https://www.baka-tsuki.org/project/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Doubler 2026-05-05T10:57:04Z User contributions MediaWiki 1.43.1 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdzia%C5%82_1&diff=24426 2008-02-24T12:35:04Z

<p>Doubler: /* Rozdział 1 : Jestem Towarzyszem */</p> <hr /> <div>===Rozdział 1 : Jestem Towarzyszem===<br /> <br /> <br /> <br /> &quot;Kim jesteś ?&quot; -zapytała dziewczyna uważnie badająca twarz Saito stojąca na tle wyraźnie<br /> niebieskiego nieba. Wydawała się byś wiekiem zbliżona do niego.<br /> Ubrana w czarną pelerynę,białą bluzę i szarą spódnice spoglądała na niego ze wstrząsem z góry.<br /> <br /> ''Jej twarz jest...cudna''. Roztańczone czerwonobrązowe oczy tańczyły na jej,białej nieskazitelnej twarzy miała truskawkowo-jasne włosy<br /> ''wygląda przyjaźnie,jak cudzoziemiec''.Tak &quot;musi&quot; byś cudzoziemką. Słodka,lalunia.&quot;Może pól-japonka?&quot;<br /> <br /> ''Lecz wciąż,co to za rodzaj szkolnego uniformu?.Nie poznaje go.''<br /> <br /> W tym czasie leżał na ziemi twarzą do góry,niepewny jak się tu znalazł.<br /> Podniósł głowę i zaczął się rozglądasz. Dużo ludzi w czarnych płaszczach patrzyło na niego z ciekawością. <br /> Tam w dali na prostym zielonym trawniku stał ogromny zamek. Z kamiennymi murami,zupełnie jak na tych widokówkach z europy.<br /> <br /> ''Prawie ja w śnie.''<br /> <br /> ''Moja głowa boli'', potrząsając głową spytała ''Kim jestem...? <br /> <br /> ”Jestem Hiraga Saito.”<br /> <br /> ”Skąd jesteś Towarzyszu?”<br /> <br /> ''Towarzysz? Co to znaczy? '' Wszyscy wokoło mieli rodzaj laski w ręce i ubrani w taki sam strój jak ta dziewczyna.<br /> ''Ciekawe czy nie zbłądziłem do jakiejś amerykańskiej szkoły czy coś?''<br /> <br /> ''Louise,Co ty chcesz zrobisz przyzywając zwykłego człowieka na swojego towarzysza'' ktoś spytał,i wszyscy oprósz tej dziewczyny która przy nim była zaczęli się śmiać.<br /> <br /> ''Ja....Ja popełniłam mały błąd!''<br /> <br /> Dziewczyna naprzeciwko Saito z delikatnym głosem przypominająca dzwon powiedziała<br /> <br /> ''O jakim błędzie mówisz ? To u ciebie normalne.''<br /> <br /> ''Oczywiście mimo wszystko to Louise Zero!'' ktoś inny powiedział i tłum wybuchnął śmiechem.<br /> <br /> Wyglądało na to że dziewczyna patrząca na Saito to Louise.<br /> <br /> ''Wygląda że nie jest to żadna amerykańska szkoła. Nie widziałem takiego miejsca nigdzie.''<br /> <br /> Czy to może byś plan filmowy?Czy coś kręcą?Czy taka sceneria istnieje w Japonii?Może to nowy park rozrywki?Lecz czemu tu spałem?<br /> <br /> ''Panie Colbert!'' dziewczyna zwana Louise krzyknęła i tłum się rozdzielił i wyszedł z niego starszy mężczyzna.<br /> Saito pomyślał że to zabawne ponieważ ten mężczyzna wyglądał śmiesznie. Trzymał drewniany kij i ubrany był w czarną szatę.<br /> <br /> ''Co to za ubiór? Ubrał się jak czarodziej,jest on normalny? Już wiem to musi byś cosplay. Ale ta<br /> dziwna atmosfera.'' <br /> <br /> Nagle się wystraszył.<br /> <br /> ''Czy trafiłem to jakieś sekty? To możliwe.''<br /> <br /> ''Uśpili mnie jakoś gdy byłem w mieście. To zwierciadło było pułapką.''<br /> <br /> ''Jeśli to nie to,to nie nie mam innego wyjaśnienia.''<br /> <br /> Cicho myślał dopóki nie zrozumiał co się mogło mu przydarzysz.<br /> <br /> Dziewczyna o imieniu Louise była w panice,mówiła ciągle coś w rodzaju<br /> ''Proszę mi pozwolić jeszcze raz'' i ''Błagam pana''<br /> Ciągle przy tym wymachując rękoma.<br /> <br /> ''Żal mi jej że utknęła w tej sekcie ponieważ jest tak piękna.''<br /> <br /> ”Co się stało panno Vallière?”<br /> <br /> ”Proszę mi pozwolić przywołać towarzysza jeszcze raz!”<br /> <br /> ''Towarzysz ? Co to wspominali o tym wcześniej.''<br /> <br /> Pan Colbert człowiek w czarnej szacie,kiwając głową powiedział : <br /> <br /> ''Nie mogę na to pozwolić panno Vallière.''<br /> <br /> ''Dlaczego nie?''<br /> <br /> ''Takie są reguły. Kiedy przechodzisz na drugi rok musisz wezwać towarzysza. To właśnie zrobiłaś''<br /> <br /> ''Towarzysz co to?''<br /> <br /> ''Twoje zdolności decydują o towarzyszu którego wezwiesz. Dzięki temu możesz doskonalić swoje zdolności,nie możesz zmieniać towarzysza którego wezwałaś ponieważ Wiosenne Wzywanie Towarzysza to święty rytuał.''<br /> <br /> ''Ale...Ja nigdy nie słyszałam o tym że można mieć zwykłego człowieka za towarzysza!'' <br /> Wszyscy zaśmiali się.Rzuciła gniewne spojrzenie w ich stronę ale śmiech wcale nie ustawał. <br /> <br /> ''Wiosenne Wzywanie Towarzysza? Co to u licha?''<br /> <br /> ''Nie rozumiem. O czym oni mówią?Jak się tu znalazłem...Czy to jedna z tych nowych Grup Religijnych.''<br /> <br /> ''Najlepiej będzie zaraz stąd uciec. Naprawdę gdzie ja jestem?''<br /> <br /> ''Co to za obcy kraj?Porwanie!''<br /> <br /> ''Czy zostałem porwany!Naprawdę jestem w opałach'', pomyślał Saito.<br /> <br /> ”To jest tradycja panno Vallière. Nie mogę pozwolić na żadne wyjątki, on ...”<br /> Starszy mężczyzna wskazał na Saito.<br /> <br /> ”...może jest człowiekiem,ale jeśli został przywołany przez siebie musi byś twoim towarzyszem.<br /> <br /> Nigdy w historii człowiek nie był towarzyszem ,ale ponieważ Wiosenne Wzywanie Towarzysza ma pierwszeństwo nad wszystkimi regułami. Zatem musi nim zostać.”<br /> <br /> ”Chyba żartujesz...” Louise powiedziała rozczarowana.<br /> <br /> ''A więc kontynuuj ceremonię.''<br /> <br /> ”Co? Z nim?”<br /> <br /> ”Tak z nim. Szybko, następna klasa przyjdzie za parę minut. Jak długo masz zamiar myśleć nad nim?” <br /> ”Pomyłka pomyłką w końcu będziesz się nim opiekować. Szybko zawrzyj z nim kontrakt.”<br /> <br /> Wszyscy zaczęli szeptać,Louise zbliżała się to Saito zakłopotana.<br /> ''Co się dzieje? Czemu ona do mnie idzie?''<br /> <br /> ”Hey” Louise zwróciła się do Saito.<br /> <br /> ”Tak?”<br /> <br /> ”Bądź wdzięczny. Normalnie, nikt nie byłby w stanie,stać się wystarczająco dostojny w całym swoim życiu”<br /> <br /> ”Dostojny? Jakie głupie. Co to znaczy dostojny?Jesteście tylko członkami tej nowej grupy przebierających się członków?”<br /> <br /> Louise zamknęła oczy z rezygnacją. Machała wokoło swoja drewniana pałeczką.<br /> '''(!&lt;!-- <br /> <br /> Notka FOTO FOTO FOTO FOTO <br /> <br /> --&gt;)'''<br /> &lt;center&gt;[[Image:ZNT-page-019.jpg|thumb|Uczucie jej miękkich ust całkiem go ogłupiło.<br /> ]]&lt;/center&gt;<br /> ”Moje imię Louise Françoise le Blanc de la Vallière.”<br /> <br /> ”Pięciokącie pięciu żywiołów,błogosław tą pokorną istotę i uczyń go moim towarzyszem.”<br /> <br /> Zaczęła wypowiadasz jakieś zaklęcie. Dotknęła jego czoła pałką. Jej usta zaczęły się zbliżasz.<br /> <br /> ”Co... Co ty robisz ?!”<br /> <br /> ”Po prostu się nie ruszaj” Louise powiedziała ze złością. Jej twarz się zbliżała.<br /> <br /> ”Hej,czekaj. Ponieważ,ja...nie,nie jestem na to gotowy...”<br /> <br /> Jego twarz pokryła się szokiem i lekką paniką.<br /> <br /> ”O jejku! Powiedziałam nie ruszaj się!”<br /> <br /> Louise złapała szorstko jego twarz lewą ręką.<br /> <br /> ”Co?”<br /> <br /> ”Mmm...”<br /> <br /> Usta Louise dotknęły ust Saito.<br /> <br /> ''Co?! Co to jest! Co ten kontrakt znaczy?!''<br /> <br /> Uczucie jej miękkich ust całkiem go ogłupiło.<br /> <br /> ''Mój pierwszy pocałunek!Ale został skradziony w tym przedziwnym miejscu przez tą przedziwną dziewczynę której intensji nie rozumiał!''<br /> <br /> Saito zamarł sparaliżowany.<br /> <br /> Louise odsunęła swoje usta.<br /> <br /> ”Skończone.”<br /> <br /> Jej twarz była czerwona. Czy jest zakłopotana przez swoje śmiałość? Co za idiota,pomyślał Saito<br /> ''Ja powinienem byś zakłopotany,nie ty!Pocałowałaś mnie tak nagle!''<br /> <br /> Lecz Louise kompletnie go ignorowała.<br /> <br /> ''Pocałowałaś mnie i to jest twój czyn? Jak grubiańsko. Poważnie,kim oni są?! Chcę do domu w tej chwili. Po prostu do domu i na internet.''<br /> <br /> Saito pomyślał.<br /> Zarejestrował się na serwis randkowy i miał sprawdzić pocztę.<br /> <br /> ”Zawiodłaś wzywanie towarzysza wiele razy ale za pierwszym razem zawarłaś kontrakt'' ucieszony powiedział Pan Colbert.<br /> <br /> ”Udało jej się zawrzesz kontrakt ponieważ to tylko człowiek”<br /> <br /> ”Jeśli przyzwala by potężna magiczna bestie,niebyła by w stanie zawrzesz kontraktu.” Pięciu studentów śmiało się wypowiadając te komentarze<br /> .<br /> Louise nachmurzyła się na nich,<br /> <br /> ”Nie nabijajcie się ze mnie! Nawet ja potrafię coś zrobisz dobrze raz na jakiś czas!”<br /> <br /> ”Naprawdę raz na jakiś czas,Louise Zero” śmiała się dziewczyna o okazałych falistych włosach i piegach na twarzy.<br /> <br /> ”Panie Colbert! Montmorency Powódź¸,właśnie mnie znieważyła!”<br /> <br /> ”Jak mnie nazwałaś,'Powódź?' Jestem Montmorency Pachnidło!”<br /> <br /> ”Słyszałam ze używasz łózka jako nocnika,nie ty? Powódź pasuje ci lepiej!”<br /> <br /> ''Jak ośmielać się ty Louise Zero!Co mogę powiedziesz?Jesteś zero!”<br /> <br /> ”Uważajcie!Szlachta powinna się zachowywać z szacunkiem” wtrącił się czarodziej w średnim wieku powstrzymując je.<br /> <br /> ''Co oni mówią dookoła? Kontrakt? Kontrakt Towarzysza?''<br /> <br /> W tej chwili jego ciało zrobiło się gorące.<br /> <br /> ”Aaa!” Saito stanął ”jest gorąco.”<br /> <br /> ”Już niedługo,poczekaj Runy towarzysza zostaną wpisane,” powiedziała Louise zirytowana.<br /> <br /> ”Nie wpisujcie ich!Co wy mi robicie z moim ciałem?!”<br /> <br /> Nic nie mogę zrobić,leż nie mogę kłamać cicho wokoło. To jest niewiarygodnie gorące!<br /> ”Swoją drogą.”<br /> ”Co?”<br /> ”Myślisz że wybaczalne jest człowiekowi używanie takiego języka wobec szlachty?”<br /> <br /> Uczucie gorąca trwało przez chwile. Jego ciało szybko wróciło do normalnego stanu.<br /> <br /> ”To było szybkie...”<br /> <br /> Starszy czarodziej zwany pan Colbert,podszedł to klęczącego Saito i sprawdził tył jego lewej dłoni, były na niej obce znaki.<br /> <br /> ”Czy to tamte znaki?”<br /> <br /> Wyglądały jak wijące się węże jakieś dziwne znaki. Saito popatrzył na nie i pomyślał,jeśli to nie jakaś sztuczka,to co?<br /> <br /> ”Hmmm...?”<br /> <br /> W tym momencie Saito pogubił się.<br /> <br /> ”To są niezwykłe Runy” powiedział czarodziej w średnim wieku.<br /> <br /> ”Kim jesteście?!” Saito wył,lecz nikt nie reagował.<br /> <br /> ”A więc wróćmy wszyscy do klasy.”<br /> <br /> Starszy cosplay-owy Czarodziej odwrócił się na piecie,uniósł się w powietrzu. Saito opadła szczęka<br /> z szoku.<br /> <br /> ''Czy...Czy on poleciał? Uniósł się w powietrzu? Niemożliwe!''<br /> <br /> Inni wyglądający jak studenci też unieśli się w powietrzu.<br /> <br /> ''To nie może byś! Więcej ich? Jedną osobę można podnieść jakaś sztuczką,ale wszyscy? <br /> <br /> Saito zaczął się rozglądasz za jakimiś linami i dźwigiem lecz tu był tylko wielki trawnik. Nic nie wskazywało na jakieś triki lub sztuczki. <br /> <br /> Wszyscy cichutko zmieszali w stronę oddalonego zamku.<br /> <br /> ”Louise,lepiej idź z tyłu!”<br /> <br /> ”Nie umie nawet pokierować lewitacja”<br /> <br /> ''Ten Człowiek jest idealny na twojego towarzysza!'' Studenci mówili to odlatując. Został tylko <br /> Saito i dziewczyna o imieniu Louise.<br /> <br /> Jak zostali sami,nabrała głębokiego oddechu i zawyła do Saito,”Kim jesteś?!”<br /> <br /> Zezłościło go to. ''To moja kwestia!'' Pomyślał.<br /> <br /> ”Kim jesteś? Co to za miejsce?! Kim byli ci ludzie?! Czemu potrafią latać?! Co zrobiłaś z moim ciałem?!”<br /> <br /> ”Nie wiem z jakiej dziczy przybyłeś ale wyjaśnię ci.”<br /> <br /> ”Kraj? To jest Puszcza,nie? To na pewno nie Tokio!”<br /> <br /> ”Tokio? Co to jest? Jaki to kraj?”<br /> <br /> ”Japonia”<br /> <br /> ”Co? Nigdy nie słyszałam o nim.”<br /> <br /> ”O przestań! Lecz czemu latali?! Tez to widziałaś! Latali! Wszyscy!”<br /> <br /> Louise zdała się nie przejmować wszystkimi pytaniami i jedynie się spytała.<br /> <br /> ”Co jest złego w lataniu?''<br /> <br /> ”Oczywiście ze latali. Co możemy,to robimy, co magowie nie mogą latać?”<br /> <br /> Saito złapał ja za barki i wył.<br /> ''Magowie? Co to za miejsce?!”<br /> <br /> ”To Tristania! A to Tristiańska renomowana Akademia Magii!”<br /> <br /> ”Akademia Magii?”<br /> <br /> ”Jestem drugoklasistka,Louise de la Vallière. Jestem twoją panią od teraz. Zapamiętaj to!”<br /> <br /> Wszystko to mocno przygnębiło Saito. Naprawdę miał złe przeczucia w tej sytuacji.<br /> <br /> ”Yyy... Panno Louise...”<br /> <br /> ”Co?”<br /> <br /> ”Czy naprawdę mnie tu przywołałaś.”<br /> <br /> ”Co ja ci będę gadasz i znowu i znowu aż zachrypnę. Daj sobie spokój tak jak ja.”<br /> <br /> ”Czemu mój towarzysz nie jest tak fajny jak...Chciałabym coś fajnego,jak smok,albo gryf,albo malticore.”<br /> <br /> ”Ostatnie to orzeł lub sowa.”<br /> <br /> Smok lub Gryf? CO masz na myśli?”<br /> <br /> ”Tylko mówiłam ze chciałabym coś z tego na mojego towarzysza.”<br /> <br /> ”To one istnieją?”<br /> <br /> ”One tak. Czemu?”<br /> <br /> ”żartujesz ze mnie,” Saito powiedział śmiejąc się,lecz ona się nie śmiała.<br /> <br /> ”Na pewno nie widziałeś żadnego przedtem,” powiedziała litościwie. Nie wyglądała żeby żartowała.<br /> <br /> Magowie co latają i fantastyczne słowa w końcu dotarły do niego.<br /> Ziąb przeleciał mu przez plecy i dostał zimnego potu.<br /> <br /> ”Myślę że to możliwe....Albowiem latali,czy oni naprawdę są czarodziejkami i czarodziejami?”<br /> <br /> ”Tak,jesteśmy jeśli tego nie rozumiesz,to puść moje barki! Twoje plecy nie powinny mówić do mnie!”<br /> <br /> ''To sen... To tylko sen...'' Powoli,jego siła go opuszcza i czuje to w nogach.<br /> <br /> ”Louise” powiedział z bezsilnością w głosie.<br /> <br /> ”Nie mów mi po prostu imieniu”<br /> <br /> ”Uderz mnie”<br /> <br /> ”Co?”<br /> <br /> ”Uderz mnie z całej siły w głowę.<br /> <br /> ”Dlaczego.”<br /> <br /> ”Chce się obudzisz teraz. Chce wstać i się podłączyć do sieci. Dzisiaj na obiad jest /hamburger/”<br /> <br /> ”Moja mama mówiła tak rano.”<br /> <br /> ”Podłączyć się?”<br /> <br /> ”Nie ,nic. I tak jesteś częścią mojego snu,wiec nie martw się oto. No obudź mnie w końcu.”<br /> <br /> ”Nie wiem o czym bredzisz ale mam się uderzysz?Louise ścisnęła pieść w ręce.”<br /> <br /> ”Tak, proszę.”<br /> <br /> Jej pieści zaczęły drzeć. Po jej twarzy nie ,można było nic rozpoznasz ale widać było ze przez jej głowę przelatuje wiele myśli.<br /> <br /> ”Nie byłeś w ogóle zainteresowany wezwaniem?”<br /> <br /> ”Jakim sposobem miałem o nim wiedzieć.”<br /> <br /> ”Jak wiesz,jestem trzecią córka rodziny Valérie dumnego starodawnego szlacheckiego rodu i takiego kogoś wzięłam na towarzysza?”<br /> <br /> ”Skąd mogłem o tym wiedzieć?”<br /> <br /> ”...I kiedy zdecydowałam się na kontrakt został zapieczętowany pocałunkiem?”<br /> <br /> ”Skąd miałem wiedzieć?Patrz,możesz z tym skończyć? Nie lubię koszmarów.”<br /> <br /> ”Koszmarów?To moja kwestia!”Louise przywaliła pięścią mu w głowę z całej siły.<br /> <br /> ”To był mój pierwszy pocałunek!”<br /> <br /> Możliwe że było to zbyt nagłe ''...Mój też''pomyślał Saito i stracił przytomność.<br /> &lt;center&gt;***&lt;/center&gt;<br /> Hiraga Saito.<br /> <br /> Siedemnastoletni pierwszoklasista liceum.<br /> <br /> Zdolności gimnastyczne: normalne.<br /> <br /> Oceny: średnie.<br /> <br /> Okres bez Dziewczyny:siedemnaście lat.<br /> <br /> Ocena: bez pozytywów i negatywów.<br /> <br /> Ocena nauczyciela: ''Ah, Hiraga-kun. On odmawia rezygnować,i ma pewien silny osobliwy zmysł ,oprósz tego jest trochę powolny''<br /> <br /> Ocena rodziców: ''powinieneś studiować więcej. Jesteś nieco powolny.''<br /> <br /> <br /> Idąc powoli, nie miał powodu się fatygować o jakiś wypadek,i przejmować się niczym, dotyczącym wszystkich ludzi.<br /> <br /> Wcześniej, widząc latających ludzi,poruszyło go to,zwykły człowiek w tej sytuacji był by w takim szoku ze upadł by na kolana , lecz on dużo by potrzebował to takiej sytuacji.<br /> <br /> Jeśli byłoby źle,gruntownie pomyślał by przed działaniem.<br /> <br /> Miał bardzo zażartego ducha. W tym był bardzo podobny do osobowości Louise.<br /> <br /> Swoją drogą ,zwyczajnie trzynaście minut temu szedł chodnikiem w Tokio. Japonia-- na Ziemi.<br /> <br /> Był w drodze do domu z odebranym po naprawie notebookiem. <br /> Był całkiem szczęśliwy,bo mógł wejść na internet i gdzie ostatnio zarejestrował się na stronie randkowej i miał nadzieje znaleźć dziewczynę dla siebie.<br /> <br /> Szukał czegoś co dało mu pikanterii jego monotonnemu życiu. <br /> <br /> Natomiast zamiast w internecie,znalazł to na środku alejki.<br /> <br /> Szedł naprzeciwko stacji kolejowej w stronę domu,gdy przed nim nieoczekiwanie błyszczący, <br /> <br /> przypominający lustro obiekt pojawił się przed nim. Saito przystanął chcąc się lepiej przypatrzeć.,<br /> <br /> Pamiętaj że jego ciekawość jest dwa razy większa normalnego człowieka.<br /> <br /> Była to duża elipsa,dwa metry wysoka i jeden metr szeroka,bez cielesnego materiału.<br /> <br /> Zauważył ze unosiło się lekko nad ziemia.<br /> <br /> Wzbudziło jego ciekawość. ''Co to za fenomen,'' zastanawiał się,<br /> aż zaczął dokładnie badać świetlisty lustro-podobny obiekt.<br /> <br /> ''Nie mam pomysłu,nigdy nie widziałem takiego fenomenu jak ten.'' Rozmyślając obszedł je naokoło <br /> <br /> lecz to nie zaspokoiło jego ciekawości. Zastanawiał się czy był by w stanie w to wejść.<br /> <br /> ''Nie, może nie powinienem,'' usłyszał się, ''Lecz to tylko dwa kroki'' ,motywował się.<br /> <br /> Co za beznadziejna osobowość.<br /> <br /> Najpierw,podniósł kamyczek i wrzucił go eksperymentalnie,Kamyczek zniknął w środku lustro-podobnego obiektu.<br /> <br /> ''Oho, ''pomyślał. Kiedy sprawdził po drugiej stronie lustro-podobnego obiektu kamyczka nigdzie nie było<br /> .<br /> Następnie wyciągnął swój klucz od domu z kieszeni. Dźgnął koniuszkiem lustro-podobny obiekt.<br /> <br /> Nic się nie stało. <br /> <br /> Wyciągnął klucz,zbadał go uważnie,ale nic się nie zmieniło.<br /> <br /> Saito osądzał czy stanowi stanowi to jakieś niebezpieczeństwo jeśli w to wejdzie. Tylko jego ciekawość go to tego posunęła.<br /> <br /> Na końcu, gdyby nawet wiedział, poszedł by dalej. <br /> <br /> To jak otworzysz mangę zaraz przed tym czy iść w pustkę czy badać od teraz.<br /> <br /> Niezwłocznie pożałował tego,intensywny wstrząs zaatakował jego umysł. Nagle przypomniał sobie <br /> <br /> przeszłość,jak był dzieckiem,kiedy jego matka kupiła mu dziwna maszynkę która przepuszczając <br /> <br /> przez twoje ciało prąd robiła się mądrzejszym. To uczucie było to samo. Zemdlał.<br /> <br /> <br /> Gdy otworzył oczy ... <br /> <br /> Był w magicznym świecie.<br /> <br /> <br /> &lt;center&gt;***&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> “Czy to prawda?” pytała Louise,patrząc na Saito z niedowierzaniem ręce trzymała chleb z dzisiejszej kolacji.<br /> <br /> Byli w pokoju Louis. Na oko miało rozmiar 12 mat tatami. Z tego miejsca okno było po<br /> <br /> południowej stronie,łóżko po wschodniej,drzwi po północnej a garderoba stała po zachodniej.<br /> <br /> Wszystkie meble wyglądały na drogie antyki. Louise przyniosła Saito tu,odzyskiwał świadomość.<br /> <br /> Saito próbował ignorować ból głowy który ciągle odczuwał po uderzeniu wcześniej,odpowiedział jej,<br /> <br /> ”Co jest prawdą?”<br /> <br /> Saito nigdy nie czuł...się tak bardzo poniżony przez swoja ciekawość jak dzisiaj<br /> <br /> Nigdy więcej nie wejdę w tak głupie rzeczy...<br /> <br /> <br /> To nie jest Japonia. To nie jest Ziemia.<br /> <br /> Gdybyśmy byli państwem w którym czarodzieje latają prosto do nieba, jeśli tylko nieliczni na pewno nie uczyli się tego w szkole średniej na geografii.<br /> <br /> Jeśli akurat co z ta ogromnym blaskiem księżyca unoszącym się na niebie.<br /> <br /> Byłby z łatwością dwa razy większy od ziemi. Jego ogromna wielkość nie była problemem. <br /> <br /> Było by całkowicie możliwe że w niektórych krajach były by noce jak ta. Jednakże kiedy byłyby <br /> dwa to było dziwne. <br /> Czy księżyc się pomnożył bez wiedzy Saito?<br /> <br /> Nie. Nie może byś.<br /> <br /> Innymi słowy,to definitywnie nie Ziemia.<br /> <br /> Jest już ciemno... Noc w końcu zapadła. <br /> <br /> ''Ciekawe czy moja rodzina się o mnie teraz martwi,'' zakończył smutno.<br /> <br /> Z okna widział pas zieleni na której leżał. W dalszym planie w świetle księżyca widział także góry.<br /> <br /> Po prawej obszar gęstego lasu. Saito westchnął.<br /> <br /> Tam jest miedzy innymi niesamowicie zielony las. Jest zupełnie inny jak w Japonii.<br /> <br /> Akademia znajdowała się w średniowiecznym zamku...Serce mu szybciej zabiło niesamowite ze tu trafił.<br /> <br /> Sklepienia łukowe,rozrosła klatka schodowa.,podłoga z kamienia...To była Tristiańska Akademia Magii, <br /> <br /> Louise wyjaśniła ze wszyscy studenci mieszkają w pokojach znajdujących się w akademii.<br /> <br /> Akademia Magii? Cudowne! Pokoje? Wspaniałe! Jak w filmie! Lecz,to nie ziemia...!<br /> <br /> “Nie mogę w to uwierzysz”<br /> <br /> “Patrz,ja tez nie mogę.”<br /> <br /> “Inny świat,co masz na myśli?”<br /> <br /> “Nie istnieje magia, i jest tylko jeden księżyc.”<br /> <br /> “Szukasz takiego świata?”<br /> <br /> “Mówię ci że stamtąd pochodzę!” wykrzyczał Saito.<br /> <br /> “Nie krzycz na mnie,jesteś człowiekiem.”<br /> <br /> “Jak powiedziałaś to mnie,człowiekiem?!”<br /> <br /> “No nie jesteś magiem prawda?,więc jesteś człowiekiem.”<br /> <br /> “Co ty mówisz o 'magach' i 'człowiekach?'<br /> <br /> “Naprawdę jesteś z tego świata?”<br /> <br /> “Przecież mówię ci ze nie jestem”<br /> <br /> Louise podparła się ze zmartwiona mina łokciami na stole<br /> <br /> Na stole stała lampa z dekoracyjnym abażurem. Wypełniała pokój mikotającym blaskiem. Zupełnie jak kiedy nie znano elektryczności.<br /> <br /> Jejku,tak trudno zamontować instalacje elektryczna?Czuje się jak żyjący mieszkańcy w chałupach wieki temu.<br /> <br /> ''Czekaj, 'montaż...'O,możliwe ze... To jest...''<br /> <br /> “Już zrozumiałem.”<br /> <br /> “Co zrozumiałeś ?” spytała Louise patrząc na niego.<br /> <br /> “To jeden z tych programów rozrywkowych 'Ukryta kamera'.To tylko sztuczka,wszyscy się śmieją ze mnie. Prawda?”<br /> <br /> “Co to 'Ukryta kamera'?”<br /> <br /> “Nabijają się z ludzi. A ty w samym środku akcji jesteś przebrana i podstawiona,wiec?<br /> <br /> ”Gdzie są kamery?”<br /> <br /> “O czym ty mówisz?”<br /> <br /> Saito podskoczył to Louise<br /> <br /> “Aaa--! Co ty robisz?!”<br /> <br /> Opukując włosy,schodził na dól<br /> <br /> “Gdzie jest mikrofon?! Tu jest?”<br /> <br /> Przeszukując ją szorstko,zaczął rozpinać jej bluzkę. Jednakże błyskawiczny kopniak w genitalia zakończył to... Leżał na podłodze zwijając się z bólu.<br /> <br /> &quot;Argh...&quot;<br /> <br /> “Jak ty śmiałeś...Mnie szlachciankę przeszukiwać...” Louise stała drżąc z wściekłości.<br /> <br /> W głębokim bólu pomyślał, ''To nie jest sen, plus to nie ziemia, to całkowicie inny świat.''<br /> <br /> “Proszę...”<br /> <br /> “Czego?!”<br /> <br /> “Odeślij mnie do domu...”<br /> <br /> “To niemożliwe.”<br /> <br /> “Ale czemu...?”<br /> <br /> “Ponieważ zostałeś związany kontraktem jako mój chowaniec. Nie ważne czy pochodzisz stad czy <br /> z zupełnie innego świata o którym mówisz. Raz ustalonego kontraktu nie można zerwać.”<br /> <br /> “Chyba żartujesz...”<br /> <br /> “Myślisz ze mi to pasuje,Czemu musiałam zostać z takim chowańcem jak ty?!”<br /> <br /> “Wiec odeślij mnie”<br /> <br /> “Naprawdę jesteś z innego świata?” spytała Louise wyraźnie jeszcze zakłopotana.<br /> <br /> “Tak.” Saito kiwnął.<br /> <br /> “Więc pokaz mi dowód.”<br /> <br /> Z grymasem bólu przez kopniak który przed chwila otrzymał, stanął,i otworzył swoją kieszeń.<br /> <br /> “Co to?”<br /> <br /> “Notebook.”odpowiedział Saito.<br /> <br /> Powierzchnia świeżo naprawionego komputer zalśniła w odbitym świetle.<br /> <br /> “Na pewno nie widziałam czegoś takiego. Co to za rodzaj magii?”<br /> <br /> “To nie magia,to nauka.”<br /> <br /> Saito przycisnął włącznik i komputer z warkotem uruchomił się.<br /> <br /> “Łał! Co to jest?!”<br /> <br /> Louise zawyła zaskoczona jak ekran zaczął migotać.<br /> <br /> “To wyświetlasz komputera.”<br /> <br /> “Ładny...Jakiego elementu magii użyto? Wiatru? Wody?”<br /> <br /> “Nauki.”<br /> <br /> Louise wytrzeszczona patrzyła bez wyrazu na twarzy. Wyraźnie nie była zadowolona.<br /> ”Czym jest ten element 'nauka'? Istnieją tylko cztery elementy siły?”<br /> <br /> &quot;Argh, wystraszy! W każdym razie to nie magia!” Saito powiedział to wymachując rekami.<br /> Usiadła na krawędzi łóżka i zaczęła machasz nogami. Wzruszyła ramionami <br /> Powiedziała obojętnie ze zrezygnowaniem w głosie <br /> <br /> ”Nie rozumiem tego...?”<br /> <br /> “Czemu, nie ma takich rzeczy na tym świecie?”<br /> <br /> Louise wydymając wargi powiedziała. ”Nie,ale...”<br /> <br /> “Wiec uwierz mi! Nie ma tu niczego do zrozumienia!”<br /> <br /> Trzymając kurczowo włosy, powiedziała z szokiem.”Dobra!Wierzę ci!”<br /> <br /> “Naprawdę?”<br /> <br /> Zaplatając ręce i przechylając głowę zirytowana warknęła.<br /> <br /> ”Tylko dlatego ze byś poszedł jeśli bym ta nie powiedziała.”<br /> <br /> “Więc,nieważne póki to rozumiesz. Teraz odeślij mnie.”<br /> <br /> “Mówiłam to niemożliwe.”<br /> <br /> “Ale czemu?!”<br /> <br /> Jej twarz pokryło zakłopotanie gdy odpowiadała.<br /> <br /> ”Ponieważ nie ma zaklęcia łączącego ten i twój świat.”<br /> <br /> “Wiec jak się tu znalazłem?”<br /> <br /> “Nie wiem!”<br /> <br /> Spojrzeli na ciebie z piorunującym spojrzeniem.<br /> <br /> “Słuchaj. jestem całkiem uczciwa kiedy mówię ze nie ma takiego czaru. Nikt nie słyszał o innym świecie.”<br /> <br /> “Ktoś słyszał , Ja!”<br /> <br /> “'Wzywanie towarzysza' jest używane to przyzywania żywych istot z Helkeginii.Normalnie tylko zwierzęta lub magiczne bestie są przywoływane. To pierwszy przypadek ze człowiek jest towarzyszem.”<br /> <br /> “Nie mów tak jakby się to nie dotyczyło, w takim razie,wypowiedz zaklęcie na mnie jeszcze raz.”<br /> <br /> “Dlaczego?”<br /> <br /> “żeby mnie odesłać to mojego świata.”<br /> <br /> Wyglądając na zakłopotaną ,zaczęła kręcić głową na boki.<br /> <br /> “...To się nie uda, zaklęcie 'Wzywanie Towarzysza' działa tylko w jedną stronę. Nie ma zaklęcia odsyłającego towarzysza to miejsca z którego przybył.”<br /> <br /> “Nieważne,spróbuj.”<br /> <br /> “To niemożliwe. Nie mogę go teraz rzucisz.<br /> <br /> “Co? Czemu?”<br /> <br /> “...Ponowne Wezwanie Towarzysza jest...”<br /> <br /> “Tak?”<br /> <br /> “...Kompletnie nieużyteczne dopóki pierwszy towarzysz nie umrze.”<br /> <br /> “Co powiedziałaś?”<br /> <br /> Przez ciało Saito przeleciał chłód.<br /> <br /> “Czy chcesz umrzesz?”<br /> <br /> “E ee....Poddaje się” <br /> <br /> Opuścił głowę. Jego wzrok skierował się na runy wypisane na jego lewej ręce.<br /> <br /> “Ach, to?”<br /> <br /> “Tak”<br /> <br /> “Ta pieczęć informuje ze jesteś moim chowańcem.”<br /> <br /> Louis powstała i skrzyżowała ręce. Jeśli się dobrze teraz przyjrzeć to jest całkiem ładna. Wysmukłe i proporcjonalne nogi,chude kostki. Nie za wysoka około 155cm.Jej oczy wyglądały jak u ciekawskiego kotka,a jej brwi nadawały im charakteru.<br /> Jeśli spotkał by ja na jakimś serwisie lub stronie randkowej,skakał by z radości. Lecz to nie ziemia.<br /> Nieważne jak bardzo chciał wracać,nie mógł. Saito z szokiem pomyślał i opadło to wszystko na jego barki.<br /> <br /> “...Tak,w porządku. W międzyczasie przypuszczam ze będę twoim chowańcem”<br /> <br /> “Podejdź znowu?<br /> <br /> “Jaki masz z tym problem?”<br /> <br /> “Widzę ze nadal nie zwracać się formalnym językiem,To oznacza ze jeśli 'jest coś z czym chciałbyś się zwrócić do mistrza ?'”poprawiła Louise,z podniesionym palcem jak wykładowca. Gest był miły,lecz ton całkiem srogi.<br /> <br /> “Lecz yyy...,co dokładnie robi chowaniec?”<br /> <br /> spytał Saito. Oczywiście,widział kruki i sowy jako bliscy przyjaciele w anime z czarodziejami. Lecz głownie przysiadły na ramieniu swojego mistrza i nie robiły nic specjalnie szczególnego.<br /> <br /> “Po pierwsze,chowaniec jest zdolny użyczyć swojemu mistrzowi wzrok i słuch.”<br /> <br /> “Jak?”<br /> <br /> “To oznacza,ze to co widzi chowaniec mistrz również widzi.”<br /> <br /> “Aha.”<br /> <br /> “Lecz to nie działa z tobą. nic nie mogę zobaczyć.”<br /> <br /> “Tak to nie ta materia ,” powiedział beztrosko Saito.<br /> <br /> “A także,chowaniec może dostarczać rożne rzeczy które pragnie jego mistrz,na przykład odczynniki<br /> <br /> “odczynniki?”<br /> <br /> “Jak Katalizator może byś użyty w trakcie wypowiadania zaklęcia. Coś jak siarka lub mech. <br /> <br /> “Aha...”<br /> <br /> “Lecz ty zapewne nie umiesz takich rzeczy,czy nie?Wobec tego zapewne nawet nie wiesz nic o odczynnikach.”<br /> <br /> “Nie.”<br /> <br /> Louise zmarszczyła gniewnie czoło, lecz kontynuowała.<br /> <br /> ”...I najważniejsze... Chowaniec istnieje po to by chronić swojego mistrza!Chronienie przed wszystkimi wrogami to najwyższy priorytet!to może byś dla ciebie trochę problematyczne...”<br /> <br /> “ponieważ jestem człowiekiem....”<br /> <br /> “...Silna magiczna bestia prawie zawsze mogła by pobić swoich wrogów. ale nie wiem czy wytrzymasz atak kruka.”<br /> <br /> “Zamknij się.”<br /> <br /> “Czyli mogę się użyć tylko to czynności których jestem całkiem pewna ze umiesz robisz: pranie,czyszczenie i inne tym podobne prace.”<br /> <br /> “Nie obrażaj mnie. Jestem pewny ze znajdziesz sposób na odesłanie mnie do domu!”<br /> <br /> “Tak, tak. Faktem jest ze również będę szczęśliwa. Ponieważ będę mogła wezwać nowego towarzysza.”<br /> <br /> “Czemu,ty...”<br /> <br /> “Racja,całe to gadanie mnie usypia.”powiedziała Louise mocno przy tym ziewajac.<br /> <br /> “Gdzie będę spał?”<br /> <br /> Louise wskazała podłogę.<br /> <br /> “Nie jestem psem lub kotem jak wiesz.”<br /> <br /> “Lecz tu nie ma innego miejsca. I tylko jedno łóżko.” rzuciła mu koc.<br /> <br /> Podniosła rękę do górnego guzika bluzy.<br /> <br /> Jeden za drugim zaczęła ja rozpinać<br /> <br /> Niebawem doszła do bielizny. Saito zarumieniony spytał.<br /> <br /> ”Co...Co....Co ty robisz ?!!<br /> <br /> Louise odpowiedziała jak by to było normalne “Idę spaś,więc się przebieram.”<br /> <br /> “Rób to tam gdzie nie będę się widział!”<br /> <br /> “Dlaczego?”<br /> <br /> “Ponieważ! Ta sytuacja jest krepująca! Poważnie!”<br /> <br /> “Ja się nie krepuje.”<br /> <br /> “Ponieważ jesteś magiem? Jesteś normalna robić to przy mężczyźnie?”<br /> <br /> “Mężczyzna? Gdzie? Nie potrzepuję się martwić ponieważ jestem pilnowana przez mojego towarzysza.”<br /> <br /> ''Dokładnie,będziesz traktowany jak pies lub kot.''<br /> <br /> Saito narzucił koc na głowę i odwrócił się.<br /> <br /> ''Po Pierwsze cofam wszystko co powiedziałem i pomyślałem wcześniej o jej urodzie.''<br /> <br /> ''Naprawdę mnie denerwuje Taka dziewczyna jak ona, magiem? Tak pewnie.''<br /> <br /> “O,a to wybierz na jutro” <br /> <br /> Kilka rzuconych rzeczy wylądowało delikatnie obok niego. <br /> <br /> Podniósł je zastanawiając się co to jest. koronkowy biustonosz i dobrze dobrane majtki, tez białe.<br /> <br /> Co za piękne i delikatne rzeczy. Saito pomyślał i się zaczerwienił chwycił delikatnie i był na zmianę oburzony i uradowany.<br /> <br /> Zagotowało się w nim. Nie miał najmniejszego zamiaru tego robić.<br /> <br /> Louise założyła długa nocną koszule przez głowę. Przez mgliste światło rzucone przez lampę,<br /> <br /> mógł zobaczysz kontur jej sylwetki. Natomiast nie mógł zobaczysz żadnych szczegółów,nie<br /> <br /> wyglądało żeby była zażenowana. To było denerwujące. Czuł że jego męskość jest zdradzona.<br /> <br /> &quot;Jak myślisz kto się utrzymuje?Jak myślisz kto ci daje jeść?I jak myślisz czyj to pokój?&quot;<br /> <br /> &quot;Yyy....&quot;<br /> <br /> &quot;Jesteś moim chowańcem,prawda? Pranie,sprzątanie i podobne prace – to twoje normalne prace.&quot;<br /> <br /> Saito nakrył się kocem ponownie.<br /> <br /> ''Ta dziewczyna jest beznadziejna,może nie widzi we mnie normalnego mężczyzny.<br /> <br /> ''Chce do domu. Tęsknię za swoim pokojem. Tęsknię za rodzicami.''<br /> <br /> Uczucie nostalgii i przygnębienia było przytłaczające.<br /> <br /> ''Czy będę zdolny wrócić?''<br /> <br /> ''Czy jest jakaś droga do domu ?''<br /> <br /> ''Ciekawe czy rodzina teraz się o mnie martwi.''<br /> <br /> ''Mimo wszystko muszę znaleźć drogę do domu...''<br /> <br /> ''Co powinienem zrobić? Czy powinienem stad uciec? Ale co potem?''<br /> ''Może spróbuję kogoś zapytać. Lecz od Louise wiem ze nikt nie wie ze istnieje inny świat nie ma <br /> mowy żeby ktoś mi uwierzył.''<br /> <br /> ''Nie powinienem o tym myśleć tak krytycznie. w każdym razie szarpanie się z tym nigdzie mnie nie zaprowadzi.''<br /> <br /> ''Nie mam żadnych tropów a nawet jak stad ucieknie to i tak nie mam gwarancji ze znajdę drogę do domu.''<br /> <br /> ''Nie mam relacji z tym światem nikogo na kim mógł bym polegać oprósz tej zarozumialej dziewczyny o imieniu Louise.''<br /> <br /> ''Nie mam wyboru .Od teraz będę chowańcem. W końcu powiedziała ze będzie mnie karmić <br /> muszę byś twardy,może nie jestem dla niej tylko chowańcem.''<br /> <br /> ''Pewnie jest trochę arogancka ,lecz jest całkiem ładna. Sądzę ze mogę wyobrazić sobie ze zrobię z niej swoją dziewczynę. Może ktoś mnie spotkał na stronie randkowej? Mógł bym morze pokonać żeby się z nią spotkać. Przyjdę jako zagraniczny student. Aktualnie tak lepiej. To o czym myślę. Tak po prostu wspaniale<br /> ''Ok'' pomyślał Saito.<br /> ''Nie jest tak strasznie jak na opuszczonej wyspie.''<br /> ''Rozpaczaniem nic nie zrobię.''<br /> ''Będę żył jako chowaniec i dzięki temu będę szukał drogi do domu.''<br /> <br /> Jego plan został ułożony,czuje się widocznie śpiący,<br /> <br /> nie ważne od sytuacji jego zdolność adaptacji zawsze go ratowała,<br /> <br /> gdy inni by panikowali i się załamywali.<br /> <br /> Zawdzięcza to dzięki jego elastycznej osobowości<br /> <br /> Louise machnęła palcami i lampa zgasła.<br /> <br /> ''Lampa tez jest magiczna?! Przypuszczam ze naprawdę nie jest tu potrzebna elektryczność,'' rozważył Saito<br /> <br /> Ciemność zaczęła opadać na pokój.<br /> <br /> Za oknem dwa księżyce świeciły tajemniczo.<br /> <br /> Pani Hiraga,twój syn Saito przybył do świata gdzie są czarodzieje. Nie będzie uczęszczał do szkoły <br /> <br /> przez jakiś okres nie będzie zdolny studiować,proszę wybacz mu.<br /> <br /> <br /> I tak zaczęło się życie Saito jako chowańca.<br /> <br /> <br /> <br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Wróć do strony głównej]]<br /> | [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_1_Rozdzia%C5%82_2|Rozdział 2]]<br /> |-<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Doubler