka, Ophis, Azazel-sensei…wszyscy ze szkoły oraz wielu, wielu innych ludzi, których chcę chronić. Także moi rodziców i babcię, która mieszka na wsi.... Dzieci w Zaświatach, które ciągle mnie wspierają.... Aby wszystkich chronić, muszę użyć wszystkiego, aby walczyć! Zacząłem powoli recytować zakazane zaklęcie:<br /> <br /> – Mieszkający we mnie Szkarłatny Czerwony Smok przebudzi się z twojego panowania....<br /> <br /> Z mojej prawej rękawicy zaczęło się wydobywać czerwone światło.<br /> <br /> [Szkarłatny Niebiański Smoku którego posiadam wewnątrz siebie, wzrośnij by stać się Królem.] <br /> <br /> Głos Ophis rozbrzmiał z klejnotu. Znów muszę pożyczyć twoją moc.... Powalcz znów u mojego boku, Ophis! Moja przyjaciółko! Klejnoty na mojej lewej rękawicy błysnęły kruczoczarną aurą. Ciężką, gęstą i potężną.<br /> <br /> – Kruczoczarny Bogu Nieskończoności.<br /> <br /> Niesamowita szkarłatna aura objęła całe moje ciało.<br /> <br /> [Wspaniały Czerwony Bogu Marzeń.] <br /> <br /> Kruczoczarna aura nieskończoności obramowała je...<br /> <br /> [Czuwając nad zakazanymi istotami, powinniśmy stać się tymi, którzy przekraczają granice.]<br /> <br /> Moja szkarłatna zbroja została zabarwiona na kruczoczarny kolor. Moc Boskiego Smoka zaczęła stopniowo przepływać. Wtedy wymówiliśmy ostatni fragment:<br /> <br /> [Zatańczmy więc jak ogień w piekle.]<br /> <br /> [&lt;&lt;S∞F!! S∞F S∞F!! S∞F S∞F S∞F!!!! S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F!!!!!! S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F!!!!!!!!&gt;&gt;]<br /> <br /> Wszystkie klejnoty rozbrzmiały głosem mówiącym [S∞F!!], który przeniknął aż do duszy. Na wszystkich klejnotach pojawił się symbol nieskończoności!<br /> <br /> [Smocza ∞ Furia!!!!!!]<br /> <br /> Gdy skończyliśmy mówić, moje ciało było okryte szkarłatną i kruczoczarną zbroją.<br /> <br /> – To ostatnia Smocza Deifikacja.<br /> <br /> Podniosłem głowę do góry i spojrzałem na Apophisa.<br /> <br /> – To naprawdę wspaniałe… Tej aury nie da się do niczego porównać – powiedział z zadowoleniem.<br /> <br /> – Tak, skoro doszło już do tego, to będzie to twój koniec. Przygotuj się.<br /> <br /> – Podobają mi się twoje słowa! Rozpocznijmy więc walkę pomiędzy Niebiańskim Smokiem i Smokiem Zła!<br /> <br /> Gdy skończyliśmy rozmawiać, ruszyłem prosto na Apophisa i uderzyłem go w jego duży łeb!<br /> <br /> [S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F!!!!!!!!]<br /> <br /> Uderzenie pięści, która miała w sobie moc nieskończoności, natychmiast odrzuciło Apophisa w tył. Smok Zła nie był w stanie powstrzymać tego ciosu.<br /> <br /> – Jakie to interesujące, nawet moja ciemność nie może zatrzymać tej mocy!<br /> <br /> Bez chwili wahania, Apophis zionął ciemnością ze swoich ust! Użyłem nieskończonego Smoczego Strzału, aby kontratakować, ale został on zniszczony i oberwałem ciemnością Apophisa! Część nieskończonej zbroi została stopiona! Co się stało!? W tym stanie łatwo sobie poradziłem z Rizevimem, ale teraz obrywałem atakami Apophisa!<br /> <br /> [Mówiłem ci już wcześniej, że jest na poziomie Niebiańskiego Smoka.]<br /> <br /> Teraz to widzę, Ddraig! Innymi słowy nie mogę tracić czujności! Ja i Apophis dalej między sobą walczyliśmy na bezludnej wyspie, która była okryta czarną barierą. Biłem, kopałem, podczas gdy Apophis manipulował czarną wodą jak biczem, aby odpierać moje ataki. Od ciosów cierpiała nie tylko moja zbroja, ale też całe moje ciało. Moje cztery smocze skrzydła także zostały kilkakrotnie przewiercone przez czarną wodę, przez co zniknęły i musiałem je odtworzyć. Musiałem przy tym zachować ostrożność, aby nie spaść do czarnej wody, która znajdowała się pode mną. Atakowałem pięściami i za pomocą Smoczych Strzałów, podczas gdy Apophis używał oddechów ciemności, barier i manipulował czarną wodą, aby się odgryzać. Nic dziwnego że nie mogłem go pokonać za pomocą szkarłatnej zbroi. Ten gość…jest naprawdę silny! Nawet ta nieskończona zbroja była niewystarczająca! Niemniej jednak, moje ataki także były skuteczne przeciwko niemu! Odnosił rany! Udało mi się od niego odskoczyć i rozłożyłem czwórkę moich skrzydeł, w których znajdowały się działa! Lufy wyłoniły się znad i spod moich ramion! Ryuuuuu…. Zaczęły cicho szumieć, gdy zbierała się w nich moc nieskończoności!<br /> <br /> – Jakie to interesujące! Zakończmy to teraz, Sekiryuuteiu!<br /> <br /> Apophis uwolnił ze swoich ust niesamowicie wielką kulę ciemności! Nawet ja doznam poważnych obrażeń, jeśli oberwę w tym stanie! Z moich klejnotów rozległ się głos:<br /> <br /> [S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F S∞F!!!!!!!!]<br /> <br /> Symbol nieskończoności pojawił się na wszystkich klejnotach mojej zbroi, gdy na przemian świeciły się na czerwono i czarno.<br /> <br /> – Naprzóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóóód!<br /> <br /> [∞ Podmuch!!!!!!]<br /> <br /> Niesamowicie ogromna ilość aury wystrzeliła z czterech dział; czerwona i czarna aura przeplatała się ze sobą, gdy pędziła w stronę Apophisa!<br /> <br /> CO.......!<br /> <br /> Byłem całkowicie zaskoczony widokiem przed moimi oczami! Apophis ponownie otworzył swoją paszczę i raz po raz, wypluł trzy olbrzymie masy ciemności! Łącznie były tu cztery kule ciemności! Cztery niesamowite masy mroku zderzyły się z moim Nieskończonym Podmuchem! …Nie zginęły całkowicie! To nie może być prawdą! Apophis naprawdę był niewyobrażalnie silny! Nie, w tym przypadku nie mogłem się powstrzymywać! Musiałem dalej walczyć! Skoncentrowałem się na moim brzuchu. Zbroja na piersi i brzuchu zaczęła się zmieniać. Zaterkotała, po czym otworzyła się i wyłoniło się stamtąd działo! Moc nieskończoności zaczęła się w nim zbierać. Wtedy.....<br /> <br /> – To już koniec, Apophis!<br /> <br /> [Niszczyciel Longinusa!!!!!!!!!!!!]<br /> <br /> Do Podmuchów z moich czterech dział, dołączył się zabroniony atak, Niszczyciel Longinusa. Potężna czerwona aura połączona z Nieskończonym Podmuchem, zniszczyła ciemność Apophisa i całkowicie pochłonęła całe jego ciało....<br /> <br /> Po ciągłym używaniu tych zdolności, czułem się mocno zmęczony, Wylądowałem na ziemi, gdzie uklęknąłem i zacząłem ciężko oddychać. Wprawdzie czarna bariera nie została zdjęta, ale czarna woda zaczęła się stopniowo cofać i mała wyspa zaczęła wracać do swojego pierwotnego kształtu. Ogromny Smok Zła leżał przede mną. Odniósł poważne obrażenia na całym ciele i był w stanie, w którym już żadne leczenie nie mogło mu pomóc. Apophis uśmiechnął się.<br /> <br /> – …To była wspaniała walka, Sekiryuuteiu…nie, Hyoudou Isseiu. Mogłem…walczyć z takim bohaterem jak ty. Jestem szczęśliwy…ach, taki właśnie powinien być Smok Zła – powiedział.<br /> <br /> – Naprawdę jesteś smokiem, który stoczył ze mną uczciwy pojedynek, więc dlaczego zrobiłeś coś takiego… – zapytałem, gdy zobaczyłem że Apophis jest taki zadowolony.<br /> <br /> – Ja i Aži Dahāka jesteśmy Smokami Zła. Do naszego końca powinien się przyczynić bohater, który nas pokona. Tylko wtedy nasze istnienie będzie takie jak należy… Dlatego jest w porządku. Walka bez żadnej chwały, taka jak w przypadku Rizevima, jest najgorsza z najgorszych…<br /> <br /> …Tak, pojedynek z tobą pokazał mi smoczą dumę i to, czym jest prawdziwy Smok Zła. Właśnie z tego powodu walczyłem z tobą, jako z wrogiem którego musiałem pokonać. W tym momencie Apophis wypowiedział swoje ostatnie słowa i wyparował:<br /> <br /> – …Hyoudou Isseiu, wróć i powalcz ze mną jeszcze kiedyś…<br /> <br /> Ciało Apophisa obróciło się w pył, który rozwiał wiatr.... Przyjecie wyzwania Smoka Zła było w porządku, ale zauważyłem, że czarna bariera nie zamierzała znikać…. Nagle Ddraig powiedział coś niepokojącego:<br /> <br /> […Rozumiem, jest jeszcze ktoś, kto zamierza się tutaj dostać.]<br /> <br /> Co! O-o czym ty mówisz…? Nie miałem nawet czasu zapytać, kiedy przestrzeń przede mną wydała z siebie rozdzierający hałas i zniekształciła się. Wyłonił się stamtąd... Humanoid, który emanował białym blaskiem. To świetlisty…człowiek? To oczywiście raczej niemożliwe…. Ponieważ otaczała go złowieszcza aura…! Miał dziesięć rogów na głowie. To była jedyna cecha, która go wyróżniała…. Nie, znałem tą aurę.<br /> <br /> – To jest.....<br /> <br /> Zanim zdążyłem to powiedzieć, Ddraig odpowiedział za mnie:<br /> <br /> […To świadomość Trihexa. To powstało dzięki zsumowaniu jego świadomości. Jednakże nigdy bym nie pomyślał, że będzie miało taką postać.]<br /> <br /> Co!?<br /> <br /> Już z samego jego wyglądu i atmosfery mogłem wyczuć, że to faktycznie był Trihexa! Więc to jego zsumowana świadomość!? Hej hej hej! Dlaczego to coś pojawiło się właśnie tutaj!? Chyba miał zostać zatrzymany!? Kiedy się nad tym zastanawiałem, bariera znów się zaczęła zmieniać. Obok mnie pojawił się teleportacyjny krąg magiczny ze znakami Lucyfera, z którego wyłonił się szkarłatnowłosy mężczyzna. To Sirzechs-sama!?<br /> <br /> – Witaj, Ise-kun – przywitał się ze mną tak spokojnie, jakby nigdy nic.<br /> <br /> – Sirzechs-sama!? D-dlaczego tu przyszedłeś…?<br /> <br /> Widząc moje zaskoczenie, Sirzechs-sama uśmiechnął się i odpowiedział.<br /> <br /> – Cóż, krótko mówiąc... Przybyłem tu, aby walczyć u twego boku.<br /> <br /> – N-nie, dalej nie rozumiem, co masz na myśli!<br /> <br /> – Większość moich zajęć została już skończona, więc przyszedłem tutaj, aby wesprzeć sprzymierzone siły w Japonii. Dowiedziałem się, że ty i Apophis walczycie ze sobą wewnątrz tej czarnej bariery. Ktoś bez dostatecznej wytrzymałości, pewnie nie dałby rady się tutaj dostać – odparł Sirzechs-sama, widząc moje zakłopotanie.<br /> <br /> Apophis faktycznie był potężny. Ktoś bez odpowiedniej siły, nie byłby w stanie przebić się przez tą barierę.<br /> <br /> – Trihexa, który miał zostać zatrzymany, przeszedł zmianę. Jego usta wyrzuciły rdzeń, który nagle błysnął i zniknął. Kiedy się zastanawiałem, gdzie to zniknęła…w tej barierze nastąpiła reakcja. Dlatego osobiście tutaj przybyłem – powiedział Sirzechs-sama, zdejmując swój płaszcz.<br /> <br /> W-wiec stało się coś takiego. Wprawdzie Trihexa został zatrzymany przez technikę Rossweisse-san i pozostałych, ale wypluł swój rdzeń. Potem się teleportował i trafił tutaj... Rdzeń emanował wobec mnie czystą wrogością.<br /> <br /> – Dlaczego to coś przybyło tutaj? – nie potrafiłem nie zadać tego pytania, które krążyło i po głowie.<br /> <br /> Mógł zacząć szaleć na zewnątrz, ale zamiast tego przybył do miejsca, w którym znajdowałem się ja…. Sirzechs-sama roześmiał się.<br /> <br /> – Jestem pewien, że to przez twój urok... Myślę że przybył tutaj dlatego, gdyż zareagował na Ophis i Wielkiego Czerwonego.<br /> <br /> Co! T-teraz rozumiem. Ponieważ posiadłem moc zarówno Ophis, jak i Wielkiego Czerwonego, Trihexa przybył tutaj właśnie dlatego…. Teraz to miało sens. Strzeliłem w końcu z moich dział pociskami, które ucieleśniały moce tej dwójki. Taka potężna aura musiała przykuć jego uwagę. Sirzechs-sama rozejrzał się po całej wyspie. Choć precyzyjniej było powiedzieć, że przyjrzał się uważnie barierze.<br /> <br /> – …Hmm, wygląda na to, że nawet moc Iseia-kun nie mogła się przez nią przebić. Trihexa musiał zauważyć Apophisa z zewnątrz i najwyraźniej jeszcze wzmocnił barierę. Wygląda na to, że chciał z tobą zostać sam na sam.<br /> <br /> P-proszę, nie mów takich skandalicznych rzeczy! Dlaczego potwory zawsze tak do mnie lgną?! Jednak wreszcie wszystko zrozumiałem, kiedy powiedział to w taki sposób. Nie zniszczyłem bariery dlatego, gdyż Trihexa ją wzmocnił.<br /> <br /> – Tak przy okazji, udało nam się przejąć kontrolę nad Świętym Graalem. Dzięki temu Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie, przebywający na różnych terytoriach, zostali wyeliminowani – kontynuował Sirzechs-sama.<br /> <br /> Ach!<br /> <br /> Och, to naprawdę dobre wieści! Gya-suke i Valerie byli w stanie zatrzymać Świętego Graala! Dzięki temu można go bezpiecznie zwrócić Valerie. Kiedy poczułem ulgę z tego powodu, Sirzechs-sama, który stał obok mnie, zaczął zwiększać swoją aurę. Planuje walczyć z rdzeniem Trihexa, który stał przed nami.<br /> <br /> – W każdym razie, jeśli nie zrobimy porządku z tym stworem, to nie będziesz w stanie opuścić tej bariery. Do tego, sądząc po twoim obecnym stanie, twoja Smocza Deifikacja wkrótce zniknie – powiedział Sirzechs-sama, po czym roześmiał się i kontynuował. – Jako twój szwagier, naprawdę chcę mieć możliwość walki u twojego boku. W każdym razie to ostatni akt mojego egoizmu.<br /> <br /> Co ty zamie... Nie zrozumiałem, co naprawdę kryje się za słowami Sirzechs-sama, ale dalej zwiększał swoją aurę, która ucieleśniała Moc Zniszczenia. Cała wyspa się zatrzęsła... Jego aura znów wzrosła i demoniczna Moc Zniszczenia objęła całe jego ciało! W miejscu w którym stał, pojawiła się gęsta i skoncentrowana Moc Zniszczenia, która przybrała humanoidalną postać absolutnej istoty. Cz-czy to prawdziwa postać Sirzechsa-sama? Kiedy wyczułem atmosferę, którą wydzielał, zrozumiałem że to była niesamowita aura, która przekraczała wszelkie wyobrażenie…. Oto super diabeł, obecny Maou Lucyfer! Nawet Ddraig odezwał się z podziwem, kiedy to zobaczył:<br /> <br /> […Oto brat Rias Gremory. Najbardziej nieregularny wśród diabłów. …Prawdziwy potwór.]<br /> <br /> Sirzechs-sama, będący personifikacją zniszczenia, roześmiał się głośno.<br /> <br /> – Fufufu, myślę że twoja transformacja też jest bardzo nieregularna, prawda Ddraig? Więc co powiesz, aby szkarłatny Maou i szkarłatny Cesarski Smok pokonali tego potwora razem?<br /> <br /> Co! …Nie mogłem otrzymać bardziej ekscytującego zaproszenia!<br /> <br /> – Tak! – odparłem stając naprzeciwko humanoida przed nami.<br /> <br /> Trihexa wiedział co to znaczy! W jednej chwili cała trójka zniknęła ze swoich pozycji! Powietrzna bitwa się zaczęła! Z pleców rdzenia Trihexa wyłoniło się sześcioro skrzydeł, które należały do smoków, ptaków, nietoperzy i jeszcze innych stworów. Zaatakowałem wprost i posłałem rdzeń daleko w tył. On jednak unosił się w powietrzu niczym ptak, aby poprawić swoją postawę i ponownie poleciał w moją stronę z dużą szybkością. Chciałem go kopnąć w ramach kontrataku, ale jego postać natychmiast zniknęła z zasięgu mojego pola widzenia i znalazła się za moimi plecami. Sirzechs-sama zaatakował wtedy kulą zniszczenia, która natychmiast zniszczyła całe ciało rdzenia! To już koniec, tak w każdym razie pomyślałem i nie spodziewałem się, że resztki jego ciała zregenerują się gwałtownie, przywracając go do pierwotnej postaci… W takim przypadku ta metoda nie zadziała, dopóki całkowicie go nie wyeliminujemy…! Ja i Sirzechs-sama skoordynowaliśmy swoje działania i na zmianę stosowaliśmy walkę wręcz oraz demoniczną Moc Zniszczenia. Rdzeń został pokonany kilka razy, ale zawsze natychmiast wracał do swojej normalnej postaci. Rdzeń stopniowo dopasowywał się i odpowiadał na każdy z naszych ataków za pomocą swojej aury, aby odeprzeć moje powietrzne kopniaki i Moc Zniszczenia Sirzechsa-sama. Cóż, póki co obaj nie zostaliśmy ranni…. Jednak nasz przeciwnik także.<br /> <br /> – A tak, dlaczego nie nazwiesz mnie szwagrem, skoro już tu walczymy? – zapytał mnie Sirzechs-sama, gdy użył tak potężnego ataku, że byłby w stanie zniszczyć ponad połowę wyspy.<br /> <br /> – O-o czym ty mówisz, to nie czas na takie pytania…!<br /> <br /> Skoro tak sobie żartujesz, to chyba masz jeszcze dużo pomysłów na prowadzenie walki!<br /> <br /> – Fufufu, cóż, sądzę że masz rację.<br /> <br /> Czułem że Sirzechs-sama naprawdę cieszył się możliwością walki u mojego boku. Jednak nie lekceważył rdzenia Trihexa, jako swojego przeciwnika i dalej miotał w niego kulami Mocy Zniszczenia! Niezależnie od tego, jak silni są wrogowie, jeśli oberwą tak potężnym atakiem, to zdecydowanie zostaną unicestwieni, ale obecny przeciwnik był legendarną, Cesarską Bestią. Zregenerował się niesamowicie szybko i ponownie nas zaatakował, zupełnie jakby nie odniósł żadnych obrażeń! Demoniczna Moc Zniszczenia, którą zaatakował Sirzechs-sama, była mniej więcej wielkości piłki do kosza. Jednak każdy z jego ataków zawierał niesamowicie skondensowane ilości energii. To był prawdopodobnie odpowiednik Zgaszonej Gwiazdy Rias, albo pewnie nawet go przerastał. Sirzechs-sama potrafił też nią swobodnie manipulować i za jej pomocą ścigał rdzeń. Niemniej jednak, ta postać także była problematyczna. Ponieważ całe jego ciało emanowało Mocą Zniszczenia, przy każdym kroku niszczył wszystko dookoła siebie i nawet ziemia pękała. Z tego powodu, przez większość czasu Sirzechs-sama unosił się w powietrzu.<br /> <br /> Rdzeń próbował zetrzeć się z Sirzechsem-sama w frontalnej walce i zaangażować w walkę wręcz. Pomimo tego, że stracił obie ręce i nogi, kiedy tylko dotknął Sirzechs-sama, to dalej atakował. Sirzechs-sama był w końcu dobry w walce wręcz, więc też się nieźle odgryzał. Cholera! Ja też chciałem wykorzystać okazję i dać rdzeniowi posmakować jednego z moich potężnych ciosów…ale po ciężkiej walce z Apophisem, kręciło mi się w głowie i całe moje ciało cierpiało od niesamowitego bólu! Tak długo jak byłem w mojej postaci Diabelskiego Smoka, tak długo miałem moc nieskończoności…ale jeśli zaatakuję, to czy to nie doprowadzi do mojej śmierci? Dałem sobie spokój z używaniem dział i zamiast pomóc Sirzechsowi-sama za pomocą moich pięści..... Nagle Ddraig zaczął się śmiać z rozbawieniem.<br /> <br /> – Hmm? Co się stało, Ddraig?<br /> <br /> […Ten Albion. Wygląda na to że po raz pierwszy od dwóch tysięcy lat pozbył się głębiącego go zmieszania.]<br /> <br /> …Pozbył się zmieszania? I to pierwszy raz? Ddraig roześmiał się i kontynuował:<br /> <br /> [Kukuku…więc i ja użyję czegoś, co było zapieczętowane.]<br /> <br /> Rzecz o której myślał Ddraig, pojawiła się wkrótce w moich myślach. Waa! T-to jest! Całkowicie mnie to zaskoczyło! Mój partner znów się odezwał:<br /> <br /> [Zgadza się, rzecz która pojawiła się w twoich myślach, była pierwotnie moim ostatecznym atakiem. Tylko taka nazwa mogła go zwieńczyć! Partnerze, pośpiesz się i użyj go! Użyj ostatecznego ataku Walijskiego Smoka, Sekiryuuteia Y Ddraig Gocha!]<br /> <br /> Aby odpowiedzieć Ddraigowi, skupiłem się na przesłaniu całej mojej aury w brzuchu! Muszę to zrobić tak, jak nauczył mnie Tannin-ossan! Widząc moje zachowanie, Sirzechs-sama odskoczył w tył.<br /> <br /> Teraz!<br /> <br /> Jednym chuchem zionąłem wszystkim, co zebrało się w moim brzuchu! Cała wyspa utonęła nieskończonym, piekącym, piekielnym ogniu, których pochłonął też Trihexa! Rdzeń miał spłonąć tak, że nie pozostał po nim nawet ślad!<br /> <br /> – …T-to naprawdę groźne, że nawet Trihexa zostanie spalony na popiół!<br /> <br /> Ddraig odezwał się:<br /> <br /> [Ogniste Piekło Piekących Płomieni. Ostateczne płomienie, które mogą spalić wszystko. Gdy już je rozpalisz, nigdy nie zgasną. Spalą na popiół nawet diabły. Tylko Albionowi nic by nie zrobiły... Cóż, wobec Wielkiego Czerwonego i Nieskończonej Ophis też by były pewnie nieskuteczne.]<br /> <br /> F-faktycznie, płomienie które spaliły rdzeń, wcale nie zamieszały gasnąć! Mimo że był się w stanie zregenerować po tym, jak już spłonął na popiół, to płomienie dalej nie gasły! Pomyśleć że taki dziki ogień w ogóle istniał! Lepiej by było, gdybyś powiedział mi o tym trochę wcześniej!<br /> <br /> [To było niemożliwe. Dotąd ta moc była zapieczętowana w Boskim Darze przez biblijnego Boga. Złamanie tej pieczęci byłoby niemożliwe bez tej drugiej Smoczej Deifikacji. Oczywiście zauważyłem też zmianę w determinacji Albiona.]<br /> <br /> R-rozumiem! W końcu ta moc byłe warta tego, aby biblijny Bóg ją zapieczętował. Naprawdę trudno to sobie było wyobrazić…. Jednak mimo że stojący przed nami rdzeń został spalony przez płomienie Ddraiga, to jego chęć do walki nie zmalała. Hej, daj już spokój. Płomienie nie znikały i dalej płonęły…ale dalej wyglądało to tak, jakby nic mu się nie stało!? Ddraig przemówił:<br /> <br /> [Tylko potwór o niesamowitej wytrzymałości i zdolnościach regeneracyjnych będzie to w stanie wytrzymać. Skoro nawet moje płomienie nie były go w stanie spopielić, to można go opisać jako kłopotliwą istotę, która przerasta nawet boską klasę.]<br /> <br /> Cóż za niesamowity potwór! Sirzechs-sama ponownie zaczął miotać w rdzeń niezliczoną ilością kul Mocy Zniszczenia. Nie stawił żadnego oporu i został wyeliminowany wraz z częścią wyspy…. Najbardziej przerażało to, że Trihexa, nawet jeśli został z niego pył, wciąż się regenerował. …Jeśli dalej tak będzie, to skończą mi się pomysły…. Jego zdolności regeneracyjne nie osłabły nawet trochę. Do tego…nie wiem jak długo jeszcze będę w stanie utrzymać tą formę. …D-do tego ja już... Zaczynało mi się kręcić w głowie. Moja zbroja zniknęła i padłem na kolana. …Nagle padłem na ziemię i nie mogłem się już podnieść. …Krew zebrana w moim brzuchu wybuchła i zwymiotowałem nią. Całe moje ciało zaatakował intensywny ból…! Aaaaaaaaaaaaachhhhh to boli…! Niedobrze… Nie mam nawet dość siły, aby ruszyć palcem…ani stopą….<br /> <br /> – Zostań tutaj, Ise-kun.<br /> <br /> Sirzechs-sama podleciał do mnie… Naprawdę nie mogę się ruszać. Mogłem tylko powiedzieć „Przepraszam…”, w ramach bezużytecznych przeprosin…. Nagle otaczająca wyspę bariera zniknęła, a niebo wróciło do oryginalnego koloru. Mogłem zobaczyć cały teren dookoła wyspy.<br /> <br /> – …Bariera zniknęła, hę. Ale jeśli dalej tak będzie…<br /> <br /> Kiedy Sirzechs-sama rozważał obecną sytuację, wyglądało to jakby podjął jakąś decyzję.<br /> <br /> – Tak jak myślałem, ten plan jest niezbędny.<br /> <br /> Po tym jak Sirzechs-sama to powiedział, stworzył magiczny krąg, który przypominał ten zrobiony przez Rossweisse-san i skierował go w stronę rdzenia. Ta potężna technika powstrzymała jego ruchy i całkowicie go unieruchomiła. Sirzechs-sama stworzył wtedy w swojej dłoni mały magiczny krąg i umieścił go na ziemi. Magiczny krąg z herbem Lucyfera rozszerzył się na ziemi, tworząc potężną falę energii. Aura zwiększyła się i moim oczom ukazało się całe parostwo Sirzechs-sama.<br /> <br /> – Wszyscy członkowie Parostwa Lucyfera zebrali się razem.<br /> <br /> Grayfia-san też była obecna. Wszyscy uklękli przed Sirzechsem-sama, który odwrócił się w ich stronę i zadał im pytanie:<br /> <br /> – Jak sytuacja na froncie?<br /> <br /> – Są oznaki, że Trihexa znów się zaczyna ruszać – odpowiedział Goniec Sirzechsa-sama, MacGregor Mathers-san.<br /> <br /> – Rdzenie pojawiły się także na innych terytoriach i obecnie są na wolności. Z powodu swoich niezwykłych zdolności regeneracyjnych, nie mogą zostać skutecznie zatrzymani. Co gorsza, techniki które zastosowano do oryginalnego ciała zostały usunięte – dodał Skoczek Okita Souji-san.<br /> <br /> …Innymi słowy ze wszystkich Trihexów, które pojawiły się na terenach różnych frakcji, uciekły rdzenie, dzięki czemu ich oryginalne ciała znów się mogły ruszać…. Nawet jeśli Święty Graal został powstrzymany, a Apophis zabity, to jeśli to ucieleśnienie zniszczenia nie zostanie pokonane, to sytuacja dalej będzie beznadziejna…. Jeśli nie zrobimy czegoś z jego zdolnościami regeneracyjnymi, to ten świat naprawdę…będzie…. Obok ucha Sirzechsa-sama pojawił się magiczny krąg komunikacyjny, dzięki czemu mógł wysłuchać wieści z różnych źródeł.<br /> <br /> – Musimy wdrożyć ten plan, rozumiecie? – powiedział nagle do swojego parostwa.<br /> <br /> Wszyscy skinęli głowami. Grayfia-san i reszta ludzi zrozumiał jego słowa i zgodzili się. Nagle Sirzechs-sama odezwał się do Grayfii-san:<br /> <br /> – Grayfia....<br /> <br /> Sirzechs-sama spojrzał na swoją żonę, która uniosła głowę i wtedy na jego dłoni pojawił się magiczny krąg, który uwolnił w jej stronę dziwną technikę.<br /> <br /> – Hę!? Co ty robisz, Sirzechs-sama!?<br /> <br /> Ponieważ był jej panem oraz mężem, jego nagłe zachowanie wywołało u niej niepokój. Nagle Grayfia-san upadła na ziemię, zupełnie jakby odessano z niej całą energię.<br /> <br /> – To specjalna technika hipnotyzująca, której nauczył mnie Azazel. Pomyślałem, że będzie skuteczna przeciwko tobie – powiedział Sirzechs-sama.<br /> <br /> – …D-dlaczego zrobiłeś coś takiego…!<br /> <br /> Grayfia-san podczołgała się bliżej Sirzechsa-sama. Hipnoza zaczynała już działać i jej powieki powoli opadły. Sirzechs-sama był obecnie ucieleśnieniem zniszczenia. Początkowo chciał przytulić Grayfię-san, ale kiedy zauważył w jakiej postaci obecnie jest, natychmiast cofnął swoje ręce, które już wyciągnął w jej stronę. Całe jego ciało…wyglądało jakby mocno cierpiało. <br /> <br /> – Przepraszam, Grayfia. Mam nadzieję że tutaj zostaniesz – powiedział Sirzechs-sama do swojej żony i Królowej.<br /> <br /> – …Ty…naprawdę jesteś…zbyt przebiegły, Sirzechs…! Obiecaliśmy sobie…że będziemy razem już na zawsze…!<br /> <br /> Przytomność Grayfi-san coraz bardziej słabła i płakała z powodu swojego męża, mężczyzny którego kochała.<br /> <br /> – Milicas powinien mieć przy sobie swoją mamę… Ze względu na dni, które go czekają – powiedział Sirzechs-sama głosem przepełnionym smutkiem.<br /> <br /> – …To dziecko…uważa cię…Sir…zechs…… – Grayfia-san nie skończyła tych słów i zapadła w głęboki sen.<br /> <br /> Z kącików jej oczu, ciekły strumienie łez. Okita Souji-san wziął ją na ręce i położył ją obok mnie. Sirzechs-sama zdawał się być zawstydzony całą tą sytuacją.<br /> <br /> – …Przepraszam was, członkowie mojego parostwa. Pokazałem wam coś niestosownego.<br /> <br /> Wszyscy pokręcili jednak głowami. Ich twarze wyrażały smutek i ból.<br /> <br /> – Nieprawda, coś takiego jest w porządku – odparł Okita Souji-san. <br /> <br /> Wieża, Surtr Drugi-san, roześmiał się. <br /> <br /> – Cóż, gdybyś tego nie zrobił, to Nee-sama poszłaby za nami.<br /> <br /> Wtedy zrozumiałem. Sirzechs-sama i pozostali planują gdzieś się udać. Było to także miejsce ściśle powiązane z Trihexą….<br /> <br /> – Przepraszam was wszystkich, ale możecie mi towarzyszyć, aż do ostatniej chwili? – powiedział Sirzechs-sama do swojego parostwa.<br /> <br /> – Tak, nasze życia są na twoje rozkazy, Sirzechs-sama...... – wszyscy członkowie jego parostwa odpowiedzieli jednocześnie.<br /> <br /> Nagle... Zauważyłem zmianę w otoczeniu. Nad nami pojawiła się zniekształcona przestrzeń, która ciągle rosła, aż stała się wielką dziurą. Parostwo Sirzechsa-sama zebrało się dookoła rdzenia, który został zapieczętowany i aktywowało szczególną technikę. Zrozumiałem już, co ta duża dziura, która pojawiła się nad nami, przyciągała... Oryginalne ciało Trihexa, które pokryte było formacją magii, świecącą świętym blaskiem. Nagle wyczułem w pobliżu aurę Serafall Lewiatana-sama. Zastanawiałem się, czy też zamierzała walczyć. Sirzechs-sama rozszerzył magiczny krąg, który się przed nim znajdował i wyświetlił obraz. Moim oczom ukazali się wtedy Lewiatan-sama i Falbium Asmodeusz-sama.<br /> <br /> – Sirzechs-chan, wszystkie przygotowania po naszej stronie są gotowe.<br /> <br /> – Jesteśmy gotowi dokonać transferu w każdej chwili.<br /> <br /> – Zrozumiałem, Serafall, Falbium. Pożegnaliście się już ze swoimi bliskimi?<br /> <br /> Kiedy Lewiatan-sama usłyszała pytanie Sirzechsa-sama, jej twarz przybrała smutny wyraz.<br /> <br /> – …Miała z tym kłopot aż do samego końca. To dziecko zdecydowanie będzie płakać, a ja nie chcę oglądać jej zapłakanej twarzy. W przeciwnym razie mogłabym się wahać…<br /> <br /> – Ja nigdy nie miałem kogoś takiego. W każdym razie zostawiłem dużo rzeczy pod opieką mojej Królowej – odparł Falbium Asmodeusz cynicznym tonem.<br /> <br /> – Rozumiem, postąpiłem tak jak wy i pozostawiłem moją Królową, więc Grayfia tu zostanie.<br /> <br /> – Rozumiem, więc nie zabierasz Grayfi-chan. Myślę że tak będzie lepiej.<br /> <br /> – Do dlatego, gdyż Królowa każdego Maou jest skarbem dla Zaświatów.<br /> <br /> Sirzechs-sama i pozostali Maou-sama wdali się w rozmowę.<br /> <br /> – ……Sirzechs-sama…? …Co się dzieje…? – zapytałem, mimo że moje ciało nie było się w stanie ruszać.<br /> <br /> – To jest właśnie to, ostateczne poświęcenie szefów wszystkich frakcji. Według naszych kalkulacji, pokonanie Trihexa będzie wymagało masy czasu. Oczywiście najlepiej by było całkowicie go zapieczętować, ale…niefortunnie to także zabierze dużo czasu, więc doszliśmy do takiego wniosku.<br /> <br /> Parostwo Sirzechsa-sama użyło swoich technik na rdzeniu i ruszyło razem w stronę dziury na niebie...<br /> <br /> – Niezależnie od tego, czy mamy go pokonać, czy zapieczętować, każda z tych metod zabierze mnóstwo czasu, a wtedy Trihexa dalej będzie niszczył wszystko dookoła. Jeśli dalej tak będzie, to cały świat ulegnie destrukcji. Nasza siła bojowa też jest ograniczona. Raz czy dwa będziemy w stanie powstrzymać Trihexa, ale w końcu nadejdzie dzień, kiedy nasza wytrzymałość ulegnie wyczerpaniu. Sam przecież widziałeś, jakim potworem jest nasz przeciwnik, Ise-kun. Jakbyś się nie starała, aby go pokonać, on ciągle się regeneruje – kontynuował Sirzechs-sama, po czym wzbił się w powietrze i zaczął lecieć do góry. – Serafall, Falbium oraz ja i moje parostwa udamy się stąd do „Pola Oddzielonego Barierą”, które stworzył Azazel oraz inni, abyśmy mogli go użyć przeciwko Trihexie. Zapieczętujemy też oryginalne ciało i rdzeń wewnątrz tego pola. My też zostaniemy tam zatrzymani. Starszyzna pozostałych frakcji też się zgodziła na ten plan. Azazel, Michał-dono, Odyn-sama, Zeus-sama i inni bogowie też zrealizują ten plan na swoich terytoriach.<br /> <br /> ……Co! …Ich niewiarygodny plan zostawił mi zamęt w głowie. Wielka operacja, o której wspominał wcześniej Sensei, polegała na zapieczętowaniu szefów wszystkich frakcji, wraz z Trihexą, w odizolowanym miejscu…!<br /> <br /> – Będziemy walczyć w tym miejscu, dopóki nie pokonamy Trihexa. Nie wiem ile lat to zajmie, ale kiedy nasza walka będzie trwała, wśród wszystkich frakcji tego świata zapanuje pokój. To jest…niezbędne. To ważniejsze nawet niż my, którzy pełnimy najwyższe stanowiska. W taki sposób mogę wypełnić mój obowiązek Maou – powiedział Sirzechs-sama, po czym spojrzał w dal. – Właśnie dostałem nowe informacje. Prawdziwy spadkobierca Lucyfera się pojawił, co nieco mnie ucieszyło. Vali Lucyfer, jest prawdziwym dziedzicem i spadkobiercą Lucyfera. Dla diabłów, istnienie Lucyfera jest niezbędne. Hakuryuukou Vali, jest inny niż Rizevim.<br /> <br /> Sirzechs-sama coraz bardziej oddalał się ode mnie i Grayfi-san.<br /> <br /> – Ale od teraz będą potrzebni inni Maou. Ise-kun, nie myślę że byłoby problemem, gdybyś został jednym z nich.<br /> <br /> Mmn. Chciałbym coś powiedzieć, ale nie mam siły nawet na to, a moja przytomność coraz bardziej odpływała. Jednak mimo tego, Sirzechs-sama dalej mówił do mnie słowami pełnymi emocji:<br /> <br /> – Na pewno zostałbyś wielkim Maou. Wprawdzie obecnie istnieje wiele niedociągnięć…ale w niedalekiej przyszłości z pewnością staniesz się nadzieją każdej frakcji – głos Sirzechs-sama dochodził do mnie z coraz bardziej daleka. – Rias, Milicas i Grayfia. Na jakiś czas zostawiam ci ich pod opieką. Grayfia może być teraz bardzo samotna i to znacznie bardziej niż Rias… Mam nadzieję że czasem z nią porozmawiasz, kiedy mnie tu nie będzie.<br /> <br /> …Jesteś zbyt przebiegły, Sirzechs-sama…. Wciąż jest wiele rzeczy, które chcę ci powiedzieć i wiele takich, o które chciałbym cię zapytać oraz wiele, wiele rzeczy, które chciałbym zrobić razem z tobą…. Do moich uszu dotarły wtedy ostatnie słowa Sirzechsa-sama:<br /> <br /> – Ise-kun, Zaświaty powinny zostać pod opieką Rias, Sony, Sairaorga i pozostałych. Następne jest pokolenie Milicasa i pokolenia, które dopiero nadejdą, więc proszę, opiekuj się nimi w moim zastępstwie. Cóż, do widz....<br /> <br /> W tym momencie straciłem przytomność.<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_Żywot:_Jutrzenka_Porannej_Gwiazdy_Lucyfera_~Pojedynek|Pojedynku]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Wieczny_Żywot._Pośród_Białego_Śniegu|Wiecznego Żywotu]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot:_Jutrzenka_Porannej_Gwiazdy_Lucyfera_~Pojedynek&diff=521454 2017-06-24T10:22:24Z

<p>95.108.35.236: /* Część 4 */</p> <hr /> <div>==Żywot: Jutrzenka Porannej Gwiazdy Lucyfera ~Pojedynek==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> W górskim regionie pewnego europejskiego kraju, rozpoczęła się walka z Trihexą, armią Smoków Zła oraz fałszywych Sekiryuuteiów. Do sił, które miały ich powstrzymać, należały drużyny Valiego i Slash Doga oraz magowie z innych organizacji, które należały do Drużyny DxD. Wampiry też brały udział w walce. Frakcje Tepes i Carmilla odłożyły na bok spory i wspólnie dołączyły do walki. Kwatera główna Kościoła, Watykan, też przysłała swoich najlepszych wojowników oraz oczywiście wskrzeszone anioły. Wysokoklasowe diabły, które mają swoje terytoria w Europie, także przybyły wraz ze swoimi parostwami, aby wziąć udział w walce. Wśród nich było też kilku diabłów klasy ostatecznej, włącznie z byłym Smoczym Królem, Tanninem. Gdy tylko walka się rozpoczęła, drużyny Valiego i Slash Doga, zajęły się Smokami Zła i fałszywymi Sekiryuuteiami. Na całej drodze, od nieba aż do lasu, wybuchła zacięta walka. Ponieważ była zima, na górach leżało pełno śniegu, który utrudniał poruszanie się. Dodatkowo sprawę utrudniały Smoki Zła o wyglądzie Grendela i Ladona. Pośród całej tej walki, olbrzymia kula ognia, którą zionął Trihexa, zrównała górę z ziemią. Vali jednak śmiało atakował Smoki Zła o wyglądzie Grendela jednego za drugim.<br /> <br /> …Wróg nie miał świętego Graala, ale mimo tego wciąż był bardzo silny.<br /> <br /> Diaboliczny Tysięczny Smok, Aži Dahāka.<br /> <br /> Walczyli ze sobą już wcześniej, ale starcie pozostało nierozstrzygnięte. Nawet mimo tego że został ranny, to wciąż się śmiał i dalej walczył. Od tamtej chwili Vali nie zapomniał o Aži Dahāku. Jedna z głów była w stanie przetrwać wiele ataków i dalej się śmiać, jednocześnie kontratakując. Bez wątpienia był bardziej niebezpiecznym wrogiem, niż ktokolwiek inny. To było pewne, że manipulował Trihexą wraz z Apophisem, ale Aži Dahāka sam miał tyle siły, że mógł zniszczyć całą Europę.<br /> <br /> ''Będzie dobrze, jeśli będę mógł załatwić pewne sprawy.''<br /> <br /> Te myśli i uczucie stopniowo rosły w siłę. Kiedy Vali stawał się coraz bardziej podekscytowany, coraz mniej chciał walczyć z fałszywymi Sekiryuuteiami. Miał już rywala. Poprzez walkę z tego typu fałszywkami, gdzieś w środku czuł obrzydzenie, które generowało uczucie wstrętu i kazało mu ich nie dotykać. Albion także czuł wstręt, gdy eliminował te podróbki Sekiryuuteia. Jednakże, skoro zostały stworzone dzięki użyciu kawałka oryginału, zwykli wojownicy nie mogli ich pokonać, więc walczyli z nimi głównie silniejsi ludzie.<br /> <br /> Nagle Trihexa został złapany w potężną barierę, która poprzednio była niewidoczna. Zawył z bólu i przestał się ruszać. Vali natychmiast zrozumiał że to jest właśnie to, o czym mówił Azazel, bariera która był w stanie chwilowo zatrzymać Trihexa. Dzięki temu nie mógł zionąć kulą ognia i pozostał nieruchomy. Gdy tylko przestał się ruszać, sojusznicy walczący po japońskiej stronie, byli w stanie zatrzymać Świętego Graala. Tej grupie pozostało więc tylko wykończenie reszty Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. Skoro sprawy przybrały taki obrót, to nadszedł czas, aby pozbyć się najgroźniejszego wroga. Zaczął go więc szukać. Po przeskanowaniu całej okolicy znalazł go, Znajdował się na szczycie odległej góry.<br /> <br /> – Powinieneś iść, Vali. …Tam jest przeciwnik, z którym chcesz wyrównać rachunki, prawda? – powiedział nagle Ikuse Tobio, który przeciął na pół Smoka Zła wyglądającego jak Grendel.<br /> <br /> On i jego czarny pies, Jin, też to zauważyli i patrzyli w tamtym kierunku.<br /> <br /> – Nie chcesz żeby dalej siali spustoszenie, zgadza się? …Jeśli nikt nie zatrzyma tej orgii zniszczenia, to w końcu duże europejskie miasta im nie wystarczą i wezmą się za małe miejscowości – powiedział Ikuse Tobio.<br /> <br /> Po tych słowach Vali zrozumiał, że Ikuse Tobio wiedział już o warunkach tej strony. Tak, było tak jak powiedział. Kiedy usłyszał że Trihexa pojawił się w Europie, od razu domyślił się, że jego rodzina mieszkająca w małym miasteczku, może być w niebezpieczeństwie. Wiedział że nie był niezdecydowaną osobą i to bardzo go kłopotało. Jednak bardzo martwił się o tą rodzinę. Z tego powodu Vali zrozumiał, że najbardziej niebezpiecznym z obecnych tu wrogów, który musi zostać pokonany, jest Aži Dahāka.<br /> <br /> – Racja, zostawcie to miejsce mnie, Tobi i przyjaciele Va-kuna – powiedziała Lavinia Reni, zamrażając jednego Smoka Zła za drugim. <br /> <br /> U jej boku stała humanoidalna, lodowa figura, która była wysoka na trzy metry. Najwyraźniej miała na sobie sukienkę i cztery smukłe ramiona. Chociaż nie miała nosa i ust, ale za to po lewej stronie twarzy miała sześcioro oczu, a po prawej coś, co wyglądało jak kolce róży. Ostateczny Upadek, jeden z Longinusów. Był niezależnym typem awatara. Po aktywacji, Lodowa Księżniczka pojawiała się u boku posiadacza. Wykonywała rozkazy właściciela i zamrażała wszystko. Jeśli Lavinia by tego chciała, to natychmiast mogłaby zamrozić całe to miejsce. Przy maksymalnym zakresie, mogłaby nawet zamknąć w krysztale lodu mały kraj. Do tego Lavinia była pierwotnie czarownicą, która była w stanie używać różnych rodzajów magii. Masowo produkowane Smoki Zła nie mogły jej pokonać, zwłaszcza gdy miała Lodową Księżniczkę. Bikou, który towarzyszył Ikuse Tobio i Lavini, też się uśmiechnął, gdy wydłużył swojego Ruyi Bang i znokautował kilka Smoków Zła.<br /> <br /> – Kakaka, tak to jest! Vali, pozostaw to miejsce nam i idź zrobić porządek z tym draniem, Aži Dahākiem, który kontroluje Trihexa!<br /> <br /> Po innej stronie Artur, użył Miecza Świętego Króla, aby uwolnić masywną falę świętej energii, która rozdarła bariery stworzone przez Smoki Zła wyglądające jak Ladon.<br /> <br /> – Daj nam dobre przedstawienie, szefie. Jesteś smokiem, którego wybraliśmy ja i Caliburn, więc pokaż mi drogę przetrwania smoka.<br /> <br /> Kuroka kontrolowała niezliczoną ilość Kasha i bezlitośnie paliła Smoki Zła o wyglądzie Ladona.<br /> <br /> – Wiesz Vali, zawsze myślałam że podążanie za tobą jest dobrą rzeczą. Dzięki tobie… Znów mogłam śmiać się razem z moją siostrą, a wszystkie nieporozumienia z przeszłości poszły precz, miau. Więc.....<br /> <br /> Pomagając swojemu bratu, Le Fay używała magii, aby walczyć.<br /> <br /> – Dwa Niebiańskie Smoki z tych czasów są dobrymi przyjaciółmi, więc naprawdę to lubię! Myślę że to naprawdę to fajne! – powiedziała.<br /> <br /> Nawet Fenrir pomagał Le Fay i używał swoich zębów oraz pazurów, aby rozszarpywać na strzępy Smoki Zła wyglądające jak Grendel. Dziesięciometrowy golem, Gogmagog, strzelał laserem z oczu i rakietami z ramion, likwidując masowo produkowane Smoki Zła. Członkowie Drużyny Valiego przybyli, aby go wspierać. Jego dawny towarzysze, Ikuse Tobio i Lavinia, a nawet obecni, mówili mu takie rzeczy. Vali był poruszony. Jednocześnie dziękował im z głębi serca.<br /> <br /> „Dziękuję wam wszystkim.”<br /> <br /> To było raczej bezużyteczne, że nie mógł tego teraz powiedzieć wprost. Ale gdyby to zrobił, to pewnie byłoby to śmieszne i niepasujące do niego? Ikuse Tobio wciąż uśmiechał się delikatnie, gdy mówił do Valiego:<br /> <br /> – Wybrałeś swoją ścieżkę życia jako jeden z Dwóch Niebiańskich Smoków i Lucyfer. Pokaż temu światu swoją odpowiedź.<br /> <br /> Zrobił krok naprzód, a czarny pies, Jin, podążył za nim.<br /> <br /> – Ja też ruszam. Jin, jesteś gotowy?<br /> <br /> Jin zamerdał ogonem. Nagle pojawił się świat mroku. Wszystkie cienie, czarna mgła i mrok dookoła Ikuse Tobio. Ciemność z całego świata zebrała się tutaj, kiedy to się stało. Wtedy zaczął spokojnie recytować zaklęcie, które brzmiało jak klątwa:<br /> <br /> – Śpiewam dla tysięcy zabitych ludzi.<br /> <br /> Ikuse Tobio i czarny pies byli spowici kruczoczarną mgłą, która nagle się rozszerzyła i okryła wszystko dookoła.<br /> <br /> – Chwalę zabójstwo dziesięciu tysięcy cykli złych wróżb.<br /> <br /> Ich kończyny stopniowo rozpuszczały się w ciemnościach i zmieniły się w coś o nienormalnej figurze.<br /> <br /> – Moje imię jest znane w całej otchłani, stanie się fałszywym bogiem polarnej nocy i północnego słońca.<br /> <br /> Czarny pies Jin zatonął w ciemności u jego stóp.<br /> <br /> – Staniesz się moim demonicznym ostrzem ciemności, które zniszczy wszystko.<br /> <br /> Ciało Ikuse Tobio było owinięte w ciemność. Chociaż jego postać zachowała coś, co upodabniało go do człowieka, to jednocześnie był inny. Głowa i twarz zmieniły się w coś podobnego do psa. Ciemność wciąż zbierała się wokół ciała Ikuse Tobio. Miał przednie i tylne łapy, ogon i wielkie szczęki. Zbiorowisko ciemności, które otaczało to miejsce, zaczęło formować się w kształty. Dookoła Ikuse Tobio pojawiła się duża grupa psów o kruczoczarnym futrze.<br /> <br /> – Aby stać się czymś fałszywym, twórco paranormalności.<br /> <br /> Po tym jak Ikuse Tobio wyrecytował ostatnią linijkę zaklęcia, psy zrodzone z ciemności zaniepokoiły się i zaczęły wyć tak głośno, że wszystkimi dookoła wstrząsnęło to do samej duszy.<br /> <br /> ''Oooooooooooochhhh….''<br /> <br /> Oczom wszystkich ukazała się humanoidalna bestia, obleczona w ciemność... Otaczały go ogromne psy, które oddychały ciemnością.... Ikuse Tobio trzymał długą, ostrą kosę, która rozciągała się aż od jego stóp. Kiedy się nią zamachnął, to wyglądało to, jakby kosił dusze żywych, podczas gdy gromada psów wyglądała niczym apostołowie z piekła rodem. Widowisko wciąż się jeszcze nie skończyło, gdy gigantyczne ostrza wyłoniły się z ziemi, jedno po drugim; ostre, grube i długie. Najwyraźniej to demoniczne miecze, zdolne do przecięcia bogów i symboli złych wróżb. Całe to miejsce i góra, były pokryte ostrzami. Kruczoczarne ostrza rosły, rosły i dalej rosły, wcale nie zamierzając się zatrzymać. Gdy tak rosły, bez zbędnych ceregieli rozszarpywały Smoki Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. Kiedy Ikuse Tobio machnął lekko kosą, nawet przestrzeń zdawała się być przecięta na pół; wraz z drzewami, skałami i Smokami Zła o wyglądzie Grendela. Stając się bestią ciemności, Ikuse Tobio szedł cicho przez górski las i za każdym razem gdy machnął kosą, Smoki Zła o wyglądzie Ladona padały niczym muchy, wraz z barierą, którą stworzyły.<br /> <br /> Gromada czarnych psów też podążyła za swoim panem; łapały w zęby ostrza, które pojawiały się w lesie i za ich pomocą masakrowały szybko Smoki Zła. Psy zanurkowały w cienie, potem przeszły przez nie i pojawiły się w ślepym punkcie, gdzie były cienie wrogów. Podążyły za swoim panem i bez litości kosiły życia Smoków Zła. Droga którą szły, znaczyły trupy Smoków Zła oraz mroczna aura. Nie było nic, czego nie mogłyby pociąć.... Drużyna Valiego była zdumiona tym widokiem, chociaż jej członkowie widzieli już niejedno.<br /> <br /> Pierwotnie Łamacz Ładu posiadacza Canis Lykaona nazywał się Noc Niebiańskich Psów. Jednak Ikuse Tobio przebudził tego Łamacz Ładu w momencie, gdy się narodził i po tym jak przyzwyczaił się do używania swojego Boskiego Daru, nareszcie osiągnął głębszy poziom. Idealnie Mroczny Wilkołak i Dzielny Skupiony Lelaps&lt;ref&gt;W mitologii greckiej Lelaps był psem myśliwskim, darem Zeusa dla księżniczki Europy, przed którym nie mogło umknąć żadne zwierze.&lt;/ref&gt;, był tym, co uzyskał Ikuse Tobio, nie, przebił się do tego, przez szlifowanie Nocy Niebiańskich Psów do granic możliwości, a zjawisko wyszło na jaw poprzez Stronę Otchłani jego Łamacza Ładu. Mimo tego że Ikuse Tobio był w stanie przeciąć wszystko, to był bezsilny przeciwko Trihexie, który był tak potężnym potworem.<br /> <br /> Każda frakcja miała własne hipotezy, co do Longinusa. Jednak najbardziej zorientowany w temacie Azazel, zaproponował następującą „Longinus jest wysoko skalowanym i rozszerzonym Boskim Darem”. Zwłaszcza po osiągnięciu Łamacza Ładu, ich moc znacząco wzrośnie. Umiejętności którymi mogą manipulować, również zostaną wzmocnione. Longinusy to takie Boskie Dary, które wybiły się ponad inne. Azazel powiedział już wcześniej, że Longinusy absorbują zdolności oraz kreatywność swoich posiadaczy i stają się naczyniami dla ich realizacji.<br /> <br /> Pierwotne znaczenie Łamacza Ładu odnosiło się do zakazanego ruchu Longinusa. Azazel zaproponował, że możliwości Łamaczy Ładu można z grubsza podzielić na trzy typy. Większość z nich, włącznie z podgatunkami, może być klasyfikowana jako wzmacniające, ewoluująca do stopnia transformacji. Realizując arogancję swoją i Boskiego Daru, połączą się w jedno ze swoim Boskim Darem i stworzą Stronę Otchłani. Vali i Ikuse Tobio posiadali właśnie takie. Były wreszcie i takie, których nie można było kategoryzować przez ten system, z powodu ich nagłych zmian oraz te, które były wyjątkami wśród wyjątków. Tacy byli Hyoudou Issei, Kiba Yuuto, Gasper Vladi i Saji Genshirou; coś się wydarzyło w stosunku do Parostwa Gremory. W szczególności Hyoudou Issei, Gasper Vladi i Saji Genshirou, już osiągnęli Stronę Otchłani. Można ich opisać, jako niesamowicie nienormalne pokolenie. Pierwotnie pojawienie się tego zjawiska było niemożliwe, ale ostatnio zaczęło występować coraz częściej wokół Hyoudou Isseia. Azazel był tym bardzo zaintrygowany.<br /> <br /> W tej epoce pojawiły się interesujące Boskie Dary i Longinusy, których nigdy nie widziano w poprzednich pokoleniach. Azazel chętnie mówił o tym wcześniej. Vali krzywił wargi, gdy śmiał się, zgadzając z jego słowami. Dlatego on, Hyoudou Issei i ci potężni wrogowie, osiągnęli głęboką ewolucję, zupełnie jakby można się było tego spodziewać. To była rzecz, której wypatrywał. Jego walka z Hyoudou Isseiem będzie pewnego dnia kontynuowana. To było coś, z czym obaj się zgadzali. Dla tego celu... Niezbędna była likwidacja zagrożeń i potężnych wrogów, którzy staną im na drodze.<br /> <br /> – Uwiń się szybko, Va-kun. Wkrótce to miejsce stanie się światem lodu i ostrzy, rozumiesz? – powiedziała Lavinia.<br /> <br /> Kiedy Vali to usłyszał, podskoczył w powietrze, aby opuścić to miejsce. Wygląda na to, że ona też ma zamiar użyć Łamacza Ładu. Po tym jak Vali odszedł, cała góra zamarzła i wyrastały z niej skupiska przerośniętych ostrzy. To naprawdę stało się światem, o którym mówiła Lavinia. Po tym jak Tannin i jego parostwo wykończyli wszystkie Smoki Zła unoszące się w powietrzu, były Smoczy Król odezwał się do Valiego:<br /> <br /> – Uważaj na magię Aži Dahāka, młody Hakuryuukou!<br /> <br /> Przez chwilę Vali był zaskoczony tą radą… Skinął jednak głową w milczeniu. Pozostawienie im wszystkim armii masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów nie będzie problemem. Vali znalazł wtedy miejsce pobytu Aži Dahāka i poleciał prosto w jego stronę.<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Po tym jak Vali przeleciał szybko nad górskim pasmem, znalazł źródło potężnej aury. Inna grupa też go zauważyła, ale nie zaatakowali w jego kierunku. Vali zatrzymał się i wylądował obok niego. Stał tam olbrzymi, czarny smok o trzech głowach. Aži Dahāka spojrzał na Valiego zachęcającym wzrokiem.<br /> <br /> – Jej, przyszedłeś, biały.<br /> <br /> – Hejciaaaa ☆<br /> <br /> – Spóźniłeś się!<br /> <br /> Wtedy wzrok Aži Dahāka powędrował za jego plecy. Miejscem w które się wpatrywał, było pole walki, gdzie DxD i ich sojusznicy walczyli ze Smokami Zła. Las został zamrożony i wiele ostrzy wyrastało z ziemi. Dookoła latało wiele czarnych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. W każdym miejscu rozbrzmiewały eksplozje. Górskie pasmo stało się czymś zupełnie innym.... Aži Dahāka wydawał się być z tego powodu niezadowolony. Używał magii i za pomocą projekcji mógł zobaczyć cały obraz, dzięki czemu był w stanie obserwować Trihexę w różnych lokacjach i bitwy ze Smokami Zła. Kiedy się tak wszystkiemu przyglądał, zadał Valiemu pytanie:<br /> <br /> – Powiedz, Vali Lucyferze, w całym tym miejscu i światach innych mitologii szerzy się zniszczenie. Można to wręcz uznać za Apokalipsę, nie uważasz?<br /> <br /> – Jak myślisz?<br /> <br /> – Szczerze mówiąc, to co czujesz?<br /> <br /> Obie smocze głowy po bokach śmiały się, gdy zadawały pytania Valiemu. On jednak nie odpowiedział, a Aži kontynuował nonszalanckim tonem:<br /> <br /> – Sojusznik sprawiedliwości powiedziałby coś w stylu „Co wy u diabła robicie!” albo „Niewybaczalne! Zdecydowanie was pokonam!”, prawda? Z drugiej strony, ktoś zły powiedziałby coś w stylu „Ha ha ha, to doprawdy niesamowite!” albo „Oto koniec świata, którego pragnę!”.<br /> <br /> – Właśnie powiedziałem to samo, co Rizevim-kun, albo Frakcja Starych Maou!<br /> <br /> – Nie złość się proszę!<br /> <br /> Myśląc że dalej będzie postępował w ten sposób, śmiał się i dalej mówił zwięźle i bez wyrazu:<br /> <br /> – Jestem inny. Więc niech tak będzie. …To tylko moje wrażenie.<br /> <br /> – Fufufu<br /> <br /> – Też o tym myślałem!<br /> <br /> – To tak zwane zniszczenie zaczęło się od epoki bogów i to jest coś, co nigdy się nie zmieni. Do tego większość zniszczeń wynika z tego, co wywołują podobne do mnie potwory, lub bogowie. To co robimy tym razem, nie jest zwykłą, masową destrukcją mitologii, ale czymś znacznie większym. W każdym razie, jeśli będzie to rwało, to świat zostanie doprowadzony do końca.<br /> <br /> Po tym jak Aži Dahāka to powiedział, spojrzał w niebo i znacznie, znacznie dalej, jakby wyobrażał sobie miejsce, które nie istnieje na tym świecie.<br /> <br /> – Więc pomyślałem, że jeśli istnieje inny świat, to mogą tam żyć istoty, które przerastają moje wyobraźnię.<br /> <br /> Aži Dahāka spojrzał wtedy na Valiego i odezwał się:<br /> <br /> – Świat w którym mechaniczne formy życia, znane jako ExE walczą z duchami. Niezależnie od legend czy literatury, coś takiego nigdy nie zostało przedtem opisane i może być zupełnie niezbadanym terytorium? Obecnie to wiadomo jedynie tyle, że istnieje tam Resetoras, Życzliwy Bóg, którzy zarządza duchami i Wrogi Bóg, Melvazoa, który jest odpowiedzialny za mechaniczne formy życia. Tamten świat jest podzielony na pół i rządzą nim ci dwaj bogowie.<br /> <br /> ExE.<br /> <br /> To pierwszy raz, kiedy Vali usłyszał coś o innym świecie. Mechaniczne formy życia i…duchy. Po raz pierwszy słyszał też imiona bogów z drugiego świata. Aži Dahāka roześmiał się z radością.<br /> <br /> – Kukuku, świat znany jako E jest położony za istotą znaną jako Wielki Czerwony, DxD. Nie sądzisz że to bardzo interesujące?<br /> <br /> Kiedy Vali widział że Smok Zła śmieje się jak dziecko, sam nie mógł się powstrzymać od śmiechu.<br /> <br /> – Ech, nigdy nie myślałem że jesteś jak dziecko lubiące bajki. Legendarny Smok Zła opowiada o nieznanym świecie.<br /> <br /> Aži Dahāka zachowywał się jak dziecko, kiedy opowiadał o drugim świecie. Uśmiechnął się jednak złośliwie i przemówił:<br /> <br /> – To nie ma znaczenia, jakiego typu fantazyjne słowa mówią ci goście. Podbijanie świata, przerabianie go, już samo słuchanie o tym mnie bawi. Są po prostu niedojrzałymi, napuszonymi, samolubnymi dzieciakami, którzy gubią się w swoich urojeniach. Ja nie jestem inny. Jednak mój sposób myślenia jest prostszy. Chcę po prostu walczyć z silnymi wrogami, a jeśli jestem w stanie zobaczyć coś rzadkiego, to tym lepiej. Jeśli nazywasz to złem, to jestem zadowolony z bycia złym, a bycie Smokiem Zła w zupełności mi wystarcza.<br /> <br /> – Mroczny Smok!<br /> <br /> – Jestem zły♪<br /> <br /> – ……<br /> <br /> Vali poczuł coś nieopisanego. Jego przeciwnik był zły. Kompletnie złym smokiem. Do tego legendą wśród legend. Był znany jako jeden z najsilniejszych Smoków Zła, ale właściwie dlaczego? Złośliwość którą czuł w jego obecności, była bardziej fascynująca i niebezpieczna, niż cokolwiek co czuł wcześniej. Niezależnie od tego, czy była to Frakcja Starych Maou, Hyoudou Issei, Cao Cao, czy Rizevim, robili wszystko dla dobra swoich przekonań i ambicji. W ich postępowaniu nie było szacunku dla ich ograniczeń. Jednak Aži Dahāka…nie, Apophis był prawdopodobnie taki sam. Te dwa Smoki Zła w pełni się rozumiały i używały tego, jako podstawy do realizowania czystego zniszczenia. Słowa Valiego po prostu wywołały o Aži Dahāka drwiny i śmiech.<br /> <br /> – Ech, powiedziałeś że jestem jak dziecko. Tak, powiedziałem chyba za dużo.<br /> <br /> Vali pokręcił jednak głową.<br /> <br /> – …Nie zrozumcie mnie źle, ale dla mnie to trochę za dużo, jeśli jesteś taki czysty i prosty, Aži Dahāka.<br /> <br /> Kiedy Aži Dahāka to usłyszał, parsknął śmiechem.<br /> <br /> – Kukuku, Vali Lucyferze. Znów powinniśmy to rozpocząć? Stoczmy krwawy pojedynek. Nie potrafię powstrzymać podekscytowania, kiedy widzę że moim przeciwnikiem będzie jeden z Dwóch Niebiańskich Smoków!<br /> <br /> – Ten kto pokona Niebiańskiego Smoka, zostanie uznany za najsilniejszego!<br /> <br /> – To Smoki Zła są najsilniejsze!<br /> <br /> Po tych słowach zapanowała między nimi cisza. Aži Dahāka usunął projekcję i aura sączyła się z całego jego ciała. Jego piekielne gorąca aura sprawiła, że cały śnieg dookoła niego się roztopił. Po kilku sekundach....obaj zniknęli. Pojawili się ponownie na niebie. Vali uwolnił w stronę Aži Dahāka kilka fal swojej energii. Jego przeciwnik stworzył silny, obronny krąg magiczny i zablokował atak. Wtedy sam uderzył kilkoma prostymi atakami. Vali odziedziczył krew po diabłach, więc zwykłe magiczne ataki były dla niego niczym, ale jego przeciwnik był nadzwyczajną istotą, przez co sprawa wyglądała zupełnie inaczej. Lekki atak Aži Dahāka składał się z mocno sprężonej magii, więc jeśli Vali oberwie tym bezpośrednio, to zdecydowanie będzie ranny. Vali uniknął ataku z olbrzymią szybkością, ale ten miał najwyraźniej własną wolę i dalej go ścigał. Vali zamierzał użyć zdolności Hakuryuukou i przepołowić moc. Jednak żeby mu to uniemożliwić, Aži Dahāka dalej uwalniał magiczne ataki, przez co nie mógł określić celu.<br /> <br /> [Odbicie!!]<br /> <br /> Tym razem Vali użył zdolności Odbicia, aby odesłać ataki tam, skąd przyszły. Jednak nie spowolniło to ich impetu i z powrotem podążyły za Valim. Korzystając z tej okazji, Aži Dahāka użył kolejnego rodzaju magii. Stworzył na niebie niezliczoną ilość magicznych kręgów. Ogień, woda, wiatr, błyskawice i ciemność; w stronę Valiego wystrzeliły magiczne ataki o najróżniejszych właściwościach. Niebo nad górami wypełniło się magicznymi kręgami Aži Dahāka, a Vali nic nie mógł na to poradzić, że na ten widok przeszły go ciarki. Nawet dla niego zestrzelenia, albo przepołowienie tych wszystkich ataków było niemożliwe. Vali zwiększył swoją moc i uwolnił dookoła siebie zdolność Hakuryuukou.<br /> <br /> [Połowa Wymiaru!!]<br /> <br /> Rozległ się donośny głos, a przestrzeń dookoła Valiego stała się miejscem, gdzie wszystko zostało przepołowione. Magia która została odpalona w jego kierunku, była stopniowo przepoławiana do tego stopnia, że gdy dotarła do jego zbroi, po prostu znikła. Niestety to tylko część. Ponieważ użyto magii o niespotykanej skali, jej kierunek był całkowicie nieznany i ataki leciały w stronę Valiego jeden za drugim. Pole podziału było w stanie przepołowić nadlatującą magię…jednak miało swoje limity. Do tego magia, która ścigała Valiego, wciąż była obecna. Pozostawał więc ostrożny wobec samonaprowadzających ataków, uciekając przed nimi w locie i jednocześnie dalej utrzymując pole podziału. Obie rzeczy wymagały jednak pełnej koncentracji. Vali pokazał w końcu lukę w obronie i magiczny atak trafił go w plecy! Jego zbroja została łatwo zniszczona, wskutek czego magia spaliła mu plecy, a jego krew i ciało rozprysły się w powietrzu. Czysty ból go rozdarł i zmącił jego koncentrację, ale jakoś był w stanie to przetrwać i utrzymać pole podziału… Ale magia Aži Dahāka dalej atakowała! Wcale nie miał zamiaru się zatrzymać! Magia którą ciągle atakował, była coraz silniejsza. Nawet Vali był oszołomiony. Jej siłę można było po prostu określić, jako niesamowitą! Była wręcz na boskim poziomie! Podczas ich poprzedniej walki nie korzystał z tak silnej magii! Nawet jeśli było tu znacznie więcej magicznych kręgów, niż było to konieczne…normalnie nie atakują tak ciągle! Tym razem Aži Dahāka krzyczał z radości:<br /> <br /> – Dobrze więc, teraz skorzystam z mojej zabronionej techniki!!!!<br /> <br /> – Jest inaczej niż zwykle!<br /> <br /> – Jeśli potrafisz się przed tym obronić, to pokaż mi to!<br /> <br /> Kiedy to powiedział, symbole na magicznych kręgach zaczęły się zmieniać! Pojawiły się na nich magiczne, starożytne litery języka, który został zabroniony. Magiczne kręgi emanowały niebezpiecznym światłem, zniekształcając się i trzeszcząc od elektrycznego napięcia. Wyłoniły się z nich fioletowe płomienie, o kształcie czaszki, cyklony z przekleństwami, które obracały się wokół nich, kruczoczarne błyskawice, przeklęta dziewica Maria, która roniła krwawe łzy, jednooki gigant, który zdawał się kraść życie tylko za pomocą wzroku oraz wiele innych rzeczy…Rzeczy zabronionej klasy, przyzywające magię, przekleństwa. Cała złowieszczą moc, która istnieje na świecie, została przyzwana i podążała w stronę Valiego! jeśli oberwie tym bezpośrednio…to zginie w taki sposób, że nie zostaną po nim nawet gołe kości! Vali podniósł swoją moc i zaczął recytować srebrną inkantację:<br /> <br /> – Jam, który przebudza się, jestem Białym Cesarskim Smokiem, który zabierze prawo do ciemności. Kroczę drogą dominacji z nieskończonym zniszczeniem i przebijając się przez urojone marzenia. Stanę się czystym Cesarzem Białego Smoka i sprawię że staniesz się posłuszny srebrno-białej iluzji i idealnym drogom zła! <br /> <br /> [Esencja Niszczycielskiej Furii!!!!!!!!!!!!!!]<br /> <br /> Po tym jak Vali szybko skończył swoją inkantację, natychmiast transformował się w Empireum Niszczycielskiej Furii. Zbroja na jego plecach została naprawiona. Nawet gdyby miał absolutną moc, to nie było pewne, czy byłby w stanie przezwyciężyć tą zabronioną technikę! Vali rozpostarł swoje ramiona i zwiększył swoją moc ponownie i jeszcze raz. Planował przyjąć wiele tych złowrogich symboli bezpośrednio na siebie. Zwiększył moc podziału dookoła siebie i uwolnił to!<br /> <br /> [Zmasowany Podział!!!!!!]<br /> <br /> To była ostateczna moc, która była w stanie zgnieść wszystko, nawet marzenia. Do tego tym razem uwolnił to z pełnią mocy. To była ostateczna zdolność, która zabiła Ponurego Żniwiarza klasy ostatecznej, Plutona. Nawet zabroniona technika Aži Dahāka może zostać zgnieciona. Magia która zmierzała w stronę Valiego, była zgniatana i zgniatana, póki nie stała się tak mała, że nie mogła się już stać mniejsza i została wyeliminowana. Wszystkie zakazane techniki, które zrzucono na Valiego, zostały zniszczone. Magiczne ataki Aži Dahāka zatrzymały się, jednak nie z powodu braku energii magicznej, ale dlatego, bo czuł zachwyt na widok spektakularnej walki Valiego. Z drugiej strony miało to swoją cenę; używanie mocy mocno uszczupliło zarówno jego magiczną energię, jak i wytrzymałość. Nawet on nie mógł do tego przywyknąć. Już ciężko oddychał. Poleciał w milczeniu w stronę Aži Dahāka i stanął naprzeciwko niego. Kiedy wylądował, zakręciło mu się ma chwilę w głowie i padła na kolana. …Stracił więcej energii niż myślał.<br /> <br /> ''Silny jest. I to bardziej niż Rizevim.''<br /> <br /> Albion odezwał się:<br /> <br /> [Aži Dahāka osiągnął już poziom Niebiańskiego Smoka.]<br /> <br /> ''…Rozumiem, Albion uznał go za istotę równą Dwóm Niebiańskim Smokom. Dlatego jest taki silny. Tak jak Crom Cruach, który osiągnął klasę Niebiańskiego Smoka poprzez trening, Aži Dahāka też zwiększył swoją moc po tym, jak został wskrzeszony i osiągnął poziom Niebiańskiego Smoka. A skoro myślimy o tym w ten sposób, to z Apophisem jest pewnie tak samo.''<br /> <br /> Jest znacznie silniejszy od czasu ich poprzedniej walki. Wprawdzie ludzie z jego drużyny byli wtedy obecni, ale nawet wszyscy razem nie byli go w stanie zranić. W tej chwili nie wydawał się mieć chęci do walki, gdy wszystkie jego ataki były go w stanie dosięgnąć. To było nie do pomyślenia, że on, znany jako najsilniejszy Hakuryuukou, był przyparty do muru i mógł się teraz tylko bronić. Niespodziewany atak sprawił, że Vali uśmiechał się krzywo. Aži Dahāka przemówił:<br /> <br /> – Skoro tak to jest, to będzie w porządku, jeśli użyjesz prawdziwej mocy Albiona. Naprawdę chcę zobaczyć waszą prawdziwą moc, która sprawiła, że byłeś czczony jako Cesarski Smok Trucizny. Wiesz o tym Albionie? Nie, Gwiberze?<br /> <br /> – Albion Gwiber!<br /> <br /> – Albion to Gwiber!<br /> <br /> …Byli w stanie wymówić to imię…. W rzeczy samej był Smokiem Zła, którzy żył od starożytnych czasów. Zdecydowanie wie o historii Hakuryuukou. Tak jak powiedział Aži Dahāka, Hakuryuukou Albion nosił w przeszłości imię Gwiber. W języku walijskim oznacza to „trującego węża”. Mimo że Albion i jego rywal Ddraig nigdy o tym nie wspominali, Hakuryuukou, Biały Smok, używał trucizny. Pomimo posiadania pięknego, śnieżnobiałego ciała, miał też ohydną truciznę, której obawiali się nawet bogowie. To było coś w ciele Albiona, co znienawidził i przeklął.<br /> <br /> […To imię i moc zostały już zapieczętowane.]<br /> <br /> Odparł Albion przez klejnot. Aži Dahāka roześmiał się jednak.<br /> <br /> – Ale właśnie dlatego że miałeś tą moc, bogowie ze wszystkich frakcji obawiali się ciebie i unikali, prawda? Twoje nieskazitelnie, śnieżnobiałe ciało zawierało tak potężną truciznę, że przerażała nawet samych bogów… Wiesz że mi się to podoba? Cóż za ironiczna moc.<br /> <br /> – Chcę cię zobaczyć trującego!<br /> <br /> – Chcę zobaczyć śmiertelną truciznę!<br /> <br /> Kiedy Aži Dahāka go prowokował, umysł Albiona był w tak zawiłym stanie, że nawet Vali to zauważył. Albion zaprzeczał temu, że używał trucizny i nawet nie chciał o tym mówić. Valiemu też nie chciał pozwolić podjąć tego tematu. Vali wierzył, że nawet jeśli nie ma tej mocy, to sama moc Hakuryuukou wystarczy, więc nigdy o tym nie wspominał…. Ale nawet jeśli nienawidził swojego dziadka, to wciąż nosił z dumą nazwisko Lucyfera. Jednocześnie czuł, że wartości i zasady Albiona też się zaczęły zmieniać, gdy przebywał z nim dzień i noc. Głębszym powodem był obecny Sekiryuutei; postać Hyoudou Isseia była ponad zwykłym pojmowaniem i miała duży wpływ na Albiona. Przez niego cierpiał też na chorobę umysłu, ale.... Jego możliwość komunikowania się z Ddraigiem wzrosła, na skutek niespodziewanego kontaktu pomiędzy Valim a Hyoudou Isseiem. Pod tym względem spojrzenie Albiona na świat się zmieniło. Widząc wyraz twarzy Valiego, Aži Dahāka przekrzywił głowię i zaczął mówić:<br /> <br /> – …Zawsze czułem, że ty i Sekiryuutei jesteście w jakiś sposób do siebie podobni. Gdybym miał powiedzieć dlaczego, to myślę że powodem jest to, że obaj chcecie coś chronić. Do tego nie chcesz chronić własnej dumy, a raczej kogoś specjalnego dla siebie. Kobietę, prawda?<br /> <br /> ''…Nigdy bym nie pomyślał, że Smok Zła mnie przejrzy. ''<br /> <br /> Vali skrzywił się lekko i roześmiał.<br /> <br /> – …Jeśli mówisz że to kobieta, to pewnie tak jest. Jednak to nie jest ukochana. To po prostu ktoś…kto wcześniej o mnie dbał. Nie będę taki jak Hyoudou Issei, który próbuje chronić wielu ludzi. Nigdy nie myślałem o tym w ten sposób.<br /> <br /> Kiedy przybył do tego miejsca aby walczyć, na myśli przyszła mu ta osoba i ta rodzina. Miło było widzieć swoją mamę oraz młodsze rodzeństwo... Jeśli to będzie się ciągnęło, to Trihexa i zła wola Aži Dahāka w końcu tam dotrą, a na to nie może pozwolić. W żadnym wypadku nie może. <br /> <br /> – Jednak jest pewna ludzka rodzina, którą chcę chronić. Gardzisz mną? A może myślisz, że jestem mięczakiem? Osobiście uważam, że to zły sposób myślenia – powiedział Vali.<br /> <br /> Aži Dahāka uśmiechnął się krzywo. Nie był to jednak kpiący uśmiech. Po prostu cieszył się ze słów Valiego.<br /> <br /> – Kukuku, walczyłem z takimi ludźmi, którzy wierzyli że walczą za słuszną sprawę. Wszyscy bez wyjątku byli groźnymi wrogami. Więc w ogóle nie czuję dla ciebie pogardy! Uważam że jesteś od nich potężniejszy!<br /> <br /> W jednej chwili Aži Dahāka stworzył magiczny krąg. Całe otoczenie natychmiast zostało przerobione. Vali zajął stanowisko…ale natychmiast odkrył, że to nie była magia do bezpośrednich ataków. Krajobraz…dalej się zniekształcał. Vali został nagle przez niego wchłonięty….<br /> <br /> Nareszcie trafił do iluzorycznego świata, który stworzył Aži Dahāka.<br /> <br /> ===Część 3===<br /> Kiedy się obudził, zobaczył że jest w pokoju, którego nigdy wcześniej nie widział. Zrozumiał, że spał w łóżku.<br /> <br /> Nagle poczuł, że jego ciało stało się cięższe. Zupełnie jakby ktoś na nim siedział. Okazało się że to chłopiec, który był do niego podobny. Kiedy chłopiec zobaczył, że Vali się obudził, spojrzał na niego z uśmiechem.<br /> <br /> – Obudź się, onii-chan!<br /> <br /> To był bardzo wesoły chłopiec. Po chwili do pokoju weszła dziewczynka. Ona też była do niego podobna.<br /> <br /> – Ejże! Nie możesz tak brutalnie budzić onii-chana! – skarciła dziewczynka chłopca.<br /> <br /> Kiedy Vali był zakłopotany, chłopiec pociągnął go za rękę, gdy wyszli z pokoju.<br /> <br /> – Onii-chan! Czas na śniadanie! Nie możesz przez cały dzień leżeć w łóżku!<br /> <br /> Vali dalej był zakłopotany, ale skinął głową… Chłopiec szedł pierwszy, a on podążał za nim. Ich celem był salon. Z kuchni dobiegał odgłos płynącej wody. Ktoś w kuchni zauważył Valiego i wszedł do salonu. Widząc tą osobę, Vali tak się zdenerwował, że przestał oddychać.<br /> <br /> – Ara, obudziłeś się, Vali? Uczysz się do późna. Naprawdę ciężko być studentem.<br /> <br /> Mama uśmiechnęła się.... Stojąc przed nim.<br /> <br /> ''…Więc to tak, rozumiem.''<br /> <br /> Te dzieci które go obudziły, były jego rodzeństwem. Jednocześnie zauważył, że to wszystko było iluzją. Jednak gdy spojrzał na twarz mamy, poczuł że jego serce przewiercił ból. Niezależnie od tego, czy chodziło o uśmiech mamy czy fakt, że to wszystko było iluzją, czuł się zrozpaczony.<br /> <br /> – Pójdę i przygotuję jedzenie – powiedziała mama i wróciła do kuchni.<br /> <br /> Vali usiadł na swoim miejscu. Jego brat i siostra usiedli po obu jego stronach. Na stole pojawiły się zwykłe potrawy. Chleb i zupa, pieczone ziemniaki, sałatka, wszystko to, co Vali widział w telewizji.<br /> <br /> – Smacznego!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego jego mama i rodzeństwo zaczęli jeść śniadanie. <br /> <br /> – Nie jesz, oni-chan? – zapytał jego brat, widząc zakłopotaną minę Valiego.<br /> <br /> – Ara, czyżbyś nie miał apetytu? – zapytała mama przekrzywiając głowę.<br /> <br /> – N-nie, smacznego.<br /> <br /> Vali wziął łyżkę do ręki i zaczął jeść zupę, czując wzruszenie.<br /> <br /> ''Tak gorąca i smaczna.''<br /> <br /> Kiedy jadł śniadanie, usłyszał głos Smoka Zła:<br /> <br /> – To fałszywy świat, który stworzyłem. Ta magiczna bariera stworzy świat bazowany na najgłębszym pragnieniu twojego serca. Widzisz właśnie to, czego najbardziej pragniesz.<br /> <br /> Słowa brzmiały mu w głowie. W rzeczy samej, to była iluzja... Do tego widział to, czego pragnął... <br /> <br /> – Rozumiem. Jesteś najsilniejszym Hakuryuukou w historii, a twoim marzeniem jest posiadanie zwykłej rodziny – powiedział Aži Dahāka.<br /> <br /> ……Vali nie potrafił na to odpowiedzieć.<br /> <br /> ''…W głębi mojego umysłu po prostu pragnę mieć rodzinę….''<br /> <br /> Gdy skończyli jeść, brat Valiego złapał go za rękę.<br /> <br /> – Onii-chan! Pograjmy w piłkę!<br /> <br /> Siostra złapała go jednak za drugą rękę.<br /> <br /> – Nie możesz! Onii-chan pomoże mi dzisiaj w nauce!<br /> <br /> – Pobaw się ze mną!<br /> <br /> – Poucz się ze mną!<br /> <br /> Kiedy mama zobaczyła, jak Vali jest ciągnięty przez swoje rodzeństwo, parsknęła śmiechem.<br /> <br /> – Jeśli oboje nie przestaniecie, wyrwiecie ręce swojemu bratu.<br /> <br /> Jego rodzeństwo kłóciło się o niego, a jego mama śmiała się na ten widok.... Ostatecznie pomógł najpierw siostrze w nauce, a potem poszedł pograć z bratem w piłkę. Po tym jak pomógł siostrze z historią i pograł z bratem w piłkę aż do samego wieczora, cała trójka pomogła mamie zmywać naczynia. Widząc jak jego brat i mama rozmawiają ze sobą szczęśliwie, Vali też się zaczął uśmiechać. Wtedy Aži Dahāka znów się odezwał:<br /> <br /> – Wiesz że jeśli chcesz, to możesz żyć w tym świecie? Ta bariera została stworzona do tego celu. Dziesiątki, setki i tysiące wojowników zdecydowało by się żyć w takim świcie, gdyby postawiono im go przed oczami.<br /> <br /> ''…Rozumiem, więc Aži Dahāka używał takiej potężnej magii.''<br /> <br /> Zanurzając się w walce, wojownicy i bohaterowie mieli coś, co było dla nich ważne. Był w stanie odtworzyć to do tego stopnia, więc to nic dziwnego, że kruszył wolę niektórych ludzi. Vali spędził noc w tym świecie. Noc, w trakcie której spał ze swoim rodzeństwem w jednym łóżku. Pierwszy raz, od kiedy Vali się urodził…spał ze swoją rodziną. Było tak spokojnie, że był głęboko poruszony. Następnego dnia wstał wcześnie i zjedli razem śniadanie. Czwórka ludzi jadła razem i rozmawiała. Wszystko to pogrzebało jego samotność. Po śniadaniu zagrali razem w grę planszową. Kiedy jego brat i siostra kłócili się, mama śmiała się rozbawiona. Cóż to za delikatny i spokojny świat... Nie było tu walk, a czas upływał mu szczęśliwie wraz z jego rodziną... Czas mijał spokojnie, aż nagle na ustach Valiego pojawił się uśmiech z głębi jego serca i wtedy wstał. Jego rodzeństwo było zaskoczone.<br /> <br /> – Onii-chan? Coś się stało?<br /> <br /> – Onii-chan? Źle się tu czujesz?<br /> <br /> Dwójka ludzi spojrzała na jego twarz.<br /> <br /> Vali nie mógł już powstrzymać swoich emocji i zaczął płakać.<br /> <br /> ''Więc to jest szczęście…. To…zwykłe szczęście zyskane dzięki zwykłej rodzinie….''<br /> <br /> To był pierwszy raz, kiedy otrzymał coś takiego... Jednak niezależnie od tego, czy było to szczęście, czy pech, Vali był w stanie zauważyć, że to była iluzja i fałsz nigdy nie kończącej się mocy. Cały spędzony tu czas trwał zaledwie sekundy w prawdziwym świecie.<br /> <br /> ''Jak szczęśliwy będę, zanurzając się w takie dni jak ten....''<br /> ''Jak szczęśliwy będę, zanurzając się w taki świat jak ten....''<br /> <br /> Vali przytulił swojego brata i siostrę, płacząc jednocześnie.<br /> <br /> – …Ja…<br /> <br /> ''Nie znam nawet waszych imion....''<br /> ''Nie wiem nawet, jak was nazwać....''<br /> <br /> Wiem że to fałszywy świat. Nigdy was nawet nie spotkałem. Wiem że to ironiczne, ale to ważny czynnik służący do zaprzeczenia tego świata.<br /> <br /> – Onii-chan musi już iść i nie może z wami zostać… Naprawdę przepraszam, ale nie będę mógł się z wami bawić. Przepraszam – powiedział Vali delikatnym tonem.<br /> <br /> ''Marzenie jest w porządku.''<br /> ''Iluzja jest w porządku.''<br /> ''Mimo tego byliśmy się w stanie spotkać i dotknąć. To pierwszy raz w moim życiu, kiedy miałem szansę spędzić czas w zwykłej rodzinie.''<br /> <br /> – Nawet jeśli to sen albo iluzja, byłem w stanie was spotkać…i porozmawiać, co jest naprawdę dobre. Wraz z tym ja, nie ważne ile tysięcy, albo dziesiątek tysięcy lat mi to zajmie, dalej będę walczyć i przetrwam…!<br /> <br /> Jeszcze raz przytulił mocno swoje rodzeństwo w iluzji.<br /> <br /> ''Aby trwale zapamiętać to ciepło...''<br /> <br /> – …Naprawdę przepraszam, że nie wymówiłem waszych imion. Ale muszę już iść, abym mógł was chronić...<br /> <br /> Po rozdzieleniu się z tą dwójką, Vali odwrócił się w stronę drzwi. Chciał coś powiedzieć swojej zasmuconej mamie.<br /> <br /> ''Nawet jeśli to iluzja, to miło jest, że mogłem jeszcze raz spędzić z tobą czas i porozmawiać....''<br /> <br /> – Prawdopodobnie już się nie spotkamy, kaa-san… Nie będziemy też mogli więcej ze sobą porozmawiać, ale będę chronił ciebie i moje rodzeństwo.<br /> <br /> Jeśli ją przytuli, to nie będzie w stanie wrócić do rzeczywistości.<br /> <br /> ''Więc…więc nie mogę cię dotknąć. Jeśli to zrobię, to wtedy ja….'<br /> <br /> Vali pokazał mamie swój najszczerszy uśmiech.<br /> <br /> – Więc dziękuję ci. Znów mogłem z tobą porozmawiać. Nawet jeśli to tylko iluzja, to mi to wystarczy. Zdecydowanie was obronię...<br /> <br /> Vali przekręcił klamkę.<br /> <br /> – Żegnajcie, wychodzę.<br /> <br /> ''Żegnaj, moja rodzino.''<br /> <br /> Gdy otworzył drzwi, zobaczył swojego ojca, który na niego czekał. Nie był to jednak ten sam ojciec, który się nad nim znęcał, ani ojciec jego rodzeństwa. To najprawdopodobniej był „ojciec”, którego Vali zawsze chciał mieć.<br /> <br /> ''Faktycznie wygląda podobnie...''<br /> <br /> Nie ważne jak głośno temu zaprzeczał, jeszcze raz potwierdził, o czym naprawdę myślał. Chociaż było to niewygodne.<br /> <br /> – Wychodzisz?<br /> <br /> – Tak, muszę iść, Azazelu. Zawsze uważałem, że spotkanie z tobą było najlepszą rzeczą, która mnie spotkała w życiu. Jestem Vali Lucyfer.<br /> <br /> ''Powrót....''<br /> <br /> ''Powrót do świata, gdzie czekają na mnie moi kompani, rywal i Azazel.....''<br /> ===Część 4===<br /> Fałszywy świat zniknął, a jego oczom ponownie ukazały się zaśnieżone góry.<br /> <br /> – …To był przyjemny sen, prawda? – zapytał trzygłowy Smok Zła, który stał przed Valim.<br /> <br /> – ……Tak, najlepszy z tych, które miałem – odparł Vali z pięknym uśmiechem.<br /> <br /> Postawa Aži Dahāka zmieniła się, a jego miny stały się bardzo poważne, gdy wyrażał szacunek wobec Valiego.<br /> <br /> – Byłeś w stanie przeciwstawić się mojej technice, Hakuryuukou Vali. Naprawdę przepraszam, że wypróbowałem na tobie tej kiepskiej umiejętności. Uważam cię za największego i najbardziej wartościowego przeciwnika!<br /> <br /> Kiedy Vali zauważył, że postawa Aži Dahāka była zupełnie inna niż wcześniej, zaczął napełniać się wolą do walki. Aži Dahāka wiedział, że ten potężny, iluzoryczny świat, był w stanie ściągnąć wolę walki wojownika i zafascynować go. Ci którzy byli w stanie stamtąd wrócić, byli naprawdę odważnymi ludźmi.<br /> <br /> – To samo dotyczy nas obu, Aži Dahāka. Czuję z głębi mojego serca, że moja bitwa z tobą jest powodem do dumy! Pokonam was wszystkich i i zdecydowanie ochronię tą rodzinę!<br /> <br /> Gdy Vali to wykrzyczał, zaczął czuć szczęście, gdy uczucie niepewności zniknęło i teraz myślał jasno.<br /> <br /> ''Muszę ich chronić.''<br /> <br /> Przysięgając sobie coś takiego, Vali zaczął się ekscytować zarówno fizycznie, jak i psychicznie, a wtedy zauważył coś dramatycznego i nagłego w swoim sercu.<br /> <br /> [Vali. W iluzorycznym świcie uzyskałem wgląd w twoją świadomość. Myślę więc że po raz kolejny przybiorę imię, które już kiedyś odrzuciłem.]<br /> <br /> Albion też zaakceptował samego siebie.... Wszystkie klejnoty na jego zbroi zaczęły wydzielać ciepłe i jasne światło, które nigdy wcześniej się nie objawiło. Gdy się w nim zanurzył, przypomniał sobie ciepło, którego doświadczył w tym iluzorycznym świecie. Nagle z głębi jego Boskiego Daru doszedł go pewien głos:<br /> <br /> […..li, Vali, słyszysz mój głos?]<br /> <br /> To był głos Ophis. Powinna przechodzić rehabilitację na terytorium Gremory w Zaświatach. Jednak pomimo tego, Vali słyszał jej głos. Prawdopodobnie jej świadomość przeniosła się tutaj podczas snu. Ophis kontynuowała:<br /> <br /> [Ise i ja zmieniliśmy się razem już przedtem, więc teraz twoja kolej. Powtarzaj za mną te słowa....]<br /> <br /> ''Słowa, huh. Skoro będę mówił to razem z tobą, to musi to być coś wielkiego.''<br /> <br /> [To coś innego niż to, kiedy Ise używał mojej mocy. Poznałeś samego siebie, Vali, a Albion też zaakceptował siebie samego, więc to moja zachęta. Wszystko co muszę zrobić, to wyciągnąć rękę.]<br /> <br /> To doprawdy było pocieszające, że Smoczy Bóg-sama poda mu pomocną dłoń.<br /> <br /> [Dziękuję ci za to, że zawsze ze mną rozmawiałeś, Vali.]<br /> <br /> W pewnym momencie Ophis przewodziła Brygadzie Chaosu…ale niezależnie od tego, czy byli to Shalba, albo Cao Cao, skazywali Ophis na samotność....<br /> <br /> ''Jeśli ci to odpowiada, to zawsze chętnie z tobą porozmawiam.... Nawet teraz się to nie zmieni.'' <br /> <br /> Ach, rozumiem. Pewnie to tak zwani „przyjaciele”.<br /> <br /> [Ja też będę powtarzał za wami, Vali, Ophis.]<br /> <br /> Nawet Albion powiedział coś takiego. Więc to będzie wspólne zaklęcie trójki przyjaciół i partnerów, Boskiego Smoka, Niebiańskiego Smoka i Lucyfera...<br /> <br /> – Śnieżnobiały Smoku mieszkający we mnie, powstań ze swojej wszechwładzy....<br /> <br /> Na srebrnej zbroi, która przekroczyła wszechwładzę, zaczęły się stopniowo pojawiać kruczoczarne wzory.<br /> <br /> [Srebrnobiała Gwiazdo Poranna, którą posiadam wewnątrz siebie, zażądaj tronu światła....]<br /> <br /> W odpowiedzi na słowa Albiona, świetliste skrzydła na jego plecach połączyły się z czernią. Zaraz potem z jego skrzydeł zaczęły wyrastać jedne skrzydła po drugich.<br /> <br /> – Kruczoczarny Bogu Nieskończoności – powiedział Vali.<br /> <br /> Zaraz potem odezwała się Ophis:<br /> <br /> [Tajemniczy i niezgłębiony ojcu diabłów....]<br /> <br /> Dwanaście kruczoczarnych skrzydeł wyrosło z pleców Valiego, a wszystkie krawędzie jego zbroi stały się czymś organicznym. Głosy Valiego i Albiona zlały się w jedno:<br /> <br /> – [Przekroczymy granice, aby zaakceptować przysięgę....]<br /> <br /> Herb Lucyfera pojawił się na klejnotach w jego zbroi, które uwolniły olśniewający blask! Ostatni fragment Vali, Albion i Ophis wyrecytowali wspólnie:<br /> <br /> – [Uklękniesz przed naszą jasnością i wspaniałą egzystencją!]<br /> <br /> [[[LLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLucyfer!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!]]]<br /> <br /> Dźwięk rozniósł się echem ze wszystkich klejnotów, niczym przy jakiejś usterce. A wtedy rozległ się potężny i majestatyczny głos:<br /> <br /> [Furia Smoczego Lucyfera!!!!!!!!]<br /> <br /> Jakby w odpowiedzi, jego zbroja zaczęła emanować oślepiającym światłem, a ilość aury wzrosła! …Gdy skończyła rosnąć, ukazał się nowy Hakuryuukou, z dwunastoma, kruczoczarnymi skrzydłami. Zbroja miała tonację srebrnobiałą oraz kruczoczarną, a część ciała przypominała Niszczycielką Furię. Był tak gładki i piękny, że samo patrzenie na niego wywoływało oszołomienie. Z gęstą srebrną i czarną aurą, fale Hakuryuukou i Lucyfera promieniowały z całego jego ciała.<br /> <br /> – Moc Hakuryuukou Albiona Gwibera i moc Maou Lucyfera, to postać którą obudziłem dzięki połączeniu tych dwóch mocy w jedno… Zdecydowanie cię pokonam, Aži Dahāka! – powiedział Vali.<br /> <br /> Aži Dahāka jeszcze bardziej się podekscytował, kiedy zobaczył transformację Valiego.<br /> <br /> – Skoro Sekiryuutei posiada Smoczą Deifikację, To to musi być Maouifikacja Hakuryuukou!<br /> <br /> Zgadza się, jeśli transformacja Hyoudou Issei nazywa się Smoczą Deifikacją, to tam przemiana nazywa się Maouifikacją. Jako posiadacz mocy Maou Lucyfera i Hakuryuukou, przebudził je obie i ustanowił własną przysięgę w zaklęciu. To dlatego, ponieważ kiedy Vali zaczął zaklęcie, miał w sercu silną determinację, „aby kogoś chronić”. Widząc transformację Valiego, która przekształciła go w jeszcze groźniejszego przeciwnika, Aži Dahāka nie szczędził pochwał:<br /> <br /> – …Naprawdę silny, oto ostateczna moc. Ten idiota Rizevim nie był godny tytułu Maou Lucyfera. Ty jesteś prawdziwym Lucyferem. Jestem tego pewien. Spadkobiercą prawdziwych Maou jest Vali Lucyfer!<br /> <br /> – Tak, mogę stanąć prosto i z głębi serca powiedzieć to z dumą. Mogę to powiedzieć z pewnością.<br /> <br /> Vali rozłożył swoich dwanaścioro skrzydeł, gdy jego zbroja uwolniła srebrzystobiały połysk.<br /> <br /> – Nazywam się Lucyfer, Vali Lucyfer, spadkobierca krwi Maou! – wrzasnął.<br /> <br /> Kiedy wszystkie trzy głowy Aži Dahāka to usłyszały, wydały z siebie głośny ryk. Aby wznieść się na swój najsilniejszy poziom, legendarny Smok Zła rozłożył swoje skrzydła.<br /> <br /> – W rzeczy samej! Nawet jeśli masz nazwisko Lucyfera, to w porównaniu do tego idioty Rizevima, lubię cię znacznie bardziej, Lucyfffeeeeeeeeerrrrze!<br /> <br /> – Cóż za zbieg okoliczności. W porównaniu do Rizevima jesteś sto razy lepszy!<br /> <br /> Obaj wzbili się w powietrze w tym samym czasie! Vali zatrzepotał swoimi dwunastoma skrzydłami Lucyfera, przez co śnieg pokrywający całą okolicę stopił się i odsłonił gołe skały. Latający w powietrzu Lucyfer i Aži Dahāka, zaczęli się ze sobą ścierać. Vali wysunął gwałtownie rękę i uwolnił wstrząs demonicznej energii. Aži Dahāka natychmiast aktywował teleportacyjną magię i uniknął ataku, który popędził dalej i zniszczył szczyt góry. W takich okolicznościach samo uwolnienie mocy spowoduje masę zniszczeń, a z powodu jej siły ciężko będzie przed nią uciec. Aži Dahāka, który oddalił się dzięki mocy teleportacyjnej, był zaskoczony mocą Valiego, który łatwo zniszczył szczyt góry, ale jednocześnie cieszył się z tego.<br /> <br /> – To doprawdy niesamowite! Ten poprzednik atak był zbyt spokojny.<br /> <br /> – To naprawdę bardzo straszne!<br /> <br /> – Co za skandaliczna moc!<br /> <br /> Vali skierował swoją moc do swoich skrzydeł Lucyfera.<br /> <br /> [[[LLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLL]]]<br /> <br /> Z klejnotów na jego zbroi ponownie rozległ się dźwięk przypominający usterkę. Nagle jego dwanaście skrzydeł rozdzieliło się pośrodku i wyskoczyło z jego pleców. Wtedy zaczęły zmieniać swój wygląd i postać. Były zupełnie jak wiwerny Hyoudou Isseia. To była materializacja mocy Hakuryuukou, którą Sekiryuutei osiągnął dzięki jednemu z klejnotów. Vali użył tego jako fundamentu dla wykorzystania swoich skrzydeł Lucyfera do ataku. Kiedy jego zbroja rozwinęła się w nową postać, Vali zauważył tą możliwość. Może podświadomie wziął pod uwagę Hyoudou Isseia. Gdziekolwiek był, wciąż stanowczo brał pod uwagę swojego rywala, ale teraz śmiał się z tego ironicznie. Małe smoki wiwerny. W sumie dookoła niego krążyło teraz dwanaście takich.<br /> <br /> – Ruszajcie.<br /> <br /> Zgodnie z rozkazem Valiego, wiwerny ruszyły w stronę Aži Dahāka. Ciało jednej z nich zmieniło się w działo, z którego wystrzelił potężny pocisk aury Lucyfera! Każda z trzech głów Aži Dahāka emanowały dziwnym blaskiem. Miniaturowe magiczne kręgi rozszerzyły się z jego oczu i całkowicie zablokowały aurę wystrzeloną przez wiwernę. To było prawie to samo, co mógł zrobić Gasper Vladi. Nie, to było coś innego. Być może to było odtworzenie oryginalnej magii Złych Oczu Demonicznego Boga Balora.<br /> <br /> Był Smokiem Zła, który był w stanie używać najróżniejszych rodzajów magii, włącznie z manipulacją czasu i przestrzeni, a Vali nie miał innego wyboru niż to pochwalić. Jednak mimo tego dalej pozwalał wiwernom strzelać aurą Lucyfera. Aži Dahāka łatwo jednak unikał w powietrzu tych ataków. Jednak wiwerny które znalazły się za jego plecami, obijały ataki, emitując przy tym dźwięk [Odbicie!!]! Jednak Smok Zła przygotował już za swoimi plecami obronne magiczne kręgi, które go chroniły. W powietrzu pojawiło się wtedy coś przypominającego latawiec i stworzyło różne magiczne kręgi, które ponownie pokryły całe niebo.<br /> <br /> – Ciekawe jak ci się to spodoba!<br /> <br /> Aži Dahāka połączył różne rodzaje magii, po tym jak uwolnił ich jednocześnie ponad tysiąc. Magia piątego poziomu przetoczyła się przez cały teren z pełnią mocy. Vali nakazał wiwernom, aby stały przed nim, by mógł przeciwstawić się tej sytuacji, ale....<br /> <br /> – A to jeszcze nie koniec!<br /> <br /> Natychmiast po rozpoczęciu ataku, Aži Dahāka zniknął bez śladu, dzięki teleportacyjnemu kręgowi magicznemu. Kiedy pojawił się ponownie, z iluzji zostało zrobionych kilkanaście, dwadzieścia i wreszcie ponad sto jego klonów! Do tego wszystkie wyglądały jak pierwowzór i aktywowały niezliczoną ilość magicznych kręgów, z których uderzyła niezliczona ilość ataków magicznych o różnych właściwościach, włącznie z zakazanymi technikami. Magiczne aury czuło się jednak od wszystkiego, począwszy od jego pierwszych ataków, a skończywszy na magii stworzonej przez jego klony. Które były więc iluzją? Nie, skoro Aži Dahāka był ekspertem od magii, nie mającym sobie równych wśród smoków, to wszystkie były prawdziwe! Po dojściu do takiego wniosku, Vali gwałtownie zwiększył swoją moc, a kiedy osiągnął szczyt, natychmiast uwolnił ją ze swojego ciała!<br /> <br /> [[[LLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLL]]]<br /> <br /> [Sprężenie Szatańskiego Dzielnika!!!!!!!!!!!!]<br /> <br /> Vali uderzył ostatecznym ciosem demonicznego blasku. Srebrnobiałe i kruczoczarne strumienie światła splotły się ze sobą, a magia którą uwolnił Aži Dahāka i jego klony, była natychmiast kompresowana raz po raz i w końcu unicestwiona. Nawet jego klony przepadły i pozostał tylko oryginał.<br /> <br /> – Co!?<br /> <br /> – Ach!?<br /> <br /> – T-to oszustwo!!<br /> <br /> Widząc tą sytuację, Aži Dahāka był szczerze zdumiony. Pierwotnie był pełen pewności siebie. Magia którą zaatakował, powinna była wywołać poważne obrażenia, nawet gdyby nie była w stanie pokonać Valiego. Musiał też użyć iluzji, aby stworzyć ponad setkę klonów, z których każdy używał magii, więc myślał że wszystko pójdzie zgodnie z jego planem. Jednak ostateczna, demoniczna energia,wszystko zniszczyła. To…nie była specjalna technika ani zdolność, a jużz pewnością nic technicznego. To było po prostu światło uwolnione przez Valiego, spadkobiercę imienia Lucyfera. Vali nie przestawał atakować, gdy zebrał demoniczną energię w prawej ręce i wziął na cel Aži Dahāka, który zauważył niebezpieczeństwo i odskoczył najdalej jak mógł od miejsca które zajmował, ale wiwerny dalej go ścigały i używały zdolności Hakuryuukou.<br /> <br /> [Połowa Wymiaru!!]<br /> <br /> Wiwerny użyły mocy, która przepołowiła wszystko dookoła.<br /> <br /> – Cholera! Nawet one mogą z tego korzystać!?<br /> <br /> Aži Dahāka nawet nie pomyślał, że wiwerny są w stanie używać tej absolutnej mocy. Przepołowione miejsce na moment go powstrzymało, a to wystarczyło Valiemu, aby mógł uderzyć go demoniczną energią. Ale w ostatniej chwili Aži Dahāka uniknął bezpośredniego ciosu, gdy teleportował się za pomocą magii. Atak Valiego stracił cel i uderzył w górę. Z głośnym wybuchem, góra mająca pięć tysięcy metrów wysokości, zawaliła się....<br /> <br /> Vali spojrzał na Aži Dahāka, który zwiększył dzielącą ich odległość. Jedna z jego głów, lewa, została oderwana, a do tego stracił lewe skrzydło. Wygląda na to, że nie udało mu się bezpiecznie uniknąć ostatniego ataku. Unoszący się w powietrzu Vali, rozpostarł dumnie swoich dwanaście skrzydeł Lucyfera i uwolnił srebrnobiałe i kruczoczarne światło. <br /> <br /> – Jutrzenka Porannej Gwiazdy – mruknął do siebie Aži Dahāka.<br /> <br /> Ta nazwa była uosobieniem Lucyfera&lt;ref&gt;''Lucifer'' w łacińskiej liturgii jest nazwą gwiazdy porannej.&lt;/ref&gt;. Kiedy Aži Dahāka zobaczył obecnego Valiego, zwrócił się do niego w ten sposób. Jego obecna moc znacznie przekraczała klasę Maou. To była klasa Niebiańskiego Smoka, a ta moc, która przyparła Aži Dahāka do muru, nie mogła się równać do pierwszego pokolenia Lucyfera. Jednak Aži Dahāka, który nie był w stanie walczyć z Valim, też był straszliwym potworem. Nie było zaskoczeniem, że ten Smok Zła nie kłaniał się komuś takiemu jak Rizevim. Ponadto obaj cieszyli się z bitewnego podekscytowania i darzyli się wzajemnym szacunkiem. Jako wrogowie, cieszyli się rozmiarami swoich sił.<br /> <br /> Nagle nad polem bitwy coś się pojawiło. To były masowo produkowane Smoki Zła i fałszywe Sekiryuuteie. Prawdopodobnie zauważyli tą walkę i przylecieli tutaj. Aži Dahāka wściekł się.<br /> <br /> – NIE MIESZAJCIE SIĘ DO MOJEJ WALKI! – wrzasnął, po czym aktywował magiczny krąg, po czym w stronę Smoków Zła i Sekiryuutei poleciały najróżniejsze typy magii. – ……Cholera, nawet oni nie mogą zrozumieć esencji walki. Nigdy nie myślałem, że Grendel znów wejdzie nam w drogę!<br /> <br /> W rzeczy samej, kiedy po raz pierwszy walczył z Aži Dahākiem, Grendel im przeszkodził, a ich walka dotarła tylko do połowy, zanim została pośpiesznie skończona. Wtedy Aži Dahāka wyglądał na zniesmaczonego, a Vali też o tym pamiętał. Aži Dahāka zapomniał nawet o Valim, a jego złość eksplodowała w stronę Grendela. Tym razem obaj byli tego samego zdania. Vali wysłał swoje wiwerny w stronę masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. Wiwerny zbliżyły się do nich i wtedy uwolniły niebezpieczną aurę.<br /> <br /> [Jad!!]<br /> <br /> Rozległ się straszny dźwięk. Dookoła wiwern pojawiła się tak gęsta klątwa, że była widoczna gołym okiem. Chwilę później...masowo produkowane Smoki Zła wiły się w powietrzu z bólu, po czym zwymiotowały dużymi ilościami krwi i spadły na ziemię. Aži Dahāka bardzo to zainteresowało.<br /> <br /> – Wszystkie Smoki Zła doświadczyły szalonego bólu? …Hę, więc to jest…!<br /> <br /> – To co chciałeś zobaczyć, trucizna Albio…nie, trucizna Gwibera, Redukcja – powiedział Vali<br /> <br /> Zdolnością Albiona jest możliwość „podziału” każdej rzeczy. „Podzielona” rzecz zostaje wtedy „wchłonięta”, jako jego własna. Potrafi też „odbić” moc przeciwnika. Do tego jest też „redukcja”. Albion, nie, Albion Gwiber powiedział:<br /> <br /> [Moja trucizna potrafi zredukować wszystkie istoty, poza bytami nieorganicznymi. Tak długo jak jest żywą istota, jego krew, kości, narządy i dusza, mogą być wycinane po kawałku, więc w przypadku nadzwyczajnych istot, wszystko w ich ciałach może zostać „zredukowane”.]<br /> <br /> Po tym jak masowo produkowane Smoki Zła zostały skażone trucizną stworzoną przez wiwerny, wszystko w ich ciałach zaczęło się „redukować”. Wskutek tego odniosły poważne obrażenia i padły na ziemię. To była trucizna, której nawet bogowie się obawiali.... Albion mówił dalej:<br /> <br /> [Jedyną istotą na którą ta trucizna nie działa, jest Smok Walijski, Sekiryuutei Y Ddraig Goch.]<br /> <br /> Ponieważ mówiono, że jest niezwyciężony i trujący, zawsze był sam. Ponieważ nikt nie chciał się do niego zbliżyć, nie miał rywali. Dokładnie rzecz biorąc, nawet bez używania trucizny, Albion był wszechpotężną istotą i niewielu było takich, którzy mogli się mu przeciwstawić. Jednak gdy spotkał Ddraiga, jego postawa uległa zmianie.<br /> <br /> ''Był taki jeden potężny smok, a ja chciałem stać się od niego silniejszy. Chcę był równie mężny i nieustraszony co on''<br /> <br /> Albion chciał zostać potężnym smokiem bezpośrednio, a nie przez poleganie na truciźnie. Trucizna była dodatkowo bezużyteczna wobec Wielkiego Czerwonego oraz wciąż wiecznej Ophis. Jednak poza tą dwójka, trucizna była skuteczna nawet przeciw bogom. Albion był tego pewien. Pomimo tego rozwijał inne zdolności niż trucizna, takie jak Podział i Odbicie. Ostatecznie Albion skutecznie rozwinął nowe zdolności, bez polegania na Redukcji. Gdyby Albion nie spotkał Ddraiga, byłby smokiem, którego jedyną zdolnością była trująca Redukcja. Jednak właśnie dlatego, że Albion spotkał Ddraiga, który był odporny na truciznę, poprawił się, zmienił i przeniósł na następny poziom. Z Ddraigiem było tak samo. Właśnie dlatego że był godnym przeciwnikiem, zawsze dążył do osiągnięcia własnej siły. Dlatego obaj stali się znani jako Dwa Niebiańskie Smoki....<br /> <br /> – Nie zamierzasz użyć tego na mnie? – zapytał Aži Dahāka Albiona.<br /> <br /> [Powiedziałem ci już, że porzuciłem tą moc. Ddraig i ja polegamy na naszych pazurach, kłach, ambicjach i aurze; polegamy na naszej czystej mocy, aby walczyć i wzajemnie się wzmacniać! Skoro ja i Ddraig jesteśmy znani jako Dwa Niebiańskie Smoki, nie potrzebuję już trucizny!]<br /> <br /> Vali roześmiał się.<br /> <br /> – Racja, uważamy że nasza obecna moc wystarczy. Czyżby to tobie nie wystarczała twoja obecna moc, Aži Dahāka? – zapytał.<br /> <br /> Pytanie wywołało salwę śmiechu u Aži Dahāka. To było bardziej jasne i zwięzłe niż słowa. Obaj znów zaczęli ze sobą walczyć w powietrzu! Magia Aži Dahāka okryło całe otoczenie, a aura, którą uwolniło światło Lucyfera Valiego, głęboko przeorało góry. Wygląda na to, że mocno ucierpiały na skutek walki między Lucyferem i Smokiem Zła. Wprawdzie moc Lucyfera Valiego była przytłaczająca,to magia Aži Dahāka była nieporównywalnie wysoka. Płomienie zakazanych technik rozeszły się po zbroi Valiego i jej część pękła. Niemniej Vali nie był jedynym, który otrzymał obrażenia. Strzelił demoniczną energią Lucyfera w stronę prawej głowy Aži Dahāka. Kiedy dzielący ich dystans się zmniejszył, Vali skierował demoniczną energię w swoją pięści i zasypał wrogów gradem ciosów. Brzuch Smoka Zła doznał serii powtarzalnych ciosów. Z jego ust wystrzelił gejzer krwi. Jednak jego wola walki nie zmniejszyła się. W ramach kontrataku kopnął Valiego, aby się od niego oddalić. Aby zadać mu więcej obrażeń, Vali.....<br /> <br /> [Połowa Wymiaru!!]<br /> <br /> Aktywował podział pola. Ponieważ Aži Dahāka był potężnie osłabiony, uklęknął na jedno kolano pod wpływem ciśnienia potężnego pola…ale dalej aktywował magiczny krąg, aby walczyć z Valim! Vali kontrolował wiwerny, z których wystrzeliła wielka ilość aury Lucyfera. Aži Dahāka wytrzymał jednak to wszystko; nie aktywował żadnego obronnego magicznego kręgu, ale zamiast tego użył do obrony magicznego atrybutu do kontrataku. Mimo że całe jego ciało było pokryte krwią, to Aži Dahāka nie przestawał atakować. Natychmiast użył magii leczniczej, aby zregenerować swoją głowę i uleczyć resztę swojego ciała. Magia lecząca…było bardzo niewielu ludzi, którzy potrafili jej używać, a do tego była to najwyższej klasy magia. Zwłaszcza jeśli była używana do odtwarzania utraconych części ciała, więc jeśli ktoś nie posiadał nienormalnej ilości magicznej mocy i używał zakazanych technik, to było to absolutnie niemożliwe. Innymi słowy Aži Dahāka używał obu naraz. Oczywiście łączyło się to z dużym ryzykiem. Moc regenerowania części ciała powinna wymagać pewnej ofiary. Żywotności, albo... Jednak skoro mówimy o tak potężnym Smoku Zła, to coś takiego jak żywotność nie ma sensu. Korzystając z mocy Lucyfera, chociaż Vali czuł, że jego żywotność się wyczerpuje, nie wahał się i swobodnie użył pełni mocy Maou do ataku na Aži Dahāka. Ponieważ Smok Zła musiał się bronić przed tak intensywnymi atakami, albo po prostu sam za mocno atakował, jego magiczna energia zaczęła się gwałtownie wyczerpywać. Nawet jeśli posiadał to z czego słynął, czyli nieograniczone rezerwy magicznej energii, to zostały one zmniejszone przez moc nowego pokolenia Maou Lucyfera....<br /> <br /> W końcu Aži Dahāka nie miał już dość magicznej energii, aby użyć magii leczącej.... Jego prawa i lewa głowa, które już kilka razy zostały oderwane, nie odtwarzały się więcej. W jego skrzydłach też było pełno dziur. Klęcząc na jednym kolanie, oddychał ciężko i mozolnie. …Vali też był wykończony, a jego zbroja już się nie naprawiała. Jego wróg był tak trudnym przeciwnikiem, że nie mógł już odtworzyć swojej zbroi.<br /> <br /> – To jeszcze nie koniec!<br /> <br /> Aži Dahāka przeleciał szybko nad Valim i wykorzystał swoją ostatnią głowę, aby go ugryźć. Skoro nie mógł używać magii, to skorzystał ze swojego ciała! Ta wola walki zaskoczyła nawet Valiego. Próbował tego uniknąć, ale ta postać zużyła duże ilości jego wytrzymałości, więc był za wolny i nie mógł uniknąć ataku. Aži Dahāka zacisnął na nim zęby. Ostre kły przebiły zbroję i bezlitośnie zagłębiły się w jego ciele. W głowie błysnęła mu myśl o śmierci. To był ostatni ruch jego przeciwnika, mający zapewnić mu zwycięstwo. W tej chwili w jego głowie pojawiły się twarze matki i rodzeństwa.<br /> <br /> ''Nie mogę przegrać. Nie mogę sobie pozwolić na porażkę!''<br /> ''Ponieważ przysiągłem, że będę ich chronić!''<br /> <br /> Vali zwiększył swoją moc i przeznaczył wszystko na ostateczny atak! Rozpostarł swoje czarne skrzydła Lucyfera. Jego napierśnik rozsunął się i ze środka wyłoniła się lufa działa gotowego do strzału. Oooo…wydawało cichy odgłos ładowania, gdy zbierała się w nim aura. Aby powstrzymać Aži Dahāka przed ucieczką, Vali złapał go mocno. Kły zagłębiły się jeszcze mocniej w jego ciało, wywołując ból… Ale mimo tego dalej koncentrował swoją aurę w lufie działa.<br /> <br /> – To koniec – powiedział Vali do Smoka Zła po tym, jak zebrał ogromną ilość demonicznej energii.<br /> <br /> [[[LLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLucyfer!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!]]]<br /> <br /> Rozległ się donośny głos!<br /> <br /> [[[Niszczyciel Szatana Lucyfera!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!]]]<br /> <br /> Masywny ostrzał srebrnobiałej i kruczoczarnej aury został uwolniony z działa na jego brzuchu....<br /> <br /> Gdy atak Valiego się skończył, góry i ziemia były rozerwane i zostawiły pośrodku dużą rozpadlinę. Ostrzał aury przeszedł kilka kilometrów, nie, właściwie to sięgnął aż po horyzont. Ścieżka którą podążyła aura, była pokryta resztkami kruczoczarnej energii Lucyfera i całkowicie wyjałowiała. Pomimo tego wszystkiego Aži Dahāka wciąż żył. Nie, był na skraju śmierci i wydawał z siebie ostatni oddech. Została mu jednak tylko jedna głowa. Vali ruszył w jego stronę. Nawet umierając, legendarny Smok Zła wciąż uśmiechał się lekceważąco.<br /> <br /> – …Nie uważasz że to była wspaniała walka? …Nie martw się, jestem Smokiem Zła i to niesamowicie wytrzymałym… – powiedział, kiedy jego głowa zaczęła się rozpadać. – Za jakiś czas znów zostanę wskrzeszony…poczekaj tylko dwa, albo trzy tysiące lat…Zdecydowanie wrócę do życia i znów cię znajdę…<br /> <br /> Rozpad się nie zatrzymał, a jego głowa była pełna dziur, aż w końcu….<br /> <br /> – …Stoczmy znów ze sobą kiedyś walkę, Lucyferze....<br /> <br /> Wraz z tymi słowami, ciało legendarnego Smoka Zła, Diabolicznego Tysięcznego Smoka, Aži Dahāka, zniknęło. …Ale nawet jeśli ocalał kawałek jego duszy, to mógł pozostać na tym świecie. Z pewnością nadejdzie dzień, gdy stoczy walkę ze swoim wartościowym wrogiem, jako złym duchem i Smokiem Zła... Naprawdę był potężnym wrogiem. Groźnym Smokiem Zła. To był pierwszy raz, gdy Vali czuł tak głębokie emocje z powodu swojego zwycięstwa. A to dlatego, że mógł przegrać w tej bitwie, nawet mimo użycia Maouifikacji.<br /> <br /> – …Tak, naprawdę będę tego wyczekiwał, mój wartościowy wrogu.<br /> <br /> Pojedynek na śmierć i życie nareszcie się skończył.<br /> <br /> ===Część 5===<br /> Vali powrócił na pole bitwy, gdzie walczyli jego towarzysze. Spojrzał na to miejsce z nieba. Zewsząd wyrastały masywne czarne ostrza, a wszystko było zamrożone. Zatrzymany Trihexa wciąż był nietknięty, ale dalej tkwił w bezruchu. Jego kompani wciąż walczyli z masowo produkowanymi Smokami Zła i fałszywymi Sekiryuuteiami… Ale pewne zjawisko nie wystąpiło. Pierwotnie Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie, którzy zostali wyeliminowani, byli wskrzeszani do początkowej liczby. Ale jeśli się nie mylił, to teraz nie miało to już miejsca.<br /> <br /> – …Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie…nie wracają już do życia? – mruknął Vali do siebie samego.<br /> <br /> – Tak, chwilę temu zgłoszono nam, że Gasperowi i Valerie się udało. Teraz Smoki Zła, które atakowały różne terytoria, zostaną pokonane – odpowiedział mu ktoś, stojący za jego plecami<br /> <br /> Okazało się że to Azazel, który w pewnym momencie niepostrzeżenie dołączył do walki.<br /> <br /> – Azazel…<br /> <br /> Nagle Vali przypomniał sobie iluzję, którą pokazał mu Aži Dahāka.<br /> <br /> ……Ojciec…hę.<br /> <br /> Vali pokręcił głową. …Jednak zrozumiałym było, że teraz będzie już tak myślał. Widząc nową postać Valiego, Azazel był równie zaskoczony, co szczęśliwy.<br /> <br /> – Więc to jest wygląd, który wybrałeś, hę. To naprawdę niesamowite. Najwyraźniej jest w tobie więcej Lucyfera, niż w Rizevimie.<br /> <br /> ''Hmm.''<br /> <br /> ''…Zastawiam się dlaczego?''<br /> <br /> Kiedy Azazel powiedział „więcej Lucyfera”, czuł się trochę zawstydzony, ale też szczęśliwy.<br /> <br /> – Aži Dahāka też mi to powiedział – odparł Vali.<br /> <br /> Kiedy Azazel to usłyszał, parsknął śmiechem.<br /> <br /> – Ha ha ha, Rizevim pewnie byłby wściekły. Do tego nie ma już chyba nikogo takiego jak on!<br /> <br /> Nagle nadleciał Bikou na swojej chmurce.<br /> <br /> – Hej Vali, były Naczelniku! Wow, znów zwiększyłeś swoją moc!<br /> <br /> Widząc zmianę swojego przywódcy, był tak szczęśliwy, że jego oczy prawie wyskoczyły. Nagle zaczął się śmiać. Widząc drużynę swoją i Slash Doga, ruszyli w jej stronę. Vali, Bikou i Azazel pojawili się tam razem. Obie drużyny pozdrowiły z radością Valiego. Kuroka uśmiechnęła się.<br /> <br /> – No no, skorzystałeś z pełni mocy do walki? – zapytała.<br /> <br /> – Tak, walczyłem z pełnią mocy, tak jak powiedziałaś. Ale Trihexa znów się zacznie ruszać, prawda? Nie wygląda mi to jeszcze na koniec – odparł Vali.<br /> <br /> Tak, poczucie zagrożenia wciąż pozostało. Dalej czuł dziwne ciśnienie od Trihexa, mimo że był unieruchomiony. Nie tylko Azazel, ale też reszta ludzi spojrzała na niego ostrożnym wzrokiem.<br /> <br /> – Jeśli wszystko skończy się w ten sposób, to Bestia Apokalipsy naprawdę będzie zbyt miła. To nieistotne, obmyślę środek zaradczy, kiedy nadejdzie czas. Póki co pozbądźcie się tych wszystkich Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów z okolicy. Możecie to zrobić? – powiedział do wszystkich Azazel.<br /> <br /> Wszyscy zgodnie odparli „Tak!”. Kiedy bitwa została wznowiona, Valiego zaniepokoiła postawa Azazela.<br /> <br /> ''Absolutna determinacja.''<br /> <br /> To było wszystko, co mógł wyczuć. Był jedynym spośród obecnych tu ludzi, który mógł to zrozumieć. Wprawdzie spędzili razem więcej czasu, niż dziesięć lat…ale był w stanie wyczytać coś takiego z twarzy Azazela. W naturalny sposób zauważał mimikę jego twarzy, gdy z nim przebywał. Nigdy jednak nie rozumiał, co chciał zrobić. Nie był w stanie w pełni zrozumieć geniusza, który kochał psoty.<br /> <br /> ''Ale...'' <br /> <br /> Czuł, kiedy Azazel zamierzał coś zrobić. Więc teraz także wyczuwał, że były Naczelnik „Jest zadowolony z przygotowania czegoś”......<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_Determinacja|Determinacji]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Ostatki._Karmazynowa_Głębia_i_Szkarłatne_DxD-_Zjednoczony_Front|Zjednoczonego Fronty]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot:_Jutrzenka_Porannej_Gwiazdy_Lucyfera_~Pojedynek&diff=510454 2017-01-13T21:44:12Z

<p>95.108.35.236: /* Część 2 */</p> <hr /> <div>==Żywot: Jutrzenka Porannej Gwiazdy Lucyfera ~Pojedynek==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> W górskim regionie pewnego europejskiego kraju, rozpoczęła się walka z Trihexą, armią Smoków Zła oraz fałszywych Sekiryuuteiów. Do sił, które miały ich powstrzymać, należały drużyny Valiego i Slash Doga oraz magowie z innych organizacji, które należały do Drużyny DxD. Wampiry też brały udział w walce. Frakcje Tepes i Carmilla odłożyły na bok spory i wspólnie dołączyły do walki. Kwatera główna Kościoła, Watykan, też przysłała swoich najlepszych wojowników oraz oczywiście wskrzeszone anioły. Wysokoklasowe diabły, które mają swoje terytoria w Europie, także przybyły wraz ze swoimi parostwami, aby wziąć udział w walce. Wśród nich było też kilku diabłów klasy ostatecznej, włącznie z byłym Smoczym Królem, Tanninem. Gdy tylko walka się rozpoczęła, drużyny Valiego i Slash Doga, zajęły się Smokami Zła i fałszywymi Sekiryuuteiami. Na całej drodze, od nieba aż do lasu, wybuchła zacięta walka. Ponieważ była zima, na górach leżało pełno śniegu, który utrudniał poruszanie się. Dodatkowo sprawę utrudniały Smoki Zła o wyglądzie Grendela i Ladona. Pośród całej tej walki, olbrzymia kula ognia, którą zionął Trihexa, zrównała górę z ziemią. Vali jednak śmiało atakował Smoki Zła o wyglądzie Grendela jednego za drugim.<br /> <br /> …Wróg nie miał świętego Graala, ale mimo tego wciąż był bardzo silny.<br /> <br /> Diaboliczny Tysięczny Smok, Aži Dahāka.<br /> <br /> Walczyli ze sobą już wcześniej, ale starcie pozostało nierozstrzygnięte. Nawet mimo tego że został ranny, to wciąż się śmiał i dalej walczył. Od tamtej chwili Vali nie zapomniał o Aži Dahāku. Jedna z głów była w stanie przetrwać wiele ataków i dalej się śmiać, jednocześnie kontratakując. Bez wątpienia był bardziej niebezpiecznym wrogiem, niż ktokolwiek inny. To było pewne, że manipulował Trihexą wraz z Apophisem, ale Aži Dahāka sam miał tyle siły, że mógł zniszczyć całą Europę.<br /> <br /> ''Będzie dobrze, jeśli będę mógł załatwić pewne sprawy.''<br /> <br /> Te myśli i uczucie stopniowo rosły w siłę. Kiedy Vali stawał się coraz bardziej podekscytowany, coraz mniej chciał walczyć z fałszywymi Sekiryuuteiami. Miał już rywala. Poprzez walkę z tego typu fałszywkami, gdzieś w środku czuł obrzydzenie, które generowało uczucie wstrętu i kazało mu ich nie dotykać. Albion także czuł wstręt, gdy eliminował te podróbki Sekiryuuteia. Jednakże, skoro zostały stworzone dzięki użyciu kawałka oryginału, zwykli wojownicy nie mogli ich pokonać, więc walczyli z nimi głównie silniejsi ludzie.<br /> <br /> Nagle Trihexa został złapany w potężną barierę, która poprzednio była niewidoczna. Zawył z bólu i przestał się ruszać. Vali natychmiast zrozumiał że to jest właśnie to, o czym mówił Azazel, bariera która był w stanie chwilowo zatrzymać Trihexa. Dzięki temu nie mógł zionąć kulą ognia i pozostał nieruchomy. Gdy tylko przestał się ruszać, sojusznicy walczący po japońskiej stronie, byli w stanie zatrzymać Świętego Graala. Tej grupie pozostało więc tylko wykończenie reszty Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. Skoro sprawy przybrały taki obrót, to nadszedł czas, aby pozbyć się najgroźniejszego wroga. Zaczął go więc szukać. Po przeskanowaniu całej okolicy znalazł go, Znajdował się na szczycie odległej góry.<br /> <br /> – Powinieneś iść, Vali. …Tam jest przeciwnik, z którym chcesz wyrównać rachunki, prawda? – powiedział nagle Ikuse Tobio, który przeciął na pół Smoka Zła wyglądającego jak Grendel.<br /> <br /> On i jego czarny pies, Jin, też to zauważyli i patrzyli w tamtym kierunku.<br /> <br /> – Nie chcesz żeby dalej siali spustoszenie, zgadza się? …Jeśli nikt nie zatrzyma tej orgii zniszczenia, to w końcu duże europejskie miasta im nie wystarczą i wezmą się za małe miejscowości – powiedział Ikuse Tobio.<br /> <br /> Po tych słowach Vali zrozumiał, że Ikuse Tobio wiedział już o warunkach tej strony. Tak, było tak jak powiedział. Kiedy usłyszał że Trihexa pojawił się w Europie, od razu domyślił się, że jego rodzina mieszkająca w małym miasteczku, może być w niebezpieczeństwie. Wiedział że nie był niezdecydowaną osobą i to bardzo go kłopotało. Jednak bardzo martwił się o tą rodzinę. Z tego powodu Vali zrozumiał, że najbardziej niebezpiecznym z obecnych tu wrogów, który musi zostać pokonany, jest Aži Dahāka.<br /> <br /> – Racja, zostawcie to miejsce mnie, Tobi i przyjaciele Va-kuna – powiedziała Lavinia Reni, zamrażając jednego Smoka Zła za drugim. <br /> <br /> U jej boku stała humanoidalna, lodowa figura, która była wysoka na trzy metry. Najwyraźniej miała na sobie sukienkę i cztery smukłe ramiona. Chociaż nie miała nosa i ust, ale za to po lewej stronie twarzy miała sześcioro oczu, a po prawej coś, co wyglądało jak kolce róży. Ostateczny Upadek, jeden z Longinusów. Był niezależnym typem awatara. Po aktywacji, Lodowa Księżniczka pojawiała się u boku posiadacza. Wykonywała rozkazy właściciela i zamrażała wszystko. Jeśli Lavinia by tego chciała, to natychmiast mogłaby zamrozić całe to miejsce. Przy maksymalnym zakresie, mogłaby nawet zamknąć w krysztale lodu mały kraj. Do tego Lavinia była pierwotnie czarownicą, która była w stanie używać różnych rodzajów magii. Masowo produkowane Smoki Zła nie mogły jej pokonać, zwłaszcza gdy miała Lodową Księżniczkę. Bikou, który towarzyszył Ikuse Tobio i Lavini, też się uśmiechnął, gdy wydłużył swojego Ruyi Bang i znokautował kilka Smoków Zła.<br /> <br /> – Kakaka, tak to jest! Vali, pozostaw to miejsce nam i idź zrobić porządek z tym draniem, Aži Dahākiem, który kontroluje Trihexa!<br /> <br /> Po innej stronie Artur, użył Miecza Świętego Króla, aby uwolnić masywną falę świętej energii, która rozdarła bariery stworzone przez Smoki Zła wyglądające jak Ladon.<br /> <br /> – Daj nam dobre przedstawienie, szefie. Jesteś smokiem, którego wybraliśmy ja i Caliburn, więc pokaż mi drogę przetrwania smoka.<br /> <br /> Kuroka kontrolowała niezliczoną ilość Kasha i bezlitośnie paliła Smoki Zła o wyglądzie Ladona.<br /> <br /> – Wiesz Vali, zawsze myślałam że podążanie za tobą jest dobrą rzeczą. Dzięki tobie… Znów mogłam śmiać się razem z moją siostrą, a wszystkie nieporozumienia z przeszłości poszły precz, miau. Więc.....<br /> <br /> Pomagając swojemu bratu, Le Fay używała magii, aby walczyć.<br /> <br /> – Dwa Niebiańskie Smoki z tych czasów są dobrymi przyjaciółmi, więc naprawdę to lubię! Myślę że to naprawdę to fajne! – powiedziała.<br /> <br /> Nawet Fenrir pomagał Le Fay i używał swoich zębów oraz pazurów, aby rozszarpywać na strzępy Smoki Zła wyglądające jak Grendel. Dziesięciometrowy golem, Gogmagog, strzelał laserem z oczu i rakietami z ramion, likwidując masowo produkowane Smoki Zła. Członkowie Drużyny Valiego przybyli, aby go wspierać. Jego dawny towarzysze, Ikuse Tobio i Lavinia, a nawet obecni, mówili mu takie rzeczy. Vali był poruszony. Jednocześnie dziękował im z głębi serca.<br /> <br /> „Dziękuję wam wszystkim.”<br /> <br /> To było raczej bezużyteczne, że nie mógł tego teraz powiedzieć wprost. Ale gdyby to zrobił, to pewnie byłoby to śmieszne i niepasujące do niego? Ikuse Tobio wciąż uśmiechał się delikatnie, gdy mówił do Valiego:<br /> <br /> – Wybrałeś swoją ścieżkę życia jako jeden z Dwóch Niebiańskich Smoków i Lucyfer. Pokaż temu światu swoją odpowiedź.<br /> <br /> Zrobił krok naprzód, a czarny pies, Jin, podążył za nim.<br /> <br /> – Ja też ruszam. Jin, jesteś gotowy?<br /> <br /> Jin zamerdał ogonem. Nagle pojawił się świat mroku. Wszystkie cienie, czarna mgła i mrok dookoła Ikuse Tobio. Ciemność z całego świata zebrała się tutaj, kiedy to się stało. Wtedy zaczął spokojnie recytować zaklęcie, które brzmiało jak klątwa:<br /> <br /> – Śpiewam dla tysięcy zabitych ludzi.<br /> <br /> Ikuse Tobio i czarny pies byli spowici kruczoczarną mgłą, która nagle się rozszerzyła i okryła wszystko dookoła.<br /> <br /> – Chwalę zabójstwo dziesięciu tysięcy cykli złych wróżb.<br /> <br /> Ich kończyny stopniowo rozpuszczały się w ciemnościach i zmieniły się w coś o nienormalnej figurze.<br /> <br /> – Moje imię jest znane w całej otchłani, stanie się fałszywym bogiem polarnej nocy i północnego słońca.<br /> <br /> Czarny pies Jin zatonął w ciemności u jego stóp.<br /> <br /> – Staniesz się moim demonicznym ostrzem ciemności, które zniszczy wszystko.<br /> <br /> Ciało Ikuse Tobio było owinięte w ciemność. Chociaż jego postać zachowała coś, co upodabniało go do człowieka, to jednocześnie był inny. Głowa i twarz zmieniły się w coś podobnego do psa. Ciemność wciąż zbierała się wokół ciała Ikuse Tobio. Miał przednie i tylne łapy, ogon i wielkie szczęki. Zbiorowisko ciemności, które otaczało to miejsce, zaczęło formować się w kształty. Dookoła Ikuse Tobio pojawiła się duża grupa psów o kruczoczarnym futrze.<br /> <br /> – Aby stać się czymś fałszywym, twórco paranormalności.<br /> <br /> Po tym jak Ikuse Tobio wyrecytował ostatnią linijkę zaklęcia, psy zrodzone z ciemności zaniepokoiły się i zaczęły wyć tak głośno, że wszystkimi dookoła wstrząsnęło to do samej duszy.<br /> <br /> ''Oooooooooooochhhh….''<br /> <br /> Oczom wszystkich ukazała się humanoidalna bestia, obleczona w ciemność... Otaczały go ogromne psy, które oddychały ciemnością.... Ikuse Tobio trzymał długą, ostrą kosę, która rozciągała się aż od jego stóp. Kiedy się nią zamachnął, to wyglądało to, jakby kosił dusze żywych, podczas gdy gromada psów wyglądała niczym apostołowie z piekła rodem. Widowisko wciąż się jeszcze nie skończyło, gdy gigantyczne ostrza wyłoniły się z ziemi, jedno po drugim; ostre, grube i długie. Najwyraźniej to demoniczne miecze, zdolne do przecięcia bogów i symboli złych wróżb. Całe to miejsce i góra, były pokryte ostrzami. Kruczoczarne ostrza rosły, rosły i dalej rosły, wcale nie zamierzając się zatrzymać. Gdy tak rosły, bez zbędnych ceregieli rozszarpywały Smoki Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. Kiedy Ikuse Tobio machnął lekko kosą, nawet przestrzeń zdawała się być przecięta na pół; wraz z drzewami, skałami i Smokami Zła o wyglądzie Grendela. Stając się bestią ciemności, Ikuse Tobio szedł cicho przez górski las i za każdym razem gdy machnął kosą, Smoki Zła o wyglądzie Ladona padały niczym muchy, wraz z barierą, którą stworzyły.<br /> <br /> Gromada czarnych psów też podążyła za swoim panem; łapały w zęby ostrza, które pojawiały się w lesie i za ich pomocą masakrowały szybko Smoki Zła. Psy zanurkowały w cienie, potem przeszły przez nie i pojawiły się w ślepym punkcie, gdzie były cienie wrogów. Podążyły za swoim panem i bez litości kosiły życia Smoków Zła. Droga którą szły, znaczyły trupy Smoków Zła oraz mroczna aura. Nie było nic, czego nie mogłyby pociąć.... Drużyna Valiego była zdumiona tym widokiem, chociaż jej członkowie widzieli już niejedno.<br /> <br /> Pierwotnie Łamacz Ładu posiadacza Canis Lykaona nazywał się Noc Niebiańskich Psów. Jednak Ikuse Tobio przebudził tego Łamacz Ładu w momencie, gdy się narodził i po tym jak przyzwyczaił się do używania swojego Boskiego Daru, nareszcie osiągnął głębszy poziom. Idealnie Mroczny Wilkołak i Dzielny Skupiony Lelaps&lt;ref&gt;W mitologii greckiej Lelaps był psem myśliwskim, darem Zeusa dla księżniczki Europy, przed którym nie mogło umknąć żadne zwierze.&lt;/ref&gt;, był tym, co uzyskał Ikuse Tobio, nie, przebił się do tego, przez szlifowanie Nocy Niebiańskich Psów do granic możliwości, a zjawisko wyszło na jaw poprzez Stronę Otchłani jego Łamacza Ładu. Mimo tego że Ikuse Tobio był w stanie przeciąć wszystko, to był bezsilny przeciwko Trihexie, który był tak potężnym potworem.<br /> <br /> Każda frakcja miała własne hipotezy, co do Longinusa. Jednak najbardziej zorientowany w temacie Azazel, zaproponował następującą „Longinus jest wysoko skalowanym i rozszerzonym Boskim Darem”. Zwłaszcza po osiągnięciu Łamacza Ładu, ich moc znacząco wzrośnie. Umiejętności którymi mogą manipulować, również zostaną wzmocnione. Longinusy to takie Boskie Dary, które wybiły się ponad inne. Azazel powiedział już wcześniej, że Longinusy absorbują zdolności oraz kreatywność swoich posiadaczy i stają się naczyniami dla ich realizacji.<br /> <br /> Pierwotne znaczenie Łamacza Ładu odnosiło się do zakazanego ruchu Longinusa. Azazel zaproponował, że możliwości Łamaczy Ładu można z grubsza podzielić na trzy typy. Większość z nich, włącznie z podgatunkami, może być klasyfikowana jako wzmacniające, ewoluująca do stopnia transformacji. Realizując arogancję swoją i Boskiego Daru, połączą się w jedno ze swoim Boskim Darem i stworzą Stronę Otchłani. Vali i Ikuse Tobio posiadali właśnie takie. Były wreszcie i takie, których nie można było kategoryzować przez ten system, z powodu ich nagłych zmian oraz te, które były wyjątkami wśród wyjątków. Tacy byli Hyoudou Issei, Kiba Yuuto, Gasper Vladi i Saji Genshirou; coś się wydarzyło w stosunku do Parostwa Gremory. W szczególności Hyoudou Issei, Gasper Vladi i Saji Genshirou, już osiągnęli Stronę Otchłani. Można ich opisać, jako niesamowicie nienormalne pokolenie. Pierwotnie pojawienie się tego zjawiska było niemożliwe, ale ostatnio zaczęło występować coraz częściej wokół Hyoudou Isseia. Azazel był tym bardzo zaintrygowany.<br /> <br /> W tej epoce pojawiły się interesujące Boskie Dary i Longinusy, których nigdy nie widziano w poprzednich pokoleniach. Azazel chętnie mówił o tym wcześniej. Vali krzywił wargi, gdy śmiał się, zgadzając z jego słowami. Dlatego on, Hyoudou Issei i ci potężni wrogowie, osiągnęli głęboką ewolucję, zupełnie jakby można się było tego spodziewać. To była rzecz, której wypatrywał. Jego walka z Hyoudou Isseiem będzie pewnego dnia kontynuowana. To było coś, z czym obaj się zgadzali. Dla tego celu... Niezbędna była likwidacja zagrożeń i potężnych wrogów, którzy staną im na drodze.<br /> <br /> – Uwiń się szybko, Va-kun. Wkrótce to miejsce stanie się światem lodu i ostrzy, rozumiesz? – powiedziała Lavinia.<br /> <br /> Kiedy Vali to usłyszał, podskoczył w powietrze, aby opuścić to miejsce. Wygląda na to, że ona też ma zamiar użyć Łamacza Ładu. Po tym jak Vali odszedł, cała góra zamarzła i wyrastały z niej skupiska przerośniętych ostrzy. To naprawdę stało się światem, o którym mówiła Lavinia. Po tym jak Tannin i jego parostwo wykończyli wszystkie Smoki Zła unoszące się w powietrzu, były Smoczy Król odezwał się do Valiego:<br /> <br /> – Uważaj na magię Aži Dahāka, młody Hakuryuukou!<br /> <br /> Przez chwilę Vali był zaskoczony tą radą… Skinął jednak głową w milczeniu. Pozostawienie im wszystkim armii masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów nie będzie problemem. Vali znalazł wtedy miejsce pobytu Aži Dahāka i poleciał prosto w jego stronę.<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Po tym jak Vali przeleciał szybko nad górskim pasmem, znalazł źródło potężnej aury. Inna grupa też go zauważyła, ale nie zaatakowali w jego kierunku. Vali zatrzymał się i wylądował obok niego. Stał tam olbrzymi, czarny smok o trzech głowach. Aži Dahāka spojrzał na Valiego zachęcającym wzrokiem.<br /> <br /> – Jej, przyszedłeś, biały.<br /> <br /> – Hejciaaaa ☆<br /> <br /> – Spóźniłeś się!<br /> <br /> Wtedy wzrok Aži Dahāka powędrował za jego plecy. Miejscem w które się wpatrywał, było pole walki, gdzie DxD i ich sojusznicy walczyli ze Smokami Zła. Las został zamrożony i wiele ostrzy wyrastało z ziemi. Dookoła latało wiele czarnych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. W każdym miejscu rozbrzmiewały eksplozje. Górskie pasmo stało się czymś zupełnie innym.... Aži Dahāka wydawał się być z tego powodu niezadowolony. Używał magii i za pomocą projekcji mógł zobaczyć cały obraz, dzięki czemu był w stanie obserwować Trihexę w różnych lokacjach i bitwy ze Smokami Zła. Kiedy się tak wszystkiemu przyglądał, zadał Valiemu pytanie:<br /> <br /> – Powiedz, Vali Lucyferze, w całym tym miejscu i światach innych mitologii szerzy się zniszczenie. Można to wręcz uznać za Apokalipsę, nie uważasz?<br /> <br /> – Jak myślisz?<br /> <br /> – Szczerze mówiąc, to co czujesz?<br /> <br /> Obie smocze głowy po bokach śmiały się, gdy zadawały pytania Valiemu. On jednak nie odpowiedział, a Aži kontynuował nonszalanckim tonem:<br /> <br /> – Sojusznik sprawiedliwości powiedziałby coś w stylu „Co wy u diabła robicie!” albo „Niewybaczalne! Zdecydowanie was pokonam!”, prawda? Z drugiej strony, ktoś zły powiedziałby coś w stylu „Ha ha ha, to doprawdy niesamowite!” albo „Oto koniec świata, którego pragnę!”.<br /> <br /> – Właśnie powiedziałem to samo, co Rizevim-kun, albo Frakcja Starych Maou!<br /> <br /> – Nie złość się proszę!<br /> <br /> Myśląc że dalej będzie postępował w ten sposób, śmiał się i dalej mówił zwięźle i bez wyrazu:<br /> <br /> – Jestem inny. Więc niech tak będzie. …To tylko moje wrażenie.<br /> <br /> – Fufufu<br /> <br /> – Też o tym myślałem!<br /> <br /> – To tak zwane zniszczenie zaczęło się od epoki bogów i to jest coś, co nigdy się nie zmieni. Do tego większość zniszczeń wynika z tego, co wywołują podobne do mnie potwory, lub bogowie. To co robimy tym razem, nie jest zwykłą, masową destrukcją mitologii, ale czymś znacznie większym. W każdym razie, jeśli będzie to rwało, to świat zostanie doprowadzony do końca.<br /> <br /> Po tym jak Aži Dahāka to powiedział, spojrzał w niebo i znacznie, znacznie dalej, jakby wyobrażał sobie miejsce, które nie istnieje na tym świecie.<br /> <br /> – Więc pomyślałem, że jeśli istnieje inny świat, to mogą tam żyć istoty, które przerastają moje wyobraźnię.<br /> <br /> Aži Dahāka spojrzał wtedy na Valiego i odezwał się:<br /> <br /> – Świat w którym mechaniczne formy życia, znane jako ExE walczą z duchami. Niezależnie od legend czy literatury, coś takiego nigdy nie zostało przedtem opisane i może być zupełnie niezbadanym terytorium? Obecnie to wiadomo jedynie tyle, że istnieje tam Resetoras, Życzliwy Bóg, którzy zarządza duchami i Wrogi Bóg, Melvazoa, który jest odpowiedzialny za mechaniczne formy życia. Tamten świat jest podzielony na pół i rządzą nim ci dwaj bogowie.<br /> <br /> ExE.<br /> <br /> To pierwszy raz, kiedy Vali usłyszał coś o innym świecie. Mechaniczne formy życia i…duchy. Po raz pierwszy słyszał też imiona bogów z drugiego świata. Aži Dahāka roześmiał się z radością.<br /> <br /> – Kukuku, świat znany jako E jest położony za istotą znaną jako Wielki Czerwony, DxD. Nie sądzisz że to bardzo interesujące?<br /> <br /> Kiedy Vali widział że Smok Zła śmieje się jak dziecko, sam nie mógł się powstrzymać od śmiechu.<br /> <br /> – Ech, nigdy nie myślałem że jesteś jak dziecko lubiące bajki. Legendarny Smok Zła opowiada o nieznanym świecie.<br /> <br /> Aži Dahāka zachowywał się jak dziecko, kiedy opowiadał o drugim świecie. Uśmiechnął się jednak złośliwie i przemówił:<br /> <br /> – To nie ma znaczenia, jakiego typu fantazyjne słowa mówią ci goście. Podbijanie świata, przerabianie go, już samo słuchanie o tym mnie bawi. Są po prostu niedojrzałymi, napuszonymi, samolubnymi dzieciakami, którzy gubią się w swoich urojeniach. Ja nie jestem inny. Jednak mój sposób myślenia jest prostszy. Chcę po prostu walczyć z silnymi wrogami, a jeśli jestem w stanie zobaczyć coś rzadkiego, to tym lepiej. Jeśli nazywasz to złem, to jestem zadowolony z bycia złym, a bycie Smokiem Zła w zupełności mi wystarcza.<br /> <br /> – Mroczny Smok!<br /> <br /> – Jestem zły♪<br /> <br /> – ……<br /> <br /> Vali poczuł coś nieopisanego. Jego przeciwnik był zły. Kompletnie złym smokiem. Do tego legendą wśród legend. Był znany jako jeden z najsilniejszych Smoków Zła, ale właściwie dlaczego? Złośliwość którą czuł w jego obecności, była bardziej fascynująca i niebezpieczna, niż cokolwiek co czuł wcześniej. Niezależnie od tego, czy była to Frakcja Starych Maou, Hyoudou Issei, Cao Cao, czy Rizevim, robili wszystko dla dobra swoich przekonań i ambicji. W ich postępowaniu nie było szacunku dla ich ograniczeń. Jednak Aži Dahāka…nie, Apophis był prawdopodobnie taki sam. Te dwa Smoki Zła w pełni się rozumiały i używały tego, jako podstawy do realizowania czystego zniszczenia. Słowa Valiego po prostu wywołały o Aži Dahāka drwiny i śmiech.<br /> <br /> – Ech, powiedziałeś że jestem jak dziecko. Tak, powiedziałem chyba za dużo.<br /> <br /> Vali pokręcił jednak głową.<br /> <br /> – …Nie zrozumcie mnie źle, ale dla mnie to trochę za dużo, jeśli jesteś taki czysty i prosty, Aži Dahāka.<br /> <br /> Kiedy Aži Dahāka to usłyszał, parsknął śmiechem.<br /> <br /> – Kukuku, Vali Lucyferze. Znów powinniśmy to rozpocząć? Stoczmy krwawy pojedynek. Nie potrafię powstrzymać podekscytowania, kiedy widzę że moim przeciwnikiem będzie jeden z Dwóch Niebiańskich Smoków!<br /> <br /> – Ten kto pokona Niebiańskiego Smoka, zostanie uznany za najsilniejszego!<br /> <br /> – To Smoki Zła są najsilniejsze!<br /> <br /> Po tych słowach zapanowała między nimi cisza. Aži Dahāka usunął projekcję i aura sączyła się z całego jego ciała. Jego piekielne gorąca aura sprawiła, że cały śnieg dookoła niego się roztopił. Po kilku sekundach....obaj zniknęli. Pojawili się ponownie na niebie. Vali uwolnił w stronę Aži Dahāka kilka fal swojej energii. Jego przeciwnik stworzył silny, obronny krąg magiczny i zablokował atak. Wtedy sam uderzył kilkoma prostymi atakami. Vali odziedziczył krew po diabłach, więc zwykłe magiczne ataki były dla niego niczym, ale jego przeciwnik był nadzwyczajną istotą, przez co sprawa wyglądała zupełnie inaczej. Lekki atak Aži Dahāka składał się z mocno sprężonej magii, więc jeśli Vali oberwie tym bezpośrednio, to zdecydowanie będzie ranny. Vali uniknął ataku z olbrzymią szybkością, ale ten miał najwyraźniej własną wolę i dalej go ścigał. Vali zamierzał użyć zdolności Hakuryuukou i przepołowić moc. Jednak żeby mu to uniemożliwić, Aži Dahāka dalej uwalniał magiczne ataki, przez co nie mógł określić celu.<br /> <br /> [Odbicie!!]<br /> <br /> Tym razem Vali użył zdolności Odbicia, aby odesłać ataki tam, skąd przyszły. Jednak nie spowolniło to ich impetu i z powrotem podążyły za Valim. Korzystając z tej okazji, Aži Dahāka użył kolejnego rodzaju magii. Stworzył na niebie niezliczoną ilość magicznych kręgów. Ogień, woda, wiatr, błyskawice i ciemność; w stronę Valiego wystrzeliły magiczne ataki o najróżniejszych właściwościach. Niebo nad górami wypełniło się magicznymi kręgami Aži Dahāka, a Vali nic nie mógł na to poradzić, że na ten widok przeszły go ciarki. Nawet dla niego zestrzelenia, albo przepołowienie tych wszystkich ataków było niemożliwe. Vali zwiększył swoją moc i uwolnił dookoła siebie zdolność Hakuryuukou.<br /> <br /> [Połowa Wymiaru!!]<br /> <br /> Rozległ się donośny głos, a przestrzeń dookoła Valiego stała się miejscem, gdzie wszystko zostało przepołowione. Magia która została odpalona w jego kierunku, była stopniowo przepoławiana do tego stopnia, że gdy dotarła do jego zbroi, po prostu znikła. Niestety to tylko część. Ponieważ użyto magii o niespotykanej skali, jej kierunek był całkowicie nieznany i ataki leciały w stronę Valiego jeden za drugim. Pole podziału było w stanie przepołowić nadlatującą magię…jednak miało swoje limity. Do tego magia, która ścigała Valiego, wciąż była obecna. Pozostawał więc ostrożny wobec samonaprowadzających ataków, uciekając przed nimi w locie i jednocześnie dalej utrzymując pole podziału. Obie rzeczy wymagały jednak pełnej koncentracji. Vali pokazał w końcu lukę w obronie i magiczny atak trafił go w plecy! Jego zbroja została łatwo zniszczona, wskutek czego magia spaliła mu plecy, a jego krew i ciało rozprysły się w powietrzu. Czysty ból go rozdarł i zmącił jego koncentrację, ale jakoś był w stanie to przetrwać i utrzymać pole podziału… Ale magia Aži Dahāka dalej atakowała! Wcale nie miał zamiaru się zatrzymać! Magia którą ciągle atakował, była coraz silniejsza. Nawet Vali był oszołomiony. Jej siłę można było po prostu określić, jako niesamowitą! Była wręcz na boskim poziomie! Podczas ich poprzedniej walki nie korzystał z tak silnej magii! Nawet jeśli było tu znacznie więcej magicznych kręgów, niż było to konieczne…normalnie nie atakują tak ciągle! Tym razem Aži Dahāka krzyczał z radości:<br /> <br /> – Dobrze więc, teraz skorzystam z mojej zabronionej techniki!!!!<br /> <br /> – Jest inaczej niż zwykle!<br /> <br /> – Jeśli potrafisz się przed tym obronić, to pokaż mi to!<br /> <br /> Kiedy to powiedział, symbole na magicznych kręgach zaczęły się zmieniać! Pojawiły się na nich magiczne, starożytne litery języka, który został zabroniony. Magiczne kręgi emanowały niebezpiecznym światłem, zniekształcając się i trzeszcząc od elektrycznego napięcia. Wyłoniły się z nich fioletowe płomienie, o kształcie czaszki, cyklony z przekleństwami, które obracały się wokół nich, kruczoczarne błyskawice, przeklęta dziewica Maria, która roniła krwawe łzy, jednooki gigant, który zdawał się kraść życie tylko za pomocą wzroku oraz wiele innych rzeczy…Rzeczy zabronionej klasy, przyzywające magię, przekleństwa. Cała złowieszczą moc, która istnieje na świecie, została przyzwana i podążała w stronę Valiego! jeśli oberwie tym bezpośrednio…to zginie w taki sposób, że nie zostaną po nim nawet gołe kości! Vali podniósł swoją moc i zaczął recytować srebrną inkantację:<br /> <br /> – Jam, który przebudza się, jestem Białym Cesarskim Smokiem, który zabierze prawo do ciemności. Kroczę drogą dominacji z nieskończonym zniszczeniem i przebijając się przez urojone marzenia. Stanę się czystym Cesarzem Białego Smoka i sprawię że staniesz się posłuszny srebrno-białej iluzji i idealnym drogom zła! <br /> <br /> [Esencja Niszczycielskiej Furii!!!!!!!!!!!!!!]<br /> <br /> Po tym jak Vali szybko skończył swoją inkantację, natychmiast transformował się w Empireum Niszczycielskiej Furii. Zbroja na jego plecach została naprawiona. Nawet gdyby miał absolutną moc, to nie było pewne, czy byłby w stanie przezwyciężyć tą zabronioną technikę! Vali rozpostarł swoje ramiona i zwiększył swoją moc ponownie i jeszcze raz. Planował przyjąć wiele tych złowrogich symboli bezpośrednio na siebie. Zwiększył moc podziału dookoła siebie i uwolnił to!<br /> <br /> [Zmasowany Podział!!!!!!]<br /> <br /> To była ostateczna moc, która była w stanie zgnieść wszystko, nawet marzenia. Do tego tym razem uwolnił to z pełnią mocy. To była ostateczna zdolność, która zabiła Ponurego Żniwiarza klasy ostatecznej, Plutona. Nawet zabroniona technika Aži Dahāka może zostać zgnieciona. Magia która zmierzała w stronę Valiego, była zgniatana i zgniatana, póki nie stała się tak mała, że nie mogła się już stać mniejsza i została wyeliminowana. Wszystkie zakazane techniki, które zrzucono na Valiego, zostały zniszczone. Magiczne ataki Aži Dahāka zatrzymały się, jednak nie z powodu braku energii magicznej, ale dlatego, bo czuł zachwyt na widok spektakularnej walki Valiego. Z drugiej strony miało to swoją cenę; używanie mocy mocno uszczupliło zarówno jego magiczną energię, jak i wytrzymałość. Nawet on nie mógł do tego przywyknąć. Już ciężko oddychał. Poleciał w milczeniu w stronę Aži Dahāka i stanął naprzeciwko niego. Kiedy wylądował, zakręciło mu się ma chwilę w głowie i padła na kolana. …Stracił więcej energii niż myślał.<br /> <br /> ''Silny jest. I to bardziej niż Rizevim.''<br /> <br /> Albion odezwał się:<br /> <br /> [Aži Dahāka osiągnął już poziom Niebiańskiego Smoka.]<br /> <br /> ''…Rozumiem, Albion uznał go za istotę równą Dwóm Niebiańskim Smokom. Dlatego jest taki silny. Tak jak Crom Cruach, który osiągnął klasę Niebiańskiego Smoka poprzez trening, Aži Dahāka też zwiększył swoją moc po tym, jak został wskrzeszony i osiągnął poziom Niebiańskiego Smoka. A skoro myślimy o tym w ten sposób, to z Apophisem jest pewnie tak samo.''<br /> <br /> Jest znacznie silniejszy od czasu ich poprzedniej walki. Wprawdzie ludzie z jego drużyny byli wtedy obecni, ale nawet wszyscy razem nie byli go w stanie zranić. W tej chwili nie wydawał się mieć chęci do walki, gdy wszystkie jego ataki były go w stanie dosięgnąć. To było nie do pomyślenia, że on, znany jako najsilniejszy Hakuryuukou, był przyparty do muru i mógł się teraz tylko bronić. Niespodziewany atak sprawił, że Vali uśmiechał się krzywo. Aži Dahāka przemówił:<br /> <br /> – Skoro tak to jest, to będzie w porządku, jeśli użyjesz prawdziwej mocy Albiona. Naprawdę chcę zobaczyć waszą prawdziwą moc, która sprawiła, że byłeś czczony jako Cesarski Smok Trucizny. Wiesz o tym Albionie? Nie, Gwiberze?<br /> <br /> – Albion Gwiber!<br /> <br /> – Albion to Gwiber!<br /> <br /> …Byli w stanie wymówić to imię…. W rzeczy samej był Smokiem Zła, którzy żył od starożytnych czasów. Zdecydowanie wie o historii Hakuryuukou. Tak jak powiedział Aži Dahāka, Hakuryuukou Albion nosił w przeszłości imię Gwiber. W języku walijskim oznacza to „trującego węża”. Mimo że Albion i jego rywal Ddraig nigdy o tym nie wspominali, Hakuryuukou, Biały Smok, używał trucizny. Pomimo posiadania pięknego, śnieżnobiałego ciała, miał też ohydną truciznę, której obawiali się nawet bogowie. To było coś w ciele Albiona, co znienawidził i przeklął.<br /> <br /> […To imię i moc zostały już zapieczętowane.]<br /> <br /> Odparł Albion przez klejnot. Aži Dahāka roześmiał się jednak.<br /> <br /> – Ale właśnie dlatego że miałeś tą moc, bogowie ze wszystkich frakcji obawiali się ciebie i unikali, prawda? Twoje nieskazitelnie, śnieżnobiałe ciało zawierało tak potężną truciznę, że przerażała nawet samych bogów… Wiesz że mi się to podoba? Cóż za ironiczna moc.<br /> <br /> – Chcę cię zobaczyć trującego!<br /> <br /> – Chcę zobaczyć śmiertelną truciznę!<br /> <br /> Kiedy Aži Dahāka go prowokował, umysł Albiona był w tak zawiłym stanie, że nawet Vali to zauważył. Albion zaprzeczał temu, że używał trucizny i nawet nie chciał o tym mówić. Valiemu też nie chciał pozwolić podjąć tego tematu. Vali wierzył, że nawet jeśli nie ma tej mocy, to sama moc Hakuryuukou wystarczy, więc nigdy o tym nie wspominał…. Ale nawet jeśli nienawidził swojego dziadka, to wciąż nosił z dumą nazwisko Lucyfera. Jednocześnie czuł, że wartości i zasady Albiona też się zaczęły zmieniać, gdy przebywał z nim dzień i noc. Głębszym powodem był obecny Sekiryuutei; postać Hyoudou Isseia była ponad zwykłym pojmowaniem i miała duży wpływ na Albiona. Przez niego cierpiał też na chorobę umysłu, ale.... Jego możliwość komunikowania się z Ddraigiem wzrosła, na skutek niespodziewanego kontaktu pomiędzy Valim a Hyoudou Isseiem. Pod tym względem spojrzenie Albiona na świat się zmieniło. Widząc wyraz twarzy Valiego, Aži Dahāka przekrzywił głowię i zaczął mówić:<br /> <br /> – …Zawsze czułem, że ty i Sekiryuutei jesteście w jakiś sposób do siebie podobni. Gdybym miał powiedzieć dlaczego, to myślę że powodem jest to, że obaj chcecie coś chronić. Do tego nie chcesz chronić własnej dumy, a raczej kogoś specjalnego dla siebie. Kobietę, prawda?<br /> <br /> ''…Nigdy bym nie pomyślał, że Smok Zła mnie przejrzy. ''<br /> <br /> Vali skrzywił się lekko i roześmiał.<br /> <br /> – …Jeśli mówisz że to kobieta, to pewnie tak jest. Jednak to nie jest ukochana. To po prostu ktoś…kto wcześniej o mnie dbał. Nie będę taki jak Hyoudou Issei, który próbuje chronić wielu ludzi. Nigdy nie myślałem o tym w ten sposób.<br /> <br /> Kiedy przybył do tego miejsca aby walczyć, na myśli przyszła mu ta osoba i ta rodzina. Miło było widzieć swoją mamę oraz młodsze rodzeństwo... Jeśli to będzie się ciągnęło, to Trihexa i zła wola Aži Dahāka w końcu tam dotrą, a na to nie może pozwolić. W żadnym wypadku nie może. <br /> <br /> – Jednak jest pewna ludzka rodzina, którą chcę chronić. Gardzisz mną? A może myślisz, że jestem mięczakiem? Osobiście uważam, że to zły sposób myślenia – powiedział Vali.<br /> <br /> Aži Dahāka uśmiechnął się krzywo. Nie był to jednak kpiący uśmiech. Po prostu cieszył się ze słów Valiego.<br /> <br /> – Kukuku, walczyłem z takimi ludźmi, którzy wierzyli że walczą za słuszną sprawę. Wszyscy bez wyjątku byli groźnymi wrogami. Więc w ogóle nie czuję dla ciebie pogardy! Uważam że jesteś od nich potężniejszy!<br /> <br /> W jednej chwili Aži Dahāka stworzył magiczny krąg. Całe otoczenie natychmiast zostało przerobione. Vali zajął stanowisko…ale natychmiast odkrył, że to nie była magia do bezpośrednich ataków. Krajobraz…dalej się zniekształcał. Vali został nagle przez niego wchłonięty….<br /> <br /> Nareszcie trafił do iluzorycznego świata, który stworzył Aži Dahāka.<br /> <br /> ===Część 3===<br /> Kiedy się obudził, zobaczył że jest w pokoju, którego nigdy wcześniej nie widział. Zrozumiał, że spał w łóżku.<br /> <br /> Nagle poczuł, że jego ciało stało się cięższe. Zupełnie jakby ktoś na nim siedział. Okazało się że to chłopiec, który był do niego podobny. Kiedy chłopiec zobaczył, że Vali się obudził, spojrzał na niego z uśmiechem.<br /> <br /> – Obudź się, onii-chan!<br /> <br /> To był bardzo wesoły chłopiec. Po chwili do pokoju weszła dziewczynka. Ona też była do niego podobna.<br /> <br /> – Ejże! Nie możesz tak brutalnie budzić onii-chana! – skarciła dziewczynka chłopca.<br /> <br /> Kiedy Vali był zakłopotany, chłopiec pociągnął go za rękę, gdy wyszli z pokoju.<br /> <br /> – Onii-chan! Czas na śniadanie! Nie możesz przez cały dzień leżeć w łóżku!<br /> <br /> Vali dalej był zakłopotany, ale skinął głową… Chłopiec szedł pierwszy, a on podążał za nim. Ich celem był salon. Z kuchni dobiegał odgłos płynącej wody. Ktoś w kuchni zauważył Valiego i wszedł do salonu. Widząc tą osobę, Vali tak się zdenerwował, że przestał oddychać.<br /> <br /> – Ara, obudziłeś się, Vali? Uczysz się do późna. Naprawdę ciężko być studentem.<br /> <br /> Mama uśmiechnęła się.... Stojąc przed nim.<br /> <br /> ''…Więc to tak, rozumiem.''<br /> <br /> Te dzieci które go obudziły, były jego rodzeństwem. Jednocześnie zauważył, że to wszystko było iluzją. Jednak gdy spojrzał na twarz mamy, poczuł że jego serce przewiercił ból. Niezależnie od tego, czy chodziło o uśmiech mamy czy fakt, że to wszystko było iluzją, czuł się zrozpaczony.<br /> <br /> – Pójdę i przygotuję jedzenie – powiedziała mama i wróciła do kuchni.<br /> <br /> Vali usiadł na swoim miejscu. Jego brat i siostra usiedli po obu jego stronach. Na stole pojawiły się zwykłe potrawy. Chleb i zupa, pieczone ziemniaki, sałatka, wszystko to, co Vali widział w telewizji.<br /> <br /> – Smacznego!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego jego mama i rodzeństwo zaczęli jeść śniadanie. <br /> <br /> – Nie jesz, oni-chan? – zapytał jego brat, widząc zakłopotaną minę Valiego.<br /> <br /> – Ara, czyżbyś nie miał apetytu? – zapytała mama przekrzywiając głowę.<br /> <br /> – N-nie, smacznego.<br /> <br /> Vali wziął łyżkę do ręki i zaczął jeść zupę, czując wzruszenie.<br /> <br /> ''Tak gorąca i smaczna.''<br /> <br /> Kiedy jadł śniadanie, usłyszał głos Smoka Zła:<br /> <br /> – To fałszywy świat, który stworzyłem. Ta magiczna bariera stworzy świat bazowany na najgłębszym pragnieniu twojego serca. Widzisz właśnie to, czego najbardziej pragniesz.<br /> <br /> Słowa brzmiały mu w głowie. W rzeczy samej, to była iluzja... Do tego widział to, czego pragnął... <br /> <br /> – Rozumiem. Jesteś najsilniejszym Hakuryuukou w historii, a twoim marzeniem jest posiadanie zwykłej rodziny – powiedział Aži Dahāka.<br /> <br /> ……Vali nie potrafił na to odpowiedzieć.<br /> <br /> ''…W głębi mojego umysłu po prostu pragnę mieć rodzinę….''<br /> <br /> Gdy skończyli jeść, brat Valiego złapał go za rękę.<br /> <br /> – Onii-chan! Pograjmy w piłkę!<br /> <br /> Siostra złapała go jednak za drugą rękę.<br /> <br /> – Nie możesz! Onii-chan pomoże mi dzisiaj w nauce!<br /> <br /> – Pobaw się ze mną!<br /> <br /> – Poucz się ze mną!<br /> <br /> Kiedy mama zobaczyła, jak Vali jest ciągnięty przez swoje rodzeństwo, parsknęła śmiechem.<br /> <br /> – Jeśli oboje nie przestaniecie, wyrwiecie ręce swojemu bratu.<br /> <br /> Jego rodzeństwo kłóciło się o niego, a jego mama śmiała się na ten widok.... Ostatecznie pomógł najpierw siostrze w nauce, a potem poszedł pograć z bratem w piłkę. Po tym jak pomógł siostrze z historią i pograł z bratem w piłkę aż do samego wieczora, cała trójka pomogła mamie zmywać naczynia. Widząc jak jego brat i mama rozmawiają ze sobą szczęśliwie, Vali też się zaczął uśmiechać. Wtedy Aži Dahāka znów się odezwał:<br /> <br /> – Wiesz że jeśli chcesz, to możesz żyć w tym świecie? Ta bariera została stworzona do tego celu. Dziesiątki, setki i tysiące wojowników zdecydowało by się żyć w takim świcie, gdyby postawiono im go przed oczami.<br /> <br /> ''…Rozumiem, więc Aži Dahāka używał takiej potężnej magii.''<br /> <br /> Zanurzając się w walce, wojownicy i bohaterowie mieli coś, co było dla nich ważne. Był w stanie odtworzyć to do tego stopnia, więc to nic dziwnego, że kruszył wolę niektórych ludzi. Vali spędził noc w tym świecie. Noc, w trakcie której spał ze swoim rodzeństwem w jednym łóżku. Pierwszy raz, od kiedy Vali się urodził…spał ze swoją rodziną. Było tak spokojnie, że był głęboko poruszony. Następnego dnia wstał wcześnie i zjedli razem śniadanie. Czwórka ludzi jadła razem i rozmawiała. Wszystko to pogrzebało jego samotność. Po śniadaniu zagrali razem w grę planszową. Kiedy jego brat i siostra kłócili się, mama śmiała się rozbawiona. Cóż to za delikatny i spokojny świat... Nie było tu walk, a czas upływał mu szczęśliwie wraz z jego rodziną... Czas mijał spokojnie, aż nagle na ustach Valiego pojawił się uśmiech z głębi jego serca i wtedy wstał. Jego rodzeństwo było zaskoczone.<br /> <br /> – Onii-chan? Coś się stało?<br /> <br /> – Onii-chan? Źle się tu czujesz?<br /> <br /> Dwójka ludzi spojrzała na jego twarz.<br /> <br /> Vali nie mógł już powstrzymać swoich emocji i zaczął płakać.<br /> <br /> ''Więc to jest szczęście…. To…zwykłe szczęście zyskane dzięki zwykłej rodzinie….''<br /> <br /> To był pierwszy raz, kiedy otrzymał coś takiego... Jednak niezależnie od tego, czy było to szczęście, czy pech, Vali był w stanie zauważyć, że to była iluzja i fałsz nigdy nie kończącej się mocy. Cały spędzony tu czas trwał zaledwie sekundy w prawdziwym świecie.<br /> <br /> ''Jak szczęśliwy będę, zanurzając się w takie dni jak ten....''<br /> ''Jak szczęśliwy będę, zanurzając się w taki świat jak ten....''<br /> <br /> Vali przytulił swojego brata i siostrę, płacząc jednocześnie.<br /> <br /> – …Ja…<br /> <br /> ''Nie znam nawet waszych imion....''<br /> ''Nie wiem nawet, jak was nazwać....''<br /> <br /> Wiem że to fałszywy świat. Nigdy was nawet nie spotkałem. Wiem że to ironiczne, ale to ważny czynnik służący do zaprzeczenia tego świata.<br /> <br /> – Onii-chan musi już iść i nie może z wami zostać… Naprawdę przepraszam, ale nie będę mógł się z wami bawić. Przepraszam – powiedział Vali delikatnym tonem.<br /> <br /> ''Marzenie jest w porządku.''<br /> ''Iluzja jest w porządku.''<br /> ''Mimo tego byliśmy się w stanie spotkać i dotknąć. To pierwszy raz w moim życiu, kiedy miałem szansę spędzić czas w zwykłej rodzinie.''<br /> <br /> – Nawet jeśli to sen albo iluzja, byłem w stanie was spotkać…i porozmawiać, co jest naprawdę dobre. Wraz z tym ja, nie ważne ile tysięcy, albo dziesiątek tysięcy lat mi to zajmie, dalej będę walczyć i przetrwam…!<br /> <br /> Jeszcze raz przytulił mocno swoje rodzeństwo w iluzji.<br /> <br /> ''Aby trwale zapamiętać to ciepło...''<br /> <br /> – …Naprawdę przepraszam, że nie wymówiłem waszych imion. Ale muszę już iść, abym mógł was chronić...<br /> <br /> Po rozdzieleniu się z tą dwójką, Vali odwrócił się w stronę drzwi. Chciał coś powiedzieć swojej zasmuconej mamie.<br /> <br /> ''Nawet jeśli to iluzja, to miło jest, że mogłem jeszcze raz spędzić z tobą czas i porozmawiać....''<br /> <br /> – Prawdopodobnie już się nie spotkamy, kaa-san… Nie będziemy też mogli więcej ze sobą porozmawiać, ale będę chronił ciebie i moje rodzeństwo.<br /> <br /> Jeśli ją przytuli, to nie będzie w stanie wrócić do rzeczywistości.<br /> <br /> ''Więc…więc nie mogę cię dotknąć. Jeśli to zrobię, to wtedy ja….'<br /> <br /> Vali pokazał mamie swój najszczerszy uśmiech.<br /> <br /> – Więc dziękuję ci. Znów mogłem z tobą porozmawiać. Nawet jeśli to tylko iluzja, to mi to wystarczy. Zdecydowanie was obronię...<br /> <br /> Vali przekręcił klamkę.<br /> <br /> – Żegnajcie, wychodzę.<br /> <br /> ''Żegnaj, moja rodzino.''<br /> <br /> Gdy otworzył drzwi, zobaczył swojego ojca, który na niego czekał. Nie był to jednak ten sam ojciec, który się nad nim znęcał, ani ojciec jego rodzeństwa. To najprawdopodobniej był „ojciec”, którego Vali zawsze chciał mieć.<br /> <br /> ''Faktycznie wygląda podobnie...''<br /> <br /> Nie ważne jak głośno temu zaprzeczał, jeszcze raz potwierdził, o czym naprawdę myślał. Chociaż było to niewygodne.<br /> <br /> – Wychodzisz?<br /> <br /> – Tak, muszę iść, Azazelu. Zawsze uważałem, że spotkanie z tobą było najlepszą rzeczą, która mnie spotkała w życiu. Jestem Vali Lucyfer.<br /> <br /> ''Powrót....''<br /> <br /> ''Powrót do świata, gdzie czekają na mnie moi kompani, rywal i Azazel.....''<br /> ===Część 4===<br /> Fałszywy świat zniknął, a jego oczom ponownie ukazały się zaśnieżone góry.<br /> <br /> – …To był przyjemny sen, prawda? – zapytał trzygłowy Smok Zła, który stał przed Valim.<br /> <br /> – ……Tak, najlepszy z tych, które miałem – odparł Vali z pięknym uśmiechem.<br /> <br /> Postawa Aži Dahāka zmieniła się, a jego miny stały się bardzo poważne, gdy wyrażał szacunek wobec Valiego.<br /> <br /> – Byłeś w stanie przeciwstawić się mojej technice, Hakuryuukou Vali. Naprawdę przepraszam, że wypróbowałem na tobie tej kiepskiej umiejętności. Uważam cię za największego i najbardziej wartościowego przeciwnika!<br /> <br /> Kiedy Vali zauważył, że postawa Aži Dahāka była zupełnie inna niż wcześniej, zaczął napełniać się wolą do walki. Aži Dahāka wiedział, że ten potężny, iluzoryczny świat, był w stanie ściągnąć wolę walki wojownika i zafascynować go. Ci którzy byli w stanie stamtąd wrócić, byli naprawdę odważnymi ludźmi.<br /> <br /> – To samo dotyczy nas obu, Aži Dahāka. Czuję z głębi mojego serca, że moja bitwa z tobą jest powodem do dumy! Pokonam was wszystkich i i zdecydowanie ochronię tą rodzinę!<br /> <br /> Gdy Vali to wykrzyczał, zaczął czuć szczęście, gdy uczucie niepewności zniknęło i teraz myślał jasno.<br /> <br /> ''Muszę ich chronić.''<br /> <br /> Przysięgając sobie coś takiego, Vali zaczął się ekscytować zarówno fizycznie, jak i psychicznie, a wtedy zauważył coś dramatycznego i nagłego w swoim sercu.<br /> <br /> [Vali. W iluzorycznym świcie uzyskałem wgląd w twoją świadomość. Myślę więc że po raz kolejny przybiorę imię, które już kiedyś odrzuciłem.]<br /> <br /> Albion też zaakceptował samego siebie.... Wszystkie klejnoty na jego zbroi zaczęły wydzielać ciepłe i jasne światło, które nigdy wcześniej się nie objawiło. Gdy się w nim zanurzył, przypomniał sobie ciepło, którego doświadczył w tym iluzorycznym świecie. Nagle z głębi jego Boskiego Daru doszedł go pewien głos:<br /> <br /> […..li, Vali, słyszysz mój głos?]<br /> <br /> To był głos Ophis. Powinna przechodzić rehabilitację na terytorium Gremory w Zaświatach. Jednak pomimo tego, Vali słyszał jej głos. Prawdopodobnie jej świadomość przeniosła się tutaj podczas snu. Ophis kontynuowała:<br /> <br /> [Ise i ja zmieniliśmy się razem już przedtem, więc teraz twoja kolej. Powtarzaj za mną te słowa....]<br /> <br /> ''Słowa, huh. Skoro będę mówił to razem z tobą, to musi to być coś wielkiego.''<br /> <br /> [To coś innego niż to, kiedy Ise używał mojej mocy. Poznałeś samego siebie, Vali, a Albion też zaakceptował siebie samego, więc to moja zachęta. Wszystko co muszę zrobić, to wyciągnąć rękę.]<br /> <br /> To doprawdy było pocieszające, że Smoczy Bóg-sama poda mu pomocną dłoń.<br /> <br /> [Dziękuję ci za to, że zawsze ze mną rozmawiałeś, Vali.]<br /> <br /> W pewnym momencie Ophis przewodziła Brygadzie Chaosu…ale niezależnie od tego, czy byli to Shalba, albo Cao Cao, skazywali Ophis na samotność....<br /> <br /> ''Jeśli ci to odpowiada, to zawsze chętnie z tobą porozmawiam.... Nawet teraz się to nie zmieni.'' <br /> <br /> Ach, rozumiem. Pewnie to tak zwani „przyjaciele”.<br /> <br /> [Ja też będę powtarzał za wami, Vali, Ophis.]<br /> <br /> Nawet Albion powiedział coś takiego. Więc to będzie wspólne zaklęcie trójki przyjaciół i partnerów, Boskiego Smoka, Niebiańskiego Smoka i Lucyfera...<br /> <br /> – Śnieżnobiały Smoku mieszkający we mnie, powstań ze swojej wszechwładzy....<br /> <br /> Na srebrnej zbroi, która przekroczyła wszechwładzę, zaczęły się stopniowo pojawiać kruczoczarne wzory.<br /> <br /> [Srebrnobiała Gwiazdo Poranna, którą posiadam wewnątrz siebie, zażądaj tronu światła....]<br /> <br /> W odpowiedzi na słowa Albiona, świetliste skrzydła na jego plecach połączyły się z czernią. Zaraz potem z jego skrzydeł zaczęły wyrastać jedne skrzydła po drugich.<br /> <br /> – Kruczoczarny Bogu Nieskończoności – powiedział Vali.<br /> <br /> Zaraz potem odezwała się Ophis:<br /> <br /> [Tajemniczy i niezgłębiony ojcu diabłów....]<br /> <br /> Dwanaście kruczoczarnych skrzydeł wyrosło z pleców Valiego, a wszystkie krawędzie jego zbroi stały się czymś organicznym. Głosy Valiego i Albiona zlały się w jedno:<br /> <br /> – [Przekroczymy granice, aby zaakceptować przysięgę....]<br /> <br /> Herb Lucyfera pojawił się na klejnotach w jego zbroi, które uwolniły olśniewający blask! Ostatni fragment Vali, Albion i Ophis wyrecytowali wspólnie:<br /> <br /> – [Uklękniesz przed naszą jasnością i wspaniałą egzystencją!]<br /> <br /> [[[LLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLucyfer!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!]]]<br /> <br /> Dźwięk rozniósł się echem ze wszystkich klejnotów, niczym przy jakiejś usterce. AA wtedy rozległ się potężny i majestatyczny głos:<br /> <br /> [Furia Smoczego Lucyfera!!!!!!!!]<br /> <br /> Jakby w odpowiedzi, jego zbroja zaczęła emanować oślepiającym światłem, a ilość aury wzrosła! …Gdy skończyła rosnąć, ukazał się nowy Hakuryuukou, z dwunastoma, kruczoczarnymi skrzydłami. Zbroja miała tonację srebrnobiałą oraz kruczoczarną, a część ciała przypominała Niszczycielką Furię. Był tak gładki i piękny, że samo patrzenie na niego wywoływało oszołomienie. Z gęstą srebrną i czarną aurą, fale Hakuryuukou i Lucyfera promieniowały z całego jego ciała.<br /> <br /> – Moc Hakuryuukou Albiona Gwibera i moc Maou Lucyfera, to postać którą obudziłem dzięki połączeniu tych dwóch mocy w jedno… Zdecydowanie cię pokonam, Aži Dahāka! – powiedział Vali.<br /> <br /> Aži Dahāka jeszcze bardziej się podekscytował, kiedy zobaczył transformację Valiego.<br /> <br /> – Skoro Sekiryuutei posiada Smoczą Deifikację, To to musi być Maouifikacja Hakuryuukou!<br /> <br /> Zgadza się, jeśli transformacja Hyoudou Issei nazywa się Smoczą Deifikacją, to tam przemiana nazywa się Maouifikacją. Jako posiadacz mocy Maou Lucyfera i Hakuryuukou, przebudził je obie i ustanowił własną przysięgę w zaklęciu. To dlatego, ponieważ kiedy Vali zaczął zaklęcie, miał w sercu silną determinację, „aby kogoś chronić”. Widząc transformację Valiego, która przekształciła go w jeszcze groźniejszego przeciwnika, Aži Dahāka nie szczędził pochwał:<br /> <br /> – …Naprawdę silny, oto ostateczna moc. Ten idiota Rizevim nie był godny tytułu Maou Lucyfera. Ty jesteś prawdziwym Lucyferem. Jestem tego pewien. Spadkobiercą prawdziwych Maou jest Vali Lucyfer!<br /> <br /> – Tak, mogę stanąć prosto i z głębi serca powiedzieć to z dumą. Mogę to powiedzieć z pewnością.<br /> <br /> Vali rozłożył swoich dwanaścioro skrzydeł, gdy jego zbroja uwolniła srebrzystobiały połysk.<br /> <br /> – Nazywam się Lucyfer, Vali Lucyfer, spadkobierca krwi Maou! – wrzasnął.<br /> <br /> Kiedy wszystkie trzy głowy Aži Dahāka to usłyszały, wydały z siebie głośny ryk. Aby wznieść się na swój najsilniejszy poziom, legendarny Smok Zła rozłożył swoje skrzydła.<br /> <br /> – W rzeczy samej! Nawet jeśli masz nazwisko Lucyfera, to w porównaniu do tego idioty Rizevima, lubię cię znacznie bardziej, Lucyfffeeeeeeeeerrrrze!<br /> <br /> – Cóż za zbieg okoliczności. W porównaniu do Rizevima jesteś sto razy lepszy!<br /> <br /> Obaj wzbili się w powietrze w tym samym czasie! Vali zatrzepotał swoimi dwunastoma skrzydłami Lucyfera, przez co śnieg pokrywający całą okolicę stopił się i odsłonił gołe skały. Latający w powietrzu Lucyfer i Aži Dahāka, zaczęli się ze sobą ścierać. Vali wysunął gwałtownie rękę i uwolnił wstrząs demonicznej energii. Aži Dahāka natychmiast aktywował teleportacyjną magię i uniknął ataku, który popędził dalej i zniszczył szczyt góry. W takich okolicznościach samo uwolnienie mocy spowoduje masę zniszczeń, a z powodu jej siły ciężko będzie przed nią uciec. Aži Dahāka, który oddalił się dzięki mocy teleportacyjnej, był zaskoczony mocą Valiego, który łatwo zniszczył szczyt góry, ale jednocześnie cieszył się z tego.<br /> <br /> – To doprawdy niesamowite! Ten poprzednik atak był zbyt spokojny.<br /> <br /> – To naprawdę bardzo straszne!<br /> <br /> – Co za skandaliczna moc!<br /> <br /> Vali skierował swoją moc do swoich skrzydeł Lucyfera.<br /> <br /> [[[LLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLL]]]<br /> <br /> Z klejnotów na jego zbroi ponownie rozległ się dźwięk przypominający usterkę. Nagle jego dwanaście skrzydeł rozdzieliło się pośrodku i wyskoczyło z jego pleców. Wtedy zaczęły zmieniać swój wygląd i postać. Były zupełnie jak wiwerny Hyoudou Isseia. To była materializacja mocy Hakuryuukou, którą Sekiryuutei osiągnął dzięki jednemu z klejnotów. Vali użył tego jako fundamentu dla wykorzystania swoich skrzydeł Lucyfera do ataku. Kiedy jego zbroja rozwinęła się w nową postać, Vali zauważył tą możliwość. Może podświadomie wziął pod uwagę Hyoudou Isseia. Gdziekolwiek był, wciąż stanowczo brał pod uwagę swojego rywala, ale teraz śmiał się z tego ironicznie. Małe smoki wiwerny. W sumie dookoła niego krążyło teraz dwanaście takich.<br /> <br /> – Ruszajcie.<br /> <br /> Zgodnie z rozkazem Valiego, wiwerny ruszyły w stronę Aži Dahāka. Ciało jednej z nich zmieniło się w działo, z którego wystrzelił potężny pocisk aury Lucyfera! Każda z trzech głów Aži Dahāka emanowały dziwnym blaskiem. Miniaturowe magiczne kręgi rozszerzyły się z jego oczu i całkowicie zablokowały aurę wystrzeloną przez wiwernę. To było prawie to samo, co mógł zrobić Gasper Vladi. Nie, to było coś innego. Być może to było odtworzenie oryginalnej magii Złych Oczu Demonicznego Boga Balora.<br /> <br /> Był Smokiem Zła, który był w stanie używać najróżniejszych rodzajów magii, włącznie z manipulacją czasu i przestrzeni, a Vali nie miał innego wyboru niż to pochwalić. Jednak mimo tego dalej pozwalał wiwernom strzelać aurą Lucyfera. Aži Dahāka łatwo jednak unikał w powietrzu tych ataków. Jednak wiwerny które znalazły się za jego plecami, obijały ataki, emitując przy tym dźwięk [Odbicie!!]! Jednak Smok Zła przygotował już za swoimi plecami obronne magiczne kręgi, które go chroniły. W powietrzu pojawiło się wtedy coś przypominającego latawiec i stworzyło różne magiczne kręgi, które ponownie pokryły całe niebo.<br /> <br /> – Ciekawe jak ci się to spodoba!<br /> <br /> Aži Dahāka połączył różne rodzaje magii, po tym jak uwolnił ich jednocześnie ponad tysiąc. Magia piątego poziomu przetoczyła się przez cały teren z pełnią mocy. Vali nakazał wiwernom, aby stały przed nim, by mógł przeciwstawić się tej sytuacji, ale....<br /> <br /> – A to jeszcze nie koniec!<br /> <br /> Natychmiast po rozpoczęciu ataku, Aži Dahāka zniknął bez śladu, dzięki teleportacyjnemu kręgowi magicznemu. Kiedy pojawił się ponownie, z iluzji zostało zrobionych kilkanaście, dwadzieścia i wreszcie ponad sto jego klonów! Do tego wszystkie wyglądały jak pierwowzór i aktywowały niezliczoną ilość magicznych kręgów, z których uderzyła niezliczona ilość ataków magicznych o różnych właściwościach, włącznie z zakazanymi technikami. Magiczne aury czuło się jednak od wszystkiego, począwszy od jego pierwszych ataków, a skończywszy na magii stworzonej przez jego klony. Które były więc iluzją? Nie, skoro Aži Dahāka był ekspertem od magii, nie mającym sobie równych wśród smoków, to wszystkie były prawdziwe! Po dojściu do takiego wniosku, Vali gwałtownie zwiększył swoją moc, a kiedy osiągnął szczyt, natychmiast uwolnił ją ze swojego ciała!<br /> <br /> [[[LLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLL]]]<br /> <br /> [Sprężenie Szatańskiego Dzielnika!!!!!!!!!!!!]<br /> <br /> Vali uderzył ostatecznym ciosem demonicznego blasku. Srebrnobiałe i kruczoczarne strumienie światła splotły się ze sobą, a magia którą uwolnił Aži Dahāka i jego klony, była natychmiast kompresowana raz po raz i w końcu unicestwiona. Nawet jego klony przepadły i pozostał tylko oryginał.<br /> <br /> – Co!?<br /> <br /> – Ach!?<br /> <br /> – T-to oszustwo!!<br /> <br /> Widząc tą sytuację, Aži Dahāka był szczerze zdumiony. Pierwotnie był pełen pewności siebie. Magia którą zaatakował, powinna była wywołać poważne obrażenia, nawet gdyby nie była w stanie pokonać Valiego. Musiał też użyć iluzji, aby stworzyć ponad setkę klonów, z których każdy używał magii, więc myślał że wszystko pójdzie zgodnie z jego planem. Jednak ostateczna, demoniczna energia,wszystko zniszczyła. To…nie była specjalna technika ani zdolność, a jużz pewnością nic technicznego. To było po prostu światło uwolnione przez Valiego, spadkobiercę imienia Lucyfera. Vali nie przestawał atakować, gdy zebrał demoniczną energię w prawej ręce i wziął na cel Aži Dahāka, który zauważył niebezpieczeństwo i odskoczył najdalej jak mógł od miejsca które zajmował, ale wiwerny dalej go ścigały i używały zdolności Hakuryuukou.<br /> <br /> [Połowa Wymiaru!!]<br /> <br /> Wiwerny użyły mocy, która przepołowiła wszystko dookoła.<br /> <br /> – Cholera! Nawet one mogą z tego korzystać!?<br /> <br /> Aži Dahāka nawet nie pomyślał, że wiwerny są w stanie używać tej absolutnej mocy. Przepołowione miejsce na moment go powstrzymało, a to wystarczyło Valiemu, aby mógł uderzyć go demoniczną energią. Ale w ostatniej chwili Aži Dahāka uniknął bezpośredniego ciosu, gdy teleportował się za pomocą magii. Atak Valiego stracił cel i uderzył w górę. Z głośnym wybuchem, góra mająca pięć tysięcy metrów wysokości, zawaliła się....<br /> <br /> Vali spojrzał na Aži Dahāka, który zwiększył dzielącą ich odległość. Jedna z jego głów, lewa, została oderwana, a do tego stracił lewe skrzydło. Wygląda na to, że nie udało mu się bezpiecznie uniknąć ostatniego ataku. Unoszący się w powietrzu Vali, rozpostarł dumnie swoich dwanaście skrzydeł Lucyfera i uwolnił srebrnobiałe i kruczoczarne światło. <br /> <br /> – Jutrzenka Porannej Gwiazdy – mruknął do siebie Aži Dahāka.<br /> <br /> Ta nazwa była uosobieniem Lucyfera&lt;ref&gt;''Lucifer'' w łacińskiej liturgii jest nazwą gwiazdy porannej.&lt;/ref&gt;. Kiedy Aži Dahāka zobaczył obecnego Valiego, zwrócił się do niego w ten sposób. Jego obecna moc znacznie przekraczała klasę Maou. To była klasa Niebiańskiego Smoka, a ta moc, która przyparła Aži Dahāka do muru, nie mogła się równać do pierwszego pokolenia Lucyfera. Jednak Aži Dahāka, który nie był w stanie walczyć z Valim, też był straszliwym potworem. Nie było zaskoczeniem, że ten Smok Zła nie kłaniał się komuś takiemu jak Rizevim. Ponadto obaj cieszyli się z bitewnego podekscytowania i darzyli się wzajemnym szacunkiem. Jako wrogowie, cieszyli się rozmiarami swoich sił.<br /> <br /> Nagle nad polem bitwy coś się pojawiło. To były masowo produkowane Smoki Zła i fałszywe Sekiryuuteie. Prawdopodobnie zauważyli tą walkę i przylecieli tutaj. Aži Dahāka wściekł się.<br /> <br /> – NIE MIESZAJCIE SIĘ DO MOJEJ WALKI! – wrzasnął, po czym aktywował magiczny krąg, po czym w stronę Smoków Zła i Sekiryuutei poleciały najróżniejsze typy magii. – ……Cholera, nawet oni nie mogą zrozumieć esencji walki. Nigdy nie myślałem, że Grendel znów wejdzie nam w drogę!<br /> <br /> W rzeczy samej, kiedy po raz pierwszy walczył z Aži Dahākiem, Grendel im przeszkodził, a ich walka dotarła tylko do połowy, zanim została pośpiesznie skończona. Wtedy Aži Dahāka wyglądał na zniesmaczonego, a Vali też o tym pamiętał. Aži Dahāka zapomniał nawet o Valim, a jego złość eksplodowała w stronę Grendela. Tym razem obaj byli tego samego zdania. Vali wysłał swoje wiwerny w stronę masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. Wiwerny zbliżyły się do nich i wtedy uwolniły niebezpieczną aurę.<br /> <br /> [Jad!!]<br /> <br /> Rozległ się straszny dźwięk. Dookoła wiwern pojawiła się tak gęsta klątwa, że była widoczna gołym okiem. Chwilę później...masowo produkowane Smoki Zła wiły się w powietrzu z bólu, po czym zwymiotowały dużymi ilościami krwi i spadły na ziemię. Aži Dahāka bardzo to zainteresowało.<br /> <br /> – Wszystkie Smoki Zła doświadczyły szalonego bólu? …Hę, więc to jest…!<br /> <br /> – To co chciałeś zobaczyć, trucizna Albio…nie, trucizna Gwibera, Redukcja – powiedział Vali<br /> <br /> Zdolnością Albiona jest możliwość „podziału” każdej rzeczy. „Podzielona” rzecz zostaje wtedy „wchłonięta”, jako jego własna. Potrafi też „odbić” moc przeciwnika. Do tego jest też „redukcja”. Albion, nie, Albion Gwiber powiedział:<br /> <br /> [Moja trucizna potrafi zredukować wszystkie istoty, poza bytami nieorganicznymi. Tak długo jak jest żywą istota, jego krew, kości, narządy i dusza, mogą być wycinane po kawałku, więc w przypadku nadzwyczajnych istot, wszystko w ich ciałach może zostać „zredukowane”.]<br /> <br /> Po tym jak masowo produkowane Smoki Zła zostały skażone trucizną stworzoną przez wiwerny, wszystko w ich ciałach zaczęło się „redukować”. Wskutek tego odniosły poważne obrażenia i padły na ziemię. To była trucizna, której nawet bogowie się obawiali.... Albion mówił dalej:<br /> <br /> [Jedyną istotą na którą ta trucizna nie działa, jest Smok Walijski, Sekiryuutei Y Ddraig Goch.]<br /> <br /> Ponieważ mówiono, że jest niezwyciężony i trujący, zawsze był sam. Ponieważ nikt nie chciał się do niego zbliżyć, nie miał rywali. Dokładnie rzecz biorąc, nawet bez używania trucizny, Albion był wszechpotężną istotą i niewielu było takich, którzy mogli się mu przeciwstawić. Jednak gdy spotkał Ddraiga, jego postawa uległa zmianie.<br /> <br /> ''Był taki jeden potężny smok, a ja chciałem stać się od niego silniejszy. Chcę był równie mężny i nieustraszony co on''<br /> <br /> Albion chciał zostać potężnym smokiem bezpośrednio, a nie przez poleganie na truciźnie. Trucizna była dodatkowo bezużyteczna wobec Wielkiego Czerwonego oraz wciąż wiecznej Ophis. Jednak poza tą dwójka, trucizna była skuteczna nawet przeciw bogom. Albion był tego pewien. Pomimo tego rozwijał inne zdolności niż trucizna, takie jak Podział i Odbicie. Ostatecznie Albion skutecznie rozwinął nowe zdolności, bez polegania na Redukcji. Gdyby Albion nie spotkał Ddraiga, byłby smokiem, którego jedyną zdolnością była trująca Redukcja. Jednak właśnie dlatego, że Albion spotkał Ddraiga, który był odporny na truciznę, poprawił się, zmienił i przeniósł na następny poziom. Z Ddraigiem było tak samo. Właśnie dlatego że był godnym przeciwnikiem, zawsze dążył do osiągnięcia własnej siły. Dlatego obaj stali się znani jako Dwa Niebiańskie Smoki....<br /> <br /> – Nie zamierzasz użyć tego na mnie? – zapytał Aži Dahāka Albiona.<br /> <br /> [Powiedziałem ci już, że porzuciłem tą moc. Ddraig i ja polegamy na naszych pazurach, kłach, ambicjach i aurze; polegamy na naszej czystej mocy, aby walczyć i wzajemnie się wzmacniać! Skoro ja i Ddraig jesteśmy znani jako Dwa Niebiańskie Smoki, nie potrzebuję już trucizny!]<br /> <br /> Vali roześmiał się.<br /> <br /> – Racja, uważamy że nasza obecna moc wystarczy. Czyżby to tobie nie wystarczała twoja obecna moc, Aži Dahāka? – zapytał.<br /> <br /> Pytanie wywołało salwę śmiechu u Aži Dahāka. To było bardziej jasne i zwięzłe niż słowa. Obaj znów zaczęli ze sobą walczyć w powietrzu! Magia Aži Dahāka okryło całe otoczenie, a aura, którą uwolniło światło Lucyfera Valiego, głęboko przeorało góry. Wygląda na to, że mocno ucierpiały na skutek walki między Lucyferem i Smokiem Zła. Wprawdzie moc Lucyfera Valiego była przytłaczająca,to magia Aži Dahāka była nieporównywalnie wysoka. Płomienie zakazanych technik rozeszły się po zbroi Valiego i jej część pękła. Niemniej Vali nie był jedynym, który otrzymał obrażenia. Strzelił demoniczną energią Lucyfera w stronę prawej głowy Aži Dahāka. Kiedy dzielący ich dystans się zmniejszył, Vali skierował demoniczną energię w swoją pięści i zasypał wrogów gradem ciosów. Brzuch Smoka Zła doznał serii powtarzalnych ciosów. Z jego ust wystrzelił gejzer krwi. Jednak jego wola walki nie zmniejszyła się. W ramach kontrataku kopnął Valiego, aby się od niego oddalić. Aby zadać mu więcej obrażeń, Vali.....<br /> <br /> [Połowa Wymiaru!!]<br /> <br /> Aktywował podział pola. Ponieważ Aži Dahāka był potężnie osłabiony, uklęknął na jedno kolano pod wpływem ciśnienia potężnego pola…ale dalej aktywował magiczny krąg, aby walczyć z Valim! Vali kontrolował wiwerny, z których wystrzeliła wielka ilość aury Lucyfera. Aži Dahāka wytrzymał jednak to wszystko; nie aktywował żadnego obronnego magicznego kręgu, ale zamiast tego użył do obrony magicznego atrybutu do kontrataku. Mimo że całe jego ciało było pokryte krwią, to Aži Dahāka nie przestawał atakować. Natychmiast użył magii leczniczej, aby zregenerować swoją głowę i uleczyć resztę swojego ciała. Magia lecząca…było bardzo niewielu ludzi, którzy potrafili jej używać, a do tego była to najwyższej klasy magia. Zwłaszcza jeśli była używana do odtwarzania utraconych części ciała, więc jeśli ktoś nie posiadał nienormalnej ilości magicznej mocy i używał zakazanych technik, to było to absolutnie niemożliwe. Innymi słowy Aži Dahāka używał obu naraz. Oczywiście łączyło się to z dużym ryzykiem. Moc regenerowania części ciała powinna wymagać pewnej ofiary. Żywotności, albo... Jednak skoro mówimy o tak potężnym Smoku Zła, to coś takiego jak żywotność nie ma sensu. Korzystając z mocy Lucyfera, chociaż Vali czuł, że jego żywotność się wyczerpuje, nie wahał się i swobodnie użył pełni mocy Maou do ataku na Aži Dahāka. Ponieważ Smok Zła musiał się bronić przed tak intensywnymi atakami, albo po prostu sam za mocno atakował, jego magiczna energia zaczęła się gwałtownie wyczerpywać. Nawet jeśli posiadał to z czego słynął, czyli nieograniczone rezerwy magicznej energii, to zostały one zmniejszone przez moc nowego pokolenia Maou Lucyfera....<br /> <br /> W końcu Aži Dahāka nie miał już dość magicznej energii, aby użyć magii leczącej.... Jego prawa i lewa głowa, które już kilka razy zostały oderwane, nie odtwarzały się więcej. W jego skrzydłach też było pełno dziur. Klęcząc na jednym kolanie, oddychał ciężko i mozolnie. …Vali też był wykończony, a jego zbroja już się nie naprawiała. Jego wróg był tak trudnym przeciwnikiem, że nie mógł już odtworzyć swojej zbroi.<br /> <br /> – To jeszcze nie koniec!<br /> <br /> Aži Dahāka przeleciał szybko nad Valim i wykorzystał swoją ostatnią głowę, aby go ugryźć. Skoro nie mógł używać magii, to skorzystał ze swojego ciała! Ta wola walki zaskoczyła nawet Valiego. Próbował tego uniknąć, ale ta postać zużyła duże ilości jego wytrzymałości, więc był za wolny i nie mógł uniknąć ataku. Aži Dahāka zacisnął na nim zęby. Ostre kły przebiły zbroję i bezlitośnie zagłębiły się w jego ciele. W głowie błysnęła mu myśl o śmierci. To był ostatni ruch jego przeciwnika, mający zapewnić mu zwycięstwo. W tej chwili w jego głowie pojawiły się twarze matki i rodzeństwa.<br /> <br /> ''Nie mogę przegrać. Nie mogę sobie pozwolić na porażkę!''<br /> ''Ponieważ przysiągłem, że będę ich chronić!''<br /> <br /> Vali zwiększył swoją moc i przeznaczył wszystko na ostateczny atak! Rozpostarł swoje czarne skrzydła Lucyfera. Jego napierśnik rozsunął się i ze środka wyłoniła się lufa działa gotowego do strzału. Oooo…wydawało cichy odgłos ładowania, gdy zbierała się w nim aura. Aby powstrzymać Aži Dahāka przed ucieczką, Vali złapał go mocno. Kły zagłębiły się jeszcze mocniej w jego ciało, wywołując ból… Ale mimo tego dalej koncentrował swoją aurę w lufie działa.<br /> <br /> – To koniec – powiedział Vali do Smoka Zła po tym, jak zebrał ogromną ilość demonicznej energii.<br /> <br /> [[[LLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLucyfer!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!]]]<br /> <br /> Rozległ się donośny głos!<br /> <br /> [[[Niszczyciel Szatana Lucyfera!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!]]]<br /> <br /> Masywny ostrzał srebrnobiałej i kruczoczarnej aury został uwolniony z działa na jego brzuchu....<br /> <br /> Gdy atak Valiego się skończył, góry i ziemia były rozerwane i zostawiły pośrodku dużą rozpadlinę. Ostrzał aury przeszedł kilka kilometrów, nie, właściwie to sięgnął aż po horyzont. Ścieżka którą podążyła aura, była pokryta resztkami kruczoczarnej energii Lucyfera i całkowicie wyjałowiała. Pomimo tego wszystkiego Aži Dahāka wciąż żył. Nie, był na skraju śmierci i wydawał z siebie ostatni oddech. Została mu jednak tylko jedna głowa. Vali ruszył w jego stronę. Nawet umierając, legendarny Smok Zła wciąż uśmiechał się lekceważąco.<br /> <br /> – …Nie uważasz że to była wspaniała walka? …Nie martw się, jestem Smokiem Zła i to niesamowicie wytrzymałym… – powiedział, kiedy jego głowa zaczęła się rozpadać. – Za jakiś czas znów zostanę wskrzeszony…poczekaj tylko dwa, albo trzy tysiące lat…Zdecydowanie wrócę do życia i znów cię znajdę…<br /> <br /> Rozpad się nie zatrzymał, a jego głowa była pełna dziur, aż w końcu….<br /> <br /> – …Stoczmy znów ze sobą kiedyś walkę, Lucyferze....<br /> <br /> Wraz z tymi słowami, ciało legendarnego Smoka Zła, Diabolicznego Tysięcznego Smoka, Aži Dahāka, zniknęło. …Ale nawet jeśli ocalał kawałek jego duszy, to mógł pozostać na tym świecie. Z pewnością nadejdzie dzień, gdy stoczy walkę ze swoim wartościowym wrogiem, jako złym duchem i Smokiem Zła... Naprawdę był potężnym wrogiem. Groźnym Smokiem Zła. To był pierwszy raz, gdy Vali czuł tak głębokie emocje z powodu swojego zwycięstwa. A to dlatego, że mógł przegrać w tej bitwie, nawet mimo użycia Maouifikacji.<br /> <br /> – …Tak, naprawdę będę tego wyczekiwał, mój wartościowy wrogu.<br /> <br /> Pojedynek na śmierć i życie nareszcie się skończył.<br /> <br /> ===Część 5===<br /> Vali powrócił na pole bitwy, gdzie walczyli jego towarzysze. Spojrzał na to miejsce z nieba. Zewsząd wyrastały masywne czarne ostrza, a wszystko było zamrożone. Zatrzymany Trihexa wciąż był nietknięty, ale dalej tkwił w bezruchu. Jego kompani wciąż walczyli z masowo produkowanymi Smokami Zła i fałszywymi Sekiryuuteiami… Ale pewne zjawisko nie wystąpiło. Pierwotnie Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie, którzy zostali wyeliminowani, byli wskrzeszani do początkowej liczby. Ale jeśli się nie mylił, to teraz nie miało to już miejsca.<br /> <br /> – …Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie…nie wracają już do życia? – mruknął Vali do siebie samego.<br /> <br /> – Tak, chwilę temu zgłoszono nam, że Gasperowi i Valerie się udało. Teraz Smoki Zła, które atakowały różne terytoria, zostaną pokonane – odpowiedział mu ktoś, stojący za jego plecami<br /> <br /> Okazało się że to Azazel, który w pewnym momencie niepostrzeżenie dołączył do walki.<br /> <br /> – Azazel…<br /> <br /> Nagle Vali przypomniał sobie iluzję, którą pokazał mu Aži Dahāka.<br /> <br /> ……Ojciec…hę.<br /> <br /> Vali pokręcił głową. …Jednak zrozumiałym było, że teraz będzie już tak myślał. Widząc nową postać Valiego, Azazel był równie zaskoczony, co szczęśliwy.<br /> <br /> – Więc to jest wygląd, który wybrałeś, hę. To naprawdę niesamowite. Najwyraźniej jest w tobie więcej Lucyfera, niż w Rizevimie.<br /> <br /> ''Hmm.''<br /> <br /> ''…Zastawiam się dlaczego?''<br /> <br /> Kiedy Azazel powiedział „więcej Lucyfera”, czuł się trochę zawstydzony, ale też szczęśliwy.<br /> <br /> – Aži Dahāka też mi to powiedział – odparł Vali.<br /> <br /> Kiedy Azazel to usłyszał, parsknął śmiechem.<br /> <br /> – Ha ha ha, Rizevim pewnie byłby wściekły. Do tego nie ma już chyba nikogo takiego jak on!<br /> <br /> Nagle nadleciał Bikou na swojej chmurce.<br /> <br /> – Hej Vali, były Naczelniku! Wow, znów zwiększyłeś swoją moc!<br /> <br /> Widząc zmianę swojego przywódcy, był tak szczęśliwy, że jego oczy prawie wyskoczyły. Nagle zaczął się śmiać. Widząc drużynę swoją i Slash Doga, ruszyli w jej stronę. Vali, Bikou i Azazel pojawili się tam razem. Obie drużyny pozdrowiły z radością Valiego. Kuroka uśmiechnęła się.<br /> <br /> – No no, skorzystałeś z pełni mocy do walki? – zapytała.<br /> <br /> – Tak, walczyłem z pełnią mocy, tak jak powiedziałaś. Ale Trihexa znów się zacznie ruszać, prawda? Nie wygląda mi to jeszcze na koniec – odparł Vali.<br /> <br /> Tak, poczucie zagrożenia wciąż pozostało. Dalej czuł dziwne ciśnienie od Trihexa, mimo że był unieruchomiony. Nie tylko Azazel, ale też reszta ludzi spojrzała na niego ostrożnym wzrokiem.<br /> <br /> – Jeśli wszystko skończy się w ten sposób, to Bestia Apokalipsy naprawdę będzie zbyt miła. To nieistotne, obmyślę środek zaradczy, kiedy nadejdzie czas. Póki co pozbądźcie się tych wszystkich Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów z okolicy. Możecie to zrobić? – powiedział do wszystkich Azazel.<br /> <br /> Wszyscy zgodnie odparli „Tak!”. Kiedy bitwa została wznowiona, Valiego zaniepokoiła postawa Azazela.<br /> <br /> ''Absolutna determinacja.''<br /> <br /> To było wszystko, co mógł wyczuć. Był jedynym spośród obecnych tu ludzi, który mógł to zrozumieć. Wprawdzie spędzili razem więcej czasu, niż dziesięć lat…ale był w stanie wyczytać coś takiego z twarzy Azazela. W naturalny sposób zauważał mimikę jego twarzy, gdy z nim przebywał. Nigdy jednak nie rozumiał, co chciał zrobić. Nie był w stanie w pełni zrozumieć geniusza, który kochał psoty.<br /> <br /> ''Ale...'' <br /> <br /> Czuł, kiedy Azazel zamierzał coś zrobić. Więc teraz także wyczuwał, że były Naczelnik „Jest zadowolony z przygotowania czegoś”......<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_Determinacja|Determinacji]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Ostatki._Karmazynowa_Głębia_i_Szkarłatne_DxD-_Zjednoczony_Front|Zjednoczonego Fronty]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot_2:_Dru%C5%BCyna_DxD_Atakuje!&diff=507323 2016-12-01T15:52:24Z

<p>95.108.35.236: /* Część 5 */</p> <hr /> <div>==Żywot 2: Drużyna DxD Atakuje!==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> W moim pokoju w szpitalu, ja, Hyoudou Issei, przebieram się w mundurek Akademii Kuou, który zwykle noszę. W końcu może być on uważany za mój codzienny strój. Wprawdzie mam też taki ubiór, który został przygotowany specjalnie dla Drużyny DxD, ale wolę nosić mój szkolny mundurek, kiedy jestem z całą moją grupą. Moja kondycja fizyczna…nie jest taka zła. Poza tym, że czuję ból, kiedy próbuję o ''tym'' mówić, albo myśleć, to wszystko jest tak jak zwykle. Ddraig też powiedział, że dalej jestem pod wpływem skutków Smoczej Deifikacji, ale mój Boski Dar może funkcjonować normalnie. Łamacz Ładu i Prawdziwa Królowa też działa bez zarzutu. Używanie wiwern i Przeniknięcia też jest w porządku. Nawet z Niszczyciela Longinusa mogę korzystać. …Innymi słowy tylko Smocza Deifikacja, Diaboliczny Smok, są nieosiągalne. Do tego, jeśli ponownie z tego skorzystam, to mogę umrzeć. Skoro mogę korzystać z Niszczyciela Longinusa, to powinno mi to wystarczyć. Ja też mogę walczyć. Jednak lekarz, rodzice i towarzysze kazali mi odpoczywać i regenerować się. Dopóki wpływ Smoczej Deifikacji nie ustąpi, a moje objawy nie złagodnieją, nie mogę brać udziału w walce. …Tak w każdym razie powiedzieli. Jednak cały świat przeżywa kryzys i nawet Rias oraz Asia ruszyły do walki, więc jak niby mam leżeć w łóżku i spać? Czułem się też winny tego, że nie mogłem dołączyć do bitwy na Północy. W tym samym czasie w telewizji można było zobaczyć wywiady z ewakuowanymi dziećmi.<br /> <br /> – Hej dzieciaki, co się z nami stanie, jeśli te potwory dotrą też do Zaświatów?<br /> <br /> Słysząc pytanie onee-san, dzieci uśmiechały się i odpowiadały bez cienia strachu:<br /> <br /> – Nie ma się czego bać! Oppai Smok je pokona!<br /> <br /> – Lew-san też! Zdecydowanie pokonają te złe czarne smoki we wspaniały sposób!<br /> <br /> – W takim czasie nawet Mroczny Rycerz Kieł połączy swoje siły z Oppai Smokiem i wtedy zdecydowanie pokonają te potwory!<br /> <br /> – Ja myślę że Księżniczka Przełączenia też wszystkim pomoże. Jej promienie są niesamowite.<br /> <br /> – Aniołł-oniisan też jest bardzo silny. Musi taki być, skoro jest przyjacielem Oppai Smoka.<br /> <br /> – Tyłkowy Smok jest najsilniejszy! W telewizji powiedzieli, że jest rywalem Oppai Smoka. Samo oglądanie Czerwonego Oppai Smoka i Białego Tyłkowego Smoka to pokaże. Dzięki temu nie musimy się bać.<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Dzieci w ogóle się nie boją. Widząc to nie mogłem się nie cieszyć. Drużyna DxD stała się sławna w całych Zaświatach i członkowie grupy są dobrze znani dzieciom. Wszyscy wierzą że połączymy siły, aby walczyć razem z wrogami. Mimo że sytuacja jest jaka jest, to dzieci wierzą, że zawsze wygramy. Nieważne czy chodziło o kryzys z olbrzymimi potworami, bitwę w kraju wampirów, walkę o Akademię Auros, czy bitwę w Niebie, to wierzą że będziemy w stanie pokonać złych drani. …Mieliśmy też porażki, nie, wręcz klęski. Wprawdzie odnieśliśmy wiele zwycięstw, to były też rzeczy, których nie byliśmy w stanie chronić. Słyszałem też krytykę wobec nas.... Ale nawet pomimo tego, tak długo jak ufała mi jedna osoba, nie, było w porządku nawet jeśli nikt mi nie wierzył. Tak długo jak była nadzieja na ratowanie ludzi, tak długo będę pomagał. Argh, już od słuchania własnego imienia, skręcało mnie z bólu…. Jednak można to uznać za szczęście w nieszczęściu, którego nie mogłem wytrzymać.<br /> <br /> W każdym razie obecnie mamy sytuację, w której Trihexa rozdzielił swoje cielsko i ruszył w stronę Japonii. Jenak już przedtem zapytałem Rias o specjalne okoliczności. Początkowo je zatajono, aby pozwolić mi odpoczywać. Jednak skoro jestem w szpitalu, to nawet jeśli tego nie chcę, dotarły do mnie wieści o ataku Trihexa na świat ludzi. Poza tym wiadomości są na wszystkich stronach gazet i w programach informacyjnych Zaświatów. Pielęgniarki i pacjenci też w kółko mówili tylko o tym, więc kwestią czasu było, kiedy sam się o tym dowiem. Z tego powodu mogłem to po prostu usłyszeć bezpośrednio od mojej własnej grupy, więc pozwoliłem Rias, aby przekazała mi wieści na temat zbliżenia się Trihexy do Japonii. Po tym jak wszystkiego wysłuchałem i zrozumiałem, Rias próbowała mnie przekonać:<br /> <br /> – Mam nadzieję że zostaniesz tu i wypoczniesz.<br /> <br /> Nie tylko Rias starała się mnie przekonać, ale też Asia…. Ale od kiedy usłyszałem te wieści, nie mogę po prostu leżeć i nic nie robić. Na szczęście moi rodzice nie przebywali w Japonii, skoro zostali przeniesieni do tego szpitala. Ophis, która wypoczywała w domu, została potajemnie zabrana do piwnicy w zamku Rodziny Gremory. Lilith oraz przyjaciółka Kiby, Tosca, także zostały tam zabrane przez Azazela-sensei. Całe Domostwo jest więc bezpieczne, ale w Japonii dalej jest moja babcia i przyjaciele…Matsuda, Motohama, Kiryuu, moi koledzy z klasy, Kunou i inne osoby które poznałem w Kioto oraz wielu przyjaciół i znajomych, którzy tam żyją. Nie mogę ich zostawić, po prostu nie mogę! To kraj w którym się urodziłem i wychowałem! Jestem Japończykiem. Nieważne że część mojego ciała jest smocza lub diabelska, moje serce i dusza są japońskie! Zdecydowanie chcę obronić moją ojczyznę! Dlatego muszę iść! Jest wiele rzeczy, które wciąż muszę zrobić w Japonii. Zdecydowanie skończę liceum. Dołączę do społeczeństwa wraz z Akademią Kuou oraz Asią, Xenovią, Iriną, Kibą, Sajim, Matsudą, Motohamą, Kiryuu i wszystkimi innymi! Rias, Akeno-san i Sona-zenkaichou wkrótce skończą szkołę. Chcę być taki jak zawsze i iść do szkoły ze wszystkimi! Skończyłem się ubierać i wyszedłem z pokoju. Niektórzy z moich towarzyszy powinni być w szpitalu. Chcę iść razem z nimi. Muszę z nimi iść! Gdy wyszedłem z pokoju, zobaczyłem że ktoś na mnie czekał, opierając się o ścianę. To był Vali. Jego niespodziewana obecność zaskoczyła mnie trochę… Vali parsknął śmiechem na mój widok.<br /> <br /> – Fu, chciałem spojrzeć na twoją twarz, zanim pójdę, ale wygląda na to, że jesteś już ubrany. Zaczekam na ciebie tam. Idziesz z nami, prawda?<br /> <br /> – Och, oczywiście – odparłem.<br /> <br /> Słysząc moją odpowiedź, Vali roześmiał się odważnie…ale jego wzrok ominął mnie i powędrował w głąb korytarza. Też tam spojrzałem i zobaczyłem moich rodziców. Kaa-san trzymała kosz z owocami, a tou-san mangę. Przynieśli je pewnie dla mnie. Kiedy mnie zobaczyli, ich twarze wyrażały zaskoczenie, wymieszane z gniewem i smutkiem.<br /> <br /> – Tou-san, kaa-san, mam coś do zrobienia, więc muszę iść – powiedziałem do nich.<br /> <br /> Kaa-san zmusiła się do uśmiechu.<br /> <br /> – …Zdecydowanie musisz wrócić przed obiadem, dobrze? – powiedziała.<br /> <br /> – ……Oczywiście!<br /> <br /> To była kiepska odpowiedź. Zdecydowanie planuję wrócić, ale nie wiem czy akurat na obiad…. Jeśli sprawy nie pójdą dobrze, to walka może trwać nawet kilka dni…. Z kieszeni na piersi kaa-san wyjęła stary amulet, który włożyła mi do dłoni.<br /> <br /> – To amulet ochronny. Nie chcę go stracić, więc dobrze się nim opiekuj. Nie ważne co się stanie, ochronię cię przed złymi ludźmi.<br /> <br /> – Ach, tak. Dziękuję.<br /> <br /> Wprawdzie nie wiem czy to zadziała, czy też nie, to będzie na mnie działał szczęśliwy urok kaa-san. Nagle tou-san spojrzał na Valiego.<br /> <br /> – Jesteś…przyjacielem Iseia, prawda? Już chyba wcześnie nas odwiedzałeś, czy tak?<br /> <br /> Vali był zaskoczony, kiedy usłyszał te słowa. Zgadza się, Vali czasami przychodził do Rezydencji Hyoudou… Więc tou-san zobaczył go i zapamiętał.<br /> <br /> – …Widział mnie pan tylko kilka razy, ale pomimo tego zapamiętał…?<br /> <br /> Słysząc odpowiedź Valiego, tou-san roześmiał się.<br /> <br /> – To chyba jasne. Skoro jesteś przyjacielem mojego syna, to nie mogłem cię zapomnieć. Dziękuję ci za opiekę nad moim synem.<br /> <br /> – Tak, ja też dobrze zapamiętałam twoje srebrne włosy – dodała kaa-san.<br /> <br /> Vali zachowywał się dziwnie, gdyż nie planował się przedstawiać. Właściwie wyglądał na zawstydzonego.<br /> <br /> – Jakby to powiedzieć…lepiej pasowałoby określenie rywal…<br /> <br /> Rywal. Tou-san wyglądał nawet na szczęśliwszego, gdy to usłyszał.<br /> <br /> – Rywal…rozumiem! Zdecydowanie jesteś jego przyjacielem!<br /> <br /> Kaa-san też wyglądała na szczęśliwszą.<br /> <br /> – No no! Taki przystojniak jest przyjacielem mojego syna! Jeśli wziąć pod uwagę Kibę-kun, to niespodziewanie mój Ise ma za przyjaciół naprawdę przystojnych chłopaków!<br /> <br /> Niespodziewanie huh…. C-cóż, od bardzo dawna przyjaźnię się z Matsudą i Motohamą, więc mam tylko takich kumpli. W rzeczywistość mam zaskakująco wielką ilość takich przyjaciół. Jednak Vali pokręcił głową.<br /> <br /> – To nie tak jak myślicie. Naprawdę chcę go pokonać. Szczerze powiedziawszy to planowałem was nawet zabić, aby rozzłościć go i zamienić w mściciela.<br /> <br /> Co?! …Byłem zaskoczony tym nagłym wyznaniem. W-wiesz że o tego typu rzeczach lepiej nawet nie wspominać? Chodzi o czasy, kiedy po raz pierwszy walczyłem z Valim, podczas rokowań pokojowych pomiędzy Trzema Frakcjami. Powiedział wtedy coś takiego, aby wywołać wzrost mojej mocy. Jednak byłem zaskoczony, że przyznała się do tego teraz!<br /> <br /> – H-hej, Vali, czy mógłbyś teraz o tym nie mówić?<br /> <br /> Pierwotnie między nami wydarzyło się wiele rzeczy, ale teraz to bez znaczenia… Jednak czy ten gość naprawdę przejmuje się czymś takim? Niespodziewanie Vali przerwał mi i zadał pytanie moim rodzicom:<br /> <br /> – „Zabiję twoich rodziców”, właśnie tak powiedziałem. Czy dalej uważacie mnie za przyjaciela swojego syna?<br /> <br /> Słowa Valiego oszołomiły moich rodziców, ale nie jestem pewien, czy go zrozumieli…. Nagle spojrzeli na siebie i parsknęli śmiechem.<br /> <br /> – Więc walczyliście już ze sobą wcześniej. Każdy ma takie doświadczenia z młodości, gdy niczego jeszcze nie rozumiał i walczył ze swoimi przyjaciółmi. Z tych powodów mogą też mówić różne straszne rzeczy. Ale czy wasze obecne relacje nie są bardzo dobre? Łatwo wam przecież przychodzi mówienie o tych rzeczach, prawda? – powiedział radosnym tonem tou-san do Valiego.<br /> <br /> Ani ja ani Vali nie wiedzieliśmy jak na to odpowiedzieć. Vali był naprawdę zakłopotany odpowiedzią moich rodziców.<br /> <br /> – Przebaczycie mi? – zapytał.<br /> <br /> – Co masz na myśli mówiąc o przebaczeniu? Przecież powiedziałeś nam o tym i było ci przykro, prawda? Jest w porządku, skoro się nad tym zastanowiłeś, prawda kaa-san?<br /> <br /> W odpowiedzi kaa-san uśmiechnęła się i przytaknęła.<br /> <br /> – Tak. Wygląda na to że Ise nie jest już zły, więc jest w porządku, jeśli się obaj dogadujecie.<br /> <br /> Vali osłupiał, gdy usłyszał odpowiedź moich rodziców i nie wiedział co powiedzieć.<br /> <br /> – ………<br /> <br /> Z pewnością był przekonany, że moi rodzice najpierw się na niego rozzłoszczą a potem odrzucą. Jednak oni łatwo mu przebaczyli to, co zostało powiedziane podczas walki dwóch dzieciaków. Zaraz potem Vali roześmiał się, zupełnie jak niewinne dziecko. Gapiłem się na to zdumionym wzrokiem. Więc ten gość potrafi się śmiać tak, jak powinna to robić osoba w jego wieku.<br /> <br /> – Ha ha, nie wiem dlaczego, ale naprawdę ci zazdroszczę, Hyoudou Isseiu – powiedział. – Tak przy okazji, wasz syn bardziej wściekł się wtedy, gdy dowiedział się że mogę zmniejszyć piersi Rias Gremory, niż wtedy, gdy zagroziłem że was zabiję.<br /> <br /> W jednej chwili rodzice z radosnych, zmienili się ze wściekłych!<br /> <br /> – Co!? Bardziej rozzłościło cię zmniejszenie piersi, niż nasza śmierć, gówniarzu!?<br /> <br /> Tou-san załapał mnie za ramiona i brutalnie potrząsnął! Hę!? Ch-chyba jest źle!?<br /> <br /> – Cóż, um, jak to powiedzieć…ach. M-moja głowa znów mnie boli!<br /> <br /> Kiedy już chciałem powiedzieć to słowo, ból znów się odezwał! Kaa-san też była zła i potrząsała moim ciałem!<br /> <br /> – Ech, Ise! Wyjaśni mi zaraz, jak to właściwie było!<br /> <br /> – Och, w takim razie moja głowa…ach! Vali, powiedziałeś coś zbędnego!<br /> <br /> Widząc relację rodziców i dziecka, Vali.....<br /> <br /> – Fufu, ha ha ha ha!!<br /> <br /> Sam śmiał się jak dziecko........<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Po pożegnaniu się z moimi rodzicami, ja i Vali szliśmy szpitalnym korytarzem ramię w ramię. Jego twarz była opromieniona przez światło.<br /> <br /> – …To pierwszy raz, kiedy ruszam do walki z takim uczuciem.<br /> <br /> Naprawdę? To ty sprawiłeś, że nasze pożegnanie zmieniło się w coś takiego! Moi rodzice powiedzieli „Porozmawiamy sobie kiedy wrócisz!”! Kiedy chciałem mu ponarzekać na kilka rzeczy, zaczął nagle mówić:<br /> <br /> – Czy też nie powinieneś pomyśleć o sformowaniu swojej własnej drużyny?<br /> <br /> Hmm. …Dlaczego tak nagle z tym wyskoczył? W każdym razie rozmawialiśmy o tym w przeszłości.<br /> <br /> – Jeszcze nie zdecydowałem o moim parostwie. Jako diabeł będę żył długo, więc chcę się nad tym dobrze zastanowić. Słyszałem też, że jeśli zbyt wcześnie zdecydujesz o swoim parostwie, to będziesz się nudził przez resztę życia – odparłem drapiąc się po policzku.<br /> <br /> Kiedy Vali to usłyszał, pokręcił głową.<br /> <br /> – Nie o to mi chodziło. Nie chcesz stworzyć innej „drużyny” poza parostwem? Moja drużyna nie jest moim parostwem. Ale jako wysokoklasowy diabeł może mieć przyboczną gwardię, oprócz swojego parostwa.<br /> <br /> – …Nie parostwo, ale drużyna…<br /> <br /> Aby nie ograniczać się do samego diabelskiego parostwa, można by stworzyć specjalną drużynę, taką jak DxD. W rzeczy samej, nie byłoby źle mieć taką grupę. Pytaniem jest, dla jakiego celu miałaby istnieć…. Jeśli chodzi o osobistą gwardię, to potrzeby jest powód, aby ją wynająć? Jednak jeśli zostaliby wynajęci, to nie wiem co mieliby w tej chwili robić. Chronić Rezydencję Hyoudou? Hmm, nie potrafiłem nic wymyślić, gdy stanąłem naprzeciwko tego problemu. Kiedy się nad tym zastanawiałem, Vali znów zaczął mówić:<br /> <br /> – Jeśli zapytasz mnie, po której stronie chcę walczyć, w porównaniu do drużyny prowadzonej przez Rias Gremory, to najbardziej chciałbym walczyć z drużyną sformowaną przez ciebie. Możesz to nazwać egoistycznym żądaniem rywala.<br /> <br /> Cóż, jeśli tak mówisz. Powodów dla których walczą Rias i Vali było…mało. Dla Rias, Vali był po prostu rywalem członka jej parostwa. Z drugiej strony Vali uważał Rias za panią swojego rywala. Używając tego za powód do walki…. W takim razie sformuję moją drużynę, kiedy się już usamodzielnię i stoczę walkę z Valim, więc nie będzie żadnego problemu.<br /> <br /> – Jednak najpierw musimy przekroczyć most przed nami.<br /> <br /> Rozmowa z Valim została przerwana. Mówił co chciał i skończył kiedy chciał. Naprawdę był z niego kłopotliwy gość. Jednak przytaknąłem mu.<br /> <br /> – Tak, musimy przez niego przejść.<br /> <br /> – Nie daj się zabić, Hyoudou Isseiu.<br /> <br /> – Nawzajem, Vali.<br /> <br /> Obaj dodaliśmy sobie otuchy i zobaczyliśmy przed nami Azazela-sensei.<br /> <br /> – Och, a więc obaj przyszliście.<br /> <br /> Za Senseiem zobaczyłem członków Klubu Okultystycznego, Drużyny Valiego oraz Drużyny Ikuse Tobio Slash Doga; to zupełnie jak wielkie zebranie.<br /> <br /> – Sensei i wy wszyscy!<br /> <br /> – Azazel huh.<br /> <br /> Kiedy ja i Vali przybyliśmy na miejsce, członkowie Klubu Okultystycznego ruszyli w moją stronę.<br /> <br /> – Ise! Czy to znaczy że zamierzasz walczyć!? Naprawdę dobrze się czujesz!?<br /> <br /> – Jesteś poważny, kochanie!?<br /> <br /> Xenovia i Irina oglądały mnie całego, aby to potwierdzić.<br /> <br /> – Też będę walczył! Trihexa zmierza w stronę Japonii, więc nie mogę stać z boku! – powiedziałem do wszystkich.<br /> <br /> Słysząc moją wypowiedź, Rias zaniemówiła i westchnęła bezradnie.<br /> <br /> – …Naprawdę nie ma niczego, co mogłoby cię powstrzymać.<br /> <br /> – Racja, jeśli mamy z nim walczyć, to będziemy walczyć razem. Pokonamy go razem, choćby nie wiem co.<br /> <br /> Akeno-san delikatnie zachichotała. Szybko zgodziła się na moje żądanie walki. Obie jednak wskazały mnie palcami i powiedziały surowym tonem:<br /> <br /> – Ale zdecydowanie nie możesz być lekkomyślny!<br /> <br /> – Z-zrozumiałem! – odparłem.<br /> <br /> Będzie strasznie, jeśli je rozzłoszczę, a do tego nie chcę ich znów smucić. Asia przytaknęła.<br /> <br /> – To niemożliwe, aby Ise-san nie był w stanie zatrzymać powstrzymać potwora…. Ja też się o niego martwię, ale będę mu pomagać – powiedziała.<br /> <br /> Różniła się od Asi z przeszłości, która w takiej sytuacji powiedziałaby „Proszę, nie idź!”, aby powstrzymać mnie od walki w okresie rekonwalescencji… Ale teraz Asia rozumiała już moją determinację i wiedziała że powiem coś takiego, więc postanowiła że pomoże mi w leczeniu i odzyskaniu zdrowia. Azazel-sensei też uśmiechnął się krzywo, westchnął i niedbale poklepał mnie po głowie.<br /> <br /> – Cóż, wiedziałem że nie dasz się zatrzymać w łóżku. Ale zdecydowanie nie możesz być lekkomyślny, jasne?<br /> <br /> – Tak!<br /> <br /> Tego się spodziewałem po Senseiu! Zdecydowanie dobrze mnie zna! Smocza Deifikacja… Nie użyję tego. Nagle Ravel zbliżyła się do mnie i wręczyła mi buteleczkę.<br /> <br /> – To Łzy Feniksa dla Iseia-sama. …W-wiesz że to produkt mojej pracy?<br /> <br /> Ooch, Ravel sama je zrobiła! Cóż, efekt z pewnością musi być niesamowity!<br /> <br /> – Dziękuję ci Ravel.<br /> <br /> Kiedy podziękowałem, Rossweisse-san wręczyła mi amulet, na którym wyraźnie było widać japońskie wpływy.<br /> <br /> – Zmieniła nordycki talizman w japoński amulet. Wprawdzie nie będzie miał żadnego wpływu na Smoczą Deifikację, ale będzie chronił przez katastrofami i pechem.<br /> <br /> To był amulet wykonany ręcznie przez Rossweisse-san! Ach! Został zrobiony z uczuciem! Kiedy Rossweisse-san zobaczyła moją reakcję, cała się zaczerwieniła! Dziękuję ci za tą słodką reakcję! A teraz Koneko-chan. …Ach, tylko ją mogę wyraźnie zobaczyć…. Najwyraźniej zauważyła moje spojrzenie, gdyż szturchnęła mnie w brzuch z niezadowoloną miną.<br /> <br /> – …Podczas bitwy stanę się większa, więc nie wpatruj się we mnie za bardzo.<br /> <br /> – D-dobrze!<br /> <br /> – …Jeśli szybko nie wyzdrowiejesz, to nie będziesz mnie w stanie zobaczyć, kiedy już dorosnę, więc proszę, nie bądź lekkomyślny.<br /> <br /> Słysząc szczere słowa Koneko-chan poklepałem ją po głowie i odpowiedziałem:<br /> <br /> – Nie martw się, nie mam zamiaru zginąć.<br /> <br /> Teraz Kiba dał mi butelkę mleka.<br /> <br /> – Wymieszano je z Łzami Feniksa, Ise-kun. Będzie bardzo skuteczne, kiedy je wypijesz.<br /> <br /> Kiedy go wysłuchałem, natychmiast wszystko wypiłem. …Achh, poczułem się, jakby moje ciało stało się znacznie lżejsze. To wpływ Łez Feniksa, czy samego mleka? Nawet ja byłem oszołomiony, kiedy usłyszałem że jego wypicie poprawi mój stan zdrowia. Dotąd myślałem, że szklanka mleka to dobra rzecz po kąpieli. …Doprawdy, w jakiego typu istotę próbują mnie zmienić? Teraz chcę porozmawiać z Gya-kunem, więc spojrzałem w jego stronę…wtedy zauważyłem że obok niego stoi ktoś, kogo nie spodziewałem się zobaczyć.<br /> <br /> – Ech, Valerie!? Dlaczego tu jesteś!?<br /> <br /> Zgadza się, piękna wampirzyca była w szpitalu! Wrzasnąłem z zaskoczenia.<br /> <br /> – Ufufu, ten upadły anioł oji-sama&lt;ref&gt;Oji oznacza po japońsku „starszy pan”. Warto jednak wspomnieć, że ten zwrot może też oznaczać „wujka”.&lt;/ref&gt; mnie tu wezwał. Prawda Gasper?<br /> <br /> – Tak było, Ise-senpai. Od niedawna Valerie znów może się swobodnie poruszać.<br /> <br /> Co powiedział Gasper…. Wezwał ją i pozwolił wychodzić…. Czy to w porządku, że Valerie mogła tu przyjść? Mogła się poruszać w ograniczonej ilości miejsc, ale nie wolno jej było iść nigdzie dalej…. Sensei rozwiał jednak moje wątpliwości:<br /> <br /> – Tym razem, podczas walki z Trihexą i armią Smoków Zła, pomoc Valerie będzie niezbędna. Dzięki pomocy różnych frakcji, była w stanie tymczasowo opuścić zastrzeżony obszar. Jednak tylko na pewien czas. Dlatego postanowiono, że wkroczy do walki w krytycznym momencie.<br /> <br /> Ach, innymi słowy nie trzeba się martwić o to, że Valerie tu teraz jest, więc sprowadzono ją do Zaświatów. Vali najwyraźniej przypomniał sobie o czymś, co miało coś wspólnego ze słowami Senseia, więc zadał mu pytanie:<br /> <br /> – Odkryłeś technikę, jak kontrolować Świętego Graala?<br /> <br /> – Mniej więcej. W kraju wampirów odkryliśmy pewne ukryte informacje o Świętym Graalu. Dzięki temu może będziemy w stanie powstrzymać ich przed używaniem Graala do wskrzeszeń.<br /> <br /> WOW! To było coś takiego!? Ukryte informacje… Starszy brat Valerie, Marius, zostawił po sobie coś, co zostało odkryte przez Senseia.<br /> <br /> – Osobą która to odkryła był ktoś, kto z nami współpracuje – powiedział Sensei patrząc w pewnym kierunku.<br /> <br /> Też tam spojrzałem i zauważyłem zakapturzoną osobę o drobnym ciele. Kiedy zdjęła kaptur z głowy, zobaczyłem blondwłosą ślicznotkę, wampirzycę Elmenhilde! Ooch, przybyła do Zaświatów! Podczas Nowego Roku my, rodzina Hyoudou, pojechaliśmy do babci i skończyło się na tym, że wpadliśmy na nią….<br /> <br /> – Dawno się nie widzieliśmy, Sekiryuuteiu Hyoudou Issei-sama.<br /> <br /> Zaakceptowała zniszczenia których doznała jej ojczyzna i udała się w podróż po całym świecie, aby zebrać rzeczy niezbędne przy odbudowie. Czasami były to materiały budowlane, a czasami zagraniczna pomoc dla jej kraju. Naprawdę pragnęła odbudować swoją ojczyznę a jej osobowość uległa dużym zmianom. Początkowo odrzucała wszelką pomoc od innych krajów czy frakcji, ale teraz wszędzie o nią zabiegała bez żadnego wahania. To doprawdy niesamowite. …To także pokazuje, jak dotkliwe jest zniszczenie własnego kraju. Kiedy byłem zaskoczony widokiem Elmenhilde, Valerie wyjęła coś z kieszeni na piersi. To był fioletowy krzyżyk.<br /> <br /> – To nieco zmodyfikowany krzyż Longinusa Spopielonego Hymnu, który został niedawno odzyskany. Pierwotnie była to relikwia krzyża świętego, więc zsynchronizowałem go z Świętym Graalem Valerie – powiedział Sensei.<br /> <br /> Coś takiego!<br /> <br /> Longinus który posiadała ta zła wiedźma, Walburga! Słyszałem że Trzy Frakcje go odzyskały, ale nie spodziewałem się, że przybierze kształt krzyża. Użyto go…do zsynchronizowania z Boskim Darem Valerie? Więc dlatego potrzebują jej pomocy w bitwie. Jak odpowie Święty Graal połączony ze Świętym Krzyżem…?<br /> <br /> – Jej Święty Graal był pierwotnie niestabilny, a do tego słyszałem, że Boski Dar Świętego Krzyża jest niebezpieczny i sam sobie wybiera pana. Nie wiadomo więc co się stanie, jeśli oba te Longinusy się zsynchronizują. …Ale wygląda na to, że ukryte informacje były przełomowe dla tego problemu, prawda? – zapytał Vali.<br /> <br /> – Tak, wszystko dzięki informacjom o badaniach brata Valerie, Mariusa. Kiedy weszły one w niesamowicie niebezpieczny etap, wtedy Frakcja Tepes użyła fragmentu Świętego Gwoździa, który był ich tajnym skarbem i dzięki niemu przetrwali ten kryzys. Dzięki uzyskanym informacjom byłem w stanie wyjaśnić technikę, której użyto – odparł Sensei<br /> <br /> Ten Święty Gwóźdź to jakaś święta relikwia? Nawet jeśli był to tylko fragment, to posiadały go wampiry…. Cóż, w tym zamkniętym kraju jest pewnie wiele ukrytych skarbów.<br /> <br /> – My, wampiry, badaliśmy chrześcijaństwo, które przez długi czas uważaliśmy za wroga. Podczas tych badań Frakcja Tepes zdobyła fragment Świętego Gwoździa dzięki swoim kontaktom. Myślę że tylko rodzina królewska mogła go przekazać, ale wtedy odnotowano by to w kronikach – kontynuowała Elmenhilde.<br /> <br /> W każdym razie Święty Gwoźdź oraz informacje zostały odzyskane i przekazane Trzem Frakcjom…to był sekret nad sekretami. Jednak tak długo jak był używany, mógł wytłumić Święty Graal Valerie. Dlatego tak bardzo zatajano te informacje. Sensei parsknął śmiechem.<br /> <br /> – Fragment Świętego Gwoździa wysłano do Watykanu i podobno wszystkich zachwycił. Kiedyś, podczas wojny pomiędzy Trzema Frakcjami i wojnie przeciwko chrześcijaństwu, święte relikwie zaginęły w całym tym zamęcie. Mieli go, nawet jeśli był to tylko fragment. …Być może inne frakcje też coś przechowują – powiedział wzruszając ramionami.<br /> <br /> Zrozumiałem to i uderzyłem pięścią w otwartą dłoń.<br /> <br /> – Dzięki synchronizacji ze świętymi relikwiami, Święty Graal przestanie działać, a wtedy i Smoki Zła nie będą miały racji bytu – powiedziałem.<br /> <br /> Sensei uśmiechnął się i kontynuował:<br /> <br /> – Racja. Ponadto Święty Krzyż posiadany przez Valerie został już dostrojony. W tym stanie, jeśli Valerie i Święty Krzyż dobrze się zsynchronizują, to wtedy Święty Graal posiadany przez Apophisa przestanie działać, a masowo produkowane Smoki Zła też przestaną się mnożyć. Wpłynie to również na fałszywych Sekiryuuteiów i Trihexa.<br /> <br /> Można powiedzieć, że cały ten incydent wydarzył się z powodu wykorzystywania Świętego Graala Valerie. Jeśli będziemy go w stanie powstrzymać, to wtedy go odzyskamy! Obiecaliśmy, że zwrócimy go Valerie.<br /> <br /> – W tym celu Valerie osobiście będzie musiała zbliżyć się do Trihexa. Do tego nie wiemy, która głowa bestii posiada Świętego Graala… Jednak najprawdopodobniej znajduje się on w ręku Aži Dahāka, lub Apophisa – kontynuował Sensei.<br /> <br /> W takim razie będzie to bardzo niebezpieczna misja dla Valerie. Jednak jej pomoc jest niezbędna, jeśli mamy powstrzymać ich niszczycielskie zapędy…. Gasper przybrał odważny wygląd.<br /> <br /> – Moim zadaniem będzie zabranie Valerie do Trihexa. Zdecydowanie odzyskam jej Święty Graal i zakończę to wszystko!<br /> <br /> To słowa pełne determinacji. Oto mężczyzna z Parostwa Gremory! Jednak Valerie trzymała Święty Krzyż i była spokojna. Miała się dobrze, ponieważ była posiadaczką Świętego Graala. Gdybym ja, albo ktoś inny dotknął Świętego Krzyża, to doznalibyśmy niewyobrażalnych cierpień…. Już samo patrzenie na niego wywoływało u mnie ciarki.<br /> <br /> – Ach tak, zapomniałem to wcześniej powiedzieć. Poza Valerie, Świętego Krzyża nie powinien dotykać żaden diabeł, wampir, ani youkai, jasne? Nawet jeśli został wyregulowany, to dalej jest niebezpieczny i każdy kto go dotknie, poza Valerie, zginie – powiedział Sensei.<br /> <br /> Nie mów takich strasznych rzeczy takim niedbałym tonem! Ten krzyż naprawdę jest niebezpieczny! Tylko bezgrzesznym ludziom i aniołom nie zrobi krzywdy…. Irina też trzymała krzyż w dłoni, kiedy się modliła…. Azazel-sensei zaczął nam wyjaśniać szczegóły operacji:<br /> <br /> – Obecnie Trihexa pojawił się na terytoriach frakcji mitologicznych Greków, Hindusów, Celtów i Egipcjan, a także w ludzkim świecie; europejskich górach i u wybrzeży Japonii, czyli łącznie w sześciu miejscach. Najwyraźniej bestia może się rozdzielać, w zależności od ilości głów. W przypadku mitologii hinduskiej Indra jest sobie w stanie z tym poradzić, czyli sama Góra Sumeru wystarczy, aby zająć się bestią. Przy okazji to może być też dobre lekarstwo dla Indry. Bitwa już się zaczęła, kiedy mówię te słowa i wszędzie poniesiono duże straty. Kilka istot boskiej klasy zostało już tymczasowo wyeliminowanych, chociaż udało im się uniknąć śmierci… Jednak aby sprowadzić ich z powrotem na ten świat, potrzebna jest olbrzymia ilość ludzkiej wiary. To dowodzi tego, że nawet rozdzielony na kawałki Trihexa dalej jest istotą będącą znacznie wyżej od boskiej klasy.<br /> <br /> Pokonano istoty będące w boskiej klasie!? Cholera! Trihexa naprawdę był potworem nad potworami! Bestia która była w stanie konkurować z Wielkim Czerwonym, przekraczała nasze wyobrażenia.<br /> <br /> – …To nagranie zostało zarejestrowane całkiem niedawno.<br /> <br /> Sensei stworzył w dłoniach mały magiczny krąg i wyświetlił nam film. Wszyscy zaniemówili... Trihexa który pojawił się u brzegów Japonii zionął olbrzymią kulą ognia, które przekraczała wszelkie wyobrażenia i zniszczyła całą wyspę. Trihexa który pojawił się w Europie też zdmuchnął ognistym oddechem góry, jeziora i lasy.... To była broń masowego rażenia, która zmieni mapę świata. Kiedy film trwał dalej, myśliwce i okręty wojenne różnych krajów atakowały Trihexa…ale wszystkie zostały zniszczone, lub zatopione przez armię fałszywych Sekiryuuteiów i Smoków Zła…. Te dranie naprawdę zaczęły atakować świat ludzi…. Dotąd go ignorowały i trzymały się z daleka od niego, ale tym razem…wmieszali go do walki. Skala tego zjawiska znacznie przekraczała to, co działo się podczas walka z Frakcją Starych Maou, Frakcją Bohaterów, albo ataków terrorystycznych, wymierzonych w nadnaturalne istoty. Złośliwość Rizevima dotarła w końcu także do ludzkiego świata. Trihexa miał siedem głów, kiedy zaatakował Północ, ale teraz miał tylko jedną. Miał też tylko jeden ogon. Jednak głowy i ogony jego klonów, które pojawiały się w najróżniejszych terenach różnych mitologii, były różne. Pewnie każdej głowie przypisano inny ogon. Trihexa który pojawił się u wybrzeży Japonii miał smoczą głowę…. Widząc tą scenę, Asia zaczęła płakać.<br /> <br /> – To okropne…!<br /> <br /> Xenovia i Irina złapały Asię i ręce i przytaknęły jej słowom:.<br /> <br /> – Tak, musimy coś tym zrobić.<br /> <br /> – Zdecydowanie musimy zakończyć całe to szaleństwo!<br /> <br /> Rossweisse-san najwyraźniej coś zrozumiała, kiedy obejrzała to nagranie.<br /> <br /> – …Po tym jak świat ludzi dowiedział się o fałszywych Sekiryuuteiach, Ise-kun nie może dokonać teraz transformacji. Taka bitwa stworzy niepotrzebne nieporozumienia.<br /> <br /> R-rozumiem! Rossweisse-san miała rację! Skoro każdy kraj dowiedział się o fałszywym Sekiryuuteiu, to jako oryginał wywołam niewytłumaczalne nieporozumienia…uwach…nie mogę dokonać transformacji w świecie ludzi….<br /> <br /> – Możliwe że to także jedna ze sztuczek Rizevima Livana Lucyfera. Był bardzo zainteresowany Iseiem-sama… – powiedziała Ravel z ponurym wyrazem twarzy.<br /> <br /> To też był plan tego drania, Rizevima…? Tak, jeśli chodzi o niego, to mógł zrobić coś takiego…. W świecie ludzi moje przyszłe możliwości i aktywność…zostały zrujnowane! Sensei też przybrał kwaśny wyraz twarzy i dalej analizował sytuację:<br /> <br /> – To wyjdzie na jaw. Możliwe że albo Aži Dahāka, albo Apophis posiadają Świętego Graal i może być z Trihexą, który pojawił się w Europie, lub u wybrzeży Japonii. Ten ostatni walczy obecnie z youkai i bogami z japońskiej mitologii. W Europie do walki włączyły się siły Nieba, wojownicy Kościoła i wampiry. …Wprawdzie zaatakowane kraje posłały do walki własne wojska, ale one nie będą w stanie powstrzymać Trihexa. Jeśli będzie to trwało dalej, to jeden z nich dotrze do Japonii, a drugi będzie siał zniszczenie w europejskich miastach.<br /> <br /> Japońskie youkai, anioły, wojownicy Kościoła, a nawet wampiry i ludzie ruszyli do walki, ale mimo tego nie byli w stanie powstrzymać Trihexa. …Mimo że w walce pomagały istoty boskiej klasy, a nasza siła bojowa była dziesięć razy większa niż podczas ataku gigantycznych potworów, to wciąż nie byliśmy w stanie zatrzymać wroga. Oczywistym było, że siła wroga była tym razem niesamowita. Sensei uniósł dwa palce.<br /> <br /> – Ogólnie rzecz biorąc, aby odzyskać Świętego Graala, Valerie musi być razem z DxD; więc powinniśmy działać w dwóch drużynach, z których jedna ruszy do Japonii, a druga do Europy.<br /> <br /> – Wciąż nie wiemy czy Świętego Graala ma Aži Dahāka, czy Apophis, prawda? Tak długo jak tego nie wiem, podzielenia naszych sił jest dobrym pomysłem – zapytał Bikou Senseia.<br /> <br /> Było tak jak powiedział Bikou, bylibyśmy znacznie skuteczniejsi w walce, gdybyśmy wiedzieli, kto posiada Świętego Graala. Bez tej wiedzy zabieranie z nami Valerie byłoby dla niej niebezpieczne.<br /> <br /> – Były Naczelnik Azazel przedyskutował to ze mną i moi towarzysze prowadzą obecnie śledztwo. Już prawie czas na ich raport… – powiedział Ikuse Tobio-san.<br /> <br /> Tego się można było spodziewać po Senseiu! Już na początku zlecił Drużynie Slash Doga znalezienie Świętego Graala.<br /> <br /> – Valerie i Gasper będą razem i mogą się przemieszczać między obiema grupami. Kiedy dowiedzą się, że jedna z grup nie ma Graala, to natychmiast teleportują się za pomocą magicznego kręgu do drugiej drużyny. W najgorszym przypadku będzie to dwa razy bardziej niebezpieczne – powiedział Sensei.<br /> <br /> Chociaż Valerie przekrzywiła głowę w zakłopotaniu, Gasper zachował spokojny wyraz twarzy. Gdyby jej tu nie było, to Gasper tak bardzo by się bał, że nie byłby w stanie zrobić kroku. W każdym razie ja…chcę powstrzymać Trihexa, który zmierza w stronę Japonii! To miejsce w którym się urodziłem i wychowałem. To także miejsce, w którym ludzie potrzebują mojej pomocy! Rias, która myślała tak samo, spojrzała mi w oczy i parsknęła śmiechem.<br /> <br /> – Zastanawiam się, czy członkami DxD odpowiedzialnymi za obronę Japonii będzie Klub Okultystyczny? – zapytała uroczyście Senseia.<br /> <br /> Sensei roześmiał się.<br /> <br /> – Cóż, wiedziałem że to powiesz. W każdym razie Gasper, Valerie, Rias i pozostali będą się trzymać razem. Po kolejnych raportach będziemy musieli zdecydować, do której drużyny się udać. Najpierw ruszymy do walki wraz z ludźmi, których mamy teraz.<br /> <br /> Cóż, która bestia ma Świętego Graala….<br /> <br /> – Vali, do której grupy dołączycie? –zapytała Rias..<br /> <br /> – Udam się do Trihexa, który pojawił się w Europie – odparł Vali.<br /> <br /> Bikour, Kuroka, Artur, Le Fay i Fenrir przytaknęli aprobująco.<br /> <br /> – Więc my także tam pójdziemy.<br /> <br /> Ikuse-san ruszył razem z Valm i pozostałymi. …Spojrzałem w ich stronę i zobaczyłem blondynkę, której nigdy wcześniej nie widziałem…. To była niesamowicie piękna onee-san! Ach, odwzajemniła spojrzenie i uśmiechnęła się do mnie! Ouch, uch, owww! Moja głowa znów boli! Cholera, Pomyślałem o tym instynktownie i moje kłopoty znów się zaczęły! Jeśli to potrwa dalej, to naprawdę będzie po mnie! Mam nadzieję że wkrótce wyzdrowieję.<br /> <br /> – Ta kobieta to czarownica pod rozkazami Mefistofelesa-kaichou, Lavinia Reni-san, posiadaczka Longinusa, Ostatecznego Upadku, także członkini Drużyny Slash Doga. …Nawiasem mówiąc, jest dla Valiego niczym starsza siostra – szepnął mi Kiba.<br /> <br /> Naprawdę!? Posiadaczka Longinusa! Fakt, słyszałem że pod rozkazami Mefistofelesa-kaichou jest taka osoba. Nie spodziewałem się jednak, że będzie to taka piękna onee-san! Do tego jest dla Valiego niczym starsza siostra!? Ten drań powiedział że nie jest zainteresowany kobietami, a ma taką piękną siostrę!? Do tego, skoro ma przy sobie taką piękność, to chyba jasnym jest, że nie będą go interesowały inne kobiety…. Nagle Ravel uniosła rękę i zabrała głos w sprawie strategii:<br /> <br /> – Skoro potrafi się rozdzielić na tyle postaci, ile ma głów, to powinno ich chyba być siedmioro? Jednak obecnie po świecie grasuje tylko sześć…. Więc gdzie jest ta ostatnia?<br /> <br /> Trihexa pojawił się obecnie w sześciu miejscach, jednak był też taki, którego miejsca pobytu nie znaliśmy…?<br /> <br /> – Pojawił się w Szczelinie Wymiarowej. Sprawdza stan Wielkiego Czerwonego, albo szuka tak oczekiwanej bramy do innego świata. W obu przypadkach poziom zagrożenia się nie zmienił i każda frakcja rozmieściła swoje siły, aby rozpocząć bitwę – odparł Sensei.<br /> <br /> Ostatni był w Szczelinie Wymiarowej…. To doprawdy szczęście, że nie pojawił się w Zaświatach, gdzie żyją diabły…. Sensei jednak najwyraźniej odczytał moje myśli.<br /> <br /> – Jeśli dalej tak będzie, to Trihexa pojawi się też w Zaświatach. Na razie aktywowano bariery blokujące magię teleportacyjną w miejscach, w których pojawił się Trihexa. Nie wiem jak długo będzie działała i jeśli nie będzie w stanie powstrzymać bestii, to w końcu pojawi się w Zaświatach – oznajmił.<br /> <br /> …Była więc szansa, że tym razem nie pojawi się w świecie diabłów. Racja, miał siedem głów, więc jeśli znów się teleportują, to jeden z nich zdecydowanie pojawi się w Zaświatach. W obecnej sytuacji nie mogliśmy sobie pozwolić na nieostrożność. Nagle Rossweisse-san też postanowiła coś od siebie dodać, w końcu do ona pełniła główną rolę w badaniach nad pieczęciami Trihexa:<br /> <br /> – To strategia mająca na celu zatrzymanie Świętego Graala. Cała siódemka, która pojawiła się w najróżniejszych miejscach i Szczelinie Wymiarowej, zostanie związana za pomocą specjalnej, ograniczającej bariery, którą jednocześnie stworzymy ja i Azazel-sensei. Wprawdzie będzie działała przez ograniczony czas, ale powstrzyma potwora. Pierwotnie miało to spotkać tylko dwójkę, która pojawiła się w świecie ludzi, ale nie wiadomo co zrobi pozostała piątka. Aby temu zapobiec, postanowiliśmy więc zatrzymać całą siódemkę jednocześnie, ale…<br /> <br /> Rossweisse-san przerwała nagle swoje wyjaśnienia, więc dalej kontynuował za nią Sensei:<br /> <br /> – Obecnie bariera zadziała tylko raz, zanim stanie się bezużyteczna. Żeby użyć jej ponownie, będziemy musieli zbudować ją od podstaw. Rozwinie się też opór wobec bariery. Do tego jest ona skuteczna tylko przeciwko Trihexie, i nie będzie miała żadnego wpływu na armię masowo produkowanych Smoków Zła, czy fałszywych Sekiryuuteiów, które są bardzo niebezpieczne.<br /> <br /> Więc będzie jedna bitwa. …Nie było miejsca na porażkę. Kiedy to usłyszałem, nie potrafiłem się nie denerwować…!<br /> <br /> – Prawdziwa bitwa zacznie się, kiedy Trihexa zostanie zatrzymany, prawda? – powiedział Vali.<br /> <br /> Azazel-sensei przytaknął.<br /> <br /> – Tak, najpierw powstrzymamy Trihexa, rozproszymy Smoki Zła i fałszywych Sekiryuutei i wtedy zatrzymamy Świętego Graala. Wtedy też wykończymy ich wszystkich za jednym zamachem.<br /> <br /> Artur z Drużyny Valiego podniósł rękę do góry.<br /> <br /> – Więc jak poradzimy sobie z Trihexem, który został ograniczony? Powiedziałeś już, że bariera ma swoje limity…. – zapytał.<br /> <br /> Tak jak powiedział Artur, Trihexa zostanie powstrzymany, ale według słów Rossweisse-san i Senseia, nie będzie to trwało długo. Jeśli znów się oswobodzi, to co wtedy zrobimy? Dalej będziemy walczyć? Nasze nadzieję pójdą wtedy w diabły…. Sensei roześmiał się wymownie.<br /> <br /> – …Mamy już swój plan. To naprawdę niesamowita strategia, o której wiedzą tylko VIP-y…na pewno więc pozwolimy mu osiągnąć sukces.<br /> <br /> Sensei powiedział to w nieco enigmatyczny sposób, ale za każdy razem kiedy mówił coś takiego, wszystko kończyło się dobrze. Wziąłem głęboki wdech.<br /> <br /> – Sensei to Sensei, więc tak długo jak podążamy za jego radami, będzie dobrze! Jego pomysły zawsze są trochę lekkomyślne, ale mimo tego kończą się sukcesem! – oznajmiłem.<br /> <br /> – Och, dobrze mówisz Ise. Będzie dobrze, tak jak mówisz. Nie zamierzasz jednak użyć Smoczej Deifikacji, prawda? Skoro nie możesz dotykać piersi, nie możesz też rozdziewiczyć Rias. W przeciwnym razie umrzesz, gdy spróbujesz to zrobić… – zażartował Sensei.<br /> <br /> Kiedy Rias to usłyszała, cała się zarumieniła i przez chwilę wyglądała na zaskoczoną.<br /> <br /> – …Że też w takiej chwili musisz mówić coś takiego… – odparła.<br /> <br /> Akeno-san zachichotała tak jak zwykle.<br /> <br /> – Ale to prawda… Mój związek z Iseiem-kun nie osiągnął jeszcze takiego etapu. Będę zakłopotana, jeśli naprawdę tak będzie.<br /> <br /> Asia też się zarumieniła i przytaknęła.<br /> <br /> – Z-zdrowie Iseia-san jest najważniejsze!<br /> <br /> Nagle Xenovia i Irina też się odezwały:<br /> <br /> –Tak, nie możemy tego zrobić, jeśli nie mamy dzieci.<br /> <br /> – Byłabym zła, gdybym nie mogła bawić się razem z ukochanym.<br /> <br /> Kuroka i Koneko-chan też się z tym zgodziły.<br /> <br /> – Zgadza się. Ciągle nie masz dzieci ze mną i Shirone!!<br /> <br /> – J-ja, to, miau miau…<br /> <br /> …Naprawdę uszczęśliwiały mnie ich słowa, ale nagle moje ciała zaatakował ból! Mógłby zabić nawet smoka! Chociaż wszyscy mówili takie przyjemne rzeczy, ja cierpiałem z bólu!<br /> <br /> – Wuach! …Sensei i wy wszystkie, nie musicie mówić taki rzeczy w mojej obecności… Znowu cierpię…<br /> <br /> Sensei roześmiał się głośno.<br /> <br /> – Przepraszam. Ha ha ha. Żeby Oppai Smok cierpiał z powodu piersi!<br /> <br /> – Guach! Moja głowa boli! Powiedziałem, żebyś nie wypowiadał tego słowa!<br /> <br /> Z bólu złapałem się za głowę! Doprawdy, jak doszło do takiej poważnej sytuacji!? …To naprawdę może zostać wyleczone…? jeśli dalej tak będzie, to będę mógł tylko grzecznie odmawiać „zaproszeniom”…. Wprawdzie to lepsze niż śmierć, ale moja najważniejsza cecha została okaleczona! Moje erotyczne książki, filmy i czasopisma stały się zabójczą trucizną! Tak! Jeśli nie powstrzymamy Trihexa, który zbliża się do Japonii, wszystkie moje skarby, które zostały w domu, zostaną zniszczone! Cholera! Trihexa zdecydowanie musi być zatrzymany! Aby temu zaradzić musimy wykonać zadanie! Kiedy zdeterminowałem w ten sposób samego siebie, Ikuse Tobio-san przybrał poważny wyraz twarzy i wysłuchał przez słuchawki informacji, które właśnie otrzymał.<br /> <br /> – Informacje już dotarły. Święty Graal jest najwyraźniej z Trihexa, który zmierza w stronę Japonii – oznajmił nam.<br /> <br /> Coś takiego! Kiedy wszyscy to usłyszeli, ich napięcie wzrosło. …Jest niedaleko Japonii! Świetnie! To naprawdę będzie bitwa obronna! Wyraz twarzy Senseia zmienił się i spoważniał, kiedy na nas patrzył.<br /> <br /> – Tak jak to powiedziano wcześniej, DxD rozdzieli się na dwie drużyny. Jednak walka skoncentruje się na Japonii na tyle, na ile to możliwe. Po tym jak wydam już rozkazy moim podwładny, zobaczę która drużyna jest w gorszej sytuacji i udzielę jej wsparcia, więc nie dajcie się wcześniej zabić. Cóż, przygotujcie się wszyscy!<br /> <br /> – Tak jest! – odpowiedzieliśmy wszyscy.<br /> <br /> Bitwa się zaczęła!<br /> <br /> ===Część 3===<br /> Kiedy rodzice Isseia zobaczyli że ich syn odszedł, odpoczywali sobie na piętrze, na którym się znajdowali. Nagle ktoś się przed nimi pojawił. To była obecna głowa Rodu Gremory, ojciec Rias. Po tym jak już odbył na swoim terytorium zebranie w sprawie przeciwdziałaniu terroryzmowi, miał trochę wolnego czasu, więc udał się do szpitala. Dla niego najstarszy syn rodziny Hyoudou był ważnym zięciem. Znajdował się też pod opieką swoich rodziców, więc uznał że musi tu przyjść i spotkać się z nimi. Widząc Zeoticusa Gremory, Rodzice Isseia pozdrowili go i zapytali z niepokojem:<br /> <br /> – U-umm, mój syn powiedział że ma coś do zrobienia i wyszedł…. Powiedział jednak, że wróci przed obiadem…<br /> <br /> Nawet jeśli pożegnali się ze swoim synem, to wciąż bardzo się o niego martwili. To normalne, w końcu był ich ważnym synem. Nawet jeśli stał się diabłem, to wciąż jeszcze nie rozumieli tej sytuacji w pełni, ale byli świadomi tego, że ich syn udał się do niebezpiecznego miejsca. Ojciec Isseia trochę się rozweselił.<br /> <br /> – N-nic nie można poradzić na to, że chłopcy wdają się w bójki! Do tego ta walka ma na celu ochronić nas oraz innych, prawda? – zapytał Zeoticusa.<br /> <br /> Mama Isseia też czekała na jego odpowiedź.<br /> <br /> Para zwykłych rodziców, która boi się o swoje dziecko. To w sumie nic niezwykłego. Zwykli rodzice, tacy jak oni, dali życie młodzieńcowi, na barkach którego spoczywała przyszłość Zaświatów. W rzeczy samej, ponieważ byli takimi rodzicami, ten chłopiec został wychowany w taki sposób, a teraz ruszył do niesamowicie niebezpiecznego miejsca. Zeoticus wziął rodziców Iseia za ręce i głęboko, głęboko, skłonił swoją głowę.<br /> <br /> – …Hyoudou-san, twój syn, Ise-kun, jest prawdziwym bohaterem. Proszę, bądźcie z niego dumni…syn którego wychowaliście jest bohaterem, który walczy aby ocalić Zaświaty oraz chronić nas wszystkich. Do tego zdecydowanie tu powróci. Nieważne co się wydarzy, wróci do nas i znów go zobaczycie.<br /> <br /> Rodzice Isseia odwzajemnili uścisk dłoni Zeoticusa i uśmiechnęli się uspokajająco.<br /> <br /> – Przygotujmy obiad razem. Nasze dzieci na pewno będą głodne, kiedy wrócą.<br /> <br /> Rodzice które nie martwią się o swoje dzieci nie istnieją.... Nieważne czy chodzi o Rias, czy o Sirzechsa.... Zeoticus pozwolił rodzicom Isseia aby czuli się spokojni i sam miał nadzieje, że dwójka jego dzieci też jest bezpieczna....<br /> <br /> ===Część 4===<br /> Po opuszczeniu szpitala w Lilith, ja, Hyoudou Issei oraz moi towarzysze zostaliśmy przeniesieni do świata ludzi, na przybrzeżne wody Japonii i zaczęliśmy przygotowania do przechwycenia Trihexa. Miejscem do którego trafiliśmy, była mała, niezamieszkana wyspa. W środku nocy, na skraju plaży, zebrali się wszyscy ci, którzy wezmą udział w operacji przeciwko Trihexie; Klub Okultystyczny, parostwa Sitri oraz Agares, a także Dzielni Święci z Drużyny DxD. Sairaorg-san…ponieważ terytorium jego rodziny zostało zaatakowane, jest mnóstwo spraw z którymi musi sobie poradzić, dlatego przybędzie tu trochę później. Mimo że Dom Wielkiego Króla dalej boryka się z nieporozumieniami, to słyszałem od Sajiego że przepaść pomiędzy Sairaorgiem i jego rodziną nieco się zmniejszyła, a to było warte świętowania. Oczywiście tymi którzy tu przybyli z pomocą nie byliśmy wyłącznie my; były tu też wysokoklasowe diabły, które miały swoje terytoria w Japonii oraz ich parostwa, które dołączyły do walki. Pojawiły się też japońskie grupy, dysponujące specjalnymi zdolnościami, wraz z Pięcioma Wielkimi Rodzinami, jako wsparcie. Większość z nich była specjalistami ubranymi jak Onmyouji&lt;ref&gt;Onmyouji to tradycyjni japońscy magowie oraz wróżbici.&lt;/ref&gt;.Tym ludziom przewodziła kuzynka Akeno-san, obecna głowa Klanu Himejima, Suzaku. Spotkaliśmy się jakiś czas temu i była naprawdę piękna… Głowa znów mnie zaczęła boleć! To doprawdy zawstydzające, że kuzynka Akeno-san widzi mnie w takim beznadziejnym stanie…. Oprócz nich, jest tu także....<br /> <br /> – Też przyszłyśmy, Ise!<br /> <br /> To był znajomy głos. Blondwłosa lisia dziewczyna Kunou oraz jej matka, Yasaka-san!<br /> <br /> – Kunou! Nawet Yasaka-san przybyła!<br /> <br /> Yasaka-san ukłoniła się.<br /> <br /> – Sekiryuuteiu-dono oraz wy wszyscy, youkai mojego gatunkuktóre żyją w Japonii, też tutaj są po to aby walczyć. Byliśmy zakłopotani, ponieważ nasze domy zostały zniszczone.<br /> <br /> Za Yasaką-san znajdował się nieprzeliczony legion youkai, który mógł pokryć całą powierzchnię tej małej wyspy. Wśród nich znajdowali się nawet starzy youkai. Już raz walczyli z Trihexą. Wprawdzie nie widać ich stąd, ale główni bogowie z mitologii japońskiej też pomaga gdzieś z cienia. Zostawię ochronę Japonii tym gościom. Skoro nawet oni nam powiedzieli, że możemy sobie z tym dać radę. Wszyscy przybyli, aby stworzyć zjednoczony front i bronić Japonii. Byłoby mi smutno, gdybyśmy nie mogli współpracować w takim krytycznym momencie… Myślę że w takich czasach jak te, wszyscy powinni współpracować, dzięki czemu przyszłość będzie jaśniejsza!<br /> <br /> Po tym jak potwierdziliśmy szczegóły bitwy, mieliśmy ostatnich kilka minut na odpoczynek przed rozpoczęciem walki. Kiedy wszyscy spędzali czas tak jak lubili, ja wspiąłem się na skałę i patrzyłem w kierunku, z którego miała nadejść Trihexa. …Wkrótce po tym jak przybyliśmy na wyspę, czułem w powietrzu niesamowite, zimne dreszcze, a od strony z której miał nadejść Trihexa, dochodziło nieopisane ciśnienie. Niebo również było zachmurzone. To także wpływ Trihexa. …Ta bestia naprawdę była groźna. To normalne, w końcu potrafi łatwo zmienić ukształtowanie terenu, a nawet zwyciężać bogów. Czy naprawdę mogę ją pokonać…. Najpierw trzeba powstrzymać Świętego Graala, aby przestał funkcjonować. Wtedy…przyjdzie kolej na plan o którym wspomniał Azazel-sensei, a o którym wiedzą tylko VIP-y. Szczerze mówiąc naprawdę byłem tego ciekaw. Oczywiście nie będziemy głupio na niego czekać. Musimy zrobić co tylko możemy, aby stawić opór. Japonia…zdecydowanie zostanie obroniona! Ale w tym celu musimy walczyć z Trihexą…który był na zupełnie innym poziomie niż my…cholera, co ostatecznie powinienem zrobić? Sensei, naprawdę mam nadzieję, że twój plan się powiedzie!<br /> <br /> – Ufufu, o czym myśli ktoś, kogo boli głowa? – odezwał się nagle czyjś głos.<br /> <br /> To była Rias. Patrzyła na mnie z ciekawością.<br /> <br /> –Zastanawiam się czy będziemy w stanie pokonać Trihexa.<br /> <br /> Rias stanęła obok mnie i spojrzała w niebo.<br /> <br /> –…Tak, to będzie trudne, ale nie chcę się poddawać. Dla mnie świat ludzi…Japonia to mój drugi dom – powiedziała z oczami pełnymi determinacji<br /> <br /> – …Wkrótce zakończenie roku. Ja też zamierzam zostać trzecioklasistą – odparłem.<br /> <br /> – Tak, chcę skończyć liceum. Wiesz że ja, Akeno, Sona i Tsubaki nie możemy się już doczekać, kiedy zostaniemy studentkami?<br /> <br /> – Czuję się tak samo. Gdzie macie zamiar pojechać na wakacje po ukończeniu szkoły?<br /> <br /> – Sona planuje nasz wyjazd. Jeszcze nie wybrałyśmy pomiędzy Okinawą i Hokkaido. Może byłoby miło pojechać do obu miejsc, gdybyśmy mogły. Miło by było także najeść się do syta w Osace.<br /> <br /> – Macie więc ambitne plany! Jednak dzięki magicznym kręgom możecie szybko przenieść się z jednego miejsca w drugie.<br /> <br /> – Zamierzamy podróżować samolotem. W końcu musimy być jak ludzie, prawda?<br /> <br /> Rias puściła do mnie oczko. Samolotem, hę. W takim razie przebieg wycieczki będzie dość kłopotliwy…ale to nie byłoby złe, skoro zamierzają podróżować razem. …Złapałem Rias za rękę. Jej dłoń…trzęsła się. Najpewniej ze strachu, ale też z podniecenia przed walką. Rias zawsze była taka opanowana, ale czasem zachowywała się jak typowa dziewczyna w jej wieku. …Co więcej moja dłoń też nerwowo drżała. W tym momencie można powiedzieć, ze jesteśmy uroczo dopasowaną parą, która ma nawet takie same myśli, prawda? Rias nagle ujawniła swoje prawdziwe uczucia:<br /> <br /> – …Prawdę mówiąc nie chcę abyś brał udział w tej bitwie. Nawet jeśli sam tego nie chcesz, to ja wolałabym abyś został w Zaświatach ze swoimi rodzicami i odpoczywał. Wszyscy w Klubie Okultystycznym też tak myślą…. Ale pomimo tego i tak byś tu przecież przyszedł. Więc będzie lepiej, jeśli po prostu wspólnie się z tym zmierzymy. Nie przyszliśmy tu po to, aby razem zginąć, tylko dlatego, że w dużej grupie mamy większe szanse na przetrwanie. Akeno też powiedziała, że jak dotąd przeszliśmy razem przez wiele trudności.<br /> <br /> Rias miała rację. W tej sytuacji, nawet jeśli umieszczono mnie na tyłach, będę walczył ze wszystkich sił. Myślenie o tym w ten sposób, stojąc razem z towarzyszami z którymi od początku przeszedłem przez wiele trudności, jest najlepszym wyjściem. Racja, tak długo jak walczymy razem, to jaka by to bitwa nie była, będziemy w stanie przeżyć. To wszystko co musimy zrobić! …Właśnie myślałem o skomplikowanych rzeczach, ale jak dotąd zawsze wracaliśmy żywi. Więc tym razem też powinniśmy przypuścić zmasowany atak!<br /> <br /> – Tak, zdecydowanie wszyscy muszą wrócić żywi! – powiedziałem, kiedy trzymaliśmy się za ręce.<br /> <br /> Rias roześmiała się.<br /> <br /> – …Naprawdę jesteś niezawodny, Ise. Coś sobie ostatnio uświadomiłam. Nie, lepiej by było nazwać to oczekiwaniami. Urośniesz jeszcze bardziej. Dlatego myślę że ty i ja jesteśmy różni…. …Oczyść swój umysł i przygotuj się.<br /> <br /> – C-co chcesz przez to powiedzieć... – zapytałem, gdyż byłem zaniepokojony jej słowami.<br /> <br /> – Chcę zwiedzić miasta w każdym kraju. Naprawdę lubię miasta. Chcę nawet robić ich modele.<br /> <br /> Rias znów zmieniła temat. Chciała się wymigać od poprzedniego. Cóż, rozumiem o co jej chodziło.<br /> <br /> – Masz rację. Ty, ja oraz wszyscy pozostali nigdy wcześniej nie podróżowali. Od kiedy stałem się diabłem będę żył wiecznie, więc musimy przynajmniej raz wybrać się w podróż po świecie.<br /> <br /> – Tak, to miły pomysł. Po tym wszystkim pojedziemy za granicę, ponieważ...<br /> <br /> Spojrzeliśmy na siebie.<br /> <br /> – Oboje nie mamy nawet jeszcze dwudziestu lat. Im dłużej żyjemy, tym większą ilością rzeczy będziemy się cieszyć.<br /> <br /> – Też o tym pomyślałem. Chcę być z tobą na zawsze, Rias.<br /> <br /> – Tak, razem ze wszystkimi będziemy żyć przez dziesiątki tysięcy lat.<br /> <br /> Po tym jak wyznaliśmy sobie nasze uczucia, nasze usta zetknęły się ze sobą.<br /> <br /> ……Przez moje ciało przebiegł mocniejszy ból niż dotąd, ale tym razem muszę to znieść do samego końca! …Cóż, ponownie będę się musiał poddać leczeniu Asi! Moje ciało naprawdę jest bezużyteczne! Koniecznie muszę to wyleczyć. Ale znów mam energię. Dostałem od Rias odwagę do walki. Obronimy cię Japonio! Teraz jesteśmy gotowi do walki z Trihexą!<br /> <br /> ===Część 5===<br /> Sprzymierzone siły mające walczyć z Trihexą, po cichu wzbiły się w niebo z plaży bezludnej wyspy. Nadprzyrodzone istoty używały swoich skrzydeł, zaś ludzcy specjaliści dosiadali uskrzydlonych shikigami&lt;ref&gt;Shikigami to to termin opisujący duchy przyzwane przez onmyouji. Shikigami są wykorzystywane do ochrony i usługiwania ich panom, podobnie do zachodniej koncepcji chowańca czarownicy. Legendy opisują wiele odmian shikigami, ale najpowszechniejszymi są zaczarowane, wycięte z papieru figurki, które tworzą iluzje innego, rzeczywistego obiektu. &lt;/ref&gt; lub youkai. Spojrzałem na wszystkie sprzymierzone siły. To był naprawdę spektakularny widok. Diabły, anioły, ludzie, wszyscy należący do różnych terytoriów, ras, z różnymi wartościami i z różnych kultur, zebrali się teraz razem w wspólnym celu. Najwięcej było youkai, których liczba znacznie przekraczała dziesięć tysięcy. Ochronić Japonię. Zatrzymać Trihexa. To był prosty i jasny cel. Hej, Rizevim, jesteś draniem który sprowadził na świat chaos. Ale czy kiedykolwiek spodziewałeś się, że zobaczysz scenę w której tak ściśle ze sobą współpracujemy? Spodziewałeś się, że będziemy chcieli skończyć zamieszanie? Naprawdę przepraszam, ale nie zawsze będziemy idiotami, którzy będą się z tobą cackać. Nie przegramy z takim złym draniem jak ty! Kiedy myślałem w ten sposób, ohydna atmosfera runęła na nas prosto z nieba. Zmrużyłem oczy aby lepiej widzieć i zobaczyłem w oddali niesamowicie mroczną chmurę. Nie, to nie była chmura. To była armia czarnych Smoków Zła! Była ich niezliczona ilość! Towarzyszyli im fałszywi Sekiryuuteie i postać Bestii Apokalipsy! …Na szczęście Japońskie Siły Samoobrony nie zostały zmobilizowane. Niebo oraz najważniejsi japońscy bogowie przeprowadzili negocjacje i uzgodnili, że to my zajmiemy się walką. Siły Samoobrony pozostawały w gotowości bojowej na linii wybrzeża. Jeśli przegramy, to włączą się do walki…. Ze wszystkich miejsc na świecie, Trihexa pojawił się właśnie w Japonii. Co się potem stanie…. Bitwa się zaczęła, kiedy wciąż się o to martwiłem.... Nie wiem kto pierwszy wrzasnął, ale stało się to sygnałem do walki:<br /> <br /> – Chrońcie kraj w którym żyjemyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br /> <br /> Wtedy wszyscy....<br /> <br /> – Uuuuuuuuuuuuooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooochhhhh!!<br /> <br /> Ryknęli i ruszyli na Trihexa! Pierwszymi, którzy starli się z niezliczoną ilością Smoków Zła, byli youkai.<br /> <br /> – Posmakujcie mojego ognia, Smoki Zła!<br /> <br /> W centrum hordy youkai znajdowała się Yasaka-san, która zmieniała się w olbrzymiego złotego lisa o dziewięciu ogonach! Płomienie którymi zionęła zmiotły naraz całą grupę Smoków Zła! Nie możemy z nimi przegrać!<br /> <br /> – Ruszajmy!<br /> <br /> – Tak!<br /> <br /> Xenovia i Irina były pierwszymi członkiniami DxD, które włączyły się do walki! Uwolniły ze swoich świętych mieczy fale, które uderzyły w Smoki Zła! Ich czarne cielska poleciały w dół, prosto do morza. Tak długo jak Xenovia parła do przodu, nie myślała o konsekwencjach i po prostu machała ostatecznymi technikami swojego Durandala i Excalibura. Jednak dzięki jej liczba Smoków Zła spadła w zastraszającym tempie.<br /> <br /> – Wy dwie, zastanówcie się nad swoim tempem, kiedy walczycie!<br /> <br /> Xenovi i Irinie towarzyszyła Siostra Griselda.<br /> <br /> – Nie zamierzam zostać w tyle!<br /> <br /> Kiba, trzymając w dłoni Grama, przyzwał Smoczych Rycerzy i razem z nimi pokonał wiele Smoków Zła. Wraz z Kibą i jego niszczycielskim Gramem w awangardzie, Smoczy Rycerze uzbrojeni w demoniczne mieczem wykazywali się właśnie swoimi szermierczymi zdolnościami.<br /> <br /> – Spalę Smoki Zła wraz z mieczem Yuuto-senpaia!<br /> <br /> Kibie partnerowała Koneko-chan, która byłą w trybie Shirone. Posłała kilka kasha w stronę Smoków Zła i wyeliminowała je.<br /> <br /> – Ara, zabawy ogniem to moja działka!<br /> <br /> Ravel też dołączyła do walki (tym razem w ogóle mnie nie posłuchała i podążyła za nami), rozpostarła szeroko swoje ogniste skrzydła i posłała w stronę wroga przerażający miotacz ognia. Jej współpraca z Koenko-chan może być opisana jako idealna. Kiba był awangardą, Koneko-chan odwodem, zaś Ravel idealnie do nich pasowała jako wsparcie.<br /> <br /> – Ise!<br /> <br /> – Zrozumiałem!<br /> <br /> Przyzwałem wiwerny, gdy usłyszałem jej sygnał. Rozpocząłem przygotowania do Szkarłatnego Smoka Zguby. Pozwoliłem wiwernom aby stopniowo przyczepiały się do ciała Rias i już wkrótce cała była okryta zbroją.<br /> <br /> [Wzmocnienie!!]<br /> <br /> Odgłos wzmocnienia rozniósł się echem i zdublował jej własną Moc Zniszczenia, a ona wtedy natychmiast wyeliminowała ponad pięćdziesiąt Smoków Zła jednym uderzeniem. Rias i ja zmiażdżyliśmy niezliczoną ilość Smoków Zła. Gdyby to były masowo produkowane Smoki Zła, to wtedy można by je wszystkie łatwo pokonać jednym ciosem Prawdziwej Królowej! Rossweisse-san rozpoczęła przygotowania do aktywacji bariery mającej powstrzymać Trihexa, o której rozmawialiśmy wcześniej. W jej dłoni pojawiły się setki magicznych kręgów, gdy rozpoczęła przygotowania do aktywowania bariery. Gdy były już skończone, Trihexa stanął w miejscu. Po innej stronie Gasper, który zmienił się w bestię, niósł na plecach Valerie i eliminował każdego Smoka Zła, który się do niego zbliżył.<br /> <br /> – Nie dotykajcie Valerie!<br /> <br /> – Ufufu, Gasper, jak przystojnie.<br /> <br /> Ara, naprawdę wygląda jak mężczyzna! Nawet jego głos był bardziej szorstki…zły Gasper w swoim trybie Balora jest bardzo straszny.<br /> <br /> – Spłoń na popiół!<br /> <br /> Saji też użył czarnych płomieni aby wyeliminować Smoki Zła.<br /> <br /> – Ha!<br /> <br /> Sona-zenkaichou manipulowała swoją dumną magią wody, gdy podrywała fale z powierzchni wody i swobodnie manipulowała morzem. Morska woda stała się wielkim wężem, który owinął się wokół Smoków Zła a następnie zaciągnął je w głębiny. Smoki Zła, które zmierzały w stronę Sony-zenkaichou, zostały wyeliminowane przez Shinrę-zenfukukaichou. Pozostali członkowie Parostwa Sitri wspierali się i współpracowali ze sobą, jak idealna drużyna. Parostwo Seekvairy Agares-san, które znajdowało się w pobliżu, działało w podobny sposób. Następna była Akeno-san, która wraz ze swoją kuzynką Suzaku-san, unosiła się w powietrzu. Suzaku-san siedziała na grzbiecie swojego shikigami, wielkiego szkarłatnego ptaka.<br /> <br /> – Akeno!<br /> <br /> – Tak, Suzaku-anesama!<br /> <br /> Suzaku-san stworzyła wielką kulę ognia, która stopniowo przybrała kształt ognistego ptaka! To nie był feniks, tylko święta bestia Klanu Himejima, Suzaku&lt;ref&gt;Suzaku, zwany też Szkarłatnym Ptakiem, postać z mitologii chińskiej, ptak drapieżny koloru czerwonego, jeden z czterech Strażników Nieba. W późniejszych czasach utożsamiany z bażantem i feniksem. Symbolizował południe, cesarzową, lato, ogień, suszę i żeński pierwiastek yin. &lt;/ref&gt;! Była ona przekazywana z pokolenia na pokolenia, każdej następnej głowie rodziny, wraz z imieniem. Akeno-san przyzwała swoje Święte Smocze Błyskawice. Święta Bestia Suzaku i Święta Smocza Błyskawica, które zostały przyzwane, ruszyły w stronę armii Smoków Zła! Obie kuzynki zaatakowały razem z pełnią mocy. Jednak wróg pozwolił w końcu, aby fałszywi Sekiryuuteie włączyli się do walki. Zaatakowali Smoczym Strzałem, który był taki sam jak mój i zabił wielu youkai! Fałszywi Sekiryuuteie zgrupowali się razem, tak że mieliśmy do czynienia z wieloma z nich na raz. Cholera! Jak bardzo potraficie nas przyprzeć do muru! Kiedy pędziłem przed siebie, aby ich zaatakować, nagle ogarnęła nas olśniewająca złota aura, która była delikatna. W jednej chwili ranne youkai zostały natychmiast uleczone. Nawet tym spośród nas, którzy otrzymali śmiertelne ciosy...nic się nie stało. Rozejrzałem się w poszukiwaniu źródła aury i zobaczyłem Asię, która emanowała wspaniałym, złotym światłem. Aura która ją owinęła, przyjęła kształt zbroi. Zmierzch Świętej Miłości, podgatunek Łamacza Ładu Asi. Moc którą osiągnęła przez bycie delikatną bardziej, niż ktokolwiek inny. To było wypełnione większą miłością, niż jakikolwiek inny Boski Dar, to było pole ochronne.... Aura przypominając Fafnira, emanowała też zza pleców Asi.<br /> <br /> – Nie musicie się martwić! Uleczę rany was wszystkich! Więc proszę, dajcie z siebie wszystko podczas walki!<br /> <br /> Głos Asi był pełen odwagi! Naprawdę bym chciał, aby tou-san i kaa-san to usłyszeli! Wasza córka jest gotowa pokazać swoją odwagę! Bitwa robiła postępy, kiedy nagle pewien mężczyzna wzleciał do góry! To przywódca DxD, Dulio Gesualdo! Dulio rozłożył swoich dziesięć, pierzastych skrzydeł i natychmiast zwiększył swoją świętą energię!<br /> <br /> – Dobrze się wszyscy spisujecie, więc jak przywódca też muszę dać dobry pokaz!<br /> <br /> Jego aura rosła i rosła; święte światło którym emanował Dulio, pokryło całe niebo!<br /> <br /> – Łamacz Ładu!<br /> <br /> Wraz z tym okrzykiem, jego aura gwałtownie wzrosła, a niebo w tym samym czasie zostało oświetlone! Z dziesięciu Skrzydeł Dulia zrobiło się dwanaście, podobnych do tych, które mają serafini i lśniły złotym światłem. Miał też cztery aureole nad głową. Dulio ruszył naprzód z rozpostartymi ramionami! Wszystkie Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie przed nim zostały uwięzione przez setki bąbelków, które nagle się zmieniły! Intensywnie wirujące płomienie pojawiły się wraz z gwałtownym huraganem, mroźnym powietrzem, które wszystko zamroziło i błyskawicami, które były niczym gniew boży; ogromna różnorodność zjawisk naturalnych wystąpiła wraz z bąbelkami! Dulio dalej robił coraz więcej bąbelków, dopóki nie była nimi wypełniona cała część nieba. Smoki Zła oraz fałszywi Sekiryuuteie zostali uwięzieni w środku i stanęli przeciwko niespotykanym atakom. Początkowo tysiące Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei ucierpiało na skutek ataku Dulia, kiedy były uwięzione wewnątrz bąbelków! Ale obszar działania wciąż się rozszerzał! A to dlatego, że produkcja bąbelków trwała i trwała! Dulio wyciągnął szyję.<br /> <br /> – Oto Nieunikniona Kara Tęczy Świętych Aniołów, Lśniąca Gwiazda Końca, Łamacz Ładu Apogeum Burzy. Te bąbelki są innego sortu niż tamte, które powstrzymywały przed walką, gdyż zsyłają różne rodzaje boskiej kary! Przepraszam że nazwa jest taka długa! Nie wiem dlaczego ciągle wychodzą mi takie długie nazwy! – oznajmił odważnie.<br /> <br /> W rzeczy samej to skandalicznie długa nazwa! Tak jest z włoskim językiem? Ale mimo wszystko ma niesamowity efekt! Najwyższej klasy Longinus Dulia mógł zmienić pogodę i klimat na świecie wtedy, kiedy tylko chciał… Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie zostali łatwo zlikwidowani, więc jednak mówił nam prawdę! Ten Łamacz Ładu po skorygowaniu jego mocy całkowicie unicestwił wszystkich wrogów w pobliżu, ale gdyby nie był kontrolowany, to zdecydowanie mógłby wyprodukować tyle bąbelków, że bez trudu mogłyby pokryć całą Japonię, albo może nawet…. To też był podgatunek Łamacza Ładu, który nabył potem. To naprawdę pasuje do Dulia! Ach, nasz przywódca naprawdę jest zdolny! Dzięki sile bojowej Dulia oraz naszych sojuszników z różnych ras, masowo produkowane Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie, którzy otaczali Trihexa, byli eksterminowani z szaleńczą prędkością! Aby zatrzymać działanie Świętego Graala, zaczęliśmy zbliżać się do Trihexa. Kiedy już prawie byliśmy na miejscu....<br /> <br /> – Imponująca walka, ale dalej jesteście zbyt naiwni.<br /> <br /> Na głowie Trihexa stał młodzieniec o brązowej karnacji, ubrany w szatę. Apophis. Święty Graal w jego ręku emanował jasnym światłem i oświetlał wszystko dookoła. Po tym jak zgasło, masowo produkowane Smoki Zła i fałszywi Sekiryuutei znów się pojawili dookoła Trihexa! Niebo znów pokryło się czarnymi chmurami. Wszyscy byli oszołomieni.<br /> <br /> – ……Jak to możliwe?<br /> <br /> – …To jakieś oszustwo, przecież nie… Te wszystkie Smoki Zła…!<br /> <br /> …To było irytujące, że po tym jak wykończyliśmy tyle Smoków Zła, tak łatwo je wskrzeszono! Nie tylko o to chodziło, Trihexa też zaczął się ruszać....! Otworzył szeroko paszczę i plunął olbrzymią kulą ognia! Ci którzy stanęli na jej drodze zostali przez nią pochłonięci, zanim byli w stanie cokolwiek zrobić. Nic po nich nie zostało... Potem popędziła w stronę niezamieszkanej wyspy.... Niemal natychmiast rozległa się eksplozja i uderzyła w nas fala uderzeniowa, a cała wyspa została zniszczona. Jedna kula ognia całkowicie zmiotła z powierzchni ziemi małą wyspę... Gdyby uderzyła w nas, doznalibyśmy strasznych ran.<br /> <br /> – Atakować potwora!<br /> <br /> Nie wiem kto wydał ten rozkaz, ale wszyscy zaczęli atakować Trihexa. Jednak nasze ataki tylko trochę go zadrapały, ale nie wyrządziły żadnych poważnych uszkodzeń. Nawet jeśli odniósł rany, to natychmiast zostały uleczony, zupełnie jakby nic się nie stało. Ja też użyłem Szkarłatnego Podmuchu i Masywnego Uderzenia…jednak zadane przeze mnie rany natychmiast zostały uleczone. …Rozumiem, nic dziwnego że te wszystkie frakcja miały trudności w walce z Trihexą! Zupełnie jakby pokonanie jej było niemożliwe! Nawet gdybym użył Niszczyciela Longinusa…to zadałoby mu to tylko tymczasowe uszkodzenia. Uleczyłby je w mgnieniu oka! Nie wiedzieliśmy nawet co robić w tej sytuacji! Był też otoczony mnóstwem masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei! Kiedy nasze siły bojowe się osłabiły, nie było wiadomo jak długo jeszcze wytrzymamy, aż zostaniemy pokonani!<br /> <br /> – Haaaaaaachhh!<br /> <br /> Xenovia zaatakowała Krzyżowym Kryzysem… Jednak rana na ciele Trihexa mające kształt krzyża natychmiast została wyleczona.<br /> <br /> – Oryaach!<br /> <br /> Dulio też użył Łamacza Ładu, aby wyprodukować bąbelki, ale nie były na tyle duże, aby pomieścić Trihexa…. Ale w połowie słychać było pękanie.<br /> <br /> – …To pierwszy raz kiedy pękły. Trihexa jest tak silny, że nawet mój Łamacz Ładu nie może go pokonać.<br /> <br /> Nawet Dulio nie potrafił uśmiechać się wymuszenie. Trihexa dalej posuwał się do przodu. Wszyscy dalej kontynuowali ataki.<br /> <br /> – …Jeśli dalej tak będzie, Trihexa dotrze do Japonii! – krzyknął ktoś rozpaczliwie.<br /> <br /> W tym czasie.... Rozległ o się głośnie „bum” i ryk. Trihexa, który latał w powietrzu, zwolnił. Ogromna święta aura natychmiast się zbliżyła i rosła niczym słup światła, który następnie ruszył w stronę Apophisa, który natychmiast uciekł z miejsca, w którym się znajdował…. Wszyscy byliśmy zaskoczeni tym nagłym zjawiskiem. Osoba która zaatakowała tym filarem światła i natychmiast zatrzymała Trihexa, pojawiła się przed naszymi oczami.<br /> <br /> – Co jest, wystarczy ze musicie się zmierzyć z czymś takim, żebyście mówili takie zniechęcające rzeczy?<br /> <br /> – Fufu, nie ma mowy. Przedstawienie zaczyna się dopiero teraz, prawda Hyoudou Isseiu?<br /> <br /> Po niebie latał mężczyzna w czarnym płaszczu, Crom Cruach oraz posiadacz Świętej Włóczni, Cao Cao!<br /> <br /> – …Crom Cruach! Nawet ty przyszedłeś, Cao Cao!<br /> <br /> Nie spodziewałem się, że ta dwójka pojawi się w tak krytycznym momencie! Crom Cruach ścisnął dłonią pięść.<br /> <br /> – Muszę się odwdzięczyć za dobroć Tannina. Więc będę miał kłopoty, jeśli zginiesz ty, lub Vali Lucyfer.<br /> <br /> Po tych słowach Crom Cruach zmienił swoją prawą rękę w smoczy pazur i zebrał w nim szalone ilości aury. Wraz z jego dzikim ciosem, tysiące Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów zostało zniszczonych! Cao Cao także użył swojego Łamacza Ładu, za jego plecami pojawił się pierścień światła, a on stał na czubku kuli, za pomocą której latał w powietrze. Jednym uderzeniem Świętej Włóczni pozbył się dużej grupy Smoków Zła! Crom Cruach wzleciał patrząc na mnie, a Cao Cao oparł włócznie na swoim ramieniu, po tym jak obaj odezwali się do mnie jednocześnie:<br /> <br /> – Jeszcze nie skończyłem opieki nad wami, więc przybyłem pomóc.<br /> <br /> – Ja jestem tym, który pokona cię w pojedynku, więc będę zakłopotany, jeśli zginiesz.<br /> <br /> …… Cholera! Jestem tak poruszony, że nie mogę się nawet powstrzymać! Przeciwnicy, którzy kiedyś przysporzyli nam tylu kłopotów, teraz przyszli nam pomóc! To naprawdę poruszające! Jednak nie tylko oni przybyli nam z odsieczą!<br /> <br /> – Patrzcie tam! – ktoś krzyknął.<br /> <br /> Kiedy spojrzałem w górę, zobaczyłem olbrzymiego, wschodniego smoka, który latał w powietrzu. Rozpoznałem go, to jeden z Pięciu Wielkich Smoczych Królów, Yu-Long! ja jego grzbiecie siedziała znajoma, drobna postać!<br /> <br /> – Nie ładnie zapominać o starszych.<br /> <br /> – Staruszek Wukong z pierwszego pokolenia!<br /> <br /> Staruszek wskoczył na swoją chmurkę Kinto-Un, zaciskajac dłoń na kiju Nyoi-Bo i poleciał przed siebie. Nagle wydłużył swój kij i zmiótł Smoki Zła!<br /> <br /> – Aż dotąd nie brałem udziału w walce. Cóż, wykorzystam tą okazję i zrobię coś dobrego.<br /> <br /> Wraz ze wsparciem staruszka, inni ludzie zaczęli zeskakiwać z grzbietu Yu-Longa!<br /> <br /> – To doprawdy zbyt wiele. Naprawdę nie mogę sobie z tym dać rady w tym wieku.<br /> <br /> – Racja, ten głupiec Wukong, ściągnął nas tutaj, mimo że od dawna jesteśmy na emeryturze.<br /> <br /> Gruby staruszek z głową świni i brodaty, stary mnich z naszyjnikiem zrobionych z czaszek. Obaj narzekali, gdy lecieli w powietrzu. Świnio-głowy staruszek wypluł z ust wielką kulę ognia, kiedy brodaty staruszek używał morskiej wody do tworzenia różnych bestii! Duża grupa Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei została przez nich pokonana! Widząc to, staruszek pierwszego pokolenia uśmiechnął się.<br /> <br /> – Nie bądźcie tacy, Wujing, Bajie. Powiedzcie no jeszcze raz, jacy staruszkowie narzekają, że nie mogą przegrać z tymi młodzieńcami?<br /> <br /> Zaraz! Zrozumiałem wszystko, kiedy wymówił te słowa! Świno-głowy staruszek i brodaty staruszek to pierwsze pokolenie Zhu Bajie, Obmywacza Ołtarzy oraz pierwsze pokolenie Sha Wujing&lt;ref&gt;Zhu Bajie i Sha Wujing to postacie z „Podróży na Zachód”.&lt;/ref&gt;, Złotego Mocnego Arahanta &lt;ref&gt;Arahant to synonim buddy, często pojawiający się w Kanonie palijskim jako jedno z dziesięciu określeń oświeconego.&lt;/ref&gt;. Więc to oni! Przybyła grupa naprawdę niesamowitych ludzi! Nigdy bym się nie spodziewał, że zobaczę tutaj ludzi z „Podróży na Zachód”! Cała ich trójka zsynchronizowała swoje ruchy i zachowywała się jak idealna drużyna, gdyż pokonali Smoki Zła i fałszywych Sekiryuutei w jednej chwili! Zaczęli też atakować Trihexa! Naprawdę byli energiczni! Podążając za działaniami tej trójki, Yu-Long zionął ogniem, po czym odezwał się:<br /> <br /> – Więc to że nie chcieliście sobie poszaleć naprawdę było kłamstwem!<br /> <br /> – Zamknij się, ty bezużyteczny smoku!<br /> <br /> Połączenie nieformalnego, młodego Smoczego Króla oraz Zhu Bajie i Sha Wujinga z pierwszego pokolenia, było doprawdy zaskakujące.<br /> <br /> – Hej, tym razem nawet książę tu przybył. Powinieneś ciężej pracować Yu-Long, nie sądzisz?<br /> <br /> Patrząc w kierunku, w którym spojrzał Sun Wukong, można było zobaczyć chłopca w szatach, które przypominały lotos, unoszącego się w powietrzu. Stał na kole, które pluło płomieniami, podczas gdy trzymał w dłoni długą, płonącą włócznię. Chłopiec uwolnił świętą aurę, gdy wolno mówił do trójki staruszków oraz Yu-Longa:<br /> <br /> – Wukong, Wujing, Bajie, Yu-Long, musicie wiedzieć, kiedy skończyć z żartami. Świat stoi obecnie w obliczu kryzysu. Teraz pokażcie, jak sobie zapracowaliście na swoje zaszczyty.<br /> <br /> Słowa tego chłopca sprawiły, że cała trójka staruszków ruszyła do walki, nie skarżąc się już na nic. Cao Cao użył swojej Świętej Włóczni aby wyeliminować Smoki Zła, <br /> <br /> – …Przyszli uczniowie Księcia Nezha, a nawet Xuanzanga&lt;ref&gt;Patrz, przypisy do opowiadania „Wilczy emblemat”&lt;/ref&gt;, więc główne siły Góry Meru już tu przybyły, co znaczy że Indra też wziął sprawę na poważnie.<br /> <br /> To był…legendarny książę Nezha! To naprawdę było jak sen. W ogóle nie mogłem w to uwierzyć! Nie potrafiłem ukryć podekscytowania! Ale nawet jeśli będą eliminować Smoki Zła i fałszywych Sekiryuutei, to ich liczba będzie wzrastać!<br /> <br /> – Uch! Jest ich coraz więcej! – powiedział ktoś.<br /> <br /> Miał rację, gdyż nadciągała fala za falą. Pojawiły się nawet Smoki Zła, które były podobne do Grendela i Ladona! Wiem że Grendel był produkowany masowo, ale pojęcia nie miałem, że Ladon też! Jednak strumień posiłków płynął także do nas! Smoki Zła podobne do Grendela, które pojawiły się przed nami, zostały natychmiast strącone do morza przez kogoś, kto miał na sobie lwią zbroję....<br /> <br /> – Nareszcie się pojawiłem, przepraszam za spóźnienie.<br /> <br /> To był Sairaorg-san i jego parostwo.<br /> <br /> – Sairaorg-san!<br /> <br /> Kiedy cieszyłem się z przybycia spadkobiercy Domu Wielkiego Króla, pojawił się niesamowicie i niedorzecznie silny szermierz; bez wysiłku poćwiartował Smoki Zła podobne do Ladon, wraz z stworzonymi przez nie barierami. To był mężczyzna, który unosił się w powietrzu za pomocą magii i mógł być opisany jako góra mięśni; w dłoni trzymał święty miecz, podobny do Durandala, którym przerąbał się przez tłum Smoków Zła. Nawet jego kopniak wystarczył, aby posłać Smoka Zła wysoko w powietrze! Moje oczy spotkały się z nim. Miał pomarszczona twarz i masę muskułów....<br /> <br /> – Zastanawiałem się kto to…czyżby ten dzieciak Sekiryuutei.<br /> <br /> Tą osobą był ktoś, kto jakiś czas temu wywołał rebelię wojowników Kościoła, kościelny dostojnik, który przybył do Japonii wraz z wojownikami, jego eminencja Vasco Strada.<br /> <br /> – Jego eminencja Strada! Nawet ty przybyłeś?<br /> <br /> Byłem niesamowicie zaskoczony! Zaskoczyła mnie obecność ludzi z „Podróży na Zachód”, ale nigdy bym się nie spodziewałem, że nawet ten staruszek przybędzie! Jego eminencja Strada roześmiał się radośnie.<br /> <br /> – Fufufu, w obliczu światowego kryzysu młodziaki narażają swoje życie na pierwszej linii walki, więc jeśli też nie zmuszę moich starych kości do walki, gdy ważą się losy świata, to wtedy nie będę mógł spotkać się z moim Bogiem. Nawet jeśli jestem na emeryturze, to pozwólcie mi wrócić do walki, gdy świat jest zagrożony.<br /> <br /> Po powiedzeniu tego, jego eminencja Strada zamachnął się kopią Durandala i rozpłatał na pół Smoka Zła, który przypominał Grendela. Wojownicy Kościoła których przyprowadził, lecąc w powietrzu, starli się za Smokami Zła, które też latały! Doprawdy! Te posiłki naprawdę mnie zaskoczyły! Popłynęły nawet łzy radości! W tym czasie Rossweisse-san, która miała przygotować barierę, przybrała udręczony wyraz twarzy.<br /> <br /> – …Przygotowanie są już zakończone, ale musimy zmniejszyć dystans od Trihexy, aby to zadziałało, więc trzeba myśleć w ten sposób…. Obawiam się też postępowania Apophisa.<br /> <br /> Rozumiem, więc taka jest sytuacja! Było pewne że Apophis, który stoi na głowie Trihexa, utrudni aktywację bariery! Ale najpierw musi się zbliżyć do Trihexy, aby to zadziałało. Podleciałem do Rossweisse-san, wraz z Cao Cao.<br /> <br /> – Ja oczyszczę drogę, liczcie na moich specjalnych umiejętnościach – powiedział, po czym zakręcił Świętą Włócznią i zaczął recytować zaklęcie. – O włócznio. Prawdziwa Święta Włócznio, która przebiłaś ciało Boga. Pochłoń ambicje Króla Dominacji śpiącej wewnątrz mnie i przebij się przez lukę błogosławieństwa i zniszczenia. Ty ogłoś wolę i zmień się w blask. <br /> <br /> Pierścień światła za plecami Cao Cao świecił jeszcze bardziej, a aura objęła Świętą Włócznię i wzrosła aż do swoich limitów. Dla nas, diabłów, sam widok takiego światła wystarczył, aby nasza skóra bolała, jak gdyby płonęła. Czułem to nawet przez moją zbroję, więc zdecydowanie była to bardzo potężna, święta aura.<br /> <br /> – Pierwotna Idea! – Cao Cao wypowiedział ostatnią część zaklęcia.<br /> <br /> Włócznia emanowała olśniewającym blaskiem i świętymi falami, gdy została pobłogosławiona. Święte fale uwolnione z włóczni rozeszły się po całym niebie. W jednej chwili Smoki Zła zdawały się bać czegoś niewidzialnego dla nich i uciekły jak najdalej od Trihexa. Apophis, który stał na głowie, także tego doznał, Święty Graal wypadł w jego dłoni, gdy zawył z bólu.<br /> <br /> – …T-to jest autorytet…biblijnego Boga! …Jeśli dalej tak będzie…mogę stracić przytomność…!<br /> <br /> Apophis uciekł z głowy Trihexa! Niesamowite! Wprawdzie nie zrozumiałem, ale czy była to moc, która mogła odepchnąć zło? Ja też słyszałem o Pierwotnej Idei Świętej Włóczni. Efekt jest wzorowany na woli biblijnego Boga, która mieszkała w Świętej Włóczni…. Tym razem była to moc, która odepchnęła wielką liczbę Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei i wywołała ból u Apohisa…?<br /> <br /> – …Wygląda na to, że tym razem wola tej włóczni odpowiedziała mi. Teraz twoja kolej.<br /> <br /> Rias i Rossweisse-san spojrzały na siebie i skinęły głowami. Rossweisse-san skróciła dystans dzielący ją od Trihexa. Wtedy stworzyła gigantyczny, magiczny krąg, który rozszerzył się tak bardzo, że mógł okryć całe to miejsce.<br /> <br /> – Zatrzymam Trihexa! – wrzasnęła.<br /> <br /> Po tym jak Rossweisse-san dotknęła ręką magicznego kręgu i aktywowała barierę, w następnej chwili nieznane pole energetyczne objęło całe miejsce. Wokół ciała Trihexa pojawiło się mnóstwo barier zrobionych z magicznych kręgów, które całkowicie go pokryły. Bestia Apokalipsy zawyła z bólu, ale magiczne kręgi z bariery rozwijały się jeden za drugim, a Trihexa został uwięziony pod kilkoma warstwami. Nareszcie.... Wszyscy potwierdziliśmy, że Trihexa został sparaliżowany.<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Trihexa nie rusza się!<br /> <br /> – UDAŁO SIĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘ! – wrzasnęli wszyscy!<br /> <br /> Sparaliżowanie Trihexy wszystkich ucieszyło! Jednak bitwa dalej trwała! Jeśli nie zatrzymamy Świętego Graala, masowo produkowane Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteia dalej będą się ruszać. Bariera była w stanie powstrzymać Trihexa! Teraz trzeba uważać na jego ruchy, pozbyć się wszystkich Smoków Zła i dać tej dwójce Święty Graal. I said to Gasper and Valerie<br /> <br /> – Gasper, Valerie, pozostawiam Świętego Graala wam!<br /> <br /> – Zrozumiałem, zdecydowanie powstrzymam Świętego Graala!<br /> <br /> – Ufufu, dajmy więc z siebie wszystko. Wy też nie pozostawajcie w tyle.<br /> <br /> Gasper i Valerie polecieli w stronę smoczej głowy Trihexy, aby zatrzymać Świętego Graala, który był na jej czubku. Reszta należy do nich. Cóż, sądzę że zajmę się moją walką. Zobaczyłem że Apophis oddalił się od głowy Trihexa. Wylądował na kolejnej niezamieszkanej wyspie, która znajdowała się w pobliżu. Smoki Zła podobne do Grendela i Ladona wciąż się mnożyły w dużym tempie. W porównaniu do masowo produkowanych Smoków Zła, ich zdolności były lepsze i byli też od nich nieporównywalnie silniejsi. Jednak Apophis był o wiele bardziej niebezpieczny od nich! Po zebraniu determinacji do walki z Apophisem, poleciałem w stronę wyspy, na której wylądował...<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_Żywot:_Lew_Baela_Wielkiego_Króla._~Wielki_Król~|Lwa Baela]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Determinacja|Podrozdziału Determinacja]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot_2:_Dru%C5%BCyna_DxD_Atakuje!&diff=507322 2016-12-01T15:48:48Z

<p>95.108.35.236: /* Część 5 */</p> <hr /> <div>==Żywot 2: Drużyna DxD Atakuje!==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> W moim pokoju w szpitalu, ja, Hyoudou Issei, przebieram się w mundurek Akademii Kuou, który zwykle noszę. W końcu może być on uważany za mój codzienny strój. Wprawdzie mam też taki ubiór, który został przygotowany specjalnie dla Drużyny DxD, ale wolę nosić mój szkolny mundurek, kiedy jestem z całą moją grupą. Moja kondycja fizyczna…nie jest taka zła. Poza tym, że czuję ból, kiedy próbuję o ''tym'' mówić, albo myśleć, to wszystko jest tak jak zwykle. Ddraig też powiedział, że dalej jestem pod wpływem skutków Smoczej Deifikacji, ale mój Boski Dar może funkcjonować normalnie. Łamacz Ładu i Prawdziwa Królowa też działa bez zarzutu. Używanie wiwern i Przeniknięcia też jest w porządku. Nawet z Niszczyciela Longinusa mogę korzystać. …Innymi słowy tylko Smocza Deifikacja, Diaboliczny Smok, są nieosiągalne. Do tego, jeśli ponownie z tego skorzystam, to mogę umrzeć. Skoro mogę korzystać z Niszczyciela Longinusa, to powinno mi to wystarczyć. Ja też mogę walczyć. Jednak lekarz, rodzice i towarzysze kazali mi odpoczywać i regenerować się. Dopóki wpływ Smoczej Deifikacji nie ustąpi, a moje objawy nie złagodnieją, nie mogę brać udziału w walce. …Tak w każdym razie powiedzieli. Jednak cały świat przeżywa kryzys i nawet Rias oraz Asia ruszyły do walki, więc jak niby mam leżeć w łóżku i spać? Czułem się też winny tego, że nie mogłem dołączyć do bitwy na Północy. W tym samym czasie w telewizji można było zobaczyć wywiady z ewakuowanymi dziećmi.<br /> <br /> – Hej dzieciaki, co się z nami stanie, jeśli te potwory dotrą też do Zaświatów?<br /> <br /> Słysząc pytanie onee-san, dzieci uśmiechały się i odpowiadały bez cienia strachu:<br /> <br /> – Nie ma się czego bać! Oppai Smok je pokona!<br /> <br /> – Lew-san też! Zdecydowanie pokonają te złe czarne smoki we wspaniały sposób!<br /> <br /> – W takim czasie nawet Mroczny Rycerz Kieł połączy swoje siły z Oppai Smokiem i wtedy zdecydowanie pokonają te potwory!<br /> <br /> – Ja myślę że Księżniczka Przełączenia też wszystkim pomoże. Jej promienie są niesamowite.<br /> <br /> – Aniołł-oniisan też jest bardzo silny. Musi taki być, skoro jest przyjacielem Oppai Smoka.<br /> <br /> – Tyłkowy Smok jest najsilniejszy! W telewizji powiedzieli, że jest rywalem Oppai Smoka. Samo oglądanie Czerwonego Oppai Smoka i Białego Tyłkowego Smoka to pokaże. Dzięki temu nie musimy się bać.<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Dzieci w ogóle się nie boją. Widząc to nie mogłem się nie cieszyć. Drużyna DxD stała się sławna w całych Zaświatach i członkowie grupy są dobrze znani dzieciom. Wszyscy wierzą że połączymy siły, aby walczyć razem z wrogami. Mimo że sytuacja jest jaka jest, to dzieci wierzą, że zawsze wygramy. Nieważne czy chodziło o kryzys z olbrzymimi potworami, bitwę w kraju wampirów, walkę o Akademię Auros, czy bitwę w Niebie, to wierzą że będziemy w stanie pokonać złych drani. …Mieliśmy też porażki, nie, wręcz klęski. Wprawdzie odnieśliśmy wiele zwycięstw, to były też rzeczy, których nie byliśmy w stanie chronić. Słyszałem też krytykę wobec nas.... Ale nawet pomimo tego, tak długo jak ufała mi jedna osoba, nie, było w porządku nawet jeśli nikt mi nie wierzył. Tak długo jak była nadzieja na ratowanie ludzi, tak długo będę pomagał. Argh, już od słuchania własnego imienia, skręcało mnie z bólu…. Jednak można to uznać za szczęście w nieszczęściu, którego nie mogłem wytrzymać.<br /> <br /> W każdym razie obecnie mamy sytuację, w której Trihexa rozdzielił swoje cielsko i ruszył w stronę Japonii. Jenak już przedtem zapytałem Rias o specjalne okoliczności. Początkowo je zatajono, aby pozwolić mi odpoczywać. Jednak skoro jestem w szpitalu, to nawet jeśli tego nie chcę, dotarły do mnie wieści o ataku Trihexa na świat ludzi. Poza tym wiadomości są na wszystkich stronach gazet i w programach informacyjnych Zaświatów. Pielęgniarki i pacjenci też w kółko mówili tylko o tym, więc kwestią czasu było, kiedy sam się o tym dowiem. Z tego powodu mogłem to po prostu usłyszeć bezpośrednio od mojej własnej grupy, więc pozwoliłem Rias, aby przekazała mi wieści na temat zbliżenia się Trihexy do Japonii. Po tym jak wszystkiego wysłuchałem i zrozumiałem, Rias próbowała mnie przekonać:<br /> <br /> – Mam nadzieję że zostaniesz tu i wypoczniesz.<br /> <br /> Nie tylko Rias starała się mnie przekonać, ale też Asia…. Ale od kiedy usłyszałem te wieści, nie mogę po prostu leżeć i nic nie robić. Na szczęście moi rodzice nie przebywali w Japonii, skoro zostali przeniesieni do tego szpitala. Ophis, która wypoczywała w domu, została potajemnie zabrana do piwnicy w zamku Rodziny Gremory. Lilith oraz przyjaciółka Kiby, Tosca, także zostały tam zabrane przez Azazela-sensei. Całe Domostwo jest więc bezpieczne, ale w Japonii dalej jest moja babcia i przyjaciele…Matsuda, Motohama, Kiryuu, moi koledzy z klasy, Kunou i inne osoby które poznałem w Kioto oraz wielu przyjaciół i znajomych, którzy tam żyją. Nie mogę ich zostawić, po prostu nie mogę! To kraj w którym się urodziłem i wychowałem! Jestem Japończykiem. Nieważne że część mojego ciała jest smocza lub diabelska, moje serce i dusza są japońskie! Zdecydowanie chcę obronić moją ojczyznę! Dlatego muszę iść! Jest wiele rzeczy, które wciąż muszę zrobić w Japonii. Zdecydowanie skończę liceum. Dołączę do społeczeństwa wraz z Akademią Kuou oraz Asią, Xenovią, Iriną, Kibą, Sajim, Matsudą, Motohamą, Kiryuu i wszystkimi innymi! Rias, Akeno-san i Sona-zenkaichou wkrótce skończą szkołę. Chcę być taki jak zawsze i iść do szkoły ze wszystkimi! Skończyłem się ubierać i wyszedłem z pokoju. Niektórzy z moich towarzyszy powinni być w szpitalu. Chcę iść razem z nimi. Muszę z nimi iść! Gdy wyszedłem z pokoju, zobaczyłem że ktoś na mnie czekał, opierając się o ścianę. To był Vali. Jego niespodziewana obecność zaskoczyła mnie trochę… Vali parsknął śmiechem na mój widok.<br /> <br /> – Fu, chciałem spojrzeć na twoją twarz, zanim pójdę, ale wygląda na to, że jesteś już ubrany. Zaczekam na ciebie tam. Idziesz z nami, prawda?<br /> <br /> – Och, oczywiście – odparłem.<br /> <br /> Słysząc moją odpowiedź, Vali roześmiał się odważnie…ale jego wzrok ominął mnie i powędrował w głąb korytarza. Też tam spojrzałem i zobaczyłem moich rodziców. Kaa-san trzymała kosz z owocami, a tou-san mangę. Przynieśli je pewnie dla mnie. Kiedy mnie zobaczyli, ich twarze wyrażały zaskoczenie, wymieszane z gniewem i smutkiem.<br /> <br /> – Tou-san, kaa-san, mam coś do zrobienia, więc muszę iść – powiedziałem do nich.<br /> <br /> Kaa-san zmusiła się do uśmiechu.<br /> <br /> – …Zdecydowanie musisz wrócić przed obiadem, dobrze? – powiedziała.<br /> <br /> – ……Oczywiście!<br /> <br /> To była kiepska odpowiedź. Zdecydowanie planuję wrócić, ale nie wiem czy akurat na obiad…. Jeśli sprawy nie pójdą dobrze, to walka może trwać nawet kilka dni…. Z kieszeni na piersi kaa-san wyjęła stary amulet, który włożyła mi do dłoni.<br /> <br /> – To amulet ochronny. Nie chcę go stracić, więc dobrze się nim opiekuj. Nie ważne co się stanie, ochronię cię przed złymi ludźmi.<br /> <br /> – Ach, tak. Dziękuję.<br /> <br /> Wprawdzie nie wiem czy to zadziała, czy też nie, to będzie na mnie działał szczęśliwy urok kaa-san. Nagle tou-san spojrzał na Valiego.<br /> <br /> – Jesteś…przyjacielem Iseia, prawda? Już chyba wcześnie nas odwiedzałeś, czy tak?<br /> <br /> Vali był zaskoczony, kiedy usłyszał te słowa. Zgadza się, Vali czasami przychodził do Rezydencji Hyoudou… Więc tou-san zobaczył go i zapamiętał.<br /> <br /> – …Widział mnie pan tylko kilka razy, ale pomimo tego zapamiętał…?<br /> <br /> Słysząc odpowiedź Valiego, tou-san roześmiał się.<br /> <br /> – To chyba jasne. Skoro jesteś przyjacielem mojego syna, to nie mogłem cię zapomnieć. Dziękuję ci za opiekę nad moim synem.<br /> <br /> – Tak, ja też dobrze zapamiętałam twoje srebrne włosy – dodała kaa-san.<br /> <br /> Vali zachowywał się dziwnie, gdyż nie planował się przedstawiać. Właściwie wyglądał na zawstydzonego.<br /> <br /> – Jakby to powiedzieć…lepiej pasowałoby określenie rywal…<br /> <br /> Rywal. Tou-san wyglądał nawet na szczęśliwszego, gdy to usłyszał.<br /> <br /> – Rywal…rozumiem! Zdecydowanie jesteś jego przyjacielem!<br /> <br /> Kaa-san też wyglądała na szczęśliwszą.<br /> <br /> – No no! Taki przystojniak jest przyjacielem mojego syna! Jeśli wziąć pod uwagę Kibę-kun, to niespodziewanie mój Ise ma za przyjaciół naprawdę przystojnych chłopaków!<br /> <br /> Niespodziewanie huh…. C-cóż, od bardzo dawna przyjaźnię się z Matsudą i Motohamą, więc mam tylko takich kumpli. W rzeczywistość mam zaskakująco wielką ilość takich przyjaciół. Jednak Vali pokręcił głową.<br /> <br /> – To nie tak jak myślicie. Naprawdę chcę go pokonać. Szczerze powiedziawszy to planowałem was nawet zabić, aby rozzłościć go i zamienić w mściciela.<br /> <br /> Co?! …Byłem zaskoczony tym nagłym wyznaniem. W-wiesz że o tego typu rzeczach lepiej nawet nie wspominać? Chodzi o czasy, kiedy po raz pierwszy walczyłem z Valim, podczas rokowań pokojowych pomiędzy Trzema Frakcjami. Powiedział wtedy coś takiego, aby wywołać wzrost mojej mocy. Jednak byłem zaskoczony, że przyznała się do tego teraz!<br /> <br /> – H-hej, Vali, czy mógłbyś teraz o tym nie mówić?<br /> <br /> Pierwotnie między nami wydarzyło się wiele rzeczy, ale teraz to bez znaczenia… Jednak czy ten gość naprawdę przejmuje się czymś takim? Niespodziewanie Vali przerwał mi i zadał pytanie moim rodzicom:<br /> <br /> – „Zabiję twoich rodziców”, właśnie tak powiedziałem. Czy dalej uważacie mnie za przyjaciela swojego syna?<br /> <br /> Słowa Valiego oszołomiły moich rodziców, ale nie jestem pewien, czy go zrozumieli…. Nagle spojrzeli na siebie i parsknęli śmiechem.<br /> <br /> – Więc walczyliście już ze sobą wcześniej. Każdy ma takie doświadczenia z młodości, gdy niczego jeszcze nie rozumiał i walczył ze swoimi przyjaciółmi. Z tych powodów mogą też mówić różne straszne rzeczy. Ale czy wasze obecne relacje nie są bardzo dobre? Łatwo wam przecież przychodzi mówienie o tych rzeczach, prawda? – powiedział radosnym tonem tou-san do Valiego.<br /> <br /> Ani ja ani Vali nie wiedzieliśmy jak na to odpowiedzieć. Vali był naprawdę zakłopotany odpowiedzią moich rodziców.<br /> <br /> – Przebaczycie mi? – zapytał.<br /> <br /> – Co masz na myśli mówiąc o przebaczeniu? Przecież powiedziałeś nam o tym i było ci przykro, prawda? Jest w porządku, skoro się nad tym zastanowiłeś, prawda kaa-san?<br /> <br /> W odpowiedzi kaa-san uśmiechnęła się i przytaknęła.<br /> <br /> – Tak. Wygląda na to że Ise nie jest już zły, więc jest w porządku, jeśli się obaj dogadujecie.<br /> <br /> Vali osłupiał, gdy usłyszał odpowiedź moich rodziców i nie wiedział co powiedzieć.<br /> <br /> – ………<br /> <br /> Z pewnością był przekonany, że moi rodzice najpierw się na niego rozzłoszczą a potem odrzucą. Jednak oni łatwo mu przebaczyli to, co zostało powiedziane podczas walki dwóch dzieciaków. Zaraz potem Vali roześmiał się, zupełnie jak niewinne dziecko. Gapiłem się na to zdumionym wzrokiem. Więc ten gość potrafi się śmiać tak, jak powinna to robić osoba w jego wieku.<br /> <br /> – Ha ha, nie wiem dlaczego, ale naprawdę ci zazdroszczę, Hyoudou Isseiu – powiedział. – Tak przy okazji, wasz syn bardziej wściekł się wtedy, gdy dowiedział się że mogę zmniejszyć piersi Rias Gremory, niż wtedy, gdy zagroziłem że was zabiję.<br /> <br /> W jednej chwili rodzice z radosnych, zmienili się ze wściekłych!<br /> <br /> – Co!? Bardziej rozzłościło cię zmniejszenie piersi, niż nasza śmierć, gówniarzu!?<br /> <br /> Tou-san załapał mnie za ramiona i brutalnie potrząsnął! Hę!? Ch-chyba jest źle!?<br /> <br /> – Cóż, um, jak to powiedzieć…ach. M-moja głowa znów mnie boli!<br /> <br /> Kiedy już chciałem powiedzieć to słowo, ból znów się odezwał! Kaa-san też była zła i potrząsała moim ciałem!<br /> <br /> – Ech, Ise! Wyjaśni mi zaraz, jak to właściwie było!<br /> <br /> – Och, w takim razie moja głowa…ach! Vali, powiedziałeś coś zbędnego!<br /> <br /> Widząc relację rodziców i dziecka, Vali.....<br /> <br /> – Fufu, ha ha ha ha!!<br /> <br /> Sam śmiał się jak dziecko........<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Po pożegnaniu się z moimi rodzicami, ja i Vali szliśmy szpitalnym korytarzem ramię w ramię. Jego twarz była opromieniona przez światło.<br /> <br /> – …To pierwszy raz, kiedy ruszam do walki z takim uczuciem.<br /> <br /> Naprawdę? To ty sprawiłeś, że nasze pożegnanie zmieniło się w coś takiego! Moi rodzice powiedzieli „Porozmawiamy sobie kiedy wrócisz!”! Kiedy chciałem mu ponarzekać na kilka rzeczy, zaczął nagle mówić:<br /> <br /> – Czy też nie powinieneś pomyśleć o sformowaniu swojej własnej drużyny?<br /> <br /> Hmm. …Dlaczego tak nagle z tym wyskoczył? W każdym razie rozmawialiśmy o tym w przeszłości.<br /> <br /> – Jeszcze nie zdecydowałem o moim parostwie. Jako diabeł będę żył długo, więc chcę się nad tym dobrze zastanowić. Słyszałem też, że jeśli zbyt wcześnie zdecydujesz o swoim parostwie, to będziesz się nudził przez resztę życia – odparłem drapiąc się po policzku.<br /> <br /> Kiedy Vali to usłyszał, pokręcił głową.<br /> <br /> – Nie o to mi chodziło. Nie chcesz stworzyć innej „drużyny” poza parostwem? Moja drużyna nie jest moim parostwem. Ale jako wysokoklasowy diabeł może mieć przyboczną gwardię, oprócz swojego parostwa.<br /> <br /> – …Nie parostwo, ale drużyna…<br /> <br /> Aby nie ograniczać się do samego diabelskiego parostwa, można by stworzyć specjalną drużynę, taką jak DxD. W rzeczy samej, nie byłoby źle mieć taką grupę. Pytaniem jest, dla jakiego celu miałaby istnieć…. Jeśli chodzi o osobistą gwardię, to potrzeby jest powód, aby ją wynająć? Jednak jeśli zostaliby wynajęci, to nie wiem co mieliby w tej chwili robić. Chronić Rezydencję Hyoudou? Hmm, nie potrafiłem nic wymyślić, gdy stanąłem naprzeciwko tego problemu. Kiedy się nad tym zastanawiałem, Vali znów zaczął mówić:<br /> <br /> – Jeśli zapytasz mnie, po której stronie chcę walczyć, w porównaniu do drużyny prowadzonej przez Rias Gremory, to najbardziej chciałbym walczyć z drużyną sformowaną przez ciebie. Możesz to nazwać egoistycznym żądaniem rywala.<br /> <br /> Cóż, jeśli tak mówisz. Powodów dla których walczą Rias i Vali było…mało. Dla Rias, Vali był po prostu rywalem członka jej parostwa. Z drugiej strony Vali uważał Rias za panią swojego rywala. Używając tego za powód do walki…. W takim razie sformuję moją drużynę, kiedy się już usamodzielnię i stoczę walkę z Valim, więc nie będzie żadnego problemu.<br /> <br /> – Jednak najpierw musimy przekroczyć most przed nami.<br /> <br /> Rozmowa z Valim została przerwana. Mówił co chciał i skończył kiedy chciał. Naprawdę był z niego kłopotliwy gość. Jednak przytaknąłem mu.<br /> <br /> – Tak, musimy przez niego przejść.<br /> <br /> – Nie daj się zabić, Hyoudou Isseiu.<br /> <br /> – Nawzajem, Vali.<br /> <br /> Obaj dodaliśmy sobie otuchy i zobaczyliśmy przed nami Azazela-sensei.<br /> <br /> – Och, a więc obaj przyszliście.<br /> <br /> Za Senseiem zobaczyłem członków Klubu Okultystycznego, Drużyny Valiego oraz Drużyny Ikuse Tobio Slash Doga; to zupełnie jak wielkie zebranie.<br /> <br /> – Sensei i wy wszyscy!<br /> <br /> – Azazel huh.<br /> <br /> Kiedy ja i Vali przybyliśmy na miejsce, członkowie Klubu Okultystycznego ruszyli w moją stronę.<br /> <br /> – Ise! Czy to znaczy że zamierzasz walczyć!? Naprawdę dobrze się czujesz!?<br /> <br /> – Jesteś poważny, kochanie!?<br /> <br /> Xenovia i Irina oglądały mnie całego, aby to potwierdzić.<br /> <br /> – Też będę walczył! Trihexa zmierza w stronę Japonii, więc nie mogę stać z boku! – powiedziałem do wszystkich.<br /> <br /> Słysząc moją wypowiedź, Rias zaniemówiła i westchnęła bezradnie.<br /> <br /> – …Naprawdę nie ma niczego, co mogłoby cię powstrzymać.<br /> <br /> – Racja, jeśli mamy z nim walczyć, to będziemy walczyć razem. Pokonamy go razem, choćby nie wiem co.<br /> <br /> Akeno-san delikatnie zachichotała. Szybko zgodziła się na moje żądanie walki. Obie jednak wskazały mnie palcami i powiedziały surowym tonem:<br /> <br /> – Ale zdecydowanie nie możesz być lekkomyślny!<br /> <br /> – Z-zrozumiałem! – odparłem.<br /> <br /> Będzie strasznie, jeśli je rozzłoszczę, a do tego nie chcę ich znów smucić. Asia przytaknęła.<br /> <br /> – To niemożliwe, aby Ise-san nie był w stanie zatrzymać powstrzymać potwora…. Ja też się o niego martwię, ale będę mu pomagać – powiedziała.<br /> <br /> Różniła się od Asi z przeszłości, która w takiej sytuacji powiedziałaby „Proszę, nie idź!”, aby powstrzymać mnie od walki w okresie rekonwalescencji… Ale teraz Asia rozumiała już moją determinację i wiedziała że powiem coś takiego, więc postanowiła że pomoże mi w leczeniu i odzyskaniu zdrowia. Azazel-sensei też uśmiechnął się krzywo, westchnął i niedbale poklepał mnie po głowie.<br /> <br /> – Cóż, wiedziałem że nie dasz się zatrzymać w łóżku. Ale zdecydowanie nie możesz być lekkomyślny, jasne?<br /> <br /> – Tak!<br /> <br /> Tego się spodziewałem po Senseiu! Zdecydowanie dobrze mnie zna! Smocza Deifikacja… Nie użyję tego. Nagle Ravel zbliżyła się do mnie i wręczyła mi buteleczkę.<br /> <br /> – To Łzy Feniksa dla Iseia-sama. …W-wiesz że to produkt mojej pracy?<br /> <br /> Ooch, Ravel sama je zrobiła! Cóż, efekt z pewnością musi być niesamowity!<br /> <br /> – Dziękuję ci Ravel.<br /> <br /> Kiedy podziękowałem, Rossweisse-san wręczyła mi amulet, na którym wyraźnie było widać japońskie wpływy.<br /> <br /> – Zmieniła nordycki talizman w japoński amulet. Wprawdzie nie będzie miał żadnego wpływu na Smoczą Deifikację, ale będzie chronił przez katastrofami i pechem.<br /> <br /> To był amulet wykonany ręcznie przez Rossweisse-san! Ach! Został zrobiony z uczuciem! Kiedy Rossweisse-san zobaczyła moją reakcję, cała się zaczerwieniła! Dziękuję ci za tą słodką reakcję! A teraz Koneko-chan. …Ach, tylko ją mogę wyraźnie zobaczyć…. Najwyraźniej zauważyła moje spojrzenie, gdyż szturchnęła mnie w brzuch z niezadowoloną miną.<br /> <br /> – …Podczas bitwy stanę się większa, więc nie wpatruj się we mnie za bardzo.<br /> <br /> – D-dobrze!<br /> <br /> – …Jeśli szybko nie wyzdrowiejesz, to nie będziesz mnie w stanie zobaczyć, kiedy już dorosnę, więc proszę, nie bądź lekkomyślny.<br /> <br /> Słysząc szczere słowa Koneko-chan poklepałem ją po głowie i odpowiedziałem:<br /> <br /> – Nie martw się, nie mam zamiaru zginąć.<br /> <br /> Teraz Kiba dał mi butelkę mleka.<br /> <br /> – Wymieszano je z Łzami Feniksa, Ise-kun. Będzie bardzo skuteczne, kiedy je wypijesz.<br /> <br /> Kiedy go wysłuchałem, natychmiast wszystko wypiłem. …Achh, poczułem się, jakby moje ciało stało się znacznie lżejsze. To wpływ Łez Feniksa, czy samego mleka? Nawet ja byłem oszołomiony, kiedy usłyszałem że jego wypicie poprawi mój stan zdrowia. Dotąd myślałem, że szklanka mleka to dobra rzecz po kąpieli. …Doprawdy, w jakiego typu istotę próbują mnie zmienić? Teraz chcę porozmawiać z Gya-kunem, więc spojrzałem w jego stronę…wtedy zauważyłem że obok niego stoi ktoś, kogo nie spodziewałem się zobaczyć.<br /> <br /> – Ech, Valerie!? Dlaczego tu jesteś!?<br /> <br /> Zgadza się, piękna wampirzyca była w szpitalu! Wrzasnąłem z zaskoczenia.<br /> <br /> – Ufufu, ten upadły anioł oji-sama&lt;ref&gt;Oji oznacza po japońsku „starszy pan”. Warto jednak wspomnieć, że ten zwrot może też oznaczać „wujka”.&lt;/ref&gt; mnie tu wezwał. Prawda Gasper?<br /> <br /> – Tak było, Ise-senpai. Od niedawna Valerie znów może się swobodnie poruszać.<br /> <br /> Co powiedział Gasper…. Wezwał ją i pozwolił wychodzić…. Czy to w porządku, że Valerie mogła tu przyjść? Mogła się poruszać w ograniczonej ilości miejsc, ale nie wolno jej było iść nigdzie dalej…. Sensei rozwiał jednak moje wątpliwości:<br /> <br /> – Tym razem, podczas walki z Trihexą i armią Smoków Zła, pomoc Valerie będzie niezbędna. Dzięki pomocy różnych frakcji, była w stanie tymczasowo opuścić zastrzeżony obszar. Jednak tylko na pewien czas. Dlatego postanowiono, że wkroczy do walki w krytycznym momencie.<br /> <br /> Ach, innymi słowy nie trzeba się martwić o to, że Valerie tu teraz jest, więc sprowadzono ją do Zaświatów. Vali najwyraźniej przypomniał sobie o czymś, co miało coś wspólnego ze słowami Senseia, więc zadał mu pytanie:<br /> <br /> – Odkryłeś technikę, jak kontrolować Świętego Graala?<br /> <br /> – Mniej więcej. W kraju wampirów odkryliśmy pewne ukryte informacje o Świętym Graalu. Dzięki temu może będziemy w stanie powstrzymać ich przed używaniem Graala do wskrzeszeń.<br /> <br /> WOW! To było coś takiego!? Ukryte informacje… Starszy brat Valerie, Marius, zostawił po sobie coś, co zostało odkryte przez Senseia.<br /> <br /> – Osobą która to odkryła był ktoś, kto z nami współpracuje – powiedział Sensei patrząc w pewnym kierunku.<br /> <br /> Też tam spojrzałem i zauważyłem zakapturzoną osobę o drobnym ciele. Kiedy zdjęła kaptur z głowy, zobaczyłem blondwłosą ślicznotkę, wampirzycę Elmenhilde! Ooch, przybyła do Zaświatów! Podczas Nowego Roku my, rodzina Hyoudou, pojechaliśmy do babci i skończyło się na tym, że wpadliśmy na nią….<br /> <br /> – Dawno się nie widzieliśmy, Sekiryuuteiu Hyoudou Issei-sama.<br /> <br /> Zaakceptowała zniszczenia których doznała jej ojczyzna i udała się w podróż po całym świecie, aby zebrać rzeczy niezbędne przy odbudowie. Czasami były to materiały budowlane, a czasami zagraniczna pomoc dla jej kraju. Naprawdę pragnęła odbudować swoją ojczyznę a jej osobowość uległa dużym zmianom. Początkowo odrzucała wszelką pomoc od innych krajów czy frakcji, ale teraz wszędzie o nią zabiegała bez żadnego wahania. To doprawdy niesamowite. …To także pokazuje, jak dotkliwe jest zniszczenie własnego kraju. Kiedy byłem zaskoczony widokiem Elmenhilde, Valerie wyjęła coś z kieszeni na piersi. To był fioletowy krzyżyk.<br /> <br /> – To nieco zmodyfikowany krzyż Longinusa Spopielonego Hymnu, który został niedawno odzyskany. Pierwotnie była to relikwia krzyża świętego, więc zsynchronizowałem go z Świętym Graalem Valerie – powiedział Sensei.<br /> <br /> Coś takiego!<br /> <br /> Longinus który posiadała ta zła wiedźma, Walburga! Słyszałem że Trzy Frakcje go odzyskały, ale nie spodziewałem się, że przybierze kształt krzyża. Użyto go…do zsynchronizowania z Boskim Darem Valerie? Więc dlatego potrzebują jej pomocy w bitwie. Jak odpowie Święty Graal połączony ze Świętym Krzyżem…?<br /> <br /> – Jej Święty Graal był pierwotnie niestabilny, a do tego słyszałem, że Boski Dar Świętego Krzyża jest niebezpieczny i sam sobie wybiera pana. Nie wiadomo więc co się stanie, jeśli oba te Longinusy się zsynchronizują. …Ale wygląda na to, że ukryte informacje były przełomowe dla tego problemu, prawda? – zapytał Vali.<br /> <br /> – Tak, wszystko dzięki informacjom o badaniach brata Valerie, Mariusa. Kiedy weszły one w niesamowicie niebezpieczny etap, wtedy Frakcja Tepes użyła fragmentu Świętego Gwoździa, który był ich tajnym skarbem i dzięki niemu przetrwali ten kryzys. Dzięki uzyskanym informacjom byłem w stanie wyjaśnić technikę, której użyto – odparł Sensei<br /> <br /> Ten Święty Gwóźdź to jakaś święta relikwia? Nawet jeśli był to tylko fragment, to posiadały go wampiry…. Cóż, w tym zamkniętym kraju jest pewnie wiele ukrytych skarbów.<br /> <br /> – My, wampiry, badaliśmy chrześcijaństwo, które przez długi czas uważaliśmy za wroga. Podczas tych badań Frakcja Tepes zdobyła fragment Świętego Gwoździa dzięki swoim kontaktom. Myślę że tylko rodzina królewska mogła go przekazać, ale wtedy odnotowano by to w kronikach – kontynuowała Elmenhilde.<br /> <br /> W każdym razie Święty Gwoźdź oraz informacje zostały odzyskane i przekazane Trzem Frakcjom…to był sekret nad sekretami. Jednak tak długo jak był używany, mógł wytłumić Święty Graal Valerie. Dlatego tak bardzo zatajano te informacje. Sensei parsknął śmiechem.<br /> <br /> – Fragment Świętego Gwoździa wysłano do Watykanu i podobno wszystkich zachwycił. Kiedyś, podczas wojny pomiędzy Trzema Frakcjami i wojnie przeciwko chrześcijaństwu, święte relikwie zaginęły w całym tym zamęcie. Mieli go, nawet jeśli był to tylko fragment. …Być może inne frakcje też coś przechowują – powiedział wzruszając ramionami.<br /> <br /> Zrozumiałem to i uderzyłem pięścią w otwartą dłoń.<br /> <br /> – Dzięki synchronizacji ze świętymi relikwiami, Święty Graal przestanie działać, a wtedy i Smoki Zła nie będą miały racji bytu – powiedziałem.<br /> <br /> Sensei uśmiechnął się i kontynuował:<br /> <br /> – Racja. Ponadto Święty Krzyż posiadany przez Valerie został już dostrojony. W tym stanie, jeśli Valerie i Święty Krzyż dobrze się zsynchronizują, to wtedy Święty Graal posiadany przez Apophisa przestanie działać, a masowo produkowane Smoki Zła też przestaną się mnożyć. Wpłynie to również na fałszywych Sekiryuuteiów i Trihexa.<br /> <br /> Można powiedzieć, że cały ten incydent wydarzył się z powodu wykorzystywania Świętego Graala Valerie. Jeśli będziemy go w stanie powstrzymać, to wtedy go odzyskamy! Obiecaliśmy, że zwrócimy go Valerie.<br /> <br /> – W tym celu Valerie osobiście będzie musiała zbliżyć się do Trihexa. Do tego nie wiemy, która głowa bestii posiada Świętego Graala… Jednak najprawdopodobniej znajduje się on w ręku Aži Dahāka, lub Apophisa – kontynuował Sensei.<br /> <br /> W takim razie będzie to bardzo niebezpieczna misja dla Valerie. Jednak jej pomoc jest niezbędna, jeśli mamy powstrzymać ich niszczycielskie zapędy…. Gasper przybrał odważny wygląd.<br /> <br /> – Moim zadaniem będzie zabranie Valerie do Trihexa. Zdecydowanie odzyskam jej Święty Graal i zakończę to wszystko!<br /> <br /> To słowa pełne determinacji. Oto mężczyzna z Parostwa Gremory! Jednak Valerie trzymała Święty Krzyż i była spokojna. Miała się dobrze, ponieważ była posiadaczką Świętego Graala. Gdybym ja, albo ktoś inny dotknął Świętego Krzyża, to doznalibyśmy niewyobrażalnych cierpień…. Już samo patrzenie na niego wywoływało u mnie ciarki.<br /> <br /> – Ach tak, zapomniałem to wcześniej powiedzieć. Poza Valerie, Świętego Krzyża nie powinien dotykać żaden diabeł, wampir, ani youkai, jasne? Nawet jeśli został wyregulowany, to dalej jest niebezpieczny i każdy kto go dotknie, poza Valerie, zginie – powiedział Sensei.<br /> <br /> Nie mów takich strasznych rzeczy takim niedbałym tonem! Ten krzyż naprawdę jest niebezpieczny! Tylko bezgrzesznym ludziom i aniołom nie zrobi krzywdy…. Irina też trzymała krzyż w dłoni, kiedy się modliła…. Azazel-sensei zaczął nam wyjaśniać szczegóły operacji:<br /> <br /> – Obecnie Trihexa pojawił się na terytoriach frakcji mitologicznych Greków, Hindusów, Celtów i Egipcjan, a także w ludzkim świecie; europejskich górach i u wybrzeży Japonii, czyli łącznie w sześciu miejscach. Najwyraźniej bestia może się rozdzielać, w zależności od ilości głów. W przypadku mitologii hinduskiej Indra jest sobie w stanie z tym poradzić, czyli sama Góra Sumeru wystarczy, aby zająć się bestią. Przy okazji to może być też dobre lekarstwo dla Indry. Bitwa już się zaczęła, kiedy mówię te słowa i wszędzie poniesiono duże straty. Kilka istot boskiej klasy zostało już tymczasowo wyeliminowanych, chociaż udało im się uniknąć śmierci… Jednak aby sprowadzić ich z powrotem na ten świat, potrzebna jest olbrzymia ilość ludzkiej wiary. To dowodzi tego, że nawet rozdzielony na kawałki Trihexa dalej jest istotą będącą znacznie wyżej od boskiej klasy.<br /> <br /> Pokonano istoty będące w boskiej klasie!? Cholera! Trihexa naprawdę był potworem nad potworami! Bestia która była w stanie konkurować z Wielkim Czerwonym, przekraczała nasze wyobrażenia.<br /> <br /> – …To nagranie zostało zarejestrowane całkiem niedawno.<br /> <br /> Sensei stworzył w dłoniach mały magiczny krąg i wyświetlił nam film. Wszyscy zaniemówili... Trihexa który pojawił się u brzegów Japonii zionął olbrzymią kulą ognia, które przekraczała wszelkie wyobrażenia i zniszczyła całą wyspę. Trihexa który pojawił się w Europie też zdmuchnął ognistym oddechem góry, jeziora i lasy.... To była broń masowego rażenia, która zmieni mapę świata. Kiedy film trwał dalej, myśliwce i okręty wojenne różnych krajów atakowały Trihexa…ale wszystkie zostały zniszczone, lub zatopione przez armię fałszywych Sekiryuuteiów i Smoków Zła…. Te dranie naprawdę zaczęły atakować świat ludzi…. Dotąd go ignorowały i trzymały się z daleka od niego, ale tym razem…wmieszali go do walki. Skala tego zjawiska znacznie przekraczała to, co działo się podczas walka z Frakcją Starych Maou, Frakcją Bohaterów, albo ataków terrorystycznych, wymierzonych w nadnaturalne istoty. Złośliwość Rizevima dotarła w końcu także do ludzkiego świata. Trihexa miał siedem głów, kiedy zaatakował Północ, ale teraz miał tylko jedną. Miał też tylko jeden ogon. Jednak głowy i ogony jego klonów, które pojawiały się w najróżniejszych terenach różnych mitologii, były różne. Pewnie każdej głowie przypisano inny ogon. Trihexa który pojawił się u wybrzeży Japonii miał smoczą głowę…. Widząc tą scenę, Asia zaczęła płakać.<br /> <br /> – To okropne…!<br /> <br /> Xenovia i Irina złapały Asię i ręce i przytaknęły jej słowom:.<br /> <br /> – Tak, musimy coś tym zrobić.<br /> <br /> – Zdecydowanie musimy zakończyć całe to szaleństwo!<br /> <br /> Rossweisse-san najwyraźniej coś zrozumiała, kiedy obejrzała to nagranie.<br /> <br /> – …Po tym jak świat ludzi dowiedział się o fałszywych Sekiryuuteiach, Ise-kun nie może dokonać teraz transformacji. Taka bitwa stworzy niepotrzebne nieporozumienia.<br /> <br /> R-rozumiem! Rossweisse-san miała rację! Skoro każdy kraj dowiedział się o fałszywym Sekiryuuteiu, to jako oryginał wywołam niewytłumaczalne nieporozumienia…uwach…nie mogę dokonać transformacji w świecie ludzi….<br /> <br /> – Możliwe że to także jedna ze sztuczek Rizevima Livana Lucyfera. Był bardzo zainteresowany Iseiem-sama… – powiedziała Ravel z ponurym wyrazem twarzy.<br /> <br /> To też był plan tego drania, Rizevima…? Tak, jeśli chodzi o niego, to mógł zrobić coś takiego…. W świecie ludzi moje przyszłe możliwości i aktywność…zostały zrujnowane! Sensei też przybrał kwaśny wyraz twarzy i dalej analizował sytuację:<br /> <br /> – To wyjdzie na jaw. Możliwe że albo Aži Dahāka, albo Apophis posiadają Świętego Graal i może być z Trihexą, który pojawił się w Europie, lub u wybrzeży Japonii. Ten ostatni walczy obecnie z youkai i bogami z japońskiej mitologii. W Europie do walki włączyły się siły Nieba, wojownicy Kościoła i wampiry. …Wprawdzie zaatakowane kraje posłały do walki własne wojska, ale one nie będą w stanie powstrzymać Trihexa. Jeśli będzie to trwało dalej, to jeden z nich dotrze do Japonii, a drugi będzie siał zniszczenie w europejskich miastach.<br /> <br /> Japońskie youkai, anioły, wojownicy Kościoła, a nawet wampiry i ludzie ruszyli do walki, ale mimo tego nie byli w stanie powstrzymać Trihexa. …Mimo że w walce pomagały istoty boskiej klasy, a nasza siła bojowa była dziesięć razy większa niż podczas ataku gigantycznych potworów, to wciąż nie byliśmy w stanie zatrzymać wroga. Oczywistym było, że siła wroga była tym razem niesamowita. Sensei uniósł dwa palce.<br /> <br /> – Ogólnie rzecz biorąc, aby odzyskać Świętego Graala, Valerie musi być razem z DxD; więc powinniśmy działać w dwóch drużynach, z których jedna ruszy do Japonii, a druga do Europy.<br /> <br /> – Wciąż nie wiemy czy Świętego Graala ma Aži Dahāka, czy Apophis, prawda? Tak długo jak tego nie wiem, podzielenia naszych sił jest dobrym pomysłem – zapytał Bikou Senseia.<br /> <br /> Było tak jak powiedział Bikou, bylibyśmy znacznie skuteczniejsi w walce, gdybyśmy wiedzieli, kto posiada Świętego Graala. Bez tej wiedzy zabieranie z nami Valerie byłoby dla niej niebezpieczne.<br /> <br /> – Były Naczelnik Azazel przedyskutował to ze mną i moi towarzysze prowadzą obecnie śledztwo. Już prawie czas na ich raport… – powiedział Ikuse Tobio-san.<br /> <br /> Tego się można było spodziewać po Senseiu! Już na początku zlecił Drużynie Slash Doga znalezienie Świętego Graala.<br /> <br /> – Valerie i Gasper będą razem i mogą się przemieszczać między obiema grupami. Kiedy dowiedzą się, że jedna z grup nie ma Graala, to natychmiast teleportują się za pomocą magicznego kręgu do drugiej drużyny. W najgorszym przypadku będzie to dwa razy bardziej niebezpieczne – powiedział Sensei.<br /> <br /> Chociaż Valerie przekrzywiła głowę w zakłopotaniu, Gasper zachował spokojny wyraz twarzy. Gdyby jej tu nie było, to Gasper tak bardzo by się bał, że nie byłby w stanie zrobić kroku. W każdym razie ja…chcę powstrzymać Trihexa, który zmierza w stronę Japonii! To miejsce w którym się urodziłem i wychowałem. To także miejsce, w którym ludzie potrzebują mojej pomocy! Rias, która myślała tak samo, spojrzała mi w oczy i parsknęła śmiechem.<br /> <br /> – Zastanawiam się, czy członkami DxD odpowiedzialnymi za obronę Japonii będzie Klub Okultystyczny? – zapytała uroczyście Senseia.<br /> <br /> Sensei roześmiał się.<br /> <br /> – Cóż, wiedziałem że to powiesz. W każdym razie Gasper, Valerie, Rias i pozostali będą się trzymać razem. Po kolejnych raportach będziemy musieli zdecydować, do której drużyny się udać. Najpierw ruszymy do walki wraz z ludźmi, których mamy teraz.<br /> <br /> Cóż, która bestia ma Świętego Graala….<br /> <br /> – Vali, do której grupy dołączycie? –zapytała Rias..<br /> <br /> – Udam się do Trihexa, który pojawił się w Europie – odparł Vali.<br /> <br /> Bikour, Kuroka, Artur, Le Fay i Fenrir przytaknęli aprobująco.<br /> <br /> – Więc my także tam pójdziemy.<br /> <br /> Ikuse-san ruszył razem z Valm i pozostałymi. …Spojrzałem w ich stronę i zobaczyłem blondynkę, której nigdy wcześniej nie widziałem…. To była niesamowicie piękna onee-san! Ach, odwzajemniła spojrzenie i uśmiechnęła się do mnie! Ouch, uch, owww! Moja głowa znów boli! Cholera, Pomyślałem o tym instynktownie i moje kłopoty znów się zaczęły! Jeśli to potrwa dalej, to naprawdę będzie po mnie! Mam nadzieję że wkrótce wyzdrowieję.<br /> <br /> – Ta kobieta to czarownica pod rozkazami Mefistofelesa-kaichou, Lavinia Reni-san, posiadaczka Longinusa, Ostatecznego Upadku, także członkini Drużyny Slash Doga. …Nawiasem mówiąc, jest dla Valiego niczym starsza siostra – szepnął mi Kiba.<br /> <br /> Naprawdę!? Posiadaczka Longinusa! Fakt, słyszałem że pod rozkazami Mefistofelesa-kaichou jest taka osoba. Nie spodziewałem się jednak, że będzie to taka piękna onee-san! Do tego jest dla Valiego niczym starsza siostra!? Ten drań powiedział że nie jest zainteresowany kobietami, a ma taką piękną siostrę!? Do tego, skoro ma przy sobie taką piękność, to chyba jasnym jest, że nie będą go interesowały inne kobiety…. Nagle Ravel uniosła rękę i zabrała głos w sprawie strategii:<br /> <br /> – Skoro potrafi się rozdzielić na tyle postaci, ile ma głów, to powinno ich chyba być siedmioro? Jednak obecnie po świecie grasuje tylko sześć…. Więc gdzie jest ta ostatnia?<br /> <br /> Trihexa pojawił się obecnie w sześciu miejscach, jednak był też taki, którego miejsca pobytu nie znaliśmy…?<br /> <br /> – Pojawił się w Szczelinie Wymiarowej. Sprawdza stan Wielkiego Czerwonego, albo szuka tak oczekiwanej bramy do innego świata. W obu przypadkach poziom zagrożenia się nie zmienił i każda frakcja rozmieściła swoje siły, aby rozpocząć bitwę – odparł Sensei.<br /> <br /> Ostatni był w Szczelinie Wymiarowej…. To doprawdy szczęście, że nie pojawił się w Zaświatach, gdzie żyją diabły…. Sensei jednak najwyraźniej odczytał moje myśli.<br /> <br /> – Jeśli dalej tak będzie, to Trihexa pojawi się też w Zaświatach. Na razie aktywowano bariery blokujące magię teleportacyjną w miejscach, w których pojawił się Trihexa. Nie wiem jak długo będzie działała i jeśli nie będzie w stanie powstrzymać bestii, to w końcu pojawi się w Zaświatach – oznajmił.<br /> <br /> …Była więc szansa, że tym razem nie pojawi się w świecie diabłów. Racja, miał siedem głów, więc jeśli znów się teleportują, to jeden z nich zdecydowanie pojawi się w Zaświatach. W obecnej sytuacji nie mogliśmy sobie pozwolić na nieostrożność. Nagle Rossweisse-san też postanowiła coś od siebie dodać, w końcu do ona pełniła główną rolę w badaniach nad pieczęciami Trihexa:<br /> <br /> – To strategia mająca na celu zatrzymanie Świętego Graala. Cała siódemka, która pojawiła się w najróżniejszych miejscach i Szczelinie Wymiarowej, zostanie związana za pomocą specjalnej, ograniczającej bariery, którą jednocześnie stworzymy ja i Azazel-sensei. Wprawdzie będzie działała przez ograniczony czas, ale powstrzyma potwora. Pierwotnie miało to spotkać tylko dwójkę, która pojawiła się w świecie ludzi, ale nie wiadomo co zrobi pozostała piątka. Aby temu zapobiec, postanowiliśmy więc zatrzymać całą siódemkę jednocześnie, ale…<br /> <br /> Rossweisse-san przerwała nagle swoje wyjaśnienia, więc dalej kontynuował za nią Sensei:<br /> <br /> – Obecnie bariera zadziała tylko raz, zanim stanie się bezużyteczna. Żeby użyć jej ponownie, będziemy musieli zbudować ją od podstaw. Rozwinie się też opór wobec bariery. Do tego jest ona skuteczna tylko przeciwko Trihexie, i nie będzie miała żadnego wpływu na armię masowo produkowanych Smoków Zła, czy fałszywych Sekiryuuteiów, które są bardzo niebezpieczne.<br /> <br /> Więc będzie jedna bitwa. …Nie było miejsca na porażkę. Kiedy to usłyszałem, nie potrafiłem się nie denerwować…!<br /> <br /> – Prawdziwa bitwa zacznie się, kiedy Trihexa zostanie zatrzymany, prawda? – powiedział Vali.<br /> <br /> Azazel-sensei przytaknął.<br /> <br /> – Tak, najpierw powstrzymamy Trihexa, rozproszymy Smoki Zła i fałszywych Sekiryuutei i wtedy zatrzymamy Świętego Graala. Wtedy też wykończymy ich wszystkich za jednym zamachem.<br /> <br /> Artur z Drużyny Valiego podniósł rękę do góry.<br /> <br /> – Więc jak poradzimy sobie z Trihexem, który został ograniczony? Powiedziałeś już, że bariera ma swoje limity…. – zapytał.<br /> <br /> Tak jak powiedział Artur, Trihexa zostanie powstrzymany, ale według słów Rossweisse-san i Senseia, nie będzie to trwało długo. Jeśli znów się oswobodzi, to co wtedy zrobimy? Dalej będziemy walczyć? Nasze nadzieję pójdą wtedy w diabły…. Sensei roześmiał się wymownie.<br /> <br /> – …Mamy już swój plan. To naprawdę niesamowita strategia, o której wiedzą tylko VIP-y…na pewno więc pozwolimy mu osiągnąć sukces.<br /> <br /> Sensei powiedział to w nieco enigmatyczny sposób, ale za każdy razem kiedy mówił coś takiego, wszystko kończyło się dobrze. Wziąłem głęboki wdech.<br /> <br /> – Sensei to Sensei, więc tak długo jak podążamy za jego radami, będzie dobrze! Jego pomysły zawsze są trochę lekkomyślne, ale mimo tego kończą się sukcesem! – oznajmiłem.<br /> <br /> – Och, dobrze mówisz Ise. Będzie dobrze, tak jak mówisz. Nie zamierzasz jednak użyć Smoczej Deifikacji, prawda? Skoro nie możesz dotykać piersi, nie możesz też rozdziewiczyć Rias. W przeciwnym razie umrzesz, gdy spróbujesz to zrobić… – zażartował Sensei.<br /> <br /> Kiedy Rias to usłyszała, cała się zarumieniła i przez chwilę wyglądała na zaskoczoną.<br /> <br /> – …Że też w takiej chwili musisz mówić coś takiego… – odparła.<br /> <br /> Akeno-san zachichotała tak jak zwykle.<br /> <br /> – Ale to prawda… Mój związek z Iseiem-kun nie osiągnął jeszcze takiego etapu. Będę zakłopotana, jeśli naprawdę tak będzie.<br /> <br /> Asia też się zarumieniła i przytaknęła.<br /> <br /> – Z-zdrowie Iseia-san jest najważniejsze!<br /> <br /> Nagle Xenovia i Irina też się odezwały:<br /> <br /> –Tak, nie możemy tego zrobić, jeśli nie mamy dzieci.<br /> <br /> – Byłabym zła, gdybym nie mogła bawić się razem z ukochanym.<br /> <br /> Kuroka i Koneko-chan też się z tym zgodziły.<br /> <br /> – Zgadza się. Ciągle nie masz dzieci ze mną i Shirone!!<br /> <br /> – J-ja, to, miau miau…<br /> <br /> …Naprawdę uszczęśliwiały mnie ich słowa, ale nagle moje ciała zaatakował ból! Mógłby zabić nawet smoka! Chociaż wszyscy mówili takie przyjemne rzeczy, ja cierpiałem z bólu!<br /> <br /> – Wuach! …Sensei i wy wszystkie, nie musicie mówić taki rzeczy w mojej obecności… Znowu cierpię…<br /> <br /> Sensei roześmiał się głośno.<br /> <br /> – Przepraszam. Ha ha ha. Żeby Oppai Smok cierpiał z powodu piersi!<br /> <br /> – Guach! Moja głowa boli! Powiedziałem, żebyś nie wypowiadał tego słowa!<br /> <br /> Z bólu złapałem się za głowę! Doprawdy, jak doszło do takiej poważnej sytuacji!? …To naprawdę może zostać wyleczone…? jeśli dalej tak będzie, to będę mógł tylko grzecznie odmawiać „zaproszeniom”…. Wprawdzie to lepsze niż śmierć, ale moja najważniejsza cecha została okaleczona! Moje erotyczne książki, filmy i czasopisma stały się zabójczą trucizną! Tak! Jeśli nie powstrzymamy Trihexa, który zbliża się do Japonii, wszystkie moje skarby, które zostały w domu, zostaną zniszczone! Cholera! Trihexa zdecydowanie musi być zatrzymany! Aby temu zaradzić musimy wykonać zadanie! Kiedy zdeterminowałem w ten sposób samego siebie, Ikuse Tobio-san przybrał poważny wyraz twarzy i wysłuchał przez słuchawki informacji, które właśnie otrzymał.<br /> <br /> – Informacje już dotarły. Święty Graal jest najwyraźniej z Trihexa, który zmierza w stronę Japonii – oznajmił nam.<br /> <br /> Coś takiego! Kiedy wszyscy to usłyszeli, ich napięcie wzrosło. …Jest niedaleko Japonii! Świetnie! To naprawdę będzie bitwa obronna! Wyraz twarzy Senseia zmienił się i spoważniał, kiedy na nas patrzył.<br /> <br /> – Tak jak to powiedziano wcześniej, DxD rozdzieli się na dwie drużyny. Jednak walka skoncentruje się na Japonii na tyle, na ile to możliwe. Po tym jak wydam już rozkazy moim podwładny, zobaczę która drużyna jest w gorszej sytuacji i udzielę jej wsparcia, więc nie dajcie się wcześniej zabić. Cóż, przygotujcie się wszyscy!<br /> <br /> – Tak jest! – odpowiedzieliśmy wszyscy.<br /> <br /> Bitwa się zaczęła!<br /> <br /> ===Część 3===<br /> Kiedy rodzice Isseia zobaczyli że ich syn odszedł, odpoczywali sobie na piętrze, na którym się znajdowali. Nagle ktoś się przed nimi pojawił. To była obecna głowa Rodu Gremory, ojciec Rias. Po tym jak już odbył na swoim terytorium zebranie w sprawie przeciwdziałaniu terroryzmowi, miał trochę wolnego czasu, więc udał się do szpitala. Dla niego najstarszy syn rodziny Hyoudou był ważnym zięciem. Znajdował się też pod opieką swoich rodziców, więc uznał że musi tu przyjść i spotkać się z nimi. Widząc Zeoticusa Gremory, Rodzice Isseia pozdrowili go i zapytali z niepokojem:<br /> <br /> – U-umm, mój syn powiedział że ma coś do zrobienia i wyszedł…. Powiedział jednak, że wróci przed obiadem…<br /> <br /> Nawet jeśli pożegnali się ze swoim synem, to wciąż bardzo się o niego martwili. To normalne, w końcu był ich ważnym synem. Nawet jeśli stał się diabłem, to wciąż jeszcze nie rozumieli tej sytuacji w pełni, ale byli świadomi tego, że ich syn udał się do niebezpiecznego miejsca. Ojciec Isseia trochę się rozweselił.<br /> <br /> – N-nic nie można poradzić na to, że chłopcy wdają się w bójki! Do tego ta walka ma na celu ochronić nas oraz innych, prawda? – zapytał Zeoticusa.<br /> <br /> Mama Isseia też czekała na jego odpowiedź.<br /> <br /> Para zwykłych rodziców, która boi się o swoje dziecko. To w sumie nic niezwykłego. Zwykli rodzice, tacy jak oni, dali życie młodzieńcowi, na barkach którego spoczywała przyszłość Zaświatów. W rzeczy samej, ponieważ byli takimi rodzicami, ten chłopiec został wychowany w taki sposób, a teraz ruszył do niesamowicie niebezpiecznego miejsca. Zeoticus wziął rodziców Iseia za ręce i głęboko, głęboko, skłonił swoją głowę.<br /> <br /> – …Hyoudou-san, twój syn, Ise-kun, jest prawdziwym bohaterem. Proszę, bądźcie z niego dumni…syn którego wychowaliście jest bohaterem, który walczy aby ocalić Zaświaty oraz chronić nas wszystkich. Do tego zdecydowanie tu powróci. Nieważne co się wydarzy, wróci do nas i znów go zobaczycie.<br /> <br /> Rodzice Isseia odwzajemnili uścisk dłoni Zeoticusa i uśmiechnęli się uspokajająco.<br /> <br /> – Przygotujmy obiad razem. Nasze dzieci na pewno będą głodne, kiedy wrócą.<br /> <br /> Rodzice które nie martwią się o swoje dzieci nie istnieją.... Nieważne czy chodzi o Rias, czy o Sirzechsa.... Zeoticus pozwolił rodzicom Isseia aby czuli się spokojni i sam miał nadzieje, że dwójka jego dzieci też jest bezpieczna....<br /> <br /> ===Część 4===<br /> Po opuszczeniu szpitala w Lilith, ja, Hyoudou Issei oraz moi towarzysze zostaliśmy przeniesieni do świata ludzi, na przybrzeżne wody Japonii i zaczęliśmy przygotowania do przechwycenia Trihexa. Miejscem do którego trafiliśmy, była mała, niezamieszkana wyspa. W środku nocy, na skraju plaży, zebrali się wszyscy ci, którzy wezmą udział w operacji przeciwko Trihexie; Klub Okultystyczny, parostwa Sitri oraz Agares, a także Dzielni Święci z Drużyny DxD. Sairaorg-san…ponieważ terytorium jego rodziny zostało zaatakowane, jest mnóstwo spraw z którymi musi sobie poradzić, dlatego przybędzie tu trochę później. Mimo że Dom Wielkiego Króla dalej boryka się z nieporozumieniami, to słyszałem od Sajiego że przepaść pomiędzy Sairaorgiem i jego rodziną nieco się zmniejszyła, a to było warte świętowania. Oczywiście tymi którzy tu przybyli z pomocą nie byliśmy wyłącznie my; były tu też wysokoklasowe diabły, które miały swoje terytoria w Japonii oraz ich parostwa, które dołączyły do walki. Pojawiły się też japońskie grupy, dysponujące specjalnymi zdolnościami, wraz z Pięcioma Wielkimi Rodzinami, jako wsparcie. Większość z nich była specjalistami ubranymi jak Onmyouji&lt;ref&gt;Onmyouji to tradycyjni japońscy magowie oraz wróżbici.&lt;/ref&gt;.Tym ludziom przewodziła kuzynka Akeno-san, obecna głowa Klanu Himejima, Suzaku. Spotkaliśmy się jakiś czas temu i była naprawdę piękna… Głowa znów mnie zaczęła boleć! To doprawdy zawstydzające, że kuzynka Akeno-san widzi mnie w takim beznadziejnym stanie…. Oprócz nich, jest tu także....<br /> <br /> – Też przyszłyśmy, Ise!<br /> <br /> To był znajomy głos. Blondwłosa lisia dziewczyna Kunou oraz jej matka, Yasaka-san!<br /> <br /> – Kunou! Nawet Yasaka-san przybyła!<br /> <br /> Yasaka-san ukłoniła się.<br /> <br /> – Sekiryuuteiu-dono oraz wy wszyscy, youkai mojego gatunkuktóre żyją w Japonii, też tutaj są po to aby walczyć. Byliśmy zakłopotani, ponieważ nasze domy zostały zniszczone.<br /> <br /> Za Yasaką-san znajdował się nieprzeliczony legion youkai, który mógł pokryć całą powierzchnię tej małej wyspy. Wśród nich znajdowali się nawet starzy youkai. Już raz walczyli z Trihexą. Wprawdzie nie widać ich stąd, ale główni bogowie z mitologii japońskiej też pomaga gdzieś z cienia. Zostawię ochronę Japonii tym gościom. Skoro nawet oni nam powiedzieli, że możemy sobie z tym dać radę. Wszyscy przybyli, aby stworzyć zjednoczony front i bronić Japonii. Byłoby mi smutno, gdybyśmy nie mogli współpracować w takim krytycznym momencie… Myślę że w takich czasach jak te, wszyscy powinni współpracować, dzięki czemu przyszłość będzie jaśniejsza!<br /> <br /> Po tym jak potwierdziliśmy szczegóły bitwy, mieliśmy ostatnich kilka minut na odpoczynek przed rozpoczęciem walki. Kiedy wszyscy spędzali czas tak jak lubili, ja wspiąłem się na skałę i patrzyłem w kierunku, z którego miała nadejść Trihexa. …Wkrótce po tym jak przybyliśmy na wyspę, czułem w powietrzu niesamowite, zimne dreszcze, a od strony z której miał nadejść Trihexa, dochodziło nieopisane ciśnienie. Niebo również było zachmurzone. To także wpływ Trihexa. …Ta bestia naprawdę była groźna. To normalne, w końcu potrafi łatwo zmienić ukształtowanie terenu, a nawet zwyciężać bogów. Czy naprawdę mogę ją pokonać…. Najpierw trzeba powstrzymać Świętego Graala, aby przestał funkcjonować. Wtedy…przyjdzie kolej na plan o którym wspomniał Azazel-sensei, a o którym wiedzą tylko VIP-y. Szczerze mówiąc naprawdę byłem tego ciekaw. Oczywiście nie będziemy głupio na niego czekać. Musimy zrobić co tylko możemy, aby stawić opór. Japonia…zdecydowanie zostanie obroniona! Ale w tym celu musimy walczyć z Trihexą…który był na zupełnie innym poziomie niż my…cholera, co ostatecznie powinienem zrobić? Sensei, naprawdę mam nadzieję, że twój plan się powiedzie!<br /> <br /> – Ufufu, o czym myśli ktoś, kogo boli głowa? – odezwał się nagle czyjś głos.<br /> <br /> To była Rias. Patrzyła na mnie z ciekawością.<br /> <br /> –Zastanawiam się czy będziemy w stanie pokonać Trihexa.<br /> <br /> Rias stanęła obok mnie i spojrzała w niebo.<br /> <br /> –…Tak, to będzie trudne, ale nie chcę się poddawać. Dla mnie świat ludzi…Japonia to mój drugi dom – powiedziała z oczami pełnymi determinacji<br /> <br /> – …Wkrótce zakończenie roku. Ja też zamierzam zostać trzecioklasistą – odparłem.<br /> <br /> – Tak, chcę skończyć liceum. Wiesz że ja, Akeno, Sona i Tsubaki nie możemy się już doczekać, kiedy zostaniemy studentkami?<br /> <br /> – Czuję się tak samo. Gdzie macie zamiar pojechać na wakacje po ukończeniu szkoły?<br /> <br /> – Sona planuje nasz wyjazd. Jeszcze nie wybrałyśmy pomiędzy Okinawą i Hokkaido. Może byłoby miło pojechać do obu miejsc, gdybyśmy mogły. Miło by było także najeść się do syta w Osace.<br /> <br /> – Macie więc ambitne plany! Jednak dzięki magicznym kręgom możecie szybko przenieść się z jednego miejsca w drugie.<br /> <br /> – Zamierzamy podróżować samolotem. W końcu musimy być jak ludzie, prawda?<br /> <br /> Rias puściła do mnie oczko. Samolotem, hę. W takim razie przebieg wycieczki będzie dość kłopotliwy…ale to nie byłoby złe, skoro zamierzają podróżować razem. …Złapałem Rias za rękę. Jej dłoń…trzęsła się. Najpewniej ze strachu, ale też z podniecenia przed walką. Rias zawsze była taka opanowana, ale czasem zachowywała się jak typowa dziewczyna w jej wieku. …Co więcej moja dłoń też nerwowo drżała. W tym momencie można powiedzieć, ze jesteśmy uroczo dopasowaną parą, która ma nawet takie same myśli, prawda? Rias nagle ujawniła swoje prawdziwe uczucia:<br /> <br /> – …Prawdę mówiąc nie chcę abyś brał udział w tej bitwie. Nawet jeśli sam tego nie chcesz, to ja wolałabym abyś został w Zaświatach ze swoimi rodzicami i odpoczywał. Wszyscy w Klubie Okultystycznym też tak myślą…. Ale pomimo tego i tak byś tu przecież przyszedł. Więc będzie lepiej, jeśli po prostu wspólnie się z tym zmierzymy. Nie przyszliśmy tu po to, aby razem zginąć, tylko dlatego, że w dużej grupie mamy większe szanse na przetrwanie. Akeno też powiedziała, że jak dotąd przeszliśmy razem przez wiele trudności.<br /> <br /> Rias miała rację. W tej sytuacji, nawet jeśli umieszczono mnie na tyłach, będę walczył ze wszystkich sił. Myślenie o tym w ten sposób, stojąc razem z towarzyszami z którymi od początku przeszedłem przez wiele trudności, jest najlepszym wyjściem. Racja, tak długo jak walczymy razem, to jaka by to bitwa nie była, będziemy w stanie przeżyć. To wszystko co musimy zrobić! …Właśnie myślałem o skomplikowanych rzeczach, ale jak dotąd zawsze wracaliśmy żywi. Więc tym razem też powinniśmy przypuścić zmasowany atak!<br /> <br /> – Tak, zdecydowanie wszyscy muszą wrócić żywi! – powiedziałem, kiedy trzymaliśmy się za ręce.<br /> <br /> Rias roześmiała się.<br /> <br /> – …Naprawdę jesteś niezawodny, Ise. Coś sobie ostatnio uświadomiłam. Nie, lepiej by było nazwać to oczekiwaniami. Urośniesz jeszcze bardziej. Dlatego myślę że ty i ja jesteśmy różni…. …Oczyść swój umysł i przygotuj się.<br /> <br /> – C-co chcesz przez to powiedzieć... – zapytałem, gdyż byłem zaniepokojony jej słowami.<br /> <br /> – Chcę zwiedzić miasta w każdym kraju. Naprawdę lubię miasta. Chcę nawet robić ich modele.<br /> <br /> Rias znów zmieniła temat. Chciała się wymigać od poprzedniego. Cóż, rozumiem o co jej chodziło.<br /> <br /> – Masz rację. Ty, ja oraz wszyscy pozostali nigdy wcześniej nie podróżowali. Od kiedy stałem się diabłem będę żył wiecznie, więc musimy przynajmniej raz wybrać się w podróż po świecie.<br /> <br /> – Tak, to miły pomysł. Po tym wszystkim pojedziemy za granicę, ponieważ...<br /> <br /> Spojrzeliśmy na siebie.<br /> <br /> – Oboje nie mamy nawet jeszcze dwudziestu lat. Im dłużej żyjemy, tym większą ilością rzeczy będziemy się cieszyć.<br /> <br /> – Też o tym pomyślałem. Chcę być z tobą na zawsze, Rias.<br /> <br /> – Tak, razem ze wszystkimi będziemy żyć przez dziesiątki tysięcy lat.<br /> <br /> Po tym jak wyznaliśmy sobie nasze uczucia, nasze usta zetknęły się ze sobą.<br /> <br /> ……Przez moje ciało przebiegł mocniejszy ból niż dotąd, ale tym razem muszę to znieść do samego końca! …Cóż, ponownie będę się musiał poddać leczeniu Asi! Moje ciało naprawdę jest bezużyteczne! Koniecznie muszę to wyleczyć. Ale znów mam energię. Dostałem od Rias odwagę do walki. Obronimy cię Japonio! Teraz jesteśmy gotowi do walki z Trihexą!<br /> <br /> ===Część 5===<br /> Sprzymierzone siły mające walczyć z Trihexą, po cichu wzbiły się w niebo z plaży bezludnej wyspy. Nadprzyrodzone istoty używały swoich skrzydeł, zaś ludzcy specjaliści dosiadali uskrzydlonych shikigami&lt;ref&gt;Shikigami to to termin opisujący duchy przyzwane przez onmyouji. Shikigami są wykorzystywane do ochrony i usługiwania ich panom, podobnie do zachodniej koncepcji chowańca czarownicy. Legendy opisują wiele odmian shikigami, ale najpowszechniejszymi są zaczarowane, wycięte z papieru figurki, które tworzą iluzje innego, rzeczywistego obiektu. &lt;/ref&gt; lub youkai. Spojrzałem na wszystkie sprzymierzone siły. To był naprawdę spektakularny widok. Diabły, anioły, ludzie, wszyscy należący do różnych terytoriów, ras, z różnymi wartościami i z różnych kultur, zebrali się teraz razem w wspólnym celu. Najwięcej było youkai, których liczba znacznie przekraczała dziesięć tysięcy. Ochronić Japonię. Zatrzymać Trihexa. To był prosty i jasny cel. Hej, Rizevim, jesteś draniem który sprowadził na świat chaos. Ale czy kiedykolwiek spodziewałeś się, że zobaczysz scenę w której tak ściśle ze sobą współpracujemy? Spodziewałeś się, że będziemy chcieli skończyć zamieszanie? Naprawdę przepraszam, ale nie zawsze będziemy idiotami, którzy będą się z tobą cackać. Nie przegramy z takim złym draniem jak ty! Kiedy myślałem w ten sposób, ohydna atmosfera runęła na nas prosto z nieba. Zmrużyłem oczy aby lepiej widzieć i zobaczyłem w oddali niesamowicie mroczną chmurę. Nie, to nie była chmura. To była armia czarnych Smoków Zła! Była ich niezliczona ilość! Towarzyszyli im fałszywi Sekiryuuteie i postać Bestii Apokalipsy! …Na szczęście Japońskie Siły Samoobrony nie zostały zmobilizowane. Niebo oraz najważniejsi japońscy bogowie przeprowadzili negocjacje i uzgodnili, że to my zajmiemy się walką. Siły Samoobrony pozostawały w gotowości bojowej na linii wybrzeża. Jeśli przegramy, to włączą się do walki…. Ze wszystkich miejsc na świecie, Trihexa pojawił się właśnie w Japonii. Co się potem stanie…. Bitwa się zaczęła, kiedy wciąż się o to martwiłem.... Nie wiem kto pierwszy wrzasnął, ale stało się to sygnałem do walki:<br /> <br /> – Chrońcie kraj w którym żyjemyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br /> <br /> Wtedy wszyscy....<br /> <br /> – Uuuuuuuuuuuuooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooochhhhh!!<br /> <br /> Ryknęli i ruszyli na Trihexa! Pierwszymi, którzy starli się z niezliczoną ilością Smoków Zła, byli youkai.<br /> <br /> – Posmakujcie mojego ognia, Smoki Zła!<br /> <br /> W centrum hordy youkai znajdowała się Yasaka-san, która zmieniała się w olbrzymiego złotego lisa o dziewięciu ogonach! Płomienie którymi zionęła zmiotły naraz całą grupę Smoków Zła! Nie możemy z nimi przegrać!<br /> <br /> – Ruszajmy!<br /> <br /> – Tak!<br /> <br /> Xenovia i Irina były pierwszymi członkiniami DxD, które włączyły się do walki! Uwolniły ze swoich świętych mieczy fale, które uderzyły w Smoki Zła! Ich czarne cielska poleciały w dół, prosto do morza. Tak długo jak Xenovia parła do przodu, nie myślała o konsekwencjach i po prostu machała ostatecznymi technikami swojego Durandala i Excalibura. Jednak dzięki jej liczba Smoków Zła spadła w zastraszającym tempie.<br /> <br /> – Wy dwie, zastanówcie się nad swoim tempem, kiedy walczycie!<br /> <br /> Xenovi i Irinie towarzyszyła Siostra Griselda.<br /> <br /> – Nie zamierzam zostać w tyle!<br /> <br /> Kiba, trzymając w dłoni Grama, przyzwał Smoczych Rycerzy i razem z nimi pokonał wiele Smoków Zła. Wraz z Kibą i jego niszczycielskim Gramem w awangardzie, Smoczy Rycerze uzbrojeni w demoniczne mieczem wykazywali się właśnie swoimi szermierczymi zdolnościami.<br /> <br /> – Spalę Smoki Zła wraz z mieczem Yuuto-senpaia!<br /> <br /> Kibie partnerowała Koneko-chan, która byłą w trybie Shirone. Posłała kilka kasha w stronę Smoków Zła i wyeliminowała je.<br /> <br /> – Ara, zabawy ogniem to moja działka!<br /> <br /> Ravel też dołączyła do walki (tym razem w ogóle mnie nie posłuchała i podążyła za nami), rozpostarła szeroko swoje ogniste skrzydła i posłała w stronę wroga przerażający miotacz ognia. Jej współpraca z Koenko-chan może być opisana jako idealna. Kiba był awangardą, Koneko-chan odwodem, zaś Ravel idealnie do nich pasowała jako wsparcie.<br /> <br /> – Ise!<br /> <br /> – Zrozumiałem!<br /> <br /> Przyzwałem wiwerny, gdy usłyszałem jej sygnał. Rozpocząłem przygotowania do Szkarłatnego Smoka Zguby. Pozwoliłem wiwernom aby stopniowo przyczepiały się do ciała Rias i już wkrótce cała była okryta zbroją.<br /> <br /> [Wzmocnienie!!]<br /> <br /> Odgłos wzmocnienia rozniósł się echem i zdublował jej własną Moc Zniszczenia, a ona wtedy natychmiast wyeliminowała ponad pięćdziesiąt Smoków Zła jednym uderzeniem. Rias i ja zmiażdżyliśmy niezliczoną ilość Smoków Zła. Gdyby to były masowo produkowane Smoki Zła, to wtedy można by je wszystkie łatwo pokonać jednym ciosem Prawdziwej Królowej! Rossweisse-san rozpoczęła przygotowania do aktywacji bariery mającej powstrzymać Trihexa, o której rozmawialiśmy wcześniej. W jej dłoni pojawiły się setki magicznych kręgów, gdy rozpoczęła przygotowania do aktywowania bariery. Gdy były już skończone, Trihexa stanął w miejscu. Po innej stronie Gasper, który zmienił się w bestię, niósł na plecach Valerie i eliminował każdego Smoka Zła, który się do niego zbliżył.<br /> <br /> – Nie dotykajcie Valerie!<br /> <br /> – Ufufu, Gasper, jak przystojnie.<br /> <br /> Ara, naprawdę wygląda jak mężczyzna! Nawet jego głos był bardziej szorstki…zły Gasper w swoim trybie Balora jest bardzo straszny.<br /> <br /> – Spłoń na popiół!<br /> <br /> Saji też użył czarnych płomieni aby wyeliminować Smoki Zła.<br /> <br /> – Ha!<br /> <br /> Sona-zenkaichou manipulowała swoją dumną magią wody, gdy podrywała fale z powierzchni wody i swobodnie manipulowała morzem. Morska woda stała się wielkim wężem, który owinął się wokół Smoków Zła a następnie zaciągnął je w głębiny. Smoki Zła, które zmierzały w stronę Sony-zenkaichou, zostały wyeliminowane przez Shinrę-zenfukukaichou. Pozostali członkowie Parostwa Sitri wspierali się i współpracowali ze sobą, jak idealna drużyna. Parostwo Seekvairy Agares-san, które znajdowało się w pobliżu, działało w podobny sposób. Następna była Akeno-san, która wraz ze swoją kuzynką Suzaku-san, unosiła się w powietrzu. Suzaku-san siedziała na grzbiecie swojego shikigami, wielkiego szkarłatnego ptaka.<br /> <br /> – Akeno!<br /> <br /> – Tak, Suzaku-anesama!<br /> <br /> Suzaku-san stworzyła wielką kulę ognia, która stopniowo przybrała kształt ognistego ptaka! To nie był feniks, tylko święta bestia Klanu Himejima, Suzaku&lt;ref&gt;Suzaku, zwany też Szkarłatnym Ptakiem, postać z mitologii chińskiej, ptak drapieżny koloru czerwonego, jeden z czterech Strażników Nieba. W późniejszych czasach utożsamiany z bażantem i feniksem. Symbolizował południe, cesarzową, lato, ogień, suszę i żeński pierwiastek yin. &lt;/ref&gt;! Była ona przekazywana z pokolenia na pokolenia, każdej następnej głowie rodziny, wraz z imieniem. Akeno-san przyzwała swoje Święte Smocze Błyskawice. Święta Bestia Suzaku i Święta Smocza Błyskawica, które zostały przyzwane, ruszyły w stronę armii Smoków Zła! Obie kuzynki zaatakowały razem z pełnią mocy. Jednak wróg pozwolił w końcu, aby fałszywi Sekiryuuteie włączyli się do walki. Zaatakowali Smoczym Strzałem, który był taki sam jak mój i zabił wielu youkai! Fałszywi Sekiryuuteie zgrupowali się razem, tak że mieliśmy do czynienia z wieloma z nich na raz. Cholera! Jak bardzo potraficie nas przyprzeć do muru! Kiedy pędziłem przed siebie, aby ich zaatakować, nagle ogarnęła nas olśniewająca złota aura, która była delikatna. W jednej chwili ranne youkai zostały natychmiast uleczone. Nawet tym spośród nas, którzy otrzymali śmiertelne ciosy...nic się nie stało. Rozejrzałem się w poszukiwaniu źródła aury i zobaczyłem Asię, która emanowała wspaniałym, złotym światłem. Aura która ją owinęła, przyjęła kształt zbroi. Zmierzch Świętej Miłości, podgatunek Łamacza Ładu Asi. Moc którą osiągnęła przez bycie delikatną bardziej, niż ktokolwiek inny. To było wypełnione większą miłością, niż jakikolwiek inny Boski Dar, to było pole ochronne.... Aura przypominając Fafnira, emanowała też zza pleców Asi.<br /> <br /> – Nie musicie się martwić! Uleczę rany was wszystkich! Więc proszę, dajcie z siebie wszystko podczas walki!<br /> <br /> Głos Asi był pełen odwagi! Naprawdę bym chciał, aby tou-san i kaa-san to usłyszeli! Wasza córka jest gotowa pokazać swoją odwagę! Bitwa robiła postępy, kiedy nagle pewien mężczyzna wzleciał do góry! To przywódca DxD, Dulio Gesualdo! Dulio rozłożył swoich dziesięć, pierzastych skrzydeł i natychmiast zwiększył swoją świętą energię!<br /> <br /> – Dobrze się wszyscy spisujecie, więc jak przywódca też muszę dać dobry pokaz!<br /> <br /> Jego aura rosła i rosła; święte światło którym emanował Dulio, pokryło całe niebo!<br /> <br /> – Łamacz Ładu!<br /> <br /> Wraz z tym okrzykiem, jego aura gwałtownie wzrosła, a niebo w tym samym czasie zostało oświetlone! Z dziesięciu Skrzydeł Dulia zrobiło się dwanaście, podobnych do tych, które mają serafini i lśniły złotym światłem. Miał też cztery aureole nad głową. Dulio ruszył naprzód z rozpostartymi ramionami! Wszystkie Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie przed nim zostały uwięzione przez setki bąbelków, które nagle się zmieniły! Intensywnie wirujące płomienie pojawiły się wraz z gwałtownym huraganem, mroźnym powietrzem, które wszystko zamroziło i błyskawicami, które były niczym gniew boży; ogromna różnorodność zjawisk naturalnych wystąpiła wraz z bąbelkami! Dulio dalej robił coraz więcej bąbelków, dopóki nie była nimi wypełniona cała część nieba. Smoki Zła oraz fałszywi Sekiryuuteie zostali uwięzieni w środku i stanęli przeciwko niespotykanym atakom. Początkowo tysiące Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei ucierpiało na skutek ataku Dulia, kiedy były uwięzione wewnątrz bąbelków! Ale obszar działania wciąż się rozszerzał! A to dlatego, że produkcja bąbelków trwała i trwała! Dulio wyciągnął szyję.<br /> <br /> – Oto Nieunikniona Kara Tęczy Świętych Aniołów, Lśniąca Gwiazda Końca, Łamacz Ładu Apogeum Burzy. Te bąbelki są innego sortu niż tamte, które powstrzymywały przed walką, gdyż zsyłają różne rodzaje boskiej kary! Przepraszam że nazwa jest taka długa! Nie wiem dlaczego ciągle wychodzą mi takie długie nazwy! – oznajmił odważnie.<br /> <br /> W rzeczy samej to skandalicznie długa nazwa! Tak jest z włoskim językiem? Ale mimo wszystko ma niesamowity efekt! Najwyższej klasy Longinus Dulia mógł zmienić pogodę i klimat na świecie wtedy, kiedy tylko chciał… Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie zostali łatwo zlikwidowani, więc jednak mówił nam prawdę! Ten Łamacz Ładu po skorygowaniu jego mocy całkowicie unicestwił wszystkich wrogów w pobliżu, ale gdyby nie był kontrolowany, to zdecydowanie mógłby wyprodukować tyle bąbelków, że bez trudu mogłyby pokryć całą Japonię, albo może nawet…. To też był podgatunek Łamacza Ładu, który nabył potem. To naprawdę pasuje do Dulia! Ach, nasz przywódca naprawdę jest zdolny! Dzięki sile bojowej Dulia oraz naszych sojuszników z różnych ras, masowo produkowane Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie, którzy otaczali Trihexa, byli eksterminowani z szaleńczą prędkością! Aby zatrzymać działanie Świętego Graala, zaczęliśmy zbliżać się do Trihexa. Kiedy już prawie byliśmy na miejscu....<br /> <br /> – Imponująca walka, ale dalej jesteście zbyt naiwni.<br /> <br /> Na głowie Trihexa stał młodzieniec o brązowej karnacji, ubrany w szatę. Apophis. Święty Graal w jego ręku emanował jasnym światłem i oświetlał wszystko dookoła. Po tym jak zgasło, masowo produkowane Smoki Zła i fałszywi Sekiryuutei znów się pojawili dookoła Trihexa! Niebo znów pokryło się czarnymi chmurami. Wszyscy byli oszołomieni.<br /> <br /> – ……Jak to możliwe?<br /> <br /> – …To jakieś oszustwo, przecież nie… Te wszystkie Smoki Zła…!<br /> <br /> …To było irytujące, że po tym jak wykończyliśmy tyle Smoków Zła, tak łatwo je wskrzeszono! Nie tylko o to chodziło, Trihexa też zaczął się ruszać....! Otworzył szeroko paszczę i plunął olbrzymią kulą ognia! Ci którzy stanęli na jej drodze zostali przez nią pochłonięci, zanim byli w stanie cokolwiek zrobić. Nic po nich nie zostało... Potem popędziła w stronę niezamieszkanej wyspy.... Niemal natychmiast rozległa się eksplozja i uderzyła w nas fala uderzeniowa, a cała wyspa została zniszczona. Jedna kula ognia całkowicie zmiotła z powierzchni ziemi małą wyspę... Gdyby uderzyła w nas, doznalibyśmy strasznych ran.<br /> <br /> – Atakować potwora!<br /> <br /> Nie wiem kto wydał ten rozkaz, ale wszyscy zaczęli atakować Trihexa. Jednak nasze ataki tylko trochę go zadrapały, ale nie wyrządziły żadnych poważnych uszkodzeń. Nawet jeśli odniósł rany, to natychmiast zostały uleczony, zupełnie jakby nic się nie stało. Ja też użyłem Szkarłatnego Podmuchu i Masywnego Uderzenia…jednak zadane przeze mnie rany natychmiast zostały uleczone. …Rozumiem, nic dziwnego że te wszystkie frakcja miały trudności w walce z Trihexą! Zupełnie jakby pokonanie jej było niemożliwe! Nawet gdybym użył Niszczyciela Longinusa…to zadałoby mu to tylko tymczasowe uszkodzenia. Uleczyłby je w mgnieniu oka! Nie wiedzieliśmy nawet co robić w tej sytuacji! Był też otoczony mnóstwem masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei! Kiedy nasze siły bojowe się osłabiły, nie było wiadomo jak długo jeszcze wytrzymamy, aż zostaniemy pokonani!<br /> <br /> – Haaaaaaachhh!<br /> <br /> Xenovia zaatakowała Krzyżowym Kryzysem… Jednak rana na ciele Trihexa mające kształt krzyża natychmiast została wyleczona.<br /> <br /> – Oryaach!<br /> <br /> Dulio też użył Łamacza Ładu, aby wyprodukować bąbelki, ale nie były na tyle duże, aby pomieścić Trihexa…. Ale w połowie słychać było pękanie.<br /> <br /> – …To pierwszy raz kiedy pękły. Trihexa jest tak silny, że nawet mój Łamacz Ładu nie może go pokonać.<br /> <br /> Nawet Dulio nie potrafił uśmiechać się wymuszenie. Trihexa dalej posuwał się do przodu. Wszyscy dalej kontynuowali ataki.<br /> <br /> – …Jeśli dalej tak będzie, Trihexa dotrze do Japonii! – krzyknął ktoś rozpaczliwie.<br /> <br /> W tym czasie.... Rozległ o się głośnie „bum” i ryk. Trihexa, który latał w powietrzu, zwolnił. Ogromna święta aura natychmiast się zbliżyła i rosła niczym słup światła, który następnie ruszył w stronę Apophisa, który natychmiast uciekł z miejsca, w którym się znajdował…. Wszyscy byliśmy zaskoczeni tym nagłym zjawiskiem. Osoba która zaatakowała tym filarem światła i natychmiast zatrzymała Trihexa, pojawiła się przed naszymi oczami.<br /> <br /> – Co jest, wystarczy ze musicie się zmierzyć z czymś takim, żebyście mówili takie zniechęcające rzeczy?<br /> <br /> – Fufu, nie ma mowy. Przedstawienie zaczyna się dopiero teraz, prawda Hyoudou Isseiu?<br /> <br /> Po niebie latał mężczyzna w czarnym płaszczu, Crom Cruach oraz posiadacz Świętej Włóczni, Cao Cao!<br /> <br /> – …Crom Cruach! Nawet ty przyszedłeś, Cao Cao!<br /> <br /> Nie spodziewałem się, że ta dwójka pojawi się w tak krytycznym momencie! Crom Cruach ścisnął dłonią pięść.<br /> <br /> – Muszę się odwdzięczyć za dobroć Tannina. Więc będę miał kłopoty, jeśli zginiesz ty, lub Vali Lucyfer.<br /> <br /> Po tych słowach Crom Cruach zmienił swoją prawą rękę w smoczy pazur i zebrał w nim szalone ilości aury. Wraz z jego dzikim ciosem, tysiące Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów zostało zniszczonych! Cao Cao także użył swojego Łamacza Ładu, za jego plecami pojawił się pierścień światła, a on stał na czubku kuli, za pomocą której latał w powietrze. Jednym uderzeniem Świętej Włóczni pozbył się dużej grupy Smoków Zła! Crom Cruach wzleciał patrząc na mnie, a Cao Cao oparł włócznie na swoim ramieniu, po tym jak obaj odezwali się do mnie jednocześnie:<br /> <br /> – Jeszcze nie skończyłem opieki nad wami, więc przybyłem pomóc.<br /> <br /> – Ja jestem tym, który pokona cię w pojedynku, więc będę zakłopotany, jeśli zginiesz.<br /> <br /> …… Cholera! Jestem tak poruszony, że nie mogę się nawet powstrzymać! Przeciwnicy, którzy kiedyś przysporzyli nam tylu kłopotów, teraz przyszli nam pomóc! To naprawdę poruszające! Jednak nie tylko oni przybyli nam z odsieczą!<br /> <br /> – Patrzcie tam! – ktoś krzyknął.<br /> <br /> Kiedy spojrzałem w górę, zobaczyłem olbrzymiego, wschodniego smoka, który latał w powietrzu. Rozpoznałem go, to jeden z Pięciu Wielkich Smoczych Królów, Yu-Long! ja jego grzbiecie siedziała znajoma, drobna postać!<br /> <br /> – Nie ładnie zapominać o starszych.<br /> <br /> – Staruszek Wukong z pierwszego pokolenia!<br /> <br /> Staruszek wskoczył na swoją chmurkę Kinto-Un, zaciskajac dłoń na kiju Nyoi-Bo i poleciał przed siebie. Nagle wydłużył swój kij i zmiótł Smoki Zła!<br /> <br /> – Aż dotąd nie brałem udziału w walce. Cóż, wykorzystam tą okazję i zrobię coś dobrego.<br /> <br /> Wraz ze wsparciem staruszka, inni ludzie zaczęli zeskakiwać z grzbietu Yu-Longa!<br /> <br /> – To doprawdy zbyt wiele. Naprawdę nie mogę sobie z tym dać rady w tym wieku.<br /> <br /> – Racja, ten głupiec Wukong, ściągnął nas tutaj, mimo że od dawna jesteśmy na emeryturze.<br /> <br /> Gruby staruszek z głową świni i brodaty, stary mnich z naszyjnikiem zrobionych z czaszek. Obaj narzekali, gdy lecieli w powietrzu. Świnio-głowy staruszek wypluł z ust wielką kulę ognia, kiedy brodaty staruszek używał morskiej wody do tworzenia różnych bestii! Duża grupa Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei została przez nich pokonana! Widząc to, staruszek pierwszego pokolenia uśmiechnął się.<br /> <br /> – Nie bądźcie tacy, Wujing, Bajie. Powiedzcie no jeszcze raz, jacy staruszkowie narzekają, że nie mogą przegrać z tymi młodzieńcami?<br /> <br /> Zaraz! Zrozumiałem wszystko, kiedy wymówił te słowa! Świno-głowy staruszek i brodaty staruszek to pierwsze pokolenie Zhu Bajie, Obmywacza Ołtarzy oraz pierwsze pokolenie Sha Wujing&lt;ref&gt;Zhu Bajie i Sha Wujing to postacie z „Podróży na Zachód”.&lt;/ref&gt;, Złotego Mocnego Arahanta &lt;ref&gt;Arahant to synonim buddy, często pojawiający się w Kanonie palijskim jako jedno z dziesięciu określeń oświeconego.&lt;/ref&gt;. Więc to oni! Przybyła grupa naprawdę niesamowitych ludzi! Nigdy bym się nie spodziewał, że zobaczę tutaj ludzi z „Podróży na Zachód”! Cała ich trójka zsynchronizowała swoje ruchy i zachowywała się jak idealna drużyna, gdyż pokonali Smoki Zła i fałszywych Sekiryuutei w jednej chwili! Zaczęli też atakować Trihexa! Naprawdę byli energiczni! Podążając za działaniami tej trójki, Yu-Long zionął ogniem, po czym odezwał się:<br /> <br /> – Więc to że nie chcieliście sobie poszaleć naprawdę było kłamstwem!<br /> <br /> – Zamknij się, ty bezużyteczny smoku!<br /> <br /> Połączenie nieformalnego, młodego Smoczego Króla oraz Zhu Bajie i Sha Wujinga z pierwszego pokolenia, było doprawdy zaskakujące.<br /> <br /> – Hej, tym razem nawet książę tu przybył. Powinieneś ciężej pracować Yu-Long, nie sądzisz?<br /> <br /> Patrząc w kierunku, w którym spojrzał Sun Wukong, można było zobaczyć chłopca w szatach, które przypominały lotos, unoszącego się w powietrzu. Stał na kole, które pluło płomieniami, podczas gdy trzymał w dłoni długą, płonącą włócznię. Chłopiec uwolnił świętą aurę, gdy wolno mówił do trójki staruszków oraz Yu-Longa:<br /> <br /> – Wukong, Wujing, Bajie, Yu-Long, musicie wiedzieć, kiedy skończyć z żartami. Świat stoi obecnie w obliczu kryzysu. Teraz pokażcie, jak sobie zapracowaliście na swoje zaszczyty.<br /> <br /> Słowa tego chłopca sprawiły, że cała trójka staruszków ruszyła do walki, nie skarżąc się już na nic. Cao Cao użył swojej Świętej Włóczni aby wyeliminować Smoki Zła, <br /> <br /> – …Przyszli uczniowie Księcia Nezha, a nwet Xuanzanga&lt;ref&gt;Patrz, przypisy do opowiadania „Wilczy emblemat”&lt;/ref&gt;, więc główne siły Góry Meru już tu przybyły, co znaczy że Indra też wziął sprawę na poważnie.<br /> <br /> To był…legendarny książę Nezha! To naprawdę było jak sen. W ogóle nie mogłem w to uwierzyć! Nie potrafiłem ukryć podekscytowania! Ale nawet jeśli będą eliminować Smoki Zła i fałszywych Sekiryuutei, to ich liczba będzie wzrastać!<br /> <br /> – Uch! Jest ich coraz więcej! – powiedział ktoś.<br /> <br /> Miał rację, gdyż nadciągała fala za falą. Pojawiły się nawet Smoki Zła, które były podobne do Grendela i Ladona! Wiem że Grendel był produkowany masowo, ale pojęcia nie miałem, że Ladon też! Jednak strumień posiłków płynął także do nas! Smoki Zła podobne do Grendela, które pojawiły się przed nami, zostały natychmiast strącone do morza przez kogoś, kto miał na sobie lwią zbroję....<br /> <br /> – Nareszcie się pojawiłem, przepraszam za spóźnienie.<br /> <br /> To był Sairaorg-san i jego parostwo.<br /> <br /> – Sairaorg-san!<br /> <br /> Kiedy cieszyłem się z przybycia spadkobiercy Domu Wielkiego Króla, pojawił się niesamowicie i niedorzecznie silny szermierz; bez wysiłku poćwiartował Smoki Zła podobne do Ladon, wraz z stworzonymi przez nie barierami. To był mężczyzna, który unosił się w powietrzu za pomocą magii i mógł być opisany jako góra mięśni; w dłoni trzymał święty miecz, podobny do Durandala, którym przerąbał się przez tłum Smoków Zła. Nawet jego kopniak wystarczył, aby posłać Smoka Zła wysoko w powietrze! Moje oczy spotkały się z nim. Miał pomarszczona twarz i masę muskułów....<br /> <br /> – Zastanawiałem się kto to…czyżby ten dzieciak Sekiryuutei.<br /> <br /> Tą osobą był ktoś, kto jakiś czas temu wywołał rebelię wojowników Kościoła, kościelny dostojnik, który przybył do Japonii wraz z wojownikami, jego eminencja Vasco Strada.<br /> <br /> – Jego eminencja Strada! Nawet ty przybyłeś?<br /> <br /> Byłem niesamowicie zaskoczony! Zaskoczyła mnie obecność ludzi z „Podróży na Zachód”, ale nigdy bym się nie spodziewałem, że nawet ten staruszek przybędzie! Jego eminencja Strada roześmiał się radośnie.<br /> <br /> – Fufufu, w obliczu światowego kryzysu młodziaki narażają swoje życie na pierwszej linii walki, więc jeśli też nie zmuszę moich starych kości do walki, gdy ważą się losy świata, to wtedy nie będę mógł spotkać się z moim Bogiem. Nawet jeśli jestem na emeryturze, to pozwólcie mi wrócić do walki, gdy świat jest zagrożony.<br /> <br /> Po powiedzeniu tego, jego eminencja Strada zamachnął się kopią Durandala i rozpłatał na pół Smoka Zła, który przypominał Grendela. Wojownicy Kościoła których przyprowadził, lecąc w powietrzu, starli się za Smokami Zła, które też latały! Doprawdy! Te posiłki naprawdę mnie zaskoczyły! Popłynęły nawet łzy radości! W tym czasie Rossweisse-san, która miała przygotować barierę, przybrała udręczony wyraz twarzy.<br /> <br /> – …Przygotowanie są już zakończone, ale musimy zmniejszyć dystans od Trihexy, aby to zadziałało, więc trzeba myśleć w ten sposób…. Obawiam się też postępowania Apophisa.<br /> <br /> Rozumiem, więc taka jest sytuacja! Było pewne że Apophis, który stoi na głowie Trihexa, utrudni aktywację bariery! Ale najpierw musi się zbliżyć do Trihexy, aby to zadziałało. Podleciałem do Rossweisse-san, wraz z Cao Cao.<br /> <br /> – Ja oczyszczę drogę, liczcie na moich specjalnych umiejętnościach – powiedział, po czym zakręcił Świętą Włócznią i zaczął recytować zaklęcie. – O włócznio. Prawdziwa Święta Włócznio, która przebiłaś ciało Boga. Pochłoń ambicje Króla Dominacji śpiącej wewnątrz mnie i przebij się przez lukę błogosławieństwa i zniszczenia. Ty ogłoś wolę i zmień się w blask. <br /> <br /> Pierścień światła za plecami Cao Cao świecił jeszcze bardziej, a aura objęła Świętą Włócznię i wzrosła aż do swoich limitów. Dla nas, diabłów, sam widok takiego światła wystarczył, aby nasza skóra bolała, jak gdyby płonęła. Czułem to nawet przez moją zbroję, więc zdecydowanie była to bardzo potężna, święta aura.<br /> <br /> – Pierwotna Idea! – Cao Cao wypowiedział ostatnią część zaklęcia.<br /> <br /> Włócznia emanowała olśniewającym blaskiem i świętymi falami, gdy została pobłogosławiona. Święte fale uwolnione z włóczni rozeszły się po całym niebie. W jednej chwili Smoki Zła zdawały się bać czegoś niewidzialnego dla nich i uciekły jak najdalej od Trihexa. Apophis, który stał na głowie, także tego doznał, Święty Graal wypadł w jego dłoni, gdy zawył z bólu.<br /> <br /> – …T-to jest autorytet…biblijnego Boga! …Jeśli dalej tak będzie…mogę stracić przytomność…!<br /> <br /> Apophis uciekł z głowy Trihexa! Niesamowite! Wprawdzie nie zrozumiałem, ale czy była to moc, która mogła odepchnąć zło? Ja też słyszałem o Pierwotnej Idei Świętej Włóczni. Efekt jest wzorowany na woli biblijnego Boga, która mieszkała w Świętej Włóczni…. Tym razem była to moc, która odepchnęła wielką liczbę Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei i wywołała ból u Apohisa…?<br /> <br /> – …Wygląda na to, że tym razem wola tej włóczni odpowiedziała mi. Teraz twoja kolej.<br /> <br /> Rias i Rossweisse-san spojrzały na siebie i skinęły głowami. Rossweisse-san skróciła dystans dzielący ją od Trihexa. Wtedy stworzyła gigantyczny, magiczny krąg, który rozszerzył się tak bardzo, że mógł okryć całe to miejsce.<br /> <br /> – Zatrzymam Trihexa! – wrzasnęła.<br /> <br /> Po tym jak Rossweisse-san dotknęła ręką magicznego kręgu i aktywowała barierę, w następnej chwili nieznane pole energetyczne objęło całe miejsce. Wokół ciała Trihexa pojawiło się mnóstwo barier zrobionych z magicznych kręgów, które całkowicie go pokryły. Bestia Apokalipsy zawyła z bólu, ale magiczne kręgi z bariery rozwijały się jeden za drugim, a Trihexa został uwięziony pod kilkoma warstwami. Nareszcie.... Wszyscy potwierdziliśmy, że Trihexa został sparaliżowany.<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Trihexa nie rusza się!<br /> <br /> – UDAŁO SIĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘ! – wrzasnęli wszyscy!<br /> <br /> Sparaliżowanie Trihexy wszystkich ucieszyło! Jednak bitwa dalej trwała! Jeśli nie zatrzymamy Świętego Graala, masowo produkowane Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteia dalej będą się ruszać. Bariera była w stanie powstrzymać Trihexa! Teraz trzeba uważać na jego ruchy, pozbyć się wszystkich Smoków Zła i dać tej dwójce Święty Graal. I said to Gasper and Valerie<br /> <br /> – Gasper, Valerie, pozostawiam Świętego Graala wam!<br /> <br /> – Zrozumiałem, zdecydowanie powstrzymam Świętego Graala!<br /> <br /> – Ufufu, dajmy więc z siebie wszystko. Wy też nie pozostawajcie w tyle.<br /> <br /> Gasper i Valerie polecieli w stronę smoczej głowy Trihexy, aby zatrzymać Świętego Graala, który był na jej czubku. Reszta należy do nich. Cóż, sądzę że zajmę się moją walką. Zobaczyłem że Apophis oddalił się od głowy Trihexa. Wylądował na kolejnej niezamieszkanej wyspie, która znajdowała się w pobliżu. Smoki Zła podobne do Grendela i Ladona wciąż się mnożyły w dużym tempie. W porównaniu do masowo produkowanych Smoków Zła, ich zdolności były lepsze i byli też od nich nieporównywalnie silniejsi. Jednak Apophis był o wiele bardziej niebezpieczny od nich! Po zebraniu determinacji do walki z Apophisem, poleciałem w stronę wyspy, na której wylądował...<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_Żywot:_Lew_Baela_Wielkiego_Króla._~Wielki_Król~|Lwa Baela]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Determinacja|Podrozdziału Determinacja]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot_2:_Dru%C5%BCyna_DxD_Atakuje!&diff=507295 2016-12-01T00:07:49Z

<p>95.108.35.236: /* Część 2 */</p> <hr /> <div>==Żywot 2: Drużyna DxD Atakuje!==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> W moim pokoju w szpitalu, ja, Hyoudou Issei, przebieram się w mundurek Akademii Kuou, który zwykle noszę. W końcu może być on uważany za mój codzienny strój. Wprawdzie mam też taki ubiór, który został przygotowany specjalnie dla Drużyny DxD, ale wolę nosić mój szkolny mundurek, kiedy jestem z całą moją grupą. Moja kondycja fizyczna…nie jest taka zła. Poza tym, że czuję ból, kiedy próbuję o ''tym'' mówić, albo myśleć, to wszystko jest tak jak zwykle. Ddraig też powiedział, że dalej jestem pod wpływem skutków Smoczej Deifikacji, ale mój Boski Dar może funkcjonować normalnie. Łamacz Ładu i Prawdziwa Królowa też działa bez zarzutu. Używanie wiwern i Przeniknięcia też jest w porządku. Nawet z Niszczyciela Longinusa mogę korzystać. …Innymi słowy tylko Smocza Deifikacja, Diaboliczny Smok, są nieosiągalne. Do tego, jeśli ponownie z tego skorzystam, to mogę umrzeć. Skoro mogę korzystać z Niszczyciela Longinusa, to powinno mi to wystarczyć. Ja też mogę walczyć. Jednak lekarz, rodzice i towarzysze kazali mi odpoczywać i regenerować się. Dopóki wpływ Smoczej Deifikacji nie ustąpi, a moje objawy nie złagodnieją, nie mogę brać udziału w walce. …Tak w każdym razie powiedzieli. Jednak cały świat przeżywa kryzys i nawet Rias oraz Asia ruszyły do walki, więc jak niby mam leżeć w łóżku i spać? Czułem się też winny tego, że nie mogłem dołączyć do bitwy na Północy. W tym samym czasie w telewizji można było zobaczyć wywiady z ewakuowanymi dziećmi.<br /> <br /> – Hej dzieciaki, co się z nami stanie, jeśli te potwory dotrą też do Zaświatów?<br /> <br /> Słysząc pytanie onee-san, dzieci uśmiechały się i odpowiadały bez cienia strachu:<br /> <br /> – Nie ma się czego bać! Oppai Smok je pokona!<br /> <br /> – Lew-san też! Zdecydowanie pokonają te złe czarne smoki we wspaniały sposób!<br /> <br /> – W takim czasie nawet Mroczny Rycerz Kieł połączy swoje siły z Oppai Smokiem i wtedy zdecydowanie pokonają te potwory!<br /> <br /> – Ja myślę że Księżniczka Przełączenia też wszystkim pomoże. Jej promienie są niesamowite.<br /> <br /> – Aniołł-oniisan też jest bardzo silny. Musi taki być, skoro jest przyjacielem Oppai Smoka.<br /> <br /> – Tyłkowy Smok jest najsilniejszy! W telewizji powiedzieli, że jest rywalem Oppai Smoka. Samo oglądanie Czerwonego Oppai Smoka i Białego Tyłkowego Smoka to pokaże. Dzięki temu nie musimy się bać.<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Dzieci w ogóle się nie boją. Widząc to nie mogłem się nie cieszyć. Drużyna DxD stała się sławna w całych Zaświatach i członkowie grupy są dobrze znani dzieciom. Wszyscy wierzą że połączymy siły, aby walczyć razem z wrogami. Mimo że sytuacja jest jaka jest, to dzieci wierzą, że zawsze wygramy. Nieważne czy chodziło o kryzys z olbrzymimi potworami, bitwę w kraju wampirów, walkę o Akademię Auros, czy bitwę w Niebie, to wierzą że będziemy w stanie pokonać złych drani. …Mieliśmy też porażki, nie, wręcz klęski. Wprawdzie odnieśliśmy wiele zwycięstw, to były też rzeczy, których nie byliśmy w stanie chronić. Słyszałem też krytykę wobec nas.... Ale nawet pomimo tego, tak długo jak ufała mi jedna osoba, nie, było w porządku nawet jeśli nikt mi nie wierzył. Tak długo jak była nadzieja na ratowanie ludzi, tak długo będę pomagał. Argh, już od słuchania własnego imienia, skręcało mnie z bólu…. Jednak można to uznać za szczęście w nieszczęściu, którego nie mogłem wytrzymać.<br /> <br /> W każdym razie obecnie mamy sytuację, w której Trihexa rozdzielił swoje cielsko i ruszył w stronę Japonii. Jenak już przedtem zapytałem Rias o specjalne okoliczności. Początkowo je zatajono, aby pozwolić mi odpoczywać. Jednak skoro jestem w szpitalu, to nawet jeśli tego nie chcę, dotarły do mnie wieści o ataku Trihexa na świat ludzi. Poza tym wiadomości są na wszystkich stronach gazet i w programach informacyjnych Zaświatów. Pielęgniarki i pacjenci też w kółko mówili tylko o tym, więc kwestią czasu było, kiedy sam się o tym dowiem. Z tego powodu mogłem to po prostu usłyszeć bezpośrednio od mojej własnej grupy, więc pozwoliłem Rias, aby przekazała mi wieści na temat zbliżenia się Trihexy do Japonii. Po tym jak wszystkiego wysłuchałem i zrozumiałem, Rias próbowała mnie przekonać:<br /> <br /> – Mam nadzieję że zostaniesz tu i wypoczniesz.<br /> <br /> Nie tylko Rias starała się mnie przekonać, ale też Asia…. Ale od kiedy usłyszałem te wieści, nie mogę po prostu leżeć i nic nie robić. Na szczęście moi rodzice nie przebywali w Japonii, skoro zostali przeniesieni do tego szpitala. Ophis, która wypoczywała w domu, została potajemnie zabrana do piwnicy w zamku Rodziny Gremory. Lilith oraz przyjaciółka Kiby, Tosca, także zostały tam zabrane przez Azazela-sensei. Całe Domostwo jest więc bezpieczne, ale w Japonii dalej jest moja babcia i przyjaciele…Matsuda, Motohama, Kiryuu, moi koledzy z klasy, Kunou i inne osoby które poznałem w Kioto oraz wielu przyjaciół i znajomych, którzy tam żyją. Nie mogę ich zostawić, po prostu nie mogę! To kraj w którym się urodziłem i wychowałem! Jestem Japończykiem. Nieważne że część mojego ciała jest smocza lub diabelska, moje serce i dusza są japońskie! Zdecydowanie chcę obronić moją ojczyznę! Dlatego muszę iść! Jest wiele rzeczy, które wciąż muszę zrobić w Japonii. Zdecydowanie skończę liceum. Dołączę do społeczeństwa wraz z Akademią Kuou oraz Asią, Xenovią, Iriną, Kibą, Sajim, Matsudą, Motohamą, Kiryuu i wszystkimi innymi! Rias, Akeno-san i Sona-zenkaichou wkrótce skończą szkołę. Chcę być taki jak zawsze i iść do szkoły ze wszystkimi! Skończyłem się ubierać i wyszedłem z pokoju. Niektórzy z moich towarzyszy powinni być w szpitalu. Chcę iść razem z nimi. Muszę z nimi iść! Gdy wyszedłem z pokoju, zobaczyłem że ktoś na mnie czekał, opierając się o ścianę. To był Vali. Jego niespodziewana obecność zaskoczyła mnie trochę… Vali parsknął śmiechem na mój widok.<br /> <br /> – Fu, chciałem spojrzeć na twoją twarz, zanim pójdę, ale wygląda na to, że jesteś już ubrany. Zaczekam na ciebie tam. Idziesz z nami, prawda?<br /> <br /> – Och, oczywiście – odparłem.<br /> <br /> Słysząc moją odpowiedź, Vali roześmiał się odważnie…ale jego wzrok ominął mnie i powędrował w głąb korytarza. Też tam spojrzałem i zobaczyłem moich rodziców. Kaa-san trzymała kosz z owocami, a tou-san mangę. Przynieśli je pewnie dla mnie. Kiedy mnie zobaczyli, ich twarze wyrażały zaskoczenie, wymieszane z gniewem i smutkiem.<br /> <br /> – Tou-san, kaa-san, mam coś do zrobienia, więc muszę iść – powiedziałem do nich.<br /> <br /> Kaa-san zmusiła się do uśmiechu.<br /> <br /> – …Zdecydowanie musisz wrócić przed obiadem, dobrze? – powiedziała.<br /> <br /> – ……Oczywiście!<br /> <br /> To była kiepska odpowiedź. Zdecydowanie planuję wrócić, ale nie wiem czy akurat na obiad…. Jeśli sprawy nie pójdą dobrze, to walka może trwać nawet kilka dni…. Z kieszeni na piersi kaa-san wyjęła stary amulet, który włożyła mi do dłoni.<br /> <br /> – To amulet ochronny. Nie chcę go stracić, więc dobrze się nim opiekuj. Nie ważne co się stanie, ochronię cię przed złymi ludźmi.<br /> <br /> – Ach, tak. Dziękuję.<br /> <br /> Wprawdzie nie wiem czy to zadziała, czy też nie, to będzie na mnie działał szczęśliwy urok kaa-san. Nagle tou-san spojrzał na Valiego.<br /> <br /> – Jesteś…przyjacielem Iseia, prawda? Już chyba wcześnie nas odwiedzałeś, czy tak?<br /> <br /> Vali był zaskoczony, kiedy usłyszał te słowa. Zgadza się, Vali czasami przychodził do Rezydencji Hyoudou… Więc tou-san zobaczył go i zapamiętał.<br /> <br /> – …Widział mnie pan tylko kilka razy, ale pomimo tego zapamiętał…?<br /> <br /> Słysząc odpowiedź Valiego, tou-san roześmiał się.<br /> <br /> – To chyba jasne. Skoro jesteś przyjacielem mojego syna, to nie mogłem cię zapomnieć. Dziękuję ci za opiekę nad moim synem.<br /> <br /> – Tak, ja też dobrze zapamiętałam twoje srebrne włosy – dodała kaa-san.<br /> <br /> Vali zachowywał się dziwnie, gdyż nie planował się przedstawiać. Właściwie wyglądał na zawstydzonego.<br /> <br /> – Jakby to powiedzieć…lepiej pasowałoby określenie rywal…<br /> <br /> Rywal. Tou-san wyglądał nawet na szczęśliwszego, gdy to usłyszał.<br /> <br /> – Rywal…rozumiem! Zdecydowanie jesteś jego przyjacielem!<br /> <br /> Kaa-san też wyglądała na szczęśliwszą.<br /> <br /> – No no! Taki przystojniak jest przyjacielem mojego syna! Jeśli wziąć pod uwagę Kibę-kun, to niespodziewanie mój Ise ma za przyjaciół naprawdę przystojnych chłopaków!<br /> <br /> Niespodziewanie huh…. C-cóż, od bardzo dawna przyjaźnię się z Matsudą i Motohamą, więc mam tylko takich kumpli. W rzeczywistość mam zaskakująco wielką ilość takich przyjaciół. Jednak Vali pokręcił głową.<br /> <br /> – To nie tak jak myślicie. Naprawdę chcę go pokonać. Szczerze powiedziawszy to planowałem was nawet zabić, aby rozzłościć go i zamienić w mściciela.<br /> <br /> Co?! …Byłem zaskoczony tym nagłym wyznaniem. W-wiesz że o tego typu rzeczach lepiej nawet nie wspominać? Chodzi o czasy, kiedy po raz pierwszy walczyłem z Valim, podczas rokowań pokojowych pomiędzy Trzema Frakcjami. Powiedział wtedy coś takiego, aby wywołać wzrost mojej mocy. Jednak byłem zaskoczony, że przyznała się do tego teraz!<br /> <br /> – H-hej, Vali, czy mógłbyś teraz o tym nie mówić?<br /> <br /> Pierwotnie między nami wydarzyło się wiele rzeczy, ale teraz to bez znaczenia… Jednak czy ten gość naprawdę przejmuje się czymś takim? Niespodziewanie Vali przerwał mi i zadał pytanie moim rodzicom:<br /> <br /> – „Zabiję twoich rodziców”, właśnie tak powiedziałem. Czy dalej uważacie mnie za przyjaciela swojego syna?<br /> <br /> Słowa Valiego oszołomiły moich rodziców, ale nie jestem pewien, czy go zrozumieli…. Nagle spojrzeli na siebie i parsknęli śmiechem.<br /> <br /> – Więc walczyliście już ze sobą wcześniej. Każdy ma takie doświadczenia z młodości, gdy niczego jeszcze nie rozumiał i walczył ze swoimi przyjaciółmi. Z tych powodów mogą też mówić różne straszne rzeczy. Ale czy wasze obecne relacje nie są bardzo dobre? Łatwo wam przecież przychodzi mówienie o tych rzeczach, prawda? – powiedział radosnym tonem tou-san do Valiego.<br /> <br /> Ani ja ani Vali nie wiedzieliśmy jak na to odpowiedzieć. Vali był naprawdę zakłopotany odpowiedzią moich rodziców.<br /> <br /> – Przebaczycie mi? – zapytał.<br /> <br /> – Co masz na myśli mówiąc o przebaczeniu? Przecież powiedziałeś nam o tym i było ci przykro, prawda? Jest w porządku, skoro się nad tym zastanowiłeś, prawda kaa-san?<br /> <br /> W odpowiedzi kaa-san uśmiechnęła się i przytaknęła.<br /> <br /> – Tak. Wygląda na to że Ise nie jest już zły, więc jest w porządku, jeśli się obaj dogadujecie.<br /> <br /> Vali osłupiał, gdy usłyszał odpowiedź moich rodziców i nie wiedział co powiedzieć.<br /> <br /> – ………<br /> <br /> Z pewnością był przekonany, że moi rodzice najpierw się na niego rozzłoszczą a potem odrzucą. Jednak oni łatwo mu przebaczyli to, co zostało powiedziane podczas walki dwóch dzieciaków. Zaraz potem Vali roześmiał się, zupełnie jak niewinne dziecko. Gapiłem się na to zdumionym wzrokiem. Więc ten gość potrafi się śmiać tak, jak powinna to robić osoba w jego wieku.<br /> <br /> – Ha ha, nie wiem dlaczego, ale naprawdę ci zazdroszczę, Hyoudou Isseiu – powiedział. – Tak przy okazji, wasz syn bardziej wściekł się wtedy, gdy dowiedział się że mogę zmniejszyć piersi Rias Gremory, niż wtedy, gdy zagroziłem że was zabiję.<br /> <br /> W jednej chwili rodzice z radosnych, zmienili się ze wściekłych!<br /> <br /> – Co!? Bardziej rozzłościło cię zmniejszenie piersi, niż nasza śmierć, gówniarzu!?<br /> <br /> Tou-san załapał mnie za ramiona i brutalnie potrząsnął! Hę!? Ch-chyba jest źle!?<br /> <br /> – Cóż, um, jak to powiedzieć…ach. M-moja głowa znów mnie boli!<br /> <br /> Kiedy już chciałem powiedzieć to słowo, ból znów się odezwał! Kaa-san też była zła i potrząsała moim ciałem!<br /> <br /> – Ech, Ise! Wyjaśni mi zaraz, jak to właściwie było!<br /> <br /> – Och, w takim razie moja głowa…ach! Vali, powiedziałeś coś zbędnego!<br /> <br /> Widząc relację rodziców i dziecka, Vali.....<br /> <br /> – Fufu, ha ha ha ha!!<br /> <br /> Sam śmiał się jak dziecko........<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Po pożegnaniu się z moimi rodzicami, ja i Vali szliśmy szpitalnym korytarzem ramię w ramię. Jego twarz była opromieniona przez światło.<br /> <br /> – …To pierwszy raz, kiedy ruszam do walki z takim uczuciem.<br /> <br /> Naprawdę? To ty sprawiłeś, że nasze pożegnanie zmieniło się w coś takiego! Moi rodzice powiedzieli „Porozmawiamy sobie kiedy wrócisz!”! Kiedy chciałem mu ponarzekać na kilka rzeczy, zaczął nagle mówić:<br /> <br /> – Czy też nie powinieneś pomyśleć o sformowaniu swojej własnej drużyny?<br /> <br /> Hmm. …Dlaczego tak nagle z tym wyskoczył? W każdym razie rozmawialiśmy o tym w przeszłości.<br /> <br /> – Jeszcze nie zdecydowałem o moim parostwie. Jako diabeł będę żył długo, więc chcę się nad tym dobrze zastanowić. Słyszałem też, że jeśli zbyt wcześnie zdecydujesz o swoim parostwie, to będziesz się nudził przez resztę życia – odparłem drapiąc się po policzku.<br /> <br /> Kiedy Vali to usłyszał, pokręcił głową.<br /> <br /> – Nie o to mi chodziło. Nie chcesz stworzyć innej „drużyny” poza parostwem? Moja drużyna nie jest moim parostwem. Ale jako wysokoklasowy diabeł może mieć przyboczną gwardię, oprócz swojego parostwa.<br /> <br /> – …Nie parostwo, ale drużyna…<br /> <br /> Aby nie ograniczać się do samego diabelskiego parostwa, można by stworzyć specjalną drużynę, taką jak DxD. W rzeczy samej, nie byłoby źle mieć taką grupę. Pytaniem jest, dla jakiego celu miałaby istnieć…. Jeśli chodzi o osobistą gwardię, to potrzeby jest powód, aby ją wynająć? Jednak jeśli zostaliby wynajęci, to nie wiem co mieliby w tej chwili robić. Chronić Rezydencję Hyoudou? Hmm, nie potrafiłem nic wymyślić, gdy stanąłem naprzeciwko tego problemu. Kiedy się nad tym zastanawiałem, Vali znów zaczął mówić:<br /> <br /> – Jeśli zapytasz mnie, po której stronie chcę walczyć, w porównaniu do drużyny prowadzonej przez Rias Gremory, to najbardziej chciałbym walczyć z drużyną sformowaną przez ciebie. Możesz to nazwać egoistycznym żądaniem rywala.<br /> <br /> Cóż, jeśli tak mówisz. Powodów dla których walczą Rias i Vali było…mało. Dla Rias, Vali był po prostu rywalem członka jej parostwa. Z drugiej strony Vali uważał Rias za panią swojego rywala. Używając tego za powód do walki…. W takim razie sformuję moją drużynę, kiedy się już usamodzielnię i stoczę walkę z Valim, więc nie będzie żadnego problemu.<br /> <br /> – Jednak najpierw musimy przekroczyć most przed nami.<br /> <br /> Rozmowa z Valim została przerwana. Mówił co chciał i skończył kiedy chciał. Naprawdę był z niego kłopotliwy gość. Jednak przytaknąłem mu.<br /> <br /> – Tak, musimy przez niego przejść.<br /> <br /> – Nie daj się zabić, Hyoudou Isseiu.<br /> <br /> – Nawzajem, Vali.<br /> <br /> Obaj dodaliśmy sobie otuchy i zobaczyliśmy przed nami Azazela-sensei.<br /> <br /> – Och, a więc obaj przyszliście.<br /> <br /> Za Senseiem zobaczyłem członków Klubu Okultystycznego, Drużyny Valiego oraz Drużyny Ikuse Tobio Slash Doga; to zupełnie jak wielkie zebranie.<br /> <br /> – Sensei i wy wszyscy!<br /> <br /> – Azazel huh.<br /> <br /> Kiedy ja i Vali przybyliśmy na miejsce, członkowie Klubu Okultystycznego ruszyli w moją stronę.<br /> <br /> – Ise! Czy to znaczy że zamierzasz walczyć!? Naprawdę dobrze się czujesz!?<br /> <br /> – Jesteś poważny, kochanie!?<br /> <br /> Xenovia i Irina oglądały mnie całego, aby to potwierdzić.<br /> <br /> – Też będę walczył! Trihexa zmierza w stronę Japonii, więc nie mogę stać z boku! – powiedziałem do wszystkich.<br /> <br /> Słysząc moją wypowiedź, Rias zaniemówiła i westchnęła bezradnie.<br /> <br /> – …Naprawdę nie ma niczego, co mogłoby cię powstrzymać.<br /> <br /> – Racja, jeśli mamy z nim walczyć, to będziemy walczyć razem. Pokonamy go razem, choćby nie wiem co.<br /> <br /> Akeno-san delikatnie zachichotała. Szybko zgodziła się na moje żądanie walki. Obie jednak wskazały mnie palcami i powiedziały surowym tonem:<br /> <br /> – Ale zdecydowanie nie możesz być lekkomyślny!<br /> <br /> – Z-zrozumiałem! – odparłem.<br /> <br /> Będzie strasznie, jeśli je rozzłoszczę, a do tego nie chcę ich znów smucić. Asia przytaknęła.<br /> <br /> – To niemożliwe, aby Ise-san nie był w stanie zatrzymać powstrzymać potwora…. Ja też się o niego martwię, ale będę mu pomagać – powiedziała.<br /> <br /> Różniła się od Asi z przeszłości, która w takiej sytuacji powiedziałaby „Proszę, nie idź!”, aby powstrzymać mnie od walki w okresie rekonwalescencji… Ale teraz Asia rozumiała już moją determinację i wiedziała że powiem coś takiego, więc postanowiła że pomoże mi w leczeniu i odzyskaniu zdrowia. Azazel-sensei też uśmiechnął się krzywo, westchnął i niedbale poklepał mnie po głowie.<br /> <br /> – Cóż, wiedziałem że nie dasz się zatrzymać w łóżku. Ale zdecydowanie nie możesz być lekkomyślny, jasne?<br /> <br /> – Tak!<br /> <br /> Tego się spodziewałem po Senseiu! Zdecydowanie dobrze mnie zna! Smocza Deifikacja… Nie użyję tego. Nagle Ravel zbliżyła się do mnie i wręczyła mi buteleczkę.<br /> <br /> – To Łzy Feniksa dla Iseia-sama. …W-wiesz że to produkt mojej pracy?<br /> <br /> Ooch, Ravel sama je zrobiła! Cóż, efekt z pewnością musi być niesamowity!<br /> <br /> – Dziękuję ci Ravel.<br /> <br /> Kiedy podziękowałem, Rossweisse-san wręczyła mi amulet, na którym wyraźnie było widać japońskie wpływy.<br /> <br /> – Zmieniła nordycki talizman w japoński amulet. Wprawdzie nie będzie miał żadnego wpływu na Smoczą Deifikację, ale będzie chronił przez katastrofami i pechem.<br /> <br /> To był amulet wykonany ręcznie przez Rossweisse-san! Ach! Został zrobiony z uczuciem! Kiedy Rossweisse-san zobaczyła moją reakcję, cała się zaczerwieniła! Dziękuję ci za tą słodką reakcję! A teraz Koneko-chan. …Ach, tylko ją mogę wyraźnie zobaczyć…. Najwyraźniej zauważyła moje spojrzenie, gdyż szturchnęła mnie w brzuch z niezadowoloną miną.<br /> <br /> – …Podczas bitwy stanę się większa, więc nie wpatruj się we mnie za bardzo.<br /> <br /> – D-dobrze!<br /> <br /> – …Jeśli szybko nie wyzdrowiejesz, to nie będziesz mnie w stanie zobaczyć, kiedy już dorosnę, więc proszę, nie bądź lekkomyślny.<br /> <br /> Słysząc szczere słowa Koneko-chan poklepałem ją po głowie i odpowiedziałem:<br /> <br /> – Nie martw się, nie mam zamiaru zginąć.<br /> <br /> Teraz Kiba dał mi butelkę mleka.<br /> <br /> – Wymieszano je z Łzami Feniksa, Ise-kun. Będzie bardzo skuteczne, kiedy je wypijesz.<br /> <br /> Kiedy go wysłuchałem, natychmiast wszystko wypiłem. …Achh, poczułem się, jakby moje ciało stało się znacznie lżejsze. To wpływ Łez Feniksa, czy samego mleka? Nawet ja byłem oszołomiony, kiedy usłyszałem że jego wypicie poprawi mój stan zdrowia. Dotąd myślałem, że szklanka mleka to dobra rzecz po kąpieli. …Doprawdy, w jakiego typu istotę próbują mnie zmienić? Teraz chcę porozmawiać z Gya-kunem, więc spojrzałem w jego stronę…wtedy zauważyłem że obok niego stoi ktoś, kogo nie spodziewałem się zobaczyć.<br /> <br /> – Ech, Valerie!? Dlaczego tu jesteś!?<br /> <br /> Zgadza się, piękna wampirzyca była w szpitalu! Wrzasnąłem z zaskoczenia.<br /> <br /> – Ufufu, ten upadły anioł oji-sama&lt;ref&gt;Oji oznacza po japońsku „starszy pan”. Warto jednak wspomnieć, że ten zwrot może też oznaczać „wujka”.&lt;/ref&gt; mnie tu wezwał. Prawda Gasper?<br /> <br /> – Tak było, Ise-senpai. Od niedawna Valerie znów może się swobodnie poruszać.<br /> <br /> Co powiedział Gasper…. Wezwał ją i pozwolił wychodzić…. Czy to w porządku, że Valerie mogła tu przyjść? Mogła się poruszać w ograniczonej ilości miejsc, ale nie wolno jej było iść nigdzie dalej…. Sensei rozwiał jednak moje wątpliwości:<br /> <br /> – Tym razem, podczas walki z Trihexą i armią Smoków Zła, pomoc Valerie będzie niezbędna. Dzięki pomocy różnych frakcji, była w stanie tymczasowo opuścić zastrzeżony obszar. Jednak tylko na pewien czas. Dlatego postanowiono, że wkroczy do walki w krytycznym momencie.<br /> <br /> Ach, innymi słowy nie trzeba się martwić o to, że Valerie tu teraz jest, więc sprowadzono ją do Zaświatów. Vali najwyraźniej przypomniał sobie o czymś, co miało coś wspólnego ze słowami Senseia, więc zadał mu pytanie:<br /> <br /> – Odkryłeś technikę, jak kontrolować Świętego Graala?<br /> <br /> – Mniej więcej. W kraju wampirów odkryliśmy pewne ukryte informacje o Świętym Graalu. Dzięki temu może będziemy w stanie powstrzymać ich przed używaniem Graala do wskrzeszeń.<br /> <br /> WOW! To było coś takiego!? Ukryte informacje… Starszy brat Valerie, Marius, zostawił po sobie coś, co zostało odkryte przez Senseia.<br /> <br /> – Osobą która to odkryła był ktoś, kto z nami współpracuje – powiedział Sensei patrząc w pewnym kierunku.<br /> <br /> Też tam spojrzałem i zauważyłem zakapturzoną osobę o drobnym ciele. Kiedy zdjęła kaptur z głowy, zobaczyłem blondwłosą ślicznotkę, wampirzycę Elmenhilde! Ooch, przybyła do Zaświatów! Podczas Nowego Roku my, rodzina Hyoudou, pojechaliśmy do babci i skończyło się na tym, że wpadliśmy na nią….<br /> <br /> – Dawno się nie widzieliśmy, Sekiryuuteiu Hyoudou Issei-sama.<br /> <br /> Zaakceptowała zniszczenia których doznała jej ojczyzna i udała się w podróż po całym świecie, aby zebrać rzeczy niezbędne przy odbudowie. Czasami były to materiały budowlane, a czasami zagraniczna pomoc dla jej kraju. Naprawdę pragnęła odbudować swoją ojczyznę a jej osobowość uległa dużym zmianom. Początkowo odrzucała wszelką pomoc od innych krajów czy frakcji, ale teraz wszędzie o nią zabiegała bez żadnego wahania. To doprawdy niesamowite. …To także pokazuje, jak dotkliwe jest zniszczenie własnego kraju. Kiedy byłem zaskoczony widokiem Elmenhilde, Valerie wyjęła coś z kieszeni na piersi. To był fioletowy krzyżyk.<br /> <br /> – To nieco zmodyfikowany krzyż Longinusa Spopielonego Hymnu, który został niedawno odzyskany. Pierwotnie była to relikwia krzyża świętego, więc zsynchronizowałem go z Świętym Graalem Valerie – powiedział Sensei.<br /> <br /> Coś takiego!<br /> <br /> Longinus który posiadała ta zła wiedźma, Walburga! Słyszałem że Trzy Frakcje go odzyskały, ale nie spodziewałem się, że przybierze kształt krzyża. Użyto go…do zsynchronizowania z Boskim Darem Valerie? Więc dlatego potrzebują jej pomocy w bitwie. Jak odpowie Święty Graal połączony ze Świętym Krzyżem…?<br /> <br /> – Jej Święty Graal był pierwotnie niestabilny, a do tego słyszałem, że Boski Dar Świętego Krzyża jest niebezpieczny i sam sobie wybiera pana. Nie wiadomo więc co się stanie, jeśli oba te Longinusy się zsynchronizują. …Ale wygląda na to, że ukryte informacje były przełomowe dla tego problemu, prawda? – zapytał Vali.<br /> <br /> – Tak, wszystko dzięki informacjom o badaniach brata Valerie, Mariusa. Kiedy weszły one w niesamowicie niebezpieczny etap, wtedy Frakcja Tepes użyła fragmentu Świętego Gwoździa, który był ich tajnym skarbem i dzięki niemu przetrwali ten kryzys. Dzięki uzyskanym informacjom byłem w stanie wyjaśnić technikę, której użyto – odparł Sensei<br /> <br /> Ten Święty Gwóźdź to jakaś święta relikwia? Nawet jeśli był to tylko fragment, to posiadały go wampiry…. Cóż, w tym zamkniętym kraju jest pewnie wiele ukrytych skarbów.<br /> <br /> – My, wampiry, badaliśmy chrześcijaństwo, które przez długi czas uważaliśmy za wroga. Podczas tych badań Frakcja Tepes zdobyła fragment Świętego Gwoździa dzięki swoim kontaktom. Myślę że tylko rodzina królewska mogła go przekazać, ale wtedy odnotowano by to w kronikach – kontynuowała Elmenhilde.<br /> <br /> W każdym razie Święty Gwoźdź oraz informacje zostały odzyskane i przekazane Trzem Frakcjom…to był sekret nad sekretami. Jednak tak długo jak był używany, mógł wytłumić Święty Graal Valerie. Dlatego tak bardzo zatajano te informacje. Sensei parsknął śmiechem.<br /> <br /> – Fragment Świętego Gwoździa wysłano do Watykanu i podobno wszystkich zachwycił. Kiedyś, podczas wojny pomiędzy Trzema Frakcjami i wojnie przeciwko chrześcijaństwu, święte relikwie zaginęły w całym tym zamęcie. Mieli go, nawet jeśli był to tylko fragment. …Być może inne frakcje też coś przechowują – powiedział wzruszając ramionami.<br /> <br /> Zrozumiałem to i uderzyłem pięścią w otwartą dłoń.<br /> <br /> – Dzięki synchronizacji ze świętymi relikwiami, Święty Graal przestanie działać, a wtedy i Smoki Zła nie będą miały racji bytu – powiedziałem.<br /> <br /> Sensei uśmiechnął się i kontynuował:<br /> <br /> – Racja. Ponadto Święty Krzyż posiadany przez Valerie został już dostrojony. W tym stanie, jeśli Valerie i Święty Krzyż dobrze się zsynchronizują, to wtedy Święty Graal posiadany przez Apophisa przestanie działać, a masowo produkowane Smoki Zła też przestaną się mnożyć. Wpłynie to również na fałszywych Sekiryuuteiów i Trihexa.<br /> <br /> Można powiedzieć, że cały ten incydent wydarzył się z powodu wykorzystywania Świętego Graala Valerie. Jeśli będziemy go w stanie powstrzymać, to wtedy go odzyskamy! Obiecaliśmy, że zwrócimy go Valerie.<br /> <br /> – W tym celu Valerie osobiście będzie musiała zbliżyć się do Trihexa. Do tego nie wiemy, która głowa bestii posiada Świętego Graala… Jednak najprawdopodobniej znajduje się on w ręku Aži Dahāka, lub Apophisa – kontynuował Sensei.<br /> <br /> W takim razie będzie to bardzo niebezpieczna misja dla Valerie. Jednak jej pomoc jest niezbędna, jeśli mamy powstrzymać ich niszczycielskie zapędy…. Gasper przybrał odważny wygląd.<br /> <br /> – Moim zadaniem będzie zabranie Valerie do Trihexa. Zdecydowanie odzyskam jej Święty Graal i zakończę to wszystko!<br /> <br /> To słowa pełne determinacji. Oto mężczyzna z Parostwa Gremory! Jednak Valerie trzymała Święty Krzyż i była spokojna. Miała się dobrze, ponieważ była posiadaczką Świętego Graala. Gdybym ja, albo ktoś inny dotknął Świętego Krzyża, to doznalibyśmy niewyobrażalnych cierpień…. Już samo patrzenie na niego wywoływało u mnie ciarki.<br /> <br /> – Ach tak, zapomniałem to wcześniej powiedzieć. Poza Valerie, Świętego Krzyża nie powinien dotykać żaden diabeł, wampir, ani youkai, jasne? Nawet jeśli został wyregulowany, to dalej jest niebezpieczny i każdy kto go dotknie, poza Valerie, zginie – powiedział Sensei.<br /> <br /> Nie mów takich strasznych rzeczy takim niedbałym tonem! Ten krzyż naprawdę jest niebezpieczny! Tylko bezgrzesznym ludziom i aniołom nie zrobi krzywdy…. Irina też trzymała krzyż w dłoni, kiedy się modliła…. Azazel-sensei zaczął nam wyjaśniać szczegóły operacji:<br /> <br /> – Obecnie Trihexa pojawił się na terytoriach frakcji mitologicznych Greków, Hindusów, Celtów i Egipcjan, a także w ludzkim świecie; europejskich górach i u wybrzeży Japonii, czyli łącznie w sześciu miejscach. Najwyraźniej bestia może się rozdzielać, w zależności od ilości głów. W przypadku mitologii hinduskiej Indra jest sobie w stanie z tym poradzić, czyli sama Góra Sumeru wystarczy, aby zająć się bestią. Przy okazji to może być też dobre lekarstwo dla Indry. Bitwa już się zaczęła, kiedy mówię te słowa i wszędzie poniesiono duże straty. Kilka istot boskiej klasy zostało już tymczasowo wyeliminowanych, chociaż udało im się uniknąć śmierci… Jednak aby sprowadzić ich z powrotem na ten świat, potrzebna jest olbrzymia ilość ludzkiej wiary. To dowodzi tego, że nawet rozdzielony na kawałki Trihexa dalej jest istotą będącą znacznie wyżej od boskiej klasy.<br /> <br /> Pokonano istoty będące w boskiej klasie!? Cholera! Trihexa naprawdę był potworem nad potworami! Bestia która była w stanie konkurować z Wielkim Czerwonym, przekraczała nasze wyobrażenia.<br /> <br /> – …To nagranie zostało zarejestrowane całkiem niedawno.<br /> <br /> Sensei stworzył w dłoniach mały magiczny krąg i wyświetlił nam film. Wszyscy zaniemówili... Trihexa który pojawił się u brzegów Japonii zionął olbrzymią kulą ognia, które przekraczała wszelkie wyobrażenia i zniszczyła całą wyspę. Trihexa który pojawił się w Europie też zdmuchnął ognistym oddechem góry, jeziora i lasy.... To była broń masowego rażenia, która zmieni mapę świata. Kiedy film trwał dalej, myśliwce i okręty wojenne różnych krajów atakowały Trihexa…ale wszystkie zostały zniszczone, lub zatopione przez armię fałszywych Sekiryuuteiów i Smoków Zła…. Te dranie naprawdę zaczęły atakować świat ludzi…. Dotąd go ignorowały i trzymały się z daleka od niego, ale tym razem…wmieszali go do walki. Skala tego zjawiska znacznie przekraczała to, co działo się podczas walka z Frakcją Starych Maou, Frakcją Bohaterów, albo ataków terrorystycznych, wymierzonych w nadnaturalne istoty. Złośliwość Rizevima dotarła w końcu także do ludzkiego świata. Trihexa miał siedem głów, kiedy zaatakował Północ, ale teraz miał tylko jedną. Miał też tylko jeden ogon. Jednak głowy i ogony jego klonów, które pojawiały się w najróżniejszych terenach różnych mitologii, były różne. Pewnie każdej głowie przypisano inny ogon. Trihexa który pojawił się u wybrzeży Japonii miał smoczą głowę…. Widząc tą scenę, Asia zaczęła płakać.<br /> <br /> – To okropne…!<br /> <br /> Xenovia i Irina złapały Asię i ręce i przytaknęły jej słowom:.<br /> <br /> – Tak, musimy coś tym zrobić.<br /> <br /> – Zdecydowanie musimy zakończyć całe to szaleństwo!<br /> <br /> Rossweisse-san najwyraźniej coś zrozumiała, kiedy obejrzała to nagranie.<br /> <br /> – …Po tym jak świat ludzi dowiedział się o fałszywych Sekiryuuteiach, Ise-kun nie może dokonać teraz transformacji. Taka bitwa stworzy niepotrzebne nieporozumienia.<br /> <br /> R-rozumiem! Rossweisse-san miała rację! Skoro każdy kraj dowiedział się o fałszywym Sekiryuuteiu, to jako oryginał wywołam niewytłumaczalne nieporozumienia…uwach…nie mogę dokonać transformacji w świecie ludzi….<br /> <br /> – Możliwe że to także jedna ze sztuczek Rizevima Livana Lucyfera. Był bardzo zainteresowany Iseiem-sama… – powiedziała Ravel z ponurym wyrazem twarzy.<br /> <br /> To też był plan tego drania, Rizevima…? Tak, jeśli chodzi o niego, to mógł zrobić coś takiego…. W świecie ludzi moje przyszłe możliwości i aktywność…zostały zrujnowane! Sensei też przybrał kwaśny wyraz twarzy i dalej analizował sytuację:<br /> <br /> – To wyjdzie na jaw. Możliwe że albo Aži Dahāka, albo Apophis posiadają Świętego Graal i może być z Trihexą, który pojawił się w Europie, lub u wybrzeży Japonii. Ten ostatni walczy obecnie z youkai i bogami z japońskiej mitologii. W Europie do walki włączyły się siły Nieba, wojownicy Kościoła i wampiry. …Wprawdzie zaatakowane kraje posłały do walki własne wojska, ale one nie będą w stanie powstrzymać Trihexa. Jeśli będzie to trwało dalej, to jeden z nich dotrze do Japonii, a drugi będzie siał zniszczenie w europejskich miastach.<br /> <br /> Japońskie youkai, anioły, wojownicy Kościoła, a nawet wampiry i ludzie ruszyli do walki, ale mimo tego nie byli w stanie powstrzymać Trihexa. …Mimo że w walce pomagały istoty boskiej klasy, a nasza siła bojowa była dziesięć razy większa niż podczas ataku gigantycznych potworów, to wciąż nie byliśmy w stanie zatrzymać wroga. Oczywistym było, że siła wroga była tym razem niesamowita. Sensei uniósł dwa palce.<br /> <br /> – Ogólnie rzecz biorąc, aby odzyskać Świętego Graala, Valerie musi być razem z DxD; więc powinniśmy działać w dwóch drużynach, z których jedna ruszy do Japonii, a druga do Europy.<br /> <br /> – Wciąż nie wiemy czy Świętego Graala ma Aži Dahāka, czy Apophis, prawda? Tak długo jak tego nie wiem, podzielenia naszych sił jest dobrym pomysłem – zapytał Bikou Senseia.<br /> <br /> Było tak jak powiedział Bikou, bylibyśmy znacznie skuteczniejsi w walce, gdybyśmy wiedzieli, kto posiada Świętego Graala. Bez tej wiedzy zabieranie z nami Valerie byłoby dla niej niebezpieczne.<br /> <br /> – Były Naczelnik Azazel przedyskutował to ze mną i moi towarzysze prowadzą obecnie śledztwo. Już prawie czas na ich raport… – powiedział Ikuse Tobio-san.<br /> <br /> Tego się można było spodziewać po Senseiu! Już na początku zlecił Drużynie Slash Doga znalezienie Świętego Graala.<br /> <br /> – Valerie i Gasper będą razem i mogą się przemieszczać między obiema grupami. Kiedy dowiedzą się, że jedna z grup nie ma Graala, to natychmiast teleportują się za pomocą magicznego kręgu do drugiej drużyny. W najgorszym przypadku będzie to dwa razy bardziej niebezpieczne – powiedział Sensei.<br /> <br /> Chociaż Valerie przekrzywiła głowę w zakłopotaniu, Gasper zachował spokojny wyraz twarzy. Gdyby jej tu nie było, to Gasper tak bardzo by się bał, że nie byłby w stanie zrobić kroku. W każdym razie ja…chcę powstrzymać Trihexa, który zmierza w stronę Japonii! To miejsce w którym się urodziłem i wychowałem. To także miejsce, w którym ludzie potrzebują mojej pomocy! Rias, która myślała tak samo, spojrzała mi w oczy i parsknęła śmiechem.<br /> <br /> – Zastanawiam się, czy członkami DxD odpowiedzialnymi za obronę Japonii będzie Klub Okultystyczny? – zapytała uroczyście Senseia.<br /> <br /> Sensei roześmiał się.<br /> <br /> – Cóż, wiedziałem że to powiesz. W każdym razie Gasper, Valerie, Rias i pozostali będą się trzymać razem. Po kolejnych raportach będziemy musieli zdecydować, do której drużyny się udać. Najpierw ruszymy do walki wraz z ludźmi, których mamy teraz.<br /> <br /> Cóż, która bestia ma Świętego Graala….<br /> <br /> – Vali, do której grupy dołączycie? –zapytała Rias..<br /> <br /> – Udam się do Trihexa, który pojawił się w Europie – odparł Vali.<br /> <br /> Bikour, Kuroka, Artur, Le Fay i Fenrir przytaknęli aprobująco.<br /> <br /> – Więc my także tam pójdziemy.<br /> <br /> Ikuse-san ruszył razem z Valm i pozostałymi. …Spojrzałem w ich stronę i zobaczyłem blondynkę, której nigdy wcześniej nie widziałem…. To była niesamowicie piękna onee-san! Ach, odwzajemniła spojrzenie i uśmiechnęła się do mnie! Ouch, uch, owww! Moja głowa znów boli! Cholera, Pomyślałem o tym instynktownie i moje kłopoty znów się zaczęły! Jeśli to potrwa dalej, to naprawdę będzie po mnie! Mam nadzieję że wkrótce wyzdrowieję.<br /> <br /> – Ta kobieta to czarownica pod rozkazami Mefistofelesa-kaichou, Lavinia Reni-san, posiadaczka Longinusa, Ostatecznego Upadku, także członkini Drużyny Slash Doga. …Nawiasem mówiąc, jest dla Valiego niczym starsza siostra – szepnął mi Kiba.<br /> <br /> Naprawdę!? Posiadaczka Longinusa! Fakt, słyszałem że pod rozkazami Mefistofelesa-kaichou jest taka osoba. Nie spodziewałem się jednak, że będzie to taka piękna onee-san! Do tego jest dla Valiego niczym starsza siostra!? Ten drań powiedział że nie jest zainteresowany kobietami, a ma taką piękną siostrę!? Do tego, skoro ma przy sobie taką piękność, to chyba jasnym jest, że nie będą go interesowały inne kobiety…. Nagle Ravel uniosła rękę i zabrała głos w sprawie strategii:<br /> <br /> – Skoro potrafi się rozdzielić na tyle postaci, ile ma głów, to powinno ich chyba być siedmioro? Jednak obecnie po świecie grasuje tylko sześć…. Więc gdzie jest ta ostatnia?<br /> <br /> Trihexa pojawił się obecnie w sześciu miejscach, jednak był też taki, którego miejsca pobytu nie znaliśmy…?<br /> <br /> – Pojawił się w Szczelinie Wymiarowej. Sprawdza stan Wielkiego Czerwonego, albo szuka tak oczekiwanej bramy do innego świata. W obu przypadkach poziom zagrożenia się nie zmienił i każda frakcja rozmieściła swoje siły, aby rozpocząć bitwę – odparł Sensei.<br /> <br /> Ostatni był w Szczelinie Wymiarowej…. To doprawdy szczęście, że nie pojawił się w Zaświatach, gdzie żyją diabły…. Sensei jednak najwyraźniej odczytał moje myśli.<br /> <br /> – Jeśli dalej tak będzie, to Trihexa pojawi się też w Zaświatach. Na razie aktywowano bariery blokujące magię teleportacyjną w miejscach, w których pojawił się Trihexa. Nie wiem jak długo będzie działała i jeśli nie będzie w stanie powstrzymać bestii, to w końcu pojawi się w Zaświatach – oznajmił.<br /> <br /> …Była więc szansa, że tym razem nie pojawi się w świecie diabłów. Racja, miał siedem głów, więc jeśli znów się teleportują, to jeden z nich zdecydowanie pojawi się w Zaświatach. W obecnej sytuacji nie mogliśmy sobie pozwolić na nieostrożność. Nagle Rossweisse-san też postanowiła coś od siebie dodać, w końcu do ona pełniła główną rolę w badaniach nad pieczęciami Trihexa:<br /> <br /> – To strategia mająca na celu zatrzymanie Świętego Graala. Cała siódemka, która pojawiła się w najróżniejszych miejscach i Szczelinie Wymiarowej, zostanie związana za pomocą specjalnej, ograniczającej bariery, którą jednocześnie stworzymy ja i Azazel-sensei. Wprawdzie będzie działała przez ograniczony czas, ale powstrzyma potwora. Pierwotnie miało to spotkać tylko dwójkę, która pojawiła się w świecie ludzi, ale nie wiadomo co zrobi pozostała piątka. Aby temu zapobiec, postanowiliśmy więc zatrzymać całą siódemkę jednocześnie, ale…<br /> <br /> Rossweisse-san przerwała nagle swoje wyjaśnienia, więc dalej kontynuował za nią Sensei:<br /> <br /> – Obecnie bariera zadziała tylko raz, zanim stanie się bezużyteczna. Żeby użyć jej ponownie, będziemy musieli zbudować ją od podstaw. Rozwinie się też opór wobec bariery. Do tego jest ona skuteczna tylko przeciwko Trihexie, i nie będzie miała żadnego wpływu na armię masowo produkowanych Smoków Zła, czy fałszywych Sekiryuuteiów, które są bardzo niebezpieczne.<br /> <br /> Więc będzie jedna bitwa. …Nie było miejsca na porażkę. Kiedy to usłyszałem, nie potrafiłem się nie denerwować…!<br /> <br /> – Prawdziwa bitwa zacznie się, kiedy Trihexa zostanie zatrzymany, prawda? – powiedział Vali.<br /> <br /> Azazel-sensei przytaknął.<br /> <br /> – Tak, najpierw powstrzymamy Trihexa, rozproszymy Smoki Zła i fałszywych Sekiryuutei i wtedy zatrzymamy Świętego Graala. Wtedy też wykończymy ich wszystkich za jednym zamachem.<br /> <br /> Artur z Drużyny Valiego podniósł rękę do góry.<br /> <br /> – Więc jak poradzimy sobie z Trihexem, który został ograniczony? Powiedziałeś już, że bariera ma swoje limity…. – zapytał.<br /> <br /> Tak jak powiedział Artur, Trihexa zostanie powstrzymany, ale według słów Rossweisse-san i Senseia, nie będzie to trwało długo. Jeśli znów się oswobodzi, to co wtedy zrobimy? Dalej będziemy walczyć? Nasze nadzieję pójdą wtedy w diabły…. Sensei roześmiał się wymownie.<br /> <br /> – …Mamy już swój plan. To naprawdę niesamowita strategia, o której wiedzą tylko VIP-y…na pewno więc pozwolimy mu osiągnąć sukces.<br /> <br /> Sensei powiedział to w nieco enigmatyczny sposób, ale za każdy razem kiedy mówił coś takiego, wszystko kończyło się dobrze. Wziąłem głęboki wdech.<br /> <br /> – Sensei to Sensei, więc tak długo jak podążamy za jego radami, będzie dobrze! Jego pomysły zawsze są trochę lekkomyślne, ale mimo tego kończą się sukcesem! – oznajmiłem.<br /> <br /> – Och, dobrze mówisz Ise. Będzie dobrze, tak jak mówisz. Nie zamierzasz jednak użyć Smoczej Deifikacji, prawda? Skoro nie możesz dotykać piersi, nie możesz też rozdziewiczyć Rias. W przeciwnym razie umrzesz, gdy spróbujesz to zrobić… – zażartował Sensei.<br /> <br /> Kiedy Rias to usłyszała, cała się zarumieniła i przez chwilę wyglądała na zaskoczoną.<br /> <br /> – …Że też w takiej chwili musisz mówić coś takiego… – odparła.<br /> <br /> Akeno-san zachichotała tak jak zwykle.<br /> <br /> – Ale to prawda… Mój związek z Iseiem-kun nie osiągnął jeszcze takiego etapu. Będę zakłopotana, jeśli naprawdę tak będzie.<br /> <br /> Asia też się zarumieniła i przytaknęła.<br /> <br /> – Z-zdrowie Iseia-san jest najważniejsze!<br /> <br /> Nagle Xenovia i Irina też się odezwały:<br /> <br /> –Tak, nie możemy tego zrobić, jeśli nie mamy dzieci.<br /> <br /> – Byłabym zła, gdybym nie mogła bawić się razem z ukochanym.<br /> <br /> Kuroka i Koneko-chan też się z tym zgodziły.<br /> <br /> – Zgadza się. Ciągle nie masz dzieci ze mną i Shirone!!<br /> <br /> – J-ja, to, miau miau…<br /> <br /> …Naprawdę uszczęśliwiały mnie ich słowa, ale nagle moje ciała zaatakował ból! Mógłby zabić nawet smoka! Chociaż wszyscy mówili takie przyjemne rzeczy, ja cierpiałem z bólu!<br /> <br /> – Wuach! …Sensei i wy wszystkie, nie musicie mówić taki rzeczy w mojej obecności… Znowu cierpię…<br /> <br /> Sensei roześmiał się głośno.<br /> <br /> – Przepraszam. Ha ha ha. Żeby Oppai Smok cierpiał z powodu piersi!<br /> <br /> – Guach! Moja głowa boli! Powiedziałem, żebyś nie wypowiadał tego słowa!<br /> <br /> Z bólu złapałem się za głowę! Doprawdy, jak doszło do takiej poważnej sytuacji!? …To naprawdę może zostać wyleczone…? jeśli dalej tak będzie, to będę mógł tylko grzecznie odmawiać „zaproszeniom”…. Wprawdzie to lepsze niż śmierć, ale moja najważniejsza cecha została okaleczona! Moje erotyczne książki, filmy i czasopisma stały się zabójczą trucizną! Tak! Jeśli nie powstrzymamy Trihexa, który zbliża się do Japonii, wszystkie moje skarby, które zostały w domu, zostaną zniszczone! Cholera! Trihexa zdecydowanie musi być zatrzymany! Aby temu zaradzić musimy wykonać zadanie! Kiedy zdeterminowałem w ten sposób samego siebie, Ikuse Tobio-san przybrał poważny wyraz twarzy i wysłuchał przez słuchawki informacji, które właśnie otrzymał.<br /> <br /> – Informacje już dotarły. Święty Graal jest najwyraźniej z Trihexa, który zmierza w stronę Japonii – oznajmił nam.<br /> <br /> Coś takiego! Kiedy wszyscy to usłyszeli, ich napięcie wzrosło. …Jest niedaleko Japonii! Świetnie! To naprawdę będzie bitwa obronna! Wyraz twarzy Senseia zmienił się i spoważniał, kiedy na nas patrzył.<br /> <br /> – Tak jak to powiedziano wcześniej, DxD rozdzieli się na dwie drużyny. Jednak walka skoncentruje się na Japonii na tyle, na ile to możliwe. Po tym jak wydam już rozkazy moim podwładny, zobaczę która drużyna jest w gorszej sytuacji i udzielę jej wsparcia, więc nie dajcie się wcześniej zabić. Cóż, przygotujcie się wszyscy!<br /> <br /> – Tak jest! – odpowiedzieliśmy wszyscy.<br /> <br /> Bitwa się zaczęła!<br /> <br /> ===Część 3===<br /> Kiedy rodzice Isseia zobaczyli że ich syn odszedł, odpoczywali sobie na piętrze, na którym się znajdowali. Nagle ktoś się przed nimi pojawił. To była obecna głowa Rodu Gremory, ojciec Rias. Po tym jak już odbył na swoim terytorium zebranie w sprawie przeciwdziałaniu terroryzmowi, miał trochę wolnego czasu, więc udał się do szpitala. Dla niego najstarszy syn rodziny Hyoudou był ważnym zięciem. Znajdował się też pod opieką swoich rodziców, więc uznał że musi tu przyjść i spotkać się z nimi. Widząc Zeoticusa Gremory, Rodzice Isseia pozdrowili go i zapytali z niepokojem:<br /> <br /> – U-umm, mój syn powiedział że ma coś do zrobienia i wyszedł…. Powiedział jednak, że wróci przed obiadem…<br /> <br /> Nawet jeśli pożegnali się ze swoim synem, to wciąż bardzo się o niego martwili. To normalne, w końcu był ich ważnym synem. Nawet jeśli stał się diabłem, to wciąż jeszcze nie rozumieli tej sytuacji w pełni, ale byli świadomi tego, że ich syn udał się do niebezpiecznego miejsca. Ojciec Isseia trochę się rozweselił.<br /> <br /> – N-nic nie można poradzić na to, że chłopcy wdają się w bójki! Do tego ta walka ma na celu ochronić nas oraz innych, prawda? – zapytał Zeoticusa.<br /> <br /> Mama Isseia też czekała na jego odpowiedź.<br /> <br /> Para zwykłych rodziców, która boi się o swoje dziecko. To w sumie nic niezwykłego. Zwykli rodzice, tacy jak oni, dali życie młodzieńcowi, na barkach którego spoczywała przyszłość Zaświatów. W rzeczy samej, ponieważ byli takimi rodzicami, ten chłopiec został wychowany w taki sposób, a teraz ruszył do niesamowicie niebezpiecznego miejsca. Zeoticus wziął rodziców Iseia za ręce i głęboko, głęboko, skłonił swoją głowę.<br /> <br /> – …Hyoudou-san, twój syn, Ise-kun, jest prawdziwym bohaterem. Proszę, bądźcie z niego dumni…syn którego wychowaliście jest bohaterem, który walczy aby ocalić Zaświaty oraz chronić nas wszystkich. Do tego zdecydowanie tu powróci. Nieważne co się wydarzy, wróci do nas i znów go zobaczycie.<br /> <br /> Rodzice Isseia odwzajemnili uścisk dłoni Zeoticusa i uśmiechnęli się uspokajająco.<br /> <br /> – Przygotujmy obiad razem. Nasze dzieci na pewno będą głodne, kiedy wrócą.<br /> <br /> Rodzice które nie martwią się o swoje dzieci nie istnieją.... Nieważne czy chodzi o Rias, czy o Sirzechsa.... Zeoticus pozwolił rodzicom Isseia aby czuli się spokojni i sam miał nadzieje, że dwójka jego dzieci też jest bezpieczna....<br /> <br /> ===Część 4===<br /> Po opuszczeniu szpitala w Lilith, ja, Hyoudou Issei oraz moi towarzysze zostaliśmy przeniesieni do świata ludzi, na przybrzeżne wody Japonii i zaczęliśmy przygotowania do przechwycenia Trihexa. Miejscem do którego trafiliśmy, była mała, niezamieszkana wyspa. W środku nocy, na skraju plaży, zebrali się wszyscy ci, którzy wezmą udział w operacji przeciwko Trihexie; Klub Okultystyczny, parostwa Sitri oraz Agares, a także Dzielni Święci z Drużyny DxD. Sairaorg-san…ponieważ terytorium jego rodziny zostało zaatakowane, jest mnóstwo spraw z którymi musi sobie poradzić, dlatego przybędzie tu trochę później. Mimo że Dom Wielkiego Króla dalej boryka się z nieporozumieniami, to słyszałem od Sajiego że przepaść pomiędzy Sairaorgiem i jego rodziną nieco się zmniejszyła, a to było warte świętowania. Oczywiście tymi którzy tu przybyli z pomocą nie byliśmy wyłącznie my; były tu też wysokoklasowe diabły, które miały swoje terytoria w Japonii oraz ich parostwa, które dołączyły do walki. Pojawiły się też japońskie grupy, dysponujące specjalnymi zdolnościami, wraz z Pięcioma Wielkimi Rodzinami, jako wsparcie. Większość z nich była specjalistami ubranymi jak Onmyouji&lt;ref&gt;Onmyouji to tradycyjni japońscy magowie oraz wróżbici.&lt;/ref&gt;.Tym ludziom przewodziła kuzynka Akeno-san, obecna głowa Klanu Himejima, Suzaku. Spotkaliśmy się jakiś czas temu i była naprawdę piękna… Głowa znów mnie zaczęła boleć! To doprawdy zawstydzające, że kuzynka Akeno-san widzi mnie w takim beznadziejnym stanie…. Oprócz nich, jest tu także....<br /> <br /> – Też przyszłyśmy, Ise!<br /> <br /> To był znajomy głos. Blondwłosa lisia dziewczyna Kunou oraz jej matka, Yasaka-san!<br /> <br /> – Kunou! Nawet Yasaka-san przybyła!<br /> <br /> Yasaka-san ukłoniła się.<br /> <br /> – Sekiryuuteiu-dono oraz wy wszyscy, youkai mojego gatunkuktóre żyją w Japonii, też tutaj są po to aby walczyć. Byliśmy zakłopotani, ponieważ nasze domy zostały zniszczone.<br /> <br /> Za Yasaką-san znajdował się nieprzeliczony legion youkai, który mógł pokryć całą powierzchnię tej małej wyspy. Wśród nich znajdowali się nawet starzy youkai. Już raz walczyli z Trihexą. Wprawdzie nie widać ich stąd, ale główni bogowie z mitologii japońskiej też pomaga gdzieś z cienia. Zostawię ochronę Japonii tym gościom. Skoro nawet oni nam powiedzieli, że możemy sobie z tym dać radę. Wszyscy przybyli, aby stworzyć zjednoczony front i bronić Japonii. Byłoby mi smutno, gdybyśmy nie mogli współpracować w takim krytycznym momencie… Myślę że w takich czasach jak te, wszyscy powinni współpracować, dzięki czemu przyszłość będzie jaśniejsza!<br /> <br /> Po tym jak potwierdziliśmy szczegóły bitwy, mieliśmy ostatnich kilka minut na odpoczynek przed rozpoczęciem walki. Kiedy wszyscy spędzali czas tak jak lubili, ja wspiąłem się na skałę i patrzyłem w kierunku, z którego miała nadejść Trihexa. …Wkrótce po tym jak przybyliśmy na wyspę, czułem w powietrzu niesamowite, zimne dreszcze, a od strony z której miał nadejść Trihexa, dochodziło nieopisane ciśnienie. Niebo również było zachmurzone. To także wpływ Trihexa. …Ta bestia naprawdę była groźna. To normalne, w końcu potrafi łatwo zmienić ukształtowanie terenu, a nawet zwyciężać bogów. Czy naprawdę mogę ją pokonać…. Najpierw trzeba powstrzymać Świętego Graala, aby przestał funkcjonować. Wtedy…przyjdzie kolej na plan o którym wspomniał Azazel-sensei, a o którym wiedzą tylko VIP-y. Szczerze mówiąc naprawdę byłem tego ciekaw. Oczywiście nie będziemy głupio na niego czekać. Musimy zrobić co tylko możemy, aby stawić opór. Japonia…zdecydowanie zostanie obroniona! Ale w tym celu musimy walczyć z Trihexą…który był na zupełnie innym poziomie niż my…cholera, co ostatecznie powinienem zrobić? Sensei, naprawdę mam nadzieję, że twój plan się powiedzie!<br /> <br /> – Ufufu, o czym myśli ktoś, kogo boli głowa? – odezwał się nagle czyjś głos.<br /> <br /> To była Rias. Patrzyła na mnie z ciekawością.<br /> <br /> –Zastanawiam się czy będziemy w stanie pokonać Trihexa.<br /> <br /> Rias stanęła obok mnie i spojrzała w niebo.<br /> <br /> –…Tak, to będzie trudne, ale nie chcę się poddawać. Dla mnie świat ludzi…Japonia to mój drugi dom – powiedziała z oczami pełnymi determinacji<br /> <br /> – …Wkrótce zakończenie roku. Ja też zamierzam zostać trzecioklasistą – odparłem.<br /> <br /> – Tak, chcę skończyć liceum. Wiesz że ja, Akeno, Sona i Tsubaki nie możemy się już doczekać, kiedy zostaniemy studentkami?<br /> <br /> – Czuję się tak samo. Gdzie macie zamiar pojechać na wakacje po ukończeniu szkoły?<br /> <br /> – Sona planuje nasz wyjazd. Jeszcze nie wybrałyśmy pomiędzy Okinawą i Hokkaido. Może byłoby miło pojechać do obu miejsc, gdybyśmy mogły. Miło by było także najeść się do syta w Osace.<br /> <br /> – Macie więc ambitne plany! Jednak dzięki magicznym kręgom możecie szybko przenieść się z jednego miejsca w drugie.<br /> <br /> – Zamierzamy podróżować samolotem. W końcu musimy być jak ludzie, prawda?<br /> <br /> Rias puściła do mnie oczko. Samolotem, hę. W takim razie przebieg wycieczki będzie dość kłopotliwy…ale to nie byłoby złe, skoro zamierzają podróżować razem. …Złapałem Rias za rękę. Jej dłoń…trzęsła się. Najpewniej ze strachu, ale też z podniecenia przed walką. Rias zawsze była taka opanowana, ale czasem zachowywała się jak typowa dziewczyna w jej wieku. …Co więcej moja dłoń też nerwowo drżała. W tym momencie można powiedzieć, ze jesteśmy uroczo dopasowaną parą, która ma nawet takie same myśli, prawda? Rias nagle ujawniła swoje prawdziwe uczucia:<br /> <br /> – …Prawdę mówiąc nie chcę abyś brał udział w tej bitwie. Nawet jeśli sam tego nie chcesz, to ja wolałabym abyś został w Zaświatach ze swoimi rodzicami i odpoczywał. Wszyscy w Klubie Okultystycznym też tak myślą…. Ale pomimo tego i tak byś tu przecież przyszedł. Więc będzie lepiej, jeśli po prostu wspólnie się z tym zmierzymy. Nie przyszliśmy tu po to, aby razem zginąć, tylko dlatego, że w dużej grupie mamy większe szanse na przetrwanie. Akeno też powiedziała, że jak dotąd przeszliśmy razem przez wiele trudności.<br /> <br /> Rias miała rację. W tej sytuacji, nawet jeśli umieszczono mnie na tyłach, będę walczył ze wszystkich sił. Myślenie o tym w ten sposób, stojąc razem z towarzyszami z którymi od początku przeszedłem przez wiele trudności, jest najlepszym wyjściem. Racja, tak długo jak walczymy razem, to jaka by to bitwa nie była, będziemy w stanie przeżyć. To wszystko co musimy zrobić! …Właśnie myślałem o skomplikowanych rzeczach, ale jak dotąd zawsze wracaliśmy żywi. Więc tym razem też powinniśmy przypuścić zmasowany atak!<br /> <br /> – Tak, zdecydowanie wszyscy muszą wrócić żywi! – powiedziałem, kiedy trzymaliśmy się za ręce.<br /> <br /> Rias roześmiała się.<br /> <br /> – …Naprawdę jesteś niezawodny, Ise. Coś sobie ostatnio uświadomiłam. Nie, lepiej by było nazwać to oczekiwaniami. Urośniesz jeszcze bardziej. Dlatego myślę że ty i ja jesteśmy różni…. …Oczyść swój umysł i przygotuj się.<br /> <br /> – C-co chcesz przez to powiedzieć... – zapytałem, gdyż byłem zaniepokojony jej słowami.<br /> <br /> – Chcę zwiedzić miasta w każdym kraju. Naprawdę lubię miasta. Chcę nawet robić ich modele.<br /> <br /> Rias znów zmieniła temat. Chciała się wymigać od poprzedniego. Cóż, rozumiem o co jej chodziło.<br /> <br /> – Masz rację. Ty, ja oraz wszyscy pozostali nigdy wcześniej nie podróżowali. Od kiedy stałem się diabłem będę żył wiecznie, więc musimy przynajmniej raz wybrać się w podróż po świecie.<br /> <br /> – Tak, to miły pomysł. Po tym wszystkim pojedziemy za granicę, ponieważ...<br /> <br /> Spojrzeliśmy na siebie.<br /> <br /> – Oboje nie mamy nawet jeszcze dwudziestu lat. Im dłużej żyjemy, tym większą ilością rzeczy będziemy się cieszyć.<br /> <br /> – Też o tym pomyślałem. Chcę być z tobą na zawsze, Rias.<br /> <br /> – Tak, razem ze wszystkimi będziemy żyć przez dziesiątki tysięcy lat.<br /> <br /> Po tym jak wyznaliśmy sobie nasze uczucia, nasze usta zetknęły się ze sobą.<br /> <br /> ……Przez moje ciało przebiegł mocniejszy ból niż dotąd, ale tym razem muszę to znieść do samego końca! …Cóż, ponownie będę się musiał poddać leczeniu Asi! Moje ciało naprawdę jest bezużyteczne! Koniecznie muszę to wyleczyć. Ale znów mam energię. Dostałem od Rias odwagę do walki. Obronimy cię Japonio! Teraz jesteśmy gotowi do walki z Trihexą!<br /> <br /> ===Część 5===<br /> Sprzymierzone siły mające walczyć z Trihexą, po cichu wzbiły się w niebo z plaży bezludnej wyspy. Nadprzyrodzone istoty używały swoich skrzydeł, zaś ludzcy specjaliści dosiadali uskrzydlonych shikigami&lt;ref&gt;Shikigami to to termin opisujący duchy przyzwane przez onmyouji. Shikigami są wykorzystywane do ochrony i usługiwania ich panom, podobnie do zachodniej koncepcji chowańca czarownicy. Legendy opisują wiele odmian shikigami, ale najpowszechniejszymi są zaczarowane, wycięte z papieru figurki, które tworzą iluzje innego, rzeczywistego obiektu. &lt;/ref&gt; lub youkai. Spojrzałem na wszystkie sprzymierzone siły. To był naprawdę spektakularny widok. Diabły, anioły, ludzie, wszyscy należący do różnych terytoriów, ras, z różnymi wartościami i z różnych kultur, zebrali się teraz razem w wspólnym celu. Najwięcej było youkai, których liczba znacznie przekraczała dziesięć tysięcy. Ochronić Japonię. Zatrzymać Trihexa. To był prosty i jasny cel. Hej, Rizevim, jesteś draniem który sprowadził na świat chaos. Ale czy kiedykolwiek spodziewałeś się, że zobaczysz scenę w której tak ściśle ze sobą współpracujemy? Spodziewałeś się, że będziemy chcieli skończyć zamieszanie? Naprawdę przepraszam, ale nie zawsze będziemy idiotami, którzy będą się z tobą cackać. Nie przegramy z takim złym draniem jak ty! Kiedy myślałem w ten sposób, ohydna atmosfera runęła na nas prosto z nieba. Zmrużyłem oczy aby lepiej widzieć i zobaczyłem w oddali niesamowicie mroczną chmurę. Nie, to nie była chmura. To była armia czarnych Smoków Zła! Była ich niezliczona ilość! Towarzyszyli im fałszywi Sekiryuuteie i postać Bestii Apokalipsy! …Na szczęście Japońskie Siły Samoobrony nie zostały zmobilizowane. Niebo oraz najważniejsi japońscy bogowie przeprowadzili negocjacje i uzgodnili, że to my zajmiemy się walką. Siły Samoobrony pozostawały w gotowości bojowej na linii wybrzeża. Jeśli przegramy, to włączą się do walki…. Ze wszystkich miejsc na świecie, Trihexa pojawił się właśnie w Japonii. Co się potem stanie…. Bitwa się zaczęła, kiedy wciąż się o to martwiłem.... Nie wiem kto pierwszy wrzasnął, ale stało się to sygnałem do walki:<br /> <br /> – Chrońcie kraj w którym żyjemyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br /> <br /> Wtedy wszyscy....<br /> <br /> – Uuuuuuuuuuuuooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooochhhhh!!<br /> <br /> Ryknęli i ruszyli na Trihexa! Pierwszymi, którzy starli się z niezliczoną ilością Smoków Zła, byli youkai.<br /> <br /> – Posmakujcie mojego ognia, Smoki Zła!<br /> <br /> W centrum hordy youkai znajdowała się Yasaka-san, która zmieniała się w olbrzymiego złotego lisa o dziewięciu ogonach! Płomienie którymi zionęła zmiotły naraz całą grupę Smoków Zła! Nie możemy z nimi przegrać!<br /> <br /> – Ruszajmy!<br /> <br /> – Tak!<br /> <br /> Xenovia i Irina były pierwszymi członkiniami DxD, które włączyły się do walki! Uwolniły ze swoich świętych mieczy fale, które uderzyły w Smoki Zła! Ich czarne cielska poleciały w dół, prosto do morza. Tak długo jak Xenovia parła do przodu, nie myślała o konsekwencjach i po prostu machała ostatecznymi technikami swojego Durandala i Excalibura. Jednak dzięki jej liczba Smoków Zła spadła w zastraszającym tempie.<br /> <br /> – Wy dwie, zastanówcie się nad swoim tempem, kiedy walczycie!<br /> <br /> Xenovi i Irinie towarzyszyła Siostra Griselda.<br /> <br /> – Nie zamierzam zostać w tyle!<br /> <br /> Kiba, trzymając w dłoni Grama, przyzwał Smoczych Rycerzy i razem z nimi pokonał wiele Smoków Zła. Wraz z Kibą i jego niszczycielskim Gramem w awangardzie, Smoczy Rycerze uzbrojeni w demoniczne mieczem wykazywali się właśnie swoimi szermierczymi zdolnościami.<br /> <br /> – Spalę Smoki Zła wraz z mieczem Yuuto-senpaia!<br /> <br /> Kibie partnerowała Koneko-chan, która byłą w trybie Shirone. Posłała kilka kasha w stronę Smoków Zła i wyeliminowała je.<br /> <br /> – Ara, zabawy ogniem to moja działka!<br /> <br /> Ravel też dołączyła do walki (tym razem w ogóle mnie nie posłuchała i podążyła za nami), rozpostarła szeroko swoje ogniste skrzydła i posłała w stronę wroga przerażający miotacz ognia. Jej współpraca z Koenko-chan może być opisana jako idealna. Kiba był awangardą, Koneko-chan odwodem, zaś Ravel idealnie do nich pasowała jako wsparcie.<br /> <br /> – Ise!<br /> <br /> – Zrozumiałem!<br /> <br /> Przyzwałem wiwerny, gdy usłyszałem jej sygnał. Rozpocząłem przygotowania do Szkarłatnego Smoka Zguby. Pozwoliłem wiwernom aby stopniowo przyczepiały się do ciała Rias i już wkrótce cała była okryta zbroją.<br /> <br /> [Wzmocnienie!!]<br /> <br /> Odgłos wzmocnienia rozniósł się echem i zdublował jej własną Moc Zniszczenia, a ona wtedy natychmiast wyeliminowała ponad pięćdziesiąt Smoków Zła jednym uderzeniem. Rias i ja zmiażdżyliśmy niezliczoną ilość Smoków Zła. Gdyby to były masowo produkowane Smoki Zła, to wtedy można by je wszystkie łatwo pokonać jednym ciosem Prawdziwej Królowej! Rossweisse-san rozpoczęła przygotowania do aktywacji bariery mającej powstrzymać Trihexa, o której rozmawialiśmy wcześniej. W jej dłoni pojawiły się setki magicznych kręgów, gdy rozpoczęła przygotowania do aktywowania bariery. Gdy były już skończone, Trihexa stanął w miejscu. Po innej stronie Gasper, który zmienił się w bestię, niósł na plecach Valerie i eliminował każdego Smoka Zła, który się do niego zbliżył.<br /> <br /> – Nie dotykajcie Valerie!<br /> <br /> – Ufufu, Gasper, jak przystojnie.<br /> <br /> Ara, naprawdę wygląda jak mężczyzna! Nawet jego głos był bardziej szorstki…zły Gasper w swoim trybie Balora jest bardzo straszny.<br /> <br /> – Spłoń na popiół!<br /> <br /> Saji też użył czarnych płomieni aby wyeliminować Smoki Zła.<br /> <br /> – Ha!<br /> <br /> Sona-zenkaichou manipulowała swoją dumną magią wody, gdy podrywała fale z powierzchni wody i swobodnie manipulowała morzem. Morska woda stała się wielkim wężem, który owinął się wokół Smoków Zła a następnie zaciągnął je w głębiny. Smoki Zła, które zmierzały w stronę Sony-zenkaichou, zostały wyeliminowane przez Shinrę-zenfukukaichou. Pozostali członkowie Parostwa Sitri wspierali się i współpracowali ze sobą, jak idealna drużyna. Parostwo Seekvairy Agares-san, które znajdowało się w pobliżu, działało w podobny sposób. Następna była Akeno-san, która wraz ze swoją kuzynką Suzaku-san, unosiła się w powietrzu. Suzaku-san siedziała na grzbiecie swojego shikigami, wielkiego szkarłatnego ptaka.<br /> <br /> – Akeno!<br /> <br /> – Tak, Suzaku-anesama!<br /> <br /> Suzaku-san stworzyła wielką kulę ognia, która stopniowo przybrała kształt ognistego ptaka! To nie był feniks, tylko święta bestia Klanu Himejima, Suzaku&lt;ref&gt;Suzaku, zwany też Szkarłatnym Ptakiem, postać z mitologii chińskiej, ptak drapieżny koloru czerwonego, jeden z czterech Strażników Nieba. W późniejszych czasach utożsamiany z bażantem i feniksem. Symbolizował południe, cesarzową, lato, ogień, suszę i żeński pierwiastek yin. &lt;/ref&gt;! Była ona przekazywana z pokolenia na pokolenia, każdej następnej głowie rodziny, wraz z imieniem. Akeno-san przyzwała swoje Święte Smocze Błyskawice. Święta Bestia Suzaku i Święta Smocza Błyskawica, które zostały przyzwane, ruszyły w stronę armii Smoków Zła! Obie kuzynki zaatakowały razem z pełnią mocy. Jednak wróg pozwolił w końcu, aby fałszywi Sekiryuuteie włączyli się do walki. Zaatakowali Smoczym Strzałem, który był taki sam jak mój i zabił wielu youkai! Fałszywi Sekiryuuteie zgrupowali się razem, tak że mieliśmy do czynienia z wieloma z nich na raz. Cholera! Jak bardzo potraficie nas przyprzeć do muru! Kiedy pędziłem przed siebie, aby ich zaatakować, nagle ogarnęła nas olśniewająca złota aura, która była delikatna. W jednej chwili ranne youkai zostały natychmiast uleczone. Nawet tym spośród nas, którzy otrzymali śmiertelne ciosy...nic się nie stało. Rozejrzałem się w poszukiwaniu źródła aury i zobaczyłem Asię, która emanowała wspaniałym, złotym światłem. Aura która ją owinęła, przyjęła kształt zbroi. Zmierzch Świętej Miłości, podgatunek Łamacza Ładu Asi. Moc którą osiągnęła przez bycie delikatną bardziej, niż ktokolwiek inny. To było wypełnione większą miłością, niż jakikolwiek inny Boski Dar, to było pole ochronne.... Aura przypominając Fafnira, emanowała też zza pleców Asi.<br /> <br /> – Nie musicie się martwić! Uleczę rany was wszystkich! Więc proszę, dajcie z siebie wszystko podczas walki!<br /> <br /> Głos Asi był pełen odwagi! Naprawdę bym chciał, aby tou-san i kaa-san to usłyszeli! Wasza córka jest gotowa pokazać swoją odwagę! Bitwa robiła postępy, kiedy nagle pewien mężczyzna wzleciał do góry! To przywódca DxD, Dulio Gesualdo! Dulio rozłożył swoich dziesięć, pierzastych skrzydeł i natychmiast zwiększył swoją świętą energię!<br /> <br /> – Dobrze się wszyscy spisujecie, więc jak przywódca też muszę dać dobry pokaz!<br /> <br /> Jego aura rosła i rosła; święte światło którym emanował Dulio, pokryło całe niebo!<br /> <br /> – Łamacz Ładu!<br /> <br /> Wraz z tym okrzykiem, jego aura gwałtownie wzrosła, a niebo w tym samym czasie zostało oświetlone! Z dziesięciu Skrzydeł Dulia zrobiło się dwanaście, podobnych do tych, które mają serafini i lśniły złotym światłem. Miał też cztery aureole nad głową. Dulio ruszył naprzód z rozpostartymi ramionami! Wszystkie Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie przed nim zostały uwięzione przez setki bąbelków, które nagle się zmieniły! Intensywnie wirujące płomienie pojawiły się wraz z gwałtownym huraganem, mroźnym powietrzem, które wszystko zamroziło i błyskawicami, które były niczym gniew boży; ogromna różnorodność zjawisk naturalnych wystąpiła wraz z bąbelkami! Dulio dalej robił coraz więcej bąbelków, dopóki nie była nimi wypełniona cała część nieba. Smoki Zła oraz fałszywi Sekiryuuteie zostali uwięzieni w środku i stanęli przeciwko niespotykanym atakom. Początkowo tysiące Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei ucierpiało na skutek ataku Dulia, kiedy były uwięzione wewnątrz bąbelków! Ale obszar działania wciąż się rozszerzał! A to dlatego, że produkcja bąbelków trwała i trwała! Dulio wyciągnął szyję.<br /> <br /> – Oto Nieunikniona Kara Tęczy Świętych Aniołów, Lśniąca Gwiazda Końca, Łamacz Ładu Apogeum Burzy. Te bąbelki są innego sortu niż tamte, które powstrzymywały przed walką, gdyż zsyłają różne rodzaje boskiej kary! Przepraszam że nazwa jest taka długa! Nie wiem dlaczego ciągle wychodzą mi takie długie nazwy! – oznajmił odważnie.<br /> <br /> W rzeczy samej to skandalicznie długa nazwa! Tak jest z włoskim językiem? Ale mimo wszystko ma niesamowity efekt! Najwyższej klasy Longinus Dulia mógł zmienić pogodę i klimat na świecie wtedy, kiedy tylko chciał… Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie zostali łatwo zlikwidowani, więc jednak mówił nam prawdę! Ten Łamacz Ładu po skorygowaniu jego mocy całkowicie unicestwił wszystkich wrogów w pobliżu, ale gdyby nie był kontrolowany, to zdecydowanie mógłby wyprodukować tyle bąbelków, że bez trudu mogłyby pokryć całą Japonię, albo może nawet…. To też był podgatunek Łamacza Ładu, który nabył potem. To naprawdę pasuje do Dulia! Ach, nasz przywódca naprawdę jest zdolny! Dzięki sile bojowej Dulia oraz naszych sojuszników z różnych ras, masowo produkowane Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteie, którzy otaczali Trihexa, byli eksterminowani z szaleńczą prędkością! Aby zatrzymać działanie Świętego Graala, zaczęliśmy zbliżać się do Trihexa. Kiedy już prawie byliśmy na miejscu....<br /> <br /> – Imponująca walka, ale dalej jesteście zbyt naiwni.<br /> <br /> Na głowie Trihexa stał młodzieniec o brązowej karnacji, ubrany w szatę. Apophis. Święty Graal w jego ręku emanował jasnym światłem i oświetlał wszystko dookoła. Po tym jak zgasło, masowo produkowane Smoki Zła i fałszywi Sekiryuutei znów się pojawili dookoła Trihexa! Niebo znów pokryło się czarnymi chmurami. Wszyscy byli oszołomieni.<br /> <br /> – ……Jak to możliwe?<br /> <br /> – …To jakieś oszustwo, przecież nie… Te wszystkie Smoki Zła…!<br /> <br /> …To było irytujące, że po tym jak wykończyliśmy tyle Smoków Zła, tak łatwo je wskrzeszono! Nie tylko o to chodziło, Trihexa też zaczął się ruszać....! Otworzył szeroko paszczę i plunął olbrzymią kulą ognia! Ci którzy stanęli na jej drodze zostali przez nią pochłonięci, zanim byli w stanie cokolwiek zrobić. Nic po nich nie zostało... Potem popędziła w stronę niezamieszkanej wyspy.... Niemal natychmiast rozległa się eksplozja i uderzyła w nas fala uderzeniowa, a cała wyspa została zniszczona. Jedna kula ognia całkowicie zmiotła z powierzchni ziemi małą wyspę... Gdyby uderzyła w nas, doznalibyśmy strasznych ran.<br /> <br /> – Atakować potwora!<br /> <br /> Nie wiem kto wydał ten rozkaz, ale wszyscy zaczęli atakować Trihexa. Jednak nasze ataki tylko trochę go zadrapały, ale nie wyrządziły żadnych poważnych uszkodzeń. Nawet jeśli odniósł rany, to natychmiast zostały uleczony, zupełnie jakby nic się nie stało. Ja też użyłem Szkarłatnego Podmuchu i Masywnego Uderzenia…jednak zadane przeze mnie rany natychmiast zostały uleczone. …Rozumiem, nic dziwnego że te wszystkie frakcja miały trudności w walce z Trihexą! Zupełnie jakby pokonanie jej było niemożliwe! Nawet gdybym użył Niszczyciela Longinusa…to zadałoby mu to tylko tymczasowe uszkodzenia. Uleczyłby je w mgnieniu oka! Nie wiedzieliśmy nawet co robić w tej sytuacji! Był też otoczony mnóstwem masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei! Kiedy nasze siły bojowe się osłabiły, nie było wiadomo jak długo jeszcze wytrzymamy, aż zostaniemy pokonani!<br /> <br /> – Haaaaaaachhh!<br /> <br /> Xenovia zaatakowała Krzyżowym Kryzysem… Jednak rana na ciele Trihexa mające kształt krzyża natychmiast została wyleczona.<br /> <br /> – Oryaach!<br /> <br /> Dulio też użył Łamacza Ładu, aby wyprodukować bąbelki, ale nie były na tyle duże, aby pomieścić Trihexa…. Ale w połowie słychać było pękanie.<br /> <br /> – …To pierwszy raz kiedy pękły. Trihexa jest tak silny, że nawet mój Łamacz Ładu nie może go pokonać.<br /> <br /> Nawet Dulio nie potrafił uśmiechać się wymuszenie. Trihexa dalej posuwał się do przodu. Wszyscy dalej kontynuowali ataki.<br /> <br /> – …Jeśli dalej tak będzie, Trihexa dotrze do Japonii! – krzyknął ktoś rozpaczliwie.<br /> <br /> W tym czasie.... Rozległ o się głośnie „bum” i ryk. Trihexa, który latał w powietrzu, zwolnił. Ogromna święta aura natychmiast się zbliżyła i rosła niczym słup światła, który następnie ruszył w stronę Apophisa, który natychmiast uciekł z miejsca, w którym się znajdował…. Wszyscy byliśmy zaskoczeni tym nagłym zjawiskiem. Osoba która zaatakowała tym filarem światła i natychmiast zatrzymała Trihexa, pojawiła się przed naszymi oczami.<br /> <br /> – Co jest, wystarczy ze musicie się zmierzyć z czymś takim, żebyście mówili takie zniechęcające rzeczy?<br /> <br /> – Fufu, nie ma mowy. Przedstawienie zaczyna się dopiero teraz, prawda Hyoudou Isseiu?<br /> <br /> Po niebie latał mężczyzna w czarnym płaszczu, Crom Cruach oraz posiadacz Świętej Włóczni, Cao Cao!<br /> <br /> – …Crom Cruach! Nawet ty przyszedłeś, Cao Cao!<br /> <br /> Nie spodziewałem się, że ta dwójka pojawi się w tak krytycznym momencie! Crom Cruach ścisnął dłonią pięść.<br /> <br /> – Muszę się odwdzięczyć za dobroć Tannina. Więc będę miał kłopoty, jeśli zginiesz ty, lub Vali Lucyfer.<br /> <br /> Po tych słowach Crom Cruach zmienił swoją prawą rękę w smoczy pazur i zebrał w nim szalone ilości aury. Wraz z jego dzikim ciosem, tysiące Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów zostało zniszczonych! Cao Cao także użył swojego Łamacza Ładu, za jego plecami pojawił się pierścień światła, a on stał na czubku kuli, za pomocą której latał w powietrze. Jednym uderzeniem Świętej Włóczni pozbył się dużej grupy Smoków Zła! Crom Cruach wzleciał patrząc na mnie, a Cao Cao oparł włócznie na swoim ramieniu, po tym jak obaj odezwali się do mnie jednocześnie:<br /> <br /> – Jeszcze nie skończyłem opieki nad wami, więc przybyłem pomóc.<br /> <br /> – Ja jestem tym, który pokona cię w pojedynku, więc będę zakłopotany, jeśli zginiesz.<br /> <br /> …… Cholera! Jestem tak poruszony, że nie mogę się nawet powstrzymać! Przeciwnicy, którzy kiedyś przysporzyli nam tylu kłopotów, teraz przyszli nam pomóc! To naprawdę poruszające! Jednak nie tylko oni przybyli nam z odsieczą!<br /> <br /> – Patrzcie tam! – ktoś krzyknął.<br /> <br /> Kiedy spojrzałem w górę, zobaczyłem olbrzymiego, wschodniego smoka, który latał w powietrzu. Rozpoznałem go, to jeden z Pięciu Wielkich Smoczych Królów, Yu-Long! ja jego grzbiecie siedziała znajoma, drobna postać!<br /> <br /> – Nie ładnie zapominać o starszych.<br /> <br /> – Staruszek Wukong z pierwszego pokolenia!<br /> <br /> Staruszek wskoczył na swoją chmurkę Kinto-Un, zaciskajac dłoń na kiju Nyoi-Bo i poleciał przed siebie. Nagle wydłużył swój kij i zmiótł Smoki Zła!<br /> <br /> – Aż dotąd ie brałem udziału w walce. Cóż, wykorzystam tą okazję i zrobię coś dobrego.<br /> <br /> Wraz ze wsparciem staruszka, inni ludzie zaczęli zeskakiwać z grzbietu Yu-Longa!<br /> <br /> – To doprawdy zbyt wiele. Naprawdę nie mogę sobie z tym dać rady w tym wieku.<br /> <br /> – Racja, ten głupiec Wukong, ściągnął nas tutaj, mimo że od dawna jesteśmy na emeryturze.<br /> <br /> Gruby staruszek z głową świni i brodaty, stary mnich z naszyjnikiem zrobionych z czaszek. Obaj narzekali, gdy lecieli w powietrzu. Świnio-głowy staruszek wypluł z ust wielką kulę ognia, kiedy brodaty staruszek używał morskiej wody do tworzenia różnych bestii! Duża grupa Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei została przez nich pokonana! Widząc to, staruszek pierwszego pokolenia uśmiechnął się.<br /> <br /> – Nie bądźcie tacy, Wujing, Bajie. Powiedzcie no jeszcze raz, jacy staruszkowie narzekają, że nie mogą przegrać z tymi młodzieńcami?<br /> <br /> Zaraz! Zrozumiałem wszystko, kiedy wymówił te słowa! Świno-głowy staruszek i brodaty staruszek to pierwsze pokolenie Zhu Bajie, Obmywacza Ołtarzy oraz pierwsze pokolenie Sha Wujing&lt;ref&gt;Zhu Bajie i Sha Wujing to postacie z „Podróży na Zachód”.&lt;/ref&gt;, Złotego Mocnego Arahanta &lt;ref&gt;Arahant to synonim buddy, często pojawiający się w Kanonie palijskim jako jedno z dziesięciu określeń oświeconego.&lt;/ref&gt;. Więc to oni! Przybyła grupa naprawdę niesamowitych ludzi! Nigdy bym się nie spodziewał, że zobaczę tutaj ludzi z „Podróży na Zachód”! Cała ich trójka zsynchronizowała swoje ruchy i zachowywała się jak idealna drużyna, gdyż pokonali Smoki Zła i fałszywych Sekiryuutei w jednej chwili! Zaczęli też atakować Trihexa! Naprawdę byli energiczni! Podążając za działaniami tej trójki, Yu-Long zionął ogniem, po czym odezwał się:<br /> <br /> – Więc to że nie chcieliście sobie poszaleć naprawdę było kłamstwem!<br /> <br /> – Zamknij się, ty bezużyteczny smoku!<br /> <br /> Połączenie nieformalnego, młodego Smoczego Króla oraz Zhu Bajie i Sha Wujinga z pierwszego pokolenia, było doprawdy zaskakujące.<br /> <br /> – Hej, tym razem nawet książę tu przybył. Powinieneś ciężej pracować Yu-Long, nie sądzisz?<br /> <br /> Patrząc w kierunku, w którym spojrzał Sun Wukong, można było zobaczyć chłopca w szatach, które przypominały lotos, unoszącego się w powietrzu. Stał na kole, które pluło płomieniami, podczas gdy trzymał w dłoni długą, płonącą włócznię. Chłopiec uwolnił świętą aurę, gdy wolno mówił do trójki staruszków oraz Yu-Longa:<br /> <br /> – Wukong, Wujing, Bajie, Yu-Long, musicie wiedzieć, kiedy skończyć z żartami. Świat stoi obecnie w obliczu kryzysu. Teraz pokażcie, jak sobie zapracowaliście na swoje zaszczyty.<br /> <br /> Słowa tego chłopca sprawiły, że cała trójka staruszków ruszyła do walki, nie skarżąc się już na nic. Cao Cao użył swojej Świętej Włóczni aby wyeliminować Smoki Zła, <br /> <br /> – …Przyszli uczniowie Księcia Nezha, a nwet Xuanzanga&lt;ref&gt;Patrz, przypisy do opowiadania „Wilczy emblemat”&lt;/ref&gt;, więc główne siły Góry Meru już tu przybyły, co znaczy że Indra też wziął sprawę na poważnie.<br /> <br /> To był…legendarny książę Nezha! To naprawdę było jak sen. W ogóle nie mogłem w to uwierzyć! Nie potrafiłem ukryć podekscytowania! Ale nawet jeśli będą eliminować Smoki Zła i fałszywych Sekiryuutei, to ich liczba będzie wzrastać!<br /> <br /> – Uch! Jest ich coraz więcej! – powiedział ktoś.<br /> <br /> Miał rację, gdyż nadciągała fala za falą. Pojawiły się nawet Smoki Zła, które były podobne do Grendela i Ladona! Wiem że Grendel był produkowany masowo, ale pojęcia nie miałem, że Ladon też! Jednak strumień posiłków płynął także do nas! Smoki Zła podobne do Grendela, które pojawiły się przed nami, zostały natychmiast strącone do morza przez kogoś, kto miał na sobie lwią zbroję....<br /> <br /> – Nareszcie się pojawiłem, przepraszam za spóźnienie.<br /> <br /> To był Sairaorg-san i jego parostwo.<br /> <br /> – Sairaorg-san!<br /> <br /> Kiedy cieszyłem się z przybycia spadkobiercy Domu Wielkiego Króla, pojawił się niesamowicie i niedorzecznie silny szermierz; bez wysiłku poćwiartował Smoki Zła podobne do Ladon, wraz z stworzonymi przez nie barierami. To był mężczyzna, który unosił się w powietrzu za pomocą magii i mógł być opisany jako góra mięśni; w dłoni trzymał święty miecz, podobny do Durandala, którym przerąbał się przez tłum Smoków Zła. Nawet jego kopniak wystarczył, aby posłać Smoka Zła wysoko w powietrze! Moje oczy spotkały się z nim. Miał pomarszczona twarz i masę muskułów....<br /> <br /> – Zastanawiałem się kto to…czyżby ten dzieciak Sekiryuutei.<br /> <br /> Tą osobą był ktoś, kto jakiś czas temu wywołał rebelię wojowników Kościoła, kościelny dostojnik, który przybył do Japonii wraz z wojownikami, jego eminencja Vasco Strada.<br /> <br /> – Jego eminencja Strada! Nawet ty przybyłeś?<br /> <br /> Byłem niesamowicie zaskoczony! Zaskoczyła mnie obecność ludzi z „Podróży na Zachód”, ale nigdy bym się nie spodziewałem, że nawet ten staruszek przybędzie! Jego eminencja Strada roześmiał się radośnie.<br /> <br /> – Fufufu, w obliczu światowego kryzysu młodziaki narażają swoje życie na pierwszej linii walki, więc jeśli też nie zmuszę moich starych kości do walki, gdy ważą się losy świata, to wtedy nie będę mógł spotkać się z moim Bogiem. Nawet jeśli jestem na emeryturze, to pozwólcie mi wrócić do walki, gdy świat jest zagrożony.<br /> <br /> Po powiedzeniu tego, jego eminencja Strada zamachnął się kopią Durandala i rozpłatał na pół Smoka Zła, który przypominał Grendela. Wojownicy Kościoła których przyprowadził, lecąc w powietrzu, starli się za Smokami Zła, które też latały! Doprawdy! Te posiłki naprawdę mnie zaskoczyły! Popłynęły nawet łzy radości! W tym czasie Rossweisse-san, która miała przygotować barierę, przybrała udręczony wyraz twarzy.<br /> <br /> – …Przygotowanie są już zakończone, ale musimy zmniejszyć dystans od Trihexy, aby to zadziałało, więc trzeba myśleć w ten sposób…. Obawiam się też postępowania Apophisa.<br /> <br /> Rozumiem, więc taka jest sytuacja! Było pewne że Apophis, który stoi na głowie Trihexa, utrudni aktywację bariery! Ale najpierw musi się zbliżyć do Trihexy, aby to zadziałało. Podleciałem do Rossweisse-san, wraz z Cao Cao.<br /> <br /> – Ja oczyszczę drogę, liczcie na moich specjalnych umiejętnościach – powiedział, po czym zakręcił Świętą Włócznią i zaczął recytować zaklęcie. – O włócznio. Prawdziwa Święta Włócznio, która przebiłaś ciało Boga. Pochłoń ambicje Króla Dominacji śpiącej wewnątrz mnie i przebij się przez lukę błogosławieństwa i zniszczenia. Ty ogłoś wolę i zmień się w blask. <br /> <br /> Pierścień światła za plecami Cao Cao świecił jeszcze bardziej, a aura objęła Świętą Włócznię i wzrosła aż do swoich limitów. Dla nas, diabłów, sam widok takiego światła wystarczył, aby nasza skóra bolała, jak gdyby płonęła. Czułem to nawet przez moją zbroję, więc zdecydowanie była to bardzo potężna, święta aura.<br /> <br /> – Pierwotna Idea! – Cao Cao wypowiedział ostatnią część zaklęcia.<br /> <br /> Włócznia emanowała olśniewającym blaskiem i świętymi falami, gdy została pobłogosławiona. Święte fale uwolnione z włóczni rozeszły się po całym niebie. W jednej chwili Smoki Zła zdawały się bać czegoś niewidzialnego dla nich i uciekły jak najdalej od Trihexa. Apophis, który stał na głowie, także tego doznał, Święty Graal wypadł w jego dłoni, gdy zawył z bólu.<br /> <br /> – …T-to jest autorytet…biblijnego Boga! …Jeśli dalej tak będzie…mogę stracić przytomność…!<br /> <br /> Apophis uciekł z głowy Trihexa! Niesamowite! Wprawdzie nie zrozumiałem, ale czy była to moc, która mogła odepchnąć zło? Ja też słyszałem o Pierwotnej Idei Świętej Włóczni. Efekt jest wzorowany na woli biblijnego Boga, która mieszkała w Świętej Włóczni…. Tym razem była to moc, która odepchnęła wielką liczbę Smoków Zła i fałszywych Sekiryuutei i wywołała ból u Apohisa…?<br /> <br /> – …Wygląda na to, że tym razem wola tej włóczni odpowiedziała mi. Teraz twoja kolej.<br /> <br /> Rias i Rossweisse-san spojrzały na siebie i skinęły głowami. Rossweisse-san skróciła dystans dzielący ją od Trihexa. Wtedy stworzyła gigantyczny, magiczny krąg, który rozszerzył się tak bardzo, że mógł okryć całe to miejsce.<br /> <br /> – Zatrzymam Trihexa! – wrzasnęła.<br /> <br /> Po tym jak Rossweisse-san dotknęła ręką magicznego kręgu i aktywowała barierę, w następnej chwili nieznane pole energetyczne objęło całe miejsce. Wokół ciała Trihexa pojawiło się mnóstwo barier zrobionych z magicznych kręgów, które całkowicie go pokryły. Bestia Apokalipsy zawyła z bólu, ale magiczne kręgi z bariery rozwijały się jeden za drugim, a Trihexa został uwięziony pod kilkoma warstwami. Nareszcie.... Wszyscy potwierdziliśmy, że Trihexa został sparaliżowany.<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Trihexa nie rusza się!<br /> <br /> – UDAŁO SIĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘĘ! – wrzasnęli wszyscy!<br /> <br /> Sparaliżowanie Trihexy wszystkich ucieszyło! Jednak bitwa dalej trwała! Jeśli nie zatrzymamy Świętego Graala, masowo produkowane Smoki Zła i fałszywi Sekiryuuteia dalej będą się ruszać. Bariera była w stanie powstrzymać Trihexa! Teraz trzeba uważać na jego ruchy, pozbyć się wszystkich Smoków Zła i dać tej dwójce Święty Graal. I said to Gasper and Valerie<br /> <br /> – Gasper, Valerie, pozostawiam Świętego Graala wam!<br /> <br /> – Zrozumiałem, zdecydowanie powstrzymam Świętego Graala!<br /> <br /> – Ufufu, dajmy więc z siebie wszystko. Wy też nie pozostawajcie w tyle.<br /> <br /> Gasper i Valerie polecieli w stronę smoczej głowy Trihexy, aby zatrzymać Świętego Graala, który był na jej czubku. Reszta należy do nich. Cóż, sądzę że zajmę się moją walką. Zobaczyłem że Apophis oddalił się od głowy Trihexa. Wylądował na kolejnej niezamieszkanej wyspie, która znajdowała się w pobliżu. Smoki Zła podobne do Grendela i Ladona wciąż się mnożyły w dużym tempie. W porównaniu do masowo produkowanych Smoków Zła, ich zdolności były lepsze i byli też od nich nieporównywalnie silniejsi. Jednak Apophis był o wiele bardziej niebezpieczny od nich! Po zebraniu determinacji do walki z Apophisem, poleciałem w stronę wyspy, na której wylądował...<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_Żywot:_Lew_Baela_Wielkiego_Króla._~Wielki_Król~|Lwa Baela]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Determinacja|Podrozdziału Determinacja]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot:_Lew_Baela_Wielkiego_Kr%C3%B3la._~Wielki_Kr%C3%B3l~&diff=507284 2016-11-30T13:11:12Z

<p>95.108.35.236: /* Część 2 */</p> <hr /> <div>==Żywot: Lew Baela, Wielkiego Króla —Wielki Król—==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> Od kiedy to wszystko się zaczęło.....<br /> <br /> Czułem ból na widok zamku Rodu Bael......<br /> <br /> Drugi syn obecnej głowy rodu, Magdaran Bael oraz jego strażnicy, szli korytarzem zamku, w którym panował zgiełk. Mniej więcej dwadzieścia minut wcześniej zamek został zaatakowany przez buntowników. W ramach środków zaradczych przeciwko Trihexie, wszyscy ludzie frakcji Wielkiego Króla prowadzili rozmowy z politykami. Zamek Rodu Bael pod żadnym względem nie miał sobie równych w Zaświatach, gdyż chroniło go ponad pięćdziesiąt barier ochronnych. Nie byłoby przesadą powiedzieć, że to najpotężniejszy z zamków, który nigdy wcześniej nie został uszkodzony, nawet podczas walk ze starym rządem. Jednak teraz przechodził kryzys. Atak którego doznał, przebił się przez bariery. Gdy wyjrzało się przez okno, można było zobaczyć, jak strażnicy walczą z buntownikami. Strażnicy ginęli jeden za drugim, atakowani przez moce zamaskowanych agresorów. Elitarna straż Baelów była więc bezsilna, a cała sytuacja pokazała, jakim wielkim zagrożeniem byli buntownicy. Magdaran widział też, jak piękne kwiaty zasadzone na dziedzińcu powiędły.<br /> <br /> …Dlaczego wzięli sobie na cel Baelów? …Nietrudno było się tego domyślić. Ale gdyby miał mówić o niedawnych przypadkach, to chodziło z pewnością o krytykę figury Króla i nierzetelność w Królewskich Grach. Magdaran odłożył jednak te sprawy na bok, z postanowieniem że zajmie się tym później. Sam nie brał udziału w Królewskich Grach, więc nawet jeśli miały tam miejsce jakieś nierzetelności, to niewiele go to obchodziło. Bardzo starannie ukrywano to przed obywatelami, dlatego nie sądził, że takie postępowanie wywoła tak wielkie konsekwencje. Nigdy sobie jednak nie wyobrażał, że to właśnie mistrz będzie tym, który ujawni całą prawdę. W rogu korytarza przed nim, pojawił się ktoś, kto emanował dziwną aurą i miał na sobie kruczoczarną zbroję. Strażnicy Magdarana Baela otoczyli go w obronnej formacji…jednak on rozpoznał osobę w zbroi i powstrzymał swoich strażników gestem dłoni.<br /> <br /> – …Ta osoba należy do Parostwa Sony-dono.<br /> <br /> Zgadza się, Magdaran otrzymał takie informacje. W Parostwie Sony Sitri znajdował się Pion noszący czarną zbroję, który kiedyś był człowiekiem. Saji Genshirou zdjął hełm i pokazał swoją twarz.<br /> <br /> – Więc ty jesteś… Młodszym bratem mistrza Sairaorga, prawda? Jestem Pionem z Parostwa Sony Sitri. Przybyłem z odsieczą.<br /> <br /> Wygląda na to, że tak samo jak starszy brat, był członkiem Drużyny DxD i przybył aby pomóc w stłumieniu rebelii.<br /> <br /> – …DxD huh. Nigdy bym nie pomyślał, że przyjdą mi z pomocą.<br /> <br /> Nie potrafił nic poradzić na to, że ta sytuacja wywoływała u niego poczucie ironii. Słysząc taką odpowiedź, Saji przekrzywił głowę i pojawił się nad nią znak zapytania….<br /> <br /> – W rzeczy samej to wielka pomoc – powiedział Magdaran.<br /> <br /> Postanowili opuścić miasto Bael z Sajim na czele. Całe parostwo Magdarana ruszyło aby uspokoić cywilów i spacyfikować buntowników na całym terytorium, więc w zamku została tylko jego Królowa, która także z resztą wyruszyła, aby zabezpieczyć drogę odwrotu. Aby przedyskutować jakieś środki zaradcze przeciwko Trihexie, ojciec pojechał spotkać się z Zekramem Baelem, który żył w odosobnieniu. Matka opuściło to miejsce dwa dni temu, aby poszukać schronienia. Następny spadkobierca rodziny, Sairaorg, opuścił terytorium jako członek drużyny antyterrorystycznej. Innymi słowy w tym zamku nie było ani głowy rodu, ani spadkobiercy i przebywał w nim tylko drugi syn. Frakcja Wielkiego Króla była szanowana przez obecnych Maou, nawet jeśli zamek był pusty…. Magdaran uśmiechnął się z sarkazmem. Taki już był ich ojciec. Zawsze kiedy musiał powziąć jakąś decyzję, udawał się do miejsca pobytu protoplasty rodu i prosił go o radę. Niezależnie od tego, czy była to sprawa polityczna, czy rodzinna, to nigdy nie podejmował jej sam. Dlatego tak długo jak chronił swoją dumę oraz wygląd, nawet jego żona i dzieci mogły zostać bez wahania odrzucone. Taki los spotkał jego brata przyrodniego, który nie odziedziczył Mocy Zniszczenia. Natomiast Magdaran urodził się z tą zdolnością, więc Sairaorg został wygnany i stracił status spadkobiercy. Od tamtej pory Magdaran, który został nowym następcą, przeszedł surową edukację. Jego zdolności bojowe nie były zbyt duże, ale skoro odziedziczył Moc Zniszczenia to nie musiał intensywnie trenować. W innej rodzinie też urodzili się ludzie z Mocą Zniszczenia i to jeszcze potężniejsi od niego, przez co Magdaran zawsze był porównywany do rodzeństwa Gremory. Jednocześnie pogardzał Sirzechsem i Rias, na skutek surowego środowiska w którym go wychowywano. Długo nie trwało, kiedy odkrył o czym myślała obecna głowa rodu. Nagle, pewnego dnia, wszystko się zmieniło. Jego przyrodni brat Sairaorg wrócił z wygnania i oznajmił, że chce odzyskać swoją pozycję spadkobiercy. Obecna głowa rodziny oraz jego syn wybuchnęli śmiechem. Bael który nie posiada Mocy Zniszczenia mówił w końcu takie bzdury. Głowa rodu zamierzał nawet uznać te słowa za żart, ale stwierdził że może to być dobra okazja, aby przeciąć ich rodzinne związki i rozkazał Magdaranowi, aby został jego przeciwnikiem. Pojedynek o stanowisko dziedzica trwał kilka minut i zakończył się miażdżącym zwycięstwem Sairaorga, a Magdaran, który odziedziczył Moc Niszczenia, leżał na podłodze. Był bezsilny wobec szybkości i siły swojego starszego brata, który wytrenował swoje ciało do granic wytrzymałości i całkowicie przytłoczył Moc Zniszczenia Magdarana. Ich ojciec, będący głową rodu, patrzył na leżącego na podłodze Magdarana, jak na kupę śmieci. Od tamtej pory jego sytuacja uległa zmianie.... W zamku zamieszkało czworo członków Domu Bael: ojciec, jako obecna głowa rodu, jego druga żona, będąca matką Magdarana, jego pierwszy syn Sairaorg, będący spadkobiercą rodu oraz drugi syn, Magdaran, którego pozbawiono pozycji spadkobiercy. Niezależnie od tego, czy miały miejsce posiłki, czy inne rzeczy, brały w nich udział te cztery osoby. Jako obecna głowa rodu, ich ojciec niechętnie uznał swojego najstarszego syna i ciągle radził się swojego poprzednika oraz protoplasty rodu; matka, której syn został pozbawiony pozycji spadkobiercy, była rozżalona i nie kryła swojego niezadowolenia z faktu, że musi mieszkać z najstarszym synem. Magdaran był edukowany, aby w przyszłości objąć pozycję nowej głowy rodziny, więc teraz musiał asystować swojemu starszemu bratu, który odebrał mu pozycję. Za każdym razem gdy zasiadali do posiłku, nie rozmawiali ze sobą i milczeli. Matka za każdym razem odchodziła od stołu jako pierwsza. Była zrozpaczona na swojego męża i syna oraz nienawidziła Sairaorga, ale wciąż nie porzuciła swojej pozycji żony Baela. Nie licząc polityków, Magdaran rozmawiał tylko ze swoim parostwem. W domu jego ojciec i matka unikali z nim rozmowy. Nie, jak się nad tym zastanowić, to od kiedy został wybrany na następnego spadkobiercę, nigdy nie doświadczył miłości od swoich rodziców, której dziecko powinno doznać. W najlepszym wypadku uznawano go za ''Następnego Wielkiego Króla Baela'' i roztropnie o to dbał. …Uczęszczał na spotkania dzieci szlachty i jeden z nich coś mu powiedział:<br /> <br /> ''Było bardzo przyjemnie, kiedy moja mama wyczyściła mi uszy.''<br /> <br /> Czyściła uszy.... Od kiedy Magdaran się narodził, podobnej rzeczy doświadczył tylko od służącej. Były dzieci, które udawały się ze swoimi rodzicami do świata ludzi, aby pobawić się na plaży. Poza kontrolami na terytorium Rodziny Bael, Magdaran nigdy nie wybrał się gdzieś dalej, nie mówiąc już o wakacjach ze swoją rodziną..... Rodzina…czym ona właściwie jest? Ten zamek był rezydencją dla osób, w których żyłach płynęła krew Baelów…tej rodziny. A ci którzy tu żyli…też powinni być nazywani członkami „rodziny”. Ostatecznie kim sam był? Przyszedł na świat jako drugi syn i został wychowany jako następca głowy rodu. Odebrano mu to jednak i był traktowany jako ktoś, kto nie istniał… Było to coraz bardziej bolesne. Nie rozumiał już dłużej znaczenia swojego życia. Nie znał własnego przeznaczenia i nienawidził tego zamku. W pewnym nieznanym mu momencie, był tylko jeden krewny, który chciał z nim rozmawiać, jego brat przyrodni, Sairaorg.<br /> <br /> – Jak się miewasz?<br /> <br /> – Skoro już o tym mowa, to ostatnio zyskało to dużą popularność na naszym terytorium....<br /> <br /> – Chłopak o imieniu Hyoudou Issei z Drużyny DxD jest bardzo interesujący....<br /> <br /> Na te wszystkie rzeczy, które mówił jego brat, Magdaran mógł tylko odpowiadać sztywno „Rozumiem”, „Tak”, „Och”. Wiedział że jego brat był silny, wręcz tak bardzo, że nie mógł nawet marzyć o odzyskaniu swojej pozycji spadkobiercy. Skoro kształcono go na następną głowę rodu, to nie wiedział nic o innym stylu życia... Jedyne sprawy o których wiedział więcej, niż ktokolwiek inny, była jego szczegółowa wiedza o roślinach oraz rozumienie ich. Od kiedy tylko Magdaran był młody, darzył uczuciem rośliny i kwiaty. W mieście Bael kwitły piękne, fioletowe kwiaty. Były także zasadzone na dziedzińcu zamku. Wyginęły jednak podczas wojny między Trzema Frakcjami. Dzięki badaniom, Magdaran odkrył jednak że były nasiona, które przetrwały w dobrym stanie i użył nowoczesnej techniki do ożywienia ich. Wszyscy w rodzinie Bael mieli fioletowe oczy. Dlatego też fiolet był barwą ich rodziny. Magdaran nie sądził, aby było coś, co pasowałoby lepiej na herb rodziny, niż te kwiaty. Poza tym uprawiał też rzadki gatunek jabłek. Magdaran kontynuował swoje badania nad roślinami i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby wiele spośród nich zostało wyróżnionych, ale jedyne co otrzymał, to ostrzeżenie od obecnej głowy rodziny. Dom Wielkiego Króla zawsze był znany ze swojej Mocy Zniszczenia, więc propozycja badań nad roślinami była haniebna. Ojciec nigdy go też nie pochwalił. Nigdy też nie spróbował wyhodowanych przez niego jabłek. Jedynym który chciał go wysłuchać, był jego starszy brat, Sairaorg, który wysłał wyhodowane przez niego kwiaty i jabłka na targ.<br /> <br /> – Jabłka są specjalnością terytorium Bael, a te wyhodowane przez ciebie mogą się nawet stać najlepszymi w Zaświatach. Myślę że możesz to zrobić. Te jabłka naprawdę są przepyszne – powiedział Sairaorg zajadając z radością jedno z jabłek.<br /> <br /> Magdaran pokręcił głową i wyrzucił z pamięci wspomnienie o rozmowie ze starszym bratem, po czym ruszył korytarzem w swoją stronę. …Aż do dzisiejszego dnia nie musiał się niczym przejmować, niezależnie od tego, czy chodziło o jego brata, rodzinę, kwiaty, czy Moc Zniszczenia. Jeśli Trihexa zniszczy Zaświaty, to nie będzie mógł zrobić nic innego, niż zaakceptować swoje przeznaczenie. Minęło kilka minut, od kiedy ruszył na obchód zamku i Saji Genshirou zobaczył tylną bramę, przez którą przeszedł. Poza nią znajdowała się duża, otwarta przestrzeń; sufit znajdował się bardzo wysoko. To byłoby dobre miejsce dla cywilów, którzy szukaliby tutaj schronienia. Tylna brama znajdowała się przed nimi, ale Saji Genshirou, który znajdował się z przodu, uwolnił swoją aurę i zajął pozycję przed drzwiami. Wyczuwało się stamtąd złowieszczą atmosferę. Patrząc uważnie można było dostrzec, że za tylną bramą ktoś stoi... Przed nim byłł ktoś, kogo Magdaran znał. Siwowłosy mężczyzna w płaszczu i lekkiej zbroi leżał w kałuży krwi. Ten ktoś to, Sectaas Barbatos&lt;ref&gt;W demonologii Barbatos to upadły anioł, demon, książę i hrabia piekła, rozporządzający 30 legionami duchów&lt;/ref&gt;, Królowa Magdarana. Pierwotnie pochodził z Domu Barbatos, który należał do Siedemdziesięciu Dwóch Filarów oraz był sługą Magdarana. Urodził się w rodzinie wysokoklasowych diabłów i był Królową Magdarana, a teraz leżał na ziemi w kałuży krwi….<br /> <br /> – Sectaas! Nic ci nie jest!?<br /> <br /> Kiedy Barbatos usłyszał głos swojego pana, wykaszlał krew z gardła, ale dalej bardziej dbał o bezpieczeństwo jego, nie własne.<br /> <br /> – …Proszę, pospiesz się i uciekaj stąd – powiedział.<br /> <br /> Saji wyciągnął jedną ze swoich macek w stronę Sectaasa, po czym owinął ją wokół niego i przyciągnął z powrotem. Magdaran i jego strażnicy natychmiast sprawdzili rany Królowej. Całe jego ciało było podziurawione przez kule demonicznej energii i jeśli nikt go nie opatrzy, to wykrwawi się na śmierć. Magdaran rozdarł swoje ubrania i zrobił nich prowizoryczne bandaże, mimo że było to za mało. Osoba stojąca poza bramą zaczęła bić brawo.<br /> <br /> – Godne pochwały. Trudno sobie wyobrazić, że Wielki Król tak się zachowa.<br /> <br /> Zza bramu rozległ się odgłos kroków i po chwili zobaczyli blondwłosego dżentelmena ubranego w szlacheckie szaty. Sądząc po wyglądzie jego twarzy, mógł mieć około trzydziestki…tylko że diabły potrafią zmienić swój wygląd, więc równie dobrze może mieć trzydzieści lat, jak i trzysta. Tak, wszyscy tu obecni go znali. Oczywiście dlatego, że był osobą znaną za sprawą telewizji.... Dżentelmen w szlacheckich szatach ukłonił uprzejmie i pozdrowił wszystkich:<br /> <br /> – Dobrego dnia.<br /> <br /> – …Posiadacz trzeciego miejsca w Królewskiej Grze…Bedeze Abaddon-dono – powiedział do niego Magdaran.<br /> <br /> Zgadza się, ten mężczyzna to profesjonalny gracz w Królewskiej Grze, będący na trzecim miejscu, Bedeze Abaddon. Był dodatkowym demonem z Domu Abaddon. Był też głównym pomysłodawcą ataku na zamek Bael. Od jego ciała aż czuła się żądzę mordu oraz złowieszczą aurę. Bedeze roześmiał się z radością.<br /> <br /> – Nie ty tutaj szefujesz, prawda panie drugi? Chciałbym zobaczyć obecną głowę rodu i jego poprzedników, więc możesz mi ich przedstawić?<br /> <br /> – Niestety ojca i jego poprzedników tutaj nie ma. Nie ma powodu, dla którego mieliby się spotykać ze zdrajcą.<br /> <br /> Bedeze uśmiechnął się w odpowiedzi<br /> <br /> Prawdę mówiąc nawet pomoc Piona z Parostwa Sony Sitri nie wystarczyłaby, aby pokonać trzeciego najlepszego gracza Królewskiej Gry. Wszyscy Króle z czołówki są diabłami klasy ostatecznej i pod względem siły dorównują nawet Maou.<br /> <br /> Innymi słowy to byłoby niczym walka z samymi władcami Zaświatów, czyli to po prostu irytująca sytuacja.<br /> <br /> – Czy mógłbym wiedzieć, po co tu w ogóle przyszedłeś? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> – W przeszłości miałem kilka spraw z Wielkim Królem. Diehauser wszystko ujawnił i teraz chcę objawił ten mrok wszystkim obywatelom.<br /> <br /> Magdaran tylko westchnął, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Gdzie są pozostali członkowie parostwa i drużyny? – zapytał szeptem Sajiego.<br /> <br /> – Parostwo Sitri walczy z tymi zamaskowanymi ludźmi na zewnątrz… Wszyscy są naprawdę silni, więc sądzę, że należą do jego parostwa.<br /> <br /> Więc to tak, czyli ten hałas z wcześniej to odgłosy bitwy pomiędzy parostwami Sitri i Abaddon. <br /> <br /> – Sairaorg i jego parostwo niedługo tu będą… – kontynuował Saji.<br /> <br /> Wygląda na to, że skontaktowali się z Sairaorgiem. Ale czy sobie poradzi…? Nawet jeśli przybędzie tu na czas, to niezależnie od tego jak jest silny, walka z kimś, kogo moc jest w klasie Maou, będzie….<br /> <br /> – Jesteś sługą Sony Sitri, prawda? Pamiętam twoją czarną aurę, widziałem ją na jakimś nagraniu. Siostrzyczka Serafall, ta cała Sona, naprawdę chce…zbudować szkołę, do której może uczęszczać każdy w Zaświatach, prawda? Spadkobierca rodziny Bael też przy tym pracuje. Hmm…mogę zapytać, czy dalej zmierza brać udział w Królewskich Grach? – zapytał Bedeze Sajiego.<br /> <br /> – Tak, takie jest marzenie mojej pani. Aby otworzyć swoją szkołę, musi się wsławić w Królewskich Grach, gdyż w przeciwnym razie nie będzie miała żadnej wiarygodności. Na pewno zajmiemy pierwsze miejsce.<br /> <br /> Bedeze przyłożył dłoń do brody i skinął głową.<br /> <br /> – Rozumiem, to ma sens, do pewnego stopnia strategi i taktyka są ważne. Ale chęć stania się mistrzem jest niemożliwa. Nawet przejęcie jednego z pierwszych pięciu miejsc jest nie do zrealizowania. Lepiej więc nie robić sobie nadziei, że zajdziecie zbyt wysoko – powiedział.<br /> <br /> – …Dlaczego to mówisz? – zapytał Saji.<br /> <br /> – Ponieważ…doświadczyłem tego na własnej skórze. Posłuchaj uważnie i zapamiętaj dobrze moje słowa. Niezależnie od czasów, mistrzem zostaje ktoś, kto posiada niesamowitą i absolutną siłę. Jeśli chodzi o wasze pokolenie, to myślę, że najbliższa temu jest Rias Gremory, która ma Sekiryuuteia. Jednak niezależnie od tego, kto wchodzi w skład Czwórki Nowicjuszy, nie mogą się oni nawet równać z tym potworem. Tylko Diehauser Belial mu dorównuje. Zwykli ludzie nie mogą go nawet tknąć. Ale to coś, na co nic nie można poradzić. Niezależnie od epoki, pojawi się najwyżej dwójka ludzi, którzy mogą mu dorównać. Tacy jak Sirzechs-sama, albo może Ajuka-sama. Dlatego więc, aby zbliżyć się do tych ludzi, którzy są opisywani jako ucieleśnienie talentu, niezbędne jest podjęcie pewnych kroków – odpowiedział Bedeze.<br /> <br /> – …Dlatego użyłeś figury Króla? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> Kilka dni temu Diehauser Belial ujawnił ludzi, którzy używali figury Króla; jednym z nich był Bedeze Abaddon. Co więcej, korzystała z niego wicemistrzyni, Roygun Belfegor. Bedeze najwyraźniej nie miał jednak żadnych wyrzutów sumienia i skrzywił usta.<br /> <br /> – Zgadza się, jest tak jak mówisz. Mam status i moc. Brakuje mi tylko talentu, abym mógł zostać diabłem klasy ostatecznej. Z tego właśnie powodu skorzystałem z figury Króla i zdobyłem trzecie miejsce w Królewskich Grach. Nareszcie zyskałem honor. Co z tego, że za pomocą niezgodnych z prawem środków? Ale mecze pomiędzy graczami z czołówki zachowały równowagę. Poza Diehauserem, zwycięzcy i przegrani byli zrównoważeni. Oczywiście było wiele meczy, których oficjalnie nie nadzorowano. …Jednak nie będę zaprzeczał że znam ludzi, którzy ustawiali swoje mecze.<br /> <br /> Na twarzy Sajiego Gensjirou pojawił się wyraz zdumienia. Marzeniem jego pani było zbudowanie szkoły Królewskiej Gry, do której mógłby uczęszczać każdy. Jednak właśnie na własne oczy przekonał się o panującej w grze zasadach; właśnie się też dowiedział o sfałszowanych meczach, więc był to dla niego poważny cios. Poza złym prowadzeniem gier, istniały też takie rzeczy jak ''Ustawianie wyników meczów dla relacji pomiędzy rodami.''. Przecież Raiser Feneks, który był powiązany z Drużyną DxD, zrobił coś takiego w przeszłości. Było to powszechnie wiadome. Natura tych wymian, które miała miejsce pomiędzy szlachtą, była jednak zupełnie inna od tego, co mówił Bedeze i co wiedzieli obywatele Zaświatów. Kontynuowano to, pomimo krytyki nisko i średnioklasowych diabłów, aby zachować arystokratyczne społeczeństwo. Raiser celowo przegrał dwa mecze dla dobra swojej rodziny. To zupełnie jak jakiś piłkarski poker w świecie ludzi. Dla Magdarana, którego Królewskie Gry w ogóle nie interesowały i nie miał zamiaru brać w nich udziału, niezależnie od tego, czy chodziło o tajne ''uzgodnienia'', o których mówił Bedeze, czy też o ''rozrywkę'' pomiędzy szlachtą, o której wiedziało całe społeczeństwo, wszystko było skąpane w grzechu i mroku. Nawet jeśli lamentowali nad tym Saji Genshirou albo inni obywatele, to Królewska Gra miała być pierwotnie przeznaczona do działalności międzynarodowej, która była wolna od politycznych ograniczeń, ale było to niemożliwe tak długo, jak wszystkiemu przewodniczył komitet złożony z arystokratów. Dlatego obecna Królewska Gra był okryta takim mrokiem. Stare diabły podjęły działania dla swoich własnych korzyści; wierzyli że ma wartość, która mogła być dla nich użyteczna, więc wydarli ją Maou Belzebubowi. <br /> <br /> – Publika zaakceptowała istnienie figury Króla, więc dlaczego w takim razie atakujesz? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> Bedeze zarechotał.<br /> <br /> – Z powodu pytań moich fanów. Ponieważ w obecnej sytuacji trudno ukryć prawdę o tych nieprawidłowościach, to po prostu muszę pozbyć się ich źródła. Tak więc zabijając Wielkiego Króla udowodnię obywatelom Zaświatów, że ukarałem sprawców całego incydentów – powiedział. Jego oczy wyglądały, jakby tonął w chciwości. Potrząsnął głową. – Obywatele są głupi. Tak długo jak rozpaczałem i mówiłem, że zostałem wykorzystany przez frakcję Wielkiego Króla i że go zabiję, aby pozbyć się tego kłopotu, będą zaskoczeni i wtedy dostanę od nich wsparcie. Nienawidzą skandalów wszczętych przez starszyznę, więc będą szczęśliwsi niż kiedykolwiek, gdy usłyszą o ich hańbie. Zwłaszcza jeśli taki skandal spotka frakcję Wielkiego Króla, która jest opozycją wobec Maou. Niektórzy politycy będą przepraszać, więc moje działanie wzbudzi radość wśród publiki.<br /> <br /> Tak długo jak mógł chronić własny honor, mógł czynić tą tak zwaną „sprawiedliwość”, aby zmanipulować opinię publiczną i przedstawić siebie samego jako sojusznika sprawiedliwości. Z rękami splamionymi aferą, ten mężczyzna wymyślił bardzo prostą metodę.... Magdaran był bardzo zaskoczony groźną i grzeszną naturą trzeciego w kolejności najlepszego gracza.<br /> <br /> – …Rozumiem, polityków już ustawiono – powiedział.<br /> <br /> Nawet politycy zostali wciągnięci do jego planu…. Wśród nich było wielu takich, którzy byli w opozycji do frakcji Wielkiego Króla, lub jej polityków. Wprawdzie nie należeli do frakcji Maou, ale byli tacy, których poglądy były jeszcze bardziej radykalne, niż samych władców Zaświatów. Dla nich ten skandal był wspaniałym pretekstem do działania. Nawet jeśli ten atak nie nastąpi, to będzie to świetne oskarżenie podczas obrad rady. Bedeze spojrzał na Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – Nie przyłączysz się do mnie, młodzieńcu z Parostwa Sony Sitri? Mógłbyś też przekazać tą prośbę swoim przyjaciołom? – zapytał.<br /> <br /> Intencją Bedezea było to, aby pomógł mu zabić obecną głowę rodu Wielkiego Króla. Tymi którzy najmocniej sprzeciwiali się szkole Królewskiej Gry do której każdy mógłby uczęszczać…była frakcja Wielkiego Króla. Nawet jeśli spadkobierca rodu, Sairaorg, najwyraźniej współpracował z Soną Sitri…obecna głowa rodu i wszyscy politycy robili co tylko mogli, aby storpedować te zamiary.<br /> <br /> – …To niedopuszczalne. Takie czyny…są niedopuszczalne! I ty jesteś na trzecim miejscu w rankingu Królewskich Grach? Jeśli naprawdę to zrobisz, to z pewnością będą fani, których zasmucisz! – odmówił Saji Genshirou.<br /> <br /> To była natychmiastowa odpowiedź, pozbawiona jakiegokolwiek fałszu. Nie myślał o zamiarach polityków, ani o sytuacji starszyzny, tylko po prostu wyraził swoje myśli. Bedeze nie zwracał na to uwagi.<br /> <br /> – Mistrz Diehauser rozpalił światło prawdy, wyciągnęło z mroku wszystkie tajemnice. Jako trzeci najlepszy gracz, zostałem wybrany na sprawcę tego wszystkiego. …Nie sądzisz że to dobra rzecz?<br /> <br /> Twarz Sajiego Genshirou była pełna goryczy, rozczarowania i boleści....<br /> <br /> – …Twój sposób myślenia jest zbyt prosty. Tego typu rzeczy…są zbyt niedorzeczne…! Jeśli naprawdę to zrobisz, to znienawidzimy cię jeszcze bardziej!<br /> <br /> – Obywatelom to wystarczy. Zaakceptują coś prostego, łatwego i ujętego w ten sposób. Kiedy ta sprawa zostanie rozwiązana, wezmę odpowiedzialność za występki i wycofam się z Królewskich Gier. Racja, aby usunąć wszystkie złe czyny, trzeci najlepszy gracz odejdzie z rozgrywek z własnej woli.<br /> <br /> Więc taki jest jego plan. Odzyska swój honor, gdy wykończy starszyznę Wielkiego Króla i wykorzysta to jako wymówkę dla swojej rezygnacji.<br /> <br /> – Jesteś…przyjacielem Sekiryuuteia. On…kim właściwie jest? Jako Oppai Smok wspierany przez opinię publiczną, został wykorzystany przez frakcję Maou jak pionek, do poprawienia ich publicznego wizerunku. Dla mnie…to dość zabawne. To po prostu głupie do granic możliwości. Ten dzieciak zainteresował się Królewską Grą z tego powodu…. Pierwotnie mogli w niej rywalizować tylko wybrani. Mogli w nich brać udział tylko ci, którzy posiadali talent albo coś specjalnego, co ich wyróżniało, albo jeśli posiadali specjalne przywileje. Pierwsza dziesiątka składała się z takich właśnie ludzi. Więc co jeśli możesz zmotywować tych głupców do udziału w Królewskiej Grze? Większość ludzi jest rozczarowana zniszczeniem swoich marzeń i teraz po prostu czeka na swoją śmierć – powiedział Bedeze wzdychając. – Wysiłek nie jest niczym więcej, niż marzeniem danym głupcom przez głupi rząd. Do tego to ostateczne marzenie słabeuszy, którzy nie mają talentu, pieniędzy oraz statusu. Ja byłem inny. Ponieważ miałem i bogactwo i status, uzupełniło to mój brak talentu. Naprawdę cieszę się, że jestem szlachcicem.<br /> <br /> Jego słowa sprawiły, że wyraz twarzy Sajiego Genshirou zmienił się.<br /> <br /> – …Gardzisz nim? Pracował ciężej niż ktokolwiek inny, a ty patrzysz z góry na moich towarzyszy!? – kiedy Sajiego Genshirou to mówił, z jego ciekły łzy. – Ciągle narażał życie dla dobra Zaświatów i swoich druhów! Pracował tak ciężko, że kilkakrotnie ocierał się o śmierć! Kim ty przy nim jesteś!? Palcem nie kiwnąłeś aby powstrzymać Trihexa i armię Smoków Zła, a zamiast tego robisz coś takiego…! Proszę, idź i walcz…! Walcz za Zaświaty i fanów, którzy cię podziwiają!<br /> <br /> – Oczywiście że będę walczył. Ale najpierw pozbawię życia głowę rodu Wielkiego Króla.<br /> <br /> Obojętna odpowiedź Bedezea, doprowadziła Sajiego Genshirou do furii i eksplodował aurą okrytą czarnymi płomieniami.<br /> <br /> – TY DRANIUUUUUUUUUUUUUUUUUUU!<br /> <br /> Saji Genshirou założył ponownie swój hełm, a macki z jego zbroi wystrzeliły w stronę Bedezea, który stał jednak spokojnie. W miejscu, w którym dotąd niczego nie było, pojawiła się nagle dziura. Rozdzieranie przestrzeni było specjalną zdolnością Domu Abaddon, i nazywało się Dziurą. Wszystkie macki Sajiego Genshirou zostały wessane przez Dziurę i kiedy została zamknięta, macki zostały odcięte. Abaddon mógł tworzyć dziury w każdej pustej przestrzeni i wchłonąć za ich pomocą wszystko, co tylko chciał. Ta specjalna zdolność była dziedziczona przez każde pokolenie ich rodu.<br /> <br /> – Cholera!<br /> <br /> Saji Genshirou skierował swoje czarne płomienie, które posiadały silną klątwę, w stronę Bedezea. Normalnie były zduszone, ale wkrótce po tym jak zaczął walczyć, całe jego otoczenie został skąpane w ogniu, niczym piekło. Jeśli przeciwnik zostanie pochłonięty przez ten ogień, całe jego ciało ucierpi od mocnej klątwy i będzie stracone. Jednak czarne płomienie uwolnione przez Sajiego Genshirou zostały pochłonięte przez liczne Dziury, które pojawiły się w przestrzeni. Racja, Magdarana można było zobaczyć wcześniej w telewizji, więc dobrze o tym wiedział; Bedeze zdobył trzecie miejsce w rankingu właśnie dzięki temu, że potrafił kontrolować wiele dziur. Nawet gdyby miał braki i uzyskał moc dzięki figurze Króla, jego odziedziczona siła nie była czymś, co można było lekceważyć. Bedeze był w stanie przeniknąć do zamku Rodu Bael właśnie dzięki zdolności Dziury. Jedna z nich pojawiła się właśnie za plecami Sajiego Genshirou i uwolniła w jego stronę czarne płomienie, które wcześniej pochłonęła. Jednak płomienie okryły tylko ciało Sajiego, który ruszył natychmiast do bezpośredniego ataku. Z szybkością, której nie mogło uchwycić ludzkie oko, skracała dystans dzielący go z Bedezem…ale ten wskoczył w Dziurę, która pojawił się za jego plecami, przez co pięść Sajiego Genshirou trafił w pustkę... Ale dostał kopniaka w plecy, który posłał go na ścianę. Bedeze faktycznie użył Dziury, aby pojawić się za jego plecami. Mógł z nich korzystać, aby unikać ataków, ale był też bardzo dobry w walce wręcz. Pomimo tego Saji Genshirou nie miał zamiaru się poddawać i skoncentrował swoje macki, czarne płomienie, kopniaki i ciosy na swoim przeciwniku. Bedeze wszystkich jednak unikał, albo blokował je za pomocą Dziur, przez co Saji Genshirou nie mógł go dosięgnąć. Wręcz przeciwnie, Bedeze włożył dłoń do Dziury, gdy jednocześnie jedna z nich pojawił się obok Sajiego, po czym wyłoniła się z niej pięść Bedezea, która zadała cios. Bedeze użył też demonicznej energii i bez żadnego poczucia prawidłowej odległości. Saji Genshirou nie wiedział, co wyleci z Dziur, ani nawet gdzie się one pojawią. Całkowicie znajdował się w rękach swojego przeciwnika. Nie mógł nawet przewidzieć, gdzie pojawią się Dziury. Nawet jeśli był w stanie uniknąć kopniaków, Dziura nagle się pojawi i wtedy mógłby uderzyć w wyciągniętą stopę Bedezea. Bedeze potrafił jednak stworzyć niezliczoną ilość Dziur i swobodnie je kontrolować. Był wstanie zaabsorbować wszystkie ataki swojego przeciwnika, a jego własne trafiały we wroga.... Bedeze skierował w stronę Dziury pojedynczy impuls demonicznej energii i kiedy w niej zniknął, wyłonił się z innej. Łącząc atak z unikiem, ponownie posłał kilka ataków demonicznej energii w stronę Dziury. Po kilkukrotnym powtórzeniu tej czynności, demoniczna energia którą uwolnił, została parokrotnie pochłonięta przez Dziurę. Potem wybrał na cel przestrzeń w pobliżu Sajiego Genshirou, aby odpalić swój atak. Gdyby była to jedna Dziura, to mógłby sobie poradzić, ale w przypadku trzech, pięciu, czy nawet więcej Dziur, nie będzie wiedział z której, jaki atak nastąpi. Poza pociskami demonicznej energii, były też ciosy i kopniaki Bedezea, a od każdego z nich pękała cześć zbroi Sajiego Genshirou. Jednak za każdym razem kiedy jakaś cześć pancerza została zniszczona, Saj Genshirou go odtwarzał i tak w kółko. Jednak regeneracja nie była nieskończona i stopniowo odtwarzał części zbroi coraz wolniej, podczas gdy ciało pozbawione osłony było narażone na ataki. Teraz pokrywały je rany, a z jego ust ciekła krew. Saji Genshirou szybko stworzył więc obronę z ściany płomieni, ale ponieważ siła ataku mogłaby go wysłać wysoko w powietrze, to niezależnie od tego, czy dzielący ich dystans został zmniejszony, czy zwiększony, dalej odniesie obrażenia. Magdaran obserwował to starcie i coraz bardziej marszczył brwi. Wiedział już wcześniej o zdolności Abaddona. Nie tylko widział jego mecze w telewizji, ale też Królowa jego starszego brata, Kuisha Abaddon, była z nim spokrewniona. Potrafiła manipulować Dziurami i była kimś niesamowicie silnym w swoim pokoleniu. Jednakże Bedeze był potworem na zupełnie innym poziomie. Nawet Magdaran, który nie był dobry w walce, wiedział że Saji Genshirou posiadał moc porównywalną ze Smoczym Królem, ale wciąż nie był on żadnym przeciwnikiem dla Bedezea. Jednak był jeden powód, dla którego byli tak słabo dopasowani; Bedeze najwyraźniej zrozumiał swoją własną zdolność i był bardzo biegły w ich używaniu. To tak zwany talent, uzyskany dzięki figurze Króla…. Magdaran znów poczuł się onieśmielony przez ''nienormalność'' figury Króla.<br /> <br /> – …Cholera.<br /> <br /> Saji Genshirou ciężko oddychał, klęcząc na ziemi. Jego zbroja była w opłakanym stanie. Nawet jeśli to walka na wyczerpanie, to jego wytrzymałość wyczerpie się pierwsza.... Jeśli zaś chodzi o jego przeciwnika, to Bedeze nie zużyła nawet jednego procenta swojej demonicznej mocy, więc miał duży zapas. Bedeze ruszył powoli w stronę klęczącego Sajiego Genshirou, wypełniając powietrze morderczymi intencjami.... Nagle przez tylną bramę wtargnął ktoś okryty olbrzymimi ilościami touki. Bedeze łatwo tego uniknął, ale w zniszczonej części zamku pojawiła się pewna osoba. Diabeł, który może siać zniszczenie dzięki ciosom własnych pięści... Była tylko garstka takich jak on. Gdyby ograniczono to do kogoś z Rodu Bael.... Osobą która stanęła pomiędzy Bedezem Abaddonem i Sajim Genshirou był mężczyzna w złotej, lwiej zbroi... Uśmiechnął się lekko do Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – Co jest, Saji Genshirou? Twoje uczucia nie dotarły do tego stopnia, prawda?<br /> <br /> Widząc Sairaorga, Saji Genshirou rozpłakał się z radości.<br /> <br /> – …Mistrzu!<br /> <br /> Sairaorg stanął przed Bedezem, który roześmiał się odważnie.<br /> <br /> – No no, czyż to nie Sairaorg Bael. Uważany za najsilniejszego Króla wśród młodzieży…<br /> <br /> – Bedeze-dono, jeszcze nie jest za późno aby się wycofać. Proszę, nie plam swojego honoru trzeciego najlepszego gracza w Królewskiej Grze – powiedział Sairaorg.<br /> <br /> – Brzmisz zupełnie tak, jakbyś myślał, że możesz mnie pokonać. Naprawdę mnie nie doceniasz, spadkobierco Wielkiego Króla-dono.<br /> <br /> Przeciwko Bedezeowi, które postawa się nie zmieniła, Sairaorg przygotował swoją wolę walki i obie zaciśnięte pięści.<br /> <br /> – Skoro mówisz coś takiego, to muszę wypełnić mój obowiązek członka Drużyny DxD.<br /> <br /> – Tylu młodziaków chce ze mną walczyć, hę, jakie to interesujące!<br /> [[File:High School DxD Volume 21- 3.jpg|thumbnail]]<br /> Bedeze bez przerwy tworzył Dziury dookoła Sairaorga.<br /> <br /> Uderzył w nie falą demonicznej energii. Sairaorg zwinnie się poruszał, aby ich uniknąć, albo używał przeciwko nim pięści okrytych touki. Postanowił bezpośrednio rozbijać ataki demonicznej energii swojego wroga. Ten człowiek i Sekiryuutei, który też należał do DxD, byli tacy sami. Sairaorg błyskawicznie skrócił dzielący ich dystans; każda z jego pięści była bardzo dobrze wytrenowana, więc nie marnował żadnego ruchu i zadał swojemu przeciwnikowi szybki cios. Jednak w obliczu zbliżającej się pięści, Bedeze odwrócił głowę i dzięki temu uniknął ciosu. Nieoczekiwane było to, że po ciosie pięści Sairaorga okrytej touki, na twarzy Bedezea pojawiły się rany. Bedeze w odpowiedzi parsknął śmiechem. Wygląda na to. że zadany mu cios był szybszy niż się spodziewał i bardzo go to podekscytowało. Sairaorg nie pozwolił jednak swojemu przeciwnikowi zyskać na czasie i kopnął go, po czym zadał mu cios, a potem następny i następny, po czym kontynuował swoje szybkie ataki. Jednak Bedeze uzyskał trzecie miejsce w rankingu nie bez powodu. Miał okazję zaznajomić się z najsilniejszymi ciosami przybysza. Mocny kopniak Sairaorga został łatwo uniknięty dzięki małemu krokowi w bok, po czym jego przeciwnik natychmiast atakował, zadając mu cios w twarz. Sairaorg nie zwrócił jednak na to uwagi i dalej atakował. Bedeze został wzmocniony dzięki figurze Króla, ale jego zdolności walki wręcz wzięły się z nagromadzenia bojowego doświadczenia. Zbudował je dzięki swoim walkom, które zaprowadziły go do ścisłej czołówki rankingu. Bedeze nagle podniósł poziom walki. Tym razem użył Dziur do ataku. Jedna ukazała się za Sairaorgiem i wyleciała z niej fala demonicznej energii. Sairaorg też to wykrył i odsunął się na bok, aby tego uniknąć. Ale najwidoczniej Bedeze się tego spodziewał, gdyż kolejna Dziura pojawił się pod stopami Sairaorga, z której wyłoniła się ręka Bedezea, która złapała go za nogę. Tak uziemiony Sairaorg nie mógł zrobić uniku i demoniczna energia wyleciała z Dziury blisko jego pleców. Naplecznik jego zbroi pękł i pociekła krew. Atak Bedezea z pomocą Dziur się zaczął. Sairaorg, tak jak wcześniej Saji, nie był w stanie się obronić, nie mówiąc już o istnieniu Dziur, dzięki którym ataki Bedezea były w stanie trafić młodego Wielkiego Króla. Było jednak coś, co różniło go od Sajiego Genshirou. Nie wszystkie pociski demonicznej energii, które wyłoniły się z Dziur, były w stanie trafić Sairaorga. Do pewnego stopnia był w stanie ich unikać, być może dzięki zwierzęcemu instynktowi, albo może zdobytemu doświadczeniu. Jednak ataki Bedezea stały się bardziej intensywne. Sairaorg zamierzał kontratakować i zadał cios pięścią, ale została ona pochłonięta przez Dziurę, która pojawiła się przed nim i wyłoniła z innej, z boku głowy, po czym uderzyła go prosto w twarz.<br /> <br /> – …To pierwszy raz, kiedy oberwałem moją własną pięścią. …Rozumiem, Hyoudou Issei faktycznie miał rację, to naprawdę jest bardzo skuteczne.<br /> <br /> Sairaorg śmiał się z siły własnej pięści. Otrzymał cios, którego nigdy wcześniej nie doświadczył i jego siła przekroczyła nawet jego własne oczekiwania. W końcu była to pięść młodzieńca, który nigdy nie przestawał trenować, więc nie było w tym nic dziwnego, że jego ciało nie mógł tego wytrzymać. Wycierając krew z kącika ust, Sairaorg uspokoił oddech i ponownie przybrał bojową postawę. Niemniej, ataki Sairaorga nie miały wpływu na Bedezea. W porównaniu do Sajiego Genshirou, jego dopasowanie do Bedezea było jeszcze gorsze Nie, lepiej by było to przemyśleć. Niemal wszyscy ludzie, którzy stanęliby przeciwko Bedezeowi, byli by w gorszej sytuacji. To po prostu pokazuje, jak nieziemska była zdolność manipulowania Dziurami Bedezea Abaddona. Nieważne kim był przeciwnik, który stanął naprzeciwko niego, mógł nim manipulować we własnym tempie…był po prostu personifikacją technicznego typu.... Ostatecznie Sairaorg odniósł zbyt duże obrażenia i klęczał na jednym kolanie. Wprawdzie Magdaran nie widział jego walki z Grendelem…to od razu rozpoznał, że ta walka była jeszcze trudniejsza.<br /> <br /> – Guh…<br /> <br /> Jego ataki zawaliły, odniósł wiele ran, więc w obecnej sytuacji twarz Sairaorga przybrała kwaśny wyraz.<br /> <br /> – …J-jak to możliwe, nawet mistrz Sairaorg jest…!<br /> <br /> Nawet Saji Genshirou czuł się dotknięty obecną sytuacją Sairaorga. Ale Bedeze pokręcił głową.<br /> <br /> – Mylicie się, nie powinniście być tacy optymistyczni. Szczerze mówiąc ja też jestem zaskoczony. Moja siła zawsze jest opisywana jako będąca równa klasie Maou. Gdybym chciał, to stworzyłbym wielką Dziurę i zaatakował taką demoniczną energią, która zdmuchnęłaby was, wraz z całym tym zamkiem. Ale gdybym to zrobił, zwycięstwo byłoby zbyt szybkie i łatwe, więc dlatego tak to przeciągam. Jednak zwykłe przepuszczenie mojej demonicznej energii przez Dziurę normalnych rozmiarów bez sprężenie nie zrobi krzywdy Vritrze, ani tym bardziej spadkobiercy-dono. To znaczy że tacy ludzie jak wy, diabły z DxD, jesteście niezwykle silni.<br /> <br /> Bedeze potarł brodę i skinął głową.<br /> <br /> – Wiele razy otarłem się o śmierć podczas bitew. Nie trzeba dodawać, że to najlepsza metoda, aby stać się silniejszym. …Po raz kolejny poczułem do was szacunek – pochwalił nas i kontynuował. – Właśnie z tego powodu. Sairaorg, ty też jesteś kimś, kto troszczy się o swój własny talent i pokrewieństwo. Czyż to nie w porządku? Też chcesz tego użyć? Figury Króla.<br /> <br /> Bedeze wyciągnął rękę, kiedy z jego ust sączyły się pochlebne słowa. Sairaorg zmarszczył brwi.<br /> <br /> – …Mogę wiedzieć, co masz na myśli? – zapytał.<br /> <br /> – Słyszałem, że stare diabły mają figury Króla. Po zabiciu głowy Rodu Wielkiego Króla, będę pracował z moimi współpracownikami i dam jedną figurę tobie. Możesz jej użyć i stać się prawdziwym, Wielkim Królem. Jesteś diabłem, który cieszy się poparciem społeczeństwa, więc zdecydowanie będziesz w stanie zbudować wspaniały, rodzinny biznes. Nowa era Wielkiego Króla zacznie się wraz z tobą – odparł Bedeze i spojrzał na Sairaorga, Magdarana i Sajiego Genshirou. – Słuchajcie młodziaki, powinniście zapamiętać to, co wam powiem. Królewskie Gry są sprawą szlachty. To forma rozrywki dla wyższych sfer. Niskoklasowe, wskrzeszone diabły, które nie mają talentu, pieniędzy, czy statusu, łudzą się, ciesząc Królewskimi Grami. To naprawdę jak żart.<br /> <br /> Te dosadne słowa mogły pochodzić tylko od kogoś, kto należał do wyższych sfer. Do pewnego stopnia była to prawda. Jeśli dalej tak będzie, to bez żadnych zmian i reform, uzyskanie awansu dzięki Królewskiej Grze będzie bardzo trudne. Sairarog odpowiedział jednak jednym słowem:<br /> <br /> – …Odmawiam.<br /> <br /> Bedeze zdawał się nie wierzyć własnym uszom.<br /> <br /> – …Co powiedziałeś? – zapytał.<br /> <br /> Sairaorg, walcząc ze swoimi nogami, wstał z ziemi i zaczął wyjaśniać znaczenie swoich słów:<br /> <br /> – Nigdy, aż dotąd, nie żałowałem sposobu, w jaki żyłem! Ścieżka którą kroczyłem była moim powodem do dumy! Chcesz abym odrzucił cały ból, żal, śmiech, radość, zwycięstwo i klęskę, których dotąd doświadczyłem!? Zdecydowanie odmawiam! Te dwie pięści, to ciało, ta dusza i moje parostwo, są skarbami które zdobyłem dzięki walce! Porzucenie tego dla fałszywego talentu jest czymś, czego nigdy nie zrobię!<br /> <br /> Sairaorg zbliżył się do Bedezea, a każdy jego krok był pełen wigoru.<br /> <br /> – Nie jestem jedyny. Obecny tu Saji Genshirou i Sekiryuutei Hyoudou Issei są tacy sami. Wartość siły, którą osiągnęli dzięki bólowi i cierpieniom…! Chcesz aby zapomnieli o tych wszystkich trudnościach, których doświadczyli, dla czegoś takiego!? Cóż, nieważnie czy jesteś doświadczonym graczem, czy jakimś pupilkiem starych diabłów, pokonam cię bez chwili wahania!<br /> <br /> Słowa Sairaorga doprowadziły Sajiego Genshirou do płaczu.<br /> <br /> – …Mistrzu…mistrzu!<br /> <br /> Sairaorg spojrzał nagle na swojego brata.<br /> <br /> – Nie martw się Magdaran, zdecydowanie cię obronię.<br /> <br /> Na twarzy Sairaorga pojawił się uśmiech. …Zrozumiał. Ten gość walczył, mając jednocześnie na uwadze jego dobro... Aby powstrzymać Bedezea przed rozprzestrzenianiem swoich ataków w tamtą stronę, nie pozwolił mu atakować w tym kierunku i uważnie obserwował. Magdaran to zauważył. Gdyby nie to, walka mogła by być bardziej równomierna. Niemniej…zdecydował się na ochronę.<br /> <br /> Obiecałem sobie, że nie będę go tak nazywał.<br /> <br /> Ani, aniue&lt;ref&gt;Oba zwroty oznaczają starszego brata, z zaznaczeniem dużego szacunku.&lt;/ref&gt;, postanowiłem już, że nie będę się tak do niego zwracał. Magdaran ciagle nie zapomniał, że to przez niego stracił swoja pozycję spadkobiercy. Jednak przypomniało mu się wspomnienie z dzieciństwa. Wprawdzie trwało to tylko kilka lat, ale podziwiał wtedy Sairaroga i codziennie się z nim bawił. Razem biegali po zamkowym dziedzińcu i przez cały czas bawili się w swojej kryjówce, którą zbudowali w zamku...<br /> <br /> Nie mogę go tak nazywać.....<br /> <br /> Pewnego dnia, aby znaleźć rzadki kwiat, Magdaran udał się w góry leżące niedaleko zamku Bael i został zaatakowany przez demoniczne bestie. Udał się tam na własną rękę, bez żadnej ochrony. Młody Magdaran był łatwym łupem dla tych potworów. Wtedy jego starszy brat, Sairaorg, ruszył mu z pomocą. Odważnie stanął przed nim, aby go chronić, kiedy on sam patrzył na jego plecy...<br /> <br /> Po prostu nie mogę go tak nazywać......<br /> <br /> Słowa jego starszego brata wyryły się głęboko w jego umyśle.<br /> <br /> – Precz z łapami od mojego kochanego braciszka! Ja będę z wami walczyć!<br /> <br /> Chronienie swojego brata było chwalebne bardziej, niż cokolwiek innego i był spokojniejszy niż ktokolwiek inny.<br /> <br /> – Jesteś moim kochanym braciszkiem, więc zdecydowanie cię obronię i pokonam tych wrogów!<br /> <br /> Postać Sairaorga, który nie cofnął się przed przeciwnikiem będącym w klasie Maou, utrwalił się w jego oczach. Jego starszy brat…ponownie stanął przed nim, aby mu pomóc. Obie postacie z przeszłości jak i z teraźniejszości. zlały się ze sobą, a z oczu Magdarana zaczęły cieknąć łzy.<br /> <br /> – ……Ani…ue…! Myliłem się…! Zrobiłem ci coś niewybaczalnego. Gardziłem tobą, ponieważ nie odziedziczyłeś Mocy Zniszczenia. Naprawdę cię nienawidziłem za to, że odebrałeś mi pozycję spadkobiercy! Szczerze cię nienawidziłem! Tak bardzo, że chciałem cię zabić!<br /> <br /> Wszystko to było prawdą. Naprawdę go nienawidził. Naprawdę chciał go zabić. Zwycięstwo jego starszego brata zaprzeczyło jego własnemu istnieniu, więc jak miał to zaakceptować?<br /> <br /> – Jestem…nikczemną osobą. Potajemnie tobą gardziłem i próbowałem się kilka razy wygryźć. Powinieneś to zauważyć. Jednak nawet wtedy nic mi nie zrobiłeś! Nigdy nie powiedziałeś nawet jednego, nienawistnego słowa! – kontynuował Magdaran.<br /> <br /> Tak, aby pokonać swojego brata i wplątać go w kłopoty, zawsze spiskował przeciwko niemu w polityce. Próbowałem go kilka razy powstrzymać i wiele razy podgryzałem jego pozycję. Faktycznie kilka razy miała miejsce sytuacja, kiedy mój starszy brat znajdował się w trudnej sytuacji. Nawet wtedy o nic mnie nie winił. Po prostu powiedział, że jego własna siła była niewystarczająca, nie miał dostatecznie dużo szacunku i ciągle zastanawiał się nad samym sobą. W ogóle nie winił o nic swojego młodszego brata. Sairaorg odwrócił swoją głowę i odezwał się:<br /> <br /> – Odebrałem ci pozycję spadkobiercy. Zrobiłem to, aby udowodnić moją siłę ludziom, którzy mnie wygnali, więc to wszystko było dla mojego własnego egoizmu. Dlatego postanowiłem że tak długo, jak istnieje niechęć wobec mnie, zaakceptuję wszystko. Nieważne czy chodzi o ciebie, czy kogoś innego, nieważne jak głęboka jest twoja niechęć, chętnie zaakceptuję wszystko.<br /> <br /> Sairaorg spojrzał na swojego młodszego brata. Jego twarz była pełna ciepłych uczuć, a były to uczucia starszego brata. Sairaorg zaczął nagle przepraszać:<br /> <br /> – Magdaran, mój braciszku, ja też cię muszę przeprosić. Przysporzyłem ci wiele cierpień. Wybacz mi, że jestem takim bezużytecznym starszym bratem.<br /> <br /> …Wiedziałem. Ani zawsze tak do tego podchodził... Lubiłem kwiaty i rośliny. W porównaniu do czasów, kiedy byłem spadkobiercą, jeszcze bardziej chciałem zostać botanikiem. Ale urodziłem się z Mocą Zniszczenia, więc nie miałem innego wyjścia, niż zostanie spadkobiercą. Odtworzyłem fioletowe kwiaty, pielęgnowałem rzadkie jabłka i nikt z rodziny mnie za to nie pochwalił, oprócz ciebie.<br /> <br /> Osiągnięcia jego młodszego brata powinny być znane w całych Zaświatach. Tylko jego starszy brat zaakceptował go, jako członka rodziny. Powiedział to, jako członek rodziny. Niezależnie od tego, czy chodziło o niego, czy też o jego brata, Dom Bael zrujnował ich życia... Więc…przez to że nienawidził brata…był naprawdę głupi. Byłoby znacznie lepiej, gdyby wspólnie sprzeciwili się Domowi Bael, jak na braci przystało.<br /> <br /> – Aniue! Wygraj proszę! Jesteś moim starszym bratem, spadkobiercą Domu Bael! Proszę, pozwól mi to zobaczyć! „Zniszczenie” Domu Bael! – zawołał Magdaran.<br /> <br /> Kiedy Sairaorg usłyszał, że jego brat nazwał go ''Ani'', uśmiechnął się dzielnie.<br /> <br /> – Tak, zrozumiałem.<br /> <br /> Sairaorg zacisnął pięści, stając naprzeciwko Bedezea Abaddona.<br /> <br /> – Mój młodszy brat Magdaran ma lepszy umysł niż ja i wszystko robi ostrożnie. Zawsze jest świadomy subtelności innych ludzi, więc nadaje się do polityki lepiej niż ja. Jest mężczyzną, który pewnego dnia odziedziczy Dom Bael. Jestem z niego dumny, gdyż na pewno będzie w stanie oświetlić Wielkiego Króla. W końcu jest uparty, tak samo jak ja, zrobi wszystko, aby osiągnąć swój cel! – oznajmił Sairaorg rozkładając i zaciskając pięść. – Bedeze Abaddonie-dono. Chodź tu i doświadcz ciosu, nad którym pracowałem całe życie.<br /> <br /> Po tych słowach Sairaorg zwiększył swoje touki.<br /> <br /> – Ruszajmy! Moje wcielenie, Lwie Regulusie!<br /> <br /> [Tak! Jeśli taka jest twa wola, to zniszczmy ich tym boskim ciałem!]<br /> <br /> W odpowiedzi na wezwanie swojego pana, oczy lwa na jego piersi błysnęły oślepiającym światłem. Jego touki ponownie się zwiększyło i wypełniło całą przestrzeń. Sairaorg wyrecytował zaklęcie....:<br /> <br /> – To ciało, ta dusza, nawet jeśli wpadną w nieskończony wąwóz!<br /> <br /> Teraz odezwał się lew:<br /> <br /> [Pan mój i ja wyczerpiemy to ciało oraz duszę, aby powstała nieskończona, królewska droga!]<br /> <br /> – Burz, triumfuj, baw się i lśnij!<br /> <br /> [To ciało Demonicznej Bestii!]<br /> <br /> – Na pięści złożono wspaniałą, cesarską władzę!<br /> <br /> Jego touki zostało zbite w intensywny cyklon i podmuch wzbił w powietrze masę fioletowych płatków kwiatów. Fioletowe kwiaty, które można było znaleźć w całym zamku Bael i które dumnie kwitły, podążyły za wiatrem, tańcząc dookoła Sairaorga.<br /> <br /> – Tańcz!<br /> <br /> [Tańcz!]<br /> <br /> [Kwitnij!!!]<br /> <br /> Magdaran nagle przypomniał sobie czasy, kiedy byli dziećmi i zostali zaatakowani przez demoniczną bestię; Ani przybył go uratować i obaj uciekali jak szaleni przez góry. Miejscem do którego w końcu dotarli, było morze kwitnących kwiatów. Wiał wtedy wiatr, który wzbijał w powietrze ich płatki.<br /> <br /> Tak, wtedy to było piękne, bardzo piękne.<br /> <br /> Mimo że ciało Sairaorga było okryte touki, to dalej się wzmacniało.<br /> <br /> [Załamanie Bestii!!!!!!!!!!!!!!]<br /> <br /> Wraz z decydującym oddechem, nastąpiła eksplozja! Stała tam teraz majestatyczna istota w zbroi niesamowicie agresywnego lwa. Był to całkowicie nowy pancerz, w tonacji złota i fioletu.... Złotej zbroi towarzyszyło fioletowe touki, które otoczyło Sairaorga. Skala jego gęstości była tak szalona, że nawet Magdaran, który stał daleko, poczuł ciarki na plecach. Chwilowo przytłoczyło to nawet przeklęte płomienie Sajiego Genshirou. Bedeze był zszokowany, kiedy to zobaczył.<br /> <br /> – ……Jak to możliwe! Czy to tak zwane przebudzenie dominacji…!<br /> <br /> Załamanie Bestii.<br /> <br /> Tak, Ani tymczasowo uwolnił moc, która była zapieczętowana w Longinusie. Była to forma, którą mógł uzyskać tylko ten Boski Dar, w którym zapieczętowano legendarną bestię… Jednak było to też bardzo ryzykowne. Tak jak w przypadku wyzwolenia Boskich Darów, w których zapieczętowano Dwa Niebiańskie Smoki, aktywacja Niszczycielskiej Furii pochłonie życie użytkownika. Co więcej, efekty już miały miejsce, gdy z ust Sairaorga pociekła krew.<br /> <br /> – Królewska Skóra Regulusa Cesarskiego Fioletu jest Bestią Dominacji. To wcielenie mojego zniszczenia, które zostało upchnięta do granic możliwości. Wykorzystując moją energię życiową jako źródło, zapewni to wybuch mojej mocy… Cóż wprawdzie to pięść która nie posiada Mocy Zniszczenia, ale dam ci zaznać „Zniszczenia” Baelów! – wrzasnął Sairaorg, zgrzytając zębami.<br /> <br /> Sairaorg zniknął i poruszał się tak szybko, że nawet Saji Genshirou nie mógł zauważyć jego ruchów, ale Bedeze był je w stanie przewidzieć i stworzył obronny magiczny krąg. Jednak nie był on zwykły. Mimo że wyglądał na cienki, to był potężną barierą, składającą się z wielu warstw. Bez najmniejszego hałasu, Sairaorg pojawił się przed Bedezem i zadał mu nagły cios. Jego pięść była pokryta gęstym złotym i fioletowym touki. Obronny magiczny krąg został z łatwością zmiażdżony przez pojedynczy cios, ale Bedeze zdawał się o to nie dbać i natychmiast stworzył Dziurę, która tak jak wcześniej, miała pochłonąć cios i prawić, że Sairaorg uderzy samego siebie. Jednakże.... <br /> <br /> ''Trzask!''<br /> <br /> Nagle coś chrupnęło.... Dziura pękła od ciosu pięści Sairaorga i uderzyła Bedeza w brzuch! Ten pojedynczy cios sprawił, że Bedeze gwałtownie się rozkaszlał i zwymiotował krwią. Od tego jednego uderzenia cały zamek Bael zatrząsł się w posadach. Ogromna siła tej pięści przeszła przez ciało Bedezea i zniszczyła znajdującą się za nim ścianę, podczas gdy fala uderzeniowa pędziła dalej i dalej, lecąc do miejsca, którego nie można było nawet zobaczyć... Nawet przed nim grunt został wyżłobiony. Bedeze odszedł kawałek dalej, cały czas trzymając się za brzuch, a jego twarz była pełna konsternacji.<br /> <br /> – Moja Dziura została zmiażdżona przez pojedynczy cios!?<br /> <br /> Tak jak powiedział, jego Dziura została zniszczona pojedynczym ciosem. Dotąd była w stanie pochłaniać wszystkie rodzaje ataków. Nie do pomyślenia było, że mogła zostać zniszczona przez fizyczny atak, ale cios Sairaorga właśnie zburzył to przekonanie.<br /> <br /> – Moja pięść służy tylko do niszczenia. Będzie tylko niszczyć, choćby nie wiem co się działo! Użyj swojego ciała aby dobrze zasmakować tego ciosu, który zyskałem dzięki treningom!<br /> <br /> Sairaorg po raz kolejny popędził z dużą szybkością. Jednak Bedeze wciąż był potworem, mogącym sobie poradzić z jego szybkością.... Jednak teraz po prostu unikał ataków. Pięści które przekraczały fizyczną prędkość reakcji, kopniaki które trafiały prosto w jego ciało, jego demoniczna energia i Dziury, które były jego specjalnością, ulegały zniszczeniu. Zamek ponownie się zatrząsł. Część sufitu powoli się rozsypała. Poza tym, niezależnie od tego, czy Bedezea trafił grad ciosów i kopniaków czy udało mu się zrobić unik, stworzone fale uderzeniowe wciąż posiadały zatrważające ilości mocy, która miała wpływ nawet na tereny leżące poza miastem. To była niesamowicie ofensywna siła...! To był fizyczny atak, który trwał i trwał, rosnąc w siłę. Nie było miejsca na żadne zwody; to było brutalna walka, pięść na pięść, kopniak na kopniak.... Różnicą z wcześniej było tylko to, ze jego moc została wzmocniona do takiego stopnia, że nawet ktoś w klasie Maou nie był dla niego żadnym przeciwnikiem. Proste wzmocnienie zapędziło trzeciego najlepszego gracza w kozi róg. Ucieleśnienie techniki zostało zmiażdżone przez czystą moc! Po kilku sekundach Bedeze Abaddon był tym, który klęczał bezsilnie na podłodze. Jego twarz wyrażała niedowierzanie, zakłopotanie i konsternację.<br /> <br /> – …Jak to możliwie…Co to w ogóle ma być, u diabła…? To po prostu zwykłe ciosy i kopniaki, więc…dlaczego moja Dziura została zniszczona? Dlaczego to samo spotkało moją demoniczną energię!?<br /> <br /> Jednak z Sairaorgiem też nie było najlepiej podczas tej walki i jego żywotność się zmniejszała. Jego ciało płakało z bólu, a świeża krew ciekła przez szczeliny pancerza oraz z kącika jego ust. Pomimo tego Sairaorg okrył się touki i ani na chwilę nie osłabiał swoich ataków przeciwko Bedezeowi. W końcu stanął naprzeciwko niego.<br /> <br /> – Użyłeś pieniędzy, aby kupić niedostateczny talent. Ja użyłem ćwiczeń i chwały mojego życia, aby nadrobić brak talentu. Właśnie tak – powiedział<br /> <br /> Te pełne wigoru słowa sprawiły, że Bedeze zaczął się trząść ze strachu i próbował uciec za pomocą teleportacyjnego kręgu magicznego. Jednak jego ręka została usidlona przez czarną mackę! To była macka Vritry. Saji Genshirou przekazał poprzez nią czarne płomienie.<br /> <br /> – Nie waż się uciec.<br /> <br /> Saji Genshirou powstał na nogi i powoli pokuśtykał w stronę Bedezea.<br /> <br /> – Hm! T-to macka Vritry!? Kiedy to niby....!?<br /> <br /> Saji Genshirou uśmiechnął się, widząc zaskoczenie Bedezea. Aby powstrzymać go przed ucieczką, zacisnął mackę jeszcze mocniej.<br /> <br /> – Wyeliminowałem jej formę, więc nie mogłeś jej zobaczyć. Będzie przynajmniej jedna, której nie możesz zobaczyć, a która do ciebie przylgnęła. …Mistrzu…Na mnie też możesz liczyć. Nieważne że jest trzecim najlepszym graczem w Królewskiej Grze, nie pozwolę mu ucie bez otrzymania jednego ciosu ode mnie.<br /> <br /> Saji Genshirou zbliżał się powoli, zaciskając pięści. Bedeze próbował uciec, kiedy macki zaciskały się mocno wokół niego, ale w jednej chwili gniew, którym płonął Saji, przytłoczył Bedezea! W jednej chwili znalazł się przed nim i wymierzył mu cios.<br /> <br /> – Chciałeś traktować Hyoudou Isseia jak idiotę… Śmiałeś patrzeć z góry na mojego najlepszego przyjaciela, który narażał własne życie, aby wszystkich chronić! Nigdy ci nie wybaczę!<br /> <br /> Wraz z tępym odgłosem, pięść Sajiego Genshirou trafiła Bedezea w twarz. Wtedy przeszły na niego czarne płomienie z ciała Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – …Jakie gorące, czym są te gorące płomienie…arh!<br /> <br /> To były przeklęte płomienie Vritry, które trwały w swoim miejscu, niezależnie od tego, ile razy były eliminowane. Bedeze był zaskoczony, podczas Sairarog się do niego zbliżał.<br /> <br /> – To płomień, który płonie przez cały czas, a także atak kóry obsesyjnie lgnie do życia.<br /> <br /> Bedeze nie miał siły na ucieczkę, ponieważ cierpiał od ataku Sajiego Genshirou. Nogi mu się trzęsły i był oszołomiony. Sairaorg uniósł swoją pięść, bez śladu litości, czy współczucia.<br /> <br /> – Bedeze Abaddonie-dono, twoja ambicja zostanie zmiażdżona przez tą pięść.<br /> <br /> – Przecież to najzwyklejsza na świecie pięść, więc jak chcesz to zrobić!?<br /> <br /> Mimo że Bedeze głośno się darł, to stworzył przed sobą kilka warstw magicznych kręgów obronnych i Dziur, ale konsumujący życie cios Sairaorga z łatwością je zniszczył. Pięść przywaliła prosto w pierś Bedezea! Wraz z hałasem, fala uderzeniowa rozeszła się dookoła, niszcząc wszystko na swojej drodze, podłogi, sufity i ściany, zadając Bedezeowi śmiertelny cios.<br /> <br /> – ……J-ja…jestem trzecim…jestem przecież w…klasie Maou……<br /> <br /> Po powiedzeniu ostatnich słów, Bedeze padł na ziemię.<br /> <br /> – Oto czym jest pięść. Niezależnie od tego czy jestem to ja, Hyoudou Issei, Saji Genshirou, albo inny członek DxD, to w ten sposób mężczyźni bronią najważniejszych dla siebie osób – powiedział do niego Sairaorg.<br /> <br /> To bitwa w której ryzykowali swoje życia.... Różnica pomiędzy starszym bratem i Bedezem była jak „walka przekonania”. Dla osoby, która traktowała Królewską Grę jako zwykłą grę i dla kogoś, dla którego była ona polem bitwy, ich opinie były różne. Tak oto zwycięstwo i klęska zostały postanowione...<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Bitwa pomiędzy starszym bratem, Sajim Genshirou i Bedezem Abaddonem została rozstrzygnięta. Obaj zwycięzcy pozbyli się zbroi, gdyż padali ze zmęczenia. Wyglądało na to, że na zewnątrz też się uspokoiło. Czyżby parostwa Sony Sitri i mojego Ani pokonały parostwo Abaddona? Kiedy tak myślałem, pojawiła się kolejna osoba, która miała pomóc w zwalczeniu buntowników. Przez tylną bramę wkroczył ktoś, kto miał nam pomóc. To była kobieta z rogami na głowie i długimi, kręconymi, wiśniowymi włosami. Nosiła uwodzicielską suknię z głębokimi wycięciami i wyglądała na około dwadzieścia lat. Wszyscy ją rozpoznali. Kobieta spojrzała na Bedezea i westchnęła.<br /> <br /> – Słyszałam że Bedeze zaatakował zamek Bael, więc przybyłam aby go zatrzymać…ale wygląda na to, że sami sobie poradziliście.<br /> <br /> Roygun Belfegor. Zajmowała drugie miejsce w rankingu najlepszych graczy i była jednym z najlepszych zawodników. Taka była prawdziwa tożsamość tej rogatej kobiety. Była też głową Domu Belfegor. Wraz z Serafall Lewiatan i Grayfią Lucyferiusz, była podziwiana jako jedna z najsilniejszych kobiet w Zaświatach. Widząc leżącego na ziemi Bedezea, Roygun zmarszczyła brwi.<br /> <br /> – Użyłam figury Króla tak samo jak on, więc też jestem czymś w rodzaju „nieprawidłowości”. Jednakże, Lwi Królu-kun, w ogóle nie jest mi żal ani tej mocy, ani statusu. Nie będę też taka jak Bedeze i nie będę rozpowiadała kłamstw w Zaświatach, próbując zwalić na kogoś winę… Po prostu chcę konkurować na tym etapie i tyle. Poza przymusowymi meczami starszyzny, naprawdę się tym cieszyłam.<br /> <br /> Tak, Roygun też znajdowała się wśród osób, które Diehauser Belial ogłosił jako posiadaczy figury Króla. Jednak nie była taka jak Bedeze, który się zbuntował.<br /> <br /> – Teraz, kiedy zmobilizowano nawet wojsko i policję, pomogę wam walczyć z buntownikami.<br /> <br /> Oznajmiła, że będzie nam pomagać.<br /> <br /> – Lwi Królu-kun, lubisz Królewskie Gry? – zapytała Roygun Sairaorga.<br /> <br /> Sairaorg nawet nie wiedział jak odpowiedzieć na to nagłe pytanie. Roygun uśmiechnęła się.<br /> <br /> – Ja lubię. Diehauser też, ba, kocha je bardziej niż cokolwiek innego. Jednak jest mi naprawdę przykro, że gracze z pierwszego i trzeciego miejsca są takimi palantami… – dodała.<br /> <br /> Po tych słowach podniosła Bedezea z ziemi i oddała go strażnikom, którzy stali przy tylnej bramie. Z języka jej ciała aż czuło się samotność.<br /> <br /> – Sairaorg-sama! Magdaran-sama!<br /> <br /> Nie mieli jednak czasu, aby martwić się o przyszłość Królewskich Gier, gdyż zbiegła się straż z zamku. Wszyscy byli bladzi i trzęśli się.<br /> <br /> – Co się stało? Uspokójcie się i zdajcie nam raport – odparł spokojnym tonem Sairaorg.<br /> <br /> Jego spokojne słowa uspokoiły nieco spanikowanych strażników.<br /> <br /> – T-tak. Ch-chodzi o to…że Trihexa pojawił się w świecie ludzi! W Europie i u wybrzeży Japonii!<br /> <br /> Więc pojawił się także i tam..... Rzecz której wszyscy najbardziej się obawiali, wreszcie nastąpiła....<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_I_stał_się_chaos|I stał się chaosa]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Żywot_2:_Drużyna_DxD_Atakuje!|rozdziału drugiego]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot:_Lew_Baela_Wielkiego_Kr%C3%B3la._~Wielki_Kr%C3%B3l~&diff=507283 2016-11-30T13:10:43Z

<p>95.108.35.236: /* Część 2 */</p> <hr /> <div>==Żywot: Lew Baela, Wielkiego Króla —Wielki Król—==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> Od kiedy to wszystko się zaczęło.....<br /> <br /> Czułem ból na widok zamku Rodu Bael......<br /> <br /> Drugi syn obecnej głowy rodu, Magdaran Bael oraz jego strażnicy, szli korytarzem zamku, w którym panował zgiełk. Mniej więcej dwadzieścia minut wcześniej zamek został zaatakowany przez buntowników. W ramach środków zaradczych przeciwko Trihexie, wszyscy ludzie frakcji Wielkiego Króla prowadzili rozmowy z politykami. Zamek Rodu Bael pod żadnym względem nie miał sobie równych w Zaświatach, gdyż chroniło go ponad pięćdziesiąt barier ochronnych. Nie byłoby przesadą powiedzieć, że to najpotężniejszy z zamków, który nigdy wcześniej nie został uszkodzony, nawet podczas walk ze starym rządem. Jednak teraz przechodził kryzys. Atak którego doznał, przebił się przez bariery. Gdy wyjrzało się przez okno, można było zobaczyć, jak strażnicy walczą z buntownikami. Strażnicy ginęli jeden za drugim, atakowani przez moce zamaskowanych agresorów. Elitarna straż Baelów była więc bezsilna, a cała sytuacja pokazała, jakim wielkim zagrożeniem byli buntownicy. Magdaran widział też, jak piękne kwiaty zasadzone na dziedzińcu powiędły.<br /> <br /> …Dlaczego wzięli sobie na cel Baelów? …Nietrudno było się tego domyślić. Ale gdyby miał mówić o niedawnych przypadkach, to chodziło z pewnością o krytykę figury Króla i nierzetelność w Królewskich Grach. Magdaran odłożył jednak te sprawy na bok, z postanowieniem że zajmie się tym później. Sam nie brał udziału w Królewskich Grach, więc nawet jeśli miały tam miejsce jakieś nierzetelności, to niewiele go to obchodziło. Bardzo starannie ukrywano to przed obywatelami, dlatego nie sądził, że takie postępowanie wywoła tak wielkie konsekwencje. Nigdy sobie jednak nie wyobrażał, że to właśnie mistrz będzie tym, który ujawni całą prawdę. W rogu korytarza przed nim, pojawił się ktoś, kto emanował dziwną aurą i miał na sobie kruczoczarną zbroję. Strażnicy Magdarana Baela otoczyli go w obronnej formacji…jednak on rozpoznał osobę w zbroi i powstrzymał swoich strażników gestem dłoni.<br /> <br /> – …Ta osoba należy do Parostwa Sony-dono.<br /> <br /> Zgadza się, Magdaran otrzymał takie informacje. W Parostwie Sony Sitri znajdował się Pion noszący czarną zbroję, który kiedyś był człowiekiem. Saji Genshirou zdjął hełm i pokazał swoją twarz.<br /> <br /> – Więc ty jesteś… Młodszym bratem mistrza Sairaorga, prawda? Jestem Pionem z Parostwa Sony Sitri. Przybyłem z odsieczą.<br /> <br /> Wygląda na to, że tak samo jak starszy brat, był członkiem Drużyny DxD i przybył aby pomóc w stłumieniu rebelii.<br /> <br /> – …DxD huh. Nigdy bym nie pomyślał, że przyjdą mi z pomocą.<br /> <br /> Nie potrafił nic poradzić na to, że ta sytuacja wywoływała u niego poczucie ironii. Słysząc taką odpowiedź, Saji przekrzywił głowę i pojawił się nad nią znak zapytania….<br /> <br /> – W rzeczy samej to wielka pomoc – powiedział Magdaran.<br /> <br /> Postanowili opuścić miasto Bael z Sajim na czele. Całe parostwo Magdarana ruszyło aby uspokoić cywilów i spacyfikować buntowników na całym terytorium, więc w zamku została tylko jego Królowa, która także z resztą wyruszyła, aby zabezpieczyć drogę odwrotu. Aby przedyskutować jakieś środki zaradcze przeciwko Trihexie, ojciec pojechał spotkać się z Zekramem Baelem, który żył w odosobnieniu. Matka opuściło to miejsce dwa dni temu, aby poszukać schronienia. Następny spadkobierca rodziny, Sairaorg, opuścił terytorium jako członek drużyny antyterrorystycznej. Innymi słowy w tym zamku nie było ani głowy rodu, ani spadkobiercy i przebywał w nim tylko drugi syn. Frakcja Wielkiego Króla była szanowana przez obecnych Maou, nawet jeśli zamek był pusty…. Magdaran uśmiechnął się z sarkazmem. Taki już był ich ojciec. Zawsze kiedy musiał powziąć jakąś decyzję, udawał się do miejsca pobytu protoplasty rodu i prosił go o radę. Niezależnie od tego, czy była to sprawa polityczna, czy rodzinna, to nigdy nie podejmował jej sam. Dlatego tak długo jak chronił swoją dumę oraz wygląd, nawet jego żona i dzieci mogły zostać bez wahania odrzucone. Taki los spotkał jego brata przyrodniego, który nie odziedziczył Mocy Zniszczenia. Natomiast Magdaran urodził się z tą zdolnością, więc Sairaorg został wygnany i stracił status spadkobiercy. Od tamtej pory Magdaran, który został nowym następcą, przeszedł surową edukację. Jego zdolności bojowe nie były zbyt duże, ale skoro odziedziczył Moc Zniszczenia to nie musiał intensywnie trenować. W innej rodzinie też urodzili się ludzie z Mocą Zniszczenia i to jeszcze potężniejsi od niego, przez co Magdaran zawsze był porównywany do rodzeństwa Gremory. Jednocześnie pogardzał Sirzechsem i Rias, na skutek surowego środowiska w którym go wychowywano. Długo nie trwało, kiedy odkrył o czym myślała obecna głowa rodu. Nagle, pewnego dnia, wszystko się zmieniło. Jego przyrodni brat Sairaorg wrócił z wygnania i oznajmił, że chce odzyskać swoją pozycję spadkobiercy. Obecna głowa rodziny oraz jego syn wybuchnęli śmiechem. Bael który nie posiada Mocy Zniszczenia mówił w końcu takie bzdury. Głowa rodu zamierzał nawet uznać te słowa za żart, ale stwierdził że może to być dobra okazja, aby przeciąć ich rodzinne związki i rozkazał Magdaranowi, aby został jego przeciwnikiem. Pojedynek o stanowisko dziedzica trwał kilka minut i zakończył się miażdżącym zwycięstwem Sairaorga, a Magdaran, który odziedziczył Moc Niszczenia, leżał na podłodze. Był bezsilny wobec szybkości i siły swojego starszego brata, który wytrenował swoje ciało do granic wytrzymałości i całkowicie przytłoczył Moc Zniszczenia Magdarana. Ich ojciec, będący głową rodu, patrzył na leżącego na podłodze Magdarana, jak na kupę śmieci. Od tamtej pory jego sytuacja uległa zmianie.... W zamku zamieszkało czworo członków Domu Bael: ojciec, jako obecna głowa rodu, jego druga żona, będąca matką Magdarana, jego pierwszy syn Sairaorg, będący spadkobiercą rodu oraz drugi syn, Magdaran, którego pozbawiono pozycji spadkobiercy. Niezależnie od tego, czy miały miejsce posiłki, czy inne rzeczy, brały w nich udział te cztery osoby. Jako obecna głowa rodu, ich ojciec niechętnie uznał swojego najstarszego syna i ciągle radził się swojego poprzednika oraz protoplasty rodu; matka, której syn został pozbawiony pozycji spadkobiercy, była rozżalona i nie kryła swojego niezadowolenia z faktu, że musi mieszkać z najstarszym synem. Magdaran był edukowany, aby w przyszłości objąć pozycję nowej głowy rodziny, więc teraz musiał asystować swojemu starszemu bratu, który odebrał mu pozycję. Za każdym razem gdy zasiadali do posiłku, nie rozmawiali ze sobą i milczeli. Matka za każdym razem odchodziła od stołu jako pierwsza. Była zrozpaczona na swojego męża i syna oraz nienawidziła Sairaorga, ale wciąż nie porzuciła swojej pozycji żony Baela. Nie licząc polityków, Magdaran rozmawiał tylko ze swoim parostwem. W domu jego ojciec i matka unikali z nim rozmowy. Nie, jak się nad tym zastanowić, to od kiedy został wybrany na następnego spadkobiercę, nigdy nie doświadczył miłości od swoich rodziców, której dziecko powinno doznać. W najlepszym wypadku uznawano go za ''Następnego Wielkiego Króla Baela'' i roztropnie o to dbał. …Uczęszczał na spotkania dzieci szlachty i jeden z nich coś mu powiedział:<br /> <br /> ''Było bardzo przyjemnie, kiedy moja mama wyczyściła mi uszy.''<br /> <br /> Czyściła uszy.... Od kiedy Magdaran się narodził, podobnej rzeczy doświadczył tylko od służącej. Były dzieci, które udawały się ze swoimi rodzicami do świata ludzi, aby pobawić się na plaży. Poza kontrolami na terytorium Rodziny Bael, Magdaran nigdy nie wybrał się gdzieś dalej, nie mówiąc już o wakacjach ze swoją rodziną..... Rodzina…czym ona właściwie jest? Ten zamek był rezydencją dla osób, w których żyłach płynęła krew Baelów…tej rodziny. A ci którzy tu żyli…też powinni być nazywani członkami „rodziny”. Ostatecznie kim sam był? Przyszedł na świat jako drugi syn i został wychowany jako następca głowy rodu. Odebrano mu to jednak i był traktowany jako ktoś, kto nie istniał… Było to coraz bardziej bolesne. Nie rozumiał już dłużej znaczenia swojego życia. Nie znał własnego przeznaczenia i nienawidził tego zamku. W pewnym nieznanym mu momencie, był tylko jeden krewny, który chciał z nim rozmawiać, jego brat przyrodni, Sairaorg.<br /> <br /> – Jak się miewasz?<br /> <br /> – Skoro już o tym mowa, to ostatnio zyskało to dużą popularność na naszym terytorium....<br /> <br /> – Chłopak o imieniu Hyoudou Issei z Drużyny DxD jest bardzo interesujący....<br /> <br /> Na te wszystkie rzeczy, które mówił jego brat, Magdaran mógł tylko odpowiadać sztywno „Rozumiem”, „Tak”, „Och”. Wiedział że jego brat był silny, wręcz tak bardzo, że nie mógł nawet marzyć o odzyskaniu swojej pozycji spadkobiercy. Skoro kształcono go na następną głowę rodu, to nie wiedział nic o innym stylu życia... Jedyne sprawy o których wiedział więcej, niż ktokolwiek inny, była jego szczegółowa wiedza o roślinach oraz rozumienie ich. Od kiedy tylko Magdaran był młody, darzył uczuciem rośliny i kwiaty. W mieście Bael kwitły piękne, fioletowe kwiaty. Były także zasadzone na dziedzińcu zamku. Wyginęły jednak podczas wojny między Trzema Frakcjami. Dzięki badaniom, Magdaran odkrył jednak że były nasiona, które przetrwały w dobrym stanie i użył nowoczesnej techniki do ożywienia ich. Wszyscy w rodzinie Bael mieli fioletowe oczy. Dlatego też fiolet był barwą ich rodziny. Magdaran nie sądził, aby było coś, co pasowałoby lepiej na herb rodziny, niż te kwiaty. Poza tym uprawiał też rzadki gatunek jabłek. Magdaran kontynuował swoje badania nad roślinami i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby wiele spośród nich zostało wyróżnionych, ale jedyne co otrzymał, to ostrzeżenie od obecnej głowy rodziny. Dom Wielkiego Króla zawsze był znany ze swojej Mocy Zniszczenia, więc propozycja badań nad roślinami była haniebna. Ojciec nigdy go też nie pochwalił. Nigdy też nie spróbował wyhodowanych przez niego jabłek. Jedynym który chciał go wysłuchać, był jego starszy brat, Sairaorg, który wysłał wyhodowane przez niego kwiaty i jabłka na targ.<br /> <br /> – Jabłka są specjalnością terytorium Bael, a te wyhodowane przez ciebie mogą się nawet stać najlepszymi w Zaświatach. Myślę że możesz to zrobić. Te jabłka naprawdę są przepyszne – powiedział Sairaorg zajadając z radością jedno z jabłek.<br /> <br /> Magdaran pokręcił głową i wyrzucił z pamięci wspomnienie o rozmowie ze starszym bratem, po czym ruszył korytarzem w swoją stronę. …Aż do dzisiejszego dnia nie musiał się niczym przejmować, niezależnie od tego, czy chodziło o jego brata, rodzinę, kwiaty, czy Moc Zniszczenia. Jeśli Trihexa zniszczy Zaświaty, to nie będzie mógł zrobić nic innego, niż zaakceptować swoje przeznaczenie. Minęło kilka minut, od kiedy ruszył na obchód zamku i Saji Genshirou zobaczył tylną bramę, przez którą przeszedł. Poza nią znajdowała się duża, otwarta przestrzeń; sufit znajdował się bardzo wysoko. To byłoby dobre miejsce dla cywilów, którzy szukaliby tutaj schronienia. Tylna brama znajdowała się przed nimi, ale Saji Genshirou, który znajdował się z przodu, uwolnił swoją aurę i zajął pozycję przed drzwiami. Wyczuwało się stamtąd złowieszczą atmosferę. Patrząc uważnie można było dostrzec, że za tylną bramą ktoś stoi... Przed nim byłł ktoś, kogo Magdaran znał. Siwowłosy mężczyzna w płaszczu i lekkiej zbroi leżał w kałuży krwi. Ten ktoś to, Sectaas Barbatos&lt;ref&gt;W demonologii Barbatos to upadły anioł, demon, książę i hrabia piekła, rozporządzający 30 legionami duchów&lt;/ref&gt;, Królowa Magdarana. Pierwotnie pochodził z Domu Barbatos, który należał do Siedemdziesięciu Dwóch Filarów oraz był sługą Magdarana. Urodził się w rodzinie wysokoklasowych diabłów i był Królową Magdarana, a teraz leżał na ziemi w kałuży krwi….<br /> <br /> – Sectaas! Nic ci nie jest!?<br /> <br /> Kiedy Barbatos usłyszał głos swojego pana, wykaszlał krew z gardła, ale dalej bardziej dbał o bezpieczeństwo jego, nie własne.<br /> <br /> – …Proszę, pospiesz się i uciekaj stąd – powiedział.<br /> <br /> Saji wyciągnął jedną ze swoich macek w stronę Sectaasa, po czym owinął ją wokół niego i przyciągnął z powrotem. Magdaran i jego strażnicy natychmiast sprawdzili rany Królowej. Całe jego ciało było podziurawione przez kule demonicznej energii i jeśli nikt go nie opatrzy, to wykrwawi się na śmierć. Magdaran rozdarł swoje ubrania i zrobił nich prowizoryczne bandaże, mimo że było to za mało. Osoba stojąca poza bramą zaczęła bić brawo.<br /> <br /> – Godne pochwały. Trudno sobie wyobrazić, że Wielki Król tak się zachowa.<br /> <br /> Zza bramu rozległ się odgłos kroków i po chwili zobaczyli blondwłosego dżentelmena ubranego w szlacheckie szaty. Sądząc po wyglądzie jego twarzy, mógł mieć około trzydziestki…tylko że diabły potrafią zmienić swój wygląd, więc równie dobrze może mieć trzydzieści lat, jak i trzysta. Tak, wszyscy tu obecni go znali. Oczywiście dlatego, że był osobą znaną za sprawą telewizji.... Dżentelmen w szlacheckich szatach ukłonił uprzejmie i pozdrowił wszystkich:<br /> <br /> – Dobrego dnia.<br /> <br /> – …Posiadacz trzeciego miejsca w Królewskiej Grze…Bedeze Abaddon-dono – powiedział do niego Magdaran.<br /> <br /> Zgadza się, ten mężczyzna to profesjonalny gracz w Królewskiej Grze, będący na trzecim miejscu, Bedeze Abaddon. Był dodatkowym demonem z Domu Abaddon. Był też głównym pomysłodawcą ataku na zamek Bael. Od jego ciała aż czuła się żądzę mordu oraz złowieszczą aurę. Bedeze roześmiał się z radością.<br /> <br /> – Nie ty tutaj szefujesz, prawda panie drugi? Chciałbym zobaczyć obecną głowę rodu i jego poprzedników, więc możesz mi ich przedstawić?<br /> <br /> – Niestety ojca i jego poprzedników tutaj nie ma. Nie ma powodu, dla którego mieliby się spotykać ze zdrajcą.<br /> <br /> Bedeze uśmiechnął się w odpowiedzi<br /> <br /> Prawdę mówiąc nawet pomoc Piona z Parostwa Sony Sitri nie wystarczyłaby, aby pokonać trzeciego najlepszego gracza Królewskiej Gry. Wszyscy Króle z czołówki są diabłami klasy ostatecznej i pod względem siły dorównują nawet Maou.<br /> <br /> Innymi słowy to byłoby niczym walka z samymi władcami Zaświatów, czyli to po prostu irytująca sytuacja.<br /> <br /> – Czy mógłbym wiedzieć, po co tu w ogóle przyszedłeś? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> – W przeszłości miałem kilka spraw z Wielkim Królem. Diehauser wszystko ujawnił i teraz chcę objawił ten mrok wszystkim obywatelom.<br /> <br /> Magdaran tylko westchnął, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Gdzie są pozostali członkowie parostwa i drużyny? – zapytał szeptem Sajiego.<br /> <br /> – Parostwo Sitri walczy z tymi zamaskowanymi ludźmi na zewnątrz… Wszyscy są naprawdę silni, więc sądzę, że należą do jego parostwa.<br /> <br /> Więc to tak, czyli ten hałas z wcześniej to odgłosy bitwy pomiędzy parostwami Sitri i Abaddon. <br /> <br /> – Sairaorg i jego parostwo niedługo tu będą… – kontynuował Saji.<br /> <br /> Wygląda na to, że skontaktowali się z Sairaorgiem. Ale czy sobie poradzi…? Nawet jeśli przybędzie tu na czas, to niezależnie od tego jak jest silny, walka z kimś, kogo moc jest w klasie Maou, będzie….<br /> <br /> – Jesteś sługą Sony Sitri, prawda? Pamiętam twoją czarną aurę, widziałem ją na jakimś nagraniu. Siostrzyczka Serafall, ta cała Sona, naprawdę chce…zbudować szkołę, do której może uczęszczać każdy w Zaświatach, prawda? Spadkobierca rodziny Bael też przy tym pracuje. Hmm…mogę zapytać, czy dalej zmierza brać udział w Królewskich Grach? – zapytał Bedeze Sajiego.<br /> <br /> – Tak, takie jest marzenie mojej pani. Aby otworzyć swoją szkołę, musi się wsławić w Królewskich Grach, gdyż w przeciwnym razie nie będzie miała żadnej wiarygodności. Na pewno zajmiemy pierwsze miejsce.<br /> <br /> Bedeze przyłożył dłoń do brody i skinął głową.<br /> <br /> – Rozumiem, to ma sens, do pewnego stopnia strategi i taktyka są ważne. Ale chęć stania się mistrzem jest niemożliwa. Nawet przejęcie jednego z pierwszych pięciu miejsc jest nie do zrealizowania. Lepiej więc nie robić sobie nadziei, że zajdziecie zbyt wysoko – powiedział.<br /> <br /> – …Dlaczego to mówisz? – zapytał Saji.<br /> <br /> – Ponieważ…doświadczyłem tego na własnej skórze. Posłuchaj uważnie i zapamiętaj dobrze moje słowa. Niezależnie od czasów, mistrzem zostaje ktoś, kto posiada niesamowitą i absolutną siłę. Jeśli chodzi o wasze pokolenie, to myślę, że najbliższa temu jest Rias Gremory, która ma Sekiryuuteia. Jednak niezależnie od tego, kto wchodzi w skład Czwórki Nowicjuszy, nie mogą się oni nawet równać z tym potworem. Tylko Diehauser Belial mu dorównuje. Zwykli ludzie nie mogą go nawet tknąć. Ale to coś, na co nic nie można poradzić. Niezależnie od epoki, pojawi się najwyżej dwójka ludzi, którzy mogą mu dorównać. Tacy jak Sirzechs-sama, albo może Ajuka-sama. Dlatego więc, aby zbliżyć się do tych ludzi, którzy są opisywani jako ucieleśnienie talentu, niezbędne jest podjęcie pewnych kroków – odpowiedział Bedeze.<br /> <br /> – …Dlatego użyłeś figury Króla? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> Kilka dni temu Diehauser Belial ujawnił ludzi, którzy używali figury Króla; jednym z nich był Bedeze Abaddon. Co więcej, korzystała z niego wicemistrzyni, Roygun Belfegor. Bedeze najwyraźniej nie miał jednak żadnych wyrzutów sumienia i skrzywił usta.<br /> <br /> – Zgadza się, jest tak jak mówisz. Mam status i moc. Brakuje mi tylko talentu, abym mógł zostać diabłem klasy ostatecznej. Z tego właśnie powodu skorzystałem z figury Króla i zdobyłem trzecie miejsce w Królewskich Grach. Nareszcie zyskałem honor. Co z tego, że za pomocą niezgodnych z prawem środków? Ale mecze pomiędzy graczami z czołówki zachowały równowagę. Poza Diehauserem, zwycięzcy i przegrani byli zrównoważeni. Oczywiście było wiele meczy, których oficjalnie nie nadzorowano. …Jednak nie będę zaprzeczał że znam ludzi, którzy ustawiali swoje mecze.<br /> <br /> Na twarzy Sajiego Gensjirou pojawił się wyraz zdumienia. Marzeniem jego pani było zbudowanie szkoły Królewskiej Gry, do której mógłby uczęszczać każdy. Jednak właśnie na własne oczy przekonał się o panującej w grze zasadach; właśnie się też dowiedział o sfałszowanych meczach, więc był to dla niego poważny cios. Poza złym prowadzeniem gier, istniały też takie rzeczy jak ''Ustawianie wyników meczów dla relacji pomiędzy rodami.''. Przecież Raiser Feneks, który był powiązany z Drużyną DxD, zrobił coś takiego w przeszłości. Było to powszechnie wiadome. Natura tych wymian, które miała miejsce pomiędzy szlachtą, była jednak zupełnie inna od tego, co mówił Bedeze i co wiedzieli obywatele Zaświatów. Kontynuowano to, pomimo krytyki nisko i średnioklasowych diabłów, aby zachować arystokratyczne społeczeństwo. Raiser celowo przegrał dwa mecze dla dobra swojej rodziny. To zupełnie jak jakiś piłkarski poker w świecie ludzi. Dla Magdarana, którego Królewskie Gry w ogóle nie interesowały i nie miał zamiaru brać w nich udziału, niezależnie od tego, czy chodziło o tajne ''uzgodnienia'', o których mówił Bedeze, czy też o ''rozrywkę'' pomiędzy szlachtą, o której wiedziało całe społeczeństwo, wszystko było skąpane w grzechu i mroku. Nawet jeśli lamentowali nad tym Saji Genshirou albo inni obywatele, to Królewska Gra miała być pierwotnie przeznaczona do działalności międzynarodowej, która była wolna od politycznych ograniczeń, ale było to niemożliwe tak długo, jak wszystkiemu przewodniczył komitet złożony z arystokratów. Dlatego obecna Królewska Gra był okryta takim mrokiem. Stare diabły podjęły działania dla swoich własnych korzyści; wierzyli że ma wartość, która mogła być dla nich użyteczna, więc wydarli ją Maou Belzebubowi. <br /> <br /> – Publika zaakceptowała istnienie figury Króla, więc dlaczego w takim razie atakujesz? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> Bedeze zarechotał.<br /> <br /> – Z powodu pytań moich fanów. Ponieważ w obecnej sytuacji trudno ukryć prawdę o tych nieprawidłowościach, to po prostu muszę pozbyć się ich źródła. Tak więc zabijając Wielkiego Króla udowodnię obywatelom Zaświatów, że ukarałem sprawców całego incydentów – powiedział. Jego oczy wyglądały, jakby tonął w chciwości. Potrząsnął głową. – Obywatele są głupi. Tak długo jak rozpaczałem i mówiłem, że zostałem wykorzystany przez frakcję Wielkiego Króla i że go zabiję, aby pozbyć się tego kłopotu, będą zaskoczeni i wtedy dostanę od nich wsparcie. Nienawidzą skandalów wszczętych przez starszyznę, więc będą szczęśliwsi niż kiedykolwiek, gdy usłyszą o ich hańbie. Zwłaszcza jeśli taki skandal spotka frakcję Wielkiego Króla, która jest opozycją wobec Maou. Niektórzy politycy będą przepraszać, więc moje działanie wzbudzi radość wśród publiki.<br /> <br /> Tak długo jak mógł chronić własny honor, mógł czynić tą tak zwaną „sprawiedliwość”, aby zmanipulować opinię publiczną i przedstawić siebie samego jako sojusznika sprawiedliwości. Z rękami splamionymi aferą, ten mężczyzna wymyślił bardzo prostą metodę.... Magdaran był bardzo zaskoczony groźną i grzeszną naturą trzeciego w kolejności najlepszego gracza.<br /> <br /> – …Rozumiem, polityków już ustawiono – powiedział.<br /> <br /> Nawet politycy zostali wciągnięci do jego planu…. Wśród nich było wielu takich, którzy byli w opozycji do frakcji Wielkiego Króla, lub jej polityków. Wprawdzie nie należeli do frakcji Maou, ale byli tacy, których poglądy były jeszcze bardziej radykalne, niż samych władców Zaświatów. Dla nich ten skandal był wspaniałym pretekstem do działania. Nawet jeśli ten atak nie nastąpi, to będzie to świetne oskarżenie podczas obrad rady. Bedeze spojrzał na Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – Nie przyłączysz się do mnie, młodzieńcu z Parostwa Sony Sitri? Mógłbyś też przekazać tą prośbę swoim przyjaciołom? – zapytał.<br /> <br /> Intencją Bedezea było to, aby pomógł mu zabić obecną głowę rodu Wielkiego Króla. Tymi którzy najmocniej sprzeciwiali się szkole Królewskiej Gry do której każdy mógłby uczęszczać…była frakcja Wielkiego Króla. Nawet jeśli spadkobierca rodu, Sairaorg, najwyraźniej współpracował z Soną Sitri…obecna głowa rodu i wszyscy politycy robili co tylko mogli, aby storpedować te zamiary.<br /> <br /> – …To niedopuszczalne. Takie czyny…są niedopuszczalne! I ty jesteś na trzecim miejscu w rankingu Królewskich Grach? Jeśli naprawdę to zrobisz, to z pewnością będą fani, których zasmucisz! – odmówił Saji Genshirou.<br /> <br /> To była natychmiastowa odpowiedź, pozbawiona jakiegokolwiek fałszu. Nie myślał o zamiarach polityków, ani o sytuacji starszyzny, tylko po prostu wyraził swoje myśli. Bedeze nie zwracał na to uwagi.<br /> <br /> – Mistrz Diehauser rozpalił światło prawdy, wyciągnęło z mroku wszystkie tajemnice. Jako trzeci najlepszy gracz, zostałem wybrany na sprawcę tego wszystkiego. …Nie sądzisz że to dobra rzecz?<br /> <br /> Twarz Sajiego Genshirou była pełna goryczy, rozczarowania i boleści....<br /> <br /> – …Twój sposób myślenia jest zbyt prosty. Tego typu rzeczy…są zbyt niedorzeczne…! Jeśli naprawdę to zrobisz, to znienawidzimy cię jeszcze bardziej!<br /> <br /> – Obywatelom to wystarczy. Zaakceptują coś prostego, łatwego i ujętego w ten sposób. Kiedy ta sprawa zostanie rozwiązana, wezmę odpowiedzialność za występki i wycofam się z Królewskich Gier. Racja, aby usunąć wszystkie złe czyny, trzeci najlepszy gracz odejdzie z rozgrywek z własnej woli.<br /> <br /> Więc taki jest jego plan. Odzyska swój honor, gdy wykończy starszyznę Wielkiego Króla i wykorzysta to jako wymówkę dla swojej rezygnacji.<br /> <br /> – Jesteś…przyjacielem Sekiryuuteia. On…kim właściwie jest? Jako Oppai Smok wspierany przez opinię publiczną, został wykorzystany przez frakcję Maou jak pionek, do poprawienia ich publicznego wizerunku. Dla mnie…to dość zabawne. To po prostu głupie do granic możliwości. Ten dzieciak zainteresował się Królewską Grą z tego powodu…. Pierwotnie mogli w niej rywalizować tylko wybrani. Mogli w nich brać udział tylko ci, którzy posiadali talent albo coś specjalnego, co ich wyróżniało, albo jeśli posiadali specjalne przywileje. Pierwsza dziesiątka składała się z takich właśnie ludzi. Więc co jeśli możesz zmotywować tych głupców do udziału w Królewskiej Grze? Większość ludzi jest rozczarowana zniszczeniem swoich marzeń i teraz po prostu czeka na swoją śmierć – powiedział Bedeze wzdychając. – Wysiłek nie jest niczym więcej, niż marzeniem danym głupcom przez głupi rząd. Do tego to ostateczne marzenie słabeuszy, którzy nie mają talentu, pieniędzy oraz statusu. Ja byłem inny. Ponieważ miałem i bogactwo i status, uzupełniło to mój brak talentu. Naprawdę cieszę się, że jestem szlachcicem.<br /> <br /> Jego słowa sprawiły, że wyraz twarzy Sajiego Genshirou zmienił się.<br /> <br /> – …Gardzisz nim? Pracował ciężej niż ktokolwiek inny, a ty patrzysz z góry na moich towarzyszy!? – kiedy Sajiego Genshirou to mówił, z jego ciekły łzy. – Ciągle narażał życie dla dobra Zaświatów i swoich druhów! Pracował tak ciężko, że kilkakrotnie ocierał się o śmierć! Kim ty przy nim jesteś!? Palcem nie kiwnąłeś aby powstrzymać Trihexa i armię Smoków Zła, a zamiast tego robisz coś takiego…! Proszę, idź i walcz…! Walcz za Zaświaty i fanów, którzy cię podziwiają!<br /> <br /> – Oczywiście że będę walczył. Ale najpierw pozbawię życia głowę rodu Wielkiego Króla.<br /> <br /> Obojętna odpowiedź Bedezea, doprowadziła Sajiego Genshirou do furii i eksplodował aurą okrytą czarnymi płomieniami.<br /> <br /> – TY DRANIUUUUUUUUUUUUUUUUUUU!<br /> <br /> Saji Genshirou założył ponownie swój hełm, a macki z jego zbroi wystrzeliły w stronę Bedezea, który stał jednak spokojnie. W miejscu, w którym dotąd niczego nie było, pojawiła się nagle dziura. Rozdzieranie przestrzeni było specjalną zdolnością Domu Abaddon, i nazywało się Dziurą. Wszystkie macki Sajiego Genshirou zostały wessane przez Dziurę i kiedy została zamknięta, macki zostały odcięte. Abaddon mógł tworzyć dziury w każdej pustej przestrzeni i wchłonąć za ich pomocą wszystko, co tylko chciał. Ta specjalna zdolność była dziedziczona przez każde pokolenie ich rodu.<br /> <br /> – Cholera!<br /> <br /> Saji Genshirou skierował swoje czarne płomienie, które posiadały silną klątwę, w stronę Bedezea. Normalnie były zduszone, ale wkrótce po tym jak zaczął walczyć, całe jego otoczenie został skąpane w ogniu, niczym piekło. Jeśli przeciwnik zostanie pochłonięty przez ten ogień, całe jego ciało ucierpi od mocnej klątwy i będzie stracone. Jednak czarne płomienie uwolnione przez Sajiego Genshirou zostały pochłonięte przez liczne Dziury, które pojawiły się w przestrzeni. Racja, Magdarana można było zobaczyć wcześniej w telewizji, więc dobrze o tym wiedział; Bedeze zdobył trzecie miejsce w rankingu właśnie dzięki temu, że potrafił kontrolować wiele dziur. Nawet gdyby miał braki i uzyskał moc dzięki figurze Króla, jego odziedziczona siła nie była czymś, co można było lekceważyć. Bedeze był w stanie przeniknąć do zamku Rodu Bael właśnie dzięki zdolności Dziury. Jedna z nich pojawiła się właśnie za plecami Sajiego Genshirou i uwolniła w jego stronę czarne płomienie, które wcześniej pochłonęła. Jednak płomienie okryły tylko ciało Sajiego, który ruszył natychmiast do bezpośredniego ataku. Z szybkością, której nie mogło uchwycić ludzkie oko, skracała dystans dzielący go z Bedezem…ale ten wskoczył w Dziurę, która pojawił się za jego plecami, przez co pięść Sajiego Genshirou trafił w pustkę... Ale dostał kopniaka w plecy, który posłał go na ścianę. Bedeze faktycznie użył Dziury, aby pojawić się za jego plecami. Mógł z nich korzystać, aby unikać ataków, ale był też bardzo dobry w walce wręcz. Pomimo tego Saji Genshirou nie miał zamiaru się poddawać i skoncentrował swoje macki, czarne płomienie, kopniaki i ciosy na swoim przeciwniku. Bedeze wszystkich jednak unikał, albo blokował je za pomocą Dziur, przez co Saji Genshirou nie mógł go dosięgnąć. Wręcz przeciwnie, Bedeze włożył dłoń do Dziury, gdy jednocześnie jedna z nich pojawił się obok Sajiego, po czym wyłoniła się z niej pięść Bedezea, która zadała cios. Bedeze użył też demonicznej energii i bez żadnego poczucia prawidłowej odległości. Saji Genshirou nie wiedział, co wyleci z Dziur, ani nawet gdzie się one pojawią. Całkowicie znajdował się w rękach swojego przeciwnika. Nie mógł nawet przewidzieć, gdzie pojawią się Dziury. Nawet jeśli był w stanie uniknąć kopniaków, Dziura nagle się pojawi i wtedy mógłby uderzyć w wyciągniętą stopę Bedezea. Bedeze potrafił jednak stworzyć niezliczoną ilość Dziur i swobodnie je kontrolować. Był wstanie zaabsorbować wszystkie ataki swojego przeciwnika, a jego własne trafiały we wroga.... Bedeze skierował w stronę Dziury pojedynczy impuls demonicznej energii i kiedy w niej zniknął, wyłonił się z innej. Łącząc atak z unikiem, ponownie posłał kilka ataków demonicznej energii w stronę Dziury. Po kilkukrotnym powtórzeniu tej czynności, demoniczna energia którą uwolnił, została parokrotnie pochłonięta przez Dziurę. Potem wybrał na cel przestrzeń w pobliżu Sajiego Genshirou, aby odpalić swój atak. Gdyby była to jedna Dziura, to mógłby sobie poradzić, ale w przypadku trzech, pięciu, czy nawet więcej Dziur, nie będzie wiedział z której, jaki atak nastąpi. Poza pociskami demonicznej energii, były też ciosy i kopniaki Bedezea, a od każdego z nich pękała cześć zbroi Sajiego Genshirou. Jednak za każdym razem kiedy jakaś cześć pancerza została zniszczona, Saj Genshirou go odtwarzał i tak w kółko. Jednak regeneracja nie była nieskończona i stopniowo odtwarzał części zbroi coraz wolniej, podczas gdy ciało pozbawione osłony było narażone na ataki. Teraz pokrywały je rany, a z jego ust ciekła krew. Saji Genshirou szybko stworzył więc obronę z ściany płomieni, ale ponieważ siła ataku mogłaby go wysłać wysoko w powietrze, to niezależnie od tego, czy dzielący ich dystans został zmniejszony, czy zwiększony, dalej odniesie obrażenia. Magdaran obserwował to starcie i coraz bardziej marszczył brwi. Wiedział już wcześniej o zdolności Abaddona. Nie tylko widział jego mecze w telewizji, ale też Królowa jego starszego brata, Kuisha Abaddon, była z nim spokrewniona. Potrafiła manipulować Dziurami i była kimś niesamowicie silnym w swoim pokoleniu. Jednakże Bedeze był potworem na zupełnie innym poziomie. Nawet Magdaran, który nie był dobry w walce, wiedział że Saji Genshirou posiadał moc porównywalną ze Smoczym Królem, ale wciąż nie był on żadnym przeciwnikiem dla Bedezea. Jednak był jeden powód, dla którego byli tak słabo dopasowani; Bedeze najwyraźniej zrozumiał swoją własną zdolność i był bardzo biegły w ich używaniu. To tak zwany talent, uzyskany dzięki figurze Króla…. Magdaran znów poczuł się onieśmielony przez ''nienormalność'' figury Króla.<br /> <br /> – …Cholera.<br /> <br /> Saji Genshirou ciężko oddychał, klęcząc na ziemi. Jego zbroja była w opłakanym stanie. Nawet jeśli to walka na wyczerpanie, to jego wytrzymałość wyczerpie się pierwsza.... Jeśli zaś chodzi o jego przeciwnika, to Bedeze nie zużyła nawet jednego procenta swojej demonicznej mocy, więc miał duży zapas. Bedeze ruszył powoli w stronę klęczącego Sajiego Genshirou, wypełniając powietrze morderczymi intencjami.... Nagle przez tylną bramę wtargnął ktoś okryty olbrzymimi ilościami touki. Bedeze łatwo tego uniknął, ale w zniszczonej części zamku pojawiła się pewna osoba. Diabeł, który może siać zniszczenie dzięki ciosom własnych pięści... Była tylko garstka takich jak on. Gdyby ograniczono to do kogoś z Rodu Bael.... Osobą która stanęła pomiędzy Bedezem Abaddonem i Sajim Genshirou był mężczyzna w złotej, lwiej zbroi... Uśmiechnął się lekko do Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – Co jest, Saji Genshirou? Twoje uczucia nie dotarły do tego stopnia, prawda?<br /> <br /> Widząc Sairaorga, Saji Genshirou rozpłakał się z radości.<br /> <br /> – …Mistrzu!<br /> <br /> Sairaorg stanął przed Bedezem, który roześmiał się odważnie.<br /> <br /> – No no, czyż to nie Sairaorg Bael. Uważany za najsilniejszego Króla wśród młodzieży…<br /> <br /> – Bedeze-dono, jeszcze nie jest za późno aby się wycofać. Proszę, nie plam swojego honoru trzeciego najlepszego gracza w Królewskiej Grze – powiedział Sairaorg.<br /> <br /> – Brzmisz zupełnie tak, jakbyś myślał, że możesz mnie pokonać. Naprawdę mnie nie doceniasz, spadkobierco Wielkiego Króla-dono.<br /> <br /> Przeciwko Bedezeowi, które postawa się nie zmieniła, Sairaorg przygotował swoją wolę walki i obie zaciśnięte pięści.<br /> <br /> – Skoro mówisz coś takiego, to muszę wypełnić mój obowiązek członka Drużyny DxD.<br /> <br /> – Tylu młodziaków chce ze mną walczyć, hę, jakie to interesujące!<br /> [[File:High School DxD Volume 21- 3.jpg|thumbnail]]<br /> Bedeze bez przerwy tworzył Dziury dookoła Sairaorga.<br /> <br /> Uderzył w nie falą demonicznej energii. Sairaorg zwinnie się poruszał, aby ich uniknąć, albo używał przeciwko nim pięści okrytych touki. Postanowił bezpośrednio rozbijać ataki demonicznej energii swojego wroga. Ten człowiek i Sekiryuutei, który też należał do DxD, byli tacy sami. Sairaorg błyskawicznie skrócił dzielący ich dystans; każda z jego pięści była bardzo dobrze wytrenowana, więc nie marnował żadnego ruchu i zadał swojemu przeciwnikowi szybki cios. Jednak w obliczu zbliżającej się pięści, Bedeze odwrócił głowę i dzięki temu uniknął ciosu. Nieoczekiwane było to, że po ciosie pięści Sairaorga okrytej touki, na twarzy Bedezea pojawiły się rany. Bedeze w odpowiedzi parsknął śmiechem. Wygląda na to. że zadany mu cios był szybszy niż się spodziewał i bardzo go to podekscytowało. Sairaorg nie pozwolił jednak swojemu przeciwnikowi zyskać na czasie i kopnął go, po czym zadał mu cios, a potem następny i następny, po czym kontynuował swoje szybkie ataki. Jednak Bedeze uzyskał trzecie miejsce w rankingu nie bez powodu. Miał okazję zaznajomić się z najsilniejszymi ciosami przybysza. Mocny kopniak Sairaorga został łatwo uniknięty dzięki małemu krokowi w bok, po czym jego przeciwnik natychmiast atakował, zadając mu cios w twarz. Sairaorg nie zwrócił jednak na to uwagi i dalej atakował. Bedeze został wzmocniony dzięki figurze Króla, ale jego zdolności walki wręcz wzięły się z nagromadzenia bojowego doświadczenia. Zbudował je dzięki swoim walkom, które zaprowadziły go do ścisłej czołówki rankingu. Bedeze nagle podniósł poziom walki. Tym razem użył Dziur do ataku. Jedna ukazała się za Sairaorgiem i wyleciała z niej fala demonicznej energii. Sairaorg też to wykrył i odsunął się na bok, aby tego uniknąć. Ale najwidoczniej Bedeze się tego spodziewał, gdyż kolejna Dziura pojawił się pod stopami Sairaorga, z której wyłoniła się ręka Bedezea, która złapała go za nogę. Tak uziemiony Sairaorg nie mógł zrobić uniku i demoniczna energia wyleciała z Dziury blisko jego pleców. Naplecznik jego zbroi pękł i pociekła krew. Atak Bedezea z pomocą Dziur się zaczął. Sairaorg, tak jak wcześniej Saji, nie był w stanie się obronić, nie mówiąc już o istnieniu Dziur, dzięki którym ataki Bedezea były w stanie trafić młodego Wielkiego Króla. Było jednak coś, co różniło go od Sajiego Genshirou. Nie wszystkie pociski demonicznej energii, które wyłoniły się z Dziur, były w stanie trafić Sairaorga. Do pewnego stopnia był w stanie ich unikać, być może dzięki zwierzęcemu instynktowi, albo może zdobytemu doświadczeniu. Jednak ataki Bedezea stały się bardziej intensywne. Sairaorg zamierzał kontratakować i zadał cios pięścią, ale została ona pochłonięta przez Dziurę, która pojawiła się przed nim i wyłoniła z innej, z boku głowy, po czym uderzyła go prosto w twarz.<br /> <br /> – …To pierwszy raz, kiedy oberwałem moją własną pięścią. …Rozumiem, Hyoudou Issei faktycznie miał rację, to naprawdę jest bardzo skuteczne.<br /> <br /> Sairaorg śmiał się z siły własnej pięści. Otrzymał cios, którego nigdy wcześniej nie doświadczył i jego siła przekroczyła nawet jego własne oczekiwania. W końcu była to pięść młodzieńca, który nigdy nie przestawał trenować, więc nie było w tym nic dziwnego, że jego ciało nie mógł tego wytrzymać. Wycierając krew z kącika ust, Sairaorg uspokoił oddech i ponownie przybrał bojową postawę. Niemniej, ataki Sairaorga nie miały wpływu na Bedezea. W porównaniu do Sajiego Genshirou, jego dopasowanie do Bedezea było jeszcze gorsze Nie, lepiej by było to przemyśleć. Niemal wszyscy ludzie, którzy stanęliby przeciwko Bedezeowi, byli by w gorszej sytuacji. To po prostu pokazuje, jak nieziemska była zdolność manipulowania Dziurami Bedezea Abaddona. Nieważne kim był przeciwnik, który stanął naprzeciwko niego, mógł nim manipulować we własnym tempie…był po prostu personifikacją technicznego typu.... Ostatecznie Sairaorg odniósł zbyt duże obrażenia i klęczał na jednym kolanie. Wprawdzie Magdaran nie widział jego walki z Grendelem…to od razu rozpoznał, że ta walka była jeszcze trudniejsza.<br /> <br /> – Guh…<br /> <br /> Jego ataki zawaliły, odniósł wiele ran, więc w obecnej sytuacji twarz Sairaorga przybrała kwaśny wyraz.<br /> <br /> – …J-jak to możliwe, nawet mistrz Sairaorg jest…!<br /> <br /> Nawet Saji Genshirou czuł się dotknięty obecną sytuacją Sairaorga. Ale Bedeze pokręcił głową.<br /> <br /> – Mylicie się, nie powinniście być tacy optymistyczni. Szczerze mówiąc ja też jestem zaskoczony. Moja siła zawsze jest opisywana jako będąca równa klasie Maou. Gdybym chciał, to stworzyłbym wielką Dziurę i zaatakował taką demoniczną energią, która zdmuchnęłaby was, wraz z całym tym zamkiem. Ale gdybym to zrobił, zwycięstwo byłoby zbyt szybkie i łatwe, więc dlatego tak to przeciągam. Jednak zwykłe przepuszczenie mojej demonicznej energii przez Dziurę normalnych rozmiarów bez sprężenie nie zrobi krzywdy Vritrze, ani tym bardziej spadkobiercy-dono. To znaczy że tacy ludzie jak wy, diabły z DxD, jesteście niezwykle silni.<br /> <br /> Bedeze potarł brodę i skinął głową.<br /> <br /> – Wiele razy otarłem się o śmierć podczas bitew. Nie trzeba dodawać, że to najlepsza metoda, aby stać się silniejszym. …Po raz kolejny poczułem do was szacunek – pochwalił nas i kontynuował. – Właśnie z tego powodu. Sairaorg, ty też jesteś kimś, kto troszczy się o swój własny talent i pokrewieństwo. Czyż to nie w porządku? Też chcesz tego użyć? Figury Króla.<br /> <br /> Bedeze wyciągnął rękę, kiedy z jego ust sączyły się pochlebne słowa. Sairaorg zmarszczył brwi.<br /> <br /> – …Mogę wiedzieć, co masz na myśli? – zapytał.<br /> <br /> – Słyszałem, że stare diabły mają figury Króla. Po zabiciu głowy Rodu Wielkiego Króla, będę pracował z moimi współpracownikami i dam jedną figurę tobie. Możesz jej użyć i stać się prawdziwym, Wielkim Królem. Jesteś diabłem, który cieszy się poparciem społeczeństwa, więc zdecydowanie będziesz w stanie zbudować wspaniały, rodzinny biznes. Nowa era Wielkiego Króla zacznie się wraz z tobą – odparł Bedeze i spojrzał na Sairaorga, Magdarana i Sajiego Genshirou. – Słuchajcie młodziaki, powinniście zapamiętać to, co wam powiem. Królewskie Gry są sprawą szlachty. To forma rozrywki dla wyższych sfer. Niskoklasowe, wskrzeszone diabły, które nie mają talentu, pieniędzy, czy statusu, łudzą się, ciesząc Królewskimi Grami. To naprawdę jak żart.<br /> <br /> Te dosadne słowa mogły pochodzić tylko od kogoś, kto należał do wyższych sfer. Do pewnego stopnia była to prawda. Jeśli dalej tak będzie, to bez żadnych zmian i reform, uzyskanie awansu dzięki Królewskiej Grze będzie bardzo trudne. Sairarog odpowiedział jednak jednym słowem:<br /> <br /> – …Odmawiam.<br /> <br /> Bedeze zdawał się nie wierzyć własnym uszom.<br /> <br /> – …Co powiedziałeś? – zapytał.<br /> <br /> Sairaorg, walcząc ze swoimi nogami, wstał z ziemi i zaczął wyjaśniać znaczenie swoich słów:<br /> <br /> – Nigdy, aż dotąd, nie żałowałem sposobu, w jaki żyłem! Ścieżka którą kroczyłem była moim powodem do dumy! Chcesz abym odrzucił cały ból, żal, śmiech, radość, zwycięstwo i klęskę, których dotąd doświadczyłem!? Zdecydowanie odmawiam! Te dwie pięści, to ciało, ta dusza i moje parostwo, są skarbami które zdobyłem dzięki walce! Porzucenie tego dla fałszywego talentu jest czymś, czego nigdy nie zrobię!<br /> <br /> Sairaorg zbliżył się do Bedezea, a każdy jego krok był pełen wigoru.<br /> <br /> – Nie jestem jedyny. Obecny tu Saji Genshirou i Sekiryuutei Hyoudou Issei są tacy sami. Wartość siły, którą osiągnęli dzięki bólowi i cierpieniom…! Chcesz aby zapomnieli o tych wszystkich trudnościach, których doświadczyli, dla czegoś takiego!? Cóż, nieważnie czy jesteś doświadczonym graczem, czy jakimś pupilkiem starych diabłów, pokonam cię bez chwili wahania!<br /> <br /> Słowa Sairaorga doprowadziły Sajiego Genshirou do płaczu.<br /> <br /> – …Mistrzu…mistrzu!<br /> <br /> Sairaorg spojrzał nagle na swojego brata.<br /> <br /> – Nie martw się Magdaran, zdecydowanie cię obronię.<br /> <br /> Na twarzy Sairaorga pojawił się uśmiech. …Zrozumiał. Ten gość walczył, mając jednocześnie na uwadze jego dobro... Aby powstrzymać Bedezea przed rozprzestrzenianiem swoich ataków w tamtą stronę, nie pozwolił mu atakować w tym kierunku i uważnie obserwował. Magdaran to zauważył. Gdyby nie to, walka mogła by być bardziej równomierna. Niemniej…zdecydował się na ochronę.<br /> <br /> Obiecałem sobie, że nie będę go tak nazywał.<br /> <br /> Ani, aniue&lt;ref&gt;Oba zwroty oznaczają starszego brata, z zaznaczeniem dużego szacunku.&lt;/ref&gt;, postanowiłem już, że nie będę się tak do niego zwracał. Magdaran ciagle nie zapomniał, że to przez niego stracił swoja pozycję spadkobiercy. Jednak przypomniało mu się wspomnienie z dzieciństwa. Wprawdzie trwało to tylko kilka lat, ale podziwiał wtedy Sairaroga i codziennie się z nim bawił. Razem biegali po zamkowym dziedzińcu i przez cały czas bawili się w swojej kryjówce, którą zbudowali w zamku...<br /> <br /> Nie mogę go tak nazywać.....<br /> <br /> Pewnego dnia, aby znaleźć rzadki kwiat, Magdaran udał się w góry leżące niedaleko zamku Bael i został zaatakowany przez demoniczne bestie. Udał się tam na własną rękę, bez żadnej ochrony. Młody Magdaran był łatwym łupem dla tych potworów. Wtedy jego starszy brat, Sairaorg, ruszył mu z pomocą. Odważnie stanął przed nim, aby go chronić, kiedy on sam patrzył na jego plecy...<br /> <br /> Po prostu nie mogę go tak nazywać......<br /> <br /> Słowa jego starszego brata wyryły się głęboko w jego umyśle.<br /> <br /> – Precz z łapami od mojego kochanego braciszka! Ja będę z wami walczyć!<br /> <br /> Chronienie swojego brata było chwalebne bardziej, niż cokolwiek innego i był spokojniejszy niż ktokolwiek inny.<br /> <br /> – Jesteś moim kochanym braciszkiem, więc zdecydowanie cię obronię i pokonam tych wrogów!<br /> <br /> Postać Sairaorga, który nie cofnął się przed przeciwnikiem będącym w klasie Maou, utrwalił się w jego oczach. Jego starszy brat…ponownie stanął przed nim, aby mu pomóc. Obie postacie z przeszłości jak i z teraźniejszości. zlały się ze sobą, a z oczu Magdarana zaczęły cieknąć łzy.<br /> <br /> – ……Ani…ue…! Myliłem się…! Zrobiłem ci coś niewybaczalnego. Gardziłem tobą, ponieważ nie odziedziczyłeś Mocy Zniszczenia. Naprawdę cię nienawidziłem za to, że odebrałeś mi pozycję spadkobiercy! Szczerze cię nienawidziłem! Tak bardzo, że chciałem cię zabić!<br /> <br /> Wszystko to było prawdą. Naprawdę go nienawidził. Naprawdę chciał go zabić. Zwycięstwo jego starszego brata zaprzeczyło jego własnemu istnieniu, więc jak miał to zaakceptować?<br /> <br /> – Jestem…nikczemną osobą. Potajemnie tobą gardziłem i próbowałem się kilka razy wygryźć. Powinieneś to zauważyć. Jednak nawet wtedy nic mi nie zrobiłeś! Nigdy nie powiedziałeś nawet jednego, nienawistnego słowa! – kontynuował Magdaran.<br /> <br /> Tak, aby pokonać swojego brata i wplątać go w kłopoty, zawsze spiskował przeciwko niemu w polityce. Próbowałem go kilka razy powstrzymać i wiele razy podgryzałem jego pozycję. Faktycznie kilka razy miała miejsce sytuacja, kiedy mój starszy brat znajdował się w trudnej sytuacji. Nawet wtedy o nic mnie nie winił. Po prostu powiedział, że jego własna siła była niewystarczająca, nie miał dostatecznie dużo szacunku i ciągle zastanawiał się nad samym sobą. W ogóle nie winił o nic swojego młodszego brata. Sairaorg odwrócił swoją głowę i odezwał się:<br /> <br /> – Odebrałem ci pozycję spadkobiercy. Zrobiłem to, aby udowodnić moją siłę ludziom, którzy mnie wygnali, więc to wszystko było dla mojego własnego egoizmu. Dlatego postanowiłem że tak długo, jak istnieje niechęć wobec mnie, zaakceptuję wszystko. Nieważne czy chodzi o ciebie, czy kogoś innego, nieważne jak głęboka jest twoja niechęć, chętnie zaakceptuję wszystko.<br /> <br /> Sairaorg spojrzał na swojego młodszego brata. Jego twarz była pełna ciepłych uczuć, a były to uczucia starszego brata. Sairaorg zaczął nagle przepraszać:<br /> <br /> – Magdaran, mój braciszku, ja też cię muszę przeprosić. Przysporzyłem ci wiele cierpień. Wybacz mi, że jestem takim bezużytecznym starszym bratem.<br /> <br /> …Wiedziałem. Ani zawsze tak do tego podchodził... Lubiłem kwiaty i rośliny. W porównaniu do czasów, kiedy byłem spadkobiercą, jeszcze bardziej chciałem zostać botanikiem. Ale urodziłem się z Mocą Zniszczenia, więc nie miałem innego wyjścia, niż zostanie spadkobiercą. Odtworzyłem fioletowe kwiaty, pielęgnowałem rzadkie jabłka i nikt z rodziny mnie za to nie pochwalił, oprócz ciebie.<br /> <br /> Osiągnięcia jego młodszego brata powinny być znane w całych Zaświatach. Tylko jego starszy brat zaakceptował go, jako członka rodziny. Powiedział to, jako członek rodziny. Niezależnie od tego, czy chodziło o niego, czy też o jego brata, Dom Bael zrujnował ich życia... Więc…przez to że nienawidził brata…był naprawdę głupi. Byłoby znacznie lepiej, gdyby wspólnie sprzeciwili się Domowi Bael, jak na braci przystało.<br /> <br /> – Aniue! Wygraj proszę! Jesteś moim starszym bratem, spadkobiercą Domu Bael! Proszę, pozwól mi to zobaczyć! „Zniszczenie” Domu Bael! – zawołał Magdaran.<br /> <br /> Kiedy Sairaorg usłyszał, że jego brat nazwał go ''Ani'', uśmiechnął się dzielnie.<br /> <br /> – Tak, zrozumiałem.<br /> <br /> Sairaorg zacisnął pięści, stając naprzeciwko Bedezea Abaddona.<br /> <br /> – Mój młodszy brat Magdaran ma lepszy umysł niż ja i wszystko robi ostrożnie. Zawsze jest świadomy subtelności innych ludzi, więc nadaje się do polityki lepiej niż ja. Jest mężczyzną, który pewnego dnia odziedziczy Dom Bael. Jestem z niego dumny, gdyż na pewno będzie w stanie oświetlić Wielkiego Króla. W końcu jest uparty, tak samo jak ja, zrobi wszystko, aby osiągnąć swój cel! – oznajmił Sairaorg rozkładając i zaciskając pięść. – Bedeze Abaddonie-dono. Chodź tu i doświadcz ciosu, nad którym pracowałem całe życie.<br /> <br /> Po tych słowach Sairaorg zwiększył swoje touki.<br /> <br /> – Ruszajmy! Moje wcielenie, Lwie Regulusie!<br /> <br /> [Tak! Jeśli taka jest twa wola, to zniszczmy ich tym boskim ciałem!]<br /> <br /> W odpowiedzi na wezwanie swojego pana, oczy lwa na jego piersi błysnęły oślepiającym światłem. Jego touki ponownie się zwiększyło i wypełniło całą przestrzeń. Sairaorg wyrecytował zaklęcie....:<br /> <br /> – To ciało, ta dusza, nawet jeśli wpadną w nieskończony wąwóz!<br /> <br /> Teraz odezwał się lew:<br /> <br /> [Pan mój i ja wyczerpiemy to ciało oraz duszę, aby powstała nieskończona, królewska droga!]<br /> <br /> – Burz, triumfuj, baw się i lśnij!<br /> <br /> [To ciało Demonicznej Bestii!]<br /> <br /> – Na pięści złożono wspaniałą, cesarską władzę!<br /> <br /> Jego touki zostało zbite w intensywny cyklon i podmuch wzbił w powietrze masę fioletowych płatków kwiatów. Fioletowe kwiaty, które można było znaleźć w całym zamku Bael i które dumnie kwitły, podążyły za wiatrem, tańcząc dookoła Sairaorga.<br /> <br /> – Tańcz!<br /> <br /> [Tańcz!]<br /> <br /> [Kwitnij!!!]<br /> <br /> Magdaran nagle przypomniał sobie czasy, kiedy byli dziećmi i zostali zaatakowani przez demoniczną bestię; Ani przybył go uratować i obaj uciekali jak szaleni przez góry. Miejscem do którego w końcu dotarli, było morze kwitnących kwiatów. Wiał wtedy wiatr, który wzbijał w powietrze ich płatki.<br /> <br /> Tak, wtedy to było piękne, bardzo piękne.<br /> <br /> Mimo że ciało Sairaorga było okryte touki, to dalej się wzmacniało.<br /> <br /> [Załamanie Bestii!!!!!!!!!!!!!!]<br /> <br /> Wraz z decydującym oddechem, nastąpiła eksplozja! Stała tam teraz majestatyczna istota w zbroi niesamowicie agresywnego lwa. Był to całkowicie nowy pancerz, w tonacji złota i fioletu.... Złotej zbroi towarzyszyło fioletowe touki, które otoczyło Sairaorga. Skala jego gęstości była tak szalona, że nawet Magdaran, który stał daleko, poczuł ciarki na plecach. Chwilowo przytłoczyło to nawet przeklęte płomienie Sajiego Genshirou. Bedeze był zszokowany, kiedy to zobaczył.<br /> <br /> – ……Jak to możliwe! Czy to tak zwane przebudzenie dominacji…!<br /> <br /> Załamanie Bestii.<br /> <br /> Tak, Ani tymczasowo uwolnił moc, która była zapieczętowana w Longinusie. Była to forma, którą mógł uzyskać tylko ten Boski Dar, w którym zapieczętowano legendarną bestię… Jednak było to też bardzo ryzykowne. Tak jak w przypadku wyzwolenia Boskich Darów, w których zapieczętowano Dwa Niebiańskie Smoki, aktywacja Niszczycielskiej Furii pochłonie życie użytkownika. Co więcej, efekty już miały miejsce, gdy z ust Sairaorga pociekła krew.<br /> <br /> – Królewska Skóra Regulusa Cesarskiego Fioletu jest Bestią Dominacji. To wcielenie mojego zniszczenia, które zostało upchnięta do granic możliwości. Wykorzystując moją energię życiową jako źródło, zapewni to wybuch mojej mocy… Cóż wprawdzie to pięść która nie posiada Mocy Zniszczenia, ale dam ci zaznać „Zniszczenia” Baelów! – wrzasnął Sairaorg, zgrzytając zębami.<br /> <br /> Sairaorg zniknął i poruszał się tak szybko, że nawet Saji Genshirou nie mógł zauważyć jego ruchów, ale Bedeze był je w stanie przewidzieć i stworzył obronny magiczny krąg. Jednak nie był on zwykły. Mimo że wyglądał na cienki, to był potężną barierą, składającą się z wielu warstw. Bez najmniejszego hałasu, Sairaorg pojawił się przed Bedezem i zadał mu nagły cios. Jego pięść była pokryta gęstym złotym i fioletowym touki. Obronny magiczny krąg został z łatwością zmiażdżony przez pojedynczy cios, ale Bedeze zdawał się o to nie dbać i natychmiast stworzył Dziurę, która tak jak wcześniej, miała pochłonąć cios i prawić, że Sairaorg uderzy samego siebie. Jednakże.... <br /> <br /> ''Trzask!''<br /> <br /> Nagle coś chrupnęło.... Dziura pękła od ciosu pięści Sairaorga i uderzyła Bedeza w brzuch! Ten pojedynczy cios sprawił, że Bedeze gwałtownie się rozkaszlał i zwymiotował krwią. Od tego jednego uderzenia cały zamek Bael zatrząsł się w posadach. Ogromna siła tej pięści przeszła przez ciało Bedezea i zniszczyła znajdującą się za nim ścianę, podczas gdy fala uderzeniowa pędziła dalej i dalej, lecąc do miejsca, którego nie można było nawet zobaczyć... Nawet przed nim grunt został wyżłobiony. Bedeze odszedł kawałek dalej, cały czas trzymając się za brzuch, a jego twarz była pełna konsternacji.<br /> <br /> – Moja Dziura została zmiażdżona przez pojedynczy cios!?<br /> <br /> Tak jak powiedział, jego Dziura została zniszczona pojedynczym ciosem. Dotąd była w stanie pochłaniać wszystkie rodzaje ataków. Nie do pomyślenia było, że mogła zostać zniszczona przez fizyczny atak, ale cios Sairaorga właśnie zburzył to przekonanie.<br /> <br /> – Moja pięść służy tylko do niszczenia. Będzie tylko niszczyć, choćby nie wiem co się działo! Użyj swojego ciała aby dobrze zasmakować tego ciosu, który zyskałem dzięki treningom!<br /> <br /> Sairaorg po raz kolejny popędził z dużą szybkością. Jednak Bedeze wciąż był potworem, mogącym sobie poradzić z jego szybkością.... Jednak teraz po prostu unikał ataków. Pięści które przekraczały fizyczną prędkość reakcji, kopniaki które trafiały prosto w jego ciało, jego demoniczna energia i Dziury, które były jego specjalnością, ulegały zniszczeniu. Zamek ponownie się zatrząsł. Część sufitu powoli się rozsypała. Poza tym, niezależnie od tego, czy Bedezea trafił grad ciosów i kopniaków czy udało mu się zrobić unik, stworzone fale uderzeniowe wciąż posiadały zatrważające ilości mocy, która miała wpływ nawet na tereny leżące poza miastem. To była niesamowicie ofensywna siła...! To był fizyczny atak, który trwał i trwał, rosnąc w siłę. Nie było miejsca na żadne zwody; to było brutalna walka, pięść na pięść, kopniak na kopniak.... Różnicą z wcześniej było tylko to, ze jego moc została wzmocniona do takiego stopnia, że nawet ktoś w klasie Maou nie był dla niego żadnym przeciwnikiem. Proste wzmocnienie zapędziło trzeciego najlepszego gracza w kozi róg. Ucieleśnienie techniki zostało zmiażdżone przez czystą moc! Po kilku sekundach Bedeze Abaddon był tym, który klęczał bezsilnie na podłodze. Jego twarz wyrażała niedowierzanie, zakłopotanie i konsternację.<br /> <br /> – …Jak to możliwie…Co to w ogóle ma być, u diabła…? To po prostu zwykłe ciosy i kopniaki, więc…dlaczego moja Dziura została zniszczona? Dlaczego to samo spotkało moją demoniczną energię!?<br /> <br /> Jednak z Sairaorgiem też nie było najlepiej podczas tej walki i jego żywotność się zmniejszała. Jego ciało płakało z bólu, a świeża krew ciekła przez szczeliny pancerza oraz z kącika jego ust. Pomimo tego Sairaorg okrył się touki i ani na chwilę nie osłabiał swoich ataków przeciwko Bedezeowi. W końcu stanął naprzeciwko niego.<br /> <br /> – Użyłeś pieniędzy, aby kupić niedostateczny talent. Ja użyłem ćwiczeń i chwały mojego życia, aby nadrobić brak talentu. Właśnie tak – powiedział<br /> <br /> Te pełne wigoru słowa sprawiły, że Bedeze zaczął się trząść ze strachu i próbował uciec za pomocą teleportacyjnego kręgu magicznego. Jednak jego ręka została usidlona przez czarną mackę! To była macka Vritry. Saji Genshirou przekazał poprzez nią czarne płomienie.<br /> <br /> – Nie waż się uciec.<br /> <br /> Saji Genshirou powstał na nogi i powoli pokuśtykał w stronę Bedezea.<br /> <br /> – Hm! T-to macka Vritry!? Kiedy to niby....!?<br /> <br /> Saji Genshirou uśmiechnął się, widząc zaskoczenie Bedezea. Aby powstrzymać go przed ucieczką, zacisnął mackę jeszcze mocniej.<br /> <br /> – Wyeliminowałem jej formę, więc nie mogłeś jej zobaczyć. Będzie przynajmniej jedna, której nie możesz zobaczyć, a która do ciebie przylgnęła. …Mistrzu…Na mnie też możesz liczyć. Nieważne że jest trzecim najlepszym graczem w Królewskiej Grze, nie pozwolę mu ucie bez otrzymania jednego ciosu ode mnie.<br /> <br /> Saji Genshirou zbliżał się powoli, zaciskając pięści. Bedeze próbował uciec, kiedy macki zaciskały się mocno wokół niego, ale w jednej chwili gniew, którym płonął Saji, przytłoczył Bedezea! W jednej chwili znalazł się przed nim i wymierzył mu cios.<br /> <br /> – Chciałeś traktować Hyoudou Isseia jak idiotę… Śmiałeś patrzeć z góry na mojego najlepszego przyjaciela, który narażał własne życie, aby wszystkich chronić! Nigdy ci nie wybaczę!<br /> <br /> Wraz z tępym odgłosem, pięść Sajiego Genshirou trafiła Bedezea w twarz. Wtedy przeszły na niego czarne płomienie z ciała Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – …Jakie gorące, czym są te gorące płomienie…arh!<br /> <br /> To były przeklęte płomienie Vritry, które trwały w swoim miejscu, niezależnie od tego, ile razy były eliminowane. Bedeze był zaskoczony, podczas Sairarog się do niego zbliżał.<br /> <br /> – To płomień, który płonie przez cały czas, a także atak kóry obsesyjnie lgnie do życia.<br /> <br /> Bedeze nie miał siły na ucieczkę, ponieważ cierpiał od ataku Sajiego Genshirou. Nogi mu się trzęsły i był oszołomiony. Sairaorg uniósł swoją pięść, bez śladu litości, czy współczucia.<br /> <br /> – Bedeze Abaddonie-dono, twoja ambicja zostanie zmiażdżona przez tą pięść.<br /> <br /> – Przecież to najzwyklejsza na świecie pięść, więc jak chcesz to zrobić!?<br /> <br /> Mimo że Bedeze głośno się darł, to stworzył przed sobą kilka warstw magicznych kręgów obronnych i Dziur, ale konsumujący życie cios Sairaorga z łatwością je zniszczył. Pięść przywaliła prosto w pierś Bedezea! Wraz z hałasem, fala uderzeniowa rozeszła się dookoła, niszcząc wszystko na swojej drodze, podłogi, sufity i ściany, zadając Bedezeowi śmiertelny cios.<br /> <br /> – ……J-ja…jestem trzecim…jestem przecież w…klasie Maou……<br /> <br /> Po powiedzeniu ostatnich słów, Bedeze padł na ziemię.<br /> <br /> – Oto czym jest pięść. Niezależnie od tego czy jestem to ja, Hyoudou Issei, Saji Genshirou, albo inny członek DxD, to w ten sposób mężczyźni bronią najważniejszych dla siebie osób – powiedział do niego Sairaorg.<br /> <br /> To bitwa w której ryzykowali swoje życia.... Różnica pomiędzy starszym bratem i Bedezem była jak „walka przekonania”. Dla osoby, która traktowała Królewską Grę jako zwykłą grę i dla kogoś, dla którego była ona polem bitwy, ich opinie były różne. Tak oto zwycięstwo i klęska zostały postanowione...<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Bitwa pomiędzy starszym bratem, Sajim Genshirou i Bedezem Abaddonem została rozstrzygnięta. Obaj zwycięzcy pozbyli się zbroi, gdyż padali ze zmęczenia. Wyglądało na to, że na zewnątrz też się uspokoiło. Czyżby parostwa Sony Sitri i mojego Ani pokonały parostwo Abaddona? Kiedy tak myślałem, pojawiła się kolejna osoba, która miała pomóc w zwalczeniu buntowników. Przez tylną bramę wkroczył ktoś, kto miał nam pomóc. To była kobieta z rogami na głowie i długimi, kręconymi, wiśniowymi włosami. Nosiła uwodzicielską suknię z głębokimi wycięciami i wyglądała na około dwadzieścia lat. Wszyscy ją rozpoznali. Kobieta spojrzała na Bedezea i westchnęła.<br /> <br /> – Słyszałam że Bedeze zaatakował zamek Bael, więc przybyłam aby go zatrzymać…ale wygląda na to, że sami sobie poradziliście.<br /> <br /> Roygun Belfegor. Zajmowała drugie miejsce w rankingu najlepszych graczy i była jednym z najlepszych zawodników. Taka była prawdziwa tożsamość tej rogatej kobiety. Była też głową Domu Belfegor. Wraz z Serafall Lewiatan i Grayfią Lucyferiusz, była podziwiana jako jedna z najsilniejszych kobiet w Zaświatach. Widząc leżącego na ziemi Bedezea, Roygun zmarszczyła brwi.<br /> <br /> – Użyłam figury Króla tak samo jak on, więc też jestem czymś w rodzaju „nieprawidłowości”. Jednakże, Lwi Królu-kun, w ogóle nie jest mi żal ani tej mocy, ani statusu. Nie będę też taka jak Bedeze i nie będę rozpowiadała kłamstw w Zaświatach, próbując zwalić na kogoś winę… Po prostu chcę konkurować na tym etapie i tyle. Poza przymusowymi meczami starszyzny, naprawdę się tym cieszyłam.<br /> <br /> Tak, Roygun też znajdowała się wśród osób, które Diehauser Belial ogłosił jako posiadaczy figury Króla. Jednak nie była taka jak Bedeze, który się zbuntował.<br /> <br /> – Teraz, kiedy zmobilizowano nawet wojsko i policję, pomogę wam walczyć z buntownikami.<br /> <br /> Oznajmiła że będzie nam pomagać.<br /> <br /> – Lwi Królu-kun, lubisz Królewskie Gry? – zapytała Roygun Sairaorga.<br /> <br /> Sairaorg nawet nie wiedział jak odpowiedzieć na to nagłe pytanie. Roygun uśmiechnęła się.<br /> <br /> – Ja lubię. Diehauser też, ba, kocha je bardziej niż cokolwiek innego. Jednak jest mi naprawdę przykro, że gracze z pierwszego i trzeciego miejsca są takimi palantami… – dodała.<br /> <br /> Po tych słowach podniosła Bedezea z ziemi i oddała go strażnikom, którzy stali przy tylnej bramie. Z języka jej ciała aż czuło się samotność.<br /> <br /> – Sairaorg-sama! Magdaran-sama!<br /> <br /> Nie mieli jednak czasu, aby martwić się o przyszłość Królewskich Gier, gdyż zbiegła się straż z zamku. Wszyscy byli bladzi i trzęśli się.<br /> <br /> – Co się stało? Uspokójcie się i zdajcie nam raport – odparł spokojnym tonem Sairaorg.<br /> <br /> Jego spokojne słowa uspokoiły nieco spanikowanych strażników.<br /> <br /> – T-tak. Ch-chodzi o to…że Trihexa pojawił się w świecie ludzi! W Europie i u wybrzeży Japonii!<br /> <br /> Więc pojawił się także i tam..... Rzecz której wszyscy najbardziej się obawiali, wreszcie nastąpiła....<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_I_stał_się_chaos|I stał się chaosa]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Żywot_2:_Drużyna_DxD_Atakuje!|rozdziału drugiego]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot:_Lew_Baela_Wielkiego_Kr%C3%B3la._~Wielki_Kr%C3%B3l~&diff=507282 2016-11-30T12:48:26Z

<p>95.108.35.236: /* Część 1 */</p> <hr /> <div>==Żywot: Lew Baela, Wielkiego Króla —Wielki Król—==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> Od kiedy to wszystko się zaczęło.....<br /> <br /> Czułem ból na widok zamku Rodu Bael......<br /> <br /> Drugi syn obecnej głowy rodu, Magdaran Bael oraz jego strażnicy, szli korytarzem zamku, w którym panował zgiełk. Mniej więcej dwadzieścia minut wcześniej zamek został zaatakowany przez buntowników. W ramach środków zaradczych przeciwko Trihexie, wszyscy ludzie frakcji Wielkiego Króla prowadzili rozmowy z politykami. Zamek Rodu Bael pod żadnym względem nie miał sobie równych w Zaświatach, gdyż chroniło go ponad pięćdziesiąt barier ochronnych. Nie byłoby przesadą powiedzieć, że to najpotężniejszy z zamków, który nigdy wcześniej nie został uszkodzony, nawet podczas walk ze starym rządem. Jednak teraz przechodził kryzys. Atak którego doznał, przebił się przez bariery. Gdy wyjrzało się przez okno, można było zobaczyć, jak strażnicy walczą z buntownikami. Strażnicy ginęli jeden za drugim, atakowani przez moce zamaskowanych agresorów. Elitarna straż Baelów była więc bezsilna, a cała sytuacja pokazała, jakim wielkim zagrożeniem byli buntownicy. Magdaran widział też, jak piękne kwiaty zasadzone na dziedzińcu powiędły.<br /> <br /> …Dlaczego wzięli sobie na cel Baelów? …Nietrudno było się tego domyślić. Ale gdyby miał mówić o niedawnych przypadkach, to chodziło z pewnością o krytykę figury Króla i nierzetelność w Królewskich Grach. Magdaran odłożył jednak te sprawy na bok, z postanowieniem że zajmie się tym później. Sam nie brał udziału w Królewskich Grach, więc nawet jeśli miały tam miejsce jakieś nierzetelności, to niewiele go to obchodziło. Bardzo starannie ukrywano to przed obywatelami, dlatego nie sądził, że takie postępowanie wywoła tak wielkie konsekwencje. Nigdy sobie jednak nie wyobrażał, że to właśnie mistrz będzie tym, który ujawni całą prawdę. W rogu korytarza przed nim, pojawił się ktoś, kto emanował dziwną aurą i miał na sobie kruczoczarną zbroję. Strażnicy Magdarana Baela otoczyli go w obronnej formacji…jednak on rozpoznał osobę w zbroi i powstrzymał swoich strażników gestem dłoni.<br /> <br /> – …Ta osoba należy do Parostwa Sony-dono.<br /> <br /> Zgadza się, Magdaran otrzymał takie informacje. W Parostwie Sony Sitri znajdował się Pion noszący czarną zbroję, który kiedyś był człowiekiem. Saji Genshirou zdjął hełm i pokazał swoją twarz.<br /> <br /> – Więc ty jesteś… Młodszym bratem mistrza Sairaorga, prawda? Jestem Pionem z Parostwa Sony Sitri. Przybyłem z odsieczą.<br /> <br /> Wygląda na to, że tak samo jak starszy brat, był członkiem Drużyny DxD i przybył aby pomóc w stłumieniu rebelii.<br /> <br /> – …DxD huh. Nigdy bym nie pomyślał, że przyjdą mi z pomocą.<br /> <br /> Nie potrafił nic poradzić na to, że ta sytuacja wywoływała u niego poczucie ironii. Słysząc taką odpowiedź, Saji przekrzywił głowę i pojawił się nad nią znak zapytania….<br /> <br /> – W rzeczy samej to wielka pomoc – powiedział Magdaran.<br /> <br /> Postanowili opuścić miasto Bael z Sajim na czele. Całe parostwo Magdarana ruszyło aby uspokoić cywilów i spacyfikować buntowników na całym terytorium, więc w zamku została tylko jego Królowa, która także z resztą wyruszyła, aby zabezpieczyć drogę odwrotu. Aby przedyskutować jakieś środki zaradcze przeciwko Trihexie, ojciec pojechał spotkać się z Zekramem Baelem, który żył w odosobnieniu. Matka opuściło to miejsce dwa dni temu, aby poszukać schronienia. Następny spadkobierca rodziny, Sairaorg, opuścił terytorium jako członek drużyny antyterrorystycznej. Innymi słowy w tym zamku nie było ani głowy rodu, ani spadkobiercy i przebywał w nim tylko drugi syn. Frakcja Wielkiego Króla była szanowana przez obecnych Maou, nawet jeśli zamek był pusty…. Magdaran uśmiechnął się z sarkazmem. Taki już był ich ojciec. Zawsze kiedy musiał powziąć jakąś decyzję, udawał się do miejsca pobytu protoplasty rodu i prosił go o radę. Niezależnie od tego, czy była to sprawa polityczna, czy rodzinna, to nigdy nie podejmował jej sam. Dlatego tak długo jak chronił swoją dumę oraz wygląd, nawet jego żona i dzieci mogły zostać bez wahania odrzucone. Taki los spotkał jego brata przyrodniego, który nie odziedziczył Mocy Zniszczenia. Natomiast Magdaran urodził się z tą zdolnością, więc Sairaorg został wygnany i stracił status spadkobiercy. Od tamtej pory Magdaran, który został nowym następcą, przeszedł surową edukację. Jego zdolności bojowe nie były zbyt duże, ale skoro odziedziczył Moc Zniszczenia to nie musiał intensywnie trenować. W innej rodzinie też urodzili się ludzie z Mocą Zniszczenia i to jeszcze potężniejsi od niego, przez co Magdaran zawsze był porównywany do rodzeństwa Gremory. Jednocześnie pogardzał Sirzechsem i Rias, na skutek surowego środowiska w którym go wychowywano. Długo nie trwało, kiedy odkrył o czym myślała obecna głowa rodu. Nagle, pewnego dnia, wszystko się zmieniło. Jego przyrodni brat Sairaorg wrócił z wygnania i oznajmił, że chce odzyskać swoją pozycję spadkobiercy. Obecna głowa rodziny oraz jego syn wybuchnęli śmiechem. Bael który nie posiada Mocy Zniszczenia mówił w końcu takie bzdury. Głowa rodu zamierzał nawet uznać te słowa za żart, ale stwierdził że może to być dobra okazja, aby przeciąć ich rodzinne związki i rozkazał Magdaranowi, aby został jego przeciwnikiem. Pojedynek o stanowisko dziedzica trwał kilka minut i zakończył się miażdżącym zwycięstwem Sairaorga, a Magdaran, który odziedziczył Moc Niszczenia, leżał na podłodze. Był bezsilny wobec szybkości i siły swojego starszego brata, który wytrenował swoje ciało do granic wytrzymałości i całkowicie przytłoczył Moc Zniszczenia Magdarana. Ich ojciec, będący głową rodu, patrzył na leżącego na podłodze Magdarana, jak na kupę śmieci. Od tamtej pory jego sytuacja uległa zmianie.... W zamku zamieszkało czworo członków Domu Bael: ojciec, jako obecna głowa rodu, jego druga żona, będąca matką Magdarana, jego pierwszy syn Sairaorg, będący spadkobiercą rodu oraz drugi syn, Magdaran, którego pozbawiono pozycji spadkobiercy. Niezależnie od tego, czy miały miejsce posiłki, czy inne rzeczy, brały w nich udział te cztery osoby. Jako obecna głowa rodu, ich ojciec niechętnie uznał swojego najstarszego syna i ciągle radził się swojego poprzednika oraz protoplasty rodu; matka, której syn został pozbawiony pozycji spadkobiercy, była rozżalona i nie kryła swojego niezadowolenia z faktu, że musi mieszkać z najstarszym synem. Magdaran był edukowany, aby w przyszłości objąć pozycję nowej głowy rodziny, więc teraz musiał asystować swojemu starszemu bratu, który odebrał mu pozycję. Za każdym razem gdy zasiadali do posiłku, nie rozmawiali ze sobą i milczeli. Matka za każdym razem odchodziła od stołu jako pierwsza. Była zrozpaczona na swojego męża i syna oraz nienawidziła Sairaorga, ale wciąż nie porzuciła swojej pozycji żony Baela. Nie licząc polityków, Magdaran rozmawiał tylko ze swoim parostwem. W domu jego ojciec i matka unikali z nim rozmowy. Nie, jak się nad tym zastanowić, to od kiedy został wybrany na następnego spadkobiercę, nigdy nie doświadczył miłości od swoich rodziców, której dziecko powinno doznać. W najlepszym wypadku uznawano go za ''Następnego Wielkiego Króla Baela'' i roztropnie o to dbał. …Uczęszczał na spotkania dzieci szlachty i jeden z nich coś mu powiedział:<br /> <br /> ''Było bardzo przyjemnie, kiedy moja mama wyczyściła mi uszy.''<br /> <br /> Czyściła uszy.... Od kiedy Magdaran się narodził, podobnej rzeczy doświadczył tylko od służącej. Były dzieci, które udawały się ze swoimi rodzicami do świata ludzi, aby pobawić się na plaży. Poza kontrolami na terytorium Rodziny Bael, Magdaran nigdy nie wybrał się gdzieś dalej, nie mówiąc już o wakacjach ze swoją rodziną..... Rodzina…czym ona właściwie jest? Ten zamek był rezydencją dla osób, w których żyłach płynęła krew Baelów…tej rodziny. A ci którzy tu żyli…też powinni być nazywani członkami „rodziny”. Ostatecznie kim sam był? Przyszedł na świat jako drugi syn i został wychowany jako następca głowy rodu. Odebrano mu to jednak i był traktowany jako ktoś, kto nie istniał… Było to coraz bardziej bolesne. Nie rozumiał już dłużej znaczenia swojego życia. Nie znał własnego przeznaczenia i nienawidził tego zamku. W pewnym nieznanym mu momencie, był tylko jeden krewny, który chciał z nim rozmawiać, jego brat przyrodni, Sairaorg.<br /> <br /> – Jak się miewasz?<br /> <br /> – Skoro już o tym mowa, to ostatnio zyskało to dużą popularność na naszym terytorium....<br /> <br /> – Chłopak o imieniu Hyoudou Issei z Drużyny DxD jest bardzo interesujący....<br /> <br /> Na te wszystkie rzeczy, które mówił jego brat, Magdaran mógł tylko odpowiadać sztywno „Rozumiem”, „Tak”, „Och”. Wiedział że jego brat był silny, wręcz tak bardzo, że nie mógł nawet marzyć o odzyskaniu swojej pozycji spadkobiercy. Skoro kształcono go na następną głowę rodu, to nie wiedział nic o innym stylu życia... Jedyne sprawy o których wiedział więcej, niż ktokolwiek inny, była jego szczegółowa wiedza o roślinach oraz rozumienie ich. Od kiedy tylko Magdaran był młody, darzył uczuciem rośliny i kwiaty. W mieście Bael kwitły piękne, fioletowe kwiaty. Były także zasadzone na dziedzińcu zamku. Wyginęły jednak podczas wojny między Trzema Frakcjami. Dzięki badaniom, Magdaran odkrył jednak że były nasiona, które przetrwały w dobrym stanie i użył nowoczesnej techniki do ożywienia ich. Wszyscy w rodzinie Bael mieli fioletowe oczy. Dlatego też fiolet był barwą ich rodziny. Magdaran nie sądził, aby było coś, co pasowałoby lepiej na herb rodziny, niż te kwiaty. Poza tym uprawiał też rzadki gatunek jabłek. Magdaran kontynuował swoje badania nad roślinami i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby wiele spośród nich zostało wyróżnionych, ale jedyne co otrzymał, to ostrzeżenie od obecnej głowy rodziny. Dom Wielkiego Króla zawsze był znany ze swojej Mocy Zniszczenia, więc propozycja badań nad roślinami była haniebna. Ojciec nigdy go też nie pochwalił. Nigdy też nie spróbował wyhodowanych przez niego jabłek. Jedynym który chciał go wysłuchać, był jego starszy brat, Sairaorg, który wysłał wyhodowane przez niego kwiaty i jabłka na targ.<br /> <br /> – Jabłka są specjalnością terytorium Bael, a te wyhodowane przez ciebie mogą się nawet stać najlepszymi w Zaświatach. Myślę że możesz to zrobić. Te jabłka naprawdę są przepyszne – powiedział Sairaorg zajadając z radością jedno z jabłek.<br /> <br /> Magdaran pokręcił głową i wyrzucił z pamięci wspomnienie o rozmowie ze starszym bratem, po czym ruszył korytarzem w swoją stronę. …Aż do dzisiejszego dnia nie musiał się niczym przejmować, niezależnie od tego, czy chodziło o jego brata, rodzinę, kwiaty, czy Moc Zniszczenia. Jeśli Trihexa zniszczy Zaświaty, to nie będzie mógł zrobić nic innego, niż zaakceptować swoje przeznaczenie. Minęło kilka minut, od kiedy ruszył na obchód zamku i Saji Genshirou zobaczył tylną bramę, przez którą przeszedł. Poza nią znajdowała się duża, otwarta przestrzeń; sufit znajdował się bardzo wysoko. To byłoby dobre miejsce dla cywilów, którzy szukaliby tutaj schronienia. Tylna brama znajdowała się przed nimi, ale Saji Genshirou, który znajdował się z przodu, uwolnił swoją aurę i zajął pozycję przed drzwiami. Wyczuwało się stamtąd złowieszczą atmosferę. Patrząc uważnie można było dostrzec, że za tylną bramą ktoś stoi... Przed nim byłł ktoś, kogo Magdaran znał. Siwowłosy mężczyzna w płaszczu i lekkiej zbroi leżał w kałuży krwi. Ten ktoś to, Sectaas Barbatos&lt;ref&gt;W demonologii Barbatos to upadły anioł, demon, książę i hrabia piekła, rozporządzający 30 legionami duchów&lt;/ref&gt;, Królowa Magdarana. Pierwotnie pochodził z Domu Barbatos, który należał do Siedemdziesięciu Dwóch Filarów oraz był sługą Magdarana. Urodził się w rodzinie wysokoklasowych diabłów i był Królową Magdarana, a teraz leżał na ziemi w kałuży krwi….<br /> <br /> – Sectaas! Nic ci nie jest!?<br /> <br /> Kiedy Barbatos usłyszał głos swojego pana, wykaszlał krew z gardła, ale dalej bardziej dbał o bezpieczeństwo jego, nie własne.<br /> <br /> – …Proszę, pospiesz się i uciekaj stąd – powiedział.<br /> <br /> Saji wyciągnął jedną ze swoich macek w stronę Sectaasa, po czym owinął ją wokół niego i przyciągnął z powrotem. Magdaran i jego strażnicy natychmiast sprawdzili rany Królowej. Całe jego ciało było podziurawione przez kule demonicznej energii i jeśli nikt go nie opatrzy, to wykrwawi się na śmierć. Magdaran rozdarł swoje ubrania i zrobił nich prowizoryczne bandaże, mimo że było to za mało. Osoba stojąca poza bramą zaczęła bić brawo.<br /> <br /> – Godne pochwały. Trudno sobie wyobrazić, że Wielki Król tak się zachowa.<br /> <br /> Zza bramu rozległ się odgłos kroków i po chwili zobaczyli blondwłosego dżentelmena ubranego w szlacheckie szaty. Sądząc po wyglądzie jego twarzy, mógł mieć około trzydziestki…tylko że diabły potrafią zmienić swój wygląd, więc równie dobrze może mieć trzydzieści lat, jak i trzysta. Tak, wszyscy tu obecni go znali. Oczywiście dlatego, że był osobą znaną za sprawą telewizji.... Dżentelmen w szlacheckich szatach ukłonił uprzejmie i pozdrowił wszystkich:<br /> <br /> – Dobrego dnia.<br /> <br /> – …Posiadacz trzeciego miejsca w Królewskiej Grze…Bedeze Abaddon-dono – powiedział do niego Magdaran.<br /> <br /> Zgadza się, ten mężczyzna to profesjonalny gracz w Królewskiej Grze, będący na trzecim miejscu, Bedeze Abaddon. Był dodatkowym demonem z Domu Abaddon. Był też głównym pomysłodawcą ataku na zamek Bael. Od jego ciała aż czuła się żądzę mordu oraz złowieszczą aurę. Bedeze roześmiał się z radością.<br /> <br /> – Nie ty tutaj szefujesz, prawda panie drugi? Chciałbym zobaczyć obecną głowę rodu i jego poprzedników, więc możesz mi ich przedstawić?<br /> <br /> – Niestety ojca i jego poprzedników tutaj nie ma. Nie ma powodu, dla którego mieliby się spotykać ze zdrajcą.<br /> <br /> Bedeze uśmiechnął się w odpowiedzi<br /> <br /> Prawdę mówiąc nawet pomoc Piona z Parostwa Sony Sitri nie wystarczyłaby, aby pokonać trzeciego najlepszego gracza Królewskiej Gry. Wszyscy Króle z czołówki są diabłami klasy ostatecznej i pod względem siły dorównują nawet Maou.<br /> <br /> Innymi słowy to byłoby niczym walka z samymi władcami Zaświatów, czyli to po prostu irytująca sytuacja.<br /> <br /> – Czy mógłbym wiedzieć, po co tu w ogóle przyszedłeś? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> – W przeszłości miałem kilka spraw z Wielkim Królem. Diehauser wszystko ujawnił i teraz chcę objawił ten mrok wszystkim obywatelom.<br /> <br /> Magdaran tylko westchnął, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Gdzie są pozostali członkowie parostwa i drużyny? – zapytał szeptem Sajiego.<br /> <br /> – Parostwo Sitri walczy z tymi zamaskowanymi ludźmi na zewnątrz… Wszyscy są naprawdę silni, więc sądzę, że należą do jego parostwa.<br /> <br /> Więc to tak, czyli ten hałas z wcześniej to odgłosy bitwy pomiędzy parostwami Sitri i Abaddon. <br /> <br /> – Sairaorg i jego parostwo niedługo tu będą… – kontynuował Saji.<br /> <br /> Wygląda na to, że skontaktowali się z Sairaorgiem. Ale czy sobie poradzi…? Nawet jeśli przybędzie tu na czas, to niezależnie od tego jak jest silny, walka z kimś, kogo moc jest w klasie Maou, będzie….<br /> <br /> – Jesteś sługą Sony Sitri, prawda? Pamiętam twoją czarną aurę, widziałem ją na jakimś nagraniu. Siostrzyczka Serafall, ta cała Sona, naprawdę chce…zbudować szkołę, do której może uczęszczać każdy w Zaświatach, prawda? Spadkobierca rodziny Bael też przy tym pracuje. Hmm…mogę zapytać, czy dalej zmierza brać udział w Królewskich Grach? – zapytał Bedeze Sajiego.<br /> <br /> – Tak, takie jest marzenie mojej pani. Aby otworzyć swoją szkołę, musi się wsławić w Królewskich Grach, gdyż w przeciwnym razie nie będzie miała żadnej wiarygodności. Na pewno zajmiemy pierwsze miejsce.<br /> <br /> Bedeze przyłożył dłoń do brody i skinął głową.<br /> <br /> – Rozumiem, to ma sens, do pewnego stopnia strategi i taktyka są ważne. Ale chęć stania się mistrzem jest niemożliwa. Nawet przejęcie jednego z pierwszych pięciu miejsc jest nie do zrealizowania. Lepiej więc nie robić sobie nadziei, że zajdziecie zbyt wysoko – powiedział.<br /> <br /> – …Dlaczego to mówisz? – zapytał Saji.<br /> <br /> – Ponieważ…doświadczyłem tego na własnej skórze. Posłuchaj uważnie i zapamiętaj dobrze moje słowa. Niezależnie od czasów, mistrzem zostaje ktoś, kto posiada niesamowitą i absolutną siłę. Jeśli chodzi o wasze pokolenie, to myślę, że najbliższa temu jest Rias Gremory, która ma Sekiryuuteia. Jednak niezależnie od tego, kto wchodzi w skład Czwórki Nowicjuszy, nie mogą się oni nawet równać z tym potworem. Tylko Diehauser Belial mu dorównuje. Zwykli ludzie nie mogą go nawet tknąć. Ale to coś, na co nic nie można poradzić. Niezależnie od epoki, pojawi się najwyżej dwójka ludzi, którzy mogą mu dorównać. Tacy jak Sirzechs-sama, albo może Ajuka-sama. Dlatego więc, aby zbliżyć się do tych ludzi, którzy są opisywani jako ucieleśnienie talentu, niezbędne jest podjęcie pewnych kroków – odpowiedział Bedeze.<br /> <br /> – …Dlatego użyłeś figury Króla? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> Kilka dni temu Diehauser Belial ujawnił ludzi, którzy używali figury Króla; jednym z nich był Bedeze Abaddon. Co więcej, korzystała z niego wicemistrzyni, Roygun Belfegor. Bedeze najwyraźniej nie miał jednak żadnych wyrzutów sumienia i skrzywił usta.<br /> <br /> – Zgadza się, jest tak jak mówisz. Mam status i moc. Brakuje mi tylko talentu, abym mógł zostać diabłem klasy ostatecznej. Z tego właśnie powodu skorzystałem z figury Króla i zdobyłem trzecie miejsce w Królewskich Grach. Nareszcie zyskałem honor. Co z tego, że za pomocą niezgodnych z prawem środków? Ale mecze pomiędzy graczami z czołówki zachowały równowagę. Poza Diehauserem, zwycięzcy i przegrani byli zrównoważeni. Oczywiście było wiele meczy, których oficjalnie nie nadzorowano. …Jednak nie będę zaprzeczał że znam ludzi, którzy ustawiali swoje mecze.<br /> <br /> Na twarzy Sajiego Gensjirou pojawił się wyraz zdumienia. Marzeniem jego pani było zbudowanie szkoły Królewskiej Gry, do której mógłby uczęszczać każdy. Jednak właśnie na własne oczy przekonał się o panującej w grze zasadach; właśnie się też dowiedział o sfałszowanych meczach, więc był to dla niego poważny cios. Poza złym prowadzeniem gier, istniały też takie rzeczy jak ''Ustawianie wyników meczów dla relacji pomiędzy rodami.''. Przecież Raiser Feneks, który był powiązany z Drużyną DxD, zrobił coś takiego w przeszłości. Było to powszechnie wiadome. Natura tych wymian, które miała miejsce pomiędzy szlachtą, była jednak zupełnie inna od tego, co mówił Bedeze i co wiedzieli obywatele Zaświatów. Kontynuowano to, pomimo krytyki nisko i średnioklasowych diabłów, aby zachować arystokratyczne społeczeństwo. Raiser celowo przegrał dwa mecze dla dobra swojej rodziny. To zupełnie jak jakiś piłkarski poker w świecie ludzi. Dla Magdarana, którego Królewskie Gry w ogóle nie interesowały i nie miał zamiaru brać w nich udziału, niezależnie od tego, czy chodziło o tajne ''uzgodnienia'', o których mówił Bedeze, czy też o ''rozrywkę'' pomiędzy szlachtą, o której wiedziało całe społeczeństwo, wszystko było skąpane w grzechu i mroku. Nawet jeśli lamentowali nad tym Saji Genshirou albo inni obywatele, to Królewska Gra miała być pierwotnie przeznaczona do działalności międzynarodowej, która była wolna od politycznych ograniczeń, ale było to niemożliwe tak długo, jak wszystkiemu przewodniczył komitet złożony z arystokratów. Dlatego obecna Królewska Gra był okryta takim mrokiem. Stare diabły podjęły działania dla swoich własnych korzyści; wierzyli że ma wartość, która mogła być dla nich użyteczna, więc wydarli ją Maou Belzebubowi. <br /> <br /> – Publika zaakceptowała istnienie figury Króla, więc dlaczego w takim razie atakujesz? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> Bedeze zarechotał.<br /> <br /> – Z powodu pytań moich fanów. Ponieważ w obecnej sytuacji trudno ukryć prawdę o tych nieprawidłowościach, to po prostu muszę pozbyć się ich źródła. Tak więc zabijając Wielkiego Króla udowodnię obywatelom Zaświatów, że ukarałem sprawców całego incydentów – powiedział. Jego oczy wyglądały, jakby tonął w chciwości. Potrząsnął głową. – Obywatele są głupi. Tak długo jak rozpaczałem i mówiłem, że zostałem wykorzystany przez frakcję Wielkiego Króla i że go zabiję, aby pozbyć się tego kłopotu, będą zaskoczeni i wtedy dostanę od nich wsparcie. Nienawidzą skandalów wszczętych przez starszyznę, więc będą szczęśliwsi niż kiedykolwiek, gdy usłyszą o ich hańbie. Zwłaszcza jeśli taki skandal spotka frakcję Wielkiego Króla, która jest opozycją wobec Maou. Niektórzy politycy będą przepraszać, więc moje działanie wzbudzi radość wśród publiki.<br /> <br /> Tak długo jak mógł chronić własny honor, mógł czynić tą tak zwaną „sprawiedliwość”, aby zmanipulować opinię publiczną i przedstawić siebie samego jako sojusznika sprawiedliwości. Z rękami splamionymi aferą, ten mężczyzna wymyślił bardzo prostą metodę.... Magdaran był bardzo zaskoczony groźną i grzeszną naturą trzeciego w kolejności najlepszego gracza.<br /> <br /> – …Rozumiem, polityków już ustawiono – powiedział.<br /> <br /> Nawet politycy zostali wciągnięci do jego planu…. Wśród nich było wielu takich, którzy byli w opozycji do frakcji Wielkiego Króla, lub jej polityków. Wprawdzie nie należeli do frakcji Maou, ale byli tacy, których poglądy były jeszcze bardziej radykalne, niż samych władców Zaświatów. Dla nich ten skandal był wspaniałym pretekstem do działania. Nawet jeśli ten atak nie nastąpi, to będzie to świetne oskarżenie podczas obrad rady. Bedeze spojrzał na Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – Nie przyłączysz się do mnie, młodzieńcu z Parostwa Sony Sitri? Mógłbyś też przekazać tą prośbę swoim przyjaciołom? – zapytał.<br /> <br /> Intencją Bedezea było to, aby pomógł mu zabić obecną głowę rodu Wielkiego Króla. Tymi którzy najmocniej sprzeciwiali się szkole Królewskiej Gry do której każdy mógłby uczęszczać…była frakcja Wielkiego Króla. Nawet jeśli spadkobierca rodu, Sairaorg, najwyraźniej współpracował z Soną Sitri…obecna głowa rodu i wszyscy politycy robili co tylko mogli, aby storpedować te zamiary.<br /> <br /> – …To niedopuszczalne. Takie czyny…są niedopuszczalne! I ty jesteś na trzecim miejscu w rankingu Królewskich Grach? Jeśli naprawdę to zrobisz, to z pewnością będą fani, których zasmucisz! – odmówił Saji Genshirou.<br /> <br /> To była natychmiastowa odpowiedź, pozbawiona jakiegokolwiek fałszu. Nie myślał o zamiarach polityków, ani o sytuacji starszyzny, tylko po prostu wyraził swoje myśli. Bedeze nie zwracał na to uwagi.<br /> <br /> – Mistrz Diehauser rozpalił światło prawdy, wyciągnęło z mroku wszystkie tajemnice. Jako trzeci najlepszy gracz, zostałem wybrany na sprawcę tego wszystkiego. …Nie sądzisz że to dobra rzecz?<br /> <br /> Twarz Sajiego Genshirou była pełna goryczy, rozczarowania i boleści....<br /> <br /> – …Twój sposób myślenia jest zbyt prosty. Tego typu rzeczy…są zbyt niedorzeczne…! Jeśli naprawdę to zrobisz, to znienawidzimy cię jeszcze bardziej!<br /> <br /> – Obywatelom to wystarczy. Zaakceptują coś prostego, łatwego i ujętego w ten sposób. Kiedy ta sprawa zostanie rozwiązana, wezmę odpowiedzialność za występki i wycofam się z Królewskich Gier. Racja, aby usunąć wszystkie złe czyny, trzeci najlepszy gracz odejdzie z rozgrywek z własnej woli.<br /> <br /> Więc taki jest jego plan. Odzyska swój honor, gdy wykończy starszyznę Wielkiego Króla i wykorzysta to jako wymówkę dla swojej rezygnacji.<br /> <br /> – Jesteś…przyjacielem Sekiryuuteia. On…kim właściwie jest? Jako Oppai Smok wspierany przez opinię publiczną, został wykorzystany przez frakcję Maou jak pionek, do poprawienia ich publicznego wizerunku. Dla mnie…to dość zabawne. To po prostu głupie do granic możliwości. Ten dzieciak zainteresował się Królewską Grą z tego powodu…. Pierwotnie mogli w niej rywalizować tylko wybrani. Mogli w nich brać udział tylko ci, którzy posiadali talent albo coś specjalnego, co ich wyróżniało, albo jeśli posiadali specjalne przywileje. Pierwsza dziesiątka składała się z takich właśnie ludzi. Więc co jeśli możesz zmotywować tych głupców do udziału w Królewskiej Grze? Większość ludzi jest rozczarowana zniszczeniem swoich marzeń i teraz po prostu czeka na swoją śmierć – powiedział Bedeze wzdychając. – Wysiłek nie jest niczym więcej, niż marzeniem danym głupcom przez głupi rząd. Do tego to ostateczne marzenie słabeuszy, którzy nie mają talentu, pieniędzy oraz statusu. Ja byłem inny. Ponieważ miałem i bogactwo i status, uzupełniło to mój brak talentu. Naprawdę cieszę się, że jestem szlachcicem.<br /> <br /> Jego słowa sprawiły, że wyraz twarzy Sajiego Genshirou zmienił się.<br /> <br /> – …Gardzisz nim? Pracował ciężej niż ktokolwiek inny, a ty patrzysz z góry na moich towarzyszy!? – kiedy Sajiego Genshirou to mówił, z jego ciekły łzy. – Ciągle narażał życie dla dobra Zaświatów i swoich druhów! Pracował tak ciężko, że kilkakrotnie ocierał się o śmierć! Kim ty przy nim jesteś!? Palcem nie kiwnąłeś aby powstrzymać Trihexa i armię Smoków Zła, a zamiast tego robisz coś takiego…! Proszę, idź i walcz…! Walcz za Zaświaty i fanów, którzy cię podziwiają!<br /> <br /> – Oczywiście że będę walczył. Ale najpierw pozbawię życia głowę rodu Wielkiego Króla.<br /> <br /> Obojętna odpowiedź Bedezea, doprowadziła Sajiego Genshirou do furii i eksplodował aurą okrytą czarnymi płomieniami.<br /> <br /> – TY DRANIUUUUUUUUUUUUUUUUUUU!<br /> <br /> Saji Genshirou założył ponownie swój hełm, a macki z jego zbroi wystrzeliły w stronę Bedezea, który stał jednak spokojnie. W miejscu, w którym dotąd niczego nie było, pojawiła się nagle dziura. Rozdzieranie przestrzeni było specjalną zdolnością Domu Abaddon, i nazywało się Dziurą. Wszystkie macki Sajiego Genshirou zostały wessane przez Dziurę i kiedy została zamknięta, macki zostały odcięte. Abaddon mógł tworzyć dziury w każdej pustej przestrzeni i wchłonąć za ich pomocą wszystko, co tylko chciał. Ta specjalna zdolność była dziedziczona przez każde pokolenie ich rodu.<br /> <br /> – Cholera!<br /> <br /> Saji Genshirou skierował swoje czarne płomienie, które posiadały silną klątwę, w stronę Bedezea. Normalnie były zduszone, ale wkrótce po tym jak zaczął walczyć, całe jego otoczenie został skąpane w ogniu, niczym piekło. Jeśli przeciwnik zostanie pochłonięty przez ten ogień, całe jego ciało ucierpi od mocnej klątwy i będzie stracone. Jednak czarne płomienie uwolnione przez Sajiego Genshirou zostały pochłonięte przez liczne Dziury, które pojawiły się w przestrzeni. Racja, Magdarana można było zobaczyć wcześniej w telewizji, więc dobrze o tym wiedział; Bedeze zdobył trzecie miejsce w rankingu właśnie dzięki temu, że potrafił kontrolować wiele dziur. Nawet gdyby miał braki i uzyskał moc dzięki figurze Króla, jego odziedziczona siła nie była czymś, co można było lekceważyć. Bedeze był w stanie przeniknąć do zamku Rodu Bael właśnie dzięki zdolności Dziury. Jedna z nich pojawiła się właśnie za plecami Sajiego Genshirou i uwolniła w jego stronę czarne płomienie, które wcześniej pochłonęła. Jednak płomienie okryły tylko ciało Sajiego, który ruszył natychmiast do bezpośredniego ataku. Z szybkością, której nie mogło uchwycić ludzkie oko, skracała dystans dzielący go z Bedezem…ale ten wskoczył w Dziurę, która pojawił się za jego plecami, przez co pięść Sajiego Genshirou trafił w pustkę... Ale dostał kopniaka w plecy, który posłał go na ścianę. Bedeze faktycznie użył Dziury, aby pojawić się za jego plecami. Mógł z nich korzystać, aby unikać ataków, ale był też bardzo dobry w walce wręcz. Pomimo tego Saji Genshirou nie miał zamiaru się poddawać i skoncentrował swoje macki, czarne płomienie, kopniaki i ciosy na swoim przeciwniku. Bedeze wszystkich jednak unikał, albo blokował je za pomocą Dziur, przez co Saji Genshirou nie mógł go dosięgnąć. Wręcz przeciwnie, Bedeze włożył dłoń do Dziury, gdy jednocześnie jedna z nich pojawił się obok Sajiego, po czym wyłoniła się z niej pięść Bedezea, która zadała cios. Bedeze użył też demonicznej energii i bez żadnego poczucia prawidłowej odległości. Saji Genshirou nie wiedział, co wyleci z Dziur, ani nawet gdzie się one pojawią. Całkowicie znajdował się w rękach swojego przeciwnika. Nie mógł nawet przewidzieć, gdzie pojawią się Dziury. Nawet jeśli był w stanie uniknąć kopniaków, Dziura nagle się pojawi i wtedy mógłby uderzyć w wyciągniętą stopę Bedezea. Bedeze potrafił jednak stworzyć niezliczoną ilość Dziur i swobodnie je kontrolować. Był wstanie zaabsorbować wszystkie ataki swojego przeciwnika, a jego własne trafiały we wroga.... Bedeze skierował w stronę Dziury pojedynczy impuls demonicznej energii i kiedy w niej zniknął, wyłonił się z innej. Łącząc atak z unikiem, ponownie posłał kilka ataków demonicznej energii w stronę Dziury. Po kilkukrotnym powtórzeniu tej czynności, demoniczna energia którą uwolnił, została parokrotnie pochłonięta przez Dziurę. Potem wybrał na cel przestrzeń w pobliżu Sajiego Genshirou, aby odpalić swój atak. Gdyby była to jedna Dziura, to mógłby sobie poradzić, ale w przypadku trzech, pięciu, czy nawet więcej Dziur, nie będzie wiedział z której, jaki atak nastąpi. Poza pociskami demonicznej energii, były też ciosy i kopniaki Bedezea, a od każdego z nich pękała cześć zbroi Sajiego Genshirou. Jednak za każdym razem kiedy jakaś cześć pancerza została zniszczona, Saj Genshirou go odtwarzał i tak w kółko. Jednak regeneracja nie była nieskończona i stopniowo odtwarzał części zbroi coraz wolniej, podczas gdy ciało pozbawione osłony było narażone na ataki. Teraz pokrywały je rany, a z jego ust ciekła krew. Saji Genshirou szybko stworzył więc obronę z ściany płomieni, ale ponieważ siła ataku mogłaby go wysłać wysoko w powietrze, to niezależnie od tego, czy dzielący ich dystans został zmniejszony, czy zwiększony, dalej odniesie obrażenia. Magdaran obserwował to starcie i coraz bardziej marszczył brwi. Wiedział już wcześniej o zdolności Abaddona. Nie tylko widział jego mecze w telewizji, ale też Królowa jego starszego brata, Kuisha Abaddon, była z nim spokrewniona. Potrafiła manipulować Dziurami i była kimś niesamowicie silnym w swoim pokoleniu. Jednakże Bedeze był potworem na zupełnie innym poziomie. Nawet Magdaran, który nie był dobry w walce, wiedział że Saji Genshirou posiadał moc porównywalną ze Smoczym Królem, ale wciąż nie był on żadnym przeciwnikiem dla Bedezea. Jednak był jeden powód, dla którego byli tak słabo dopasowani; Bedeze najwyraźniej zrozumiał swoją własną zdolność i był bardzo biegły w ich używaniu. To tak zwany talent, uzyskany dzięki figurze Króla…. Magdaran znów poczuł się onieśmielony przez ''nienormalność'' figury Króla.<br /> <br /> – …Cholera.<br /> <br /> Saji Genshirou ciężko oddychał, klęcząc na ziemi. Jego zbroja była w opłakanym stanie. Nawet jeśli to walka na wyczerpanie, to jego wytrzymałość wyczerpie się pierwsza.... Jeśli zaś chodzi o jego przeciwnika, to Bedeze nie zużyła nawet jednego procenta swojej demonicznej mocy, więc miał duży zapas. Bedeze ruszył powoli w stronę klęczącego Sajiego Genshirou, wypełniając powietrze morderczymi intencjami.... Nagle przez tylną bramę wtargnął ktoś okryty olbrzymimi ilościami touki. Bedeze łatwo tego uniknął, ale w zniszczonej części zamku pojawiła się pewna osoba. Diabeł, który może siać zniszczenie dzięki ciosom własnych pięści... Była tylko garstka takich jak on. Gdyby ograniczono to do kogoś z Rodu Bael.... Osobą która stanęła pomiędzy Bedezem Abaddonem i Sajim Genshirou był mężczyzna w złotej, lwiej zbroi... Uśmiechnął się lekko do Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – Co jest, Saji Genshirou? Twoje uczucia nie dotarły do tego stopnia, prawda?<br /> <br /> Widząc Sairaorga, Saji Genshirou rozpłakał się z radości.<br /> <br /> – …Mistrzu!<br /> <br /> Sairaorg stanął przed Bedezem, który roześmiał się odważnie.<br /> <br /> – No no, czyż to nie Sairaorg Bael. Uważany za najsilniejszego Króla wśród młodzieży…<br /> <br /> – Bedeze-dono, jeszcze nie jest za późno aby się wycofać. Proszę, nie plam swojego honoru trzeciego najlepszego gracza w Królewskiej Grze – powiedział Sairaorg.<br /> <br /> – Brzmisz zupełnie tak, jakbyś myślał, że możesz mnie pokonać. Naprawdę mnie nie doceniasz, spadkobierco Wielkiego Króla-dono.<br /> <br /> Przeciwko Bedezeowi, które postawa się nie zmieniła, Sairaorg przygotował swoją wolę walki i obie zaciśnięte pięści.<br /> <br /> – Skoro mówisz coś takiego, to muszę wypełnić mój obowiązek członka Drużyny DxD.<br /> <br /> – Tylu młodziaków chce ze mną walczyć, hę, jakie to interesujące!<br /> [[File:High School DxD Volume 21- 3.jpg|thumbnail]]<br /> Bedeze bez przerwy tworzył Dziury dookoła Sairaorga.<br /> <br /> Uderzył w nie falą demonicznej energii. Sairaorg zwinnie się poruszał, aby ich uniknąć, albo używał przeciwko nim pięści okrytych touki. Postanowił bezpośrednio rozbijać ataki demonicznej energii swojego wroga. Ten człowiek i Sekiryuutei, który też należał do DxD, byli tacy sami. Sairaorg błyskawicznie skrócił dzielący ich dystans; każda z jego pięści była bardzo dobrze wytrenowana, więc nie marnował żadnego ruchu i zadał swojemu przeciwnikowi szybki cios. Jednak w obliczu zbliżającej się pięści, Bedeze odwrócił głowę i dzięki temu uniknął ciosu. Nieoczekiwane było to, że po ciosie pięści Sairaorga okrytej touki, na twarzy Bedezea pojawiły się rany. Bedeze w odpowiedzi parsknął śmiechem. Wygląda na to. że zadany mu cios był szybszy niż się spodziewał i bardzo go to podekscytowało. Sairaorg nie pozwolił jednak swojemu przeciwnikowi zyskać na czasie i kopnął go, po czym zadał mu cios, a potem następny i następny, po czym kontynuował swoje szybkie ataki. Jednak Bedeze uzyskał trzecie miejsce w rankingu nie bez powodu. Miał okazję zaznajomić się z najsilniejszymi ciosami przybysza. Mocny kopniak Sairaorga został łatwo uniknięty dzięki małemu krokowi w bok, po czym jego przeciwnik natychmiast atakował, zadając mu cios w twarz. Sairaorg nie zwrócił jednak na to uwagi i dalej atakował. Bedeze został wzmocniony dzięki figurze Króla, ale jego zdolności walki wręcz wzięły się z nagromadzenia bojowego doświadczenia. Zbudował je dzięki swoim walkom, które zaprowadziły go do ścisłej czołówki rankingu. Bedeze nagle podniósł poziom walki. Tym razem użył Dziur do ataku. Jedna ukazała się za Sairaorgiem i wyleciała z niej fala demonicznej energii. Sairaorg też to wykrył i odsunął się na bok, aby tego uniknąć. Ale najwidoczniej Bedeze się tego spodziewał, gdyż kolejna Dziura pojawił się pod stopami Sairaorga, z której wyłoniła się ręka Bedezea, która złapała go za nogę. Tak uziemiony Sairaorg nie mógł zrobić uniku i demoniczna energia wyleciała z Dziury blisko jego pleców. Naplecznik jego zbroi pękł i pociekła krew. Atak Bedezea z pomocą Dziur się zaczął. Sairaorg, tak jak wcześniej Saji, nie był w stanie się obronić, nie mówiąc już o istnieniu Dziur, dzięki którym ataki Bedezea były w stanie trafić młodego Wielkiego Króla. Było jednak coś, co różniło go od Sajiego Genshirou. Nie wszystkie pociski demonicznej energii, które wyłoniły się z Dziur, były w stanie trafić Sairaorga. Do pewnego stopnia był w stanie ich unikać, być może dzięki zwierzęcemu instynktowi, albo może zdobytemu doświadczeniu. Jednak ataki Bedezea stały się bardziej intensywne. Sairaorg zamierzał kontratakować i zadał cios pięścią, ale została ona pochłonięta przez Dziurę, która pojawiła się przed nim i wyłoniła z innej, z boku głowy, po czym uderzyła go prosto w twarz.<br /> <br /> – …To pierwszy raz, kiedy oberwałem moją własną pięścią. …Rozumiem, Hyoudou Issei faktycznie miał rację, to naprawdę jest bardzo skuteczne.<br /> <br /> Sairaorg śmiał się z siły własnej pięści. Otrzymał cios, którego nigdy wcześniej nie doświadczył i jego siła przekroczyła nawet jego własne oczekiwania. W końcu była to pięść młodzieńca, który nigdy nie przestawał trenować, więc nie było w tym nic dziwnego, że jego ciało nie mógł tego wytrzymać. Wycierając krew z kącika ust, Sairaorg uspokoił oddech i ponownie przybrał bojową postawę. Niemniej, ataki Sairaorga nie miały wpływu na Bedezea. W porównaniu do Sajiego Genshirou, jego dopasowanie do Bedezea było jeszcze gorsze Nie, lepiej by było to przemyśleć. Niemal wszyscy ludzie, którzy stanęliby przeciwko Bedezeowi, byli by w gorszej sytuacji. To po prostu pokazuje, jak nieziemska była zdolność manipulowania Dziurami Bedezea Abaddona. Nieważne kim był przeciwnik, który stanął naprzeciwko niego, mógł nim manipulować we własnym tempie…był po prostu personifikacją technicznego typu.... Ostatecznie Sairaorg odniósł zbyt duże obrażenia i klęczał na jednym kolanie. Wprawdzie Magdaran nie widział jego walki z Grendelem…to od razu rozpoznał, że ta walka była jeszcze trudniejsza.<br /> <br /> – Guh…<br /> <br /> Jego ataki zawaliły, odniósł wiele ran, więc w obecnej sytuacji twarz Sairaorga przybrała kwaśny wyraz.<br /> <br /> – …J-jak to możliwe, nawet mistrz Sairaorg jest…!<br /> <br /> Nawet Saji Genshirou czuł się dotknięty obecną sytuacją Sairaorga. Ale Bedeze pokręcił głową.<br /> <br /> – Mylicie się, nie powinniście być tacy optymistyczni. Szczerze mówiąc ja też jestem zaskoczony. Moja siła zawsze jest opisywana jako będąca równa klasie Maou. Gdybym chciał, to stworzyłbym wielką Dziurę i zaatakował taką demoniczną energią, która zdmuchnęłaby was, wraz z całym tym zamkiem. Ale gdybym to zrobił, zwycięstwo byłoby zbyt szybkie i łatwe, więc dlatego tak to przeciągam. Jednak zwykłe przepuszczenie mojej demonicznej energii przez Dziurę normalnych rozmiarów bez sprężenie nie zrobi krzywdy Vritrze, ani tym bardziej spadkobiercy-dono. To znaczy że tacy ludzie jak wy, diabły z DxD, jesteście niezwykle silni.<br /> <br /> Bedeze potarł brodę i skinął głową.<br /> <br /> – Wiele razy otarłem się o śmierć podczas bitew. Nie trzeba dodawać, że to najlepsza metoda, aby stać się silniejszym. …Po raz kolejny poczułem do was szacunek – pochwalił nas i kontynuował. – Właśnie z tego powodu. Sairaorg, ty też jesteś kimś, kto troszczy się o swój własny talent i pokrewieństwo. Czyż to nie w porządku? Też chcesz tego użyć? Figury Króla.<br /> <br /> Bedeze wyciągnął rękę, kiedy z jego ust sączyły się pochlebne słowa. Sairaorg zmarszczył brwi.<br /> <br /> – …Mogę wiedzieć, co masz na myśli? – zapytał.<br /> <br /> – Słyszałem, że stare diabły mają figury Króla. Po zabiciu głowy Rodu Wielkiego Króla, będę pracował z moimi współpracownikami i dam jedną figurę tobie. Możesz jej użyć i stać się prawdziwym, Wielkim Królem. Jesteś diabłem, który cieszy się poparciem społeczeństwa, więc zdecydowanie będziesz w stanie zbudować wspaniały, rodzinny biznes. Nowa era Wielkiego Króla zacznie się wraz z tobą – odparł Bedeze i spojrzał na Sairaorga, Magdarana i Sajiego Genshirou. – Słuchajcie młodziaki, powinniście zapamiętać to, co wam powiem. Królewskie Gry są sprawą szlachty. To forma rozrywki dla wyższych sfer. Niskoklasowe, wskrzeszone diabły, które nie mają talentu, pieniędzy, czy statusu, łudzą się, ciesząc Królewskimi Grami. To naprawdę jak żart.<br /> <br /> Te dosadne słowa mogły pochodzić tylko od kogoś, kto należał do wyższych sfer. Do pewnego stopnia była to prawda. Jeśli dalej tak będzie, to bez żadnych zmian i reform, uzyskanie awansu dzięki Królewskiej Grze będzie bardzo trudne. Sairarog odpowiedział jednak jednym słowem:<br /> <br /> – …Odmawiam.<br /> <br /> Bedeze zdawał się nie wierzyć własnym uszom.<br /> <br /> – …Co powiedziałeś? – zapytał.<br /> <br /> Sairaorg, walcząc ze swoimi nogami, wstał z ziemi i zaczął wyjaśniać znaczenie swoich słów:<br /> <br /> – Nigdy, aż dotąd, nie żałowałem sposobu, w jaki żyłem! Ścieżka którą kroczyłem była moim powodem do dumy! Chcesz abym odrzucił cały ból, żal, śmiech, radość, zwycięstwo i klęskę, których dotąd doświadczyłem!? Zdecydowanie odmawiam! Te dwie pięści, to ciało, ta dusza i moje parostwo, są skarbami które zdobyłem dzięki walce! Porzucenie tego dla fałszywego talentu jest czymś, czego nigdy nie zrobię!<br /> <br /> Sairaorg zbliżył się do Bedezea, a każdy jego krok był pełen wigoru.<br /> <br /> – Nie jestem jedyny. Obecny tu Saji Genshirou i Sekiryuutei Hyoudou Issei są tacy sami. Wartość siły, którą osiągnęli dzięki bólowi i cierpieniom…! Chcesz aby zapomnieli o tych wszystkich trudnościach, których doświadczyli, dla czegoś takiego!? Cóż, nieważnie czy jesteś doświadczonym graczem, czy jakimś pupilkiem starych diabłów, pokonam cię bez chwili wahania!<br /> <br /> Słowa Sairaorga doprowadziły Sajiego Genshirou do płaczu.<br /> <br /> – …Mistrzu…mistrzu!<br /> <br /> Sairaorg spojrzał nagle na swojego brata.<br /> <br /> – Nie martw się Magdaran, zdecydowanie cię obronię.<br /> <br /> Na twarzy Sairaorga pojawił się uśmiech. …Zrozumiał. Ten gość walczył, mając jednocześnie na uwadze jego dobro... Aby powstrzymać Bedezea przed rozprzestrzenianiem swoich ataków w tamtą stronę, nie pozwolił mu atakować w tym kierunku i uważnie obserwował. Magdaran to zauważył. Gdyby nie to, walka mogła by być bardziej równomierna. Niemniej…zdecydował się na ochronę.<br /> <br /> Obiecałem sobie, że nie będę go tak nazywał.<br /> <br /> Ani, aniue&lt;ref&gt;Oba zwroty oznaczają starszego brata, z zaznaczeniem dużego szacunku.&lt;/ref&gt;, postanowiłem już, że nie będę się tak do niego zwracał. Magdaran ciagle nie zapomniał, że to przez niego stracił swoja pozycję spadkobiercy. Jednak przypomniało mu się wspomnienie z dzieciństwa. Wprawdzie trwało to tylko kilka lat, ale podziwiał wtedy Sairaroga i codziennie się z nim bawił. Razem biegali po zamkowym dziedzińcu i przez cały czas bawili się w swojej kryjówce, którą zbudowali w zamku...<br /> <br /> Nie mogę go tak nazywać.....<br /> <br /> Pewnego dnia, aby znaleźć rzadki kwiat, Magdaran udał się w góry leżące niedaleko zamku Bael i został zaatakowany przez demoniczne bestie. Udał się tam na własną rękę, bez żadnej ochrony. Młody Magdaran był łatwym łupem dla tych potworów. Wtedy jego starszy brat, Sairaorg, ruszył mu z pomocą. Odważnie stanął przed nim, aby go chronić, kiedy on sam patrzył na jego plecy...<br /> <br /> Po prostu nie mogę go tak nazywać......<br /> <br /> Słowa jego starszego brata wyryły się głęboko w jego umyśle.<br /> <br /> – Precz z łapami od mojego kochanego braciszka! Ja będę z wami walczyć!<br /> <br /> Chronienie swojego brata było chwalebne bardziej, niż cokolwiek innego i był spokojniejszy niż ktokolwiek inny.<br /> <br /> – Jesteś moim kochanym braciszkiem, więc zdecydowanie cię obronię i pokonam tych wrogów!<br /> <br /> Postać Sairaorga, który nie cofnął się przed przeciwnikiem będącym w klasie Maou, utrwalił się w jego oczach. Jego starszy brat…ponownie stanął przed nim, aby mu pomóc. Obie postacie z przeszłości jak i z teraźniejszości. zlały się ze sobą, a z oczu Magdarana zaczęły cieknąć łzy.<br /> <br /> – ……Ani…ue…! Myliłem się…! Zrobiłem ci coś niewybaczalnego. Gardziłem tobą, ponieważ nie odziedziczyłeś Mocy Zniszczenia. Naprawdę cię nienawidziłem za to, że odebrałeś mi pozycję spadkobiercy! Szczerze cię nienawidziłem! Tak bardzo, że chciałem cię zabić!<br /> <br /> Wszystko to było prawdą. Naprawdę go nienawidził. Naprawdę chciał go zabić. Zwycięstwo jego starszego brata zaprzeczyło jego własnemu istnieniu, więc jak miał to zaakceptować?<br /> <br /> – Jestem…nikczemną osobą. Potajemnie tobą gardziłem i próbowałem się kilka razy wygryźć. Powinieneś to zauważyć. Jednak nawet wtedy nic mi nie zrobiłeś! Nigdy nie powiedziałeś nawet jednego, nienawistnego słowa! – kontynuował Magdaran.<br /> <br /> Tak, aby pokonać swojego brata i wplątać go w kłopoty, zawsze spiskował przeciwko niemu w polityce. Próbowałem go kilka razy powstrzymać i wiele razy podgryzałem jego pozycję. Faktycznie kilka razy miała miejsce sytuacja, kiedy mój starszy brat znajdował się w trudnej sytuacji. Nawet wtedy o nic mnie nie winił. Po prostu powiedział, że jego własna siła była niewystarczająca, nie miał dostatecznie dużo szacunku i ciągle zastanawiał się nad samym sobą. W ogóle nie winił o nic swojego młodszego brata. Sairaorg odwrócił swoją głowę i odezwał się:<br /> <br /> – Odebrałem ci pozycję spadkobiercy. Zrobiłem to, aby udowodnić moją siłę ludziom, którzy mnie wygnali, więc to wszystko było dla mojego własnego egoizmu. Dlatego postanowiłem że tak długo, jak istnieje niechęć wobec mnie, zaakceptuję wszystko. Nieważne czy chodzi o ciebie, czy kogoś innego, nieważne jak głęboka jest twoja niechęć, chętnie zaakceptuję wszystko.<br /> <br /> Sairaorg spojrzał na swojego młodszego brata. Jego twarz była pełna ciepłych uczuć, a były to uczucia starszego brata. Sairaorg zaczął nagle przepraszać:<br /> <br /> – Magdaran, mój braciszku, ja też cię muszę przeprosić. Przysporzyłem ci wiele cierpień. Wybacz mi, że jestem takim bezużytecznym starszym bratem.<br /> <br /> …Wiedziałem. Ani zawsze tak do tego podchodził... Lubiłem kwiaty i rośliny. W porównaniu do czasów, kiedy byłem spadkobiercą, jeszcze bardziej chciałem zostać botanikiem. Ale urodziłem się z Mocą Zniszczenia, więc nie miałem innego wyjścia, niż zostanie spadkobiercą. Odtworzyłem fioletowe kwiaty, pielęgnowałem rzadkie jabłka i nikt z rodziny mnie za to nie pochwalił, oprócz ciebie.<br /> <br /> Osiągnięcia jego młodszego brata powinny być znane w całych Zaświatach. Tylko jego starszy brat zaakceptował go, jako członka rodziny. Powiedział to, jako członek rodziny. Niezależnie od tego, czy chodziło o niego, czy też o jego brata, Dom Bael zrujnował ich życia... Więc…przez to że nienawidził brata…był naprawdę głupi. Byłoby znacznie lepiej, gdyby wspólnie sprzeciwili się Domowi Bael, jak na braci przystało.<br /> <br /> – Aniue! Wygraj proszę! Jesteś moim starszym bratem, spadkobiercą Domu Bael! Proszę, pozwól mi to zobaczyć! „Zniszczenie” Domu Bael! – zawołał Magdaran.<br /> <br /> Kiedy Sairaorg usłyszał, że jego brat nazwał go ''Ani'', uśmiechnął się dzielnie.<br /> <br /> – Tak, zrozumiałem.<br /> <br /> Sairaorg zacisnął pięści, stając naprzeciwko Bedezea Abaddona.<br /> <br /> – Mój młodszy brat Magdaran ma lepszy umysł niż ja i wszystko robi ostrożnie. Zawsze jest świadomy subtelności innych ludzi, więc nadaje się do polityki lepiej niż ja. Jest mężczyzną, który pewnego dnia odziedziczy Dom Bael. Jestem z niego dumny, gdyż na pewno będzie w stanie oświetlić Wielkiego Króla. W końcu jest uparty, tak samo jak ja, zrobi wszystko, aby osiągnąć swój cel! – oznajmił Sairaorg rozkładając i zaciskając pięść. – Bedeze Abaddonie-dono. Chodź tu i doświadcz ciosu, nad którym pracowałem całe życie.<br /> <br /> Po tych słowach Sairaorg zwiększył swoje touki.<br /> <br /> – Ruszajmy! Moje wcielenie, Lwie Regulusie!<br /> <br /> [Tak! Jeśli taka jest twa wola, to zniszczmy ich tym boskim ciałem!]<br /> <br /> W odpowiedzi na wezwanie swojego pana, oczy lwa na jego piersi błysnęły oślepiającym światłem. Jego touki ponownie się zwiększyło i wypełniło całą przestrzeń. Sairaorg wyrecytował zaklęcie....:<br /> <br /> – To ciało, ta dusza, nawet jeśli wpadną w nieskończony wąwóz!<br /> <br /> Teraz odezwał się lew:<br /> <br /> [Pan mój i ja wyczerpiemy to ciało oraz duszę, aby powstała nieskończona, królewska droga!]<br /> <br /> – Burz, triumfuj, baw się i lśnij!<br /> <br /> [To ciało Demonicznej Bestii!]<br /> <br /> – Na pięści złożono wspaniałą, cesarską władzę!<br /> <br /> Jego touki zostało zbite w intensywny cyklon i podmuch wzbił w powietrze masę fioletowych płatków kwiatów. Fioletowe kwiaty, które można było znaleźć w całym zamku Bael i które dumnie kwitły, podążyły za wiatrem, tańcząc dookoła Sairaorga.<br /> <br /> – Tańcz!<br /> <br /> [Tańcz!]<br /> <br /> [Kwitnij!!!]<br /> <br /> Magdaran nagle przypomniał sobie czasy, kiedy byli dziećmi i zostali zaatakowani przez demoniczną bestię; Ani przybył go uratować i obaj uciekali jak szaleni przez góry. Miejscem do którego w końcu dotarli, było morze kwitnących kwiatów. Wiał wtedy wiatr, który wzbijał w powietrze ich płatki.<br /> <br /> Tak, wtedy to było piękne, bardzo piękne.<br /> <br /> Mimo że ciało Sairaorga było okryte touki, to dalej się wzmacniało.<br /> <br /> [Załamanie Bestii!!!!!!!!!!!!!!]<br /> <br /> Wraz z decydującym oddechem, nastąpiła eksplozja! Stała tam teraz majestatyczna istota w zbroi niesamowicie agresywnego lwa. Był to całkowicie nowy pancerz, w tonacji złota i fioletu.... Złotej zbroi towarzyszyło fioletowe touki, które otoczyło Sairaorga. Skala jego gęstości była tak szalona, że nawet Magdaran, który stał daleko, poczuł ciarki na plecach. Chwilowo przytłoczyło to nawet przeklęte płomienie Sajiego Genshirou. Bedeze był zszokowany, kiedy to zobaczył.<br /> <br /> – ……Jak to możliwe! Czy to tak zwane przebudzenie dominacji…!<br /> <br /> Załamanie Bestii.<br /> <br /> Tak, Ani tymczasowo uwolnił moc, która była zapieczętowana w Longinusie. Była to forma, którą mógł uzyskać tylko ten Boski Dar, w którym zapieczętowano legendarną bestię… Jednak było to też bardzo ryzykowne. Tak jak w przypadku wyzwolenia Boskich Darów, w których zapieczętowano Dwa Niebiańskie Smoki, aktywacja Niszczycielskiej Furii pochłonie życie użytkownika. Co więcej, efekty już miały miejsce, gdy z ust Sairaorga pociekła krew.<br /> <br /> – Królewska Skóra Regulusa Cesarskiego Fioletu jest Bestią Dominacji. To wcielenie mojego zniszczenia, które zostało upchnięta do granic możliwości. Wykorzystując moją energię życiową jako źródło, zapewni to wybuch mojej mocy… Cóż wprawdzie to pięść która nie posiada Mocy Zniszczenia, ale dam ci zaznać „Zniszczenia” Baelów! – wrzasnął Sairaorg, zgrzytając zębami.<br /> <br /> Sairaorg zniknął i poruszał się tak szybko, że nawet Saji Genshirou nie mógł zauważyć jego ruchów, ale Bedeze był je w stanie przewidzieć i stworzył obronny magiczny krąg. Jednak nie był on zwykły. Mimo że wyglądał na cienki, to był potężną barierą, składającą się z wielu warstw. Bez najmniejszego hałasu, Sairaorg pojawił się przed Bedezem i zadał mu nagły cios. Jego pięść była pokryta gęstym złotym i fioletowym touki. Obronny magiczny krąg został z łatwością zmiażdżony przez pojedynczy cios, ale Bedeze zdawał się o to nie dbać i natychmiast stworzył Dziurę, która tak jak wcześniej, miała pochłonąć cios i prawić, że Sairaorg uderzy samego siebie. Jednakże.... <br /> <br /> ''Trzask!''<br /> <br /> Nagle coś chrupnęło.... Dziura pękła od ciosu pięści Sairaorga i uderzyła Bedeza w brzuch! Ten pojedynczy cios sprawił, że Bedeze gwałtownie się rozkaszlał i zwymiotował krwią. Od tego jednego uderzenia cały zamek Bael zatrząsł się w posadach. Ogromna siła tej pięści przeszła przez ciało Bedezea i zniszczyła znajdującą się za nim ścianę, podczas gdy fala uderzeniowa pędziła dalej i dalej, lecąc do miejsca, którego nie można było nawet zobaczyć... Nawet przed nim grunt został wyżłobiony. Bedeze odszedł kawałek dalej, cały czas trzymając się za brzuch, a jego twarz była pełna konsternacji.<br /> <br /> – Moja Dziura została zmiażdżona przez pojedynczy cios!?<br /> <br /> Tak jak powiedział, jego Dziura została zniszczona pojedynczym ciosem. Dotąd była w stanie pochłaniać wszystkie rodzaje ataków. Nie do pomyślenia było, że mogła zostać zniszczona przez fizyczny atak, ale cios Sairaorga właśnie zburzył to przekonanie.<br /> <br /> – Moja pięść służy tylko do niszczenia. Będzie tylko niszczyć, choćby nie wiem co się działo! Użyj swojego ciała aby dobrze zasmakować tego ciosu, który zyskałem dzięki treningom!<br /> <br /> Sairaorg po raz kolejny popędził z dużą szybkością. Jednak Bedeze wciąż był potworem, mogącym sobie poradzić z jego szybkością.... Jednak teraz po prostu unikał ataków. Pięści które przekraczały fizyczną prędkość reakcji, kopniaki które trafiały prosto w jego ciało, jego demoniczna energia i Dziury, które były jego specjalnością, ulegały zniszczeniu. Zamek ponownie się zatrząsł. Część sufitu powoli się rozsypała. Poza tym, niezależnie od tego, czy Bedezea trafił grad ciosów i kopniaków czy udało mu się zrobić unik, stworzone fale uderzeniowe wciąż posiadały zatrważające ilości mocy, która miała wpływ nawet na tereny leżące poza miastem. To była niesamowicie ofensywna siła...! To był fizyczny atak, który trwał i trwał, rosnąc w siłę. Nie było miejsca na żadne zwody; to było brutalna walka, pięść na pięść, kopniak na kopniak.... Różnicą z wcześniej było tylko to, ze jego moc została wzmocniona do takiego stopnia, że nawet ktoś w klasie Maou nie był dla niego żadnym przeciwnikiem. Proste wzmocnienie zapędziło trzeciego najlepszego gracza w kozi róg. Ucieleśnienie techniki zostało zmiażdżone przez czystą moc! Po kilku sekundach Bedeze Abaddon był tym, który klęczał bezsilnie na podłodze. Jego twarz wyrażała niedowierzanie, zakłopotanie i konsternację.<br /> <br /> – …Jak to możliwie…Co to w ogóle ma być, u diabła…? To po prostu zwykłe ciosy i kopniaki, więc…dlaczego moja Dziura została zniszczona? Dlaczego to samo spotkało moją demoniczną energię!?<br /> <br /> Jednak z Sairaorgiem też nie było najlepiej podczas tej walki i jego żywotność się zmniejszała. Jego ciało płakało z bólu, a świeża krew ciekła przez szczeliny pancerza oraz z kącika jego ust. Pomimo tego Sairaorg okrył się touki i ani na chwilę nie osłabiał swoich ataków przeciwko Bedezeowi. W końcu stanął naprzeciwko niego.<br /> <br /> – Użyłeś pieniędzy, aby kupić niedostateczny talent. Ja użyłem ćwiczeń i chwały mojego życia, aby nadrobić brak talentu. Właśnie tak – powiedział<br /> <br /> Te pełne wigoru słowa sprawiły, że Bedeze zaczął się trząść ze strachu i próbował uciec za pomocą teleportacyjnego kręgu magicznego. Jednak jego ręka została usidlona przez czarną mackę! To była macka Vritry. Saji Genshirou przekazał poprzez nią czarne płomienie.<br /> <br /> – Nie waż się uciec.<br /> <br /> Saji Genshirou powstał na nogi i powoli pokuśtykał w stronę Bedezea.<br /> <br /> – Hm! T-to macka Vritry!? Kiedy to niby....!?<br /> <br /> Saji Genshirou uśmiechnął się, widząc zaskoczenie Bedezea. Aby powstrzymać go przed ucieczką, zacisnął mackę jeszcze mocniej.<br /> <br /> – Wyeliminowałem jej formę, więc nie mogłeś jej zobaczyć. Będzie przynajmniej jedna, której nie możesz zobaczyć, a która do ciebie przylgnęła. …Mistrzu…Na mnie też możesz liczyć. Nieważne że jest trzecim najlepszym graczem w Królewskiej Grze, nie pozwolę mu ucie bez otrzymania jednego ciosu ode mnie.<br /> <br /> Saji Genshirou zbliżał się powoli, zaciskając pięści. Bedeze próbował uciec, kiedy macki zaciskały się mocno wokół niego, ale w jednej chwili gniew, którym płonął Saji, przytłoczył Bedezea! W jednej chwili znalazł się przed nim i wymierzył mu cios.<br /> <br /> – Chciałeś traktować Hyoudou Isseia jak idiotę… Śmiałeś patrzeć z góry na mojego najlepszego przyjaciela, który narażał własne życie, aby wszystkich chronić! Nigdy ci nie wybaczę!<br /> <br /> Wraz z tępym odgłosem, pięść Sajiego Genshirou trafiła Bedezea w twarz. Wtedy przeszły na niego czarne płomienie z ciała Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – …Jakie gorące, czym są te gorące płomienie…arh!<br /> <br /> To były przeklęte płomienie Vritry, które trwały w swoim miejscu, niezależnie od tego, ile razy były eliminowane. Bedeze był zaskoczony, podczas Sairarog się do niego zbliżał.<br /> <br /> – To płomień, który płonie przez cały czas, a także atak kóry obsesyjnie lgnie do życia.<br /> <br /> Bedeze nie miał siły na ucieczkę, ponieważ cierpiał od ataku Sajiego Genshirou. Nogi mu się trzęsły i był oszołomiony. Sairaorg uniósł swoją pięść, bez śladu litości, czy współczucia.<br /> <br /> – Bedeze Abaddonie-dono, twoja ambicja zostanie zmiażdżona przez tą pięść.<br /> <br /> – Przecież to najzwyklejsza na świecie pięść, więc jak chcesz to zrobić!?<br /> <br /> Mimo że Bedeze głośno się darł, to stworzył przed sobą kilka warstw magicznych kręgów obronnych i Dziur, ale konsumujący życie cios Sairaorga z łatwością je zniszczył. Pięść przywaliła prosto w pierś Bedezea! Wraz z hałasem, fala uderzeniowa rozeszła się dookoła, niszcząc wszystko na swojej drodze, podłogi, sufity i ściany, zadając Bedezeowi śmiertelny cios.<br /> <br /> – ……J-ja…jestem trzecim…jestem przecież w…klasie Maou……<br /> <br /> Po powiedzeniu ostatnich słów, Bedeze padł na ziemię.<br /> <br /> – Oto czym jest pięść. Niezależnie od tego czy jestem to ja, Hyoudou Issei, Saji Genshirou, albo inny członek DxD, to w ten sposób mężczyźni bronią najważniejszych dla siebie osób – powiedział do niego Sairaorg.<br /> <br /> To bitwa w której ryzykowali swoje życia.... Różnica pomiędzy starszym bratem i Bedezem była jak „walka przekonania”. Dla osoby, która traktowała Królewską Grę jako zwykłą grę i dla kogoś, dla którego była ona polem bitwy, ich opinie były różne. Tak oto zwycięstwo i klęska zostały postanowione...<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Bitwa pomiędzy starszym bratem, Sajim Genshirou i Bedezem Abaddonem została rozstrzygnięta. Obaj zwycięzcy pozbyli się zbroi, gdyż padali ze zmęczenia. Wyglądało na to, że na zewnątrz też się uspokoiło. Czyżby parostwa Sony Sitri i mojego Ani pokonały parostwo Abaddona? Kiedy tak myślałem, pojawiła się kolejna osoba, która miała pomóc w zwalczeniu buntowników. Przez tylną bramę wkroczył ktoś, kto miał nam pomóc. To była kobieta z rogami na głowie i długimi, kręconymi, wiśniowymi włosami. Nosiła uwodzicielską suknię z głębokimi wycięciami i wyglądała na około dwadzieścia lat. Wszyscy ją rozpoznali. Kobieta spojrzała na Bedezea i westchnęła.<br /> <br /> – Słyszałam że Bedeze zaatakował zamek Bael, więc przybyłam aby go zatrzymać…ale wygląda na to, że sami sobie poradziliście.<br /> <br /> Roygun Belfegor. Zajmowała drugie miejsce w rankingu najlepszych graczy i była jednym z najlepszych zawodników. Taka była prawdziwa tożsamość tej rogatej kobiety. Była też głową Domu Belfegor. Wraz z Serafall Lewiatan i Grayfią Lucyferiusz, była podziwiana jako jedna z najsilniejszych kobiet w Zaświatach. Widząc leżącego na ziemi Bedezea, Roygun zmarszczyła brwi.<br /> <br /> – Użyłam figury Króla tak samo jak on, więc też jestem czymś w rodzaju „nieprawidłowości”. Jednakże, Lwi Królu-kun, w ogóle nie jest mi żal ani tej mocy, ani statusu. Nie będę też taka jak Bedeze i nie będę rozpowiadała kłamstw w Zaświatach, próbując zwalić na kogoś winę… Po prostu chcę konkurować na tym etapie i tyle. Poza przymusowymi meczami starszyzny, naprawdę się tym cieszyłam.<br /> <br /> Tak, Roygun też znajdowała się wśród osób, które Diehauser Belial ogłosiła jako posiadaczy figury Króla. Jednak nie była taka jak Bedeze, który się zbuntował.<br /> <br /> – Teraz, kiedy zmobilizowano nawet wojsko i policję, pomogę wam walczyć z buntownikami.<br /> <br /> Oznajmiła że będzie nam pomagać.<br /> <br /> – Lwi Królu-kun, lubisz Królewskie Gry? – zapytała Roygun Sairaorga.<br /> <br /> Sairaorg nawet nie wiedział jak odpowiedzieć na to nagłe pytanie. Roygun uśmiechnęła się.<br /> <br /> – Ja lubię. Diehauser też, ba, kocha je bardziej niż cokolwiek innego. Jednak jest mi naprawdę przykro, że gracze z pierwszego i trzeciego miejsca są takimi palantami… – dodała.<br /> <br /> Po tych słowach podniosła Bedezea z ziemi i oddała go strażnikom, którzy stali przy tylnej bramie. Z języka jej ciała aż czuło się samotność.<br /> <br /> – Sairaorg-sama! Magdaran-sama!<br /> <br /> Nie mieli jednak czasu, aby martwić się o przyszłość Królewskich Gier, gdyż zbiegła się straż z zamku. Wszyscy byli bladzi i trzęśli się.<br /> <br /> – Co się stało? Uspokójcie się i zdajcie nam raport – odparł spokojnym tonem Sairaorg.<br /> <br /> Jego spokojne słowa uspokoiły nieco spanikowanych strażników.<br /> <br /> – T-tak. Ch-chodzi o to…że Trihexa pojawił się w świecie ludzi! W Europie i u wybrzeży Japonii!<br /> <br /> Więc pojawił się także i tam..... Rzecz której wszyscy najbardziej się obawiali, wreszcie nastąpiła....<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_I_stał_się_chaos|I stał się chaosa]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Żywot_2:_Drużyna_DxD_Atakuje!|rozdziału drugiego]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot:_Lew_Baela_Wielkiego_Kr%C3%B3la._~Wielki_Kr%C3%B3l~&diff=507281 2016-11-30T12:47:17Z

<p>95.108.35.236: /* Część 1 */</p> <hr /> <div>==Żywot: Lew Baela, Wielkiego Króla —Wielki Król—==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> Od kiedy to wszystko się zaczęło.....<br /> <br /> Czułem ból na widok zamku Rodu Bael......<br /> <br /> Drugi syn obecnej głowy rodu, Magdaran Bael oraz jego strażnicy, szli korytarzem zamku, w którym panował zgiełk. Mniej więcej dwadzieścia minut wcześniej zamek został zaatakowany przez buntowników. W ramach środków zaradczych przeciwko Trihexie, wszyscy ludzie frakcji Wielkiego Króla prowadzili rozmowy z politykami. Zamek Rodu Bael pod żadnym względem nie miał sobie równych w Zaświatach, gdyż chroniło go ponad pięćdziesiąt barier ochronnych. Nie byłoby przesadą powiedzieć, że to najpotężniejszy z zamków, który nigdy wcześniej nie został uszkodzony, nawet podczas walk ze starym rządem. Jednak teraz przechodził kryzys. Atak którego doznał, przebił się przez bariery. Gdy wyjrzało się przez okno, można było zobaczyć, jak strażnicy walczą z buntownikami. Strażnicy ginęli jeden za drugim, atakowani przez moce zamaskowanych agresorów. Elitarna straż Baelów była więc bezsilna, a cała sytuacja pokazała, jakim wielkim zagrożeniem byli buntownicy. Magdaran widział też, jak piękne kwiaty zasadzone na dziedzińcu powiędły.<br /> <br /> …Dlaczego wzięli sobie na cel Baelów? …Nietrudno było się tego domyślić. Ale gdyby miał mówić o niedawnych przypadkach, to chodziło z pewnością o krytykę figury Króla i nierzetelność w Królewskich Grach. Magdaran odłożył jednak te sprawy na bok, z postanowieniem że zajmie się tym później. Sam nie brał udziału w Królewskich Grach, więc nawet jeśli miały tam miejsce jakieś nierzetelności, to niewiele go to obchodziło. Bardzo starannie ukrywano to przed obywatelami, dlatego nie sądził, że takie postępowanie wywoła tak wielkie konsekwencje. Nigdy sobie jednak nie wyobrażał, że to właśnie mistrz będzie tym, który ujawni całą prawdę. W rogu korytarza przed nim, pojawił się ktoś, kto emanował dziwną aurą i miał na sobie kruczoczarną zbroję. Strażnicy Magdarana Baela otoczyli go w obronnej formacji…jednak on rozpoznał osobę w zbroi i powstrzymał swoich strażników gestem dłoni.<br /> <br /> – …Ta osoba należy do Parostwa Sony-dono.<br /> <br /> Zgadza się, Magdaran otrzymał takie informacje. W Parostwie Sony Sitri znajdował się Pion noszący czarną zbroję, który kiedyś był człowiekiem. Saji Genshirou zdjął hełm i pokazał swoją twarz.<br /> <br /> – Więc ty jesteś… Młodszym bratem mistrza Sairaorga, prawda? Jestem Pionem z Parostwa Sony Sitri. Przybyłem z odsieczą.<br /> <br /> Wygląda na to, że tak samo jak starszy brat, był członkiem Drużyny DxD i przybył aby pomóc w stłumieniu rebelii.<br /> <br /> – …DxD huh. Nigdy bym nie pomyślał, że przyjdą mi z pomocą.<br /> <br /> Nie potrafił nic poradzić na to, że ta sytuacja wywoływała u niego poczucie ironii. Słysząc taką odpowiedź, Saji przekrzywił głowę i pojawił się nad nią znak zapytania….<br /> <br /> – W rzeczy samej to wielka pomoc – powiedział Magdaran.<br /> <br /> Postanowili opuścić miasto Bael z Sajim na czele. Całe parostwo Magdarana ruszyło aby uspokoić cywilów i spacyfikować buntowników na całym terytorium, więc w zamku została tylko jego Królowa, która także z resztą wyruszyła, aby zabezpieczyć drogę odwrotu. Aby przedyskutować jakieś środki zaradcze przeciwko Trihexie, ojciec pojechał spotkać się z Zekramem Baelem, który żył w odosobnieniu. Matka opuściło to miejsce dwa dni temu, aby poszukać schronienia. Następny spadkobierca rodziny, Sairaorg, opuścił terytorium jako członek drużyny antyterrorystycznej. Innymi słowy w tym zamku nie było ani głowy rodu, ani spadkobiercy i przebywał w nim tylko drugi syn. Frakcja Wielkiego Króla była szanowana przez obecnych Maou, nawet jeśli zamek był pusty…. Magdaran uśmiechnął się z sarkazmem. Taki już był ich ojciec. Zawsze kiedy musiał powziąć jakąś decyzję, udawał się do miejsca pobytu protoplasty rodu i prosił go o radę. Niezależnie od tego, czy była to sprawa polityczna, czy rodzinna, to nigdy nie podejmował jej sam. Dlatego tak długo jak chronił swoją dumę oraz wygląd, nawet jego żona i dzieci mogły zostać bez wahania odrzucone. Taki los spotkał jego brata przyrodniego, który nie odziedziczył Mocy Zniszczenia. Natomiast Magdaran urodził się z tą zdolnością, więc Sairaorg został wygnany i stracił status spadkobiercy. Od tamtej pory Magdaran, który został nowym następcą, przeszedł surową edukację. Jego zdolności bojowe nie były zbyt duże, ale skoro odziedziczył Moc Zniszczenia to nie musiał intensywnie trenować. W innej rodzinie też urodzili się ludzie z Mocą Zniszczenia i to jeszcze potężniejsi od niego, przez co Magdaran zawsze był porównywany do rodzeństwa Gremory. Jednocześnie pogardzał Sirzechsem i Rias, na skutek surowego środowiska w którym go wychowywano. Długo nie trwało, kiedy odkrył o czym myślała obecna głowa rodu. Nagle, pewnego dnia, wszystko się zmieniło. Jego przyrodni brat Sairaorg wrócił z wygnania i oznajmił, że chce odzyskać swoją pozycję spadkobiercy. Obecna głowa rodziny oraz jego syn wybuchnęli śmiechem. Bael który nie posiada Mocy Zniszczenia mówił w końcu takie bzdury. Głowa rodu zamierzał nawet uznać te słowa za żart, ale stwierdził że może to być dobra okazja, aby przeciąć ich rodzinne związki i rozkazał Magdaranowi, aby został jego przeciwnikiem. Pojedynek o stanowisko dziedzica trwał kilka minut i zakończył się miażdżącym zwycięstwem Sairaorga, a Magdaran, który odziedziczył Moc Niszczenia, leżał na podłodze. Był bezsilny wobec szybkości i siły swojego starszego brata, który wytrenował swoje ciało do granic wytrzymałości i całkowicie przytłoczył Moc Zniszczenia Magdarana. Ich ojciec, będący głową rodu, patrzył na leżącego na podłodze Magdarana, jak na kupę śmieci. Od tamtej pory jego sytuacja uległa zmianie.... W zamku zamieszkało czworo członków Domu Bael: ojciec, jako obecna głowa rodu, jego druga żona, będąca matką Magdarana, jego pierwszy syn Sairaorg, będący spadkobiercą rodu oraz drugi syn, Magdaran, którego pozbawiono pozycji spadkobiercy. Niezależnie od tego, czy miały miejsce posiłki, czy inne rzeczy, brały w nich udział te cztery osoby. Jako obecna głowa rodu, ich ojciec niechętnie uznał swojego najstarszego syna i ciągle radził się swojego poprzednika oraz protoplasty rodu; matka, której syn został pozbawiony pozycji spadkobiercy, była rozżalona i nie kryła swojego niezadowolenia z faktu, że musi mieszkać z najstarszym synem. Magdaran był edukowany, aby w przyszłości objąć pozycję nowej głowy rodziny, więc teraz musiał asystować swojemu starszemu bratu, który odebrał mu pozycję. Za każdym razem gdy zasiadali do posiłku, nie rozmawiali ze sobą i milczeli. Matka za każdym razem odchodziła od stołu jako pierwsza. Była zrozpaczona na swojego męża i syna oraz nienawidziła Sairaorga, ale wciąż nie porzuciła swojej pozycji żony Baela. Nie licząc polityków, Magdaran rozmawiał tylko ze swoim parostwem. W domu jego ojciec i matka unikali z nim rozmowy. Nie, jak się nad tym zastanowić, to od kiedy został wybrany na następnego spadkobiercę, nigdy nie doświadczył miłości od swoich rodziców, której dziecko powinno doznać. W najlepszym wypadku uznawano go za ''Następnego Wielkiego Króla Baela'' i roztropnie o to dbał. …Uczęszczał na spotkania dzieci szlachty i jeden z nich coś mu powiedział:<br /> <br /> ''Było bardzo przyjemnie, kiedy moja mama wyczyściła mi uszy.''<br /> <br /> Czyściła uszy.... Od kiedy Magdaran się narodził, podobnej rzeczy doświadczył tylko od służącej. Były dzieci, które udawały się ze swoimi rodzicami do świata ludzi, aby pobawić się na plaży. Poza kontrolami na terytorium Rodziny Bael, Magdaran nigdy nie wybrał się gdzieś dalej, nie mówiąc już o wakacjach ze swoją rodziną..... Rodzina…czym ona właściwie jest? Ten zamek był rezydencją dla osób, w których żyłach płynęła krew Baelów…tej rodziny. A ci którzy tu żyli…też powinni być nazywani członkami „rodziny”. Ostatecznie kim sam był? Przyszedł na świat jako drugi syn i został wychowany jako następca głowy rodu. Odebrano mu to jednak i był traktowany jako ktoś, kto nie istniał… Było to coraz bardziej bolesne. Nie rozumiał już dłużej znaczenia swojego życia. Nie znał własnego przeznaczenia i nienawidził tego zamku. W pewnym nieznanym mu momencie, był tylko jeden krewny, który chciał z nim rozmawiać, jego brat przyrodni, Sairaorg.<br /> <br /> – Jak się miewasz?<br /> <br /> – Skoro już o tym mowa, to ostatnio zyskało to dużą popularność na naszym terytorium....<br /> <br /> – Chłopak o imieniu Hyoudou Issei z Drużyny DxD jest bardzo interesujący....<br /> <br /> Na te wszystkie rzeczy, które mówił jego brat, Magdaran mógł tylko odpowiadać sztywno „Rozumiem”, „Tak”, „Och”. Wiedział że jego brat był silny, wręcz tak bardzo, że nie mógł nawet marzyć o odzyskaniu swojej pozycji spadkobiercy. Skoro kształcono go na następną głowę rodu, to nie wiedział nic o innym stylu życia... Jedyne sprawy o których wiedział więcej, niż ktokolwiek inny, była jego szczegółowa wiedza o roślinach oraz rozumienie ich. Od kiedy tylko Magdaran był młody, darzył uczuciem rośliny i kwiaty. W mieście Bael kwitły piękne, fioletowe kwiaty. Były także zasadzone na dziedzińcu zamku. Wyginęły jednak podczas wojny między Trzema Frakcjami. Dzięki badaniom, Magdaran odkrył jednak że były nasiona, które przetrwały w dobrym stanie i użył nowoczesnej techniki do ożywienia ich. Wszyscy w rodzinie Bael mieli fioletowe oczy. Dlatego też fiolet był barwą ich rodziny. Magdaran nie sądził, aby było coś, co pasowałoby lepiej na herb rodziny, niż te kwiaty. Poza tym uprawiał też rzadki gatunek jabłek. Magdaran kontynuował swoje badania nad roślinami i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby wiele spośród nich zostało wyróżnionych, ale jedyne co otrzymał, to ostrzeżenie od obecnej głowy rodziny. Dom Wielkiego Króla zawsze był znany ze swojej Mocy Zniszczenia, więc propozycja badań nad roślinami była haniebna. Ojciec nigdy go też nie pochwalił. Nigdy też nie spróbował wyhodowanych przez niego jabłek. Jedynym który chciał go wysłuchać, był jego starszy brat, Sairaorg, który wysłał wyhodowane przez niego kwiaty i jabłka na targ.<br /> <br /> – Jabłka są specjalnością terytorium Bael, a te wyhodowane przez ciebie mogą się nawet stać najlepszymi w Zaświatach. Myślę że możesz to zrobić. Te jabłka naprawdę są przepyszne – powiedział Sairaorg zajadając z radością jedno z jabłek.<br /> <br /> Magdaran pokręcił głową i wyrzucił z pamięci wspomnienie o rozmowie ze starszym bratem, po czym ruszył korytarzem w swoją stronę. …Aż do dzisiejszego dnia nie musiał się niczym przejmować, niezależnie od tego, czy chodziło o jego brata, rodzinę, kwiaty, czy Moc Zniszczenia. Jeśli Trihexa zniszczy Zaświaty, to nie będzie mógł zrobić nic innego, niż zaakceptować swoje przeznaczenie. Minęło kilka minut, od kiedy ruszył na obchód zamku i Saji Genshirou zobaczył tylną bramę, przez którą przeszedł. Poza nią znajdowała się duża, otwarta przestrzeń; sufit znajdował się bardzo wysoko. To byłoby dobre miejsce dla cywilów, którzy szukaliby tutaj schronienia. Tylna brama znajdowała się przed nimi, ale Saji Genshirou, który znajdował się z przodu, uwolnił swoją aurę i zajął pozycję przed drzwiami. Wyczuwało się stamtąd złowieszczą atmosferę. Patrząc uważnie można było dostrzec, że za tylną bramą ktoś stoi... Przed nim byłł ktoś, kogo Magdaran znał. Siwowłosy mężczyzna w płaszczu i lekkiej zbroi leżał w kałuży krwi. Ten ktoś to, Sectaas Barbatos&lt;ref&gt;W demonologii Barbatos to upadły anioł, demon, książę i hrabia piekła, rozporządzający 30 legionami duchów&lt;/ref&gt;, Królowa Magdarana. Pierwotnie pochodził z Domu Barbatos, który należał do Siedemdziesięciu Dwóch Filarów oraz był sługą Magdarana. Urodził się w rodzinie wysokoklasowych diabłów i był Królową Magdarana, a teraz leżał na ziemi w kałuży krwi….<br /> <br /> – Sectaas! Nic ci nie jest!?<br /> <br /> Kiedy Barbatos usłyszał głos swojego pana, wykaszlał krew z gardła, ale dalej bardziej dbał o bezpieczeństwo jego, nie własne.<br /> <br /> – …Proszę, pospiesz się i uciekaj stąd – powiedział.<br /> <br /> Saji wyciągnął jedną ze swoich macek w stronę Sectaasa, po czym owinął ją wokół niego i przyciągnął z powrotem. Magdaran i jego strażnicy natychmiast sprawdzili rany Królowej. Całe jego ciało było podziurawione przez kule demonicznej energii i jeśli nikt go nie opatrzy, to wykrwawi się na śmierć. Magdaran rozdarł swoje ubrania i zrobił nich prowizoryczne bandaże, mimo że było to za mało. Osoba stojąca poza bramą zaczęła bić brawo.<br /> <br /> – Godne pochwały. Trudno sobie wyobrazić, że Wielki Król tak się zachowa.<br /> <br /> Zza bramu rozległ się odgłos kroków i po chwili zobaczyli blondwłosego dżentelmena ubranego w szlacheckie szaty. Sądząc po wyglądzie jego twarzy, mógł mieć około trzydziestki…tylko że diabły potrafią zmienić swój wygląd, więc równie dobrze może mieć trzydzieści lat, jak i trzysta. Tak, wszyscy tu obecni go znali. Oczywiście dlatego, że był osobą znaną za sprawą telewizji.... Dżentelmen w szlacheckich szatach ukłonił uprzejmie i pozdrowił wszystkich:<br /> <br /> – Dobrego dnia.<br /> <br /> – …Posiadacz trzeciego miejsca w Królewskiej Grze…Bedeze Abaddon-dono – powiedział do niego Magdaran.<br /> <br /> Zgadza się, ten mężczyzna to profesjonalny gracz w Królewskiej Grze, będący na trzecim miejscu, Bedeze Abaddon. Był dodatkowym demonem z Domu Abaddon. Był też głównym pomysłodawcą ataku na zamek Bael. Od jego ciała aż czuła się żądzę mordu oraz złowieszczą aurę. Bedeze roześmiał się z radością.<br /> <br /> – Nie ty tutaj szefujesz, prawda panie drugi? Chciałbym zobaczyć obecną głowę rodu i jego poprzedników, więc możesz mi ich przedstawić?<br /> <br /> – Niestety ojca i jego poprzedników tutaj nie ma. Nie ma powodu, dla którego mieliby się spotykać ze zdrajcą.<br /> <br /> Bedeze uśmiechnął się w odpowiedzi<br /> <br /> Prawdę mówiąc nawet pomoc Piona z Parostwa Sony Sitri nie wystarczyłaby, aby pokonać trzeciego najlepszego gracza Królewskiej Gry. Wszyscy Króle z czołówki są diabłami klasy ostatecznej i pod względem siły dorównują nawet Maou.<br /> <br /> Innymi słowy to byłoby niczym walka z samymi władcami Zaświatów, czyli to po prostu irytująca sytuacja.<br /> <br /> – Czy mógłbym wiedzieć, po co tu w ogóle przyszedłeś? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> – W przeszłości miałem kilka spraw z Wielkim Królem. Diehauser wszystko ujawnił i teraz chcę objawił ten mrok wszystkim obywatelom.<br /> <br /> Magdaran tylko westchnął, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Gdzie są pozostali członkowie parostwa i drużyny? – zapytał szeptem Sajiego.<br /> <br /> – Parostwo Sitri walczy z tymi zamaskowanymi ludźmi na zewnątrz… Wszyscy są naprawdę silni, więc sądzę, że należą do jego parostwa.<br /> <br /> Więc to tak, czyli ten hałas z wcześniej to odgłosy bitwy pomiędzy parostwami Sitri i Abaddon. <br /> <br /> – Sairaorg i jego parostwo niedługo tu będą… – kontynuował Saji.<br /> <br /> Wygląda na to, że skontaktowali się z Sairaorgiem. Ale czy sobie poradzi…? Nawet jeśli przybędzie tu na czas, to niezależnie od tego jak jest silny, walka z kimś, kogo moc jest w klasie Maou, będzie….<br /> <br /> – Jesteś sługą Sony Sitri, prawda? Pamiętam twoją czarną aurę, widziałem ją na jakimś nagraniu. Siostrzyczka Serafall, ta cała Sona, naprawdę chce…zbudować szkołę, do której może uczęszczać każdy w Zaświatach, prawda? Spadkobierca rodziny Bael też przy tym pracuje. Hmm…mogę zapytać, czy dalej zmierza brać udział w Królewskich Grach? – zapytał Bedeze Sajiego.<br /> <br /> – Tak, takie jest marzenie mojej pani. Aby otworzyć swoją szkołę, musi się wsławić w Królewskich Grach, gdyż w przeciwnym razie nie będzie miała żadnej wiarygodności. Na pewno zajmiemy pierwsze miejsce.<br /> <br /> Bedeze przyłożył dłoń do brody i skinął głową.<br /> <br /> – Rozumiem, to ma sens, do pewnego stopnia strategi i taktyka są ważne. Ale chęć stania się mistrzem jest niemożliwa. Nawet przejęcie jednego z pierwszych pięciu miejsc jest nie do zrealizowania. Lepiej więc nie robić sobie nadziei, że zajdziecie zbyt wysoko – powiedział.<br /> <br /> – …Dlaczego to mówisz? – zapytał Saji.<br /> <br /> – Ponieważ…doświadczyłem tego na własnej skórze. Posłuchaj uważnie i zapamiętaj dobrze moje słowa. Niezależnie od czasów, mistrzem zostaje ktoś, kto posiada niesamowitą i absolutną siłę. Jeśli chodzi o wasze pokolenie, to myślę, że najbliższa temu jest Rias Gremory, która ma Sekiryuuteia. Jednak niezależnie od tego, kto wchodzi w skład Czwórki Nowicjuszy, nie mogą się oni nawet równać z tym potworem. Tylko Diehauser Belial mu dorównuje. Zwykli ludzie nie mogą go nawet tknąć. Ale to coś, na co nic nie można poradzić. Niezależnie od epoki, pojawi się najwyżej dwójka ludzi, którzy mogą mu dorównać. Tacy jak Sirzechs-sama, albo może Ajuka-sama. Dlatego więc, aby zbliżyć się do tych ludzi, którzy są opisywani jako ucieleśnienie talentu, niezbędne jest podjęcie pewnych kroków – odpowiedział Bedeze.<br /> <br /> – …Dlatego użyłeś figury Króla? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> Kilka dni temu Diehauser Belial ujawnił ludzi, którzy używali figury Króla; jednym z nich był Bedeze Abaddon. Co więcej, korzystała z niego wicemistrzyni, Roygun Belfegor. Bedeze najwyraźniej nie miał jednak żadnych wyrzutów sumienia i skrzywił usta.<br /> <br /> – Zgadza się, jest tak jak mówisz. Mam status i moc. Brakuje mi tylko talentu, abym mógł zostać diabłem klasy ostatecznej. Z tego właśnie powodu skorzystałem z figury Króla i zdobyłem trzecie miejsce w Królewskich Grach. Nareszcie zyskałem honor. Co z tego, że za pomocą niezgodnych z prawem środków? Ale mecze pomiędzy graczami z czołówki zachowały równowagę. Poza Diehauserem, zwycięzcy i przegrani byli zrównoważeni. Oczywiście było wiele meczy, których oficjalnie nie nadzorowano. …Jednak nie będę zaprzeczał że znam ludzi, którzy ustawiali swoje mecze.<br /> <br /> Na twarzy Sajiego Gensjirou pojawił się wyraz zdumienia. Marzeniem jego pani było zbudowanie szkoły Królewskiej Gry, do której mógłby uczęszczać każdy. Jednak właśnie na własne oczy przekonał się o panującej w grze zasadach; właśnie się też dowiedział o sfałszowanych meczach, więc był to dla niego poważny cios. Poza złym prowadzeniem gier, istniały też takie rzeczy jak ''Ustawianie wyników meczów dla relacji pomiędzy rodami.''. Przecież Raiser Feneks, który był powiązany z Drużyną DxD, zrobił coś takiego w przeszłości. Było to powszechnie wiadome. Natura tych wymian, które miała miejsce pomiędzy szlachtą, była jednak zupełnie inna od tego, co mówił Bedeze i co wiedzieli obywatele Zaświatów. Kontynuowano to, pomimo krytyki nisko i średnioklasowych diabłów, aby zachować arystokratyczne społeczeństwo. Raiser celowo przegrał dwa mecze dla dobra swojej rodziny. To zupełnie jak jakiś piłkarski poker w świecie ludzi. Dla Magdarana, którego Królewskie Gry w ogóle nie interesowały i nie miał zamiaru brać w nich udziału, niezależnie od tego, czy chodziło o tajne ''uzgodnienia'', o których mówił Bedeze, czy też o ''rozrywkę'' pomiędzy szlachtą, o której wiedziało całe społeczeństwo, wszystko było skąpane w grzechu i mroku. Nawet jeśli lamentowali nad tym Saji Genshirou albo inni obywatele, to Królewska Gra miała być pierwotnie przeznaczona do działalności międzynarodowej, która była wolna od politycznych ograniczeń, ale było to niemożliwe tak długo, jak wszystkiemu przewodniczył komitet złożony z arystokratów. Dlatego obecna Królewska Gra był okryta takim mrokiem. Stare diabły podjęły działania dla swoich własnych korzyści; wierzyli że ma wartość, która mogła być dla nich użyteczna, więc wydarli ją Maou Belzebubowi. <br /> <br /> – Publika zaakceptowała istnienie figury Króla, więc dlaczego w takim razie atakujesz? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> Bedeze zarechotał.<br /> <br /> – Z powodu pytań moich fanów. Ponieważ w obecnej sytuacji trudno ukryć prawdę o tych nieprawidłowościach, to po prostu muszę pozbyć się ich źródła. Tak więc zabijając Wielkiego Króla udowodnię obywatelom Zaświatów, że ukarałem sprawców całego incydentów – powiedział. Jego oczy wyglądały, jakby tonął w chciwości. Potrząsnął głową. – Obywatele są głupi. Tak długo jak rozpaczałem i mówiłem, że zostałem wykorzystany przez frakcję Wielkiego Króla i że go zabiję, aby pozbyć się tego kłopotu, będą zaskoczeni i wtedy dostanę od nich wsparcie. Nienawidzą skandalów wszczętych przez starszyznę, więc będą szczęśliwsi niż kiedykolwiek, gdy usłyszą o ich hańbie. Zwłaszcza jeśli taki skandal spotka frakcję Wielkiego Króla, która jest opozycją wobec Maou. Niektórzy politycy będą przepraszać, więc moje działanie wzbudzi radość wśród publiki.<br /> <br /> Tak długo jak mógł chronić własny honor, mógł czynić tą tak zwaną „sprawiedliwość”, aby zmanipulować opinię publiczną i przedstawić siebie samego jako sojusznika sprawiedliwości. Z rękami splamionymi aferą, ten mężczyzna wymyślił bardzo prostą metodę.... Magdaran był bardzo zaskoczony groźną i grzeszną naturą trzeciego w kolejności najlepszego gracza.<br /> <br /> – …Rozumiem, polityków już ustawiono – powiedział.<br /> <br /> Nawet politycy zostali wciągnięci do jego planu…. Wśród nich było wielu takich, którzy byli w opozycji do frakcji Wielkiego Króla, lub jej polityków. Wprawdzie nie należeli do frakcji Maou, ale byli tacy, których poglądy były jeszcze bardziej radykalne, niż samych władców Zaświatów. Dla nich ten skandal był wspaniałym pretekstem do działania. Nawet jeśli ten atak nie nastąpi, to będzie to świetne oskarżenie podczas obrad rady. Bedeze spojrzał na Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – Nie przyłączysz się do mnie, młodzieńcu z Parostwa Sony Sitri? Mógłbyś też przekazać tą prośbę swoim przyjaciołom? – zapytał.<br /> <br /> Intencją Bedezea było to, aby pomógł mu zabić obecną głowę rodu Wielkiego Króla. Tymi którzy najmocniej sprzeciwiali się szkole Królewskiej Gry do której każdy mógłby uczęszczać…była frakcja Wielkiego Króla. Nawet jeśli spadkobierca rodu, Sairaorg, najwyraźniej współpracował z Soną Sitri…obecna głowa rodu i wszyscy politycy robili co tylko mogli, aby storpedować te zamiary.<br /> <br /> – …To niedopuszczalne. Takie czyny…są niedopuszczalne! I ty jesteś na trzecim miejscu w rankingu Królewskich Grach? Jeśli naprawdę to zrobisz, to z pewnością będą fani, których zasmucisz! – odmówił Saji Genshirou.<br /> <br /> To była natychmiastowa odpowiedź, pozbawiona jakiegokolwiek fałszu. Nie myślał o zamiarach polityków, ani o sytuacji starszyzny, tylko po prostu wyraził swoje myśli. Bedeze nie zwracał na to uwagi.<br /> <br /> – Mistrz Diehauser rozpalił światło prawdy, wyciągnęło z mroku wszystkie tajemnice. Jako trzeci najlepszy gracz, zostałem wybrany na sprawcę tego wszystkiego. …Nie sądzisz że to dobra rzecz?<br /> <br /> Twarz Sajiego Genshirou była pełna goryczy, rozczarowania i boleści....<br /> <br /> – …Twój sposób myślenia jest zbyt prosty. Tego typu rzeczy…są zbyt niedorzeczne…! Jeśli naprawdę to zrobisz, to znienawidzimy cię jeszcze bardziej!<br /> <br /> – Obywatelom to wystarczy. Zaakceptują coś prostego, łatwego i ujętego w ten sposób. Kiedy ta sprawa zostanie rozwiązana, wezmę odpowiedzialność za występki i wycofam się z Królewskich Gier. Racja, aby usunąć wszystkie złe czyny, trzeci najlepszy gracz odejdzie z rozgrywek z własnej woli.<br /> <br /> Więc taki jest jego plan. Odzyska swój honor, gdy wykończy starszyznę Wielkiego Króla i wykorzysta to jako wymówkę dla swojej rezygnacji.<br /> <br /> – Jesteś…przyjacielem Sekiryuuteia. On…kim właściwie jest? Jako Oppai Smok wspierany przez opinię publiczną, został wykorzystany przez frakcję Maou jak pionek, do poprawienia ich publicznego wizerunku. Dla mnie…to dość zabawne. To po prostu głupie do granic możliwości. Ten dzieciak zainteresował się Królewską Grą z tego powodu…. Pierwotnie mogli w niej rywalizować tylko wybrani. Mogli w nich brać udział tylko ci, którzy posiadali talent albo coś specjalnego, co ich wyróżniało, albo jeśli posiadali specjalne przywileje. Pierwsza dziesiątka składała się z takich właśnie ludzi. Więc co jeśli możesz zmotywować tych głupców do udziału w Królewskiej Grze? Większość ludzi jest rozczarowana zniszczeniem swoich marzeń i teraz po prostu czeka na swoją śmierć – powiedział Bedeze wzdychając. – Wysiłek nie jest niczym więcej, niż marzeniem danym głupcom przez głupi rząd. Do tego to ostateczne marzenie słabeuszy, którzy nie mają talentu, pieniędzy oraz statusu. Ja byłem inny. Ponieważ miałem i bogactwo i status, uzupełniło to mój brak talentu. Naprawdę cieszę się, że jestem szlachcicem.<br /> <br /> Jego słowa sprawiły, że wyraz twarzy Sajiego Genshirou zmienił się.<br /> <br /> – …Gardzisz nim? Pracował ciężej niż ktokolwiek inny, a ty patrzysz z góry na moich towarzyszy!? – kiedy Sajiego Genshirou to mówił, z jego ciekły łzy. – Ciągle narażał życie dla dobra Zaświatów i swoich druhów! Pracował tak ciężko, że kilkakrotnie ocierał się o śmierć! Kim ty przy nim jesteś!? Palcem nie kiwnąłeś aby powstrzymać Trihexa i armię Smoków Zła, a zamiast tego robisz coś takiego…! Proszę, idź i walcz…! Walcz za Zaświaty i fanów, którzy cię podziwiają!<br /> <br /> – Oczywiście że będę walczył. Ale najpierw pozbawię życia głowę rodu Wielkiego Króla.<br /> <br /> Obojętna odpowiedź Bedezea, doprowadziła Sajiego Genshirou do furii i eksplodował aurą okrytą czarnymi płomieniami.<br /> <br /> – TY DRANIUUUUUUUUUUUUUUUUUUU!<br /> <br /> Saji Genshirou założył ponownie swój hełm, a macki z jego zbroi wystrzeliły w stronę Bedezea, który stał jednak spokojnie. W miejscu, w którym dotąd niczego nie było, pojawiła się nagle dziura. Rozdzieranie przestrzeni było specjalną zdolnością Domu Abaddon, i nazywało się Dziurą. Wszystkie macki Sajiego Genshirou zostały wessane przez Dziurę i kiedy została zamknięta, macki zostały odcięte. Abaddon mógł tworzyć dziury w każdej pustej przestrzeni i wchłonąć za ich pomocą wszystko, co tylko chciał. Ta specjalna zdolność była dziedziczona przez każde pokolenie ich rodu.<br /> <br /> – Cholera!<br /> <br /> Saji Genshirou skierował swoje czarne płomienie, które posiadały silną klątwę, w stronę Bedezea. Normalnie były zduszone, ale wkrótce po tym jak zaczął walczyć, całe jego otoczenie został skąpane w ogniu, niczym piekło. Jeśli przeciwnik zostanie pochłonięty przez ten ogień, całe jego ciało ucierpi od mocnej klątwy i będzie stracone. Jednak czarne płomienie uwolnione przez Sajiego Genshirou zostały pochłonięte przez liczne Dziury, które pojawiły się w przestrzeni. Racja, Magdarana można było zobaczyć wcześniej w telewizji, więc dobrze o tym wiedział; Bedeze zdobył trzecie miejsce w rankingu właśnie dzięki temu, że potrafił kontrolować wiele dziur. Nawet gdyby miał braki i uzyskał moc dzięki figurze Króla, jego odziedziczona siła nie była czymś, co można było lekceważyć. Bedeze był w stanie przeniknąć do zamku Rodu Bael właśnie dzięki zdolności Dziury. Jedna z nich pojawiła się właśnie za plecami Sajiego Genshirou i uwolniła w jego stronę czarne płomienie, które wcześniej pochłonęła. Jednak płomienie okryły tylko ciało Sajiego, który ruszył natychmiast do bezpośredniego ataku. Z szybkością, której nie mogło uchwycić ludzkie oko, skracała dystans dzielący go z Bedezem…ale ten wskoczył w Dziurę, która pojawił się za jego plecami, przez co pięść Sajiego Genshirou trafił w pustkę... Ale dostał kopniaka w plecy, który posłał go na ścianę. Bedeze faktycznie użył Dziury, aby pojawić się za jego plecami. Mógł z nich korzystać, aby unikać ataków, ale był też bardzo dobry w walce wręcz. Pomimo tego Saji Genshirou nie miał zamiaru się poddawać i skoncentrował swoje macki, czarne płomienie, kopniaki i ciosy na swoim przeciwniku. Bedeze wszystkich jednak unikał, albo blokował je za pomocą Dziur, przez co Saji Genshirou nie mógł go dosięgnąć. Wręcz przeciwnie, Bedeze włożył dłoń do Dziury, gdy jednocześnie jedna z nich pojawił się obok Sajiego, po czym wyłoniła się z niej pięść Bedezea, która zadała cios. Bedeze użył też demonicznej energii i bez żadnego poczucia prawidłowej odległości. Saji Genshirou nie wiedział, co wyleci z Dziur, ani nawet gdzie się one pojawią. Całkowicie znajdował się w rękach swojego przeciwnika. Nie mógł nawet przewidzieć, gdzie pojawią się Dziury. Nawet jeśli był w stanie uniknąć kopniaków, Dziura nagle się pojawi i wtedy mógłby uderzyć w wyciągniętą stopę Bedezea. Bedeze potrafił jednak stworzyć niezliczoną ilość Dziur i swobodnie je kontrolować. Był wstanie zaabsorbować wszystkie ataki swojego przeciwnika, a jego własne trafiały we wroga.... Bedeze skierował w stronę Dziury pojedynczy impuls demonicznej energii i kiedy w niej zniknął, wyłonił się z innej. Łącząc atak z unikiem, ponownie posłał kilka ataków demonicznej energii w stronę Dziury. Po kilkukrotnym powtórzeniu tej czynności, demoniczna energia którą uwolnił, została parokrotnie pochłonięta przez Dziurę. Potem wybrał na cel przestrzeń w pobliżu Sajiego Genshirou, aby odpalić swój atak. Gdyby była to jedna Dziura, to mógłby sobie poradzić, ale w przypadku trzech, pięciu, czy nawet więcej Dziur, nie będzie wiedział z której, jaki atak nastąpi. Poza pociskami demonicznej energii, były też ciosy i kopniaki Bedezea, a od każdego z nich pękała cześć zbroi Sajiego Genshirou. Jednak za każdym razem kiedy jakaś cześć pancerza została zniszczona, Saj Genshirou go odtwarzał i tak w kółko. Jednak regeneracja nie była nieskończona i stopniowo odtwarzał części zbroi coraz wolniej, podczas gdy ciało pozbawione osłony było narażone na ataki. Teraz pokrywały je rany, a z jego ust ciekła krew. Saji Genshirou szybko stworzył więc obronę z ściany płomieni, ale ponieważ siła ataku mogłaby go wysłać wysoko w powietrze, to niezależnie od tego, czy dzielący ich dystans został zmniejszony, czy zwiększony, dalej odniesie obrażenia. Magdaran obserwował to starcie i coraz bardziej marszczył brwi. Wiedział już wcześniej o zdolności Abaddona. Nie tylko widział jego mecze w telewizji, ale też Królowa jego starszego brata, Kuisha Abaddon, była z nim spokrewniona. Potrafiła manipulować Dziurami i była kimś niesamowicie silnym w swoim pokoleniu. Jednakże Bedeze był potworem na zupełnie innym poziomie. Nawet Magdaran, który nie był dobry w walce, wiedział że Saji Genshirou posiadał moc porównywalną ze Smoczym Królem, ale wciąż nie był on żadnym przeciwnikiem dla Bedezea. Jednak był jeden powód, dla którego byli tak słabo dopasowani; Bedeze najwyraźniej zrozumiał swoją własną zdolność i był bardzo biegły w ich używaniu. To tak zwany talent, uzyskany dzięki figurze Króla…. Magdaran znów poczuł się onieśmielony przez ''nienormalność'' figury Króla.<br /> <br /> – …Cholera.<br /> <br /> Saji Genshirou ciężko oddychał, klęcząc na ziemi. Jego zbroja była w opłakanym stanie. Nawet jeśli to walka na wyczerpanie, to jego wytrzymałość wyczerpie się pierwsza.... Jeśli zaś chodzi o jego przeciwnika, to Bedeze nie zużyła nawet jednego procenta swojej demonicznej mocy, więc miał duży zapas. Bedeze ruszył powoli w stronę klęczącego Sajiego Genshirou, wypełniając powietrze morderczymi intencjami.... Nagle przez tylną bramę wtargnął ktoś okryty olbrzymimi ilościami touki. Bedeze łatwo tego uniknął, ale w zniszczonej części zamku pojawiła się pewna osoba. Diabeł, który może siać zniszczenie dzięki ciosom własnych pięści... Była tylko garstka takich jak on. Gdyby ograniczono to do kogoś z Rodu Bael.... Osobą która stanęła pomiędzy Bedezem Abaddonem i Sajim Genshirou był mężczyzna w złotej, lwiej zbroi... Uśmiechnął się lekko do Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – Co jest, Saji Genshirou? Twoje uczucia nie dotarły do tego stopnia, prawda?<br /> <br /> Widząc Sairaorga, Saji Genshirou rozpłakał się z radości.<br /> <br /> – …Mistrzu!<br /> <br /> Sairaorg stanął przed Bedezem, który roześmiał się odważnie.<br /> <br /> – No no, czyż to nie Sairaorg Bael. Uważany za najsilniejszego Króla wśród młodzieży…<br /> <br /> – Bedeze-dono, jeszcze nie jest za późno aby się wycofać. Proszę, nie plam swojego honoru trzeciego najlepszego gracza w Królewskiej Grze – powiedział Sairaorg.<br /> <br /> – Brzmisz zupełnie tak, jakbyś myślał, że możesz mnie pokonać. Naprawdę mnie nie doceniasz, spadkobierco Wielkiego Króla-dono.<br /> <br /> Przeciwko Bedezeowi, które postawa się nie zmieniła, Sairaorg przygotował swoją wolę walki i obie zaciśnięte pięści.<br /> <br /> – Skoro mówisz coś takiego, to muszę wypełnić mój obowiązek członka Drużyny DxD.<br /> <br /> – Tylu młodziaków chce ze mną walczyć, hę, jakie to interesujące!<br /> [[File:High School DxD Volume 21- 3.jpg|thumbnail]]<br /> Bedeze bez przerwy tworzył Dziury dookoła Sairaorga.<br /> <br /> Uderzył w nie falą demonicznej energii. Sairaorg zwinnie się poruszał, aby ich uniknąć, albo używał przeciwko nim pięści okrytych touki. Postanowił bezpośrednio rozbijać ataki demonicznej energii swojego wroga. Ten człowiek i Sekiryuutei, który też należał do DxD, byli tacy sami. Sairaorg błyskawicznie skrócił dzielący ich dystans; każda z jego pięści była bardzo dobrze wytrenowana, więc nie marnował żadnego ruchu i zadał swojemu przeciwnikowi szybki cios. Jednak w obliczu zbliżającej się pięści, Bedeze odwrócił głowę i dzięki temu uniknął ciosu. Nieoczekiwane było to, że po ciosie pięści Sairaorga okrytej touki, na twarzy Bedezea pojawiły się rany. Bedeze w odpowiedzi parsknął śmiechem. Wygląda na to. że zadany mu cios był szybszy niż się spodziewał i bardzo go to podekscytowało. Sairaorg nie pozwolił jednak swojemu przeciwnikowi zyskać na czasie i kopnął go, po czym zadał mu cios, a potem następny i następny, po czym kontynuował swoje szybkie ataki. Jednak Bedeze uzyskał trzecie miejsce w rankingu nie bez powodu. Miał okazję zaznajomić się z najsilniejszymi ciosami przybysza. Mocny kopniak Sairaorga został łatwo uniknięty dzięki małemu krokowi w bok, po czym jego przeciwnik natychmiast atakował, zadając mu cios w twarz. Sairaorg nie zwrócił jednak na to uwagi i dalej atakował. Bedeze został wzmocniony dzięki figurze Króla, ale jego zdolności walki wręcz wzięły się z nagromadzenia bojowego doświadczenia. Zbudował je dzięki swoim walkom, które zaprowadziły go do ścisłej czołówki rankingu. Bedeze nagle podniósł poziom walki. Tym razem użył Dziur do ataku. Jedna ukazała się za Sairaorgiem i wyleciała z niej fala demonicznej energii. Sairaorg też to wykrył i odsunął się na bok, aby tego uniknąć. Ale najwidoczniej Bedeze się tego spodziewał, gdyż kolejna Dziura pojawił się pod stopami Sairaorga, z której wyłoniła się ręka Bedezea, która złapała go za nogę. Tak uziemiony Sairaorg nie mógł zrobić uniku i demoniczna energia wyleciała z Dziury blisko jego pleców. Naplecznik jego zbroi pękł i pociekła krew. Atak Bedezea z pomocą Dziur się zaczął. Sairaorg, tak jak wcześniej Saji, nie był w stanie się obronić, nie mówiąc już o istnieniu Dziur, dzięki którym ataki Bedezea były w stanie trafić młodego Wielkiego Króla. Było jednak coś, co różniło go od Sajiego Genshirou. Nie wszystkie pociski demonicznej energii, które wyłoniły się z Dziur, były w stanie trafić Sairaorga. Do pewnego stopnia był w stanie ich unikać, być może dzięki zwierzęcemu instynktowi, albo może zdobytemu doświadczeniu. Jednak ataki Bedezea stały się bardziej intensywne. Sairaorg zamierzał kontratakować i zadał cios pięścią, ale została ona pochłonięta przez Dziurę, która pojawiła się przed nim i wyłoniła z innej, z boku głowy, po czym uderzyła go prosto w twarz.<br /> <br /> – …To pierwszy raz, kiedy oberwałem moją własną pięścią. …Rozumiem, Hyoudou Issei faktycznie miał rację, to naprawdę jest bardzo skuteczne.<br /> <br /> Sairaorg śmiał się z siły własnej pięści. Otrzymał cios, którego nigdy wcześniej nie doświadczył i jego siła przekroczyła nawet jego własne oczekiwania. W końcu była to pięść młodzieńca, który nigdy nie przestawał trenować, więc nie było w tym nic dziwnego, że jego ciało nie mógł tego wytrzymać. Wycierając krew z kącika ust, Sairaorg uspokoił oddech i ponownie przybrał bojową postawę. Niemniej, ataki Sairaorga nie miały wpływu na Bedezea. W porównaniu do Sajiego Genshirou, jego dopasowanie do Bedezea było jeszcze gorsze Nie, lepiej by było to przemyśleć. Niemal wszyscy ludzie, którzy stanęliby przeciwko Bedezeowi, byli by w gorszej sytuacji. To po prostu pokazuje, jak nieziemska była zdolność manipulowania Dziurami Bedezea Abaddona. Nieważne kim był przeciwnik, który stanął naprzeciwko niego, mógł nim manipulować we własnym tempie…był po prostu personifikacją technicznego typu.... Ostatecznie Sairaorg odiósł zbyt duże obrażenia i klęczał na jednym kolanie. Wprawdzie Magdaran nie widział jego walki z Grendelem…to od razu rozpoznał, że ta walka była jeszcze trudniejsza.<br /> <br /> – Guh…<br /> <br /> Jego ataki zawaliły, odniósł wiele ran, więc w obecnej sytuacji twarz Sairaorga przybrała kwaśny wyraz.<br /> <br /> – …J-jak to możliwe, nawet mistrz Sairaorg jest…!<br /> <br /> Nawet Saji Genshirou czuł się dotknięty obecną sytuacją Sairaorga. Ale Bedeze pokręcił głową.<br /> <br /> – Mylicie się, nie powinniście być tacy optymistyczni. Szczerze mówiąc ja też jestem zaskoczony. Moja siła zawsze jest opisywana jako będąca równa klasie Maou. Gdybym chciał, to stworzyłbym wielką Dziurę i zaatakował taką demoniczną energią, która zdmuchnęłaby was, wraz z całym tym zamkiem. Ale gdybym to zrobił, zwycięstwo byłoby zbyt szybkie i łatwe, więc dlatego tak to przeciągam. Jednak zwykłe przepuszczenie mojej demonicznej energii przez Dziurę normalnych rozmiarów bez sprężenie nie zrobi krzywdy Vritrze, ani tym bardziej spadkobiercy-dono. To znaczy że tacy ludzie jak wy, diabły z DxD, jesteście niezwykle silni.<br /> <br /> Bedeze potarł brodę i skinął głową.<br /> <br /> – Wiele razy otarłem się o śmierć podczas bitew. Nie trzeba dodawać, że to najlepsza metoda, aby stać się silniejszym. …Po raz kolejny poczułem do was szacunek – pochwalił nas i kontynuował. – Właśnie z tego powodu. Sairaorg, ty też jesteś kimś, kto troszczy się o swój własny talent i pokrewieństwo. Czyż to nie w porządku? Też chcesz tego użyć? Figury Króla.<br /> <br /> Bedeze wyciągnął rękę, kiedy z jego ust sączyły się pochlebne słowa. Sairaorg zmarszczył brwi.<br /> <br /> – …Mogę wiedzieć, co masz na myśli? – zapytał.<br /> <br /> – Słyszałem, że stare diabły mają figury Króla. Po zabiciu głowy Rodu Wielkiego Króla, będę pracował z moimi współpracownikami i dam jedną figurę tobie. Możesz jej użyć i stać się prawdziwym, Wielkim Królem. Jesteś diabłem, który cieszy się poparciem społeczeństwa, więc zdecydowanie będziesz w stanie zbudować wspaniały, rodzinny biznes. Nowa era Wielkiego Króla zacznie się wraz z tobą – odparł Bedeze i spojrzał na Sairaorga, Magdarana i Sajiego Genshirou. – Słuchajcie młodziaki, powinniście zapamiętać to, co wam powiem. Królewskie Gry są sprawą szlachty. To forma rozrywki dla wyższych sfer. Niskoklasowe, wskrzeszone diabły, które nie mają talentu, pieniędzy, czy statusu, łudzą się, ciesząc Królewskimi Grami. To naprawdę jak żart.<br /> <br /> Te dosadne słowa mogły pochodzić tylko od kogoś, kto należał do wyższych sfer. Do pewnego stopnia była to prawda. Jeśli dalej tak będzie, to bez żadnych zmian i reform, uzyskanie awansu dzięki Królewskiej Grze będzie bardzo trudne. Sairarog odpowiedział jednak jednym słowem:<br /> <br /> – …Odmawiam.<br /> <br /> Bedeze zdawał się nie wierzyć własnym uszom.<br /> <br /> – …Co powiedziałeś? – zapytał.<br /> <br /> Sairaorg, walcząc ze swoimi nogami, wstał z ziemi i zaczął wyjaśniać znaczenie swoich słów:<br /> <br /> – Nigdy, aż dotąd, nie żałowałem sposobu, w jaki żyłem! Ścieżka którą kroczyłem była moim powodem do dumy! Chcesz abym odrzucił cały ból, żal, śmiech, radość, zwycięstwo i klęskę, których dotąd doświadczyłem!? Zdecydowanie odmawiam! Te dwie pięści, to ciało, ta dusza i moje parostwo, są skarbami które zdobyłem dzięki walce! Porzucenie tego dla fałszywego talentu jest czymś, czego nigdy nie zrobię!<br /> <br /> Sairaorg zbliżył się do Bedezea, a każdy jego krok był pełen wigoru.<br /> <br /> – Nie jestem jedyny. Obecny tu Saji Genshirou i Sekiryuutei Hyoudou Issei są tacy sami. Wartość siły, którą osiągnęli dzięki bólowi i cierpieniom…! Chcesz aby zapomnieli o tych wszystkich trudnościach, których doświadczyli, dla czegoś takiego!? Cóż, nieważnie czy jesteś doświadczonym graczem, czy jakimś pupilkiem starych diabłów, pokonam cię bez chwili wahania!<br /> <br /> Słowa Sairaorga doprowadziły Sajiego Genshirou do płaczu.<br /> <br /> – …Mistrzu…mistrzu!<br /> <br /> Sairaorg spojrzał nagle na swojego brata.<br /> <br /> – Nie martw się Magdaran, zdecydowanie cię obronię.<br /> <br /> Na twarzy Sairaorga pojawił się uśmiech. …Zrozumiał. Ten gość walczył, mając jednocześnie na uwadze jego dobro... Aby powstrzymać Bedezea przed rozprzestrzenianiem swoich ataków w tamtą stronę, nie pozwolił mu atakować w tym kierunku i uważnie obserwował. Magdaran to zauważył. Gdyby nie to, walka mogła by być bardziej równomierna. Niemniej…zdecydował się na ochronę.<br /> <br /> Obiecałem sobie, że nie będę go tak nazywał.<br /> <br /> Ani, aniue&lt;ref&gt;Oba zwroty oznaczają starszego brata, z zaznaczeniem dużego szacunku.&lt;/ref&gt;, postanowiłem już, że nie będę się tak do niego zwracał. Magdaran ciagle nie zapomniał, że to przez niego stracił swoja pozycję spadkobiercy. Jednak przypomniało mu się wspomnienie z dzieciństwa. Wprawdzie trwało to tylko kilka lat, ale podziwiał wtedy Sairaroga i codziennie się z nim bawił. Razem biegali po zamkowym dziedzińcu i przez cały czas bawili się w swojej kryjówce, którą zbudowali w zamku...<br /> <br /> Nie mogę go tak nazywać.....<br /> <br /> Pewnego dnia, aby znaleźć rzadki kwiat, Magdaran udał się w góry leżące niedaleko zamku Bael i został zaatakowany przez demoniczne bestie. Udał się tam na własną rękę, bez żadnej ochrony. Młody Magdaran był łatwym łupem dla tych potworów. Wtedy jego starszy brat, Sairaorg, ruszył mu z pomocą. Odważnie stanął przed nim, aby go chronić, kiedy on sam patrzył na jego plecy...<br /> <br /> Po prostu nie mogę go tak nazywać......<br /> <br /> Słowa jego starszego brata wyryły się głęboko w jego umyśle.<br /> <br /> – Precz z łapami od mojego kochanego braciszka! Ja będę z wami walczyć!<br /> <br /> Chronienie swojego brata było chwalebne bardziej, niż cokolwiek innego i był spokojniejszy niż ktokolwiek inny.<br /> <br /> – Jesteś moim kochanym braciszkiem, więc zdecydowanie cię obronię i pokonam tych wrogów!<br /> <br /> Postać Sairaorga, który nie cofnął się przed przeciwnikiem będącym w klasie Maou, utrwalił się w jego oczach. Jego starszy brat…ponownie stanął przed nim, aby mu pomóc. Obie postacie z przeszłości jak i z teraźniejszości. zlały się ze sobą, a z oczu Magdarana zaczęły cieknąć łzy.<br /> <br /> – ……Ani…ue…! Myliłem się…! Zrobiłem ci coś niewybaczalnego. Gardziłem tobą, ponieważ nie odziedziczyłeś Mocy Zniszczenia. Naprawdę cię nienawidziłem za to, że odebrałeś mi pozycję spadkobiercy! Szczerze cię nienawidziłem! Tak bardzo, że chciałem cię zabić!<br /> <br /> Wszystko to było prawdą. Naprawdę go nienawidził. Naprawdę chciał go zabić. Zwycięstwo jego starszego brata zaprzeczyło jego własnemu istnieniu, więc jak miał to zaakceptować?<br /> <br /> – Jestem…nikczemną osobą. Potajemnie tobą gardziłem i próbowałem się kilka razy wygryźć. Powinieneś to zauważyć. Jednak nawet wtedy nic mi nie zrobiłeś! Nigdy nie powiedziałeś nawet jednego, nienawistnego słowa! – kontynuował Magdaran.<br /> <br /> Tak, aby pokonać swojego brata i wplątać go w kłopoty, zawsze spiskował przeciwko niemu w polityce. Próbowałem go kilka razy powstrzymać i wiele razy podgryzałem jego pozycję. Faktycznie kilka razy miała miejsce sytuacja, kiedy mój starszy brat znajdował się w trudnej sytuacji. Nawet wtedy o nic mnie nie winił. Po prostu powiedział, że jego własna siła była niewystarczająca, nie miał dostatecznie dużo szacunku i ciągle zastanawiał się nad samym sobą. W ogóle nie winił o nic swojego młodszego brata. Sairaorg odwrócił swoją głowę i odezwał się:<br /> <br /> – Odebrałem ci pozycję spadkobiercy. Zrobiłem to, aby udowodnić moją siłę ludziom, którzy mnie wygnali, więc to wszystko było dla mojego własnego egoizmu. Dlatego postanowiłem że tak długo, jak istnieje niechęć wobec mnie, zaakceptuję wszystko. Nieważne czy chodzi o ciebie, czy kogoś innego, nieważne jak głęboka jest twoja niechęć, chętnie zaakceptuję wszystko.<br /> <br /> Sairaorg spojrzał na swojego młodszego brata. Jego twarz była pełna ciepłych uczuć, a były to uczucia starszego brata. Sairaorg zaczął nagle przepraszać:<br /> <br /> – Magdaran, mój braciszku, ja też cię muszę przeprosić. Przysporzyłem ci wiele cierpień. Wybacz mi, że jestem takim bezużytecznym starszym bratem.<br /> <br /> …Wiedziałem. Ani zawsze tak do tego podchodził... Lubiłem kwiaty i rośliny. W porównaniu do czasów, kiedy byłem spadkobiercą, jeszcze bardziej chciałem zostać botanikiem. Ale urodziłem się z Mocą Zniszczenia, więc nie miałem innego wyjścia, niż zostanie spadkobiercą. Odtworzyłem fioletowe kwiaty, pielęgnowałem rzadkie jabłka i nikt z rodziny mnie za to nie pochwalił, oprócz ciebie.<br /> <br /> Osiągnięcia jego młodszego brata powinny być znane w całych Zaświatach. Tylko jego starszy brat zaakceptował go, jako członka rodziny. Powiedział to, jako członek rodziny. Niezależnie od tego, czy chodziło o niego, czy też o jego brata, Dom Bael zrujnował ich życia... Więc…przez to że nienawidził brata…był naprawdę głupi. Byłoby znacznie lepiej, gdyby wspólnie sprzeciwili się Domowi Bael, jak na braci przystało.<br /> <br /> – Aniue! Wygraj proszę! Jesteś moim starszym bratem, spadkobiercą Domu Bael! Proszę, pozwól mi to zobaczyć! „Zniszczenie” Domu Bael! – zawołał Magdaran.<br /> <br /> Kiedy Sairaorg usłyszał, że jego brat nazwał go ''Ani'', uśmiechnął się dzielnie.<br /> <br /> – Tak, zrozumiałem.<br /> <br /> Sairaorg zacisnął pięści, stając naprzeciwko Bedezea Abaddona.<br /> <br /> – Mój młodszy brat Magdaran ma lepszy umysł niż ja i wszystko robi ostrożnie. Zawsze jest świadomy subtelności innych ludzi, więc nadaje się do polityki lepiej niż ja. Jest mężczyzną, który pewnego dnia odziedziczy Dom Bael. Jestem z niego dumny, gdyż na pewno będzie w stanie oświetlić Wielkiego Króla. W końcu jest uparty, tak samo jak ja, zrobi wszystko, aby osiągnąć swój cel! – oznajmił Sairaorg rozkładając i zaciskając pięść. – Bedeze Abaddonie-dono. Chodź tu i doświadcz ciosu, nad którym pracowałem całe życie.<br /> <br /> Po tych słowach Sairaorg zwiększył swoje touki.<br /> <br /> – Ruszajmy! Moje wcielenie, Lwie Regulusie!<br /> <br /> [Tak! Jeśli taka jest twa wola, to zniszczmy ich tym boskim ciałem!]<br /> <br /> W odpowiedzi na wezwanie swojego pana, oczy lwa na jego piersi błysnęły oślepiającym światłem. Jego touki ponownie się zwiększyło i wypełniło całą przestrzeń. Sairaorg wyrecytował zaklęcie....:<br /> <br /> – To ciało, ta dusza, nawet jeśli wpadną w nieskończony wąwóz!<br /> <br /> Teraz odezwał się lew:<br /> <br /> [Pan mój i ja wyczerpiemy to ciało oraz duszę, aby powstała nieskończona, królewska droga!]<br /> <br /> – Burz, triumfuj, baw się i lśnij!<br /> <br /> [To ciało Demonicznej Bestii!]<br /> <br /> – Na pięści złożono wspaniałą, cesarską władzę!<br /> <br /> Jego touki zostało zbite w intensywny cyklon i podmuch wzbił w powietrze masę fioletowych płatków kwiatów. Fioletowe kwiaty, które można było znaleźć w całym zamku Bael i które dumnie kwitły, podążyły za wiatrem, tańcząc dookoła Sairaorga.<br /> <br /> – Tańcz!<br /> <br /> [Tańcz!]<br /> <br /> [Kwitnij!!!]<br /> <br /> Magdaran nagle przypomniał sobie czasy, kiedy byli dziećmi i zostali zaatakowani przez demoniczną bestię; Ani przybył go uratować i obaj uciekali jak szaleni przez góry. Miejscem do którego w końcu dotarli, było morze kwitnących kwiatów. Wiał wtedy wiatr, który wzbijał w powietrze ich płatki.<br /> <br /> Tak, wtedy to było piękne, bardzo piękne.<br /> <br /> Mimo że ciało Sairaorga było okryte touki, to dalej się wzmacniało.<br /> <br /> [Załamanie Bestii!!!!!!!!!!!!!!]<br /> <br /> Wraz z decydującym oddechem, nastąpiła eksplozja! Stała tam teraz majestatyczna istota w zbroi niesamowicie agresywnego lwa. Był to całkowicie nowy pancerz, w tonacji złota i fioletu.... Złotej zbroi towarzyszyło fioletowe touki, które otoczyło Sairaorga. Skala jego gęstości była tak szalona, że nawet Magdaran, który stał daleko, poczuł ciarki na plecach. Chwilowo przytłoczyło to nawet przeklęte płomienie Sajiego Genshirou. Bedeze był zszokowany, kiedy to zobaczył.<br /> <br /> – ……Jak to możliwe! Czy to tak zwane przebudzenie dominacji…!<br /> <br /> Załamanie Bestii.<br /> <br /> Tak, Ani tymczasowo uwolnił moc, która była zapieczętowana w Longinusie. Była to forma, którą mógł uzyskać tylko ten Boski Dar, w którym zapieczętowano legendarną bestię… Jednak było to też bardzo ryzykowne. Tak jak w przypadku wyzwolenia Boskich Darów, w których zapieczętowano Dwa Niebiańskie Smoki, aktywacja Niszczycielskiej Furii pochłonie życie użytkownika. Co więcej, efekty już miały miejsce, gdy z ust Sairaorga pociekła krew.<br /> <br /> – Królewska Skóra Regulusa Cesarskiego Fioletu jest Bestią Dominacji. To wcielenie mojego zniszczenia, które zostało upchnięta do granic możliwości. Wykorzystując moją energię życiową jako źródło, zapewni to wybuch mojej mocy… Cóż wprawdzie to pięść która nie posiada Mocy Zniszczenia, ale dam ci zaznać „Zniszczenia” Baelów! – wrzasnął Sairaorg, zgrzytając zębami.<br /> <br /> Sairaorg zniknął i poruszał się tak szybko, że nawet Saji Genshirou nie mógł zauważyć jego ruchów, ale Bedeze był je w stanie przewidzieć i stworzył obronny magiczny krąg. Jednak nie był on zwykły. Mimo że wyglądał na cienki, to był potężną barierą, składającą się z wielu warstw. Bez najmniejszego hałasu, Sairaorg pojawił się przed Bedezem i zadał mu nagły cios. Jego pięść była pokryta gęstym złotym i fioletowym touki. Obronny magiczny krąg został z łatwością zmiażdżony przez pojedynczy cios, ale Bedeze zdawał się o to nie dbać i natychmiast stworzył Dziurę, która tak jak wcześniej, miała pochłonąć cios i prawić, że Sairaorg uderzy samego siebie. Jednakże.... <br /> <br /> ''Trzask!''<br /> <br /> Nagle coś chrupnęło.... Dziura pękła od ciosu pięści Sairaorga i uderzyła Bedeza w brzuch! Ten pojedynczy cios sprawił, że Bedeze gwałtownie się rozkaszlał i zwymiotował krwią. Od tego jednego uderzenia cały zamek Bael zatrząsł się w posadach. Ogromna siła tej pięści przeszła przez ciało Bedezea i zniszczyła znajdującą się za nim ścianę, podczas gdy fala uderzeniowa pędziła dalej i dalej, lecąc do miejsca, którego nie można było nawet zobaczyć... Nawet przed nim grunt został wyżłobiony. Bedeze odszedł kawałek dalej, cały czas trzymając się za brzuch, a jego twarz była pełna konsternacji.<br /> <br /> – Moja Dziura została zmiażdżona przez pojedynczy cios!?<br /> <br /> Tak jak powiedział, jego Dziura została zniszczona pojedynczym ciosem. Dotąd była w stanie pochłaniać wszystkie rodzaje ataków. Nie do pomyślenia było, że mogła zostać zniszczona przez fizyczny atak, ale cios Sairaorga właśnie zburzył to przekonanie.<br /> <br /> – Moja pięść służy tylko do niszczenia. Będzie tylko niszczyć, choćby nie wiem co się działo! Użyj swojego ciała aby dobrze zasmakować tego ciosu, który zyskałem dzięki treningom!<br /> <br /> Sairaorg po raz kolejny popędził z dużą szybkością. Jednak Bedeze wciąż był potworem, mogącym sobie poradzić z jego szybkością.... Jednak teraz po prostu unikał ataków. Pięści które przekraczały fizyczną prędkość reakcji, kopniaki które trafiały prosto w jego ciało, jego demoniczna energia i Dziury, które były jego specjalnością, ulegały zniszczeniu. Zamek ponownie się zatrząsł. Część sufitu powoli się rozsypała. Poza tym, niezależnie od tego, czy Bedezea trafił grad ciosów i kopniaków czy udało mu się zrobić unik, stworzone fale uderzeniowe wciąż posiadały zatrważające ilości mocy, która miała wpływ nawet na tereny leżące poza miastem. To była niesamowicie ofensywna siła...! To był fizyczny atak, który trwał i trwał, rosnąc w siłę. Nie było miejsca na żadne zwody; to było brutalna walka, pięść na pięść, kopniak na kopniak.... Różnicą z wcześniej było tylko to, ze jego moc została wzmocniona do takiego stopnia, że nawet ktoś w klasie Maou nie był dla niego żadnym przeciwnikiem. Proste wzmocnienie zapędziło trzeciego najlepszego gracza w kozi róg. Ucieleśnienie techniki zostało zmiażdżone przez czystą moc! Po kilku sekundach Bedeze Abaddon był tym, który klęczał bezsilnie na podłodze. Jego twarz wyrażała niedowierzanie, zakłopotanie i konsternację.<br /> <br /> – …Jak to możliwie…Co to w ogóle ma być, u diabła…? To po prostu zwykłe ciosy i kopniaki, więc…dlaczego moja Dziura została zniszczona? Dlaczego to samo spotkało moją demoniczną energię!?<br /> <br /> Jednak z Sairaorgiem też nie było najlepiej podczas tej walki i jego żywotność się zmniejszała. Jego ciało płakało z bólu, a świeża krew ciekła przez szczeliny pancerza oraz z kącika jego ust. Pomimo tego Sairaorg okrył się touki i ani na chwilę nie osłabiał swoich ataków przeciwko Bedezeowi. W końcu stanął naprzeciwko niego.<br /> <br /> – Użyłeś pieniędzy, aby kupić niedostateczny talent. Ja użyłem ćwiczeń i chwały mojego życia, aby nadrobić brak talentu. Właśnie tak – powiedział<br /> <br /> Te pełne wigoru słowa sprawiły, że Bedeze zaczął się trząść ze strachu i próbował uciec za pomocą teleportacyjnego kręgu magicznego. Jednak jego ręka została usidlona przez czarną mackę! To była macka Vritry. Saji Genshirou przekazał poprzez nią czarne płomienie.<br /> <br /> – Nie waż się uciec.<br /> <br /> Saji Genshirou powstał na nogi i powoli pokuśtykał w stronę Bedezea.<br /> <br /> – Hm! T-to macka Vritry!? Kiedy to niby....!?<br /> <br /> Saji Genshirou uśmiechnął się, widząc zaskoczenie Bedezea. Aby powstrzymać go przed ucieczką, zacisnął mackę jeszcze mocniej.<br /> <br /> – Wyeliminowałem jej formę, więc nie mogłeś jej zobaczyć. Będzie przynajmniej jedna, której nie możesz zobaczyć, a która do ciebie przylgnęła. …Mistrzu…Na mnie też możesz liczyć. Nieważne że jest trzecim najlepszym graczem w Królewskiej Grze, nie pozwolę mu ucie bez otrzymania jednego ciosu ode mnie.<br /> <br /> Saji Genshirou zbliżał się powoli, zaciskając pięści. Bedeze próbował uciec, kiedy macki zaciskały się mocno wokół niego, ale w jednej chwili gniew, którym płonął Saji, przytłoczył Bedezea! W jednej chwili znalazł się przed nim i wymierzył mu cios.<br /> <br /> – Chciałeś traktować Hyoudou Isseia jak idiotę… Śmiałeś patrzeć z góry na mojego najlepszego przyjaciela, który narażał własne życie, aby wszystkich chronić! Nigdy ci nie wybaczę!<br /> <br /> Wraz z tępym odgłosem, pięść Sajiego Genshirou trafiła Bedezea w twarz. Wtedy przeszły na niego czarne płomienie z ciała Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – …Jakie gorące, czym są te gorące płomienie…arh!<br /> <br /> To były przeklęte płomienie Vritry, które trwały w swoim miejscu, niezależnie od tego, ile razy były eliminowane. Bedeze był zaskoczony, podczas Sairarog się do niego zbliżał.<br /> <br /> – To płomień, który płonie przez cały czas, a także atak kóry obsesyjnie lgnie do życia.<br /> <br /> Bedeze nie miał siły na ucieczkę, ponieważ cierpiał od ataku Sajiego Genshirou. Nogi mu się trzęsły i był oszołomiony. Sairaorg uniósł swoją pięść, bez śladu litości, czy współczucia.<br /> <br /> – Bedeze Abaddonie-dono, twoja ambicja zostanie zmiażdżona przez tą pięść.<br /> <br /> – Przecież to najzwyklejsza na świecie pięść, więc jak chcesz to zrobić!?<br /> <br /> Mimo że Bedeze głośno się darł, to stworzył przed sobą kilka warstw magicznych kręgów obronnych i Dziur, ale konsumujący życie cios Sairaorga z łatwością je zniszczył. Pięść przywaliła prosto w pierś Bedezea! Wraz z hałasem, fala uderzeniowa rozeszła się dookoła, niszcząc wszystko na swojej drodze, podłogi, sufity i ściany, zadając Bedezeowi śmiertelny cios.<br /> <br /> – ……J-ja…jestem trzecim…jestem przecież w…klasie Maou……<br /> <br /> Po powiedzeniu ostatnich słów, Bedeze padł na ziemię.<br /> <br /> – Oto czym jest pięść. Niezależnie od tego czy jestem to ja, Hyoudou Issei, Saji Genshirou, albo inny członek DxD, to w ten sposób mężczyźni bronią najważniejszych dla siebie osób – powiedział do niego Sairaorg.<br /> <br /> To bitwa w której ryzykowali swoje życia.... Różnica pomiędzy starszym bratem i Bedezem była jak „walka przekonania”. Dla osoby, która traktowała Królewską Grę jako zwykłą grę i dla kogoś, dla którego była ona polem bitwy, ich opinie były różne. Tak oto zwycięstwo i klęska zostały postanowione...<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Bitwa pomiędzy starszym bratem, Sajim Genshirou i Bedezem Abaddonem została rozstrzygnięta. Obaj zwycięzcy pozbyli się zbroi, gdyż padali ze zmęczenia. Wyglądało na to, że na zewnątrz też się uspokoiło. Czyżby parostwa Sony Sitri i mojego Ani pokonały parostwo Abaddona? Kiedy tak myślałem, pojawiła się kolejna osoba, która miała pomóc w zwalczeniu buntowników. Przez tylną bramę wkroczył ktoś, kto miał nam pomóc. To była kobieta z rogami na głowie i długimi, kręconymi, wiśniowymi włosami. Nosiła uwodzicielską suknię z głębokimi wycięciami i wyglądała na około dwadzieścia lat. Wszyscy ją rozpoznali. Kobieta spojrzała na Bedezea i westchnęła.<br /> <br /> – Słyszałam że Bedeze zaatakował zamek Bael, więc przybyłam aby go zatrzymać…ale wygląda na to, że sami sobie poradziliście.<br /> <br /> Roygun Belfegor. Zajmowała drugie miejsce w rankingu najlepszych graczy i była jednym z najlepszych zawodników. Taka była prawdziwa tożsamość tej rogatej kobiety. Była też głową Domu Belfegor. Wraz z Serafall Lewiatan i Grayfią Lucyferiusz, była podziwiana jako jedna z najsilniejszych kobiet w Zaświatach. Widząc leżącego na ziemi Bedezea, Roygun zmarszczyła brwi.<br /> <br /> – Użyłam figury Króla tak samo jak on, więc też jestem czymś w rodzaju „nieprawidłowości”. Jednakże, Lwi Królu-kun, w ogóle nie jest mi żal ani tej mocy, ani statusu. Nie będę też taka jak Bedeze i nie będę rozpowiadała kłamstw w Zaświatach, próbując zwalić na kogoś winę… Po prostu chcę konkurować na tym etapie i tyle. Poza przymusowymi meczami starszyzny, naprawdę się tym cieszyłam.<br /> <br /> Tak, Roygun też znajdowała się wśród osób, które Diehauser Belial ogłosiła jako posiadaczy figury Króla. Jednak nie była taka jak Bedeze, który się zbuntował.<br /> <br /> – Teraz, kiedy zmobilizowano nawet wojsko i policję, pomogę wam walczyć z buntownikami.<br /> <br /> Oznajmiła że będzie nam pomagać.<br /> <br /> – Lwi Królu-kun, lubisz Królewskie Gry? – zapytała Roygun Sairaorga.<br /> <br /> Sairaorg nawet nie wiedział jak odpowiedzieć na to nagłe pytanie. Roygun uśmiechnęła się.<br /> <br /> – Ja lubię. Diehauser też, ba, kocha je bardziej niż cokolwiek innego. Jednak jest mi naprawdę przykro, że gracze z pierwszego i trzeciego miejsca są takimi palantami… – dodała.<br /> <br /> Po tych słowach podniosła Bedezea z ziemi i oddała go strażnikom, którzy stali przy tylnej bramie. Z języka jej ciała aż czuło się samotność.<br /> <br /> – Sairaorg-sama! Magdaran-sama!<br /> <br /> Nie mieli jednak czasu, aby martwić się o przyszłość Królewskich Gier, gdyż zbiegła się straż z zamku. Wszyscy byli bladzi i trzęśli się.<br /> <br /> – Co się stało? Uspokójcie się i zdajcie nam raport – odparł spokojnym tonem Sairaorg.<br /> <br /> Jego spokojne słowa uspokoiły nieco spanikowanych strażników.<br /> <br /> – T-tak. Ch-chodzi o to…że Trihexa pojawił się w świecie ludzi! W Europie i u wybrzeży Japonii!<br /> <br /> Więc pojawił się także i tam..... Rzecz której wszyscy najbardziej się obawiali, wreszcie nastąpiła....<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_I_stał_się_chaos|I stał się chaosa]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Żywot_2:_Drużyna_DxD_Atakuje!|rozdziału drugiego]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot:_Lew_Baela_Wielkiego_Kr%C3%B3la._~Wielki_Kr%C3%B3l~&diff=507280 2016-11-30T12:30:01Z

<p>95.108.35.236: /* Część 1 */</p> <hr /> <div>==Żywot: Lew Baela, Wielkiego Króla —Wielki Król—==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> Od kiedy to wszystko się zaczęło.....<br /> <br /> Czułem ból na widok zamku Rodu Bael......<br /> <br /> Drugi syn obecnej głowy rodu, Magdaran Bael oraz jego strażnicy, szli korytarzem zamku, w którym panował zgiełk. Mniej więcej dwadzieścia minut wcześniej zamek został zaatakowany przez buntowników. W ramach środków zaradczych przeciwko Trihexie, wszyscy ludzie frakcji Wielkiego Króla prowadzili rozmowy z politykami. Zamek Rodu Bael pod żadnym względem nie miał sobie równych w Zaświatach, gdyż chroniło go ponad pięćdziesiąt barier ochronnych. Nie byłoby przesadą powiedzieć, że to najpotężniejszy z zamków, który nigdy wcześniej nie został uszkodzony, nawet podczas walk ze starym rządem. Jednak teraz przechodził kryzys. Atak którego doznał, przebił się przez bariery. Gdy wyjrzało się przez okno, można było zobaczyć, jak strażnicy walczą z buntownikami. Strażnicy ginęli jeden za drugim, atakowani przez moce zamaskowanych agresorów. Elitarna straż Baelów była więc bezsilna, a cała sytuacja pokazała, jakim wielkim zagrożeniem byli buntownicy. Magdaran widział też, jak piękne kwiaty zasadzone na dziedzińcu powiędły.<br /> <br /> …Dlaczego wzięli sobie na cel Baelów? …Nietrudno było się tego domyślić. Ale gdyby miał mówić o niedawnych przypadkach, to chodziło z pewnością o krytykę figury Króla i nierzetelność w Królewskich Grach. Magdaran odłożył jednak te sprawy na bok, z postanowieniem że zajmie się tym później. Sam nie brał udziału w Królewskich Grach, więc nawet jeśli miały tam miejsce jakieś nierzetelności, to niewiele go to obchodziło. Bardzo starannie ukrywano to przed obywatelami, dlatego nie sądził, że takie postępowanie wywoła tak wielkie konsekwencje. Nigdy sobie jednak nie wyobrażał, że to właśnie mistrz będzie tym, który ujawni całą prawdę. W rogu korytarza przed nim, pojawił się ktoś, kto emanował dziwną aurą i miał na sobie kruczoczarną zbroję. Strażnicy Magdarana Baela otoczyli go w obronnej formacji…jednak on rozpoznał osobę w zbroi i powstrzymał swoich strażników gestem dłoni.<br /> <br /> – …Ta osoba należy do Parostwa Sony-dono.<br /> <br /> Zgadza się, Magdaran otrzymał takie informacje. W Parostwie Sony Sitri znajdował się Pion noszący czarną zbroję, który kiedyś był człowiekiem. Saji Genshirou zdjął hełm i pokazał swoją twarz.<br /> <br /> – Więc ty jesteś… Młodszym bratem mistrza Sairaorga, prawda? Jestem Pionem z Parostwa Sony Sitri. Przybyłem z odsieczą.<br /> <br /> Wygląda na to, że tak samo jak starszy brat, był członkiem Drużyny DxD i przybył aby pomóc w stłumieniu rebelii.<br /> <br /> – …DxD huh. Nigdy bym nie pomyślał, że przyjdą mi z pomocą.<br /> <br /> Nie potrafił nic poradzić na to, że ta sytuacja wywoływała u niego poczucie ironii. Słysząc taką odpowiedź, Saji przekrzywił głowę i pojawił się nad nią znak zapytania….<br /> <br /> – W rzeczy samej to wielka pomoc – powiedział Magdaran.<br /> <br /> Postanowili opuścić miasto Bael z Sajim na czele. Całe parostwo Magdarana ruszyło aby uspokoić cywilów i spacyfikować buntowników na całym terytorium, więc w zamku została tylko jego Królowa, która także z resztą wyruszyła, aby zabezpieczyć drogę odwrotu. Aby przedyskutować jakieś środki zaradcze przeciwko Trihexie, ojciec pojechał spotkać się z Zekramem Baelem, który żył w odosobnieniu. Matka opuściło to miejsce dwa dni temu, aby poszukać schronienia. Następny spadkobierca rodziny, Sairaorg, opuścił terytorium jako członek drużyny antyterrorystycznej. Innymi słowy w tym zamku nie było ani głowy rodu, ani spadkobiercy i przebywał w nim tylko drugi syn. Frakcja Wielkiego Króla była szanowana przez obecnych Maou, nawet jeśli zamek był pusty…. Magdaran uśmiechnął się z sarkazmem. Taki już był ich ojciec. Zawsze kiedy musiał powziąć jakąś decyzję, udawał się do miejsca pobytu protoplasty rodu i prosił go o radę. Niezależnie od tego, czy była to sprawa polityczna, czy rodzinna, to nigdy nie podejmował jej sam. Dlatego tak długo jak chronił swoją dumę oraz wygląd, nawet jego żona i dzieci mogły zostać bez wahania odrzucone. Taki los spotkał jego brata przyrodniego, który nie odziedziczył Mocy Zniszczenia. Natomiast Magdaran urodził się z tą zdolnością, więc Sairaorg został wygnany i stracił status spadkobiercy. Od tamtej pory Magdaran, który został nowym następcą, przeszedł surową edukację. Jego zdolności bojowe nie były zbyt duże, ale skoro odziedziczył Moc Zniszczenia to nie musiał intensywnie trenować. W innej rodzinie też urodzili się ludzie z Mocą Zniszczenia i to jeszcze potężniejsi od niego, przez co Magdaran zawsze był porównywany do rodzeństwa Gremory. Jednocześnie pogardzał Sirzechsem i Rias, na skutek surowego środowiska w którym go wychowywano. Długo nie trwało, kiedy odkrył o czym myślała obecna głowa rodu. Nagle, pewnego dnia, wszystko się zmieniło. Jego przyrodni brat Sairaorg wrócił z wygnania i oznajmił, że chce odzyskać swoją pozycję spadkobiercy. Obecna głowa rodziny oraz jego syn wybuchnęli śmiechem. Bael który nie posiada Mocy Zniszczenia mówił w końcu takie bzdury. Głowa rodu zamierzał nawet uznać te słowa za żart, ale stwierdził że może to być dobra okazja, aby przeciąć ich rodzinne związki i rozkazał Magdaranowi, aby został jego przeciwnikiem. Pojedynek o stanowisko dziedzica trwał kilka minut i zakończył się miażdżącym zwycięstwem Sairaorga, a Magdaran, który odziedziczył Moc Niszczenia, leżał na podłodze. Był bezsilny wobec szybkości i siły swojego starszego brata, który wytrenował swoje ciało do granic wytrzymałości i całkowicie przytłoczył Moc Zniszczenia Magdarana. Ich ojciec, będący głową rodu, patrzył na leżącego na podłodze Magdarana, jak na kupę śmieci. Od tamtej pory jego sytuacja uległa zmianie.... W zamku zamieszkało czworo członków Domu Bael: ojciec, jako obecna głowa rodu, jego druga żona, będąca matką Magdarana, jego pierwszy syn Sairaorg, będący spadkobiercą rodu oraz drugi syn, Magdaran, którego pozbawiono pozycji spadkobiercy. Niezależnie od tego, czy miały miejsce posiłki, czy inne rzeczy, brały w nich udział te cztery osoby. Jako obecna głowa rodu, ich ojciec niechętnie uznał swojego najstarszego syna i ciągle radził się swojego poprzednika oraz protoplasty rodu; matka, której syn został pozbawiony pozycji spadkobiercy, była rozżalona i nie kryła swojego niezadowolenia z faktu, że musi mieszkać z najstarszym synem. Magdaran był edukowany, aby w przyszłości objąć pozycję nowej głowy rodziny, więc teraz musiał asystować swojemu starszemu bratu, który odebrał mu pozycję. Za każdym razem gdy zasiadali do posiłku, nie rozmawiali ze sobą i milczeli. Matka za każdym razem odchodziła od stołu jako pierwsza. Była zrozpaczona na swojego męża i syna oraz nienawidziła Sairaorga, ale wciąż nie porzuciła swojej pozycji żony Baela. Nie licząc polityków, Magdaran rozmawiał tylko ze swoim parostwem. W domu jego ojciec i matka unikali z nim rozmowy. Nie, jak się nad tym zastanowić, to od kiedy został wybrany na następnego spadkobiercę, nigdy nie doświadczył miłości od swoich rodziców, której dziecko powinno doznać. W najlepszym wypadku uznawano go za ''Następnego Wielkiego Króla Baela'' i roztropnie o to dbał. …Uczęszczał na spotkania dzieci szlachty i jeden z nich coś mu powiedział:<br /> <br /> ''Było bardzo przyjemnie, kiedy moja mama wyczyściła mi uszy.''<br /> <br /> Czyściła uszy.... Od kiedy Magdaran się narodził, podobnej rzeczy doświadczył tylko od służącej. Były dzieci, które udawały się ze swoimi rodzicami do świata ludzi, aby pobawić się na plaży. Poza kontrolami na terytorium Rodziny Bael, Magdaran nigdy nie wybrał się gdzieś dalej, nie mówiąc już o wakacjach ze swoją rodziną..... Rodzina…czym ona właściwie jest? Ten zamek był rezydencją dla osób, w których żyłach płynęła krew Baelów…tej rodziny. A ci którzy tu żyli…też powinni być nazywani członkami „rodziny”. Ostatecznie kim sam był? Przyszedł na świat jako drugi syn i został wychowany jako następca głowy rodu. Odebrano mu to jednak i był traktowany jako ktoś, kto nie istniał… Było to coraz bardziej bolesne. Nie rozumiał już dłużej znaczenia swojego życia. Nie znał własnego przeznaczenia i nienawidził tego zamku. W pewnym nieznanym mu momencie, był tylko jeden krewny, który chciał z nim rozmawiać, jego brat przyrodni, Sairaorg.<br /> <br /> – Jak się miewasz?<br /> <br /> – Skoro już o tym mowa, to ostatnio zyskało to dużą popularność na naszym terytorium....<br /> <br /> – Chłopak o imieniu Hyoudou Issei z Drużyny DxD jest bardzo interesujący....<br /> <br /> Na te wszystkie rzeczy, które mówił jego brat, Magdaran mógł tylko odpowiadać sztywno „Rozumiem”, „Tak”, „Och”. Wiedział że jego brat był silny, wręcz tak bardzo, że nie mógł nawet marzyć o odzyskaniu swojej pozycji spadkobiercy. Skoro kształcono go na następną głowę rodu, to nie wiedział nic o innym stylu życia... Jedyne sprawy o których wiedział więcej, niż ktokolwiek inny, była jego szczegółowa wiedza o roślinach oraz rozumienie ich. Od kiedy tylko Magdaran był młody, darzył uczuciem rośliny i kwiaty. W mieście Bael kwitły piękne, fioletowe kwiaty. Były także zasadzone na dziedzińcu zamku. Wyginęły jednak podczas wojny między Trzema Frakcjami. Dzięki badaniom, Magdaran odkrył jednak że były nasiona, które przetrwały w dobrym stanie i użył nowoczesnej techniki do ożywienia ich. Wszyscy w rodzinie Bael mieli fioletowe oczy. Dlatego też fiolet był barwą ich rodziny. Magdaran nie sądził, aby było coś, co pasowałoby lepiej na herb rodziny, niż te kwiaty. Poza tym uprawiał też rzadki gatunek jabłek. Magdaran kontynuował swoje badania nad roślinami i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby wiele spośród nich zostało wyróżnionych, ale jedyne co otrzymał, to ostrzeżenie od obecnej głowy rodziny. Dom Wielkiego Króla zawsze był znany ze swojej Mocy Zniszczenia, więc propozycja badań nad roślinami była haniebna. Ojciec nigdy go też nie pochwalił. Nigdy też nie spróbował wyhodowanych przez niego jabłek. Jedynym który chciał go wysłuchać, był jego starszy brat, Sairaorg, który wysłał wyhodowane przez niego kwiaty i jabłka na targ.<br /> <br /> – Jabłka są specjalnością terytorium Bael, a te wyhodowane przez ciebie mogą się nawet stać najlepszymi w Zaświatach. Myślę że możesz to zrobić. Te jabłka naprawdę są przepyszne – powiedział Sairaorg zajadając z radością jedno z jabłek.<br /> <br /> Magdaran pokręcił głową i wyrzucił z pamięci wspomnienie o rozmowie ze starszym bratem, po czym ruszył korytarzem w swoją stronę. …Aż do dzisiejszego dnia nie musiał się niczym przejmować, niezależnie od tego, czy chodziło o jego brata, rodzinę, kwiaty, czy Moc Zniszczenia. Jeśli Trihexa zniszczy Zaświaty, to nie będzie mógł zrobić nic innego, niż zaakceptować swoje przeznaczenie. Minęło kilka minut, od kiedy ruszył na obchód zamku i Saji Genshirou zobaczył tylną bramę, przez którą przeszedł. Poza nią znajdowała się duża, otwarta przestrzeń; sufit znajdował się bardzo wysoko. To byłoby dobre miejsce dla cywilów, którzy szukaliby tutaj schronienia. Tylna brama znajdowała się przed nimi, ale Saji Genshirou, który znajdował się z przodu, uwolnił swoją aurę i zajął pozycję przed drzwiami. Wyczuwało się stamtąd złowieszczą atmosferę. Patrząc uważnie można było dostrzec, że za tylną bramą ktoś stoi... Przed nim byłł ktoś, kogo Magdaran znał. Siwowłosy mężczyzna w płaszczu i lekkiej zbroi leżał w kałuży krwi. Ten ktoś to, Sectaas Barbatos&lt;ref&gt;W demonologii Barbatos to upadły anioł, demon, książę i hrabia piekła, rozporządzający 30 legionami duchów&lt;/ref&gt;, Królowa Magdarana. Pierwotnie pochodził z Domu Barbatos, który należał do Siedemdziesięciu Dwóch Filarów oraz był sługą Magdarana. Urodził się w rodzinie wysokoklasowych diabłów i był Królową Magdarana, a teraz leżał na ziemi w kałuży krwi….<br /> <br /> – Sectaas! Nic ci nie jest!?<br /> <br /> Kiedy Barbatos usłyszał głos swojego pana, wykaszlał krew z gardła, ale dalej bardziej dbał o bezpieczeństwo jego, nie własne.<br /> <br /> – …Proszę, pospiesz się i uciekaj stąd – powiedział.<br /> <br /> Saji wyciągnął jedną ze swoich macek w stronę Sectaasa, po czym owinął ją wokół niego i przyciągnął z powrotem. Magdaran i jego strażnicy natychmiast sprawdzili rany Królowej. Całe jego ciało było podziurawione przez kule demonicznej energii i jeśli nikt go nie opatrzy, to wykrwawi się na śmierć. Magdaran rozdarł swoje ubrania i zrobił nich prowizoryczne bandaże, mimo że było to za mało. Osoba stojąca poza bramą zaczęła bić brawo.<br /> <br /> – Godne pochwały. Trudno sobie wyobrazić, że Wielki Król tak się zachowa.<br /> <br /> Zza bramu rozległ się odgłos kroków i po chwili zobaczyli blondwłosego dżentelmena ubranego w szlacheckie szaty. Sądząc po wyglądzie jego twarzy, mógł mieć około trzydziestki…tylko że diabły potrafią zmienić swój wygląd, więc równie dobrze może mieć trzydzieści lat, jak i trzysta. Tak, wszyscy tu obecni go znali. Oczywiście dlatego, że był osobą znaną za sprawą telewizji.... Dżentelmen w szlacheckich szatach ukłonił uprzejmie i pozdrowił wszystkich:<br /> <br /> – Dobrego dnia.<br /> <br /> – …Posiadacz trzeciego miejsca w Królewskiej Grze…Bedeze Abaddon-dono – powiedział do niego Magdaran.<br /> <br /> Zgadza się, ten mężczyzna to profesjonalny gracz w Królewskiej Grze, będący na trzecim miejscu, Bedeze Abaddon. Był dodatkowym demonem z Domu Abaddon. Był też głównym pomysłodawcą ataku na zamek Bael. Od jego ciała aż czuła się żądzę mordu oraz złowieszczą aurę. Bedeze roześmiał się z radością.<br /> <br /> – Nie ty tutaj szefujesz, prawda panie drugi? Chciałbym zobaczyć obecną głowę rodu i jego poprzedników, więc możesz mi ich przedstawić?<br /> <br /> – Niestety ojca i jego poprzedników tutaj nie ma. Nie ma powodu, dla którego mieliby się spotykać ze zdrajcą.<br /> <br /> Bedeze uśmiechnął się w odpowiedzi<br /> <br /> Prawdę mówiąc nawet pomoc Piona z Parostwa Sony Sitri nie wystarczyłaby, aby pokonać trzeciego najlepszego gracza Królewskiej Gry. Wszyscy Króle z czołówki są diabłami klasy ostatecznej i pod względem siły dorównują nawet Maou.<br /> <br /> Innymi słowy to byłoby niczym walka z samymi władcami Zaświatów, czyli to po prostu irytująca sytuacja.<br /> <br /> – Czy mógłbym wiedzieć, po co tu w ogóle przyszedłeś? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> – W przeszłości miałem kilka spraw z Wielkim Królem. Diehauser wszystko ujawnił i teraz chcę objawił ten mrok wszystkim obywatelom.<br /> <br /> Magdaran tylko westchnął, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Gdzie są pozostali członkowie parostwa i drużyny? – zapytał szeptem Sajiego.<br /> <br /> – Parostwo Sitri walczy z tymi zamaskowanymi ludźmi na zewnątrz… Wszyscy są naprawdę silni, więc sądzę, że należą do jego parostwa.<br /> <br /> Więc to tak, czyli ten hałas z wcześniej to odgłosy bitwy pomiędzy parostwami Sitri i Abaddon. <br /> <br /> – Sairaorg i jego parostwo niedługo tu będą… – kontynuował Saji.<br /> <br /> Wygląda na to, że skontaktowali się z Sairaorgiem. Ale czy sobie poradzi…? Nawet jeśli przybędzie tu na czas, to niezależnie od tego jak jest silny, walka z kimś, kogo moc jest w klasie Maou, będzie….<br /> <br /> – Jesteś sługą Sony Sitri, prawda? Pamiętam twoją czarną aurę, widziałem ją na jakimś nagraniu. Siostrzyczka Serafall, ta cała Sona, naprawdę chce…zbudować szkołę, do której może uczęszczać każdy w Zaświatach, prawda? Spadkobierca rodziny Bael też przy tym pracuje. Hmm…mogę zapytać, czy dalej zmierza brać udział w Królewskich Grach? – zapytał Bedeze Sajiego.<br /> <br /> – Tak, takie jest marzenie mojej pani. Aby otworzyć swoją szkołę, musi się wsławić w Królewskich Grach, gdyż w przeciwnym razie nie będzie miała żadnej wiarygodności. Na pewno zajmiemy pierwsze miejsce.<br /> <br /> Bedeze przyłożył dłoń do brody i skinął głową.<br /> <br /> – Rozumiem, to ma sens, do pewnego stopnia strategi i taktyka są ważne. Ale chęć stania się mistrzem jest niemożliwa. Nawet przejęcie jednego z pierwszych pięciu miejsc jest nie do zrealizowania. Lepiej więc nie robić sobie nadziei, że zajdziecie zbyt wysoko – powiedział.<br /> <br /> – …Dlaczego to mówisz? – zapytał Saji.<br /> <br /> – Ponieważ…doświadczyłem tego na własnej skórze. Posłuchaj uważnie i zapamiętaj dobrze moje słowa. Niezależnie od czasów, mistrzem zostaje ktoś, kto posiada niesamowitą i absolutną siłę. Jeśli chodzi o wasze pokolenie, to myślę, że najbliższa temu jest Rias Gremory, która ma Sekiryuuteia. Jednak niezależnie od tego, kto wchodzi w skład Czwórki Nowicjuszy, nie mogą się oni nawet równać z tym potworem. Tylko Diehauser Belial mu dorównuje. Zwykli ludzie nie mogą go nawet tknąć. Ale to coś, na co nic nie można poradzić. Niezależnie od epoki, pojawi się najwyżej dwójka ludzi, którzy mogą mu dorównać. Tacy jak Sirzechs-sama, albo może Ajuka-sama. Dlatego więc, aby zbliżyć się do tych ludzi, którzy są opisywani jako ucieleśnienie talentu, niezbędne jest podjęcie pewnych kroków – odpowiedział Bedeze.<br /> <br /> – …Dlatego użyłeś figury Króla? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> Kilka dni temu Diehauser Belial ujawnił ludzi, którzy używali figury Króla; jednym z nich był Bedeze Abaddon. Co więcej, korzystała z niego wicemistrzyni, Roygun Belfegor. Bedeze najwyraźniej nie miał jednak żadnych wyrzutów sumienia i skrzywił usta.<br /> <br /> – Zgadza się, jest tak jak mówisz. Mam status i moc. Brakuje mi tylko talentu, abym mógł zostać diabłem klasy ostatecznej. Z tego właśnie powodu skorzystałem z figury Króla i zdobyłem trzecie miejsce w Królewskich Grach. Nareszcie zyskałem honor. Co z tego, że za pomocą niezgodnych z prawem środków? Ale mecze pomiędzy graczami z czołówki zachowały równowagę. Poza Diehauserem, zwycięzcy i przegrani byli zrównoważeni. Oczywiście było wiele meczy, których oficjalnie nie nadzorowano. …Jednak nie będę zaprzeczał że znam ludzi, którzy ustawiali swoje mecze.<br /> <br /> Na twarzy Sajiego Gensjirou pojawił się wyraz zdumienia. Marzeniem jego pani było zbudowanie szkoły Królewskiej Gry, do której mógłby uczęszczać każdy. Jednak właśnie na własne oczy przekonał się o panującej w grze zasadach; właśnie się też dowiedział o sfałszowanych meczach, więc był to dla niego poważny cios. Poza złym prowadzeniem gier, istniały też takie rzeczy jak ''Ustawianie wyników meczów dla relacji pomiędzy rodami.''. Przecież Raiser Feneks, który był powiązany z Drużyną DxD, zrobił coś takiego w przeszłości. Było to powszechnie wiadome. Natura tych wymian, które miała miejsce pomiędzy szlachtą, była jednak zupełnie inna od tego, co mówił Bedeze i co wiedzieli obywatele Zaświatów. Kontynuowano to, pomimo krytyki nisko i średnioklasowych diabłów, aby zachować arystokratyczne społeczeństwo. Raiser celowo przegrał dwa mecze dla dobra swojej rodziny. To zupełnie jak jakiś piłkarski poker w świecie ludzi. Dla Magdarana, którego Królewskie Gry w ogóle nie interesowały i nie miał zamiaru brać w nich udziału, niezależnie od tego, czy chodziło o tajne ''uzgodnienia'', o których mówił Bedeze, czy też o ''rozrywkę'' pomiędzy szlachtą, o której wiedziało całe społeczeństwo, wszystko było skąpane w grzechu i mroku. Nawet jeśli lamentowali nad tym Saji Genshirou albo inni obywatele, to Królewska Gra miała być pierwotnie przeznaczona do działalności międzynarodowej, która była wolna od politycznych ograniczeń, ale było to niemożliwe tak długo, jak wszystkiemu przewodniczył komitet złożony z arystokratów. Dlatego obecna Królewska Gra był okryta takim mrokiem. Stare diabły podjęły działania dla swoich własnych korzyści; wierzyli że ma wartość, która mogła być dla nich użyteczna, więc wydarli ją Maou Belzebubowi. <br /> <br /> – Publika zaakceptowała istnienie figury Króla, więc dlaczego w takim razie atakujesz? – zapytał Magdaran.<br /> <br /> Bedeze zarechotał.<br /> <br /> – Z powodu pytań moich fanów. Ponieważ w obecnej sytuacji trudno ukryć prawdę o tych nieprawidłowościach, to po prostu muszę pozbyć się ich źródła. Tak więc zabijając Wielkiego Króla udowodnię obywatelom Zaświatów, że ukarałem sprawców całego incydentów – powiedział. Jego oczy wyglądały, jakby tonął w chciwości. Potrząsnął głową. – Obywatele są głupi. Tak długo jak rozpaczałem i mówiłem, że zostałem wykorzystany przez frakcję Wielkiego Króla i że go zabiję, aby pozbyć się tego kłopotu, będą zaskoczeni i wtedy dostanę od nich wsparcie. Nienawidzą skandalów wszczętych przez starszyznę, więc będą szczęśliwsi niż kiedykolwiek, gdy usłyszą o ich hańbie. Zwłaszcza jeśli taki skandal spotka frakcję Wielkiego Króla, która jest opozycją wobec Maou. Niektórzy politycy będą przepraszać, więc moje działanie wzbudzi radość wśród publiki.<br /> <br /> Tak długo jak mógł chronić własny honor, mógł czynić tą tak zwaną „sprawiedliwość”, aby zmanipulować opinię publiczną i przedstawić siebie samego jako sojusznika sprawiedliwości. Z rękami splamionymi aferą, ten mężczyzna wymyślił bardzo prostą metodę.... Magdaran był bardzo zaskoczony groźną i grzeszną naturą trzeciego w kolejności najlepszego gracza.<br /> <br /> – …Rozumiem, polityków już ustawiono – powiedział.<br /> <br /> Nawet politycy zostali wciągnięci do jego planu…. Wśród nich było wielu takich, którzy byli w opozycji do frakcji Wielkiego Króla, lub jej polityków. Wprawdzie nie należeli do frakcji Maou, ale byli tacy, których poglądy były jeszcze bardziej radykalne, niż samych władców Zaświatów. Dla nich ten skandal był wspaniałym pretekstem do działania. Nawet jeśli ten atak nie nastąpi, to będzie to świetne oskarżenie podczas obrad rady. Bedeze spojrzał na Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – Nie przyłączysz się do mnie, młodzieńcu z Parostwa Sony Sitri? Mógłbyś też przekazać tą prośbę swoim przyjaciołom? – zapytał.<br /> <br /> Intencją Bedezea było to, aby pomógł mu zabić obecną głowę rodu Wielkiego Króla. Tymi którzy najmocniej sprzeciwiali się szkole Królewskiej Gry do której każdy mógłby uczęszczać…była frakcja Wielkiego Króla. Nawet jeśli spadkobierca rodu, Sairaorg, najwyraźniej współpracował z Soną Sitri…obecna głowa rodu i wszyscy politycy robili co tylko mogli, aby storpedować te zamiary.<br /> <br /> – …To niedopuszczalne. Takie czyny…są niedopuszczalne! I ty jesteś na trzecim miejscu w rankingu Królewskich Grach? Jeśli naprawdę to zrobisz, to z pewnością będą fani, których zasmucisz! – odmówił Saji Genshirou.<br /> <br /> To była natychmiastowa odpowiedź, pozbawiona jakiegokolwiek fałszu. Nie myślał o zamiarach polityków, ani o sytuacji starszyzny, tylko po prostu wyraził swoje myśli. Bedeze nie zwracał na to uwagi.<br /> <br /> – Mistrz Diehauser rozpalił światło prawdy, wyciągnęło z mroku wszystkie tajemnice. Jako trzeci najlepszy gracz, zostałem wybrany na sprawcę tego wszystkiego. …Nie sądzisz że to dobra rzecz?<br /> <br /> Twarz Sajiego Genshirou była pełna goryczy, rozczarowania i boleści....<br /> <br /> – …Twój sposób myślenia jest zbyt prosty. Tego typu rzeczy…są zbyt niedorzeczne…! Jeśli naprawdę to zrobisz, to znienawidzimy cię jeszcze bardziej!<br /> <br /> – Obywatelom to wystarczy. Zaakceptują coś prostego, łatwego i ujętego w ten sposób. Kiedy ta sprawa zostanie rozwiązana, wezmę odpowiedzialność za występki i wycofam się z Królewskich Gier. Racja, aby usunąć wszystkie złe czyny, trzeci najlepszy gracz odejdzie z rozgrywek z własnej woli.<br /> <br /> Więc taki jest jego plan. Odzyska swój honor, gdy wykończy starszyznę Wielkiego Króla i wykorzysta to jako wymówkę dla swojej rezygnacji.<br /> <br /> – Jesteś…przyjacielem Sekiryuuteia. On…kim właściwie jest? Jako Oppai Smok wspierany przez opinię publiczną, został wykorzystany przez frakcję Maou jak pionek, do poprawienia ich publicznego wizerunku. Dla mnie…to dość zabawne. To po prostu głupie do granic możliwości. Ten dzieciak zainteresował się Królewską Grą z tego powodu…. Pierwotnie mogli w niej rywalizować tylko wybrani. Mogli w nich brać udział tylko ci, którzy posiadali talent albo coś specjalnego, co ich wyróżniało, albo jeśli posiadali specjalne przywileje. Pierwsza dziesiątka składała się z takich właśnie ludzi. Więc co jeśli możesz zmotywować tych głupców do udziału w Królewskiej Grze? Większość ludzi jest rozczarowana zniszczeniem swoich marzeń i teraz po prostu czeka na swoją śmierć – powiedział Bedeze wzdychając. – Wysiłek nie jest niczym więcej, niż marzeniem danym głupcom przez głupi rząd. Do tego to ostateczne marzenie słabeuszy, którzy nie mają talentu, pieniędzy oraz statusu. Ja byłem inny. Ponieważ miałem i bogactwo i status, uzupełniło to mój brak talentu. Naprawdę cieszę się, że jestem szlachcicem.<br /> <br /> Jego słowa sprawiły, że wyraz twarzy Sajiego Genshirou zmienił się.<br /> <br /> – …Gardzisz nim? Pracował ciężej niż ktokolwiek inny, a ty patrzysz z góry na moich towarzyszy!? – kiedy Sajiego Genshirou to mówił, z jego ciekły łzy. – Ciągle narażał życie dla dobra Zaświatów i swoich druhów! Pracował tak ciężko, że kilkakrotnie ocierał się o śmierć! Kim ty przy nim jesteś!? Palcem nie kiwnąłeś aby powstrzymać Trihexa i armię Smoków Zła, a zamiast tego robisz coś takiego…! Proszę, idź i walcz…! Walcz za Zaświaty i fanów, którzy cię podziwiają!<br /> <br /> – Oczywiście że będę walczył. Ale najpierw pozbawię życia głowę rodu Wielkiego Króla.<br /> <br /> Obojętna odpowiedź Bedezea, doprowadziła Sajiego Genshirou do furii i eksplodował aurą okrytą czarnymi płomieniami.<br /> <br /> – TY DRANIUUUUUUUUUUUUUUUUUUU!<br /> <br /> Saji Genshirou założył ponownie swój hełm, a macki z jego zbroi wystrzeliły w stronę Bedezea, który stał jednak spokojnie. W miejscu, w którym dotąd niczego nie było, pojawiła się nagle dziura. Rozdzieranie przestrzeni było specjalną zdolnością Domu Abaddon, i nazywało się Dziurą. Wszystkie macki Sajiego Genshirou zostały wessane przez Dziurę i kiedy została zamknięta, macki zostały odcięte. Abaddon mógł tworzyć dziury w każdej pustej przestrzeni i wchłonąć za ich pomocą wszystko, co tylko chciał. Ta specjalna zdolność była dziedziczona przez każde pokolenie ich rodu.<br /> <br /> – Cholera!<br /> <br /> Saji Genshirou skierował swoje czarne płomienie, które posiadały silną klątwę, w stronę Bedezea. Normalnie były zduszone, ale wkrótce po tym jak zaczął walczyć, całe jego otoczenie został skąpane w ogniu, niczym piekło. Jeśli przeciwnik zostanie pochłonięty przez ten ogień, całe jego ciało ucierpi od mocnej klątwy i będzie stracone. Jednak czarne płomienie uwolnione przez Sajiego Genshirou zostały pochłonięte przez liczne Dziury, które pojawiły się w przestrzeni. Racja, Magdarana można było zobaczyć wcześniej w telewizji, więc dobrze o tym wiedział; Bedeze zdobył trzecie miejsce w rankingu właśnie dzięki temu, że potrafił kontrolować wiele dziur. Nawet gdyby miał braki i uzyskał moc dzięki figurze Króla, jego odziedziczona siła nie była czymś, co można było lekceważyć. Bedeze był w stanie przeniknąć do zamku Rodu Bael właśnie dzięki zdolności Dziury. Jedna z nich pojawiła się właśnie za plecami Sajiego Genshirou i uwolniła w jego stronę czarne płomienie, które wcześniej pochłonęła. Jednak płomienie okryły tylko ciało Sajiego, który ruszył natychmiast do bezpośredniego ataku. Z szybkością, której nie mogło uchwycić ludzkie oko, skracała dystans dzielący go z Bedezem…ale ten wskoczył w Dziurę, która pojawił się za jego plecami, przez co pięść Sajiego Genshirou trafił w pustkę... Ale dostał kopniaka w plecy, który posłał go na ścianę. Bedeze faktycznie użył Dziury, aby pojawić się za jego plecami. Mógł z nich korzystać, aby unikać ataków, ale był też bardzo dobry w walce wręcz. Pomimo tego Saji Genshirou nie miał zamiaru się poddawać i skoncentrował swoje macki, czarne płomienie, kopniaki i ciosy na swoim przeciwniku. Bedeze wszystkich jednak unikał, albo blokował je za pomocą Dziur, przez co Saji Genshirou nie mógł go dosięgnąć. Wręcz przeciwnie, Bedeze włożył dłoń do Dziury, gdy jednocześnie jedna z nich pojawił się obok Sajiego, po czym wyłoniła się z niej pięść Bedezea, która zadała cios. Bedeze użył też demonicznej energii i bez żadnego poczucia prawidłowej odległości. Saji Genshirou nie wiedział, co wyleci z Dziur, ani nawet gdzie się one pojawią. Całkowicie znajdował się w rękach swojego przeciwnika. Nie mógł nawet przewidzieć, gdzie pojawią się Dziury. Nawet jeśli był w stanie uniknąć kopniaków, Dziura nagle się pojawi i wtedy mógłby uderzyć w wyciągniętą stopę Bedezea. Bedeze potrafił jednak stworzyć niezliczoną ilość Dziur i swobodnie je kontrolować. Był wstanie zaabsorbować wszystkie ataki swojego przeciwnika, a jego własne trafiały we wroga.... Bedeze skierował w stronę Dziury pojedynczy impuls demonicznej energii i kiedy w niej zniknął, wyłonił się z innej. Łącząc atak z unikiem, ponownie posłał kilka ataków demonicznej energii w stronę Dziury. Po kilkukrotnym powtórzeniu tej czynności, demoniczna energia którą uwolnił, została parokrotnie pochłonięta przez Dziurę. Potem wybrał na cel przestrzeń w pobliżu Sajiego Genshirou, aby odpalić swój atak. Gdyby była to jedna Dziura, to mógłby sobie poradzić, ale w przypadku trzech, pięciu, czy nawet więcej Dziur, nie będzie wiedział z której, jaki atak nastąpi. Poza pociskami demonicznej energii, były też ciosy i kopniaki Bedezea, a od każdego z nich pękała cześć zbroi Sajiego Genshirou. Jednak za każdym razem kiedy jakaś cześć pancerza została zniszczona, Saj Genshirou go odtwarzał i tak w kółko. Jednak regeneracja nie była nieskończona i stopniowo odtwarzał części zbroi coraz wolniej, podczas gdy ciało pozbawione osłony było narażone na ataki. Teraz pokrywały je rany, a z jego ust ciekła krew. Saji Genshirou szybko stworzył więc obronę z ściany płomieni, ale ponieważ siła ataku mogłaby go wysłać wysoko w powietrze, to niezależnie od tego, czy dzielący ich dystans został zmniejszony, czy zwiększony, dalej odniesie obrażenia. Magdaran obserwował to starcie i coraz bardziej marszczył brwi. Wiedział już wcześniej o zdolności Abaddona. Nie tylko widział jego mecze w telewizji, ale też Królowa jego starszego brata, Kuisha Abaddon, była z nim spokrewniona. Potrafiła manipulować Dziurami i była kimś niesamowicie silnym w swoim pokoleniu. Jednakże Bedeze był potworem na zupełnie innym poziomie. Nawet Magdaran, który nie był dobry w walce, wiedział że Saji Genshirou posiadał moc porównywalną ze Smoczym Królem, ale wciąż nie był on żadnym przeciwnikiem dla Bedezea. Jednak był jeden powód, dla którego byli tak słabo dopasowani; Bedeze najwyraźniej zrozumiał swoją własną zdolność i był bardzo biegły w ich używaniu. To tak zwany talent, uzyskany dzięki figurze Króla…. Magdaran znów poczuł się onieśmielony przez ''nienormalność'' figury Króla.<br /> <br /> – …Cholera.<br /> <br /> Saji Genshirou ciężko oddychał, klęcząc na ziemi. Jego zbroja była w opłakanym stanie. Nawet jeśli to walka na wyczerpanie, to jego wytrzymałość wyczerpie się pierwsza.... Jeśli zaś chodzi o jego przeciwnika, to Bedeze nie zużyła nawet jednego procenta swojej demonicznej mocy, więc miał duży zapas. Bedeze ruszył powoli w stronę klęczącego Sajiego Genshirou, wypełniając powietrze morderczymi intencjami.... Nagle przez tylną bramę wtargnął ktoś okryty olbrzymimi ilościami touki. Bedeze łatwo tego uniknął, ale w zniszczonej części zamku pojawiła się pewna osoba. Diabeł, który może siać zniszczenie dzięki ciosom własnych pięści... Była tylko garstka takich jak on. Gdyby ograniczono to do kogoś z Rodu Bael.... Osobą która stanęła pomiędzy Bedezem Abaddonem i Sajim Genshirou był mężczyzna w złotej, lwiej zbroi... Uśmiechnął się lekko do Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – Co jest, Saji Genshirou? Twoje uczucia nie dotarły do tego stopnia, prawda?<br /> <br /> Widząc Sairaorga, Saji Genshirou rozpłakał się z radości.<br /> <br /> – …Mistrzu!<br /> <br /> Sairaorg stanął przed Bedezem, który roześmiał się odważnie.<br /> <br /> – No no, czyż to nie Sairaorg Bael. Uważany za najsilniejszego Króla wśród młodzieży…<br /> <br /> – Bedeze-dono, jeszcze nie jest za późno aby się wycofać. Proszę, nie plam swojego honoru trzeciego najlepszego gracza w Królewskiej Grze – powiedział Sairaorg.<br /> <br /> – Brzmisz zupełnie tak, jakbyś myślał, że możesz mnie pokonać. Naprawdę mnie nie doceniasz, spadkobierco Wielkiego Króla-dono.<br /> <br /> Przeciwko Bedezeowi, które postawa się nie zmieniła, Sairaorg przygotował swoją wolę walki i obie zaciśnięte pięści.<br /> <br /> – Skoro mówisz coś takiego, to muszę wypełnić mój obowiązek członka Drużyny DxD.<br /> <br /> – Tylu młodziaków chce ze mną walczyć, hę, jakie to interesujące!<br /> [[File:High School DxD Volume 21- 3.jpg|thumbnail]]<br /> Bedeze bez przerwy tworzył Dziury dookoła Sairaorga.<br /> <br /> Uderzył w nie falą demonicznej energii. Sairaorg zwinnie się poruszał, aby ich uniknąć, albo używał przeciwko nim pięści okrytych touki. Postanowił bezpośrednio rozbijać ataki demonicznej energii swojego wroga. Ten człowiek i Sekiryuutei, który też należał do DxD, byli tacy sami. Sairaorg błyskawicznie skrócił dzielący ich dystans; każda z jego pięści była bardzo dobrze wytrenowana, więc nie marnował żadnego ruchu i zadał swojemu przeciwnikowi szybki cios. Jednak w obliczu zbliżającej się pięści, Bedeze odwrócił głowę i dzięki temu uniknął ciosu. Nieoczekiwane było to, że po ciosie pięści Sairaorga okrytej touki, na twarzy Bedezea pojawiły się rany. Bedeze w odpowiedzi parsknął śmiechem. Wygląda na to. że zadany mu cios był szybszy niż się spodziewał i bardzo go to podekscytowało. Sairaorg nie pozwolił jednak swojemu przeciwnikowi zyskać na czasie i kopnął go, po czym zadał mu cios, a potem następny i następny, po czym kontynuował swoje szybkie ataki. Jednak Bedeze uzyskał trzecie miejsce w rankingu nie bez powodu. Miał okazję zaznajomić się z najsilniejszymi ciosami przybysza. Mocny kopniak Sairaorga został łatwo uniknięty dzięki małemu krokowi w bok, po czym jego przeciwnik natychmiast atakował, zadając mu cios w twarz. Sairaorg nie zwrócił jednak na to uwagi i dalej atakował. Bedeze został wzmocniony dzięki figurze Króla, ale jego zdolności walki wręcz wzięły się z nagromadzenia bojowego doświadczenia. Zbudował je dzięki swoim walkom, które zaprowadziły go do ścisłej czołówki rankingu. Bedeze nagle podniósł poziom walki. Tym razem użył Dziur do ataku. Jedna ukazała się za Sairaorgiem i wyleciała z niej fala demonicznej energii. Sairaorg też to wykrył i odsunął się na bok, aby tego uniknąć. Ale najwidoczniej Bedeze się tego spodziewał, gdyż kolejna Dziura pojawił się pod stopami Sairaorga, z której wyłoniła się ręka Bedezea, która złapała go za nogę. Tak uziemiony Sairaorg nie mógł zrobić uniku i demoniczna energia wyleciała z Dziury blisko jego pleców. Naplecznik jego zbroi pękł i pociekła krew. Atak Bedezea z pomocą Dziur się zaczął. Sairaorg, tak jak wcześniej Saji, nie był w stanie się obronić, nie mówiąc już o istnieniu Dziur, dzięki którym ataki Bedezea były w stanie trafić młodego Wielkiego Króla. Było jednak coś, co różniło go od Sajiego Genshirou. Nie wszystkie pociski demonicznej energii, które wyłoniły się z Dziur, były w stanie trafić Sairaorga. Do pewnego stopnia był w stanie ich unikać, być może dzięki zwierzęcemu instynktowi, albo może zdobytemu doświadczeniu. Jednak ataki Bedezea stały się bardziej intensywne. Sairaorg zamierzał kontratakować i zadał cios pięścią, ale została ona pochłonięta przez Dziurę, która pojawiła się przed nim i wyłoniła z innej, z boku głowy, po czym uderzyła go prosto w twarz.<br /> <br /> – …To pierwszy raz, kiedy oberwałem moją własną pięścią. …Rozumiem, Hyoudou Issei faktycznie miał rację, to naprawdę jest bardzo skuteczne.<br /> <br /> Sairaorg śmiał się z siły własnej pięści. Otrzymał cios, którego nigdy wcześniej nie doświadczył i jego siła przekroczyła nawet jego własne oczekiwania. W końcu była to pięść młodzieńca, który nigdy nie przestawał trenować, więc nie było w tym nic dziwnego, że jego ciało nie mógł tego wytrzymać. Wycierając krew z kącika ust, Sairaorg uspokoił oddech i ponownie przybrał bojową postawę. Niemniej, ataki Sairaorga nie miały wpływu na Bedezea. W porównaniu do Sajiego Genshirou, jego dopasowanie do Bedezea było jeszcze gorsze Nie, lepiej by było to przemyśleć. Niemal wszyscy ludzi, którzy stanęliby przeciwko Bedezeowi, byli by w gorszej sytuacji. To po prostu pokazuje, jak nieziemska była zdolność manipulowania Dziurami Bedezea Abaddona. Nieważne kim był przeciwnik, który stanął naprzeciwko niego, mógł nim manipulować we własnym tempie…był po prostu personifikacją technicznego typu.... Ostatecznie Sairaorg odiósł zbyt duże obrażenia i klęczał na jednym kolanie. Wprawdzie Magdaran nie widział jego walki z Grendelem…to od razu rozpoznał, że ta walka była jeszcze trudniejsza.<br /> <br /> – Guh…<br /> <br /> Jego ataki zawaliły, odniósł wiele ran, więc w obecnej sytuacji twarz Sairaorga przybrała kwaśny wyraz.<br /> <br /> – …J-jak to możliwe, nawet mistrz Sairaorg jest…!<br /> <br /> Nawet Saji Genshirou czuł się dotknięty obecną sytuacją Sairaorga. Ale Bedeze pokręcił głową.<br /> <br /> – Mylicie się, nie powinniście być tacy optymistyczni. Szczerze mówiąc ja też jestem zaskoczony. Moja siła zawsze jest opisywana jako będąca równa klasie Maou. Gdybym chciał, to stworzyłbym wielką Dziurę i zaatakował taką demoniczną energią, która zdmuchnęłaby was, wraz z całym tym zamkiem. Ale gdybym to zrobił, zwycięstwo byłoby zbyt szybkie i łatwe, więc dlatego tak to przeciągam. Jednak zwykłe przepuszczenie mojej demonicznej energii przez Dziurę normalnych rozmiarów bez sprężenie nie zrobi krzywdy Vritrze, ani tym bardziej spadkobiercy-dono. To znaczy że tacy ludzie jak wy, diabły z DxD, jesteście niezwykle silni.<br /> <br /> Bedeze potarł brodę i skinął głową.<br /> <br /> – Wiele razy otarłem się o śmierć podczas bitew. Nie trzeba dodawać, że to najlepsza metoda, aby stać się silniejszym. …Po raz kolejny poczułem do was szacunek – pochwalił nas i kontynuował. – Właśnie z tego powodu. Sairaorg, ty też jesteś kimś, kto troszczy się o swój własny talent i pokrewieństwo. Czyż to nie w porządku? Też chcesz tego użyć? Figury Króla.<br /> <br /> Bedeze wyciągnął rękę, kiedy z jego ust sączyły się pochlebne słowa. Sairaorg zmarszczył brwi.<br /> <br /> – …Mogę wiedzieć, co masz na myśli? – zapytał.<br /> <br /> – Słyszałem, że stare diabły mają figury Króla. Po zabiciu głowy Rodu Wielkiego Króla, będę pracował z moimi współpracownikami i dam jedną figurę tobie. Możesz jej użyć i stać się prawdziwym, Wielkim Królem. Jesteś diabłem, który cieszy się poparciem społeczeństwa, więc zdecydowanie będziesz w stanie zbudować wspaniały, rodzinny biznes. Nowa era Wielkiego Króla zacznie się wraz z tobą – odparł Bedeze i spojrzał na Sairaorga, Magdarana i Sajiego Genshirou. – Słuchajcie młodziaki, powinniście zapamiętać to, co wam powiem. Królewskie Gry są sprawą szlachty. To forma rozrywki dla wyższych sfer. Niskoklasowe, wskrzeszone diabły, które nie mają talentu, pieniędzy, czy statusu, łudzą się, ciesząc Królewskimi Grami. To naprawdę jak żart.<br /> <br /> Te dosadne słowa mogły pochodzić tylko od kogoś, kto należał do wyższych sfer. Do pewnego stopnia była to prawda. Jeśli dalej tak będzie, to bez żadnych zmian i reform, uzyskanie awansu dzięki Królewskiej Grze będzie bardzo trudne. Sairarog odpowiedział jednak jednym słowem:<br /> <br /> – …Odmawiam.<br /> <br /> Bedeze zdawał się nie wierzyć własnym uszom.<br /> <br /> – …Co powiedziałeś? – zapytał.<br /> <br /> Sairaorg, walcząc ze swoimi nogami, wstał z ziemi i zaczął wyjaśniać znaczenie swoich słów:<br /> <br /> – Nigdy, aż dotąd, nie żałowałem sposobu, w jaki żyłem! Ścieżka którą kroczyłem była moim powodem do dumy! Chcesz abym odrzucił cały ból, żal, śmiech, radość, zwycięstwo i klęskę, których dotąd doświadczyłem!? Zdecydowanie odmawiam! Te dwie pięści, to ciało, ta dusza i moje parostwo, są skarbami które zdobyłem dzięki walce! Porzucenie tego dla fałszywego talentu jest czymś, czego nigdy nie zrobię!<br /> <br /> Sairaorg zbliżył się do Bedezea, a każdy jego krok był pełen wigoru.<br /> <br /> – Nie jestem jedyny. Obecny tu Saji Genshirou i Sekiryuutei Hyoudou Issei są tacy sami. Wartość siły, którą osiągnęli dzięki bólowi i cierpieniom…! Chcesz aby zapomnieli o tych wszystkich trudnościach, których doświadczyli, dla czegoś takiego!? Cóż, nieważnie czy jesteś doświadczonym graczem, czy jakimś pupilkiem starych diabłów, pokonam cię bez chwili wahania!<br /> <br /> Słowa Sairaorga doprowadziły Sajiego Genshirou do płaczu.<br /> <br /> – …Mistrzu…mistrzu!<br /> <br /> Sairaorg spojrzał nagle na swojego brata.<br /> <br /> – Nie martw się Magdaran, zdecydowanie cię obronię.<br /> <br /> Na twarzy Sairaorga pojawił się uśmiech. …Zrozumiał. Ten gość walczył, mając jednocześnie na uwadze jego dobro... Aby powstrzymać Bedezea przed rozprzestrzenianiem swoich ataków w tamtą stronę, nie pozwolił mu atakować w tym kierunku i uważnie obserwował. Magdaran to zauważył. Gdyby nie to, walka mogła by być bardziej równomierna. Niemniej…zdecydował się na ochronę.<br /> <br /> Obiecałem sobie, że nie będę go tak nazywał.<br /> <br /> Ani, aniue&lt;ref&gt;Oba zwroty oznaczają starszego brata, z zaznaczeniem dużego szacunku.&lt;/ref&gt;, postanowiłem już, że nie będę się tak do niego zwracał. Magdaran ciagle nie zapomniał, że to przez niego stracił swoja pozycję spadkobiercy. Jednak przypomniało mu się wspomnienie z dzieciństwa. Wprawdzie trwało to tylko kilka lat, ale podziwiał wtedy Sairaroga i codziennie się z nim bawił. Razem biegali po zamkowym dziedzińcu i przez cały czas bawili się w swojej kryjówce, którą zbudowali w zamku...<br /> <br /> Nie mogę go tak nazywać.....<br /> <br /> Pewnego dnia, aby znaleźć rzadki kwiat, Magdaran udał się w góry leżące niedaleko zamku Bael i został zaatakowany przez demoniczne bestie. Udał się tam na własną rękę, bez żadnej ochrony. Młody Magdaran był łatwym łupem dla tych potworów. Wtedy jego starszy brat, Sairaorg, ruszył mu z pomocą. Odważnie stanął przed nim, aby go chronić, kiedy on sam patrzył na jego plecy...<br /> <br /> Po prostu nie mogę go tak nazywać......<br /> <br /> Słowa jego starszego brata wyryły się głęboko w jego umyśle.<br /> <br /> – Precz z łapami od mojego kochanego braciszka! Ja będę z wami walczyć!<br /> <br /> Chronienie swojego brata było chwalebne bardziej, niż cokolwiek innego i był spokojniejszy niż ktokolwiek inny.<br /> <br /> – Jesteś moim kochanym braciszkiem, więc zdecydowanie cię obronię i pokonam tych wrogów!<br /> <br /> Postać Sairaorga, który nie cofnął się przed przeciwnikiem będącym w klasie Maou, utrwalił się w jego oczach. Jego starszy brat…ponownie stanął przed nim, aby mu pomóc. Obie postacie z przeszłości jak i z teraźniejszości. zlały się ze sobą, a z oczu Magdarana zaczęły cieknąć łzy.<br /> <br /> – ……Ani…ue…! Myliłem się…! Zrobiłem ci coś niewybaczalnego. Gardziłem tobą, ponieważ nie odziedziczyłeś Mocy Zniszczenia. Naprawdę cię nienawidziłem za to, że odebrałeś mi pozycję spadkobiercy! Szczerze cię nienawidziłem! Tak bardzo, że chciałem cię zabić!<br /> <br /> Wszystko to było prawdą. Naprawdę go nienawidził. Naprawdę chciał go zabić. Zwycięstwo jego starszego brata zaprzeczyło jego własnemu istnieniu, więc jak miał to zaakceptować?<br /> <br /> – Jestem…nikczemną osobą. Potajemnie tobą gardziłem i próbowałem się kilka razy wygryźć. Powinieneś to zauważyć. Jednak nawet wtedy nic mi nie zrobiłeś! Nigdy nie powiedziałeś nawet jednego, nienawistnego słowa! – kontynuował Magdaran.<br /> <br /> Tak, aby pokonać swojego brata i wplątać go w kłopoty, zawsze spiskował przeciwko niemu w polityce. Próbowałem go kilka razy powstrzymać i wiele razy podgryzałem jego pozycję. Faktycznie kilka razy miała miejsce sytuacja, kiedy mój starszy brat znajdował się w trudnej sytuacji. Nawet wtedy o nic mnie nie winił. Po prostu powiedział, że jego własna siła była niewystarczająca, nie miał dostatecznie dużo szacunku i ciągle zastanawiał się nad samym sobą. W ogóle nie winił o nic swojego młodszego brata. Sairaorg odwrócił swoją głowę i odezwał się:<br /> <br /> – Odebrałem ci pozycję spadkobiercy. Zrobiłem to, aby udowodnić moją siłę ludziom, którzy mnie wygnali, więc to wszystko było dla mojego własnego egoizmu. Dlatego postanowiłem że tak długo, jak istnieje niechęć wobec mnie, zaakceptuję wszystko. Nieważne czy chodzi o ciebie, czy kogoś innego, nieważne jak głęboka jest twoja niechęć, chętnie zaakceptuję wszystko.<br /> <br /> Sairaorg spojrzał na swojego młodszego brata. Jego twarz była pełna ciepłych uczuć, a były to uczucia starszego brata. Sairaorg zaczął nagle przepraszać:<br /> <br /> – Magdaran, mój braciszku, ja też cię muszę przeprosić. Przysporzyłem ci wiele cierpień. Wybacz mi, że jestem takim bezużytecznym starszym bratem.<br /> <br /> …Wiedziałem. Ani zawsze tak do tego podchodził... Lubiłem kwiaty i rośliny. W porównaniu do czasów, kiedy byłem spadkobiercą, jeszcze bardziej chciałem zostać botanikiem. Ale urodziłem się z Mocą Zniszczenia, więc nie miałem innego wyjścia, niż zostanie spadkobiercą. Odtworzyłem fioletowe kwiaty, pielęgnowałem rzadkie jabłka i nikt z rodziny mnie za to nie pochwalił, oprócz ciebie.<br /> <br /> Osiągnięcia jego młodszego brata powinny być znane w całych Zaświatach. Tylko jego starszy brat zaakceptował go, jako członka rodziny. Powiedział to, jako członek rodziny. Niezależnie od tego, czy chodziło o niego, czy też o jego brata, Dom Bael zrujnował ich życia... Więc…przez to że nienawidził brata…był naprawdę głupi. Byłoby znacznie lepiej, gdyby wspólnie sprzeciwili się Domowi Bael, jak na braci przystało.<br /> <br /> – Aniue! Wygraj proszę! Jesteś moim starszym bratem, spadkobiercą Domu Bael! Proszę, pozwól mi to zobaczyć! „Zniszczenie” Domu Bael! – zawołał Magdaran.<br /> <br /> Kiedy Sairaorg usłyszał, że jego brat nazwał go ''Ani'', uśmiechnął się dzielnie.<br /> <br /> – Tak, zrozumiałem.<br /> <br /> Sairaorg zacisnął pięści, stając naprzeciwko Bedezea Abaddona.<br /> <br /> – Mój młodszy brat Magdaran ma lepszy umysł niż ja i wszystko robi ostrożnie. Zawsze jest świadomy subtelności innych ludzi, więc nadaje się do polityki lepiej niż ja. Jest mężczyzną, który pewnego dnia odziedziczy Dom Bael. Jestem z niego dumny, gdyż na pewno będzie w stanie oświetlić Wielkiego Króla. W końcu jest uparty, tak samo jak ja, zrobi wszystko, aby osiągnąć swój cel! – oznajmił Sairaorg rozkładając i zaciskając pięść. – Bedeze Abaddonie-dono. Chodź tu i doświadcz ciosu, nad którym pracowałem całe życie.<br /> <br /> Po tych słowach Sairaorg zwiększył swoje touki.<br /> <br /> – Ruszajmy! Moje wcielenie, Lwie Regulusie!<br /> <br /> [Tak! Jeśli taka jest twa wola, to zniszczmy ich tym boskim ciałem!]<br /> <br /> W odpowiedzi na wezwanie swojego pana, oczy lwa na jego piersi błysnęły oślepiającym światłem. Jego touki ponownie się zwiększyło i wypełniło całą przestrzeń. Sairaorg wyrecytował zaklęcie....:<br /> <br /> – To ciało, ta dusza, nawet jeśli wpadną w nieskończony wąwóz!<br /> <br /> Teraz odezwał się lew:<br /> <br /> [Pan mój i ja wyczerpiemy to ciało oraz duszę, aby powstała nieskończona, królewska droga!]<br /> <br /> – Burz, triumfuj, baw się i lśnij!<br /> <br /> [To ciało Demonicznej Bestii!]<br /> <br /> – Na pięści złożono wspaniałą, cesarską władzę!<br /> <br /> Jego touki zostało zbite w intensywny cyklon i podmuch wzbił w powietrze masę fioletowych płatków kwiatów. Fioletowe kwiaty, które można było znaleźć w całym zamku Bael i które dumnie kwitły, podążyły za wiatrem, tańcząc dookoła Sairaorga.<br /> <br /> – Tańcz!<br /> <br /> [Tańcz!]<br /> <br /> [Kwitnij!!!]<br /> <br /> Magdaran nagle przypomniał sobie czasy, kiedy byli dziećmi i zostali zaatakowani przez demoniczną bestię; Ani przybył go uratować i obaj uciekali jak szaleni przez góry. Miejscem do którego w końcu dotarli, było morze kwitnących kwiatów. Wiał wtedy wiatr, który wzbijał w powietrze ich płatki.<br /> <br /> Tak, wtedy to było piękne, bardzo piękne.<br /> <br /> Mimo że ciało Sairaorga było okryte touki, to dalej się wzmacniało.<br /> <br /> [Załamanie Bestii!!!!!!!!!!!!!!]<br /> <br /> Wraz z decydującym oddechem, nastąpiła eksplozja! Stała tam teraz majestatyczna istota w zbroi niesamowicie agresywnego lwa. Był to całkowicie nowy pancerz, w tonacji złota i fioletu.... Złotej zbroi towarzyszyło fioletowe touki, które otoczyło Sairaorga. Skala jego gęstości była tak szalona, że nawet Magdaran, który stał daleko, poczuł ciarki na plecach. Chwilowo przytłoczyło to nawet przeklęte płomienie Sajiego Genshirou. Bedeze był zszokowany, kiedy to zobaczył.<br /> <br /> – ……Jak to możliwe! Czy to tak zwane przebudzenie dominacji…!<br /> <br /> Załamanie Bestii.<br /> <br /> Tak, Ani tymczasowo uwolnił moc, która była zapieczętowana w Longinusie. Była to forma, którą mógł uzyskać tylko ten Boski Dar, w którym zapieczętowano legendarną bestię… Jednak było to też bardzo ryzykowne. Tak jak w przypadku wyzwolenia Boskich Darów, w których zapieczętowano Dwa Niebiańskie Smoki, aktywacja Niszczycielskiej Furii pochłonie życie użytkownika. Co więcej, efekty już miały miejsce, gdy z ust Sairaorga pociekła krew.<br /> <br /> – Królewska Skóra Regulusa Cesarskiego Fioletu jest Bestią Dominacji. To wcielenie mojego zniszczenia, które zostało upchnięta do granic możliwości. Wykorzystując moją energię życiową jako źródło, zapewni to wybuch mojej mocy… Cóż wprawdzie to pięść która nie posiada Mocy Zniszczenia, ale dam ci zaznać „Zniszczenia” Baelów! – wrzasnął Sairaorg, zgrzytając zębami.<br /> <br /> Sairaorg zniknął i poruszał się tak szybko, że nawet Saji Genshirou nie mógł zauważyć jego ruchów, ale Bedeze był je w stanie przewidzieć i stworzył obronny magiczny krąg. Jednak nie był on zwykły. Mimo że wyglądał na cienki, to był potężną barierą, składającą się z wielu warstw. Bez najmniejszego hałasu, Sairaorg pojawił się przed Bedezem i zadał mu nagły cios. Jego pięść była pokryta gęstym złotym i fioletowym touki. Obronny magiczny krąg został z łatwością zmiażdżony przez pojedynczy cios, ale Bedeze zdawał się o to nie dbać i natychmiast stworzył Dziurę, która tak jak wcześniej, miała pochłonąć cios i prawić, że Sairaorg uderzy samego siebie. Jednakże.... <br /> <br /> ''Trzask!''<br /> <br /> Nagle coś chrupnęło.... Dziura pękła od ciosu pięści Sairaorga i uderzyła Bedeza w brzuch! Ten pojedynczy cios sprawił, że Bedeze gwałtownie się rozkaszlał i zwymiotował krwią. Od tego jednego uderzenia cały zamek Bael zatrząsł się w posadach. Ogromna siła tej pięści przeszła przez ciało Bedezea i zniszczyła znajdującą się za nim ścianę, podczas gdy fala uderzeniowa pędziła dalej i dalej, lecąc do miejsca, którego nie można było nawet zobaczyć... Nawet przed nim grunt został wyżłobiony. Bedeze odszedł kawałek dalej, cały czas trzymając się za brzuch, a jego twarz była pełna konsternacji.<br /> <br /> – Moja Dziura została zmiażdżona przez pojedynczy cios!?<br /> <br /> Tak jak powiedział, jego Dziura została zniszczona pojedynczym ciosem. Dotąd była w stanie pochłaniać wszystkie rodzaje ataków. Nie do pomyślenia było, że mogła zostać zniszczona przez fizyczny atak, ale cios Sairaorga właśnie zburzył to przekonanie.<br /> <br /> – Moja pięść służy tylko do niszczenia. Będzie tylko niszczyć, choćby nie wiem co się działo! Użyj swojego ciała aby dobrze zasmakować tego ciosu, który zyskałem dzięki treningom!<br /> <br /> Sairaorg po raz kolejny popędził z dużą szybkością. Jednak Bedeze wciąż był potworem, mogącym sobie poradzić z jego szybkością.... Jednak teraz po prostu unikał ataków. Pięści które przekraczały fizyczną prędkość reakcji, kopniaki które trafiały prosto w jego ciało, jego demoniczna energia i Dziury, które były jego specjalnością, ulegały zniszczeniu. Zamek ponownie się zatrząsł. Część sufitu powoli się rozsypała. Poza tym, niezależnie od tego, czy Bedezea trafił grad ciosów i kopniaków czy udało mu się zrobić unik, stworzone fale uderzeniowe wciąż posiadały zatrważające ilości mocy, która miała wpływ nawet na tereny leżące poza miastem. To była niesamowicie ofensywna siła...! To był fizyczny atak, który trwał i trwał, rosnąc w siłę. Nie było miejsca na żadne zwody; to było brutalna walka, pięść na pięść, kopniak na kopniak.... Różnicą z wcześniej było tylko to, ze jego moc została wzmocniona do takiego stopnia, że nawet ktoś w klasie Maou nie był dla niego żadnym przeciwnikiem. Proste wzmocnienie zapędziło trzeciego najlepszego gracza w kozi róg. Ucieleśnienie techniki zostało zmiażdżone przez czystą moc! Po kilku sekundach Bedeze Abaddon był tym, który klęczał bezsilnie na podłodze. Jego twarz wyrażała niedowierzanie, zakłopotanie i konsternację.<br /> <br /> – …Jak to możliwie…Co to w ogóle ma być, u diabła…? To po prostu zwykłe ciosy i kopniaki, więc…dlaczego moja Dziura została zniszczona? Dlaczego to samo spotkało moją demoniczną energię!?<br /> <br /> Jednak z Sairaorgiem też nie było najlepiej podczas tej walki i jego żywotność się zmniejszała. Jego ciało płakało z bólu, a świeża krew ciekła przez szczeliny pancerza oraz z kącika jego ust. Pomimo tego Sairaorg okrył się touki i ani na chwilę nie osłabiał swoich ataków przeciwko Bedezeowi. W końcu stanął naprzeciwko niego.<br /> <br /> – Użyłeś pieniędzy, aby kupić niedostateczny talent. Ja użyłem ćwiczeń i chwały mojego życia, aby nadrobić brak talentu. Właśnie tak – powiedział<br /> <br /> Te pełne wigoru słowa sprawiły, że Bedeze zaczął się trząść ze strachu i próbował uciec za pomocą teleportacyjnego kręgu magicznego. Jednak jego ręka została usidlona przez czarną mackę! To była macka Vritry. Saji Genshirou przekazał poprzez nią czarne płomienie.<br /> <br /> – Nie waż się uciec.<br /> <br /> Saji Genshirou powstał na nogi i powoli pokuśtykał w stronę Bedezea.<br /> <br /> – Hm! T-to macka Vritry!? Kiedy to niby....!?<br /> <br /> Saji Genshirou uśmiechnął się, widząc zaskoczenie Bedezea. Aby powstrzymać go przed ucieczką, zacisnął mackę jeszcze mocniej.<br /> <br /> – Wyeliminowałem jej formę, więc nie mogłeś jej zobaczyć. Będzie przynajmniej jedna, której nie możesz zobaczyć, a która do ciebie przylgnęła. …Mistrzu…Na mnie też możesz liczyć. Nieważne że jest trzecim najlepszym graczem w Królewskiej Grze, nie pozwolę mu ucie bez otrzymania jednego ciosu ode mnie.<br /> <br /> Saji Genshirou zbliżał się powoli, zaciskając pięści. Bedeze próbował uciec, kiedy macki zaciskały się mocno wokół niego, ale w jednej chwili gniew, którym płonął Saji, przytłoczył Bedezea! W jednej chwili znalazł się przed nim i wymierzył mu cios.<br /> <br /> – Chciałeś traktować Hyoudou Isseia jak idiotę… Śmiałeś patrzeć z góry na mojego najlepszego przyjaciela, który narażał własne życie, aby wszystkich chronić! Nigdy ci nie wybaczę!<br /> <br /> Wraz z tępym odgłosem, pięść Sajiego Genshirou trafiła Bedezea w twarz. Wtedy przeszły na niego czarne płomienie z ciała Sajiego Genshirou.<br /> <br /> – …Jakie gorące, czym są te gorące płomienie…arh!<br /> <br /> To były przeklęte płomienie Vritry, które trwały w swoim miejscu, niezależnie od tego, ile razy były eliminowane. Bedeze był zaskoczony, podczas Sairarog się do niego zbliżał.<br /> <br /> – To płomień, który płonie przez cały czas, a także atak kóry obsesyjnie lgnie do życia.<br /> <br /> Bedeze nie miał siły na ucieczkę, ponieważ cierpiał od ataku Sajiego Genshirou. Nogi mu się trzęsły i był oszołomiony. Sairaorg uniósł swoją pięść, bez śladu litości, czy współczucia.<br /> <br /> – Bedeze Abaddonie-dono, twoja ambicja zostanie zmiażdżona przez tą pięść.<br /> <br /> – Przecież to najzwyklejsza na świecie pięść, więc jak chcesz to zrobić!?<br /> <br /> Mimo że Bedeze głośno się darł, to stworzył przed sobą kilka warstw magicznych kręgów obronnych i Dziur, ale konsumujący życie cios Sairaorga z łatwością je zniszczył. Pięść przywaliła prosto w pierś Bedezea! Wraz z hałasem, fala uderzeniowa rozeszła się dookoła, niszcząc wszystko na swojej drodze, podłogi, sufity i ściany, zadając Bedezeowi śmiertelny cios.<br /> <br /> – ……J-ja…jestem trzecim…jestem przecież w…klasie Maou……<br /> <br /> Po powiedzeniu ostatnich słów, Bedeze padł na ziemię.<br /> <br /> – Oto czym jest pięść. Niezależnie od tego czy jestem to ja, Hyoudou Issei, Saji Genshirou, albo inny członek DxD, to w ten sposób mężczyźni bronią najważniejszych dla siebie osób – powiedział do niego Sairaorg.<br /> <br /> To bitwa w której ryzykowali swoje życia.... Różnica pomiędzy starszym bratem i Bedezem była jak „walka przekonania”. Dla osoby, która traktowała Królewską Grę jako zwykłą grę i dla kogoś, dla którego była ona polem bitwy, ich opinie były różne. Tak oto zwycięstwo i klęska zostały postanowione...<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Bitwa pomiędzy starszym bratem, Sajim Genshirou i Bedezem Abaddonem została rozstrzygnięta. Obaj zwycięzcy pozbyli się zbroi, gdyż padali ze zmęczenia. Wyglądało na to, że na zewnątrz też się uspokoiło. Czyżby parostwa Sony Sitri i mojego Ani pokonały parostwo Abaddona? Kiedy tak myślałem, pojawiła się kolejna osoba, która miała pomóc w zwalczeniu buntowników. Przez tylną bramę wkroczył ktoś, kto miał nam pomóc. To była kobieta z rogami na głowie i długimi, kręconymi, wiśniowymi włosami. Nosiła uwodzicielską suknię z głębokimi wycięciami i wyglądała na około dwadzieścia lat. Wszyscy ją rozpoznali. Kobieta spojrzała na Bedezea i westchnęła.<br /> <br /> – Słyszałam że Bedeze zaatakował zamek Bael, więc przybyłam aby go zatrzymać…ale wygląda na to, że sami sobie poradziliście.<br /> <br /> Roygun Belfegor. Zajmowała drugie miejsce w rankingu najlepszych graczy i była jednym z najlepszych zawodników. Taka była prawdziwa tożsamość tej rogatej kobiety. Była też głową Domu Belfegor. Wraz z Serafall Lewiatan i Grayfią Lucyferiusz, była podziwiana jako jedna z najsilniejszych kobiet w Zaświatach. Widząc leżącego na ziemi Bedezea, Roygun zmarszczyła brwi.<br /> <br /> – Użyłam figury Króla tak samo jak on, więc też jestem czymś w rodzaju „nieprawidłowości”. Jednakże, Lwi Królu-kun, w ogóle nie jest mi żal ani tej mocy, ani statusu. Nie będę też taka jak Bedeze i nie będę rozpowiadała kłamstw w Zaświatach, próbując zwalić na kogoś winę… Po prostu chcę konkurować na tym etapie i tyle. Poza przymusowymi meczami starszyzny, naprawdę się tym cieszyłam.<br /> <br /> Tak, Roygun też znajdowała się wśród osób, które Diehauser Belial ogłosiła jako posiadaczy figury Króla. Jednak nie była taka jak Bedeze, który się zbuntował.<br /> <br /> – Teraz, kiedy zmobilizowano nawet wojsko i policję, pomogę wam walczyć z buntownikami.<br /> <br /> Oznajmiła że będzie nam pomagać.<br /> <br /> – Lwi Królu-kun, lubisz Królewskie Gry? – zapytała Roygun Sairaorga.<br /> <br /> Sairaorg nawet nie wiedział jak odpowiedzieć na to nagłe pytanie. Roygun uśmiechnęła się.<br /> <br /> – Ja lubię. Diehauser też, ba, kocha je bardziej niż cokolwiek innego. Jednak jest mi naprawdę przykro, że gracze z pierwszego i trzeciego miejsca są takimi palantami… – dodała.<br /> <br /> Po tych słowach podniosła Bedezea z ziemi i oddała go strażnikom, którzy stali przy tylnej bramie. Z języka jej ciała aż czuło się samotność.<br /> <br /> – Sairaorg-sama! Magdaran-sama!<br /> <br /> Nie mieli jednak czasu, aby martwić się o przyszłość Królewskich Gier, gdyż zbiegła się straż z zamku. Wszyscy byli bladzi i trzęśli się.<br /> <br /> – Co się stało? Uspokójcie się i zdajcie nam raport – odparł spokojnym tonem Sairaorg.<br /> <br /> Jego spokojne słowa uspokoiły nieco spanikowanych strażników.<br /> <br /> – T-tak. Ch-chodzi o to…że Trihexa pojawił się w świecie ludzi! W Europie i u wybrzeży Japonii!<br /> <br /> Więc pojawił się także i tam..... Rzecz której wszyscy najbardziej się obawiali, wreszcie nastąpiła....<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_I_stał_się_chaos|I stał się chaosa]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Żywot_2:_Drużyna_DxD_Atakuje!|rozdziału drugiego]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot_1:_Na_Uczcie_Bestii_Apokalipsy&diff=507260 2016-11-29T18:28:21Z

<p>95.108.35.236: /* Część 2 */</p> <hr /> <div>==Żywot 1: Na Uczcie Bestii Apokalipsy==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> Ja, Kiba Yuuto, właśnie zakończyłem wielką bitwę i wróciłem do stolicy świata diabłów, Lilith. Po tym jak ledwie udało nam się obronić Północ przed atakiem Trihexa, my, Drużyna DxD, zostaliśmy chwilowo rozwiązani i pozwolono nam wrócić do domu. Anioły, którymi dowodził Dulio, wróciły do Nieba, które obecnie odbudowywano. Aby zapobiec wybuchowi niepokojów społecznych w Zaświatach, Sairaorg Bael i Seekvaira Agares natychmiast wkroczyli na scenę po tym, jak tylko wrócili. Sona-zenkaichou i jej parostwo też ruszyli z pomocą. Domostwo Gremory, włącznie ze mną, udało się do Szpitala Fundacji Serafall, znajdującego się w Lilith. Szpital nazwany imieniem Serafall Lewiatan-sama był najlepszy w Zaświatach oraz posiadał najbardziej zaawansowany sprzęt medyczny. Ise został tu więc przyjęty na leczenie.<br /> <br /> Pięć dni temu, podczas bitwy o Agreas, Ise-kun przebudził Smoczą Deifikację, aby ocalić swoich rodziców. Jednak cena osiągnięcia takiego poziomu mocy była zatrważająca; gdy tylko została dezaktywowana, reperkusje natychmiast dały o sobie znać. Przede wszystkim wszystkie organy wewnętrzne przestały funkcjonować, a serce i inne ważne części ledwie pracowały. Jednak lecząca moc Asi-san nie dawała żadnego efektu, co pokazywało, jak silna była moc Smoczej Deifikacji. Kiedy tylko Ise trafił do szpitala, natychmiast wylądował na oddział intensywnej terapii i całe jego ciało było podłączone do aparatury podtrzymującej życie. Wszyscy patrzyliśmy na niego ze smutkiem, kiedy tak leżał. Asia-san ciągle tylko płakała. Stan Iseia dalej był krytyczny, a lekarze nie mieli jasnych przewidywań wobec jego stanu zdrowia...<br /> <br /> Nawet teraz Trihexa i armia Smoków Zła dalej siały zniszczenie. Główne instytuty Grigori oraz Niebo, zostały łatwo zniszczone. Nawet podczas tego krótkiego czasu gdy byliśmy zaangażowani w walkę, drżeliśmy ze strachu.... Pół dnia po tym jak Ise-kun został wysłany do szpitala, Azazel-sensei, którym przebywał w pokoju narad wojennych w mieście Maou, wysłał do szpitala wiadomość: ''Zbierzcie pewne rzeczy razem, a potem włóżcie do nich Iseia.'' Wprawdzie lekarzy zaskoczyło polecenie upadłego anioła, ale przystąpili do jego wykonania. Rzeczy które mieli zebrać, to mleko z piersi. Prosili o pomoc nie tylko oddział położnictwa i ginekologii, ale prowadzili też „zbiórkę” wśród kobiet obecnych w szpitalu, które akurat miały laktację. Jednak nie zebrano go tyle, ile chciał Azazel-sensei. W takim wypadku wszystkie szpitale w stolicy przysłały mleko z piersi, aż w końcu zebrano znaczną ilość. Lekarze, ciągle będący w stanie oszołomienia, zebrali całe mleko w szklanym pojemniku, który był tak wielki, że mógł się w nim zmieścić człowiek. Dodatkowo dolano do niego pięć porcji Łez Feniksa i wymieszano, aby obie sytuacje stały się jednorodne. Ostatecznie uzyskano produkt, będący mieszaniną mleka z piersi oraz Łez Feniksa. Azazel-sensei włożył wtedy Iseia-kun do pojemnika. Ten widok zakłopotał niektórych ludzi.<br /> <br /> Po uwolnieniu mocy Smoka Wieczności oraz Smoka Marzeń, cierpiał z powodu obrażeń fizycznych oraz psychicznych i ciągle był podłączony do aparatury podtrzymującej życie, a do tego był teraz zanurzony w pojemniku wypełnionym mlekiem z piersi. Jednak nikt z obecnych tu ludzi nie zgłaszał żadnych obiekcji. Nikt nawet nie próbował tego zatrzymać. Sądzę że wszyscy myśleli o tym samym co ja; ''Może ta metoda zadziała''. Pomimo że to dziwny pomysł, to te dwa słowa, „Ise” i „piersi”, są czymś, do siebie pasuje. To połączenie, które aż dotąd działało cudy!<br /> <br /> – …Właściwie to Ise-senpai powiedział kiedyś coś takiego – mruknęła cicho Koneko-chan.<br /> <br /> ''Kiedy napiję się mleka, czuję jak całe moje zmęczenie znika.''<br /> <br /> Ise-kun powiedział coś takiego. Nasze nadzieje obróciły się w wiarę i wszyscy czekaliśmy wyczekująco. Dalej był podłączony do aparatury podtrzymującej życie, gdy zanurzano go w mleku. Mimo że lekarz miał na twarzy maskę chirurgiczną, to oczywistym było, że był bardzo zakłopotany. Kilka minut po tym, jak Ise-kun został zanurzony w mieszaninie mleka i Łez Feniksa... Elektrokardiograf zaczął reagować!<br /> <br /> – Jak to możliwe!? Czy dotąd nie znajdował się w stanie, w którym jego organy nie mogły pracować nawet bez aparatury podtrzymującej życie!? Z-zwykłe zanurzenie w mleku z piersi sprawiło, że znów funkcjonuje normalnie!? – krzyknął lekarz.<br /> <br /> To było po prostu nie do pomyślenia. Na naszych oczach zaszło właśnie coś, co nigdy nie miało miejsca w historii medycyny. Następnie oddech Iseia-kun wrócił do normy i mimo że dalej był nieprzytomny, to było to dowodem tego, że wraca do zdrowia. To po prostu cud. Nie, może to było nieuniknione? Dla Iseia-kun, znanego jako Oppai Smok, wszystko związane z piersiami może zostać uznane za jego broń, albo (duchowy) pokarm.... Kiedy dziewczyny zobaczyły że Ise-kun wraca do zdrowia, wybuchnęły płaczem.<br /> <br /> – …Uch, to doprawdy wspaniałe! Od dziś sprawię, że Ise codziennie będzie pił mleko! – oznajmiła Rias-zenbuchou<br /> <br /> – …Tak, zbudujemy własne gospodarstwo, na którym będziemy hodować krowy dla Iseia-kun! – dodała Akeno-san.<br /> <br /> – Ja! Kiedy moje piersi zaczną produkować mleko, zdecydowanie dam je Isieowi-san do picia! Będę ciężko pracowała w przyszłości, aby mógł wyzdrowieć! – powiedziała Asia-san, ocierając łzy.<br /> <br /> – Ach! Pozwól mu wypić więcej! Krowie mleko na wiele wartości odżywczych! Racja, może ono wyleczyć nawet Sekiryuuteia! – nawet Xenovia płakała i mówiła jakieś niezrozumiałe rzeczy.<br /> <br /> Ravel-san, Rossweisse-san i Gasper-kun ocierali łzy i uśmiechali się jednocześnie.<br /> <br /> – Wprawdzie nie rozumiem tego zbyt dobrze, ale to naprawdę pasuje do Iseia-sama!<br /> <br /> – Dokładnie, ja też nie rozumiem, ale czuję ulgę.<br /> <br /> – Tego się można było spodziewać po Iseiu-senpai!<br /> <br /> – …Ale to jest najgorsze – powiedziała Koneko-chan, kiedy po jej twarzy płynęły łzy.<br /> <br /> Sekiryuutei wyzdrowiał dzięki mleku z piersi. …Nawet ja nie wiem, jak to skomentować, Ise-kun…. W każdym razie, kiedy to wszystko się skończy, ugotuję dużo gulaszu i upiekę górę kremowych ciastek. Myślę że będzie dobrze tak długo, jak produkty mleczne są używane. Rodzice Iseia-kun zaczerwienili się, kiedy zobaczyli tą scenę.<br /> <br /> – …To naprawdę dobre wieści! Ale jestem tak zaskoczony, że aż płaczę!<br /> <br /> – …Kiedy był mały, zawsze pił moje mleko. Nawet teraz dalej jest jak dziecko…! Ale to naprawdę wspaniałe!<br /> <br /> Wprawdzie rodzice Iseia-kun byli zawstydzeni, ale cieszyli się z głębi serca, że ich syn ozdrowiał. Następnie jego stan się ustabilizował, dzięki czemu aparatura podtrzymująca życie została odłączona, a on sam został przeniesiony do prywatnego pokoju. Wprawdzie dalej był nieprzytomny, ale Trihexa nie będzie na niego czekał. Bestia obróciła już swój gniew w stronę Północy. Byliśmy członkami Antyterrorystycznej Drużyny DxD, więc ciążyła na nas wielka odpowiedzialność. Powierzyliśmy nieprzytomnego Iseia-kun rodzicom i ruszyliśmy na pole bitwy. …Gdy udało nam się obronić Północ, natychmiast wróciliśmy do szpitala. Przybyli tu głównie członkowie Klubu Okultystycznego. Irina-san chwilowo rozdzieliła się z nami, aby pomóc w naprawianiu Nieba. Niedawno Sirzechs-sama wygłosił orędzie do całych Zaświatów. W szpitalu byliśmy świadkami niespokojnych rozmów pomiędzy pacjentami i ich rodzinami. Zewsząd dobiegały nas słowa „wojna” i „ewakuacja”. Aby uspokoić zwykłe diabły, musimy wstać na nogi i ruszyć naprzód. …Potrzebujemy więc twojej siły, Ise-kun. Jak się czuł, odkąd wyszliśmy…. Rias-zenbuchou poszła do pokoju pielęgniarek, aby poznać stan jego zdrowia. I wtedy....<br /> <br /> – Czy to prawda?<br /> <br /> Asia-san nie mogła powstrzymać łez, kiedy usłyszała słowa Rias-zenbuchou. Przypomniała sobie jednak że jest w szpitalu i zakryła dłońmi usta. …Roniła łzy radości. Sądząc po jej reakcji, Ise-kun nareszcie się obudził! Natychmiast ruszyliśmy w stronę pokoju, w którym leżał... Kiedy tylko weszliśmy do środka, zobaczyliśmy że siedzi na łóżku. Jego rodzice też przy nim byli. Odzyskał przytomność, kiedy walczyliśmy na Północy! Pomimo że odniósł takie rany, był już przytomny…. Wygląda na to, że niedorzeczna kuracja Azazela-sensei przyniosła skutek. …Ale mogła zadziałać tylko na Iseia-kun…. Obecnie oglądał sobie telewizję z poważnym wyrazem twarzy i kiedy nas zobaczył, odwrócił się w naszą stronę.<br /> <br /> – Witajcie wszyscy! – pozdrowił nas z szerokim uśmiechem na ustach.<br /> <br /> Też uśmiechnęliśmy się z ulga, gdy się do niego zbliżyliśmy. Akeno-san otarła łzy.<br /> <br /> – …To wspaniale, że jesteś cały. …Nie wiem co bym zrobiła, gdybyś zginął…<br /> <br /> Podczas bitwy na Północy Akeno-san pokazała nam swój hart ducha, kiedy atakowała armię Smoków Zła olbrzymimi, Świętymi Smoczymi Błyskawicami. Jednak jej psychika była jedną z najsłabszych w zespole. Podczas inwazji gigantycznych potworów, Akeno-san straciła swoją wolę walki, kiedy nie wiedziała, czy Ise-kun żyje, czy też nie. Była to też jej strona charakteru, której nigdy dotąd nie widzieliśmy. Jednak czuję, że w porównaniu do tamtych czasów, Akeno-san znacznie podbudowała swoją psychikę. To dlatego, bo przebywała z innymi dziewczynami. Wprawdzie martwiła się o Iseia-kun, zanim ruszyliśmy na Północ, to podczas bitwy walczyła najodważniej ze wszystkich. Nawet menadżer Iseia-kun, Ravel-san, latała za pomocą swoich ognistych skrzydeł i atakowała armię Smoków Zła.<br /> <br /> – Ja też wyręczę Iseia-senpa! – powiedział Gasper-kun, jako mężczyzna z Domu Gremory.<br /> <br /> Zmienił się wtedy w czarną bestię, Balora i bez litości unicestwił wiele masowo produkowanych Smoków Zła. Walczyło nie tylko Domostwo Gremory. Grupa Sitri i inni członkowie DxD dawali z siebie wszystko, aby zastąpić nieobecnego Iseia-kun. Nawet ja.... Kiedy zobaczyliśmy że jest zdrowy, poczuliśmy wszyscy ulgę.<br /> <br /> – Przepraszam, przysporzyłem wam wszystkim masę zmartwień… – powiedział do Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Rias-zenbuchou złapała go za rękę i uśmiechnęła się.<br /> <br /> – Nie musisz taki być. Walczyłeś już dostatecznie mocno. Byłeś w stanie ocalić ogifu-sama i ogibo-sama, a nawet ciężko zranić Rizevima… Zasłużyłeś na pochwałę.<br /> <br /> Ise-kun uśmiechnął się krzywo w odpowiedzi.<br /> <br /> – Widziałem wiadomości. Rizevim został pokonany. Zginął z ręki Valiego, prawda? – zapytał.<br /> <br /> – Nie, to Fafnir go wykończył – odpowiedziała Rias-zenbuhou.<br /> <br /> Ise-kun był najpierw zaskoczony, kiedy to usłyszał, ale szybko zrozumiał.<br /> <br /> – …W rzeczy samej, to powinien być Fafnir. Zdecydowanie nie wybaczy Rizevimowi tego, że uderzyła Asię – mruknął wpatrując się w sufit.<br /> <br /> Naprawdę był Złotym Smoczym Królem.<br /> <br /> – A co z Níðhöggrem? – zapytał ponownie Ise-kun.<br /> <br /> Ten Smok Zła został unicestwiony przez Crom Cruacha. Właściwie to była bardziej egzekucja niż walka, więc nie musieliśmy nawet do niej dołączać. Nawet na sam koniec Níðhöggr nie mógł przestać drżeć przed Crom Cruachem. Kiedy Ise-kun to usłyszał, pokiwał aprobująco głową.<br /> <br /> – Tak, to niemożliwe, żeby ten drań pokonał Crom Cruacha.<br /> <br /> Jednak od samego początku Ise-kun… Miał coś dziwnego w oczach. Jego spojrzenie… Wprawdzie gapił się na biusty dziewczyn, to…. Normalnie pasowałoby to do niego. Ale obecnie zdawał się być zakłopotany widokiem i przecierał dłonią oczy. Zupełnie tak, jakby dobrze nie widział. Wszyscy to zauważyli.<br /> <br /> – Ise-san…? Coś się stało? – zapytała Asia-san.<br /> <br /> Jego zachowanie było po prostu zbyt nienormalne. Ise zamrugał i dalej wpatrywał się w wdzięki dziewczyn.<br /> <br /> – Cóż, jakby to powiedzieć; Rias, Asia, Akeno-san, Xenovia…wasze..... – powiedział, po czym nagle zamilkł w połowie zdania. – …Dziwne, nie potrafię tego powiedzieć. To bardzo dziwne. wiem przecież, co chcę powiedzieć… Chodzi o pier…<br /> <br /> Najwyraźniej chce powiedzieć pewne słowo. Myślę że chodzi mu o „piersi”. Zaraz potem dalej gapił się na wdzięki dziewczyn i próbował to powiedzieć. Pokręcił głową, potarł swoje gardło i spróbował jeszcze raz.<br /> <br /> – Pier... Cholera, nie potrafię tego powiedzieć! Hmm.... Co się dzieje? Pier... To żart, prawda, po prostu nie mogę tego powiedzieć…!<br /> <br /> Ise-kun desperacko próbował wymówić słowa „piersi”, „cycki”, „biust” i inne synonimy kobiecych wdzięków, ale najwyraźniej utkwiły mu w gardle i nie mógł ich powiedzieć na głos. Wszyscy wreszcie zrozumieli, że sytuacja była nienormalna i spoważnieli.<br /> <br /> – Ise-sama, czyżbyś nie mógł wymówić żadnego słowa, związanego z kobiecymi piersiami? – zapytała Ravel-san.<br /> <br /> Ise-kun skinął w milczeniu głową. Z jego ust popłynęła jednak znacznie bardziej szokująca wieść:<br /> <br /> – …Nie tylko, nie wiem dlaczego, ale nie potrafię powiedzieć na głos nazwy tej części kobiecego ciała…ani jej nawet zobaczyć… Mam jakby jakąś mgłę przed oczami i przez to ich nie widzę…!<br /> [[File:High School DxD Volume 21- 2.jpg|thumbnail]]<br /> – Co!?<br /> <br /> …Ta wiadomość zaskoczyła i zszokowała wszystkich, włącznie z rodzicami Iseia-kun! Kocha dziewczęce piersi bardziej, niż cokolwiek innego; ma na ich punkcie głęboką obsesję i dzięki nim zyskał moc. Dzięki piersiom czynił cuda i pokonywał wszystkim wrogów, niezależnie od tego, jak silni byli. Wszyscy, włącznie z nim, zgadzali się, że był Chichiryuuteiem. Więc Oppai Smok właśnie…nie mógł sobie poradzić z piesiami? Nie mógł nawet wymówić ich nazwy, ani ich zobaczyć!?<br /> <br /> – Nigdy nie słyszałem o takiej chorobie! Piersi swojej matki też nie widzisz? Kiedy się obudziłeś, nie działo się nic niezwykłego – powiedział tata Iseia-kun.<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na piersi swojej mamy.<br /> <br /> – Tak, widzę piersi kaa-san. Ale piersi pielęgniarki też są zamazanie i nie widzę ich jasno…. Kiedy się obudziłem, myślałem po prostu, że mój wzrok jest trochę rozmyty z powodu zmęczenia… – odparł.<br /> <br /> Tak, jego mama wyglądała normalnie. Ise-kun spojrzał na Koneko-chan.<br /> <br /> – Normalnie widzę tylko Koneko-chan… – powiedział.<br /> <br /> – Masz na myśli, że moje piersi są bardzo małe, prawda…?<br /> <br /> Koneko-chan spojrzała w dół. …To bardzo przykre, ale myślę że to możliwe. Według moich szacunków… Nie, każdy może dojść do takiego wniosku, jeśli tylko rozumie Iseia-kun; był w stanie zobaczyć piersi swojej mamy i Koneko-chan, ale wszystkich innych już nie. To pewnie dlatego. To był warunek, którego nikt dotąd nie widział i o nim nie słyszał, albo należałoby raczej powiedzieć, że to naprawdę do niego pasowało…. Nagle Ise-kun chwycił się z bólu za głowę.<br /> <br /> – …Hmm, już od samego myślenia o tym pęka mi głowa!<br /> <br /> – Co!?<br /> <br /> Jego słowa ponownie nas zszokowały. Jak to możliwe…! Samo myślenie o tym powoduje u niego ból!? Gasper-kun podał coś Iseiowi-kun. Kupił tą rzecz w szpitalnym sklepiku… To erotyczne pisemko.<br /> <br /> – Senpai! To twoja ulubione czasopismo, najnowszy numer „Wielkich cycków idących do Piekła”!<br /> <br /> To gazeta erotyczna, którą Ise-kun kupował w Zaświatach. Szybko ją przekartkował pod okiem swoich rodziców, ale w połowie złapał się za pierś.<br /> <br /> – …Cholera…! Tak bardzo boli, że czuję, jakby moje ciało miało zostać rozerwane na strzępy… Tak mocno! Tak cierpię, że nie mogę nawet patrzeć na to pismo!<br /> <br /> Ise-kun cisną precz czasopismo, które tak lubił!<br /> <br /> – To nienormalna sytuacja. Pośpieszcie się i wezwijcie lekarza.<br /> <br /> Rias-zenbuchou miała już wcisnąć przycisk....<br /> <br /> – Już to zrobiłem – od strony drzwi doszedł nas znajomy głos.<br /> <br /> Wszyscy spojrzeliśmy w tamtym kierunku i zobaczyliśmy lekarza, pielęgniarki oraz Azazela-sensei. Personel medyczny zaraz zaczął badać Iseia-kun.<br /> <br /> – Zmiana która nastąpiła w Iseiu jest skutkiem Smoczej Deifikacji – powiedział do nas Azazel-sensei.<br /> <br /> Podczas walki z Rizevimem Livanem Lucyferem, Ise-kun skontaktował się z nieprzytomną Ophis i przebudził moc wieczności. Ta moc zagoniła Rizevima, znanego jako super diabeł, w kozi róg. Jednak po walce jego ciało przeszło zmiany oraz znalazł się na granicy życia i śmierci… Wprawdzie przeżył dzięki mleku z piersi, to dalej cierpiał z powodu Smoczej Deifikacji…<br /> <br /> – Ise nie może zobaczyć piersi, prawda? Nie może nawet o nich mówić. Zawsze pożycza od nich moc, kiedy czyni cuda. Ostatecznie stawał się personifikacją piersi. Można powiedzieć, że Smocza Deifikacja zwiększała jego siłę. Mimo że trwało to tylko chwilę, to jego ciało nie mogło znieść mocy wieczności. Zwykły smok lub diabeł nie dałby sobie z tym rady i zginąłby w kilka sekund. Ise był w stanie pokonać Rizevima, ponieważ uzyskał ciało Wielkiego Czerwonego. Jednak wszystko ma swoje granice. Byłoby nawet dziwne, gdyby uzyskanie mocy nieskończoności nie niosło ze sobą żadnych konsekwencji. Myślę że z grubsza polega to na tym, iż skoro postrzegasz piersi kobiet jako swoje (duchowe) pożywienie, to w konsekwencji stało się ono teraz twoją trucizną. Ech, skoro nawet cierpisz przez magazyn dla dorosłych, to moje przewidywania zdają się być trafne – powiedział Sensei.<br /> <br /> Trudno się było nie zgodzić z tymi słowami. Moc wieczności Ophis była znana jako najsilniejsza na tym świecie; nawet jeśli tymczasowo zyskali tą moc, to każda istota będzie cierpiała z powodu jej skutków i konsekwencji. To że Ise-kun żyje, można uznać za cud. Jednak niemożność zobaczenia piersi, było dla niego sprawą życia i śmierci, prawda? Jest zboczeńcem…i nie mógł zobaczyć żadnych piersi, poza wdziękami Koneko-chan!<br /> <br /> – …Czy ten stan jest tylko tymczasowy? – zapytała Rias-zenbuchou Senseia.<br /> <br /> – Nie jestem pewien. Może to trwać wieczność, albo tylko do jutra. Jedno jest jednak pewne…lepiej będzie, jeśli nie będziesz więcej korzystał z mocy Smoczej Deifikacji. Można powiedzieć, że tym razem udało ci się przeżyć, ale nie wiadomo, jak będzie następnym razem. Jeśli naiwnie sądzisz, że możesz po prosty wystarczy korzystać z mleka z piersi, aby wyleczyć się z negatywnych skutków Smoczej Deifikacji, to się mylisz. Możliwe że następnym razem nie będziesz mógł patrzeć na tyłeczki dziewczyn, a najgorszym przypadku, może będziesz mógł zobaczyć tylko zarysy ciał dziewczyn i umrzesz.<br /> <br /> Kiedy Ise-kun to usłyszał, wybuchnął płaczem.<br /> <br /> – Nie będę mógł patrzeć na dziewczyny!? Będę mógł zobaczyć tylko zarysy ich ciał i umrę!? …C-coś takiego…jest zbyt bolesne! Dla mnie to jak wyrok śmierci!<br /> <br /> Ise-kun pogrążył się w łzach i rozpaczy. Ta scena była niesamowicie bolesna…ale nie potrafiłem nic powiedzieć…. Hę? Czy byłem jedynym, który myślał w ten sposób…? Nie, nie tylko ja. Oprócz mnie, także Azazel-sensei i lekarz mieli zakłopotane miny, podczas gdy u pozostałych osób malowała się powaga na twarzy. Lekarz nie miał pojęcia jak zacząć. Przepraszam, tego typu choroba normalnie nie istnieje wśród diabłów….<br /> <br /> – Cholera! Zupełnie jak nie on! Jeśli dalej tak będzie, to jak spłodzimy dzieci…! – powiedziała Xenovia-san.<br /> <br /> Nie musisz mówić na głos tego typu rzeczy…. Wiesz że jesteśmy w szpitalu…? Wprawdzie mają tu odział ginekologiczny i położniczy, ale…to nie miejsce na takie rzeczy…. Rias-zenbuchou przytuliła głowę zdesperowanego Iseia-kun do swoich piersi.<br /> <br /> – Ach, mój biedny Ise. …Nie dotykałeś jeszcze moich piersi…<br /> <br /> Rias-zenbuchou przytuliła go bardzo delikatnie. Niezależnie od tego, czy byłem to ja, czy on, zawsze pomagało nas to wyleczyć. Jednakże...<br /> <br /> – Owaaaaaaachhh! – Ise-kun zawył z bólu. – …To boli, Rias… Bardzo boli, kiedy ich dotykam! Cierpię, chociaż jestem szczęśliwy!<br /> <br /> Ból który czuł, doprowadził nawet do deformacji jego twarzy! Jak to możliwe! Rias-zenbuchou… Został przytulony przez swoją ukochaną kobietę; zwykłe dotknięcie jej piersi wywołało taką reakcję!? Kiedy pielęgniarka to zobaczyła, natychmiast wkroczyła pomiędzy nich.<br /> <br /> – Proszę tak mocno nie stymulować pacjenta!<br /> <br /> Obydwoje zostali rozdzieleni. Rias-zenbuchou… Jej serce przeżyło wstrząs! Czuła się zrozpaczona, że nie może go nawet przytulić. Nagle... Z telewizora nadpłynęła piosenka, która potrafiła nawet uspokoić rozbrykane dzieci. Rozbrzmiała w całym pokoju. To była piosenka z „Oppai Smoka”.<br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUSZKI ''<br /> <br /> – …Mmn! Och…<br /> <br /> ''GDY POGODA DOPISUJE, PRZECHADZA SIĘ NA SPACER <br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK<br /> MACU-MACU MUAH-MUAH PAFU-PAFU ''<br /> <br /> – …M-macu… Ooach!<br /> <br /> Ise-kun opadł na łóżko, to było dla niego zbyt wiele.<br /> <br /> ''ISTNIEJE TYLE RODZAJÓW CYCUSZKÓW<br /> JEDNAK ON WOLI TE NAJWIĘKSZE''<br /> <br /> – R-racja, lubię duże…duże…guaachhh!<br /> <br /> ''BIUŚCIASTY SMOK LATA RÓWNIEŻ I DZIŚ'' <br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO MIASTECZKA BIUŚCIASTY SMOK ŚMIAŁ SIĘ <br /> GDY ŚCISNĄŁ CYCUSZKI, UŚMIECHAŁ SIĘ NAWET W DESZCZOWY DZIEŃ <br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> KLIK-KLIK ZOOM-ZOOM IYAAAN ''<br /> <br /> – KLIK-KLIK ZOOM-ZOOM IYAAAAAAAN!”<br /> <br /> Wył z bólu, jakby to był jakiś koszmar. Jego krzyk było słychać nawet w pokojach innych pacjentów. Ale jego palec wskazujący nakreślił w powietrzu znak i chciał kontynuować.<br /> <br /> ''WIDZIAŁ WIELE CYCUSZKÓW, JEDNAK WOLI TE NAJWIĘKSZE<br /> BIUŚCIASTY SMOK NACISKA JE RÓWNIEŻ I DZIŚ ''<br /> <br /> Piosenka dochodziła do kolejnych zwrotek, ale sytuacja Isei-kun stawał się coraz gorsza.<br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUSZKI ''<br /> <br /> Kiedy Gasper-kun zobaczył, że jego ulubiony senpai ulega takim zmianom, podbiegł do niego i zaczął rozpaczać.<br /> <br /> – Ise-senpai! Proszę, bądź pełen energii tak, jak zawsze! Przecież to piosenka Oppai Smoka, prawda!?<br /> <br /> – …Widzisz, Gya-kun, z powodu tej piosenki Ise-senpai…jest w takiej sytuacji – powiedziała spokojnie Koneko-chan.<br /> <br /> ''Lato na morzem jest pełne piersi i marzeń<br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> ODBIJAJĄ-ODBIJAJĄ, PODSKAKUJĄ-PODSKAKUJĄ I KOŁYSZĄ SIĘ!''<br /> <br /> – Tak, nad morzem się odbijają i odbijają……podskakują i podskakują oraz kołyszą się… – powiedział Ise-kun słabym tonem.<br /> <br /> Pewnie przypomniał sobie czasy, gdy chodził na basen, albo bawił się latem na plaży. Jego umysł coraz bardziej się zaćmiewał.<br /> <br /> – Niedobrze! Nie podoba mi się to, jak Ise się trzęsie!<br /> <br /> Xenovia też patrzyła na to zaniepokojonym wzrokiem.<br /> <br /> ''Piersi w kostiumach kąpielowych są wspaniałe<br /> Ale najbardziej lubi te największe<br /> BIUŚCIASTY SMOK NACISKA JE RÓWNIEŻ I DZIŚ''<br /> <br /> Kiedy Rias-zenbuchou i Akeno-san zobaczyły jak Ise-kun wyje, rozpłakały się i złapały go za ręce.<br /> <br /> – Ise!<br /> <br /> – Ise-kun!<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na dół, na piersi tej dwójki. Były to piersi dwóch onee-san, które kochał, ale.... Kiedyś powiedział mi coś takiego:<br /> <br /> ''Posłuchaj mnie Kiba. Gdyby nagle przed twoimi oczami pojawiły się jednocześnie piersi Rias i Akeno-san, do które pieściłbyś najpierw? Echeche, jeśli chodzi o mnie, to jednocześnie złapałbym za jedne i drugie. Takie jest moje życie...''<br /> <br /> Przypomniałem sobie jego słowa, ale...<br /> <br /> ''Kochający piersi smok zobaczył te największe i zakochał się''<br /> <br /> Ise-kun złapał się za głowę i zawył.<br /> <br /> – Guuuuuaaaachh! Moja głowa zaraz pęknie!<br /> <br /> Z nosa pociekła mu krew, a usta pokryła biała piana!<br /> <br /> ''Piersi Księżniczki Przełączenia są naprawdę wspaniałe ☆<br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> ODBIJAJĄ-ODBIJAJĄ, PODSKAKUJĄ-PODSKAKUJĄ I KOŁYSZĄ SIĘ!<br /> Istnieje tyle rodzajów cycuszków...''<br /> <br /> Ise-kun dalej patrzył mętnym wzrokiem na dziewczyny. Wreszcie spojrzał na osobę, którą kochał najbardziej na świecie, Rias-zenbuchou.<br /> <br /> ''Jednak najbardziej pokochał piersi Księżniczki Przełączenia''<br /> <br /> Ise-kun uśmiechnął się lekko i wtedy.....<br /> <br /> ''Oppai Smok dzisiaj też jest rozpieszczony''<br /> <br /> Wraz z tępym odgłosem opadł na poduszki.<br /> <br /> – Ise!?<br /> <br /> – Ise-san!?<br /> <br /> – Ise-kun!?<br /> <br /> – Ise-sama! Weź się w garść!<br /> <br /> Wszyscy spanikowali, gdy zobaczyli że zemdlał. Pielęgniarka szybko przygotowała dla niego aparaturę podtrzymującą życie.<br /> <br /> ''Istnieje tyle rodzajów cycuszków<br /> Jednak najbardziej pokochał piersi Księżniczki Przełączenia<br /> Biuściasty Smok lata również i dziś''<br /> <br /> Czwarta zwrotka wreszcie się kończyła i rodzice Iseia-kun wyłączyli telewizor. Wygląda na to, że ta piosenka stała się teraz dla niego najbardziej zabójczą trucizną…. Tego dnia Ise-kun stracił to, co było dla niego najcenniejsze oraz cały sens swojego życia.....<br /> <br /> ===Część 2===<br /> ''Dwie godziny po tym, jak Ise-kun odzyskał przytomność.''<br /> <br /> Uspokoił się już, otrzymał leczenie od Asi-san, wypił Łzy Feniksa i teraz spokojnie siedział sobie na łóżku. Azazel-sensei natomiast zaczął wyjaśniać zmiany, które w nim zaszły.<br /> <br /> – W skrócie mamy taką sytuację, że nie możesz więcej korzystać z mocy Boskiego Smoka – powiedział, po czym zrobił przerwę i zaczął mówić dalej. – Łamacz Ładu na dobrą sprawę nie powinien istnieć, a pojawił się, z powodu śmierci biblijnego Boga i działań Frakcji Bohaterów. W całej historii liczba ludzi którzy mogli korzystać z Łamaczy Ładu, była bardzo mała.<br /> <br /> Zgadza się. Łamacz Ładu był niesamowicie rzadkim zjawiskiem. Jednak ich liczba ostatnio wzrosła. Być może powodem było to, że warunki jego osiągnięcia wyciekły z Frakcji Bohaterów. Do tego, skoro biblijny Bóg już nie istnieje, to nie ma nikogo, kto kontrolowałby system Boskich Darów. Mój święty demoniczny miecz też nie powinien istnieć. Ponadto, oprócz podgatunków Boskich Darów, wiele podobnych sytuacji miało miejsce wśród naszych wrogów. Zwłaszcza Dwa Niebiańskie Smoki, Ise-kun i Vali, osiągnęły niezrównany wzrost. <br /> <br /> – W takich warunkach Łamacze Ładu, Iseia i Valiego przeszły całkowitą ewolucję, którą można określić jako wzrost mocy. Pierwotnie wybrana ścieżka do wzrostu twojej mocy była stosunkowo spokojną i bezpieczną metodą…. Ale w tak krótkim czasie zarówno ty, jak i Vali, staliście się zbyt silni. Obecnie ciągle się nad tym zastanawiam. Uzyskanie Łamacza Ładu pozwala ci zwiększyć swoją siłę. Łamacz Ładu, stał się początkiem ewolucji twojej szkarłatnej zbroi w Szkarłatną Królową i Diabolicznego Smoka, uzyskanego dzięki Smoczej Deifikacji. Zasadniczo za bardzo wzmocniłeś swoją moc w zbyt krótkim czasie. Co więcej nie jest to prosty, dwustopniowy wzrost mocy, a raczej pięcio, lub wręcz dziesięciostopniowy wzrost. …Nic dziwnego że twoje ciało nie mogło tego wytrzymać – kontynuował Azazel-sensei.<br /> <br /> Nikt nie potrafił na to odpowiedzieć. Mimo wszystko wszyscy się cieszyli, że Ise-kun wzmocnił swoją siłę, co dodatkowo dodało nam odwagi. Stał się jednak silny w zbyt krótkim czasie. Tym bardziej, że wzmocnienie uzyskane dzięki mocy nieskończoności…zbyt mocno obciążyło jego ciał. Sensei stanął naprzeciwko rodziców Iseia-kun i skłonił się głęboko.<br /> <br /> – …Ise, on… To ja jestem winny sytuacji, w której się teraz znalazł. To wszystko przez to, że byłem zbyt zainteresowany jego zdolnościami i mocą i zbyt z nich dumny; przez co postawiłem mu zbyt wiele wymagań w zbyt krótkim czasie. Przeszedł wiele trudności, aby sprostać moim oczekiwaniom...jednak okazało się to być zbyt wiele dla siedemnastoletniego chłopca. Więc to także i moja wina.<br /> <br /> Słowa Azazela-sensei były szczersze niż wszystko, co kiedykolwiek powiedział w przeszłości i emanowały żalem oraz poczuciem winy. Rodzice Iseia-kun machali gorączkowo rękami, w odpowiedzi na zachowanie Senseia, które było inne niż w przeszłości.<br /> <br /> – Z-zaczekaj, Sensei! Proszę, nie zachowuj się w taki sposób! Nie mam nic przeciwko temu wszystkiemu! Gdyby nie ty, nie mógłbym się stać silniejszy!<br /> <br /> – Ale to przeze mnie porwano tych, których kochasz najbardziej.<br /> <br /> – Mimo wszystko to coś, na co nic nie można było poradzić. …Chociaż był to dla mnie ciężki i poważny cios…<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na wszystkich i uśmiechnął się.<br /> <br /> – Dzięki temu wszyscy żyjemy. Właśnie dzięki twoim wskazówkom Sensei, udało mi się uzyskać moc, która wszystkich ocaliła. Zgadzam się, że trochę się przepracowałem w zbyt krótkim czasie, ale gdybym nie osiągnął tej mocy, to ktoś z obecnych tu ludzi straciłby życie. Tak więc nikt nie zginął, więc uważam że było warto, nawet gdybym stracił rękę, albo nogę.<br /> <br /> Kiedy rodzice Iseia-kun usłyszeli słowa swojego syna, też postanowili się odezwać.<br /> <br /> – Sensei, proszę, unieś swoją głowę. Mój syn dorósł na tyle, że był w stanie powiedzieć coś tak wspaniałego. To mi wystarczy. Wychowałeś Iseia na mężczyznę, Sensei. Jako jego ojciec jestem ci bardzo wdzięczny – powiedział tata Iseia-kun.<br /> <br /> – …Też byłam przestraszona, gdy zobaczyłam ciało mojego syna. Nawet nie wiedziałam, kiedy zaczął nabywać takiej muskulatury…Już rozumiem, ile Ise zrobił dla wszystkich tu obecnych. Jako matka nie chcę, aby więcej mieszał się w coś niebezpiecznego… Ale w końcu ilu ludzi już uratował? Jesteśmy bardzo dumni, jako rodzice. Też jestem wdzięczna Azazelowi-sensei, który nauczył Iseia tego wszystkiego – dodała mama Iseia-kun.<br /> <br /> Azazel-sensei podniósł głowę i spojrzał szczerze na rodziców Iseia-kun.<br /> <br /> – Wasz syn jest kimś ważnym dla Zaświatów. Dlatego nie pozwolę, aby znów był w niebezpieczeństwie – powiedział, mierzwiąc włosy Iseia-kun. – Zostaw resztę nam. Ja…my, szefostwo, też weźmiemy tym razem udział w walce na pierwszej linii. Powinieneś więc teraz odpocząć. …Nawet jeśli mówię coś takiego, to ty i tak ruszysz do walki…. Musisz mi coś jednak obiecać. Nigdy więcej nie korzystaj z mocy Smoczej Deifikacji. …Pozwalam ci na korzystanie z mocy Łamacza Ładu i Szkarłatnej Królowej…ale nie wolno ci znów narazić samego siebie na niebezpieczeństwo, rozumiesz?<br /> <br /> Ise-kun skinął w milczeniu głową.<br /> <br /> – …Sensei, czy to możliwe, aby stał się jeszcze silniejszy, jak w przypadku innych? – zapytał nagle.<br /> <br /> – Nie wiem. Jeśli jesteś na tyle zdeterminowany, aby szukać sposobu na zwiększenie swojej siły, to w przyszłości istnieje taka opcja… Tak więc pozwalam ci na korzystanie z Łamacza Ładu i Szkarłatniej Królowej, ale zdecydowanie nie korzystaj ze Smoczej Deifikacji.<br /> <br /> Po tym jak Sensei to powiedział, Ise-kun został powierzony pielęgniarkom i swoim rodzicom.<br /> <br /> – Mam coś do zrobienia, więc do widzenia wam wszystkim – oznajmił Sensei.<br /> <br /> Skłonił się Iseiowi-kun i jego rodzicom, po czym ruszył w stronę drzwi.....<br /> <br /> – Rias, Akeno, Kiba, Gasper, Rossweisse, pozwólcie ze mną na chwilę – wezwał mnie Rias-senbuchou, Akeno-san, Gaspera-kun, i Rossweisse-san, podczas gdy reszta została, aby porozmawiać z Iseiem-kun.<br /> <br /> Ruszyliśmy ze Senseiem i przybyliśmy do sali na tym samym piętrze. Był tam mężczyzna w czarnej kurtce, Ikuse Tobio oraz paru innych ludzi, których nie spotkaliśmy wcześniej.<br /> <br /> – Wszyscy są tu obecni – powiedział Ikuse-san do Azazela-sensei.<br /> <br /> – Wiem Tobio. Przepraszam że tak nagle was tutaj wszystkich wezwałem.<br /> <br /> – Też planujemy ruszyć do walki wraz z DxD. Wprawdzie to nieduża ilość mocy, ale damy z siebie wszystko – odparł Ikuse-san.<br /> <br /> Sensei odwrócił się w naszą stronę.<br /> <br /> – Rias i reszta z was. Drużyna mojego Slash Doga tym razem wyjdzie z cienia, aby walczyć na polu bitwy. Następnie przedyskutujemy sprawę związaną z waszą grupą.<br /> <br /> Co za ekscytujące wieści! Główne postacie z Grigori nareszcie zadebiutują na scenie! To była bezprecedensowa, olbrzymia bitwa, więc oczywistym było, że dołączą do walki. W obecnej sytuacji nie miałem nic przeciwko temu, aby do walki dołączyło wielu silnych ludzi. Nagle Akeno-san zauważyła pewną osobę, której obecność ją zaskoczyła. Podążyliśmy za jej wzrokiem i zobaczyliśmy piękność, która mogła mieć około dwudziestu lat i była do niej bardzo podobna. Też miała piękne, długie czarne włosy. Piękność uśmiechnęła się do Akeno-san.<br /> <br /> – Akeno.<br /> <br /> Akeno-san rozpłakał się nagle i rzuciła się jej na szyję.<br /> <br /> – Uch! Suzaku-oneesama!<br /> <br /> Kobieta nazwana Suzaku czule pogłaskała Akeno-san po głowie.<br /> <br /> – Martwiłam się, skoro nie widziałam cię od tak dawna. Cieszę się że masz się dobrze.<br /> <br /> – Ja też, przepraszam że tak długo się z tobą nie kontaktowałam.<br /> <br /> – Nie musisz przepraszać. Zważywszy na twoją pozycję, nic nie można na to poradzić.<br /> <br /> Suzaku. Znałem to imię. Należało ono do obecnej głowy Klanu Himejima. Była spokrewniona z Akeno-san. Ich matki były siostrami, więc są dla siebie kuzynkami. Rias-zenbuchou uśmiechnęła się, widząc obecną głowę Klanu Himejima i pozdrowiła ją:<br /> <br /> – Dawno się nie widziałyśmy, Suzaku.<br /> <br /> – Tak, Rias-san. Zmusiłam ludzi z mojej rodziny do milczenia. Tym razem też będę współpracowała z Tobio, tobą oraz pozostałymi.<br /> <br /> Jako głowa Rodziny Himejima, miała powód aby udzielić głosu Ikuse-san. Jego rodzina była spokrewniona z Klanem Himejima, a w ich żyłach płynęła ta sama krew. Tak jak Akeno-san, był krewnym obecnej głowy rodu. Z powodu Akeno-san, Rodzina Himejima i Grigori żywiły do siebie niechęć, ale ostatnio…po tym jak głowa rodu się zmieniła, zaszło wiele zmian i relacje między obiema stronami ociepliły się. Teraz obie kuzynki obejmowały się, co było najlepszym dowodem na poprawę stosunków. <br /> <br /> – Co więc zamierzasz? – zapytała Rias-zenbuchou, słysząc słowa Suzaku-san.<br /> <br /> – Wezmę udział w tej bitwie, jako obecna głowa Rodu Himejima. Pozostałe cztery rodziny także wyślą wojowników do walki i dołączą do mnie na polu bitwy.<br /> <br /> Pozostałe cztery klany. Od czasów starożytnych Japonia miała grupę, która strzegła osób o nadprzyrodzonych mocach. Należały do niej następujące rodziny: Nakiri, Himejima, Shinra, Kushihashi i Doumon. Te pięć rodów było znanych jako Pięć Wielkich Rodzin. Dotychczas trzymały się na boku, ale teraz postanowiły włączyć się do walki…. To zasługa perswazji Suzaku-san oraz tego, że byli świadkami zniszczeń czynionych przez Trihexa i uznali to za zagrożenie. Wprawdzie mam mieszane uczucia z tego powodu, to cieszę się z faktu, że nasza siła bojowa wzrosła. Nagle pojawiła się kolejna grupa. To Drużyna Valiego. Po śmierci Rizevima dołączyli do nas podczas bitwy na Północy i dzielnie walczyli z armią Smoków Zła. Obecnie Vali został uznany za adoptowanego syna boga Odyna i był też uczniem Azazela-sensei. Było niemożliwym, aby nie dołączył do walki. W końcu był maniakiem bitew, więc to w porządku, że z radością ruszył do walki. Jednak po bitwie zniknął jak kamfora…. Kiedy wrócił, uśmiechnął się odważnie na widok Ikuse-san.<br /> <br /> – Więc w końcu postanowiłeś pokazać nam swoją twarz, Tobio.<br /> <br /> – Czy twoja zemsta się dokonała, Vali?<br /> <br /> W odpowiedzi Vali nieznacznie się tylko uśmiechnął.<br /> <br /> – Tym razem nasza drużyna też weźmie udział w walce. Rozkazano nam, abyśmy powstrzymali zniszczenia Trihexa. Będziemy wam pomaga,ć a także sprawiać kłopoty – powiedział Ikuse-san.<br /> <br /> Vali parsknął szczerym śmiechem, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Kawał czasu, od kiedy widziałem twoją prawdziwą zdolność, prawda? W końcu doszło do tego. Chciałem ''to'' zobaczyć, od kiedy z tobą walczyłem…<br /> <br /> Vali jak zwykle mówił w wyniosły sposób. Ikuse-san wydawał się nieco zakłopotany. Drapał się po policzku i uśmiechał lekko.<br /> <br /> – Ha ha ha, w ogóle nie zmieniłeś swoich nawyków. Tak, zdecydowanie udasz się na pole bitwy.<br /> <br /> Kidy Ikuse-san mówił, Vali patrzył za jego plecy. Wyraz na jego twarzy się zmienił.<br /> <br /> – Coś takiego! …Nie spodziewałbym się, że też ją tutaj ściągniesz…?<br /> <br /> Była tam dziewczyna w kapturze. Wysunęła się naprzód i zdjęła kaptur z głowy. Wtedy zobaczyliśmy blondwłosą czarownicę. Miała długie i bujne włosy oraz szafirowo-niebieskie oczy. <br /> <br /> Wygląda jakby miała około dwudziestu lat i jest bardzo piękna. Uśmiechnęła się delikatnie, gdy zbliżyła się do Valiego.<br /> <br /> – Znów powiesz coś kapryśnego? – zapytała.<br /> <br /> Spojrzałem na Valiego… Wyglądał na zakłopotanego i drapał się po policzku. Widok tej dziewczyny najwyraźniej go zaskoczył.<br /> <br /> – ……Uch!! Lavinia, ty.....!<br /> <br /> Czarownica nazwana przez Valiego Lavinią, chwyciła jego dłoń.<br /> <br /> – Jestem tu dlatego, gdyż Mefistofeles-kaichou i były Naczelnik Azazel-dono pozwolili mi wziąć udział w walce. Teraz możemy walczyć razem, Va-kun.<br /> <br /> Va-kun. Skoro ktoś zwraca się do niego w ten sposób, to musi to oznaczać, że jest z nim blisko. …Rozumiem, Vali zna ją. Jego spokojna i przystojna aura wyparowała, a on sam wyglądał na mocno zdezorientowanego.<br /> <br /> – Sądzę że będą z tego powodu kłopoty! – powiedział.<br /> <br /> Kiedy Lavinia ti usłyszała, na jej twarzy pojawił się stroskany wyraz twarzy.<br /> <br /> – Va-kun…zdradziłeś Grigori, ruszyłeś samotnie aby znaleźć swojego dziadka i sprawiłeś wielu ludziom masę kłopotów. Nie wiesz tego, ale tym razem musisz walczyć u boku wszystkich. Bądź więc posłuszny, dobrze?<br /> <br /> Lavinia zbliżyła się do Valiego i przytuliła go mocno. Nie spodziewałem się, że ten bitewny maniak, który nigdy nie okazał nawet najmniejszego zainteresowania kobietami, będzie stał bez oporu z wyrazem zawstydzenia na twarzy.<br /> <br /> – …Hmmmmm!<br /> <br /> Nawet Rias-zenbuchou była zaskoczona i stała z otwartymi szeroko ustami, kiedy to zobaczyła. …Ci którzy rozumieli tą sytuację, Azazel-sensei i drużyna Slash Doga, uśmiechali się, kiedy oglądali tą dwójkę.<br /> <br /> – Jako Lucyfer i smok, możesz być po prostu nazywany Smokcyferem. Ciągle nie pozbyłeś się tych nawyków.<br /> <br /> – Jest w porządku, skoro pasuje to do stylu Va-kuna.<br /> <br /> Członkowie Drużyny Slash Doga żartowali sobie. Ludzie z Drużyny Valiego też mieli dziwne miny. Najwyraźniej bawiło ich niespodziewane zachowanie szefa.<br /> <br /> – Z pewnością to jedyna osoba, której nasz wódz nie może się oprzeć, miau.<br /> <br /> – Zawsze uciekał jak szalony, kiedy tylko zauważył atmosferę Lodowej Księżniczki. Tym razem był beztroski, a ona całkowicie ukryła swoją aurę, więc Vali nie mógł jej wykryć. Kaka!<br /> <br /> Wygląda na to, że Kuroka i Bikou też znają Lavinię.<br /> <br /> – Nazywa się Lavinia Reni. Jest czarownicą z organizacji Grauzauberer i najbardziej poważną podwładną Mefistofelesa-kaichou. Zarówno ja jak i Vali boimy się jej. Najprościej będzie powiedzieć, że jest dla niego kimś w rodzaju starszej siostry – wyjaśnił nam Ikuse-san.<br /> <br /> Rias-zenbuchou zrozumiała..<br /> <br /> – …Longinus, posiadaczka Ostatecznego Upadku. Lodowa Księżniczka Lavinia. To pierwszy raz, kiedy ją widzę…<br /> <br /> Ja też o niej słyszałem ale nigdy dotąd jej nie spotkałem. Należy do organizacji magów Grauzauberer i jest znana jako najsilniejsza Lodowa Księżniczka, Lavinia.... Była posiadaczką jedną jednego z Longinusów, Ostatecznego Upadku. Jednak jej związek z Drużyną Slash Doga był dla mnie nowością…. Słabość Valiego też.<br /> <br /> – Tak przy okazji, czy z Sekiryuuteiem-chan jest już w porządku? – zapytała cicho Kuroka.<br /> <br /> – Dowiedzieliśmy się tutaj czegoś nowego… Też się bardzo martwię…. Chciałam przybyć tu od razu…ale nie mogłam po prostu od tak sobie wparować na pole bitwy…Przepraszam bardzo – dodała Le Fay.<br /> <br /> Obydwie były pod opieką domostwa Hyoudou. Przyjaźniły się też z Iseiem-kun i dobrze z nim dogadywały. Teraz się o niego martwiły.<br /> <br /> – Mmm, obecnie jego życie nie znajduje się w niebezpieczeństwie. Później opowiem wam o szczegółach – powiedziałem.<br /> <br /> Obie odetchnęły z ulgą, gdy to usłyszały. …Trudno jednak wyjaśnić to, że obecnie piersi są dla Iseia-kun źródłem cierpienia. Jednak wyjdzie to na jaw, jeśli Kuroka go przytuli…. Ale w takim wypadku znów zazna bólu. Azazel-sensei spojrzał na nas wszystkich.<br /> <br /> – Obecna sytuacja jest krytyczna, więc tym razem proszę was o pomoc. Tym razem zagrożone są nie tylko Zaświaty, ale też wszystkie mitologie. Takie złe są ich zamiary. Wprawdzie w przeszłości między nami miały miejsce pewne tarcia, ale jeśli się teraz nie sprzymierzymy, to wszyscy zginiemy. Żadna duma nic nie znaczy, w porównaniu do końca świata – powiedział, po czym spojrzał na Rossweisse-san i Gaspera-kun. – Rossweisse, Gasper, zdobyłem nowe informacje na temat Świętego Graala. Aby pokonać Trihexa, będę potrzebował waszych rad i pomocy. Możecie więc ze mną pójść?<br /> <br /> Oboje nic nie odpowiedzieli, tylko skinęli głowami.<br /> <br /> – Proszę aby pozostali udali się do miasta Maou i byli w gotowości. Jeśli coś się stanie....<br /> <br /> Sensei nie dokończył swojego zdania. Z korytarza nadbiegł jakiś mężczyzna w garniturze. Skoro biegał po szpitalu, to najwyraźniej sytuacja była niezwykle poważna. Dodatkowo był blady jak trup. Stanął przed Senseiem i zaczął mu zdawać raport:<br /> <br /> – Trihexa i armia Smoków Zła znów się pojawili.<br /> <br /> – CO?!<br /> <br /> Wiadomość była zaskoczeniem dla wszystkich! …Zaatakowali ponownie…! Otrząsnęliśmy się jednak z pierwszego strachu u spojrzeliśmy na sprawę poważniej.<br /> <br /> – Gdzie uderzyli tym razem!? – zapytała Rias-zenbuchou.<br /> <br /> – …Na… Górę Olimp....<br /> <br /> Olimp. To terytorium mitologii greckiej! A więc uderzyli tam po tym, jak zaatakowali Północ! Kiedy to usłyszeliśmy, zaczęliśmy się przygotowywać do walki.<br /> <br /> – Dobrze, pójdziemy więc tam! Ruszamy wszyscy.... – oznajmiła wszystkim Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Raport mężczyzny się jeszcze jednak nie skończył...<br /> <br /> – To nie koniec. …Jednocześnie Trihexa pojawił się też u stóp Góry Meru&lt;ref&gt;Mityczna góra, stanowiąca oś świata według kosmologii hinduistycznej i buddyjskiej.&lt;/ref&gt; oraz na terytorium mitologii egipskiej i celtyckiej!<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Jest więcej niż jedna bestia…? Poza Olimpem pojawili się też na Górze Meru i w świecie mitologii egipskiej oraz celtyckiej…?<br /> <br /> – Co się dzieje…? – nie mogłem się powstrzymać, aby nie spytać.<br /> <br /> Niezwykła wiadomość sprawiła, że Rias-zenbuchou zmarszczyła brwi. …Ale Azazel-sensei najwyraźniej coś zrozumiał, gdyż jego twarz przybrała poważny wyraz.<br /> <br /> – Trihexa rozdzielił swoje ciało na kilka postaci i każda z nich szaleje na innym terenie! – kontynuował mężczyzna.<br /> <br /> – Co!<br /> <br /> Wszyscy byli tak zszokowani, że aż zaniemówili. …Rozdzielił…swoje ciało…na kilka części? Tak powiedział, że Trihexa rozdzielił swoje ciało i zaatakował kilka frakcji jednocześnie…?<br /> <br /> – …Powinno być jak powiedział. Bestia rozdziela swoje ciało na kilka części i atakuje kilka miejsc jednocześnie – powiedział Azazel-sensei z gorzkim wyrazem twarzy.<br /> <br /> – …Czy to znaczy, że skoro ma kilka głów, to może się rozdzielić na kilka ciał…? – zapytała Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Po walce na Północy mieliśmy już pojęcie o niesamowitej sile bojowej Trihexa. Pomimo że otrzymywał ataki zarówno od nas, jak i od bogów, to nie miało to na niego żadnego wpływu. Nawet jeśli jego skóra została spalona, a ciało rozszarpane, to natychmiast się regenerował. Z drugiej strony dotarł do nas jego potężny ogień, którym ział. Ziemia pękała, góry znikały, a nasza strona otrzymała bolesne ataki. Jeden cios wystarczył, aby zmienić ukształtowanie terenu.... To ta sama bestia, która teraz rozdzieliła się na kilka podobnych potworów, które obecnie atakowały jednocześnie…! Jednak jeśli podział rozdzielił też ich moc…. To nie było możliwe aby myśleć, że nawet w takim wypadku wszędzie była olbrzymia ilość masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. Nie mogliśmy beztrosko lekceważyć wroga.<br /> <br /> – W takim wypadku potrzebujemy też wsparcia tych członków, którzy obecnie tłumią zamieszki w Zaświatach – powiedziała Akeno-san do Rias-zenbuchou.<br /> <br /> – Gdzie są Sona i Sairaorg? Najlepiej będzie, jeśli się z nimi skontaktujemy.<br /> <br /> Parostwa Sitri, Bael i Agares pacyfikowały obecnie zamieszki, które wybuchły w Zaświatach. Ale obecną sytuację mogą opanować lokalne siły policyjne i wojskowe. My musimy teraz ruszyć na Trihexa. Kiedy się nad tym zastanawialiśmy, mężczyzna otrzymał nowe informacje. Był nimi wyraźnie wstrząśnięty.<br /> <br /> – Mn! Właściwie to oni… – zaczął. – Parostwa Bael i Sitri przebywają obecnie w stolicy terytorium Bael. …Miasto jest właśnie atakowane przez buntowników!<br /> <br /> Sytuacja gwałtownie się pogorszyła! Tak, to dlatego my, diabły, musimy się przeciwstawić temu co zostało zakorzenione w naszej głębi, pełnej chaosu i mroku.....<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_I_stał_się_chaos|I stał się chaosa]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High school DxD Tom 21 Żywot: Lew Baela Wielkiego Króla. ~Wielki Król~|Lwa Baela]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot_1:_Na_Uczcie_Bestii_Apokalipsy&diff=507259 2016-11-29T18:26:33Z

<p>95.108.35.236: /* Część 2 */</p> <hr /> <div>==Żywot 1: Na Uczcie Bestii Apokalipsy==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> Ja, Kiba Yuuto, właśnie zakończyłem wielką bitwę i wróciłem do stolicy świata diabłów, Lilith. Po tym jak ledwie udało nam się obronić Północ przed atakiem Trihexa, my, Drużyna DxD, zostaliśmy chwilowo rozwiązani i pozwolono nam wrócić do domu. Anioły, którymi dowodził Dulio, wróciły do Nieba, które obecnie odbudowywano. Aby zapobiec wybuchowi niepokojów społecznych w Zaświatach, Sairaorg Bael i Seekvaira Agares natychmiast wkroczyli na scenę po tym, jak tylko wrócili. Sona-zenkaichou i jej parostwo też ruszyli z pomocą. Domostwo Gremory, włącznie ze mną, udało się do Szpitala Fundacji Serafall, znajdującego się w Lilith. Szpital nazwany imieniem Serafall Lewiatan-sama był najlepszy w Zaświatach oraz posiadał najbardziej zaawansowany sprzęt medyczny. Ise został tu więc przyjęty na leczenie.<br /> <br /> Pięć dni temu, podczas bitwy o Agreas, Ise-kun przebudził Smoczą Deifikację, aby ocalić swoich rodziców. Jednak cena osiągnięcia takiego poziomu mocy była zatrważająca; gdy tylko została dezaktywowana, reperkusje natychmiast dały o sobie znać. Przede wszystkim wszystkie organy wewnętrzne przestały funkcjonować, a serce i inne ważne części ledwie pracowały. Jednak lecząca moc Asi-san nie dawała żadnego efektu, co pokazywało, jak silna była moc Smoczej Deifikacji. Kiedy tylko Ise trafił do szpitala, natychmiast wylądował na oddział intensywnej terapii i całe jego ciało było podłączone do aparatury podtrzymującej życie. Wszyscy patrzyliśmy na niego ze smutkiem, kiedy tak leżał. Asia-san ciągle tylko płakała. Stan Iseia dalej był krytyczny, a lekarze nie mieli jasnych przewidywań wobec jego stanu zdrowia...<br /> <br /> Nawet teraz Trihexa i armia Smoków Zła dalej siały zniszczenie. Główne instytuty Grigori oraz Niebo, zostały łatwo zniszczone. Nawet podczas tego krótkiego czasu gdy byliśmy zaangażowani w walkę, drżeliśmy ze strachu.... Pół dnia po tym jak Ise-kun został wysłany do szpitala, Azazel-sensei, którym przebywał w pokoju narad wojennych w mieście Maou, wysłał do szpitala wiadomość: ''Zbierzcie pewne rzeczy razem, a potem włóżcie do nich Iseia.'' Wprawdzie lekarzy zaskoczyło polecenie upadłego anioła, ale przystąpili do jego wykonania. Rzeczy które mieli zebrać, to mleko z piersi. Prosili o pomoc nie tylko oddział położnictwa i ginekologii, ale prowadzili też „zbiórkę” wśród kobiet obecnych w szpitalu, które akurat miały laktację. Jednak nie zebrano go tyle, ile chciał Azazel-sensei. W takim wypadku wszystkie szpitale w stolicy przysłały mleko z piersi, aż w końcu zebrano znaczną ilość. Lekarze, ciągle będący w stanie oszołomienia, zebrali całe mleko w szklanym pojemniku, który był tak wielki, że mógł się w nim zmieścić człowiek. Dodatkowo dolano do niego pięć porcji Łez Feniksa i wymieszano, aby obie sytuacje stały się jednorodne. Ostatecznie uzyskano produkt, będący mieszaniną mleka z piersi oraz Łez Feniksa. Azazel-sensei włożył wtedy Iseia-kun do pojemnika. Ten widok zakłopotał niektórych ludzi.<br /> <br /> Po uwolnieniu mocy Smoka Wieczności oraz Smoka Marzeń, cierpiał z powodu obrażeń fizycznych oraz psychicznych i ciągle był podłączony do aparatury podtrzymującej życie, a do tego był teraz zanurzony w pojemniku wypełnionym mlekiem z piersi. Jednak nikt z obecnych tu ludzi nie zgłaszał żadnych obiekcji. Nikt nawet nie próbował tego zatrzymać. Sądzę że wszyscy myśleli o tym samym co ja; ''Może ta metoda zadziała''. Pomimo że to dziwny pomysł, to te dwa słowa, „Ise” i „piersi”, są czymś, do siebie pasuje. To połączenie, które aż dotąd działało cudy!<br /> <br /> – …Właściwie to Ise-senpai powiedział kiedyś coś takiego – mruknęła cicho Koneko-chan.<br /> <br /> ''Kiedy napiję się mleka, czuję jak całe moje zmęczenie znika.''<br /> <br /> Ise-kun powiedział coś takiego. Nasze nadzieje obróciły się w wiarę i wszyscy czekaliśmy wyczekująco. Dalej był podłączony do aparatury podtrzymującej życie, gdy zanurzano go w mleku. Mimo że lekarz miał na twarzy maskę chirurgiczną, to oczywistym było, że był bardzo zakłopotany. Kilka minut po tym, jak Ise-kun został zanurzony w mieszaninie mleka i Łez Feniksa... Elektrokardiograf zaczął reagować!<br /> <br /> – Jak to możliwe!? Czy dotąd nie znajdował się w stanie, w którym jego organy nie mogły pracować nawet bez aparatury podtrzymującej życie!? Z-zwykłe zanurzenie w mleku z piersi sprawiło, że znów funkcjonuje normalnie!? – krzyknął lekarz.<br /> <br /> To było po prostu nie do pomyślenia. Na naszych oczach zaszło właśnie coś, co nigdy nie miało miejsca w historii medycyny. Następnie oddech Iseia-kun wrócił do normy i mimo że dalej był nieprzytomny, to było to dowodem tego, że wraca do zdrowia. To po prostu cud. Nie, może to było nieuniknione? Dla Iseia-kun, znanego jako Oppai Smok, wszystko związane z piersiami może zostać uznane za jego broń, albo (duchowy) pokarm.... Kiedy dziewczyny zobaczyły że Ise-kun wraca do zdrowia, wybuchnęły płaczem.<br /> <br /> – …Uch, to doprawdy wspaniałe! Od dziś sprawię, że Ise codziennie będzie pił mleko! – oznajmiła Rias-zenbuchou<br /> <br /> – …Tak, zbudujemy własne gospodarstwo, na którym będziemy hodować krowy dla Iseia-kun! – dodała Akeno-san.<br /> <br /> – Ja! Kiedy moje piersi zaczną produkować mleko, zdecydowanie dam je Isieowi-san do picia! Będę ciężko pracowała w przyszłości, aby mógł wyzdrowieć! – powiedziała Asia-san, ocierając łzy.<br /> <br /> – Ach! Pozwól mu wypić więcej! Krowie mleko na wiele wartości odżywczych! Racja, może ono wyleczyć nawet Sekiryuuteia! – nawet Xenovia płakała i mówiła jakieś niezrozumiałe rzeczy.<br /> <br /> Ravel-san, Rossweisse-san i Gasper-kun ocierali łzy i uśmiechali się jednocześnie.<br /> <br /> – Wprawdzie nie rozumiem tego zbyt dobrze, ale to naprawdę pasuje do Iseia-sama!<br /> <br /> – Dokładnie, ja też nie rozumiem, ale czuję ulgę.<br /> <br /> – Tego się można było spodziewać po Iseiu-senpai!<br /> <br /> – …Ale to jest najgorsze – powiedziała Koneko-chan, kiedy po jej twarzy płynęły łzy.<br /> <br /> Sekiryuutei wyzdrowiał dzięki mleku z piersi. …Nawet ja nie wiem, jak to skomentować, Ise-kun…. W każdym razie, kiedy to wszystko się skończy, ugotuję dużo gulaszu i upiekę górę kremowych ciastek. Myślę że będzie dobrze tak długo, jak produkty mleczne są używane. Rodzice Iseia-kun zaczerwienili się, kiedy zobaczyli tą scenę.<br /> <br /> – …To naprawdę dobre wieści! Ale jestem tak zaskoczony, że aż płaczę!<br /> <br /> – …Kiedy był mały, zawsze pił moje mleko. Nawet teraz dalej jest jak dziecko…! Ale to naprawdę wspaniałe!<br /> <br /> Wprawdzie rodzice Iseia-kun byli zawstydzeni, ale cieszyli się z głębi serca, że ich syn ozdrowiał. Następnie jego stan się ustabilizował, dzięki czemu aparatura podtrzymująca życie została odłączona, a on sam został przeniesiony do prywatnego pokoju. Wprawdzie dalej był nieprzytomny, ale Trihexa nie będzie na niego czekał. Bestia obróciła już swój gniew w stronę Północy. Byliśmy członkami Antyterrorystycznej Drużyny DxD, więc ciążyła na nas wielka odpowiedzialność. Powierzyliśmy nieprzytomnego Iseia-kun rodzicom i ruszyliśmy na pole bitwy. …Gdy udało nam się obronić Północ, natychmiast wróciliśmy do szpitala. Przybyli tu głównie członkowie Klubu Okultystycznego. Irina-san chwilowo rozdzieliła się z nami, aby pomóc w naprawianiu Nieba. Niedawno Sirzechs-sama wygłosił orędzie do całych Zaświatów. W szpitalu byliśmy świadkami niespokojnych rozmów pomiędzy pacjentami i ich rodzinami. Zewsząd dobiegały nas słowa „wojna” i „ewakuacja”. Aby uspokoić zwykłe diabły, musimy wstać na nogi i ruszyć naprzód. …Potrzebujemy więc twojej siły, Ise-kun. Jak się czuł, odkąd wyszliśmy…. Rias-zenbuchou poszła do pokoju pielęgniarek, aby poznać stan jego zdrowia. I wtedy....<br /> <br /> – Czy to prawda?<br /> <br /> Asia-san nie mogła powstrzymać łez, kiedy usłyszała słowa Rias-zenbuchou. Przypomniała sobie jednak że jest w szpitalu i zakryła dłońmi usta. …Roniła łzy radości. Sądząc po jej reakcji, Ise-kun nareszcie się obudził! Natychmiast ruszyliśmy w stronę pokoju, w którym leżał... Kiedy tylko weszliśmy do środka, zobaczyliśmy że siedzi na łóżku. Jego rodzice też przy nim byli. Odzyskał przytomność, kiedy walczyliśmy na Północy! Pomimo że odniósł takie rany, był już przytomny…. Wygląda na to, że niedorzeczna kuracja Azazela-sensei przyniosła skutek. …Ale mogła zadziałać tylko na Iseia-kun…. Obecnie oglądał sobie telewizję z poważnym wyrazem twarzy i kiedy nas zobaczył, odwrócił się w naszą stronę.<br /> <br /> – Witajcie wszyscy! – pozdrowił nas z szerokim uśmiechem na ustach.<br /> <br /> Też uśmiechnęliśmy się z ulga, gdy się do niego zbliżyliśmy. Akeno-san otarła łzy.<br /> <br /> – …To wspaniale, że jesteś cały. …Nie wiem co bym zrobiła, gdybyś zginął…<br /> <br /> Podczas bitwy na Północy Akeno-san pokazała nam swój hart ducha, kiedy atakowała armię Smoków Zła olbrzymimi, Świętymi Smoczymi Błyskawicami. Jednak jej psychika była jedną z najsłabszych w zespole. Podczas inwazji gigantycznych potworów, Akeno-san straciła swoją wolę walki, kiedy nie wiedziała, czy Ise-kun żyje, czy też nie. Była to też jej strona charakteru, której nigdy dotąd nie widzieliśmy. Jednak czuję, że w porównaniu do tamtych czasów, Akeno-san znacznie podbudowała swoją psychikę. To dlatego, bo przebywała z innymi dziewczynami. Wprawdzie martwiła się o Iseia-kun, zanim ruszyliśmy na Północ, to podczas bitwy walczyła najodważniej ze wszystkich. Nawet menadżer Iseia-kun, Ravel-san, latała za pomocą swoich ognistych skrzydeł i atakowała armię Smoków Zła.<br /> <br /> – Ja też wyręczę Iseia-senpa! – powiedział Gasper-kun, jako mężczyzna z Domu Gremory.<br /> <br /> Zmienił się wtedy w czarną bestię, Balora i bez litości unicestwił wiele masowo produkowanych Smoków Zła. Walczyło nie tylko Domostwo Gremory. Grupa Sitri i inni członkowie DxD dawali z siebie wszystko, aby zastąpić nieobecnego Iseia-kun. Nawet ja.... Kiedy zobaczyliśmy że jest zdrowy, poczuliśmy wszyscy ulgę.<br /> <br /> – Przepraszam, przysporzyłem wam wszystkim masę zmartwień… – powiedział do Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Rias-zenbuchou złapała go za rękę i uśmiechnęła się.<br /> <br /> – Nie musisz taki być. Walczyłeś już dostatecznie mocno. Byłeś w stanie ocalić ogifu-sama i ogibo-sama, a nawet ciężko zranić Rizevima… Zasłużyłeś na pochwałę.<br /> <br /> Ise-kun uśmiechnął się krzywo w odpowiedzi.<br /> <br /> – Widziałem wiadomości. Rizevim został pokonany. Zginął z ręki Valiego, prawda? – zapytał.<br /> <br /> – Nie, to Fafnir go wykończył – odpowiedziała Rias-zenbuhou.<br /> <br /> Ise-kun był najpierw zaskoczony, kiedy to usłyszał, ale szybko zrozumiał.<br /> <br /> – …W rzeczy samej, to powinien być Fafnir. Zdecydowanie nie wybaczy Rizevimowi tego, że uderzyła Asię – mruknął wpatrując się w sufit.<br /> <br /> Naprawdę był Złotym Smoczym Królem.<br /> <br /> – A co z Níðhöggrem? – zapytał ponownie Ise-kun.<br /> <br /> Ten Smok Zła został unicestwiony przez Crom Cruacha. Właściwie to była bardziej egzekucja niż walka, więc nie musieliśmy nawet do niej dołączać. Nawet na sam koniec Níðhöggr nie mógł przestać drżeć przed Crom Cruachem. Kiedy Ise-kun to usłyszał, pokiwał aprobująco głową.<br /> <br /> – Tak, to niemożliwe, żeby ten drań pokonał Crom Cruacha.<br /> <br /> Jednak od samego początku Ise-kun… Miał coś dziwnego w oczach. Jego spojrzenie… Wprawdzie gapił się na biusty dziewczyn, to…. Normalnie pasowałoby to do niego. Ale obecnie zdawał się być zakłopotany widokiem i przecierał dłonią oczy. Zupełnie tak, jakby dobrze nie widział. Wszyscy to zauważyli.<br /> <br /> – Ise-san…? Coś się stało? – zapytała Asia-san.<br /> <br /> Jego zachowanie było po prostu zbyt nienormalne. Ise zamrugał i dalej wpatrywał się w wdzięki dziewczyn.<br /> <br /> – Cóż, jakby to powiedzieć; Rias, Asia, Akeno-san, Xenovia…wasze..... – powiedział, po czym nagle zamilkł w połowie zdania. – …Dziwne, nie potrafię tego powiedzieć. To bardzo dziwne. wiem przecież, co chcę powiedzieć… Chodzi o pier…<br /> <br /> Najwyraźniej chce powiedzieć pewne słowo. Myślę że chodzi mu o „piersi”. Zaraz potem dalej gapił się na wdzięki dziewczyn i próbował to powiedzieć. Pokręcił głową, potarł swoje gardło i spróbował jeszcze raz.<br /> <br /> – Pier... Cholera, nie potrafię tego powiedzieć! Hmm.... Co się dzieje? Pier... To żart, prawda, po prostu nie mogę tego powiedzieć…!<br /> <br /> Ise-kun desperacko próbował wymówić słowa „piersi”, „cycki”, „biust” i inne synonimy kobiecych wdzięków, ale najwyraźniej utkwiły mu w gardle i nie mógł ich powiedzieć na głos. Wszyscy wreszcie zrozumieli, że sytuacja była nienormalna i spoważnieli.<br /> <br /> – Ise-sama, czyżbyś nie mógł wymówić żadnego słowa, związanego z kobiecymi piersiami? – zapytała Ravel-san.<br /> <br /> Ise-kun skinął w milczeniu głową. Z jego ust popłynęła jednak znacznie bardziej szokująca wieść:<br /> <br /> – …Nie tylko, nie wiem dlaczego, ale nie potrafię powiedzieć na głos nazwy tej części kobiecego ciała…ani jej nawet zobaczyć… Mam jakby jakąś mgłę przed oczami i przez to ich nie widzę…!<br /> [[File:High School DxD Volume 21- 2.jpg|thumbnail]]<br /> – Co!?<br /> <br /> …Ta wiadomość zaskoczyła i zszokowała wszystkich, włącznie z rodzicami Iseia-kun! Kocha dziewczęce piersi bardziej, niż cokolwiek innego; ma na ich punkcie głęboką obsesję i dzięki nim zyskał moc. Dzięki piersiom czynił cuda i pokonywał wszystkim wrogów, niezależnie od tego, jak silni byli. Wszyscy, włącznie z nim, zgadzali się, że był Chichiryuuteiem. Więc Oppai Smok właśnie…nie mógł sobie poradzić z piesiami? Nie mógł nawet wymówić ich nazwy, ani ich zobaczyć!?<br /> <br /> – Nigdy nie słyszałem o takiej chorobie! Piersi swojej matki też nie widzisz? Kiedy się obudziłeś, nie działo się nic niezwykłego – powiedział tata Iseia-kun.<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na piersi swojej mamy.<br /> <br /> – Tak, widzę piersi kaa-san. Ale piersi pielęgniarki też są zamazanie i nie widzę ich jasno…. Kiedy się obudziłem, myślałem po prostu, że mój wzrok jest trochę rozmyty z powodu zmęczenia… – odparł.<br /> <br /> Tak, jego mama wyglądała normalnie. Ise-kun spojrzał na Koneko-chan.<br /> <br /> – Normalnie widzę tylko Koneko-chan… – powiedział.<br /> <br /> – Masz na myśli, że moje piersi są bardzo małe, prawda…?<br /> <br /> Koneko-chan spojrzała w dół. …To bardzo przykre, ale myślę że to możliwe. Według moich szacunków… Nie, każdy może dojść do takiego wniosku, jeśli tylko rozumie Iseia-kun; był w stanie zobaczyć piersi swojej mamy i Koneko-chan, ale wszystkich innych już nie. To pewnie dlatego. To był warunek, którego nikt dotąd nie widział i o nim nie słyszał, albo należałoby raczej powiedzieć, że to naprawdę do niego pasowało…. Nagle Ise-kun chwycił się z bólu za głowę.<br /> <br /> – …Hmm, już od samego myślenia o tym pęka mi głowa!<br /> <br /> – Co!?<br /> <br /> Jego słowa ponownie nas zszokowały. Jak to możliwe…! Samo myślenie o tym powoduje u niego ból!? Gasper-kun podał coś Iseiowi-kun. Kupił tą rzecz w szpitalnym sklepiku… To erotyczne pisemko.<br /> <br /> – Senpai! To twoja ulubione czasopismo, najnowszy numer „Wielkich cycków idących do Piekła”!<br /> <br /> To gazeta erotyczna, którą Ise-kun kupował w Zaświatach. Szybko ją przekartkował pod okiem swoich rodziców, ale w połowie złapał się za pierś.<br /> <br /> – …Cholera…! Tak bardzo boli, że czuję, jakby moje ciało miało zostać rozerwane na strzępy… Tak mocno! Tak cierpię, że nie mogę nawet patrzeć na to pismo!<br /> <br /> Ise-kun cisną precz czasopismo, które tak lubił!<br /> <br /> – To nienormalna sytuacja. Pośpieszcie się i wezwijcie lekarza.<br /> <br /> Rias-zenbuchou miała już wcisnąć przycisk....<br /> <br /> – Już to zrobiłem – od strony drzwi doszedł nas znajomy głos.<br /> <br /> Wszyscy spojrzeliśmy w tamtym kierunku i zobaczyliśmy lekarza, pielęgniarki oraz Azazela-sensei. Personel medyczny zaraz zaczął badać Iseia-kun.<br /> <br /> – Zmiana która nastąpiła w Iseiu jest skutkiem Smoczej Deifikacji – powiedział do nas Azazel-sensei.<br /> <br /> Podczas walki z Rizevimem Livanem Lucyferem, Ise-kun skontaktował się z nieprzytomną Ophis i przebudził moc wieczności. Ta moc zagoniła Rizevima, znanego jako super diabeł, w kozi róg. Jednak po walce jego ciało przeszło zmiany oraz znalazł się na granicy życia i śmierci… Wprawdzie przeżył dzięki mleku z piersi, to dalej cierpiał z powodu Smoczej Deifikacji…<br /> <br /> – Ise nie może zobaczyć piersi, prawda? Nie może nawet o nich mówić. Zawsze pożycza od nich moc, kiedy czyni cuda. Ostatecznie stawał się personifikacją piersi. Można powiedzieć, że Smocza Deifikacja zwiększała jego siłę. Mimo że trwało to tylko chwilę, to jego ciało nie mogło znieść mocy wieczności. Zwykły smok lub diabeł nie dałby sobie z tym rady i zginąłby w kilka sekund. Ise był w stanie pokonać Rizevima, ponieważ uzyskał ciało Wielkiego Czerwonego. Jednak wszystko ma swoje granice. Byłoby nawet dziwne, gdyby uzyskanie mocy nieskończoności nie niosło ze sobą żadnych konsekwencji. Myślę że z grubsza polega to na tym, iż skoro postrzegasz piersi kobiet jako swoje (duchowe) pożywienie, to w konsekwencji stało się ono teraz twoją trucizną. Ech, skoro nawet cierpisz przez magazyn dla dorosłych, to moje przewidywania zdają się być trafne – powiedział Sensei.<br /> <br /> Trudno się było nie zgodzić z tymi słowami. Moc wieczności Ophis była znana jako najsilniejsza na tym świecie; nawet jeśli tymczasowo zyskali tą moc, to każda istota będzie cierpiała z powodu jej skutków i konsekwencji. To że Ise-kun żyje, można uznać za cud. Jednak niemożność zobaczenia piersi, było dla niego sprawą życia i śmierci, prawda? Jest zboczeńcem…i nie mógł zobaczyć żadnych piersi, poza wdziękami Koneko-chan!<br /> <br /> – …Czy ten stan jest tylko tymczasowy? – zapytała Rias-zenbuchou Senseia.<br /> <br /> – Nie jestem pewien. Może to trwać wieczność, albo tylko do jutra. Jedno jest jednak pewne…lepiej będzie, jeśli nie będziesz więcej korzystał z mocy Smoczej Deifikacji. Można powiedzieć, że tym razem udało ci się przeżyć, ale nie wiadomo, jak będzie następnym razem. Jeśli naiwnie sądzisz, że możesz po prosty wystarczy korzystać z mleka z piersi, aby wyleczyć się z negatywnych skutków Smoczej Deifikacji, to się mylisz. Możliwe że następnym razem nie będziesz mógł patrzeć na tyłeczki dziewczyn, a najgorszym przypadku, może będziesz mógł zobaczyć tylko zarysy ciał dziewczyn i umrzesz.<br /> <br /> Kiedy Ise-kun to usłyszał, wybuchnął płaczem.<br /> <br /> – Nie będę mógł patrzeć na dziewczyny!? Będę mógł zobaczyć tylko zarysy ich ciał i umrę!? …C-coś takiego…jest zbyt bolesne! Dla mnie to jak wyrok śmierci!<br /> <br /> Ise-kun pogrążył się w łzach i rozpaczy. Ta scena była niesamowicie bolesna…ale nie potrafiłem nic powiedzieć…. Hę? Czy byłem jedynym, który myślał w ten sposób…? Nie, nie tylko ja. Oprócz mnie, także Azazel-sensei i lekarz mieli zakłopotane miny, podczas gdy u pozostałych osób malowała się powaga na twarzy. Lekarz nie miał pojęcia jak zacząć. Przepraszam, tego typu choroba normalnie nie istnieje wśród diabłów….<br /> <br /> – Cholera! Zupełnie jak nie on! Jeśli dalej tak będzie, to jak spłodzimy dzieci…! – powiedziała Xenovia-san.<br /> <br /> Nie musisz mówić na głos tego typu rzeczy…. Wiesz że jesteśmy w szpitalu…? Wprawdzie mają tu odział ginekologiczny i położniczy, ale…to nie miejsce na takie rzeczy…. Rias-zenbuchou przytuliła głowę zdesperowanego Iseia-kun do swoich piersi.<br /> <br /> – Ach, mój biedny Ise. …Nie dotykałeś jeszcze moich piersi…<br /> <br /> Rias-zenbuchou przytuliła go bardzo delikatnie. Niezależnie od tego, czy byłem to ja, czy on, zawsze pomagało nas to wyleczyć. Jednakże...<br /> <br /> – Owaaaaaaachhh! – Ise-kun zawył z bólu. – …To boli, Rias… Bardzo boli, kiedy ich dotykam! Cierpię, chociaż jestem szczęśliwy!<br /> <br /> Ból który czuł, doprowadził nawet do deformacji jego twarzy! Jak to możliwe! Rias-zenbuchou… Został przytulony przez swoją ukochaną kobietę; zwykłe dotknięcie jej piersi wywołało taką reakcję!? Kiedy pielęgniarka to zobaczyła, natychmiast wkroczyła pomiędzy nich.<br /> <br /> – Proszę tak mocno nie stymulować pacjenta!<br /> <br /> Obydwoje zostali rozdzieleni. Rias-zenbuchou… Jej serce przeżyło wstrząs! Czuła się zrozpaczona, że nie może go nawet przytulić. Nagle... Z telewizora nadpłynęła piosenka, która potrafiła nawet uspokoić rozbrykane dzieci. Rozbrzmiała w całym pokoju. To była piosenka z „Oppai Smoka”.<br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUSZKI ''<br /> <br /> – …Mmn! Och…<br /> <br /> ''GDY POGODA DOPISUJE, PRZECHADZA SIĘ NA SPACER <br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK<br /> MACU-MACU MUAH-MUAH PAFU-PAFU ''<br /> <br /> – …M-macu… Ooach!<br /> <br /> Ise-kun opadł na łóżko, to było dla niego zbyt wiele.<br /> <br /> ''ISTNIEJE TYLE RODZAJÓW CYCUSZKÓW<br /> JEDNAK ON WOLI TE NAJWIĘKSZE''<br /> <br /> – R-racja, lubię duże…duże…guaachhh!<br /> <br /> ''BIUŚCIASTY SMOK LATA RÓWNIEŻ I DZIŚ'' <br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO MIASTECZKA BIUŚCIASTY SMOK ŚMIAŁ SIĘ <br /> GDY ŚCISNĄŁ CYCUSZKI, UŚMIECHAŁ SIĘ NAWET W DESZCZOWY DZIEŃ <br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> KLIK-KLIK ZOOM-ZOOM IYAAAN ''<br /> <br /> – KLIK-KLIK ZOOM-ZOOM IYAAAAAAAN!”<br /> <br /> Wył z bólu, jakby to był jakiś koszmar. Jego krzyk było słychać nawet w pokojach innych pacjentów. Ale jego palec wskazujący nakreślił w powietrzu znak i chciał kontynuować.<br /> <br /> ''WIDZIAŁ WIELE CYCUSZKÓW, JEDNAK WOLI TE NAJWIĘKSZE<br /> BIUŚCIASTY SMOK NACISKA JE RÓWNIEŻ I DZIŚ ''<br /> <br /> Piosenka dochodziła do kolejnych zwrotek, ale sytuacja Isei-kun stawał się coraz gorsza.<br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUSZKI ''<br /> <br /> Kiedy Gasper-kun zobaczył, że jego ulubiony senpai ulega takim zmianom, podbiegł do niego i zaczął rozpaczać.<br /> <br /> – Ise-senpai! Proszę, bądź pełen energii tak, jak zawsze! Przecież to piosenka Oppai Smoka, prawda!?<br /> <br /> – …Widzisz, Gya-kun, z powodu tej piosenki Ise-senpai…jest w takiej sytuacji – powiedziała spokojnie Koneko-chan.<br /> <br /> ''Lato na morzem jest pełne piersi i marzeń<br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> ODBIJAJĄ-ODBIJAJĄ, PODSKAKUJĄ-PODSKAKUJĄ I KOŁYSZĄ SIĘ!''<br /> <br /> – Tak, nad morzem się odbijają i odbijają……podskakują i podskakują oraz kołyszą się… – powiedział Ise-kun słabym tonem.<br /> <br /> Pewnie przypomniał sobie czasy, gdy chodził na basen, albo bawił się latem na plaży. Jego umysł coraz bardziej się zaćmiewał.<br /> <br /> – Niedobrze! Nie podoba mi się to, jak Ise się trzęsie!<br /> <br /> Xenovia też patrzyła na to zaniepokojonym wzrokiem.<br /> <br /> ''Piersi w kostiumach kąpielowych są wspaniałe<br /> Ale najbardziej lubi te największe<br /> BIUŚCIASTY SMOK NACISKA JE RÓWNIEŻ I DZIŚ''<br /> <br /> Kiedy Rias-zenbuchou i Akeno-san zobaczyły jak Ise-kun wyje, rozpłakały się i złapały go za ręce.<br /> <br /> – Ise!<br /> <br /> – Ise-kun!<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na dół, na piersi tej dwójki. Były to piersi dwóch onee-san, które kochał, ale.... Kiedyś powiedział mi coś takiego:<br /> <br /> ''Posłuchaj mnie Kiba. Gdyby nagle przed twoimi oczami pojawiły się jednocześnie piersi Rias i Akeno-san, do które pieściłbyś najpierw? Echeche, jeśli chodzi o mnie, to jednocześnie złapałbym za jedne i drugie. Takie jest moje życie...''<br /> <br /> Przypomniałem sobie jego słowa, ale...<br /> <br /> ''Kochający piersi smok zobaczył te największe i zakochał się''<br /> <br /> Ise-kun złapał się za głowę i zawył.<br /> <br /> – Guuuuuaaaachh! Moja głowa zaraz pęknie!<br /> <br /> Z nosa pociekła mu krew, a usta pokryła biała piana!<br /> <br /> ''Piersi Księżniczki Przełączenia są naprawdę wspaniałe ☆<br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> ODBIJAJĄ-ODBIJAJĄ, PODSKAKUJĄ-PODSKAKUJĄ I KOŁYSZĄ SIĘ!<br /> Istnieje tyle rodzajów cycuszków...''<br /> <br /> Ise-kun dalej patrzył mętnym wzrokiem na dziewczyny. Wreszcie spojrzał na osobę, którą kochał najbardziej na świecie, Rias-zenbuchou.<br /> <br /> ''Jednak najbardziej pokochał piersi Księżniczki Przełączenia''<br /> <br /> Ise-kun uśmiechnął się lekko i wtedy.....<br /> <br /> ''Oppai Smok dzisiaj też jest rozpieszczony''<br /> <br /> Wraz z tępym odgłosem opadł na poduszki.<br /> <br /> – Ise!?<br /> <br /> – Ise-san!?<br /> <br /> – Ise-kun!?<br /> <br /> – Ise-sama! Weź się w garść!<br /> <br /> Wszyscy spanikowali, gdy zobaczyli że zemdlał. Pielęgniarka szybko przygotowała dla niego aparaturę podtrzymującą życie.<br /> <br /> ''Istnieje tyle rodzajów cycuszków<br /> Jednak najbardziej pokochał piersi Księżniczki Przełączenia<br /> Biuściasty Smok lata również i dziś''<br /> <br /> Czwarta zwrotka wreszcie się kończyła i rodzice Iseia-kun wyłączyli telewizor. Wygląda na to, że ta piosenka stała się teraz dla niego najbardziej zabójczą trucizną…. Tego dnia Ise-kun stracił to, co było dla niego najcenniejsze oraz cały sens swojego życia.....<br /> <br /> ===Część 2===<br /> ''Dwie godziny po tym, jak Ise-kun odzyskał przytomność.''<br /> <br /> Uspokoił się już, otrzymał leczenie od Asi-san, wypił Łzy Feniksa i teraz spokojnie siedział sobie na łóżku. Azazel-sensei natomiast zaczął wyjaśniać zmiany, które w nim zaszły.<br /> <br /> – W skrócie mamy taką sytuację, że nie możesz więcej korzystać z mocy Boskiego Smoka – powiedział, po czym zrobił przerwę i zaczął mówić dalej. – Łamacz Ładu na dobrą sprawę nie powinien istnieć, a pojawił się, z powodu śmierci biblijnego Boga i działań Frakcji Bohaterów. W całej historii liczba ludzi którzy mogli korzystać z Łamaczy Ładu, była bardzo mała.<br /> <br /> Zgadza się. Łamacz Ładu był niesamowicie rzadkim zjawiskiem. Jednak ich liczba ostatnio wzrosła. Być może powodem było to, że warunki jego osiągnięcia wyciekły z Frakcji Bohaterów. Do tego, skoro biblijny Bóg już nie istnieje, to nie ma nikogo, kto kontrolowałby system Boskich Darów. Mój święty demoniczny miecz też nie powinien istnieć. Ponadto, oprócz podgatunków Boskich Darów, wiele podobnych sytuacji miało miejsce wśród naszych wrogów. Zwłaszcza Dwa Niebiańskie Smoki, Ise-kun i Vali, osiągnęły niezrównany wzrost. <br /> <br /> – W takich warunkach Łamacze Ładu, Iseia i Valiego przeszły całkowitą ewolucję, którą można określić jako wzrost mocy. Pierwotnie wybrana ścieżka do wzrostu twojej mocy była stosunkowo spokojną i bezpieczną metodą…. Ale w tak krótkim czasie zarówno ty, jak i Vali, staliście się zbyt silni. Obecnie ciągle się nad tym zastanawiam. Uzyskanie Łamacza Ładu pozwala ci zwiększyć swoją siłę. Łamacz Ładu, stał się początkiem ewolucji twojej szkarłatnej zbroi w Szkarłatną Królową i Diabolicznego Smoka, uzyskanego dzięki Smoczej Deifikacji. Zasadniczo za bardzo wzmocniłeś swoją moc w zbyt krótkim czasie. Co więcej nie jest to prosty, dwustopniowy wzrost mocy, a raczej pięcio, lub wręcz dziesięciostopniowy wzrost. …Nic dziwnego że twoje ciało nie mogło tego wytrzymać – kontynuował Azazel-sensei.<br /> <br /> Nikt nie potrafił na to odpowiedzieć. Mimo wszystko wszyscy się cieszyli, że Ise-kun wzmocnił swoją siłę, co dodatkowo dodało nam odwagi. Stał się jednak silny w zbyt krótkim czasie. Tym bardziej, że wzmocnienie uzyskane dzięki mocy nieskończoności…zbyt mocno obciążyło jego ciał. Sensei stanął naprzeciwko rodziców Iseia-kun i skłonił się głęboko.<br /> <br /> – …Ise, on… To ja jestem winny sytuacji, w której się teraz znalazł. To wszystko przez to, że byłem zbyt zainteresowany jego zdolnościami i mocą i zbyt z nich dumny; przez co postawiłem mu zbyt wiele wymagań w zbyt krótkim czasie. Przeszedł wiele trudności, aby sprostać moim oczekiwaniom...jednak okazało się to być zbyt wiele dla siedemnastoletniego chłopca. Więc to także i moja wina.<br /> <br /> Słowa Azazela-sensei były szczersze niż wszystko, co kiedykolwiek powiedział w przeszłości i emanowały żalem oraz poczuciem winy. Rodzice Iseia-kun machali gorączkowo rękami, w odpowiedzi na zachowanie Senseia, które było inne niż w przeszłości.<br /> <br /> – Z-zaczekaj, Sensei! Proszę, nie zachowuj się w taki sposób! Nie mam nic przeciwko temu wszystkiemu! Gdyby nie ty, nie mógłbym się stać silniejszy!<br /> <br /> – Ale to przeze mnie porwano tych, których kochasz najbardziej.<br /> <br /> – Mimo wszystko to coś, na co nic nie można było poradzić. …Chociaż był to dla mnie ciężki i poważny cios…<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na wszystkich i uśmiechnął się.<br /> <br /> – Dzięki temu wszyscy żyjemy. Właśnie dzięki twoim wskazówkom Sensei, udało mi się uzyskać moc, która wszystkich ocaliła. Zgadzam się, że trochę się przepracowałem w zbyt krótkim czasie, ale gdybym nie osiągnął tej mocy, to ktoś z obecnych tu ludzi straciłby życie. Tak więc nikt nie zginął, więc uważam że było warto, nawet gdybym stracił rękę, albo nogę.<br /> <br /> Kiedy rodzice Iseia-kun usłyszeli słowa swojego syna, też postanowili się odezwać.<br /> <br /> – Sensei, proszę, unieś swoją głowę. Mój syn dorósł na tyle, że był w stanie powiedzieć coś tak wspaniałego. To mi wystarczy. Wychowałeś Iseia na mężczyznę, Sensei. Jako jego ojciec jestem ci bardzo wdzięczny – powiedział tata Iseia-kun.<br /> <br /> – …Też byłam przestraszona, gdy zobaczyłam ciało mojego syna. Nawet nie wiedziałam, kiedy zaczął nabywać takiej muskulatury…Już rozumiem, ile Ise zrobił dla wszystkich tu obecnych. Jako matka nie chcę, aby więcej mieszał się w coś niebezpiecznego… Ale w końcu ilu ludzi już uratował? Jesteśmy bardzo dumni, jako rodzice. Też jestem wdzięczna Azazelowi-sensei, który nauczył Iseia tego wszystkiego – dodała mama Iseia-kun.<br /> <br /> Azazel-sensei podniósł głowę i spojrzał szczerze na rodziców Iseia-kun.<br /> <br /> – Wasz syn jest kimś ważnym dla Zaświatów. Dlatego nie pozwolę, aby znów był w niebezpieczeństwie – powiedział, mierzwiąc włosy Iseia-kun. – Zostaw resztę nam. Ja…my, szefostwo, też weźmiemy tym razem udział w walce na pierwszej linii. Powinieneś więc teraz odpocząć. …Nawet jeśli mówię coś takiego, to ty i tak ruszysz do walki…. Musisz mi coś jednak obiecać. Nigdy więcej nie korzystaj z mocy Smoczej Deifikacji. …Pozwalam co na korzystanie z mocy Łamacza Ładu i Szkarłatnej Królowej…ale ni wolno ci znów narazić samego siebie na niebezpieczeństwo, rozumiesz?<br /> <br /> Ise-kun skinął w milczeniu głową.<br /> <br /> – …Sensei, czy to możliwe, aby stał się jeszcze silniejszy, jak w przypadku innych? – zapytał nagle.<br /> <br /> – Nie wiem. Jeśli jesteś na tyle zdeterminowany, aby szukać sposobu na zwiększenie swojej siły, to w przyszłości istnieje taka opcja… Tak więc pozwalam ci na korzystanie z Łamacza Ładu i Szkarłatniej Królowej, ale zdecydowanie nie korzystaj ze Smoczej Deifikacji.<br /> <br /> Po tym jak Sensei to powiedział, Ise-kun został powierzony pielęgniarkom i swoim rodzicom.<br /> <br /> – Mam coś do zrobienia, więc do widzenia wam wszystkim – oznajmił Sensei.<br /> <br /> Skłonił się Iseiowi-kun i jego rodzicom, po czym ruszył w stronę drzwi.....<br /> <br /> – Rias, Akeno, Kiba, Gasper, Rossweisse, pozwólcie ze mną na chwilę – wezwał mnie Rias-senbuchou, Akeno-san, Gaspera-kun, i Rossweisse-san, podczas gdy reszta została, aby porozmawiać z Iseiem-kun.<br /> <br /> Ruszyliśmy ze Senseiem i przybyliśmy do sali na tym samym piętrze. Był tam mężczyzna w czarnej kurtce, Ikuse Tobio oraz paru innych ludzi, których nie spotkaliśmy wcześniej.<br /> <br /> – Wszyscy są tu obecni – powiedział Ikuse-san do Azazela-sensei.<br /> <br /> – Wiem Tobio. Przepraszam że tak nagle was tutaj wszystkich wezwałem.<br /> <br /> – Też planujemy ruszyć do walki wraz z DxD. Wprawdzie to nieduża ilość mocy, ale damy z siebie wszystko – odparł Ikuse-san.<br /> <br /> Sensei odwrócił się w naszą stronę.<br /> <br /> – Rias i reszta z was. Drużyna mojego Slash Doga tym razem wyjdzie z cienia, aby walczyć na polu bitwy. Następnie przedyskutujemy sprawę związaną z waszą grupą.<br /> <br /> Co za ekscytujące wieści! Główne postacie z Grigori nareszcie zadebiutują na scenie! To była bezprecedensowa, olbrzymia bitwa, więc oczywistym było, że dołączą do walki. W obecnej sytuacji nie miałem nic przeciwko temu, aby do walki dołączyło wielu silnych ludzi. Nagle Akeno-san zauważyła pewną osobę, której obecność ją zaskoczyła. Podążyliśmy za jej wzrokiem i zobaczyliśmy piękność, która mogła mieć około dwudziestu lat i była do niej bardzo podobna. Też miała piękne, długie czarne włosy. Piękność uśmiechnęła się do Akeno-san.<br /> <br /> – Akeno.<br /> <br /> Akeno-san rozpłakał się nagle i rzuciła się jej na szyję.<br /> <br /> – Uch! Suzaku-oneesama!<br /> <br /> Kobieta nazwana Suzaku czule pogłaskała Akeno-san po głowie.<br /> <br /> – Martwiłam się, skoro nie widziałam cię od tak dawna. Cieszę się że masz się dobrze.<br /> <br /> – Ja też, przepraszam że tak długo się z tobą nie kontaktowałam.<br /> <br /> – Nie musisz przepraszać. Zważywszy na twoją pozycję, nic nie można na to poradzić.<br /> <br /> Suzaku. Znałem to imię. Należało ono do obecnej głowy Klanu Himejima. Była spokrewniona z Akeno-san. Ich matki były siostrami, więc są dla siebie kuzynkami. Rias-zenbuchou uśmiechnęła się, widząc obecną głowę Klanu Himejima i pozdrowiła ją:<br /> <br /> – Dawno się nie widziałyśmy, Suzaku.<br /> <br /> – Tak, Rias-san. Zmusiłam ludzi z mojej rodziny do milczenia. Tym razem też będę współpracowała z Tobio, tobą oraz pozostałymi.<br /> <br /> Jako głowa Rodziny Himejima, miała powód aby udzielić głosu Ikuse-san. Jego rodzina była spokrewniona z Klanem Himejima, a w ich żyłach płynęła ta sama krew. Tak jak Akeno-san, był krewnym obecnej głowy rodu. Z powodu Akeno-san, Rodzina Himejima i Grigori żywiły do siebie niechęć, ale ostatnio…po tym jak głowa rodu się zmieniła, zaszło wiele zmian i relacje między obiema stronami ociepliły się. Teraz obie kuzynki obejmowały się, co było najlepszym dowodem na poprawę stosunków. <br /> <br /> – Co więc zamierzasz? – zapytała Rias-zenbuchou, słysząc słowa Suzaku-san.<br /> <br /> – Wezmę udział w tej bitwie, jako obecna głowa Rodu Himejima. Pozostałe cztery rodziny także wyślą wojowników do walki i dołączą do mnie na polu bitwy.<br /> <br /> Pozostałe cztery klany. Od czasów starożytnych Japonia miała grupę, która strzegła osób o nadprzyrodzonych mocach. Należały do niej następujące rodziny: Nakiri, Himejima, Shinra, Kushihashi i Doumon. Te pięć rodów było znanych jako Pięć Wielkich Rodzin. Dotychczas trzymały się na boku, ale teraz postanowiły włączyć się do walki…. To zasługa perswazji Suzaku-san oraz tego, że byli świadkami zniszczeń czynionych przez Trihexa i uznali to za zagrożenie. Wprawdzie mam mieszane uczucia z tego powodu, to cieszę się z faktu, że nasza siła bojowa wzrosła. Nagle pojawiła się kolejna grupa. To Drużyna Valiego. Po śmierci Rizevima dołączyli do nas podczas bitwy na Północy i dzielnie walczyli z armią Smoków Zła. Obecnie Vali został uznany za adoptowanego syna boga Odyna i był też uczniem Azazela-sensei. Było niemożliwym, aby nie dołączył do walki. W końcu był maniakiem bitew, więc to w porządku, że z radością ruszył do walki. Jednak po bitwie zniknął jak kamfora…. Kiedy wrócił, uśmiechnął się odważnie na widok Ikuse-san.<br /> <br /> – Więc w końcu postanowiłeś pokazać nam swoją twarz, Tobio.<br /> <br /> – Czy twoja zemsta się dokonała, Vali?<br /> <br /> W odpowiedzi Vali nieznacznie się tylko uśmiechnął.<br /> <br /> – Tym razem nasza drużyna też weźmie udział w walce. Rozkazano nam, abyśmy powstrzymali zniszczenia Trihexa. Będziemy wam pomaga,ć a także sprawiać kłopoty – powiedział Ikuse-san.<br /> <br /> Vali parsknął szczerym śmiechem, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Kawał czasu, od kiedy widziałem twoją prawdziwą zdolność, prawda? W końcu doszło do tego. Chciałem ''to'' zobaczyć, od kiedy z tobą walczyłem…<br /> <br /> Vali jak zwykle mówił w wyniosły sposób. Ikuse-san wydawał się nieco zakłopotany. Drapał się po policzku i uśmiechał lekko.<br /> <br /> – Ha ha ha, w ogóle nie zmieniłeś swoich nawyków. Tak, zdecydowanie udasz się na pole bitwy.<br /> <br /> Kidy Ikuse-san mówił, Vali patrzył za jego plecy. Wyraz na jego twarzy się zmienił.<br /> <br /> – Coś takiego! …Nie spodziewałbym się, że też ją tutaj ściągniesz…?<br /> <br /> Była tam dziewczyna w kapturze. Wysunęła się naprzód i zdjęła kaptur z głowy. Wtedy zobaczyliśmy blondwłosą czarownicę. Miała długie i bujne włosy oraz szafirowo-niebieskie oczy. <br /> <br /> Wygląda jakby miała około dwudziestu lat i jest bardzo piękna. Uśmiechnęła się delikatnie, gdy zbliżyła się do Valiego.<br /> <br /> – Znów powiesz coś kapryśnego? – zapytała.<br /> <br /> Spojrzałem na Valiego… Wyglądał na zakłopotanego i drapał się po policzku. Widok tej dziewczyny najwyraźniej go zaskoczył.<br /> <br /> – ……Uch!! Lavinia, ty.....!<br /> <br /> Czarownica nazwana przez Valiego Lavinią, chwyciła jego dłoń.<br /> <br /> – Jestem tu dlatego, gdyż Mefistofeles-kaichou i były Naczelnik Azazel-dono pozwolili mi wziąć udział w walce. Teraz możemy walczyć razem, Va-kun.<br /> <br /> Va-kun. Skoro ktoś zwraca się do niego w ten sposób, to musi to oznaczać, że jest z nim blisko. …Rozumiem, Vali zna ją. Jego spokojna i przystojna aura wyparowała, a on sam wyglądał na mocno zdezorientowanego.<br /> <br /> – Sądzę że będą z tego powodu kłopoty! – powiedział.<br /> <br /> Kiedy Lavinia ti usłyszała, na jej twarzy pojawił się stroskany wyraz twarzy.<br /> <br /> – Va-kun…zdradziłeś Grigori, ruszyłeś samotnie aby znaleźć swojego dziadka i sprawiłeś wielu ludziom masę kłopotów. Nie wiesz tego, ale tym razem musisz walczyć u boku wszystkich. Bądź więc posłuszny, dobrze?<br /> <br /> Lavinia zbliżyła się do Valiego i przytuliła go mocno. Nie spodziewałem się, że ten bitewny maniak, który nigdy nie okazał nawet najmniejszego zainteresowania kobietami, będzie stał bez oporu z wyrazem zawstydzenia na twarzy.<br /> <br /> – …Hmmmmm!<br /> <br /> Nawet Rias-zenbuchou była zaskoczona i stała z otwartymi szeroko ustami, kiedy to zobaczyła. …Ci którzy rozumieli tą sytuację, Azazel-sensei i drużyna Slash Doga, uśmiechali się, kiedy oglądali tą dwójkę.<br /> <br /> – Jako Lucyfer i smok, możesz być po prostu nazywany Smokcyferem. Ciągle nie pozbyłeś się tych nawyków.<br /> <br /> – Jest w porządku, skoro pasuje to do stylu Va-kuna.<br /> <br /> Członkowie Drużyny Slash Doga żartowali sobie. Ludzie z Drużyny Valiego też mieli dziwne miny. Najwyraźniej bawiło ich niespodziewane zachowanie szefa.<br /> <br /> – Z pewnością to jedyna osoba, której nasz wódz nie może się oprzeć, miau.<br /> <br /> – Zawsze uciekał jak szalony, kiedy tylko zauważył atmosferę Lodowej Księżniczki. Tym razem był beztroski, a ona całkowicie ukryła swoją aurę, więc Vali nie mógł jej wykryć. Kaka!<br /> <br /> Wygląda na to, że Kuroka i Bikou też znają Lavinię.<br /> <br /> – Nazywa się Lavinia Reni. Jest czarownicą z organizacji Grauzauberer i najbardziej poważną podwładną Mefistofelesa-kaichou. Zarówno ja jak i Vali boimy się jej. Najprościej będzie powiedzieć, że jest dla niego kimś w rodzaju starszej siostry – wyjaśnił nam Ikuse-san.<br /> <br /> Rias-zenbuchou zrozumiała..<br /> <br /> – …Longinus, posiadaczka Ostatecznego Upadku. Lodowa Księżniczka Lavinia. To pierwszy raz, kiedy ją widzę…<br /> <br /> Ja też o niej słyszałem ale nigdy dotąd jej nie spotkałem. Należy do organizacji magów Grauzauberer i jest znana jako najsilniejsza Lodowa Księżniczka, Lavinia.... Była posiadaczką jedną jednego z Longinusów, Ostatecznego Upadku. Jednak jej związek z Drużyną Slash Doga był dla mnie nowością…. Słabość Valiego też.<br /> <br /> – Tak przy okazji, czy z Sekiryuuteiem-chan jest już w porządku? – zapytała cicho Kuroka.<br /> <br /> – Dowiedzieliśmy się tutaj czegoś nowego… Też się bardzo martwię…. Chciałam przybyć tu od razu…ale nie mogłam po prostu od tak sobie wparować na pole bitwy…Przepraszam bardzo – dodała Le Fay.<br /> <br /> Obydwie były pod opieką domostwa Hyoudou. Przyjaźniły się też z Iseiem-kun i dobrze z nim dogadywały. Teraz się o niego martwiły.<br /> <br /> – Mmm, obecnie jego życie nie znajduje się w niebezpieczeństwie. Później opowiem wam o szczegółach – powiedziałem.<br /> <br /> Obie odetchnęły z ulgą, gdy to usłyszały. …Trudno jednak wyjaśnić to, że obecnie piersi są dla Iseia-kun źródłem cierpienia. Jednak wyjdzie to na jaw, jeśli Kuroka go przytuli…. Ale w takim wypadku znów zazna bólu. Azazel-sensei spojrzał na nas wszystkich.<br /> <br /> – Obecna sytuacja jest krytyczna, więc tym razem proszę was o pomoc. Tym razem zagrożone są nie tylko Zaświaty, ale też wszystkie mitologie. Takie złe są ich zamiary. Wprawdzie w przeszłości między nami miały miejsce pewne tarcia, ale jeśli się teraz nie sprzymierzymy, to wszyscy zginiemy. Żadna duma nic nie znaczy, w porównaniu do końca świata – powiedział, po czym spojrzał na Rossweisse-san i Gaspera-kun. – Rossweisse, Gasper, zdobyłem nowe informacje na temat Świętego Graala. Aby pokonać Trihexa, będę potrzebował waszych rad i pomocy. Możecie więc ze mną pójść?<br /> <br /> Oboje nic nie odpowiedzieli, tylko skinęli głowami.<br /> <br /> – Proszę aby pozostali udali się do miasta Maou i byli w gotowości. Jeśli coś się stanie....<br /> <br /> Sensei nie dokończył swojego zdania. Z korytarza nadbiegł jakiś mężczyzna w garniturze. Skoro biegał po szpitalu, to najwyraźniej sytuacja była niezwykle poważna. Dodatkowo był blady jak trup. Stanął przed Senseiem i zaczął mu zdawać raport:<br /> <br /> – Trihexa i armia Smoków Zła znów się pojawili.<br /> <br /> – CO?!<br /> <br /> Wiadomość była zaskoczeniem dla wszystkich! …Zaatakowali ponownie…! Otrząsnęliśmy się jednak z pierwszego strachu u spojrzeliśmy na sprawę poważniej.<br /> <br /> – Gdzie uderzyli tym razem!? – zapytała Rias-zenbuchou.<br /> <br /> – …Na… Górę Olimp....<br /> <br /> Olimp. To terytorium mitologii greckiej! A więc uderzyli tam po tym, jak zaatakowali Północ! Kiedy to usłyszeliśmy, zaczęliśmy się przygotowywać do walki.<br /> <br /> – Dobrze, pójdziemy więc tam! Ruszamy wszyscy.... – oznajmiła wszystkim Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Raport mężczyzny się jeszcze jednak nie skończył...<br /> <br /> – To nie koniec. …Jednocześnie Trihexa pojawił się też u stóp Góry Meru&lt;ref&gt;Mityczna góra, stanowiąca oś świata według kosmologii hinduistycznej i buddyjskiej.&lt;/ref&gt; oraz na terytorium mitologii egipskiej i celtyckiej!<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Jest więcej niż jedna bestia…? Poza Olimpem pojawili się też na Górze Meru i w świecie mitologii egipskiej oraz celtyckiej…?<br /> <br /> – Co się dzieje…? – nie mogłem się powstrzymać, aby nie spytać.<br /> <br /> Niezwykła wiadomość sprawiła, że Rias-zenbuchou zmarszczyła brwi. …Ale Azazel-sensei najwyraźniej coś zrozumiał, gdyż jego twarz przybrała poważny wyraz.<br /> <br /> – Trihexa rozdzielił swoje ciało na kilka postaci i każda z nich szaleje na innym terenie! – kontynuował mężczyzna.<br /> <br /> – Co!<br /> <br /> Wszyscy byli tak zszokowani, że aż zaniemówili. …Rozdzielił…swoje ciało…na kilka części? Tak powiedział, że Trihexa rozdzielił swoje ciało i zaatakował kilka frakcji jednocześnie…?<br /> <br /> – …Powinno być jak powiedział. Bestia rozdziela swoje ciało na kilka części i atakuje kilka miejsc jednocześnie – powiedział Azazel-sensei z gorzkim wyrazem twarzy.<br /> <br /> – …Czy to znaczy, że skoro ma kilka głów, to może się rozdzielić na kilka ciał…? – zapytała Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Po walce na Północy mieliśmy już pojęcie o niesamowitej sile bojowej Trihexa. Pomimo że otrzymywał ataki zarówno od nas, jak i od bogów, to nie miało to na niego żadnego wpływu. Nawet jeśli jego skóra została spalona, a ciało rozszarpane, to natychmiast się regenerował. Z drugiej strony dotarł do nas jego potężny ogień, którym ział. Ziemia pękała, góry znikały, a nasza strona otrzymała bolesne ataki. Jeden cios wystarczył, aby zmienić ukształtowanie terenu.... To ta sama bestia, która teraz rozdzieliła się na kilka podobnych potworów, które obecnie atakowały jednocześnie…! Jednak jeśli podział rozdzielił też ich moc…. To nie było możliwe aby myśleć, że nawet w takim wypadku wszędzie była olbrzymia ilość masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. Nie mogliśmy beztrosko lekceważyć wroga.<br /> <br /> – W takim wypadku potrzebujemy też wsparcia tych członków, którzy obecnie tłumią zamieszki w Zaświatach – powiedziała Akeno-san do Rias-zenbuchou.<br /> <br /> – Gdzie są Sona i Sairaorg? Najlepiej będzie, jeśli się z nimi skontaktujemy.<br /> <br /> Parostwa Sitri, Bael i Agares pacyfikowały obecnie zamieszki, które wybuchły w Zaświatach. Ale obecną sytuację mogą opanować lokalne siły policyjne i wojskowe. My musimy teraz ruszyć na Trihexa. Kiedy się nad tym zastanawialiśmy, mężczyzna otrzymał nowe informacje. Był nimi wyraźnie wstrząśnięty.<br /> <br /> – Mn! Właściwie to oni… – zaczął. – Parostwa Bael i Sitri przebywają obecnie w stolicy terytorium Bael. …Miasto jest właśnie atakowane przez buntowników!<br /> <br /> Sytuacja gwałtownie się pogorszyła! Tak, to dlatego my, diabły, musimy się przeciwstawić temu co zostało zakorzenione w naszej głębi, pełnej chaosu i mroku.....<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_I_stał_się_chaos|I stał się chaosa]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High school DxD Tom 21 Żywot: Lew Baela Wielkiego Króla. ~Wielki Król~|Lwa Baela]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot_1:_Na_Uczcie_Bestii_Apokalipsy&diff=507258 2016-11-29T18:23:13Z

<p>95.108.35.236: /* Żywot 1: Na Uczcie Bestii Apokalipsy */</p> <hr /> <div>==Żywot 1: Na Uczcie Bestii Apokalipsy==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> Ja, Kiba Yuuto, właśnie zakończyłem wielką bitwę i wróciłem do stolicy świata diabłów, Lilith. Po tym jak ledwie udało nam się obronić Północ przed atakiem Trihexa, my, Drużyna DxD, zostaliśmy chwilowo rozwiązani i pozwolono nam wrócić do domu. Anioły, którymi dowodził Dulio, wróciły do Nieba, które obecnie odbudowywano. Aby zapobiec wybuchowi niepokojów społecznych w Zaświatach, Sairaorg Bael i Seekvaira Agares natychmiast wkroczyli na scenę po tym, jak tylko wrócili. Sona-zenkaichou i jej parostwo też ruszyli z pomocą. Domostwo Gremory, włącznie ze mną, udało się do Szpitala Fundacji Serafall, znajdującego się w Lilith. Szpital nazwany imieniem Serafall Lewiatan-sama był najlepszy w Zaświatach oraz posiadał najbardziej zaawansowany sprzęt medyczny. Ise został tu więc przyjęty na leczenie.<br /> <br /> Pięć dni temu, podczas bitwy o Agreas, Ise-kun przebudził Smoczą Deifikację, aby ocalić swoich rodziców. Jednak cena osiągnięcia takiego poziomu mocy była zatrważająca; gdy tylko została dezaktywowana, reperkusje natychmiast dały o sobie znać. Przede wszystkim wszystkie organy wewnętrzne przestały funkcjonować, a serce i inne ważne części ledwie pracowały. Jednak lecząca moc Asi-san nie dawała żadnego efektu, co pokazywało, jak silna była moc Smoczej Deifikacji. Kiedy tylko Ise trafił do szpitala, natychmiast wylądował na oddział intensywnej terapii i całe jego ciało było podłączone do aparatury podtrzymującej życie. Wszyscy patrzyliśmy na niego ze smutkiem, kiedy tak leżał. Asia-san ciągle tylko płakała. Stan Iseia dalej był krytyczny, a lekarze nie mieli jasnych przewidywań wobec jego stanu zdrowia...<br /> <br /> Nawet teraz Trihexa i armia Smoków Zła dalej siały zniszczenie. Główne instytuty Grigori oraz Niebo, zostały łatwo zniszczone. Nawet podczas tego krótkiego czasu gdy byliśmy zaangażowani w walkę, drżeliśmy ze strachu.... Pół dnia po tym jak Ise-kun został wysłany do szpitala, Azazel-sensei, którym przebywał w pokoju narad wojennych w mieście Maou, wysłał do szpitala wiadomość: ''Zbierzcie pewne rzeczy razem, a potem włóżcie do nich Iseia.'' Wprawdzie lekarzy zaskoczyło polecenie upadłego anioła, ale przystąpili do jego wykonania. Rzeczy które mieli zebrać, to mleko z piersi. Prosili o pomoc nie tylko oddział położnictwa i ginekologii, ale prowadzili też „zbiórkę” wśród kobiet obecnych w szpitalu, które akurat miały laktację. Jednak nie zebrano go tyle, ile chciał Azazel-sensei. W takim wypadku wszystkie szpitale w stolicy przysłały mleko z piersi, aż w końcu zebrano znaczną ilość. Lekarze, ciągle będący w stanie oszołomienia, zebrali całe mleko w szklanym pojemniku, który był tak wielki, że mógł się w nim zmieścić człowiek. Dodatkowo dolano do niego pięć porcji Łez Feniksa i wymieszano, aby obie sytuacje stały się jednorodne. Ostatecznie uzyskano produkt, będący mieszaniną mleka z piersi oraz Łez Feniksa. Azazel-sensei włożył wtedy Iseia-kun do pojemnika. Ten widok zakłopotał niektórych ludzi.<br /> <br /> Po uwolnieniu mocy Smoka Wieczności oraz Smoka Marzeń, cierpiał z powodu obrażeń fizycznych oraz psychicznych i ciągle był podłączony do aparatury podtrzymującej życie, a do tego był teraz zanurzony w pojemniku wypełnionym mlekiem z piersi. Jednak nikt z obecnych tu ludzi nie zgłaszał żadnych obiekcji. Nikt nawet nie próbował tego zatrzymać. Sądzę że wszyscy myśleli o tym samym co ja; ''Może ta metoda zadziała''. Pomimo że to dziwny pomysł, to te dwa słowa, „Ise” i „piersi”, są czymś, do siebie pasuje. To połączenie, które aż dotąd działało cudy!<br /> <br /> – …Właściwie to Ise-senpai powiedział kiedyś coś takiego – mruknęła cicho Koneko-chan.<br /> <br /> ''Kiedy napiję się mleka, czuję jak całe moje zmęczenie znika.''<br /> <br /> Ise-kun powiedział coś takiego. Nasze nadzieje obróciły się w wiarę i wszyscy czekaliśmy wyczekująco. Dalej był podłączony do aparatury podtrzymującej życie, gdy zanurzano go w mleku. Mimo że lekarz miał na twarzy maskę chirurgiczną, to oczywistym było, że był bardzo zakłopotany. Kilka minut po tym, jak Ise-kun został zanurzony w mieszaninie mleka i Łez Feniksa... Elektrokardiograf zaczął reagować!<br /> <br /> – Jak to możliwe!? Czy dotąd nie znajdował się w stanie, w którym jego organy nie mogły pracować nawet bez aparatury podtrzymującej życie!? Z-zwykłe zanurzenie w mleku z piersi sprawiło, że znów funkcjonuje normalnie!? – krzyknął lekarz.<br /> <br /> To było po prostu nie do pomyślenia. Na naszych oczach zaszło właśnie coś, co nigdy nie miało miejsca w historii medycyny. Następnie oddech Iseia-kun wrócił do normy i mimo że dalej był nieprzytomny, to było to dowodem tego, że wraca do zdrowia. To po prostu cud. Nie, może to było nieuniknione? Dla Iseia-kun, znanego jako Oppai Smok, wszystko związane z piersiami może zostać uznane za jego broń, albo (duchowy) pokarm.... Kiedy dziewczyny zobaczyły że Ise-kun wraca do zdrowia, wybuchnęły płaczem.<br /> <br /> – …Uch, to doprawdy wspaniałe! Od dziś sprawię, że Ise codziennie będzie pił mleko! – oznajmiła Rias-zenbuchou<br /> <br /> – …Tak, zbudujemy własne gospodarstwo, na którym będziemy hodować krowy dla Iseia-kun! – dodała Akeno-san.<br /> <br /> – Ja! Kiedy moje piersi zaczną produkować mleko, zdecydowanie dam je Isieowi-san do picia! Będę ciężko pracowała w przyszłości, aby mógł wyzdrowieć! – powiedziała Asia-san, ocierając łzy.<br /> <br /> – Ach! Pozwól mu wypić więcej! Krowie mleko na wiele wartości odżywczych! Racja, może ono wyleczyć nawet Sekiryuuteia! – nawet Xenovia płakała i mówiła jakieś niezrozumiałe rzeczy.<br /> <br /> Ravel-san, Rossweisse-san i Gasper-kun ocierali łzy i uśmiechali się jednocześnie.<br /> <br /> – Wprawdzie nie rozumiem tego zbyt dobrze, ale to naprawdę pasuje do Iseia-sama!<br /> <br /> – Dokładnie, ja też nie rozumiem, ale czuję ulgę.<br /> <br /> – Tego się można było spodziewać po Iseiu-senpai!<br /> <br /> – …Ale to jest najgorsze – powiedziała Koneko-chan, kiedy po jej twarzy płynęły łzy.<br /> <br /> Sekiryuutei wyzdrowiał dzięki mleku z piersi. …Nawet ja nie wiem, jak to skomentować, Ise-kun…. W każdym razie, kiedy to wszystko się skończy, ugotuję dużo gulaszu i upiekę górę kremowych ciastek. Myślę że będzie dobrze tak długo, jak produkty mleczne są używane. Rodzice Iseia-kun zaczerwienili się, kiedy zobaczyli tą scenę.<br /> <br /> – …To naprawdę dobre wieści! Ale jestem tak zaskoczony, że aż płaczę!<br /> <br /> – …Kiedy był mały, zawsze pił moje mleko. Nawet teraz dalej jest jak dziecko…! Ale to naprawdę wspaniałe!<br /> <br /> Wprawdzie rodzice Iseia-kun byli zawstydzeni, ale cieszyli się z głębi serca, że ich syn ozdrowiał. Następnie jego stan się ustabilizował, dzięki czemu aparatura podtrzymująca życie została odłączona, a on sam został przeniesiony do prywatnego pokoju. Wprawdzie dalej był nieprzytomny, ale Trihexa nie będzie na niego czekał. Bestia obróciła już swój gniew w stronę Północy. Byliśmy członkami Antyterrorystycznej Drużyny DxD, więc ciążyła na nas wielka odpowiedzialność. Powierzyliśmy nieprzytomnego Iseia-kun rodzicom i ruszyliśmy na pole bitwy. …Gdy udało nam się obronić Północ, natychmiast wróciliśmy do szpitala. Przybyli tu głównie członkowie Klubu Okultystycznego. Irina-san chwilowo rozdzieliła się z nami, aby pomóc w naprawianiu Nieba. Niedawno Sirzechs-sama wygłosił orędzie do całych Zaświatów. W szpitalu byliśmy świadkami niespokojnych rozmów pomiędzy pacjentami i ich rodzinami. Zewsząd dobiegały nas słowa „wojna” i „ewakuacja”. Aby uspokoić zwykłe diabły, musimy wstać na nogi i ruszyć naprzód. …Potrzebujemy więc twojej siły, Ise-kun. Jak się czuł, odkąd wyszliśmy…. Rias-zenbuchou poszła do pokoju pielęgniarek, aby poznać stan jego zdrowia. I wtedy....<br /> <br /> – Czy to prawda?<br /> <br /> Asia-san nie mogła powstrzymać łez, kiedy usłyszała słowa Rias-zenbuchou. Przypomniała sobie jednak że jest w szpitalu i zakryła dłońmi usta. …Roniła łzy radości. Sądząc po jej reakcji, Ise-kun nareszcie się obudził! Natychmiast ruszyliśmy w stronę pokoju, w którym leżał... Kiedy tylko weszliśmy do środka, zobaczyliśmy że siedzi na łóżku. Jego rodzice też przy nim byli. Odzyskał przytomność, kiedy walczyliśmy na Północy! Pomimo że odniósł takie rany, był już przytomny…. Wygląda na to, że niedorzeczna kuracja Azazela-sensei przyniosła skutek. …Ale mogła zadziałać tylko na Iseia-kun…. Obecnie oglądał sobie telewizję z poważnym wyrazem twarzy i kiedy nas zobaczył, odwrócił się w naszą stronę.<br /> <br /> – Witajcie wszyscy! – pozdrowił nas z szerokim uśmiechem na ustach.<br /> <br /> Też uśmiechnęliśmy się z ulga, gdy się do niego zbliżyliśmy. Akeno-san otarła łzy.<br /> <br /> – …To wspaniale, że jesteś cały. …Nie wiem co bym zrobiła, gdybyś zginął…<br /> <br /> Podczas bitwy na Północy Akeno-san pokazała nam swój hart ducha, kiedy atakowała armię Smoków Zła olbrzymimi, Świętymi Smoczymi Błyskawicami. Jednak jej psychika była jedną z najsłabszych w zespole. Podczas inwazji gigantycznych potworów, Akeno-san straciła swoją wolę walki, kiedy nie wiedziała, czy Ise-kun żyje, czy też nie. Była to też jej strona charakteru, której nigdy dotąd nie widzieliśmy. Jednak czuję, że w porównaniu do tamtych czasów, Akeno-san znacznie podbudowała swoją psychikę. To dlatego, bo przebywała z innymi dziewczynami. Wprawdzie martwiła się o Iseia-kun, zanim ruszyliśmy na Północ, to podczas bitwy walczyła najodważniej ze wszystkich. Nawet menadżer Iseia-kun, Ravel-san, latała za pomocą swoich ognistych skrzydeł i atakowała armię Smoków Zła.<br /> <br /> – Ja też wyręczę Iseia-senpa! – powiedział Gasper-kun, jako mężczyzna z Domu Gremory.<br /> <br /> Zmienił się wtedy w czarną bestię, Balora i bez litości unicestwił wiele masowo produkowanych Smoków Zła. Walczyło nie tylko Domostwo Gremory. Grupa Sitri i inni członkowie DxD dawali z siebie wszystko, aby zastąpić nieobecnego Iseia-kun. Nawet ja.... Kiedy zobaczyliśmy że jest zdrowy, poczuliśmy wszyscy ulgę.<br /> <br /> – Przepraszam, przysporzyłem wam wszystkim masę zmartwień… – powiedział do Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Rias-zenbuchou złapała go za rękę i uśmiechnęła się.<br /> <br /> – Nie musisz taki być. Walczyłeś już dostatecznie mocno. Byłeś w stanie ocalić ogifu-sama i ogibo-sama, a nawet ciężko zranić Rizevima… Zasłużyłeś na pochwałę.<br /> <br /> Ise-kun uśmiechnął się krzywo w odpowiedzi.<br /> <br /> – Widziałem wiadomości. Rizevim został pokonany. Zginął z ręki Valiego, prawda? – zapytał.<br /> <br /> – Nie, to Fafnir go wykończył – odpowiedziała Rias-zenbuhou.<br /> <br /> Ise-kun był najpierw zaskoczony, kiedy to usłyszał, ale szybko zrozumiał.<br /> <br /> – …W rzeczy samej, to powinien być Fafnir. Zdecydowanie nie wybaczy Rizevimowi tego, że uderzyła Asię – mruknął wpatrując się w sufit.<br /> <br /> Naprawdę był Złotym Smoczym Królem.<br /> <br /> – A co z Níðhöggrem? – zapytał ponownie Ise-kun.<br /> <br /> Ten Smok Zła został unicestwiony przez Crom Cruacha. Właściwie to była bardziej egzekucja niż walka, więc nie musieliśmy nawet do niej dołączać. Nawet na sam koniec Níðhöggr nie mógł przestać drżeć przed Crom Cruachem. Kiedy Ise-kun to usłyszał, pokiwał aprobująco głową.<br /> <br /> – Tak, to niemożliwe, żeby ten drań pokonał Crom Cruacha.<br /> <br /> Jednak od samego początku Ise-kun… Miał coś dziwnego w oczach. Jego spojrzenie… Wprawdzie gapił się na biusty dziewczyn, to…. Normalnie pasowałoby to do niego. Ale obecnie zdawał się być zakłopotany widokiem i przecierał dłonią oczy. Zupełnie tak, jakby dobrze nie widział. Wszyscy to zauważyli.<br /> <br /> – Ise-san…? Coś się stało? – zapytała Asia-san.<br /> <br /> Jego zachowanie było po prostu zbyt nienormalne. Ise zamrugał i dalej wpatrywał się w wdzięki dziewczyn.<br /> <br /> – Cóż, jakby to powiedzieć; Rias, Asia, Akeno-san, Xenovia…wasze..... – powiedział, po czym nagle zamilkł w połowie zdania. – …Dziwne, nie potrafię tego powiedzieć. To bardzo dziwne. wiem przecież, co chcę powiedzieć… Chodzi o pier…<br /> <br /> Najwyraźniej chce powiedzieć pewne słowo. Myślę że chodzi mu o „piersi”. Zaraz potem dalej gapił się na wdzięki dziewczyn i próbował to powiedzieć. Pokręcił głową, potarł swoje gardło i spróbował jeszcze raz.<br /> <br /> – Pier... Cholera, nie potrafię tego powiedzieć! Hmm.... Co się dzieje? Pier... To żart, prawda, po prostu nie mogę tego powiedzieć…!<br /> <br /> Ise-kun desperacko próbował wymówić słowa „piersi”, „cycki”, „biust” i inne synonimy kobiecych wdzięków, ale najwyraźniej utkwiły mu w gardle i nie mógł ich powiedzieć na głos. Wszyscy wreszcie zrozumieli, że sytuacja była nienormalna i spoważnieli.<br /> <br /> – Ise-sama, czyżbyś nie mógł wymówić żadnego słowa, związanego z kobiecymi piersiami? – zapytała Ravel-san.<br /> <br /> Ise-kun skinął w milczeniu głową. Z jego ust popłynęła jednak znacznie bardziej szokująca wieść:<br /> <br /> – …Nie tylko, nie wiem dlaczego, ale nie potrafię powiedzieć na głos nazwy tej części kobiecego ciała…ani jej nawet zobaczyć… Mam jakby jakąś mgłę przed oczami i przez to ich nie widzę…!<br /> [[File:High School DxD Volume 21- 2.jpg|thumbnail]]<br /> – Co!?<br /> <br /> …Ta wiadomość zaskoczyła i zszokowała wszystkich, włącznie z rodzicami Iseia-kun! Kocha dziewczęce piersi bardziej, niż cokolwiek innego; ma na ich punkcie głęboką obsesję i dzięki nim zyskał moc. Dzięki piersiom czynił cuda i pokonywał wszystkim wrogów, niezależnie od tego, jak silni byli. Wszyscy, włącznie z nim, zgadzali się, że był Chichiryuuteiem. Więc Oppai Smok właśnie…nie mógł sobie poradzić z piesiami? Nie mógł nawet wymówić ich nazwy, ani ich zobaczyć!?<br /> <br /> – Nigdy nie słyszałem o takiej chorobie! Piersi swojej matki też nie widzisz? Kiedy się obudziłeś, nie działo się nic niezwykłego – powiedział tata Iseia-kun.<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na piersi swojej mamy.<br /> <br /> – Tak, widzę piersi kaa-san. Ale piersi pielęgniarki też są zamazanie i nie widzę ich jasno…. Kiedy się obudziłem, myślałem po prostu, że mój wzrok jest trochę rozmyty z powodu zmęczenia… – odparł.<br /> <br /> Tak, jego mama wyglądała normalnie. Ise-kun spojrzał na Koneko-chan.<br /> <br /> – Normalnie widzę tylko Koneko-chan… – powiedział.<br /> <br /> – Masz na myśli, że moje piersi są bardzo małe, prawda…?<br /> <br /> Koneko-chan spojrzała w dół. …To bardzo przykre, ale myślę że to możliwe. Według moich szacunków… Nie, każdy może dojść do takiego wniosku, jeśli tylko rozumie Iseia-kun; był w stanie zobaczyć piersi swojej mamy i Koneko-chan, ale wszystkich innych już nie. To pewnie dlatego. To był warunek, którego nikt dotąd nie widział i o nim nie słyszał, albo należałoby raczej powiedzieć, że to naprawdę do niego pasowało…. Nagle Ise-kun chwycił się z bólu za głowę.<br /> <br /> – …Hmm, już od samego myślenia o tym pęka mi głowa!<br /> <br /> – Co!?<br /> <br /> Jego słowa ponownie nas zszokowały. Jak to możliwe…! Samo myślenie o tym powoduje u niego ból!? Gasper-kun podał coś Iseiowi-kun. Kupił tą rzecz w szpitalnym sklepiku… To erotyczne pisemko.<br /> <br /> – Senpai! To twoja ulubione czasopismo, najnowszy numer „Wielkich cycków idących do Piekła”!<br /> <br /> To gazeta erotyczna, którą Ise-kun kupował w Zaświatach. Szybko ją przekartkował pod okiem swoich rodziców, ale w połowie złapał się za pierś.<br /> <br /> – …Cholera…! Tak bardzo boli, że czuję, jakby moje ciało miało zostać rozerwane na strzępy… Tak mocno! Tak cierpię, że nie mogę nawet patrzeć na to pismo!<br /> <br /> Ise-kun cisną precz czasopismo, które tak lubił!<br /> <br /> – To nienormalna sytuacja. Pośpieszcie się i wezwijcie lekarza.<br /> <br /> Rias-zenbuchou miała już wcisnąć przycisk....<br /> <br /> – Już to zrobiłem – od strony drzwi doszedł nas znajomy głos.<br /> <br /> Wszyscy spojrzeliśmy w tamtym kierunku i zobaczyliśmy lekarza, pielęgniarki oraz Azazela-sensei. Personel medyczny zaraz zaczął badać Iseia-kun.<br /> <br /> – Zmiana która nastąpiła w Iseiu jest skutkiem Smoczej Deifikacji – powiedział do nas Azazel-sensei.<br /> <br /> Podczas walki z Rizevimem Livanem Lucyferem, Ise-kun skontaktował się z nieprzytomną Ophis i przebudził moc wieczności. Ta moc zagoniła Rizevima, znanego jako super diabeł, w kozi róg. Jednak po walce jego ciało przeszło zmiany oraz znalazł się na granicy życia i śmierci… Wprawdzie przeżył dzięki mleku z piersi, to dalej cierpiał z powodu Smoczej Deifikacji…<br /> <br /> – Ise nie może zobaczyć piersi, prawda? Nie może nawet o nich mówić. Zawsze pożycza od nich moc, kiedy czyni cuda. Ostatecznie stawał się personifikacją piersi. Można powiedzieć, że Smocza Deifikacja zwiększała jego siłę. Mimo że trwało to tylko chwilę, to jego ciało nie mogło znieść mocy wieczności. Zwykły smok lub diabeł nie dałby sobie z tym rady i zginąłby w kilka sekund. Ise był w stanie pokonać Rizevima, ponieważ uzyskał ciało Wielkiego Czerwonego. Jednak wszystko ma swoje granice. Byłoby nawet dziwne, gdyby uzyskanie mocy nieskończoności nie niosło ze sobą żadnych konsekwencji. Myślę że z grubsza polega to na tym, iż skoro postrzegasz piersi kobiet jako swoje (duchowe) pożywienie, to w konsekwencji stało się ono teraz twoją trucizną. Ech, skoro nawet cierpisz przez magazyn dla dorosłych, to moje przewidywania zdają się być trafne – powiedział Sensei.<br /> <br /> Trudno się było nie zgodzić z tymi słowami. Moc wieczności Ophis była znana jako najsilniejsza na tym świecie; nawet jeśli tymczasowo zyskali tą moc, to każda istota będzie cierpiała z powodu jej skutków i konsekwencji. To że Ise-kun żyje, można uznać za cud. Jednak niemożność zobaczenia piersi, było dla niego sprawą życia i śmierci, prawda? Jest zboczeńcem…i nie mógł zobaczyć żadnych piersi, poza wdziękami Koneko-chan!<br /> <br /> – …Czy ten stan jest tylko tymczasowy? – zapytała Rias-zenbuchou Senseia.<br /> <br /> – Nie jestem pewien. Może to trwać wieczność, albo tylko do jutra. Jedno jest jednak pewne…lepiej będzie, jeśli nie będziesz więcej korzystał z mocy Smoczej Deifikacji. Można powiedzieć, że tym razem udało ci się przeżyć, ale nie wiadomo, jak będzie następnym razem. Jeśli naiwnie sądzisz, że możesz po prosty wystarczy korzystać z mleka z piersi, aby wyleczyć się z negatywnych skutków Smoczej Deifikacji, to się mylisz. Możliwe że następnym razem nie będziesz mógł patrzeć na tyłeczki dziewczyn, a najgorszym przypadku, może będziesz mógł zobaczyć tylko zarysy ciał dziewczyn i umrzesz.<br /> <br /> Kiedy Ise-kun to usłyszał, wybuchnął płaczem.<br /> <br /> – Nie będę mógł patrzeć na dziewczyny!? Będę mógł zobaczyć tylko zarysy ich ciał i umrę!? …C-coś takiego…jest zbyt bolesne! Dla mnie to jak wyrok śmierci!<br /> <br /> Ise-kun pogrążył się w łzach i rozpaczy. Ta scena była niesamowicie bolesna…ale nie potrafiłem nic powiedzieć…. Hę? Czy byłem jedynym, który myślał w ten sposób…? Nie, nie tylko ja. Oprócz mnie, także Azazel-sensei i lekarz mieli zakłopotane miny, podczas gdy u pozostałych osób malowała się powaga na twarzy. Lekarz nie miał pojęcia jak zacząć. Przepraszam, tego typu choroba normalnie nie istnieje wśród diabłów….<br /> <br /> – Cholera! Zupełnie jak nie on! Jeśli dalej tak będzie, to jak spłodzimy dzieci…! – powiedziała Xenovia-san.<br /> <br /> Nie musisz mówić na głos tego typu rzeczy…. Wiesz że jesteśmy w szpitalu…? Wprawdzie mają tu odział ginekologiczny i położniczy, ale…to nie miejsce na takie rzeczy…. Rias-zenbuchou przytuliła głowę zdesperowanego Iseia-kun do swoich piersi.<br /> <br /> – Ach, mój biedny Ise. …Nie dotykałeś jeszcze moich piersi…<br /> <br /> Rias-zenbuchou przytuliła go bardzo delikatnie. Niezależnie od tego, czy byłem to ja, czy on, zawsze pomagało nas to wyleczyć. Jednakże...<br /> <br /> – Owaaaaaaachhh! – Ise-kun zawył z bólu. – …To boli, Rias… Bardzo boli, kiedy ich dotykam! Cierpię, chociaż jestem szczęśliwy!<br /> <br /> Ból który czuł, doprowadził nawet do deformacji jego twarzy! Jak to możliwe! Rias-zenbuchou… Został przytulony przez swoją ukochaną kobietę; zwykłe dotknięcie jej piersi wywołało taką reakcję!? Kiedy pielęgniarka to zobaczyła, natychmiast wkroczyła pomiędzy nich.<br /> <br /> – Proszę tak mocno nie stymulować pacjenta!<br /> <br /> Obydwoje zostali rozdzieleni. Rias-zenbuchou… Jej serce przeżyło wstrząs! Czuła się zrozpaczona, że nie może go nawet przytulić. Nagle... Z telewizora nadpłynęła piosenka, która potrafiła nawet uspokoić rozbrykane dzieci. Rozbrzmiała w całym pokoju. To była piosenka z „Oppai Smoka”.<br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUSZKI ''<br /> <br /> – …Mmn! Och…<br /> <br /> ''GDY POGODA DOPISUJE, PRZECHADZA SIĘ NA SPACER <br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK<br /> MACU-MACU MUAH-MUAH PAFU-PAFU ''<br /> <br /> – …M-macu… Ooach!<br /> <br /> Ise-kun opadł na łóżko, to było dla niego zbyt wiele.<br /> <br /> ''ISTNIEJE TYLE RODZAJÓW CYCUSZKÓW<br /> JEDNAK ON WOLI TE NAJWIĘKSZE''<br /> <br /> – R-racja, lubię duże…duże…guaachhh!<br /> <br /> ''BIUŚCIASTY SMOK LATA RÓWNIEŻ I DZIŚ'' <br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO MIASTECZKA BIUŚCIASTY SMOK ŚMIAŁ SIĘ <br /> GDY ŚCISNĄŁ CYCUSZKI, UŚMIECHAŁ SIĘ NAWET W DESZCZOWY DZIEŃ <br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> KLIK-KLIK ZOOM-ZOOM IYAAAN ''<br /> <br /> – KLIK-KLIK ZOOM-ZOOM IYAAAAAAAN!”<br /> <br /> Wył z bólu, jakby to był jakiś koszmar. Jego krzyk było słychać nawet w pokojach innych pacjentów. Ale jego palec wskazujący nakreślił w powietrzu znak i chciał kontynuować.<br /> <br /> ''WIDZIAŁ WIELE CYCUSZKÓW, JEDNAK WOLI TE NAJWIĘKSZE<br /> BIUŚCIASTY SMOK NACISKA JE RÓWNIEŻ I DZIŚ ''<br /> <br /> Piosenka dochodziła do kolejnych zwrotek, ale sytuacja Isei-kun stawał się coraz gorsza.<br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUSZKI ''<br /> <br /> Kiedy Gasper-kun zobaczył, że jego ulubiony senpai ulega takim zmianom, podbiegł do niego i zaczął rozpaczać.<br /> <br /> – Ise-senpai! Proszę, bądź pełen energii tak, jak zawsze! Przecież to piosenka Oppai Smoka, prawda!?<br /> <br /> – …Widzisz, Gya-kun, z powodu tej piosenki Ise-senpai…jest w takiej sytuacji – powiedziała spokojnie Koneko-chan.<br /> <br /> ''Lato na morzem jest pełne piersi i marzeń<br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> ODBIJAJĄ-ODBIJAJĄ, PODSKAKUJĄ-PODSKAKUJĄ I KOŁYSZĄ SIĘ!''<br /> <br /> – Tak, nad morzem się odbijają i odbijają……podskakują i podskakują oraz kołyszą się… – powiedział Ise-kun słabym tonem.<br /> <br /> Pewnie przypomniał sobie czasy, gdy chodził na basen, albo bawił się latem na plaży. Jego umysł coraz bardziej się zaćmiewał.<br /> <br /> – Niedobrze! Nie podoba mi się to, jak Ise się trzęsie!<br /> <br /> Xenovia też patrzyła na to zaniepokojonym wzrokiem.<br /> <br /> ''Piersi w kostiumach kąpielowych są wspaniałe<br /> Ale najbardziej lubi te największe<br /> BIUŚCIASTY SMOK NACISKA JE RÓWNIEŻ I DZIŚ''<br /> <br /> Kiedy Rias-zenbuchou i Akeno-san zobaczyły jak Ise-kun wyje, rozpłakały się i złapały go za ręce.<br /> <br /> – Ise!<br /> <br /> – Ise-kun!<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na dół, na piersi tej dwójki. Były to piersi dwóch onee-san, które kochał, ale.... Kiedyś powiedział mi coś takiego:<br /> <br /> ''Posłuchaj mnie Kiba. Gdyby nagle przed twoimi oczami pojawiły się jednocześnie piersi Rias i Akeno-san, do które pieściłbyś najpierw? Echeche, jeśli chodzi o mnie, to jednocześnie złapałbym za jedne i drugie. Takie jest moje życie...''<br /> <br /> Przypomniałem sobie jego słowa, ale...<br /> <br /> ''Kochający piersi smok zobaczył te największe i zakochał się''<br /> <br /> Ise-kun złapał się za głowę i zawył.<br /> <br /> – Guuuuuaaaachh! Moja głowa zaraz pęknie!<br /> <br /> Z nosa pociekła mu krew, a usta pokryła biała piana!<br /> <br /> ''Piersi Księżniczki Przełączenia są naprawdę wspaniałe ☆<br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> ODBIJAJĄ-ODBIJAJĄ, PODSKAKUJĄ-PODSKAKUJĄ I KOŁYSZĄ SIĘ!<br /> Istnieje tyle rodzajów cycuszków...''<br /> <br /> Ise-kun dalej patrzył mętnym wzrokiem na dziewczyny. Wreszcie spojrzał na osobę, którą kochał najbardziej na świecie, Rias-zenbuchou.<br /> <br /> ''Jednak najbardziej pokochał piersi Księżniczki Przełączenia''<br /> <br /> Ise-kun uśmiechnął się lekko i wtedy.....<br /> <br /> ''Oppai Smok dzisiaj też jest rozpieszczony''<br /> <br /> Wraz z tępym odgłosem opadł na poduszki.<br /> <br /> – Ise!?<br /> <br /> – Ise-san!?<br /> <br /> – Ise-kun!?<br /> <br /> – Ise-sama! Weź się w garść!<br /> <br /> Wszyscy spanikowali, gdy zobaczyli że zemdlał. Pielęgniarka szybko przygotowała dla niego aparaturę podtrzymującą życie.<br /> <br /> ''Istnieje tyle rodzajów cycuszków<br /> Jednak najbardziej pokochał piersi Księżniczki Przełączenia<br /> Biuściasty Smok lata również i dziś''<br /> <br /> Czwarta zwrotka wreszcie się kończyła i rodzice Iseia-kun wyłączyli telewizor. Wygląda na to, że ta piosenka stała się teraz dla niego najbardziej zabójczą trucizną…. Tego dnia Ise-kun stracił to, co było dla niego najcenniejsze oraz cały sens swojego życia.....<br /> <br /> ===Część 2===<br /> ''Dwie godziny po tym, jak Ise-kun odzyskał przytomność.''<br /> <br /> Uspokoił się już, otrzymał leczenie od Asi-san, wypił Łzy Feniksa i teraz spokojnie siedział sobie na łóżku. Azazel-sensei natomiast zaczął wyjaśniać zmiany, które w nim zaszły.<br /> <br /> – W skrócie mamy taką sytuację, że nie możesz więcej korzystać z mocy Boskiego Smoka – powiedział, po czym zrobił przerwę i zaczął mówić dalej. – Łamacz Ładu na dobrą sprawę nie powinien istnieć, a pojawił się, z powodu śmierci biblijnego Boga i działań Frakcji Bohaterów. W całej historii liczba ludzi którzy mogli korzystać z Łamaczy Ładu, była bardzo mała.<br /> <br /> Zgadza się. Łamacz Ładu był niesamowicie rzadkim zjawiskiem. Jednak ich liczba ostatnio wzrosła. Być może powodem było to, że warunki jego osiągnięcia wyciekły z Frakcji Bohaterów. Do tego, skoro biblijny Bóg już nie istnieje, to nie ma nikogo, kto kontrolowałby system Boskich Darów. Mój święty demoniczny miecz też nie powinien istnieć. Ponadto, oprócz podgatunków Boskich Darów, wiele podobnych sytuacji miało miejsce wśród naszych wrogów. Zwłaszcza Dwa Niebiańskie Smoki, Ise-kun i Vali, osiągnęły niezrównany wzrost. <br /> <br /> – W takich warunkach Łamacze Ładu, Iseia i Valiego przeszły całkowitą ewolucję, którą można określić jako wzrost mocy. Pierwotnie wybrana ścieżka do wzrostu twojej mocy była stosunkowo spokojną i bezpieczną metodą…. Ale w tak krótkim czasie zarówno ty, jak i Vali, staliście się zbyt silni. Obecnie ciągle się nad tym zastanawiam. Uzyskanie Łamacza Ładu pozwala ci zwiększyć swoją siłę. Łamacz Ładu, stał się początkiem ewolucji twojej szkarłatnej zbroi w Szkarłatną Królową i Diabolicznego Smoka, uzyskanego dzięki Smoczej Deifikacji. Zasadniczo za bardzo wzmocniłeś swoją moc w zbyt krótkim czasie. Co więcej nie jest to prosty, dwustopniowy wzrost mocy, a raczej pięcio, lub wręcz dziesięciostopniowy wzrost. …Nic dziwnego że twoje ciało nie mogło tego wytrzymać – kontynuował Azazel-sensei.<br /> <br /> Nikt nie potrafił na to odpowiedzieć. Mimo wszystko wszyscy się cieszyli, że Ise-kun wzmocnił swoją siłę, co dodatkowo dodało nam odwagi. Stał się jednak silny w zbyt krótkim czasie. Tym bardziej, że wzmocnienie uzyskane dzięki mocy nieskończoności…zbyt mocno obciążyło jego ciał. Sensei stanął naprzeciwko rodziców Iseia-kun i skłonił się głęboko.<br /> <br /> – …Ise, on… To ja jestem winny sytuacji, w której się teraz znalazł. To wszystko przez to, że byłem zbyt zainteresowany jego zdolnościami i mocą i zbyt z nich dumny; przez co postawiłem mu zbyt wiele wymagań w zbyt krótkim czasie. Przeszedł wiele trudności, aby sprostać moim oczekiwaniom...jednak okazało się to być zbyt wiele dla siedemnastoletniego chłopca. Więc to także i moja wina.<br /> <br /> Słowa Azazela-sensei były szczersze niż wszystko, co kiedykolwiek powiedział w przeszłości i emanowały żalem oraz poczuciem winy. Rodzice Iseia-kun machali gorączkowo rękami, w odpowiedzi na zachowanie Senseia, które było inne niż w przeszłości.<br /> <br /> – Z-zaczekaj, Sensei! Proszę, nie zachowuj się w taki sposób! Nie mam nic przeciwko temu wszystkiemu! Gdyby nie ty, nie mógłbym się stać silniejszy!<br /> <br /> – Ale to przeze mnie porwano tych, których kochasz najbardziej.<br /> <br /> – Mimo wszystko to coś, na co nic nie można było poradzić. …Chociaż był to dla mnie ciężki i poważny cios…<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na wszystkich i uśmiechnął się.<br /> <br /> – Dzięki temu wszyscy żyjemy. Właśnie dzięki twoim wskazówkom Sensei, udało mi się uzyskać moc, która wszystkich ocaliła. Zgadzam się, że trochę się przepracowałem w zbyt krótkim czasie, ale gdybym nie osiągnął tej mocy, to ktoś z obecnych tu ludzi straciłby życie. Tak więc nikt nie zginął, więc uważam że było warto, nawet gdybym stracił rękę, albo nogę.<br /> <br /> Kiedy rodzice Iseia-kun usłyszeli słowa swojego syna, też postanowili się odezwać.<br /> <br /> – Sensei, proszę, unieś swoją głowę. Mój syn dorósł na tyle, że był w stanie powiedzieć coś tak wspaniałego. To mi wystarczy. Wychowałeś Iseia na mężczyznę, Sensei. Jako jego ojciec jestem ci bardzo wdzięczny – powiedział tata Iseia-kun.<br /> <br /> – …Też byłam przestraszona, gdy zobaczyłam ciało mojego syna. Nawet nie wiedziałam, kiedy zaczął nabywać takiej muskulatury…Już rozumiem, ile Ise zrobił dla wszystkich tu obecnych. Jako matka nie nie chcę, aby więcej mieszał się w coś niebezpiecznego… Ale w końcu ilu ludzi już uratował? Jesteśmy bardzo dumni, jako rodzice. Też jestem wdzięczna Azazelowi-sensei, który nauczył Iseia tego wszystkiego – dodała mama Iseia-kun.<br /> <br /> Azazel-sensei podniósł głowę i spojrzał szczerze na rodziców Iseia-kun.<br /> <br /> – Wasz syn jest kimś ważnym dla Zaświatów. Dlatego nie pozwolę, aby znów był w niebezpieczeństwie – powiedział, mierzwiąc włosy Iseia-kun. – Zostaw resztę nam. Ja…my, szefostwo, też weźmiemy tym razem udział w walce na pierwszej linii. Powinieneś więc teraz odpocząć. …Nawet jeśli mówię coś takiego, to ty i tak ruszysz do walki…. Musisz mi coś jednak obiecać. Nigdy więcej nie korzystaj z mocy Smoczej Deifikacji. …Pozwalam co na korzystanie z mocy Łamacza Ładu i Szkarłatnej Królowej…ale ni wolno ci znów narazić samego siebie na niebezpieczeństwo, rozumiesz?<br /> <br /> Ise-kun skinął w milczeniu głową.<br /> <br /> – …Sensei, czy to możliwe, aby stał się jeszcze silniejszy, jak w przypadku innych? – zapytał nagle.<br /> <br /> – Nie wiem. Jeśli jesteś na tyle zdeterminowany, aby szukać sposobu na zwiększenie swojej siły, to w przyszłości istnieje taka opcja… Tak więc pozwalam ci na korzystanie z Łamacza Ładu i Szkarłatniej Królowej, ale zdecydowanie nie korzystaj ze Smoczej Deifikacji.<br /> <br /> Po tym jak Sensei to powiedział, Ise-kun został powierzony pielęgniarkom i swoim rodzicom.<br /> <br /> – Mam coś do zrobienia, więc do widzenia wam wszystkim – oznajmił Sensei.<br /> <br /> Skłonił się Iseiowi-kun i jego rodzicom, po czym ruszył w stronę drzwi.....<br /> <br /> – Rias, Akeno, Kiba, Gasper, Rossweisse, pozwólcie ze mną na chwilę – wezwał mnie Rias-senbuchou, Akeno-san, Gaspera-kun, i Rossweisse-san, podczas gdy reszta została, aby porozmawiać z Iseiem-kun.<br /> <br /> Ruszyliśmy ze Senseiem i przybyliśmy do sali na tym samym piętrze. Był tam mężczyzna w czarnej kurtce, Ikuse Tobio oraz paru innych ludzi, których nie spotkaliśmy wcześniej.<br /> <br /> – Wszyscy są tu obecni – powiedział Ikuse-san do Azazela-sensei.<br /> <br /> – Wiem Tobio. Przepraszam że tak nagle was tutaj wszystkich wezwałem.<br /> <br /> – Też planujemy ruszyć do walki wraz z DxD. Wprawdzie to nieduża ilość mocy, ale damy z siebie wszystko – odparł Ikuse-san.<br /> <br /> Sensei odwrócił się w naszą stronę.<br /> <br /> – Rias i reszta z was. Drużyna mojego Slash Doga tym razem wyjdzie z cienia, aby walczyć na polu bitwy. Następnie przedyskutujemy sprawę związaną z waszą grupą.<br /> <br /> Co za ekscytujące wieści! Główne postacie z Grigori nareszcie zadebiutują na scenie! To była bezprecedensowa, olbrzymia bitwa, więc oczywistym było, że dołączą do walki. W obecnej sytuacji nie miałem nic przeciwko temu, aby do walki dołączyło wielu silnych ludzi. Nagle Akeno-san zauważyła pewną osobę, której obecność ją zaskoczyła. Podążyliśmy za jej wzrokiem i zobaczyliśmy piękność, która mogła mieć około dwudziestu lat i była do niej bardzo podobna. Też miała piękne, długie czarne włosy. Piękność uśmiechnęła się do Akeno-san.<br /> <br /> – Akeno.<br /> <br /> Akeno-san rozpłakał się nagle i rzuciła się jej na szyję.<br /> <br /> – Uch! Suzaku-oneesama!<br /> <br /> Kobieta nazwana Suzaku czule pogłaskała Akeno-san po głowie.<br /> <br /> – Martwiłam się, skoro nie widziałam cię od tak dawna. Cieszę się że masz się dobrze.<br /> <br /> – Ja też, przepraszam że tak długo się z tobą nie kontaktowałam.<br /> <br /> – Nie musisz przepraszać. Zważywszy na twoją pozycję, nic nie można na to poradzić.<br /> <br /> Suzaku. Znałem to imię. Należało ono do obecnej głowy Klanu Himejima. Była spokrewniona z Akeno-san. Ich matki były siostrami, więc są dla siebie kuzynkami. Rias-zenbuchou uśmiechnęła się, widząc obecną głowę Klanu Himejima i pozdrowiła ją:<br /> <br /> – Dawno się nie widziałyśmy, Suzaku.<br /> <br /> – Tak, Rias-san. Zmusiłam ludzi z mojej rodziny do milczenia. Tym razem też będę współpracowała z Tobio, tobą oraz pozostałymi.<br /> <br /> Jako głowa Rodziny Himejima, miała powód aby udzielić głosu Ikuse-san. Jego rodzina była spokrewniona z Klanem Himejima, a w ich żyłach płynęła ta sama krew. Tak jak Akeno-san, był krewnym obecnej głowy rodu. Z powodu Akeno-san, Rodzina Himejima i Grigori żywiły do siebie niechęć, ale ostatnio…po tym jak głowa rodu się zmieniła, zaszło wiele zmian i relacje między obiema stronami ociepliły się. Teraz obie kuzynki obejmowały się, co było najlepszym dowodem na poprawę stosunków. <br /> <br /> – Co więc zamierzasz? – zapytała Rias-zenbuchou, słysząc słowa Suzaku-san.<br /> <br /> – Wezmę udział w tej bitwie, jako obecna głowa Rodu Himejima. Pozostałe cztery rodziny także wyślą wojowników do walki i dołączą do mnie na polu bitwy.<br /> <br /> Pozostałe cztery klany. Od czasów starożytnych Japonia miała grupę, która strzegła osób o nadprzyrodzonych mocach. Należały do niej następujące rodziny: Nakiri, Himejima, Shinra, Kushihashi i Doumon. Te pięć rodów było znanych jako Pięć Wielkich Rodzin. Dotychczas trzymały się na boku, ale teraz postanowiły włączyć się do walki…. To zasługa perswazji Suzaku-san oraz tego, że byli świadkami zniszczeń czynionych przez Trihexa i uznali to za zagrożenie. Wprawdzie mam mieszane uczucia z tego powodu, to cieszę się z faktu, że nasza siła bojowa wzrosła. Nagle pojawiła się kolejna grupa. To Drużyna Valiego. Po śmierci Rizevima dołączyli do nas podczas bitwy na Północy i dzielnie walczyli z armią Smoków Zła. Obecnie Vali został uznany za adoptowanego syna boga Odyna i był też uczniem Azazela-sensei. Było niemożliwym, aby nie dołączył do walki. W końcu był maniakiem bitew, więc to w porządku, że z radością ruszył do walki. Jednak po bitwie zniknął jak kamfora…. Kiedy wrócił, uśmiechnął się odważnie na widok Ikuse-san.<br /> <br /> – Więc w końcu postanowiłeś pokazać nam swoją twarz, Tobio.<br /> <br /> – Czy twoja zemsta się dokonała, Vali?<br /> <br /> W odpowiedzi Vali nieznacznie się tylko uśmiechnął.<br /> <br /> – Tym razem nasza drużyna też weźmie udział w walce. Rozkazano nam, abyśmy powstrzymali zniszczenia Trihexa. Będziemy wam pomaga,ć a także sprawiać kłopoty – powiedział Ikuse-san.<br /> <br /> Vali parsknął szczerym śmiechem, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Kawał czasu, od kiedy widziałem twoją prawdziwą zdolność, prawda? W końcu doszło do tego. Chciałem ''to'' zobaczyć, od kiedy z tobą walczyłem…<br /> <br /> Vali jak zwykle mówił w wyniosły sposób. Ikuse-san wydawał się nieco zakłopotany. Drapał się po policzku i uśmiechał lekko.<br /> <br /> – Ha ha ha, w ogóle nie zmieniłeś swoich nawyków. Tak, zdecydowanie udasz się na pole bitwy.<br /> <br /> Kidy Ikuse-san mówił, Vali patrzył za jego plecy. Wyraz na jego twarzy się zmienił.<br /> <br /> – Coś takiego! …Nie spodziewałbym się, że też ją tutaj ściągniesz…?<br /> <br /> Była tam dziewczyna w kapturze. Wysunęła się naprzód i zdjęła kaptur z głowy. Wtedy zobaczyliśmy blondwłosą czarownicę. Miała długie i bujne włosy oraz szafirowo-niebieskie oczy. <br /> <br /> Wygląda jakby miała około dwudziestu lat i jest bardzo piękna. Uśmiechnęła się delikatnie, gdy zbliżyła się do Valiego.<br /> <br /> – Znów powiesz coś kapryśnego? – zapytała.<br /> <br /> Spojrzałem na Valiego… Wyglądał na zakłopotanego i drapał się po policzku. Widok tej dziewczyny najwyraźniej go zaskoczył.<br /> <br /> – ……Uch!! Lavinia, ty.....!<br /> <br /> Czarownica nazwana przez Valiego Lavinią, chwyciła jego dłoń.<br /> <br /> – Jestem tu dlatego, gdyż Mefistofeles-kaichou i były Naczelnik Azazel-dono pozwolili mi wziąć udział w walce. Teraz możemy walczyć razem, Va-kun.<br /> <br /> Va-kun. Skoro ktoś zwraca się do niego w ten sposób, to musi to oznaczać, że jest z nim blisko. …Rozumiem, Vali zna ją. Jego spokojna i przystojna aura wyparowała, a on sam wyglądał na mocno zdezorientowanego.<br /> <br /> – Sądzę że będą z tego powodu kłopoty! – powiedział.<br /> <br /> Kiedy Lavinia ti usłyszała, na jej twarzy pojawił się stroskany wyraz twarzy.<br /> <br /> – Va-kun…zdradziłeś Grigori, ruszyłeś samotnie aby znaleźć swojego dziadka i sprawiłeś wielu ludziom masę kłopotów. Nie wiesz tego, ale tym razem musisz walczyć u boku wszystkich. Bądź więc posłuszny, dobrze?<br /> <br /> Lavinia zbliżyła się do Valiego i przytuliła go mocno. Nie spodziewałem się, że ten bitewny maniak, który nigdy nie okazał nawet najmniejszego zainteresowania kobietami, będzie stał bez oporu z wyrazem zawstydzenia na twarzy.<br /> <br /> – …Hmmmmm!<br /> <br /> Nawet Rias-zenbuchou była zaskoczona i stała z otwartymi szeroko ustami, kiedy to zobaczyła. …Ci którzy rozumieli tą sytuację, Azazel-sensei i drużyna Slash Doga, uśmiechali się, kiedy oglądali tą dwójkę.<br /> <br /> – Jako Lucyfer i smok, możesz być po prostu nazywany Smokcyferem. Ciągle nie pozbyłeś się tych nawyków.<br /> <br /> – Jest w porządku, skoro pasuje to do stylu Va-kuna.<br /> <br /> Członkowie Drużyny Slash Doga żartowali sobie. Ludzie z Drużyny Valiego też mieli dziwne miny. Najwyraźniej bawiło ich niespodziewane zachowanie szefa.<br /> <br /> – Z pewnością to jedyna osoba, której nasz wódz nie może się oprzeć, miau.<br /> <br /> – Zawsze uciekał jak szalony, kiedy tylko zauważył atmosferę Lodowej Księżniczki. Tym razem był beztroski, a ona całkowicie ukryła swoją aurę, więc Vali nie mógł jej wykryć. Kaka!<br /> <br /> Wygląda na to, że Kuroka i Bikou też znają Lavinię.<br /> <br /> – Nazywa się Lavinia Reni. Jest czarownicą z organizacji Grauzauberer i najbardziej poważną podwładną Mefistofelesa-kaichou. Zarówno ja jak i Vali boimy się jej. Najprościej będzie powiedzieć, że jest dla niego kimś w rodzaju starszej siostry – wyjaśnił nam Ikuse-san.<br /> <br /> Rias-zenbuchou zrozumiała..<br /> <br /> – …Longinus, posiadaczka Ostatecznego Upadku. Lodowa Księżniczka Lavinia. To pierwszy raz, kiedy ją widzę…<br /> <br /> Ja też o niej słyszałem ale nigdy dotąd jej nie spotkałem. Należy do organizacji magów Grauzauberer i jest znana jako najsilniejsza Lodowa Księżniczka, Lavinia.... Była posiadaczką jedną jednego z Longinusów, Ostatecznego Upadku. Jednak jej związek z Drużyną Slash Doga był dla mnie nowością…. Słabość Valiego też.<br /> <br /> – Tak przy okazji, czy z Sekiryuuteiem-chan jest już w porządku? – zapytała cicho Kuroka.<br /> <br /> – Dowiedzieliśmy się tutaj czegoś nowego… Też się bardzo martwię…. Chciałam przybyć tu od razu…ale nie mogłam po prostu od tak sobie wparować na pole bitwy…Przepraszam bardzo – dodała Le Fay.<br /> <br /> Obydwie były pod opieką domostwa Hyoudou. Przyjaźniły się też z Iseiem-kun i dobrze z nim dogadywały. Teraz się o niego martwiły.<br /> <br /> – Mmm, obecnie jego życie nie znajduje się w niebezpieczeństwie. Później opowiem wam o szczegółach – powiedziałem.<br /> <br /> Obie odetchnęły z ulgą, gdy to usłyszały. …Trudno jednak wyjaśnić to, że obecnie piersi są dla Iseia-kun źródłem cierpienia. Jednak wyjdzie to na jaw, jeśli Kuroka go przytuli…. Ale w takim wypadku znów zazna bólu. Azazel-sensei spojrzał na nas wszystkich.<br /> <br /> – Obecna sytuacja jest krytyczna, więc tym razem proszę was o pomoc. Tym razem zagrożone są nie tylko Zaświaty, ale też wszystkie mitologie. Takie złe są ich zamiary. Wprawdzie w przeszłości między nami miały miejsce pewne tarcia, ale jeśli się teraz nie sprzymierzymy, to wszyscy zginiemy. Żadna duma nic nie znaczy, w porównaniu do końca świata – powiedział, po czym spojrzał na Rossweisse-san i Gaspera-kun. – Rossweisse, Gasper, zdobyłem nowe informacje na temat Świętego Graala. Aby pokonać Trihexa, będę potrzebował waszych rad i pomocy. Możecie więc ze mną pójść?<br /> <br /> Oboje nic nie odpowiedzieli, tylko skinęli głowami.<br /> <br /> – Proszę aby pozostali udali się do miasta Maou i byli w gotowości. Jeśli coś się stanie....<br /> <br /> Sensei nie dokończył swojego zdania. Z korytarza nadbiegł jakiś mężczyzna w garniturze. Skoro biegał po szpitalu, to najwyraźniej sytuacja była niezwykle poważna. Dodatkowo był blady jak trup. Stanął przed Senseiem i zaczął mu zdawać raport:<br /> <br /> – Trihexa i armia Smoków Zła znów się pojawili.<br /> <br /> – CO?!<br /> <br /> Wiadomość była zaskoczeniem dla wszystkich! …Zaatakowali ponownie…! Otrząsnęliśmy się jednak z pierwszego strachu u spojrzeliśmy na sprawę poważniej.<br /> <br /> – Gdzie uderzyli tym razem!? – zapytała Rias-zenbuchou.<br /> <br /> – …Na… Górę Olimp....<br /> <br /> Olimp. To terytorium mitologii greckiej! A więc uderzyli tam po tym, jak zaatakowali Północ! Kiedy to usłyszeliśmy, zaczęliśmy się przygotowywać do walki.<br /> <br /> – Dobrze, pójdziemy więc tam! Ruszamy wszyscy.... – oznajmiła wszystkim Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Raport mężczyzny się jeszcze jednak nie skończył...<br /> <br /> – To nie koniec. …Jednocześnie Trihexa pojawił się też u stóp Góry Meru&lt;ref&gt;Mityczna góra, stanowiąca oś świata według kosmologii hinduistycznej i buddyjskiej.&lt;/ref&gt; oraz na terytorium mitologii egipskiej i celtyckiej!<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Jest więcej niż jedna bestia…? Poza Olimpem pojawili się też na Górze Meru i w świecie mitologii egipskiej oraz celtyckiej…?<br /> <br /> – Co się dzieje…? – nie mogłem się powstrzymać, aby nie spytać.<br /> <br /> Niezwykła wiadomość sprawiła, że Rias-zenbuchou zmarszczyła brwi. …Ale Azazel-sensei najwyraźniej coś zrozumiał, gdyż jego twarz przybrała poważny wyraz.<br /> <br /> – Trihexa rozdzielił swoje ciało na kilka postaci i każda z nich szaleje na innym terenie! – kontynuował mężczyzna.<br /> <br /> – Co!<br /> <br /> Wszyscy byli tak zszokowani, że aż zaniemówili. …Rozdzielił…swoje ciało…na kilka części? Tak powiedział, że Trihexa rozdzielił swoje ciało i zaatakował kilka frakcji jednocześnie…?<br /> <br /> – …Powinno być jak powiedział. Bestia rozdziela swoje ciało na kilka części i atakuje kilka miejsc jednocześnie – powiedział Azazel-sensei z gorzkim wyrazem twarzy.<br /> <br /> – …Czy to znaczy, że skoro ma kilka głów, to może się rozdzielić na kilka ciał…? – zapytała Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Po walce na Północy mieliśmy już pojęcie o niesamowitej sile bojowej Trihexa. Pomimo że otrzymywał ataki zarówno od nas, jak i od bogów, to nie miało to na niego żadnego wpływu. Nawet jeśli jego skóra została spalona, a ciało rozszarpane, to natychmiast się regenerował. Z drugiej strony dotarł do nas jego potężny ogień, którym ział. Ziemia pękała, góry znikały, a nasza strona otrzymała bolesne ataki. Jeden cios wystarczył, aby zmienić ukształtowanie terenu.... To ta sama bestia, która teraz rozdzieliła się na kilka podobnych potworów, które obecnie atakowały jednocześnie…! Jednak jeśli podział rozdzielił też ich moc…. To nie było możliwe aby myśleć, że nawet w takim wypadku wszędzie była olbrzymia ilość masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. Nie mogliśmy beztrosko lekceważyć wroga.<br /> <br /> – W takim wypadku potrzebujemy też wsparcia tych członków, którzy obecnie tłumią zamieszki w Zaświatach – powiedziała Akeno-san do Rias-zenbuchou.<br /> <br /> – Gdzie są Sona i Sairaorg? Najlepiej będzie, jeśli się z nimi skontaktujemy.<br /> <br /> Parostwa Sitri, Bael i Agares pacyfikowały obecnie zamieszki, które wybuchły w Zaświatach. Ale obecną sytuację mogą opanować lokalne siły policyjne i wojskowe. My musimy teraz ruszyć na Trihexa. Kiedy się nad tym zastanawialiśmy, mężczyzna otrzymał nowe informacje. Był nimi wyraźnie wstrząśnięty.<br /> <br /> – Mn! Właściwie to oni… – zaczął. – Parostwa Bael i Sitri przebywają obecnie w stolicy terytorium Bael. …Miasto jest właśnie atakowane przez buntowników!<br /> <br /> Sytuacja gwałtownie się pogorszyła! Tak, to dlatego my, diabły, musimy się przeciwstawić temu co zostało zakorzenione w naszej głębi, pełnej chaosu i mroku.....<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_I_stał_się_chaos|I stał się chaosa]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High school DxD Tom 21 Żywot: Lew Baela Wielkiego Króla. ~Wielki Król~|Lwa Baela]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_%C5%BBywot_1:_Na_Uczcie_Bestii_Apokalipsy&diff=507257 2016-11-29T18:00:19Z

<p>95.108.35.236: /* Żywot 1: Na Uczcie Bestii Apokalipsy */</p> <hr /> <div>==Żywot 1: Na Uczcie Bestii Apokalipsy==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> Ja, Kiba Yuuto, właśnie zakończyłem wielką bitwę i wróciłem do stolicy świata diabłów, Lilith. Po tym jak ledwie udało nam się obronić Północ przed atakiem Trihexa, my, Drużyna DxD, zostaliśmy chwilowo rozwiązani i pozwolono nam wrócić do domu. Anioły, którymi dowodził Dulio, wróciły do Nieba, które obecnie odbudowywano. Aby zapobiec wybuchowi niepokojów społecznych w Zaświatach, Sairaorg Bael i Seekvaira Agares natychmiast wkroczyli na scenę po tym, jak tylko wrócili. Sona-zenkaichou i jej parostwo też ruszyli z pomocą. Domostwo Gremory, włącznie ze mną, udało się do Szpitala Fundacji Serafall, znajdującego się w Lilith. Szpital nazwany imieniem Serafall Lewiatan-sama był najlepszy w Zaświatach oraz posiadał najbardziej zaawansowany sprzęt medyczny. Ise został tu więc przyjęty na leczenie.<br /> <br /> Pięć dni temu, podczas bitwy o Agreas, Ise-kun przebudził Smoczą Deifikację, aby ocalić swoich rodziców. Jednak cena osiągnięcia takiego poziomu mocy była zatrważająca; gdy tylko została dezaktywowana, reperkusje natychmiast dały o sobie znać. Przede wszystkim wszystkie organy wewnętrzne przestały funkcjonować, a serce i inne ważne części ledwie pracowały. Jednak lecząca moc Asi-san nie dawała żadnego efektu, co pokazywało, jak silna była moc Smoczej Deifikacji. Kiedy tylko Ise trafił do szpitala, natychmiast wylądował na oddział intensywnej terapii i całe jego ciało było podłączone do aparatury podtrzymującej życie. Wszyscy patrzyliśmy na niego ze smutkiem, kiedy tak leżał. Asia-san ciągle tylko płakała. Stan Iseia dalej był krytyczny, a lekarze nie mieli jasnych przewidywań wobec jego stanu zdrowia...<br /> <br /> Nawet teraz Trihexa i armia Smoków Zła dalej siały zniszczenie. Główne instytuty Grigori oraz Niebo, zostały łatwo zniszczone. Nawet podczas tego krótkiego czasu gdy byliśmy zaangażowani w walkę, drżeliśmy ze strachu.... Pół dnia po tym jak Ise-kun został wysłany do szpitala, Azazel-sensei, którym przebywał w pokoju narad wojennych w mieście Maou, wysłał do szpitala wiadomość: ''Zbierzcie pewne rzeczy razem, a potem włóżcie do nich Iseia.'' Wprawdzie lekarzy zaskoczyło polecenie upadłego anioła, ale przystąpili do jego wykonania. Rzeczy które mieli zebrać, to mleko z piersi. Prosili o pomoc nie tylko oddział położnictwa i ginekologii, ale prowadzili też „zbiórkę” wśród kobiet obecnych w szpitalu, które akurat miały laktację. Jednak nie zebrano go tyle, ile chciał Azazel-sensei. W takim wypadku wszystkie szpitale w stolicy przysłały mleko z piersi, aż w końcu zebrano znaczną ilość. Lekarze, ciągle będący w stanie oszołomienia, zebrali całe mleko w szklanym pojemniku, który był tak wielki, że mógł się w nim zmieścić człowiek. Dodatkowo dolano do niego pięć porcji Łez Feniksa i wymieszano, aby obie sytuacje stały się jednorodne. Ostatecznie uzyskano produkt, będący mieszaniną mleka z piersi oraz Łez Feniksa. Azazel-sensei włożył wtedy Iseia-kun do pojemnika. Ten widok zakłopotał niektórych ludzi.<br /> <br /> Po uwolnieniu mocy Smoka Wieczności oraz Smoka Marzeń, cierpiał z powodu obrażeń fizycznych oraz psychicznych i ciągle był podłączony do aparatury podtrzymującej życie, a do tego był teraz zanurzony w pojemniku wypełnionym mlekiem z piersi. Jednak nikt z obecnych tu ludzi nie zgłaszał żadnych obiekcji. Nikt nawet nie próbował tego zatrzymać. Sądzę że wszyscy myśleli o tym samym co ja; ''Może ta metoda zadziała''. Pomimo że to dziwny pomysł, to te dwa słowa, „Ise” i „piersi”, są czymś, do siebie pasuje. To połączenie, które aż dotąd działało cudy!<br /> <br /> – …Właściwie to Ise-senpai powiedział kiedyś coś takiego – mruknęła cicho Koneko-chan.<br /> <br /> ''Kiedy napiję się mleka, czuję jak całe moje zmęczenie znika.''<br /> <br /> Ise-kun powiedział coś takiego. Nasze nadzieje obróciły się w wiarę i wszyscy czekaliśmy wyczekująco. Dalej był podłączony do aparatury podtrzymującej życie, gdy zanurzano go w mleku. Mimo że lekarz miał na twarzy maskę chirurgiczną, to oczywistym było, że był bardzo zakłopotany. Kilka minut po tym, jak Ise-kun został zanurzony w mieszaninie mleka i Łez Feniksa... Elektrokardiograf zaczął reagować!<br /> <br /> – Jak to możliwe!? Czy dotąd nie znajdował się w stanie, w którym jego organy nie mogły pracować nawet bez aparatury podtrzymującej życie!? Z-zwykłe zanurzenie w mleku z piersi sprawiło, że znów funkcjonuje normalnie!? – krzyknął lekarz.<br /> <br /> To było po prostu nie do pomyślenia. Na naszych oczach zaszło właśnie coś, co nigdy nie miało miejsca w historii medycyny. Następnie oddech Iseia-kun wrócił do normy i mimo że dalej był nieprzytomny, to było to dowodem tego, że wraca do zdrowia. To po prostu cud. Nie, może to było nieuniknione? Dla Iseia-kun, znanego jako Oppai Smok, wszystko związane z piersiami może zostać uznane za jego broń, albo (duchowy) pokarm.... Kiedy dziewczyny zobaczyły że Ise-kun wraca do zdrowia, wybuchnęły płaczem.<br /> <br /> – …Uch, to doprawdy wspaniałe! Od dziś sprawię, że Ise codziennie będzie pił mleko! – oznajmiła Rias-zenbuchou<br /> <br /> – …Tak, zbudujemy własne gospodarstwo, na którym będziemy hodować krowy dla Iseia-kun! – dodała Akeno-san.<br /> <br /> – Ja! Kiedy moje piersi zaczną produkować mleko, zdecydowanie dam je Isieowi-san do picia! Będę ciężko pracowała w przyszłości, aby mógł wyzdrowieć! – powiedziała Asia-san, ocierając łzy.<br /> <br /> – Ach! Pozwól mu wypić więcej! Krowie mleko na wiele wartości odżywczych! Racja, może ono wyleczyć nawet Sekiryuuteia! – nawet Xenovia płakała i mówiła jakieś niezrozumiałe rzeczy.<br /> <br /> Ravel-san, Rossweisse-san i Gasper-kun ocierali łzy i uśmiechali się jednocześnie.<br /> <br /> – Wprawdzie nie rozumiem tego zbyt dobrze, ale to naprawdę pasuje do Iseia-sama!<br /> <br /> – Dokładnie, ja też nie rozumiem, ale czuję ulgę.<br /> <br /> – Tego się można było spodziewać po Iseiu-senpai!<br /> <br /> – …Ale to jest najgorsze – powiedziała Koneko-chan, kiedy po jej twarzy płynęły łzy.<br /> <br /> Sekiryuutei wyzdrowiał dzięki mleku z piersi. …Nawet ja nie wiem, jak to skomentować, Ise-kun…. W każdym razie, kiedy to wszystko się skończy, ugotuję dużo gulaszu i upiekę górę kremowych ciastek. Myślę że będzie dobrze tak długo, jak produkty mleczne są używane. Rodzice Iseia-kun zaczerwienili się, kiedy zobaczyli tą scenę.<br /> <br /> – …To naprawdę dobre wieści! Ale jestem tak zaskoczony, że aż płaczę!<br /> <br /> – …Kiedy był mały, zawsze pił moje mleko. Nawet teraz dalej jest jak dziecko…! Ale to naprawdę wspaniałe!<br /> <br /> Wprawdzie rodzice Iseia-kun byli zawstydzeni, ale cieszyli się z głębi serca, że ich syn ozdrowiał. Następnie jego stan się ustabilizował, dzięki czemu aparatura podtrzymująca życie została odłączona, a on sam został przeniesiony do prywatnego pokoju. Wprawdzie dalej był nieprzytomny, ale Trihexa nie będzie na niego czekał. Bestia obróciła już swój gniew w stronę Północy. Byliśmy członkami Antyterrorystycznej Drużyny DxD, więc ciążyła na nas wielka odpowiedzialność. Powierzyliśmy nieprzytomnego Iseia-kun rodzicom i ruszyliśmy na pole bitwy. …Gdy udało nam się obronić Północ, natychmiast wróciliśmy do szpitala. Przybyli tu głównie członkowie Klubu Okultystycznego. Irina-san chwilowo rozdzieliła się z nami, aby pomóc w naprawianiu Nieba. Niedawno Sirzechs-sama wygłosił orędzie do całych Zaświatów. W szpitalu byliśmy świadkami niespokojnych rozmów pomiędzy pacjentami i ich rodzinami. Zewsząd dobiegały nas słowa „wojna” i „ewakuacja”. Aby uspokoić zwykłe diabły, musimy wstać na nogi i ruszyć naprzód. …Potrzebujemy więc twojej siły, Ise-kun. Jak się czuł, odkąd wyszliśmy…. Rias-zenbuchou poszła do pokoju pielęgniarek, aby poznać stan jego zdrowia. I wtedy....<br /> <br /> – Czy to prawda?<br /> <br /> Asia-san nie mogła powstrzymać łez, kiedy usłyszała słowa Rias-zenbuchou. Przypomniała sobie jednak że jest w szpitalu i zakryła dłońmi usta. …Roniła łzy radości. Sądząc po jej reakcji, Ise-kun nareszcie się obudził! Natychmiast ruszyliśmy w stronę pokoju, w którym leżał... Kiedy tylko weszliśmy do środka, zobaczyliśmy że siedzi na łóżku. Jego rodzice też przy nim byli. Odzyskał przytomność, kiedy walczyliśmy na Północy! Pomimo że odniósł takie rany, był już przytomny…. Wygląda na to, że niedorzeczna kuracja Azazela-sensei przyniosła skutek. …Ale mogła zadziałać tylko na Iseia-kun…. Obecnie oglądał sobie telewizję z poważnym wyrazem twarzy i kiedy nas zobaczył, odwrócił się w naszą stronę.<br /> <br /> – Witajcie wszyscy! – pozdrowił nas z szerokim uśmiechem na ustach.<br /> <br /> Też uśmiechnęliśmy się z ulga, gdy się do niego zbliżyliśmy. Akeno-san otarła łzy.<br /> <br /> – …To wspaniale, że jesteś cały. …Nie wiem co bym zrobiła, gdybyś zginął…<br /> <br /> Podczas bitwy na Północy Akeno-san pokazała nam swój hart ducha, kiedy atakowała armię Smoków Zła olbrzymimi, Świętymi Smoczymi Błyskawicami. Jednak jej psychika była jedną z najsłabszych w zespole. Podczas inwazji gigantycznych potworów, Akeno-san straciła swoją wolę walki, kiedy nie wiedziała, czy Ise-kun żyje, czy też nie. Była to też jej strona charakteru, której nigdy dotąd nie widzieliśmy. Jednak czuję, że w porównaniu do tamtych czasów, Akeno-san znacznie podbudowała swoją psychikę. To dlatego, bo przebywała z innymi dziewczynami. Wprawdzie martwiła się o Iseia-kun, zanim ruszyliśmy na Północ, to podczas bitwy walczyła najodważniej ze wszystkich. Nawet menadżer Iseia-kun, Ravel-san, latała za pomocą swoich ognistych skrzydeł i atakowała armię Smoków Zła.<br /> <br /> – Ja też wyręczę Iseia-senpa! – powiedział Gasper-kun, jako mężczyzna z Domu Gremory.<br /> <br /> Zmienił się wtedy w czarną bestię, Balora i bez litości unicestwił wiele masowo produkowanych Smoków Zła. Walczyło nie tylko Domostwo Gremory. Grupa Sitri i inni członkowie DxD dawali z siebie wszystko, aby zastąpić nieobecnego Iseia-kun. Nawet ja.... Kiedy zobaczyliśmy że jest zdrowy, poczuliśmy wszyscy ulgę.<br /> <br /> – Przepraszam, przysporzyłem wam wszystkim masę zmartwień… – powiedział do Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Rias-zenbuchou złapała go za rękę i uśmiechnęła się.<br /> <br /> – Nie musisz taki być. Walczyłeś już dostatecznie mocno. Byłeś w stanie ocalić ogifu-sama i ogibo-sama, a nawet ciężko zranić Rizevima… Zasłużyłeś na pochwałę.<br /> <br /> Ise-kun uśmiechnął się krzywo w odpowiedzi.<br /> <br /> – Widziałem wiadomości. Rizevim został pokonany. Zginął z ręki Valiego, prawda? – zapytał.<br /> <br /> – Nie, to Fafnir go wykończył – odpowiedziała Rias-zenbuhou.<br /> <br /> Ise-kun był najpierw zaskoczony, kiedy to usłyszał, ale szybko zrozumiał.<br /> <br /> – …W rzeczy samej, to powinien być Fafnir. Zdecydowanie nie wybaczy Rizevimowi tego, że uderzyła Asię – mruknął wpatrując się w sufit.<br /> <br /> Naprawdę był Złotym Smoczym Królem.<br /> <br /> – A co z Níðhöggrem? – zapytał ponownie Ise-kun.<br /> <br /> Ten Smok Zła został unicestwiony przez Crom Cruacha. Właściwie to była bardziej egzekucja niż walka, więc nie musieliśmy nawet do niej dołączać. Nawet na sam koniec Níðhöggr nie mógł przestać drżeć przed Crom Cruachem. Kiedy Ise-kun to usłyszał, pokiwał aprobująco głową.<br /> <br /> – Tak, to niemożliwe, żeby ten drań pokonał Crom Cruacha.<br /> <br /> Jednak od samego początku Ise-kun… Miał coś dziwnego w oczach. Jego spojrzenie… Wprawdzie gapił się na biusty dziewczyn, to…. Normalnie pasowałoby to do niego. Ale obecnie zdawał się być zakłopotany widokiem i przecierał dłonią oczy. Zupełnie tak, jakby dobrze nie widział. Wszyscy to zauważyli.<br /> <br /> – Ise-san…? Coś się stało? – zapytała Asia-san.<br /> <br /> Jego zachowanie było po prostu zbyt nienormalne. Ise zamrugał i dalej wpatrywał się w wdzięki dziewczyn.<br /> <br /> – Cóż, jakby to powiedzieć; Rias, Asia, Akeno-san, Xenovia…wasze..... – powiedział, po czym nagle zamilkł w połowie zdania. – …Dziwne, nie potrafię tego powiedzieć. To bardzo dziwne. wiem przecież, co chcę powiedzieć… Chodzi o pier…<br /> <br /> Najwyraźniej chce powiedzieć pewne słowo. Myślę że chodzi mu o „piersi”. Zaraz potem dalej gapił się na wdzięki dziewczyn i próbował to powiedzieć. Pokręcił głową, potarł swoje gardło i spróbował jeszcze raz.<br /> <br /> – Pier... Cholera, nie potrafię tego powiedzieć! Hmm.... Co się dzieje? Pier... To żart, prawda, po prostu nie mogę tego powiedzieć…!<br /> <br /> Ise-kun desperacko próbował wymówić słowa „piersi”, „cycki”, „biust” i inne synonimy kobiecych wdzięków, ale najwyraźniej utkwiły mu w gardle i nie mógł ich powiedzieć na głos. Wszyscy wreszcie zrozumieli, że sytuacja była nienormalna i spoważnieli.<br /> <br /> – Ise-sama, czyżbyś nie mógł wymówić żadnego słowa, związanego z kobiecymi piersiami? – zapytała Ravel-san.<br /> <br /> Ise-kun skinął w milczeniu głową. Z jego ust popłynęła jednak znacznie bardziej szokująca wieść:<br /> <br /> – …Nie tylko, nie wiem dlaczego, ale nie potrafię powiedzieć na głos nazwy tej części kobiecego ciała…ani jej nawet zobaczyć… Mam jakby jakąś mgłę przed oczami i przez to ich nie widzę…!<br /> [[File:High School DxD Volume 21- 2.jpg|thumbnail]]<br /> – Co!?<br /> <br /> …Ta wiadomość zaskoczyła i zszokowała wszystkich, włącznie z rodzicami Iseia-kun! Kocha dziewczęce piersi bardziej, niż cokolwiek innego; ma na ich punkcie głęboką obsesję i dzięki nim zyskał moc. Dzięki piersiom czynił cuda i pokonywał wszystkim wrogów, niezależnie od tego, jak silni byli. Wszyscy, włącznie z nim, zgadzali się, że był Chichiryuuteiem. Więc Oppai Smok właśnie…nie mógł sobie poradzić z piesiami? Nie mógł nawet wymówić ich nazwy, ani ich zobaczyć!?<br /> <br /> – Nigdy nie słyszałem o takiej chorobie! Piersi swojej matki też nie widzisz? Kiedy się obudziłeś, nie działo się nic niezwykłego – powiedział tata Iseia-kun.<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na piersi swojej mamy.<br /> <br /> – Tak, widzę piersi kaa-san. Ale piersi pielęgniarki też są zamazanie i nie widzę ich jasno…. Kiedy się obudziłem, myślałem po prostu, że mój wzrok jest trochę rozmyty z powodu zmęczenia… – odparł.<br /> <br /> Tak, jego mama wyglądała normalnie. Ise-kun spojrzał na Koneko-chan.<br /> <br /> – Normalnie widzę tylko Koneko-chan… – powiedział.<br /> <br /> – Masz na myśli, że moje piersi są bardzo małe, prawda…?<br /> <br /> Koneko-chan spojrzała w dół. …To bardzo przykre, ale myślę że to możliwe. Według moich szacunków… Nie, każdy może dojść do takiego wniosku, jeśli tylko rozumie Iseia-kun; był w stanie zobaczyć piersi swojej mamy i Koneko-chan, ale wszystkich innych już nie. To pewnie dlatego. To był warunek, którego nikt dotąd nie widział i o nim nie słyszał, albo należałoby raczej powiedzieć, że to naprawdę do niego pasowało…. Nagle Ise-kun chwycił się z bólu za głowę.<br /> <br /> – …Hmm, już od samego myślenia o tym pęka mi głowa!<br /> <br /> – Co!?<br /> <br /> Jego słowa ponownie nas zszokowały. Jak to możliwe…! Samo myślenie o tym powoduje u niego ból!? Gasper-kun podał coś Iseiowi-kun. Kupił tą rzecz w szpitalnym sklepiku… To erotyczne pisemko.<br /> <br /> – Senpai! To twoja ulubione czasopismo, najnowszy numer „Wielkich cycków idących do Piekła”!<br /> <br /> To gazeta erotyczna, którą Ise-kun kupował w Zaświatach. Szybko ją przekartkował pod okiem swoich rodziców, ale w połowie złapał się za pierś.<br /> <br /> – …Cholera…! Tak bardzo boli, że czuję, jakby moje ciało miało zostać rozerwane na strzępy… Tak mocno! Tak cierpię, że nie mogę nawet patrzeć na to pismo!<br /> <br /> Ise-kun cisną precz czasopismo, które tak lubił!<br /> <br /> – To nienormalna sytuacja. Pośpieszcie się i wezwijcie lekarza.<br /> <br /> Rias-zenbuchou miała już wcisnąć przycisk....<br /> <br /> – Już to zrobiłem – od strony drzwi doszedł nas znajomy głos.<br /> <br /> Wszyscy spojrzeliśmy w tamtym kierunku i zobaczyliśmy lekarza, pielęgniarki oraz Azazela-sensei. Personel medyczny zaraz zaczął badać Iseia-kun.<br /> <br /> – Zmiana która nastąpiła w Iseiu jest skutkiem Smoczej Deifikacji – powiedział do nas Azazel-sensei.<br /> <br /> Podczas walki z Rizevimem Livanem Lucyferem, Ise-kun skontaktował się z nieprzytomną Ophis i przebudził moc wieczności. Ta moc zagoniła Rizevima, znanego jako super diabeł, w kozi róg. Jednak po walce jego ciało przeszło zmiany oraz znalazł się na granicy życia i śmierci… Wprawdzie przeżył dzięki mleku z piersi, to dalej cierpiał z powodu Smoczej Deifikacji…<br /> <br /> – Ise nie może zobaczyć piersi, prawda? Nie może nawet o nich mówić. Zawsze pożycza od nich moc, kiedy czyni cuda. Ostatecznie stawał się personifikacją piersi. Można powiedzieć, że Smocza Deifikacja zwiększała jego siłę. Mimo że trwało to tylko chwilę, to jego ciało nie mogło znieść mocy wieczności. Zwykły smok lub diabeł nie dałby sobie z tym rady i zginąłby w kilka sekund. Ise był w stanie pokonać Rizevima, ponieważ uzyskał ciało Wielkiego Czerwonego. Jednak wszystko ma swoje granice. Byłoby nawet dziwne, gdyby uzyskanie mocy nieskończoności nie niosło ze sobą żadnych konsekwencji. Myślę że z grubsza polega to na tym, iż skoro postrzegasz piersi kobiet jako swoje (duchowe) pożywienie, to w konsekwencji stało się ono teraz twoją trucizną. Ech, skoro nawet cierpisz przez magazyn dla dorosłych, to moje przewidywania zdają się być trafne – powiedział Sensei.<br /> <br /> Trudno się było nie zgodzić z tymi słowami. Moc wieczności Ophis była znana jako najsilniejsza na tym świecie; nawet jeśli tymczasowo zyskali tą moc, to każda istota będzie cierpiała z powodu jej skutków i konsekwencji. To że Ise-kun żyje, można uznać za cud. Jednak niemożność zobaczenia piersi, było dla niego sprawą życia i śmierci, prawda? Jest zboczeńcem…i nie mógł zobaczyć żadnych piersi, poza wdziękami Koneko-chan!<br /> <br /> – …Czy ten stan jest tylko tymczasowy? – zapytała Rias-zenbuchou Senseia.<br /> <br /> – Nie jestem pewien. Może to trwać wieczność, albo tylko do jutra. Jedno jest jednak pewne…lepiej będzie, jeśli nie będziesz więcej korzystał z mocy Smoczej Deifikacji. Można powiedzieć, że tym razem udało ci się przeżyć, ale nie wiadomo, jak będzie następnym razem. Jeśli naiwnie sądzisz, że możesz po prosty wystarczy korzystać z mleka z piersi, aby wyleczyć się z negatywnych skutków Smoczej Deifikacji, to się mylisz. Możliwe że następnym razem nie będziesz mógł patrzeć na tyłeczki dziewczyn, a najgorszym przypadku, może będziesz mógł zobaczyć tylko zarysy ciał dziewczyn i umrzesz.<br /> <br /> Kiedy Ise-kun to usłyszał, wybuchnął płaczem.<br /> <br /> – Nie będę mógł patrzeć na dziewczyny!? Będę mógł zobaczyć tylko zarysy ich ciał i umrę!? …C-coś takiego…jest zbyt bolesne! Dla mnie to jak wyrok śmierci!<br /> <br /> Ise-kun pogrążył się w łzach i rozpaczy. Ta scena była niesamowicie bolesna…ale nie potrafiłem nic powiedzieć…. Hę? Czy byłem jedynym, który myślał w ten sposób…? Nie, nie tylko ja. Oprócz mnie, także Azazel-sensei i lekarz mieli zakłopotane miny, podczas gdy u pozostałych osób malowała się powaga na twarzy. Lekarz nie miał pojęcia jak zacząć. Przepraszam, tego typu choroba normalnie nie istnieje wśród diabłów….<br /> <br /> – Cholera! Zupełnie jak nie on! Jeśli dalej tak będzie, to jak spłodzimy dzieci…! – powiedziała Xenovia-san.<br /> <br /> Nie musisz mówić na głos tego typu rzeczy…. Wiesz że jesteśmy w szpitalu…? Wprawdzie mają tu odział ginekologiczny i położniczy, ale…to nie miejsce na takie rzeczy…. Rias-zenbuchou przytuliła głowę zdesperowanego Iseia-kun do swoich piersi.<br /> <br /> – Ach, mój biedny Ise. …Nie dotykałeś jeszcze moich piersi…<br /> <br /> Rias-zenbuchou przytuliła go bardzo delikatnie. Niezależnie od tego, czy byłem to ja, czy on, zawsze pomagało nas to wyleczyć. Jednakże...<br /> <br /> – Owaaaaaaachhh! – Ise-kun zawył z bólu. – …To boli, Rias… Bardzo boli, kiedy ich dotykam! Cierpię, chociaż jestem szczęśliwy!<br /> <br /> Ból który czuł, doprowadził nawet do deformacji jego twarzy! Jak to możliwe! Rias-zenbuchou… Został przytulony przez swoją ukochaną kobietę; zwykłe dotknięcie jej piersi wywołało taką reakcję!? Kiedy pielęgniarka to zobaczyła, natychmiast wkroczyła pomiędzy nich.<br /> <br /> – Proszę tak mocno nie stymulować pacjenta!<br /> <br /> Obydwoje zostali rozdzieleni. Rias-zenbuchou… Jej serce przeżyło wstrząs! Czuła się zrozpaczona, że nie może go nawet przytulić. Nagle... Z telewizora nadpłynęła piosenka, która potrafiła nawet uspokoić rozbrykane dzieci. Rozbrzmiała w całym pokoju. To była piosenka z „Oppai Smoka”.<br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUSZKI ''<br /> <br /> – …Mmn! Och…<br /> <br /> ''GDY POGODA DOPISUJE, PRZECHADZA SIĘ NA SPACER <br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK<br /> MACU-MACU MUAH-MUAH PAFU-PAFU ''<br /> <br /> – …M-macu… Ooach!<br /> <br /> Ise-kun opadł na łóżko, to było dla niego zbyt wiele.<br /> <br /> ''ISTNIEJE TYLE RODZAJÓW CYCUSZKÓW<br /> JEDNAK ON WOLI TE NAJWIĘKSZE''<br /> <br /> – R-racja, lubię duże…duże…guaachhh!<br /> <br /> ''BIUŚCIASTY SMOK LATA RÓWNIEŻ I DZIŚ'' <br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO MIASTECZKA BIUŚCIASTY SMOK ŚMIAŁ SIĘ <br /> GDY ŚCISNĄŁ CYCUSZKI, UŚMIECHAŁ SIĘ NAWET W DESZCZOWY DZIEŃ <br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> KLIK-KLIK ZOOM-ZOOM IYAAAN ''<br /> <br /> – KLIK-KLIK ZOOM-ZOOM IYAAAAAAAN!”<br /> <br /> Wył z bólu, jakby to był jakiś koszmar. Jego krzyk było słychać nawet w pokojach innych pacjentów. Ale jego palec wskazujący nakreślił w powietrzu znak i chciał kontynuować.<br /> <br /> ''WIDZIAŁ WIELE CYCUSZKÓW, JEDNAK WOLI TE NAJWIĘKSZE<br /> BIUŚCIASTY SMOK NACISKA JE RÓWNIEŻ I DZIŚ ''<br /> <br /> Piosenka dochodziła do kolejnych zwrotek, ale sytuacja Isei-kun stawał się coraz gorsza.<br /> <br /> ''NA SKRAJU PEWNEGO KRAJU ŻYJE SOBIE SMOK KOCHAJĄCY CYCUSZKI ''<br /> <br /> Kiedy Gasper-kun zobaczył, że jego ulubiony senpai ulega takim zmianom, podbiegł do niego i zaczął rozpaczać.<br /> <br /> – Ise-senpai! Proszę, bądź pełen energii tak, jak zawsze! Przecież to piosenka Oppai Smoka, prawda!?<br /> <br /> – …Widzisz, Gya-kun, z powodu tej piosenki Ise-senpai…jest w takiej sytuacji – powiedziała spokojnie Koneko-chan.<br /> <br /> ''Lato na morzem jest pełne piersi i marzeń<br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> ODBIJAJĄ-ODBIJAJĄ, PODSKAKUJĄ-PODSKAKUJĄ I KOŁYSZĄ SIĘ!''<br /> <br /> – Tak, nad morzem się odbijają i odbijają……podskakują i podskakują oraz kołyszą się… – powiedział Ise-kun słabym tonem.<br /> <br /> Pewnie przypomniał sobie czasy, gdy chodził na basen, albo bawił się latem na plaży. Jego umysł coraz bardziej się zaćmiewał.<br /> <br /> – Niedobrze! Nie podoba mi się to, jak Ise się trzęsie!<br /> <br /> Xenovia też patrzyła na to zaniepokojonym wzrokiem.<br /> <br /> ''Piersi w kostiumach kąpielowych są wspaniałe<br /> Ale najbardziej lubi te największe<br /> BIUŚCIASTY SMOK NACISKA JE RÓWNIEŻ I DZIŚ''<br /> <br /> Kiedy Rias-zenbuchou i Akeno-san zobaczyły jak Ise-kun wyje, rozpłakały się i złapały go za ręce.<br /> <br /> – Ise!<br /> <br /> – Ise-kun!<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na dół, na piersi tej dwójki. Były to piersi dwóch onee-san, które kochał, ale.... Kiedyś powiedział mi coś takiego:<br /> <br /> ''Posłuchaj mnie Kiba. Gdyby nagle przed twoimi oczami pojawiły się jednocześnie piersi Rias i Akeno-san, do które pieściłbyś najpierw? Echeche, jeśli chodzi o mnie, to jednocześnie złapałbym za jedne i drugie. Takie jest moje życie...''<br /> <br /> Przypomniałem sobie jego słowa, ale...<br /> <br /> ''Kochający piersi smok zobaczył te największe i zakochał się''<br /> <br /> Ise-kun złapał się za głowę i zawył.<br /> <br /> – Guuuuuaaaachh! Moja głowa zaraz pęknie!<br /> <br /> Z nosa pociekła mu krew, a usta pokryła biała piana!<br /> <br /> ''Piersi Księżniczki Przełączenia są naprawdę wspaniałe ☆<br /> SMOK SMOK BIUŚCIASTY SMOK <br /> ODBIJAJĄ-ODBIJAJĄ, PODSKAKUJĄ-PODSKAKUJĄ I KOŁYSZĄ SIĘ!<br /> Istnieje tyle rodzajów cycuszków...''<br /> <br /> Ise-kun dalej patrzył mętnym wzrokiem na dziewczyny. Wreszcie spojrzał na osobę, którą kochał najbardziej na świecie, Rias-zenbuchou.<br /> <br /> ''Jednak najbardziej pokochał piersi Księżniczki Przełączenia''<br /> <br /> Ise-kun uśmiechnął się lekko i wtedy.....<br /> <br /> ''Oppai Smok dzisiaj też jest rozpieszczony''<br /> <br /> Wraz z tępym odgłosem opadł na poduszki.<br /> <br /> – Ise!?<br /> <br /> – Ise-san!?<br /> <br /> – Ise-kun!?<br /> <br /> – Ise-sama! Weź się w garść!<br /> <br /> Wszyscy spanikowali, gdy zobaczyli że zemdlał. Pielęgniarka szybko przygotowała dla niego aparaturę podtrzymującą życie.<br /> <br /> ''Istnieje tyle rodzajów cycuszków<br /> Jednak najbardziej pokochał piersi Księżniczki Przełączenia<br /> Biuściasty Smok lata również i dziś''<br /> <br /> Czwarta zwrotka wreszcie się kończyła i rodzice Iseia-kun wyłączyli telewizor. Wygląda na to, że ta piosenka stała się teraz dla niego najbardziej zabójczą trucizną…. Tego dnia Ise-kun stracił to, co było dla niego najcenniejsze oraz cały sens swojego życia.....<br /> <br /> ===Część 2===<br /> ''Dwie godziny po tym, jak Ise-kun odzyskał przytomność.''<br /> <br /> Uspokoił się już, otrzymał leczenie od Asi-san, wypił Łzy Feniksa i teraz spokojnie siedział sobie na łóżku. Azazel-sensei natomiast zaczął wyjaśniać zmiany, które w nim zaszły.<br /> <br /> – W skrócie mamy taką sytuację, że nie możesz więcej korzystać z mocy Boskiego Smoka – powiedział, po czym zrobił przerwę i zaczął mówić dalej. – Łamacz Ładu na dobrą sprawę nie powinien istnieć, a pojawił się, z powodu śmierci biblijnego Boga i działań Frakcji Bohaterów. W całej historii liczba ludzi którzy mogli korzystać z Łamaczy Ładu, była bardzo mała.<br /> <br /> Zgadza się. Łamacz Ładu był niesamowicie rzadkim zjawiskiem. Jednak ich liczba ostatnio wzrosła. Być może powodem było to, że warunki jego osiągnięcia wyciekły z Frakcji Bohaterów. Do tego, skoro biblijny Bóg już nie istnieje, to nie ma nikogo, kto kontrolowałby system Boskich Darów. Mój święty demoniczny miecz też nie powinien istnieć. Ponadto, oprócz podgatunków Boskich Darów, wiele podobnych sytuacji miało miejsce wśród naszych wrogów. Zwłaszcza Dwa Niebiańskie Smoki, Ise-kun i Vali, osiągnęły niezrównany wzrost. <br /> <br /> – W takich warunkach Łamacze Ładu, Iseia i Valiego przeszły całkowitą ewolucję, którą można określić jako wzrost mocy. Pierwotnie wybrana ścieżka do wzrostu twojej mocy była stosunkowo spokojną i bezpieczną metodą…. Ale w tak krótkim czasie zarówno ty, jak i Vali, staliście się zbyt silni. Obecnie ciągle się nad tym zastanawiam. Uzyskanie Łamacza Ładu pozwala ci zwiększyć swoją siłę. Łamacz Ładu, stał się początkiem ewolucji twojej szkarłatnej zbroi w Szkarłatną Królową i Diabolicznego Smoka, uzyskanego dzięki Smoczej Deifikacji. Zasadniczo za bardzo wzmocniłeś swoją moc w zbyt krótkim czasie. Co więcej nie jest to prosty, dwustopniowy wzrost mocy, a raczej pięcio, lub wręcz dziesięciostopniowy wzrost. …Nic dziwnego że twoje ciało nie mogło tego wytrzymać – kontynuował Azazel-sensei.<br /> <br /> Nikt nie potrafił na to odpowiedzieć. Mimo wszystko wszyscy się cieszyli, że Ise-kun wzmocnił swoją siłę, co dodatkowo dodało nam odwagi. Stał się jednak silny w zbyt krótkim czasie. Tym bardziej, że wzmocnienie uzyskane dzięki mocy nieskończoności…zbyt mocno obciążyło jego ciał. Sensei stanął naprzeciwko rodziców Iseia-kun i skłonił się głęboko.<br /> <br /> – …Ise, on… To ja jestem winny sytuacji, w której się teraz znalazł. To wszystko przez to, że byłem zbyt zainteresowany jego zdolnościami i mocą i zbyt z nich dumny; przez co postawiłem mu zbyt wiele wymagań w zbyt krótkim czasie. Przeszedł wiele trudności, aby sprostać moim oczekiwaniom...jednak okazało się to być zbyt wiele dla siedemnastoletniego chłopca. Więc to także i moja wina.<br /> <br /> Słowa Azazela-sensei były szczersze niż wszystko, co kiedykolwiek powiedział w przeszłości i emanowały żalem oraz poczuciem winy. Rodzice Iseia-kun machali gorączkowo rękami, w odpowiedzi na zachowanie Senseia, które było inne niż w przeszłości.<br /> <br /> – Z-zaczekaj, Sensei! Proszę, nie zachowuj się w taki sposób! Nie mam nic przeciwko temu wszystkiemu! Gdyby nie ty, nie mógłbym się stać silniejszy!<br /> <br /> – Ale to przeze mnie porwano tych, których kochasz najbardziej.<br /> <br /> – Mimo wszystko to coś, na co nic nie można było poradzić. …Chociaż był to dla mnie ciężki i poważny cios…<br /> <br /> Ise-kun spojrzał na wszystkich i uśmiechnął się.<br /> <br /> – Dzięki temu wszyscy żyjemy. Właśnie dzięki twoim wskazówkom Sensei, udało mi się uzyskać moc, która wszystkich ocalił. Zgadzam się, że trochę się przepracowałem w zbyt krótkim czasie, ale gdybym nie osiągnął tej mocy, to ktoś z obecnych tu ludzi straciłby życie. Tak więc nikt nie zginął, więc uważam że było warto, nawet gdybym stracił rękę, albo nogę.<br /> <br /> Kiedy rodzice Iseia-kun usłyszeli słowa swojego syna, też postanowili się odezwać.<br /> <br /> – Sensei, proszę, unieś swoją głowę. Mój syn dorósł na tyle, że był w stanie powiedzieć coś tak wspaniałego. To mi wystarczy. Wychowałeś Iseia na mężczyznę, Sensei. Jako jego ojciec jestem ci bardzo wdzięczny – powiedział tata Iseia-kun.<br /> <br /> – …Też byłam przestraszona, gdy zobaczyłam ciało mojego syna. Nawet nie wiedziałam, kiedy zaczął nabywać takiej muskulatury…Już rozumiem, ile Ise zrobił dla wszystkich tu obecnych. Jako matka nie nie chcę, aby więcej mieszał się w coś niebezpiecznego… Ale w końcu ilu ludzi już uratował? Jesteśmy bardzo dumni, jako rodzice. Też jestem wdzięczna Azazelowi-sensei, który nauczył Iseia tego wszystkiego – dodała mama Iseia-kun.<br /> <br /> Azazel-sensei podniósł głowę i spojrzał szczerze na rodziców Iseia-kun.<br /> <br /> – Wasz syn jest kimś ważnym dla Zaświatów. Dlatego nie pozwolę, aby znów był w niebezpieczeństwie – powiedział, mierzwiąc włosy Iseia-kun. – Zostaw resztę nam. Ja…my, szefostwo, też weźmiemy tym razem udział w walce na pierwszej linii. Powinieneś więc teraz odpocząć. …Nawet jeśli mówię coś takiego, to ty i tak ruszysz do walki…. Musisz mi coś jednak obiecać. Nigdy więcej nie korzystaj z mocy Smoczej Deifikacji. …Pozwalam co na korzystanie z mocy Łamacza Ładu i Szkarłatnej Królowej…ale ni wolno ci znów narazić samego siebie na niebezpieczeństwo, rozumiesz?<br /> <br /> Ise-kun skinął w milczeniu głową.<br /> <br /> – …Sensei, czy to możliwe, aby stał się jeszcze silniejszy, jak w przypadku innych? – zapytał nagle.<br /> <br /> – Nie wiem. Jeśli jesteś na tyle zdeterminowany, aby szukać sposobu na zwiększenie swojej siły, to w przyszłości istnieje taka opcja… Tak więc pozwalam ci na korzystanie z Łamacza Ładu i Szkarłatniej Królowej, ale zdecydowanie nie korzystaj ze Smoczej Deifikacji.<br /> <br /> Po tym jak Sensei to powiedział, Ise-kun został powierzony pielęgniarkom i swoim rodzicom.<br /> <br /> – Mam coś do zrobienia, więc do widzenia wam wszystkim – oznajmił Sensei.<br /> <br /> Skłonił się Iseiowi-kun i jego rodzicom, po czym ruszył w stronę drzwi.....<br /> <br /> – Rias, Akeno, Kiba, Gasper, Rossweisse, pozwólcie ze mną na chwilę – wezwał mnie Rias-senbuchou, Akeno-san, Gaspera-kun, i Rossweisse-san, podczas gdy reszta została, aby porozmawiać z Iseiem-kun.<br /> <br /> Ruszyliśmy ze Senseiem i przybyliśmy do sali na tym samym piętrze. Był tam mężczyzna w czarnej kurtce, Ikuse Tobio oraz paru innych ludzi, których nie spotkaliśmy wcześniej.<br /> <br /> – Wszyscy są tu obecni – powiedział Ikuse-san do Azazela-sensei.<br /> <br /> – Wiem Tobio. Przepraszam że tak nagle was tutaj wszystkich wezwałem.<br /> <br /> – Też planujemy ruszyć do walki wraz z DxD. Wprawdzie to nieduża ilość mocy, ale damy z siebie wszystko – odparł Ikuse-san.<br /> <br /> Sensei odwrócił się w naszą stronę.<br /> <br /> – Rias i reszta z was. Drużyna mojego Slash Doga tym razem wyjdzie z cienia, aby walczyć na polu bitwy. Następnie przedyskutujemy sprawę związaną z waszą grupą.<br /> <br /> Co za ekscytujące wieści! Główne postacie z Grigori nareszcie zadebiutują na scenie! To była bezprecedensowa, olbrzymia bitwa, więc oczywistym było, że dołączą do walki. W obecnej sytuacji nie miałem nic przeciwko temu, aby do walki dołączyło wielu silnych ludzi. Nagle Akeno-san zauważyła pewną osobę, której obecność ją zaskoczyła. Podążyliśmy za jej wzrokiem i zobaczyliśmy piękność, która mogła mieć około dwudziestu lat i była do niej bardzo podobna. Też miała piękne, długie czarne włosy. Piękność uśmiechnęła się do Akeno-san.<br /> <br /> – Akeno.<br /> <br /> Akeno-san rozpłakał się nagle i rzuciła się jej na szyję.<br /> <br /> – Uch! Suzaku-oneesama!<br /> <br /> Kobieta nazwana Suzaku czule pogłaskała Akeno-san po głowie.<br /> <br /> – Martwiłam się, skoro nie widziałam cię od tak dawna. Cieszę się że masz się dobrze.<br /> <br /> – Ja też, przepraszam że tak długo się z tobą nie kontaktowałam.<br /> <br /> – Nie musisz przepraszać. Zważywszy na twoją pozycję, nic nie można na to poradzić.<br /> <br /> Suzaku. Znałem to imię. Należało ono do obecnej głowy Klanu Himejima. Była spokrewniona z Akeno-san. Ich matki były siostrami, więc są dla siebie kuzynkami. Rias-zenbuchou uśmiechnęła się, widząc obecną głowę Klanu Himejima i pozdrowiła ją:<br /> <br /> – Dawno się nie widziałyśmy, Suzaku.<br /> <br /> – Tak, Rias-san. Zmusiłam ludzi z mojej rodziny do milczenia. Tym razem też będę współpracowała z Tobio, tobą oraz pozostałymi.<br /> <br /> Jako głowa Rodziny Himejima, miała powód aby udzielić głosu Ikuse-san. Jego rodzina była spokrewniona z Klanem Himejima, a w ich żyłach płynęła ta sama krew. Tak jak Akeno-san, był krewnym obecnej głowy rodu. Z powodu Akeno-san, Rodzina Himejima i Grigori żywiły do siebie niechęć, ale ostatnio…po tym jak głowa rodu się zmieniła, zaszło wiele zmian i relacje między obiema stronami ociepliły się. Teraz obie kuzynki obejmowały się, co było najlepszym dowodem na poprawę stosunków. <br /> <br /> – Co więc zamierzasz? – zapytała Rias-zenbuchou, słysząc słowa Suzaku-san.<br /> <br /> – Wezmę udział w tej bitwie, jako obecna głowa Rodu Himejima. Pozostałe cztery rodziny także wyślą wojowników do walki i dołączą do mnie na polu bitwy.<br /> <br /> Pozostałe cztery klany. Od czasów starożytnych Japonia miała grupę, która strzegła osób o nadprzyrodzonych mocach. Należały do niej następujące rodziny: Nakiri, Himejima, Shinra, Kushihashi i Doumon. Te pięć rodów było znanych jako Pięć Wielkich Rodzin. Dotychczas trzymały się na boku, ale teraz postanowiły włączyć się do walki…. To zasługa perswazji Suzaku-san oraz tego, że byli świadkami zniszczeń czynionych przez Trihexa i uznali to za zagrożenie. Wprawdzie mam mieszane uczucia z tego powodu, to cieszę się z faktu, że nasza siła bojowa wzrosła. Nagle pojawiła się kolejna grupa. To Drużyna Valiego. Po śmierci Rizevima dołączyli do nas podczas bitwy na Północy i dzielnie walczyli z armią Smoków Zła. Obecnie Vali został uznany za adoptowanego syna boga Odyna i był też uczniem Azazela-sensei. Było niemożliwym, aby nie dołączył do walki. W końcu był maniakiem bitew, więc to w porządku, że z radością ruszył do walki. Jednak po bitwie zniknął jak kamfora…. Kiedy wrócił, uśmiechnął się odważnie na widok Ikuse-san.<br /> <br /> – Więc w końcu postanowiłeś pokazać nam swoją twarz, Tobio.<br /> <br /> – Czy twoja zemsta się dokonała, Vali?<br /> <br /> W odpowiedzi Vali nieznacznie się tylko uśmiechnął.<br /> <br /> – Tym razem nasza drużyna też weźmie udział w walce. Rozkazano nam, abyśmy powstrzymali zniszczenia Trihexa. Będziemy wam pomaga,ć a także sprawiać kłopoty – powiedział Ikuse-san.<br /> <br /> Vali parsknął szczerym śmiechem, kiedy to usłyszał.<br /> <br /> – Kawał czasu, od kiedy widziałem twoją prawdziwą zdolność, prawda? W końcu doszło do tego. Chciałem ''to'' zobaczyć, od kiedy z tobą walczyłem…<br /> <br /> Vali jak zwykle mówił w wyniosły sposób. Ikuse-san wydawał się nieco zakłopotany. Drapał się po policzku i uśmiechał lekko.<br /> <br /> – Ha ha ha, w ogóle nie zmieniłeś swoich nawyków. Tak, zdecydowanie udasz się na pole bitwy.<br /> <br /> Kidy Ikuse-san mówił, Vali patrzył za jego plecy. Wyraz na jego twarzy się zmienił.<br /> <br /> – Coś takiego! …Nie spodziewałbym się, że też ją tutaj ściągniesz…?<br /> <br /> Była tam dziewczyna w kapturze. Wysunęła się naprzód i zdjęła kaptur z głowy. Wtedy zobaczyliśmy blondwłosą czarownicę. Miała długie i bujne włosy oraz szafirowo-niebieskie oczy. <br /> <br /> Wygląda jakby miała około dwudziestu lat i jest bardzo piękna. Uśmiechnęła się delikatnie, gdy zbliżyła się do Valiego.<br /> <br /> – Znów powiesz coś kapryśnego? – zapytała.<br /> <br /> Spojrzałem na Valiego… Wyglądał na zakłopotanego i drapał się po policzku. Widok tej dziewczyny najwyraźniej go zaskoczył.<br /> <br /> – ……Uch!! Lavinia, ty.....!<br /> <br /> Czarownica nazwana przez Valiego Lavinią, chwyciła jego dłoń.<br /> <br /> – Jestem tu dlatego, gdyż Mefistofeles-kaichou i były Naczelnik Azazel-dono pozwolili mi wziąć udział w walce. Teraz możemy walczyć razem, Va-kun.<br /> <br /> Va-kun. Skoro ktoś zwraca się do niego w ten sposób, to musi to oznaczać, że jest z nim blisko. …Rozumiem, Vali zna ją. Jego spokojna i przystojna aura wyparowała, a on sam wyglądał na mocno zdezorientowanego.<br /> <br /> – Sądzę że będą z tego powodu kłopoty! – powiedział.<br /> <br /> Kiedy Lavinia ti usłyszała, na jej twarzy pojawił się stroskany wyraz twarzy.<br /> <br /> – Va-kun…zdradziłeś Grigori, ruszyłeś samotnie aby znaleźć swojego dziadka i sprawiłeś wielu ludziom masę kłopotów. Nie wiesz tego, ale tym razem musisz walczyć u boku wszystkich. Bądź więc posłuszny, dobrze?<br /> <br /> Lavinia zbliżyła się do Valiego i przytuliła go mocno. Nie spodziewałem się, że ten bitewny maniak, który nigdy nie okazał nawet najmniejszego zainteresowania kobietami, będzie stał bez oporu z wyrazem zawstydzenia na twarzy.<br /> <br /> – …Hmmmmm!<br /> <br /> Nawet Rias-zenbuchou była zaskoczona i stała z otwartymi szeroko ustami, kiedy to zobaczyła. …Ci którzy rozumieli tą sytuację, Azazel-sensei i drużyna Slash Doga, uśmiechali się, kiedy oglądali tą dwójkę.<br /> <br /> – Jako Lucyfer i smok, możesz być po prostu nazywany Smokcyferem. Ciągle nie pozbyłeś się tych nawyków.<br /> <br /> – Jest w porządku, skoro pasuje to do stylu Va-kuna.<br /> <br /> Członkowie Drużyny Slash Doga żartowali sobie. Ludzie z Drużyny Valiego też mieli dziwne miny. Najwyraźniej bawiło ich niespodziewane zachowanie szefa.<br /> <br /> – Z pewnością to jedyna osoba, której nasz wódz nie może się oprzeć, miau.<br /> <br /> – Zawsze uciekał jak szalony, kiedy tylko zauważył atmosferę Lodowej Księżniczki. Tym razem był beztroski, a ona całkowicie ukryła swoją aurę, więc Vali nie mógł jej wykryć. Kaka!<br /> <br /> Wygląda na to, że Kuroka i Bikou też znają Lavinię.<br /> <br /> – Nazywa się Lavinia Reni. Jest czarownicą z organizacji Grauzauberer i najbardziej poważną podwładną Mefistofelesa-kaichou. Zarówno ja jak i Vali boimy się jej. Najprościej będzie powiedzieć, że jest dla niego kimś w rodzaju starszej siostry – wyjaśnił nam Ikuse-san.<br /> <br /> Rias-zenbuchou zrozumiała..<br /> <br /> – …Longinus, posiadaczka Ostatecznego Upadku. Lodowa Księżniczka Lavinia. To pierwszy raz, kiedy ją widzę…<br /> <br /> Ja też o niej słyszałem ale nigdy dotąd jej nie spotkałem. Należy do organizacji magów Grauzauberer i jest znana jako najsilniejsza Lodowa Księżniczka, Lavinia.... Była posiadaczką jedną jednego z Longinusów, Ostatecznego Upadku. Jednak jej związek z Drużyną Slash Doga był dla mnie nowością…. Słabość Valiego też.<br /> <br /> – Tak przy okazji, czy z Sekiryuuteiem-chan jest już w porządku? – zapytała cicho Kuroka.<br /> <br /> – Dowiedzieliśmy się tutaj czegoś nowego… Też się bardzo martwię…. Chciałam przybyć tu od razu…ale nie mogłam po prostu od tak sobie wparować na pole bitwy…Przepraszam bardzo – dodała Le Fay.<br /> <br /> Obydwie były pod opieką domostwa Hyoudou. Przyjaźniły się też z Iseiem-kun i dobrze z nim dogadywały. Teraz się o niego martwiły.<br /> <br /> – Mmm, obecnie jego życie nie znajduje się w niebezpieczeństwie. Później opowiem wam o szczegółach – powiedziałem.<br /> <br /> Obie odetchnęły z ulgą, gdy to usłyszały. …Trudno jednak wyjaśnić to, że obecnie piersi są dla Iseia-kun źródłem cierpienia. Jednak wyjdzie to na jaw, jeśli Kuroka go przytuli…. Ale w takim wypadku znów zazna bólu. Azazel-sensei spojrzał na nas wszystkich.<br /> <br /> – Obecna sytuacja jest krytyczna, więc tym razem proszę was o pomoc. Tym razem zagrożone są nie tylko Zaświaty, ale też wszystkie mitologie. Takie złe są ich zamiary. Wprawdzie w przeszłości między nami miały miejsce pewne tarcia, ale jeśli się teraz nie sprzymierzymy, to wszyscy zginiemy. Żadna duma nic nie znaczy, w porównaniu do końca świata – powiedział, po czym spojrzał na Rossweisse-san i Gaspera-kun. – Rossweisse, Gasper, zdobyłem nowe informacje na temat Świętego Graala. Aby pokonać Trihexa, będę potrzebował waszych rad i pomocy. Możecie więc ze mną pójść?<br /> <br /> Oboje nic nie odpowiedzieli, tylko skinęli głowami.<br /> <br /> – Proszę aby pozostali udali się do miasta Maou i byli w gotowości. Jeśli coś się stanie....<br /> <br /> Sensei nie dokończył swojego zdania. Z korytarza nadbiegł jakiś mężczyzna w garniturze. Skoro biegał po szpitalu, to najwyraźniej sytuacja była niezwykle poważna. Dodatkowo był blady jak trup. Stanął przed Senseiem i zaczął mu zdawać raport:<br /> <br /> – Trihexa i armia Smoków Zła znów się pojawili.<br /> <br /> – CO?!<br /> <br /> Wiadomość była zaskoczeniem dla wszystkich! …Zaatakowali ponownie…! Otrząsnęliśmy się jednak z pierwszego strachu u spojrzeliśmy na sprawę poważniej.<br /> <br /> – Gdzie uderzyli tym razem!? – zapytała Rias-zenbuchou.<br /> <br /> – …Na… Górę Olimp....<br /> <br /> Olimp. To terytorium mitologii greckiej! A więc uderzyli tam po tym, jak zaatakowali Północ! Kiedy to usłyszeliśmy, zaczęliśmy się przygotowywać do walki.<br /> <br /> – Dobrze, pójdziemy więc tam! Ruszamy wszyscy.... – oznajmiła wszystkim Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Raport mężczyzny się jeszcze jednak nie skończył...<br /> <br /> – To nie koniec. …Jednocześnie Trihexa pojawił się też u stóp Góry Meru&lt;ref&gt;Mityczna góra, stanowiąca oś świata według kosmologii hinduistycznej i buddyjskiej.&lt;/ref&gt; oraz na terytorium mitologii egipskiej i celtyckiej!<br /> <br /> …….<br /> <br /> …Jest więcej niż jedna bestia…? Poza Olimpem pojawili się też na Górze Meru i w świecie mitologii egipskiej oraz celtyckiej…?<br /> <br /> – Co się dzieje…? – nie mogłem się powstrzymać, aby nie spytać.<br /> <br /> Niezwykła wiadomość sprawiła, że Rias-zenbuchou zmarszczyła brwi. …Ale Azazel-sensei najwyraźniej coś zrozumiał, gdyż jego twarz przybrała poważny wyraz.<br /> <br /> – Trihexa rozdzielił swoje ciało na kilka postaci i każda z nich szaleje na innym terenie! – kontynuował mężczyzna.<br /> <br /> – Co!<br /> <br /> Wszyscy byli tak zszokowani, że aż zaniemówili. …Rozdzielił…swoje ciało…na kilka części? Tak powiedział, że Trihexa rozdzielił swoje ciało i zaatakował kilka frakcji jednocześnie…?<br /> <br /> – …Powinno być jak powiedział. Bestia rozdziela swoje ciało na kilka części i atakuje kilka miejsc jednocześnie – powiedział Azazel-sensei z gorzkim wyrazem twarzy.<br /> <br /> – …Czy to znaczy, że skoro ma kilka głów, to może się rozdzielić na kilka ciał…? – zapytała Rias-zenbuchou.<br /> <br /> Po walce na Północy mieliśmy już pojęcie o niesamowitej sile bojowej Trihexa. Pomimo że otrzymywał ataki zarówno od nas, jak i od bogów, to nie miało to na niego żadnego wpływu. Nawet jeśli jego skóra została spalona, a ciało rozszarpane, to natychmiast się regenerował. Z drugiej strony dotarł do nas jego potężny ogień, którym ział. Ziemia pękała, góry znikały, a nasza strona otrzymała bolesne ataki. Jeden cios wystarczył, aby zmienić ukształtowanie terenu.... To ta sama bestia, która teraz rozdzieliła się na kilka podobnych potworów, które obecnie atakowały jednocześnie…! Jednak jeśli podział rozdzielił też ich moc…. To nie było możliwe aby myśleć, że nawet w takim wypadku wszędzie była olbrzymia ilość masowo produkowanych Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów. Nie mogliśmy beztrosko lekceważyć wroga.<br /> <br /> – W takim wypadku potrzebujemy też wsparcia tych członków, którzy obecnie tłumią zamieszki w Zaświatach – powiedziała Akeno-san do Rias-zenbuchou.<br /> <br /> – Gdzie są Sona i Sairaorg? Najlepiej będzie, jeśli się z nimi skontaktujemy.<br /> <br /> Parostwa Sitri, Bael i Agares pacyfikowały obecnie zamieszki, które wybuchły w Zaświatach. Ale obecną sytuację mogą opanować lokalne siły policyjne i wojskowe. My musimy teraz ruszyć na Trihexa. Kiedy się nad tym zastanawialiśmy, mężczyzna otrzymał nowe informacje. Był nimi wyraźnie wstrząśnięty.<br /> <br /> – Mn! Właściwie to oni… – zaczął. – Parostwa Bael i Sitri przebywają obecnie w stolicy terytorium Bael. …Miasto jest właśnie atakowane przez buntowników!<br /> <br /> Sytuacja gwałtownie się pogorszyła! Tak, to dlatego my, diabły, musimy się przeciwstawić temu co zostało zakorzenione w naszej głębi, pełnej chaosu i mroku.....<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_I_stał_się_chaos|I stał się chaosa]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High school DxD Tom 21 Żywot: Lew Baela Wielkiego Króla. ~Wielki Król~|Lwa Baela]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_school_DxD_Tom_21_I_sta%C5%82_si%C4%99_chaos&diff=507256 2016-11-29T17:30:25Z

<p>95.108.35.236: /* I stał się chaos */</p> <hr /> <div>==I stał się chaos==<br /> <br /> ===Część 1===<br /> ''Pięć dni minęło od czasu, gdy Trihexa się przebudził...''<br /> <br /> Ja, Azazel, i Barakiel, przebywamy obecnie w Lilith, stolicy terytorium Maou. W sali konferencyjnej tego miasta miała mieć miejsce konferencja diabłów i upadłych aniołów, aby przedyskutować sprawę Trihexa. Sirzechs był nieobecny, gdyż miał inne sprawy na głowie. Naczelnik mojej frakcji, Shemhazai, wydawał polecenia w Instytucie Grigori. Pięć dni temu, gdy Trihexa został wskrzeszony, zniszczył główne zaplecze naszego instytutu, po czym ruszył do Nieba. Zdewastował Pierwsze Niebo, będące pierwszą linią obrony i ruszył do Szóstego Nieba, będącego centrum Niebios i miejscem pobytu Serafinów. Ci którzy pracowali w głównych obiektach Grigori oraz anioły, które walczyły z Trihexą w Niebie, zostali bezlitośnie zabici. Szefostwo z naszej strony, Sariel i Penemue odnieśli poważne rany, a ich starsi podwładni zginęli w walce. Szkody w Niebie były jeszcze poważniejsze. Troje spośród Serafinów zostało ciężko rannych; Rafael stracił nogę, a Uriel oko i rękę. Kilka aniołów, które żyło już od czasów starożytnych, zginęło. Najważniejsze Siódme Niebo zostało jednak skutecznie obronione, a System zastępujący Boga ochroniony. Jednak cena tego była według mnie zbyt wysoka.<br /> <br /> W tym samym czasie, pośrodku ogromnego stołu odtworzono film z bitwy. Gigantyczna bestia bezlitośnie ziała ogniem z siedmiu głów. Budynki należące do Grigori runęły z hukiem, a otoczenie utonęło w morzu ognia. To co działo się w Niebie było równie przerażające. Ogień Trihexa przebił się z Pierwszego Nieba, do trzeciego. Wyglądało to tragicznie, jakby Niebo stało się nagle piekłem. Wraz z nim szalały fałszywe Sekiryuuteie i masowo produkowane Smoki Zła, co tylko przysporzyło więcej zniszczeń. Przewodziły temu dwa legendarne Smoki Zła, które nie miały sobie równych, Aži Dahāka i Apophis. Skala zniszczeń znacznie przekraczała to, co zrobił Rizevim... Poległo wielu aniołów i ich upadłych braci…. Nawet Michał nie mógł się przeciwstawić Trihexie i został pokonany. Nie było go zresztą przy nas, gdyż dalej był leczony i naprawiał szkody w Niebie. Po tym jak Bestia Apokalipsy wyszalała się już w Grigori i w Niebie, znów się teleportowała. Miejscem do którego trafiła, był....<br /> <br /> – …Świat Północy także pogrążył się w płomieniach…<br /> <br /> Barakiel nie mógł się powstrzymać przed drgawkami, kiedy oglądał film wyświetlany na środku stołu. Świat Północy posiadał trzy poziomy; na najniższych znajdował się świat zmarłych i kraina lodu Niflheim. Najwyższym był Asgard, gdzie mieszkali bogowie i walkirie. Pojawiła się tam siedmiogłowa, olbrzymia bestia, Trihexa, który po przeniesieniu się na najniższy poziom Świata Północy, rozpoczął dzieło zniszczenia i po pierwszym dniu nie zostawił kamienia na kamieniu. Dzisiaj był piąty dzień, od kiedy został wskrzeszony i dotarł do pierwszego, szczytowego poziomu. Trihexa zwykle latał po niebie i lądował na ziemi tylko po to, aby walczyć. Jeśli chodzi o jego charakterystykę, to był jak człowiek, albo może lepiej by było powiedzieć, że był jak naczelne; pochylał się naprzód, miał cztery grube ręce i dwie nogi, które był jeszcze grubsze od rąk. Mimo że nie miał żadnych skrzydeł, po potrafił latać. Jego ciało było pokryte czarnym futrem i miało na sobie coś, co było twarde niczym łuski, wypustki przypominające rogi, które były czerwone niczym krew. Z dołu pleców wychodziło siedem ogonów, z których każdy był długi i gruby. Miały też różne kształty. Wyglądały jakby należały do smoka, lwa i innych gatunków zwierząt. Wszędzie gdzie pojawiali się Trihexa i Smoki Zła, zostawała tylko spalona ziemia i popioły. Północni bogowie, walkirie i dusze z Walhalli próbowali desperacko powstrzymać grupę Trihexa. …Ale jedna, potężna kula ognia obróciła w perzynę piękny Świat Północy i zgładziła wojowników….<br /> <br /> Trihexie towarzyszyły dwa Smoki Zła. Jednym z nich był Diabelski Tysięczny Smok, Aži Dahāka. Na jego grzbiecie siedział Smok Zaćmienia Apophis, w ludzkiej postaci. Aži Dahāka stworzył niezliczoną ilość magicznych kręgów, pochodzących z różnych mitologii. Objęły one duży obszar i zaatakowały olbrzymimi ilościami ognia, lodu, wody, błyskawic oraz wiatru. Cała ta magia była skierowana w dusze z Walhalli. Apophis uniósł w powietrze dłoń, w której zebrał olbrzymie ilości aury. W tej samej chwili niebo pociemniało. Jasne światło, które zstąpiło z nieba, zostało przyćmione przez moc tego Smoka Zła. Wtedy stworzył wielką mroczną kulę na niebie i zablokował słońce, przez co ziemia okryła się ciemnością. Kiedy w przeszłości użył tej zabronionej techniki aby zablokować słońce, miała miejsce tragedia. Jej aktywacja doprowadziła do wyłonienia się olbrzymiej, mrocznej rzeki, która wszystko pochłania. Nawet bóg dozna poważnych obrażeń, jeśli zostanie przez nią wciągnięty. Aby powstrzymać aktywację zakazanej techniki Apophisa, walkirie stworzyły własne magiczne kręgi. Promienie słoneczne zaczęły przenikać przez zasłonę ciemności, ale znów zostały powstrzymane. Sytuacja obrońców coraz bardziej się pogarszała. Walkirie desperacko walczyły, ale uśmiech na twarzy Apophisa mówił, że podoba mu się to przeciąganie walki. W porównaniu do Rizevima, te dwa Smoki Zła, Aži Dahāka i Apohis, są potężniejsze od niego. Ta sytuacja jest jeszcze gorsza, niż podczas ataku olbrzymich potworów na Zaświaty.<br /> <br /> Frakcje które utrzymywały ze sobą pokojowe stosunki, wysłały posiłki mitologiom, które zostały zaatakowane…. Jednak walka z grupą Trihexy, która swobodnie przemieszczała się gdzie tylko chciała, przebijając się przez potężne bariery, sprawiała że wszystkie frakcje były zajęte ochroną swojego terytorium i nie mogły nic zdziałać. Pomimo tego diabły, upadłe anioły i Niebo dalej wysyłały wsparcie gdzie tylko mogli. Antyterrorystyczna Drużyna DxD także udała się na Północ. W końcu ten staruch Odyn dużo im pomógł w przeszłości. Jeśli się teraz nie pojawią, to nie będą mieli drugiej takiej szansy. Zwłaszcza że DxD w kółko walczyło przez ostatnie trzy dni. …Gdyby walka się wydłużyła, to wtedy nie byliby już w stanie nikogo wspierać. Mam nadzieję że dostaną trochę więcej czasu na odpoczynek…ale obecnie to trochę kłopotliwe.<br /> <br /> – Te Smoki Zła nie zniszczyły całkowicie żadnej z frakcji, tylko po prostu niszczyli ile mogli, po czym przenosili się do innego miejsca, aby kontynuować swoje dzieło zniszczenia. Ich strategia jest po prostu zbyt niewyrafinowana. …Potrafią się teleportować bez żadnych przygotować, które są częścią zakazanej techniki Aži Dahāka. Normalnie to bardzo trudne. Czyżby te fałszywe Sekiryuuteie mogły używać Wzmocnia i Podarunku do wzmocnienia zabronionej techniki? Czyżby to powód…. Nieważne gdzie by się udali, żadne bariery nie stanowiły dla nich przeszkody. Przez to współpraca pomiędzy różnymi frakcjami jest utrudniona, gdyż każda z nich przede wszystkim broni swojego terytorium – powiedział Maou Falbium Asmodeusz cichym głosem.<br /> <br /> – Czy te Smoki Zła przemieszczają się według jakichś wytycznych? Wygląda na to, że szaleją gdzie tylko mogą, ale odnoszę wrażenie, że działają według jakiegoś planu. Do pewnego stopnia w ich zachowaniu można zauważyć pewną powtarzalność… – dodała Serafall.<br /> <br /> Wybranie głównego instytutu Grigori jako pierwszego, mogło świadczyć o tym, że chcieli go jak najszybciej zniszczyć. W porównaniu do obrony innych frakcji, nawet jeśli dysponował znacznie bardziej zaawansowaną technologią, to poziom siły bojowej był niewystarczający. W porównaniu do Lilith, instytut nie był wielki. Jeśli obrona została przełamana, to powinien zostać zniszczony w jednej chwili. Po zadaniu strat upadłym aniołom w Zaświatach, powinni ruszyć na terytorium diabłów. Tak w każdym razie sądziliśmy i nie spodziewaliśmy się, że najpierw zaatakują Niebo. To doprawdy było nieoczekiwane. Na pierwszy rzut oka wydawało się, że po prostu niszczyli co mogli, ale w rzeczywistości działają według jakiegoś planu. Kiedy Falbium to usłyszał, znów się odezwał:<br /> <br /> – W rzeczy samej, na wszelki wypadek skontaktowałem się już z Grekami. Poprosiłem, aby mieli oko na Hadesa. Krążą plotki że był w zmowie ze Smokiem Zła Apophisem i to dzięki niemu wróg dostał się do Nieba podczas ataku Rizevima. Jeśli sytuacja jest podobna do ataku na Zaświaty, to będzie źle, jeśli wykorzystają nasze luki w obronie. Jeśli Hades znów się pojawi, to szkody będą jeszcze większe, więc to szczęście, że pomaga nam mitologia grecka. Ci, którzy po cichu współpracowali z Rizevimem, także są pod nadzorem. Jednakże jeśli sytuacja stanie się chaotyczna, to będziemy musieli poprosić sprzymierzone mitologie i organizacje, aby się ich pozbyli, nawet jeśli to bogowie.<br /> <br /> Wygląda na to, że Falbium zorganizował już uderzenie wyprzedzające. To było normalne że Hades, a także dla niezliczona ilość stowarzyszeń, które wspierały Rizevima, byli pod kontrolą. Nawet przedtem, ja i Sirzechs udaliśmy się na spotkanie z nim, wraz z dwoma posiadaczami Longinusów. Kolejnym podejrzanym bogiem był Indra, któremu już poprzednio udowodniono wspieranie terrorystów, więc nie było trudno wyczuć jego wrogości. Oprócz pierwszego pokolenia Sun Wukonga z Drużyny DxD, do walki wysłano też wieli innych silnych ludzi. …Co ten Bóg Wojny planował? Mieliśmy wsparcie Boga Zniszczenia, Śiwy, ale czego dokładnie on chce? …Cóż, wszystko jedno, póki co zaakceptujemy jego dobre intencje. …A może powinniśmy się wycofać i przemyśleć nasze przeciwdziałanie przeciwko Trihexie? W każdym razie każda frakcja musi wzmocnić swoją własną obronę. Aby przygotować się do drugiego ataku i wzmocnić obronę pozostałych głównych obiektów, wszystkie ważne wyniki badań były ukryte głęboko pod ziemią. Doprawdy, moje laboratorium także zostało zniszczone. Były rzeczy, nad którymi nie skończyłem pracy…. Wygląda na to, że część badań na temat Boskich Darów się opóźni. Ale największą stratą była śmierć wybitnych podwładnych… Cholera, nawet jeśli żyję od tak dawna, to nie przywyknę do tego uczucia winy i straty.<br /> <br /> Stolica diabłów, Lilith, zaczęła rozmieszczać siły policyjne i wojskowe w głównych miastach. Diabły wysokoklasowe oraz ostateczne i ich słudzy także byli w stanie gotowości. Ale to też było za mało. Wieści o zniszczeniu mojego instytutu rozniosły się po całych Zaświatach. Większość populacji Zaświatów bała się, że znów dojdzie do podobnych zamieszek, co podczas ataku gigantycznych potworów. Diabły zaczęły przygotowywać schrony, ale w tych okolicznościach wszystko było niepokojące i wszędzie panowała niepewność. Wideo na okrągłym stole pokazało obywateli, którzy planowali schronić się poza miastem, przez co natłok pojazdów wywołał korki na drodze; były diabły, które nie ufały schronom.<br /> <br /> Scena się zmienił i pokazała diabły, które szabrowały, wykorzystując panujący bałagan, podczas gdy armia próbowała opanować sytuację. …Chaos panował wszędzie. Byłem zły, że musiałem tu zostać i tylko wydawałem polecenia. Wiedziałem że ta bestia wywoła coś takiego. Powinienem był…zawrzeć kontrakt z Królem Demonicznych Bestii, Tyfonem&lt;ref&gt;W mitologii greckiej Tyfon był potężnym stugłowym smokiem, którego bali się nawet olimpijscy bogowie. Był także ojcem wielu potworów.&lt;/ref&gt;, dzięki czemu mógłbym przygotować nową zbroję sztucznego Daru Wzmocnienia. …Było jeszcze za wcześnie, aby się wycofać z walki na pierwszej linii. Tymczasem znów wyświetlił się film, przedstawiający walkę na Północy. Dostali nowe posiłki. Och! z mitologii indyjskiej, Małpi Bóg Hanuman&lt;ref&gt;W hinduizmie minister Sugriwy, króla małp, oddany sługa Ramy. Bohater Ramajany, brał udział w wojnie z demonem Rawaną wywołaną uprowadzeniem na Sri Lankę Sity, żony Ramy.&lt;/ref&gt; i bóg Ganeśa&lt;ref&gt;W mitologii indyjskiej przywódca ganów (pośrednich bóstw), dew mądrości i sprytu, patron uczonych i nauki, opiekun ksiąg, liter, skrybów i szkół.&lt;/ref&gt; zstąpili z nieba z olbrzymią ilością wojowników! Przybyły nawet Asury i ich król, Waruna&lt;ref&gt;Waruna to hinduistyczny bóg nieba i wód. Asury zaś to potężne złe istoty z buddyzmu i hinduizmu.&lt;/ref&gt;, wraz ze swoimi podwładnymi! Niesamowite, od czasu wojny z Indrą, nikt nigdy nie widział Asur na oczy! To doprawdy godne podziwu, że pojawiły się w takich okolicznościach! Wśród wszystkich frakcji, potwory z mitologii indyjskiej wciąż były uważane za niesamowite. Po tym jak bogowie włączyli się do walki, armia fałszywych Sekiryuuteiów i Smoków Zła, która skupiła się dookoła Trihexa, zniknęła w rozbłysku światła. Pomimo tego, stały strumień masowo produkowanych Smoków Zła wciąż trwał przy Trihexie. To doprawdy trudna sytuacja. Rossweisse aktywowała technikę aby zatrzymać masowo produkowane Smoki Zła, ale, być może dlatego że było ich za dużo, albo po prostu stały się odporne, przez co ta umiejętność nie odniosła większych sukcesów. …Jednak z drugiej strony liczba fałszywych Sekiryuuteiów się nie zwiększyła. Kiedy uważałem to za nasz sukces…smocze głowy Trihexa zmieniły się. Coś wypluły!? Tym czymś okazało się być okryte brudem, olbrzymie jajo! Miałem z tego powodu złe przeczucie…. Wszystkie obecne tu VIP-y uważały podobnie i nasze najgorsze przewidywania się spełniły. Jajo zaczęło powoli pękać i ze środka wyleciała olbrzymia masa potworów odziana w czerwone zbroje! ……Cholera! Wszyscy kompletnie zaniemówiliśmy…! Po prostu nie mogliśmy zrozumieć, na jakiej zasadzie smocza głowa była w stanie rodzić fałszywych Sekiryuutei! …Jakich modyfikacji dokonały te bydlaki!? Ile swoich złośliwości ten drań nam zostawił, zanim zginął…!<br /> <br /> Jednak dzięki współpracy nordyckich i indyjskich bogów, nastąpiła znaczna poprawa w porównaniu do początku walki. Pomimo tego, że do walki włączyło się tylu bogów, Trihexa ciągle nie odnosił żadnych znaczących ran, więc nie potrafiłem nie podziwiać jego mocy. To była prawdziwa potęga legendarnej Bestii, porównywalnej z Wielkim Czerwonym, którą wspomniano w „Apokalipsie”…! Nawet bogowie musieli się włączyć do walki…. Wrogiem była w końcu potężna bestia oraz niezliczona ilość Smoków Zła i fałszywych Sekiryuuteiów…. To wszystko doprawdy przypominało Apokalipsę…! Czegoś takiego nie widziałem od czasów wojny pomiędzy Trzema Frakcjami, nie, to było nawet jeszcze gorsze.... Nagle Trihexa przestał atakować. Nad jego głowami pojawił się magiczny krąg typu transportowego i w tym samym czasie jego łby zaczęły znikać jeden po drugim. Wreszcie jego olbrzymie cielsko całkowicie zniknęła. Po tym niespodziewanym przedstawieniu wszyscy obecni w sali byli zaskoczeni. Kiedy się uspokoiliśmy, posłaliśmy ludzi, aby wyśledzili nowe miejsce pobytu Trihexa. Jednak po kilku minutach dalej nie mieliśmy żadnych wieści. Wygląda na to, że straciliśmy ich z zasięgu wzroku….<br /> <br /> – Woooooooooooooooooooochhhh!<br /> <br /> W obliczu nagłego zniknięcia, które nas zakłopotało, z nagrania wideo rozniósł się okrzyk zwycięstwa. Tak, wygląda na to, że walka na Północy została rozstrzygnięta.<br /> <br /> – Tak więc Świat Północy został ocalony – powiedział Sirzechs, wchodząc do pomieszczenia.<br /> <br /> Skoro się tu pojawił, to znaczy że zrobił już wszystko co musiał. Kiedy zobaczył że odetchnęliśmy z ulgą, uśmiechnął się wymuszenie.<br /> <br /> – Wprawdzie nie wiemy co zamierzają, ale tak w skrócie tą bitwę można uznać za zwycięską, więc nie jest tak źle – powiedział.<br /> <br /> – Dobrze powiedziane ☆<br /> <br /> W porównaniu do radosnego uśmiechu Serafall, Falbium uśmiechnął się wrogo w stronę Smoków Zła.<br /> <br /> – …To z powodu Świętego Graala, prawda?<br /> <br /> …Był naprawdę ostry. Doprawdy, zgadzam się z jego punktem widzenia. Obawiam się, że Święty Graal którym manipulowali, doprowadził do jakichś mutacji, zmian, albo…przekroczyli limit czasowy. Do głowy przyszło mi właśnie coś takiego. Mogli masowo produkować Smoki Zła, jeśli tylko chcieli, ale nic nie jest wieczne. Osiągnięcie wieczności było możliwe tylko dla kompletnej Ophis z przeszłości. Jednak reszta którą tu osiągnięto była niezwykle cenna. Pomiędzy różnymi frakcjami byliśmy w stanie osiągnąć siłę bojową i czas aby zakończyć pracę wywiadu, co normalnie było rzadką okazją. Sirzechs wstał.<br /> <br /> – Trzeba przekazać te wieści mieszkańcom Zaświatów.<br /> <br /> Maou Lucyfer stwierdził, że trzeba poinformować zaniepokojoną i przerażoną ludność....<br /> <br /> ===Część 2===<br /> W pokoju nadawczym w Lilith, Sirzechs i Serafall nadwali właśnie ważną transmisję. Obserwowałem ich przez szybę z sąsiedniego pomieszczenia. Wykorzystując wszystkie kanały na tym terytorium, dwójka Maou przekazywała te informacje wszystkim w Zaświatach. Filmowanie się zaczęło i Sirzechs zaczął mówić jako pierwszy.<br /> <br /> – Całe Zaświaty, zamieszkane zarówno przez diabły jak i upadłe anioły, zostały dotknięte bezprecedensowym kryzysem.<br /> <br /> Głos Sirzechsa był bardzo czysty i spokojny. Maou opowiadał o wszystkim wydarzeniach, które miały miejsce. Rizevim stał za tym wszystkim; manipulował Smokami Zła oraz wskrzesił legendarną bestię Trihexa, która teraz czyniła zamęt wszędzie, gdzie tylko mogła... Wideo przedstawiające bitwę, do którego mieliśmy dostęp tylko my, ludzie z wysokiego szczebla, została zaprezentowane. Instytuty Grigori, Niebo i Świat Północy, cierpiały od ataków Trihexa.<br /> <br /> – Stwór którego właśnie widzicie, to legendarna Bestia Apokalipsy, Trihexa....<br /> <br /> Zwykłe diabły czuły się jakby nadszedł koniec świata, kiedy zobaczyły że nawet bogowie włączyli się do walki…. Wideo skończyło się sceną pokazującą jak Świat Północy odparł atak i wszyscy cieszyli się ze zwycięstwa. Jednak jak diabły się czuły, kiedy to zobaczyły?<br /> <br /> – W walce biorą udział nie tylko diabły, ale też upadłe anioły i ich bracia z Nieba, którzy zawarli z nami sojusz, a także sojusznicy z innych mitologii, którzy przybyli aby nam pomóc. Nasze siły do walki z Trihexą i Smokami Zła znacznie wzrosły. Mimo że chwilowo ich odparliśmy, to wkrótce ponownie zaatakują. Skala tego zjawiska znacznie przewyższa inwazję gigantycznych potworów, która miała miejsce kilka miesięcy temu. Pomimo tego zwracam się do wszystkich mieszkańców Zaświatów, zachowajcie proszę spokój, nie ma powodów do paniki. To dlatego, bo wciąż mamy nadzieję.<br /> <br /> Kolejny obraz pokazał utalentowaną młodzież. Chichiryuuteia Iseia, Księżniczkę Przełączenia Rias, Sairaorga będącego następcą Domu Bael, Jokera z Nieba Dulia i innych. Obywatele Zaświatów znali ich wszystkich.<br /> <br /> – Zgadza się to Antyterrorystyczna Drużyna DxD. Obecnie, aby chronić świat nas, diabłów, a także obywateli świata i światy innych mitologii, ci dzielni wojownicy walczą teraz na śmierć i życie.<br /> <br /> Serafall, która dotąd stała obok, weszła na pierwszy plan i uśmiechnęła się.<br /> <br /> – Zgadza się! Ja też ruszę walczyć na pierwszą linię, więc nie macie się o co martwić!<br /> <br /> Sirzechs nie mógł się nie uśmiechnąć, widząc zachowanie Serafall, ale kontynuował swoją wypowiedź:<br /> <br /> – Zdecydowanie obronimy wszystkich w Zaświatach. Przysięgam że to osiągniemy, nawet jeśli będę musiał poświęcić własne życie.<br /> <br /> Słowa Sirzechsa były bardzo mocne. …Jak zwykłe diabły się czuły, widząc postacie Iseia i reszty? Zdecydowanie Sirzechs lepiej pasował do ogłoszenia czegoś takiego w telewizji, niż taka podejrzana osoba jak ja. Następnie temat zszedł na przyszłość i niesprawiedliwość panującą w Królewskich Grach. Przez kilkadziesiąt minut wygłaszali przemowy do obywateli....<br /> <br /> Kiedy transmisja się skończyła, Sirzechs i Serafall wstali z miejsc i wyszli.<br /> <br /> – Mimo że sytuacja jest jak jest, to jesteś taka jak zawsze, Serafall – powiedziałem.<br /> <br /> Serafall jak zwykle przybrała swoją zwykłą pozę, robiąc znak pokoju; stała się nawet odważniejsza.<br /> <br /> – W takim czasie jak ten, tym bardziej powinnam się zachowywać tak jak zawsze. Cóż, też muszę ruszyć do walki na pierwszej linii.<br /> <br /> Sirzechs uśmiechnął się promiennie.<br /> <br /> – Ty i twoi słudzy zawsze sprawiacie kłopoty.<br /> <br /> – Doprawdy, nie musisz mówić takich nieprzyjaznych rzeczy. Naprawdę jesteśmy dobrymi przyjaciółmi, którzy przybyli razem? Co więcej odnoszę wrażenie, jakbyście oboje chcieli powiedzieć ''Ja jestem Maou'' – powiedziałem do Sirzechsa.<br /> <br /> – Szefostwo z mojej strony przybędzie do ciebie. Serafini z Nieba także się tutaj pojawią. Ach, zupełnie jakby to miejsce było Armageddonem&lt;ref&gt;Gwoli ścisłości, Armageddon to nie tylko koniec świata, ale także miejsce, w którym armie dobra i zła zgromadzą się, aby stoczyć ostateczną bitwę.&lt;/ref&gt; – powiedział Sirzechs.<br /> <br /> – A co z tobą, Sirzechs-chan? – zapytała Serafall.<br /> <br /> Główna kwestią było to, czy Maou Lucyfer też będzie walczył. Twarz Sirzechsa przybrała marsowy wyraz.<br /> <br /> – Ja też pójdę. Pozwólcie mi zrobić coś, co powinien zrobić Maou. …Jednak najpierw muszę załatwić pewną sprawę – odparł.<br /> <br /> Sirzechs też będzie walczył... Bałem się, że wkrótce znów zobaczę jego prawdziwą postać. To dlatego, bo będzie to długa i żmudna bitwa.<br /> <br /> – Cóż, pójdę więc pierwsza! – powiedziała Serafall.<br /> <br /> I tak oto odeszła, zostawiając mnie z Sirzechsem.<br /> <br /> – Ten plan z wcześniej może zostać rozpoczęty w każdej chwili, prawda? – zapytał Sirzechs.<br /> <br /> Ta sprawa koncentrowała się na Trzech Frakcjach…i pewnej „wojnie”.<br /> <br /> – Racja, dostałem nawet zgodę od innych bogów. Następnym krok to decyzja was, Maou. Nawet jeśli powiecie nie, to my będziemy tymi, którzy to zrealizują w odpowiednim czasie.<br /> <br /> Jeśli do tej „wojny” naprawdę by doszło…to byłoby to równie trudne, co okrutne. Na dobrą sprawę wolałbym nawet, żeby Sirzechs i Michał nie byli w to zamieszani. Sirzechs uśmiechnął się jednak.<br /> <br /> – Kiedy jednak do tego dojdzie, to można by powiedzieć, że dzielimy ten sam los, prawda?<br /> <br /> – …Właściwie, czy to aby najlepsze wyjście? Powiedz Sirzechs, nie jesteś z rodu Lucyfera i naprawdę nazywasz się Sirzechs Gremory. Nie mówię tego w złych zamiarach, tylko...<br /> <br /> Do tego stopnia potrzebujesz nazwiska Lucyfera? Zawsze się nad tym zastanawiałem. Sirzechs wciąż był młody jak na diabła i nie miał nawet jeszcze tysiąca lat. Pomimo tego ryzykował własnym życiem dla Zaświatów. …Nie urodził się w rodzinie Lucyfera, tylko był niesamowicie silnym paniczem z arystokratycznej rodziny. Sirzechs spojrzał na sufit i zmrużył lekko oczy.<br /> <br /> – Rozumiem co mówisz. To już jakieś pół roku, od kiedy mogę z tobą porozmawiać, Azazelu…więc też rozumiem. Niespodziewanie, upadłe anioły potrafią być delikatne.<br /> <br /> Nie mów tak. W przeciwnym razie twoja determinacja nagle stępieje….<br /> <br /> – Martwię się o to, co będzie potem. Azazelu, my, obecni Maou, powzięliśmy wczoraj decyzję o nowym systemie władzy – kontynuował Sirzechs.<br /> <br /> Rozumiem, zgodzili się na to. Chyba po raz pierwszy zachowujecie się w poważny sposób….<br /> <br /> – Odstawiając na bok Mammona i Belfegora, mamy nowy problem. Potrzeba czasu, aby obywatele to zaakceptowali.<br /> <br /> – Ale czy nie ma nikogo innego?<br /> <br /> Nagle Sirzechs uśmiechnął się smutno.<br /> <br /> – Szkoda tylko… Kiedy plan zostanie zrealizowany, nie będzie to już możliwe. Zawsze myślałem, że będę mógł obejrzeć ich pojedynek...<br /> <br /> Mogłem tylko drapać tył mojej głowy; naprawdę to powiedziałeś, Sirzechs.<br /> <br /> – Zdecydowanie nie powinieneś tak mówić. Wstrząsnąłeś nieco moim umysłem. …Ale odłóżmy to na bok. Tą alternatywną pracę można uznać za wykonaną, prawda?<br /> <br /> – Tak, pozostanie w tyle.<br /> <br /> – Rozumiem, więc nie możemy go winić za to, że go tu nie ma, prawda? Więc nie ma problemu z realizacją planu.<br /> <br /> Jeśli chodzi o następną sprawę, to ja i Sirzechs uśmiechnęliśmy się do siebie i wtedy ktoś się przy nas pojawił. To była blondwłosa dziewczyna. Jej oczy były czerwone niczym krew, pewnie dlatego, bo była wampirzycą. Rozpoznałem ją. Spotkaliśmy się już wcześniej, przed incydentem w kraju wampirów. Co więcej, czekałem na nią.<br /> <br /> – Witaj, Elmenhilde – powiedziałem.<br /> [[File:High School DxD Volume 21- 4.jpg|thumbnail]]<br /> Elmenhilde Galnstein też nas pozdrowiła, kiedy usłyszała mój głos. W rzeczy samej, przysłała ją tutaj jej rodzina, która należała do Carmilli. Ta wzniosła, wysokoklasowa, blondwłosa wampirzyca. Jednak przestała być taka arogancka i teraz jest bardziej przystępna. Kraj Carmilli doznał poważnych zniszczeń i teraz miał problemy z odbudową. Do tego szlachta Carmilli przestała kryć się z faktem, że ich kraj przechodzi kryzys i zaakceptowali pomoc z zewnątrz.<br /> <br /> Ta młoda panienka była wysyłana do różnych miejsc jako zwiadowczyni, ale słyszałam że to dość trudna praca. Kiedy Ise się z nią wtedy spotkał… Zauważyłem że była całkowicie zdumiona. Elmenhilde spojrzała na Sirzechsa i zamierzała rozpocząć rozmowę. Pomachałem jednak ręką.<br /> <br /> – Nie ma problemu – powiedziałem.<br /> <br /> Pozwoliłem jej mówić. Wręczyła mi pendrive. …Rzeczywiście to mieli.<br /> <br /> – Tak jak powiedziałeś, były Naczelniku, to wyniki badań, które ukrył Marius Tepes – powiedziała Elmenhilde.<br /> <br /> Racja, poszukiwałem tego; informacji o Świętym Graalu, których nie znał nawet Rizevima. Jako książę wampirów, Marius Tepes badał Świętego Graala Valerie. Zawsze miałem jednak wątpliwości, czy wszystkie jego wyniki badań zostały przejęte przez Rizevima? Marius był typem osoby, którą Rizevim łatwo by zmanipulował i oszukał, ale czy jako wampir czystej krwi z królewskiego rodu naprawdę okazałby się tak głupi i pozwolił komuś z innej rasy ukraść swoje wyniki badań? Myślałem że ukryje jeden czy dwa kawałki informacji o rdzeniu Świętego Graala. Tak więc wysłałem agentów z mojej własnej siatki wywiadowczej, aby przeprowadzili śledztwo wraz z Carmillą. Przeszukano wszystko, począwszy od każdego kąta pałacu Tepes, a skończywszy na każdej z rzeczy osobistych Mariusa.<br /> <br /> – Składniki Mariusa Tepesa, jeden z ludzi z których wysysał krew, miał poprzednio niejawne informacje o Świętym Graalu. …Miał technikę wygrawerowaną na swoim ciele – powiedziała Elmenhilde.<br /> <br /> Więc to tak, Marius umieścił tajne informacje i techniki na ciele człowieka.<br /> <br /> – Wygląda jednak na to, że uwolnił tą osobę i wysłał ją za granicę, zanim Rizevim Livan Lucyfer pojawił się w moim kraju. Robimy wszystko, aby go odnaleźć – dodała Elmenhilde.<br /> <br /> Och, Nie spodziewałem się, że Marius tak się przygotuje. Ten drań wysłał ukryte informacje za granicę, zanim Rizevim w ogóle przybył. …Dlatego nie można było tego znaleźć. Popatrzyłem na pendrive w moim ręku.<br /> <br /> – Dziękuję za wasze wysiłki, bardzo dużo pomogliście – podziękowałem Elmenhilde. – Chciałabyś zobaczyć Iseia, skoro już tutaj jesteś. Obecnie leczą go w tutejszym szpitalu…<br /> <br /> Twarz tej dziewczyny poczerwieniała.<br /> <br /> – D-d-dlaczego wymieniasz imię Sekiryuuteia!? O-on nie ma ze mną nic wspólnego!<br /> <br /> Ho ho, to dobra reakcja. Słyszałem że wydarzyło się wiele rzeczy, kiedy znów spotkała się z Iseiem. Powiedziała to od tak sobie, ale najwyraźniej trafiłem w dziesiątkę! Doprawdy, ten chłopak ma naturalny talent do tego, że dziewczyny zakochuję się w nim jedna po drugiej. Ten dzieciak dostaje zarówno nieludzkie dziewczyny jak i takie, które mają dziwną osobowość.<br /> <br /> – Będę już wracała – pożegnała się z nami Elmenhilde idąc w stronę drzwi.<br /> <br /> Cóż, od razu spróbuję zrozumieć te nowe informacje na temat Świętego Graala. Do tego Slash Dog Tobio przyniósł z Agreas coś, co chciałbym zbadać, jeśli będę miał czas. Potajemnie poprosiłem go, aby też to najpierw obejrzał… Zgodnie z oczekiwaniami, to było właśnie to. Nawiasem mówiąc, Smoki Zła zostały już usunięte, a samo Agreas odzyskane. Obecnie wróciło na swoje miejsce i było badane przez ludzi z terytorium Agares.<br /> <br /> – Cóż, pójdę pogadać z moim parostwem – powiedział Sirzechs.<br /> <br /> – Więc ja pójdę znów się zobaczyć z tym dzieciakiem.<br /> <br /> Ise nie obudził się od walki z Rizevimem. Ja też byłem zaniepokojony. To było dość dziwne, że nie pokazał żadnych sygnałów do przebudzenia, mimo że powinien to wkrótce zrobić. Członkowie DxD, którzy udali się na Północ, bardzo niepokoili się o Iseia i też chcieli go odwiedzić w szpitalu. <br /> <br /> – Wygląda na to, że będziemy w kontakcie przez dłuższy czas – powiedziałem do Sirzechsa wzdychając.<br /> <br /> – Z tobą nie będę się przynajmniej nudził, Azazelu.<br /> <br /> – Chociaż dalej będę wyjątkowo irytującym aniołem.<br /> <br /> Obydwaj wybuchnęliśmy śmiechem i ruszyliśmy zając się własnymi sprawami. Patrzyłem na pendrive, kiedy szedłem schodami i nie potrafiłem powstrzymać uśmiechu. Spójrz, Livan, z pewnością przysporzyłeś nam masy kłopotów. Spotkaliśmy się na terytorium wampirów, a zaraz potem Agreas zostało skradziona, a Niebo zaatakowane. Jednakże twoje postępowanie było niezgodne z moim stylem. To nie jest coś, co robimy. Powstrzymam cię, by to zobaczyć. Nawet jeśli będę musiał za to zapłacić moim własnym życiem...<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_school_DxD_Tom_21_Spotkanie_Białego_Smoka_i_Czarnego_Anioła|Spotkania Białego Smoka i Czarnego_Anioła]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_school_DxD_Tom_21_Żywot_1:_Na_Uczcie_Bestii_Apokalipsy|Żywotu 1]]<br /> |-<br /> |}</div>

95.108.35.236