https://www.baka-tsuki.org/project/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Amenhoreptus 2026-05-05T00:23:04Z User contributions MediaWiki 1.43.1 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_2&diff=44358 2009-03-27T21:02:42Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział drugi: ''Smutek Jej Królewskiej Mości''===<br /> <br /> Poranek.<br /> <br /> Wszyscy otworzyli szeroko oczy ze zdumienia gdy Louise weszła do klasy, głównie z powodu wlokącego się za nią łańcucha, do którego przywiązane było jakieś stworzenie w opłakanym stanie. Jej twarz wręcz emanowała aurą niebezpieczeństwa i ze złości marszczyła jej piękne brwi.<br /> <br /> Szybko opadła na krzesło.<br /> <br /> -Hola, Louise. Co ty tutaj przywlokłaś?- Montmorency the Fragrance spytała Louise i powtórnie opadła jej szczęka.<br /> <br /> -Mojego chowańca.<br /> <br /> -Ach, tak… rzeczywiście go przypomina gdy się uważniej przyjrzeć...- Montmorency przytaknęła. Wprawdzie twarz, na którą spojrzała, pokrywały wielkie blizny i zaschnięta krew, ale nadal można było w niej rozpoznać twarz osoby nazywanej niegdyś Saitem. Jego szyja, tak jak i nadgarstki, były zakute łańcuchem, za który był ciągnięty jak worek na śmieci.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Cofnij do Rozdziału 1 z Tomu 2 - Sekretna łódka]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter3|Forward to Chapter 3]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_2&diff=44357 2009-03-27T21:00:49Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział drugi: ''Smutek Jej Królewskiej Mości''===<br /> <br /> Poranek.<br /> <br /> Wszyscy otworzyli szeroko oczy ze zdumienia gdy Louise weszła do klasy, głównie z powodu wlokącego się za nią łańcucha, do którego przywiązane było jakieś stworzenie w opłakanym stanie. Jej twarz wręcz emanowała aurą niebezpieczeństwa i ze złości marszczyła jej piękne brwi.<br /> <br /> Szybko opadła na krzesło.<br /> <br /> -Hola, Louise. Co ty tutaj przywlokłaś?- Montmorency the Fragrance spytała Louise, której opadła szczęka.<br /> <br /> -Mojego chowańca.<br /> <br /> -Ach, tak… rzeczywiście go przypomina gdy się uważniej przyjrzeć...- Montmorency przytaknęła. Wprawdzie twarz, na którą spojrzała, pokrywały wielkie blizny i zaschnięta krew, ale nadal można było w niej rozpoznać twarz osoby nazywanej niegdyś Saitem. Jego szyja, tak jak i nadgarstki, były zakute łańcuchem, za który był ciągnięty jak worek na śmieci.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Cofnij do Rozdziału 1 z Tomu 2 - Sekretna łódka]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter3|Forward to Chapter 3]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_2&diff=44354 2009-03-27T20:46:47Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział drugi: ''Smutek Jej Królewskiej Mości''===<br /> <br /> Poranek.<br /> <br /> Wszyscy otworzyli szeroko oczy ze zdumienia gdy Louise weszła do klasy, głównie z powodu wlokącego się za nią łańcucha, do którego przywiązane było jakieś stworzenie w opłakanym stanie. Jej twarz wręcz emanowała aurą niebezpieczeństwa i marszczyła ze złości jej piękne brwi.<br /> <br /> Szybko opadła na krzesło.<br /> <br /> -Hola, Louise. Co ty tutaj przywlokłaś?- Montmorency the Fragrance spytała Louise, której opadła szczęka.<br /> <br /> -Mojego chowańca.<br /> <br /> -Ach, tak… rzeczywiście go przypomina gdy się uważniej przyjrzeć...- Montmorency przytaknęła. Wprawdzie twarz pokrywały wielkie blizny i zaschnięta krew, ale nadal można było w niej rozpoznać twarz osoby nazywanej niegdyś Saitem. jego głowa, tak jak i nadgarstki, były zakute łańcuchem, za który był ciągnięty jak worek na śmieci.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Cofnij do Rozdziału 1 z Tomu 2 - Sekretna łódka]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter3|Forward to Chapter 3]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_2&diff=44353 2009-03-27T20:44:26Z

<p>Amenhoreptus: New page: ===Rozdział drugi: &#039;&#039;Smutek Jej Królewskiej Mości&#039;&#039;=== Poranek. Wszyscy otworzyli szeroko oczy ze zdumienia gdy Louise weszła do klasy, głównie z powodu wlokącego się za nią ła...</p> <hr /> <div>===Rozdział drugi: ''Smutek Jej Królewskiej Mości''===<br /> <br /> Poranek.<br /> <br /> Wszyscy otworzyli szeroko oczy ze zdumienia gdy Louise weszła do klasy, głównie z powodu wlokącego się za nią łańcucha, do którego przywiązane było jakieś stworzenie w opłakanym stanie. Jej twarz wręcz emanowała aurą niebezpieczeństwa, a jej piękne brwi curved in anger.<br /> <br /> Szybko opadła na krzesło.<br /> <br /> -Hola, Louise. Co ty tutaj przywlokłaś?- Montmorency the Fragrance spytała Louise, której opadła szczęka.<br /> <br /> -Mojego chowańca.<br /> <br /> -Ach, tak… rzeczywiście go przypomina gdy się uważniej przyjrzeć...- Montmorency przytaknęła. Wprawdzie twarz pokrywały wielkie blizny i zaschnięta krew, ale nadal można było w niej rozpoznać twarz osoby nazywanej niegdyś Saitem. jego głowa, tak jak i nadgarstki, były zakute łańcuchem, za który był ciągnięty jak worek na śmieci.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Cofnij do Rozdziału 1 z Tomu 2 - Sekretna łódka]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter3|Forward to Chapter 3]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44352 2009-03-27T20:04:14Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które osiągały znacznie lepsze efekty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na ławkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się niczym innym.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy schowanej pod wielkim kapeluszem.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyżbyś znowu została skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osoba w czarnej pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Osoba w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> Fouquet instynktownie wiedziała, że ten przybysz został wynajęty, aby ją zabić. Część szlachciców, których okradła, musiała uważać, że proces w sądzie to tylko strata czasu i pewnie wynajęli zabójcę aby przyspieszyć przebieg wydarzeń. Niektóre spośród rzeczy jej ofiar, pochodziły z kradzieży, więc prawdopodobnie aby prawda nie wyszła jaw, postanowiono ją uciszyć.<br /> <br /> -Jak zresztą sam widzisz, to miejsce nie nadaje się zbytnio na przyjmowanie gości. Chociaż pewnie nie jesteś tu na filiżankę herbaty, mam rację?- powiedziała Fouquet. <br /> <br /> Dodała w duchu: ''&quot;Mimo, że nie mam różdżki, nie poddam się bez walki. Znam się nie tylko na magii; Jestem też dosyć dobra w bezpośredniej walce. Dopóki pozostanie za kratami i będzie chciał użyć magii z zewnątrz, jestem bezsilna. Muszę ją więc zwabić jakoś do celi.&quot;''<br /> <br /> Wtedy mężczyzna w pelerynie powiedział -To ty jesteś Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Jego głos był donośny i młodzieńczy.<br /> <br /> -Nie jestem pewna, kto dał mi to przezwisko, ale tak, jestem Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> Przybysz uniósł lekko ręce na znak, że nie ma złych zamiarów.<br /> <br /> -Chciałbym ci coś powiedzieć.<br /> <br /> -Co to ma być?- Fouquet odpowiedziała zdziwionym tonem. -Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że chcesz przemawiać w mojej obronie. Co za dziwak.<br /> <br /> -Chętnie się za tobą wstawię, droga Matyldo z Południowej Gothy.<br /> <br /> Twarz Fouquet pobladła. ''&quot;To imię, o którym niemal zapomniałam, a właściwie zostałam zmuszona aby o nim zapomnieć. Nie powinno być na tym świecie osoby znającej to imię…&quot;''<br /> <br /> -Kim ty właściwie jesteś? <br /> <br /> Mężczyzna odpowiedział pytaniem na pytanie -Matyldo, czy chciałabyś powtórnie służyć Albionowi?<br /> <br /> Fouquet tracąc do reszty panowanie nad sobą odpowiedziała -To niemożliwe! Nigdy nie będę sprzyjać komuś, kto zabił mojego ojca i zajął mój dom!<br /> <br /> -Nie zrozum mnie źle, nikt nie proponuje ci służby dla albiońskiej rodziny królewskiej. Niedługo zostaną obaleni.<br /> <br /> -Co masz przez to na myśli?<br /> <br /> -W kraju ma miejsce rewolucja. Zamierzamy obalić bezsilną rodzinę królewską i zastąpić ich takimi zdolnymi szlachcicami jak my.<br /> <br /> -Ale czy nie należysz do Tristańskiej szlachty? Co w ogóle obchodzi cię rewolucja w Albionie?<br /> <br /> -Jesteśmy stowarzyszeniem szlachty bez kraju martwiących się o przyszłość Halkeginii. Chcemy zjednoczyć Halkeginię i odzyskać Ziemię Świętą, na której założyciel Brimir postawił już swoją stopę.<br /> <br /> Fouquet powiedziała nie ukrywając ironii -Nie pleć bzdur. Skoro tak się sprawy mają, po co to twoje stowarzyszenie mnie potrzebuje? Jestem jedynie więźniem.<br /> <br /> -Teraz potrzebujemy utalentowanych magów bardziej niż kiedykolwiek; czy nam pomożesz, Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Fouquet machnęła ręką i odpowiedziała -Proszę, przestań bujać w obłokach…<br /> <br /> Nie usłyszawszy odpowiedzi kontynuowała -Chcecie zjednoczyć Halkeginia? Królestwa Tristanii, Germanii, Albionu, and Galii, oraz mnogość małych królestw, które nieustannie toczą ze sobą wojny, połączenie ich jest marzeniem ściętej głowy. No i jeszcze odzyskanie ziemi świętej, jak zamierzacie walczyć z tymi wszystkimi potężnymi elfami?<br /> <br /> Ziemia święta była w posiadaniu elfów żyjących na południu Halkeginii od setek lat. Odkąd tam się osiedliły, ludzie przeprowadzali niezliczone krucjaty w celu odzyskania ziemi świętej, ale za każdym razem ponosili sromotną klęskę.<br /> <br /> Elfy, wyróżniające się wyraźnie odstającymi uszami i niezwykłą kulturą, przewyższają ludzi zarówno długością życia jak i biegłością w zaawansowanej magii. Wszystko to czyni z elfów niezwykle skutecznych wojowników. Wydawało się niemożliwe, aby człowiek mógł pokonać elfa.<br /> <br /> -Nie darzę miłością szlachty i nie mam żadnego interesu w zjednaczaniu Halkeginii. Odzyskiwanie ziemi świętej... Jak dla mnie elfy mogą zostać tam gdzie są, byle z dala ode mnie!<br /> <br /> Mężczyzna w czarnej pelerynie wziął swoją różdżkę i odpowiedział -Dam ci wybór, Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> -Nie zaszkodzi jej wysłuchać.<br /> <br /> -Przyłączysz się do nas, albo...<br /> <br /> Fouquet dokończyła zdanie za niego -Albo zaraz zginę? Mam rację?<br /> <br /> -Dokładnie. Skoro znasz już nasz sekret, nie mogę sobie pozwolić na zostawienie cię przy życiu.<br /> <br /> -Wy, szlachcice, jesteście naprawdę bandą zarozumialców. Nigdy nie zważacie na uczucia innych- Fouquet powiedziała lekko chichocząc -Zgrabnie to ujmując: zapraszacie mnie, abym się do was przyłączyła, ale w rzeczywistości nie mam żadnego wyboru, prawda?<br /> <br /> Przybysz odpowiedział również chichocząc -Dokładnie. <br /> <br /> -Pozwól mi więc zostać częścią waszej organizacji. Nie lubię, gdy ktoś nie umie porządnie wydawać rozkazów.<br /> <br /> -Więc w drogę.<br /> <br /> -Jak w ogóle nazywa się ta wasza organizacja?<br /> <br /> -Naprawdę chcesz się do nas przyłączyć, czy tylko się ze mną przekomarzasz?<br /> <br /> -Po prostu chcę wiedzieć dla kogo od teraz będę pracowała.<br /> <br /> Mężczyzna wyjął z kieszeni klucz i otwierając drzwi celi Fouquet odpowiedział -Rekonkwistadorzy.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_2|Naprzód do Rozdziału 2 z Tomu 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=44351 2009-03-27T19:58:22Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> '''Gandálfr'''<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z życia towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło Zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_2|Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości - 1%]]<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed ostatnią bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_3_Rozdział_1|Rozdział 1 - Pochodzenie Zera]]<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinta<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia coroczna ingresja biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44259 2009-03-25T19:29:22Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które osiągały znacznie lepsze efekty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na ławkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się niczym innym.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy schowanej pod wielkim kapeluszem.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyżbyś znowu została skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osoba w czarnej pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Osoba w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> Fouquet instynktownie wiedziała, że ten przybysz został wynajęty, aby ją zabić. Część szlachciców, których okradła, musiała uważać, że proces w sądzie to tylko strata czasu i pewnie wynajęli zabójcę aby przyspieszyć przebieg wydarzeń. Niektóre spośród rzeczy jej ofiar, pochodziły z kradzieży, więc prawdopodobnie aby prawda nie wyszła jaw, postanowiono ją uciszyć.<br /> <br /> -Jak zresztą sam widzisz, to miejsce nie nadaje się zbytnio na przyjmowanie gości. Chociaż pewnie nie jesteś tu na filiżankę herbaty, mam rację?- powiedziała Fouquet. <br /> <br /> Dodała w duchu: ''&quot;Mimo, że nie mam różdżki, nie poddam się bez walki. Znam się nie tylko na magii; Jestem też dosyć dobra w bezpośredniej walce. Dopóki pozostanie za kratami i będzie chciał użyć magii z zewnątrz, jestem bezsilna. Muszę ją więc zwabić jakoś do celi.&quot;''<br /> <br /> Wtedy mężczyzna w pelerynie powiedział -To ty jesteś Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Jego głos był donośny i młodzieńczy.<br /> <br /> -Nie jestem pewna, kto dał mi to przezwisko, ale tak, jestem Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> Przybysz uniósł lekko ręce na znak, że nie ma złych zamiarów.<br /> <br /> -Chciałbym ci coś powiedzieć.<br /> <br /> -Co to ma być?- Fouquet odpowiedziała zdziwionym tonem. -Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że chcesz przemawiać w mojej obronie. Co za dziwak.<br /> <br /> -Chętnie się za tobą wstawię, droga Matyldo z Południowej Gothy.<br /> <br /> Twarz Fouquet pobladła. ''&quot;To imię, o którym niemal zapomniałam, a właściwie zostałam zmuszona aby o nim zapomnieć. Nie powinno być na tym świecie osoby znającej to imię…&quot;''<br /> <br /> -Kim ty właściwie jesteś? <br /> <br /> Mężczyzna odpowiedział pytaniem na pytanie -Matyldo, czy chciałabyś powtórnie służyć Albionowi?<br /> <br /> Fouquet tracąc do reszty panowanie nad sobą odpowiedziała -To niemożliwe! Nigdy nie będę sprzyjać komuś, kto zabił mojego ojca i zajął mój dom!<br /> <br /> -Nie zrozum mnie źle, nikt nie proponuje ci służby dla albiońskiej rodziny królewskiej. Niedługo zostaną obaleni.<br /> <br /> -Co masz przez to na myśli?<br /> <br /> -W kraju ma miejsce rewolucja. Zamierzamy obalić bezsilną rodzinę królewską i zastąpić ich takimi zdolnymi szlachcicami jak my.<br /> <br /> -Ale czy nie należysz do Tristańskiej szlachty? Co w ogóle obchodzi cię rewolucja w Albionie?<br /> <br /> -Jesteśmy stowarzyszeniem szlachty bez kraju martwiących się o przyszłość Halkeginii. Chcemy zjednoczyć Halkeginię i odzyskać Ziemię Świętą, na której założyciel Brimir postawił już swoją stopę.<br /> <br /> Fouquet powiedziała nie ukrywając ironii -Nie pleć bzdur. Skoro tak się sprawy mają, po co to twoje stowarzyszenie mnie potrzebuje? Jestem jedynie więźniem.<br /> <br /> -Teraz potrzebujemy utalentowanych magów bardziej niż kiedykolwiek; czy nam pomożesz, Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Fouquet machnęła ręką i odpowiedziała -Proszę, przestań bujać w obłokach…<br /> <br /> Nie usłyszawszy odpowiedzi kontynuowała -Chcecie zjednoczyć Halkeginia? Królestwa Tristanii, Germanii, Albionu, and Galii, oraz mnogość małych królestw, które nieustannie toczą ze sobą wojny, połączenie ich jest marzeniem ściętej głowy. No i jeszcze odzyskanie ziemi świętej, jak zamierzacie walczyć z tymi wszystkimi potężnymi elfami?<br /> <br /> Ziemia święta była w posiadaniu elfów żyjących na południu Halkeginii od setek lat. Odkąd tam się osiedliły, ludzie przeprowadzali niezliczone krucjaty w celu odzyskania ziemi świętej, ale za każdym razem ponosili sromotną klęskę.<br /> <br /> Elfy, wyróżniające się wyraźnie odstającymi uszami i niezwykłą kulturą, przewyższają ludzi zarówno długością życia jak i biegłością w zaawansowanej magii. Wszystko to czyni z elfów niezwykle skutecznych wojowników. Wydawało się niemożliwe, aby człowiek mógł pokonać elfa.<br /> <br /> -Nie darzę miłością szlachty i nie mam żadnego interesu w zjednaczaniu Halkeginii. Odzyskiwanie ziemi świętej... Jak dla mnie elfy mogą zostać tam gdzie są, byle z dala ode mnie!<br /> <br /> Mężczyzna w czarnej pelerynie wziął swoją różdżkę i odpowiedział -Dam ci wybór, Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> -Nie zaszkodzi jej wysłuchać.<br /> <br /> -Przyłączysz się do nas, albo...<br /> <br /> Fouquet dokończyła zdanie za niego -Albo zaraz zginę? Mam rację?<br /> <br /> -Dokładnie. Skoro znasz już nasz sekret, nie mogę sobie pozwolić na zostawienie cię przy życiu.<br /> <br /> -Wy, szlachcice, jesteście naprawdę bandą zarozumialców. Nigdy nie zważacie na uczucia innych- Fouquet powiedziała lekko chichocząc -Zgrabnie to ujmując: zapraszacie mnie, abym się do was przyłączyła, ale w rzeczywistości nie mam żadnego wyboru, prawda?<br /> <br /> Przybysz odpowiedział również chichocząc -Dokładnie. <br /> <br /> -Pozwól mi więc zostać częścią waszej organizacji. Nie lubię, gdy ktoś nie umie porządnie wydawać rozkazów.<br /> <br /> -Więc w drogę.<br /> <br /> -Jak w ogóle nazywa się ta wasza organizacja?<br /> <br /> -Naprawdę chcesz się do nas przyłączyć, czy tylko się ze mną przekomarzasz?<br /> <br /> -Po prostu chcę wiedzieć dla kogo od teraz będę pracowała.<br /> <br /> Mężczyzna wyjął z kieszeni klucz i otwierając drzwi celi Fouquet odpowiedział -Rekonkwistadorzy.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44255 2009-03-25T19:16:35Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które osiągały znacznie lepsze efekty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na ławkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się niczym innym.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy schowanej pod wielkim kapeluszem.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osoba w czarnej pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Osoba w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> Fouquet instynktownie wiedziała, że ten przybysz został wynajęty, aby ją zabić. Część szlachciców, których okradła, musiała uważać, że proces w sądzie to tylko strata czasu i pewnie wynajęli zabójcę aby przyspieszyć przebieg wydarzeń. Niektóre spośród rzeczy jej ofiar, pochodziły z kradzieży, więc prawdopodobnie aby prawda nie wyszła jaw, postanowiono ją uciszyć.<br /> <br /> -Jak zresztą sam widzisz, to miejsce nie nadaje się zbytnio na przyjmowanie gości. Chociaż pewnie nie jesteś tu na filiżankę herbaty, mam rację?- powiedziała Fouquet. <br /> <br /> Dodała w duchu: ''&quot;Mimo, że nie mam różdżki, nie poddam się bez walki. Znam się nie tylko na magii; Jestem też dosyć dobra w bezpośredniej walce. Dopóki pozostanie za kratami i będzie chciał użyć magii z zewnątrz, jestem bezsilna. Muszę ją więc zwabić jakoś do celi.&quot;''<br /> <br /> Wtedy mężczyzna w pelerynie powiedział -To ty jesteś Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Jego głos był donośny i młodzieńczy.<br /> <br /> -Nie jestem pewna, kto dał mi to przezwisko, ale tak, jestem Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> Przybysz uniósł lekko ręce na znak, że nie ma złych zamiarów.<br /> <br /> -Chciałbym ci coś powiedzieć.<br /> <br /> -Co to ma być?- Fouquet odpowiedziała zdziwionym tonem. -Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że chcesz przemawiać w mojej obronie. Co za dziwak.<br /> <br /> -Chętnie się za tobą wstawię, droga Matyldo z Południowej Gothy.<br /> <br /> Twarz Fouquet pobladła. ''&quot;To imię, o którym niemal zapomniałam, a właściwie zostałam zmuszona aby o nim zapomnieć. Nie powinno być na tym świecie osoby znającej to imię…&quot;''<br /> <br /> -Kim ty właściwie jesteś? <br /> <br /> Mężczyzna odpowiedział pytaniem na pytanie -Matyldo, czy chciałabyś powtórnie służyć Albionowi?<br /> <br /> Fouquet tracąc do reszty panowanie nad sobą odpowiedziała -To niemożliwe! Nigdy nie będę sprzyjać komuś, kto zabił mojego ojca i zajął mój dom!<br /> <br /> -Nie zrozum mnie źle, nikt nie proponuje ci służby dla albiońskiej rodziny królewskiej. Niedługo zostaną obaleni.<br /> <br /> -Co masz przez to na myśli?<br /> <br /> -W kraju ma miejsce rewolucja. Zamierzamy obalić bezsilną rodzinę królewską i zastąpić ich takimi zdolnymi szlachcicami jak my.<br /> <br /> -Ale czy nie należysz do Tristańskiej szlachty? Co w ogóle obchodzi cię rewolucja w Albionie?<br /> <br /> -Jesteśmy stowarzyszeniem szlachty bez kraju martwiących się o przyszłość Halkeginii. Chcemy zjednoczyć Halkeginię i odzyskać Ziemię Świętą, na której założyciel Brimir postawił już swoją stopę.<br /> <br /> Fouquet powiedziała nie ukrywając ironii -Nie pleć bzdur. Skoro tak się sprawy mają, po co to twoje stowarzyszenie mnie potrzebuje? Jestem jedynie więźniem.<br /> <br /> -Teraz potrzebujemy utalentowanych magów bardziej niż kiedykolwiek; czy nam pomożesz, Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Fouquet machnęła ręką i odpowiedziała -Proszę, przestań bujać w obłokach…<br /> <br /> Nie usłyszawszy odpowiedzi kontynuowała -Chcecie zjednoczyć Halkeginia? Królestwa Tristanii, Germanii, Albionu, and Galii, oraz mnogość małych królestw, które nieustannie toczą ze sobą wojny, połączenie ich jest marzeniem ściętej głowy. No i jeszcze odzyskanie ziemi świętej, jak zamierzacie walczyć z tymi wszystkimi potężnymi elfami?<br /> <br /> Ziemia święta była w posiadaniu elfów żyjących na południu Halkeginii od setek lat. Odkąd tam się osiedliły, ludzie przeprowadzali niezliczone krucjaty w celu odzyskania ziemi świętej, ale za każdym razem ponosili sromotną klęskę.<br /> <br /> Elfy, wyróżniające się wyraźnie odstającymi uszami i niezwykłą kulturą, przewyższają ludzi zarówno długością życia jak i biegłością w zaawansowanej magii. Wszystko to czyni z elfów niezwykle skutecznych wojowników. Wydawało się niemożliwe, aby człowiek mógł pokonać elfa.<br /> <br /> -Nie darzę miłością szlachty i nie mam żadnego interesu w zjednaczaniu Halkeginii. Odzyskiwanie ziemi świętej... Jak dla mnie elfy mogą zostać tam gdzie są, byle z dala ode mnie!<br /> <br /> Mężczyzna w czarnej pelerynie wziął swoją różdżkę i odpowiedział -Dam ci wybór, Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> -Nie zaszkodzi jej wysłuchać.<br /> <br /> -Przyłączysz się do nas, albo...<br /> <br /> Fouquet dokończyła zdanie za niego -Albo zaraz zginę? Mam rację?<br /> <br /> -Dokładnie. Skoro znasz już nasz sekret, nie mogę sobie pozwolić na zostawienie cię przy życiu.<br /> <br /> -Wy, szlachcice, jesteście naprawdę bandą zarozumialców. Nigdy nie zważacie na uczucia innych- Fouquet powiedziała lekko chichocząc -Zgrabnie to ujmując: zapraszacie mnie, abym się do was przyłączyła, ale w rzeczywistości nie mam żadnego wyboru, prawda?<br /> <br /> Przybysz odpowiedział również chichocząc -Dokładnie. <br /> <br /> -Pozwól mi więc zostać częścią waszej organizacji. Nie lubię, gdy ktoś nie umie porządnie wydawać rozkazów.<br /> <br /> -Więc w drogę.<br /> <br /> -Jak w ogóle nazywa się ta wasza organizacja?<br /> <br /> -Naprawdę chcesz się do nas przyłączyć, czy tylko się ze mną przekomarzasz?<br /> <br /> -Po prostu chcę wiedzieć dla kogo od teraz będę pracowała.<br /> <br /> Mężczyzna wyjął z kieszeni klucz i otwierając drzwi celi Fouquet odpowiedział -Rekonkwistadorzy.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44254 2009-03-25T19:08:58Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które osiągały znacznie lepsze efekty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na ławkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się niczym innym.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osoba w czarnej pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Osoba w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> Fouquet instynktownie wiedziała, że ten przybysz został wynajęty, aby ją zabić. Część szlachciców, których okradła, musiała uważać, że proces w sądzie to tylko strata czasu i pewnie wynajęli zabójcę aby przyspieszyć przebieg wydarzeń. Niektóre spośród rzeczy jej ofiar, pochodziły z kradzieży, więc prawdopodobnie aby prawda nie wyszła jaw, postanowiono ją uciszyć.<br /> <br /> -Jak zresztą sam widzisz, to miejsce nie nadaje się zbytnio na przyjmowanie gości. Chociaż pewnie nie jesteś tu na filiżankę herbaty, mam rację?- powiedziała Fouquet. <br /> <br /> Dodała w duchu: ''&quot;Mimo, że nie mam różdżki, nie poddam się bez walki. Znam się nie tylko na magii; Jestem też dosyć dobra w bezpośredniej walce. Dopóki pozostanie za kratami i będzie chciał użyć magii z zewnątrz, jestem bezsilna. Muszę ją więc zwabić jakoś do celi.&quot;''<br /> <br /> Wtedy mężczyzna w pelerynie powiedział -To ty jesteś Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Jego głos był donośny i młodzieńczy.<br /> <br /> -Nie jestem pewna, kto dał mi to przezwisko, ale tak, jestem Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> Przybysz uniósł lekko ręce na znak, że nie ma złych zamiarów.<br /> <br /> -Chciałbym ci coś powiedzieć.<br /> <br /> -Co to ma być?- Fouquet odpowiedziała zdziwionym tonem. -Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że chcesz przemawiać w mojej obronie. Co za dziwak.<br /> <br /> -Chętnie się za tobą wstawię, droga Matyldo z Południowej Gothy.<br /> <br /> Twarz Fouquet pobladła. ''&quot;To imię, o którym niemal zapomniałam, a właściwie zostałam zmuszona aby o nim zapomnieć. Nie powinno być na tym świecie osoby znającej to imię…&quot;''<br /> <br /> -Kim ty właściwie jesteś? <br /> <br /> Mężczyzna odpowiedział pytaniem na pytanie -Matyldo, czy chciałabyś powtórnie służyć Albionowi?<br /> <br /> Fouquet tracąc do reszty panowanie nad sobą odpowiedziała -To niemożliwe! Nigdy nie będę sprzyjać komuś, kto zabił mojego ojca i zajął mój dom!<br /> <br /> -Nie zrozum mnie źle, nikt nie proponuje ci służby dla albiońskiej rodziny królewskiej. Niedługo zostaną obaleni.<br /> <br /> -Co masz przez to na myśli?<br /> <br /> -W kraju ma miejsce rewolucja. Zamierzamy obalić bezsilną rodzinę królewską i zastąpić ich takimi zdolnymi szlachcicami jak my.<br /> <br /> -Ale czy nie należysz do Tristańskiej szlachty? Co w ogóle obchodzi cię rewolucja w Albionie?<br /> <br /> -Jesteśmy stowarzyszeniem szlachty bez kraju martwiących się o przyszłość Halkeginii. Chcemy zjednoczyć Halkeginię i odzyskać Ziemię Świętą, na której założyciel Brimir postawił już swoją stopę.<br /> <br /> Fouquet powiedziała nie ukrywając ironii -Nie pleć bzdur. Skoro tak się sprawy mają, po co to twoje stowarzyszenie mnie potrzebuje? Jestem jedynie więźniem.<br /> <br /> -Teraz potrzebujemy utalentowanych magów bardziej niż kiedykolwiek; czy nam pomożesz, Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Fouquet machnęła ręką i odpowiedziała -Proszę, przestań bujać w obłokach…<br /> <br /> Nie usłyszawszy odpowiedzi kontynuowała -Chcecie zjednoczyć Halkeginia? Królestwa Tristanii, Germanii, Albionu, and Galii, oraz mnogość małych królestw, które nieustannie toczą ze sobą wojny, połączenie ich jest marzeniem ściętej głowy. No i jeszcze odzyskanie ziemi świętej, jak zamierzacie walczyć z tymi wszystkimi potężnymi elfami?<br /> <br /> Ziemia święta była w posiadaniu elfów żyjących na południu Halkeginii od setek lat. Odkąd tam się osiedliły, ludzie przeprowadzali niezliczone krucjaty w celu odzyskania ziemi świętej, ale za każdym razem ponosili sromotną klęskę.<br /> <br /> Elfy, wyróżniające się wyraźnie odstającymi uszami i niezwykłą kulturą, przewyższają ludzi zarówno długością życia jak i biegłością w zaawansowanej magii. Wszystko to czyni z elfów niezwykle skutecznych wojowników. Wydawało się niemożliwe, aby człowiek mógł pokonać elfa.<br /> <br /> -Nie darzę miłością szlachty i nie mam żadnego interesu w zjednaczaniu Halkeginii. Odzyskiwanie ziemi świętej... Jak dla mnie elfy mogą zostać tam gdzie są, byle z dala ode mnie!<br /> <br /> Mężczyzna w czarnej pelerynie wziął swoją różdżkę i odpowiedział -Dam ci wybór, Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> -Nie zaszkodzi jej wysłuchać.<br /> <br /> -Przyłączysz się do nas, albo...<br /> <br /> Fouquet dokończyła zdanie za niego -Albo zaraz zginę? Mam rację?<br /> <br /> -Dokładnie. Skoro znasz już nasz sekret, nie mogę sobie pozwolić na zostawienie cię przy życiu.<br /> <br /> -Wy, szlachcice, jesteście naprawdę bandą zarozumialców. Nigdy nie zważacie na uczucia innych- Fouquet powiedziała lekko chichocząc -Zgrabnie to ujmując: zapraszacie mnie, abym się do was przyłączyła, ale w rzeczywistości nie mam żadnego wyboru, prawda?<br /> <br /> Przybysz odpowiedział również chichocząc -Dokładnie. <br /> <br /> -Pozwól mi więc zostać częścią waszej organizacji. Nie lubię, gdy ktoś nie umie porządnie wydawać rozkazów.<br /> <br /> -Więc w drogę.<br /> <br /> -Jak w ogóle nazywa się ta wasza organizacja?<br /> <br /> -Naprawdę chcesz się do nas przyłączyć, czy tylko się ze mną przekomarzasz?<br /> <br /> -Po prostu chcę wiedzieć dla kogo od teraz będę pracowała.<br /> <br /> Mężczyzna wyjął z kieszeni klucz i otwierając drzwi celi Fouquet odpowiedział -Rekonkwistadorzy.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44253 2009-03-25T19:06:34Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które osiągały znacznie lepsze efekty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na ławkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osoba w czarnej pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Osoba w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> Fouquet instynktownie wiedziała, że ten przybysz został wynajęty, aby ją zabić. Część szlachciców, których okradła, musiała uważać, że proces w sądzie to tylko strata czasu i pewnie wynajęli zabójcę aby przyspieszyć przebieg wydarzeń. Niektóre spośród rzeczy jej ofiar, pochodziły z kradzieży, więc prawdopodobnie aby prawda nie wyszła jaw, postanowiono ją uciszyć.<br /> <br /> -Jak zresztą sam widzisz, to miejsce nie nadaje się zbytnio na przyjmowanie gości. Chociaż pewnie nie jesteś tu na filiżankę herbaty, mam rację?- powiedziała Fouquet. <br /> <br /> Dodała w duchu: ''&quot;Mimo, że nie mam różdżki, nie poddam się bez walki. Znam się nie tylko na magii; Jestem też dosyć dobra w bezpośredniej walce. Dopóki pozostanie za kratami i będzie chciał użyć magii z zewnątrz, jestem bezsilna. Muszę ją więc zwabić jakoś do celi.&quot;''<br /> <br /> Wtedy mężczyzna w pelerynie powiedział -To ty jesteś Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Jego głos był donośny i młodzieńczy.<br /> <br /> -Nie jestem pewna, kto dał mi to przezwisko, ale tak, jestem Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> Przybysz uniósł lekko ręce na znak, że nie ma złych zamiarów.<br /> <br /> -Chciałbym ci coś powiedzieć.<br /> <br /> -Co to ma być?- Fouquet odpowiedziała zdziwionym tonem. -Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że chcesz przemawiać w mojej obronie. Co za dziwak.<br /> <br /> -Chętnie się za tobą wstawię, droga Matyldo z Południowej Gothy.<br /> <br /> Twarz Fouquet pobladła. ''&quot;To imię, o którym niemal zapomniałam, a właściwie zostałam zmuszona aby o nim zapomnieć. Nie powinno być na tym świecie osoby znającej to imię…&quot;''<br /> <br /> -Kim ty właściwie jesteś? <br /> <br /> Mężczyzna odpowiedział pytaniem na pytanie -Matyldo, czy chciałabyś powtórnie służyć Albionowi?<br /> <br /> Fouquet tracąc do reszty panowanie nad sobą odpowiedziała -To niemożliwe! Nigdy nie będę sprzyjać komuś, kto zabił mojego ojca i zajął mój dom!<br /> <br /> -Nie zrozum mnie źle, nikt nie proponuje ci służby dla albiońskiej rodziny królewskiej. Niedługo zostaną obaleni.<br /> <br /> -Co masz przez to na myśli?<br /> <br /> -W kraju ma miejsce rewolucja. Zamierzamy obalić bezsilną rodzinę królewską i zastąpić ich takimi zdolnymi szlachcicami jak my.<br /> <br /> -Ale czy nie należysz do Tristańskiej szlachty? Co w ogóle obchodzi cię rewolucja w Albionie?<br /> <br /> -Jesteśmy stowarzyszeniem szlachty bez kraju martwiących się o przyszłość Halkeginii. Chcemy zjednoczyć Halkeginię i odzyskać Ziemię Świętą, na której założyciel Brimir postawił już swoją stopę.<br /> <br /> Fouquet powiedziała nie ukrywając ironii -Nie pleć bzdur. Skoro tak się sprawy mają, po co to twoje stowarzyszenie mnie potrzebuje? Jestem jedynie więźniem.<br /> <br /> -Teraz potrzebujemy utalentowanych magów bardziej niż kiedykolwiek; czy nam pomożesz, Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Fouquet machnęła ręką i odpowiedziała -Proszę, przestań bujać w obłokach…<br /> <br /> Nie usłyszawszy odpowiedzi kontynuowała -Chcecie zjednoczyć Halkeginia? Królestwa Tristanii, Germanii, Albionu, and Galii, oraz mnogość małych królestw, które nieustannie toczą ze sobą wojny, połączenie ich jest marzeniem ściętej głowy. No i jeszcze odzyskanie ziemi świętej, jak zamierzacie walczyć z tymi wszystkimi potężnymi elfami?<br /> <br /> Ziemia święta była w posiadaniu elfów żyjących na południu Halkeginii od setek lat. Odkąd tam się osiedliły, ludzie przeprowadzali niezliczone krucjaty w celu odzyskania ziemi świętej, ale za każdym razem ponosili sromotną klęskę.<br /> <br /> Elfy, wyróżniające się wyraźnie odstającymi uszami i niezwykłą kulturą, przewyższają ludzi zarówno długością życia jak i biegłością w zaawansowanej magii. Wszystko to czyni z elfów niezwykle skutecznych wojowników. Wydawało się niemożliwe, aby człowiek mógł pokonać elfa.<br /> <br /> -Nie darzę miłością szlachty i nie mam żadnego interesu w zjednaczaniu Halkeginii. Odzyskiwanie ziemi świętej... Jak dla mnie elfy mogą zostać tam gdzie są, byle z dala ode mnie!<br /> <br /> Mężczyzna w czarnej pelerynie wziął swoją różdżkę i odpowiedział -Dam ci wybór, Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> -Nie zaszkodzi jej wysłuchać.<br /> <br /> -Przyłączysz się do nas, albo...<br /> <br /> Fouquet dokończyła zdanie za niego -Albo zaraz zginę? Mam rację?<br /> <br /> -Dokładnie. Skoro znasz już nasz sekret, nie mogę sobie pozwolić na zostawienie cię przy życiu.<br /> <br /> -Wy, szlachcice, jesteście naprawdę bandą zarozumialców. Nigdy nie zważacie na uczucia innych- Fouquet powiedziała lekko chichocząc -Zgrabnie to ujmując: zapraszacie mnie, abym się do was przyłączyła, ale w rzeczywistości nie mam żadnego wyboru, prawda?<br /> <br /> Przybysz odpowiedział również chichocząc -Dokładnie. <br /> <br /> -Pozwól mi więc zostać częścią waszej organizacji. Nie lubię, gdy ktoś nie umie porządnie wydawać rozkazów.<br /> <br /> -Więc w drogę.<br /> <br /> -Jak w ogóle nazywa się ta wasza organizacja?<br /> <br /> -Naprawdę chcesz się do nas przyłączyć, czy tylko się ze mną przekomarzasz?<br /> <br /> -Po prostu chcę wiedzieć dla kogo od teraz będę pracowała.<br /> <br /> Mężczyzna wyjął z kieszeni klucz i otwierając drzwi celi Fouquet odpowiedział -Rekonkwistadorzy.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44252 2009-03-25T19:05:43Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które osiągały znacznie lepsze efekty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na ławkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osoba w czarnej pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Osoba w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> Fouquet instynktownie wiedziała, że ten przybysz został wynajęty, aby ją zabić. Część szlachciców, których okradła, musiała uważać, że proces w sądzie to tylko strata czasu i pewnie wynajęli zabójcę aby przyspieszyć przebieg wydarzeń. Niektóre spośród rzeczy jej ofiar, pochodziły z kradzieży, więc prawdopodobnie aby prawda nie wyszła jaw, postanowiono ją uciszyć.<br /> <br /> -Jak zresztą sam widzisz, to miejsce nie nadaje się zbytnio na przyjmowanie gości. Chociaż pewnie nie jesteś tu na filiżankę herbaty, mam rację?- powiedziała Fouquet. <br /> <br /> Dodała w duchu: ''&quot;Mimo, że nie mam różdżki, nie poddam się bez walki. Znam się nie tylko na magii; Jestem też dosyć dobra w bezpośredniej walce. Dopóki pozostanie za kratami i będzie chciał użyć magii z zewnątrz, jestem bezsilna. Muszę ją więc zwabić jakoś do celi.&quot;''<br /> <br /> Wtedy mężczyzna w pelerynie powiedział -To ty jesteś Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Jego głos był donośny i młodzieńczy.<br /> <br /> -Nie jestem pewna, kto dał mi to przezwisko, ale tak, jestem Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> Przybysz uniósł lekko ręce na znak, że nie ma złych zamiarów.<br /> <br /> -Chciałbym ci coś powiedzieć.<br /> <br /> -Co to ma być?- Fouquet odpowiedziała zdziwionym tonem. -Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że chcesz przemawiać w mojej obronie. Co za dziwak.<br /> <br /> -Chętnie się za tobą wstawię, droga Matyldo z Południowej Gothy.<br /> <br /> Twarz Fouquet pobladła. ''&quot;To imię, o którym niemal zapomniałam, a właściwie zostałam zmuszona aby o nim zapomnieć. Nie powinno być na tym świecie osoby znającej to imię…&quot;''<br /> <br /> -Kim ty właściwie jesteś? <br /> <br /> Mężczyzna odpowiedział pytaniem na pytanie -Matyldo, czy chciałabyś powtórnie służyć Albionowi?<br /> <br /> Fouquet tracąc do reszty panowanie nad sobą odpowiedziała -To niemożliwe! Nigdy nie będę sprzyjać komuś, kto zabił mojego ojca i zajął mój dom!<br /> <br /> -Nie zrozum mnie źle, nikt nie proponuje ci służby dla albiońskiej rodziny królewskiej. Niedługo zostaną obaleni.<br /> <br /> -Co masz przez to na myśli?<br /> <br /> -W kraju ma miejsce rewolucja. Zamierzamy obalić bezsilną rodzinę królewską i zastąpić ich takimi zdolnymi szlachcicami jak my.<br /> <br /> -Ale czy nie należysz do Tristańskiej szlachty? Co w ogóle obchodzi cię rewolucja w Albionie?<br /> <br /> -Jesteśmy stowarzyszeniem szlachty bez kraju martwiących się o przyszłość Halkeginii. Chcemy zjednoczyć Halkeginię i odzyskać Ziemię Świętą, na której założyciel Brimir postawił już swoją stopę.<br /> <br /> Fouquet powiedziała nie ukrywając ironii -Nie pleć bzdur. Skoro tak się sprawy mają, po co to twoje stowarzyszenie mnie potrzebuje? Jestem jedynie więźniem.<br /> <br /> -Teraz potrzebujemy utalentowanych magów bardziej niż kiedykolwiek; czy nam pomożesz, Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Fouquet machnęła ręką i odpowiedziała -Proszę, przestań bujać w obłokach…<br /> <br /> Nie usłyszawszy odpowiedzi kontynuowała -Chcecie zjednoczyć Halkeginia? Królestwa Tristanii, Germanii, Albionu, and Galii, oraz mnogość małych królestw, które nieustannie toczą ze sobą wojny, połączenie ich jest marzeniem ściętej głowy. No i jeszcze odzyskanie ziemi świętej, jak zamierzacie walczyć z tymi wszystkimi potężnymi elfami?<br /> <br /> Ziemia święta była w posiadaniu elfów żyjących na południu Halkeginii od setek lat. Odkąd tam się osiedliły, ludzie przeprowadzali niezliczone krucjaty w celu odzyskania ziemi świętej, ale za każdym razem ponosili sromotną klęskę.<br /> <br /> Elfy, wyróżniające się wyraźnie odstającymi uszami i niezwykłą kulturą, przewyższają ludzi zarówno długością życia jak i biegłością w zaawansowanej magii. Wszystko to czyni z elfów niezwykle skutecznych wojowników. Wydawało się niemożliwe, aby człowiek mógł pokonać elfa.<br /> <br /> -Nie darzę miłością szlachty i nie mam żadnego interesu w zjednaczaniu Halkeginii. Odzyskiwanie ziemi świętej... Jak dla mnie elfy mogą zostać tam gdzie są, byle z dala ode mnie!<br /> <br /> Mężczyzna w czarnej pelerynie wziął swoją różdżkę i odpowiedział -Dam ci wybór, Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> -Nie zaszkodzi jej wysłuchać.<br /> <br /> -Przyłączysz się do nas, albo...<br /> <br /> Fouquet dokończyła zdanie za niego -Albo zaraz zginę? Mam rację?<br /> <br /> -Dokładnie. Skoro znasz już nasz sekret, nie mogę sobie pozwolić na zostawienie cię przy życiu.<br /> <br /> -Wy, szlachcice, jesteście naprawdę bandą zarozumialców. Nigdy nie zważacie na uczucia innych- Fouquet powiedziała lekko chichocząc -Zgrabnie to ujmując: zapraszacie mnie, abym się do was przyłączyła, ale w rzeczywistości nie mam żadnego wyboru, prawda?<br /> <br /> Przybysz odpowiedział również chichocząc -Dokładnie. <br /> <br /> -Pozwól mi więc zostać częścią waszej organizacji. Nie lubię, gdy ktoś nie umie porządnie wydawać rozkazów.<br /> <br /> -Więc w drogę.<br /> <br /> -Jak w ogóle nazywa się ta wasza organizacja?<br /> <br /> -Naprawdę chcesz się do nas przyłączyć, czy tylko się ze mną przekomarzasz?<br /> <br /> -Po prostu chcę wiedzieć dla kogo od teraz będę pracowała.<br /> <br /> Mężczyzna wyjął z kieszeni klucz i otwierając drzwi celi Fouquet odpowiedział -Rekonkwistadorzy.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44251 2009-03-25T19:02:56Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze efekty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osoba w czarnej pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Osoba w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> Fouquet instynktownie wiedziała, że ten przybysz został wynajęty, aby ją zabić. Część szlachciców, których okradła, musiała uważać, że proces w sądzie to tylko strata czasu i pewnie wynajęli zabójcę aby przyspieszyć przebieg wydarzeń. Niektóre spośród rzeczy jej ofiar, pochodziły z kradzieży, więc prawdopodobnie aby prawda nie wyszła jaw, postanowiono ją uciszyć.<br /> <br /> -Jak zresztą sam widzisz, to miejsce nie nadaje się zbytnio na przyjmowanie gości. Chociaż pewnie nie jesteś tu na filiżankę herbaty, mam rację?- powiedziała Fouquet. <br /> <br /> Dodała w duchu: ''&quot;Mimo, że nie mam różdżki, nie poddam się bez walki. Znam się nie tylko na magii; Jestem też dosyć dobra w bezpośredniej walce. Dopóki pozostanie za kratami i będzie chciał użyć magii z zewnątrz, jestem bezsilna. Muszę ją więc zwabić jakoś do celi.&quot;''<br /> <br /> Wtedy mężczyzna w pelerynie powiedział -To ty jesteś Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Jego głos był donośny i młodzieńczy.<br /> <br /> -Nie jestem pewna, kto dał mi to przezwisko, ale tak, jestem Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> Przybysz uniósł lekko ręce na znak, że nie ma złych zamiarów.<br /> <br /> -Chciałbym ci coś powiedzieć.<br /> <br /> -Co to ma być?- Fouquet odpowiedziała zdziwionym tonem. -Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że chcesz przemawiać w mojej obronie. Co za dziwak.<br /> <br /> -Chętnie się za tobą wstawię, droga Matyldo z Południowej Gothy.<br /> <br /> Twarz Fouquet pobladła. ''&quot;To imię, o którym niemal zapomniałam, a właściwie zostałam zmuszona aby o nim zapomnieć. Nie powinno być na tym świecie osoby znającej to imię…&quot;''<br /> <br /> -Kim ty właściwie jesteś? <br /> <br /> Mężczyzna odpowiedział pytaniem na pytanie -Matyldo, czy chciałabyś powtórnie służyć Albionowi?<br /> <br /> Fouquet tracąc do reszty panowanie nad sobą odpowiedziała -To niemożliwe! Nigdy nie będę sprzyjać komuś, kto zabił mojego ojca i zajął mój dom!<br /> <br /> -Nie zrozum mnie źle, nikt nie proponuje ci służby dla albiońskiej rodziny królewskiej. Niedługo zostaną obaleni.<br /> <br /> -Co masz przez to na myśli?<br /> <br /> -W kraju ma miejsce rewolucja. Zamierzamy obalić bezsilną rodzinę królewską i zastąpić ich takimi zdolnymi szlachcicami jak my.<br /> <br /> -Ale czy nie należysz do Tristańskiej szlachty? Co w ogóle obchodzi cię rewolucja w Albionie?<br /> <br /> -Jesteśmy stowarzyszeniem szlachty bez kraju martwiących się o przyszłość Halkeginii. Chcemy zjednoczyć Halkeginię i odzyskać Ziemię Świętą, na której założyciel Brimir postawił już swoją stopę.<br /> <br /> Fouquet powiedziała nie ukrywając ironii -Nie pleć bzdur. Skoro tak się sprawy mają, po co to twoje stowarzyszenie mnie potrzebuje? Jestem jedynie więźniem.<br /> <br /> -Teraz potrzebujemy utalentowanych magów bardziej niż kiedykolwiek; czy nam pomożesz, Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Fouquet machnęła ręką i odpowiedziała -Proszę, przestań bujać w obłokach…<br /> <br /> Nie usłyszawszy odpowiedzi kontynuowała -Chcecie zjednoczyć Halkeginia? Królestwa Tristanii, Germanii, Albionu, and Galii, oraz mnogość małych królestw, które nieustannie toczą ze sobą wojny, połączenie ich jest marzeniem ściętej głowy. No i jeszcze odzyskanie ziemi świętej, jak zamierzacie walczyć z tymi wszystkimi potężnymi elfami?<br /> <br /> Ziemia święta była w posiadaniu elfów żyjących na południu Halkeginii od setek lat. Odkąd tam się osiedliły, ludzie przeprowadzali niezliczone krucjaty w celu odzyskania ziemi świętej, ale za każdym razem ponosili sromotną klęskę.<br /> <br /> Elfy, wyróżniające się wyraźnie odstającymi uszami i niezwykłą kulturą, przewyższają ludzi zarówno długością życia jak i biegłością w zaawansowanej magii. Wszystko to czyni z elfów niezwykle skutecznych wojowników. Wydawało się niemożliwe, aby człowiek mógł pokonać elfa.<br /> <br /> -Nie darzę miłością szlachty i nie mam żadnego interesu w zjednaczaniu Halkeginii. Odzyskiwanie ziemi świętej... Jak dla mnie elfy mogą zostać tam gdzie są, byle z dala ode mnie!<br /> <br /> Mężczyzna w czarnej pelerynie wziął swoją różdżkę i odpowiedział -Dam ci wybór, Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> -Nie zaszkodzi jej wysłuchać.<br /> <br /> -Przyłączysz się do nas, albo...<br /> <br /> Fouquet dokończyła zdanie za niego -Albo zaraz zginę? Mam rację?<br /> <br /> -Dokładnie. Skoro znasz już nasz sekret, nie mogę sobie pozwolić na zostawienie cię przy życiu.<br /> <br /> -Wy, szlachcice, jesteście naprawdę bandą zarozumialców. Nigdy nie zważacie na uczucia innych- Fouquet powiedziała lekko chichocząc -Zgrabnie to ujmując: zapraszacie mnie, abym się do was przyłączyła, ale w rzeczywistości nie mam żadnego wyboru, prawda?<br /> <br /> Przybysz odpowiedział również chichocząc -Dokładnie. <br /> <br /> -Pozwól mi więc zostać częścią waszej organizacji. Nie lubię, gdy ktoś nie umie porządnie wydawać rozkazów.<br /> <br /> -Więc w drogę.<br /> <br /> -Jak w ogóle nazywa się ta wasza organizacja?<br /> <br /> -Naprawdę chcesz się do nas przyłączyć, czy tylko się ze mną przekomarzasz?<br /> <br /> -Po prostu chcę wiedzieć dla kogo od teraz będę pracowała.<br /> <br /> Mężczyzna wyjął z kieszeni klucz i otwierając drzwi celi Fouquet odpowiedział -Rekonkwistadorzy.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=44164 2009-03-22T11:33:48Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> '''Gandálfr'''<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z życia towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło Zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed ostatnią bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinta<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia coroczna ingresja biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44163 2009-03-22T11:33:13Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osoba w czarnej pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Osoba w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> Fouquet instynktownie wiedziała, że ten przybysz został wynajęty, aby ją zabić. Część szlachciców, których okradła, musiała uważać, że proces w sądzie to tylko strata czasu i pewnie wynajęli zabójcę aby przyspieszyć przebieg wydarzeń. Niektóre spośród rzeczy jej ofiar, pochodziły z kradzieży, więc prawdopodobnie aby prawda nie wyszła jaw, postanowiono ją uciszyć.<br /> <br /> -Jak zresztą sam widzisz, to miejsce nie nadaje się zbytnio na przyjmowanie gości. Chociaż pewnie nie jesteś tu na filiżankę herbaty, mam rację?- powiedziała Fouquet. <br /> <br /> Dodała w duchu: ''&quot;Mimo, że nie mam różdżki, nie poddam się bez walki. Znam się nie tylko na magii; Jestem też dosyć dobra w bezpośredniej walce. Dopóki pozostanie za kratami i będzie chciał użyć magii z zewnątrz, jestem bezsilna. Muszę ją więc zwabić jakoś do celi.&quot;''<br /> <br /> Wtedy mężczyzna w pelerynie powiedział -To ty jesteś Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Jego głos był donośny i młodzieńczy.<br /> <br /> -Nie jestem pewna, kto dał mi to przezwisko, ale tak, jestem Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> Przybysz uniósł lekko ręce na znak, że nie ma złych zamiarów.<br /> <br /> -Chciałbym ci coś powiedzieć.<br /> <br /> -Co to ma być?- Fouquet odpowiedziała zdziwionym tonem. -Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że chcesz przemawiać w mojej obronie. Co za dziwak.<br /> <br /> -Chętnie się za tobą wstawię, droga Matyldo z Południowej Gothy.<br /> <br /> Twarz Fouquet pobladła. ''&quot;To imię, o którym niemal zapomniałam, a właściwie zostałam zmuszona aby o nim zapomnieć. Nie powinno być na tym świecie osoby znającej to imię…&quot;''<br /> <br /> -Kim ty właściwie jesteś? <br /> <br /> Mężczyzna odpowiedział pytaniem na pytanie -Matyldo, czy chciałabyś powtórnie służyć Albionowi?<br /> <br /> Fouquet tracąc do reszty panowanie nad sobą odpowiedziała -To niemożliwe! Nigdy nie będę sprzyjać komuś, kto zabił mojego ojca i zajął mój dom!<br /> <br /> -Nie zrozum mnie źle, nikt nie proponuje ci służby dla albiońskiej rodziny królewskiej. Niedługo zostaną obaleni.<br /> <br /> -Co masz przez to na myśli?<br /> <br /> -W kraju ma miejsce rewolucja. Zamierzamy obalić bezsilną rodzinę królewską i zastąpić ich takimi zdolnymi szlachcicami jak my.<br /> <br /> -Ale czy nie należysz do Tristańskiej szlachty? Co w ogóle obchodzi cię rewolucja w Albionie?<br /> <br /> -Jesteśmy stowarzyszeniem szlachty bez kraju martwiących się o przyszłość Halkeginii. Chcemy zjednoczyć Halkeginię i odzyskać Ziemię Świętą, na której założyciel Brimir postawił już swoją stopę.<br /> <br /> Fouquet powiedziała nie ukrywając ironii -Nie pleć bzdur. Skoro tak się sprawy mają, po co to twoje stowarzyszenie mnie potrzebuje? Jestem jedynie więźniem.<br /> <br /> -Teraz potrzebujemy utalentowanych magów bardziej niż kiedykolwiek; czy nam pomożesz, Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Fouquet machnęła ręką i odpowiedziała -Proszę, przestań bujać w obłokach…<br /> <br /> Nie usłyszawszy odpowiedzi kontynuowała -Chcecie zjednoczyć Halkeginia? Królestwa Tristanii, Germanii, Albionu, and Galii, oraz mnogość małych królestw, które nieustannie toczą ze sobą wojny, połączenie ich jest marzeniem ściętej głowy. No i jeszcze odzyskanie ziemi świętej, jak zamierzacie walczyć z tymi wszystkimi potężnymi elfami?<br /> <br /> Ziemia święta była w posiadaniu elfów żyjących na południu Halkeginii od setek lat. Odkąd tam się osiedliły, ludzie przeprowadzali niezliczone krucjaty w celu odzyskania ziemi świętej, ale za każdym razem ponosili sromotną klęskę.<br /> <br /> Elfy, wyróżniające się wyraźnie odstającymi uszami i niezwykłą kulturą, przewyższają ludzi zarówno długością życia jak i biegłością w zaawansowanej magii. Wszystko to czyni z elfów niezwykle skutecznych wojowników. Wydawało się niemożliwe, aby człowiek mógł pokonać elfa.<br /> <br /> -Nie darzę miłością szlachty i nie mam żadnego interesu w zjednaczaniu Halkeginii. Odzyskiwanie ziemi świętej... Jak dla mnie elfy mogą zostać tam gdzie są, byle z dala ode mnie!<br /> <br /> Mężczyzna w czarnej pelerynie wziął swoją różdżkę i odpowiedział -Dam ci wybór, Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> -Nie zaszkodzi jej wysłuchać.<br /> <br /> -Przyłączysz się do nas, albo...<br /> <br /> Fouquet dokończyła zdanie za niego -Albo zaraz zginę? Mam rację?<br /> <br /> -Dokładnie. Skoro znasz już nasz sekret, nie mogę sobie pozwolić na zostawienie cię przy życiu.<br /> <br /> -Wy, szlachcice, jesteście naprawdę bandą zarozumialców. Nigdy nie zważacie na uczucia innych- Fouquet powiedziała lekko chichocząc -Zgrabnie to ujmując: zapraszacie mnie, abym się do was przyłączyła, ale w rzeczywistości nie mam żadnego wyboru, prawda?<br /> <br /> Przybysz odpowiedział również chichocząc -Dokładnie. <br /> <br /> -Pozwól mi więc zostać częścią waszej organizacji. Nie lubię, gdy ktoś nie umie porządnie wydawać rozkazów.<br /> <br /> -Więc w drogę.<br /> <br /> -Jak w ogóle nazywa się ta wasza organizacja?<br /> <br /> -Naprawdę chcesz się do nas przyłączyć, czy tylko się ze mną przekomarzasz?<br /> <br /> -Po prostu chcę wiedzieć dla kogo od teraz będę pracowała.<br /> <br /> Mężczyzna wyjął z kieszeni klucz i otwierając drzwi celi Fouquet odpowiedział -Rekonkwistadorzy.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=44162 2009-03-22T10:36:05Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> '''Gandálfr'''<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z życia towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło Zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka - 88%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed ostatnią bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinta<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia coroczna ingresja biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44161 2009-03-22T10:26:20Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osobą w pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Mężczyzna w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> Fouquet instynktownie wiedziała, że ten mężczyzna został wynajęty, aby ją zabić. Część szlachciców, których okradła, musiała uważać, że proces w sądzie to tylko strata czasu i pewnie wynajęli zabójcę aby przyspieszyć przebieg wydarzeń. Niektóre spośród rzeczy jej ofiar, pochodziły z kradzieży, więc prawdopodobnie aby prawda nie wyszła jaw, postanowiono ją uciszyć.<br /> <br /> -Jak zresztą sam widzisz, to miejsce nie nadaje się zbytnio na przyjmowanie gości. Chociaż pewnie nie jesteś tu na filiżankę herbaty, mam rację?- powiedziała Fouquet. <br /> <br /> Dodała w duchu: ''&quot;Mimo, że nie mam różdżki, nie poddam się bez walki. Znam się nie tylko na magii; Jestem też dosyć dobra w bezpośredniej walce. Dopóki pozostanie za kratami i będzie chciał użyć magii z zewnątrz, jestem bezsilna. Muszę go więc zwabić jakoś do celi.&quot;''<br /> <br /> Wtedy mężczyzna w pelerynie powiedział -To ty jesteś Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Jego głos był donośny i młodzieńczy.<br /> <br /> -Nie jestem pewna, kto dał mi to przezwisko, ale tak, jestem Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> Mężczyzna uniósł lekko ręce na znak, że nie ma złych zamiarów.<br /> <br /> -Chciałbym ci coś powiedzieć.<br /> <br /> -Co to ma być?- Fouquet odpowiedziała zdziwionym tonem. -Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że chcesz przemawiać w mojej obronie. Co za dziwak.<br /> <br /> -Chętnie się za tobą wstawię, droga Matyldo z Południowej Gothy.<br /> <br /> Twarz Fouquet pobladła. ''&quot;To imię, o którym niemal zapomniałam, a właściwie zostałam zmuszona aby o nim zapomnieć. Nie powinno być na tym świecie osoby znającej to imię…&quot;''<br /> <br /> -Kim ty właściwie jesteś? <br /> <br /> Mężczyzna odpowiedział pytaniem na pytanie -Matyldo, czy chciałabyś powtórnie służyć Albionowi?<br /> <br /> Fouquet tracąc do reszty panowanie nad sobą odpowiedziała -To niemożliwe! Nigdy nie będę sprzyjać komuś, kto zabił mojego ojca i zajął mój dom!<br /> <br /> -Nie zrozum mnie źle, nikt nie proponuje ci służby dla albiońskiej rodziny królewskiej. Niedługo zostaną obaleni.<br /> <br /> -Co masz przez to na myśli?<br /> <br /> -W kraju ma miejsce rewolucja. Zamierzamy obalić bezsilną rodzinę królewską i zastąpić ich takimi zdolnymi szlachcicami jak my.<br /> <br /> -Ale czy nie należysz do Tristańskiej szlachty? Co w ogóle obchodzi cię rewolucja w Albionie?<br /> <br /> -Jesteśmy stowarzyszeniem szlachty bez kraju martwiących się o przyszłość Halkeginii. Chcemy zjednoczyć Halkeginię i odzyskać Ziemię Świętą, na której założyciel Brimir postawił już swoją stopę.<br /> <br /> Fouquet powiedziała nie ukrywając ironii -Nie pleć bzdur. Skoro tak się sprawy mają, po co to twoje stowarzyszenie mnie potrzebuje? Jestem jedynie więźniem.<br /> <br /> -Teraz potrzebujemy utalentowanych magów bardziej niż kiedykolwiek; czy nam pomożesz, Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Fouquet machnęła ręką i odpowiedziała -Proszę, przestań bujać w obłokach…<br /> <br /> Nie usłyszawszy odpowiedzi kontynuowała -Chcecie zjednoczyć Halkeginia? Królestwa Tristanii, Germanii, Albionu, and Galii, oraz mnogość małych królestw, które nieustannie toczą ze sobą wojny, połączenie ich jest marzeniem ściętej głowy. No i jeszcze odzyskanie ziemi świętej, jak zamierzacie walczyć z tymi wszystkimi potężnymi elfami?<br /> <br /> Ziemia święta była w posiadaniu elfów żyjących na południu Halkeginii od setek lat. Odkąd tam się osiedliły, ludzie przeprowadzali niezliczone krucjaty w celu odzyskania ziemi świętej, ale za każdym razem ponosili sromotną klęskę.<br /> <br /> Elfy, wyróżniające się wyraźnie odstającymi uszami i niezwykłą kulturą, przewyższają ludzi zarówno długością życia jak i biegłością w zaawansowanej magii. Wszystko to czyni z elfów niezwykle skutecznych wojowników. Wydawało się niemożliwe, aby człowiek mógł pokonać elfa.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=44119 2009-03-20T10:13:47Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> '''Gandálfr'''<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z życia towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło Zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka - 83%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed ostatnią bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinta<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia coroczna ingresja biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44118 2009-03-20T10:12:06Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osobą w pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Mężczyzna w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> Fouquet instynktownie wiedziała, że ten mężczyzna został wynajęty, aby ją zabić. Część szlachciców, których okradła, musiała uważać, że proces w sądzie to tylko strata czasu i pewnie wynajęli zabójcę aby przyspieszyć przebieg wydarzeń. Niektóre spośród rzeczy jej ofiar, pochodziły z kradzieży, więc prawdopodobnie aby prawda nie wyszła jaw, postanowiono ją uciszyć.<br /> <br /> -Jak zresztą sam widzisz, to miejsce nie nadaje się zbytnio na przyjmowanie gości. Chociaż pewnie nie jesteś tu na filiżankę herbaty, mam rację?- powiedziała Fouquet. <br /> <br /> Dodała w duchu: ''&quot;Mimo, że nie mam różdżki, nie poddam się bez walki. Znam się nie tylko na magii; Jestem też dosyć dobra w bezpośredniej walce. Dopóki pozostanie za kratami i będzie chciał użyć magii z zewnątrz, jestem bezsilna. Muszę go więc zwabić jakoś do celi.&quot;''<br /> <br /> Wtedy mężczyzna w pelerynie powiedział -To ty jesteś Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> Jego głos był donośny i młodzieńczy.<br /> <br /> -Nie jestem pewna, kto dał mi to przezwisko, ale tak, jestem Fouquet Krusząca Ziemię.<br /> <br /> Mężczyzna uniósł lekko ręce na znak, że nie ma złych zamiarów.<br /> <br /> -Chciałbym ci coś powiedzieć.<br /> <br /> -Co to ma być?- Fouquet odpowiedziała zdziwionym tonem. -Chyba nie chcesz mi powiedzieć, że chcesz przemawiać w mojej obronie. Co za dziwak.<br /> <br /> -Chętnie się za tobą wstawię, droga Matyldo z Południowej Gothy.<br /> <br /> Twarz Fouquet pobladła. ''&quot;To imię, o którym niemal zapomniałam, a właściwie zostałam zmuszona aby o nim zapomnieć. Nie powinno być na tym świecie osoby znającej to imię…&quot;''<br /> <br /> -Kim ty właściwie jesteś? <br /> <br /> Mężczyzna odpowiedział pytaniem na pytanie -Matyldo, czy chciałabyś powtórnie służyć Albionowi?<br /> <br /> Fouquet tracąc do reszty panowanie nad sobą odpowiedziała -To niemożliwe! Nigdy nie będę sprzyjać komuś, kto zabił mojego ojca i zajął mój dom!<br /> <br /> -Nie zrozum mnie źle, nikt nie proponuje ci służby dla albiońskiej rodziny królewskiej. Niedługo zostaną obaleni.<br /> <br /> -Co masz przez to na myśli?<br /> <br /> -W kraju ma miejsce rewolucja. Zamierzamy obalić bezsilną rodzinę królewską i zastąpić ich takimi zdolnymi szlachcicami jak my.<br /> <br /> -Ale czy nie należysz do Tristańskiej szlachty? Co w ogóle obchodzi cię rewolucja w Albionie?<br /> <br /> -Jesteśmy stowarzyszeniem szlachty bez kraju martwiących się o przyszłość Halkeginii. Chcemy zjednoczyć Halkeginię i odzyskać Ziemię Świętą, na której założyciel Brimir postawił już swoją stopę.<br /> <br /> Fouquet powiedziała nie ukrywając ironii -Nie pleć bzdur. Skoro tak się sprawy mają, po co to twoje stowarzyszenie mnie potrzebuje? Jestem jedynie więźniem.<br /> <br /> -Teraz potrzebujemy utalentowanych magów bardziej niż kiedykolwiek; czy nam pomożesz, Fouquet Krusząca Ziemię?<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=44082 2009-03-18T21:34:42Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> '''Gandálfr'''<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z życia towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło Zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka - 77%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed ostatnią bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinta<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia coroczna ingresja biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44074 2009-03-18T20:34:33Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> W trakcie gdy Saito był bity na kwaśne jabłko, daleko od akademii Fouquet gapiła się bezczynnie na sufit Więzienia Genueńskiego. Była magiem klasy trójkąta, zatrzymaną przez Saita i resztę dwa dni temu za kradzież “Berła Zniszczenia”. Ponieważ była znana ze zrabowania wielu cennych rzeczy od niewyobrażalnej ilości szlachciców, została umieszczona Więzieniu Genueńskim, najlepiej strzeżonym więzieniu w mieście Tristan.<br /> <br /> Termin rozprawy sądowej został wyznaczony na nadchodzący tydzień. Jako, że zhańbiła szlacheckie imię na taką skalę, najprawdopodobniejszym wyrokiem był wyrok śmierci lub (w najlepszym wypadku) wygnanie. W obu wypadkach, nie mogłaby już dłużej być w Tristanii. <br /> <br /> Na początku myślała o ucieczce, ale później porzuciła tę myśl.<br /> <br /> W jej celi nie było nic poza tandetnym łóżkiem i drewnianym stolikiem. Nawet sztućce były z drewna. Sprawy wyglądałyby inaczej gdyby znalazła cokolwiek metalowego… Chociażby łyżkę.<br /> <br /> Mimo tego nadal chciała znaleźć sposób aby przy użyciu alchemii zmienić mury więzienia lub kraty w ziemię, ale bez jej różdżki (która została skonfiskowana) lub jakiegoś substytutu, nie było to możliwe. Magowie są naprawdę bezsilni bez ich różdżek. Co więcej, na mury jak i kraty więzienne zostały rzucone specjalne zaklęcia odporności na magię, więc nawet wykorzystując alchemię nie byłaby w stanie uciec.<br /> <br /> -To podłe z ich strony aby zamykać w tak obskurnym miejscu taką skromną szlachciankę jak ja.- zrzędziła Fouquet. Wtedy pomyślała o młodzieży, która ją zatrzymała ''&quot;Ten chłopak jest całkiem silny... Nie mogę uwierzyć, że jest zwykłym człowiekiem. Kim właściwie jest ten chłopak? Chociaż.. Mnie już to nie dotyczy...&quot;'' Pomyślała.<br /> <br /> -No... Czas spać...- Fouquet położyła się i zamknęła oczy. Jednak po chwili znowu je otworzyła.<br /> <br /> Fouquet usłyszała jak ktoś schodził do lochów, w których się znajdowała. Usłyszała również dźwięk typowy dla butów z ostrogami. Zrozumiała, że nie pochodzi on od nadzorcy, skoro strażnicy nie noszą ostróg. Fouquet natychmiast usiadła.<br /> <br /> Przed jej celą pojawiła się osobą w pelerynie, jej twarzy nie można było dostrzec, ponieważ przykrywała ją biała maska. Ale długa różdżka wystawała spod peleryny, był to niewątpliwie mag.<br /> <br /> Fouquet powiedziała dosyć pogardliwie -Jestem zaskoczona tymi odwiedzinami w środku nocy!<br /> <br /> Mężczyzna w białej masce nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Fouquet chłodnym wzrokiem.<br /> <br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=44070 2009-03-18T20:28:14Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> '''Gandálfr'''<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z życia towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło Zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka - 75%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed ostatnią bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia Otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinta<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia coroczna ingresja biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=44005 2009-03-16T21:30:46Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> '''Gandálfr'''<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z życia towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło Zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka - 65%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed ostatnią bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia Otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinta<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia coroczna ingresja biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=44004 2009-03-16T21:29:12Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z życia towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło Zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka - 65%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed ostatnią bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia Otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinta<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia coroczna ingresja biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=44003 2009-03-16T21:25:07Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> -Co... Co ty wyprawiasz?!<br /> <br /> Louise natychmiast pojęła co się działo i zaczęła szamotać się by uwolnić się z ramion Saita.<br /> <br /> -Nie możesz po prostu się nie ruszać?<br /> <br /> -Czemu... czemu... mnie obejmujesz?<br /> <br /> -O czym Ty mówisz? Myślałem, że mnie lubisz!?- Saito przyglądał się Louise we frustracji; Louise poczuła się tak zdenerwowana, że zapomniała na chwilę o wyrywaniu się z uścisku.<br /> <br /> -Co?...<br /> <br /> Saito położył ręce na ramionach Louise i spytał -Czyż nie zakochałaś się we mnie?<br /> <br /> -Co... co za brednie próbujesz mi wmówić?<br /> <br /> -Wszystko w porządku Louise, rozumiem co czujesz. Jestem tym, który rozumie Cię najlepiej. Nie denerwuj się, po prostu się odpręż.<br /> <br /> Saito zaczął powoli zbliżać usta do Louise; twarz Louise stawała się coraz bledsza.<br /> <br /> ''&quot;Ja, zakochana w tobie??&quot;''<br /> <br /> Louise przypomniała sobie sen, z którego przed chwilą się obudziła. Saito zachowywał się dokładnie jak w tym śnie, przez co im więcej patrzyła na Saita, tym była bardziej na niego zła. Zarówno Saito z jej snu jak i Saito w rzeczywistości rozwścieczał ją i to bardzo. Można to nazwać białą furią.<br /> <br /> Louise zaczęła dygotać ze złości, ale Saito nieopacznie wziął to za przejaw strachu przed czymś, czego wcześniej nie doznała.<br /> <br /> -Nadal jesteś nerwowa.. to również mój pierwszy raz. Zrelaksuj się w czasie gdy będę się rozbierać...<br /> <br /> Louise poczuła jak Saito złapał ją za talię...<br /> <br /> Z prędkością ognistej salamandry łapiącej swoją ofiarę, Louise podniosła prawą nogę, uderzając tym samym Saita między nogi.<br /> <br /> -Aaał!<br /> <br /> Saito natychmiast poczuł jak jego kręgosłup przeszył rozdzierający ból od jego pachwiny aż do mózgu. Nie mogąc znieść bólu, zaczął się ślinić i bezwładnie stoczył się z łóżka Louise na podłogę. Louise powoli wstała i wzięła bicz, który zazwyczaj leżał przy jej łóżku.<br /> <br /> Saito, widząc bicz, próbował uciec, ale Louise dzierżąc bicz zdążyła postawić stopę na głowie Saita. <br /> <br /> -Możesz mi wyjaśnić, co chciałeś mi przed chwilą zrobić?!<br /> <br /> Saito, powoli otrząsając się z bólu, z trudem powiedział -Nie jesteśmy właśnie jak kochankowie szepczący sobie do uszu słodkie słówka?<br /> <br /> Louise silniej naciskając na głowę Saita odpowiedziała -To jedynie twoje pobożne życzenie...<br /> <br /> -Czy to oznacza, że się pomyliłem…? Nie poczułaś czegoś do mnie?<br /> <br /> -Kto tu do kogo coś poczuł?<br /> <br /> -Nie lubisz mnie, Panienko Louise?<br /> <br /> -Haha… Proszę, podaj mi przyczynę, dlaczego tak pomyślałeś, ale postaraj się to wyrazić jasno i klarownie, w przeciwnym wypadku nie mogę przewidzieć co się z tobą stanie…<br /> <br /> -Więc, podczas balu patrzyłaś na mnie, twojego towarzysza, tymi usychającymi z miłości oczami.<br /> <br /> Louise czerwieniąc się odpowiedziała -Więc to dlatego pomyślałeś, że się w tobie zakochałam i wspiąłeś się do mojego łóżka?<br /> <br /> -Dokładnie, Panienko Louise. Czy twój pokorny towarzysz naprawdę się pomylił?<br /> <br /> -Zdecydowanie się pomyliłeś, nigdy nie słyszałam, aby chowaniec miał czelność wspinać się do łóżka swojego pana.<br /> <br /> -Wezmę to pod uwagę następnym razem.<br /> <br /> Louise westchnęła i powiedziała do Saita jakby się nad nim litowała -Nie będzie następnego razu...<br /> <br /> -Mistrzu, spójrz! Spójrz! Bliźniacze księżyce świecą dzisiaj tak pięknie!...- Saito powiedział w desperacji.<br /> <br /> -W każdym razie, jest już poniewczasie…- Louise powiedziała głosem dygoczącym ze złości. <br /> <br /> Przy świetle księżyców, krzyki Saita z bólu były słyszane z odległości wielu kilometrów…<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43961 2009-03-15T22:49:13Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> -Louise, moja droga Louise, Twoja twarz; masz najśliczniejszą twarz na świecie...- Kontynuując, gdy właśnie miał unieść koszulę nocną Louise, nagle się zbudziła. Saito najpierw się przeraził, ale szybko przyszedł do siebie i przytulił mocno Louise.<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43960 2009-03-15T22:38:38Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z życia towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło Zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka - 55%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed ostatnią bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia Otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinta<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia coroczna ingresja biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43959 2009-03-15T22:34:45Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, kretynie!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> Zacierając ręce, Saito zbliżył się ponownie do śpiącej Louise i powiedział do siebie -''Smacznego…'' - po czym wtulił się w nią.<br /> <br /> -Ach, Louise, Twoja skóra jest na prawdę taka gładka i jędrna. Ha ha… Saito, ty głupku…<br /> <br /> Saito nie wiedział dlaczego nazwał siebie głupkiem, ale czuł się coraz bardziej podniecony tą całą sytuacją.<br /> <br /> Bez zastanowienia objął Louise i pocałował ją w policzek. Louise nie wyglądała jakby miała się zaraz obudzić; miała bardzo twardy sen.<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczył: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Talk:Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43957 2009-03-15T22:04:10Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>----<br /> Dobrym rozwiązaniem byłoby ujednolicenie tłumaczenia. Dlatego też chciałbym aby zostały przyjęte pewne określenia:<br /> <br /> ----<br /> Prosiłbym zamieszczać tutaj pojęcia które występują często w powieści, Jeżeli coś występuje jednorazowo proszę umieścić do tego sprostowanie w dyskusji dla danego rozdziału<br /> ----<br /> <br /> * '''Tłumaczenie słów'''<br /> :* ''Commoner'' (jeżeli chodzi osobę) - ''chudopachołek'' (człowiek bez majątku, tak dawniej zwracano się złośliwie do ludzi ubogich)<br /> :* ''Commoner'' (w kontekście warstwy społecznej, gdy Louise zwraca się w sposób arogancki) - ''plebs''<br /> :* ''Familiar'' - w zależności od sytuacji:<br /> ::* ''Chowaniec'' - gdy Louise zwraca się do Saita, chcąc podkreślić swą wyższość społeczną. (Gdy jest zła, bądź Saito przy czymś zawinił)<br /> ::* ''Towarzysz'' - gdy Louise zwraca się do Saita, chcąc podkreślić go jako osobę jej towarzyszącą, a nie jako zwierze. (Gdy ma dobry humor, podkreśla go jako osobę)<br /> ----<br /> Zastanawiam się nad odmienianiem Imion i nazwisk przez przypadki - prosiłbym o jakieś uwagi na ten temat<br /> ----<br /> <br /> Ja uważam, że lepiej byłoby tłumaczyć nie &quot;chudopachołek&quot;, a &quot;plebejusz&quot;. Odnośnie odmiany imion i nazwisk przez przypadki - to raczej, jeszcze się zastanowię nad tym dłużej, muszę przeczytać inne tomy. I przydałoby się zgodnie z manierą obowiązującą w polskim - 1.- duża litera w tytułach występuje tylko na początku i w nazwach własnych! 2.- sugerowałbym linie dialogowe ująć w same tylko ' - ' myślniki, nie zaś jeszcze w cudzysłów; zaś myśli bohaterów w ' &quot; ' cudzysłów, nie zapisywać ich kursywą. Proszę o opinie.<br /> <br /> ODNOŚNIE COLBERTA - to jest poprawna forma - apostrofu używa się tylko gdy imię kończy się np. na 'e' (samogłoskę) (jak w wypadku Scrooge'a z &quot;Opowieści Wigilijnej). W innym wypadku - apostrofu się nie używa.<br /> A co do Założyciela - może zresztą być. Ja tylko proponowałem.<br /> ----<br /> <br /> Mam wątpliwości jak tłumaczyć słowo Void, pojawia się w noweli dość często i jest dosyć ważne, mógłby ktoś zasugerować pojedyńcze tłumaczenie??<br /> ----<br /> Oglądając anime z polskimi subami zauważyłem, jak &quot;Void&quot; było przetłumaczone na &quot;otchłań&quot;. Nie jest to dosłowne tłumaczenie, ale chyba lepiej oddaje klimat (np. magia otchłani czy czarodziej otchłani), z tym, że chyba lepiej pisać &quot;Otchłań&quot;, z dużej litery. Co o tym sądzą inni?<br /> ----<br /> Według mnie nie powinno się używać jedynie jednego słowa na często pojawiające się słowa: można je czasem zastąpić synonimami.<br /> Odnosi się to również do:<br /> * &quot;plebejusz&quot; = &quot;chudopachołek&quot; = &quot;prostak&quot; = można zamienić na przeczenie &quot;nie jest magiem/szlachcicem&quot;<br /> * &quot;otchłań&quot; = &quot;próżnia&quot; = &quot;pustka&quot; = &quot;moc zera&quot; (to ostatnie jest zarazem interesujące ze względu na pierwotne przezwisko Louise)<br /> <br /> Pomysł pisania otchłani wielką literą jest bardzo dobry (w szczególności w dialogach, gdzie Otchłań ma zabarwienie emocjonalne), ale tylko w odpowiednich kontekstach (nie powinno się tego nadużywać).<br /> <br /> A propos tego: chciałbym zwrócić uwagę na pisownię wielkich liter (np. w tytułach), gdyż zasady pisowni u nas różnią się znacząco od pisowni angielskiej. Już poprawiłem tytuły na stronie głównej.<br /> <br /> Odnośnie imion i nazwisk uważam, że lepsza byłaby odmiana na zasadach przeniesionych z naszego języka, a nie zasada z apostrofem (de facto poprawniejsza, ale mniej swojska), tak więc: &quot;do Saita&quot; a nie &quot;do Saito'a&quot; (co zresztą pojawiło się mimochodem w pierwszej uwadze na tej stronie).</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Talk:Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43806 2009-03-12T21:59:51Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>----<br /> Dobrym rozwiązaniem byłoby ujednolicenie tłumaczenia. Dlatego też chciałbym aby zostały przyjęte pewne określenia:<br /> <br /> ----<br /> Prosiłbym zamieszczać tutaj pojęcia które występują często w powieści, Jeżeli coś występuje jednorazowo proszę umieścić do tego sprostowanie w dyskusji dla danego rozdziału<br /> ----<br /> <br /> * '''Tłumaczenie słów'''<br /> :* ''Commoner'' (jeżeli chodzi osobę) - ''chudopachołek'' (człowiek bez majątku, tak dawniej zwracano się złośliwie do ludzi ubogich)<br /> :* ''Commoner'' (w kontekście warstwy społecznej, gdy Louise zwraca się w sposób arogancki) - ''plebs''<br /> :* ''Familiar'' - w zależności od sytuacji:<br /> ::* ''Chowaniec'' - gdy Louise zwraca się do Saita, chcąc podkreślić swą wyższość społeczną. (Gdy jest zła, bądź Saito przy czymś zawinił)<br /> ::* ''Towarzysz'' - gdy Louise zwraca się do Saita, chcąc podkreślić go jako osobę jej towarzyszącą, a nie jako zwierze. (Gdy ma dobry humor, podkreśla go jako osobę)<br /> ----<br /> Zastanawiam się nad odmienianiem Imion i nazwisk przez przypadki - prosiłbym o jakieś uwagi na ten temat<br /> ----<br /> <br /> Ja uważam, że lepiej byłoby tłumaczyć nie &quot;chudopachołek&quot;, a &quot;plebejusz&quot;. Odnośnie odmiany imion i nazwisk przez przypadki - to raczej, jeszcze się zastanowię nad tym dłużej, muszę przeczytać inne tomy. I przydałoby się zgodnie z manierą obowiązującą w polskim - 1.- duża litera w tytułach występuje tylko na początku i w nazwach własnych! 2.- sugerowałbym linie dialogowe ująć w same tylko ' - ' myślniki, nie zaś jeszcze w cudzysłów; zaś myśli bohaterów w ' &quot; ' cudzysłów, nie zapisywać ich kursywą. Proszę o opinie.<br /> <br /> ODNOŚNIE COLBERTA - to jest poprawna forma - apostrofu używa się tylko gdy imię kończy się np. na 'e' (samogłoskę) (jak w wypadku Scrooge'a z &quot;Opowieści Wigilijnej). W innym wypadku - apostrofu się nie używa.<br /> A co do Założyciela - może zresztą być. Ja tylko proponowałem.<br /> ----<br /> <br /> Mam wątpliwości jak tłumaczyć słowo Void, pojawia się w noweli dość często i jest dosyć ważne, mógłby ktoś zasugerować pojedyńcze tłumaczenie??<br /> ----<br /> Oglądając anime z polskimi subami zauważyłem, jak &quot;Void&quot; było przetłumaczone na &quot;otchłań&quot;. Nie jest to dosłowne tłumaczenie, ale chyba lepiej oddaje klimat (np. magia otchłani czy czarodziej otchłani), z tym, że chyba lepiej pisać &quot;Otchłań&quot;, z dużej litery. Co o tym sądzą inni?<br /> ----<br /> Według mnie nie powinno się używać jedynie jednego słowa na często pojawiające się słowa: można je czasem zastąpić synonimami.<br /> Odnosi się to również do:<br /> * &quot;plebejusz&quot; = &quot;chudopachołek&quot; = &quot;prostak&quot; = można zamienić na przeczenie &quot;nie jest magiem/szlachcicem&quot;<br /> * &quot;otchłań&quot; = &quot;pustka&quot; = &quot;moc zera&quot; (to ostatnie jest zarazem interesujące ze względu na pierwotne przezwisko Louise)<br /> <br /> Pomysł pisania otchłani wielką literą jest bardzo dobry (w szczególności w dialogach, gdzie Otchłań ma zabarwienie emocjonalne), ale tylko w odpowiednich kontekstach (nie powinno się tego nadużywać).<br /> <br /> A propos tego: chciałbym zwrócić uwagę na pisownię wielkich liter (np. w tytułach), gdyż zasady pisowni u nas różnią się znacząco od pisowni angielskiej. Już poprawiłem tytuły na stronie głównej.<br /> <br /> Odnośnie imion i nazwisk uważam, że lepsza byłaby odmiana na zasadach przeniesionych z naszego języka, a nie zasada z apostrofem (de facto poprawniejsza, ale mniej swojska), tak więc: &quot;do Saita&quot; a nie &quot;do Saito'a&quot; (co zresztą pojawiło się mimochodem w pierwszej uwadze na stronie).</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43805 2009-03-12T21:46:30Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młodą Louise z jej snu spotykamy nieopodal domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła ją szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmowała się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, idioto!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczyli: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43804 2009-03-12T21:40:17Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młoda Louise z jej snu biegała wokoło domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła jej szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmując się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, idioto!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczyli: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ----<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43803 2009-03-12T21:39:27Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młoda Louise z jej snu biegała wokoło domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła jej szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmując się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, idioto!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczyli: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ---<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43802 2009-03-12T21:38:04Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młoda Louise z jej snu biegała wokoło domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła jej szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – nabrzeże centralnego jeziora.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmując się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, idioto!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczyli: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> ---<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43801 2009-03-12T21:36:40Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: ''Sekretna łódka''===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młoda Louise z jej snu biegała wokoło domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Dziewczynka dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła jej szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – choć było to centralne jezioro.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmując się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> We śnie Louise - a właściwie jej młodsza wersja - wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnastu lat. We śnie Louise miała jedynie sześć lat, więc między nimi było całe dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscouncie?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscouncie.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to nie tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscouncie...<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale...<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu skrzyczana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscounta. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscounta, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z jego głowy.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise wróciła do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty tu robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz - Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, czyż nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscounta.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł do niej bliżej.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego to jesteś ty? - zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale chłopak wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Louise zaczerwieniła się z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saita. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowania mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. &quot;Cóż za kłopotliwy miecz&quot;.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saita, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saitowi. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saitowi, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Chłopak wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, idioto!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawskość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się, aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie reprezentować Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger ponownie się zatrząsł, ale tym razem miało to oznaczać zgodę.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Dziewczyna nadal głęboko spała. &quot;Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj.&quot; Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczyli: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> ---<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43800 2009-03-12T21:05:51Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z życia towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło Zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka - 50%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed ostatnią bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia Otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinta<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia coroczna ingresja biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Talk:Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43799 2009-03-12T20:48:50Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>----<br /> Dobrym rozwiązaniem byłoby ujednolicenie tłumaczenia. Dlatego też chciałbym aby zostały przyjęte pewne określenia:<br /> <br /> ----<br /> Prosiłbym zamieszczać tutaj pojęcia które występują często w powieści, Jeżeli coś występuje jednorazowo proszę umieścić do tego sprostowanie w dyskusji dla danego rozdziału<br /> ----<br /> <br /> * '''Tłumaczenie słów'''<br /> :* ''Commoner'' (jeżeli chodzi osobę) - ''chudopachołek'' (człowiek bez majątku, tak dawniej zwracano się złośliwie do ludzi ubogich)<br /> :* ''Commoner'' (w kontekście warstwy społecznej, gdy Louise zwraca się w sposób arogancki) - ''plebs''<br /> :* ''Familiar'' - w zależności od sytuacji:<br /> ::* ''Chowaniec'' - gdy Louise zwraca się do Saita, chcąc podkreślić swą wyższość społeczną. (Gdy jest zła, bądź Saito przy czymś zawinił)<br /> ::* ''Towarzysz'' - gdy Louise zwraca się do Saita, chcąc podkreślić go jako osobę jej towarzyszącą, a nie jako zwierze. (Gdy ma dobry humor, podkreśla go jako osobę)<br /> ----<br /> Zastanawiam się nad odmienianiem Imion i nazwisk przez przypadki - prosiłbym o jakieś uwagi na ten temat<br /> ----<br /> <br /> Ja uważam, że lepiej byłoby tłumaczyć nie &quot;chudopachołek&quot;, a &quot;plebejusz&quot;. Odnośnie odmiany imion i nazwisk przez przypadki - to raczej, jeszcze się zastanowię nad tym dłużej, muszę przeczytać inne tomy. I przydałoby się zgodnie z manierą obowiązującą w polskim - 1.- duża litera w tytułach występuje tylko na początku i w nazwach własnych! 2.- sugerowałbym linie dialogowe ująć w same tylko ' - ' myślniki, nie zaś jeszcze w cudzysłów; zaś myśli bohaterów w ' &quot; ' cudzysłów, nie zapisywać ich kursywą. Proszę o opinie.<br /> <br /> ODNOŚNIE COLBERTA - to jest poprawna forma - apostrofu używa się tylko gdy imię kończy się np. na 'e' (jak w wypadku Scrooge'a z &quot;Opowieści Wigilijnej). W innym wypadku - apostrofu się nie używa.<br /> A co do Założyciela - może zresztą być. Ja tylko proponowałem.<br /> ----<br /> <br /> Mam wątpliwości jak tłumaczyć słowo Void, pojawia się w noweli dość często i jest dosyć ważne, mógłby ktoś zasugerować pojedyńcze tłumaczenie??<br /> ----<br /> Oglądając anime z polskimi subami zauważyłem, jak &quot;Void&quot; było przetłumaczone na &quot;otchłań&quot;. Nie jest to dosłowne tłumaczenie, ale chyba lepiej oddaje klimat (np. magia otchłani czy czarodziej otchłani), z tym, że chyba lepiej pisać &quot;Otchłań&quot;, z dużej litery. Co o tym sądzą inni?<br /> ----<br /> Według mnie nie powinno się używać jedynie jednego słowa na często pojawiające się słowa: można je czasem zastąpić synonimami.<br /> Odnosi się to również do:<br /> * &quot;plebejusz&quot; = &quot;chudopachołek&quot; = &quot;prostak&quot; = można zamienić na przeczenie &quot;nie jest magiem/szlachcicem&quot;<br /> * &quot;otchłań&quot; = &quot;pustka&quot; = &quot;moc zera&quot; (to ostatnie jest zarazem interesujące ze względu na pierwotne przezwisko Louise)<br /> <br /> Pomysł pisania Otchłani wielką literą jest dobry, ale tylko w odpowiednich kontekstach (nie powinno się tego nadużywać).<br /> A propos tego: chciałbym zwrócić uwagę na pisownię wielkich liter (np. w tytułach), gdyż zasady pisowni u nas różnią się znacząco od pisowni angielskiej. Już poprawiłem tytuły na stronie głównej.<br /> <br /> Odnośnie imion i nazwisk uważam, że lepsza byłaby odmiana na zasadach przeniesionych z naszego języka, a nie zasada z apostrofem (de facto poprawniejsza, ale mniej swojska), tak więc: &quot;odnośnie Saita&quot; a nie &quot;odnośnie Saito'a&quot;.</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Talk:Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43798 2009-03-12T20:47:26Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>----<br /> Dobrym rozwiązaniem byłoby ujednolicenie tłumaczenia. Dlatego też chciałbym aby zostały przyjęte pewne określenia:<br /> <br /> ----<br /> Prosiłbym zamieszczać tutaj pojęcia które występują często w powieści, Jeżeli coś występuje jednorazowo proszę umieścić do tego sprostowanie w dyskusji dla danego rozdziału<br /> ----<br /> <br /> * '''Tłumaczenie słów'''<br /> :* ''Commoner'' (jeżeli chodzi osobę) - ''chudopachołek'' (człowiek bez majątku, tak dawniej zwracano się złośliwie do ludzi ubogich)<br /> :* ''Commoner'' (w kontekście warstwy społecznej, gdy Louise zwraca się w sposób arogancki) - ''plebs''<br /> :* ''Familiar'' - w zależności od sytuacji:<br /> ::* ''Chowaniec'' - gdy Louise zwraca się do Saita, chcąc podkreślić swą wyższość społeczną. (Gdy jest zła, bądź Saito przy czymś zawinił)<br /> ::* ''Towarzysz'' - gdy Louise zwraca się do Saita, chcąc podkreślić go jako osobę jej towarzyszącą, a nie jako zwierze. (Gdy ma dobry humor, podkreśla go jako osobę)<br /> ----<br /> Zastanawiam się nad odmienianiem Imion i nazwisk przez przypadki - prosiłbym o jakieś uwagi na ten temat<br /> ----<br /> <br /> Ja uważam, że lepiej byłoby tłumaczyć nie &quot;chudopachołek&quot;, a &quot;plebejusz&quot;. Odnośnie odmiany imion i nazwisk przez przypadki - to raczej, jeszcze się zastanowię nad tym dłużej, muszę przeczytać inne tomy. I przydałoby się zgodnie z manierą obowiązującą w polskim - 1.- duża litera w tytułach występuje tylko na początku i w nazwach własnych! 2.- sugerowałbym linie dialogowe ująć w same tylko ' - ' myślniki, nie zaś jeszcze w cudzysłów; zaś myśli bohaterów w ' &quot; ' cudzysłów, nie zapisywać ich kursywą. Proszę o opinie.<br /> <br /> ODNOŚNIE COLBERTA - to jest poprawna forma - apostrofu używa się tylko gdy imię kończy się np. na 'e' (jak w wypadku Scrooge'a z &quot;Opowieści Wigilijnej). W innym wypadku - apostrofu się nie używa.<br /> A co do Założyciela - może zresztą być. Ja tylko proponowałem.<br /> ----<br /> <br /> Mam wątpliwości jak tłumaczyć słowo Void, pojawia się w noweli dość często i jest dosyć ważne, mógłby ktoś zasugerować pojedyńcze tłumaczenie??<br /> ----<br /> Oglądając anime z polskimi subami zauważyłem, jak &quot;Void&quot; było przetłumaczone na &quot;otchłań&quot;. Nie jest to dosłowne tłumaczenie, ale chyba lepiej oddaje klimat (np. magia otchłani czy czarodziej otchłani), z tym, że chyba lepiej pisać &quot;Otchłań&quot;, z dużej litery. Co o tym sądzą inni?<br /> ----<br /> Według mnie nie powinno się używać jedynie jednego słowa na często pojawiające się słowa: można je czasem zastąpić synonimami.<br /> Odnosi się to również do:<br /> &quot;plebejusz&quot; = &quot;chudopachołek&quot; = &quot;prostak&quot; = można zamienić na przeczenie &quot;nie jest magiem/szlachcicem&quot;<br /> &quot;otchłań&quot; = &quot;pustka&quot; = &quot;moc zera&quot; (to ostatnie jest zarazem interesujące ze względu na pierwotne przezwisko Louise)<br /> <br /> Pomysł pisania Otchłani wielką literą jest dobry, ale tylko w odpowiednich kontekstach (nie powinno się tego nadużywać).<br /> <br /> A propos tego: chciałbym zwrócić uwagę na pisownię wielkich liter (np. w tytułach), gdyż zasady pisowni u nas różnią się znacząco od pisowni angielskiej. Już poprawiłem tytuły na stronie głównej.<br /> <br /> Odnośnie imion i nazwisk uważam, że lepsza byłaby odmiana na zasadach przeniesionych z naszego języka, a nie zasada z apostrofem (de facto poprawniejsza, ale mniej swojska), tak więc: &quot;odnośnie Saita&quot; a nie &quot;odnośnie Saito'a&quot;.</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Talk:Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43797 2009-03-12T20:35:31Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>----<br /> Dobrym rozwiązaniem byłoby ujednolicenie tłumaczenia. Dlatego też chciałbym aby zostały przyjęte pewne określenia:<br /> <br /> ----<br /> Prosiłbym zamieszczać tutaj pojęcia które występują często w powieści, Jeżeli coś występuje jednorazowo proszę umieścić do tego sprostowanie w dyskusji dla danego rozdziału<br /> ----<br /> <br /> * '''Tłumaczenie słów'''<br /> :* ''Commoner'' (jeżeli chodzi osobę) - ''chudopachołek'' (człowiek bez majątku, tak dawniej zwracano się złośliwie do ludzi ubogich)<br /> :* ''Commoner'' (w kontekście warstwy społecznej, gdy Louise zwraca się w sposób arogancki) - ''plebs''<br /> :* ''Familiar'' - w zależności od sytuacji:<br /> ::* ''Chowaniec'' - gdy Louise zwraca się do Saita, chcąc podkreślić swą wyższość społeczną. (Gdy jest zła, bądź Saito przy czymś zawinił)<br /> ::* ''Towarzysz'' - gdy Louise zwraca się do Saita, chcąc podkreślić go jako osobę jej towarzyszącą, a nie jako zwierze. (Gdy ma dobry humor, podkreśla go jako osobę)<br /> ----<br /> Zastanawiam się nad odmienianiem Imion i nazwisk przez przypadki - prosiłbym o jakieś uwagi na ten temat<br /> ----<br /> <br /> Ja uważam, że lepiej byłoby tłumaczyć nie &quot;chudopachołek&quot;, a &quot;plebejusz&quot;. Odnośnie odmiany imion i nazwisk przez przypadki - to raczej, jeszcze się zastanowię nad tym dłużej, muszę przeczytać inne tomy. I przydałoby się zgodnie z manierą obowiązującą w polskim - 1.- duża litera w tytułach występuje tylko na początku i w nazwach własnych! 2.- sugerowałbym linie dialogowe ująć w same tylko ' - ' myślniki, nie zaś jeszcze w cudzysłów; zaś myśli bohaterów w ' &quot; ' cudzysłów, nie zapisywać ich kursywą. Proszę o opinie.<br /> <br /> ODNOŚNIE COLBERTA - to jest poprawna forma - apostrofu używa się tylko gdy imię kończy się np. na 'e' (jak w wypadku Scrooge'a z &quot;Opowieści Wigilijnej). W innym wypadku - apostrofu się nie używa.<br /> A co do Założyciela - może zresztą być. Ja tylko proponowałem.<br /> ----<br /> <br /> Mam wątpliwości jak tłumaczyć słowo Void, pojawia się w noweli dość często i jest dosyć ważne, mógłby ktoś zasugerować pojedyńcze tłumaczenie??<br /> ----<br /> Oglądając anime z polskimi subami zauważyłem, jak &quot;Void&quot; było przetłumaczone na &quot;otchłań&quot;. Nie jest to dosłowne tłumaczenie, ale chyba lepiej oddaje klimat (np. magia otchłani czy czarodziej otchłani), z tym, że chyba lepiej pisać &quot;Otchłań&quot;, z dużej litery. Co o tym sądzą inni?<br /> ----<br /> Chciałbym zwrócić uwagę na pisownię wielkich liter (np. w tytułach), gdyż zasady pisowni u nas różnią się znacząco od pisowni angielskiej. Już poprawiłem tytuły na stronie głównej.<br /> <br /> Odnośnie imion i nazwisk uważam, że lepsza byłaby odmiana na zasadach przeniesionych z naszego języka, a nie zasada z apostrofem (de facto poprawniejsza, ale mniej swojska), tak więc: miecz Saita a nie miecz Saito'a.</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43775 2009-03-11T23:14:55Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda - 3% ukończono]]<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z Życia Towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński handlarz bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna łódka - 50%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba przyjaciela z dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę konającego kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed Ostatnią Bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia Bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina Królewska i arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Smoczy artefakt<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia Otchłani<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Świętowanie<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na zakupach w tryumfującym mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski mundurek i zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła mikstury miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze smutkiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Utarczka z płomieniem i przyjaźń z wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokutny rubin / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień sprzed dwudziestu Lat<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Różnice pomiędzy nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i sekretarka<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne miasto Południowej Gothy<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Pole męstwa<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta kapłana Shinto<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Międzynarodowa konferencja<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Otchłani<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia Królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipinira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z tajemniczym ptakiem<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Ostland 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć osób w więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary Pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 11 - Duet wspomnień / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Karin Wielki Wiatr<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy szkolny semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie obojga <br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 12 - Wakacje wróżki / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, naprzód!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do używania Saita przez jeden dzień '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi Światów na Ziemi Świętej / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa rycerskie korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Papieska perswazja<br /> ::*Rozdział 6 - Długa włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Światów<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie uśmiechu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rebelia Eskadry Kwietnika (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia Coroczna Ingresja Biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Stolica wody<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc tysięcy lat temu<br /> ::*Rozdział 6 - Droga Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Świętość Aquileii<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o więzi<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski turniej na mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> ===Volume 16 - Podwieczorek Des Ornières / ド・オルニエールの安穏 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume16_Illustrations|Illustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Nagroda za kampanię &lt;!--/ 戦の恩賞--&gt;<br /> ::*Rozdział 2 - Szukanie siedziby &lt;!--お屋敷探し--&gt;<br /> ::*Rozdział 3 - Melancholia Henrietty, obawy Louise, awans Saito &lt;!--アンリエッタの憂鬱、ルイズの不安、才人の出世--&gt;<br /> ::*Rozdział 4 - Matka i kuzyn &lt;!--/母と従姉--&gt;<br /> ::*Rozdział 5 - Saito Kawaler De Hiraga Des Ornières &lt;!--/ サイト・シュヴァリエ・ド・ヒラガ・ド・オルニエール--&gt; <br /> ::*Rozdział 6 - Dzienny podwieczorek &lt;!--/ 安穏の日々--&gt;<br /> ::*Rozdział 7 - Akademia Eléonory &lt;!--/ アカデミーのエレオノール--&gt;<br /> ::*Rozdział 8 - Podziemia rezydencji &lt;!--/ 屋敷の地下室--&gt;<br /> ::*Rozdział 9 - Potajemne spotkanie &lt;!--/ 密会--&gt; <br /> ::*Rozdział 10 - &lt;!-- 元素の兄弟--&gt;<br /> ::*Zakończenie<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i pterozaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i magiczna lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień z życia Sylphidy<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i morski port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Wolumin 1 - ''Towarzysz Zera'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Wolumin 2 - ''Albion Wiatru'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Wolumin 3 - ''Modlitewnik Założyciela'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Wolumin 4 - ''Przysięga wobec Ducha Wody'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Wolumin 5 - ''Tristańskie wakacje'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Wolumin 6 - ''Pokutny rubin'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Wolumin 7 - ''Srebrny Festiwal'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Wolumin 8 - ''Serenada Nostalgii'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Wolumin 9 - ''Bal Bliźniaczych Księżyców'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Wolumin 10 - ''Bohater Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Wolumin 11 - ''Duet wspomnień'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Wolumin 12 - ''Wakacje wróżki'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Wolumin 13 - ''Drzwi Światów na Ziemi Świętej'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Wolumin 14 - ''Świętość Aquileii'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Wolumin 15 - ''Labirynt Zapomnienia'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Wolumin 16 - ''Podwieczorek Des Ornières'' / ド・オルニエールの安穏 (February 25, 2009)<br /> <br /> * Side Story Volume 1 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Przygody Tabithy'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43770 2009-03-11T21:01:53Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem Towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda Tłumaczenie - 3% ukończono]]<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z Życia Towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński Handlarz Bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna Łódka - 50%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba Przyjaciela z Dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed Podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę Konającego Kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed Ostatnią Bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia Bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z Miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny Trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina Królewska i Arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie Skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Barwy Smoka<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja Wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia Pustki<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Święta<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na Zakupach w Tryumfującym Mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski Mundurek i Zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła Mikstury Miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z Fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze Smutkiem<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie Wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Spotkanie z Płomieniem i Przyjaźń z Wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie Wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokuta Płomiennego Klejnotu / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do Domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i Podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień Dwadzieścia Lat Temu<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad Wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta Płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rożnicę Pomiędzy Nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i Sekretarz<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne Miasto Południowego Gotha<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do Walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Miejsce Odwagi<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie Wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta Kapłana Shinto<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Konferencja Narodów<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Pustki<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z Lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i Rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki Tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia Królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipnira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z Tajemniczym Ptakiem<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i Zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i Rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć Osób w Więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie Przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary Pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 11 - Wspomnienia Obojga / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Wielki Wiatr Karin<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy Szkolny Semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna Lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie Obojga <br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 12 - Czarodziejskie Wakacje / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, szarżuj!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Używania Saita w Przeciągu Dnia '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi do Świętej Ziemi / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa Rycerskie Korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Perswazja Papieża<br /> ::*Rozdział 6 - Długa Włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Świata<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie Uśmiechu<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Eskadra Rebelii Kwiecistej Grządki (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia Coroczna Ingresja Biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Wodna Metropolia<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc Tysięcy Lat Temu<br /> ::*Rozdział 6 - Ulica Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Święta Aquileia/Święta Kobieta<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o Więzi<br /> ::*Epilog<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski Turniej na Mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane Myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc Miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa Noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i Pterosaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i Wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i Zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i Magiczna Lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i Hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i Minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień Sylphida<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i Morski Port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Volume 1 - ''Zero's Familiar'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Volume 2 - ''Albion of the Wind'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Volume 3 - ''The Founder's Prayer Book'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Volume 4 - ''The Water Spirit of Oath'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Volume 5 - ''Tristania's Holiday'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Volume 6 - ''The Flame Red Jewel of Redemption'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Volume 7 - ''The Silver Pentecost'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Volume 8 - ''The Serenade of Nostalgia'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Volume 9 - ''The Ball of Twin Moons'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Volume 10 - ''The Hero of Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Volume 11 - ''A Duet of Recollection'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Volume 12 - ''The Fairies' Holiday'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Volume 13 - ''The Door of the Holy Land'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Volume 14 - ''Aquileia's Saint'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Volume 15 - ''Labyrinth of Oblivion'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Side Story Volume 1 - ''Tabitha's Adventure'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Tabitha's Adventure'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43769 2009-03-11T21:00:11Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: Sekretna Łódka===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młoda Louise z jej snu biegała wokoło domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Louise dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła jej szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – centralne jezioro.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmując się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> W śnie Louise, jej młodsza wersja wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnaście lat. W śnie Louise, ona miała jedynie sześć lat, więc między nimi było dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscount?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscount.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to ni tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscount.<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale…<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu zrugana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscount'a. ''&quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;''<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscount’a, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z głowy Viscount’a.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz, Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscount’a.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł bliżej do Louise.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego jesteś to ty? - Louise zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale Saito wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Spowodowało to u Louise zaczerwienienie z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saito. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowanie mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. Cóż za kłopotliwy miecz.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saito, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saito. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saito, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Saito wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, idioto!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem to.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha, i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger shook his body, signifying agreement.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Louise nadal głęboko spała. Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj. Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''&quot;Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja&quot;'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczyli: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> ---<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43768 2009-03-11T20:57:32Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: Sekretna Łódka===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młoda Louise z jej snu biegała wokoło domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Louise dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła jej szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – centralne jezioro.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmując się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> W śnie Louise, jej młodsza wersja wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnaście lat. W śnie Louise, ona miała jedynie sześć lat, więc między nimi było dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscount?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscount.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to ni tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscount.<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale…<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu zrugana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscount'a. &quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscount’a, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z głowy Viscount’a.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz, Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscount’a.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł bliżej do Louise.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego jesteś to ty? - Louise zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale Saito wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Spowodowało to u Louise zaczerwienienie z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saito. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowanie mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. Cóż za kłopotliwy miecz.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saito, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saito. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saito, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Saito wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, idioto!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem to.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> -Więc, mój dobry partnerze, skoro jesteś pewny, że ciebie kocha, to czy postarasz się aby została twoją dziewczyną?<br /> <br /> -Tak! Jestem pewien, że mnie kocha, i chciałbym aby była moją dziewczyną!<br /> <br /> -To niebywałe. Jestem tu już jakiś czas i to pierwszy raz gdy słyszę aby towarzysz miał romans ze swoim mistrzem. Jesteś niesamowity!<br /> <br /> -Ah... jakie wspaniałe uczucie. Powiedz coś jeszcze...<br /> <br /> -Partnerze, jesteś fantastyczny!<br /> <br /> Saito wstał i optymistycznie zapytał:<br /> <br /> - Derf, kto jest najprzystojniejszym chłopakiem na tym świecie?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> -Kto jest najwspanialszą osobą niewładającą magią?<br /> <br /> -Oczywiście ty, partnerze.<br /> <br /> Pochwały płynęły prosto do głowy Saito. Poczuł się jakby świat się do niego uśmiechał. Ktoś mógłby pomyśleć, że ma on problemy ze swoim IQ.<br /> <br /> -Louise naprawdę ma szczęście, że się w niej zakochałem. Taki wspaniały i przystojny...<br /> <br /> -Jeżeli ta rozwydrzona dziewczyna naprawdę cię lubi, to dlaczego nawet we śnie na ciebie krzyczy?...<br /> <br /> Derflinger chciał kontynuować ale Saito mu przerwał.<br /> <br /> -Ponieważ Louise jest niezwykle uparta. Nie okaże swoich uczuć tak łatwo.<br /> <br /> -Jesteś pewny?<br /> <br /> -Gdybym po prostu do niej podszedł i ją w prost o to zapytał, na pewno by odpowiedziała: 'O czym ty mówisz? Głupi chowańcu!'<br /> <br /> -Skoro tak mówisz, czyżbyś rozgryzł jej wnętrze, partnerze?<br /> <br /> -Naturalnie! Mimo, że wciąż zaprzecza, w rzeczywistości desperacko pragnie abym ją ‘zdobył’. Wprawdzie zdążyła się we mnie bez reszty zakochać, ale Louise jest bardzo zawzięta, przez jej dumę nie powie mi bezpośrednio, że do mnie coś czuje.<br /> <br /> -Partnerze, musisz być geniuszem, skoro udało ci się to wywnioskować.<br /> <br /> -Wiesz, muszę godnie Ziemię i sprawić aby aby ta dziewczyna z Halkeginii była moja. Rozumiesz mnie, Derf? Więc mógłbyś wyświadczyć mi przysługę i nie odzywać się przez chwilę?<br /> <br /> Derflinger shook his body, signifying agreement.<br /> <br /> -W takim razie pozostanę cicho.<br /> <br /> Saito podziękował Derflingerowi i ponownie zbliżył się do Louise.<br /> <br /> Louise nadal głęboko spała. Nie ważne, z której strony nie spojrzeć na śpiącą Louise, nadal wygląda tak pięknie jak zazwyczaj. Saito wziął głęboki oddech; pokój był wypełniony słodkim zapachem.<br /> [[Image:ZnT_B2_C1_01.jpg|thumb|''&quot;Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise .&quot;'']] <br /> <br /> Saito, trzęsąc się lekko, zdjął koc z Louise.<br /> <br /> Blask księżyców oświetlał śpiącą Louise ubraną w koszulę nocną. Wydawać by się mogło, że mimo stroju dotykając ją wyczujemy jej gładką i jędrną skórę. Co prawda znikomo ale jej piersi również się ukazały. Na dodatek, Louise nie lubiła nosić bielizny podczas snu. Saito doskonale o tym wiedział - w końcu to on przygotowywał jej bieliznę każdego ranka.<br /> <br /> Saito był tak poruszony, że łzy nieomal wypłynęły z jego oczu. ''Od tej chwili ta drobna i śliczna dziewczyna nareszcie będzie moja'' pomyślał. Oczekiwał tego momentu od tygodnia, a dokładniej od pamiętnego balu.<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczyli: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> ---<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43749 2009-03-10T21:50:08Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: Sekretna Łódka===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młoda Louise z jej snu biegała wokoło domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Louise dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła jej szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – centralne jezioro.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmując się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> W śnie Louise, jej młodsza wersja wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnaście lat. W śnie Louise, ona miała jedynie sześć lat, więc między nimi było dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscount?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscount.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to ni tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscount.<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale…<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu zrugana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscount'a. &quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscount’a, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z głowy Viscount’a.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz, Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscount’a.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł bliżej do Louise.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego jesteś to ty? - Louise zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale Saito wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Spowodowało to u Louise zaczerwienienie z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saito. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowanie mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. Cóż za kłopotliwy miecz.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saito, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saito. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saito, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Saito wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, idioto!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem to.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczyli: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> ---<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43748 2009-03-10T21:48:54Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem Towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda Tłumaczenie - 3% ukończono]]<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z Życia Towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński Handlarz Bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna Łódka - 30%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba Przyjaciela z Dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed Podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę Konającego Kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed Ostatnią Bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia Bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z Miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny Trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina Królewska i Arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie Skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Barwy Smoka<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja Wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia Pustki<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Święta<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na Zakupach w Tryumfującym Mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski Mundurek i Zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła Mikstury Miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z Fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze Smutkiem<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie Wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Spotkanie z Płomieniem i Przyjaźń z Wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie Wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokuta Płomiennego Klejnotu / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do Domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i Podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień Dwadzieścia Lat Temu<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad Wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta Płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rożnicę Pomiędzy Nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i Sekretarz<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne Miasto Południowego Gotha<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do Walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Miejsce Odwagi<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie Wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta Kapłana Shinto<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Konferencja Narodów<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Pustki<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z Lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i Rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki Tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia Królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipnira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z Tajemniczym Ptakiem<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i Zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i Rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć Osób w Więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie Przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary Pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 11 - Wspomnienia Obojga / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Wielki Wiatr Karin<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy Szkolny Semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna Lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie Obojga <br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 12 - Czarodziejskie Wakacje / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, szarżuj!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Używania Saita w Przeciągu Dnia '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi do Świętej Ziemi / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa Rycerskie Korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Perswazja Papieża<br /> ::*Rozdział 6 - Długa Włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Świata<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie Uśmiechu<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Eskadra Rebelii Kwiecistej Grządki (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia Coroczna Ingresja Biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Wodna Metropolia<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc Tysięcy Lat Temu<br /> ::*Rozdział 6 - Ulica Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Święta Aquileia/Święta Kobieta<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o Więzi<br /> ::*Epilog<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski Turniej na Mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane Myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc Miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa Noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i Pterosaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i Wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i Zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i Magiczna Lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i Hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i Minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień Sylphida<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i Morski Port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Volume 1 - ''Zero's Familiar'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Volume 2 - ''Albion of the Wind'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Volume 3 - ''The Founder's Prayer Book'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Volume 4 - ''The Water Spirit of Oath'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Volume 5 - ''Tristania's Holiday'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Volume 6 - ''The Flame Red Jewel of Redemption'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Volume 7 - ''The Silver Pentecost'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Volume 8 - ''The Serenade of Nostalgia'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Volume 9 - ''The Ball of Twin Moons'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Volume 10 - ''The Hero of Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Volume 11 - ''A Duet of Recollection'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Volume 12 - ''The Fairies' Holiday'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Volume 13 - ''The Door of the Holy Land'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Volume 14 - ''Aquileia's Saint'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Volume 15 - ''Labyrinth of Oblivion'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Side Story Volume 1 - ''Tabitha's Adventure'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Tabitha's Adventure'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska&diff=43747 2009-03-10T21:22:28Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>[[Image:Znt novel cover.jpg|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu]]<br /> [[Category:Alternative Languages]]<br /> Nowela ''Zero no Tsukaima'' dostępna także w następujących wersjach językowych:<br /> <br /> *[[Zero_no_Tsukaima |English (Angielska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%28version_fran%C3%A7aise%29|Français (Francuska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EItalian_Version%7E|Italiano (Włoska)]]<br /> *[[Zero_no_Tsukaima_%7EVersi%C3%B3n_Espa%C3%B1ola%7E|Española (Hiszpańska)]]<br /> (Notka: Postęp tłumaczenia zależny od wersji.)<br /> <br /> ----<br /> <br /> Odwiedź [http://www.baka-tsuki.net/forums/index.php Baka-Tsuki Project Forum] w celu podyskutowania o serii lub na temat Baka-Tsuki<br /> <br /> <br /> ----<br /> <br /> == Aktualności ==<br /> *29 sierpień 2008r.<br /> :*Otaku_kun dołącza do grupy i zaczyna tłumaczyć<br /> *14 sierpień 2008r.<br /> :*Chba wini.blog.pl porzuciło stronę a także tłumaczenie <br /> :*Sanki dołączył do grupy i od razu zaczął tłumaczyć <br /> *22 maj 2008r.<br /> :*Tłumaczeniem mangi zajmuje sie http://www.wini.blog.pl/ wiec jak chcecie pomóc z mangą tu zapraszam.<br /> :*Przetłumaczone Nazwy Rozdziałów<br /> *15-18 maj 2008r.<br /> :*Wprowadzone zostały leciutkie zmiany na stonie<br /> :*Zastała wprowadzona korekta w rozdziałach 1,2 Tomu 1, zostało zmodyfikowanych wiele dialogów, Oraz zmieniona merytoryka niektórych wypowiedzi - zachęcam do ponownego czytania<br /> *2 luty 2008r.<br /> :*Dodany 1 rozdział 1-go tomu.<br /> *27-31 Stycznia 2008r.<br /> :*Różne poprawki wprowadzane na stronie.<br /> *27 Stycznia 2008r.<br /> :* Została utworzona ta strona.<br /> <br /> == Tłumaczenia ==<br /> <br /> === [[Zero_no_Tsukaima_Registration_%28version_wersja_polska%29|Rejestracja]] ===<br /> Tłumacze którzy chcą tłumaczyć tą serie na wersje polską,są proszeni o wpis na stronie pod wyżej podanym linkiem.<br /> <br /> Info: Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą zmieniać wpisy na stronie.<br /> <br /> W celu rejestracji kliknij tu [http://www.dictionary.pl/web/translate/content/?address=http%3A%2F%2Fwww.baka-tsuki.net%2Fproject%2Findex.php%3Ftitle%3DSpecial%3AUserlogin%26amp%3Btype%3Dsignup Utwórz Nowe konto]<br /> <br /> '''Sugeruje się zajrzenie do [[Talk:Zero no Tsukaima wersja polska|dyskusji na temat tłumaczenia]] w celu ujednolicenia rozwiązań częstych problemów.'''<br /> <br /> ===Notka od tłumacza===<br /> <br /> <br /> *[[user:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> Obecnie w wolnych chwilach ponownie zacznę tłumaczenie z angielskiego na polski.<br /> <br /> Przepraszam wszystkich za kłopoty i trudności że nie pojawiałem się przez długi okres czasu.<br /> Było to spowodowane różnymi problemami osobistymi i natłokiem pracy.<br /> <br /> Postaram się od teraz częściej wchodzić na forum.<br /> <br /> Dziękuje wszystkim za wspaniałą prace przy tłumaczeniu i korekcie.<br /> <br /> Pozdrawiam.<br /> <br /> *[[user:Tur!|Tur!]]<br /> W chwili obecnej dokonuje tylko poprawki. Bazuje na angielskim projekcie, starając się uwzględniać gwarę i przysłowia. Dodatkowo staram się wytłumaczyć słowa zapożyczone z języków obcych itp. Staram się poprawiać zdania w taki sposób aby były całkowicie zrozumiałe i w całokształcie oddawały fabułę oryginału. Jeżeli mi się uda, to w wolnym czasie zabiorę się za tłumaczenie mangi i postaram się ją tutaj zamieścić.<br /> <br /> Życzę wszystkim miłego czytania - w końcu robimy to dla was, a nie dla siebie :)<br /> Pozdrawiam<br /> <br /> *[[user:kikuts|Sanki]]<br /> Wezmę się za tłumaczenie z angielskiego na polski już zacząłem 3 rozdział.<br /> <br /> *[[user:Otaku_kun|Otaku]]<br /> Tłumaczę z angielskiego na polski zacząłem 6 i 7 rozdział.<br /> <br /> === Podstawy Formatu ===<br /> <br /> Każdy rozdział (po edycji) musi byś dostosowany do reguł ustalonych tu: [[Format_guideline|Format/Style Guideline]].<br /> <br /> Niektóre rozdziały tłumaczone są z '''Chińskiej Edycji''' noweli,mogą mieć drobne błędy(przekłamania)w porównaniu z oryginalnym japońskim tekstem. Jeśli masz dostęp do oryginałów i znalazłeś błędy,'''Jeśli możesz popraw samemu''' - to jest Wiki,to oznacza że jeśli coś poprawisz (lub popsujesz,możemy cofnąć poprawki). Zobaczymy jakie poprawki wprowadziłeś,więc nie czekaj na pozwolenie tylko działaj.<br /> <br /> == ''Zero no Tsukaima'' nowela Noboru Yamaguchi ==<br /> <br /> === Tom 1 - Towarzysz Zera / ゼロの使い魔]]===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wesja_polska_Tom_1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero no Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Insert_&amp;_Back_Cover|Wstawka i okładka]]<br /> '''Królestwo Magii'''<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_1|Rozdział 1 - Jestem Towarzyszem]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_2|Rozdział 2 - Louise Zero]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_3|Rozdział 3 - Legenda Tłumaczenie - 3% ukończono]]<br /> ::*Rozdział 4 - Dzień z Życia Towarzysza<br /> ::*Rozdział 5 - Ognista Kirche<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_6|Rozdział 6 - Tristaiński Handlarz Bronią - niedokończone]]<br /> ::*Rozdział 7 - Fouquet Krusząca Ziemię<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Rozdział 8 - Berło zniszczenia]]<br /> <br /> === Tom 2 - Albion Wiatru / 風のアルビオン===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdział_1|Rozdział 1 - Sekretna Łódka - 33%]]<br /> ::*Rozdział 2 - Smutek Jej Królewskiej Mości<br /> ::*Rozdział 3 - Prośba Przyjaciela z Dzieciństwa<br /> ::*Rozdział 4 - Port La Rochelle<br /> ::*Rozdział 5 - Odpoczynek przed Podróżą<br /> ::*Rozdział 6 - Biały Kraj<br /> ::*Rozdział 7 - Książę Konającego Kraju <br /> ::*Rozdział 8 - Wieczór w Newcastle przed Ostatnią Bitwą<br /> ::*Rozdział 9 - Ostatnia Bitwa<br /> <br /> ===Tom 3 - Modlitewnik Założyciela / 始祖の祈祷書===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume3_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Pochodzenie Zera<br /> ::*Rozdział 2 - Chora z Miłości Louise<br /> ::*Rozdział 3 - Modlitewnik Założyciela<br /> ::*Rozdział 4 - Miłosny Trójkąt<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzina Królewska i Arsenał<br /> ::*Rozdział 6 - Poszukiwanie Skarbu<br /> ::*Rozdział 7 - Barwy Smoka<br /> ::*Rozdział 8 - Laboratorium Colberta<br /> ::*Rozdział 9 - Deklaracja Wojny<br /> ::*Rozdział 10 - Magia Pustki<br /> <br /> === Tom 4 - Przysięga wobec Ducha Wody / 誓約の水精霊===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume4_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> ::*Rozdział 1 - Święta<br /> ::*Rozdział 2 - Saito na Zakupach w Tryumfującym Mieście<br /> ::*Rozdział 3 - Żeglarski Mundurek i Zazdrość Louise <br /> ::*Rozdział 4 - Sekret Tabithy<br /> ::*Rozdział 5 - Siła Mikstury Miłosnej <br /> ::*Rozdział 6 - Duch Wody<br /> ::*Rozdział 7 - Pierścień Andvarich<br /> ::*Rozdział 8 - Spotkanie z Fałszem<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja ze Smutkiem<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 5 - Tristaińskie Wakacje / トリスタニアの休日===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume5_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Gospoda &quot;Czarujących Wrózek&quot; <br /> ::*Rozdział 2 - Spotkanie z Płomieniem i Przyjaźń z Wiatrem<br /> ::*Rozdział 3 - Tristaińskie Wakacje<br /> <br /> === Tom 6 - Pokuta Płomiennego Klejnotu / 贖罪の炎赤玉===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume6_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Powrót do Domu<br /> ::*Rozdział 2 - Cattleya<br /> ::*Rozdział 3 - Książę de la Vallière <br /> ::*Rozdział 4 - Dowódca Guiche i Podchorąży Malicorne<br /> ::*Rozdział 5 - Płomień Dwadzieścia Lat Temu<br /> ::*Rozdział 6 - Wypad Wojska<br /> ::*Rozdział 7 - Iluzja ダータルネス<br /> ::*Rozdział 8 - Pokuta Płomienia<br /> <br /> === Tom 7 - Srebrny Festiwal / 銀の降臨祭===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume7_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Rożnicę Pomiędzy Nimi<br /> ::*Rozdział 2 - Wróżka<br /> ::*Rozdział 3 - Kapłan Shinto z Romalii<br /> ::*Rozdział 4 - Imperator i Sekretarz<br /> ::*Rozdział 5 - Starożytne Miasto Południowego Gotha<br /> ::*Rozdział 6 - Rozejm<br /> ::*Rozdział 7 - Powód do Walki<br /> ::*Rozdział 8 - Król Gallii<br /> ::*Rozdział 9 - Pogrom<br /> ::*Rozdział 10 - Miejsce Odwagi<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 8 - Serenada Nostalgii / 望郷の小夜曲===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume8_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Zakończenie Wojny<br /> ::*Rozdział 2 - Poranek Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Złoty Elf<br /> ::*Rozdział 4 - Wizyta Kapłana Shinto<br /> ::*Rozdział 5 - Zniknięcie Gandalfra<br /> ::*Rozdział 6 - Konferencja Narodów<br /> ::*Rozdział 7 - Decyzja Louise<br /> ::*Rozdział 8 - Użytkownicy Pustki<br /> ::*Rozdział 9 - Myozunitonirun <br /> ::*Rozdział 10 - Fechmistrz<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 9 - Bal Bliźniaczych Księżyców / 双月の舞踏会===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume9_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Obawy Louise<br /> ::*Rozdział 2 - Elf z Lasu<br /> ::*Rozdział 3 - Spotkanie i Rozdzielenie<br /> ::*Rozdział 4 - Szlachecki Tytuł Kawalera<br /> ::*Rozdział 5 - Korpus Rycerski Ducha Wody<br /> ::*Rozdział 6 - Uczucia Królowej<br /> ::*Rozdział 7 - Prośba <br /> ::*Rozdział 8 - Bal Sleipnira<br /> ::*Rozdział 9 - Konfrontacja z Tajemniczym Ptakiem<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 10 - Bohater Ivaldi / イーヴァルディの勇者===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume10_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - 『オストラント』号<br /> ::*Rozdział 2 - Elf<br /> ::*Rozdział 3 - Niepokój i Zazdrość<br /> ::*Rozdział 4 - Królowa i Rycerze<br /> ::*Rozdział 5 - Rodzeństwo <br /> ::*Rozdział 6 - Sześć Osób w Więzieniu <br /> ::*Rozdział 7 - Rozliczenie Przeszłości<br /> ::*Rozdział 8 - Stary Pałac Orleanu<br /> ::*Rozdział 9 - Zamek Alahambra<br /> ::*Rozdział 10 - Bohater Ivaldi<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 11 - Wspomnienia Obojga / 追憶の二重奏===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume11_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Von Zerbst<br /> ::*Rozdział 2 - Królowa i książę<br /> ::*Rozdział 3 - Wielki Wiatr Karin<br /> ::*Rozdział 4 - Rodzina Vallière <br /> ::*Rozdział 5 - Nowy Szkolny Semestr<br /> ::*Rozdział 6 - Prywatna Lekcja<br /> ::*Rozdział 7 - Papierz Romalii<br /> ::*Rozdział 8 - Jörmungant<br /> ::*Rozdział 9 - Zjazd w Zachodnim Lesie<br /> ::*Rozdział 10 - Uczucie Obojga <br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 12 - Czarodziejskie Wakacje / 妖精達の休日===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume12_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Prolog<br /> '''Biały Kraj（Albion）からの編入生'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> ::*Rozdział 3<br /> ::*Rozdział 4<br /> '''Rycerski Korpusie Ducha Wody, szarżuj!'''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> '''Prawo do Używania Saita w Przeciągu Dnia '''<br /> ::*Rozdział 1<br /> ::*Rozdział 2<br /> <br /> === Tom 13 - Drzwi do Świętej Ziemi / 聖国の世界扉===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume13_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Romalia<br /> ::*Rozdział 2 - Decyzja Saita<br /> ::*Rozdział 3 - Na pokładzie 『オストラント』号 <br /> ::*Rozdział 4 - Dwa Rycerskie Korpusy<br /> ::*Rozdział 5 - Perswazja Papieża<br /> ::*Rozdział 6 - Długa Włócznia<br /> ::*Rozdział 7 - Drzwi Świata<br /> ::*Rozdział 8 - Znaczenie Uśmiechu<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Tom 14 - Święta Aquileia / 水都市の聖女===<br /> <br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume14_Illustrations|Ilustacje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Eskadra Rebelii Kwiecistej Grządki (nie mam pojęcia jak to miałam przetłumaczyć :p)<br /> ::*Rozdział 2 - Trzecia Coroczna Ingresja Biskupia<br /> ::*Rozdział 3 - Elfi Gandalfr<br /> ::*Rozdział 4 - Wodna Metropolia<br /> ::*Rozdział 5 - Sześc Tysięcy Lat Temu<br /> ::*Rozdział 6 - Ulica Tygrysa<br /> ::*Rozdział 7 - Święta Aquileia/Święta Kobieta<br /> ::*Rozdział 8 - Stalowy Tygrys <br /> ::*Rozdział 9 - Pamięć o Więzi<br /> ::*Epilog<br /> <br /> ===Volume 15 - Labirynt Zapomnienia / 忘却の夢迷宮 ===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Volume15_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Rozdział 1 - Carcassonne<br /> ::*Rozdział 2 - Rycerski Turniej na Mieliźnie<br /> ::*Rozdział 3 - Zmieszane Myśli<br /> ::*Rozdział 4 - Klejnot Ognia<br /> ::*Rozdział 5 - Miesiąc Miodowy<br /> ::*Rozdział 6 - Długa Noc Tabithy<br /> ::*Rozdział 7 - Dyplomacja Henrietty<br /> ::*Rozdział 8 - Koronacja<br /> ::*Rozdział 9 - Wyjście z Labiryntu<br /> ::*Epilog<br /> <br /> === Side Story Tom 1 - Przygody Tabithy / タバサの冒険===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume1_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 1 - Tabitha i Pterosaur<br /> ::*Historyjka 2 - Tabitha i Wampir<br /> ::*Historyjka 3 - Tabitha i Zabójca<br /> ::*Historyjka 4 - Tabitha i Magiczna Lalka<br /> <br /> === Side Story Tom 2 - Przygody Tabithy / タバサの冒険2===<br /> ::*[[Zero_no_Tsukaima:Side_Story_Volume2_Illustrations|Ilustracje]]<br /> ::*Historyjka 5 - Tabitha i Hazardzista<br /> ::*Historyjka 6 - Tabitha i Minotaur<br /> ::*Extra Rozdział - Dzień Sylphida<br /> ::*Historyjka 7 - Tabitha i Rajski Ptak<br /> ::*Historyjka 8 - Tabitha i Morski Port<br /> <br /> == Obsługa Projektu ==<br /> *Administrator Projektu:[[user:Onizuka-gto|Onizuka-gto]]<br /> *Nadzorca Projektu:[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> === Tłumacze ===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Ar-Adunakhor|Ar-Adunakhor]]<br /> ::*[[User:kikuts|Sanki]]<br /> ::*[[User:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]<br /> <br /> === Edytorzy/Korekta===<br /> <br /> '''Aktywni'''<br /> <br /> ::*[[User:Osman-sama|Osman-sama]]<br /> ::*[[User:Tur!|Tur!]]<br /> ::*[[User:Machaunder|Machaunder]]<br /> <br /> == Dotychczas wydano ==<br /> &lt;!--http://www.zero-tsukaima.com/book/index.html--&gt;<br /> * Volume 1 - ''Zero's Familiar'' / ゼロの使い魔 (published June 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1105-8)<br /> * Volume 2 - ''Albion of the Wind'' / 風のアルビオン (published September 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1144-7)<br /> * Volume 3 - ''The Founder's Prayer Book'' / 始祖の祈祷書 (published December 25, 2004; ISBN 978-4-8401-1196-6)<br /> * Volume 4 - ''The Water Spirit of Oath'' / 誓約の水精霊 (published March 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1236-9)<br /> * Volume 5 - ''Tristania's Holiday'' / トリスタニアの休日 (published July 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1290-1)<br /> * Volume 6 - ''The Flame Red Jewel of Redemption'' / 贖罪の炎赤玉 (published November 25, 2005; ISBN 978-4-8401-1449-3)<br /> * Volume 7 - ''The Silver Pentecost'' / 銀の降臨祭 (published February 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1501-8)<br /> * Volume 8 - ''The Serenade of Nostalgia'' / 望郷の小夜曲 (published June 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1542-1)<br /> * Volume 9 - ''The Ball of Twin Moons'' / 双月の舞踏会 (published September 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1707-4)<br /> * Volume 10 - ''The Hero of Ivaldi'' / イーヴァルディの勇者 (published December 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1766-1)<br /> * Volume 11 - ''A Duet of Recollection'' / 追憶の二重奏 (published May 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1859-0)<br /> * Volume 12 - ''The Fairies' Holiday'' / 妖精達の休日 (published August 25, 2007; ISBN 978-4-8401-1900-9)<br /> * Volume 13 - ''The Door of the Holy Land'' / 聖国の世界扉 (published December 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2110-1)<br /> * Volume 14 - ''Aquileia's Saint'' / 水都市の聖女 (published May 25, 2007; ISBN 4-8401-2319-5 and ISBN 978-4-8401-2319-8)<br /> * Volume 15 - ''Labyrinth of Oblivion'' / 忘却の夢迷宮 (published September 25, 2008; ISBN 4-8401-2418-3 and ISBN 978-4-8401-2418-8)<br /> * Side Story Volume 1 - ''Tabitha's Adventure'' / タバサの冒険 (published October 25, 2006; ISBN 978-4-8401-1726-5)<br /> * Side Story Volume 2 - ''Tabitha's Adventure'' / タバサの冒険2 (published October 25, 2007; ISBN 978-4-8401-2058-6)</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_2_Rozdzia%C5%82_1&diff=43746 2009-03-10T21:21:34Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>===Rozdział pierwszy: Sekretna Łódka===<br /> <br /> Louise leżała na łóżku. Śniła, że jest z powrotem w domu rodzinnym (gdzie się urodziła), odległym o trzy dni jazdy od Tristainskiej Akademi.<br /> <br /> Młoda Louise z jej snu biegała wokoło domu.<br /> <br /> -Louise, gdzie jesteś? Pokaż się migiem! - zawołała jej mama. W jej śnie, Louise została zganiona za jej słabe wyniki w nauce magii. Była stale porównywana z jej siostrami, które miały znacznie lepsze rezultaty niż ona.<br /> <br /> Louise dostrzegła spod krzaków parę butów.<br /> <br /> -Panienka Louise jest naprawdę kiepska w posługiwaniu się magią!<br /> <br /> -Całkowicie się zgadzam. Czemu nie może być taka jak jej uzdolnione siostry?<br /> <br /> Louise, słysząc to, przygryzła wargi... Poczuła się smutna i przybita. Służba zaczęła jej szukać wśród roślinności. Louise zrobiła wszystko co tylko mogła aby uciec. Wycofała się do miejsca nazywanego przez nią “Sekretnym Ogrodem” – centralne jezioro.<br /> <br /> Sekretny Ogród był jedynym miejscem gdzie Louise czuła się bezpiecznie. Było tam przyjemnie cicho, bez żywej duszy mogącej zmącić spokój. Kwiaty kwitły wszędzie a ptaki przysiadały na gałązkach w pobliżu jeziora. A pośrodku jeziora znajdowała się wysepka z małym domkiem wykonanym z białego marmuru.<br /> <br /> Tuż przy wyspie była mała łódka pierwotnie używana do wypoczynku, obecnie porzucona i zapomniana. Jej starsze siostry wyrosły i były zajęte studiowaniem tajników magii. Jej ojciec, emerytowany żołnierz, spędza czas na spotkaniach z pobliską szlachtą. Jedyną pasją jej ojca były polowania. Natomiast jedyne co interesowało jej matkę to jak najlepiej wychować i wyuczyć jej córki, nie przejmując się innymi sprawami.<br /> <br /> Tak więc, poza Louise, nikt już nie zaglądał nad zapomniane jezioro, nie wspominając o małej łódce. Dlatego też zawsze gdy Louise została za coś zganiona, przychodziła w to miejsce.<br /> <br /> W śnie Louise, jej młodsza wersja wskoczyła do łódki i skuliła się pod przygotowanym zawczasu kocem.<br /> <br /> Gdy schowała się pod kocem, ze spowitej mgłą wyspy wyłonił się szlachcic odziany w pelerynę.<br /> <br /> Szlachcic miał około szesnaście lat. W śnie Louise, ona miała jedynie sześć lat, więc między nimi było dziesięć lat różnicy.<br /> <br /> -Płakałaś, Louise? - Nie mogła dostrzec jego twarzy ze względu na duży kapelusz na jego głowie.<br /> <br /> Ale Louise wiedziała dokładnie kogo miała przed sobą: to Viscount, szlachcic, który właśnie odziedziczył ziemie nieopodal jej posiadłości rodzinnej. Louise poczuła wewnętrzne ciepło i zmieszanie; Viscount był mężczyzną z jej snów. Zazwyczaj razem spędzali razem bankiety, co więcej, ich rodzice właśnie zaaranżowali ich zaręczyny.<br /> <br /> -Czy to ty, Viscount?<br /> <br /> Louise mimochodem zakryła twarz; nie chciała aby jej wyśniony mężczyzna widział jak płacze. Było to naprawdę krępujące.<br /> <br /> -Zostałem na dzisiaj zaproszony przez twojego ojca w związku z zaręczynami.<br /> <br /> Słysząc to, Louise poczuła się jeszcze bardziej zakłopotana, na tyle, że nie śmiała nawet podnieść głowy.<br /> <br /> -Naprawdę? Ale to nie jest możliwe, Viscount.<br /> <br /> -Louise, moja mała i krucha Louise, czyżbyś mnie nie lubiła? - powiedział żartobliwie.<br /> <br /> Louise łagodnie potrząsnęła głową i powiedziała - Nie, to ni tak. Po prostu jestem jeszcze taka mała i wciąż niegotowa ...<br /> <br /> Na twarzy u spodu kapelusza objawił się uśmiech i równocześnie w stronę Louise została wyciągnięta dłoń.<br /> <br /> -Viscount.<br /> <br /> -Panienko, proszę chwycić mnie za rękę. Szybko, bankiet zaraz się zacznie.<br /> <br /> -Ale…<br /> <br /> -Czyż nie zostałaś znowu zrugana? Nie martw się. Porozmawiam z twoim ojcem. - powiedział Viscount.<br /> <br /> Louise przytaknęła, wstając sięgnęła po rękę Viscount'a. &quot;Ale duża dłoń, czyż nie są to wymarzone ręce do trzymania?&quot;<br /> <br /> W momencie w którym miała chwycić dłoń Viscount’a, nagły powiew wiatru strącił kapelusz z głowy Viscount’a.<br /> <br /> -Eee?! - Louise spojrzała zdumiona na jego twarz. Ponieważ był to sen, Louise do jej normalnej szesnastoletniej siebie.<br /> <br /> -Co... Co ty robisz?...<br /> <br /> Osobą spod kapelusza nie był Viscount, ale jej towarzysz, Saito.<br /> <br /> -Louise, chodź szybko.<br /> <br /> -To bez znaczenia czy pójdę czy nie... Dlaczego tu jesteś?<br /> <br /> -Nie bądź taka ograniczona umysłowo, nie zakochałaś się we mnie? - odpowiedział Saito zuchwale ubrany w ubranie Viscount’a.<br /> <br /> Ktoś mógłby się zastanawiać skąd wziął tyle pewności siebie.<br /> <br /> -Nie bądź głupi, miałam wtedy po prostu mętlik w głowie, lepiej przestań śnić!<br /> <br /> -Przestań robić wymówki, moja Louise.<br /> <br /> -Kto jest 'twoją Louise'?!<br /> <br /> Saito udawał, że tego nie usłyszał, co więcej: podszedł bliżej do Louise.<br /> <br /> -Co próbujesz zrobić, idioto?!<br /> <br /> Ignorując jej narzekania, Saito kontynuował, unosząc Louise z łodzi w ramiona.<br /> <br /> -Dlaczego jesteś to ty? - Louise zapytała we frustracji uderzając Saito. Ale Saito wcale się nie zdenerwował, w zamian jego uśmiech się jedynie rozszerzył. Spowodowało to u Louise zaczerwienienie z zakłopotania. Nie znała dokładnej przyczyny, ale czuła się dobrze w ramionach Saito. To tylko bardziej zaniepokoiło Louise.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;* * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> Saito leżąc na swoim leżu powoli otworzył oczy. Bliźniacze księżyce akurat były w pełni i rozświetlały cały pokój. Louise, śpiąc w swoim łóżku, mamrotała przez sen jakby miała koszmar.<br /> <br /> Saito miał nadzieję, że Louise się jeszcze nie obudzi. Wstał po cichu i powoli zbliżył się do śpiącej Louise.<br /> <br /> Derflinger chciał coś powiedzieć do Saito, ale ten to w porę spostrzegł i przerwał mu - Ciii... - Saito przyłożył palec do ust odwracając się w stronę miecza.<br /> <br /> -Nie chcesz abym coś powiedział? Dlaczego?<br /> <br /> -Ciii... - Saito potrząsnął głową i ponownie przyłożył palec do ust patrząc na Derflingera wyraźnie zirytowany.<br /> <br /> -Nie wybaczę ci ignorowanie mnie. Na dodatek mój partner budzi się w środku nocy i nie chce mi podać żadnej przyczyny... Zaczynam być na ciebie zły!<br /> <br /> Po powiedzeniu tego Derflinger zatrząsł się jakby był naprawdę wściekły. Cóż za kłopotliwy miecz.<br /> <br /> Obudzona kołataniem miecza, Louise obróciła się i otworzyła oczy.<br /> <br /> Serce lekko podskoczyło u Saito.<br /> <br /> Siadając Louise zaczęła besztać Saito.<br /> <br /> -Nie bądź taki pewny siebie! Lepiej zabierz się za porządki, nie widzisz kurzu ogarniającego wszystko dookoła? Nie mów mi tylko, że już to zrobiłeś, ty tępy chowańcu, jesteś takim ignorantem!<br /> <br /> Ciało Saito zamarło, jakby zostało na nie rzucone zaklęcie utwardzające.<br /> <br /> Jednak po złajaniu Saito, Louise położyła się ponownie i zasnęła. Najwyraźniej mówiła jedynie przez sen. Nawet w snach Louise rozkazywała Saito. Saito jednocześnie odczuł ulgę i zdołowanie.<br /> <br /> Derflinger, który przez cały czas przyglądał się Saito, westchnął.<br /> <br /> -Mówi przez sen, huh? Ale nie brzmi to jak muzyka dla twoich uszu, Saito.<br /> <br /> Saito wpatrywał się ze złością w Derflingera, który nieomal zniszczył jego plan, szybko podzszedł do niego i powiedział<br /> <br /> -Lepiej siedź cicho, idioto!<br /> <br /> -Naprawdę przeginasz, nie wybaczę ci tego! Jeżeli mój partner chce abym był cicho, to z pewnością będę cicho! Ale nagle budzić się w środku nocy i to tak potajemnie. Na pewno spotka cię zasłużona kara nawet jeżeli w końcu podasz mi swoje powody...<br /> <br /> Ciekawość u Derflingera można porównać jedynie z tą u jego partnera. Wygląda na to, że chce poznać powód, dla którego Saito wstał w środku nocy, niezależnie od konsekwencji.<br /> <br /> Saito westchnął, a następnie wskazał na śpiącą Louise.<br /> <br /> -No i co z tą szlachecką córką?<br /> <br /> -A jak sądzisz partnerze?<br /> <br /> Saito ułożył ręce na kształt serca.<br /> <br /> -Co to oznacza?<br /> <br /> -To symbolizuje miłość.<br /> <br /> -Ta dziewczyna cię lubi, partnerze?<br /> <br /> -Tak.<br /> <br /> -Skąd o tym wiesz?<br /> <br /> Saito wstał i bezszelestnie zatańczył.<br /> <br /> -Aaa... odnosisz się do balu?<br /> <br /> -Widziałeś wyraz twarzy Louise podczas naszego tańca, prawda?<br /> <br /> -Taa, widziałem to.<br /> <br /> -Jej twarz się tak zaczerwieniła... - Saito powiedział jakby oszołomiony.<br /> <br /> -Taa, była niezwykle czerwona.<br /> <br /> -Wyglądało na to, że chciała trzymać moje ręcę i już nigdy ich nie puścić.<br /> <br /> -Jesteś pewny!?<br /> <br /> -Derf, jesteś tylko kawałkiem metalu, wiec nigdy nie zrozumiesz serca dziewczyny. Jeżeli dziewczyna patrzy na chłopaka w ten sposób, oznacza to niewypowiedziane na głos wyznanie miłości. - powiedział Saito stukając w miecz.<br /> <br /> -Prawda, jestem jedynie mieczem i wcale nie rozumiem niektórych relacji międzyludzkich. Ale skoro tak twierdzisz, partnerze, musi to być prawda.<br /> <br /> Saito przytaknął uradowany i powiedział: -Naprawdę jesteś wrażliwy, Derflinger!<br /> <br /> == Przekład ==<br /> <br /> Tłumaczyli: [[user:Amenhoreptus|Amenhoreptus]]&lt;noinclude&gt;<br /> ---<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdział_8|Cofnij do Rozdziału 8 z Tomu 1 - Berło zniszczenia]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima:Volume2_Chapter2|Forward to Chapter 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=User:Amenhoreptus&diff=43716 2009-03-10T00:44:41Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>Tłumacz z angielskiego na Polski<br /> <br /> Dane kontaktowe:<br /> <br /> e-mail: sebrus7@o2.pl<br /> <br /> gg : 7767203 - Często niewidoczny</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=User:Amenhoreptus&diff=43715 2009-03-10T00:44:07Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>Tłumacz z angielskiego na Polski<br /> <br /> Dane kontaktowe<br /> e-mail: sebrus7@o2.pl<br /> gg : 7767203 - Często niewidoczny</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=User:Amenhoreptus&diff=43714 2009-03-10T00:43:42Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>Tłumacz z angielskiego na Polski<br /> <br /> Dane kontaktowe<br /> (*) e-mail: sebrus7@o2.pl<br /> (*) gg : 7767203 - Często niewidoczny</div>

Amenhoreptus https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=User:Amenhoreptus&diff=43713 2009-03-10T00:42:54Z

<p>Amenhoreptus: </p> <hr /> <div>Tłumacz z angielskiego na Polski<br /> <br /> Dane kontaktowe:<br /> - e-mail: sebrus7@o2.pl<br /> - gg : 7767203 - Często niewidoczny</div>

Amenhoreptus