Baka-Tsuki - User contributions [en]

Chrome Shelled Regios PL: Tom 1 Prolog

2025-10-31T17:20:20Z

XPikacz:

=== Diabolos of the Old School Building ===

(Rias x Ise x Asia)

This conversation took place after the match with Sairaorg-san.

I, Hyoudou Issei, came to he Occult Research Club's clubroom together with Asia.

And that's when I heard about a certain girl from Buchou, I mean, from Rias.

"—Transfer student is, a samurai girl?"

When I asked her again, Rias nodded with a smile.

"Her name is Miyamoto Zekka-san. You've already met with her, right, Asia?"

"Yes! We went to greet her the other day at the junior high division, and she showed us splendid dual-wielding swordsmanship! She had an even match with Xenovia-san and---"

"W-wait, Asia! Evenly matched with Xenovia?! Junior high student?!"

Seems like the match ended in a draw, but that's already surprising enough.

"Her last name is Miyamoto...and she uses dual-wielding style...i-it can't be..."

"It can, Ise. She's a descendant of the great swordsman---Miyamoto Musashi."

So she really is!

To think a big-shot like that transferred to Kuou Academy!

When I wonder what kind of girl she is—

"...Being able to fight an extreme power-type Xenovia, I can imagine her being very muscular, about 2 meters high..."

While imagining it, Mil-tan crosses my mind.

Well, we are talking about Miyamoto Musashi's descendant after all, she certainly has that big and sturdy feeling to her...

"Fortunately, I happen to have academy's roster. Though it only has face photos—oh, this one."

After getting shown the roster, I involuntarily yelled.

"She's an extreeeeeme beauty though?!"

Her gaze looks a bit piercing, but she's a peerless beauty.

"Though she doesn't speak much, she's a very kind person, Ise-san."

Hearing Asia's impression...I wonder if she's a rather calm girl?

"Good looks and personality and excellent with a sword, an incredible kouhai has appeared, huh..."

"Right, and especially when it comes to swords, she is an extreme prodigy."

When I quietly murmured, Rias answered me with with a somewhat serious face.

"Both Yuuto and Xenovia are my dear servants. I won't let go of them. However, if my [Knight]'s seat was still vacant...to be honest, I would immediately call out to her"

R-Rias regards her that highly?!

"I understand how Rias-oneesama feels. She also has a powerful Sacred Gear after all...though I did get surprised when her Sacred Gear manifested, ripping through her clothes and fully exposing her b-breasts."

Oh, so she only possesses a Sacred Gear—

"Wait, fully exposing her oppai?! Give me more details, Asia!"

"E-erm, Miyamoto-san's sword comes out from her cleavage, so..."

What's this! I understand it less and less!

However, the important thing is that she shows her oppai during fights.

"Beautiful swordswoman's naked oppai...how alluringly it sounds...gufufu..."

"Hau! Ise-san is grinning!"

There's no time to waste!

As soon as possible, I must go at see her oppai...I mean, go and greet her as a senpai!

"You can't meet with her yet, Ise."

"Eh, why?!"

"After all, Zekka-san hates breasts—oppai."

Hates o-oppai?!

"I heard that she fainted the other day after listening to Oppai Dragon song."

Looks like everything related to oppai is NG for her.

So if she was to meet someone like me, Oppai Dragon...

"If her Sacred Gear goes berserk, this whole area will be wiped."

"T-that would be certainly bad. Then I'll just take a sneak peek or—"

"No. I look forward for Zekka-san's growth from now on. One day you'll be able to meet."

I hung my head in disappoinment to Rias' happy smile.

Then I raise my head and think about my yet-to-see kouhai.

"Miyamoto Zekka-chan, huh. I'd like to meet her quickly—!"<noinclude>
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| Wróć do [[Chrome Shelled Regios:Volume1 Illustrations|Ilustracje]]
| [[Chrome Shelled Regios PL|Strona Główna]]
| Idź do [[Chrome Shelled Regios PL: Tom 1 Rozdział 1|Rozdział 1]]
|-
|}
</noinclude>

DX6 - Czy ktoś zamawiał diabła?

2021-09-01T06:34:07Z

XPikacz: Created page with "{{:High School DxD:Tom DX6 Ilustracje}} {{:High School DxD:Tom DX6 Żywot1}} {{:High School DxD:Tom DX6 Żywot 2}} {{:High School DxD:Tom DX6 Dodatkowy żywot}} {{:High School..."

{{:High School DxD:Tom DX6 Ilustracje}}
{{:High School DxD:Tom DX6 Żywot1}}
{{:High School DxD:Tom DX6 Żywot 2}}
{{:High School DxD:Tom DX6 Dodatkowy żywot}}
{{:High School DxD:Tom DX6 Żywot 4}}
{{:High School DxD:Tom DX6 Żywot 5}}
{{:High School DxD:Tom DX6 Żywot 6}}
{{:High School DxD:Tom DX6 Bonusowy Żywot 1}}
{{:High School DxD:Tom DX6 Bonusowy Żywot 2}}
{{:High School DxD:Tom DX6 Posłowie}}
==Odnośniki tłumacza==
<references />
<references group="1" />

{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| Wróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]
|-

High School DxD (Polski)

2021-09-01T06:27:20Z

XPikacz: Undo revision 572317 by XPikacz (talk)

[[Image:DxDV1Cover.png|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu High School DxD]]

'''High School DxD''' (ハイスクールD×D, ''Haisukūru D×D'') to japońska powieść light novel autorstwa Ichieia Ishibumiego, ilustrowana przez Miyamę-Zero. Publikuje ją Fujimi Shobo pod banderą Fujimi Fantasia Bunko. Po wydaniu 25 tomu, seria jest kontynuowana pod nazwą „Shin High School DxD”.

Dwunastoodcinkowa seria anime była emitowana w japońskiej telewizji od stycznia do marca 2012 roku. W wydaniu blu-ray pojawiły się dwa dodatkowe epizody, a także od 21 marca do 29 sierpnia 2012 roku wyemitowano sześć krótkich odcinków specjalnych. Zgodnie z zapowiedzią transmisja kolejnej dwunastoodcinkowej serii trwała od 7 czerwca do 22 września 2013 roku. W czerwcu 2014 roku, wraz z premierą osiemnastego tomu, zatytułowanego „Zabawna anielica Świąt Bożonarodzeniowych”, ogłoszono trzeci sezon anime High School DxD. 6 grudnia tego samego roku oficjalnie zapowiedziano, że trzeci sezon będzie nosić tytuł „High School DxD BorN”. 10 marca 2015 roku wydano dodatkowy odcinek „High School DxD New: Oppai, Tsutsumimasu!” na podstawie limitowanego wydania „High School DxD DX.1”. Emisja trzeciego sezonu trwała od 4 kwietnia do 20 czerwca 2015 roku. Między lipcem 2015 roku, a styczniem 2016 roku wydano sześć kilkuminutowych odcinków specjalnych. 9 grudnia 2015 roku serię uzupełniono odcinkiem pt. „High School DxD BorN: Yomigaeranai Fushichou” opartym na historii tomu „High School DxD DX.2”. Fabuła trzeciego sezonu krążyła wokół piątego, szóstego i siódmego tomu powieści. Jednakże sporo ona odbiegła od prawidłowej historii, przez co dużo wątków między bohaterami zostało źle ukazanych lub po prostu pominiętych. Bądź tak jak w przypadku ostatnich dwóch odcinków- wypełnionych historią niezwiązaną z oryginalnym dziełem. Podczas zjazdu „Fantasia Bunko Daikanshasai 2017” ogłoszono, że kolejna część anime będzie nosiła nazwę „High School DxD Hero”. Z powodu domniemanego konfliktu dotyczącego jakości trzeciego sezonu między studiem TNK i autorem powieści, tym razem ekranizacją zajeło się studio Passione. Zawarte zostały w niej wydarzenia z dziewiątego i dziesiątego tomu powieści, a data premiery miała miejsce 17 kwietnia 2018 roku. 10 kwietnia 2018 roku został wyemitowany odcinek specjalny „High School DxD Hero: Taiikukan-ura no Holy”, który przedstawia alternatywną historię ostatnich trzech odcinków trzeciego sezonu. Zgodnie z wcześniejszymi podejrzeniami wielu fanów, był to zabieg mający na celu powrót do oryginalnego ciągu wydarzeń z powieści.

Zrzekamy się wszelkich praw autorskich do naszych tłumaczeń, które udostępniamy wyłącznie jako tłumaczenie dla fanów, które zostanie zdjęte ze strony, jeśli light novelka ''High School DxD'' zostanie kiedykolwiek zlicencjonowana w Polsce.

Serię High School DxD można znaleźć również w następujących językach:
*[[High School DxD|English (angielski)]]
*[[High School DxD (Български)|Български (bułgarski)]]
*[[High School DxD (Croatian)|Hrvatski (chorwacki)]]
*[[High School DxD ~ Czech version ~|Česky (czeski)]]
*[[High School DxD - Français|Français (francuski)]]
*[[High school DxD (Ελληνικά)|Ελληνικά (grecki)]]
*[[High_School_DxD_~Russian_Version~ |Русский (Russian)]]
*[[High School DxD (Español)|Español (hiszpański)]]
*[[High School DxD (Indonesia)|Bahasa Indonesia (indonezyjski)]]
*[[High School DxD (Deutsch)|Deutsch (niemiecki)]]
*[[High School DxD ~Brazilian_Portuguese~|Português Brasileiro (portugalski)]]
*[[High School DxD (Polski)| Polski (polski)]]
*[[High school DxD Tiếng Việt|Tiếng Việt (wietnamski)]]
*[[High_School_DxD_(Italian)|Italiano (włoski)]]

<br />

==Fabuła==
Historia powieści toczy się wokół Hyoudou Isseia - niezbyt rozgarniętego i zboczonego, ale za to jakże przeciętnego licealisty, którego największym marzeniem są kobiece piersi. Całe jego życie zostaje wywrócone o sto osiemdziesiąt stopni, gdy niespodziewanie piękna nieznajoma zaprasza go na randkę. Randkę, podczas której jego żywot dobiega kresu. Z pomocą przychodzi mu wysokoklasowa diablica Rias Gremory, najpiękniejsza dziewczyna z jego szkoły, która wskrzesza go pod postacią swojego służącego. Od tego momentu biedny Issei zostaje wciągnięty w wir przeróżnych wydarzeń.

Historia 1: '''Przebudzenie Czerwonego Cesarskiego Smoka'''
*Tomy 1&2

Historia 2: '''Narodziny Biuściastego Cesarskiego Smoka'''
*Tomy 3-6

Historia 3: '''Bohaterski Oppai Smok'''
*Tomy 7-12

Historia 4: '''Legenda Oppai Smoka i wesołej kompanii'''
*Tomy 14-21

Historia 5: '''Czerwony Cesarski Smok Płonącej Prawdy × Biały Cesarski Smok Porannej Gwiazdy: Prawdziwy Smok Akademii Kuou'''
*Tomy 22-

Opowiadania poboczne
*Tomy 8, 13 i 15

==Występujące postaci==
{| class="collapsible collapsed" style="text-align:left; margin:5px 20px clear:both; font-size:100%; background:transparent; width:100%;"
! style="background:#cee0f2;" align="center"| '''UWAGA: PONIŻSZE TREŚCI MOGĄ ZDRADZAĆ SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE FABUŁY TEKSTU!'''
|-
|
<div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Issei Hyoudou''' (兵藤一誠, ''Hyōdō Issei'')

[[File:Pawn-Ise.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł → średnioklasowy diabeł (tom 11) → wysokoklasowy diabeł (Król) (tom 22)

'''Funkcja:''' Pion (osiem figur → cztery z ośmiu to figury mutacji (po tomie 12) → wszystkie z nich to piony mutacji (tom 23))

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny człowiek → ludzki smok (po tomie 12))

'''Boski Dar:''' Dar Wzmocnienia (Longinus) → Zbroja Łuskowa Daru Wzmocnienia (forma Łamacza Ładu)

'''Oręż:''' Ascalon, Ascalon II (tom 24)

'''Umiejętności:''' Niszczyciel Szat, Poligloctwo, Zabroniony Ruch „Trójząb”, Forma Szkarłatnej Królowej, Diabelski Smok „Bóg"

Uczeń drugiej klasy liceum w Akademii Kuou. Głupek i zboczeniec. Z pozoru typowy licealista żyjący w typowej rodzinie, w rzeczywistości jednak jest posiadaczem Sacred Gear o nazwie Boosted Gear, który uchodzi za jeden z najpotężniejszych. Został zabity na swojej pierwszej randce przez dziewczynę, która okazała się być upadłą anielicą. Do życia przywróciła go Rias Gremory, która stała się jego nową panią. Odtąd jego głównym celem jest wspięcie się na szczyt hierarchii społeczeństwa diabłów, dzięki czemu będzie mógł zostać Królem Haremu, choć sam nieświadomie przyciąga do siebie dziewczyny.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Rias Gremory''' (リアス・グレモリー, ''Riasu Guremorī'')

[[File:King-Rias.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' wysokoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Król

'''Rasa:''' diabeł czystej krwi

'''Umiejętności:''' Moc Zniszczenia

Uczennica trzeciej klasy liceum i jednocześnie najpiękniejsza dziewczyna w całej szkole. Pochodzi ze starego rodu diabłów czystej krwi, domu Gremory. Wysokoklasowy demon nazywany „Szkarłatną Księżniczką Zniszczenia”. Jej brat jest jednym z Youndai Maou, Lucyferem. Wraz z nim posiada moc zniszczenia. Wskrzesza Iseia, gdy znajduje go martwego po spotkaniu z upadłą anielicą i odkryciu, że jest on w posiadaniu rzadkiego Sacred Gear. Uprzejma i delikatna dla swoich podwładnych, staje się zupełnie inną osobą podczas walki lub treningu.

</div>
<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Asia Argento''' (アーシア・アルジェント, ''Āshia Arujento'')

[[File:Bishop-Asia.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory → Grupa Issei , Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Goniec

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny człowiek)

'''Boski Dar:''' Zmierzch Uzdrawiania

Uczennica drugiej klasy liceum. Początkowo siostra zakonna znana jako Święta Dziewica, sławna przez swoją moc uzdrawiania. Chowała się w sierocińcu, ale została zabrana przez Kościół, kiedy ten odkrył jej moc. Następnie wyrzucona z niego za pomoc diabłu, została przygarnięta przez ludzi powiązanych z upadłymi aniołami. Zaczęła mieszkać wraz z Iseiem po tym, jak została uwolniona z ich rąk. Jako osoba, która dorastała w Kościele, brak jej zdrowego rozsądku.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Akeno Himejima ''' (姫島朱乃, ''Himejima Akeno'')

[[File:Queen-Akeno.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł → średnioklasowy diabeł (tom 11)

'''Funkcja:''' Królowa

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny pół-człowiek, pół-upadły anioł)

'''Umiejętności:''' władanie żywiołami (głównie piorunami), Święte Błyskawice

Uczęszcza do klasy trzeciej liceum i wspólnie z Rias należy do "Dwóch Wielkich Onee-sama" szkoły. Przez innych nazywana Najpotężniejszą Królową. Przyszła na świat jako owoc miłości ludzkiej matki i ojca, który był upadłym aniołem. Po śmierci rodzicielki została podwładną Rias. Jest wystarczająco bliską przyjaciółką Rias, aby prywatnie mówić jej po imieniu, ale przy obecności innych zwraca się do niej Buchou i zachowuje stosunki sługa-mistrz. Uparcie odmawia wykorzystania swojej mocy światła, którą odziedziczyła po ojcu, i używa jej dopiero po namowie Isseia.

</div>
<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Yuuto Kiba''' (木場祐斗, ''Kiba Yūto'')

[[File:Knight-Kiba.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg(Diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł → średnioklasowy diabeł (tom 11)

'''Funkcja:''' Skoczek

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny człowiek)

'''Boski Dar: ''' Narodziny Miecza, Ostrze Kowala

'''Oręż: ''' Cesarski Demoniczny Miecz Gram, Balmung, Nothung, Tyrfing, Dáinsleif, wszystkie stworzone demoniczne i święte-demoniczne miecze (dzięki Narodzinom Miecza) oraz nieznany miecz z tomu dwunastego

Jest w drugiej klasie liceum. Sam ogłosił się najlepszym przyjacielem Iseia, a także szkolnym księciem przystojniaków. Był ofiarą projektu "Święty Miecz", z którego jako jedyny wyszedł żywy. Stał się podwładnym Rias, kiedy ta uchroniła go od śmierci, ale poprzysiągł zemstę na tych, którzy potraktowali go jako królika doświadczalnego i przyczynili się do śmierci jego przyjaciół. Żywi także wielką nienawiść w stronę Świętego Miecza, Excalibura.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Koneko Toujou''' (塔城小猫, ''Tōjō Koneko'')

[[File:Tank-Koneko.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Wieża

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny nekomata)

'''Umiejętności:''' sen-jutsu, you-jutsu

Uczennica pierwszej klasy liceum. Pierwotnie była wykorzystywana przez inne demony po tym jak jej siostra, Kuroka, zabiła swojego pana. Maou, Lucyfer, ochronił ją i zostawił pod opieką swojej siostry, Rias, i tym samym Koneko stała się jej podwładną. Odmawiała użycia mocy sen-jutsu, ponieważ nie chciała upodabniać się do swojej siostry. Wraz z Akeno przezwyciężyły niechęć do swojej mocy, po tym, jak Ise im w tym pomógł. Nie okazuje żadnych emocji i wciąż dogryza Iseiowi, gdy ten tylko pomyśli o czymś nieprzyzwoitym. Największą troską obdarza swoich towarzyszy, gdy ci wpakują się w jakieś tarapaty.

</div>
<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Xenovia''' (ゼノヴィア, ''Zenovia'')

[[File:Knight-Zenovia.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory → Grupa Issei, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Skoczek

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny człowiek)

'''Oręż:''' Excalibur Zniszczenia, Święty Miecz Durandal → Ex-Durandal, Ascalon (pożyczany od Iseia)

Jest użytkownikiem Świętego Miecza i została wysłana przez Kościół wraz z Iriną w celu odzyskania lub zniszczenia skradzionych Excaliburów. Po dowiedzeniu się, że biblijny Bóg od dawna nie żyje, postanawia dołączyć do Klubu Okultystycznego jako służąca Rias. Kiedy tylko może, próbuje uwieść Iseia, ponieważ chce narodzić zdrowe i silne dziecko.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Gasper Vladi''' (ギャスパー・ヴラディ, ''Gyasupā Buradi'')

[[File:Bishop-Gasper.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Goniec

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny dhampir, tj. pół-człowiek pół-wampir)

'''Boski Dar:''' Zabroniony Widok Balor

'''Umiejętności:''' wampirze moce

Pół-wampir, mężczyzna-transwestyta, który jest w posiadaniu mocy zatrzymywania czasu poprzez spojrzenie, jednak nie jest w stanie tego kontrolować. Powiązany z Rias przez rozkaz starszych, aż do momentu, kiedy Rias dorośnie wystarczająco, aby móc sprawować nad nim kontrolę. Wciąż nie jest w stanie całkowicie zapanować nad swoimi mocami, ale może w znacznym stopniu zwiększyć swoją kontrolę poprzez wypicie krwi Iseia.

</div>
<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Rossweisse''' (ロスヴァイセ, ''Rosuvaise'')

[[File:Tank-Rossweisse.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory → Grupa Issei, Sojusz Trzech Potęg (diabły)

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Wieża

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawna walkiria)

'''Umiejętności:''' norweska magia

Pierwotnie strażnik Odyna. Po walce z Lokim i Fenrirem Odyn pozostawił ją w rodzimym miasteczku Iseia. Została przekonana przez Rias do zostania jej sługą. W Akademii Kuou pełni rolę nauczycielki.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Irina Shidou''' (紫藤イリナ, ''Shidō Irina'')

[[File:Ace-Irina.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Sojusz Trzech Potęg (anioły), Klub Okultystyczny

'''Funkcja:''' As Pik

'''Rasa:''' wskrzeszony anioł (dawniej człowiek)

'''Oręż''': Excalibur Naśladowania, seryjnie tworzone święte demoniczne miecze

Jest partnerem zawodowym Xenovii i koleżanką Iseia z dzieciństwa. Po odkryciu faktu, że biblijny Bóg jest martwy, nadal podąża za nauczaniem Kościoła i pozostaje pod bezpośrednią kontrolą Michała. Zakochała się w Iseiu i wielkim zaskoczeniem było dla niej to, że został diabłem. Pomimo tego nadal są przyjaciółmi.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Ravel Feneks''' (レイヴェル・フェニックス, ''Reiveru Fenikkusu'')

[[File:HSDxD-Character_Ravel.jpg|left|]]
'''Przynależność:'''Grupa Riser -> Grupa Issei, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' wysokoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Goniec

'''Rasa:''' diabeł czystej krwi

'''Umiejętności:''' pirokineza, aerokineza

Wywodzi się ze znanego i szanowanego diabelskiego rodu Feneks, legendarnych feniksów. Najmłodsza z czwórki rodzeństwa. Początkowo należała do parostwa swojego brata, Risera Feneksa, jednak po jego przegranej w walce z Hyoudou została przeniesiona do parostwa swojej matki, stając się tym samym wolnym Gońcem. Jest menadżerką Isseia w Zaświatach i, tak jak pozostałe dziewczyny, po uszy w nim zakochana. Zaproponowała mu, że zostanie jego Gońcem, kiedy ten otrzyma parostwo.
</div>

<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Azazel''' (アザゼル, ''Azazeru'')

[[File:HSDxD-Character_Azazel.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Sojusz Trzech Potęg (upadłe anioły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' dawny Naczelnik Upadłych Aniołów

'''Funkcja:''' nauczyciel, mentor Klubu Okultystycznego

'''Rasa:''' wysokoklasowy upadły anioł

Były przywódca upadłych aniołów, obecnie sprawuje opiekę nad jednym z regionów istotnych dla frakcji; zdecydował się zostać mentorem Klubu Okultystycznego. W przeszłości wielki uwodziciel kobiet, przez co też został wyrzucony z Niebios; samotny, choć jego przeszłość kobieciarza jest dobrze znana. Podsuwa Isseiowi różne zbereźne pomysły.
</div>

<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">

</div>
<br style="clear: both;" />
</div>

<div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Sona Sitri ''vel'' Souna Shitori''' (ソーナ・シトリー, ''Sōna Shitorī''; 支取蒼那, ''Shitori Sōna'')

[[Image:HSDxD-Character Souna Sitri.jpg|left]]
'''Przynależność:''' Grupa Sitri, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Samorząd Uczniowski

'''Pozycja:''' wysokoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Król

'''Rasa:''' diabeł czystej krwi

'''Umiejętności:''' Magia Wody, Magia Sitri, geniusz strategiczny

Sona Sitri jest wysokiej klasy diabłem i następną głową domu Sitri, a także uczennicą trzeciego roku w Akademi Kuou. Jest także przewodniczącą samorządu uczniowskiego w Akademii oraz przyjaciółką i rywalką Rias Gremory. W Akademii Kuou przedstawia się jako Shitori Souna i jest trzecią w kolejności najbardziej popularną dziewczyną w szkole, za Rias i Akeno. Podobnie jak Rias jest siostrą członikini Youndai Maou, Serafall Lewiatan.

</div>

<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Saji Genshirou''' (匙元士郎 , ''Genshirō Saji'')

[[Image:HSDxD-Character Saji.jpg|left]]
'''Przynależność:''' Grupa Sitri, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Samorząd Uczniowski

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Pion (cztery figury)

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny człowiek)

'''Boski Dar:''' Lina Absorbacji → Wszystkie Dary Vritry

Saji jest uczniem drugiej klasy w Akademii Kuou, jest także sekretarzem samorządu uczniowskiego i Pionem Sony Sitri. Przyjaciel i rywal Isseia, podobnie jak on zakochany w swojej pani. Po otrzymaniu Darów Vritry stał się gospodarzem Smoczego Króla Vritry.

</div>

<div>

<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Ophis''' (オーフィス, Ōfisu)

[[Image:Dragon God-Ophis.jpg|left]]
'''Przynależność:''' Brygada Chaosu (dawniej), Sojusz Trzech Potęg (nieoficjalnie), Klub Okultystyczny (nieoficjalnie)

'''Pozycja:''' Bóg

'''Funkcja:''' "Maskotka" Klubu Okultystycznego

'''Rasa:''' smoczy bóg

'''Umiejętności:''' Węże Ophis, Nieskończoność, Wieczny "Sen"

Jeden/a z dwóch najpotężniejszych smoków, razem z Wielkim Czerwonym, narodził/a się w szczelinie międzywymiarowej, u zarania świata. Po nie do końca jasnej przegranej z Wielkim Czerwonym, został/a zmuszony do opuszczenia szczeliny, poszukując sposobu na powrót i pokonanie smoka apokalipsy. Dla Ophis nie istnieje coś takiego, jak koncepcja płci, obecnie przyjmuje formę małej gotyckiej dziewczynki, jest więc rozpoznawana jako dziewczyna, mimo, iż jedną z wcześniejszych form Ophis był starzec. Obecnie Ophis utraciła większość dawnej potęgi, która została jej skradziona, przy użyciu jadu Samaela. Jej siła została więc zredukowane "jedynie" do dwakroć większej, niż ta którą posiadały Dwa Niebiańskie Smoki przed zapieczętowaniem w Boskim Darze. Żyje obecnie w rezydencji Hyoudou jako "maskotka".

</div>
<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">

</div>
<br style="clear: both;" />
</div>

|}

<big>'''Więcej informacji na temat postaci możesz znaleźć na [http://hsdxd.usermd.net/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna High School DxD Wiki]'''.</big>

==Tłumaczenie==

=== [[High School DxD: Rezerwacja|Rezerwacja]] ===

'''Zatwierdzeni tłumacze są zobowiązani do wpisu na [[High School DxD: Rezerwacja|tej]] stronie.'''

===Standardy===
'''Każdy rozdział (już po naniesieniu poprawek) musi spełniać ogólne wytyczne.'''
*[[Format_guideline|General Format/Style Guideline]]
*[[High_School_DxD_PL_-_Terminologia|Terminologia i dyskusja]] | ([[High School DxD: Names and Terminology Guidelines|wersja angielska]])
'''Wszystkie redakcje tłumaczenia mają być w języku polskim.'''

'''''Jeżeli podczas czytania tekstu zauważysz jakiś błąd - popraw go. Mimo redakcji nie można wyłapać wszystkiego.'''''

==Aktualizacje==
*'''7 lipca''' - Dodano ''Bonusowy Żywot 2'' oraz ''Posłowie'' z tomu DX6, kończąc tym samym jego tłumaczenie.
*'''11 czerwca''' - Dodano ''Bonusowy Żywot 1'' z tomu DX6.
*'''27 maja''' - Dodano rozdział ''Żywot 4'' z tomu DX6.
*'''5 maja''' - Dodano rozdział ''Preludium Excalibura'' z tomu DX6.
*'''28 kwietna''' - Dodano rozdział ''Żywot 2'' z tomu DX6.
*'''21 kwietna''' - Dodano rozdział ''Żywot 1'' z tomu DX6.
*'''13 kwietna''' - Dodano rozdział ''Żywot 6'' z tomu DX6.
*'''29 marca''' - Dodano rozdział ''Żywot 5'' z tomu DX6.
*'''10 lutego''' - Dodano pozostałe rozdziały z tomu DX5, kończąc tym samym jego tłumaczenie.
*'''29 stycznia''' - Dodano rozdział ''Żywot 6'' i podrozdział ''Restauracja'' z tomu DX5.
*'''20 stycznia''' - Dodano rozdział ''Żywot 5'' i podrozdział ''Dziewczyna w kimonie'' z tomu DX5.

Wcześniejsze aktualizacje można zobaczyć na [[High School DxD PL aktualizacje|tej]] stronie.

==Seria ''High School DxD'' autorstwa Ichieia Ishibumiego==

{| style="width: 100%"
===[[High School DxD:Tom 1 – Diabły starej szkoły|Tom 1 – Diabły starej szkoły]] – ([https://mega.nz/#!83oTSC5C!ETdAWCidyccvQYQyOjxE7jTWdFCYR10EGUJ8MnCrde8 Wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 1 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 1 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 1 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 1 rozdzial 1|Żywot 1: Koniec bycia człowiekiem]]
::*[[High School DxD - Tom 1 rozdzial 2|Żywot 2: Początki diabelstwa]]
::*[[High School DxD - Tom 1 rozdzial 3|Żywot 3: Mam przyjaciela]]
::*[[High School DxD - Tom 1 rozdzial 4|Żywot 4: Ocalę cię, przyjacielu!]]
::*[[High School DxD - Tom 1 rozdzial 5|Nowy żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 1 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 2 – Feniks szkoły bojowej|Tom 2 – Feniks szkoły bojowej]] – ([https://mega.nz/#!IqQAiKib!V1dBF125CfWhwisz86ynEmLpNvW0dUY-3JPWaexLgLo Wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 2 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 2 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 2 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 1|Żywot 1: Moja praca jako demon]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 2|Żywot 2: Stawaj do walki!]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 3|Żywot 3: Trening czas zacząć]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 4|Żywot 4: Początek bitwy]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 5|Żywot 5: Zasługi na polu bitwy]]
::**[[High School DxD - Tom 2 Szach mat|Szach mat]]
::**[[High School DxD - Tom 2 Koniec gry|Koniec gry]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 6|Żywot ∞ vs Moc ∞: Przybyłem, aby spełnić obietnicę!]]
::**[[High School DxD - Tom 2 Ojciec x Ojciec|Ojciec x Ojciec]]
::**[[High School DxD - Tom 2 Ostatni pocałunek|Ostatni pocałunek]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 7|Nowy żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 2 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 3 – Excalibur z księżycowego boiska|Tom 3 – Excalibur z księżycowego boiska]] – ([https://mega.nz/#!IiwzAYQI!nKQwiNjrEYB-zXI9qODZ_BOOnnBwglFgcFoBV3ue3wQ Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/?vd624503pa7ir2a Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 3 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 3 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 3 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 3 rozdzial 1|Żywot 1: Czas na rozgrzewkę, Klubie!]]
::**[[High School DxD - Tom 3 Zemsta skoczka|Zemsta skoczka]]
::*[[High School DxD - Tom 3 rozdzial 2|Żywot 2: Święty Miecz przybył]]
::*[[High School DxD - Tom 3 rozdzial 3|Żywot 3: Plan zniszczenia Świętego Miecza!]]
::*[[High School DxD - Tom 3 rozdzial 4|Żywot 4: Naprzód, Klubie Okultystyczny!]]
::**[[High School DxD - Tom 3 Nowy skoczek & nowy rywal|Nowy Skoczek & nowy rywal]]
::*[[High School DxD - Tom 3 rozdzial 5|Nowy żywot]]
::**[[High School DxD - Tom 3 Przyjaciele|Przyjaciele]]
::*[[High School DxD - Tom 3 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 4 – Wampir z zamkniętej klasy|Tom 4 – Wampir z zamkniętej klasy]] – ([https://mega.nz/#!Z6hQhAhS!X_gbk-tw9HWpYq0EcNccdPB213KvfptP4_-_11gzEzs Wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 4 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 4 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 4 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 1|Żywot 1: Wakacje! Kostiumy kąpielowe! Jestem w tarapatach?]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 2|Żywot 2: Wizyty klasowe czas zacząć]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 3|Żywot 3: Mam kouhai]]
::**[[High School DxD - Tom 4 Grigori 1|Grigori 1]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 4|Żywot 4: Spotkanie VIP-ów!]]
::**[[High School DxD - Tom 4 Brygada Chaosu|Brygada Chaosu]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 5|Żywot 5: Smok Walijski i Smok Wymycia]]
::**[[High School DxD - Tom 4 Koniec przedstawienia|Koniec przedstawienia]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 6|Nowy żywot]]
::**[[High School DxD - Tom 4 Grigori 2|Grigori 2]]
::**[[High School DxD - Tom 4 Valhalla|Valhalla]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 7|Specjalny żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 4 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 5 – Kocia diablica zaświatowego obozu|Tom 5 – Kocia diablica zaświatowego obozu]] – ([https://mega.nz/#!1qh1HaTY!weAmkL7_LZnYL-w1uaohm9558oby0gm8g3l0m7AFZcA Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/h3b3gvhrdm37kgv/High_School_DxD_Tom_5.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 5 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 5 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 5 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 5 - rozdzial 1|Żywot 1: Są wakacje, jedźmy do Zaświatów!]]
::*[[High School DxD - Tom 5 - rozdzial 2|Żywot 2: Spotkanie młodych diabłów!]]
::*[[High School DxD - Tom 5 - rozdzial 3|Żywot 3: Smok i kot!]]
::**[[High School DxD - Tom 5 Odyn|Odyn]]
::*[[High School DxD - Tom 5 rozdzial 4|Żywot 4: Buchou vs Kaichou: Pierwsza połowa]]
::**[[High School DxD - Tom 5 Walc|Walc]]
::*[[High School DxD - Tom 5 rozdzial 5|Żywot 5: Buchou vs Kaichou: Druga połowa]]
::**[[High School DxD - Tom 5 VIP|VIP]]
::**[[High School DxD - Tom 5 Koniec gry|Koniec gry]]
::**[[High School DxD - Tom 5 ZWYCIEZCZYNI|ZWYCIĘŻCZYNI]]
::**[[High School DxD - Tom 5 Ponowne spotkanie|Ponowne spotkanie]]
::*[[High School DxD - Tom 5 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 6 – Świętość za salą gimnastyczną|Tom 6 – Świętość za salą gimnastyczną]] – ([https://mega.nz/#!VvRwnYwR!TXb-Gkc0luAGYa2Pw4UYWbAkkd0Abj0sHRHfuyiFfTA Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/l08bs8tltl12h0c/High_School_DxD_Tom_6.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 6 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 6 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 6 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 1|Żywot 1: Początek drugiego semestru!]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 2|Żywot 2: Zmartwienia Asi]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Asia|Asia]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Szef x Szef|Szef x Szef]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 3|Żywot 3: Wielka Bitwa!]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Uroboros|Uroboros]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 4|Żywot 4: Kocham Cię]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Juggernaut Drive|Juggernaut Drive]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 5|Żywot 5: Wielki Czerwony!]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Vali Lucyfer|Vali Lucyfer]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Bohaterowie|Bohaterowie]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 6|Nowy żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 7 - A po szkole… ragnarok|Tom 7 – A po szkole… Ragnarok]] ([https://mega.nz/#!QjAVlADD!OgsNYZmri3zUHTlPnBnjCaTp6M1ujYrKtZ9NLJdPVrE Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/fb1nbcmj3o6bdqx/High_School_DxD_Tom_7.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 7 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 7 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 7 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 7 rozdzial 1|Żywot 1: Spokój jest najlepszy]]
::*[[High School DxD - Tom 7 rozdzial 2|Żywot 2: Przybycie pieprzonego starca z Północy]]
::*[[High School DxD - Tom 7 rozdzial 3|Żywot 3: Połączenie sił!]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Odyn|Odyn]]
::*[[High School DxD - Tom 7 rozdzial 4|Żywot 4: Dwa Niebiańskie Smoki kontra Bóg Zła, Loki!]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Nadzorca|Nadzorca]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Vali Lucyfer|Vali Lucyfer]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Boss x Boss|Boss x Boss]]
::*[[High School DxD - Tom 7 rozdzial 5|Nowy żywot]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Tata|Tata]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Bohaterowie|Bohaterowie]]
::*[[High School DxD - Tom 7 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 8 – Diabelska robota|Tom 8 – Diabelska robota]] ([https://mega.nz/#!kvAjzSAC!6_2ZN5prgkBxYf6qe_R2T4IpwARQZI3qEAKkYrrk-_w Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/ll9bopfab0ar0ve/High_School_DxD_Tom_8.epub Stara wersja EPUB])===
[[Image:High School DxD Vol 8 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 8 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 1|Żywot 1: Diabelska robota]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 2|Żywot 2: Wymagania chowańców]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 3|Żywot 3: Wspomnienia cycków]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 4|Żywot 4: Cycki tenisa]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 5|Żywot 5: Piekielny nauczyciel Azazel]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 6|Żywot 6: Trzystu Ise]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 7|Dodatkowy żywot: Zabawa rodziny Gremory]]
::*[[High School DxD - Tom 8 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 9 – Pandemonium na wycieczce szkolnej|Tom 9 – Pandemonium na wycieczce szkolnej]] ([https://mega.nz/#!BqAGHIiC!A91AOKUpZDJGvo_s37THf_6SCT-QZP3vCYjqatRAnFg Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/8v957ua7c7cfhn9/High+School+DxD+Tom+9.epub Stara wersja EPUB])===
[[Image:High School DxD Vol 9 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 9 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 9 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 9 rozdzial 1|Żywot 1: Tak, jeźdźmy do Kioto!]]
::*[[High School DxD - Tom 9 rozdzial 2|Żywot 2: Przybycie do Kioto]]
::*[[High School DxD - Tom 9 rozdzial 3|Żywot 3: Grupa bohaterów przybyła]]
::*[[High School DxD - Tom 9 rozdzial 4|Żywot 4: Wielkie spotkanie, Grupa Gremory VS Frakcja Bohaterów! W Kioto!]]
::**[[High School DxD - Tom 9 spec|Spec]]
::*[[High School DxD - Tom 9 rozdzial 5|Nowy żywot]]
::**[[High School DxD - Tom 9 Boss x Boss|Boss x Boss]]
::**[[High School DxD - Tom 9 Vali Lucyfer|Vali Lucyfer]]
::**[[High School DxD - Tom 9 Bael|Bael]]
::**[[High School DxD - Tom 9 Bohaterowie|Bohaterowie]]
::*[[High School DxD - Tom 9 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 10 – Lwie serce szkolnego festiwalu|Tom 10 – Lwie serce szkolnego festiwalu]] ([https://mega.nz/#!proQhSSJ!s0nr7ECEbMqeiyabnxcd45uJ0cMxvGR1Prm7-FTkKlM Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/x4wt8t3754qlj84/High_School_DxD_Tom_10.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 10 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 10 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 10 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 1|Żywot 1: Przygotowania na szkolny festiwal!]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 2|Żywot 2: Uczucia dziewicy są skomplikowane]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 3|Żywot 3: Początek rozstrzygającej bitwy młodych diabłów!]]
::**[[High School DxD - Tom 10 - Krol|Król]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 4|Żywot 4: Bycie podwładnym Rias Gremory]]
::**[[High School DxD - Tom 10 - Pion|Pion]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 5|Żywot MAX VS Moc MAX: MĘŻCZYZNA (Sekiryutei) VS MĘŻCZYZNA (Shishiou)]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 6|Żywot MAXIMUM VS Moc MAXIMUM: Szkarłat i Czerwień]]
::**[[High School DxD - Tom 10 - Cesarz|Cesarz]]
::**[[High School DxD - Tom 10 - Lwie serce|Lwie serce]]
::**[[High School DxD - Tom 10 - Indra|Indra]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 7|Nowy żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - Dodatkowy zywot|Dodatkowy żywot: Marzenie, które się nie kończy i Marzenie, które się kończy]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 11 – Uroboros i awans|Tom 11 – Uroboros i awans]] ([https://mega.nz/#!E350xAxA!O3hzhCc32bGLOoDU5vzwkO0NZrCJc7dPAIHbfoxLISI Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/i8bfa21jxlbl2y3/High_School_DxD_Tom_11.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 11 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 11 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 11 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 1|Żywot 1: Nauka i sezon godowy?]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 2|Żywot 2: Nieskończoność i test na średnioklasowego diabła!]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 3|Żywot 3: Zbuntowani bohaterowie]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 4|Żywot 4: Jako Niebiański Smok]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 5|Życie...]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 6|Stracone życie]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - poslowie|Posłowie]]

===[[High School DxD:Tom 12 – Bohaterowie dodatkowych zajęć|Tom 12 – Bohaterowie dodatkowych zajęć]] ([https://mega.nz/#!NnhHwQrB!H0Y5rBN-EgbowAbr3qbLUPKKOdpHgYBRkTq-SScTtD0 Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/8ya5euu2g3kpepu/High_School_DxD_Tom_12.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 12 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 12 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 1|Żywot -3: Gremory bez Sekiryuuteia]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 2|Żywot -2: Przyjaciel]]
::**[[High School DxD - Tom 12 - Granica|Granica międzywymiarowa]]
::**[[High School DxD - Tom 12 - Szatan|Szatan]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 3|Żywot -1: Przymierze młodych diabłów!]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 4|Żywot 0: Cesarz Biuściastego Smoka]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 5|Żywot 1: Szkarłatna obietnica]]
::**[[High School DxD - Tom 12 - Azazel|Azazel]]
::**[[High School DxD - Tom 12 - Bohater...?|Bohater...?]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 6|Nowy żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 12 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 13 - Ise SOS|Tom 13 – Ise SOS]] ([https://mega.nz/#!Qu5m1C6T!A6PwV6QVbF8O79OzTQ4F1HjO32BKzRSdpIzekhXtWSE Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/0ijyfnnkbpaay23/high_school_dxd_13.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 13 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 13 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 1|Żywot 1: Tokusatsu diabeł]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 2|Żywot 2: Ise SOS]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 3|Żywot 3: Niepokoje diabła]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 4|Żywot 4: Niewskrzeszony Feniks]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 5|Żywot 5: Armageddon podczas Dni Sportu!]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 6|Dodatkowy żywot: Zmartwienia kolejnej spadkobierczyni]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 14 - Czarodzieje z poradnictwa zawodowego|Tom 14 – Czarodzieje z poradnictwa zawodowego]] ([https://mega.nz/#!p7hTFI7T!dk4FdhSqEx8BE_CCKdCWtU1MLwn4wKia3ZD2M3UDA4I Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/og9mv3mggqc11i7/High+School+tom+14.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 14 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 14 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 14 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 14 - rozdział 1|Żywot 1: Dzisiaj też odwalam moją diabelską robotę]]
::**[[High School DxD - Tom 14 Czarodziej indywidualista|Czarodziej indywidualista]]
::*[[High school DxD Tom 14 - rozdział 2|Żywot 2: Władcy Nocy]]
::**[[High School DxD - Tom 14 Czarodziej dla Brygady Chaosu|Czarodziej dla Brygady Chaosu]]
::*[[High school DxD Tom 14 - rozdział 3|Żywot 3: Wygnani Czarodzieje]]
::*[[High school DxD Tom 14 - rozdział 4|Żywot 4: Naprzód Klubie Okultystyczny i Szkolny Samorządzie!]]
::*[[High school DxD Tom 14 - rozdział 5|Nowy żywot]]
::**[[High School DxD - Tom 14 Rumunia|Rumunia]]
::*[[High school DxD Tom 14 - poslowie|Posłowie]]

===[[High School DxD:Tom 15 - Mroczny Rycerz Słońca|Tom 15 – Mroczny Rycerz Słońca]] ([https://mega.nz/#!h7Bk3a4a!0yI_BlDMcjWq6w3gxzFBG48dHhE4lLBWJqoIfBBZRmI Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/2yvd5cnvkuza7iv/High+School+tom+15.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 15 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 15 Ilustracje|Ilustracje]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Isseia 1]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 1|Żywot 1: Ria☆ jest naprawdę magiczną dziewczynką!?]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Isseia 2]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 2|Żywot 2: Szkarłat i Szkarłat]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Isseia 3]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 3|Żywot 3: Święta☆Dziewica jedzie do Ziemi Świętej]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Isseia 4]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 4|Żywot 4: Jazda z tym treningiem! ~Piekielny rozdział~]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Isseia 5]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Azazela 1]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 5|Żywot 5: Wilczy symbol]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Azazela 2]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Yuuto 1]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 6|Żywot 6: Niechaj Światłość na Ciebie spłynie]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Yuuto 2]]
::*[[High School DxD - Tom 15 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 16 – Dzienny wampir dodatkowych zajęć|Tom 16 – Dzienny wampir dodatkowych zajęć]] ([https://mega.nz/#!B2QWAKxS!gcEZrm3zKor29SgL440DMfbWbQ8QOuqZjImL-a0xj4k Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/8fw2nj98n9a9zf0/High+School+tom+16.pdf Stara wersja PDF]) ([http://www.mediafire.com/download/6tl73r0uoso8a5g/High+School+DxD+Tom+16+-+Dzienn+-+Ichiei+Ishibumi.mobi Stara wersja MOBI])===
[[Image:High School DxD Vol 16 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 16 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 16 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 1|Żywot 1: Do Rumunii, Klubie Okultystyczny!]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 2|Żywot 2: Pokrewni mrocznej nocy]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 3|Żywot 3: Łyknij ze mną trochę słońca]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 4|Żywot 4: {{Furigana|Syn|Rizevim}} {{Furigana|Gwiazdy|Livan}} {{Furigana|Porannej|Lucyfer}}]]
::**[[High school DxD Tom 16 - Gasper Balor|Gasper Balor]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 5|Żywot DxD]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 6|Nowy żywot]]
::**[[High school DxD Tom 16 - Pierwotny Longinus|Pierwotny Longinus]]
::*[[High School DxD - Tom 16 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 17 – Walkiria kształcenia nauczycielskiego|Tom 17 – Walkiria kształcenia nauczycielskiego]] ([https://mega.nz/#!F7RhFCpa!Z5ZK5sr9ZEMd4kr0m05sYX6eco9YInJzWO_UfEaPQvI Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/kjb4waw94dafdw2/High+School+tom+17.pdf Stara wersja PDF]) ([http://www.mediafire.com/download/ierd7u1d4hcued8/High+School+DxD+Tom+17+-+Walkir+-+Ichiei+Ishibumi.mobi Stara wersja MOBI])===
[[File:High_school_DxD_v17_Cover.jpeg|thumb|130px]]
::*[[High School DxD - Tom 17 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 17 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 17 - rozdzial 1|Żywot 1: Pochwały treningowe!]]
::*[[High school DxD Tom 17 - rozdzial 2|Żywot 2: Zaświatowa szkoła]]
::*[[High school DxD Tom 17 - rozdzial 3|Żywot 3: Kierunek zła]]
::*[[High school DxD Tom 17 - rozdzial 4|Żywot 4: Młodziaki]]
::*[[High school DxD Tom 17 - rozdzial 5|Nowy żywot]]
::**[[High school DxD Tom 17 - Bracie|Bracie?]]
::**[[High school DxD Tom 17 - Cesarz|Cesarz]]
::*[[High School DxD - Tom 17s - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 18 – Zabawna anielica Świąt Bożonarodzeniowych|Tom 18 – Zabawna anielica Świąt Bożonarodzeniowych]] ([https://mega.nz/#!FqQHgaiD!dlQYZP7tW7ax6y-Y5nwKiDHuwtm7L-GdAAROsoge8U4 Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/xwg6ah5gvggk8ze/High_School_dxd_tom_18_.pdf Stara wersja PDF]) ([http://www.mediafire.com/download/f9a4em8zn7rv57e/High_School_DxD_tom_18.mobi Stara wersja MOBI])===
[[File:High_school_DxD_v18_Cover.jpeg|thumb|130px]]
::*[[High school DxD Tom 18 - Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 18 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 18 - rozdzial 1|Żywot 1: Diabły również obchodzą gwiazdkę!]]
::*[[High school DxD Tom 18 - rozdzial 2|Żywot 2: To, co zakazane]]
::*[[High school DxD Tom 18 - rozdzial 3|Żywot 3: D×D także robi wypad do Niebios!]]
::**[[High school DxD Tom 18 - Fałszywy bohater|Fałszywy bohater]]
::**[[High school DxD Tom 18 - Joker|Joker]]
::*[[High school DxD Tom 18 - rozdzial 4|Żywot 4: Płoń, Święty mieczu!]]
::*[[High school DxD Tom 18 - rozdzial 5|Następny żywot]]
::**[[High school DxD Tom 18 - Święta Bożego Narodzenia|Święta Bożego Narodzenia]]
::**[[High school DxD Tom 18 - Boss × Boss|Boss × Boss]]
::**[[High school DxD Tom 18 - Z prochu powstałeś, w proch się obrócisz|Z prochu powstałeś, w proch się obrócisz]]
::*[[High School DxD - Tom 18 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 19 – Durandal głównych wyborów|Tom 19 – Durandal głównych wyborów]] ([https://mega.nz/#!cygUDaCK!tn8e0WMS2nspp4f6BPrNbeYL3N2ScuPlUHi3zN7Gd5g Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/3p02h4d335bg2uy/High_School_dxd_tom_19.pdf Stara wersja PDF]) ([http://www.mediafire.com/download/1hxsf61fxu3c1dc/High_School_DxD_tom_19.mobi Stara wersja MOBI])===
[[File:HighSchoolDxDTom19.jpg|130px|thumbnail|right|]]
::*[[High school DxD Tom 19 - Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 19 - rudra|Rudra]]
::*[[High school DxD Tom 19 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 19 - rozdzial 1|Żywot 1: Rozpoczęcie trzeciego semestru!]]
::*[[High school DxD Tom 19 - rozdzial 2|Żywot 2: Niezwykle decydująca bitwa!]]
::*[[High school DxD Tom 19 - rozdzial 3|Żywot 3: {{Furigana|Pięść i miecz|Karnawał}}]]
::*[[High school DxD Tom 19 - rozdzial 4|Nowy żywot]]
::**[[High school DxD Tom 19 - Ciag dalszy nastąpi|Ciąg dalszy nastąpi...]]
::**[[High school DxD Tom 19 - Scisle tajne| Ściśle tajne]]
::*[[High School DxD - Tom 19 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 20 - Belial poradnictwa zawodowego|Tom 20 - Belial poradnictwa zawodowego]] ([https://mega.nz/#!lnBEyKwT!cIxLEJRHQEUZYh_VqDfyNaKY9Aezqu0nzaYlulz_z1E Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/1ff13l3xzxc32ue/High_School_dxd_tom_20.pdf Stara wersja PDF]) ([http://www.mediafire.com/download/8bsfgxksykz4unq/High_School_DxD_tom_20.mobi Stara wersja MOBI])===
[[File:High_school_DxD_v20_Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High school DxD Tom 20 Ilustracje|Ilustracje]]
:::*[[High school DxD Tom 20 Oszust|Oszust]]
::*[[High school DxD Tom 20 Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 20 Żywot 1|Żywot 1: Niespokojne konsultacje zawodowe]]
:::*[[High school DxD Tom 20 Rodzice|Rodzice]]
::*[[High school DxD Tom 20 Żywot 2|Żywot 2: Święta Prawda]]
:::*[[High school DxD Tom 20 Szok|Szok]]
::*[[High school DxD Tom 20 Żywot 3|Żywot 3: Hyoudou Issei]]
::*[[High school DxD Tom 20 Ostatni Żywot|Ostatni Żywot... Poetycka Sprawiedliwość]]
:::*[[High school DxD Tom 20 Bestia 666|Bestia 666]]
:::*[[High school DxD Tom 20 Odstraszenie|Odstraszenie]]
::*[[High school DxD Tom 20 Posłowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 21 - Nieobowiązkowa pomoc Lucyfera|Tom 21 - Nieobowiązkowa pomoc Lucyfera]] ([https://mega.nz/#!lv5HyIJS!tEW74lc9Ll1dOIexI_j4NVhrg9SbPhzH328zhCASZUg Nowa wersja PDF] [https://www.mediafire.com/file/wb6vfcohss9v151/HS_DxD_tom_21.pdf/file Nowa wersja 2 PDF])===
[[File:High_school_DxD_v21_Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High school DxD Tom 21 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 21 Spotkanie Białego Smoka i Czarnego Anioła|Spotkanie Białego Smoka i Czarnego Anioła]]
:::*[[High school DxD Tom 21 I stał się chaos|I stał się chaos]]
::*[[High school DxD Tom 21 Żywot 1: Na Uczcie Bestii Apokalipsy|Żywot 1: Na Uczcie Bestii Apokalipsy]]
::*[[High school DxD Tom 21 Żywot: Lew Baela Wielkiego Króla. ~Wielki Król~|Żywot: Lew Ba’al Wielkiego Króla. ~Wielki Król~]]
::*[[High school DxD Tom 21 Żywot 2: Drużyna DxD Atakuje!|Żywot 2: Drużyna DxD Atakuje!]]
:::*[[High school DxD Tom 21 Determinacja|Determinacja]]
::*[[High school DxD Tom 21 Żywot: Jutrzenka Porannej Gwiazdy Lucyfera ~Pojedynek|Żywot: Jutrzenka Porannej Gwiazdy Lucyfera ~Pojedynek]]
::*[[High school DxD Tom 21 Ostatki. Szkarłat i Szkarłat—Zjednoczony Front|Ostatki. Szkarłat i Szkarłat—Zjednoczony Front]]
::*[[High school DxD Tom 21 Wieczny Żywot. Pośród Białego Śniegu|Wieczny Żywot. Pośród Białego Śniegu]]
:::*[[High school DxD Tom 21 Tymczasowa Rozłąka|Tymczasowa Rozłąka]]
:::*[[High school DxD Tom 21 Y Ddraig Goch i Albion Gwiber|Y Ddraig Goch i Albion Gwiber]]
:::*[[High school DxD Tom 21 Sprawozdanie|Sprawozdanie]]
:::*[[High school DxD Tom 21 Podtrzymywane Nadzieje|Podtrzymywane Nadzieje]]
::*[[High school DxD Tom 21 Posłowie|Posłowie]]
{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 22 - Ceremonia ukończenia szkoły Gremorych|Tom 22 - Ceremonia ukończenia szkoły Gremorych]] ([https://mega.nz/#!IyJkwCoQ!qnth2-1Daiiy9Fn39SZ0i2gdkQwlG3Hk8Ig6RNPl9CM Wersja PDF])===
[[File:High_school_DxD_Volume_22_Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD Tom 22 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 1|Żywot 1: Ci spośród nas, którzy pozostali!]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 2|Żywot 2: I tak oto stałem się wysokoklasowym diabłem]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 3|Żywot 3: Ceremonia Ukończenia Szkoły Gremorych]]
:::*[[High School DxD Tom 22 Początek Bankietu|Początek Bankietu]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 4|Żywot 4: Ceremonia Otwarcia Międzynarodowego Turniej Królewskiej Gry, "Pucharu Azazela"!]]
:::*[[High School DxD Tom 22 Członkowie Drużyny|Członkowie Drużyny]]
:::*[[High School DxD Tom 22 Indra i Sun Wukong|Indra i Sun Wukong]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 5|Żywot 5: Naprzód, Drużyno Sekiryuuteia!]]
::*[[High School DxD Tom 22 Nowy Żywot|Nowy Żywot]]
::*[[High School DxD Tom 22 Posłowie|Posłowie]]
{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 23 - Mecz z Jokerem|Tom 23 - Mecz z Jokerem]] ([https://mega.nz/#!d7w1FADD!8ATq9aLXTkUYTtRvjSNHX9tiMHPZmfLteBucNAD-Tz0 Wersja PDF])===
[[File:High_school_DxD_Volume_23_Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Volume 23 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot 1|Żywot 1: Od teraz jestem Królem]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot 2|Żywot 2:Smok do Smoka ciągnie]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot 3|Żywot 3: Przed decydującą bitwą]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Zmartwiony Czarodziej 1|Zmartwiony Czarodziej 1]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Członkowie Drużyny 1|Członkowie Drużyny 1]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot 4|Żywot 4: Przeciwko Dzielnym Świętym]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Zmartwiony Czarodziej 2|Zmartwiony Czarodziej 2]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot: Młodość|Żywot: Młodość]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Wzajemne Wrażenie|Wzajemne Wrażenie]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Przygotowania Kouhai|Przygotowania Kouhai]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Wywiad|Wywiad]]
::*[[High School DxD Tom 23 Następny Żywot...|Następny Żywot… I tak oto bitwa się zaczęła]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Osobliwość|Osobliwość]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Powrót Króla|Powrót Króla]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Widar i Apollo|Widar i Apollo]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Członkowie Drużyny 2|Członkowie Drużyny 2]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Królestwo Zmarłych|Królestwo Zmarłych]]
::*[[High School DxD Tom 23 Posłowie|Posłowie]]
{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 24 – Ponury Żniwiarz Pozaszkolnego Nauczania|Tom 24 – Ponury Żniwiarz Pozaszkolnego Nauczania]] ([https://mega.nz/#!l7pzASqD!e5GJV3O8872SE3RQA3knGFTPGNwZaPPZn0GwThHZEA8 Wersja PDF])===
[[File:High school DxD Volume 24 Cover.jpg|thumb|x175px]]
*[[High School DxD:Volume 24 Ilustracje|Ilustracje]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 0|Żywot 0]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 1|Żywot 1. Tegoroczne lato jest gorące!]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 2|Żywot 2. Bóg Śmierci i Slash Dog]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 3|Żywot 3. Prawda na temat kotów, początek meczu]]
**[[High School DxD:Volume 24 Członkowie Drużyny|Członkowie Drużyny]]
**[[High School DxD:Volume 24 Moja Księżniczka|Moja Księżniczka]]
*[[High School DxD:Volume 24 Slash 1|Slash 1. Inna strona meczu, zjednoczony front Sekiryuuteia i Slash Doga]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 4|Żywot 4. Człowiek który osiągnął swój limit i Ostateczny Smok Zła]]
**[[High School DxD:Volume 24 Pięść i Kły|Pięść i Kły]]
**[[High School DxD:Volume 24 Ostateczny Upadek. Lodowa Księżniczka|Ostateczny Upadek. Lodowa Księżniczka]]
*[[High School DxD:Volume 24 Slash 2|Slash 2. Slash Dog/Upadły Psi Bóg]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 5|Żywot 5. Bóg Śmierci i Cyckowa Technika Rodu Hyoudou]]
*[[High School DxD:Volume 24 Nowy Żywot|Nowy Żywot]]
**[[High School DxD:Volume 24 Sztuczna Transcendentalność|Sztuczna Transcendentalność]]
**[[High School DxD:Volume 24 Tajna Rozmowa|Tajna Rozmowa]]
*[[High School DxD:Volume 24 Posłowie|Posłowie]]
{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 25 - Yggdrasil Zajęć Wakacyjnych|Tom 25 - Yggdrasil Zajęć Wakacyjnych]] ([https://mega.nz/#!IjwFUIIR!wdfgkyOLKpaM7k6x3tFYDv1DxS57cPHGXFznZHMy7yc Wersja PDF])===
[[File:High School DxD V25 Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Przyczyna Transcendentalności|Przyczyna Transcendentalności]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Żywot 1. Oficjalne swaty nauczycielki|Żywot 1. Oficjalne swaty nauczycielki]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Żywot 2. Ocean Mleka i ''Gra'' Maou|Żywot 2. Ocean Mleka i ''Gra'' Maou]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Balberith i Verine|Balberith i Verine]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Widar|Widar]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Członkowie Drużyny 1|Członkowie Drużyny 1]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Żywot 3. Bitwa na Yggdrasilu|Żywot 3. Bitwa na Yggdrasilu]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Żywot. DxD Kontra Życie. BOSKI Czerwony Smok rzuca wyzwanie Bogom|Żywot. DxD Kontra Życie. BOSKI Czerwony Smok rzuca wyzwanie Bogom]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Nowy Mrok. Z Innego Świata|Nowy Mrok. Z Innego Świata]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Longinus|Longinus]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Kwalifikacja Drużyn|Kwalifikacja Drużyn]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Drużyny biorące udział w głównym wydarzeniu Pierwszego Międzynarodowego Turnieju Królewskiej Gry, "Pucharze Azazela"|Drużyny biorące udział w głównym wydarzeniu Pierwszego Międzynarodowego Turnieju Królewskiej Gry, "Pucharze Azazela"]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Bogowie Piekła|Bogowie Piekła]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Członkowie Drużyny 2|Członkowie Drużyny 2]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Następny Żywot|Następny Żywot]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Posłowie|Posłowie]]

==''Shin High School DxD''==
Ten tom jest kontynuacją przygód Isseia i spółki.
===[[Shin High School DxD:Tom 1 - Walijski Smok Nowego Szkolnego Semestru|Tom 1 - Walijski Smok Nowego Szkolnego Semestru]] ([https://mega.nz/#!VyQ2FAKT!WhkMEoNH0SG420LSsCGpu4_X_zXN_Y_8WtKozW0mmck Wersja PDF]) ===
[[File:True Light Novel Volume 1 Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[Shin High School DxD: Tom_1_Żywot_1._Wysoko_klasowy_diabeł,_Hyoudou_Issei|Żywot 1. Wysokoklasowy diabeł, Hyoudou Issei]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Żywot 2: Trudno Być Wysokoklasowym Diabłem, Który Marzy o Haremie|Żywot 2: Trudno Być Wysokoklasowym Diabłem, Który Marzy o Haremie]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Żywot 3: Nasza Nowa Przyjaciółka Jest Tajemniczą Piosenkarką|Żywot 3: Nasza Nowa Przyjaciółka Jest Tajemniczą Piosenkarką]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Żywot 4: Ocalę moją przyjaciółkę tyle razy, ile to będzie konieczne!|Żywot 4: Ocalę moją przyjaciółkę tyle razy, ile to będzie konieczne!]]
::**[[Shin High School DxD: Tom 1 Chrześcijański wojownik|Chrześcijański wojownik]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Żywot 5: Nawet Bóg zostanie zabity!|Żywot 5: Nawet Bóg zostanie zabity!]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Nowy Żywot|Nowy Żywot]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Posłowie|Posłowie]]

===[[Shin High School DxD:Tom 2 - Test sprawnościowy Księżniczki Zniszczenia |Tom 2 - Test sprawnościowy Księżniczki Zniszczenia]] ([https://mega.nz/file/5u53QQxL#By_nsNmK9HansZKa_9UruzrrOru-Ytq4rEtdazZQDeg Wersja PDF])===
[[File:True Light Novel Volume 2 Cover.jpg|thumb|x175px]]
*[[High School DxD Shin.2 - Ilustracje|Ilustracje]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot 0|Żywot 0]]
*[[Życie 1. Debiut nowego diabła (Ingvild)]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot 2|Żywot 2. Finał Międzynarodowego Turnieju Królewskiej Gry Czas Zacząć!]]
**[[High School DxD Shin.2 - Fan|Fan]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot 3|Żywot 3. Przygotowania do Bitwy!]]
**[[High School DxD Shin.2 - Członkowie Drużyny|Członkowie Drużyny]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot DxD i dane X×X|Żywot DxD i dane X×X]]
**[[High School DxD Shin.2 - Rodzice 1|Rodzice 1]]
*[[High School DxD Shin.2 - Życie 4|Żywot 4. Początek Meczu!]]
**[[High School DxD Shin.2 - Środek Meczu|Środek Meczu]]
**[[High School DxD Shin.2 - Siostry|Siostry]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot: Przyjaciel kontra Przyjaciel Skoczka|Żywot. Przyjaciel kontra Przyjaciel Skoczka]]
**[[High School DxD Shin.2 - Moc w mocy|Moc w Mocy]]
**[[High School DxD Shin.2 - Oppai Smok kontra Księżniczka Przełączania|Oppai Smok kontra Księżniczka Przełączania]]
**[[High School DxD Shin.2 - Durandal|Durandal]]
**[[High School DxD Shin.2 - Rodzice 2|Rodzice 2]]
*[[High School DxD Shin.2 - Następne życie|Następny Żywot. Zwycięstwo lub Klęska]]
**[[High School DxD Shin.2 - Bogowie z piekła|Bogowie Piekła]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot. ??????????????????????????|Żywot. ??????????????????????????]]
*[[High School DxD Shin.2 - Posłowie|Posłowie]]

===[[Tom 3 - Szkolna Wycieczka w Promieniach Słońca]] ([https://mega.nz/#!wnAFXChA!WdJj-7B2vdNpYWVq-ks4jg2F_8oGkl9x3TAsr7Wec4o Wersja PDF]) ===
[[File:True Light Novel Volume 3 Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Walijski Smok kontra Smok Półksiężyca|Walijski Smok kontra Smok Półksiężyca]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot 1: Tak, w tym roku też jedźmy do Kioto|Żywot 1: Tak, w tym roku też jedźmy do Kioto.]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot 2: Jawna strona Kioto i tajna strona Kioto|Żywot 2: Jawna strona Kioto i tajna strona Kioto.]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot 3: Drużyna DxD kontra grupa Mrocznych Bogów|Żywot 3: Drużyna DxD kontra grupa Mrocznych Bogów.]]
::**[[High School DxD Shin.3 - Drugoklasiści|Drugoklasiści.]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot: Bohaterowie Najsilniejszej Włóczni, Mężczyzna który nie mógł zostać Wodzirejem|Żywot: Bohaterowie Najsilniejszej Włóczni, Mężczyzna który nie mógł zostać Wodzirejem.]]
::*[[High School DxD Shin.3 - SLASH DOG. Stanie się Nieregularnym Ostrzem Nieskończonej Nocy na Granicy Mroku i Dystansu|SLASH DOG. Stanie się Nieregularnym Ostrzem Nieskończonej Nocy na Granicy Mroku i Dystansu.]]
::**[[High School DxD Shin.3 - Fan|Fan.]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot 4: Jako Odstraszacz dla Świata -AxA-|Żywot 4: Jako Odstraszacz dla Świata -AxA-]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Nowy Żywot|Nowy Żywot]].
::**[[High School DxD Shin.3 - Koniec Gry|Koniec Gry.]]
::**[[High School DxD Shin.3 - Spotkanie VIP-ów|Spotkanie VIP-ów]].
::*[[High School DxD Shin.3 - Posłowie|Posłowie.]]

===[[Shin High School DxD: Tom 4 - Decydująca Bitwa i Nauka za Granicą w Królestwie|Tom 4 - Decydująca Bitwa i Nauka za Granicą w Królestwie]] ([https://mega.nz/file/06x3CCpA#oBm7c8RWrIxBv8Fd_7JHX3roJ1FgkiELOb6Rnzl4HCs Wersja PDF])===
[[File:True Light Novel Volume 4 Cover.jpg.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Tajemnicza Dziewczyna|Tajemnicza Dziewczyna]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Członkowie Drużyny|Członkowie Drużyny]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot 1: Nie Lubię Piersi|Żywot 1: Nie Lubię Piersi]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Spotkanie VIP-ów|Spotkanie VIP-ów]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot 2: Tak Więc Do Królestwa|Żywot 2: Tak Więc Do Królestwa]]
::**[[High School DxD Shin.4 - BOGOWIE PIEKŁA|BOGOWIE PIEKŁA]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot 3: Bitwa z Sojuszem Przywódców Piekieł|Żywot 3: Bitwa z Sojuszem Przywódców Piekieł]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Najsilniejsze Smoki|Najsilniejsze Smoki]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Lwie Serce|Lwie Serce]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Decydująca Bitwa Kobiet|Decydująca Bitwa Kobiet]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot 4: Leć! Oppai Smoku!|Żywot 4: Leć! Oppai Smoku!]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Nowy Żywot|Nowy Żywot]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Awans|Awans]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Genealogia Gremorych|Genealogia Gremorych]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Bael|Bael]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Następny Żywot|Następny Żywot]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Posłowie|Posłowie]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Spotkanie z Nieznanym|Spotkanie z Nieznanym]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Nieznany temat|Nieznany temat]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Zwiastun końca|Zwiastun końca]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot: KONIEC Ci którzy sprowadzają zniszczenie|Żywot: KONIEC Ci którzy sprowadzają zniszczenie]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Przynosiciel Oczyszenia... Krzyżowy Kryzys (XxX)|Przynosiciel Oczyszenia... Krzyżowy Kryzys (XxX)]]

==''High School DxD EX'' Ichieia Ishibumi ([https://mega.nz/#!U3x1BKAQ!A8gvxHgxS-oodsA2iLIASeoa5Qf0AAPKX51WHstvhiM Wersja PDF])==
''Spin-off serii, dołączony do specjalnej edycji blu-ray trzeciego sezonu anime, High School DxD BorN. Akcja dzieje się podczas podróży w czasie pomiędzy wydarzeniami z tomu czternastego i trzydziestu lat później.''
::*[[Rozdział 1: Szkarłatnowłosy Sekiryuutei]]
::*[[Rozdział 2: Najeźdźcy z innego świata]]
::*[[Rozdział 3: Nowe Kościelne Trio]]
::*[[Rozdział 4: Szkarłatna wola]]
::*[[Rozdział 5: Zakazany zjednoczony front]]
::*[[Rozdział 6: Tak więc do jutra...]]

==Seria ''High School DxD DX'' Ichieia Ishibumiego==
''Opowiadania będą zamieszczone w tych tomach''

===[[DX1 - Piosenka miłosna dla wskrzeszonej anielicy]] ([https://mega.nz/#!dyZTHCoA!bbDDo3vTJJ_wQNCWmX83l0SHwqFsIKbI8Rvp8WShOWg Wersja PDF]) ===
[[File:Cover_High_School_DxD_Volume_Dx1.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Volume DX1 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 1|Żywot 1: ERO uprowadzenie!]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 2|Żywot 2: Ostatecznośćǃǃ Maska Onii-chana]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 3|Żywot 3: Przestań!! Yuuto-kun!]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 4|Żywot 4: Rozkoszna przygoda Smoka Piersi]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 5|Żywot 5: Piosenka miłosna dla wskrzeszonej anielicy]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 6|Żywot 6: Jedźmy do gorących źródeł]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Dodatkowy Żywot|Dodatkowy Żywot: Feniks budowy Szkoły Bitewnej DX?]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Posłowie|Posłowie.]]
{| style="width: 100%"

===[[DX2 - Kult☆Smoczej Bogini]] ([https://mega.nz/#!N34khCTB!B_hJlVzJsD0n1J7fCyhoqJegmAhph4Z3XOnzC1nXYk0 Wersja PDF])===
[[File:Cover_Normal_High_School_DxD_Volume_Dx2.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Volume DX2 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[Żywot 1: Cycki w słońcu!]]
::*[[Żywot 2: Rozporządzenie Samorządu Uczniowskiego]]
::*[[Żywot 3: Jazda z tym treningiem]]
::*[[Żywot 4: Kult☆Smoczej Bogini]]
::*[[Żywot 5: Nekomaci☆Zwój Ninja]]
::*[[Żywot 6: Sanktuarium maniaków]]
::*[[Żywot DX: Hyakki Yako i Pandemonium]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX2 Posłowie|Posłowie.]]

===[[DX3 - KrzyżowyxKryzys]] ([https://mega.nz/#!Nr4mgQpI!DGpuRHzG-lFQeD02fmq9qsSFg6LlSOzCxJ_v22WviXg Wersja PDF])===
[[File:Cover_High_School_DxD_Volume_Dx3.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Volume DX3 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[Żywot 1: Skarb Asi]]
::*[[Żywot 2: Typowe dni Sekiryuuteia]]
::*[[Żywot 3: Jazda z tym treningiem! ~Rozdział maskotek~]]
::*[[Żywot 4: Talenty Samorządu Uczniowskiegol]]
::*[[Żywot 5: Światowe pragnienie stali]]
::*[[Dodatkowy Żywot 1: Krzyżowy×Kryzys]]
::*[[Dodatkowy Żywot 2: Wycieczka z okazji zakończenia szkoły i Gang Zamętu]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX3 Posłowie|Posłowie]]

===[[DX4 - Samorząd Uczniowski i Lewiatan]] ([https://mega.nz/#!wnpSkI4B!agf--57G7T_QHg-6j0EZ6AI_HNihQxHsHCo_PqRP38Y Wersja PDF])===
[[File:Cover High School DxD Volume Dx4.jpeg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Volume DX4 Ilustracje|Ilustracje]]
::'''Drużyna Cesarskiego Fioletu kontra Drużyna Włóczni Indry -Dowód Bohatera-'''
::*[[Moc 1: Niezniszczalny Wielki Król]]
::*[[Moc 2: Bohaterowie i Chłopcy]]
::*[[Moc 3: Początek Orgii Mocy i Technik]]
::**[[Członkowie Drużyny 1]]
::*[[MAKSYMALNA Moc kontra MAKSYMALNA Technika Króla Lwów -Żelazny Cios kontra Longinus Bohatera-]]
::'''Drużyna Sekiryuuteia Isseia kontra Drużyna Sony Sitri -Bądź Silniejszy niż wtedy i Bardziej Niż Teraz-'''
::*[[Linia 1: Obecny Rok Bardzo Się Różni Od Poprzedniego]]
::*[[Linia 2: Sekret Szkolnego Samorządu]]
::*[[Linia 3: Źródło Marzenia]]
::**[[Członkowie Drużyny 2]]
::*[[Linia 4: Początek Meczu Odwetowego]]
::**[[Otwarcie]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX4 Żywot 5|Linia 5: Przełamanie Pola]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX4 Linia: Maximum kontra Życie|Linia: Maximum kontra Życie. Największy Idiota (Smoczy Król) kontra Idiota (Cesarski Smok)]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX4 Ostatnia Linia|Ostatnia Linia: Szkolny Samorząd i Lewiatan]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX4 Nowa Linia|Nowa Linia]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX4 Posłowie|Posłowie]]

===[[DX5 - Wyzwanie Superbohatera]] ([https://mega.nz/file/MmhFBA7D#JfNOoKh74fS7sUyjnQT_j2dtcSG11l6zfcmH31LCPfI Wersja PDF])===
[[File:High School DxD DX5 Cover.jpg||thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 1|Żywot 1: Wskrzeszenie? Nieśmiertelny Ptak]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Nieznany Dyktator|Nieznany Dyktator]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 2|Żywot 2: Służąca Rodu Pendragon]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Collbrand|Collbrand]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 3|Żywot 3: Piżamowa Impreza dla Zdolnych i Utalentowanych]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 4|Żywot 4: Na Zachód!]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Salamandra Tomita|Salamandra Tomita]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 5|Żywot 5: Kwieciste Zaręczyny Księżniczki]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Dziewczyna w kimonie?|Dziewczyna w kimonie?]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 6|Żywot 6: Mroczna Historia Białego Cesarskiego Smoka]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Restauracja|Restaurcja]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 7|Żywot 7: Wyzwanie Superbohatera]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Bielizna Wieczności 1|Bielizna Wieczności 1]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot. Pierwsze Zakupy Wieczności|Żywot. Pierwsze Zakupy Wieczności]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Bielizna Wieczności 2|Bielizna Wieczności 2]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Posłowie|Posłowie]]

===[[DX6 - Czy ktoś zamawiał diabła?]] ([https://mega.nz/file/8r4gXT6D#0cEhtq7lbIo4_pIY_gsJTJOJCwLX-exyl2pyqFWNmRE Wersja PDF]) ===
[[File:Light novel (tom DX 6) okładka.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Żywot1|Żywot 1: Diabły w Drodze!]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Żywot 2|Żywot 2: Klub Okultystyczny kontra Chimera Piersi!]]
::**[[High School DxD:Tom DX6 Dodatkowy żywot|Dodatkowy Żywot: Preludium Excalibura]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Żywot 4|Żywot 4: Praktyczny Kurs diabelskiej Pracy]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Żywot 5|Żywot 5: Czy ktoś zamawiał diabła?]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Żywot 6|Żywot 6: Otwarcie interesu! Nieruchomości Gremorych]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Bonusowy Żywot 1|Bonusowy Żywot 1: Stanik☆Sengoku. Autor: Ichiei Ishibumi]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Bonusowy Żywot 2|Bonusowy Żywot 2: Historia o stylu Miyamy Zero. Autor: Mikage Kasuga]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Posłowie|Posłowie]]
<br style="clear:both" />

===Opowiadania===
====Dragon Magazine====

''Opowiadania, które zostaną wcielone w któryś z tomików opowiadań.''
::*Ku przygodzie!

====Dragon Magazine Special====

''Opowiadania, które nigdy nie zostaną włączone w tomik.''
::*Tożsamość Piona
::*Antologia EROKOME
::*[[Dwudziestkapiątka w pokoju klubowym z Rias-buchou!]] ([https://mega.nz/file/5zJQyD6I#sbsOtnhiLSastVQLWqGQEg6fBWes0iVTkLlPPB6EyLI Wersja PDF])
::*Obłąkana herbatka!
=====[[High School DxD - Moje pierwsze zakupy (Tom Ophis)]] ([https://mega.nz/file/AiZW2TYA#OzWUR0ZK3dq3b33sZ1Tiee_SqYHNGshakwWEd_Xz4MY Wersja PDF])=====

{| style="width: 100%"
[[Image:High School DxD Vol 12,5 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 12,5 - rozdzial 1|Żywot 1: Nieskończone szaleństwo zakupów!]]
::*[[High School DxD - Tom 12,5 - rozdzial 2|Żywot 2: Smoczy Bóg i majteczki!]]
::*[[High School DxD - Tom 12,5 - rozdzial 3|Nowy żywot]]
{| style="width: 100%"

{| style="width: 100%"

====Fujimi Fantasia Bunko – Srebrna Rocznica====
::*[[High School DxD PL: Rias w Krainie Czarów|Rias w Krainie Czarów]] ([https://mega.nz/file/F6I02ZLI#6MFTxeoNu2A0fgw68x9cLtSJoTe_g2VZrq89EQ9j7m0 Wersja PDF])

{| style="width: 100%"

==Przy projekcie pracują==
*Administrator oryginalnej (anglojęzycznej) wersji projektu: [[user:Code-Zero|Code-Zero]]
*Administrator polskiej wersji projektu: [[user:reddocksw|reddocksw]]
*Opiekun polskiej wersji projektu: [[user:Salaver|Salaver]]

===Tłumacze===
*[[user:Nightwing|Nightwing]]
*[[user:Chazoshtare|Chazoshtare]]

'''Nieaktywni''':
*[[user:Sentox|Sentox]]
*[[user:Zero-sama|Zero-sama]]
*[[user:BananowyJE|BananowyJE]]
*[[user:reddocksw|reddocksw]]

===Korektorzy===
*[[user:Salaver|Salaver]]
*[[user:BankaiGoku|BankaiGoku]]
*[[user:Ragger|Ragger]]
*[[user:Tetsuno|Tetsuno]]
*[[user:bojlas|bojlas]]
*[[user:PanNiedzwiadek|PanNiedzwiadek]]
*[[user:Obserwator|Obserwator]]
*[[user:Majks|Majks]]

Aktualnie poszukiwani '''KOREKTORZY''' – w tej sprawie pisać do [[user:reddocksw|reddockasw]].

==Inne==
Z polskim projektem '''High School DxD''' powiązana jest Wiki o tej tematyce, która znajduje się pod adresem [http://hsdxd.usermd.net/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna hsdxd.usermd.net]. Serdecznie zapraszamy do jej czytania i, co ważniejsze, tworzenia.

Powstał także kanał IRC powiązany z projektem polskiej wersji DxD na Rizon o nazwie '''[irc://irc.rizon.net/dxd-pl #dxd-pl]''' ([https://qchat.rizon.net/?channels=dxd-pl webchat]).

==Dotychczas wydano==
'''Tomy High School D×D'''

* High School D×D 1 Diabły starej szkoły, ハイスクールD×D1 旧校舎のディアボロス (20 września 2008; ISBN 978-4829133262)
* High School D×D 2 Feniks szkoły bojowej, ハイスクールD×D2 戦闘校舎のフェニックス (20 grudnia 2008; ISBN 978-4829133583)
* High School D×D 3 Excalibur z księżycowego boiska, ハイスクールD×D3 月光校庭のエクスカリバー (20 kwietnia 2009; ISBN 978-4829133910)
* High School D×D 4 Wampir z zamkniętej klasy , ハイスクールD×D4 停止教室のヴァンパイア (20 września 2009; ISBN 978-4829134276)
* High School D×D 5 Kocia diablica zaświatowego obozu, ハイスクールD×D5 冥界合宿のヘルキャット (19 grudnia 2009; ISBN 978-4829134702)
* High School D×D 6 Świętość za salą gimnastyczną, ハイスクールD×D6 体育館裏のホーリー (20 marca 2010; ISBN 978-4829135006)
* High School D×D 7 A po szkole… Ragnarok, ハイスクールD×D7 放課後のラグナロク (17 lipca 2010; ISBN 978-4829135402)
* High School D×D 8 Diabelska robota, ハイスクールD×D8 アクマのおしごと (17 grudnia 2010; ISBN 978-4829135938)
* High School D×D 9 Pandemonium na wycieczce szkolnej, ハイスクールD×D9 修学旅行はパンデモニウム (20 kwietnia 2011; ISBN 978-4829136287)
* High School D×D 10 Lwie serce szkolnego festiwalu, ハイスクールD×D10 学園祭のライオンハート (17 września 2011; ISBN 978-4829136775)
* High School D×D 11 Uroboros i awans, ハイスクールD×D11 進級試験とウロボロス (20 stycznia 2012; ISBN 978-4829137208)
* High School D×D 12 Bohaterowie dodatkowych zajęć, ハイスクールD×D12 補習授業のヒーローズ (20 kwietnia 2012; ISBN 978-4829137499)
* High School D×D 13 Ise SOS, ハイスクールD×D13 イッセーＳＯＳ (Wydanie Standardowe – 20 września 2012; ISBN 978-4829137987)
** High School D×D 13 Ise SOS, ハイスクールD×D13 イッセーＳＯＳ (Wydanie Limitowane – 6 września 2012; ISBN 978-4829197677)
* High School D×D 14 Czarodzieje z poradnictwa zawodowego, ハイスクールD×D14 進路指導のウィザード (19 stycznia 2013; ISBN 978-4-8291-3845-8)
* High School D×D 15 Mroczny Rycerz Słońca, ハイスクールD×D15 陽だまりのダークナイト (Wydanie Standardowe – 20 czerwca 2013; ISBN 978-4829138984)
** High School D×D 15 Mroczny Rycerz Słońca, ハイスクールD×D15 陽だまりのダークナイト (Wydanie Limitowane – 31 maja 2013; ISBN 978-4829197684)
*Fujimi Fantasia Bunko – Srebrna Rocznica, ファンタジア文庫25周年アニバーサリーブック (18 marca 2013; ISBN 978-4829138687)
*High School D×D 16 Dzienny wampir dodatkowych zajęć, ハイスクールD×D 16 課外授業のデイウォーカー (19 października 2013; ISBN 978-4-04-712912-2)
*High School D×D 17 Walkiria kształcenia nauczycielskiego, ハイスクールD×D 17 教員研修のヴァルキリー (20 lutego 2014; ISBN 978-4040700311)
*High School D×D 18 Zabawna anielica Świąt Bożonarodzeniowych, ハイスクールD×D 18 聖誕祭のファニーエンジェル (20 czerwca 2014; ISBN 978-4040701271)
*High School D×D 19 Durandal głównych wyborów, ハイスクールD×D 19 総選挙のデュランダル (20 listopada 2014; ISBN 978-4-04-070146-2)
*High School D×D 20 Belial poradnictwa zawodowego, ハイスクールD×D 20 進路相談のベリアル (18 lipca 2015; ISBN 978-4-04-070665-8)
*High School D×D 21 Nieobowiązkowa pomoc Lucyfera, ハイスクールD×D 21 自由登校のルシファー (19 marca 2016; ISBN 978-4-04-070666-5-C0193)
*High School D×D 22 Ceremonia ukończenie szkoły Gremorych, ハイスクールDxD 22 卒業式のグレモリー (20 lipca 2016; ISBN 978-4-04-070965-9)
*High School D×D 23 Mecz z Jokerem, ハイスクールD×D 23 球技大会のジョーカー (18 marca 2017; ISBN 978-4-04-070963-5)
*High School D×D 24 Ponury Żniwiarz Pozaszkolnego Nauczania, ハイスクールD×D24 校外学習のグリムリッパー (20 listopada 2017; ISBN 978-4-04-072378-5)
*High School D×D 25 Yggdrasil Zajęć Wakacyjnych, ハイスクールD×D25 夏期講習のユグドラシル (20 marca 2018; ISBN 978-4-04-072379-2)

'''Tomy Shin High School D×D'''

*Shin High School D×D 1 Walijski Smok Nowego Szkolnego Semestru, 真ハイスクールD×D1 新学期のウェルシュ・ドラゴン (20 lipca 2018; ISBN 978-4-04-072825-4)
*Shin High School D×D 2 Test sprawnościowy Księżniczki Zniszczenia, 真ハイスクールD×D2 実力試験のルイン・プリンセス (20 grudnia 2018; ISBN 978-4-04-072826-1)
*Shin High School D×D 3 Szkolna Wycieczka w Promieniach Słońca, 真ハイスクールＤ×Ｄ3 修学旅行のサンシャワー (20 sierpnia 2019; ISBN 978-4-04-072827-8)
*Shin High School D×D 4 Decydująca Bitwa i Nauka za Granicą w Królestwie, 決戦留学のキングダム (20 lutego 2020; ISBN 978-4-04-073547-4)

'''Tomy High School D×D DX'''

*High School D×D DX1 Piosenka miłosna dla wskrzeszonej anielicy, ハイスクールD×D DX.1 転生天使にラブソングを (Wydanie Standardowe - 20 marca 2015; ISBN 978-4040703329)
**High School D×D DX1 Piosenka miłosna dla wskrzeszonej anielicy, ハイスクールD×D DX.1 転生天使にラブソングを限定版 (Wydanie Limitowane - 10 marca 2015; ISBN 978-4040703121)
*High School D×D DX2 Kult☆Smoczej Bogini, ハイスクールD×D DX.2 マツレ☆龍神少女! (Wydanie Standardowe - 19 grudnia 2015; ISBN 978-4040703794)
**High School D×D DX2 Kult☆Smoczej Bogini, ハイスクールD×D DX.2 マツレ☆龍神少女! 限定版 (Wydanie Limitowane - 9 grudnia 2015; ISBN 978-4040704029)
*High School D×D DX3 KrzyżowyxKryzys, ハイスクールD×D DX.3 クロス×クライシス (19 listopada 2016; ISBN 978-4040709642)
*High School D×D DX4 Samorząd Uczniowski i Lewiatan, ハイスクールD×D DX.4 生徒会とレヴィアタン (20 lipca 2017; ISBN 978-4-04-072377-8)
*High School D×D DX5 Wyzwanie Superbohatera, ハイスクールD×D DX.5 スーパーヒーロートライアル (20 marca 2019; ISBN 978-4-04-0731636)
*High School D×D DX6 Czy ktoś zamawiał diabła?, ハイスクールDxD DX.6 ご注文はアクマですか? (19 marca 2021; ISBN 978-4-04-0740263)
[[Category:Light novel (Polish)]]

High School DxD (Polski)

2021-09-01T06:22:46Z

XPikacz: /* DX6 - Czy ktoś zamawiał diabła? (Wersja PDF) */

[[Image:DxDV1Cover.png|300px|thumb|Okładka pierwszego tomu High School DxD]]

'''High School DxD''' (ハイスクールD×D, ''Haisukūru D×D'') to japońska powieść light novel autorstwa Ichieia Ishibumiego, ilustrowana przez Miyamę-Zero. Publikuje ją Fujimi Shobo pod banderą Fujimi Fantasia Bunko. Po wydaniu 25 tomu, seria jest kontynuowana pod nazwą „Shin High School DxD”.

Dwunastoodcinkowa seria anime była emitowana w japońskiej telewizji od stycznia do marca 2012 roku. W wydaniu blu-ray pojawiły się dwa dodatkowe epizody, a także od 21 marca do 29 sierpnia 2012 roku wyemitowano sześć krótkich odcinków specjalnych. Zgodnie z zapowiedzią transmisja kolejnej dwunastoodcinkowej serii trwała od 7 czerwca do 22 września 2013 roku. W czerwcu 2014 roku, wraz z premierą osiemnastego tomu, zatytułowanego „Zabawna anielica Świąt Bożonarodzeniowych”, ogłoszono trzeci sezon anime High School DxD. 6 grudnia tego samego roku oficjalnie zapowiedziano, że trzeci sezon będzie nosić tytuł „High School DxD BorN”. 10 marca 2015 roku wydano dodatkowy odcinek „High School DxD New: Oppai, Tsutsumimasu!” na podstawie limitowanego wydania „High School DxD DX.1”. Emisja trzeciego sezonu trwała od 4 kwietnia do 20 czerwca 2015 roku. Między lipcem 2015 roku, a styczniem 2016 roku wydano sześć kilkuminutowych odcinków specjalnych. 9 grudnia 2015 roku serię uzupełniono odcinkiem pt. „High School DxD BorN: Yomigaeranai Fushichou” opartym na historii tomu „High School DxD DX.2”. Fabuła trzeciego sezonu krążyła wokół piątego, szóstego i siódmego tomu powieści. Jednakże sporo ona odbiegła od prawidłowej historii, przez co dużo wątków między bohaterami zostało źle ukazanych lub po prostu pominiętych. Bądź tak jak w przypadku ostatnich dwóch odcinków- wypełnionych historią niezwiązaną z oryginalnym dziełem. Podczas zjazdu „Fantasia Bunko Daikanshasai 2017” ogłoszono, że kolejna część anime będzie nosiła nazwę „High School DxD Hero”. Z powodu domniemanego konfliktu dotyczącego jakości trzeciego sezonu między studiem TNK i autorem powieści, tym razem ekranizacją zajeło się studio Passione. Zawarte zostały w niej wydarzenia z dziewiątego i dziesiątego tomu powieści, a data premiery miała miejsce 17 kwietnia 2018 roku. 10 kwietnia 2018 roku został wyemitowany odcinek specjalny „High School DxD Hero: Taiikukan-ura no Holy”, który przedstawia alternatywną historię ostatnich trzech odcinków trzeciego sezonu. Zgodnie z wcześniejszymi podejrzeniami wielu fanów, był to zabieg mający na celu powrót do oryginalnego ciągu wydarzeń z powieści.

Zrzekamy się wszelkich praw autorskich do naszych tłumaczeń, które udostępniamy wyłącznie jako tłumaczenie dla fanów, które zostanie zdjęte ze strony, jeśli light novelka ''High School DxD'' zostanie kiedykolwiek zlicencjonowana w Polsce.

Serię High School DxD można znaleźć również w następujących językach:
*[[High School DxD|English (angielski)]]
*[[High School DxD (Български)|Български (bułgarski)]]
*[[High School DxD (Croatian)|Hrvatski (chorwacki)]]
*[[High School DxD ~ Czech version ~|Česky (czeski)]]
*[[High School DxD - Français|Français (francuski)]]
*[[High school DxD (Ελληνικά)|Ελληνικά (grecki)]]
*[[High_School_DxD_~Russian_Version~ |Русский (Russian)]]
*[[High School DxD (Español)|Español (hiszpański)]]
*[[High School DxD (Indonesia)|Bahasa Indonesia (indonezyjski)]]
*[[High School DxD (Deutsch)|Deutsch (niemiecki)]]
*[[High School DxD ~Brazilian_Portuguese~|Português Brasileiro (portugalski)]]
*[[High School DxD (Polski)| Polski (polski)]]
*[[High school DxD Tiếng Việt|Tiếng Việt (wietnamski)]]
*[[High_School_DxD_(Italian)|Italiano (włoski)]]

<br />

==Fabuła==
Historia powieści toczy się wokół Hyoudou Isseia - niezbyt rozgarniętego i zboczonego, ale za to jakże przeciętnego licealisty, którego największym marzeniem są kobiece piersi. Całe jego życie zostaje wywrócone o sto osiemdziesiąt stopni, gdy niespodziewanie piękna nieznajoma zaprasza go na randkę. Randkę, podczas której jego żywot dobiega kresu. Z pomocą przychodzi mu wysokoklasowa diablica Rias Gremory, najpiękniejsza dziewczyna z jego szkoły, która wskrzesza go pod postacią swojego służącego. Od tego momentu biedny Issei zostaje wciągnięty w wir przeróżnych wydarzeń.

Historia 1: '''Przebudzenie Czerwonego Cesarskiego Smoka'''
*Tomy 1&2

Historia 2: '''Narodziny Biuściastego Cesarskiego Smoka'''
*Tomy 3-6

Historia 3: '''Bohaterski Oppai Smok'''
*Tomy 7-12

Historia 4: '''Legenda Oppai Smoka i wesołej kompanii'''
*Tomy 14-21

Historia 5: '''Czerwony Cesarski Smok Płonącej Prawdy × Biały Cesarski Smok Porannej Gwiazdy: Prawdziwy Smok Akademii Kuou'''
*Tomy 22-

Opowiadania poboczne
*Tomy 8, 13 i 15

==Występujące postaci==
{| class="collapsible collapsed" style="text-align:left; margin:5px 20px clear:both; font-size:100%; background:transparent; width:100%;"
! style="background:#cee0f2;" align="center"| '''UWAGA: PONIŻSZE TREŚCI MOGĄ ZDRADZAĆ SZCZEGÓŁY DOTYCZĄCE FABUŁY TEKSTU!'''
|-
|
<div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Issei Hyoudou''' (兵藤一誠, ''Hyōdō Issei'')

[[File:Pawn-Ise.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł → średnioklasowy diabeł (tom 11) → wysokoklasowy diabeł (Król) (tom 22)

'''Funkcja:''' Pion (osiem figur → cztery z ośmiu to figury mutacji (po tomie 12) → wszystkie z nich to piony mutacji (tom 23))

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny człowiek → ludzki smok (po tomie 12))

'''Boski Dar:''' Dar Wzmocnienia (Longinus) → Zbroja Łuskowa Daru Wzmocnienia (forma Łamacza Ładu)

'''Oręż:''' Ascalon, Ascalon II (tom 24)

'''Umiejętności:''' Niszczyciel Szat, Poligloctwo, Zabroniony Ruch „Trójząb”, Forma Szkarłatnej Królowej, Diabelski Smok „Bóg"

Uczeń drugiej klasy liceum w Akademii Kuou. Głupek i zboczeniec. Z pozoru typowy licealista żyjący w typowej rodzinie, w rzeczywistości jednak jest posiadaczem Sacred Gear o nazwie Boosted Gear, który uchodzi za jeden z najpotężniejszych. Został zabity na swojej pierwszej randce przez dziewczynę, która okazała się być upadłą anielicą. Do życia przywróciła go Rias Gremory, która stała się jego nową panią. Odtąd jego głównym celem jest wspięcie się na szczyt hierarchii społeczeństwa diabłów, dzięki czemu będzie mógł zostać Królem Haremu, choć sam nieświadomie przyciąga do siebie dziewczyny.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Rias Gremory''' (リアス・グレモリー, ''Riasu Guremorī'')

[[File:King-Rias.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' wysokoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Król

'''Rasa:''' diabeł czystej krwi

'''Umiejętności:''' Moc Zniszczenia

Uczennica trzeciej klasy liceum i jednocześnie najpiękniejsza dziewczyna w całej szkole. Pochodzi ze starego rodu diabłów czystej krwi, domu Gremory. Wysokoklasowy demon nazywany „Szkarłatną Księżniczką Zniszczenia”. Jej brat jest jednym z Youndai Maou, Lucyferem. Wraz z nim posiada moc zniszczenia. Wskrzesza Iseia, gdy znajduje go martwego po spotkaniu z upadłą anielicą i odkryciu, że jest on w posiadaniu rzadkiego Sacred Gear. Uprzejma i delikatna dla swoich podwładnych, staje się zupełnie inną osobą podczas walki lub treningu.

</div>
<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Asia Argento''' (アーシア・アルジェント, ''Āshia Arujento'')

[[File:Bishop-Asia.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory → Grupa Issei , Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Goniec

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny człowiek)

'''Boski Dar:''' Zmierzch Uzdrawiania

Uczennica drugiej klasy liceum. Początkowo siostra zakonna znana jako Święta Dziewica, sławna przez swoją moc uzdrawiania. Chowała się w sierocińcu, ale została zabrana przez Kościół, kiedy ten odkrył jej moc. Następnie wyrzucona z niego za pomoc diabłu, została przygarnięta przez ludzi powiązanych z upadłymi aniołami. Zaczęła mieszkać wraz z Iseiem po tym, jak została uwolniona z ich rąk. Jako osoba, która dorastała w Kościele, brak jej zdrowego rozsądku.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Akeno Himejima ''' (姫島朱乃, ''Himejima Akeno'')

[[File:Queen-Akeno.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł → średnioklasowy diabeł (tom 11)

'''Funkcja:''' Królowa

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny pół-człowiek, pół-upadły anioł)

'''Umiejętności:''' władanie żywiołami (głównie piorunami), Święte Błyskawice

Uczęszcza do klasy trzeciej liceum i wspólnie z Rias należy do "Dwóch Wielkich Onee-sama" szkoły. Przez innych nazywana Najpotężniejszą Królową. Przyszła na świat jako owoc miłości ludzkiej matki i ojca, który był upadłym aniołem. Po śmierci rodzicielki została podwładną Rias. Jest wystarczająco bliską przyjaciółką Rias, aby prywatnie mówić jej po imieniu, ale przy obecności innych zwraca się do niej Buchou i zachowuje stosunki sługa-mistrz. Uparcie odmawia wykorzystania swojej mocy światła, którą odziedziczyła po ojcu, i używa jej dopiero po namowie Isseia.

</div>
<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Yuuto Kiba''' (木場祐斗, ''Kiba Yūto'')

[[File:Knight-Kiba.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg(Diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł → średnioklasowy diabeł (tom 11)

'''Funkcja:''' Skoczek

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny człowiek)

'''Boski Dar: ''' Narodziny Miecza, Ostrze Kowala

'''Oręż: ''' Cesarski Demoniczny Miecz Gram, Balmung, Nothung, Tyrfing, Dáinsleif, wszystkie stworzone demoniczne i święte-demoniczne miecze (dzięki Narodzinom Miecza) oraz nieznany miecz z tomu dwunastego

Jest w drugiej klasie liceum. Sam ogłosił się najlepszym przyjacielem Iseia, a także szkolnym księciem przystojniaków. Był ofiarą projektu "Święty Miecz", z którego jako jedyny wyszedł żywy. Stał się podwładnym Rias, kiedy ta uchroniła go od śmierci, ale poprzysiągł zemstę na tych, którzy potraktowali go jako królika doświadczalnego i przyczynili się do śmierci jego przyjaciół. Żywi także wielką nienawiść w stronę Świętego Miecza, Excalibura.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Koneko Toujou''' (塔城小猫, ''Tōjō Koneko'')

[[File:Tank-Koneko.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Wieża

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny nekomata)

'''Umiejętności:''' sen-jutsu, you-jutsu

Uczennica pierwszej klasy liceum. Pierwotnie była wykorzystywana przez inne demony po tym jak jej siostra, Kuroka, zabiła swojego pana. Maou, Lucyfer, ochronił ją i zostawił pod opieką swojej siostry, Rias, i tym samym Koneko stała się jej podwładną. Odmawiała użycia mocy sen-jutsu, ponieważ nie chciała upodabniać się do swojej siostry. Wraz z Akeno przezwyciężyły niechęć do swojej mocy, po tym, jak Ise im w tym pomógł. Nie okazuje żadnych emocji i wciąż dogryza Iseiowi, gdy ten tylko pomyśli o czymś nieprzyzwoitym. Największą troską obdarza swoich towarzyszy, gdy ci wpakują się w jakieś tarapaty.

</div>
<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Xenovia''' (ゼノヴィア, ''Zenovia'')

[[File:Knight-Zenovia.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory → Grupa Issei, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Skoczek

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny człowiek)

'''Oręż:''' Excalibur Zniszczenia, Święty Miecz Durandal → Ex-Durandal, Ascalon (pożyczany od Iseia)

Jest użytkownikiem Świętego Miecza i została wysłana przez Kościół wraz z Iriną w celu odzyskania lub zniszczenia skradzionych Excaliburów. Po dowiedzeniu się, że biblijny Bóg od dawna nie żyje, postanawia dołączyć do Klubu Okultystycznego jako służąca Rias. Kiedy tylko może, próbuje uwieść Iseia, ponieważ chce narodzić zdrowe i silne dziecko.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Gasper Vladi''' (ギャスパー・ヴラディ, ''Gyasupā Buradi'')

[[File:Bishop-Gasper.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Goniec

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny dhampir, tj. pół-człowiek pół-wampir)

'''Boski Dar:''' Zabroniony Widok Balor

'''Umiejętności:''' wampirze moce

Pół-wampir, mężczyzna-transwestyta, który jest w posiadaniu mocy zatrzymywania czasu poprzez spojrzenie, jednak nie jest w stanie tego kontrolować. Powiązany z Rias przez rozkaz starszych, aż do momentu, kiedy Rias dorośnie wystarczająco, aby móc sprawować nad nim kontrolę. Wciąż nie jest w stanie całkowicie zapanować nad swoimi mocami, ale może w znacznym stopniu zwiększyć swoją kontrolę poprzez wypicie krwi Iseia.

</div>
<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Rossweisse''' (ロスヴァイセ, ''Rosuvaise'')

[[File:Tank-Rossweisse.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Grupa Gremory → Grupa Issei, Sojusz Trzech Potęg (diabły)

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Wieża

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawna walkiria)

'''Umiejętności:''' norweska magia

Pierwotnie strażnik Odyna. Po walce z Lokim i Fenrirem Odyn pozostawił ją w rodzimym miasteczku Iseia. Została przekonana przez Rias do zostania jej sługą. W Akademii Kuou pełni rolę nauczycielki.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Irina Shidou''' (紫藤イリナ, ''Shidō Irina'')

[[File:Ace-Irina.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Sojusz Trzech Potęg (anioły), Klub Okultystyczny

'''Funkcja:''' As Pik

'''Rasa:''' wskrzeszony anioł (dawniej człowiek)

'''Oręż''': Excalibur Naśladowania, seryjnie tworzone święte demoniczne miecze

Jest partnerem zawodowym Xenovii i koleżanką Iseia z dzieciństwa. Po odkryciu faktu, że biblijny Bóg jest martwy, nadal podąża za nauczaniem Kościoła i pozostaje pod bezpośrednią kontrolą Michała. Zakochała się w Iseiu i wielkim zaskoczeniem było dla niej to, że został diabłem. Pomimo tego nadal są przyjaciółmi.

</div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Ravel Feneks''' (レイヴェル・フェニックス, ''Reiveru Fenikkusu'')

[[File:HSDxD-Character_Ravel.jpg|left|]]
'''Przynależność:'''Grupa Riser -> Grupa Issei, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' wysokoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Goniec

'''Rasa:''' diabeł czystej krwi

'''Umiejętności:''' pirokineza, aerokineza

Wywodzi się ze znanego i szanowanego diabelskiego rodu Feneks, legendarnych feniksów. Najmłodsza z czwórki rodzeństwa. Początkowo należała do parostwa swojego brata, Risera Feneksa, jednak po jego przegranej w walce z Hyoudou została przeniesiona do parostwa swojej matki, stając się tym samym wolnym Gońcem. Jest menadżerką Isseia w Zaświatach i, tak jak pozostałe dziewczyny, po uszy w nim zakochana. Zaproponowała mu, że zostanie jego Gońcem, kiedy ten otrzyma parostwo.
</div>

<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Azazel''' (アザゼル, ''Azazeru'')

[[File:HSDxD-Character_Azazel.jpg|left|]]
'''Przynależność:''' Sojusz Trzech Potęg (upadłe anioły), Klub Okultystyczny

'''Pozycja:''' dawny Naczelnik Upadłych Aniołów

'''Funkcja:''' nauczyciel, mentor Klubu Okultystycznego

'''Rasa:''' wysokoklasowy upadły anioł

Były przywódca upadłych aniołów, obecnie sprawuje opiekę nad jednym z regionów istotnych dla frakcji; zdecydował się zostać mentorem Klubu Okultystycznego. W przeszłości wielki uwodziciel kobiet, przez co też został wyrzucony z Niebios; samotny, choć jego przeszłość kobieciarza jest dobrze znana. Podsuwa Isseiowi różne zbereźne pomysły.
</div>

<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">

</div>
<br style="clear: both;" />
</div>

<div>
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Sona Sitri ''vel'' Souna Shitori''' (ソーナ・シトリー, ''Sōna Shitorī''; 支取蒼那, ''Shitori Sōna'')

[[Image:HSDxD-Character Souna Sitri.jpg|left]]
'''Przynależność:''' Grupa Sitri, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Samorząd Uczniowski

'''Pozycja:''' wysokoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Król

'''Rasa:''' diabeł czystej krwi

'''Umiejętności:''' Magia Wody, Magia Sitri, geniusz strategiczny

Sona Sitri jest wysokiej klasy diabłem i następną głową domu Sitri, a także uczennicą trzeciego roku w Akademi Kuou. Jest także przewodniczącą samorządu uczniowskiego w Akademii oraz przyjaciółką i rywalką Rias Gremory. W Akademii Kuou przedstawia się jako Shitori Souna i jest trzecią w kolejności najbardziej popularną dziewczyną w szkole, za Rias i Akeno. Podobnie jak Rias jest siostrą członikini Youndai Maou, Serafall Lewiatan.

</div>

<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Saji Genshirou''' (匙元士郎 , ''Genshirō Saji'')

[[Image:HSDxD-Character Saji.jpg|left]]
'''Przynależność:''' Grupa Sitri, Sojusz Trzech Potęg (diabły), Samorząd Uczniowski

'''Pozycja:''' niskoklasowy diabeł

'''Funkcja:''' Pion (cztery figury)

'''Rasa:''' wskrzeszony diabeł (dawny człowiek)

'''Boski Dar:''' Lina Absorbacji → Wszystkie Dary Vritry

Saji jest uczniem drugiej klasy w Akademii Kuou, jest także sekretarzem samorządu uczniowskiego i Pionem Sony Sitri. Przyjaciel i rywal Isseia, podobnie jak on zakochany w swojej pani. Po otrzymaniu Darów Vritry stał się gospodarzem Smoczego Króla Vritry.

</div>

<div>

<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">
'''Ophis''' (オーフィス, Ōfisu)

[[Image:Dragon God-Ophis.jpg|left]]
'''Przynależność:''' Brygada Chaosu (dawniej), Sojusz Trzech Potęg (nieoficjalnie), Klub Okultystyczny (nieoficjalnie)

'''Pozycja:''' Bóg

'''Funkcja:''' "Maskotka" Klubu Okultystycznego

'''Rasa:''' smoczy bóg

'''Umiejętności:''' Węże Ophis, Nieskończoność, Wieczny "Sen"

Jeden/a z dwóch najpotężniejszych smoków, razem z Wielkim Czerwonym, narodził/a się w szczelinie międzywymiarowej, u zarania świata. Po nie do końca jasnej przegranej z Wielkim Czerwonym, został/a zmuszony do opuszczenia szczeliny, poszukując sposobu na powrót i pokonanie smoka apokalipsy. Dla Ophis nie istnieje coś takiego, jak koncepcja płci, obecnie przyjmuje formę małej gotyckiej dziewczynki, jest więc rozpoznawana jako dziewczyna, mimo, iż jedną z wcześniejszych form Ophis był starzec. Obecnie Ophis utraciła większość dawnej potęgi, która została jej skradziona, przy użyciu jadu Samaela. Jej siła została więc zredukowane "jedynie" do dwakroć większej, niż ta którą posiadały Dwa Niebiańskie Smoki przed zapieczętowaniem w Boskim Darze. Żyje obecnie w rezydencji Hyoudou jako "maskotka".

</div>
<br style="clear: both;" />
<div style="float: left; width:42%; margin: 5px 20px;">

</div>
<br style="clear: both;" />
</div>

|}

<big>'''Więcej informacji na temat postaci możesz znaleźć na [http://hsdxd.usermd.net/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna High School DxD Wiki]'''.</big>

==Tłumaczenie==

=== [[High School DxD: Rezerwacja|Rezerwacja]] ===

'''Zatwierdzeni tłumacze są zobowiązani do wpisu na [[High School DxD: Rezerwacja|tej]] stronie.'''

===Standardy===
'''Każdy rozdział (już po naniesieniu poprawek) musi spełniać ogólne wytyczne.'''
*[[Format_guideline|General Format/Style Guideline]]
*[[High_School_DxD_PL_-_Terminologia|Terminologia i dyskusja]] | ([[High School DxD: Names and Terminology Guidelines|wersja angielska]])
'''Wszystkie redakcje tłumaczenia mają być w języku polskim.'''

'''''Jeżeli podczas czytania tekstu zauważysz jakiś błąd - popraw go. Mimo redakcji nie można wyłapać wszystkiego.'''''

==Aktualizacje==
*'''7 lipca''' - Dodano ''Bonusowy Żywot 2'' oraz ''Posłowie'' z tomu DX6, kończąc tym samym jego tłumaczenie.
*'''11 czerwca''' - Dodano ''Bonusowy Żywot 1'' z tomu DX6.
*'''27 maja''' - Dodano rozdział ''Żywot 4'' z tomu DX6.
*'''5 maja''' - Dodano rozdział ''Preludium Excalibura'' z tomu DX6.
*'''28 kwietna''' - Dodano rozdział ''Żywot 2'' z tomu DX6.
*'''21 kwietna''' - Dodano rozdział ''Żywot 1'' z tomu DX6.
*'''13 kwietna''' - Dodano rozdział ''Żywot 6'' z tomu DX6.
*'''29 marca''' - Dodano rozdział ''Żywot 5'' z tomu DX6.
*'''10 lutego''' - Dodano pozostałe rozdziały z tomu DX5, kończąc tym samym jego tłumaczenie.
*'''29 stycznia''' - Dodano rozdział ''Żywot 6'' i podrozdział ''Restauracja'' z tomu DX5.
*'''20 stycznia''' - Dodano rozdział ''Żywot 5'' i podrozdział ''Dziewczyna w kimonie'' z tomu DX5.

Wcześniejsze aktualizacje można zobaczyć na [[High School DxD PL aktualizacje|tej]] stronie.

==Seria ''High School DxD'' autorstwa Ichieia Ishibumiego==

{| style="width: 100%"
===[[High School DxD:Tom 1 – Diabły starej szkoły|Tom 1 – Diabły starej szkoły]] – ([https://mega.nz/#!83oTSC5C!ETdAWCidyccvQYQyOjxE7jTWdFCYR10EGUJ8MnCrde8 Wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 1 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 1 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 1 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 1 rozdzial 1|Żywot 1: Koniec bycia człowiekiem]]
::*[[High School DxD - Tom 1 rozdzial 2|Żywot 2: Początki diabelstwa]]
::*[[High School DxD - Tom 1 rozdzial 3|Żywot 3: Mam przyjaciela]]
::*[[High School DxD - Tom 1 rozdzial 4|Żywot 4: Ocalę cię, przyjacielu!]]
::*[[High School DxD - Tom 1 rozdzial 5|Nowy żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 1 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 2 – Feniks szkoły bojowej|Tom 2 – Feniks szkoły bojowej]] – ([https://mega.nz/#!IqQAiKib!V1dBF125CfWhwisz86ynEmLpNvW0dUY-3JPWaexLgLo Wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 2 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 2 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 2 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 1|Żywot 1: Moja praca jako demon]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 2|Żywot 2: Stawaj do walki!]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 3|Żywot 3: Trening czas zacząć]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 4|Żywot 4: Początek bitwy]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 5|Żywot 5: Zasługi na polu bitwy]]
::**[[High School DxD - Tom 2 Szach mat|Szach mat]]
::**[[High School DxD - Tom 2 Koniec gry|Koniec gry]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 6|Żywot ∞ vs Moc ∞: Przybyłem, aby spełnić obietnicę!]]
::**[[High School DxD - Tom 2 Ojciec x Ojciec|Ojciec x Ojciec]]
::**[[High School DxD - Tom 2 Ostatni pocałunek|Ostatni pocałunek]]
::*[[High School DxD - Tom 2 rozdzial 7|Nowy żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 2 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 3 – Excalibur z księżycowego boiska|Tom 3 – Excalibur z księżycowego boiska]] – ([https://mega.nz/#!IiwzAYQI!nKQwiNjrEYB-zXI9qODZ_BOOnnBwglFgcFoBV3ue3wQ Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/?vd624503pa7ir2a Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 3 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 3 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 3 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 3 rozdzial 1|Żywot 1: Czas na rozgrzewkę, Klubie!]]
::**[[High School DxD - Tom 3 Zemsta skoczka|Zemsta skoczka]]
::*[[High School DxD - Tom 3 rozdzial 2|Żywot 2: Święty Miecz przybył]]
::*[[High School DxD - Tom 3 rozdzial 3|Żywot 3: Plan zniszczenia Świętego Miecza!]]
::*[[High School DxD - Tom 3 rozdzial 4|Żywot 4: Naprzód, Klubie Okultystyczny!]]
::**[[High School DxD - Tom 3 Nowy skoczek & nowy rywal|Nowy Skoczek & nowy rywal]]
::*[[High School DxD - Tom 3 rozdzial 5|Nowy żywot]]
::**[[High School DxD - Tom 3 Przyjaciele|Przyjaciele]]
::*[[High School DxD - Tom 3 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 4 – Wampir z zamkniętej klasy|Tom 4 – Wampir z zamkniętej klasy]] – ([https://mega.nz/#!Z6hQhAhS!X_gbk-tw9HWpYq0EcNccdPB213KvfptP4_-_11gzEzs Wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 4 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 4 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 4 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 1|Żywot 1: Wakacje! Kostiumy kąpielowe! Jestem w tarapatach?]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 2|Żywot 2: Wizyty klasowe czas zacząć]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 3|Żywot 3: Mam kouhai]]
::**[[High School DxD - Tom 4 Grigori 1|Grigori 1]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 4|Żywot 4: Spotkanie VIP-ów!]]
::**[[High School DxD - Tom 4 Brygada Chaosu|Brygada Chaosu]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 5|Żywot 5: Smok Walijski i Smok Wymycia]]
::**[[High School DxD - Tom 4 Koniec przedstawienia|Koniec przedstawienia]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 6|Nowy żywot]]
::**[[High School DxD - Tom 4 Grigori 2|Grigori 2]]
::**[[High School DxD - Tom 4 Valhalla|Valhalla]]
::*[[High School DxD - Tom 4 rozdzial 7|Specjalny żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 4 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 5 – Kocia diablica zaświatowego obozu|Tom 5 – Kocia diablica zaświatowego obozu]] – ([https://mega.nz/#!1qh1HaTY!weAmkL7_LZnYL-w1uaohm9558oby0gm8g3l0m7AFZcA Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/h3b3gvhrdm37kgv/High_School_DxD_Tom_5.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 5 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 5 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 5 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 5 - rozdzial 1|Żywot 1: Są wakacje, jedźmy do Zaświatów!]]
::*[[High School DxD - Tom 5 - rozdzial 2|Żywot 2: Spotkanie młodych diabłów!]]
::*[[High School DxD - Tom 5 - rozdzial 3|Żywot 3: Smok i kot!]]
::**[[High School DxD - Tom 5 Odyn|Odyn]]
::*[[High School DxD - Tom 5 rozdzial 4|Żywot 4: Buchou vs Kaichou: Pierwsza połowa]]
::**[[High School DxD - Tom 5 Walc|Walc]]
::*[[High School DxD - Tom 5 rozdzial 5|Żywot 5: Buchou vs Kaichou: Druga połowa]]
::**[[High School DxD - Tom 5 VIP|VIP]]
::**[[High School DxD - Tom 5 Koniec gry|Koniec gry]]
::**[[High School DxD - Tom 5 ZWYCIEZCZYNI|ZWYCIĘŻCZYNI]]
::**[[High School DxD - Tom 5 Ponowne spotkanie|Ponowne spotkanie]]
::*[[High School DxD - Tom 5 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 6 – Świętość za salą gimnastyczną|Tom 6 – Świętość za salą gimnastyczną]] – ([https://mega.nz/#!VvRwnYwR!TXb-Gkc0luAGYa2Pw4UYWbAkkd0Abj0sHRHfuyiFfTA Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/l08bs8tltl12h0c/High_School_DxD_Tom_6.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 6 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 6 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 6 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 1|Żywot 1: Początek drugiego semestru!]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 2|Żywot 2: Zmartwienia Asi]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Asia|Asia]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Szef x Szef|Szef x Szef]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 3|Żywot 3: Wielka Bitwa!]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Uroboros|Uroboros]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 4|Żywot 4: Kocham Cię]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Juggernaut Drive|Juggernaut Drive]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 5|Żywot 5: Wielki Czerwony!]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Vali Lucyfer|Vali Lucyfer]]
::**[[High School DxD - Tom 6 - Bohaterowie|Bohaterowie]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - rozdzial 6|Nowy żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 6 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 7 - A po szkole… ragnarok|Tom 7 – A po szkole… Ragnarok]] ([https://mega.nz/#!QjAVlADD!OgsNYZmri3zUHTlPnBnjCaTp6M1ujYrKtZ9NLJdPVrE Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/fb1nbcmj3o6bdqx/High_School_DxD_Tom_7.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 7 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 7 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 7 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 7 rozdzial 1|Żywot 1: Spokój jest najlepszy]]
::*[[High School DxD - Tom 7 rozdzial 2|Żywot 2: Przybycie pieprzonego starca z Północy]]
::*[[High School DxD - Tom 7 rozdzial 3|Żywot 3: Połączenie sił!]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Odyn|Odyn]]
::*[[High School DxD - Tom 7 rozdzial 4|Żywot 4: Dwa Niebiańskie Smoki kontra Bóg Zła, Loki!]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Nadzorca|Nadzorca]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Vali Lucyfer|Vali Lucyfer]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Boss x Boss|Boss x Boss]]
::*[[High School DxD - Tom 7 rozdzial 5|Nowy żywot]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Tata|Tata]]
::**[[High School DxD - Tom 7 Bohaterowie|Bohaterowie]]
::*[[High School DxD - Tom 7 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 8 – Diabelska robota|Tom 8 – Diabelska robota]] ([https://mega.nz/#!kvAjzSAC!6_2ZN5prgkBxYf6qe_R2T4IpwARQZI3qEAKkYrrk-_w Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/ll9bopfab0ar0ve/High_School_DxD_Tom_8.epub Stara wersja EPUB])===
[[Image:High School DxD Vol 8 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 8 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 1|Żywot 1: Diabelska robota]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 2|Żywot 2: Wymagania chowańców]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 3|Żywot 3: Wspomnienia cycków]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 4|Żywot 4: Cycki tenisa]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 5|Żywot 5: Piekielny nauczyciel Azazel]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 6|Żywot 6: Trzystu Ise]]
::*[[High School DxD - Tom 8 rozdzial 7|Dodatkowy żywot: Zabawa rodziny Gremory]]
::*[[High School DxD - Tom 8 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 9 – Pandemonium na wycieczce szkolnej|Tom 9 – Pandemonium na wycieczce szkolnej]] ([https://mega.nz/#!BqAGHIiC!A91AOKUpZDJGvo_s37THf_6SCT-QZP3vCYjqatRAnFg Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/8v957ua7c7cfhn9/High+School+DxD+Tom+9.epub Stara wersja EPUB])===
[[Image:High School DxD Vol 9 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 9 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 9 prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 9 rozdzial 1|Żywot 1: Tak, jeźdźmy do Kioto!]]
::*[[High School DxD - Tom 9 rozdzial 2|Żywot 2: Przybycie do Kioto]]
::*[[High School DxD - Tom 9 rozdzial 3|Żywot 3: Grupa bohaterów przybyła]]
::*[[High School DxD - Tom 9 rozdzial 4|Żywot 4: Wielkie spotkanie, Grupa Gremory VS Frakcja Bohaterów! W Kioto!]]
::**[[High School DxD - Tom 9 spec|Spec]]
::*[[High School DxD - Tom 9 rozdzial 5|Nowy żywot]]
::**[[High School DxD - Tom 9 Boss x Boss|Boss x Boss]]
::**[[High School DxD - Tom 9 Vali Lucyfer|Vali Lucyfer]]
::**[[High School DxD - Tom 9 Bael|Bael]]
::**[[High School DxD - Tom 9 Bohaterowie|Bohaterowie]]
::*[[High School DxD - Tom 9 poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 10 – Lwie serce szkolnego festiwalu|Tom 10 – Lwie serce szkolnego festiwalu]] ([https://mega.nz/#!proQhSSJ!s0nr7ECEbMqeiyabnxcd45uJ0cMxvGR1Prm7-FTkKlM Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/x4wt8t3754qlj84/High_School_DxD_Tom_10.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 10 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 10 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 10 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 1|Żywot 1: Przygotowania na szkolny festiwal!]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 2|Żywot 2: Uczucia dziewicy są skomplikowane]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 3|Żywot 3: Początek rozstrzygającej bitwy młodych diabłów!]]
::**[[High School DxD - Tom 10 - Krol|Król]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 4|Żywot 4: Bycie podwładnym Rias Gremory]]
::**[[High School DxD - Tom 10 - Pion|Pion]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 5|Żywot MAX VS Moc MAX: MĘŻCZYZNA (Sekiryutei) VS MĘŻCZYZNA (Shishiou)]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 6|Żywot MAXIMUM VS Moc MAXIMUM: Szkarłat i Czerwień]]
::**[[High School DxD - Tom 10 - Cesarz|Cesarz]]
::**[[High School DxD - Tom 10 - Lwie serce|Lwie serce]]
::**[[High School DxD - Tom 10 - Indra|Indra]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - rozdzial 7|Nowy żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - Dodatkowy zywot|Dodatkowy żywot: Marzenie, które się nie kończy i Marzenie, które się kończy]]
::*[[High School DxD - Tom 10 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 11 – Uroboros i awans|Tom 11 – Uroboros i awans]] ([https://mega.nz/#!E350xAxA!O3hzhCc32bGLOoDU5vzwkO0NZrCJc7dPAIHbfoxLISI Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/i8bfa21jxlbl2y3/High_School_DxD_Tom_11.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 11 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 11 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 11 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 1|Żywot 1: Nauka i sezon godowy?]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 2|Żywot 2: Nieskończoność i test na średnioklasowego diabła!]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 3|Żywot 3: Zbuntowani bohaterowie]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 4|Żywot 4: Jako Niebiański Smok]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 5|Życie...]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - rozdzial 6|Stracone życie]]
::*[[High School DxD - Tom 11 - poslowie|Posłowie]]

===[[High School DxD:Tom 12 – Bohaterowie dodatkowych zajęć|Tom 12 – Bohaterowie dodatkowych zajęć]] ([https://mega.nz/#!NnhHwQrB!H0Y5rBN-EgbowAbr3qbLUPKKOdpHgYBRkTq-SScTtD0 Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/8ya5euu2g3kpepu/High_School_DxD_Tom_12.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 12 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 12 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 1|Żywot -3: Gremory bez Sekiryuuteia]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 2|Żywot -2: Przyjaciel]]
::**[[High School DxD - Tom 12 - Granica|Granica międzywymiarowa]]
::**[[High School DxD - Tom 12 - Szatan|Szatan]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 3|Żywot -1: Przymierze młodych diabłów!]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 4|Żywot 0: Cesarz Biuściastego Smoka]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 5|Żywot 1: Szkarłatna obietnica]]
::**[[High School DxD - Tom 12 - Azazel|Azazel]]
::**[[High School DxD - Tom 12 - Bohater...?|Bohater...?]]
::*[[High school DxD Tom 12 - rozdzial 6|Nowy żywot]]
::*[[High School DxD - Tom 12 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 13 - Ise SOS|Tom 13 – Ise SOS]] ([https://mega.nz/#!Qu5m1C6T!A6PwV6QVbF8O79OzTQ4F1HjO32BKzRSdpIzekhXtWSE Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/view/0ijyfnnkbpaay23/high_school_dxd_13.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 13 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 13 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 1|Żywot 1: Tokusatsu diabeł]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 2|Żywot 2: Ise SOS]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 3|Żywot 3: Niepokoje diabła]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 4|Żywot 4: Niewskrzeszony Feniks]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 5|Żywot 5: Armageddon podczas Dni Sportu!]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - rozdzial 6|Dodatkowy żywot: Zmartwienia kolejnej spadkobierczyni]]
::*[[High School DxD - Tom 13 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 14 - Czarodzieje z poradnictwa zawodowego|Tom 14 – Czarodzieje z poradnictwa zawodowego]] ([https://mega.nz/#!p7hTFI7T!dk4FdhSqEx8BE_CCKdCWtU1MLwn4wKia3ZD2M3UDA4I Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/og9mv3mggqc11i7/High+School+tom+14.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 14 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 14 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 14 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 14 - rozdział 1|Żywot 1: Dzisiaj też odwalam moją diabelską robotę]]
::**[[High School DxD - Tom 14 Czarodziej indywidualista|Czarodziej indywidualista]]
::*[[High school DxD Tom 14 - rozdział 2|Żywot 2: Władcy Nocy]]
::**[[High School DxD - Tom 14 Czarodziej dla Brygady Chaosu|Czarodziej dla Brygady Chaosu]]
::*[[High school DxD Tom 14 - rozdział 3|Żywot 3: Wygnani Czarodzieje]]
::*[[High school DxD Tom 14 - rozdział 4|Żywot 4: Naprzód Klubie Okultystyczny i Szkolny Samorządzie!]]
::*[[High school DxD Tom 14 - rozdział 5|Nowy żywot]]
::**[[High School DxD - Tom 14 Rumunia|Rumunia]]
::*[[High school DxD Tom 14 - poslowie|Posłowie]]

===[[High School DxD:Tom 15 - Mroczny Rycerz Słońca|Tom 15 – Mroczny Rycerz Słońca]] ([https://mega.nz/#!h7Bk3a4a!0yI_BlDMcjWq6w3gxzFBG48dHhE4lLBWJqoIfBBZRmI Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/2yvd5cnvkuza7iv/High+School+tom+15.pdf Stara wersja PDF])===
[[Image:High School DxD Vol 15 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 15 Ilustracje|Ilustracje]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Isseia 1]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 1|Żywot 1: Ria☆ jest naprawdę magiczną dziewczynką!?]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Isseia 2]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 2|Żywot 2: Szkarłat i Szkarłat]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Isseia 3]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 3|Żywot 3: Święta☆Dziewica jedzie do Ziemi Świętej]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Isseia 4]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 4|Żywot 4: Jazda z tym treningiem! ~Piekielny rozdział~]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Isseia 5]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Azazela 1]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 5|Żywot 5: Wilczy symbol]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Azazela 2]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Yuuto 1]]
::*[[High school DxD Tom 15 - rozdzial 6|Żywot 6: Niechaj Światłość na Ciebie spłynie]]
::**[[High school DxD Tom 15 - Epizod Yuuto 2]]
::*[[High School DxD - Tom 15 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 16 – Dzienny wampir dodatkowych zajęć|Tom 16 – Dzienny wampir dodatkowych zajęć]] ([https://mega.nz/#!B2QWAKxS!gcEZrm3zKor29SgL440DMfbWbQ8QOuqZjImL-a0xj4k Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/8fw2nj98n9a9zf0/High+School+tom+16.pdf Stara wersja PDF]) ([http://www.mediafire.com/download/6tl73r0uoso8a5g/High+School+DxD+Tom+16+-+Dzienn+-+Ichiei+Ishibumi.mobi Stara wersja MOBI])===
[[Image:High School DxD Vol 16 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 16 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 16 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 1|Żywot 1: Do Rumunii, Klubie Okultystyczny!]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 2|Żywot 2: Pokrewni mrocznej nocy]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 3|Żywot 3: Łyknij ze mną trochę słońca]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 4|Żywot 4: {{Furigana|Syn|Rizevim}} {{Furigana|Gwiazdy|Livan}} {{Furigana|Porannej|Lucyfer}}]]
::**[[High school DxD Tom 16 - Gasper Balor|Gasper Balor]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 5|Żywot DxD]]
::*[[High school DxD Tom 16 - rozdzial 6|Nowy żywot]]
::**[[High school DxD Tom 16 - Pierwotny Longinus|Pierwotny Longinus]]
::*[[High School DxD - Tom 16 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 17 – Walkiria kształcenia nauczycielskiego|Tom 17 – Walkiria kształcenia nauczycielskiego]] ([https://mega.nz/#!F7RhFCpa!Z5ZK5sr9ZEMd4kr0m05sYX6eco9YInJzWO_UfEaPQvI Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/kjb4waw94dafdw2/High+School+tom+17.pdf Stara wersja PDF]) ([http://www.mediafire.com/download/ierd7u1d4hcued8/High+School+DxD+Tom+17+-+Walkir+-+Ichiei+Ishibumi.mobi Stara wersja MOBI])===
[[File:High_school_DxD_v17_Cover.jpeg|thumb|130px]]
::*[[High School DxD - Tom 17 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 17 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 17 - rozdzial 1|Żywot 1: Pochwały treningowe!]]
::*[[High school DxD Tom 17 - rozdzial 2|Żywot 2: Zaświatowa szkoła]]
::*[[High school DxD Tom 17 - rozdzial 3|Żywot 3: Kierunek zła]]
::*[[High school DxD Tom 17 - rozdzial 4|Żywot 4: Młodziaki]]
::*[[High school DxD Tom 17 - rozdzial 5|Nowy żywot]]
::**[[High school DxD Tom 17 - Bracie|Bracie?]]
::**[[High school DxD Tom 17 - Cesarz|Cesarz]]
::*[[High School DxD - Tom 17s - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 18 – Zabawna anielica Świąt Bożonarodzeniowych|Tom 18 – Zabawna anielica Świąt Bożonarodzeniowych]] ([https://mega.nz/#!FqQHgaiD!dlQYZP7tW7ax6y-Y5nwKiDHuwtm7L-GdAAROsoge8U4 Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/xwg6ah5gvggk8ze/High_School_dxd_tom_18_.pdf Stara wersja PDF]) ([http://www.mediafire.com/download/f9a4em8zn7rv57e/High_School_DxD_tom_18.mobi Stara wersja MOBI])===
[[File:High_school_DxD_v18_Cover.jpeg|thumb|130px]]
::*[[High school DxD Tom 18 - Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 18 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 18 - rozdzial 1|Żywot 1: Diabły również obchodzą gwiazdkę!]]
::*[[High school DxD Tom 18 - rozdzial 2|Żywot 2: To, co zakazane]]
::*[[High school DxD Tom 18 - rozdzial 3|Żywot 3: D×D także robi wypad do Niebios!]]
::**[[High school DxD Tom 18 - Fałszywy bohater|Fałszywy bohater]]
::**[[High school DxD Tom 18 - Joker|Joker]]
::*[[High school DxD Tom 18 - rozdzial 4|Żywot 4: Płoń, Święty mieczu!]]
::*[[High school DxD Tom 18 - rozdzial 5|Następny żywot]]
::**[[High school DxD Tom 18 - Święta Bożego Narodzenia|Święta Bożego Narodzenia]]
::**[[High school DxD Tom 18 - Boss × Boss|Boss × Boss]]
::**[[High school DxD Tom 18 - Z prochu powstałeś, w proch się obrócisz|Z prochu powstałeś, w proch się obrócisz]]
::*[[High School DxD - Tom 18 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 19 – Durandal głównych wyborów|Tom 19 – Durandal głównych wyborów]] ([https://mega.nz/#!cygUDaCK!tn8e0WMS2nspp4f6BPrNbeYL3N2ScuPlUHi3zN7Gd5g Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/3p02h4d335bg2uy/High_School_dxd_tom_19.pdf Stara wersja PDF]) ([http://www.mediafire.com/download/1hxsf61fxu3c1dc/High_School_DxD_tom_19.mobi Stara wersja MOBI])===
[[File:HighSchoolDxDTom19.jpg|130px|thumbnail|right|]]
::*[[High school DxD Tom 19 - Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 19 - rudra|Rudra]]
::*[[High school DxD Tom 19 - prolog|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 19 - rozdzial 1|Żywot 1: Rozpoczęcie trzeciego semestru!]]
::*[[High school DxD Tom 19 - rozdzial 2|Żywot 2: Niezwykle decydująca bitwa!]]
::*[[High school DxD Tom 19 - rozdzial 3|Żywot 3: {{Furigana|Pięść i miecz|Karnawał}}]]
::*[[High school DxD Tom 19 - rozdzial 4|Nowy żywot]]
::**[[High school DxD Tom 19 - Ciag dalszy nastąpi|Ciąg dalszy nastąpi...]]
::**[[High school DxD Tom 19 - Scisle tajne| Ściśle tajne]]
::*[[High School DxD - Tom 19 - poslowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 20 - Belial poradnictwa zawodowego|Tom 20 - Belial poradnictwa zawodowego]] ([https://mega.nz/#!lnBEyKwT!cIxLEJRHQEUZYh_VqDfyNaKY9Aezqu0nzaYlulz_z1E Nowa wersja PDF] [http://www.mediafire.com/download/1ff13l3xzxc32ue/High_School_dxd_tom_20.pdf Stara wersja PDF]) ([http://www.mediafire.com/download/8bsfgxksykz4unq/High_School_DxD_tom_20.mobi Stara wersja MOBI])===
[[File:High_school_DxD_v20_Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High school DxD Tom 20 Ilustracje|Ilustracje]]
:::*[[High school DxD Tom 20 Oszust|Oszust]]
::*[[High school DxD Tom 20 Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High school DxD Tom 20 Żywot 1|Żywot 1: Niespokojne konsultacje zawodowe]]
:::*[[High school DxD Tom 20 Rodzice|Rodzice]]
::*[[High school DxD Tom 20 Żywot 2|Żywot 2: Święta Prawda]]
:::*[[High school DxD Tom 20 Szok|Szok]]
::*[[High school DxD Tom 20 Żywot 3|Żywot 3: Hyoudou Issei]]
::*[[High school DxD Tom 20 Ostatni Żywot|Ostatni Żywot... Poetycka Sprawiedliwość]]
:::*[[High school DxD Tom 20 Bestia 666|Bestia 666]]
:::*[[High school DxD Tom 20 Odstraszenie|Odstraszenie]]
::*[[High school DxD Tom 20 Posłowie|Posłowie]]

{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 21 - Nieobowiązkowa pomoc Lucyfera|Tom 21 - Nieobowiązkowa pomoc Lucyfera]] ([https://mega.nz/#!lv5HyIJS!tEW74lc9Ll1dOIexI_j4NVhrg9SbPhzH328zhCASZUg Nowa wersja PDF] [https://www.mediafire.com/file/wb6vfcohss9v151/HS_DxD_tom_21.pdf/file Nowa wersja 2 PDF])===
[[File:High_school_DxD_v21_Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High school DxD Tom 21 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High school DxD Tom 21 Spotkanie Białego Smoka i Czarnego Anioła|Spotkanie Białego Smoka i Czarnego Anioła]]
:::*[[High school DxD Tom 21 I stał się chaos|I stał się chaos]]
::*[[High school DxD Tom 21 Żywot 1: Na Uczcie Bestii Apokalipsy|Żywot 1: Na Uczcie Bestii Apokalipsy]]
::*[[High school DxD Tom 21 Żywot: Lew Baela Wielkiego Króla. ~Wielki Król~|Żywot: Lew Ba’al Wielkiego Króla. ~Wielki Król~]]
::*[[High school DxD Tom 21 Żywot 2: Drużyna DxD Atakuje!|Żywot 2: Drużyna DxD Atakuje!]]
:::*[[High school DxD Tom 21 Determinacja|Determinacja]]
::*[[High school DxD Tom 21 Żywot: Jutrzenka Porannej Gwiazdy Lucyfera ~Pojedynek|Żywot: Jutrzenka Porannej Gwiazdy Lucyfera ~Pojedynek]]
::*[[High school DxD Tom 21 Ostatki. Szkarłat i Szkarłat—Zjednoczony Front|Ostatki. Szkarłat i Szkarłat—Zjednoczony Front]]
::*[[High school DxD Tom 21 Wieczny Żywot. Pośród Białego Śniegu|Wieczny Żywot. Pośród Białego Śniegu]]
:::*[[High school DxD Tom 21 Tymczasowa Rozłąka|Tymczasowa Rozłąka]]
:::*[[High school DxD Tom 21 Y Ddraig Goch i Albion Gwiber|Y Ddraig Goch i Albion Gwiber]]
:::*[[High school DxD Tom 21 Sprawozdanie|Sprawozdanie]]
:::*[[High school DxD Tom 21 Podtrzymywane Nadzieje|Podtrzymywane Nadzieje]]
::*[[High school DxD Tom 21 Posłowie|Posłowie]]
{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 22 - Ceremonia ukończenia szkoły Gremorych|Tom 22 - Ceremonia ukończenia szkoły Gremorych]] ([https://mega.nz/#!IyJkwCoQ!qnth2-1Daiiy9Fn39SZ0i2gdkQwlG3Hk8Ig6RNPl9CM Wersja PDF])===
[[File:High_school_DxD_Volume_22_Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD Tom 22 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 1|Żywot 1: Ci spośród nas, którzy pozostali!]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 2|Żywot 2: I tak oto stałem się wysokoklasowym diabłem]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 3|Żywot 3: Ceremonia Ukończenia Szkoły Gremorych]]
:::*[[High School DxD Tom 22 Początek Bankietu|Początek Bankietu]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 4|Żywot 4: Ceremonia Otwarcia Międzynarodowego Turniej Królewskiej Gry, "Pucharu Azazela"!]]
:::*[[High School DxD Tom 22 Członkowie Drużyny|Członkowie Drużyny]]
:::*[[High School DxD Tom 22 Indra i Sun Wukong|Indra i Sun Wukong]]
::*[[High School DxD Tom 22 Żywot 5|Żywot 5: Naprzód, Drużyno Sekiryuuteia!]]
::*[[High School DxD Tom 22 Nowy Żywot|Nowy Żywot]]
::*[[High School DxD Tom 22 Posłowie|Posłowie]]
{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 23 - Mecz z Jokerem|Tom 23 - Mecz z Jokerem]] ([https://mega.nz/#!d7w1FADD!8ATq9aLXTkUYTtRvjSNHX9tiMHPZmfLteBucNAD-Tz0 Wersja PDF])===
[[File:High_school_DxD_Volume_23_Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Volume 23 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot 1|Żywot 1: Od teraz jestem Królem]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot 2|Żywot 2:Smok do Smoka ciągnie]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot 3|Żywot 3: Przed decydującą bitwą]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Zmartwiony Czarodziej 1|Zmartwiony Czarodziej 1]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Członkowie Drużyny 1|Członkowie Drużyny 1]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot 4|Żywot 4: Przeciwko Dzielnym Świętym]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Zmartwiony Czarodziej 2|Zmartwiony Czarodziej 2]]
::*[[High School DxD Tom 23 Żywot: Młodość|Żywot: Młodość]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Wzajemne Wrażenie|Wzajemne Wrażenie]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Przygotowania Kouhai|Przygotowania Kouhai]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Wywiad|Wywiad]]
::*[[High School DxD Tom 23 Następny Żywot...|Następny Żywot… I tak oto bitwa się zaczęła]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Osobliwość|Osobliwość]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Powrót Króla|Powrót Króla]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Widar i Apollo|Widar i Apollo]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Członkowie Drużyny 2|Członkowie Drużyny 2]]
:::*[[High School DxD Tom 23 Królestwo Zmarłych|Królestwo Zmarłych]]
::*[[High School DxD Tom 23 Posłowie|Posłowie]]
{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 24 – Ponury Żniwiarz Pozaszkolnego Nauczania|Tom 24 – Ponury Żniwiarz Pozaszkolnego Nauczania]] ([https://mega.nz/#!l7pzASqD!e5GJV3O8872SE3RQA3knGFTPGNwZaPPZn0GwThHZEA8 Wersja PDF])===
[[File:High school DxD Volume 24 Cover.jpg|thumb|x175px]]
*[[High School DxD:Volume 24 Ilustracje|Ilustracje]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 0|Żywot 0]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 1|Żywot 1. Tegoroczne lato jest gorące!]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 2|Żywot 2. Bóg Śmierci i Slash Dog]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 3|Żywot 3. Prawda na temat kotów, początek meczu]]
**[[High School DxD:Volume 24 Członkowie Drużyny|Członkowie Drużyny]]
**[[High School DxD:Volume 24 Moja Księżniczka|Moja Księżniczka]]
*[[High School DxD:Volume 24 Slash 1|Slash 1. Inna strona meczu, zjednoczony front Sekiryuuteia i Slash Doga]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 4|Żywot 4. Człowiek który osiągnął swój limit i Ostateczny Smok Zła]]
**[[High School DxD:Volume 24 Pięść i Kły|Pięść i Kły]]
**[[High School DxD:Volume 24 Ostateczny Upadek. Lodowa Księżniczka|Ostateczny Upadek. Lodowa Księżniczka]]
*[[High School DxD:Volume 24 Slash 2|Slash 2. Slash Dog/Upadły Psi Bóg]]
*[[High School DxD:Volume 24 Żywot 5|Żywot 5. Bóg Śmierci i Cyckowa Technika Rodu Hyoudou]]
*[[High School DxD:Volume 24 Nowy Żywot|Nowy Żywot]]
**[[High School DxD:Volume 24 Sztuczna Transcendentalność|Sztuczna Transcendentalność]]
**[[High School DxD:Volume 24 Tajna Rozmowa|Tajna Rozmowa]]
*[[High School DxD:Volume 24 Posłowie|Posłowie]]
{| style="width: 100%"

===[[High School DxD:Tom 25 - Yggdrasil Zajęć Wakacyjnych|Tom 25 - Yggdrasil Zajęć Wakacyjnych]] ([https://mega.nz/#!IjwFUIIR!wdfgkyOLKpaM7k6x3tFYDv1DxS57cPHGXFznZHMy7yc Wersja PDF])===
[[File:High School DxD V25 Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Przyczyna Transcendentalności|Przyczyna Transcendentalności]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Żywot 1. Oficjalne swaty nauczycielki|Żywot 1. Oficjalne swaty nauczycielki]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Żywot 2. Ocean Mleka i ''Gra'' Maou|Żywot 2. Ocean Mleka i ''Gra'' Maou]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Balberith i Verine|Balberith i Verine]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Widar|Widar]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Członkowie Drużyny 1|Członkowie Drużyny 1]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Żywot 3. Bitwa na Yggdrasilu|Żywot 3. Bitwa na Yggdrasilu]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Żywot. DxD Kontra Życie. BOSKI Czerwony Smok rzuca wyzwanie Bogom|Żywot. DxD Kontra Życie. BOSKI Czerwony Smok rzuca wyzwanie Bogom]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Nowy Mrok. Z Innego Świata|Nowy Mrok. Z Innego Świata]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Longinus|Longinus]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Kwalifikacja Drużyn|Kwalifikacja Drużyn]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Drużyny biorące udział w głównym wydarzeniu Pierwszego Międzynarodowego Turnieju Królewskiej Gry, "Pucharze Azazela"|Drużyny biorące udział w głównym wydarzeniu Pierwszego Międzynarodowego Turnieju Królewskiej Gry, "Pucharze Azazela"]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Bogowie Piekła|Bogowie Piekła]]
::**[[High School DxD:Tom 25 Członkowie Drużyny 2|Członkowie Drużyny 2]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Następny Żywot|Następny Żywot]]
::*[[High School DxD:Tom 25 Posłowie|Posłowie]]

==''Shin High School DxD''==
Ten tom jest kontynuacją przygód Isseia i spółki.
===[[Shin High School DxD:Tom 1 - Walijski Smok Nowego Szkolnego Semestru|Tom 1 - Walijski Smok Nowego Szkolnego Semestru]] ([https://mega.nz/#!VyQ2FAKT!WhkMEoNH0SG420LSsCGpu4_X_zXN_Y_8WtKozW0mmck Wersja PDF]) ===
[[File:True Light Novel Volume 1 Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[Shin High School DxD: Tom_1_Żywot_1._Wysoko_klasowy_diabeł,_Hyoudou_Issei|Żywot 1. Wysokoklasowy diabeł, Hyoudou Issei]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Żywot 2: Trudno Być Wysokoklasowym Diabłem, Który Marzy o Haremie|Żywot 2: Trudno Być Wysokoklasowym Diabłem, Który Marzy o Haremie]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Żywot 3: Nasza Nowa Przyjaciółka Jest Tajemniczą Piosenkarką|Żywot 3: Nasza Nowa Przyjaciółka Jest Tajemniczą Piosenkarką]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Żywot 4: Ocalę moją przyjaciółkę tyle razy, ile to będzie konieczne!|Żywot 4: Ocalę moją przyjaciółkę tyle razy, ile to będzie konieczne!]]
::**[[Shin High School DxD: Tom 1 Chrześcijański wojownik|Chrześcijański wojownik]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Żywot 5: Nawet Bóg zostanie zabity!|Żywot 5: Nawet Bóg zostanie zabity!]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Nowy Żywot|Nowy Żywot]]
::*[[Shin High School DxD: Tom 1 Posłowie|Posłowie]]

===[[Shin High School DxD:Tom 2 - Test sprawnościowy Księżniczki Zniszczenia |Tom 2 - Test sprawnościowy Księżniczki Zniszczenia]] ([https://mega.nz/file/5u53QQxL#By_nsNmK9HansZKa_9UruzrrOru-Ytq4rEtdazZQDeg Wersja PDF])===
[[File:True Light Novel Volume 2 Cover.jpg|thumb|x175px]]
*[[High School DxD Shin.2 - Ilustracje|Ilustracje]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot 0|Żywot 0]]
*[[Życie 1. Debiut nowego diabła (Ingvild)]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot 2|Żywot 2. Finał Międzynarodowego Turnieju Królewskiej Gry Czas Zacząć!]]
**[[High School DxD Shin.2 - Fan|Fan]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot 3|Żywot 3. Przygotowania do Bitwy!]]
**[[High School DxD Shin.2 - Członkowie Drużyny|Członkowie Drużyny]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot DxD i dane X×X|Żywot DxD i dane X×X]]
**[[High School DxD Shin.2 - Rodzice 1|Rodzice 1]]
*[[High School DxD Shin.2 - Życie 4|Żywot 4. Początek Meczu!]]
**[[High School DxD Shin.2 - Środek Meczu|Środek Meczu]]
**[[High School DxD Shin.2 - Siostry|Siostry]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot: Przyjaciel kontra Przyjaciel Skoczka|Żywot. Przyjaciel kontra Przyjaciel Skoczka]]
**[[High School DxD Shin.2 - Moc w mocy|Moc w Mocy]]
**[[High School DxD Shin.2 - Oppai Smok kontra Księżniczka Przełączania|Oppai Smok kontra Księżniczka Przełączania]]
**[[High School DxD Shin.2 - Durandal|Durandal]]
**[[High School DxD Shin.2 - Rodzice 2|Rodzice 2]]
*[[High School DxD Shin.2 - Następne życie|Następny Żywot. Zwycięstwo lub Klęska]]
**[[High School DxD Shin.2 - Bogowie z piekła|Bogowie Piekła]]
*[[High School DxD Shin.2 - Żywot. ??????????????????????????|Żywot. ??????????????????????????]]
*[[High School DxD Shin.2 - Posłowie|Posłowie]]

===[[Tom 3 - Szkolna Wycieczka w Promieniach Słońca]] ([https://mega.nz/#!wnAFXChA!WdJj-7B2vdNpYWVq-ks4jg2F_8oGkl9x3TAsr7Wec4o Wersja PDF]) ===
[[File:True Light Novel Volume 3 Cover.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Walijski Smok kontra Smok Półksiężyca|Walijski Smok kontra Smok Półksiężyca]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot 1: Tak, w tym roku też jedźmy do Kioto|Żywot 1: Tak, w tym roku też jedźmy do Kioto.]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot 2: Jawna strona Kioto i tajna strona Kioto|Żywot 2: Jawna strona Kioto i tajna strona Kioto.]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot 3: Drużyna DxD kontra grupa Mrocznych Bogów|Żywot 3: Drużyna DxD kontra grupa Mrocznych Bogów.]]
::**[[High School DxD Shin.3 - Drugoklasiści|Drugoklasiści.]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot: Bohaterowie Najsilniejszej Włóczni, Mężczyzna który nie mógł zostać Wodzirejem|Żywot: Bohaterowie Najsilniejszej Włóczni, Mężczyzna który nie mógł zostać Wodzirejem.]]
::*[[High School DxD Shin.3 - SLASH DOG. Stanie się Nieregularnym Ostrzem Nieskończonej Nocy na Granicy Mroku i Dystansu|SLASH DOG. Stanie się Nieregularnym Ostrzem Nieskończonej Nocy na Granicy Mroku i Dystansu.]]
::**[[High School DxD Shin.3 - Fan|Fan.]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Żywot 4: Jako Odstraszacz dla Świata -AxA-|Żywot 4: Jako Odstraszacz dla Świata -AxA-]]
::*[[High School DxD Shin.3 - Nowy Żywot|Nowy Żywot]].
::**[[High School DxD Shin.3 - Koniec Gry|Koniec Gry.]]
::**[[High School DxD Shin.3 - Spotkanie VIP-ów|Spotkanie VIP-ów]].
::*[[High School DxD Shin.3 - Posłowie|Posłowie.]]

===[[Shin High School DxD: Tom 4 - Decydująca Bitwa i Nauka za Granicą w Królestwie|Tom 4 - Decydująca Bitwa i Nauka za Granicą w Królestwie]] ([https://mega.nz/file/06x3CCpA#oBm7c8RWrIxBv8Fd_7JHX3roJ1FgkiELOb6Rnzl4HCs Wersja PDF])===
[[File:True Light Novel Volume 4 Cover.jpg.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Tajemnicza Dziewczyna|Tajemnicza Dziewczyna]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Członkowie Drużyny|Członkowie Drużyny]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot 0|Żywot 0]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot 1: Nie Lubię Piersi|Żywot 1: Nie Lubię Piersi]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Spotkanie VIP-ów|Spotkanie VIP-ów]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot 2: Tak Więc Do Królestwa|Żywot 2: Tak Więc Do Królestwa]]
::**[[High School DxD Shin.4 - BOGOWIE PIEKŁA|BOGOWIE PIEKŁA]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot 3: Bitwa z Sojuszem Przywódców Piekieł|Żywot 3: Bitwa z Sojuszem Przywódców Piekieł]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Najsilniejsze Smoki|Najsilniejsze Smoki]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Lwie Serce|Lwie Serce]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Decydująca Bitwa Kobiet|Decydująca Bitwa Kobiet]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot 4: Leć! Oppai Smoku!|Żywot 4: Leć! Oppai Smoku!]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Nowy Żywot|Nowy Żywot]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Awans|Awans]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Genealogia Gremorych|Genealogia Gremorych]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Bael|Bael]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Następny Żywot|Następny Żywot]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Posłowie|Posłowie]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Spotkanie z Nieznanym|Spotkanie z Nieznanym]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Nieznany temat|Nieznany temat]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Zwiastun końca|Zwiastun końca]]
::*[[High School DxD Shin.4 - Żywot: KONIEC Ci którzy sprowadzają zniszczenie|Żywot: KONIEC Ci którzy sprowadzają zniszczenie]]
::**[[High School DxD Shin.4 - Przynosiciel Oczyszenia... Krzyżowy Kryzys (XxX)|Przynosiciel Oczyszenia... Krzyżowy Kryzys (XxX)]]

==''High School DxD EX'' Ichieia Ishibumi ([https://mega.nz/#!U3x1BKAQ!A8gvxHgxS-oodsA2iLIASeoa5Qf0AAPKX51WHstvhiM Wersja PDF])==
''Spin-off serii, dołączony do specjalnej edycji blu-ray trzeciego sezonu anime, High School DxD BorN. Akcja dzieje się podczas podróży w czasie pomiędzy wydarzeniami z tomu czternastego i trzydziestu lat później.''
::*[[Rozdział 1: Szkarłatnowłosy Sekiryuutei]]
::*[[Rozdział 2: Najeźdźcy z innego świata]]
::*[[Rozdział 3: Nowe Kościelne Trio]]
::*[[Rozdział 4: Szkarłatna wola]]
::*[[Rozdział 5: Zakazany zjednoczony front]]
::*[[Rozdział 6: Tak więc do jutra...]]

==Seria ''High School DxD DX'' Ichieia Ishibumiego==
''Opowiadania będą zamieszczone w tych tomach''

===[[DX1 - Piosenka miłosna dla wskrzeszonej anielicy]] ([https://mega.nz/#!dyZTHCoA!bbDDo3vTJJ_wQNCWmX83l0SHwqFsIKbI8Rvp8WShOWg Wersja PDF]) ===
[[File:Cover_High_School_DxD_Volume_Dx1.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Volume DX1 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 1|Żywot 1: ERO uprowadzenie!]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 2|Żywot 2: Ostatecznośćǃǃ Maska Onii-chana]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 3|Żywot 3: Przestań!! Yuuto-kun!]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 4|Żywot 4: Rozkoszna przygoda Smoka Piersi]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 5|Żywot 5: Piosenka miłosna dla wskrzeszonej anielicy]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Żywot 6|Żywot 6: Jedźmy do gorących źródeł]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Dodatkowy Żywot|Dodatkowy Żywot: Feniks budowy Szkoły Bitewnej DX?]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX1 Posłowie|Posłowie.]]
{| style="width: 100%"

===[[DX2 - Kult☆Smoczej Bogini]] ([https://mega.nz/#!N34khCTB!B_hJlVzJsD0n1J7fCyhoqJegmAhph4Z3XOnzC1nXYk0 Wersja PDF])===
[[File:Cover_Normal_High_School_DxD_Volume_Dx2.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Volume DX2 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[Żywot 1: Cycki w słońcu!]]
::*[[Żywot 2: Rozporządzenie Samorządu Uczniowskiego]]
::*[[Żywot 3: Jazda z tym treningiem]]
::*[[Żywot 4: Kult☆Smoczej Bogini]]
::*[[Żywot 5: Nekomaci☆Zwój Ninja]]
::*[[Żywot 6: Sanktuarium maniaków]]
::*[[Żywot DX: Hyakki Yako i Pandemonium]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX2 Posłowie|Posłowie.]]

===[[DX3 - KrzyżowyxKryzys]] ([https://mega.nz/#!Nr4mgQpI!DGpuRHzG-lFQeD02fmq9qsSFg6LlSOzCxJ_v22WviXg Wersja PDF])===
[[File:Cover_High_School_DxD_Volume_Dx3.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Volume DX3 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[Żywot 1: Skarb Asi]]
::*[[Żywot 2: Typowe dni Sekiryuuteia]]
::*[[Żywot 3: Jazda z tym treningiem! ~Rozdział maskotek~]]
::*[[Żywot 4: Talenty Samorządu Uczniowskiegol]]
::*[[Żywot 5: Światowe pragnienie stali]]
::*[[Dodatkowy Żywot 1: Krzyżowy×Kryzys]]
::*[[Dodatkowy Żywot 2: Wycieczka z okazji zakończenia szkoły i Gang Zamętu]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX3 Posłowie|Posłowie]]

===[[DX4 - Samorząd Uczniowski i Lewiatan]] ([https://mega.nz/#!wnpSkI4B!agf--57G7T_QHg-6j0EZ6AI_HNihQxHsHCo_PqRP38Y Wersja PDF])===
[[File:Cover High School DxD Volume Dx4.jpeg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Volume DX4 Ilustracje|Ilustracje]]
::'''Drużyna Cesarskiego Fioletu kontra Drużyna Włóczni Indry -Dowód Bohatera-'''
::*[[Moc 1: Niezniszczalny Wielki Król]]
::*[[Moc 2: Bohaterowie i Chłopcy]]
::*[[Moc 3: Początek Orgii Mocy i Technik]]
::**[[Członkowie Drużyny 1]]
::*[[MAKSYMALNA Moc kontra MAKSYMALNA Technika Króla Lwów -Żelazny Cios kontra Longinus Bohatera-]]
::'''Drużyna Sekiryuuteia Isseia kontra Drużyna Sony Sitri -Bądź Silniejszy niż wtedy i Bardziej Niż Teraz-'''
::*[[Linia 1: Obecny Rok Bardzo Się Różni Od Poprzedniego]]
::*[[Linia 2: Sekret Szkolnego Samorządu]]
::*[[Linia 3: Źródło Marzenia]]
::**[[Członkowie Drużyny 2]]
::*[[Linia 4: Początek Meczu Odwetowego]]
::**[[Otwarcie]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX4 Żywot 5|Linia 5: Przełamanie Pola]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX4 Linia: Maximum kontra Życie|Linia: Maximum kontra Życie. Największy Idiota (Smoczy Król) kontra Idiota (Cesarski Smok)]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX4 Ostatnia Linia|Ostatnia Linia: Szkolny Samorząd i Lewiatan]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX4 Nowa Linia|Nowa Linia]]
::*[[High School DxD (Polski):Tom DX4 Posłowie|Posłowie]]

===[[DX5 - Wyzwanie Superbohatera]] ([https://mega.nz/file/MmhFBA7D#JfNOoKh74fS7sUyjnQT_j2dtcSG11l6zfcmH31LCPfI Wersja PDF])===
[[File:High School DxD DX5 Cover.jpg||thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 1|Żywot 1: Wskrzeszenie? Nieśmiertelny Ptak]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Nieznany Dyktator|Nieznany Dyktator]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 2|Żywot 2: Służąca Rodu Pendragon]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Collbrand|Collbrand]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 3|Żywot 3: Piżamowa Impreza dla Zdolnych i Utalentowanych]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 4|Żywot 4: Na Zachód!]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Salamandra Tomita|Salamandra Tomita]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 5|Żywot 5: Kwieciste Zaręczyny Księżniczki]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Dziewczyna w kimonie?|Dziewczyna w kimonie?]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 6|Żywot 6: Mroczna Historia Białego Cesarskiego Smoka]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Restauracja|Restaurcja]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot 7|Żywot 7: Wyzwanie Superbohatera]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Bielizna Wieczności 1|Bielizna Wieczności 1]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Żywot. Pierwsze Zakupy Wieczności|Żywot. Pierwsze Zakupy Wieczności]]
::**[[High School DxD:Tom DX5 Bielizna Wieczności 2|Bielizna Wieczności 2]]
::*[[High School DxD:Tom DX5 Posłowie|Posłowie]]

===[[DX6 - Czy ktoś zamawiał diabła?]] ([https://mega.nz/file/8r4gXT6D#0cEhtq7lbIo4_pIY_gsJTJOJCwLX-exyl2pyqFWNmRE Wersja PDF]) ===
[[File:Light novel (tom DX 6) okładka.jpg|thumb|x175px]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Ilustracje|Ilustracje]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Żywot1|Żywot 1: Diabły w Drodze!]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Żywot 2|Żywot 2: Klub Okultystyczny kontra Chimera Piersi!]]
::**[[High School DxD:Tom DX6 Dodatkowy żywot|Dodatkowy Żywot: Preludium Excalibura]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Żywot 4|Żywot 4: Praktyczny Kurs diabelskiej Pracy]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Żywot 5|Żywot 5: Czy ktoś zamawiał diabła?]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Żywot 6|Żywot 6: Otwarcie interesu! Nieruchomości Gremorych]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Bonusowy Żywot 1|Bonusowy Żywot 1: Stanik☆Sengoku. Autor: Ichiei Ishibumi]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Bonusowy Żywot 2|Bonusowy Żywot 2: Historia o stylu Miyamy Zero. Autor: Mikage Kasuga]]
::*[[High School DxD:Tom DX6 Posłowie|Posłowie]]

===Opowiadania===
====Dragon Magazine====

''Opowiadania, które zostaną wcielone w któryś z tomików opowiadań.''
::*Ku przygodzie!

====Dragon Magazine Special====

''Opowiadania, które nigdy nie zostaną włączone w tomik.''
::*Tożsamość Piona
::*Antologia EROKOME
::*[[Dwudziestkapiątka w pokoju klubowym z Rias-buchou!]] ([https://mega.nz/file/5zJQyD6I#sbsOtnhiLSastVQLWqGQEg6fBWes0iVTkLlPPB6EyLI Wersja PDF])
::*Obłąkana herbatka!
=====[[High School DxD - Moje pierwsze zakupy (Tom Ophis)]] ([https://mega.nz/file/AiZW2TYA#OzWUR0ZK3dq3b33sZ1Tiee_SqYHNGshakwWEd_Xz4MY Wersja PDF])=====

{| style="width: 100%"
[[Image:High School DxD Vol 12,5 Med.jpg|thumb|right||130px]]
::*[[High School DxD - Tom 12,5 - rozdzial 1|Żywot 1: Nieskończone szaleństwo zakupów!]]
::*[[High School DxD - Tom 12,5 - rozdzial 2|Żywot 2: Smoczy Bóg i majteczki!]]
::*[[High School DxD - Tom 12,5 - rozdzial 3|Nowy żywot]]
{| style="width: 100%"

{| style="width: 100%"

====Fujimi Fantasia Bunko – Srebrna Rocznica====
::*[[High School DxD PL: Rias w Krainie Czarów|Rias w Krainie Czarów]] ([https://mega.nz/file/F6I02ZLI#6MFTxeoNu2A0fgw68x9cLtSJoTe_g2VZrq89EQ9j7m0 Wersja PDF])

{| style="width: 100%"

==Przy projekcie pracują==
*Administrator oryginalnej (anglojęzycznej) wersji projektu: [[user:Code-Zero|Code-Zero]]
*Administrator polskiej wersji projektu: [[user:reddocksw|reddocksw]]
*Opiekun polskiej wersji projektu: [[user:Salaver|Salaver]]

===Tłumacze===
*[[user:Nightwing|Nightwing]]
*[[user:Chazoshtare|Chazoshtare]]

'''Nieaktywni''':
*[[user:Sentox|Sentox]]
*[[user:Zero-sama|Zero-sama]]
*[[user:BananowyJE|BananowyJE]]
*[[user:reddocksw|reddocksw]]

===Korektorzy===
*[[user:Salaver|Salaver]]
*[[user:BankaiGoku|BankaiGoku]]
*[[user:Ragger|Ragger]]
*[[user:Tetsuno|Tetsuno]]
*[[user:bojlas|bojlas]]
*[[user:PanNiedzwiadek|PanNiedzwiadek]]
*[[user:Obserwator|Obserwator]]
*[[user:Majks|Majks]]

Aktualnie poszukiwani '''KOREKTORZY''' – w tej sprawie pisać do [[user:reddocksw|reddockasw]].

==Inne==
Z polskim projektem '''High School DxD''' powiązana jest Wiki o tej tematyce, która znajduje się pod adresem [http://hsdxd.usermd.net/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna hsdxd.usermd.net]. Serdecznie zapraszamy do jej czytania i, co ważniejsze, tworzenia.

Powstał także kanał IRC powiązany z projektem polskiej wersji DxD na Rizon o nazwie '''[irc://irc.rizon.net/dxd-pl #dxd-pl]''' ([https://qchat.rizon.net/?channels=dxd-pl webchat]).

==Dotychczas wydano==
'''Tomy High School D×D'''

* High School D×D 1 Diabły starej szkoły, ハイスクールD×D1 旧校舎のディアボロス (20 września 2008; ISBN 978-4829133262)
* High School D×D 2 Feniks szkoły bojowej, ハイスクールD×D2 戦闘校舎のフェニックス (20 grudnia 2008; ISBN 978-4829133583)
* High School D×D 3 Excalibur z księżycowego boiska, ハイスクールD×D3 月光校庭のエクスカリバー (20 kwietnia 2009; ISBN 978-4829133910)
* High School D×D 4 Wampir z zamkniętej klasy , ハイスクールD×D4 停止教室のヴァンパイア (20 września 2009; ISBN 978-4829134276)
* High School D×D 5 Kocia diablica zaświatowego obozu, ハイスクールD×D5 冥界合宿のヘルキャット (19 grudnia 2009; ISBN 978-4829134702)
* High School D×D 6 Świętość za salą gimnastyczną, ハイスクールD×D6 体育館裏のホーリー (20 marca 2010; ISBN 978-4829135006)
* High School D×D 7 A po szkole… Ragnarok, ハイスクールD×D7 放課後のラグナロク (17 lipca 2010; ISBN 978-4829135402)
* High School D×D 8 Diabelska robota, ハイスクールD×D8 アクマのおしごと (17 grudnia 2010; ISBN 978-4829135938)
* High School D×D 9 Pandemonium na wycieczce szkolnej, ハイスクールD×D9 修学旅行はパンデモニウム (20 kwietnia 2011; ISBN 978-4829136287)
* High School D×D 10 Lwie serce szkolnego festiwalu, ハイスクールD×D10 学園祭のライオンハート (17 września 2011; ISBN 978-4829136775)
* High School D×D 11 Uroboros i awans, ハイスクールD×D11 進級試験とウロボロス (20 stycznia 2012; ISBN 978-4829137208)
* High School D×D 12 Bohaterowie dodatkowych zajęć, ハイスクールD×D12 補習授業のヒーローズ (20 kwietnia 2012; ISBN 978-4829137499)
* High School D×D 13 Ise SOS, ハイスクールD×D13 イッセーＳＯＳ (Wydanie Standardowe – 20 września 2012; ISBN 978-4829137987)
** High School D×D 13 Ise SOS, ハイスクールD×D13 イッセーＳＯＳ (Wydanie Limitowane – 6 września 2012; ISBN 978-4829197677)
* High School D×D 14 Czarodzieje z poradnictwa zawodowego, ハイスクールD×D14 進路指導のウィザード (19 stycznia 2013; ISBN 978-4-8291-3845-8)
* High School D×D 15 Mroczny Rycerz Słońca, ハイスクールD×D15 陽だまりのダークナイト (Wydanie Standardowe – 20 czerwca 2013; ISBN 978-4829138984)
** High School D×D 15 Mroczny Rycerz Słońca, ハイスクールD×D15 陽だまりのダークナイト (Wydanie Limitowane – 31 maja 2013; ISBN 978-4829197684)
*Fujimi Fantasia Bunko – Srebrna Rocznica, ファンタジア文庫25周年アニバーサリーブック (18 marca 2013; ISBN 978-4829138687)
*High School D×D 16 Dzienny wampir dodatkowych zajęć, ハイスクールD×D 16 課外授業のデイウォーカー (19 października 2013; ISBN 978-4-04-712912-2)
*High School D×D 17 Walkiria kształcenia nauczycielskiego, ハイスクールD×D 17 教員研修のヴァルキリー (20 lutego 2014; ISBN 978-4040700311)
*High School D×D 18 Zabawna anielica Świąt Bożonarodzeniowych, ハイスクールD×D 18 聖誕祭のファニーエンジェル (20 czerwca 2014; ISBN 978-4040701271)
*High School D×D 19 Durandal głównych wyborów, ハイスクールD×D 19 総選挙のデュランダル (20 listopada 2014; ISBN 978-4-04-070146-2)
*High School D×D 20 Belial poradnictwa zawodowego, ハイスクールD×D 20 進路相談のベリアル (18 lipca 2015; ISBN 978-4-04-070665-8)
*High School D×D 21 Nieobowiązkowa pomoc Lucyfera, ハイスクールD×D 21 自由登校のルシファー (19 marca 2016; ISBN 978-4-04-070666-5-C0193)
*High School D×D 22 Ceremonia ukończenie szkoły Gremorych, ハイスクールDxD 22 卒業式のグレモリー (20 lipca 2016; ISBN 978-4-04-070965-9)
*High School D×D 23 Mecz z Jokerem, ハイスクールD×D 23 球技大会のジョーカー (18 marca 2017; ISBN 978-4-04-070963-5)
*High School D×D 24 Ponury Żniwiarz Pozaszkolnego Nauczania, ハイスクールD×D24 校外学習のグリムリッパー (20 listopada 2017; ISBN 978-4-04-072378-5)
*High School D×D 25 Yggdrasil Zajęć Wakacyjnych, ハイスクールD×D25 夏期講習のユグドラシル (20 marca 2018; ISBN 978-4-04-072379-2)

'''Tomy Shin High School D×D'''

*Shin High School D×D 1 Walijski Smok Nowego Szkolnego Semestru, 真ハイスクールD×D1 新学期のウェルシュ・ドラゴン (20 lipca 2018; ISBN 978-4-04-072825-4)
*Shin High School D×D 2 Test sprawnościowy Księżniczki Zniszczenia, 真ハイスクールD×D2 実力試験のルイン・プリンセス (20 grudnia 2018; ISBN 978-4-04-072826-1)
*Shin High School D×D 3 Szkolna Wycieczka w Promieniach Słońca, 真ハイスクールＤ×Ｄ3 修学旅行のサンシャワー (20 sierpnia 2019; ISBN 978-4-04-072827-8)
*Shin High School D×D 4 Decydująca Bitwa i Nauka za Granicą w Królestwie, 決戦留学のキングダム (20 lutego 2020; ISBN 978-4-04-073547-4)

'''Tomy High School D×D DX'''

*High School D×D DX1 Piosenka miłosna dla wskrzeszonej anielicy, ハイスクールD×D DX.1 転生天使にラブソングを (Wydanie Standardowe - 20 marca 2015; ISBN 978-4040703329)
**High School D×D DX1 Piosenka miłosna dla wskrzeszonej anielicy, ハイスクールD×D DX.1 転生天使にラブソングを限定版 (Wydanie Limitowane - 10 marca 2015; ISBN 978-4040703121)
*High School D×D DX2 Kult☆Smoczej Bogini, ハイスクールD×D DX.2 マツレ☆龍神少女! (Wydanie Standardowe - 19 grudnia 2015; ISBN 978-4040703794)
**High School D×D DX2 Kult☆Smoczej Bogini, ハイスクールD×D DX.2 マツレ☆龍神少女! 限定版 (Wydanie Limitowane - 9 grudnia 2015; ISBN 978-4040704029)
*High School D×D DX3 KrzyżowyxKryzys, ハイスクールD×D DX.3 クロス×クライシス (19 listopada 2016; ISBN 978-4040709642)
*High School D×D DX4 Samorząd Uczniowski i Lewiatan, ハイスクールD×D DX.4 生徒会とレヴィアタン (20 lipca 2017; ISBN 978-4-04-072377-8)
*High School D×D DX5 Wyzwanie Superbohatera, ハイスクールD×D DX.5 スーパーヒーロートライアル (20 marca 2019; ISBN 978-4-04-0731636)
*High School D×D DX6 Czy ktoś zamawiał diabła?, ハイスクールDxD DX.6 ご注文はアクマですか? (19 marca 2021; ISBN 978-4-04-0740263)
[[Category:Light novel (Polish)]]

High School DxD - Tom 12,5 - rozdzial 2

2019-08-14T13:22:51Z

XPikacz: /* Żywot 2: Nieskończone szaleństwo zakupów! */

===Żywot 2: Smoczy Bóg i majteczki!===

Zatrzymaliśmy się na lekki posiłek przy jakimś stoisku. Ophis zajadała pączki i wyglądała na naprawdę szczęśliwą. Nie zdziwiło mnie to, gdyż już wcześniej zauważyłem że zjada praktycznie wszystko, ale najbardziej kocha słodycze.

– Lubię pączki i ciasta.

Nie wygląda na to aby Smoczy Bóg tył, więc może chyba jeść tyle słodyczy ile tylko chce. Co więcej, czy ona zawsze ma pusty żołądek? Nie widać końca tych wszystkich zagadek.

Kupiliśmy już prawie wszystko. Pozostała tylko… bielizna dla Ophis! Tak, dziewczęca bielizna!

---Racja, chodźmy kupić majteczki!

Odwiedziliśmy dział z damską bielizną.

……W każdym razie to jakieś niewyobrażalne uczucie. Myślałem że nie mam tu żadnego przeznaczenia. Hej, dział z damską bielizną to miejsce, do którego wstęp mają tylko dziewczyny, prawda?

Wejść może tu tylko chłopak, który towarzyszy dziewczynie, albo mąż ze swoją żoną, albo ojciec.

Ja jestem….. chłopakiem który towarzyszy swojej dziewczynie? Chciałbym tu wejść jako ktoś taki, ale czy w tej sytuacji nie należałoby bardziej powiedzieć, że to facet towarzyszy swojej rodzinie?

Nawet coś takiego jest w porządku! Wreszcie wkroczyłem do zabronionego miejsca! To w porządku wezwać Ophis do wejścia wymiany biletów, w dziale bielizny!

……Hej, hej, są tu najróżniejsze rodzaje staników, zarówno tych małych jak i dużych……! Od najzwyklejszych majteczek, po te koronkowe oraz przezroczyste.….!

Poza tym atmosfera wewnątrz sklepu jest wspaniała! Oświetlenie pada błyszczącym światłem na bieliznę, wszystkie półki z towarami są zaprojektowane i ukwiecone!

Ach! Ten biustonosz……..jest wielki! Cóż za rozmiar! Piersi które pasowałby by do niego, byłyby bez wątpienia czymś innym!

Ooch! Ten mały tam, ma taki smak, jaki wspaniały!

Rozumiem, w przypadku większych rozmiarów, wybór jest węższy. W przypadku zwykłych rozmiarów, wybór jest o wiele bogatszy i może być używany do innych celów.

W Królewskiej Grze też tak jest. Posiadanie mocy nie oznacza bycie dobrym. Ważniejsze jest dostosowanie się do aktualnej sytuacji. Jednak ja wolę moc.

---Moc (znaczy wielkie piersi) jest dobra, ponieważ jest mocą (czytaj wielkimi piersiami).

W gimnazjum byłem podekscytowany, gdy oglądałem stojące na wystawach manekiny ubrane w bieliznę. W patrzeniu na nie z bliska jest coś zniewalającego. Ta odległość, to powietrze, tylko wybrańcy mogą trafić w takie miejsce…… sceneria……..!

Shangri-La<ref>Synonim mitycznej, orientalnej utopii żyjącej swoim rytmem z dala od zgiełku świata.</ref> jest coraz bliżej mnie……..!

Racja, zgadzam się na to szczęście! Pasuje mi ono!

– ………..Niemożliwe, ta osoba……… czy on tu komuś towarzyszy?

– Nie potrafię sobie wyobrazić, żeby miał dziewczynę…… czyżby to był….. zboczeniec?

Klientki patrzyły na mnie podejrzanym wzrokiem i kiwały głowami w trudny do wyrażenia sposób. ………tego można było się spodziewać, skoro rozdzieliłem się z Rias i Ophis. To wspaniały i niezbadany region dla zboczonego mnie, chociaż jeśli zrobię jeden zły krok, to mogę znaleźć się w Makyo<ref>Makyo, to w buddyzmie zen, euforyczne lub nieprzyjemne stany psychiczne, występujące niekiedy podczas medytacji.</ref>, w którym spadnie na mnie niebezpieczeństwo.

– Które byś chciała, Ophis?

– Nie wiem.

– To może spróbujemy kolorem. Jaki najbardziej lubisz?

– …................Czarny.

– Racja, pasuje ci on. Może ten? …….Rozmiar może być trochę za duży.

– Powinnam je powiększyć? Moja klatka piersiowa jest taka gładka i płaska.

– Możesz zmienić swoje piersi w jaki tylko chcesz sposób, ale przy twoim wzroście, taki rozmiar jest normalny.

Trzymając bieliznę w rękach, Rias i Ophis zaczęły szukać. Widok Rias pomagającej Ophis sprawiał, że widziałem w niej nie starszą siostrę…… ale bardziej matkę! Myślę że można by to nazwać matczynymi cechami. Czuję że Rias ma ich pełno. Tak, chciałbyś być przez nią rozpieszczany!

Kiedy gnębiły mnie takie duchowe myśli, w pobliżu rozbrzmiała rozmowa kilku dziewcząt:

– Popatrz na to, Asiu! Cóż za odważna bielizna!

– Hauuu!.............. One mają dziurę, Xenovia-san!

– Tak, tyłek jest całkiem na widoku. Taka bielizna nie nadaje się do pracy. Może znajduje zastosowanie tylko na randkach? Jak myślisz, Irina.

– N-nie pytaj mnie o takie rzeczy! Jestem chrześcijanką! Zdecydowałam o noszeniu niewinnej, białej bielizny!

– Ech… w każdym razie, czuję że niedawno Irina-san kupiła sobie różową bieliznę w misie……

– Asia-saaaaaan! Skąd ty o tym wiesz!? Nieeee! Widziałaś mnie!

– Pan nie ma nic przeciwko misiom, Irina. Nawet ja niedawno próbowałam kupić taką przejrzystą.

– Doprawdy, Xenovia! To z pewnością wyzwanie, jak na pospolitą diablicę!

– Fufufu, skoro jestem diablicą, to jest to w porządku. Asia, jestem jeden krok przed tobą. W dodatku wygram w bitwie o spłodzenie dzieci z Iseiem, przez zakup tych majtek, które mają dziurę odsłaniającą cały tyłek.

– Hauuu! N-nigdy! Jeśli mam się coraz bardziej zbliżać do Iseia-san, to muszę założyć t-tą bieliznę…..! Nie, ponieważ ją ubiorę i zbliżę się do Rias-oneesama! J-ja też ją wezmę!

– Eeeeeeeeee! Xenovia i… Asia kupują te majtki!? Znowu dzieje się coś takiego! Aaaaaach, och Panie i Michale-sama, co powinnam zrobić! Kupienie tych majtek, które mają dziurę odsłaniająca cały tyłek, zwiększy moją wiarę!

---Tak o to, przy majtkach z dziurą, która odsłaniała całą pupę, Xenovia, Asia i Irina wyrażały swoje zdecydowanie oraz niepokoje.

……Ta trójka też przyszła do centrum handlowego huh. Nie wspominając już o tym, że przyszły do działu z bielizną……

– …….Co wy wszystkie robicie….. – powiedziałem z westchnieniem i półprzymkniętymi oczami.

Trójka dziewczyn odwróciła się w moją stronę i wszystkie wyglądały na wyraźnie zaskoczone.

Xenovia zareagowała jako pierwsza i zadała pytanie:

– Świetnie że jesteś, Ise. Której z nas trzech, te majteczki z dziurą będą najlepiej pasowały? Twoja opinia będzie najlepszą odpowiedzią!

O co ona tak nagle mnie pyta!

– ……..

– ……..

Aach, Asia i Irina też czekają na moją odpowiedź z poważnymi wyrazami twarzy!

Rany, co z wami jest! Dlaczego w dziale z bielizną trzy dziewczyny pytają mnie o to, która z nich będzie najlepiej wyglądać w majtkach, które odsłaniają cały tyłek! Hej hej, reszta klienteli dziwnie się na nas patrzy!

Jak im mam odpowiedzieć? Wszystkie trzy mają poważny wyraz twarzy. Nie, nie powiem tego…..

Ech, cóż. Niech więc to idzie swoim torem.

– Um, więc może Irina?

Kiedy tylko to powiedziałem, Irina zakręciła się w miejscu, a jej twarz przybrała kolor dojrzałego pomidora.

– …..J-jeśli upadnę w takim miejscu, to będą kłopoty, muszę więc wytrzymać……! Ale, ale, Ise-kun powiedział. ze będzie mi to pasować…..! Co powinnam zrobić! Fuhehehe, czuję ze zaraz stanę się upadłą anielicą!

Czułem jak rozpaczliwie walczyła z czymś, kiedy tak zakrywała swoją twarz. ……..To będzie straszne, jeśli otworzy tutaj swoje skrzydła……

– Kupię je! Kupię je!

Irina chwyciła parę majtek i ruszyła z nimi w stronę kasy.

– Zaczekaj Irina! Ja też je kupię!

Xenovia i Asia pobiegły za nią.

…….Ta trójka zawsze jest taka energiczna. To dobrze że się ze sobą przyjaźnią.

Przed tą trójką coś mi się wymknęło z ust, ale gdy spojrzałem w innym kierunku, przed moimi oczami pojawił się rzadki widok.

– Zamierzasz wziąć tą krzykliwą bieliznę, Akeno?

– Tak, Sona. Ten rodzaj uszczęśliwi Iseia-kun.

To była Sona Kaichou----oraz Akeno-san!

Przyszły do działu z bielizną, zupełnie jak Kościelne trio……. To centrum handlowe jest dzisiaj wypełnione diabłami! Wszyscy tak bardzo je kochają! Czy wy nie macie już innych miejsc, w których moglibyście spędzać wolny czas!?

Co więcej, rzadko można spotkać tę dwójkę razem! Chociaż wiem, że prywatnie są dobrymi przyjaciółkami.

Dla mnie to bardzo rzadka okazja, widzieć je we dwie, bez towarzystwa Rias! Rozumiem, skoro Rias jest dzisiaj zajęta kupowaniem rzeczy dla Ophis, to Akeno-san i Kaichou zdecydowały się pójść tylko we dwie.

……Naprawdę jestem ciekaw treści ich rozmowy. O czym mogą rozmawiać, kiedy idą gdzieś we dwójkę.

Zbliżyłem się do nich z obawą i nadstawiłem uszu.

– Nie chcesz kupić takiej bielizny, Sona?

– Tak, wolę tą normalną. Czasami kupuję takie wzorzyste, ale nie chcę żadnych za małych albo przezroczystych, jakie nosisz ty, albo Rias.

Ooch, tego oczekiwałem po poważnej Kaichou-sama. Jej bielizna także jest poważna!

Akeno-san uśmiechnęła się.

– Ara ara, jeśli tylko masz osobę, której chciałabyś je pokazać, to twoja ochota na zakup zaraz to zmieni, wiesz o tym?

– Jest w porządku, jeśli bielizna jest funkcjonalna. ……Cóż, jeśli ktoś by ją przez przypadek zobaczył, to czuję że jest potrzebna przynajmniej minimalna ilość rozsądku…..

– Tak, tak, jeśli zobaczy ją chłopak którego lubisz i wywrze to na nim złe wrażenie, to ty wtedy też nie będziesz zadowolona, prawda? Dziewczyny muszą wybierać bieliznę z przekonaniem, że może zostać zauważona w każdej chwili.

– ………Czuję że jest jakiś powód. Jednakże-----

– Ara, te są dobre.

Te które Akeno-san wzięła…… powierzchnia tkaniny była niesamowicie mała, te majtki nie mają żadnego zastosowania jako bielizna!

Niesamowite! O co chodzi z tymi majtkami! Czy nie tylko tyłeczek ale i inne rzeczy byłyby całkiem na widoku!? Co więcej, nie wiem czy ten dwuznaczny kształt byłby w ogóle w stanie ukryć ważne miejsce!

Kiedy Akeno-san trzymała je pełna ciekawości, twarz Sony-kaichou była cała czerwona.

– Ach, Akeno. Ta bielizna… nie ma nawet prawa być takową nazywana.

– Ufufu, to jest bielizna. Wygląda na to, że chłopcy lubią takie rzeczy. Kiedy będę je na sobie miała, a Rias nie będzie nigdzie w pobliżu, to natychmiast go to pobudzi.

– ……Nie będę nic mówić, jeśli będziesz je nosić w domu, ale noszenie ich w szkole jest zabronione, jasne? Bardzo to zaszkodzi naszej publicznej moralności. Czy ty i Rias już przedtem nie nosiłyście takiej krzykliwej bielizny w szkole?

– Rany, Sona. Jesteś przewodniczącą nawet w prywatnym życiu. Ufufu, doprawdy, twoja onee-sama jest całkiem inna. Gdyby tu była Serafall-sama, to pewnie sama by się zainteresowała tego typu bielizną.

Po słowach Akeno-san, Kaichou była wyraźnie speszona!

– Za-zaczekaj! Nie polecaj tej bielizny mojej Onee-sama! Pokaż ją tylko Hyoudou Isseiowi-kun!

– Ufufu, kiedy chodzi o Serafall-sama, to jest z ciebie straszny siscon.

– Nie jest ze mnie żaden siscon. Troszczę się tylko o moją Onee-sama. Jeśli tego nie zrobię, Onee-sama może zostać oszukana przez zboczonego robala.

– Doprawdy, Sona, jesteś poważna, ale interesująca.

– …….Kuh.

W przeciwieństwie do Akeno-san, która wyglądała jakby dobrze się bawiła, Kaichou wyglądała na bardzo niezadowoloną.

Niesamowite, cóż za interesująca konwersacja! Heh, ta dwójka, kiedy nie ma z nimi Rias, prowadzi tego rodzaju rozmowę. Pokazały mi bardzo cenną scenkę.

Więc Sona-Kaichou bardzo się troszczy o Lewiatan-sama, huh. Dotąd byłem przekonany, że tylko Lewiatan-sama dba nadmiernie o Sonę. Siostry myślą nawzajem o sobie bardzo serdecznie. To rzadka wiedza.

W każdym razie te majtki które trzyma Akeno-san, mogłyby być uznane tylko za sznurek! Jeśli je założy i do mnie przyjdzie…… Gufufu! Nie mogę tego znieść! Jeśli mają takie majteczki, to jakie jeszcze staniki mogą mieć! Moje marzenia się rozwijają!

---Nagle do Akeno-san i Sony Kaichou zbliżyły się jakieś cienie.

Grupa składała się z Sajiego, Hanakai-san, i pierwszoroczniaczki Nimury-san! Wygląda na to, że Kaichou też ich zauważyła.

– Ara, czyż to nie Saji, Momo i Ruruko. Cóż za niespodziewane spotkanie.

– Kaichou! Posłuchaj proszę! Ruruko próbuje wybrać zboczoną bieliznę dla Gena-chan! Jakby o tym nie myśleć, to jest to nieprzyzwoite! Wręcz nieczyste! – powiedziała Hanakai-san, kiedy zbliżyła się do Kaichou.

Słysząc to, Nimura-san fuknęła i odwróciła się mówiąc:

– Chciałam po prostu usłyszeć męską opinię. Momo-san, będzie chyba w porządku, jeśli to Genjirou-senpai wybierze ci bieliznę, prawda?

– O-o czym ty mówisz! Jeśli zabrałabym ze sobą Gena-chan do działu z bielizną, to zmieniłby się w idiotę i zboczeńca! Co planujesz zrobić, jeśli zmieni się w jakiegoś potwora!

W porównaniu do zdenerwowanej Hanakai-san, Nimura-san uśmiechała się spokojnie.

– Myślę że chyba żaden licealista nie zmieni się w coś takiego przez pojedynczą parę bielizny.

---Przepraszam, naprawdę zostałem pobudzony!

Gdy stałem w moim miejscu, przygnębiony poczuciem winy, ten oszołomiony drań Saji odezwał się do Kaichou:

– Nie mam zamiaru stać się zboczeńcem, albo osobą smakującą w bieliźnie! To prawda, Kaichou! Przez przypadek spotkałem Hanakai-san i Nimurę-san w centrum handlowym i to przez to tu w ogóle przyszedłem! To dla mnie zaszczyt, że mogłem spotkać Kaichou!

Wyjaśnia dlaczego pojawił się w dziale z bielizną.

Skoro Saji jest zakochany w Kaichou, to musi chcieć uniknąć całego nieporozumienia. Co więcej, Hanakai-san i Nimura-san rywalizują ze sobą o uczucia Sajiego……

Po tym jak Kaichou poprawiła swoje okulary, powiedziała wprost:

– Saji, mężczyźni nie mogą tak lekkomyślnie wchodzić do działu z damską bielizną. A także------ musisz utemperować swoje zboczenie.

– Ka-Kaichou… jesteś w błędzie……

Nieporozumienie zostało wyjaśnione, ale nie całkiem, Saji był w szoku, po tym jak Kaichou mu przygadała. Widząc to, Akeno uśmiechnęła się i rozluźniła swoje usta.

…….Saji Genshirou wciąż nie był nawet kandydatem. Daleko mu jeszcze do tego. Czy to nawet nie jest czymś niemożliwym dla niego? Jeśli dowie się, że Kaichou mówi mi po imieniu, to czuję że zostanę przeklęty mocą Vritry……

Słysząc że rozmowa pomiędzy członkami samorządu uczniowskiego jest coraz bardziej nieprzydatna, wycofałem się podstępnie z tego miejsca.

Znów zacząłem się martwić, jak Rias i Ophis radzą sobie z zakupami-----

Rias była w korytarzu i rozglądała się dookoła po sklepie. Sądząc po jej wyrazie twarzy, coś się musiało stać.

Co więcej, Ophis…… nie ma w pobliżu?

Rias ruszyła pędem i przemówiła otwierając usta:

– Ophis gdzieś sobie poszła!

……Wygląda na to, że Smoczy Bóg został zgubionym dzieckiem.

Była dziesięcio-sekundowa przerwa, podczas której Rias sprawdzała asortyment sklepu wraz z jego pracownikiem. Wystarczyło spuścić Ophis na dziesięć sekund z zasięgu wzroku, aby ta zniknęła.

– Co ja zrobiłam….

Rias wyglądała na skruszoną.

Nie, to moja wina. Ponieważ poświęciłem moją uwagę Asi i tamtym dwóm, a także Akeno-san oraz Kaichou….. Byłem szczęśliwy, ponieważ do moich marzeń wkroczyła bielizna.

…..Gdybym ją w porę zatrzymał, nie uciekłaby.

Zawołaliśmy Kościelne Trio, Akeno-san, Sonę-kaichou, Sajiego i całą resztę, a następnie poprosiliśmy ich wszystkich o pomoc w znalezieniu Ophis.

Wyznaczyliśmy miejsce przed działem bielizny, jako miejsce zebrania i wszyscy rozbiegli się po centrum.

Czyżby ktoś ją zabrał? To nie tak, że jest to niemożliwe, ale jeśli ktoś chce znać moje zdanie, to coś po prostu musiało przykuć jej uwagę i wyszła. Albo zaciekawiło ją centrum handlowe i postanowiła bez celu oddzielić się od nas------. Obydwie opcje są równie prawdopodobne.

– …..C-cóż, jest Smoczym Bogiem, więc nie chodzi mi o to, że może mieć kłopoty, a o to, że ktoś może je mieć przez nią….

Pokręciłem głową w zaprzeczeniu. Powiedzieliśmy jej stanowczo, aby nie używała swoich mocy przy normalnych ludziach, więc nie sądzę, aby to zrobiła. Jest bardzo posłuszna, więc jeśli powie się jej coś raz, to zrozumie to.

……Możliwość, że została porwana przez wrogów, albo inną frakcję, wynosi… nie mogę powiedzieć, że zero.

Dla Trzech Frakcji, to miasto jest specjalnym miejscem, więc nie sądzę, aby jakieś wrogie siły mogły się tu dostać, ale nie mogę powiedzieć, że to niemożliwe……

Niedobrze. Im więcej o tym myślisz, w tym większej rozpaczy się pogrążasz!

Póki co musimy sprawdzić miejsca do których mogła pójść, albo te, które mogły przykuć jej uwagę!

– To wielki sklep, a my nie mamy pewności że Ophis pozostanie w jednym miejscu, a do tego możemy sprawdzić ograniczoną liczbę miejsc. Wezwijmy na pomoc nasze chowańce.

Kiedy Rias się upewniła, że żaden z gości nic nie widział, zaczęła rozważać użycie chowańców do poszukiwań. Nagle-........ W radiowęźle rozległo się dzwonienie, które rozeszło się po całym centrum.

– Odnaleziono zagubione dziecko.

Ooch! Może to właśnie to! Kiedy się o to modliłem, z głośników popłynął głos.....

– Cycata szkarłatnowłosa mama, tata z twarzą zboczeńca, blondwłosa siostra z normalnym rozmiarem biustu, siostra która wygląda na brutalnie silną idiotkę, siostra będąca samozwańczą anielicą, brat i siostra wyglądający jak ptaki oraz dziewczyna wyglądająca jak kotka, jeszcze jedna cycata mama, ale z czarnymi włosami, srebrnowłosa siostra która wygląda jakby była nieszczęśliwa i biedna oraz przystojny chłopak, jakiś transwestyta i jakaś okularnica…..? Czy jest tu taka grupa ludzi? Albo czy są chociaż gdzieś w pobliżu? Dziewczynka czeka w punkcie dla zgubionych dzieci. ……….Chwilka, kierowniku! P-przepraszam! A-ale, ta dziewczynka powiedziała, że jeśli powiem dokładnie coś takiego, to wszyscy zrozu… ach, moje najgłębsze przeprosiny! Proszę, zapomnijcie o tym!

…….Z radiowęzła popłynęło naprawdę nieuprzejme i okropne ogłoszenie!

Odstawiając to na bok, cycata szkarłatnowłosa mama!? No i tata z twarzą zboczeńca!?

Co to ma być! Zaraz, to my!? Klienci zaczęli patrzeć w naszym kierunku i mówić rzeczy typu: „Czy to nie oni?” „Masz rację.” oraz czynili uwagi pod naszym adresem!

Co więcej, nie jest do końca pewne, czy aby to na pewno Ophis jest w punkcie dla zaginionych dzieci!

Wytłumaczyła, że przyszła z rodzicami!? A może pracownik źle coś zrozumiał!?

– T-teraz to nieważne, biegnijmy lepiej do Ophis! – powiedziała Rias, z twarzą zaczerwienioną ze wstydu, kiedy wszyscy zaczęli się nam przypatrywać.

Ruszyła naprawdę szybkim krokiem, a my podążyliśmy za nią!

Wszyscy klienci sklepu, koncentrowali tymczasem na nas swoje spojrzenia i wyrażali swoje komentarze!

– Taka grupka wokół licealisty? Szkarłatne włosy! To o nich chodzi!

– Ona faktycznie wygląda na brutalnie silną idiotkę!

– Samozwańcza anielica (lol).

– Cycata mama z czarnymi włosami…… zaraz, są dwie mamy? I ma tyle sióstr? T-to z pewnością skomplikowana sytuacja.

– Ten tata ma naprawdę zboczoną twarz!

Wszyscy mówią co tylko chcą!

Zwiększaliśmy nasze tempo, a nasze twarze stawały się coraz bardziej czerwone!

Cholera! Choooolera! Dlaczego nas to spotyka! To niesamowicie krępujące!

– Ja przez ten wstyd nie będę mogła już tu więcej przyjść!

Asia szła zasłaniając swoją twarz i wyglądała na zawstydzoną z głębi swojego serca!

– Przepraszam że wyglądam jak idiotka.

– A ja jestem aniołem! Naprawdę!

Wygląda na to, że Xenovia i Irina też nie mogą się pogodzić z tym, co usłyszały.

Ciekawe czy rodzeństwo Feneks oraz Koneko-chan, których akurat z nami nie było, też zostali rozpoznani i są równie zawstydzeni co my?

Kiba, Gasper, Shinra-senpai i Rosweisse-san też mogli zauważyć to ogłoszenie!

– Fufufu, przepraszam, ale fufufu.

Sona-Kaichou, która nie została wezwana, była wraz z nami i śmiała się w dziwny sposób.

Ech, proszę, śmiej się ile chcesz! Mnie się chce płakać!

– Ufufu, a więc jestem drugą mamą. Nieźle. Następnym razem zabawa w zdradę małżeńską wraz Ophis-chan i Iseiem-kun mogłaby być interesująca.

Wygląda na to, że Akeno-san spodobało się ogłoszenie! Zabawa w zdradę z włączeniem w to Ophis bardzo przyciąga moją uwagę!

Co ważniejsze, ta Ophis opisała nasz wygląd bezpośrednio pracownikowi. Albo musiała opowiedzieć specjalne cechy, które opisaliśmy naszym przyjaciołom.

A teraz wyżej wymieniona mama, Rias jest-----

Mimo iż jej twarz była zaczerwieniona, to wydawała się być szczęśliwa z jakiegoś powodu.

– ……Mama. Jestem mamą. Ufufu. Ise jest tatą. Rozumiem. Racja. Oto jak jesteśmy postrzegani. Doprawdy, Ophis.

Wygląda na to, że dzisiaj jest w najlepszym nastroju. Mimo tego zawstydzającego ogłoszenia oraz faktu, że wszyscy się na nas gapili, Rias uśmiechała się w przecudowny sposób.

– Spóźniliście się, byłam już zmęczona tym czekaniem. – Powiedziała Ophis, witając się z nami!

Nie okazała nam nawet cząstki spokoju. Wygląda na to, że została zabrana wraz z dzieckiem jedzącym słodycze i oddaliła się od działu z bielizną.

Rias w ogóle nie była zła na Ophis, a nawet kupiła jej słodycze.

– I jak Ophis, smakują ci?

– Są taki słodkie i puszyste, pyszne.

– Ufufu, rozumiem. Ale nie rozdzielaj się już więcej z nami, dobrze?

– Zrozumiałam.

Wygląda na to, że bawi ją czuwanie nad Ophis.

– Mama powinna być delikatna dla swojego dziecka. Ophis, chciałabyś jeszcze słodyczy?

– Chciałabym.

Rias była w dobrym nastroju od początku do końca. Wygląda na to, że bardzo cieszyła się z tego uznania ją za „mamę”. Jeśli na to spojrzeć, to jest wielką córką dla Rias.

……Ja jestem tatą, huh. Mężem R-Rias….? T-to zaszczyt!

Dziecko, huh. Pewnego dnia będę prawdziwym ojcem. Nie potrafię sobie jednak tego teraz wyobrazić.

Po tym wszyscy wrócili do swoich zakupów. Kiedy byliśmy w ich trakcie, spotkaliśmy Koneko-chan, Ravel, Raisera oraz Rosweisse-san i zjedliśmy z nimi późny lunch. Ponieważ było dużo dorosłych, podzieliliśmy się miejscami i usiedliśmy.

Wygląda na to, że Kiba, Gasper i Shinra-senpai już sobie poszli. Robią postępy w swoim własnym tempie, więc jest to interesujące. Ze względu na powierzchowność Kiby i Shinry-senpai, jest raczej niemożliwe, aby coś nagle się między nimi wydarzyło.

Raiser zajadał hamburgera z rozanieloną miną. Przykuło to moje zainteresowanie.

– Raiser-san lubi hamburgery, huh! Nie potrafię sobie tego wyobrazić! – powiedziałem.

Twarz Raisera spąsowiała.

– O czym ty mówisz, Sekiryuutei! Hamburgery są pyszne! Ty też wylewasz na nie zupę miso!? To dlatego byli ludzie są niecywilizowani, a ja jestem zakłopotany, kiedy muszę jeść w takiej grupie!

– O czym ty mówisz!? Zupa miso nie pasuje do hamburgerów!

Nie ceń zbyt nisko Japonii! Tak długo jak istnieje ryż i zupa miso, mogą pełnić funkcję każdego dodatku! Taki smażony kurczak nigdy tego nie zrozumie!

– Rany, Ise-sama, Onii-sama, proszę, nie skaczcie sobie do oczu z powodu hamburgerów!

Ravel weszła pomiędzy mnie i Raisera, próbując nas powstrzymać!

– Ja lubię hamburgery.

– ……Hamburgery tawara są najlepsze.

Po jednej ze stron, Ophis i Koneko-chan jadły w milczeniu po tym, gdy wzięły swoje dania. Na innym miejscach, jadła rozbawiona rodzina Sitri. Tylko Saji był cały napięty od początku do końca.

Czyż nie jest fajnie, kiedy osoba którą lubisz, widzi w tobie zboczeńca! Ja też żyję w taki sposób!

W każdym razie dawno nie jedliśmy takiego zabawnego i spokojnego posiłku.

Cóż, w międzyczasie nie potrafimy znieść dociekliwych spojrzeń innych klientów! Wszystko przez to, że jesteśmy znani dzięki temu ogłoszeniu……

W każdym razie, nawet jeśli to był przypadek, spotkaliśmy dzisiaj w tym centrum handlowym wyjątkowo dużą ilość znajomych……. Trochę za dużo tu diabłów, jak na zwykłe centrum handlowe…..

Czyżby to boska ochrona Smoczego Boga? Nie, to niemożliwe.

– Chodźmy na koniec do sklepu „Wszystko po sto jenów”! Skoro wydarzyło się dzisiaj coś coś dobrego, to chcę sobie zaszaleć i wydać całe pięćset jenów!

Rosweisse-san z dumą pokazała nam swoje wojenne łupy, a jej oczy błyszczały wściekle. Mówiąc słowami Ophis, srebrnowłosa siostra, która wygląda jakby była nieszczęśliwa i biedna. ……Pasuje jej to.

……Myślę że tą, która najsprawniej dzisiaj wszystko kupiła, była Rosweisse-san.

<noinclude>

==Odnośniki tłumacza==

<references/>
</noinclude>

<noinclude>
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| Cofnij do [[High_School_DxD_-_Tom_12,5_-_rozdzial_1|Nieskończonego szaleństwa zakupów]]
| Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]
| Przejdź do [[High_School_DxD_-_Tom_12,5_-_rozdzial_3|Nowego żywota]]
|-
|}
</noinclude>

Linia 4: Początek Meczu Odwetowego

2019-06-29T16:39:52Z

XPikacz: Undo revision 556829 by XPikacz (talk)

==Linia 4: Początek Meczu Odwetowego==
Dzień meczu…
Nasza Drużyna Sekiryuuteia Płonącej Prawdy przybyła na miejsce meczu, Koloseum Armarosa, ulokowanego na terytorium upadłych aniołów. Okrągły stadion został nazwany na cześć jednego z szefów Grigori, który był mistrzem antymagii. Po obu stronach wejścia znajdowały się olbrzymie posągi Armarosa i wyglądały tak realistycznie, że bałem się, czy w każdej chwili nie roześmieją się w stylu „Gahahahahaha!”.

Ustawiliśmy się na arenie i gra w każdej chwili mogła się zacząć. Wszyscy członkowie obu drużyn już się zebrali w samym centrum stadionu. Obie grupy mierzyły się wzrokiem i czekały na ten moment.

– Witam wszystkich! Dzisiaj zaczyna się bitwa Turnieju Azazela! Dzisiejszy mecz odbędzie się pomiędzy Drużyną Sekiryuuteia Płonącej Prawdy, która ma wielu fanów, a Drużyną Sony Sitri, która należy do młodszej siostry Maou Lewiatana, będącej jedną z Czwórki Nowicjuszy! Teraz nadszedł czas, aby zdecydować o zasadach meczu! – wrzasnął do mikrofony upadły anioł, odpowiedzialny za transmisję na żywo.

Na gigantycznym ekranie, z olbrzymią szybkością przewijały się najróżniejsze zasady. Zaraz potem wybrano tą ostateczną. Na ekranie pojawiła Jednodniowa Wojna! Zaskoczyło to nie tylko nas, ale i Drużynę Sitri. To był pierwszy raz, gdy miałem grać według tej zasady…ale wybrano właśnie ją!

– Wypadło na Jednodniową Bitwę! Niesamowite, po prostu niesamowite! Ale numer! Jak sugeruje nazwa, będzie to zaciekła bitwa, trwająca cały dzień! – ogłosił komentator.

Dokładnie, ten zestaw zasad był zupełnym przeciwieństwem błyskawicznego tempa, które miało miejsce podczas meczu pomiędzy Sairaorgiem-san i Cao Cao! To była długa i napięta walka, trwająca cały dzień, podczas której przemierzało się duży obszar i walczyło z przeciwnikami. Ze względu na wielkość pola gry, zdolność do szukania i lokalizowania przeciwników była ważna, a dla każdego gracza był to test jego wytrzymałości i wytrwałości. …Jednak w profesjonalnych Królewskich Grach, istniał zestaw zasad, który obejmował całodzienne bitwy…więc na wiele sposobów, mecze opierały się na wytrzymałości i cierpliwości.

– Teraz zwracam się do widzów na stadionie oraz tych, którzy oglądają mecz w telewizji, z powodu przyjęcia tej zasady, czas meczu wynosi….

Kiedy komentator wyjaśniał zasady publiczności, spojrzenia moje i Sony-senpai, która stała przede mną, spotkały się ze sobą. …Skoro oboje byliśmy Królami, Sona-senpai stała bezpośrednio przede mną.

– Rok temu nigdy bym nie pomyślała, że Ise-kun, którego przedstawiła mi Rias, będzie Królem, stojącym naprzeciwko mnie z własną drużyną. Gratuluję, że zaszedłeś tak daleko – powiedziała do mnie szczerze Sona-senpai.

—.

…Jej serdeczne powitanie mnie jako wysokoklasowego diabła sprawiło, że poczułem tak wielką radość, że aż łzy napłynęły mi do oczu…ale powstrzymałem je. Wyraz twarzy Sony-senpai zmienił się na przepełniony duchem rywalizacji.

– Skoro tu przede mną stoisz, to pokonam cię, aby osiągnąć moje cele – oznajmiła.

Jej głos był spokojny, gdy rzucała mi to wyzwanie.

– Tylko że to my zwyciężymy – odparłem.

Spojrzałem też na Sajiego i popatrzyliśmy sobie obaj głęboko w oczy.

– Saji, zakończmy naszą walkę sprzed roku.

– Tak, właśnie tego chcę, Hyoudou.

Kiedy potwierdziliśmy nasze zamiary, a morale obu drużyn było wysokie, komentator zaczął mówić:

– Bardzo dobrze, czas teleportować się na pole gry! Po teleportacji obie drużyny będą miały dostęp do pola, więc użyjcie map, aby zapoznać się z topografią. Teraz…

Nasze ciała zostały otoczone przez światło.

– Niech teleportacja się zacznie!

Gdy światło narastało, spojrzałem na Ravel, która uśmiechała się lekko. To dlatego, ponieważ wybrane zasady były tym, czego „szukała”. Przypomniałem sobie plan bitwy, który wcześniej uzgodniliśmy. Wtedy przedstawiła nam nagranie jednego z meczów drużyny Sitri.

– To nagranie meczu drużyny Sitri…zauważyliście coś?

Podczas oglądania nagrania, Rossweisse-san natychmiast coś spostrzegła.

– Rozumiem, więc kiepsko sobie radzą z drużynami, które posiadają dużą siłę ofensywną – powiedziała.

—.

Rozumiem, więc przegrywali z potężnymi przeciwnikami.

– Tak, to główna słabość Drużyny Sitri. Faktycznie, nie radzą sobie dobrze z drużynami, które posiadają dużą siłę ofensywną i porządną strategię. Poziom mocy z którą potrafią sobie poradzić, ma swój limit – powiedziała Ravel.

Kiedy Irina to usłyszała, jej twarz przybrała zaskoczony wyraz.
<noinclude>
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| Cofnij do [[Członkowie_Drużyny_2|Członków Drużyny 2]]
| Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]
| Przejdź do [[Otwarcie|Podrozdziału Otwarcie]]
|}
</noinclude>

Linia 4: Początek Meczu Odwetowego

2019-06-29T16:37:48Z

XPikacz: /* Linia 4: Początek Meczu Odwetowego */

==Linia 4: Początek Meczu Odwetowego==
Dzień meczu…
Nasza Drużyna Sekiryuuteia Płonącej Prawdy przybyła na miejsce meczu, Koloseum Armarosa, ulokowanego na terytorium upadłych aniołów. Okrągły stadion został nazwany na cześć jednego z szefów Grigori, który był mistrzem antymagii. Po obu stronach wejścia znajdowały się olbrzymie posągi Armarosa i wyglądały tak realistycznie, że bałem się, czy w każdej chwili nie roześmieją się w stylu „Gahahahahaha!”.

Ustawiliśmy się na arenie i gra w każdej chwili mogła się zacząć. Wszyscy członkowie obu drużyn już się zebrali w samym centrum stadionu. Obie grupy mierzyły się wzrokiem i czekały na ten moment.

– Witam wszystkich! Dzisiaj zaczyna się bitwa Turnieju Azazela! Dzisiejszy mecz odbędzie się pomiędzy Drużyną Sekiryuuteia Płonącej Prawdy, która ma wielu fanów, a Drużyną Sony Sitri, która należy do młodszej siostry Maou Lewiatana, będącej jedną z Czwórki Nowicjuszy! Teraz nadszedł czas, aby zdecydować o zasadach meczu! – wrzasnął do mikrofony upadły anioł, odpowiedzialny za transmisję na żywo.

Na gigantycznym ekranie, z olbrzymią szybkością przewijały się najróżniejsze zasady. Zaraz potem wybrano tą ostateczną. Na ekranie pojawiła Jednodniowa Wojna! Zaskoczyło to nie tylko nas, ale i Drużynę Sitri. To był pierwszy raz, gdy miałem grać według tej zasady…ale wybrano właśnie ją!

– Wypadło na Jednodniową Bitwę! Niesamowite, po prostu niesamowite! Ale numer! Jak sugeruje nazwa, będzie to zaciekła bitwa, trwająca cały dzień! – ogłosił komentator.

Dokładnie, ten zestaw zasad był zupełnym przeciwieństwem błyskawicznego tempa, które miało miejsce podczas meczu pomiędzy Sairaorgiem-san i Cao Cao! To była długa i napięta walka, trwająca cały dzień, podczas której przemierzało się duży obszar i walczyło z przeciwnikami. Ze względu na wielkość pola gry, zdolność do szukania i lokalizowania przeciwników była ważna, a dla każdego gracza był to test jego wytrzymałości i wytrwałości. …Jednak w profesjonalnych Królewskich Grach, istniał zestaw zasad, który obejmował całodzienne bitwy…więc na wiele sposobów, mecze opierały się na wytrzymałości i cierpliwości.

– Teraz zwracam się do widzów na stadionie oraz tych, którzy oglądają mecz w telewizji, z powodu przyjęcia tej zasady, czas meczu wynosi….

Kiedy komentator wyjaśniał zasady publiczności, spojrzenia moje i Sony-senpai, która stała przede mną, spotkały się ze sobą. …Skoro oboje byliśmy Królami, Sona-senpai stała bezpośrednio przede mną.

– Rok temu nigdy bym nie pomyślała, że Ise-kun, którego przedstawiła mi Rias, będzie Królem, stojącym naprzeciwko mnie z własną drużyną. Gratuluję, że zaszedłeś tak daleko – powiedziała do mnie szczerze Sona-senpai.

—.

…Jej serdeczne powitanie mnie jako wysokoklasowego diabła sprawiło, że poczułem tak wielką radość, że aż łzy napłynęły mi do oczu…ale powstrzymałem je. Wyraz twarzy Sony-senpai zmienił się na przepełniony duchem rywalizacji.

– Skoro tu przede mną stoisz, to pokonam cię, aby osiągnąć moje cele – oznajmiła.

Jej głos był spokojny, gdy rzucała mi to wyzwanie.

– Tylko że to my zwyciężymy – odparłem.

Spojrzałem też na Sajiego i popatrzyliśmy sobie obaj głęboko w oczy.

– Saji, zakończmy naszą walkę sprzed roku.

– Tak, właśnie tego chcę, Hyoudou.

Kiedy potwierdziliśmy nasze zamiary, a morale obu drużyn było wysokie, komentator zaczął mówić:

– Bardzo dobrze, czas teleportować się na pole gry! Po teleportacji obie drużyny będą miały dostęp do pola, więc użyjcie map, aby zapoznać się z topografią. Teraz…

Nasze ciała zostały otoczone przez światło.

– Niech teleportacja się zacznie!

Gdy światło narastało, spojrzałem na Ravel, która uśmiechała się lekko. To dlatego, ponieważ wybrane zasady były tym, czego „szukała”. Przypomniałem sobie plan bitwy, który wcześniej uzgodniliśmy. Wtedy przedstawiła nam nagranie jednego z meczów drużyny Sitri.

– To nagranie meczu drużyny Sitri…zauważyliście coś?

Podczas oglądania nagrania, Rossweisse-san natychmiast coś spostrzegła.

– Rozumiem, więc kiepsko sobie radzą z drużynami, które posiadają dużą siłę ofensywną – powiedziała.

—.

Rozumiem, więc przegrywali z potężnymi przeciwnikami.

– Tak, to główna słabość Drużyny Sitri. Faktycznie, nie radzą sobie dobrze z drużynami, które posiadają dużą siłę ofensywną i porządną strategię. Poziom mocy z którą potrafią sobie poradzić, ma swój limit – powiedziała Ravel.

Kiedy Irina to usłyszała, jej twarz przybrała zaskoczony wyraz.

[Ech? Mówisz więc, że raczej nie pokonają takiego zespołu jak my, który polega na mocy? Myślałam, że ich zespół specjalizuje się w kontratakach i różnych innych technikach radzenia sobie z przeciwnikami, którzy polegają na mocy... Czyż nie dlatego Rias-san i inni walczyli innaczej ostatnio?]

Ravel pokręciła głową w odpowiedzi na słowa Iriny.

[Ta gra będzie tylko trudną walką, ponieważ zniszczenie pola skutkowałoby karą punktową. Oczywiście, nasi przeciwnicy przygotują również różne taktyki, aby obalić naszą moc... Ale tylko do pewnego stopnia. Po naszej stronie mamy silną ofensywną siłę Iseia-sama i Biny-sama. Bezpośredni atak spowodowałby ich zdmuchnięcie.]

Ravel pokazała nieustraszony uśmiech i powiedziała:

[Oczywiście muszę też pomyśleć o tym, jak radzić sobie z wszelkimi zasadami, które mogą ograniczać szkody na polu, ale jeśli nie ma żadnych ograniczeń w tym zakresie - to planuję zniszczyć wszystko.]

W tym czasie emanowała nieco przerażającą aurą. Kiedy przegraliśmy z zespołem Dulio... Nie, kiedy przegraliśmy z Rudigerem Rosenkreutz-san - Ravel zdobyła różne rzeczy, a także odrzuciła różne rzeczy.

Ta więc, po przetransportowaniu na pole bitwy... i po przestudiowaniu i potwierdzeniu mapy pola gry - oczy Ravel wypełniły się zdecydowaną determinacją.

<noinclude>
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| Cofnij do [[Członkowie_Drużyny_2|Członków Drużyny 2]]
| Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]
| Przejdź do [[Otwarcie|Podrozdziału Otwarcie]]
|}
</noinclude>

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 3 Rozdział 4

2018-10-14T11:56:19Z

XPikacz: Undo revision 546694 by XPikacz (talk)

=== Rozdział 4 – Miłosny trójkąt ===

Louise siedziała po wschodniej stronie dziedzińca Akademii Magii, powszechnie zwanego Austri i jak oszalała robiła na drutach. Wiosenna pogoda zaczynała się zmieniać, ponieważ zbliżyło się lato, ale Louise wciąż pokazywała się w swojej odzieży wiosennej. Podobnie jak latem, było całkiem sucho zamiast wilgotno.

Minęło dziesięć dni odkąd wrócili z Albionu. Dziś mieli dzień wolny. Louise przyszła na dziedziniec, robić na drutach po posiłku, nawet bez zjedzenia deseru. Czasami dawała odpocząć swoim rękom i wpatrywała się w białe strony „Modlitewnika Założyciela”, chwilami myśląc o stosownym dekrecie na ceremonię Księżniczki.

Wokół niej, studenci dobrze się bawili. Była tam grupa grająca w piłkę. Stosując czary, wrzucali piłkę do kosza bez używania rąk i próbowali zdobyć jak najwięcej punktów. Wpatrując się w nich, Louise ciężko westchnęła i spojrzała na to co zaczęła dziergać na drutach.

Patrząc na scenę z boku, całkiem przypominało to obraz. Siedząca tam cicho Louise, wyglądała jak śliczna dziewczyna. Jej hobby było robienie na drutach. Gdy była mała, matka powiedziała jej, że jeśli nie ma talentu do czarów, to przynajmniej powinna umieć coś, w czym byłaby dobra, a zatem nauczyła ją robić na drutach.

Ale wyglądało na to, że niebo nie dało jej jakiegokolwiek talentu w robótce. Louise zaplanowała zrobić na drutach sweter. Niezależnie od tego jak przychylnie patrzyła, to wyglądał to bardziej jak zniekształcony gruby szal. Tak naprawdę było to podobne do przedmiotu skomplikowanie oplątanego wełną. Louise gorzko wpatrywała się w to i wydała kolejne westchnienie.

Twarz służącej pracującej w kuchni odzwierciedlała jej myśli. Louise wiedziała, że przygotowywała jedzenie dla Saito. On myślał, że Louise nie wie, ale ona nie była całkowicie nieświadoma.

„Ta dziewczyna umie dobrze gotować. Kirche ma urodę. Co ja mam?” Ukrywając te myśli, zdecydowała się próbować swojego hobby, robienia na drutach, ale najwyraźniej to nie był dobry wybór.

Właśnie kiedy stawała się trochę przygnębiona od wpatrywania się w rzecz, którą robiła na drutach, ktoś klepnął ją w ramię. Była to Kirche. Wystraszywszy się, Louise szybko ukryła robótkę pod „Modlitewnikiem Założyciela”.

– Co robisz Louise?

Kirche obdarowała ją swoim zwykłym uśmiechem, który wyglądał jakby patrzyła na ciebie z góry i usiadła obok.

– N-nie widzisz? Czytam.

– Ale ta książka jest pusta, nieprawdaż?

– Ta książka jest skarbem narodowym, zwanym „Modlitewnikiem Założyciela”, wiesz? – odpowiedziała Louise.

– Dlaczego masz skarb narodowy?

Louise wyjaśniła Kirche, że podczas ceremonii zaślubin Henrietty, miała odczytać dekret i jak miała wykorzystać „Modlitewnik Założyciela” i tak dalej.

– Rozumiem. Domyślam się, że ceremonia zaślubin Księżniczki ma coś wspólnego z podróżą do Albionu?

Louise rozważała, czy odpowiedzieć jej zgodnie z prawdą, czy nie, ale odkąd Kirche spełniała rolę przynęty mogli pójść dalej, pokiwała głową.

– Naraziliśmy swoje życie, by ślub Księżniczki mógł przebiegać gładko? Niezbyt prestiżowe zadanie... Więc, zasadniczo, to ma coś wspólnego z przymierzem między Tristain a Germanią ogłoszonym któregoś dnia?

Kirche było całkiem przenikliwa.

– Nie mów o tym nic nikomu – powiedziała Louise z wyrazem nieznacznego zniechęcenia.

– Oczywiście, nie zamierzam. Nie jestem Guiche, wiesz. Nasze dwa rodzinne kraje stały się sojusznikami. Od tej chwili powinniśmy spróbować radzić sobie razem. Prawda, La Vallière?

Kirche położyło swoje ręce na ramionach Louise i uśmiechnęła się, prawie z determinacją.

– Słyszałaś? Nowy rząd Albionu zaproponował traktat o nieagresji. Oklaski dla pokoju, do którego doprowadziliśmy.

Louise odpowiedziała bez entuzjazmu. Przez wzgląd na ten pokój, Henrietta musiała poślubić księcia, którego nawet nie kocha. Mógłbyś powiedzieć, że nie ma wyboru, ale to nie jest coś, z czego można się cieszyć.

– Przy okazji, co robiłaś na drutach?

Louise zarumieniła się głęboko.

– J-ja nie robiłam niczego na drutach.

– Robiłaś. To jest tu, prawda?

Kirche wyrwała to spod „Modlitewnika Założyciela”.

– Hej, oddaj.

Louise próbowała odebrać to, ale Kirche łatwo ją powstrzymała.

– Co to jest? – zapytała Kirche, wprawiona w osłupienie widokiem przedmiotu.

– T-to jest sweter.

[[Image:ZnT03-107.JPG|thumb|''“Sweter? To bardziej wygląda jak rozgwiazda. I to do tego nowy gatunek.”'']]

– Sweter? To bardziej wygląda jak rozgwiazda. I to do tego nowy gatunek.

– Jakbym chciał coś takiego zrobić na drutach!

Louise w końcu chwyciła swoją robótkę z powrotem i speszona spojrzała w dół.'' ''

– Dlaczego robisz na drutach sweter?

– Nie twoja sprawa.

– W porządku. Poza tym, wiem dlaczego.

Kirche położyła jeszcze raz swoje ręce na ramionach Louise i zbliżyła się do jej twarzy.

– Robisz to na drutach, dla swojego chowańca, czyż nie?

– N-nie! Nigdy nie zrobiłabym takiej rzeczy! – wykrzyknęła Louise z jaskrawoczerwoną twarzą.

– Jesteś naprawdę łatwa do rozszyfrowania, wiesz. Lubisz go, prawda? Dlaczego? – zapytała Kirche patrząc Louise w oczy.

– N-nie lubię go. Ty jesteś jedyna która go lubi. Ten idiota nie ma jakichkolwiek dobrych cech.

– Wiesz Louise, gdy kłamiesz potrząsasz uszami. Wiedziałaś o tym?

Louise szybko złapała swoje uszy. Zdając sobie sprawę, że to było kłamstwo, wytrącona z równowagi opuściła swoje ręce na kolana.

– W-w każdym razie, nie zamierzam ci go oddać. On jest moim chowańcem.

Kirche zaśmiała się i powiedziała – To dobrze że pragniesz go dla siebie. Ale przypuszczam, że ja nie jestem jedyną, o którą powinnaś się martwić.

– Co masz na myśli?

– Umm... może ta kuchenna służąca?

Oczy Louise przesunęły się.

– Heh i co mam rację?

– N-nie bardzo...

– Jeśli pójdziesz teraz do swojego pokoju, możesz zobaczyć coś ciekawego.

Louise szybko wstała.

– Myślałam, że go nie lubisz? – Powiedziała swawolnym tonem Kirche.

– Ja tylko zapomniałam czegoś! – wykrzyknęła Louise, pędem oddalając się.

<center>* * *</center>

Saito sprzątał pokój. Musiał zamieść podłogę szczotką i wytrzeć stoły ścierką. Ponieważ ostatnio Louise wykonywała swoje własne pranie, jak również inne rzeczy powiązane z nią, praca Saito została ograniczona do czyszczenia.

Sprzątanie zostało zakończone bardzo szybko. W pokoju Louise nie było dużo rzeczy, po pierwsze, niewielkie biurko z szufladami obok szafy, stół z małym wazonem zawierającym roślinkę, dwa krzesła przy stole, jej łóżko i regał. Ponieważ była dość pilną osobą, regał był wypełniony grubymi książkami.

Zdjął jedną z nich. Zawierała litery, których nigdy wcześniej nie widział. No oczywiście, pomyślał Saito odkładając ją. Ale dlaczego mógł porozumieć się z Louise? Ich język był inny, a jednak mogli rozumieć się.

– Co się stało partnerze? – spytał Derflinger, który opierał się o ścianę pokoju.

– Derf! Dlaczego rozumiem co mówisz? – zapytał Saito, gdy pośpieszył do Derflingera.

– Tak więc, gdybyś nie rozumiał, bylibyśmy w niezłym bigosie.

– Pochodzę z innego świata. A mimo to mogę rozumieć twój język. Nie pojmuję dlaczego!

Saito pamiętał osobę, która została uratowana przez Old Osmana około trzydzieści lat temu. Był człowiekiem z jego świata. Wyglądało na to, że on i Osman rozmawiali z sobą.

– Jak przybyłeś na Halkeginię partnerze.

– Sam nie jestem pewien... była tam dziwna brama wydzielająca światło...

– W takim razie pomyślałbym, że odpowiedź ma coś wspólnego z tą bramą. – Derflinger odpowiedział, jak gdyby to nie były niczym ważnym.

– Czym dokładnie była ta brama?

– Nie wiem.

Saito było trochę zaskoczony.

– Jesteś legendarnym mieczem, a jednak niczego nie wiesz. Powinieneś wiedzieć trochę więcej jako, że jesteś legendarny. Na przykład, jak zabrać mnie do domu... – powiedział gorzko Saito.

– Jestem roztargniony i niespecjalnie zainteresowany. Nie można zbyt mocno opierać się na legendach.

Ktoś zapukał do drzwi. Któż to mógł być? Gdyby to była Louise, nie zapukałaby. To jest prawdopodobnie Guiche albo Kirche?

– Nie zamknięte? – odpowiedział Saito.

Drzwi otworzyły się i wyjrzała głowa Siesty.

– S-Siesta.

– Umm...

Była w swoim zwykłym ubraniu służącej, ale wyglądała trochę inaczej. Jej uporządkowane, jedwabisto czarne włosy dyndały nad czołem, a piegi na twarzy emitowały jakiś czar. Trzymała dużą srebrną tacę, wypełnioną jedzeniem.

– Um, nie przyszedłeś ostatnio do kuchni...

Saito pokiwał głową. Od kiedy Louise pozwala mu jeść co chce, odwiedzał kuchnię dużo rzadziej.

– Tak więc, martwiłam się, że możesz być głodny... – powiedziała nerwowo Siesta.

Widząc jej słodkie gesty, serce Saito zaczęło kołatać.

– D-dziękuję. Ale, Louise pozwoliła mi jeść przy stole, teraz więc niespecjalnie jestem głodny.

– Naprawdę? Ostatnio obsługiwałam stół nauczycieli, więc nie zauważyłam. Jeśli właśnie przeszkadzam to…

Siesta nieznacznie zwiesiła swoją głowę.

– N-nie, to nie jest wcale to! Ja naprawdę jestem szczęśliwy, że przyniosłaś mi jedzenie! Rzeczywiście, właśnie jestem głodny! – odpowiedział Saito, chociaż był pełen od posiłku w sali jadalnej Alviss, jakiś czas temu.

– Naprawdę?

Twarz Siesty pojaśniała.

– Dobrze, jedz ku zadowoleniu swego serca.

Stoliczek był wypełniony po brzegi jedzeniem. Siesta usiadła obok Saito, uśmiechając się. Saito zaczął czuć do siebie odrazę, za zjedzenie wcześniej zbyt dużo, ale nie mógł pozwolić by dobre zamiary Siesty zmarnowały się. Zdecydowany, zaczął jeść.

– Czy jest dobre? – zapytała Siesta.

– Taa, jest naprawdę dobre.

Nie kłamał, ale to byłoby jeszcze lepsze, gdyby był głodny.

– Ehehe, więc zjedz wszystko, co chcesz.

Siesta wpatrywała się w Saito, który jadł jak wygłodzony.

– Oh przepraszam, moje maniery przy stole...

– N-nie, to nie to! Coś przeciwnego. Ja naprawdę jestem szczęśliwa, że lubisz tak bardzo jedzenie! Jedzenie i kucharze byliby naprawdę szczęśliwi!

Rumieniąc się, przetarła rękoma swoje oczy. W ten sposób Siesta była słodka. Saito nie mógł już czuć smaku jedzenia.

– Ja zrobiłam to – powiedziała nieśmiałym głosem Siesta.

– Naprawdę?

– Tak. Trudno było to przyrządzić w kuchni, ale ponieważ to jesz, cieszę się, że to zrobiłam.

Saito poczuło, jak napięło się jego serce. Siesta myślała o mnie. O mnie, ze wszystkich ludzi. Pozbył się siebie z zasięgu swoich myśli. Atmosfera między nimi była bardzo napięta. Siesta nagle powiedziała w wytrąconym z równowagi tonie – S-Saito!

– T-Tak?

– Umm.

Siesta wstrzymała się, jakby próbując dobrać właściwe słowa.

– Ta rozmowa, którą prowadziliśmy wcześniej, była bardzo zabawna! Szczególnie o tej rzeczy! Um, jak to się nazywało? O, samolot!

Saito kiwnął głową. Rozmawiał ze Siestą o jego świecie i Japonii, w wannie. Siesta, pochodząca ze wsi, nie wiedziała dużo o świecie i mogła pojąć, to co Saito powiedział jak gdyby były to rzeczy z innego kraju.

– Ah, samolot.

– Tak! Możliwość latania bez magii musi być cudowna! Nawet plebejusze tacy jak my, mogą latać wolno po niebie jak ptaki?

– Czy to nie statek powietrzny (sterowiec)?

– To tylko unosi się w powietrzu.

– Moja wieś jest w rzeczywistości bardzo miłym miejscem. Nazywa się Tarb. Jest około trzy dni drogi konno stąd, w kierunku na La Rochelle.

Saito słuchał uważnie, podczas jedzenia.

– To jest bardzo oddalona wieś i nie ma tam naprawdę nic nadzwyczajnego, ale… ma bardzo rozległe i piękne pola. Podczas wiosny, kwiaty wiosenne kwitną, a w okresie letnim, letnie kwiaty kwitną. To jest jak morze kwiatów, jak okiem sięgnąć, po horyzont. Powinno tam być przepiękne w tej chwili... – powiedziała Siesta, oczy zamknęła jakby zatopiła się we wspomnieniach.

– Chcę patrzeć na to morze kwiatów właśnie z samolotu.

– Brzmi nieźle...

– Oh, dlaczego nie pomyślałam o tym wcześniej! – wykrzyknęła Siesta, która nagle chwyciła Saita za rękę.

Zaskoczony Saito niemal przewrócił się do tyłu.

– C-co?

– Czy chciałbyś odwiedzić moją wieś?

– Huh?

– Księżniczka bierze ślub, prawda? Są specjalne wakacje dla nas. Minął już ładny kawał czasu odkąd byłam we wsi... Jeśli to jest w porządku, proszę chodź. Chcę ci pokazać te piękne pola kwiatów. Moja wieś ma też naprawdę dobry sposób gotowania gulaszu. Nazywają to „Yosenabe”. Przyrządzone jest to z warzyw, których ludzie zazwyczaj nie używają. Naprawdę chcę abyś posmakował tego!

– D-dlaczego chcesz bym poszedł?

– ...Pokazałeś mi, że jest możliwość – odpowiedziała Siesta, nerwowo patrząc w dół.

– Możliwość?

– Tak. Możliwość, że nawet ludzie z gminu mogą zwyciężać arystokratów. Żyjemy w strachu przed nimi. Wiedząc o tym, że są tacy ludzie, którzy tak nie żyją, sprawia, że jestem szczęśliwa, jakby ich szczęście, było moim szczęściem. Również w kuchni każdy w to wierzy.

– Chcę pokazać taką osobę w swoim rodzinnym miasteczku – powiedziała Siesta.

– R-rozumiem...

Saito było zakłopotany. Nie jestem wspaniały lub coś takiego. Przypadkiem jestem legendarnym chowańcem, ale to wszystko. To nie jest coś, by się tym chwalić.

– Oczywiście, to nie jest tylko to. Również chcę pokazać Saito wieś... Ale, jeśli nagle przywiozę z sobą mężczyznę, moja rodzina będzie wstrząśnięta. Co powinnam zrobić...

Nagle Siesta zarumieniła się głęboko i szepnęła – Mogę mówić, że jesteś moim mężem.

– C-coo?

– Jeśli powiem, że to dlatego, że bierzemy ślub, oni będą się cieszyć. Moja matka, ojciec, brat i siostra, wszyscy będą szczęśliwi.

– Siesta?

Gdy Siesta rzuciła okiem na Saito, który wpatrywał się w nią oniemiały, potrząsnęła głową.

– Przepraszam! To będzie przysparzać kłopotów! Nie jestem pewna nawet czy przyjdziesz! Haha!

Zakłopotany, Saito odpowiedział – S-Siesta, jesteś czasami naprawdę śmiała. Jak wtedy gdy się kąpaliśmy.

Siesta zarumieniła się kolejny raz.

– Nie jestem śmiała, czy coś podobnego.

– Eh?

– Gdy opuściłam dom, moja matka powiedziała mi, abym nie nie pokazywała nikomu swojego ciała, z wyjątkiem wybranego mężczyzny.

I z tymi słowami, Siesta chwyciła rękę Saito. Jego serce uderzało bardzo głośno.

– Pokazała bym ci, gdybyś po prostu poprosił.

– T-ty żartujesz... prawda? – powiedział zszokowany Saito.

– To nie był żart. Nawet teraz...

– C-C-Co teraz?

Siesta spojrzała prosto w twarz Saito.

– Nie jestem atrakcyjna?

– Nie, to nie jest wcale to.

Była atrakcyjna. Zbyt atrakcyjna.

– Naprawdę?

Siesta dalej wpatrywała się w niego. „Stój”, pomyślał Saito, czując jak był przyciągany do tych czarnych oczu.

– To dlaczego nie zrobiłeś czegoś gdy kąpaliśmy się?

Siesta zakryła swoje oczy smutno.

„Ach, nie patrz w ten sposób, bo poczuję się jakbym jednak zrobił coś bardzo złego.”

– ...Rozumiem, nie jestem atrakcyjna. Masz taką fajną dziewczynę obok siebie... Ta La Vallière jest także arystokratką. Ja mimo wszystko, jestem tylko wiejską dziewczyną. – wzdychając, powiedziała smutno Siesta.

– Nie, to w ogóle nie tak.

– Saito.

– Jesteś naprawdę atrakcyjna. Mogę to gwarantować. Wyglądasz oszałamiająco bez ubrania.

Zwykle takie słowa by go powaliły, ale Siesta była zadowolona.

Zastanawiała się czy przynieść deser czy nie. Podczas gdy Saito rozwodziło się, zamknęła oczy i wstała. Z głębokim wdechem, upuściła swój fartuszek na ziemię.

– Siesta! – powiedział zszokowany Saito

Siesta patrzyła na niego spokojnie. Była typem osoby, która robiłaby coś dobrze jak tylko zdecydowała się to zrobić. Zaczęła rozpinać guziki swojej bluzki jeden po drugim.

– Siesta! Myślę, że to nie jest dobry pomysł – wykrzyknął Saito, kręcąc głową.

– Nie martw się.

Bluzka była do połowy rozpięta. Jej dobrze zarysowany dekolt zawładnął wzrokiem Saito. Skoczył ku Siescie, ale nagle zdał sobie sprawę, że potrząsa głową, wołając – Z-Zaczekaj! Zaczekaj chwilę! Muszę pomyśleć o czymś takim.

– Kya!

Siesta, którą Saito chwytał za ramiona straciła równowagę i spadła na łóżko Louise za nimi, tak jakby on ją pchnął.

– Przepraszam...

Bezpośrednio pod Saitem, leżała Siesta ze swoją niezapiętą bluzką. Położyła ręce na klatce piersiowej i zamknęła oczy.

We wspaniale wybranym czasie, Louise otworzyła drzwi.

W ciągu następnych dziesięciu sekund, wydarzyły się różne rzeczy.

Jeden: Louise zauważyła, że Siesta jest popychana na łóżko przez Saito.

Dwa: Louise zauważyła, że bluzka Siesty jest rozpięta.

Trzy: Saito i Siesta powstali wzburzeni.

Sześć: Siesta zapięła swoją bluzkę.

Siedem: Siesta wypadła z pokoju, wychodząc z dala od Louise.

Osiem: Saito wołał – Czekaj Siesta!?

Dziewięć: Louise doszła do siebie.

Dziesięć: właśnie kiedy Saito miał wyjaśnić co się zdarzyło, poczuł silny ból, gdy Louise wysoko go kopnęła.

I tak, Saito leżał na podłodze w dziesięć sekund po tym gdy Louise otworzyła drzwi.

Louise nadepnęła na jego głowę. Jej głos i ciało trzęsły się.

– Co dokładnie tu robiłeś?

– To nie to, na co wyglądało, Louise.

– Co robiłeś w moim łóżku?

– To długa historia, Siesta przyniosła mi jedzenie i...

– Chowaniec robiący coś takiego w łóżku jego mistrza. Nie mogę ci wybaczyć.

– To nie to, na co wyglądało. Nie zamierzałem robić niczego jak-

– To dopełniło miary.

Łzy zaczęły płynąć z oczu Louise. Saito wstał i chwycił ją za ramiona.

– Słuchaj, to nieporozumienie!

– Dość już.

Louise spiorunowała go wzrokiem.

– Co?

Nie mógł zrozumieć dlaczego Louise była taka zła. Ona nawet go nie lubiła. To z pewnością nie był powód do płaczu.

– Wynoś się.

– Um, w tym momencie, nie chciałem by to się zdarzyło.

– Wynoś się! Jesteś zwolniony!

Saito również zaczynał czuć gniew. „Najpierw wzywasz mnie, następnie wyrzucasz? Co powinienem robić?”

– Jestem zwolniony?

– Tak, jesteś zwolniony! Idź zdechnij gdzieś w rowie!

To były surowe słowa, choćby nie wiem co zrobił. Wszystko dlatego, że on i Siesta byli na jej łóżku. „Nawet nie robiliśmy niczego. A ja myślałem, że staje się milsza.”.

– Dobrze, świetnie.

– Nie chcę więcej widzieć twojej twarzy.

Saito złapał Derflinger i wyszedł z pokoju bez słowa.

Sama w pokoju, Louise położyła się na łóżku. Zarzuciła koc na swoją głową.

„Taki podły” pomyślała.

„To było nie tylko dziś. Gdy miałam lekcje, on przyprowadzał tę dziewczynę i robili to, a ja nie wiedziałam. Nie wybaczę mu.”

Louise przygryzła swoją wargę. Więc jego uczucia do niej, były kłamstwami. Łzy spłynęły po jej policzkach.

– Nienawidzę cię... a ty nawet pocałowałeś mnie.

Powtarzała szeptem te słowa, jakby były przeznaczone dla niej.

– ...a ty nawet pocałowałeś mnie.

<center>* * *</center>

Szukając Verdandiego, Guiche spostrzegł namiot w kącie dziedzińca Vestri. Z jakiegoś powodu, obok niego leżał olbrzymi kocioł. Był ciekaw, do czego służą kocioł i namiot.

Był to prymitywny namiot zrobiony z patyka i starej szmaty. Wokół rozrzucone były pozostałości jedzenia, kości i skórki z owoców. Wyglądało jakby ktoś tam żył. Jego ukochany chowaniec wyszedł z niego podczas gdy on patrzył na namiot, z głową przechyloną ze zdumienia.

– Verdandi, więc tutaj jesteś!

Guiche padł na kolana i potarł policzki dużego kreta. Kret radośnie szarpnął swoim nosem.

– Verdandi, co ty tutaj robisz?

Ktoś wypełznął z namiotu i krzyknął.

– Chodź tutaj krecie. Ty i ja jesteśmy przyjaciółmi, racja?

To był Saito. Wyglądający niechlujnie i z butelką wina w ręce, był oczywiście pijany.

– Co na bogów, tu robisz? – zapytał zaskoczony Guiche.

Saito upił łyk z butelki i kontynuowało nawoływanie kreta, ignorując Guiche.

– Hej, chodź tutaj. Jesteś jedynym przyjacielem, któremu mogę ufać.

Wielki kret, jakby to było problemem, spojrzał na obu Guiche i Saito.

– Verdandi nie idź tam. W ogóle, to czemu Verdandi jest twoim przyjacielem?

Kiedy Guiche zapytał o to, Saito odpowiedział martwym głosem, leżąc na ziemi.

– Ponieważ jestem kretem. Nieprzydatnym, biednym, nieszczęśliwym kretem.

– Nie wiem co się wydarzyło, ale nie myśl, że Verdandi jest taki sam jak ty.

Guiche spojrzał do wnętrza namiotu. Byli tam Derflinger i z jakiegoś powodu, salamandra Kirche.

– Kyuru kyuru. <nowiki>[<-dźwięk który wydaje salamandra – od tłumacza]</nowiki>

– Czego chcesz? – powiedział każdy z nich.

Na ziemi leżała kupa słomy i przewrócona dnem do góry filiżanka. To było wszystko w namiocie.

Guiche obrócił się ku Saito.

– Więc, zostałeś wypędzony z pokoju Louise?

Leżąc na podłodze Saito przytaknął.

– Zatem, zrobiłeś ten namiot.

Saito przytaknął ponownie.

– Będąc samotny, zebrałeś chowańców ludzi i upiłeś się?

Saito przytaknął energicznie. Guiche zamknął oczy i przytaknął sam sobie.

– Hmm. Więc jesteś dobry do niczego.

– Co jeszcze powinienem zrobić? Nie mam dokąd pójść. Nawet nie mam śladu jak dostać się do domu. Mogę jedynie pić.

Saito szybko wypiło wino. Ktoś chyżo szedł do nich. To była Siesta.

– Oh, przepraszam, spóźniłam się. Oto twój lunch.

Wyglądało jakby ta służąca z kuchni dbała o Saito.

– Wypiłeś już tego dużo?! Mówiłam ci, butelkę dziennie! – Siesta chwyciła jego rękę gdy go łajała.

– Przepraszam...

Saito żałośnie zwiesił głowę.

– Wy faceci! Mówiłam wam abyście mieli oko na to ile on pije!

– Kyuru kyuru.

– Mój błąd – odpowiedzieli obaj salamandra i Derflinger przepraszającym głosem.

Siesta pośpiesznie posprzątała bałagan wokół namiotu i postawiła na nogi Saito.

– Wrócę tu wieczorem! Nie pij za dużo!

A następnie Siesta pośpiesznie odeszła, w taki sam sposób jak przyszła.

Obserwując jej odejście, Guiche powiedział ze sztuczną różą w ustach – Tak więc, Louise rozzłościłaby się gdybyś był niewierny.

Nie jestem niewierny! Ja nie jestem związany z nikim, ani z Louise ani ze Siestą.

Pocałował Louise gdy spała, ale tego nie powiedział. Wolał by raczej o tym zapomnieć.

– Więc cokolwiek, ale czy planujesz tu mieszkać?

– Jakiś problem?

– Rujnujesz piękny krajobraz szkoły.

– Zamknij się.

– Zostaniesz poproszony o wyniesienie się, jeśli nauczyciele cię zobaczą, wiesz?

Saito wypił wino bez słowa i wrócił do namiotu tuląc kreta. Kret spojrzał rozpaczliwie na Guiche.

– Hej, oddaj mi mojego Verdandi!

<center>* * *</center>

W tym czasie, Louise opuszczała lekcje i zostawała w łóżku, zamartwiając się w nieskończoność. Trzy dni minęły odkąd wypędziła Saito. Myślała o chowańcu, którego wyrzuciła.

„Nawet mnie pocałował, nawet mnie pocałował, nawet mnie pocałował” myślała w nieskończoność. Posiadanie bolącej dumy jest naprawdę straszną rzeczą. Smutno rzuciła okiem na stóg siana, którego Saito zwykle używał. Chciała wyrzucić go, ale nie mogła zmusić się do zrobienia tego.

Nagle od drzwi doszło pukanie. Pierwszą myślą było, że Saito w końcu wrócił. Jej smutek przeszedł w radość, a wewnątrz tej radości odczuwała złość. „Dlaczego cieszę się, że on wrócił? Nie powinnam pozwalać mu wracać o tak późnej porze.”

Drzwi otworzyły się. Louise podskoczyła i krzyknęła gniewnie.

– Idiota! Gdzie ty... eh?

To była Kirche. Przygładzając swoje płonące włosy, uśmiechnęła się do Louise

– To tylko ja, przepraszam.

– Co ty tutaj robisz?

Louise wróciła do swojego posłania. Kirche podeszła żwawo do łóżka i usiadła. Od razu odrzuciła koc, odkrywając, że Louise zwinęła się w kłębek, dąsając się, w swoim peniuarze.

– Byłaś nieobecna przez trzy dni, więc przyszłam cię odwiedzić.

Kirche westchnęła ciężko. Posiadanie dobrego sumienia naprawdę sprawiało ból. Nie podejrzewała, że Louise wypędzi go z pokoju. Myślała, że dobrze będzie dla nich dwojga pokłócić się i odsunąć od siebie na trochę, ale nie domyślała się, że Louise posunie się tak daleko.

– Tak więc, co planujesz robić, teraz gdy wyrzuciłaś swojego chowańca z pokoju?

– Nie twoja sprawa.

Kirche spojrzała na Louise chłodno. Na jej różowych policzkach, były pozostałości po strumykach łez. Prawdopodobnie płakała przed chwilą.

– Wiedziałam, że jesteś głupio arogancka i dumna, ale nie pomyślałam, że masz tak zimne serce. Oni byli w trakcie wspólnego jedzenia.

– To nie było tylko to, przede wszystkim byli na moim łóżku... – mamrotała Louise.

– Obejmowali się wzajemnie?

Louise kiwnęła głową. Kirche była całkiem wstrząśnięta. Podrywać dziewczynę, która przyszła przynieść mu jedzenie... Saito było całkiem niezły.

– Tak więc, zobaczenie faceta, którego lubisz, z dziewczyną w twoim własnym łóżku musi potężnie szokować.

– Nie lubię go! To tylko dlatego, że byli w moim łóżku...

– To jest właśnie usprawiedliwienie. Wypędziłaś go, ponieważ go lubisz i byłaś na niego zła.

Słowa Kirche trafiły do celu, mimo to Louise nie zgodziła się i wydęła wargi.

– Nie mogę mówić, że nie widziałam, jak to narasta. Powodem było to, że nie dałaś mu niczego. Naturalne jest, że zaczął flirt z inną dziewczyną.

Louise nie odzywała się.

– La Vallière, jesteś dziwną dziewczyną, wiesz. Jesteś zła i płaczesz za facetem, którego nawet nie pocałujesz. Nie możesz wygrywać w ten sposób... – powiedział znudzonym tonem Kirche, wstając.

– Zrobię coś z Saito. Nie mogłam się doczekać zabrania go tobie… ale ty go uderzyłaś, kopnęłaś i wypędziłaś, w rzeczywistości współczuję mu. On nie jest zabawką, którą znasz.

Louise przygryzła wargi.

– Chowaniec jest partnerem maga. Zawodzisz jako mag, ponieważ nie potrafisz traktować go jak należy. No tak… przecież jesteś zerem.

I z tymi słowami, Kirche wyszła. Louise nie odpowiedziała nic. Wczołgała się z powrotem na swoje łóżko, pełna smutku i żalu, i płakała jak wtedy gdy była mała.

<center>* * *</center>

Było już późno wieczorem, gdy Kirche przyszła do Saita. Jego pijany głos był słyszalny w prymitywnym namiocie. „Kyuru kyuru” Płomyczka również było słychać. Musiał przyjść tu bawić się, gdy ona wyszła.

Kirche odchyliła połę namiotu. Scena wewnątrz wzbudzała wstręt. Guiche miał twarz ukrytą w swoim krecie, płacząc. Saito przytulał Płomyczka, narzekając z butelką wina w ręce.

– To jest tak, jak właśnie powiedziałeś! Jesteś idiotą! – wykrzyknął Saito. Najwyraźniej wypił tyle, że nawet nie mógł wyrażać się jak należy.

– Nawet nie zrobiłem niczego z tą Katie. Trzymała mnie za rękę, a Mortmerncy jedyny lekko pocałowałem! Pomimo tego, ja-

Guiche wybuchnął płaczem. Należał do tych którzy płakali gdy pili. Kirche westchnęła. Dlaczego ludzie muszą być takimi idiotami? Derflinger zauważył Kirche i poinformował Saito.

– Panowie, jest gość.

– Gość?

Saito popatrzył pijacko na Kirche.

– Kirche?

– Wygląda wesoło, mogę się przyłączyć – powiedziała Kirche z uśmiechem na twarzy.

Saito, który nie miał możliwości więcej wypić, rozgniewał się na widok kobiety. Stanął przodem do Kirche.

– Te duże cycki, jeśli pokażesz mi je, możesz dołączyć.

Guiche zaczął klaskać.

– Stanowczo zgadzam się! W imię Tristańskiej szlachty! Całkowicie się zgadzam!

Zamiast odpowiadać Kirche wyjęło swoją różdżkę i zaczęło wygłaszać zaklęcie.

– Teraz mniej pijani?

Saito i Guiche, którzy siedzieli sztywno, pokiwali głowami.

Wszystko wokół nich zostało wypalone. Nawet oni zostali wypaleni. Magiczny ogień Kirche poszarpał włosy Saito i ładną koszulę Guiche. Słyszeli o wodzie będącej dobrym sposobem do wykorzystania w ten sposób, ale nie myśleli, że ogień działałby równie dobrze.

– Dobrze więc, przygotujcie się do wyjścia.

– Przygotować się do wyjścia?

Guiche i Saito spojrzeli na siebie.

– Tak. Hej Saito. – Kirche nazwała go jego imieniem, zamiast kochanie.

– Co?

– Czy planujesz mieszkać w namiocie przez resztę swojego życia?

– Nie, ale... zostałem wyrzucony, a nie znalazłem nawet drogi powrotnej do domu...

„Drogi powrotnej do domu?” Kirche i Guiche spojrzeli na siebie. Saito nagle pokręcił głową.

– Nie, miałem na myśli Roba na wschodzie!

– Ah, tam się urodziłeś, nieprawdaż?

Kirche kiwnęła głową w zrozumieniu. Saito westchnęło z ulgą.

Podczas pieszczenia policzka Saito, Kirche powiedziała – Czy nie chcesz zostać arystokratą?

– Arystokratą?

Guiche był nieznacznie zaskoczony.

– Ale Kirche, on jest plebejuszem. Nie może być arystokratą, jeśli nie jest magiem.

– W Tristain tak. Z mocy prawa, plebejuszom ściśle zabroniono nabywania ziemi lub zostania arystokratą.

– Dokładnie.

– Ale, w Germanii jest inaczej. Jeśli masz pieniądze, nawet jeżeli jesteś człowiekiem z gminu, możesz kupić ziemię i stać się arystokratą, albo kupić prawa do stanowiska i zostać poborcą podatkowym lub dowódcą.

– I dlatego nazywają Germanię niecywilizowaną – powiedział Guiche, jak gdyby czuł mdłości.

– Niecywilizowana? Ludzie, którzy zabiegają o tradycje i zwyczaje takie jak „jeśli nie jesteś magiem nie możesz być arystokratą”, co czyni ich kraj słabym, nie mają prawa mówić. To jest powód dla którego Tristain musi mieć sojusz z Germanią, aby móc sprzeciwić się Albionowi.

Saito, który cicho przysłuchiwał się, w końcu otworzył usta.

– Um, więc Kirche. To co mówisz oznacza, że powinienem stać się arystokratą poprzez pieniądze w twoim kraju.

– Dokładnie to.

– Ja nie mam pieniędzy. Jestem bez grosza.

– To zarób trochę.

Kirche popukała w twarz Saito plikiem pergaminów.

– Co to jest?

Guiche i Saito spojrzeli na plik. Wydawał się być mapami.

– To są mapy skarbów.

– Skarb?! – powiedzieli zdziwieni Guiche i Saito.

– Tak, zamierzamy pójść na wyprawę po skarb i sprzedawać to co znajdziemy. Saito… możesz zrobić wtedy cokolwiek zechcesz.

Saito przełknął ślinę. Kirche obejmowała go, a jej piersi napierały na niego. Saitem potrząsało, jakby się dusił.

– Gdy zostaniesz arystokratą… możesz mi się oświadczyć, dobrze? Lubię facetów takich jak ty. Nie dbam o to czy jesteś człowiekiem z gminu, czy arystokratą. Ludzi, którzy potrafią przezwyciężyć swoje trudności i osiągają rzeczy poza ludzką wyobraźnią... Lubię takich ludzi. – Powiedziała Kirche, uśmiechająca się uwodzicielsko.

Guiche, który patrzył na mapy, szepnął niepewnie – Jakkolwiek patrzę na to, te mapy wydają się trochę podejrzane...

– Dostałam je z różnych miejsc, takich jak magiczne sklepy, stragany, sklepy wielobranżowe…

– To jest z pewnością coś podejrzanego. Wiem o kilku ludziach, którzy właśnie sprzedali zwykłe mapy, nazywając je mapami do skarbu. Są również arystokraci, którzy zbankrutowali z powodu tych oszustw.

– Takiego podejścia nie będzie – powiedziała Kirche z rękoma zaciśniętymi mocno w pięści.

– Większość to może szmelc, ale może tam być jedna prawdziwa, ukryta wśród nich.

Gah…Guiche jęknął uderzając się w czoło.

– Saito, chodźmy. Pójdźmy znaleźć skarb i porzucisz Louise… a następnie, oświadczysz mi się, dobrze?

Porzucanie Louise… to ładnie brzmiało. Arystokraci… oni są zawsze tak dumni i nawet zapominają o ludziach, którzy uratowali ich wcześniej. Saito pogodził się z tą myślą.

– W porządku, wchodzę w to. Chodźmy.

Kirche mocno przytuliła Saito. Nagle ktoś wpadł.

– Nienienienie, nie możesz tak zrobić!

– Siesta?

Przed nimi była Siesta w jej stroju służącej.

– Nie możesz się ożenić, Saito!

Siesta ciągnęła Saita.

– Nie życzysz człowiekowi, którego kochasz by był szczęśliwy?

Siesta została zaskoczona słowami Kirche i spojrzała na Saito. Nagle potrząsnęła swoją głową.

– Choćby dlatego, że bycie arystokratą niekoniecznie znaczy, że jesteś szczęśliwy. Możesz zostać w mojej wsi i za te pieniądze kupić winnicę!

– Winnicę?

– W mojej wsi, jest dużo dobrych winnic! Możemy razem robić dobre wino! Jego nazwa mogłaby być „Saito Siesta”!

Kirche i Siesta obydwie ciągnęły Saita. To było pierwszy raz w jego życiu, gdy walczyły o niego dziewczyny. Zarumienił się głęboko. To prawdopodobnie nie zdarzy się nigdy więcej.

– Jakbyście znaleźli skarb. – Powiedział Guiche znudzonym głosem.

– Guiche. Jeśli znajdziemy skarb możesz podarować go Księżniczce, jako prezent i może wtedy zobaczy cię w innym świetle.

Guiche wstał.

– Panie i panowie, chodźmy.

– Zabierzcie ze mnie sobą, proszę – krzyknęła Siesta. Gdyby nie poszła, bez wątpienia Kirche uwiodłaby Saito.

– Nie, nie możesz. Plebejusze są tylko ciężarem.

– Nie traktuj mnie jak idiotę! Chociaż wyglądam tak, jestem…

Siesta się trzęsła. Obydwie jej ręce były zaciśnięte mocno razem.

– Tak? Mów dalej.

– Potrafię gotować!

– Jakbyśmy nie wiedzieli – powiedzieli wszyscy.

– Ale, ale, posiłki są ważne, prawda? Podczas szukania skarbu, będziemy obozować, prawda? Nie możemy opierać się tylko na żywności, którą przyniesiemy. Mogę przyrządzić dobre jedzenie dla każdego.

Oczywiście w tym punkcie miała rację. Guiche i Kirche byli arystokratami i nie mogli znieść jedzenia kiepskich posiłków.

– Ale masz pracę do wykonania, prawda? Czy zamierzasz wziąć wolne?

– Kucharz zawsze pozwala mi odejść jeśli powiem, że robię coś dla Saito.

Szef kuchni naprawdę lubił Saito; mógł prawdopodobnie zrobić dokładnie tak jak Siesta powiedziała.

– Świetnie, rób co chcesz. Ale powiem ci zawczasu, ruiny, lasy i jaskinie do których się kierujemy są niebezpiecznymi miejscami. Tam jest mnóstwo potworów.

– Będę mieć się dobrze, Saito będzie mnie chronić.

I z tymi słowami, Siesta złapała ramię Saito, doprowadzając go do fantazjowania o jej nagich piersiach napierających na niego.

Kirche pokiwała głową i zwróciła się do wszystkich.

– Po tym jak przygotowania zostaną skończone, wyjedziemy.

== Przekład ==

Tłumaczył: [[user:egaro|egaro]]<noinclude>

----
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_3_Rozdział_3|Cofnij do Rozdziału 3 z Tomu 3 - Modlitewnik Założyciela]]
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_3_Rozdział_5|Skocz do Rozdział 5 z Tomu 3 - Rodzina królewska i arsenał]]
|-
|}
</noinclude>

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 3 Rozdział 4

2018-10-14T11:55:39Z

XPikacz: /* Rozdział 4 – Miłosny trójkąt */

=== Masou Gakuen HxH Special Compilation 「Summer of Heart Hybrid」 ===

This is special short story of 『Masou Gakuen HxH』.

At the same time with the airing of 『Masou Gakuen HxH』 anime, there was also consecutive serial story posted in three issue of Nyantype magazine from the issue of August 2016. With the kindness of the editorial department of Nyantype magazine, I’m allowed to published it in Kakuyomu.

It was my first time doing magazine publication and also serial story, so it was really fresh and fun.’

It was at Nyantype magazine, so that the story is easy to understand even for those who don’t know about Masou Gakuen HxH and read this for the time, I made the content like a trial version.

And so, I also recommend this to those who doesn’t read Sneaker Bunko!

My best regard eros!

== Chapter 1: Summer of Heart Hybrid Aine Arc 1 ==

The sun of midsummer was shining at the blue sky.

The intense sunlight hotly grilled the sandy beach. As though to cool that sand, white wave was washing ashore from the sea. Kicking on that sand, Hida Kizuna leaped toward a falling ball.

Just before the ball fell on the sandy beach, his hand reached out and barely bounced up the ball. Kizuna fell on the sand while yelling.

「Aine!」

Heading toward the ball that was dancing on the blue sky, Chidorigafuchi Aine flew. Long silver hair pranced like a tail, and the red eyes reflected the falling ball.

Aine’s body that leaped up higher than even the net flexibly bent, and her pulled back hand was gathering strength. And then like an arrow that was unleashed from a drawn bow, Aine’s white hand hit the ball with a speed that eye couldn’t catch up with.

Sharp voices resounded from the other side of the net.

「Hayuru!」

「Yes-!」

A bit late after Aine’s jump, Yurishia Farandole and Himekawa Hayuru kicked on the sand. They leaped up on both side of the net with their hands raised. The bulges of their breasts were following slightly late behind that movement.

When the two’s body came near the peak, the breasts that were wrapped inside bikini greatly pranced up. Himekawa’s breasts that were protected by light blue swimsuit of flower pattern rose up, depicting an elegant curve.

On the other hand, Yurishia’s huge breasts that were wrapped inside white swimsuit overwhelmed the watcher with their dynamic motion. In comparison with her small swimsuit, the volume and mass of the breasts that were wrapped inside were just too great. The soft objects looked like they were going to leap out from the risky white swimsuit even now.

When their leaping body approached the peak of their jump, Yurishia’s shiny blonde hair, and Himekawa’s glossy black hair spread out lightly as though gravity was lost. Above the net, the two’s arms towered up like wall.

That wall was like an iron wall, repelling back the fierce spike that Aine unleashed. The blocked ball floated in the air, and then it was falling.

「Kizuna-!」

Aine called out with a hurried voice. Kizuna was already leaping toward the falling spot of the ball. His hand reached out desperately while sliding, and he prayed.

──’Reach!’

But the ball slipped away a few centimeters ahead of his fingertip.

The ball fell on the sand.

The next moment, the whistle that heartlessly told the end of the match resounded. The beach volley ball rolled beside Kizuna who was falling while digging up the sand.

「This is the victory of team Himekawa, Yurishia desu!」

Sylvia Silkcut raised her hand and declared the name of the victorious team.

Himekawa and Yurishia landed on the sandy beach. Obeying the law of inertia, the breasts of the two bounced and shook. When the two were side by side and made the same movement, the difference between those mass and volume was made clear with the difference of the motion.

In contrast with Himekawa’s breasts that had small range of shaking and soon settled back on their original position, Yurishia’s breasts continued shaking for long. It was as though here there were also two balls that had been hit back and forth until now. The breasts bounced up and down from the landing, and when Yurishia turned to face Himekawa, the vector of left and right was added into the breasts slightly late behind the body movement.

The motion of the dynamite breasts that were rampaging uncontrollably caused Himekawa to even forget the happiness of victory and her gaze was instinctively fixed on that sight.

「We did it, Hayuru.」

「Eh, yes……」

With a cramped smile on her face, Himekawa whispered 「Nevertheless, what amazing breasts just like always……」 inside her mouth.

「Hm? What did you say?」

Yurishia brushed up her long blonde hair and tilted her head. Even such slight movement caused the two large roundness of the breasts to jiggle and shook without easing up.

「N-, no! Nothing at all」

Himekawa shook her head in panic, her long black hair swinging to left and right. Even while Himekawa’s body was slender, she had an ideal body style with flesh attached on her breast and waist.

However, when she was lined up with the explosive breasts of her teammate Yurishia and Aine, hers looked comparatively small. From the viewpoint of other people it was a luxurious worry, but Himekawa herself was bothered if perhaps her breasts were actually small?, like that.

──’It’s embarrassing that only my butt is big, so I prepared swimsuit with pareo attached after much trouble, and yet……to forget it in the dormitory, I’m an idiot. Aren’t my body style that is like this is getting seen by Kizuna-kun instead?’

Kizuna stood up and then he dusted off the sand sticking on his body.

「As expected from the combination of Yurishia and Himekawa. We aren’t a match at all.」

「Hah! You, you’re mistaken! It’s not like I wore swimsuit in order to show it to Kizuna-kun──」

「Eh? What are you talking about?」

When Himekawa came back to her senses, her face turned red and she shut her mouth.

「No, nothing at all! What I said just now……please forget it. Err……with this the team of me and Yurishia-san is the victor.」

This place was Shounan area located in Kanagawa float of megafloat Japan. A swimming area that was furnished with artificial sandy beach. Although the place was called Shounan, but the sea spreading before their eyes was the beautiful sea of southern country. That was because megafloat Japan and Ataraxia were currently in the middle of cruising Pacific Ocean.

In the current time where there was outbreak of AU collision, they couldn’t go near the land. Mysterious magic weapons were surging out in great numbers from Entrances that materialized from the effect of AU collision.

The one and only method that could resist magic weapon was Heart Hybrid Gear. Kizuna, Aine, Himekawa, Yurishia, and others who got the core of that inside their body, and the students of Ataraxia who supported them, and then the research members of Nayuta Lab, they all were continuing to fight desperately in order to take back the world.

There was a large scale battle against magic weapons the other day. They overcame that deathly battle and currently they were enjoying a brief relaxation.

The personnel of the lab and the students of Ataraxia came to play at the private beach of Nayuta Lab that was borrowing the sea of southern country. Within the days of continuous battle against another world, the time of relaxation was precious. Kizuna and others, 『Amaterasu』 members who were fighting by wearing Heart Hybrid Gear were also the same. No, it had an important meaning that was more than that.

If the energy 『Hybrid Count』 that was consumed in each battle wasn’t resupplied, they wouldn’t be able to fight the next time magic weapons of another world attacked. Therefore for Kizuna, Aine, Himekawa, and Yurishia, this holiday was also a duty for them to carry out energy resupply in preparation for the next battle.

Curretnly they were amusing themselves with beach volleyball as a small part of the recreation. The final match was between Kizuna & Aine pair, against Himekawa & Yurishia pair. It seemed that a prize would be given to the victor.

Aine approached with a dissatisfied face.

「This is because in my team Kizuna is useless, so just now is invalid. It’s like a fight of two against one after all. But well, if your team obtain two more win from me, then it’s fine even if I recognize your win.」

It was every time thing but, Aine’s caustic tongue that was mixed with belittling other people to express herself in roundabout way still made Himekawa rubbed her head as though she had headache.

「Even though you are the loser, why are you acting that self-importantly……」

Yurishia cut in as though she noticed something.

「But Aine. Kizuna properly picked the ball in the game just now.」

「Aa, didn’t he only find dropped money inside the sand? The ball only flew his way by accident when he went to pick up the money.」

「I’m not picking up money or anything! Just so you know, I worked totally desperately!」

「You’re right, seeing from your desperation, was it 500 yen that you found just now I wonder? Good for you. With that you can live for a month.」

「No way I can. You think my food expense is 15 yen a day huh?」

「Excuse mee, forgive Sylvia to intrude while the two of you is busy desu.」

The transfer student from Britain who enrolled in the middle school section of Ataraxia, Sylvia Silkcut approached apologetically. Her body was small, and she had childish body style with little curve, but she was wearing a splendid bikini. It had a cute design with frills attached.

「Himekawa-senpai and Yurishia-senpai, please prepare for the next match desu.」

「What do you mean by that? Aren’t we the overall victor?」

Yurishia made a dubious expression. But she was answered by the silhouette that suddenly appeared.

「Fuh, that refers to being the champion in the match against seed team, do you get it?」

「Ne-, Nee-chan!?」

Kizuna’s big sister, Hida Reiri was standing there in swimsuit figure. Her breasts were covered with crossing strap type halter neck. That strap was only barely hiding Reir’s un-Japanese breasts that were largely protruding out.

「Your opponent is the team of this me and Sylvia.」

*ZASHAA-!* If felt like such sound effect could be heard when she said that in the pose of standing with the sun behind her. Kizuna made a wry smile at Reiri and Sylvia’s motivated expression.

「Nee-chan, also Sylvia too. Let’s not overdoing it more than that……aren’t there no way you can win against these two of Amaterasu?」

「No Kizuna. They are formidable enemies.」

Yurishia glared at the new enemy with a serious face. Himekawa also nodded with a meek face.

「The commander and Sylvia-chan……this will be tough.」

「I, is that so?」

Leaving aside Kizuna and Aine, both teams of the next match were getting fired up. Yurishia lifted up the corner of her mouth grinningly.

「Buut, if not in this kind of event, I too won’t have the chance to crush the commander♪」

Reiri also undauntedly made a fearless smile.

「Hmph. Do you think you can win against this me in a battle without Heart Hybrid Gear?」

Kizuna was staring with exasperated gaze at the two who were causing sparks between them.

「These people cannot be stopped huh……right, Aine?」

「Ridiculous. I cannot go along with them.」

Aine turned around and she headed toward the water’s edge.

「Oi, Aine」

== Chapter 2: Summer of Heart Hybrid Aine Arc 2 ==

Kizuna chased behind Aine.

Aine put her foot into the sea. The approaching wave coiled around her bare foot in a pleasant way. And then when the wave pulled back, the sand was caressing her skin along with the wave and she was pulled into the sea. As though being lured by that wave, Aine entered into the sea.

「……It feels good.」

「Yeah, after all even though we are surrounded by sea, but we rarely have the chance to play in the sea. This become a good change of pace.」

Invited by the pleasantness of the water, Aine walked more and more toward the open sea. It seemed that the artificial beach was set as a wide shallow beach, and even when she went until a spot where the silhouette of people in the beach looked like speck, the water still only reached until her waist.

The beach was vast and people were sporadic here, so there was also no figure of people around Kizuna and Aine. In this distance voice also wouldn’t reach them as long as the caller didn’t shout with loud voice.

Kizuna’s eyes sparkled.

──’This is, the perfect chance to do Heart Hybrid.’

The mission that was levied on him in this holiday, that was to recover the Hybrid Count of Aine and others of Amaterasu.

That was to say Heart Hybrid.

A miracle that occurred when man and woman who possessed Heart Hybrid Gear were joining their body and heart as one, and sharing their love and pleasure. Hybrid Count that had no prospect of getting recovered naturally would be recovered drastically by this outrageous phenomenon.

What was able to carry out this Heart Hybrid was only Kizuna’s Heart Hybrid Gear, 『Eros』.

Kizuna stared once again at Aine’s figure.

Each time the wave came, her navel that was at her tight waist was appearing and disappearing from view. However the water was pretty with high transparency. He could see from her waist below until her feet instead. Her long silver hair that was floating on the water was swaying forth and fro at the same time with the wave.

Her upper body that protruded out from the sea had beauty that made her looked like a mermaid princess. If she didn’t have a bad mouth and rude attitude, she would look like a princess inside a fairy tale. Her face feature was like an elaborate work of art. Her red eyes were clear like ruby. Long eyelashes decorated her eyes. White pretty skin. Pink glossy lips.

Her beauty looked artificial, but it was shocking how she looked like this despite not really wearing makeup.

The water drops on the surface of her lithe body were shining from the sunlight. There was beauty in her, but she looked vaguely ephemeral, as though she was something frail. Perhaps that was the fault of the little remaining Hybrid Count in Aine’s body.

Kizuna quietly circled his hands on Aine’s body from behind.

「Wha-……wa, wait!」

Aine jumped and shivered. She tried to get away from Kizuna in panic. However Kizuna joined his hands together in front of Aine’s waist and didn’t let her escape. And then instead, he brought Aine’s body close. Aine’s posture became one where she leaned her weight on Kizuna’s chest.

「Wha, what are you thinking! In this kind of place, what are you!?」

Aine’s cheeks were dyed red in a turn-about change from her composed face just now and she was flustered.

「Aine, your Hybrid Count is already running out until 10%. We have to do Heart Hybrid quickly.」

「I, I know that! But, even so we don’t need to do it in this kind of place!」

Aine wiggled and struggled to escape from Kizuna’s arms. However, to restrain her movement, Kizuna’s hand grabbed Aine’s breast.

「Hyauh!?」

「It’s because it’s this kind of place.」

Kizuna kept embracing Aine’s waist with his left hand, and his right hand was massaging Aine’s breast. No matter when he touched it, Aine’s breast felt good. While feeling the moderate weight on his palm, his fingers sunk into the large and soft bulge.

「Wha……what, ahn! Are you saying-, aah, I, I don’t, get……iyaaaahn!」

The sensation of Aine’s breast was like soft and fluffy cotton, when he put strength into his fingers, it overflowed from the gaps of his fingers. And yet, inside it there was hidden elasticity that pushed back on his fingers.

He relaxed his strength and opened his hand, and then he put strength again to distort the breast’s shape. While he was repeating that, Aine’s resistance was gradually weakening.

「Hauu……aahn♡ Do, don’t……I’m telling youuuuuu-」

Aine’s fingers that were holding on Kizuna’s hands were also not trying to separate them from her body anymore. Rather it felt like her fingers were pressing so that Kizuna’s hands wouldn’t let go.

「Today I have to do Heart Hybrid with three people. The first turn is Aine, starting from you.」

「First? Is that so, I’m the first?」

Aine’s eyes moistened.

「But, if that’s the case……then not this kind of place……somewhere where we can be alone together is……」

Aine’s thighs fidgeted and rubbed at each other shyly.

「Aine is a shy person after all. That’s why I think that conversely this kind of open way will make it easier for Heart Hybrid to succeed.」

「Wha……what foolishness aaaahn! Ah, don’t do that-!」

Kizuna inserted his fingers through the gap between Aine’s breast and her swimsuit. The stiff tip that was obvious even from above the swimsuit became even more obvious in hardness when it was touched directly.

「Hiyyaaaaaaaaan! Pi, pinching is……nnaaaaahh」

Kizuna used the pad of his fingertip to pinch and push in order to gently massage it. However instead of becoming softer, it was rapidly getting bigger and harder.

「Aa……that, fu, fuaaaa……ahn」

The more Kizuna’s hand moved intensely, the more the swimsuit was lifted up. And then finally the breast that couldn’t be hidden spilled out. The pink circle on the pure white skin was beautiful. The skin that was wet with sea water shined with luster, adding up even more obscene colouring.

「Yah! Do, don’t……it’s seen in the open」

Aine hugged her chest to hide it from view.

「It’s fine because there is no people nearby.」

「But, people like watchman or……」

「My body is hiding you so they cannot see. And there is no one at the open sea.」

Strength left Aine’s hand after such persuasion.

「Bu, but……just the breast okay? More than that, is no good.」

When she loosened her arms, the pressed breasts recovered their original shape. Aine’s breasts jiggled and appeared under the summer sunlight.

Those breasts that drew beautiful round curve looked soft, however various feelings like shame and immorality, and then pleasure and love were buried inside, straining up her skin looking like they would burst anytime now.

Aine’s breasts that looked like they would burst if they were poked with needle. Kizuna gently, and yet certainly rubbed in pleasure into them.

「NNAaAAH! AAAaAAAAAAHNNN!」

Sparkling light particles swam from inside Aine’s teary eyes.

──’Just a bit more until Heart Hybrid succeed. One more go.’

Kizuna slid his hand from Aine’s stomach toward below it. However his hand’s destination was firmly protected by Aine’s hand. Kizuna brought his lips close to Aine’s ear, and he whispered.

「If you let out a voice that loud, someone might hear you know?」

「tsu─!?」

Aine closed her mouth with her hands in panic.

Kizuna’s hand extended even further below Aine’s abdomen in that opening. And then, his fingers slid on the chasm where the swimsuit was digging in.

Aine’s eyes opened wide in surprise. She looked behind at Kizuna and threw at him a gaze that was overflowing with anxiety, begging him for forgiveness. However Kizuna’s finger mercilessly dug in even stronger.

「Aahn……♥!!」

Pleasure became scream that leaked out from Aine’s mouth.

One of Kizuna’s hands caressed the breast, while the other caressed between her legs. The shape was clearly coming to the front through the swimsuit.

The part that brought intense pleasure to Aine was getting larger in opposition of her own intention. It was like that part was demanding even more pleasure, seeking for Kizuna’s finger. Perhaps it was Aine’s body expression her true feeling.

Blue light like powdered snow was starting to drift from Aine’s body.

──’Right here!’

Kizuna assaulted Aine’s body even more intensely. With tearful eyes Aine endured the limit of her pleasure endurance. Kizuna whispered into her ear.

「It’s fine. If it’s now, even if you let out a loud voice, there is no people in the range the voice can reach.」

Aine’s feeling slackened, at the same time her wall of reasoning crumbled.

「……E, a, do, DON’TTtTT aNNNAAAAANNNhhaAAAAA♥♥♥!!」

The delight that Aine’s body and heart was feeling appeared as explosion of light. Aine’s body was wrapped in blue light before it vanished soon.

「Aa……」

Aine’s body lost strength and leaned on Kizuna’s body. Kizuna caught Aine’s body that almost sunk into the sea, and he peeked at her complexion.

「Are you okay, Aine?」

Aine might be fainting because she didn’t reply. Her face was beautiful like usual, but it wasn’t an ephemeral beauty like before, but looked overflowing with vitality.

Kizuna lifted Aine within his arms in princess carry and started walking toward the beach.

「There are Himekawa and Yurishia left huh……」

Kizuna thought that this day looked like it would be a long one.

== Chapter 3: Summer of Heart Hybrid Hayuru Arc 1 ==

「Kizuna-kun!? Did something happen to Aine-san!?」

Himekawa raised a surprised voice seeing Kizuna returning while holding Aine in his arms.

Himekawa was wearing light blue bikini that was inserted with flower pattern of red and pink, on top of it she was wearing a white parka. With its fringe fluttering, she was running on the sandy beach toward Kizuna.

Yurishia also arrived a bit behind her.

「Just when I thought that I didn’t see you two anywhere for a bit……just what in the world happened?」

「No, don’t worry. She is only sleeping for a bit. It’s not like she drowned or anything.」

Yurishia frowned.

「Sleeping you say……」

She peeked at Aine’s face with an expression that wasn’t fully convinced. However it was just as Kizuna said, Aine was releasing a peaceful sleeper breath.

Himekawa also shrugged in amazement.

「To get tired and fell asleep, she is like a child.」

Even while speaking out complaint from her mouth, Himekawa smiled like a mother gazing at her child.

「Though even Aine-san look cut when she is sleeping isn’t it……」

Kizuna stayed silent and smiled wryly. And then with Aine still in his arms he went until the spot where there were beach parasols lining up, and he called at a person under the parasol.

「Shikina-san.」

A girl wearing glasses lifted up her face. Her swimsuit was a navy blue one piece. From a glance, the design could be mistaken as a school swimsuit.

On her chest there was a swaying portable keyboard hanging from her neck. She took that keyboard in her hand and when she typed the keys with her fingertips, a floating window floated in front of Kizuna. And then it was displaying text in flowing fashion.

『What’s the matter? Something happened to Aine?』

Shikina Kei. She was short, and her body style also looked childish with meager curve, but actually she was 24 years old. She was best friend with Kizuna’s big sister Reiri since their university student period, now she was serving as the person in charge of Nayuta Lab.

In contrast with her brain and talent, her ability to take communication with other people was remarkably low. She was able to converse using her raw voice was only with Reiri.

「We did Heart Hybrid but, she lost her consciousness then……sorry to trouble you Shikina-san but, can you look after her for a bit?」

『Roger. I’ll arrange a female staff of the lab to do it. Lay her down over here.』

Kei stood up and yielded the spot where she was sitting at. Kizuna entered under the parasol and laid down Aine on the leisure sheet.

『A helicopter will arrive five minutes later. You don’t need to worry about Aine.』

「No, it’s fine even if you don’t go that far though……please take care of her.」

This looked like a forced sending home, so wouldn’t Aine get angry when she woke up? Kizuna became somewhat uneasy like that, but he thought that it couldn’t be helped.

This event was two days and one night anyway. They would return to Ataraxia tomorrow. By the time Aine woke up, perhaps they too would be on the way home. He was looking over the sea while thinking about such thing. And then, an island floating on the sea entered his eyes.

It was a populated island with a total diameter of three kilometer. That was 『Strategic Defense Academy Ataraxia』. It was the front line for battle and also research regarding magic weapons that came from AU collision and Entrance.

It was connected with megafloat Japan where Kizuna and others were currently at using a linear railroad, but it was an independent float where entrance was restricted except from related people. Over there was an academy to raise human resources and research institute, and there was a city for the sake of those people.

Kizuna and others were students that attended Ataraxia’s high school section, while Kei was the person in charge of the research institute 『Nayuta Lab』.

In Nayuta Lab, the research regarding the phenomenon of AU collision was progressing, and the weapon development to defeat magic weapon was also carried out there together with it. Currently there was no effective method except Heart Hybrid Gear, but perhaps someday a weapon that could defeat magic weapon would be developed there.

「Come to think of it, what happened with the final match of the beach volleyball?」

While Kizuna was doing Heart Hybrid with Aine in the sea, Himekawa & Yurishia pair and Sylvia & Reiri pair should be doing final match in the beach.

Hearing that Himekawa and Yurishia’s shoulders dropped in dejection.

「…….We lost.」

「Good grief, we let our guard down. I knew that commander is strong, but Sylvia-chan’s physical ability is also shocking. We were tricked with her appearance that is like a small animal. It’s like she is actually a lion cub when we thought that she is a kitten.」

「Ah! Captaiinn-!」

That lion cub was rushing their way with a wide smile.

A transfer student from Britain. Sylvia Silkcut of the middle school section. Bikini that was attached with frills. Breasts that didn’t need to be worried to be shaking even when she was running. For some reason Kizuna sighed in relief at that smoothly flat body.

Sylvia ran toward him and without pause she leaped at Kizuna.

「Captain─, Sylvia won desu~♪」

She pressed and rubbed her head on Kizuna’s abdomen. Kizuna also felt pleasant from that. He gently patted her silky blonde hair.

「Yeah, that’s really amazing Sylvia. It’s really a big deal that you won against Himekawa and Yurishia who are in Amatarasu.」

Having her head patted by Kizuna, Sylvia floated a smile of ecstasy at him. From behind Sylvia, Kizuna’s big sister and Ataraxia’s commander, Hida Reiri approached.

「It’s the prize of winning. Sylvia, say anything you like. I’ll listen to it if it’s within the capability to be granted.」

──’Anything!?’

Shock ran through Yurishia and Himekawa. Yurishia’s eyes shined fiercely.

──’Commander who is Kizuna’s big sister, is saying that she will give anything she like! Does that mean that Sylvia can receive Kizuna with his guardian’s approval!?’

Himekawa also fell into thought while furrowing her eyebrows.

──’Don’t tell me!? What commander mean by anything, for example it can be that kind of thing or this kind of thing with Kizuna-kun!?’

Sylvia put her finger on her lips and she tilted her head.

「As Sylvia thought……Sylvia want to try to experience Japan’s tradition, of striking blindfolded desu……」

「Wha-!?」

Yurishia’s face turned red and she raised her voice reflexively.

「But but, this is a rare chance desu, so Sylvia also want to look at the world of adult desu……this is hard desu.」

「Ha!?」

Himekawa doubted her ears. ‘Just what is the pure and innocent Sylvia is talking about?’ Her face color changed to express such question.

Yurishia pressed a question at Sylvia in panic.

「You must not Sylvia! That kind of play is still too early for you!」

Himekawa also followed after Yurishia.

「That’s right! Something like the world of adult……furthermore, that kind of extreme act……it’s immoral and shameless! Sylvia-chan, please stay clean and pure just like you are now!」

Sylvia answered with a puzzled look at the two who were approaching here with dreadfully menacing look.

「Sylvia don’t really understand what the two of you senpai are talking about desu. Sylvia heard that the game of hitting watermelon blindfolded is the thing to do in summer at Japan desu. Also this is a rare chance that both of you senpai the ace of Japan and America are here desu. Sylvia wants to see the demonstration of the two senpai who are fighting in adult world for study desu. Sylvia absolutely cannot see anything like that in the middle school section desu.」

‘Aa……’ Both of them pressed on their head with such face. Reiri was staring with an exasperated look at such Yurishia and Himekawa.

「Good grief……you two are completely dirty.」

Kei’s window popped up in front of the face of everyone.

『There is a way to grant both wishes.』

Kei took out a spherical machine that looked like ball from inside a piled up case. The diameter was around thirty centimeter. Seeing Kei holding it with one hand, it seemed that it was lighter than its appearance.

It had vertical stripes on its surface, and there was green light shining on black parts, it looked like a watermelon depending on how one saw it. There was a lot of this machine that looked like watermelon inside the case, which Kei took out one after another.

『This is automatic flying target for training use. Its designation is 『Watermelon』. This thing is flying with trajectory that cannot be predicted.』

Yurishia grinned widely.

「I seee☆ So it’ll be a game of smashing that thing then?」

『Exactly. A competition of who will be the fastest of shooting down this wearing Heart Hybrid Gear.』

Himekawa also showed a confident smile.

「That sounds interesting. I’ll show Sylvia-chan the strength of Japan’s ace.」

Sparks scattered between Yurishia and Himekawa. It was an unexpected confrontation of Japan and America’s aces.

When Kei threw the watermelon to the sky, small thruster that it was internally equipped with made it flew up high in one go. Continuing after that, several watermelons were also thrown up. Each watermelon flew around with tricky movement every which way using thrusters that were installed on all their sides.

「Then I’ll start first……Cross!」

Dazzling golden light gathered on Yurishia’s body. When that light burst open, a blue armor appeared from under it.

The armor shined beautifully from the pouring down sunlight. It showed a deep high class coloring that looked like several layers of deep blue color coating the surface by several layers. Resplendent golden light ran on that blue.

This was Yurishia Farandole’s Heart Hybrid’s radiance.

She wasn’t wearing pilot suit, so the armor was equipped directly above her white bikini. It was a rare look of her that normally couldn’t be seen.

「Now, I’ll display my gorgeous show for the future member of Amaterasu.」

「Fumyuh!?」

Yurishia’s lip service caused Sylvia’s cheeks to redden even while feeling surprised.

『Then, start』

At the same time with Kei’s signal, Yurishia drew out her particle guns. She tried to fix her aim at the targets, but their movement was fast and hard to aim at. The watermelons were circling around Yurishia in circle as though provoking her.

「Yurishia-san. Isn’t it difficult to shoot them down using gun?」

Yurishia showed a fearless smile at Himekawa who said that to her, and she pulled the trigger.

「Ah!」

The flying watermelon was destroyed. Voice of admiration leaked out from the mouths of the people who were watching that up. However Yurishia’s guns didn’t stop. She spread out both her hands and pulled the trigger without delay. Her face kept facing forward. However the watermelons flying left and right exploded.

Next she rotated her body and twisted her hand, taking a posture that from a glance looked impossible before pulling her trigger. The shot that looked random crushed a watermelon that was moving trickily.

It was beautiful as though she was dancing elegantly.

And then when she directed her gun above her head, she shot down the last one.

「Finish……right☆」

She faced toward Kizuna and Sylvia and winked.

「Amazing desu……so this is Yurishia-senpai’s true strength desu……」

Sylvia directed a gaze of respect at Yurishia. It seemed that Yurishia didn’t feel that bad about that, she brushed off her blonde hair and her breasts that were big even under normal circumstances bounced.

「The time is……about twenty second. Then, next is Hayuru’s turn.」

「Understood. Then……Neros!」

Bright red armor was equipped on Himekawa’s body. The redness that possessed depth shined beautifully with luster. Even while it looked pretty, it was an armor that gave off dreadfulness. Its design vaguely resembled Japanese armor.

She was wearing bikini like Yurishia, so the exposure rate was a level higher compared to her usual pilot suit. Her figure that was equipped with Heart Hybrid Gear wearing that kind of swimsuit looked somewhat obscene.

「Then here I go!」

Kei was already throwing more than ten watermelons that were flying to the direction of the open sea.

「Wai……why are they going that far!」

Himekawa hurriedly flew to the sky. Himekawa’s Neros specialized in close and medium distance attack, and it was not very good for long range attack. Himekawa engaged her thrusters and chased the watermelons. When she was hot on their heel, she yelled the name of her sure-kill technique.

「Blade!」

Swords flew freely through the sky following Himekawa’s will. Normally the swords floated behind Himekawa, but now they flew like a fired arrow. And then the Blades caught up with the watermelons and carved them into two.

「I did it! Next is──」

At that time, something strange happened to Himekawa’s body. She suddenly lost speed, and right after that she was falling toward the sea.

「Wha……thi, this is……」

Himekawa opened her floating window and checked Neros’s condition. There, the Hybrid Count that was the energy of Heart Hybrid Gear was already decreasing until 5% remaining.

「Kuh……this is Himekawa! I’ll perform emergency landing on nearby island! I’m sorry but, please send me rescue.」

== Chapter 4: Summer of Heart Hybrid Hayuru Arc 2 ==

「Himekawa! I’m glad……you are safe.」

At the water edge of a beautiful white sandy beach, there was Himekawa whose Neros had vanished and returned to her swimsuit figure, standing with her arms crossed. Kizuna who was wearing Heart Hybrid Gear landed there.

「Kizuna-kun! I’m sorry, it’s unbecoming for an Amaterasu member to do something like emergency landing……」

「Your remaining Hybrid Count is few, that’s why it cannot be helped.」

Kizuna made a comforting smile and he opened a communication window.

『Kizuna? Is Hayuru over there?』

「Aah……no」

Kizuna seemed like he thought of something and replied after a pause.

「She isn’t here. Perhaps she is in the next island.」

『Roger. Then, I’ll also try searching.』

Yurishia winked before the window vanished.

「Kizuna-kun?」

Kizuna dispelled his Heart Hybrid Gear and returned to his swimsuit look.

「Err……what’s wrong? The report to everyone just now……」

Perhaps having a bad premonition, Himekawa asked Kizuna with a long face.

「I’ll report later. This place is an unpopulated island where there is no one watching, I think it’s just the right place to recover Himekawa’s Hybrid Count.」

Himekawa’s face became bright red right away.

「Wha, what shameless thing you are saying just now! Forget about that, please bring me back until the float quickly!」

「It’s impossible, because my Heart Hybrid Gear is powerless, it cannot do something like flying while carrying Himekawa. So that Himekawa can return back by your own power, we’ve got to do Heart Hybrid and recover your Hybrid Count.」

「Kuh……this is unfair! Telling me something that I cannot refuse like that」

Kizuna put his hand on Himekawa’s shoulder.

「If you falling like today actually happen in real battle…….Himekawa might die from that. This is not a joking matter. This is related to Himekawa’s life.」

Himekawa was overwhelmed by Kizuna’s serious eyes and voice. He was worrying about her like this. When she thought that, the inside of her chest became hot and even her face was flushed.

「I, I understand……this is also within my duty……」

Kizuna spread the sheet he brought on the beach.

「Lay down here.」

Himekawa obediently laid down. Something slimy was spread on the back of Himekawa who was laying on her belly.

「Hyah! Wha, what’s that?」

「It’s sunblock lotion. Also, Shikina-san said that it has effect to spur on Heart Hybrid.」

「Somehow, I get a bad premonition about that……」

Slimy oil was spread from Himekawa’s shoulders until her shoulder blade and backbone. The more the viscous lotion was spread, the more Himekawa’s body shined gleamingly. The luster of her shiny skin looked really lewd.

「Nh! Ki, Kizuna-kun-, do, don’t touch my back, like that……」

Kizuna’s fingers were coming and going on her spine. Each time his fingers slid, Himekawa’s body trembled. Kizuna used that hand to untied the bikini’s string.

「Ah! Wha, what are you!?」

「Suntan mark will remain see. The lotion need to be lathered completely.」

「No, no one will look at that place!」

Himekawa pressed her upper body on the sheet and used both her arms to guard the side of her breasts. Kizuna pretended to not hear Himekawa’s complaining voice to dodge the question and he grabbed Himekawa’s large butt.

「Hih! Kuh……aAAAAAAAAAHNNNN!」

The excessive pleasure caused Himekawa’s upper body to bend. That force caused her lifted up breast to be exposed under the sun and jiggled.

「Kya……!」

She laid down in panic and hid her breasts under her body. Kizuna didn’t mind that and lathered the oil on Himekawa’s soft butt.

「Hiuh……Ki, Kizuna-kun, tha, that place is fine already. It’s already enough……right?」

Himekawa was appealing with moist eyes. However, that wasn’t her true feeling. Kizuna inserted his hand between the butt and the swimsuit, and then he pulled down her swimsuit.

「Wha!? What are, you doing-!」

「We are finally at a place where there is no one. I thought that Himekawa can also become liberated like this.」

「This is too liberated! Aaah don’t!」

The swimsuit was easily pulled out from Himekawa’s ankles. With this Himekawa became stark naked. Her body that was slippery and shiny from oil twisted and she attempted to escape somehow from Kizuna’s gaze and the sun, but it was a pointless effort.

「Aahn, geez! Kizuna-kun you dummy, mean──aAAAAAAAA!」

Unable to endure the pleasure from the massage on her butt, Himekawa unconsciously turned her body around and faced up to protect her butt. Kizuna unconsciously gulped his throat audibly.

Her beautiful skin that was glistening with oil was exposed under the sun without a single string covering her. Kizuna touched Himekawa’s nicely shaped breasts.

「Kyaaaaaan!」

Himekawa hid her breasts with her hand to protect them. However Kizuna’s hands were already grabbing the breasts firmly. Making use of the slippery oil, he glided the breasts inside his palms and rubbed in the pleasure.

The tip of Himekawa’s breasts were gradually increasing in hardness, tickling the palms of Kizuna. And then, Himekawa’s pleasure was also heightening following that.

Himekawa’s arms that were pressing tightly drove out Kizuna’s hand and his hand slipped down. However without stopping that hand was caressing Himekawa’s abdomen.

「Fuaaah! Don’t……that, place……」

Himekawa laid upside down to protect the place below there. The surface of the sheet was smeared all over with oil, it was slippery to the degree that she couldn’t rise up with her own strength.

Kizuna grasped Himekawa’s butts that were facing up and opened them. Over there was an organ that absolutely couldn’t be shown to other people, with the entrance closed reservedly.

「Hiuh! Hi, Kizuna, kun……please, only, that place……」

Himekawa was staring at Kizuna with teary eyes. However, Kizuna noticed. Inside her eyes, there was light of Heart Hybrid floating.

「Aa……don’t worry, Himekawa.」

Kizuna’s gentle voice made Himekawa leaked out sigh of relief.

「The Heart Hybrid will be finished with this.」

Kizuna slipped in his finger into that place of Himekawa.

「tsu……!? ……ka……hah!」

Himekawa’s eyes were opened wide as though wanting to say that she couldn’t believe it. And then Kizuna pushed in his finger even deeper, and bent his finger. At that moment, sparks scattered in front of Himekawa’s eyes.

Violent pleasure pierced from her butt until her head.

「Hi, n, noOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO!」

Along with that shriek, red light overflowed from Himekawa’s body. There wasn’t even any need to confirm the status.

With this Kizuna was convinced that Himekawa’s Hybrid Count was completely recovered.

「Heart Hybrid……finished.」

Himekawa was convulsing above the sheet that was covered with oil. Seeing that sight, Kizuna’s feeling felt a bit awkward.

「……Certainly, this is a bit too liberated I think?」

Staring at Himekawa’s butt that shivered each time she convulsed, Kizuna whispered like that.

== Chapter 5: Summer of Heart Hybrid Yurishia Arc 1 ==

At megafloat Japan’s Kanagawa float, at the Shounan area that was used for Amaterasu’s holiday trip, the night was coming. The plan was to stay for a night in an inn at the coastland for today before returning to Ataraxia tomorrow.

The mission that was assigned to Kizuna during the holiday was to perform Heart Hybrid to Amaterasu members that were Aine, Himekawa, and Yurishia to recover the three’s Hybrid Count.

Heart Hybrid with Aine and Himekawa was already finished.

「So only Yurishia left……」

Under a shrine archway that was made from stone, Kizuna paid attention to the sandal strap of the wooden clogs that he was not used to wear while staring at the light of the night stalls ahead of the shrine path.

The path that was continuing to the dark shrine forest was enveloped in light only in this day. Under that light, the people living in Kanagawa float were coming and going with smiling face.

It wasn’t a crowd that consisted of only students and researchers like in Ataraxia, but a flow of people where young and old, male and female were mingled. There were a lot of people in casual clothes, but there were also often figures of people wearing yukata entering his eyes. Kizuna was also wearing a deep blue yukata that was lent by the inn for free.

When he was thinking nostalgically of the past that the last time he was wearing something like yukata was when he was a child and got brought by his big sister Reiri along to a lantern festival dance, there was a voice that called at Kizuna.

「Captainnn!」

Sylvia was rushing through the road at the opposite end of the shrine path with a small jog. From behind her there was Shikina Kei arriving. At present she must be acting as guardian. Kei was wearing a rough T-shirt and short pant. On top of that she was wearing her usual lab coat.

「Sorry to make you wait desu♪」

Sylvia was wearing a cute yukata with design of yellow and orange chrysanthemum and white background. It really suited her as though expressing her cuteness and brightness.

「Aah Sylvia, that really suited you. You look cute.」

Hearing Kizuna speaking his impression honestly, Sylvia’s cheeks reddened and she fidgeted her body shyly.

「Ehehehe, no way, Sylvia feel embarrassed desuu~」

「My, Kizuna. You don’t even give me any word?」

Slightly behind, Yurishia arrived while making light sound from her wooden clogs. The yukata she was wearing had flower pattern faint blue and vermilion. It was an extravagant yukata that had slight luster.

「Eh? No. Of course that yukata suited you, you are looking really beautiful.」

「Fufufu thank you♡ I’m happy you invited me. Aine and Hayuru are also not here, what a nice timing♪」

Yurishia snuggled close at Kizuna’s side with a natural action and she touched the tip of her breast on Kizuna’s arm.

「O, oi. Yurishia……」

With a wide smile Yurishia answered the flustered Kizuna.

「Don’t worry about it, after all I’m doing it intentionally♡」

Kizuna stared at Yurishia’s gorgeous body that was wrapped in a beautiful yukata.

The sexy body with violent curve couldn’t be restrained by the yukata. Her largely straining out breasts were splendidly proclaiming their largeness. They pushed up greatly at the yukata, opening the collar line looking as though her cleavage would come into view anytime now.

From her waist that was tightened by the yukata sash below, her large butt was projecting out greatly. Similar like her breasts, at this spot her butt was also jutting out, the shape of the round butts and the valley in between was emerging distinctly.

Just from looking, it felt like the soft sensation was transmitted to his palm. Kizuna suddenly noticed that there was no line of underwear on that butt.

「Yurishia, by any chance your underwear……」

「Eh? I’m not wearing them. Underwear isn’t worn under Japanese clothes right?」

Saying that, Yurishia puffed up her chest proudly. Looking carefully, the tip of her breast looked slightly protruding out.

「No, that’s like a bit of misunderstanding──」

「Now, let’s go Sylvia. After all this is reward for Sylvia who won the beach volley. After looking around the festival, let’s go the spot of firework display.」

「Sorry desu. Sylvia’s selfishness is……」

What Sylvia hoped for was going to festival, and there she wanted to see firework display. Kizuna quickly called to Yurishia and Kei, and also Reiri, it was just at the right timing that at that time there was a summer festival taking place at the shrine near the beach, and a firework display could be watched at the coast.

「What are you saying. This is a reward, so enjoy it with your all. Ah, but later I’ll borrow Kizuna for a bit okay? I have a bit of business with him.」

Sylvia became all smile and replied energetically.

「Yes! Ro─ger desu!」

「By the way Shikina-san. Nee-san isn’t together with you?」

Kei took out a keyboard from her pocket and typed on the keys *pochi pochi* with her thumbs. And then a floating window appeared in front of Kizuna’s eyes.

『Reiri returned to Ataraxia because of an emergency business. There is a possibility of an Entrance appearing nearby. She went to deal with that.』

「Entrance? Will it be fine?」

『Right now it’s in the middle of investigation. We think that there is no emergency but, I’ll also return later.』

Although it wasn’t emergency, but it was a concerning information. Toward Kizuna who was making a difficult expression, Kei told him to enjoy the current holiday while carrying out his remaining duty.

「Understood……then, first let’s start looking at the stall in this area.」

Following Kizuna’s suggestion, the four looked around the columns of stall lining up inside the shrine ground. Starch syrup and cotton candy, mask shop and goldfish scooping and so on, both Sylvia and Yurishia’s eyes were sparkling seeing the numerous night stalls for the first time.

And then after looking around through a street, Yurishia spoke.

「Then, I’ll slip put a bit with Kizuna now. We will return before the firework display start.」

Leaving behind Sylvia who was waving her hand with a smile and Kei who was waving her hand expressionlessly, Yurishia took Kizuna’s arm and pulled him toward the back of the shrine ground.

「Where are you taking me, Yurishia?」

Yurishia looked back at Kizuna and she sent him a wink across her shoulder.

「Fufufu. A-go-od-pla-ce, ‘kay♡」

Kizuna’s spine shivered at the bewitching charm hidden inside that mischievous smile.

Kizuna lightly cleared his throat and letting his hand getting pulled by Yurishia, he ascended a dark stair. It seemed it was a path that climbed the back mountain of the shrine.

「Here, we arrived.」

When they reached the top of the stair, there was a shrine that was cleanly maintained despite its small space.

When Kizuna turned around and stared at the scenery from the top of the stair, they were at an elevation that was higher than he thought, the field of view was opened wide there and he could see across until the far away city.

「Uwah……this is a great sight.」

Shining below his eyes were the festival of the shrine that was bustling and the lighting of the city alongside the sea. The light was shining along the coastline, drawing the Kanagawa float’s outer edge part inside the darkness.

That was an artwork of shining light inside the darkness. The sea of night at the opposite side was enveloped by black darkness.

But inside that darkness the lighting of Ataraxia was emerging like a nightless city. Behind it was the full starry sky. It was as though Ataraxia was drifting in outer space.

「I was taught of this place by a classmate whose origin is from Kanagawa float. This is a good out-of-the-way date spot she said.」

「Certainly……there is no people here despite the romanticness──wait, Yurishia?」

Yurishia pushed her breast on Kizuna’s arm. And then her slender fingertips slipped inside Kizuna’s yukata on his chest.

「You have done Heart Hybrid to both Aine and Hayuru. Naturally, you will also do it with me right?」

Yurishia’s slender fingers that crawled around his chest, and the sweet fragrance of flower from her hair made Kizuna’s chest throbbed hard. Thinking that he was no match against Yurishia, Kizuna made a wry smile.

「I didn’t think that Yurishia will be the one that brought it up.」

「Because, I don’t know when you will invite me. Even though I was planning to invite Kizuna……is my charm that lacking?」

She rubbed her body on him like a spoiled child. Her cheek leaned on him and the tip of her greatly protruding breast touched Kizuna’s chest. Kizuna suddenly smiled and his hand reached out to the breast that was pushing up her yukata.

「Even though you actually know just how charming your self is」

Yurishia narrowed her moist eyes and she whispered.

「Kizuna, teach me……where do you feel charm from me……ah」

Kizuna brushed up Yurishia’s soft breast from below as though to lift it up.

Yurishia’s breast was too big, that the chest area of her yukata was naturally bared open. Kizuna massaged with his hand and the opening of her collar widened even further.

「Aa……nh, as, as I thought, you like……my breast?」

She didn’t look reluctant, rather Yurishia whispered proudly.

「Yeah. As expected it’s amazing, Yurishia’s breast is. But……」

Kizuna slipped in his hands into her collar and without stopping he opened it to the left and right, stopping so that the tip of her breasts were barely hidden, exposing Yurishia’s both shoulders bare.

And then Kizuna pressed his lips on her white neck. There Yurishia’s lips leaked out a heated breath.

「Haa……fufu, for some reason, it’s like a vampire Kizuna is sucking my blood.」

Even while saying that, Yurishia closed her eyes from feeling pleasant.

Kizuna advanced his lips from the neck to the shoulder, and then to her collarbone before continuing to the valley of her breast as though to taste Yurishia.

A nice fragrance drifted from Yurishia’s skin, seducing Kizuna’s mouth and tongue, as though tempting him to go even more ahead, deeper.

== Chapter 6: Summer of Heart Hybrid Yurishia Arc 2 ==

「Nh, aah! Haa, Ki, Kizunaa」

Kizuna’s tongue was advancing through Yurishia’s breast valley just as invited, from there it climbed the skin colored mountain. From the steep slope he licked up through the ridgeline that was drawing a gentle curve.

Yurishia’s spine trembled. She was standing ready in preparation of the intense pleasure that would be coming before long.

However Kizuna’s tongue wasn’t ascending until the peak, but coming and going at the foot of mountain part teasingly.

「Fuh, u, uu……an, Kizuna. Geez, don’t tease me」

Yurishia gasped and whispered, then she pulled down the yukata that was barely hiding the tip of her breasts by herself.

In front of Kizuna’s eyes, Yurishia’s white breast came out of hiding and became exposed.

The tip that was pink colored was stretching itself as though it was waiting impatiently for Kizuna.

「Please……I’m, already……」

Yurishia who was letting out an ardent voice felt really lovely for Kizuna. The former ace of America that was extolled as the world’s strongest was writhing from looking forward to pleasure.

「Yurishia……」

And then Kizuna put that tip into his mouth, his tongue rolled it, and he sucked.

「!! HAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAN♡」

Heart Hybrid Gear’s core that was embedded inside Yurishia and Kizuna’s body shined brightly, life energy became light particles and overflowed from the two’s body.

That radiance illuminated the shrine and danced around the two’s body. And then, they were absorbed into Yurishia and Kizuna’s body once more.

At that moment, the two’s Hybrid Count was completely recovered.

「Yurishia, with this the Heart Hybrid is finished.」

「It’s, over……already?」

Yurishia smiled at Kizuna with an obscene expression.

「Eh? Uwah!?」

This time Yurishia crawled her tongue on Kizuna’s chest. And then, her finger tips that were like white fish began to caress lovingly from Kizuna’s abdomen to below it.

──’This is……Heart Hybrid’s aphrodisiac effect?’

Heart Hybrid had side effect. It was an effect where the female’s desire was heightened, and their state became like drunk from alcohol. And then, by skillfully using that side effect──,

「……Yosh, Yurishia. We are progressing to the next Hybrid right away.」

Kizuna also caressed Yurishia’s thigh and divided her yukata’s fringe in rivalry.

「Hyaahn, a, aaahn」

When his hand went up the smooth thigh, there was a part that possessed remarkable heat among Yurishia’s body parts lying in wait there.

「Do, don’t, Kizuna. This time, I want to……ahn, make you feel gooddd」

She shook her blonde hair into a disheveled state going ‘no no’. However Yurishia’s place there was happily accepting Kizuna’s finger tip in opposition with Yurishia’s will.

「That’s no good. It’s necessary for us to share pleasure and love with each other. That’s why, it’ll be meaningless if both of us don’t do it together.」

「Hiuh! YAAAAAAAAAAN♡!」

Kizuna granted stimulation at Yurishia’s most sensitive place while whispered into her ear.

「Just now, you asked me where do I feel charm from you right?」

「Haah! Ye, yes. Nh, aaaah」

Kizuna softly whispered from a distance where his lips touched her ear.

「Yurishia’s charm is……your beauty」

「Haahn♡」

Kizuna’s words became paralyzing pleasure that pierced through from Yurishia’s ear to her head.

「Your strength, coolness, your smart mind, but you are thinking about your comrades and is a kind person.」

His whispering voice lovingly caressed Yurishia’s whole body from the inside. Yurishia’s earlobe that was directly receiving the whisper became bright red as though it was burned.

「Ki, Kizuna……tha, that’s already enough」

Yurishia whose cheeks were dyed red said that with moist eyes. However Kizuna didn’t pay attention and continued.

「Even though you are a lovely existence that everyone longed for, but you are an extraordinarily bewitching girl.」

At that moment, the inside of Yurishia’s head became hot as though it was boiling. Not overlooking that timing, Kizuna’s hand strongly pushed in at Yurishia’s sensitive part, sending her a conspicuously intense pleasure.

「──tsu!!」

Yurishia’s head and body was ran through by a terrific pleasure.

She instantly bit her lips and got moved to tears.

Heart shaped light was floating in her eyes.

And then, scream of ecstasy surged out from her drooling mouth.

「♡-AAAaaaaAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH♡♡♡♡!」

Violent light was released from Yurishia’s body. That light became a pillar that rushed toward the night sky.

「Climax Hybrid success!」

At that time, an alarm resounded as though picking that specific timing.

「What!? This is……」

As though answering Kizuna’s question, a floating window rose up. There the figure of his big sister Reiri was projected.

『Kizuna, this is emergency situation! At a location fifteen kilometer to the east of megafloat Japan, a battleship of another world appeared.』

「What did you say!?」

The possibility of Entrance outbreak that Kei told him came true. Cold sweat trickled on Kizuna’s forehead.

『The battleship is already heading here from the Entrance. Kizuna, can Yurishia sortie?』

Faster than Kizuna could answer, a voice came from behind him.

「No problem. Leave it to me.」

Yurishia stood up with her yukata bared open. And then she loosened her yukata sash, stripped it, and threw it away resolutely.

「Cross!」

She yelled the name of her core and Yurishia’s sexy body was enveloped in light. And then that light burst and blue armor was equipped on the part where the light vanished.

When all the light vanished, Yurishia’s body was equipped with Heart Hybrid Gear 『Cross』.

However she wasn’t currently wearing pilot suit.

Her figure that was wearing only Cross on her naked body was unbelievably provocative. Her defenseless bare skin peeked out from the gaps of her armor, her jiggling breasts and butts were also fully exposed.

She looked really lewd but beautiful. The charm of Yurishia’s flesh even felt like it was increased by several times over. Regardless of the time being an emergency, Kizuna was watching at her appearance in fascination.

「……-, Yurishia! Are you okay without wearing pilot suit?」

Yurishia scoffed at the worried Kizuna.

「It’s fine. If it’s with my speed, no eyes will be able to catch up to me no matter who they are. I won’t show my body to anybody other than Kizuna, so don’t worry☆」

She winked and raised one of her hands to the side.

Kizuna thought inside his heart 「That’s not what I mean though」, but before he could revise his question, a magic circle spread from Yurishia’s fingertips.

Yurishia grasped the trigger that showed up its face from inside the magic circle and pulled it out from the magic circle.

It was a huge stake shooting device with shape like a cross.

It could pierce every armor, skewered the existence, and annihilated the very existence itself from inside.

Not caring of the good and evil of the target, this merciless cross could slaughter everything equally.

There was no object that could maintain their existence if they were pierced by this stake.

However its range, was less than one meter.

──Corruption Armament, Crosshead.

It was an ultimate weapon that became possible to be used after doing Climax Hybrid. That was Corruption Armament.

「For my trump card who specialize in long range attack to be super close range weapon, what an irony.」

Yurishia smiled thinly before directing Crosshead’s tip at the night sky. There was faint shining red light ahead of there. The ominous light that was emitted by AU battleship.

「Kizuna, watch me from there.」

The Differential Frame equipped on Yurishia’s back emitted light fiercely like a rocket.

The next moment, Yurishia’s body went away from the mountain where the shrine was located and rushed through the night sea. The Differential Frame that boasted immense output accelerated Yurishia who was carrying Crosshead until the speed of sound instantly.

The one kilometer class AU battleship put on their guard against the rapidly approaching object and materialized ten-odd layers of shield. Against conventional weapon, it was an iron defense that wouldn’t be broken through even by a layer.

「HAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!」

That shield was smashed apart like glass.

There was nothing at all that could block Crosshead.

Even the battleship’s cannon couldn’t follow Cross’s speed.

The AU battleship allowed Yurishia’s approach helplessly.

And then, the tip of Crosshead touched the armor.

「Drive!!」

When Yurishia pulled the trigger, fierce heat and steam, and then overflowing particles were spewed out while Crosshead shot out the giant stake.

The sharp tip pierced through the battleship’s armor. The AU armor that wouldn’t even be scratched by conventional weapon was destroyed like paper.

The impact penetrated the battleship, and a huge tunnel pierced the ship from the bow until the stern. The metallic stake sent dreadful amount of particle inside the battleship at the same time.

And then the particles that invaded inside were rampaging at the internal of the battleship, pulverizing all the internal machines altogether.

The particles that were looking for exit before long broke the armor from inside and flew outside.

The battleship couldn’t even maintain its shape and before long it transformed into fierce flash that illuminated the sky and sea.

Tremendous flame and shockwave spread.

The atmosphere shook, furious shockwave caused waves. And then roaring explosive sound crossed through the sea. That impact also reached the mountain alongside the coast, shaking Kizuna’s body fiercely.

「It’s amazing like usual huh……」

Kizuna whispered in amazement while staring at the gigantic explosion blooming above the sea.

『Kizuna! Was the battleship destroyed!?』

Reiri who was at Ataraxia asked from the window.

「Yeah. Yurishia crushed it using Corruption Armament just now.」

『I see……that’s a really convenient timing for you two to do Climax Hybrid.』

Kizuna was startled inside his heart, but Reiri didn’t pursue more than that.

『I’ll ask for the detail later. I’ll send out rescue squad quickly.』

「Aah……no, there is no need for the rescue squad.」

Kizuna said that while staring at Yurishia who was flying his way. Yurishia looked the same like before, her appearance was stark naked wearing Heart Hybrid Gear.

──’There is no way we can show her appearance like that to everyone.’

「Errrr, Nee-chan? The firework display that Sylvia is especially looking forward at will be after this you see. We are going to return to Ataraxia after finishing watching it.」

After cutting off the transmission, Kizuna picked up Yurishia’s yukata and dusted off the dirt on it. When he looked up at the sky, it was at that timing Yurishia was landing.

「Kizuna─! How is it? Did you see my showtime?」

Repelling the army that came from AU was the duty of Amaterasu. It also included taking back Japan, and the world someday.

「Yeah, that was the best.」

When he answered like that while handing over her yukata, Yurishia smiled happily. Aine, Himekawa, Yurishia, everyone was his reliable comrades.

If he had these comrades, then driving away AU enemy and taking back Japan weren’t a dream, he was able to think like that.

「Captain──! So you are in this kind of place desu~」

A small shadow rushing up the stair came into his view. She was waving her hand with all her strength while smiling happily.

In order to protect that smile too, they had to win against the AU enemy no matter what. Looking toward Sylvia with a gentle smile, Kizuna renewed the determination inside his heart.

== Przekład ==

Tłumaczył: [[user:egaro|egaro]]<noinclude>

----
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_3_Rozdział_3|Cofnij do Rozdziału 3 z Tomu 3 - Modlitewnik Założyciela]]
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_3_Rozdział_5|Skocz do Rozdział 5 z Tomu 3 - Rodzina królewska i arsenał]]
|-
|}
</noinclude>

Talk:High School DxD:Tom 25 Żywot 2. Ocean Mleka i ''Gra'' Maou

2018-10-07T12:22:26Z

XPikacz: Blanked the page

High School DxD:Tom 25 Żywot 2. Ocean Mleka i ''Gra'' Maou

2018-10-06T16:10:39Z

XPikacz: /* Żywot 2. Ocean Mleka i Gra Maou */

==Żywot 2. Ocean Mleka i ''Gra'' Maou==
===Część 1===
– Chwila, rzuciłem mu wzywanie, ale co ze strategią…

Dzień po spotkaniu małżeńskim, wszyscy członkowie Drużyny Sekiryuuteia Płonącej Prawdy, zebrali się w moim pokoju w Rezydencji Hyoudou, aby omówić strategię w nadchodzącym meczu.

Mój mózg szalał. Mecz miał się zacząć już niedługo, a my mieliśmy zaplanowane treningi aż do ostatniego momentu. Jednak były pewne ograniczenia, bo w końcu naszym przeciwnikiem był...

Wszyscy członkowie drużyny usiedli na podłodze w kole, podczas gdy w środku leżała lista z członkami Drużyny Królów Przyjemności.

[Król]: Tyfon.

[Królowa]: Apollo.

[Wieża]: Widar.

[Skoczek]: Bryhindlr.

[Goniec]: Artemis.

[Pion x5]: Midgardsormr.

[Pion]: Ortos<ref> w mitologii greckiej dwugłowy pies Geriona, brat Cerbera. Uchodził za potomka Echidny i Tyfona. Z jego gwałtu na własnej matce Echidne narodził się Sfinks i lew nemejski. Ortros strzegł trzody Geriona. Zabity został przez Heraklesa podczas wykonywania jego dziesiątej pracy (porwania trzody Geriona). </ref>.

[Pion]: Sfinks.

[Pion]: Hydra.

To był niesamowity skład.

...Król Potworów, Tyfon, który przewodził drużynie, znajdował się w boskiej klasie…do tego miał u boku ludzi, których znałem. Poza Midgardsormrem, liczba pionów za każdym razem była inna. Tak, jeden z Pięciu Wielkich Smoczych Królów, Midgardsormr, miał pięć Pionów. To będzie nasze pierwsze spotkanie od czasów incydentu z Lokim, ale… Problem z nim był taki, że przesypiał każdy mecz. Nigdy nie widziałem, aby się obudził i walczył....

Midgardsormr brał udział w meczu tylko w połowie. Po prostu „rzucał” swoje olbrzymie cielsko na pole gry i przesypiał resztę meczu. Jeśli pole gry nie było dostatecznie wielkie, jego olbrzymie ciało tylko przeszkadzało członkom obu drużyn.

Nie wiem dlaczego Widar-san i jego towarzysze wezwali Midgardsormra, ale czemu ten leniwy smok odpowiedział na ich wezwanie? Może łączył go jakiś kontrakt z mitologią nordycką. Jego udział w meczu nie był jednak problemem. Głównym zmartwieniem byli Tyfon i inni bogowie. Tym razem oglądaliśmy nagranie w telewizji.

Na nagraniu Tyfon, Widar-san, Apollo-san i bogini Artemis-san, łatwo pokonali drużynę przeciwną. Imię Króla Potworów stało się źródłem słowa tajfun. Jego moc, która szaleje w turnieju, jest równa mocy Fenrira, albo nawet silniejsza. Niedoświadczony bóg nie byłby dla niego żadnym przeciwnikiem. Za każdym razem gdy wykonywał atak, otaczająca go atmosfera zmieniała się, i wywoływała anomalie pogodowe, zupełnie jakby potrafił kontrolować burzę. Pod tym względem przypominał Dulia, ale… Tyfon był o kilka poziomów wyżej od niego. To niesamowicie kłopotliwe, że nie okazywał litości niezależnie od tego, kim był jego przeciwnik. Nie był wprawdzie tak problematyczny jak ognisty oddech Crom Cruacha, ale wciąż był w stanie pokonać wszystkich przeciwników swoją niesamowitą mocą.

Apollo-san jest Bogiem Słońca. Nawet najwyższej klasy diabły nie przeciwstawią się mocy żywiołów, że nie wspomnę o potędze światła, dzięki której każdy diabeł obróci się w proch. Apollo jest naturalnym wrogiem każdego diabła i wampira, i prawdę mówiąc, jedno bezpośrednie trafienie, będzie równoznaczne z wycofaniem z gry.

Widar-san doskonalił się w używaniu najróżniejszych rodzajów magii. Przychodziło mu to tym łatwiej, że był synem Odyna. Znał dobrze magię wspierającą, ofensywną, a nawet osłabiającą. Jednak jego popisowym atakiem było.... Na ekranie ukazała się scena, jak pokonał olbrzymiego potwora kilkoma lekkimi kopniakami. Zaraz potem zobaczyliśmy jak diabeł, z pewnego słynnego rodu, poleciał daleko w tył, trafiony potężnym kopniakiemWidara-san.

Tak, mocną stroną Widara-san były jego kopniaki podczas walki wręcz. Buty które nosił Widar-san, emanowały świetlistą magią.

– Tak jak powiedziałam wcześniej, mocną stroną Widara-san, jest jego technika walki wręcz. Te buty zostały stworzone dzięki magii bogów. Podobno mógłyby pokonać nawet Fenrira – powiedziała Rossweisse-san.

Według historii, kiedy w starożytnych czasach Loki stworzył Fenrira, Odyn przygotował te magiczne buty, jako środek zaradczy i podarował je Widarowi-san.

– Podobno kiedy to obuwie połączone jest z jego techniką kopnięć, moc Widara-san dorównuje sile Boga Piorunów, Thora – dodała Rossweisse-san.

Wspomniane zostały imiona legendarnych bogów. Rok temu nie wyobraziłbym sobie, że będę z nimi rywalizował, jako ich przeciwnik. Zdecydowanie nie jest mi do śmiechu, ale jest naszym następnym przeciwnikiem i musimy go pokonać. Jeśli nie wygramy, to wtedy…..spojrzałem na Rossweisse-san.

Wygram. Nieważne kim są, nie oddam im jej. Jednak nasz przeciwnik to potężny i słynny bóg...

Rossweisse-san była pod wrażeniem meczu swojej senpai, Brynhildr-san. Atak, obrona, wsparcie, używanie najróżniejszych rodzajów magii, walka na całego, okazjonalne wzmacnianie fizycznych zdolności kolegów z drużyny, a także zastawianie pułapek na polu gry. Rossweisse-san też to potrafi, ale ponieważ jej przeciwniczka nie traciła ani czasu, ani energii, a zaklęcia wymawiała tak sprawnie, że nie potrafiliśmy znaleźć żadnej luki w jej obronie.

Za każdym razem, kiedy Rossweisse-san widziała jak jej senpai używa magii, mówiła coś takiego:

– Ta technika, ta technika, i ta technika też. Aktywuje je szybciej, niż ja. Tego się można było spodziewać.

Nawet jeśli to była taka sama magia, biegłość, szybkość i technika były nieporównywalne.

– Nawet jeśli moc wyjściowa jest taka sama, ale jej aktywacja trwa dłużej, to więcej na tym stracimy, niż zyskamy – dodała Bina-shi.

Gdy Rossweisse-san to usłyszała, zacisnęła jeszcze mocniej w dłoni różdżkę Misteltein. Była to legendarna magiczna broń, obdarzoną potężną magią. Jeśli weźmiemy to pod uwagę, Rossweisse-san i Ravel oceniły, że dzięki temu można będzie przewyższyć Brynhildr-san. Ale jeśli przyjrzymy się prędkości aktywacji…

– Nadal tego nie opanowałam, ale do turnieju powinno mi się udać – powiedziała Rossweisse-san szczerze.

Cóż, wróg jest w końcu najwyższej klasy. Szczerze mówiąc, inni patrzą na nas i są pewni, że przegramy. Jednakże, wraz ze wsparciem wielu ludzi oraz różdżką Rossweisse-san, w wielu dziedzinach staliśmy się jeszcze silniejsi.

– Jak się nad tym zastanowić, to nasz przeciwnik jest silniejszy. W końcu to bogowie, których wszyscy znają. Jednakże, ponieważ mamy smoczyfikację Iseia-sama oraz Binę-shi, to mamy szansę wygrać. Szansa na zwycięstwo jest mała, ale…postarajmy się to osiągnąć – powiedziała Ravel.

– Tak! – odpowiedzieli wszyscy odważnie.

Pozostało nam tylko mieć wolę zwycięstwa! Jednak nadal było coś, o co się martwiliśmy. Trening. Xenovia wyglądała na zmartwioną, gdy wyciągnęła szyję.

– Dobrze jest mieć wolę zwycięstwa, ale bez treningu się nie obejdzie….

Tak, obecna liczba miejsc, w których mogliśmy trenować, była ograniczona. Ze względu na atak Ponurych Żniwiarzy na naszą przestrzeń treningową, sprawa bezpieczeństwa musiała być rozważona ponownie. Sytuacja nadal nie była stabilna i nie mieliśmy gwarancji, że ci dranie znów nie spróbują szczęścia. Dlatego nie mogliśmy swobodnie trenować.

To dotyczyło nie tylko naszej drużyny, ale też Rias. Innymi słowy wszyscy, którzy byli zamieszani w atak frakcji Tanatosa, mieli teraz problem, gdzie trenować. Dzień meczu był coraz bliżej, więc nie mieliśmy czasu do stracenia. Cóż, powinniśmy się zastanowić, co zrobić. Nagle ktoś zapukał do drzwi i do środka weszła Rias.

– Nie przeszkadzam?

– Nie, o co chodzi? – zapytałem.

– Otrzymaliśmy wiadomość od Ajuki-sama. Wszyscy mają się zebrać w pokoju VIP-ów – oznajmiła.

Wiadomość od wielkiego Ajuki-sama, mogła być lekiem na nasze dolegliwości.

Drużyny moje i Rias zebrały się w pokoju VIP-ów. W przybliżeniu to wszyscy, którzy tutaj mieszkają. Na stole pojawił się magiczny krąg, z którego wyłoniła się twarz Ajuki Belzebuba-sama.

– To tymczasowe, ale przygotowałem dla was miejsce treningowe. Jest bezpieczne, więc możecie być spokojni.

Belzebub-sama przekazał nam dobrą wiadomość! Członkowie obu drużyn cieszyli się z tego powodu. Och, byliśmy wdzięczni! Skoro to miejsce treningowe zostało przygotowane przez Belzebuba-sama, to z pewnością było bezpieczne! Teraz możemy w spokoju trenować! Nadal nie wiem co planuje ten cholerny szkieletor, ale to utrudnianie nam życie nie jest czymś, co można by tolerować.

Belzebub-sama spojrzał na Nakiriego.

– Ouryuu, zaprowadź wszystkich do tamtego miejsca.

– Ch-chodzi ci o „tamto” miejsce? – Nakiri zareagował tak, jakby coś sobie przypomniał.

– Tak, dokładnie o to mi chodzi. Powierzam ci rolę przewodnika.

Och, najwyraźniej Nakiri wiedział o miejscu treningowym, które przygotował dla nas Belzebub-sama. Nagle Maou spojrzał na mnie.

– Muszę ci powiedzieć coś ważnego, Hyoudou Isseiu-kun. Hinduska mitologia chce, abyś rozważył pewną sprawę.

Hinduska mitologia ma do mnie jakąś sprawę….?

Ponieważ nie znam za dobrze tej mitologii, do głowy przychodzą mi jedynie Śiwa-sama i Mahabali.

– ...Chodzi o… Śiwę-sama? – zapytałem Belzebuba-sama.

– Nie, ku mojemu zaskoczeniu, poprosił o to Indra, Niebiański Cesarz Śakra. Powiedział że ma plan, aby uczynić cię silniejszym.

[...!?]

Wszyscy obecni byli zaskoczeni tą informacją!

Oczywiście! Bóg Wojny, który nosił hawajską koszulę, miał dla mnie propozycję! Niebiański Cesarz Śakra z pewnością jest częścią hinduskiej mitologii! P-plan uczynienia mnie silniejszym? T-to brzmiało tak, jakby chciał mnie wplątać w coś złego… Zapaliła mi się lampka ostrzegawcza w głowie. Rias przyłożyła palec do brody.

– Żeby Niebiański Cesarz pomagał wrogom… – powiedziała po chwili namysłu.

Belzebub-sama wyglądał jednak na zadowolonego.

– Temu bogu naprawdę podoba się turniej. Powiedział nawet, że chciałby, aby zorganizowano go ponownie. Tak więc Niebiański Cesarz chce zorganizować dla Hyoudou Isseia-kun ceremonię, na terytorium pewnej mitologii. Nazwa tego miejsca została stworzona ze słów „Morze” i „Piersi”, „Ocean Mleka”.

Ocean Mleka!?

Czy to świat będący spełnieniem marzeń!? Z-z pewnością nie stworzono go ostatnio, i czy w ogóle coś takiego istnieje w mitologii!?

– Od tego momentu pojawi się posłaniec, który cię poprowadzi. Proszę, podążaj za nim. Cóż, jestem pewien, że Niebiański Cesarz nie planuje nic złego – oznajmił Belzebub-sama.

... Po prostu mam pojechać do Oceanu Mleka, hę.

Spojrzałem dla pewności na Ravel, aby zobaczyć co ona o tym myśli.

– Ufam Ajuce Belzebubowi-sama i chciałabym, aby Issei-sama trenował pod okiem Niebiańskiego Cesarza. Jestem też ciekawa, co takiego zaplanował.

Najwyraźniej moja menadżer zgodziła się na to. Cóż, mamy mało czasu, więc nie będzie można za dużo wzmocnić, włącznie z moją smoczyfikacją. Ja, Ravel i wszyscy inni, też o tym wiedzieli. W takim razie sądzę, ze nie ma nic złego w planie boga.

Nigdy nie rozmawiałem z nim bezpośrednio i wiedziałem tylko tyle, że był kimś, kto bardzo lubił wojny. Faktem jest jednak to, że spokojny Cao Cao i pierwsze pokolenie Sun Wukonga, uznali jego władzę. W takim razie postawię na tą opcję.

– Zrozumiałem. Ciekawi mnie ten Ocean Mleka. Pojadę tam, a resztę zostawiam wam.

Wszyscy przytaknęli moim słowom.

– To jak, idziemy do Belzebut? Macie swoje telefony komórkowe? Ponieważ posiadanie telefonu jest podstawowym warunkiem, niech ci którzy nie mają ich przy sobie, natychmiast je przyniosą. Ci którzy w ogóle nie mają komórek, dostaną je zapewne od Ajuki-san, jeśli o to poproszą – oznajmił Nakiri, kiedy o wszystkim już zdecydowano.

Telefon komórkowy? Ten Belzebut brzmi jednak znajomo.

– Belzebut to gra, którą stworzył Maou Ajuka Belzebub-san. Miejsce w którym będziemy trenować, znajduje się wewnątrz tej gry – wyjaśnił Nakiri, widząc nasze zakłopotanie.

Osobiście byłem bardzo zainteresowany tą grą, ale… Jadę do Oceanu Mleka. I tak oto tam pojechałem, podczas gdy inni poszli trenować wewnątrz gry…..

===Część 2===
– Przyszedłem cię zabrać.

Osobą którą przysłał Śakra do Rezydencji Hyoudou, był Cao Cao!

Zgodnie z jego poleceniem, poszedłem do piwnicy, gdzie znajdował się wielki magiczny krąg teleportacyjny. Cao Cao przygotował hinduską magię teleportacyjną.

– Pomyśleć że tu przyszedłeś, mimo że jesteś taki zajęty, hę – powiedziałem.

Cao Cao wzruszył ramionami.

– Zasadniczo jestem żołnierzem Śakry, więc jeśli mówi mi abym coś zrobił, to wtedy nie mam innego wyboru, niż się za to wziąć.

Drużyna Frakcji Bohaterów, której przewodził Cao Cao, nieźle sobie radziła w turnieju. Nadal przegrywał, jeśli kompatybilność i inne czynniki były złe, ale w jego drużynie było dwóch użytkowników Longinusów, którzy osiągnęli Łamacza Ładu. Skoro jednym z nich był Kantei (Guan Yu), ich szansa na zwycięstwo była naprawdę wielka. Mieli też duże szanse dostać się do finałów.

Ponieważ kwalifikacje zbliżały się do etapu finałowego, to mimo że miał mnie zabrać na rozkaz Śakry…. Z jakiegoś powodu było mi go żal.

Najwyraźniej Cao Cao zakończył przygotowania, gdyż machnął ręką i krzyknął energicznie „Ha!”. Diabelski krąg teleportacyjny zmienił się w hinduski, wywołując przy tym lekkie drżenie podłogi, po czym wyłoniła się z niej dwudrzwiowa, kamienna brama, pokryta boskimi symbolami! Cao Cao położył na niej obie ręce i otworzył ją. W tym momencie zalało nas oślepiające światło, przez co nie widzieliśmy, co było po drugiej stronie.

– Cóż, idziemy? – zapytał Cao Cao.

Zgodnie z jego poleceniem, ruszyłem przed siebie, próbując zasłonić twarz przed światłem…..

I trafiłem prosto na piaszczystą plażę.

Słyszałem szumienie morza, jednak przed oczami nie miałem błękitnej wody, ale mlecznobiałą! Za bramą znajdowała się piaszczysta plaża, otoczona mlecznobiałym morzem! Teraz już rozumiałem, co mieli na myśli, mówiąc o „Oceanie Mleka”!

T-to jest Ocean Mleka, hę~! To kolor ugotowanego ryżu! Ruszyłem biegiem przez plażę, zupełnie jakby może mnie do siebie ciągnęło….

– Hejże, Sekiryuuteiu – nagle ktoś mnie zawołał.

Kiedy spojrzałem w tamtym kierunku, zobaczyłem krótko ostrzyżonego, strasznego mężczyznę w okularach przeciwsłonecznych na nosie, ubranego w hawajską koszulę.

To Śakra!

Instynktownie od niego odskoczyłem i przygotowałem się do walki, ale natychmiast zrozumiałem co robię i dałem spokój. Nieświadomie wszedłem w tryb bojowy, ponieważ jego ciało emanowało taką brutalną silną.

– Ś-Śakra….san! Dz-dzień dobry – pozdrowiłem go.

Z rozbawieniem przyglądał się mojemu przerażeniu.

– Nie sądziłem że w ogóle przyjdziesz, ale skoro już tu jesteś, rozluźnij się trochę – powiedział, po czym pstryknął palcami i obok pojawiły się natychmiast dwa drewniane krzesła. Śakra usiadł na jednym z nich. – Witaj nad Oceanem Mleka. Usiądź proszę.

Bóg Wojny chciał, abym usiadł.

…Usiadłem obok z niepokojem. P-ponieważ nigdy wcześniej nie rozmawiałem z tym bogiem bezpośrednio, bałem się, a może raczej nie wiedziałem, jak się z nim dogadywać…. W końcu słyszeliśmy od Azazela-sensei, że jest kimś, kto posiada niebezpieczną ideologię.

Jak się nad tym zastanowić i wziąć pod uwagę turniej, to słyszałem że obecnie nie był taki niebezpieczny, ponieważ mógł walczyć z Śiwą-san… Ponieważ słyszałem na jego temat tylko złe rzeczy, to nie wiedziałem jaki był w rzeczywistości. Zasadniczo było to nasze pierwsze spotkanie.

– Cao Cao, przystąp proszę do przygotowań o których mówiliśmy – powiedział Śakra do Cao Cao.

– Tak jest, bogu lubiący rozkazywać ludziom.

Zgodnie z rozkazem, Cao Cao… Wziął wiadro i poszedł pracować na plaży. Co on zamierzał zrobić? Kiedy przyglądałem mu się z uwagę, Śakra zaczął ze mną rozmawiać.

– Jak tam turniej?

Turniej, hę. To chyba najlepszy temat dla Boga Wojny.

– Cóż, czasem się dobrze bawię, a czasem jest naprawdę trudno.

Kiedy Śakra to usłyszał, roześmiał się.

– Wiesz, zazdroszczę ci, że twoim przeciwnikiem będzie Tyfon i jego drużyna – powiedział.

Cóż, dla boga, który był bitewnym maniakiem, fakt że musiałem walczyć z tak silnymi przeciwnikami, był na pewno ekscytujący. W końcu wszyscy byli słynnymi, nadprzyrodzonymi istotami.

Śakra przyłożył nagle dłoń do podbródka i wyglądał na niezadowolonego.

– Obecnie jestem w połowie szczęśliwy i w połowie wzburzony.

– Wzburzony?

– Obecnie drużyny istot boskiej klasy odpadają z turnieju jedna po drugiej, prawda? Nic nie można na to poradzić.

Miał rację, od kiedy środkowy etap eliminacyjny się zakończył, drużyny bogów zaczęły rezygnować z dalszej gry, lub odpadać. To właśnie zmieniło się wśród drużyn biorących udział w turnieju. Nie dotyczyło to wszystkich bogów, ale ci powiązani z kulturą, sztuką, emocjami i innymi dziedzinami nie związanymi z walką, odpadali z turnieju jeden po drugim.

– Poza istotami boskiej klasy, są też pewne płotki, które same zrezygnowały – powiedział Śakra.

Po rozpoczęciu środkowego etapu, było wiele drużyn, które stopniowo rezygnowały z dalszej gry.

– Wiesz dlaczego tak się dzieje? To proste. I płotki i bogowie boją się tego samego; super silnych diabłów oraz posiadaczy Longinusów – oznajmił Śakra,

Kiedy na niego spojrzałem, zobaczyłem w jego oczach rozczarowanie.

– Dla bogów, diabłów i nieznanych istot, oni są największymi wrogami. To nawet bardziej kłopotliwe, niż walka pomiędzy dobrymi i złymi bogami. Innymi słowy ci słabi bogowie zaczęli bać się gości, który zaczęli szaleć podczas turnieju. Może nie zauważyłeś, ale pojedynek pomiędzy Vali Lucyferem i Crom Cruachem, a także walka pomiędzy młodszą siostrą Lucyfera, okrytą mocą Balora i Fenrirem. Moc diabłów i Boskich Darów, będących w klasie Longinusa, dorównała nawet bogom. To z pewnością wstrząsnęło tymi spośród nich, którzy od dawna nie walczyli – dodał Śakra.

Nawet ja słyszałem o tych plotkach. Mecz pomiędzy drużynami Rias i Valiego, miał duży wpływ na istoty nadprzyrodzone. Mnie, ta walka pomiędzy Niebiańskim a Złym Smokiem, też zdumiała. Ale na dobrą sprawę każdy by się tego przestraszył. Do tego pojedynek Fenrira, który uwolnił pełnię swojej mocy, z Rias, która wykorzystała moc Balora, miał duży wpływ na starszyznę każdej mitologii.

– Obecnie ujawniły się zupełnie nieznane diabły i nawet Bóg Asurów, Mahabali, został przez nich pokonany. Rozbawiło mnie to, ale są bogowie, którym z tego powodu nie było do śmiechu.

Tak jak powiedział Śakra, tajemnicze diabły, które się niedawno pojawiły, spędzały sen z powiek wielu ludziom, od kiedy pokonali księcia Asurów.

Nie sądziłem, że w tej epoce pojawią się tak silne istoty.

To była odpowiedź Boga, który w ten sposób odpowiedział na artykuł z gazety pewnej mitologii. Co więcej, było kilku posiadaczy Boskich Darów, którzy też dali o sobie znać. Skutki były zupełnie inne, niż się spodziewaliśmy, gdyż byliśmy pewni, że odpadną jeszcze na początku. Osobiście czułem, że dzięki temu turniejowi, który był otwarty na wszystkie mitologie, frakcje, uzdolnionych ludzi i inne utalentowane jednostki, które dotąd były niezauważone.

– Oczywiście twoja moc, która posiada nieskończoność, także przeraża istoty boskiej klasy. Ta moc z pewnością da nieźle popalić niedoświadczonemu bogu – powiedział Śakra.

Wiedziałem już, że moja moc była uważana przez wszystkie drużyny za coś niebezpiecznego. Jednak w tej rozmowie było coś tak skomplikowanego, że nie dało się tego wyrazić słowami.

– Bogowie się przestraszyli i zrezygnowali… – mruknąłem cicho.

Kiedy zostałem diabłem, byłem święcie przekonany, że bogowie to istoty, które niczego i nikogo się nie boją….. Śakra roześmiał się nagle.

– Większość nich tak zrobiła. Jestem pewien, że do udziału w turnieju nakłoniło ich to, że są bogami i nadprzyrodzonymi istotami. Jednak na scenę wkroczyły potwory z nowego pokolenia, podczas gdy większość bogów niezbyt sobie radzi z walką, gdyż na przykład patronują zbiorom lub dobrobytowi. Nic więc dziwnego, że boją się takich ludzi jak ty – oznajmił, po czym spojrzał z udręką. – Ostatecznie jedyne istoty boskiej klasy, które pozostały w turnieju, to typy bitewne, takie jak ja. Cóż, to łatwo zrozumieć. Prawda jest taka, że jestem wzburzony zachowaniem innych bogów. Cóż, najsilniejsi zostali zapieczętowani razem z Trihexą.

Ten bóg był… Czułem że z jego wywodów zrozumiałem tylko jedno. Śakra kochał walczyć. Tak jak myślałem, był taki sam jak Vali i Crom Cruach.

Zaraz, wszyscy faceci z mojego otoczenia tacy są! Dlaczego ja, tak bardzo kochający piersi, zawsze muszę słuchać rozmów o walce!? Cao Cao najwyraźniej skończył przygotowania i podszedł do nas.

– Przygotowania zakończone – oznajmił.

Cao Cao spojrzał na mały plastikowy basen, który znajdował się w rogu plaży! Więc miał go napełnić wiadrem!

Dodatkowo ten basem…. Miał design „Oppai Smoka”, zrobiony w stylu anime. ...Pewnie kupił go w sklepie należącym do Rodu Gremory.

Słyszałem plusk mlecznej wody, która była przenoszona wiadrami. Tymi, którzy nosili te wiadra, było siedem kul z Łamacza Ładu Cao Cao. Kule przybrały kształty dłoni i latały po niebie z wiadrami w tą i z powrotem.

Żeby używała Łamacza Ładu w taki sposób. Cóż, w końcu nie jest cichym typem. Spojrzałem z zakłopotaniem, jak basen był wypełniany.

– T-tak przy okazji, co mam w ogóle zrobić w tym Oceanie Mleka? – zapytałem.

– Musisz go zamieszać – odparł Śakra.

Zakłopotała mnie ta odpowiedź.

– ....Ech? Zamieszać…Ocean Mleka?

Zamieszać!? Ocean Mleka…tą morską wodę? Widząc moje zakłopotanie, Śakra roześmiał się.

– HA HA HA, wiesz że masz dziwną minę? Nie, nie, nie to miałem na myśli. Chodziło mi o starożytną ceremonię, zapisaną w mitologii hinduskiej. Gdyby to bogowie zamieszali Oceanem Mleka, to mógłby zostać udoskonalony o pewną rzecz – powiedział, po czym wyjął z kieszeni buteleczkę z lśniącym, złotym płynem. – A konkretnie o cudowny lek, nazywany Amrytą<ref>W hinduizmie, Amryta to boski napój dający pijącemu nieśmiertelność; indyjski odpowiednik greckiego nektaru.</ref>.

Cudowny lek Amryta! Już sama nazwa zdawała się przynosić ulgę!

– Cóż, pierwotnie zostało to zrobione na skalę mitologii, ale…ponieważ mam tylko zrobić dla ciebie napój, to nie musimy posuwać się tak daleko. Jest dobrze, nawet jeśli to tylko motywacja. Więc zamiast całego oceanu, wystarczy tylko basen dla dzieci – dodał Śakra.

Po tym jak Cao Cao przestał nosić wiadra, przeszedł do następnego etapu i włożył do basenu różne rzeczy.

– Najpierw włóż do środka wszystkie rośliny i ich nasiona. Dodatkowo zdobądź legendarnego, gigantycznego żółwia, Kurma<ref>Kurma olbrzymi żółw z hinduizmu, jeden z dziesięciu awatarów boga Wisznu.</ref>, i włóż do basenu jego dziecko – wyjaśnił Śakra.

Nagle obok niego pojawił się żółw, który miał pięćdziesiąt centymetrów wzrostu! Na skorupie miał dziwną wypukłość. Tak jak powiedział, żółw zanurkował w basenie i usiadł pośrodku.

Nagle Śakra wyciągnął za pleców węża, ponieważ przypominał smoka, to byłem przekonany, że to wschodni smok. Następnie owinął go dookoła wypukłości, która wyrastała z pleców żółwia.

– Jeśli owinę hinduskiego smoka Wasukiego dookoła rzeczy, która wyrosła z pleców potomka Kurmy...

Kiedy Śakra skończył owijać smoka dokoła żółwia, wręczył mi jego głowę.

– Niech Sekiryuutei chwyci za głowę, a Cao Cao za ogon i niech każdy ciągnie w swoją stronę – oświadczył.

Zrobiliśmy jak kazał.

– Co to ma być......?

Byliśmy w takiej sytuacji, że nie wiedziałem co powiedzieć. Śakra roześmiał się.

– HA HA HA, jest tak jak powiedziałem, prawda? To mniejsza wersja mieszania Oceanu Mleka, więc nie narzekajcie i ciągnijcie.

Wygląda na to, że nie mamy innego wyboru. Mlecznobiała woda morska, rośliny, ich nasiona, żółw i owinięty dookoła niego smok, który wyglądał jak wąż, którego ja ciągnąłem za głowę, Cao Cao za ogon. Nagle żółw obrócił się do nas bokiem.

Kiedy atmosfera była tak dziwna, że nie mogliśmy nic powiedzieć, Cao-Cao westchnął.

– Doprawdy, stosowałem się do twoich rozkazów, ponieważ miałem być partnerem Sekiryuuteia, ale czegoś takiego się nie spodziewałem… Bycie żołnierzem Śakry nie jest czymś, co chciałbyś robić.

– Nie jestem pewien, ale przepraszam. Nie, poważnie, nic z tego nie rozumiem.

Nie miałem innego wyboru, niż przeprosić! Przyszedłem tutaj, ponieważ miejsce zwane Oceanem Mleka zdawało się być dla mnie stworzone i ponieważ usłyszałem, że miał plan wzmocnienia mnie. Skończyło się jednak na tym, że przeciągaliśmy między sobą tego węża o wyglądzie smoka! Czy to naprawdę mitologiczna aktywność!? Ten cudowny lek naprawdę zadziała!? Wątpię!

Śakra ziewnął.

– Mieszajcie tak przez godzinę lub dwie, dopóki kolor nie zmieni się na ciemny. Ja się przez ten czas zdrzemnę.

Na słonecznej, piaszczystej plaży, nad Oceanem Mleka, Śakra zaczął drzemać, podczas gdy ja i Cao Cao dalej przeciągaliśmy między sobą smoka…..

Cóż, trwało to przeszło dwie godziny…. Morska woda w basenie...mlecznobiały kolor stał się bardziej skoncentrowany i pojawiły się w nim plamki złota, które stopniowo zaczęły świecić!

Niesamowite! Mimo że niezbyt w to wierzyłem, to kolor zmienił się na złoty!

Śakra obudził się z drzemki. Zajrzał do basenu, ziewając jednocześnie.

– OK OK, kolor ładnie się zmienił. Prosta edycja Amryty dokonała się.

W dłoni Śakry pojawił kubek w kształcie słoika.

– Podobno oryginał miał być cudownym lekiem nieśmiertelności. Efekt sprawiłby, że nawet bóg byłby wdzięczny za jeden łyk. Dawno temu, przez tą rzecz, hinduistyczni bogowie toczyli między sobą wojnę. Ale miałem wtedy zabawę. Toczono krwawą wojnę o szklankę mleka, masz pojęcie? – powiedział, napełniając słoik wodą morską.

Z powodu szklanki mleka, hinduistyczni bogowie rozpętali wojnę….

Cudowny lek nieśmiertelności, Amryta, hę. Nie wiedziałem że wojna zaczęła się powodu tego Oceanu Mleka. Śakra wręczył mi kubek, kiedy zacząłem się zastanawiać nad hinduską mitologią.

– Proszę, wypij to.

– Ech!? N-naprawdę mam to wypić!? Stanę się nieśmiertelny!?

Nie potrafiłem ukryć zaskoczenia! Nie, on zdecydowanie wezwał mnie tutaj właśnie z tego powodu, ale nie sądziłem że wypiję eliksir nieśmiertelności! Jeśli stanę się nieśmiertelny, to wtedy zdecydowanie pokonam nawet bogów, ale…! Śakra westchnął, gdy zobaczył jak stoję z kubkiem w ręku i zdumioną miną.

– To prosta wersja, więc nie będzie miała aż takiego efekt. Gdybym miał prawdziwą, to bogowie znów zaczęliby toczyć ze sobą wojnę. Traktat pokojowy wręcz zabrania stworzenia prawdziwego.

Ach, więc ten lek nie będzie miał aż takiego wpływu, hę. Jednocześnie poczułem ulgę, ale też rozczarowanie…

– Powiedziałem to, prawda? Wystarczy, jeśli udało mi się cię zmotywować – oznajmił Śakra.

– Zmotywować, hę. Najwyraźniej uważasz, że moje wzrosty mocy pojawiały się dlatego, bo byłem zmotywowany – mruknąłem.

Zupełnie jak Azazel-sensei, który znajdował się na czubku mojej listy, wszyscy ludzie którzy mnie trenowali, sprawiali mi kłopoty, albo wręcz wpychali w sytuacje, które miały mnie „zmotywować”. Moc którą w sobie miałem była wspaniała, ale ponieważ byłem słaby, potrzebna była mi „motywacja”, aby ją obudzić. Doświadczyłem tego wiele razy.

Za każdym razem moja prawdziwa moc się ujawniała, ale….. Śakra wybuchnął śmiechem.

– Właśnie o to mi chodziło. Ponieważ jesteś zbyt „słaby”, za każdym razem gdy natykałeś się na „mur”, potrzebowałeś czegoś, co mogłoby być dla ciebie motywacją, abyś mógł się przez niego przebić”

Zgadza się! Miał rację! Ponieważ urodziłem się i wychowałem jako zwykły człowiek, to potrzebowałem przygotowań, aby użyć mocy Ddraiga i Ophis.

– Szczerze mówiąc, osobiście nie rozumiem tych wszystkich ludzi, którzy tak cię podziwiają, włącznie z Azazelem – dodał Śakra.

– Nie rozumiesz?

– Ludzie tacy jak ty, w najlepszym razie powinni mieć rangę B, ale ty kilkakrotnie dokonałeś cudów, używając nieznanych mocy. Nie ważne jak uzdolnieni są nadprzyrodzeni naukowcy, jestem pewien że nigdy się nawet nie spodziewali czegoś takiego. Dlatego nie masz innego wyjścia, niż poleganie na motywacji, aby odnaleźć swoją szansę.

Rozumiem, to pewnie dlatego Azazel-sensei zawsze mówił, abym wzmocnił swoją moc poprzesz uczucia. Otrzymałem w końcu wzrost mocy dzięki piersiom i nawet zostałem wskrzeszony dzięki mocy Ophis i Wielkiego Czerwonego. Nawet przywódca Grigori nie miał innego wyboru, niż przyznać że taka metoda wzmacniająca mogła powstać wyłącznie dzięki uczuciom. Jednak wszystkie metody, które polecił mi Sensei, okazały się być wyjątkowo dobre. Cóż, z pewnością miał dobre pomysły. Jednak tym razem doradzał mi Śakra.

– ...Więc co tym tym razem będzie moją motywacją? – zapytałem.

– Jeśli chodzi o ciebie, to mogą to być piersi, piersi, i jeszcze raz piersi. Obawiam się, że to właśnie to umożliwia ci kolejny wzrost mocy. Dlatego cię tutaj wezwałem – odparł Śakra, chowając okulary w kieszeni na piersi.

– I jeszcze jedno.… Dlaczego postanowiłeś mi pomóc? – zapytałem.

Niebiański Cesarz, który powinie mieć niebezpieczną ideologię, zrobił coś aby mi pomóc. Gdybym miał opisać nasze stosunki przed turniejem, to uznałbym go za wroga. Skoro mi więc pomagał, to istniała opcja, że miał w tym swój interes, i właśnie to mnie najbardziej przerażało.

– Powód jest prosty. Kiedy się ze sobą zetrzemy w głównej fazie turnieju, sama czarna zbroja mi nie wystarczy. To będzie dla mnie zbyt nudne. Jeśli mamy ze sobą walczyć, to chcę abyś był poważny i dawał z siebie wszystko. Użyję więc wszystkich mitów, aby to osiągnąć – odparł Śakra wprost.

Oczy Boga Wojny, znanego jako Śakra, były przepełnione duchem walki. On też jest bitewnym maniakiem!

– Wiesz że sam możesz tego żałować? – oparłem poważnie.

Śakra uśmiechnął się jednak szeroko. Nigdy wcześniej nie widziałem u niego takiego uśmiechu.

– Mówisz że przegram i będę tego żałował? HA HA HA, to niemożliwe. Przegrana mi nie przeszkadza, jeśli tylko będę mógł z tobą walczyć do samego końca.

To jest ten słynny Bóg Wojny, Śakra. Przegrana mu nie przeszkadza, jeśli tylko może walczyć na poważnie…. Tak, nawet sposób w jaki myślał o bogach, którzy odpadli z turnieju, był inny. Ja i Śakra potwierdziliśmy swoją wolę do walki, po czym wręczył mi kubek. Wziąłem głęboki wdech i przygotowałem się do wypicia eliksiru jednym haustem.

Wypiłem go, ale nic się nie stało. Smakował jak zwykłe lekarstwo, tylko tak, jakby jego esencją było mleko. Przez gardło też przeleciał mi bez sensacji. Spodziewałem się raczej, że będzie słony, skoro powstał z morskiej wody….

– Nic się nie stało.… – odparłem krótko.

Kiedy jednak Śakra stwierdził, że przestałem pić, wyglądał tak, jakby chciał uciec.

– Cao Cao, patrz czy nie traci przytomności – powiedział do Cao Cao.

...Wiec nie straciłem przytomności? Co on....

Kiedy tak myślałem, nagle…..

''Łup.''

Serce zabiło mi mocniej. Tego nie dało się opisać słowami, kiedy całe moje ciało przeniknął ból.

– G-gaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!

TO BOLIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII!

…Co to ma być….!? Wewnątrz moich rąk, stóp, brzucha, wszystko mnie bolałoooooo…na niesamowitym poziomie! Nie mogłem ustać na nogach… Upadłem na ziemię i starałem się zmagać z bólem!

– Arrrrrrrrrrrrrrrgggghhhhhhhhhhh! Co to jessssssssssssssst!?

Szarpałem się za pierś! B-boli….! Głowa też…. Ból był niemożliwy….! Łzy zaczęły lecieć z moich oczu, z nosa mi ciekło i nawet zacząłem się ślinić z powodu tego bólu!

– Ten eliksir był pierwotnie przeznaczony tylko dla bogów. Nawet jeśli jesteś z innej mitologii, to dalej jest on zabójczą trucizną dla diabłów – oznajmił Śakra uciekając.

….Z-zabójcza trucizna….! ….Efekt Amryty….jest taki, jakby rozrywano moje ciało na kawałki…..!

Jednak nie tylko ja cierpiałem z powodu tego bólu…..

[Guaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! Uuuu! E-efekt tego eliksiru dotknął nawet mnie, mimo że żyję wewnątrz Boskiego Daru……! Nieeeeeeeeeeeeeeee!]

Ddraig, który mieszkał w moim Boskim Darze….też cierpiał! Najwyraźniej ten eliksir działa nie tylko na mnie, ale też na Ddriga…..!

Krzyki moje i Ddraiga rozniosły się echem po plaży i otaczającym ją Oceanem Mleka.

...Kiedy ja i Ddraig cierpieliśmy na plaży...Śakra coś powiedział:

– Spróbuj to jednak przezwyciężyć. Chyba ci się uda skoro zostałeś pobłogosławiony przez piersi, prawda?

...Z powodu niesamowitego bólu, prawie straciłem przytomność, ale desperacko starałem się wziąć w garść…

Bolało zupełnie tak, jakbym zanurzał się w najbardziej niezgłębione otchłanie cierpienia….

===Część 3===
Ja, Kiba Yuuto, wraz drużynami Rias Gremory i Iseia-kun (razem z Roygun Belfegor-san), przybyłem do pewnego miejsca.

Przed moimi oczami ciągnęła się preria, nad którą znajdowało się nieskończone, niebieskie niebo. Nie była to ani Japonia, ani żaden inny kraj, ani też Zaświaty.

Nad głowami moich towarzyszy, wyświetlał się natomiast zielony pasek. Powód tego był prosty. Nie był to bowiem prawdziwy świat, a fałszywa przestrzeń, przygotowana dla Gry. Tak, Ajuka Belzebub-sama uprzejmie zapewnił nam tą nową przestrzeń treningową. Ten świat…był częścią gry, zwanej Belzebut. Tym który nas tu przyprowadził, był nowicjusz z drużyny Iseia-kun, Nakiri-kun, którzy trzymał w dłoni telefon i coś w niego wstukiwał.

– Normalnie użyłbym telefonu komórkowego, aby zbadać co jest w tym świecie, ale skoro jesteście gośćmi i nie bierzecie udziału w grze, uproszczę to wszystko.

Ouryuu-kun oraz Miraka-san (która nie była tu obecna), znali zasady gry Belzebut, skoro Belzebub-sam dał im jakąś pracę w jej ramach.

Wcześniej powiedziano nam o zasadach gry:

1. Gracz bierze udział w grze osobiście i nie ma żadnego awatara.

2 . Pole na którym mieliśmy grać, było fałszywe i stworzył je sługa Belzebuba-sama. Gracze zostaną tu teleportowani ze świata ludzi, wraz ze swoimi prawdziwymi ciałami.

3. W Belzebut możesz uzyskać dostęp do systemu gry, za sprawą telefonu komórkowego, lub smartfonu.

I tyle w kwestii wyjaśnienia. Nakiri-kun zaczął tłumaczyć, co miał na myśli, mówiąc o dostępie do systemu gry, poprzez telefon komórkowy.

– Jeśli na przykład chcesz się nauczyć magii, która pozwoli ci poznać informacje na temat twojego wroga, lub jego umiejętności, celujesz w niego telefonem.

Nakiri-kun uniósł swój telefon i wymierzył go w Xenovię.

– Następnie otwórz galerię, i jeśli przywołasz magię, lub umiejętności….

Na smartfonie Nakiriego pojawiło się zdjęcie Xenovi. Nad jej głową znajdowało się słowo „Gość”, a także liczba, która oznaczała ilość je punktów życia.

– Ooch!

Wszyscy, którzy się temu przypatrywali, byli zaskoczeni. Nakiri-kun odsunął telefon.

– Teraz magia. Po wybraniu obszaru, poprzez wykadrowanie go w telefonie…jeśli naciśniecie przycisk…

Przed Nakirim-kun buchnęły płomienie.

Po wykadrowaniu miejsca w kamerze telefonu, całe zostało pochłonięte przez ogień, w momencie gdy wywołana została magia ognia.

– Jeśli chcecie skorzystać z ataku długodystansowego, użyjcie kamery w ten sposób i wtedy możecie zaatakować wybrany obszar. Cóż, wciąż możecie używać magii, bez celowania kamerą. Zdarzają się także sytuacje, w których na dużych obszarach, używana jest nieregularna magia, taka jak zamrażająca, lub unieruchamiająca. Jeśli będziecie o tym wiedzieć, to może się wam to przydać…. – powiedział Nakiri.

Wyjął butelkę soku i ustawił ją przed sobą, po czym wykadrował na wyświetlaczu smartfona.

Kiedy zrobił zdjęcie, butelka została pokryta światłem i przyciągnięta do smartfona Nakiriego-kun. Butelka, która jeszcze przed chwilą przed nim stała, teraz zniknęła. Nakiri-kun pokazał nam wyświetlacz telefonu i wyświetlił ekran ekwipunku, gdzie pojawił się napis „Sok x1”.

– Możecie coś zmagazynować w swoim telefonie, robiąc temu czemuś zdjęcie, ponieważ pełni on funkcję czegoś w rodzaju skrzyni z ekwipunkiem. Tak więc w Belzebut telefon komórkowy jest niezbędny, gdyż za jego pomocą robi się wiele rzeczy.

Tak oto otrzymaliśmy od niego proste wyjaśnienia. Niektórzy z naszych towarzyszy, którzy nie korzystali z telefonów komórkowych, mieli trochę kłopotów. Najtrudniej było nauczyć Crom Cruacha, jak nie zniszczyć telefonu. Co ciekawe, jego eminencja Strada, szybko wszystko pojął.

– Fufufu, najnowsze technologia z pewnością jest przydatna. Nawet z moim smartfonem, zacząłem lubić gry społecznościowe.

Gasper spojrzał na ekran telefonu jego eminencji.

– Niesamowite, masz tyle pięciogwizadkowych postaci! – oznajmił podekscytowanym głosem.

Jego eminencja z pewnością potrafi nas zaskoczyć.

Shirone-chan ''vel'' Koneko-chan i Xenovia, zdawały się dobrze znać Belzebut, więc tłumaczyły wszystko tym, którzy nie potrafili zrozumieć systemu. Najwyraźniej obie zarejestrowały się wcześniej, dzięki pośrednictwu Nakiriego-kun i Miraki-san (z którymi chodzili do klasy, lub którzy należeli do samorządu), ponieważ zdawały się dużo wiedzieć o grze. Koneko-chan była w końcu typem, który lubił gry.

Tym który miał najwięcej problemów, ze zrozumieniem wszystkiego, był Bova-san. Ponieważ jego ciało było takie wielkie, musiał się zmienić w mini smoka, aby posługiwać się swoim telefonem.

– Nie rozumiem tej części…..

– Hmm, trzeba to robić w ten sposób.

Nakiri-kun udzielił mu szczególnej uwagi, gdy go uczył. Najwyraźniej relacje pomiędzy pięścią i kłami Sekiryuuteia, były dobre.

– Możemy wan tylko podziękować, że wolno nam potrenować w takim miejscu – powiedział Bova-san, gdy otrzymał instrukcję korzystania z telefonu.

– Cała Drużyna DxD może tu trenować, nie tylko my i drużyna Gremory-senpai. Póki co Ajuka-san powiedział, że ta specjalna przestrzeń treningowa, została dopiero dodana do gry. Najwyraźniej inni członkowie Drużyny DxD już zaczęli trenować – odpowiedział Nakiri.

Cóż, to znaczy że Drużyna Sitri, a także drużyny Sairaorga-san i Seekvairy Agares-san, Valiego oraz wskrzeszonych aniołów, też.

– Czy tu jest bezpiecznie? – zapytała Irina-san Nakiriego-kun, patrząc na rozległe, zielone pola.

– Według Ajuki-san, „Nie można powiedzieć że to pewne, jednak ochrona tutaj jest dziesięć razy lepsza, niż tam, gdzie trenowaliście, i nie ważne jak intensywnie będziecie trenować, nie zniszczycie tego miejsca. Dlatego chcę abyście byli spokojni.”. Powiedział coś takiego.

Ochrona byłą lepsza, niż na terytorium Rodziny Gremory, huh. Mimo że bezpieczeństwo tego miejsca też jest duże. Jednak jeśli to miejsce naprawdę zostało stworzone przez sługę Belzebuba, to musi być bezpieczniejsze od tego, w którym dotąd trenowaliśmy.

Teraz mieliśmy jakieś trwałe kontakty z tym miejscem. W końcu moi towarzysze i ja wspieraliśmy się nawzajem i pracowaliśmy w tym miejscu. Ja też toczyłem treningowe walki z Iseiem-kun. Jestem pewien, że on myślał tak samo.

– Cóż, istnieją systemy i tyle, ale najwyraźniej to miejsce, które przygotował dla nas Ajuka-sama, zostało tak zaprojektowane, że nie różni się wiele od zwykłej przestrzeni. Możesz też bez obaw używać swoich umiejętności, bez obaw o zniszczenia. System także tak bardzo nie przeszkadza. Powinniście trenować tak jak zawsze. W każdym razie przynoście telefony i nie rozstawajcie się z nimi – wyjaśnił Nakiri-kun.

Wprawdzie to miejsce znajdowało się w grze Belzebut, to sądzę że możemy tu trenować tak, jak zawsze. Byliśmy wdzięczni.

– Na razie spróbujcie wykonać swój zwykły trening.

– My też powinniśmy zacząć.

Rias-oneesan i Ravel-san poinstruowały swoje drużyny, gdy trening się zaczął.

Tak oto my, Drużyna Rias Gremory + drużyna Iseia-kun zaczęły trenować wewnątrz Belzebut.

Gdy przyzwyczailiśmy się do systemu gry, wszyscy zaczęli trenować. Miejscem, które przygotowano dla nas do treningu, nie było tylko trawiaste pole, ale też lasy, góry i jeziora, a także podziemne lochy i zamek, a także latająca wyspa. Byliśmy zaskoczeni rozległością tego pola, stworzonego w innej przestrzeni, która była tak wielka, jak region Kanto. Prawdziwy Belzebut był jeszcze większy niż to miejsce i swoimi rozmiarami dorównywał Australii. Na wszelki wypadek, abyśmy nie mogli kontaktować się z graczami, którzy grali w normalną grę, dookoła tego miejsca zbudowano specjalny mur. Ponieważ gracze nic nie wiedzieli o nadprzyrodzonych istotach, nagłe spotkanie z diabłami, aniołami i smokami, mogłoby wywołać chaos. Mogliśmy trenować gdzie chcieliśmy, ale ponieważ całe to miejsce było tak wielkie, musieliśmy to robić niedaleko siebie, aby się nie zgubić. Cóż, najwyraźniej zostało jednak tak stworzone, że nawet i do tego nie dojdzie…

Zrobiliśmy sobie krótką przerwę i teleportowaliśmy się, do punktu startowego. Wszyscy w drużynach Rias Gremory i Iseia-kun, zebrali się razem i relaksowali na trawie, dzieląc się swoimi opiniami między sobą. Xenovia, Irina-san i Asia-san rozmawiały ze sobą:

– Nawet jeśli to sztuczne miejsce, to góry są piękne.

– Możesz nad nimi latać, a nawet wspinać się na nie.

– Jestem zachwycona… Ta górska sceneria jest najlepsza.

Nie były jedynymi, które poszły w góry.

– To była tak rozległe miejsce, że nieświadomie poszłam za senpaiem i jego eminencją, aby wspiąć się na góry.

– Fufufu, to z pewnością wspaniałe miejsce treningowe.

Najwyraźniej Lint-san i jego eminencja Strada, też wspinali się na góry razem.

– Najwyraźniej krajobrazy nie ucierpią, nawet jeśli sobie zaszalejesz. To wspaniałe nawet dla smoków. Czyż nie, synu Tannina.

– T-tak, masz ra-…cję…. – powiedział Crom Cruach do Bova-san.

Najwyraźniej Crom Cruach, który był substytutem Iseia-kun, sprawił że wielkie ciało, z którego Bova-san był dumny, było mocno nadwyrężone i wyczerpane. Podczas gdy wszyscy pogłębiali soje relacje, jako członkowie Parostwa Gremory, oni znaleźli swoje własne miejsce do treningu.

Trenowałem nad brzegiem rzeki, podczas gdy starałem się przyzwyczaić do gry. Czułem że sceneria była zupełnie inna. W piwnicy na terytorium Rodziny Gremory, nie było nic. Z powodu tej pustki byliśmy w stanie się skoncentrować, ale z drugiej strony, ten krajobraz był taki odświeżający.

– Z tego co słyszałam, gra Ajuki-sama nawiązuje do innej gry – powiedziała Rias-oneesan, patrząc na trawiaste pole.

– Słyszałem że głównym tematem odniesienia jest system. Przede wszystkim ma to coś wspólnego z telefonami komórkowymi. Jednak ta gra tutaj nie istnieje – dodał Nakiri-kun.

Wszyscy na niego spojrzeli.

– Gra na której opiera się cała koncepcja Belzebuta, została stworzona przez pewien Boski Dar – oznajmił.

– Chodzi o Przynosiciela Oczyszczenia, prawda? To jeden z Longinusów – powiedziała Belfegor-san.

Nakiri-kun był zaskoczony jej wiedzą ale pokiwał głową.

– Tak, Przynosiciel Oczyszczenia to zdolność, która umożliwia użytkownikowi stworzenie idealnego świata w innym wymiarze…to jest normalna zdolność.

– Więc przypomina Zatracenie Wymiaru – powiedziała Xenovia.

– Wyglądają podobnie, ale zasadniczo są inne. Faktycznie, Przynosiciel Oczyszczenia może stworzyć na tym świecie żywe rzeczy, ale może dać życie żywemu światu – odparł Nakiri.

Nawet żywe rzeczy mogą zostać stworzone, jeśli ten świat zostanie stworzony przez użytkownika Boskiego Daru… Słyszałem już o ich zdolnościach, ale…

– Więc zdolności „Boskiego Daru pozwalającego się wcielić w Boga”, o których słyszeliśmy w świecie ludzi, były prawdziwe, hę – powiedział Crom Cruach, zajadając banana.

– Najwyraźniej ma najlepsze cechy Zatracenie Wymiaru i Stwórcy Zniszczenia – mruknęła Irina-san.

– Jednak są pewne warunki. Żywe rzeczy, które zostały stworzone, mogą żyć tylko w tym świecie – wyjaśnił Nakiri-kun.

Dokładnie, ma swoje wady, nawet jeśli to Longinus. …Oczywiście to zupełnie inna historia, kiedy do głosu dochodzi Łamacz Ładu.

– Obecnie prowadzisz dochodzenie w sprawie Przynosiciela Oczyszczenia i Telosa Karmy, prawda? – zapytała Roygun-san Nakiriego.

…Roygun Belfegor-san zdawała się wiedzieć o szczegółach tej informacji. Wprawdzie słyszeliśmy plotki, że pracowało dla niej kilku informatorów… Nakiri przytaknął jej słowom.

– Telos Karmy to Longinus, potrafiący tworzyć wybory, których nie można osiągnąć siłą.

– Trzynasty Longinus…podobno jest heretycki, albo Ukoronowany Zakazaną Liczbą. W każdym razie słyszałam na jego temat same złe plotki – powiedziała Roygun-san.

Tak ja też nie słyszałem dobrych rzeczy o Telosie Karmy. To także powód, dla którego był wspominany w legendach. Nakiri-kun podniósł kamień i wymierzył go w Xenovię.

– Na przykład, jeśli rzucę tym kamieniem w przewodniczącą Xenovię, sądzę że może wystąpić szereg możliwości. Może go odbić, uniknąć, przeciąć mieczem, może nim oberwać, albo może się też wydarzyć wiele innych rzeczy.

– Nigdy by mnie nie trafił. Potrafiłabym go uniknąć, wiesz? – oznajmiła Xenovia.

– Skoro mówimy o tobie, przewodnicząco, to to całkiem możliwe – odparł Nakiri-kun. – Po prostu rzucenie kamieniem w kogoś, generuje róże możliwości. Ten Longinus natomiast, tworzy opcje, które nie są możliwe. Może też stworzyć taką możliwość: system Belzebuta zostaje nagle dotknięty awarią, która wpływa tylko na otoczenie przewodniczącej Xenovi, przez co nie potrafi zareagować na rzucony przeze mnie kamień i zostaje trafiona.

– …Słyszałam, że może wystąpić możliwość zmiany fenomenu w niespodziewane wydarzenie… – powiedziała Ravel-san.

– W historii ludzkości miały miejsce rzeczy i wydarzenia, których nie dało się wyjaśnić, prawda? Nawet po tym jak historia drastycznie się zmieniła, historycy i badacze nadal nie potrafili tego wyjaśnić. To dlatego, że Telos Karmy miał swój udział w tych wydarzeniach – powiedział Nakiri-kun, rzucając kamień na ziemię.

Longinus brał udział w historycznych wydarzeniach, w Japonii i Europie….

– Dlatego Telos Karmy bywa nazywany Niszczycielem Historii – dodał Nakiri-kun.

Ten Longinus, był uważany przez wszystkie inne mitologie, za niebezpieczny. W wyniku tego, jego posiadacz ciągle był poszukiwany, ale… Pierwszym który znalazł tą osobę, nie, pierwszym który wszedł z nią w kontakt, był Ajuka Belzebub-sama.

– Na temat Łamacza Ładu Telosa Karmy, nadal nie mamy żadnych dokładnych informacji, prawda? – mruknęła Rias-oneesan.

– Nie chcę sobie nawet wyobrażać, że jego Łamacz Ładu może zmienić bieg historii – powiedziała Xenovia, która wyglądała na wyczerpaną.

– Przynosiciel Oczyszczenia i Telos Karmy, oba te Longinusy są obecnie razem. Teraz zgadnijcie, co się może wydarzyć. Odpowiedź brzmi „Tragedia”. Świat stworzony przez Przynosiciela Oczyszczenia i wiele niemożliwych wyborów, dokonanych przez Telosa Karmy. Efekty można uznać za cuda lub czyny diabła, a wiele niespodziewanych rzeczy może się wydarzyć w niemożliwym czasie – powiedział Nakiri-kun z przerażoną miną.

– Ale w świecie stworzonym przez Przynosiciela Oczyszczenia, Telos Karmy może kontrolować przeznaczenie, prawda? Posiadacz tego Boskiego Daru może wpaść w taką arogancje, że uzna samego siebie za boga – powiedział Bova-san.

Nakiri-kun uśmiechnął się gorzko.

– ….Masz rację, Bobo. Dlatego tą osobę nazwano Człowiekiem Podszywającym się pod Boga.

Mina Nakiriego-kun zdawała się mówić, że bardziej był zainteresowany użytkownikiem Boskiego Daru, niż jego zdolnościami.

– Ouryuu, znasz posiadaczy tych Longinusów, prawda? – zapytała Xenovia.

– Raz go spotkałem. Jest niebezpiecznym człowiekiem. …Z zazdrością patrzy na rozpacz tego świata bardziej, niż ktokolwiek inny. Ajuka-san uznał go za przeciwieństwo Hyoudou-senpaia.

Niezwykle nienawistny Nakiri-kun, mówił o tym mężczyźnie, ale…. Ktoś, kto jest przeciwieństwem Iseia-kun, hę. Naprawdę mnie to ciekawi, ale…nawet jeśli nie ujawnił się w pobliżu, to potrafiłem wyczuć niebezpieczne powietrze, którego nigdy wcześniej nie czułem.

– Przestańmy o tym rozmawiać i coś zjedzmy, dobrze? – powiedziała Akeno-san, kiedy atmosfera zaczęła się robić cięższa.

Zaraz potem stworzyła magiczny krąg, w którym pojawił się zestaw piknikowy. Było tam ponad dziesięć pudełek, ułożonych na trzech poziomach i przeszło dziesięć koszyków piknikowych. Było też kilka słoików z zupą. Akeno-san otworzyła jeden z nich i wlała zwartość do kubków. Smakowity aromat połechtał nasze nozdrza. Mój żołądek natychmiast zażądał swoich praw. Ponieważ jadłem jedzenie przygotowywane przez Akeno-san od czasów gimnazjum, już przez sam zapach mój brzuch zaczynał być pusty. Gasperowi-kun i Koneko-chan też zaburczało w brzuchach. Ponieważ też jedli jej jedzenie, było normalnym, że tak się poczuli.

Akeno-san podała wypełniony zupą kubek Koneko-chan.

– Proszę, Shirone-chan. A teraz proszę, jedzcie wszyscy.

Ciężka atmosfera została rozwiana przez piknikowy zestaw Akeno-san, a wszyscy zaczęli jeść. Kiedy przeżuwałem kulki ryżowe, w moim sercu przeprosiłem Iseia-kun. To dlatego że mieliśmy piknik, podczas gdy on pojechał gdzieś indziej. Jestem pewien, że gdyby o tym wiedział, wrzeszczałby, „Mnie też ze sobą weźcie!”. Dodatkowo interesował się Belzebutem, odkąd udał się nad Ocean Mleka… Gdyby wiedział o systemie gry i rozległości tej przestrzeni, to jestem pewien, że bardzo by mu się to spodobało.

– Zastanawiam się, co teraz robi Ise? – powiedziała, Rias-oneesan, patrząc w niebo.

Pozostałe dziewczyny też spojrzały w górę. Ocean Mleka gdzieś się znajdował. Jestem pewien, że myślały teraz o Iseiu-kun.

– Jestem pewna, że trenuje teraz jak dziki, dla dobra drużyny, Rias-sama i dla Rossweisse-sama, aby wyrwać ją z rąk Widara-sama – powiedziała Ravel.

Rossweisse-san zarumieniła się, gdy usłyszała te słowa.

– D-dla mnie…huh?

Rias-oneesan położyła dłoń na ramieniu Rossweisse-san i uśmiechnęła się.

– Racja, mnie też wtedy uratował. W końcu jest tego typu osobą. Znajdzie sposób aby to rozwiązać, nawet jeśli miałoby go to kosztować życie. Już to zauważyłaś, prawda?

Rias-oneesan mówiła o incydencie z Akademią Auros. Wtedy Ise-kun ocalił Rossweisse-san przed Euclidem Lucyferiuszem. Pozostałe dziewczyny też zaczęły mówić:

– Mnie też uratował kilka razy. Kiedy przyjechałam do Japonii, podczas bitwy z Rodem Astaroth, a także przy innych okazjach – powiedziała Asia-san.

– Ja też. Kiedy pojmali mnie czarodzieje Brygady Chaosu, Nilrem, on mnie uratował. Natychmiast przyszedł z pomocą – dodała Ravel.

Koneko-chan i Gasper też podnieśli swoje ręce do góry.

– Mnie i Gaspera-kun też uratował. Ochronił nas też przed Ponurymi Żniwiarzami.

– T-tak, pamiętam to. Opiekował się mną, od kiedy się spotkaliśmy. Zajął się też Valerie!

– Ufufu, racja. Na Hyoudou Isseiu-san naprawdę można polegać – dodała Valerie.

Xenovia-san i Irina-san też dołączyły do dyskusji:

– … Może też powinnam dać się porwać. Też w końcu jestem dziewczyną, więc chciałbym być porwaną księżniczką… Jednak niezbyt to do mnie pasuje.

– Porwana księżniczka! …W jakiś sposób brzmi to romantycznie, prawda!? J-ja też bym chciała, aby mój ukochany przyszedł mnie uratować!

– Nie, ja i Irina urodziłyśmy się na polu bitwy, więc bycie księżniczkami, to dla nas za wiele.

– Ja też jestem dziewczyną, więc chciałbym być księżniczką! Nie, mogę nią być!

– Wiesz Irina, nie jesteś typem dziewczyny, która nie podnosiła w życiu czegoś cięższego od widelca, prawda? W końcu tyle razy wywijałaś mieczem na oczach swojego przyszłego męża…

– W takim razie nigdy nie podnosiłam nic cięższego od mojego świętego miecza.

– Irina, czasami jesteś naprawdę głupia………..

Najwyraźniej wojowniczki o czymś myślały. Nie sądzę jednak, aby Ise-kun dbał o tego typu rzeczy. Zawsze ratował dziewczyny, które lubił. Z drugiej strony Elmenhilde wydawała się być tym zainteresowana, gdyż trzymała notatnik w dłoni.

– Jeśli pokażemy Hyoudou Isseiowi-sama coś w rodzaju porwanej księżniczki, to jego efektywność wtedy wzrośnie…. Wprawdzie księżniczka nie musi mieć wszystkich swoich cech, ale porwanie jest niezbędne…musi być wróg…. Cz-czy to możliwe, że będzie walczył, jeśli pojawi się partner do małżeństwa….? Cz-czy mam narzeczonego….? – Elmenhilde mruczała coś do siebie i pisała w notatniku.

Lint-san też coś pisała w swoim notesie.

– Rozumiem, rozumie, więc dziewczyny które rodzą się na polu bitwy, zmagają się z dziewczynami. Ale to znaczy, że moje senpai nie będą miały partnerów w przyszł…. A może raczej nie wiem, czy mogą się zakochać w mężczyźnie. Brakuje im treningu, hę.

Nieważne gdzie rodzą się dziewczyny, miłosne rozmowy zawsze przyciągają ich uwagę.

– Mnie też zawsze ratował. Dlatego musisz mu o wszystkim powiedzieć, Rossweisse-san – oznajmiła Akeno-san.

– Muszę mu wszystko powiedzieć…?

– Wszystko o spotkaniu małżeńskim. Jak się czułaś, i jak się czujesz teraz, proszę opowiedz mu o wszystkim – odparła Akeno-san.

Rossweisse-san zdawała się rozumieć, o czym mówiła Akeno-san. Położyła dłoń na piersi i wyglądała na zasmuconą.

– ….Moje obecne uczucia….

– Taka jest młodość. To zdecydowanie piękne – powiedział jego eminencja Strada, który zajadał smażonego kurczaka.

– Nic z tego nie rozumiem – mruknął Crom Cruach, który też zajadał się kurczakiem.

Mimo że dziewczyny dalej rozmawiały, skończyliśmy piknik i wzięliśmy się za trening.

===Część 4===
<noinclude>

==Odnośniki tłumacza==

<references/>
</noinclude>

<noinclude>
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| Cofnij do [[High_School_DxD:Tom_25_Żywot_1._Oficjalne_swaty_nauczycielki|Rozdziału pierwszego]]
| Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]
| Przejdź do [[High_School_DxD:Tom_25_Balberith_i_Verine|Podrozdziału Balberith i Verine]]
|-
|}

Talk:High School DxD:Tom 25 Żywot 2. Ocean Mleka i ''Gra'' Maou

2018-10-06T14:01:03Z

XPikacz: Created page with "Brakuje części 4 w tym rozdziale który przetłumaczyliście."

Brakuje części 4 w tym rozdziale który przetłumaczyliście.

High School DxD:Volume 24 Żywot 0

2018-04-01T13:05:36Z

XPikacz:

==Żywot 0==
– Ise, ja powinnam być pierwsza, prawda? W końcu jestem twoją narzeczoną.

– Ara, Rias, ja także jestem zaręczona z Iseiem-kun. Mężu-sama, natrzesz mnie olejkiem do opalania, prawda? Oczywiście chciałbym odwdzięczyć się tym samym.

– Ja też jestem twoją narzeczoną! Pomóż mi z tym olejkiem!

– Hej, Xenovia! Nie próbuj wpychać się na siłę! Kochanie! Natrzyj mnie olejkiem!

– Ach! Niezależnie od tego, czy chodzi o Rias-oneesama, czy o Xenovię-san i resztę dziewczyn, to wszystkie jesteście szybkie! Ach, mój Panie! Proszę, dodaj mi odwagi!

– Chwileczkę! Potrafię zrozumieć wasze uczucia, ale proszę, zachowajcie porządek! Zrobię to po kolei! D-do tego muszę sam natrzeć się olejkiem, więc mój czas jest ograniczony!

– Wprawdzie nie jestem twoją narzeczoną, a tylko podwładną, więc powinnam mieć rację, do tego sama muszę się nasmarować olejkiem, aby ochronić moją skórę!

Drogi dziadku w Niebie, postanowiliśmy pójść na basen w Akademii Kuou. Dziewczyny ubrane w stroje kąpielowe (Rias, Akeno-san, Xenovia, Irina, Asia, Ravel, Rossweisse-san) otoczyły mnie, a każda z nich trzymała w dłoni buteleczkę olejku do opalania. Kiedy zaczynałem liceum, nigdy bym sobie nie wyobraził, że stanie się coś takiego.... Opowiedziałem o całej sytuacji mojemu dziadkowi, który zmarł jakiś czas temu, podczas gdy byłem ze wszystkimi na basenie…. Znów go sprzątaliśmy, tak jak rok temu. Dzięki temu znów mogliśmy z niego korzystać, przed oficjalnym otwarciem. W końcu przewodnicząca Samorządu Uczniowskiego, Xenovia, i przewodnicząca Klubu Okultystycznego, Asia, miały takie samo zdanie na ten temat, więc cieszyliśmy się z zabawy na basenie, tak jak rok temu. Absolwentki, Rias i Akeno-san, też były obecne, co mogło być dowodem ich miłości! Cóż, w porównaniu do ostatniego roku, smarowanie dziewczyn olejkiem było jeszcze bardziej żywiołowe…. Rok temu chciały tego tylko Rias i Akeno-san, ale teraz prosi mnie o to siódemka dziewcząt! Ach, przed moimi oczami siedem par cycków podskakiwało we wszystkich możliwych kierunkach, a ich słodkie spojrzenia były ucztą dla moich oczu, ale wciąż musiałem wybrać pierwszą osobę! Mój wzrok przesunął się z piersi Rias, do piersi Akeno-san, a następnie do wdzięków Asi, Xenovi, Iriny, Ravel i Rossweisse-san, a potem z powrotem do Rias, a potem do Akeno-san… Rozglądałem się i rozglądałem, kiedy Rias zdjęła nagle górę swojego kostiumu kąpielowego! Wprawdzie widziałem ją nago setki razy, ale widok jej wspaniałych piersi nigdy mnie nie znudzi!

– Wygrywa ta, która zrobi pierwszy ruch, dlatego zamierzam być pierwsza.

Rias uznała, że pierwsza która się rozbierze, wygra, więc chwyciła moją dłoń i wetknęła w nią butelkę z olejkiem do opalania…. Kiedy pozostałe dziewczyny to zobaczyły, też się rozebrały!

– Rozumiem, więc jeśli się nie rozbiorę, to nawet nie mogę brać udziału w tej bitwie!

Xenovia szybko pozbyła się góry stroju, podczas gdy Akeno-san uśmiechnęła się do mnie odważnie, gdy zaprezentowała mi swoje piersi!

– Ufufu, robi się ciekawie.

Xenovia złapała mnie za dłoń.

– W takim razie będziemy kontynuować to, co przerwano nam rok temu! Kontynuujmy płodzenie dzieci, którego nie mogliśmy wtedy przećwiczyć! Jestem już twoją narzeczoną, więc możemy robić, co tylko chcemy! – powiedziała.

Cóż za radykalna uwaga! Jej piersi latały w tę i z powrotem, gdy mówiła te słowa. Przez to przypomniałem sobie wydarzenia sprzed roku i natychmiast dostałem krwotoku z nosa! C-cóż, jesteśmy już zaręczeni, więc sądzę że takie sytuacje będą jeszcze miały miejsce, a do tego sam chciałbym „pogłębić” moje relacje z Xenovią! Mimo wszystko jej słowa zszokowały Irinę i Rossweisse-san.

– Ech!? Coś takiego miało miejsce!? Naprawdę chcę wiedzieć, co wydarzyło się rok temu!

– Niesamowite! Coś takiego wydarzyło się na tym basenie, zanim się pojawiłam…! Jako nauczycielka, powinnam być zła, ale jako podwładna Iseia-kun…uch, jestem taka zazdrosna…!

Xenovia ciągnęła mnie za rękę.

– Cóż, powinnyście do nas dołączyć! Jeśli cała nasza drużyna znajdzie się w magazynie, to wtedy powinniśmy poćwiczyć płodzenie dzieci razem! Nie stójcie tak, Asiu, Ravel, chodźcie ze mną! Wszystkie członkinie naszej drużyny powinny ćwiczyć płodzenie dzieci w magazynie! – powiedziała.

Asia i Ravel były niesamowicie zszokowane.

– Nie chcę być zostawiona w tyle! Ja…też chcę dołączyć do ćwiczeń!

– Z-zaczekaj proszę! Myślę że to w porządku, ale magazyn będzie przepełniony, jeśli wejdzie tam tylu ludzi! Ale powinniśmy tam najpierw pójść i zdecydować!

Asia-chan i moja menadżer nie miały żadnych obiekcji przeciwko płodzeniu dzieci!? Pomijając mój szok, dziewczyny z Drużyny Hyoudou Isseia ciągnęły mnie w stronę magazynu! Xenovia i Irina przylgnęły do każdego z moich ramion, całkowicie tłumiąc mój opór! Aaaachh, mogłem poczuć miękkość ich piersi na moich ramionach! Ich śnieżnobiała skóra była niesamowicie gładka! Piersi tej dwójki miały swoją własną elastyczność i miękkość; dzięki tym różnicom byłem w stanie wyczuć ich indywidualne cechy! Jeśli to będzie trwało dalej, to czy wtedy wejdę z nimi wszystkimi do magazynu i będziemy kontynuowali to, co przerwaliśmy rok temu!? T-to wspaniałe! Ale obawiam się o to, co nastąpi potem! jednak ktoś objął mnie od tyłu! Niesamowita miękkość przylgnęła do moich pleców! To Rias powstrzymywała mnie, przed udaniem się do magazynu!

– Zaczekajcie no wszystkie! Jest moim sługą i przybranym synem Rodu Gremory! Nie pozwolę wam zabrać mojego narzeczonego i robić z nim zboczonych rzeczy!

Nagle Akeno-san dołączyła do bitwy, gdy wyrwała moją rękę Xenovi i sama do niej przylgnęła!

– Zgadza się. Jest moim mężem-sama! Nie pozwolę, abyście tak go sobie zabrały!

Jako absolwentki, starsze pary złożone z Rias i Akeno-san, nie zamierzały ustępować obecnym uczennicom i zaczęły rywalizować z Xenovią i resztą dziewczyn! Gdy zobaczyłem jak Rias i Akeno-san odmawiają ustąpienia, uznałem że ich zachowanie jest niesamowicie słodkie. Czy zacząłem być zbyt grzeszny!? Ale Xenovia wcale nie miała zamiaru się wycofywać.

– Pani Rias! Skoro to rzadka okazja, gdy basen jest otwarty, może stoczymy bitwę o to, która z nas dostanie Iseia?

Irina stanęła obok Xenovi. Gdy Rias i Akeno-san to zobaczyły, spojrzały na siebie i uśmiechnęły się radośnie.

– Masz rację. Skoro jest lato, to powinnyśmy się rozgrzać.

Rias stanęła na podeście, a Xenovia zajęła miejsce obok niej!

– Skoro to konkurs, to zostawcie sędziowanie mnie! – oznajmiła Ravel.

Wzięła na siebie rolę sędziego.

– Na miejsca! Gotowe…start!

Wraz z okrzykiem Ravel, Rias i Xenovia zanurkowały w wodę! Kiedy pływały, ich piersi dalej były nagie! Tak oto pływackie zwody się zaczęły, pomiędzy drużynami Rias + Akeno-san i Xenovia + Irina! Asia i Rossweisse-san ograniczyły się do dopingu! …Mnie zostawiono w tyle…ach, w porządku, w końcu to ja będę je smarował olejkiem, więc to chyba w porządku, jeśli w ten sposób zdecydują o kolejności? W każdym razie na pewno zostanę w to wciągnięty i zmuszony do nasmarowania ich olejkiem…. Jeśli chodzi o takie sprawy, to nie jestem pewien, czy powinny pójść na kompromis, czy dogadać się ze sobą. …W każdym razie ten magazyn jest bardzo interesujący! Naprawdę chciałbym kontynuować to, co zaczęliśmy rok temu! Czy można poprosić je, aby znów podjęły decyzję w sprawie smarowania olejkiem, albo kontynuowania tego, co zaczęliśmy rok temu w magazynie!? Usiadłem na krawędzi basenu i westchnąłem z żalem…. Ludzie którzy przyszli dziś z nami na basen, w większości mieszkali w Rezydencji Hyoudou. Kunou, Ophis, Lilith, Le Fay i Lint-san też przyszły.

– Phis-dono, Lith-dono! Nadchodzę!

Kunou (ubrana w szkolny kostium kąpielowy) rzuciła piłkę Ophis i Lilith, które też były w basenie.

– Złapię piłkę.

– Piłka piłka.

Obie Boskie Smocze Siostry (też ubrane w szkolne stroje kąpielowe) uniosły ręce, gdy też bawiły się radośnie piłką. W tym samym czasie Gasper i Valerie rozmawiali ze sobą radośnie pod plażowym parasolem. Kiba…pływał sobie w ciszy. Ze stylu wolnego przeszedł łatwo do motylka i energicznie wymachiwał swoimi ramionami. Jeśli chodzi o Lint-san, to była ubrana w kostium kąpielowy, ale miała kaptur na głowie i siedziała sobie na podeście i wpatrywała się w wodę. …Dodam jeszcze, że jej kostium kąpielowy był bardzo skąpy i odsłaniał całkiem sporo! Nakiri miał dzisiaj coś do załatwienia i nie było go z nami. Bova też musiał pojechać po coś do domu. Elmenhilde nie mogła przyjść, gdyż jako czystej krwi wampirzyca nie mogła przebywać na słońcu i czekała na nas w pokoju klubowym, w starym budynku szkoły. Le Fay siedziała naprzeciwko mnie i też przypatrywała się, jak Ophis, Lilith i Kunou bawiły się piłką. Tosca, która przyszła razem z Kibą, kibicowała mu z boku. Na otwarciu basenu było znacznie bardziej żywiołowo, niż rok temu. Cóż, w ciągu roku zdobyliśmy wielu nowych towarzyszy. Czułem się komfortowo i byłem zadowolony z faktu, że basen wydawał się być mniejszy. Rias i Xenovia w pełni poświęciły się zawodom pływackim i całkowicie o mnie zapomniały, gdy cieszyły się rywalizacją między sobą. To naprawdę był spokojny dzień. Naprawdę miałem nadzieję, że będzie to mogło trwać wiecznie…. Ale nie zapominajcie, że mam was nasmarować olejkiem! Kiedy byłem pogrążony w tego typu myślach, poczułem na plecach coś przyjemnego! Innymi słowy ktoś się do mnie przytulił! Gdy się odwróciłem, zobaczyłem Kurokę.

– Ufufu ♪ Skoro wszyscy są zajęci rywalizacją, to też się przyłączę, miau.

– K-Kuroka!
[[File:High school DxD Volume 24 illustration 1.jpeg|thumbnail]]
Kuroka polizała mnie po twarzy. Było tak przyjemnie, że aż całe moje ciało zadrżało. Kuroka trzymała się blisko mnie i używała obu dłoni, aby bawić się moim ciałem. Przesuwała delikatnie palcami po mojej piersi i brzuchu…erotyczne uczucie coraz bardziej wzrastało! Mmm! Wtedy to zauważyłem. Poczułem śliskie uczucie. Kiedy się odwróciłem, zauważyłem że ciało Kuroki, które mnie dotykało, było pokryte olejkiem do opalania. J-już się nim nasmarowała?

– Jest już za późno, abyś nasmarował mnie olejkiem, miau. Ale skoro całe moje ciało jest nim pokryte, to mogę cię za jego pomocą nasmarować, miau ♪ – powiedziała Kuroka z kuszącym uśmiechem na ustach.

Po tych słowach Kuroka zaczęła pocierać swoim ciałem o moje! Moje plecy, ramiona, nogi i szyja, czuły na sobie dotyk ciała Kuroki, gdy dzieliła się ze mną olejkiem do opalania, zostawiając na sobie miękkie uczucie swojego ciałka! Kuroka nie nosiła stanika! Mogłem poczuć dotyk jej nagich piersi! Były całe pokryte olejkiem i poruszała nimi po moich plecach raz po raz! Używała swojego ciała, które było pokryte olejkiem…i dalej doświadczałem tajemniczego uczucia! Miękkie piersi Kuroki naciskały na moje plecy, gdy się do mnie tuliła, a potem oplotła mnie rękoma i nogami, które były śliskie od olejku do opalania…! Delikatnie też lizała moją szyję swoim językiem!

– Ochh! – nie mogłem powstrzymać moich jęków! To było tak erotyczne, że nie mogłem się temu oprzeć!

– Ufufu, to najwyraźniej ma na ciebie duży wpływ, Sekiryuuteiu-chan. Twoja reakcje są takie interesujace ♪

Ręce Kuroki przesuwały się po różnych częściach mojego ciała, aż.... Pojawiła się dziewczyna, która złapała Kurokę za rękę. To była Koneko-chan.

– ……

Nadęła policzki, że wyglądały jak dwa balony i sprawiała wrażenie bardzo złej. W przeciwieństwie do ostatniego roku, Koneko-chan nie nosiła szkolnego stroju kąpielowego, a uroczy, jednoczęściowy kostium. Kuroka uśmiechnęła się, gdy spojrzała na swoją młodszą siostrę.

– Arara, rzucasz mi wyzwanie? ♪

– Kuroka-neesama, kradzież Iseia-senpai jest wbrew zasadom. Musisz zachować porządek, tak jak zrobiły to Rias-neesama, czy Xenovia-senpai.

– Ech, tego typu rzeczy są zbyt kłopotliwe, miau. Wolę to robić po swojemu, miau ♪

Kuroka wytknęła język i najwyraźniej zamierzała odłożyć te sprawy na bok, co tylko jeszcze bardziej rozzłościło Koneko-chan. Dzień w którym drużyny Koneko-chan i Kuroki miały się ze sobą zmierzyć, coraz bardziej się zbliżał. Być może to dlatego sprawiały wrażenie, jakby ciągle miały ze sobą na pieńku. Kuroka dalej pocierała swoim ciałem o moje.

– Hej, Sekiryuuteiu-chan. Shirone znęca się nade mną. Pomóż mi, a w zamian pójdę z tobą do przebieralni – powiedziała.

Kiedy Koneko-chan to usłyszała, zmarszczyła brwi.

– …Kuroka-neesama, co planujesz robić w tej przebieralni z Iseiem-senpai?

– A jak myślisz? Hej, Sekiryuuteiu-chan, może zaraz tam pójdziemy i przystąpimy do rzeczy.

W magazynie z Xenovią i resztą dziewczyn! W przebieralni z Kuroką! Więc tak to będzie! Zapisałem sobie w pamięci, że są nowe sposoby korzystania z basenu!

– H-hej, Kuroka, nie mogę się przyzwyczaić do tego jak mówisz do mnie „Sekiryuutei-chan”… – powiedziałem do Kuroki.

– Ara, naprawdę?

Kuroka wydawała się być nieco zdezorientowana. Skoro mieszkamy razem, to nie jesteśmy dla siebie obcy. Vali też nazywał mnie „Hyoudou Isseiem”, ale Kuroka wciąż mówiła do mnie „Sekiryuutei”.

– Wszyscy nazywają mnie „Ise”…Myślę że też powinnaś mnie tak nazywać, skoro mieszkamy razem.

Twarz Kuroki przybrała zaskoczony wyraz, gdy to usłyszała… Nagle uśmiechnęła się w zadowolony sposób.

– Rozumiem, miau~. …Racja, może to dobry czas, aby się nad tym zastanowić – powiedziała, kiwając głową.

Nagle doszedł nas głos Ravel:

– Ach! Kuroka-sama! Znów się wtrącasz poza kolejką! Jeśli nie będziesz trzymała się zasad, to nie tylko będzie to niegrzeczne wobec reszty dziewczyn, ale też zburzy to porządek!

Kiedy Ravel zobaczyła, co co robiła Kuroka, natychmiast przybiegła. Widząc to, Kuroka uśmiechnęła się złośliwie i puściła mnie.

– Straszna menadżer-san tutaj jest, więc uciekam, miau. Ufufu, Shirone! Będę wypatrywała naszego meczu, miau ♪

Kuroka stworzyła magiczny krąg teleportacyjny i szybko znikła....

– Rany, Kuroka-sama wciąż jest taka sama. …Zawsze taka była? – zapytała Ravel Koneko-chan.

– Tak, zawsze.

Rozumiem, więc to tak. Nic dziwnego, że Koneko-chan zawsze jest taka poważna. Oczywiście była też pod dużym wpływem Rias. Kiedy się nad tym zastanawiałem, przybiegł do nas Gasper, który miał oczy pełne łez.

– K-Koneko-chan! Valerie zemdlała z gorąca!

Spojrzałem w tamtą stronę i zobaczyłem że Valerie leżała pod parasolem. A myślałem, że dzienne wampiry radzą sobie z gorącem!

– …Dobrze, Gya-kun. Zanieśmy ją do pokoju klubowego – odpowiedziała Koneko- czan i ruszyła w stronę Valerie.

– …Oczywiście Koneko-chan i Kuroka są wobec siebie nieufne, z powodu zbliżającego się meczu – powiedziałem do Ravel.

– To łatwo do zrozumienia. Siostry, które w kółko się kłócą, mają się teraz ze sobą zmierzyć…

Nie sądziłem, aby Koneko-chan wciąż się bała Kuroki, tak jak w przeszłości. Wydawały się być siostrami, które mają ze sobą dobre relacje… Ale prawdopodobnie nadal miały ze sobą jakieś nierozwiązane sprawy. Kiedy myślałem o obu kocich siostrach, obok ucha Ravel pojawił się magiczny krąg typu komunikacyjnego, który przekazał jej nowe informacje. Gdy ich wysłuchała, wyglądała na zaskoczoną.

– Ech! Rias-sama, j-jest źle!

Rias też najwyraźniej musiała dostać informacje, bo wyglądała na zaskoczoną.

– Jak to możliwe!? Dlaczego nie powiedziano mi o tym wcześniej!?

– Co się stało? – zapytałem, podchodząc bliżej.

– …Moi rodzice przyjechali do Rezydencji Hyoudou. Jest tam też matka Ravel i ojciec Akeno… Najwyraźniej rodzice nas wszystkich zebrali się w jednym miejscu – odparła Rias, opierając dłoń o czoło.

Co! Naprawdę!? Rodzice Rias, mama Ravel i nawet Barakiel-san, przyjechali do mojego domu!?

– Siostra Griselda-sama i rodzice Iriny-sama też przyjechali! – dodała Ravel.

– Eeeeeeeeeech!? – wrzasnęły jednocześnie Xenovia i Irina.

Wszyscy byliśmy zaskoczeni, skoro jesteśmy dziećmi lub podopiecznymi tych ludzi! Wprawdzie lato dopiero się zaczęło, ale najwyraźniej wydarzyło się już wiele rzeczy.
<noinclude>
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| Cofnij do [[High_School_DxD:Volume_24_Ilustracje|Ilustracji]]
| Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]
| Przejdź do [[High_School_DxD:Volume_24_Żywot_1|Rozdziału pierwszego]]
|-
|}
</noinclude>

File:High school DxD Volume 24 Cover.jpg

2018-04-01T12:57:53Z

XPikacz: XPikacz uploaded a new version of File:High school DxD Volume 24 Cover.jpg

High School DxD:Volume 24 Ilustracje

2018-04-01T12:52:42Z

XPikacz: Created page with "<gallery> File:High school DxD Volume 24 Cover.jpg| Cover File:Kuroka and Koneko illustration.jpg| File:High school DxD Volume 24 color illustration.jpeg| File:High school DxD..."

<gallery>
File:High school DxD Volume 24 Cover.jpg| Cover
File:Kuroka and Koneko illustration.jpg|
File:High school DxD Volume 24 color illustration.jpeg|
File:High school DxD Volume 24 illustration 1.jpeg|
File:High school DxD Volume 24 illustration 2.jpg|
File:High school DxD Volume 24 illustration 3.jpg|
</gallery>

<noinclude>
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| Wróć do [[High_School DxD (Polski)|strony głównej]]
| Przejdź do [[High_School_DxD:Volume_24_Żywot_0|Żywotu 0]]
|-
|}
</noinclude>

File:High school DxD Volume 24 illustration 3.jpg

2018-04-01T12:48:11Z

XPikacz:

File:High school DxD Volume 24 illustration 2.jpg

2018-04-01T12:47:44Z

XPikacz:

File:High school DxD Volume 24 illustration 1.jpeg

2018-04-01T12:47:01Z

XPikacz:

File:High school DxD Volume 24 color illustration.jpeg

2018-04-01T12:44:26Z

XPikacz:

File:Kuroka and Koneko illustration.jpg

2018-04-01T12:42:07Z

XPikacz:

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 4 Rozdział 5

2017-11-01T19:01:58Z

XPikacz: Undo revision 530038 by XPikacz (talk)

=== Rozdział 5 – Siła mikstury miłosnej ===

Gdy rano Saito się obudził, Louise spała u jego boku. Poprzedniej nocy, gdy Louise, której oczy były opuchnięte od łez, zmęczyła się, przyprowadził ją do pokoju, a ona natychmiast zasnęła. "Kuukuu," z niewinną twarzą, zrobiła wydech przez sen. Co sprawiło, że zmienia się wczoraj? Najpierw była gotowa zabić, a potem - nagle płakała „Dlaczego na mnie nie patrzysz!” Co? Co? - zastanawiał się Saito.

Zaczęła się budzić. Raptownie wstała i zauważając go, przygryzła wargę. Następnie głosem bez emocji, wymruczała :

– Dzień dobry

– D-dzień dobry - odwzajemnił pozdrowienie Saito.

Potem Louise się zarumieniła. Zawsze rumieniła się z gniewnym wyrazem na swojej twarzy, ale teraz było inaczej. Patrząc w górę na Saita, delikatnie wykrzywiła swoje wargi i powiedziała coś niepewnie.

– C-co?

– Wybacz mi.

Louise otworzyła usta i powiedziała płaczliwym głosem.

– Wybaczmiwybaczmiwybaczmi. Wybacz mi?

Zdecydowanie była dziwna. Wpatrywała się w niego bezsilnymi oczyma szczenięcia mimo, że nigdy wcześniej tak nie patrzyła. Zawsze spoglądała na niego z góry lub marszczyła brwi, nie był przyzwyczajony do patrzenia w jakiś inny sposób.

– Poważnie, co jest z tobą nie tak?

Zmartwiony, chwycił jej ramię. Ubrana tylko w peniuar, Louise pochyliła swoją głowę i oparła policzek na jego ręce. Poczuł niespodziewany ucisk. Co więcej, ucisk po swojej lewej stronie. Szybki. Wkrótce cały został owładnięty przez niszczącą moc. Jego ciało gwałtownie zadrżało, a tętno przyśpieszyło. Aach, Louise w taki sposób patrzy… Ona nie może być zakochana we mnie, nieprawdaż?!

– Widziałam.

– Ee?

– …sen, wczoraj.

Sen?

– J-jaki sen?

– Sen o Saito.

– Sen o czym?

– We śnie Saito był podły. Chociaż mówiłam bardzo głośno, wciąż rozmawiał z innymi dziewczynami.

„Pac” Louise uderzyła w rękę Saita.

Jednakże, nie było to bolesne. Uderzyła bardzo delikatnie. Następnie zerknęła w górę, w jego twarz.

– Nawet jeśli, to było wczoraj. Nie kupuj prezentów innym dziewczynom, nie patrz na inne dziewczyny - masz swoją panią-mistrza, racja?

Saito, patrząc na Louise, szybko przełknął ślinę. Nigdy nie uświadomił sobie, że tak była w nim zakochana…

Ale co sprawiło, że Louise tak bardzo zmieniła swoją postawę. To tak jakby była zupełnie inną osobą. Louise, która gardziła mną aż do teraz, nie mogła stać się tak słodka. Początkowo była szalona, a teraz delikatnie gryzła jego dłoń, marszcząc brwi.

Nie uszczypnęłaby go tak. Uderzyłaby.

Louise nigdy nie pozwoliłaby sobie na taki flirt...

Chociaż początkowo Saito pomyślał, że Louise może być zakochana, odpędził ze swojego umysłu ostatni promyk nadziei.

– Słuchaj.

– T-tak.

– Powiedz zgodnie z prawdą. K-kogo kochasz najbardziej na świecie?

Louise wtuliła swoją twarz w klatkę piersiową i mamrotała płaczliwym głosem. Saito zakręciło się w głowie i odpowiedział nieskładnie.

– M-mistrza. Tak.

– Kłamstwa.

To nie było kłamstwo. Z bliska, tylko Louise mogła sprawić, że jego klatka piersiowa tak mocno pulsowała. Jednakże, Louise dziś...

– Naprawdę?

– Taa…

Następnie Louise wstała i, tuptając, pobiegł do przeciwnego boku łóżka.

Po wyjęciu czegoś z tajemnej dziury w murze obok łóżka, przybiegła z tym do Saita.

– N. N, nn.

A następnie rzuciła to Saito.

– Co to… ?

– Weź to.

Rzucony obiekt zrobiony był z włóczki. Zresztą, to wydawało się nienadającym do noszenia. Saito złapał to i przechylił głowę, próbując domyślić się jego zastosowania. W jaki sposób, to mogłoby być czymś "do noszenia"? Nie, niemożliwe. Nie miał pojęcia na którą część ciała mogło pasować..

Louise cicho spoglądała na Saita... oczami, które wydawały się wilgotnymi od płaczu. Ach, nie mógł nic poradzić, gdy patrzył w takie oczy. Miała wyczekujące spojrzenie. W końcu, nie mógł odpowiedzieć na oczekiwania Louise, ponieważ nie wiedział do czego to było, jednakże, musiał coś zrobić!

Czym do diabła to jest. Pomyślał Saito. Myśl! Taaa, patrząc na to, wydaje się podobnym do zabawkowej wypchanej meduzy. Również moża uważać, że to jest jeden gatunków fauny Burgessa [1], który rządził morzem na prehistorycznej ziemi. Chociaż wygląda to jak tajemnicze zwierzę, ale ponieważ dała mi to Louise, to musi mieć jakieś zastosowanie. Ach! Pomyśl!

Saito denerwował się, powoli tracąc swój spokój.

– Wspaniałe! To! Fantastyczna rzecz! Wygląda na meduzę! Najlepsze!

Louise zrzedła mina.

– To coś innego… To nie to… To jest sweter.

Co do swetra z obcego świata, to był inny niż można oczekiwać. To zdecydowanie przekraczało wyobrażenie Saita.

W panice, próbował go założyć. Ale jak to ubrać? Jakoś znalazł wejście i wcisnął swoją głowę. Jednakże, jego ramię nie wyszło i połowa jego twarzy pozostała w środku. Będąc uwięzionym w tak niewygodny sposób, stanął spokojnie.

Wtedy Louise mocno objęła Saita i pchnęła go na łóżko

– L-Louise...

Ponieważ jego ramię było uwięzione przez sweter, nie mógł się ruszyć.

– Bądź nieruchomo – Louise błagała Saita. Co? Już jestem nieruchomy. Ale to dlatego, że nie mogę wydostać moich ramion ze swetra.

– Nie mogę tego zrobić.

Powiedział cicho, szczerze.

Louise złapała go stanowczo jak dziewczyna obejmująca swojego ulubionego pluszaka.

– Uu, czy nie musisz iść na lekcje?

– W porządku. Po prostu sobie opuszczę.

Muhaa! Im bardziej o tym myślał, tym bardziej podejrzanie to brzmiało. Normalna, poważna Louise nigdy tak lekko nie opuściłaby lekcji.

– Na cały dzień, bo kiedy cię wypuszczam, flirtujesz z innymi dziewczynami. Nienawidzę tego.

Wyglądało, że chciała w ten sposób związać Saita. W końcu, dla bardzo wyniosłej Louise powiedzenie takiej rzeczy… Nawet jeśli tak czuła, nigdy nie wypowiedziałaby tego głośno.

– Powiedz coś.

Louise słodko mruczała. Saito, o co chodzi z Louise? Zastanawiał się zamartwiając, co sprawiło, że Louise zaczęła mówić tak lekko i łagodnie.

Po południu, Louise w końcu zasnęła. Młoda dziewczyna pochrapywała w głębokim śnie.

Wtedy Saito cicho wymknął się z pokoju i skierował do jadalni, aby dostać jakieś jedzenie. Zamierzał także wziąć porcję Louise.

Siesta, która przygotowywała właśnie w kuchni lunch, mile uśmiechnęła się, gdy skończył wyjaśniać sytuację.

– Jesteś lubiany.

– Nie, jest inaczej. Louise nie jest sobą. Zachowuje się zabawnie. Nic na to nie poradzę, ale teraz muszę dostać jakieś jedzenie.

Powiedział zaniepokojony Saito, gdy Siesta nadepnęła jego stopę, nie przestając się uśmiechać.

– To wspaniale.

– S-Siesta?

Wyglądało jakby naprawdę oszalała. Opanowany uśmiech tylko podkreślał jej zimny gniew.

– Hee. Ta bardzo dumna szlachcianka, Panna Vallière nagle stałaby się przylepna do Saita. Co mogłoby zmienić jej myśli względem ciebie? Jestem ciekawa.

Wciąż uśmiechnięta, Siesta włożyła więcej siły w miażdżenie jego stopy. Saito krzyknął.

– T-To prawda! Rzeczywiście nagle zaczęła zachowywać się dziwnie.

– Naprawdę?

– Taa… To tak jakby zmieniła się w inną osobę.

– To przypomniało mi, że słyszałam, że są jakieś magiczne napoje, które mogą w taki sposób zmienić umysł osoby…

– Magiczny napój?

– Oczywiście. Ponieważ nie jestem magiem, mogę nie rozumieć tego dobrze… ale panna Vallière mogła nie wypić takiej rzeczy…

Saito pamiętał poprzednią noc. Postawa Louise zmieniła się dramatycznie po wejściu do pokoju Montmorency… gdy on ukrywał się pod materacem łóżka.

W tym momencie postawa Louise nagle się zmieniła… Czy Louise zrobiła coś ?

Ach.

– To przypomniało mi, że powiedziała : "Uff! Przez bieganie w kółko jestem spragniona" i jednym łykiem wypiła czerwone wino ze stołu!

To? Mogło to być to? Saito zaczął mieć podejrzenia wobec czerwonego wina z pokoju Montmorency.

Saito poczekał na Montmorency, aż wyszła z jadalni i chwycił jej ramię. Guiche, które szedł obok niej, ryknął.

– Hej! Co robisz mojej Montmorency!

Jednakże, zamiast się skarżyć, twarz Montmorency nagle zbladła. Co?! Chociaż chwycił w ten sposób ramię arystokratki! Domyślna Montmorency, która była jeszcze bardziej arogancka niż Louise, nie chciał robić dużo hałasu. Jednym słowem, poczuła się czymś zobowiązana wobec Saita i to było na pewno powiązane z nagłą zmianą Louise.

– Hej Monmon.

Saito spojrzał na Montmorency.

– C-co…?

Niezgrabnie odwróciła swoje oczy. Nie była zła z powodu nazwania ją Monmon. To stawało się coraz bardziej podejrzane.

– Co za napój zrobiłaś Louise?

– Ee? – Guiche zrobił podejrzliwą minę.

– Montmorency dała coś Louise?

– Hej Guiche. Widziałeś zmianę Louise, prawda? W jednym momencie była zła, a w następnym delikatnie złożyła swoje dłonie. Nawet ktoś tak tępy, jak ty powinien nabrać podejrzeń.

Guiche pomyślał chwilę, krzyżując swoje ramiona. Zabrało to trochę czasu, ponieważ był jak zwykle powolny. Następnie Guiche, który z wielkim wysiłkiem przypomniał sobie wydarzenia poprzedniej nocy, kiwnął głową.

– Jest tak jak mówisz. Nie powinno być możliwym dla Louise nagle stać się tak delikatną. Racja?

– Racja! Monmon! Louise stała się dziwna po wypiciu wina w twoim pokoju.

– To wino, które przyniosłam! Nie ma w tym nic podejrzanego!

Po tych słowach, Guiche zauważył niezwykłe zachowanie Montmorency. Gryzła mocno swoje wargi, a na jej czole pojawiły się maleńkie krople zimnego potu.

– Montmorency! To wino naprawdę…

– Ten dzieciak wypił to bez pozwolenia!

Wykrzyczała Montmorency, nie mogąc wytrzymać

– Nie o to chodzi! To twoja wina! – powiedziała kierując się do Guichego, wskazując jego nos palcem. Guiche i Saito osłupiali obserwowali Montmorency, która teraz skierowała swój gniew ku innej osobie.

– Bo ty ciągle się wygłupiasz.

– Ty! Co dolałaś do wina?!

Saito zrozumiał. Montmorency chciała by Guiche wypił coś, co zostało umieszczone w winie. Wtedy Louise, która wtargnęła do pokoju, wypiła to zamiast niego.

Na moment, obydwoje, Guiche i Saito, stali niepewnie zmieszani i zrezygnowani. Wtedy Montmorency spokojnym, suchym głosem powiedziała.

– …napój miłosny.

– Napój miłosny!

Guiche i Saito wykrzyknęli. Montmorency w panice położyła obie dłonie na ich ustach.

– Idioci! Nie tak głośno!... To zakazane.

Saito złapał ramię Montmorency, zsunął jej dłoń ze swoich ust i krzyknął..

– A więc nie zaczynaj z takimi eksperymentami! Pomóż jakoś Louise!

Montmorency, Saito i Guiche wysilali swoje mózgi. Wyjaśniła im obu w arogancki sposób, że zrobiła napój miłosny, by uniemożliwić Guiche romansowanie. Umieściła to w szklance, by zmusić go do wypicia, ale wtedy gwałtownie wbiegli do pokoju Saito i Louise. Nie trudno było Saitu wyobrazić sobie, co zdarzyło się potem. Nieświadoma, Louise wszystko to wypiła.

Saito krzyczał.

– Co zrobiłaś?!

– …Jednakże, tak czy inaczej nie musiała zakochać się we mnie, racja?

Guiche, który stał do tej pory cicho, chwycił rękę zarumienionej Montmorency.

– Montmorency, tak bardzo ci się podobam…

– Haa! Myślisz, że zrobiłam to dla ciebie? Nie traciła bym na to czasu. Zwykłą nieuprzejmością z twojej strony było romansowanie za moimi plecami!

Rumieniec na policzkach Montmerency szybko został zastąpiony przez arogancki grymas niezadowolenia. Zgodnie z przewidywaniami, duma Tristainskich szlachcianek był naprawdę wielka. Bardzo zarozumiała i arogancka.

– Nie martw się moimi romansami! Jestem twoim wiecznym sługą!

Guiche mocno objął Montmorency. Następnie, trzymając jej policzek, spróbował ją pocałować. Zaskoczona Montmorency zamknęła oczy.

– Przestańcie.

Saito ich rozdzielił.

– Co robisz idioto?!

– Nie ważne! Najpierw pomóżmy Louise!

– Wcześniej czy później przyjdzie do siebie!

– Kiedy będzie to "wcześniej czy później"!

Montmorency wyglądała na niezdecydowaną.

– Fizjologia każdej osoby jest inna, to może trwać miesiąc lub może rok…

– Planowałaś pozwolić mi wypić taką rzecz?

Guiche zbladł.

– To będzie trwać zbyt długo. Natychmiast! Tak czy inaczej! Zrób to!

Saito gwałtownie przybliżył swoją twarz do Montmorency.

– Rozumiem! Ale przygotowanie antidotum zajmie trochę czasu!

– A więc pośpiesz się i zrób je! Teraz! Zrób je teraz!

– Jednak by zrobić antydotum, niezbędny jest pewien kosztowny specyfik, ja zużyłam wszystko, by zrobić napój miłosny, a to jest bardzo drogie. Nie mogę tego zrobić w najbliższej przyszłości.

– Tak, pieniądze będą trudne do zdobycia, nie przesadzam.

– Brak pieniędzy? Jesteście arystokratami!

Gdy Saito wykrzyknął, Guiche i Montmorency spojrzeli na siebie.

– Mimo, że jesteśmy arystokratami, przede wszystkim jesteśmy studentami.

– To starsi członkowie rodziny posiadają ziemię i pieniądze.

– Poproście więc swoich rodziców o przysłanie pieniędzy – powiedział Saito do ich obojga.

Wtedy Guiche uniósł palec wskazujący i zaczął mówić.

– Słuchaj. Ten świat ma dwa rodzaje arystokratów. Jednym z nich są ci, którzy nie mają szczęście do pieniędzy, a innym rodzajem – arystokraci, którzy mają pieniądze. Na przykład, de Montmorency. Rodzina Montmorency zawiodła w melioracji i zarządzanie terenem jest okropne.

Montmorency się wtrąciła.

– Albo jak dom de Gramont, rodzina Guichego, która ze względu na honor zaangażowała się wojnę i zmarnowała całe swoje pieniądze…

– W każdym razie, są arystokraci bez pieniędzy. W rzeczywistości, i nie wyolbrzymiam, połowa arystokratów na świecie ma, w najlepszym wypadku, dość pieniędzy tylko by utrzymać rezydencję i ziemię wokół niej. Jednakże, dla człowieka z gminu jak ty nie do pojęcia są trudy utrzymania honoru i dumy szlachcica.

Ci ludzie… Saito niechętnie zaczął szukać czegoś w kurtce i kieszeniach dżinsów. Następnie wyciągnął złote monety, które otrzymał wcześniej od Henrietty. Połowę kwoty zostawił w pokoju Louise, a drugą, przyniósł ze sobą.

– Czy to wystarczy.

Wysypał je na stół.

– Uuu! Czemu masz tyle pieniędzy? Ty!

Widząc taką ilość złota leżącą na całym stole Montmorency zaparło dech.

– Fantastyczne, niektóre to nawet monety 500 écu.

– Nie pytaj skąd pochodzą. Po prostu kup za to, ten drogi specyfik do końca jutrzejszego dnia.

Montmorency niechętnie kiwnęła głową.

Gdy wrócił do swojego pokoju z kieszonkową latarką, wyglądało tam dziwnie.

Jakoś całe pomieszczenie był wypełniony jakby papierosowym dymem o słodkim aromacie. Louise siedziała pośrodku z kadzidełkami wydzielając wokół niej opary.

– Hej, co? O co z tym wszystkim chodzi?

Gdy Saito tak powiedział, Louise, która na niego spoglądała, odpowiedziała płaczliwie.

– Gdzie byłeś…?

Dopiero wtedy zauważył jak kusząco wyglądała Louise. Nie miała na sobie spódnicy.

– Zostawiłeś mnie całkiem samą…

Powiedziała płaczliwym głosem, chmurnie patrząc w górę na Saita. Wyglądało, jakby czująca się samotną, zaczęła palić te wszystkie kadzidła.

– Prze-przepraszam…

Dlaczego ona nie zakłada spódnicy?! Próbował odwrócić swoje oczy od jej ciała, gdy zauważył inny niespodziewany fakt. Dobrze… Lo-Louise, Louise Françoise – ten nicpoń, spódnica nie była jedyną rzeczą, którą zapomniała? Jej majtki też zniknęły.

Część poniżej linii pasa wyzierała z luki koszuli. Nie było śladu żadnej bielizny.

Saito zaczął drżeć.

– Z-załóż jakieś m-m-m-majtki!

Drżąc, wykrzyknął patrząc w inną stronę.

– N-nie!

– Czemu nie?!!

– Nie jestem wystarczająco sexy. Wiem to ponieważ co noc Saito śpi w łóżku u mego boku, ale nic nie robi. Nie zniosę już tego dłużej – płaczliwym głosem powiedziała Louise.

– To znaczy, ty, ja, mówisz, że chcesz, abym cię p-położył i potem r-r-r-robił z tobą te rzeczy?

– Czy to źle…?

– Racja.

– Ale zamknę oczy i przez godzinę będę udawać, że nic nie wiem.

Ale mówiąc, że uda, że nic nie będzie wiedzieć… Louise mocno się zaangażowała.

Opuściła rąbek swojej koszuli by nakrył jej intymne części ciała i stanęła. Poruszyła swoje nagie, smukłe nogi. Serce Saita waliło wewnątrz klatki piersiowej, brzmiąc jak nieustanne dzwonienie dzwonka.

Louise skoczyła na jego klatkę piersiową. Słodki zapach jej włosów był nawet wyraźniejszy niż aromat kadzidła w pokoju. Nigdy nie użyła perfum, to był naturalny zapach jej ciała. Z twarzą wtuloną kurtkę Saita, zadrżała i szarpnęła.

– Jestem samotna… Idioto…

Obie ręce Saita ulokowały się na ciele Louise.

Wydawały się obejmować ją zdecydowanie instynktownie.

Saito ugryzł swoją wargę. Włożył trochę siły w ugryzienie, starającym się odzyskać część swojego spokoju przez ból.

Obecna Louise… nie jest Louise, którą znam. To napój miłosny sprawia, że zatraca siebie. Moja Louise jest tą, którą chronię i lubię… Z tego powodu, nie mogę w taki sposób jej teraz obejmować. Co jeśli jego hamulce zawiodłyby? Na pewno pragnąłby Louise jak bestia.

Z powodu miłości, to nie może być dopuszczalne.

Saito drżącymi rękami chwycił ramiona Louise. Następnie spojrzał prosto w jej oczy i wycisnął z siebie głos łagodny jak to możliwe.

– Louise…

– Saito…

– Więc… Zachowujesz się dzisiaj dziwnie z powodu mikstury.

– Mikstury… ?

Louise patrzyła na Saita wilgotnymi oczami.

– To prawda. Obecna ty, nie jesteś prawdziwą sobą. Ale nie martw się, znajdę jakoś antidotum. Dobrze?

– To nie z powodu mikstury.

Louise patrzyła prosto na Saita.

– Te uczucia nie są z powodu mikstury. Ponieważ kiedykolwiek patrzę na Saita moje serce zaczyna bić gwałtownie. Nie tylko to… nie mogę oddychać i czuję się bezradna. Wiem, to uczucie jest…

– T-to coś innego. Chciałbym, aby to były twoje prawdziwe uczucia, ale nie są, to coś innego. To z powodu mikstury. Antidotum będzie gotowe do jutra wieczora, więc poczekaj. Albo idź teraz spać, dobrze?

Louise potrząsnęła głową.

– Nie rozumiem. To bez znaczenia. W każdym razie musisz mnie mocno przytulić albo nie pójdę spać.

– Jeśli to zrobię, pójdziesz do łóżka?

Louise skinęła głową. Saito przeniósł ją do łóżka, następnie położył się przytulając obok niej. Jak zwykle Louise zdecydowanie przylgnęła do niego.

– Nie idź nigdzie. Patrz tylko na mnie, nie na inne dziewczyny, tylko na mnie.

Powtarzała jak jakiś rodzaj zaklęcia.

Saito pokiwał głową.

– Nigdzie nie pójdę. Zostanę tutaj przez długi czas.

– Naprawdę?

– Acha. Tak, więc odpocznij, dobrze?

Jednakże, Louise nie zasnęła. Za to, przesunęła się trochę i uniosła swoją zaczerwienioną twarz ku karkowi Saita. Zanim nawet mógł się zorientować co zrobiła, zaczęła całować jego szyję. To sprawiało wrażenie, jakby potoki igiełek przebiegały wzdłuż jego kręgosłupa.

– Haaaaaaaaa…

Saito zaczął trząść się w strachu. W międzyczasie Louise zaczęła mocno ssać jego skórę.

– Louise! Louise!

Jeśli nie przestaniesz, umrę. Jednakże, nie przestała. Z rumieńcami na policzkach obserwowała miejsce, które właśnie pocałowała. Zaczerwieniło się jakby ugryzione przez owada.

Zauważając to, kontynuowała zostawianie śladów na skórze Saita z pełnym zaangażowaniem.

– Louise, stój! Dosyć! Ach!

Jego umysł nie mógł już tego znieść. Gdy Louise oderwała swoje usta, wymruczała nadąsanym głosem.

– Nie. Nie przestanę. Saito jest mój i tylko mój. Dlatego będę zostawiała znaki, by pokazać że jest mój i trzymać inne dziewczyny z dala.

Po tym, tortury Saita toczyły się przez chwilę dalej. Zaczęła zostawiać ślady malinek nie tylko na karku, ale również na jego klatce piersiowej. W końcu było ich tam dziesięć.

Silne drgawki Saita przeszły w lekkie dreszcze, gdy jej wargi w końcu zostawiły jego klatkę piersiową. Wtedy Louise, obróciła głowę na bok, odsłaniając swoją własną szyję.

– Teraz ty oznacz mnie.

– A-ale…

Saito patrzył na smukłą, śnieżnobiałą szyję Louise.

– Jeśli tego nie zrobisz - nie pójdę spać.

Nie było innego wyjścia. Zamknął oczy i zbliżył swoje wargi do szyi Louise. Dotknął jej. Głębokie westchnienie uszło z ust Louise. Nigdy nie słysząc tak słodkiego jej westchnienia, Saito prawie umarł.

Bardzo zdenerwowany, przyssał seledynową skórę Louise.

– Nn…!

Ona też musiała być zdenerwowana, ponieważ wydawanie takiego krzyku wydawało się to potwierdzać.

Zmęczenie szybko ją opanowało i po chwili zaczęła oddychać jak śpiąca osoba.

Oślepiony patrzył na swój własny czerwony ślad na karku Louise. Wyglądał jak czerwona truskawka na środku białego śniegu.

Saito odetchnął ciężko, musiał hamować się wiele razy, bo zaatakowałby Louise, która spokojnie spała obok niego.

Uspokój się! Louise zachowuje się tak z powodu magicznego napoju.

Musiał szybko znaleźć antidotum, by odesłać ją z powrotem do zwykłego zuchwałego ja, zamiast tego słodkiego!

Następnie zauważył coś, co Louise mocno trzymała śpiąc.

To był wisiorek, który kupił jej w mieście. Trzymała go mocno jakby był jakimś rodzajem skarbu. Widząc tą uroczą scenę, stracił całą swoją siłę.

To było okrutne. Louise była okropna. Przestępstwem jest wyglądać tak niepokojąco słodko.

Podświadomie, wyciągnął swoją rękę ku Louise, tylko po to, aby zacisnąć na niej drugą. Nie mam prawa wykorzystać jej w ten sposób. To z mojego powodu. To z powodu magicznego napoju. Wytrzymaj to.

Gdybym tylko nie chciał by Siesta ubrała ten marynarski mundurek, Louise nie zamieniła by się w to… Dlatego to jest moja wina.

Jestem do niczego, pomyślał Saito. Nigdy nie odrzucam okazji, by poflirtować z dziewczyną i…Siestą. To prawda, Siesta.

Ach, Siesta, ona podziałałyby uspokajająco na niego po prostu przez swoją obecność. Świetnie też wyglądała. Gdy jednak obok znajdowała się Louise to sprawiła, że jego serce tętniło.

Ach, którą z nich kocham bardziej?

Co za rozkoszne zmartwienie. Nie mógł sobie nawet wyobrazić posiadania takich zmartwień z powrotem na Ziemi.

Patrząc na twarz śpiącej Louise, zaczął myśleć… czemu wracać do swojego dawnego świata, jeśli może tu pozostać?

Gdy Louise została damą dworu Henrietty, to podróżowanie na wschód stało się trudne… Chociaż był rozczarowany, jednocześnie poczuł się zadowolony. Przez to, że mógł zostać przy Louise.

Ach, Ziemia, Siesta i Louise. Ta trójka kręciła się w kółko w głowie Saita, doprowadzając go do frustracji.

Co powinienem wybrać? Dziś nie mógł dokonać wyboru, ale będzie musiał.

Może w najbliższej przyszłości.

Następnego dnia wieczorem, Saito było w pokoju Montmorency. Pokłócił się z Louise przed zostawianiem jej i przyjściem tu…

– Nie możesz zrobić antidotum?

Z podniesioną twarzą, Saito wpatrywał się w Montmorency. Przy niej siedział Guiche trzymając brodę i marszcząc brwi. Tego dnia Montmorency i Guiche poszli do miasta na czarny rynek z nadzieją na znalezienie antidotum, jednakże....

– To nic nie da! Zostało wyprzedane!

– A więc kiedy możesz to kupić?!

– To… wygląda, że nie mają towaru, który potrzebujemy.

– Co to jest?

– Ten szczególny specyfik pochodzi z Jeziora Ragdorian, przy granicy z Galią. Zrobiony jest z łez ducha wody… jednak, wygląda, że ostatnio nie są w stanie skontaktować się z duchami wody.

– Cooo ?!

– Inaczej mówiąc, nie możemy zdobyć tego szczególnego specyfiku.

– To, co z Louise?

– No więc, myślę, cóż naprawdę jest w tym złego? Zakochała się w tobie. Lubisz ją, czyż nie?

Jednak Saito nie mógł zgodzić się z tym, co powiedział Guiche.

– Nie potrafię być szczęśliwy, jeśli powodem, że mnie kocha jest mikstura. To nie są prawdziwe uczucia Louise. Dlatego chcę by wróciła do swojej własnej siebie.

Ale… Montmorency wydęła wargi, a Guiche potrząsnął głową z ociąganiem. Nawet Saito pomyślał przez chwilę, aż w końcu zacisnął dłonie w pięści, zdecydowany.

– Gdzie jest ten duch wody?

– Powiedziałam ci już, w jeziorze Ragdorian.

– A więc tylko musisz się z nim skontaktować, racja?

– Eeeech!? A teraz słuchaj! Duch wody rzadko ukazuje swą twarz ludziom! Nawet gdyby to zrobił, jest bardzo silny! Jeśli będzie rozgniewany, rezultaty mogą być katastrofalne!

– Nie obchodzi mnie to, idziemy!

– Dobrze, mnie obchodzi! Zdecydowanie nie idę.

Saito skrzyżował ramiona.

– W takim razie, jest tylko jedna rzecz, którą mogę zrobić. Będę musiał powiedzieć Jej Królewskiej Wysokości Księżniczce, a może teraz Jej Wysokości Królowej o napoju miłosnym. W każdym razie, będę musiał prosić o jej pomoc w tym problemie. Pomyśl, czy ten napój nie został zabroniony? Zrobienie tego nie powinno być dopuszczalne, prawda? No więc, zastanawiam się co zrobiła by Jej Wysokość gdyby dowiedziała się o tym?

Twarz Montmorency szybko zbladła.

– Co myślisz Monmon?

W porządku! Rozumiem! Pójdę, jeśli ty pójdziesz!

– Hmm, nie możemy także pozwolić zostać Louise w tym stanie. Ktoś inny może zauważyć jej dziwne zachowanie i podejrzewać napój miłosny.

Guiche skinął głowa.

– Nie bój się moje kochanie. Zostanę przy tobie w tej podróży – powiedział Guiche, gdy pochylał się i próbował wolno położyć rękę na ramionach Montmorency, ale ona szybko uchyliła się przed nim.

– To naprawdę nie jest budujące. Jesteś zbyt słaby.

Po tym, trójka zrobiła przygotowania do wyprawy.

Mieli wyjść następnego dnia, z samego rana. Ponieważ nie wiedzieli jak Louise może się zachować, jeśli została by sama, zdecydowali się też ją zabrać.

– Cha, to moje pierwsze wagary – westchnęła Montmorency.

– A co ze mną, jak nie chodzę do szkoły od pół roku? Po przybyciu Saita, przygoda była co dnia! Hahaha! – Guiche wybuchnął serdecznym śmiechem.

== Przekład ==

Tłumaczył: [[user:egaro|egaro]]<noinclude>

----
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_4_Rozdział_4|Cofnij do Rozdziału 4 z Tomu 4 - Sekret Tabithy]]| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_4_Rozdział_6|Skocz do Rozdział 6 z Tomu 4 - Duch Wody]]
|-|}</noinclude>

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 4 Rozdział 5

2017-11-01T19:00:51Z

XPikacz:

== Lost Valentines Day ==

=== 1 ===

“It’s an obligatory one okay, obligatory! You’ve helped me all this time so… I have to give you an obligatory chocolate so…”

Kajiura Rikka handed Toujou Basara the chocolate, her face couldn’t get any redder than it was.

As Basara took it, Rikka’s eyes narrowed, in contrast to her words.

It’s the noon of Valentine Day.

The school nurse of “Hijirigasaka Academy”, Hasegawa Chisato watched this from the infirmary.

She brought her now cold coffee to her lips. A sigh spilled from her.

“…Really, Tachibana and Kajiura too. I’m too much of a teacher huh.”

The twisting of her lips was not just from the coffee.

“I’m somewhat jealous of how naïve they are”

As she muttered, Hasegawa recalled what happened not long ago.

So that on February the 14th Basara could spend it with Mio, Yuki and the rest of his household as a family, “Valentine Day” with Hasegawa was a week earlier, when she was invited to his house. It was a day that was just right on a secret meeting for Mio and the others.

Hasegawa passed her handmade chocolate, ate some food and expressed her feelings with her body once more.

In addition, when they went to the hot springs together in January, spending much longer with Basara than actual time, deepening their bond.

That’s why on Valentine Day, she would be an adult and be satisfied with this – or so she thought.

“It’s not that isn’t enough”

Even though it should be so, the pain in her didn’t disappear. It was a feeling that was strange to her that wouldn’t melt away.

She somehow looked to her work PC.

“This is…”

As she opened, she looked at a news page. Her eyes behind her glasses narrowed. Soon, she was grabbing her cell phone and began typing her text.

=== 2 ===

A holiday, a few days after.

Hasegawa and Basara walked together at a shopping mall.

Despite Valentine being over, there are many visitors here. Not just couples, but families and middle-aged couples, there were a variety of customers.

“We went quite far out today”

“Yes. It seems like this was renewed just a few months ago. I have interest in it”

As she said so, Hasegawa linked her arm around Basara.

“Sensei!? That’s…”

“It’s bad in front of others because we are teacher and student?”

To the surprised Basara, Hasegawa made a mischievous face.

“It’s fine. The students of Hijirigasaka Academy generally don’t come here”

“That is true”

Just as Hasgeawa said, this shopping mall is located far from the nearest station of Hijirigasaka Academy. The students there would find it too troublesome transport-wise to come here.

It was a place that Hasegawa found on the net news the other day.

“So, I don’t have to hold back right? Though we are teacher and student”

“Well, that’s true…”

Saying that grinding at the back of his teeth, Basara glanced at Hasgeawa.

“What’s wrong?”

Even though she somewhat understood what he meant to ask, she ventured to ask.

Seeing Basara’s words contained, Hasegawa narrowed her eyes.

Usually, Hasegawa’s clothes would have a strong adult appeal. At school, her white outfit and tight skirt, at the hot spring she had worn a combination with a high-quality coat.

But today, she had a different feel from usual.

Her coat was a half-coat, her skirt a fluttery flare skirt. She was also adorned by adorable accessories. Beside the coat and skirt, it was coordinated in the same way.

Different than usual, her adult appeal was wrapped in girlishness.

Hasegawa whose softness and warmth exceed her clothes asked Basara.

“Does it not suit me?”

Basara quickly shook his head.

“I don’t understand fashion but”

He answered shyly.

“But, I think it’s good somehow”

“That’s good. I didn’t get something that didn’t suit your tastes”

Hasegawa’s expression loosened up.

“By the way, why did you ask to come here? Is there some kind of event?”

As it’s a holiday after renewal, they have an event stage and seem to have something going on.

“No, I didn’t choose it for that kind of reason”

Hasegawa stopped her steps, looking around the unfamiliar shopping mall.

And she narrowed her eyes mischievously.

“If I have to say, it’s a test from me. Like a teacher”

“Test?”

“I thought I’d have you escort me today”

Basara blinked.

“Eh…? I didn’t decide on anything though”

“Precisely because of that, it’s a test. We’ve always gone to places I’ve decided on”

“That is true… I do feel like at times I should properly do something”

Looking at Basara with a troubled face, Hasegawa in her heart thought “Aren’t you working too hard?” though she said nothing.

“So then, let’s think while we have lunch. Let’s see –”

Looking around once more, Hasegawa pointed to one of the tenant shops.

“How about that?”

=== 3 ===

It’s a well-known national fast food chain.

“This kind of thing is delicious too”

Hasegawa enthusiastically ate up a 3 meat patty hamburger. Licking the sauce off her lips, a satisfied expression appeared on her face. Basara, holding on to his standard teriyaki burger looked blankly at Hasegawa.

“What’s wrong? Is there sauce on me?”

“No, it’s just unexpected. I didn’t have an image of hamburgers for you”

“That’s not true. I’m pretty loose when I’m eating alone. I don’t hate dull tastes too. To begin with, didn’t we meet at a yakiniku place before?”

“Now that you mention it, that’s true”

“Though I won’t deny it’s odd for a Togami. Doesn’t affinity swell up like this?”

“That’s true.”

At the joking words, Basara’s expression relaxed.

“So then, have you decided where you’d take me? You have time till we finish eating”

“Uwah. Wait a second”

Looking at Hasegawa who went back to stuffing herself with the hamburger, Basara let out a surprised voice.

As he continued to eat, Basara knit his eyebrows together, forehead creasing as he thinks.

“Today you said something quite difficult… I don’t have much of an experience in this”

“I’ve always let you experience though, don’t I?”

With a troubled face, Basara turned his gaze.

And then those eyes stopped.

Behind Hasegawa, outside of the fast food chain was a cinema. The large posters of the showing movies and the large POP came up to his eyes.

“What about a movie”

“Aah. I see”

Hasegawa turned around, and confirmed the cinema behind her.

“I think it’s good. I’ll give you a passing grade. For someone you’ve just met, and you may not have common interest I would say to be careful”

“Is that so?”

“But it’s you and me. In a way, we have been together for a long time”

With a coy smile, Hasegawa gazed at the cinema from inside the store.

“What movie would you like to watch?”

Saying that, Basara used his phone to look up the movies that are currently showing.

“There’s an American comic book hero movie. It’s not a series, so it seems easy to watch. Beside that, this sci-fi movie seems interesting, It’s about Mars…”

“No, let’s go with that”

Hasegawa pointed at a poster.

“Lost Day Memorial”, a title for a foreign film. Different from the action or sci-fi movie posters, the poster was a simple one of a boy and a girl holding hands.

“I remember everything”, by that catch phrase he had an impression of it.

Might it be that kind of subject, Basara has never heard of the title.

“A love drama?”

“Isn’t it date like? Is it too normal? It’d be good if it isn’t childish”

Hasegawa smiled.

A devilish smile that’s different than usual, that face, made Basara’s heart beat faster.

=== 4 ===

“Sensei, are you really okay?”

“I’m okay. But, just for a little bit… Just a little bit more, I’m sorry…”

Fifteen minutes after watching the movie “Lost Day Memorial”, in the lobby.

Hasegawa’s eyes were red.

Having taken her glasses off, she wiped her eyes with a handkerchief. The handkerchief was already soaking wet, but her tears had not stopped.

And this is an already better condition. In the latter half of the movie, she kept on sobbing.

As to not disturb the other customers coming and going, Basara and Hasegawa stood in a corner of the lobby.

After a bit, Hasgeawa finally put her glasses back on, and exhaled a deep breath.

It’s not a sigh, but it’s a kind of action for all the feeling of satisfaction in her chest.

“It was a good story. Truthfully, I thought I felt apologetic for thinking it may be childish now”

She said earnestly.

“The heroine who must leave on a journey to make her dreams come true. Even though when they part they may not meet again. Even so, the protagonist… the boy watched the girl off.”

Tears flowed out of her again.

“It’s just painful. How much they yearned for each other. That performance was good. The last kiss… They expressed the hidden passion. That performance.”

“I definitely think so as well… I’m glad you liked the movie”

Basara wiped Hasegawa’s tears with his own handkerchief.

“Hasegawa-sensei, you being this emotional is quite unexpected.”

“With the hamburger earlier too, what kind of woman do you think I am?”

She asked with a pouty face.

“I’m a girl too”

At one strike, a smile, Hasegawa took Basara’s hand.

“So, thanks for waiting. Let’s continue our date”

“Y-yes”

As Hasegawa dragged him along, Basara walked in the shopping mall.

“Ah!” exclaiming that, Hasegawa ran towards one of the shops.

“So, what do you think of this?”

It’s a glasses shop.

Hasegawa tried on a pair of glasses. It’s a type with distinctive frames, different from her usual under-rim glasses.

“It’s a different impression–”

“Next is here”

Without waiting for Basara’s reply, she returned the sample and aimed for a different shop.

This time, it was an apparel shop.

“Something like this… It’d definitely be too tight huh?”

What’s in Hasgeawa’s hand is clothes with a stronger sweet look than the clothes she was wearing.

Fluttery with lots of decoration, it has a childish feel to it.

“What do you think?”

“It’s cute but…”

“Ah, that shop too”

Haseagwa who instantly went to the shoe shop, left Basara to go after her confused.

“I don’t hate wearing sneakers but, what do you think? These shoes too…”

“Please wait”

He stopped Hasegawa, who was once again heading off without waiting for his answer.

“What is it? Are you already tired?”

Hasegawa who turned around with a bitter smile, paused as she saw Basara’s expression.

“Did something happen?”

He asked while holding on to her hand.

“What do you mean by something?”

“You’re very fresh today Hasegawa-sensei. A sensei who’s different from usual is good too, I think. I’ve seen unexpected sides of you. However… It seems like you’re trying too hard to show that”

Basara’s face was serious.

“Toujou…”

Haseagwa averted her gaze away from those eyes.

“That’s right, you’re that kind of person. Because, even Tachibana and others…”

“Tachibana?”

“No, that’s not related. That’s right…”

Hasegawa seemed lost but, she raised up her face and stared into Basara’s.

Then she parted her lips.

“On Valentine’s day, I as a teacher, for your surrounding… No, watching the time passed by students other than you as well. In the same place, same time, same day, they live. To me, that is a right scene. After all, I live in a time that flows differently from yours. Not just from our age.”

Hasegawa had a far look.

“I’m a Togami. Not a normal human. Unlike you students, I don’t pass time in this world. Well, you have a bit of a special history but… Even so. I’m different from you.”

Her expression seems defeated.

“That’s why… Just to somehow, experience the same time as you. I thought I wanted to try something like that. Not even as teacher and student, but for fumbling a date at the mall… Isn’t it odd?”

There’s loneliness too.

“Furthermore,” Hasegawa continued.

“There’s a time where I’d be seperated from you”

“That’s…”

“Thinking of that, I’m scared, it’s painful. That’s why, I was excessively moved by the movie just now”

“Hasegawa-sensei”

Hasegawa widened her eyes in surprise.

Basara brought her into a tight hug.

“I’m not letting go of you”

Basara hugged her, to the point she felt a little pain.

At a close proximity, Basara focused on Hasegawa.

Her surprised expression turned to one of affection.

“Stupid… We’re outside today, even if we can say there’s no students from our school here today”

As her cheeks are tinted, Hasegawa said that, and the environment around them changed.

The crowd disappeared, and all that was left is an empty shopping mall.

She had cut them off, making a barrier that copied the place.

Hasegawa got closer to the Basara who was holding her.

Rubbing on, putting their bodies together, the shape of her nipples under the sweet clothes changed.

“Mmm,” Hasegawa’s voice leaked out.

“Toujou… I want you to remember everything of me”

She said that, words from the movie earlier.

The words that minced through the protagonist, from the girl who was supposed to leave.

As their bodies were put together, their hands were on each other, fingers entangled.

Body and body, hand and hand put together, on top of it, she put her thigh between Basara’s legs.

There’s no situation where they could be closer, and Hasegawa took Basara’s lips.

“Mm… Mm chuu (♥) Mmm”

Their touching lips pushed in strongly. Then, Hasegawa’s tongue pushed in between Basara’s lips, and he answered to that.

Their tongues desired each other, entangling and making lewd noises.

“Chuu, nnn, fuu…. Nnnn (♥)”

Both their saliva flowing, mixing together in a dense kiss.

As they kiss, Hasegawa led Basara’s hand on her stomach towards her crotch.

“Touch me”

She said, in between the kisses.

Basara complied, tasting Hasegawa’s body with his palm over her clothes.

Under the thick warm winter clothes, was definitely her body. That special female softness, a warmth that transcended the cloth in between them.

“Aah, nn… Haaah (♥) Toujou…”

Parting from the kiss, Hasegawa let out a pained breath.

Basara’s hand caressed her stomach, gripping around her waist and then grabbing her butt from under her skirt.

“Fuuah, aah…. (♥) There. Feel… Feel me more, nn, haah”

Basara’s lips once again closed up on hers.

“Nn, nn”

Indulged in a kiss with bewitched eyes, Hasegawa exposed her own large chest.

She invited Basara’s hand over.

Basara’s hand slipped in and the not entirely opened space of the clothes that was different from her usual. Softly, his hand clung to the skin that’s wet with sweat.

“Nn… Aaah”

As his hand moved in further, with that, Hasegawa’s lips that were piled on with kisses let out sharp breath, aroused.

Basara arrived at the valley between the pair.

Taking off her clothes completely, the breasts that were pressed down created a deeper valley than usual.

Basara’s finger, going into the swelling.

“Aah, ah (♥)”

Hasegawa without being able to continue to kiss, held even stronger to Basara’s hand. Guiding his hand on her chest, and once it had completed its duty her arm clung to his sturdy body.

“Toujou, more, deeper… Uh, aaah (♥)”

“I understand”

Basara’s hand continued deeper, inserting itself within the bra, holding it directly inside. He touched the pressed down nipples with his fingertips.

“Ah, aaaah, nn! Nnn (♥)”

Hasegawa’s lips releasing louder sounds, were closed up by Basara’s.

Finger and finger, body and body, tongue and tongue entangled densely. The same temperature and breath, a feeling of all mixed together.

“So cute. Sensei. Those clothes, and sensei today too”

“Nn…. You don’t think of me, as weird (♥) I’m glad”

Basara and Hasegawa felt each other’s everything.

“Sensei… No, Afureia, I’m right here”

Basara said Hasegawa Chisato’s real name.

“I will never let go of you. I’m already walking in the same time as you”

“Toujou…”

Hasegawa’s eyes narrowed in happiness.

Once more, they kissed. A long, long kiss.

“Nn…”

After that, Hasegawa parted from it.

“I’m sorry”

She released her body that was glued closely to him. Spontaneously letting go of his hand.

“Sensei?”

“If it’s like this, I can’t hold back”

Hasegawa gave a bitter smile.

Basara looked blankly, but quickly turned to a similar bitter smile.

“Indeed, that’s the same for me too”

“That’s why, Toujou. From here on… Let’s be as usual? Not as me who’s jealous of those who live in the same time… But as the me who walks together with Toujou Basara.”

“Yes. You’re cute today sensei, but the usual sensei is also good”

“I’ll just say this, but being called cute is embarrassing”

She averted her eyes.

Hasegawa put her clothes back on, and let her eyes wander.

In an instant with that, the crowd returned. The barrier was taken down.

“So, like usual… Let’s go to my room.”

As she said that, she linked her arm with Basara’s.

“Yes. Let’s go, Hasegawa-sensei”

Together with Hasegawa, Basara walked towards the shopping mall exit.

“Hey, Toujou”

Hasegawa said soon after.

Looking at Basara with mischievous eyes.

“Say it one more time, my name”

Despite a slight surprise, Basara quickly adjusted his expression.

“Let’s go. Afureia”

Basara and Hasegawa once more spend their time together.

Even if they may not spend it at the same time, they are walking forward together. Not letting go of each other’s hands.

In Hasegawa, and in Basara, that feeling is engraved in their hearts.

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 4 Rozdział 5

2017-11-01T16:36:56Z

XPikacz:

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 4 Rozdział 5

2017-11-01T16:35:34Z

XPikacz: Undo revision 530035 by XPikacz (talk)

=== Wishing to Santa Claus ===

At the time Basara and the others went to the demon realm, to conclude the war against the present Demon Lord faction and the Moderate faction.

At the Hijirigasaka Academy which Basara, Mio, Yuki attended, was beginning its third semester.

Although Basara and the rest thought of treasuring their daily life as much as possible, it wasn’t possible with them having to end the war condition in the demon realm, which decides its future, school then began as they were absent.

As soon as the third semester started, the school worried about the absence of the three of them who all live in the same house. Especially as in the Toujou house, the guardian, Basara’s father, had quickly gone overseas for his job too..

On top of it Basara’s class, 1-B, had a “Problem”, which doesn’t lessen their worry. Since the sports festival in spring, there had been trouble happening with the mysterious disappearance of the homeroom teacher Sakazaki Mamoru.

So to say, when Basara and the rest went to the demon realm, they installed a special magic chip in their phones in order to be able to contact the school “we went overseas during winter vacation, but there had been some trouble getting back”, so there wouldn’t be any more serious additional problems.

However, there are those who still worry for them, who miss them in their absence from school.

That is, evidence that Basara and the rest had made a place where they could belong to at the school.

— And then, at the third day after the third semester started.

Hijirigasaka Academy’s Pride, “The Too Beautiful School Nurse”, Hasegawa Chisato was, sitting in her castle the infirmary, attending to one of the students.

As he sat in front of the cross-legged Hasegawa.

“Um… Hasegawa-sensei, it seems like Toujou-kun and the others haven’t returned to school.”

The one who said that with a worried expression surfacing on his face was, the most charming at this school, mostly rumoured as “Miracle Boy”, Tachibana Nanao.

With her fingers in front of her chest, crossing in the crevices of her hands, to the Nanao who looked at her with an upturned glance,

“Yes, so it seems…”

Hasegawa said, replying with a nod without seeming moved.

“…Sensei, are you not worried?”

Nanao asked that knitting his eyebrows together, looking puzzled..

With him doing that, she can see awkwardness in the eyes of Nanao in front of her.

Oh my, what a maiden in love.

Hasegawa smiled bitterly without thinking.

Nanao didn’t know Hasegawa’s true form but, Hasegawa knows the secret of Nanao’s true form — how Nanao was a half vampire, how in a fixed cycle regarding the changes of his hormone balance, that body is both one of a boy and a girl, how there are idiosyncrasies with changing in between both genders.

— Of course, it wasn’t that Nanao opened up about those secrets to Hasegawa.

It was just something that Hasegawa, who even among the heavenly beings is the highest ranked Ten Gods, could see through normally.

In regards to that Nanao,

“Toujou-kun and the others send information from overseas often. Did he not contact you, who is his friend, directly?”

Hasegawa who asked that,

“That is… Yes.”

Nanao nodded, but his expression remained clouded.

…It can’t be helped huh?

Just like Hasegawa, Nanao knows that Basara had went off to the demon realm.

Even though he received e-mails from Basara saying “it’s okay”, to not worry about him, it can’t be helped that he would be anxious.

It was hard for Hasegawa to put Nanao aside that way.

To begin with, to Nanao now, Basara’s words would carry more weight than Hasegawa’s

It’s not as if there was no way to manipulate Nanao’s memory with the power of Ten Gods Afureia. Even though the Ten Gods’ power was meant to be used for Basara’s sake, it was still possible in regards to Nanao’s memory, that is, “if Nanao worries, it will be a disadvantage for Basara”, in that kind of way it would most likely be able to get through the system.

…However.

Nanao is an important friend to Basara. Most likely, like Mio and the others, Nanao is included in the line of people Basara will “always protect”.

If Hasegawa recklessly alters the memory and spirit of Nanao, even though it’s her, Basara might avoid her.

That’s why Hasegawa tried a different approach to clear Nanao’s worry.

“– To begin, why do you think I’m worried for Toujou and the others?”

Hasegawa asked with a slight teasing tone.

The method Hasegawa had chosen to dissolve Nanao’s worry.

That is, provocation.

As she changed the topic, Nanao,

“Because, that is…”

Just as he said that far, he turned red and faltered.

— Perhaps Nanao would just stop talking, getting to this point.

Or now, it was possible that he couldn’t put his other problems into words.

But.

Looking straight at Hasegawa, he gulped down and said

As his cheeks were dyed scarlet,

“Sensei too… is going out with Toujou-kun right?”

Even so, his gaze met with Hasegawa’s.

A coquettish smile surfaced on Hasegawa at Nanao’s change.

…As expected.

The questions he had been asking from earlier, with no doubt meant, as Basara’s lover, then one can’t take responsibility regarding what’s happening.

But.

…Sensei too, huh?

The “too” that left Nanao’s lips was not “too” in conjunction to Nanao.

Most likely, Nanao more or less could guess about the relationship between Basara, Mio and the rest.

Therefore “Hasegawa too”.

As she thinks about the way Nanao is thinking, she says a truth.

“I’m not sure if there’s been a misunderstanding somewhere, but Toujou and I aren’t lovers you know?”

It’s not a lie.

Of course, she and Basara had tied that secret bond between a man and a woman after the sports festival but, it would be wrong to call that a lovers relationship.

…Well.

From Hasegawa’s side, she wouldn’t deny how her supposedly guardian love for him had completely turned to that of romantic love.

That’s why Hasegawa did not say “I don’t have a romantic relationship with Toujou”, but rather chose to say “Toujou and I aren’t lovers”, which hid her feelings.

What Nanao asked was most definitely in regards to Basara, not Hasegawa, hence those wordings were not wrong.

However, even though it was impossible for Nanao to deduce her true feelings,

“But… After the semester closing party before, you took a taxi together with Toujou-kun.”

He said, tapering off.

“I was just drunk then, and Toujou was worried and took me home. There’s nothing for you to worry about.”

“Is that the truth?”

“Yeah…”

Basara didn’t simply take her back and go home.

Basara got out the taxi at Hasegawa’s invitation and went into her flat.

He had fondled her breasts as their tongues intertwined in the elevator, and as soon as they got into the bedroom of the flat, she had invited him on her bed, saying “tonight, would you like to see an older woman in a wreck?”, extending their obscene actions.

Basara’s member was pressed in the valley of Hasegawa’s breasts as she sucked on it lewdly until his semen was guided out of it, and Basara then put his member in between her panties roughly, as it rubbed wantonly against Hasegawa’s womanly place, she received unbelievable pleasure, and with that, having a climax to the level like returning to her heavenly body at the end.

That is, the truth of that evening.

…But.

It wasn’t as if that evening was the only time it suddenly went in that direction.

The relationship between Basara and Hasegawa, even before that — it was something that started a few days after the end of the sports festival in this very infirmary.

With that, to her words of “it’s nothing”,

“Is that so… I’m sorry.”

Nanao apologised, concealing his eyes.

— However, it didn’t feel as if he completely believed what Hasegawa said.

Most likely, Nanao even just a little could guess the relationship between Hasegawa and Basara,

“There isn’t any need to worry about Toujou — it seems like he would return in a day or two.”

“…Has he contacted you?”

Nanao who asked, looking up with a surprised face, Hasegawa replied with a “yes”, accompanied with a smile.

— But, the one who had passed on that information to Hasegawa the other night was not Basara himself.

The conflict with the Current Demon Lord faction, as well as the political powers from the Moderates, and the chain of governmental problems with Mio had been settled for the moment, she seemed to have now returned with Basara to the base of the Moderate faction of the demon world. But the only one who would return was Basara’s group, while others would stay there a little longer to find the information regarding Sapphire.

Surely understanding that Basara would come back soon would calm him down.

After talking for a while more,

“So then I should excuse myself,”

Saying that with a smile, Nanao ran out of the infirmary.

And then, the Hasegawa who was now alone.

“Oh my… You’re so very popular aren’t you, Toujou?”

Saying that with a bitter smile.

Even though Basara now could say he had made Mio and the rest, as well as Hasegawa his, that part had also, with no mistake, extended into Nanao’s feelings.

…And then there’s one more person,

Most likely, the vice-president Kajiura Rikka too. She too, is probably thinking of Basara right now.

But there’s no need to worry about her. Surely right now, Nanao is returning to the student council room and telling her the information about Basara’s return for sure.

That’s why.

“— Toujou”

Hasegawa once more thought of the boy she held more dear than anyone else.

— Hasegawa vividly remembered the day she started a secret relationship with Basara.

Thinking of Basara is painful, bitter… wanting to be saved, wanting Basara to answer that final line they cannot cross.

That’s why Hasegawa stripped off her white coat, turning from a teacher to just a woman, inviting Basara as she stretched out the chest opening of her sweaters, exposing her chest. At that time, Hasegawa had spread herself on the turning chair which Nanao had just sat on.

That Hasegawa, made Basara unable to repress his arousal — and from then on, it was nothing but a happy time.

Pulled up to stand from her chair strongly, he roughly stole a kiss.

While lewdly fondling her breasts, he dragged her to a bed of the infirmary.

And then, when they arrived at the bed, they took off each other’s clothes one by one till they’re naked, confirming each other’s body till they’re sure of them.

This infirmary, meant to be used by the students and staff of the school, at that day, from that time on, became like a place where, for that moment, was theirs, for just their rendezvous.

Hasegawa wished to be taught the ways to please Basara, and the initially hesitant Basara too, gradually began to teach her, even though they locked the door so they’re not found, occasionally, other students or teachers may come close to the door, but now that only added to the excitement.

Hasegawa Chisato’s heart and body, became Basara’s to that extent. And then her feelings towards him, in the winter break when they couldn’t have met even once, quickly she became so worked up she couldn’t take it.

“So then… How can we cover it up?”

As she said that, she chuckled.

In the demon realm, he must’ve certainly deepened his bonds with Mio and the others.

So then, it would be unfair if she didn’t get plenty of his affection.

Before long, she had an idea

She muttered with a smile.

“…Right, let’s go to the hot springs.”

Of course, just her with Basara. She could say they’d even stay over.

When Basara returned from the demon realm, she had decided to attain submission from him till dawn.

The night she spent with him — on Christmas Eve.

— She had been a good girl alone, all of winter break.

It should be about time for Santa Claus to bring her a present.

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 4 Rozdział 5

2017-11-01T16:33:24Z

XPikacz:

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 4 Rozdział 5

2017-11-01T16:29:45Z

XPikacz:

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 3 Rozdział 10

2017-09-30T09:24:11Z

XPikacz: Undo revision 527993 by XPikacz (talk)

=== Rozdział 10 – Magia otchłani ===

Wiadomości o wypowiedzeniu wojny dotarły do Tristańskiej Akademia Magii następnego dnia. Łączność została opóźniona z powodu chaosu w pałacu.

Louise wraz z Saito, czekali u wejścia do Akademii Magii na powóz z pałacu, który miał ich zawieźć do Germanii. Jednakże, w ten mglisty poranek, do akademii przybył tylko zadyszany posłaniec.

Zapytał się ich gdzie jest pokój Osmana i po otrzymywaniu odpowiedzi szybko wybiegł. Niezwykła scena spowodowała, że Louise i Saito spojrzeli na siebie. Wyczuwając, że coś się zdarzyło w pałacu, oboje popędzili za posłańcem.

Osman był zajęty przygotowaniami do ceremonii zaślubin. Opuszczał akademię na przeciąg tygodnia, zatem porządkował różne dokumenty i pakował bagaż.

Głośne pukanie dobiegło od drzwi.

– Kto tam?

Posłaniec wpadł do pokoju, zanim Osman skończył mówić.

– Informacja z pałacu! Albion wypowiedział wojnę Tristain! Ślub Księżniczki został odłożony do odwołania! Żołnierze obecnie kierują się w stronę La Rochelle! Ze względów bezpieczeństwa, wydany został rozkaz stwierdzający, że wszyscy studenci i personel mają być zamknięci w zamku.

Twarz Osmana zbladła.

– Wypowiedzenie wojny? Dojdzie do bitwy?

– Tak! Siły nieprzyjacielskie rozbiły obóz w polu Tarbes i piorunują wzrokiem nasze siły blisko La Rochelle.

– Siły Albionu muszą być bardzo mocne.

Posłaniec odpowiedział smutno.

– Siły nieprzyjacielskie tuzinami są wyprowadzane przez olbrzymi okręt wojenny zwany Lexington. Szacuje się, że ogólna liczba wojska wynosi około trzech tysięcy. Nasza główna flota już została rozgromiona i licząc wszystkich naszych żołnierzy, mamy ich tylko około dwóch tysięcy. Nie byliśmy przygotowani do wojny, więc to byli wszyscy, których mogliśmy skierować do akcji. Jednakże, najgorszy jest to, że oni mają pełną dominację w powietrzu. Nasze wojsko na pewno zostanie zdziesiątkowane przez ich armaty.

– Jaka jest obecna sytuacja?

– Dragoni nieprzyjaciela podpalają wieś Tarbes... My zażądaliśmy pomocy od Germanii, ale oni mówią, że mogą przybywać nie wcześniej niż za trzy tygodnie.

Osman westchnął i powiedział – …Planują nas porzucić. W tym czasie, Tristańskie miasta łatwo wpadną w ręce wroga.

<center>* * *</center>

Z uszami przyciśniętymi do drzwi pokoju dyrektora, Louise i Saito patrzyli na siebie. Twarz Louise stała się blada przy wzmiance o wojnie, a Saita przy wzmiance o Tarbes. „Czy nie jest to wieś Siesty?” Saito pędem oddalił się. Louise wpadła w panikę i podążyła za nim. Saito doszedł do dziedzińca i zaczął wspinać się do myśliwca zero. Louise ścisnęła go w pasie od tyłu.

– Gdzie idziesz?

– Do Tarbes!

– Dlaczego?!

– Czy nie jest to oczywiste?! Zamierzam pójść uratować Siestę!

Louise złapała jego ramię i spróbowała ściągnąć go, ale trzymał się stanowczo.

– Nie możesz! To jest wojna! Nawet gdybyś poszedł, to nie zrobiłoby różnicy!

– Mam ten myśliwiec. Wróg atakuje statkami, prawda? To też może lecieć. Coś wymyślę.

– Co możesz zrobić z taką zabawką jak to?!

– To nie jest zabawka.

Saito złapał skrzydło myśliwca zero lewą ręka. Jego znaki runiczne zaświeciły.

– To broń z mojego świata. To jest narzędzie do zabijania ludzi, a nie zabawka.

Louise pokiwała głową.

– Niezależnie od tego, czy to jest broń z twojego świata, czy nie, nie masz żadnego sposobu, by wygrać z tymi wielkimi okrętami wojennymi! Nie rozumiesz? Nie zrobisz żadnej różnicy! Po prostu zostaw to żołnierzom! – powiedziała Louise, patrząc prosto w twarz Saita.

Ten facet... ten lekkomyślny chowaniec, nie wie niczego o wojnie, pomyślała Louise. To było coś innego niż podróż, którą odbyli do Albionu. Pole bitwy było miejscem przepełnionym śmiercią i zniszczeniem. Gdyby nowicjusz poszedł, wynikłaby z tego tylko jego śmierć.

– Powiedział, że flota Tristain została zmieciona, nieprawdaż?

Saito wolno poklepał Louise po głowie i powiedział cicho.

– To może nie wnieść niczego. Nie mogę sobie wyobrazić uderzania w te okręty wojenne. Ale...

– Ale co...?

– Niezupełnie rozumiem, ale otrzymałem tą legendarną moc chowańca. Jeśli byłbym po prostu zwykłą osobą, nie pomyślałbym o pójściu, by ich ratować. Ale jest inaczej. Mam moc Gandalfra. Może będę w stanie ich uratować. Może mogę uratować Siestę... i mieszkańców wsi.

– Prawdopodobieństwo jest prawie zerowe.

– Wiem. Ale nie jest zerowe. Więc zrobię to.

Zaskoczona Louise odpowiedziała.

– Czy jesteś idiotą!? Chcesz wrócić do swojego własnego świata, prawda? Jak śmierć tutaj pomoże ci w tym?!

– Siesta traktuje mnie życzliwie. Ty także Louise.

Twarz Louise zrobiła się czerwona.

– Nie jestem z tego świata. Niekoniecznie muszę martwić się o to, co zdarzy się temu światu, ale chcę chociażby chronić ludzi, którzy traktowali mnie dobrze.

Louise zauważyła, że ręce Saito się trzęsły. Podnosząc swoją głowę, powiedziała – Czy się nie boisz. Idioto. Przestań próbować zachować się chłodno, jeśli się boisz!

– Boję się. Nie chcę nawet tego robić. Ale tamten książę powiedział, że znaczenie ochrony czegoś sprawia, że zapominasz o lęku przed śmiercią. Myślę, że on ma rację. Wtedy, gdy pięćdziesiąt tysięcy żołnierzy Albion przybyło, by uderzyć w nas... nie byłem wystraszony. Byłem zajęty myśleniem o chronieniu ciebie, więc się nie bałem. Nie kłamię.

– Co ty mówisz? Jesteś tylko plebejuszem. Nie jesteś odważnym księciem albo kimś takim.

– Wiem. To nie ma nic wspólnego z tym czy jestem księciem, czy człowiekiem z gminu. Kraj, w którym się urodziłeś, epoka... również, w którym świecie, jest nieistotne. Jeśli jesteś człowiekiem, w takim razie na pewno myślałbyś tak samo.

Twarz Louise zaczęła się zniekształcać, ponieważ spróbowała hamować swoje łzy.

– Jeśli umrzesz, co ja zrobię... ? Nie... jeśli ty zginiesz, ja...

– Nie umrę. Wrócę. Jeśli umrę, nie będę w stanie cię chronić, prawda?

– Także idę.

– Nie. Zostajesz tutaj.

– Nie, idę także.

– Nie możesz.

Ponieważ jego ciężko odnaleziona odwaga właśnie miała uciec, Saito oddalił się od Louise i wspiął ze skrzydła do kokpitu.

Nagle uświadomił sobie. Nie zatankował samolotu.

Saito zostawił Louise i popędził do laboratorium Colberta.

Z pięściami mocno zaciśnięty, jęknęła. Dlaczego był tak uparty! „Chociaż powiedziałam, że to będzie niebezpieczne...” Louise przygryzła swoją wargę i zahamowała łzy. Nic nie przyszłoby z płaczu. Spojrzała na myśliwiec zero.

– Jaką szansę zwyciężania sił Albionu ma ta rzecz!

<center>* * *</center>

– Saito obudził śpiącego Colberta.

– Hah? Co?

– Panie Colbert! Czy zrobiłeś benzynę?

– Hah? Tak, zrobiłem ilość, jakiej potrzebowałeś. Jest tam.

– Więc pomóż mi to nieść! Szybko!

Colbert niósł benzynę dla Saito. Ponieważ był wciąż częściowo zaspany, nie wiedział o wojnie. Saito nie kłopotał się wyjaśnianiem.

– Zamierzasz lecieć tak wcześnie z rana? Przynajmniej pozwól mi się odświeżyć.

– Nie mamy na to czasu.

Louise nigdzie nie było widać. Poczuł ulgę. Gdyby błagała go jeszcze raz, aby nie szedł, jego zdecydowanie zniknęłoby. Nie było żadnego powodu, dla którego on nie miałby się bać. Książę powiedział, że znaczenie ochrony czegoś może sprawić, że lęk przed śmiercią odchodzi, ale... nie. To było wciąż przerażające.

Nawet, wtedy gdy Saito usiadł w kokpicie i przeprowadzał konieczne operacje do uruchomienia silnika. Colbert użył swoich czarów, jak wcześniej i silnik zaczął pracować. Silnik wystartował z głośnym hałasem i śmigła zaczęły się kręcić.

Sprawdził wskaźniki. Znaki runiczne na jego lewej ręce powiedziały mu, że wszystko jest normalne. Sprawdził karabin maszynowy przed sobą. Kule były załadowane. Karabiny maszynowe na skrzydłach były również załadowane.

Zwalniając hamulce, myśliwiec zero zaczął się poruszać. Popatrzył do przodu i zwrócił się w kierunku najlepszego miejsca startu. Austri nie był małym dziedzińcem, ale jego znaki runiczne Gandalfra powiedziały mu, że to jest trochę za krótki pas startowy. W tym momencie Derflinger, który opierał się w kokpicie powiedział – Partnerze, każ arystokracie użyć wiatru, by popchnąć cię od tyłu.

– Wiatr?

– Tak, tak aby ta rzecz mogła wystartować nawet ze skróconego dystansu.

– Skąd to wiesz? Nie znasz się na samolotach.

– To jest „broń” prawda? Ja jestem z tobą przez cały czas, wiem o tym ogólnie. Zapomniałeś? Jestem „legendarny”.

Saito wystawił swoją głowę na zewnątrz przedniej szyby i krzyknęł do Colberta. Jego głos nie dotarł do niego. Spróbował jakieś gesty, wskazując mu by wywołał wiatr od tyłu. Colbert szybko się domyślił. Zrozumiał gesty Saita i kiwnął głową.

Gdy inkantacja zaklęcie skończyła się, z tyłu nadeszło silne dmuchnięcie wiatru. Nałożył gogle, które powierzyła mu Siesta i rozluźnił nacisk na hamulec. Otworzył klapki osłony silnika i ustawił dźwignię kąta śmigła. Następnie puścił hamulce i nacisnął przepustnicę w dół.

Jak sprężyna, myśliwiec zero przyspieszył do przodu z potężną siłą. Popchnął ster nieznacznie do przodu. Ogon oderwał się od ziemi. Myśliwiec zero sunął. Zbliżał się do ściany akademii. Saito przełknął ślinę.

– Partnerze! Teraz!

Właśnie gdy mieli uderzyć w ścianę, pociągnął za ster. W jednej chwili myśliwiec zero wzleciał w górę. Muskając nieznacznie ścinę, myśliwiec leciał w powietrzu. Schował podwozie. Lampka sygnalizacyjna, dolna lewa ze wskaźników zmieniła się z zielonej na czerwoną.

Myśliwiec zero kontynuował wznoszenie. Saito patrzyło na znaki runiczne z wyrazem ulgi.

– Łoł! To lata! To jest całkiem interesujące! – powiedział podekscytowany Derflinger.

– Oczywiście. To zostało zrobione do latania.

Pod jasnym słońcem, myśliwiec zero przeciął wiatry i wzniósł się w niebo innego świata.

<center>* * *</center>

Ogień pożerający Tarbes uspokoił się, ale obszar zmienił się w okrutne pole bitwy. Bataliony zostały zgromadzone na polu i oczekiwały momentu, w którym starłyby się z wojskiem Tristain w mieście portowym La Rochelle. Chroniące je powyżej smoki były z Lexingtona. Tristainscy dragoni atakowali sporadycznie, ale wszyscy zostali zmuszeni do wycofania się.

Przed bitwą, dowództwo Albionu zdecydowało, że użyją armat okrętów wojennych, by uporać się z wojskiem Tristain. Zatem, flota przygotowała swoje armaty.

Jeden dragon na czatach nad Tarbes zauważył, że nieprzyjacielski dragon zbliża się z góry, około dwa tysiące pięćset metrów dalej. Miał on krzykiem smoka, zaalarmować innych, że wróg nadchodził.

<center>* * *</center>

Saito patrzył przez przednią szybę i zobaczył pod sobą Tarbes. Nie był żadnych śladów tej prostej, pięknej wsi, którą widział wcześniej. Domy były wypalone, z czarnym dymem unoszącym się z nich w górę. Zacisnął zęby. Zapamiętał jak ostatnio on i Siesta patrzyli w pole. Jej słowa powtórzyły się jeszcze raz w jego głowie.

– Czyż to pole nie jest cudowne? To jest to, co chciałam ci pokazać Saito.

Jednostka dragonów zionęła ogniem przy lesie, położonym na peryferiach wsi. Las natychmiast rozgorzał.

Saito ugryzł swoją wargę. Mógł poczuć smak krwi w ustach.

– Zabiję was – powiedział cicho.

Popchnął drążek sterowy w lewo i w dół, jednocześnie stanowczo naciskając przepustnicę. Myśliwiec zero zaczął nurkować w dół w kierunku Tarbes.

<center>* * *</center>

– Co mógłby zrobić jeden dragon? – wymamrotali wznoszący się dragoni, przygotowując się do ataku.

Jednakże to miało niezwykły kształt. Dwa poziomo wyciągnięte skrzydła, jakby przymocowane i nie łopotały. Również wytwarzało głośny ryk, o którym nigdy wcześniej nie słyszeli.

Taki smok istniał w Halkeginii?

Jednakże... nieważne co to był za smok, to zostanie zniszczone jednym oddechem ognistego smoka z Albionu tak jak reszta. Gdy jego skrzydła są spalone, to powinien prawdopodobnie spaść. Wykorzystując tę strategię, już zabili dwóch Tristainskich dragonów.

– Ten jest trzeci – powiedział dragon, czekając na schodzącego wroga, z uśmiechem w kącie ust.
[[Image:ZnT03-231.JPG|thumb|"To było szybkie. Szybsze niż jakikolwiek smok"]]
Był zaskoczony. To było szybkie. Szybsze niż jakikolwiek smok.

Panikując, dragon spowodował, że smok zionął ogniem. W tym momencie, skrzydło schodzącego wroga błysnęło. Niezliczona ilość świecących białych rzeczy leciała ku niemu. Na skrzydłach i ciele smoka pojawiły się duże dziury. Kula weszła w pysk smoka. Ognisty smok ma kieszenie oleju do mocnego spalania w swoim gardle. Pocisk z działka trafił jedną z kieszeni z olejem. Smok eksplodował.

Mijając smoka, który wybuchł w powietrzu, Saito kontynuowało schodzenie myśliwcem. Zasięg karabinu maszynowego był dziesięć razy większy niż oddech smoka. Pozwalając wściekłości przejąć kontrolę nad sobą, wystrzelił w dragonów pociski z 20 mm działka i 7,7 mm karabinu maszynowego na obydwóch skrzydłach.

Cztery kolejne smoki trzepotały na niebie ponad wsią. Zobaczyli smoka, który wybuchł po ataku wroga. Atak nie był wykonany oddechem. Co oznaczało, że był to prawdopodobnie atak oparty na magii. Jakikolwiek to mógł być atak, jeden dragon w pojedynkę nie może zrobić niczego. Trzech dragonów wzniosło się do ataku.

– Trzech kolejnych dochodzi ze spodu z lewej – powiedział Derflinger swoim zwykłym tonem.

Trzech dragonów było rozstawionych pod nim i wspinali się.

– Niezostań uderzony przez ich oddech. W jednej chwili spalisz się na popiół.

Saito kiwnął głową. Zrobił skręt o sto osiemdziesiąt stopni nad dragonami. Kreśląc drogę podobną do spiralnie opadającego lejka w butelce, skończył za dragonami. Oni nie mogli go dogonić. Prędkość smoka ognistego wynosiła około 150 km/h. Prędkość myśliwca zero była bliska 400 km/h. To było jak atakowanie czegoś, co się nie ruszało.

Do czasu, gdy wpadający w panikę dragoni odwrócili się, już byli dokładnie wycelowani. Saito odczytał wskaźnik na szklanej szybie urządzenia wskazującego i nacisnął spust na dźwigni przepustnicy.

Z głuchym dźwiękiem, po którym nastąpiły wstrząsy samolotu, automatyczne działka na obu skrzydłach otworzyły ogień. Skrzydła smoków ognistych pękły i zeszły one spiralą w dół. W następnej chwili, Saito położył swoją stopę na prawym pedale orczyka i prześlizgnął myśliwiec, celując w następnego smoka. Wystrzelił jeszcze raz. Przyjmując liczne uderzenia z działka na swój tułów, ognisty smok wrzasnął z bólu i runął w kierunku ziemi.

Kiedy trzeci nagle zanurkował w próbie ucieczki, 7,7 mm karabin maszynowy wypełnił jego ciało dziurami. Ognisty smok zdechł i spadł prosto w dół.

Saito szybko sprawił, że samolot wspiął się, pilotując go naturalnie. Zmienił prędkość na większą. Przeciwko smokom, myśliwiec zero, który miał silnik tłokowy, posiadał najwięcej zalet przy tej prędkości. Ponieważ zszedł, prędkość powinna wzrosnąć. Pierwszą rzecz do zrobienia było kontrolowanie obszar ponad wrogiem. Ze świecącymi znakami runicznymi na lewej ręce, manewrował myśliwcem jak weteran.

Derflinger, który rozglądał się za niego, powiedział mu o następnym celu. Właśnie kiedy skierowywał tam samolot, usłyszał za sobą głos.

– T-T-T-to jest niewiarygodne! Te Albiońskie smoki uchodzą za niezrównane, a tu spadają jak muchy!

Zaskoczony, Saito popatrzył do tyłu. Głowa Louise wyskoczyła z odstępu pomiędzy siedzeniem a resztą samolotu. Za fotelem było początkowo głupio wielkie radio, ale od kiedy ten świat nie miał nikogo, kto mógł skontaktować się z nim dzięki niemu, usunął je, podczas gdy regulował samolot. Po wyrzuceniu go, pozostały tylko linki połączone ze sterem. Tam wśliznęła się Louise.

– Byłaś tu cały ten czas!? Wysiadaj!

– Nie ma takiej możliwości, nie mogę teraz wysiąść!

Ręce Louise trzymały Modlitewnik Założyciela. Wyglądało na to, że nie poszła nigdzie, jak myślał, a za to wślizgnęła się do wnętrza samolotu.

– To jest niebezpieczne! Ty idiotko!

Louise stanowczo skręciła swoją szyję.

– Nie zapominaj!

– Ty. Jesteś. Moim. Chowańcem. Więc. Ja. Nie. Odchodzę. Rób. Co. Chcesz! Ja. Ci. Nie. Wybaczę. Rozumiesz!?

Ponieważ silnik zagłuszył jej głos, wykrzyknęła w jego uszy.

– Jestem twoim mistrzem! Jeśli mistrz nie przewodzi, wtedy chowaniec nie będzie słuchał! Nie ścierpiałabym tego!

Saito opuścił swoje ramiona, wzdychając ciężko. Wygląda na to, że mówienie rzeczy typu „To jest niebezpieczne, nie podchodź” absolutnie nie działa na Louise.

– Co się stanie, jeśli umrzesz?!

– To postaraj się bardziej! Nawet jeżeli ty lub ja umrę, wciąż znajdę jakiś sposób, by cię zabić!? –krzyknęła do Saita z otwartymi oczami.

Saito poczuł ból głowy pochodzący od tych idiotycznych rzeczy wychodzących z jej ust.

– Partnerze przepraszam, że przerywam, ale...

– Co?

– Właśnie przybyło dziesięciu z prawej.

Oddech smoka ognistego leciał do nich. W tej samej chwili, popchnął drążek sterowy szybko w lewo. Samolot wykonał beczkę i uchylił się przed oddechem smoka. Louise upadła z cichym krzykiem.

– Steruj tym bardziej elegancko!

Saito wykrzyknął – Nie mów śmiesznych rzeczy! – i sprawił, że samolot opadł. Dragoni nie mogli podążyć według jego ruchów. Korzystając z tego momentu spowodował, że samolot wspiął się i na szczycie odwrócił. Ze słońcem za sobą, zszedł jeszcze raz. Wymierzając w dragonów, którzy gonili go wcześniej, wystrzelił z działek i karabinów maszynowych.

Louise, która upadła w samolocie, właśnie miała krzyczeć z przerażenia. – Może ja naprawdę nie powinnam przychodzić? – zapytał ją jej strach. Ugryzła swoją wargę i chwyciła mocno Modlitewnik Założyciela. „Czy nie po to się wkradłam, bo nie mogłam pozwolić Saito umrzeć? Hej, nie udawaj, że jak ty walczysz w pojedynkę, ja również walczę!”

Mimo wszystko, nie mogła zrobić niczego. Było tak jak zawsze, ale tym razem poczuła cień żalu.

Niemniej, przegrywając ze swoim strachem nie osiągniesz niczego.

Przeszukała swoje kieszenie w poszukiwaniu pierścionka z Rubinem Wody, który Henrietta dała jej i nałożyła go. Chwyciła mocno ten palec.

– Księżniczko, proszę ochroń nas... – wyszeptała.

Poklepała delikatnie Modlitewnik Założyciela w swojej prawej ręce.

W końcu, nie skończyła dekretu. Przeklęła swój brak talentu poetyckiego. Miała nadzieję pomyśleć o dekrecie w powozie do Germanii.

„To prawda. Zamierzałam pójść na ceremonię ślubną Henrietty. Czekałam poza bramą akademii na przybycie powozu. Wtedy dowiedziałam się, że wybuchła wojna. Los jest cyniczny. Mamrocząc do siebie, otworzyła Modlitewnik Założyciela. Planowała modlić się do założycieli o ich bezpieczeństwo. Otworzyła książkę i przeskoczyła na losową stronę. Rubin Wody i Modlitewnik Założyciela nagle zaświecił, zaskakując Louise.

<center>* * *</center>

– Oni zostali... zmieceni? Jedynie w dwanaście minut zostali zmieceni?

Sir Johnston, najwyższy dowódca sił inwazyjnych, który był na pokładzie okrętu flagowego Lexington, oglądając przygotowania do ataku bombardującego z dział statku, zbladł przy raporcie.

– Ile wrogich jednostek tam było? Setka? Tristain pozostało tak wielu dragonów?

– Sir. Z-zgodnie z raportem, tylko jedna.

– Pojedyncza jednostka?

Johnston stanął nieruchomo z wyrazem osłupienia. Rzucił swój kapelusz na ziemię.

– Nonsens! Dwudziestu dragonów zlikwidowanych przez pojedynczą jednostkę nieprzyjaciela? Oczywiście żartujesz!

Posłaniec, przerażony postawą najwyższego dowódcy, zrobił krok do tyłu.

– Zgodnie z raportem, nieprzyjacielski dragon miał niesamowitą szybkość i zwinność, a także posiadał silny, długodystansowy, oparły o czary atak. Nasze jednostki zostały zabite jedna po drugiej...

Johnston złapał posłańca.

– Co z Wardesem?! Wardesem, który otrzymał dowództwo dragonów, co z nim?! Co zdarzyło się temu pewnemu siebie Tristaininowi?! Również został zabity?!

– Smok wiatru wicehrabiego nie był włączony do wykazu ofiar. Ale... wygląda na to że nie był widziany w okolicy...

– A więc zdradził nas! Albo inaczej był zbyt wielkim tchórzem! Cokolwiek to było, możemy mu nie ufać...

Cicho wyciągając ręce, Bowood powiedział – reagowanie w ten sposób przed wszystkimi żołnierzami obniży ich morale, głównodowodzący.

Rozjuszony Johnston wyładował swój gniew na Bowoodzie.

– Co mówisz?! To jest twoja wina, że dragoni zostali zmieceni! Twój brak kompetencji aż się prosił, by naszych drogocennych dragonów zniszczono! Poinformuję o tym Jego Ekscelencję. Poinformuję o tym! – Johnston krzyknął, wyciągnąwszy rękę by go chwycić.

Bowood wyjął swoją różdżkę i dźgnął Johnstona w żołądek. Ukazując biel w oczach, Johnston zemdlony padł na ziemię. Rozkazał żołnierzom wynieść go.

– Przede wszystkim powinienem właśnie go uśpić – pomyślał Bowood.

Hałas, z wyjątkiem tego z wybuchów i armat, tylko wzburzał wojsko. Jedna decyzja mogła być różnicą pomiędzy zwycięstwem a porażką, zwłaszcza podczas bitwy.

Bowood odwrócił się do posłańca, który wpatrywał się w niego ze zmartwionym wyrazem. Mówił spokojnym, opanowanym głos.

– Chociaż siły dragonów zostały zmiecione, Lexington jest wciąż nieuszkodzony. Co więcej, Wardes prawdopodobnie opracował plan. Nie martw się tym, po prostu włóż wysiłek w to, co robisz.

– Pojedyncza jednostka zabijająca dwadzieścia jednostek? Bohater, eh... – szepnął Bowood.

Ale najwyżej bohater. I stąd pojedynczy. Nieważne jak mocna jest jednostka, będą rzeczy, które on może zmienić i rzeczy, których zmienić nie będzie mógł.

– A ten statek jest tym drugim – szepnął Bowood.

Wydał rozkazy.

– Posunąć naprzód całą flotę. Przygotować lewo burtowe armaty.

Po chwili, daleko na drugim końcu pola Tarbes, można było zobaczyć szyk bojowy wojska Tristain, usytuowanego w La Rochelle, które było naturalną twierdzą z powodu gór wokół.

– Cała flota wolno posuwa się naprzód. Statek w prawo na burtę.

Flota zwróciła się tak, że siły Tristain były skierowane naprzeciw ich lewej strony.

– Ognia z lewo burtowych armat. Kontynuować ogień aż do otrzymania dalszych rozkazów.

– Górna część i dolna część, przygotować prawo burtowe armaty. Użyć kartaczy.

<center>* * *</center>

Pięćset metrów przed frontem wojska Tristain, stłoczonego w La Rochelle, dostrzeżone zostały siły nieprzyjacielskie. Mieli trzy kolorową flagę Reconquisty i zbliżali się cicho. Nigdy wcześniej w rzeczywistości nie widząc wroga, Henrietta umieszczona na jednorożcu, zadrżała. Zamknęła swoje oczy do odmówienia modlitwy, aby żołnierze wokół niej nie mogli zobaczyć jak drży ze strachu.

Ale... jej strach nie dał się powstrzymać tak łatwo.

Henrietta popatrzyła w górę na dużą flotę nieprzyjacielską i zbladła. To był flota Albionu. Bok floty błysnął. To był ogień nieprzyjaciela. Pociski armatnie przyspieszone przez grawitację leciały w kierunku wojska Tristain.

Uderzenie.

Setki pocisków armatnich upadło w dół na wojsko w La Rochelle. Kamienie, konie i ludzie zostali zmieszani i wyrzuceni w powietrze. Wojsko próbowało umknąć spod przytłaczającej siły przed nimi. Miejsce zostało zatopione przez odgłos gromkich ryków.

– Uspokoić się! Wszyscy uspokoić się – wykrzyknęła Henrietta wiedziona przez strach.

Mazarini szepnął w jej ucho.

– Najpierw ty musisz się uspokoić. Jeśli generał jest zrozpaczony, chaos nastąpi w mgnieniu oka.

Mazarini szybko szepnął do generała obok. Choć Tristain był małym krajem, wypełniała je historia. Jego historia obejmowała wielu prawych arystokratów. Ze wszystkich narodów Halkegini, wojsko Tristain miało najwyższy procent magów w swoich szeregach.

Na polecenie Mazariniego arystokraci stworzyli bariery powietrza pomiędzy podnóżem gór. Kule mogły uderzyć je i się rozbić. Ale jakaś część kul się przedostawała. Krzyki było słychać wraz z rozrzucanymi kamieniami i krwią.

– Gdy tylko wróg zaprzestanie bombardowania, najprawdopodobniej nastąpi etap zmasowanego natarcia. Nie ma innego wyjścia jak stanąć naprzeciw nich – wyszeptał Mazarini.

– Jest szansa na zwycięstwo?

Mazarini zauważył, że żołnierze zaczynają drżeć przed nieprzyjacielskim bombardowaniem. Posunęli się z wielkim zapałem, ale... są granice ludzkiej odwagi. Nie chciał mówić prawdy księżniczce, która sprawiła, że przypomniał sobie coś, o czym zapomniał.

– Jesteśmy na tym samym poziomie.

Uderzenie. Grunt pod nimi zadrżał jak w trzęsieniu ziemi.

Mazarini smutno zrozumiał sytuację.

Trzy tysiące mocnych żołnierzy składało się na siłę wroga, podczas gdy ich siły, zrujnowane bombardowaniem, liczyły jedynie dwa tysiące.

Nie mieli szans.

<center>* * *</center>

Louise patrzyła na litery, które pojawiły się w świetle.

To było... napisane starożytnymi runami. Ponieważ Louise uczyła się na poważnie, mogła odczytać starożytny język.

Podążyła za literami w świetle.

''Słowo wstępne.''

''Odtąd, zapiszę prawdę, którą znam. Wszystkie materiały na świecie złożone są z drobnych ziarenek. Cztery gałęzie oddziałują z tymi drobnymi ziarenkami i wywierają wpływ, który przekształca je w czary. Tak to „Ogień”, „Woda”, „Wiatr” i „Ziemia” powstały.''

Louise przepełniła ciekawość. Z uczuciem zniecierpliwienia, odwróciła stronę.

''Bogowie obdarowali mnie większą siłą. Drobne ziarenka, które przenoszą oddziaływania czterech gałęzi, są złożone z jeszcze drobniejszych ziarenek. Moc przyznana mi przez bogów, nie należy do żadnej z tych czterech. Gałąź, którą ja władam oddziałuje z jeszcze drobniejszymi ziarenkami i wywiera wpływ, przekształcający je w czary. Zero, nienależące do żadnej z czterech. To tak zwane Zero jest „Otchłanią”. Ja zwę Zero, którym bogowie mnie obdarzyli „Otchłanią”.''

– Gałąź Otchłani... Czy to nie jest legenda? Czy nie jest to legendarna gałąź?!

Szepcząc do siebie, Louise odwróciła stronę. Jej tętno biło gwałtownie.

Saito, który zmiótł floty dragonów, obejrzał niebo. Daleko między lukami chmur, nad polami, spostrzegł duży okręt wojenny. Pod tym statkiem, leżało miasto portowe La Rochelle.

– Partnerze, to jest prowadzący. Nieważne ile płotek zdejmujesz, jeśli nie zdejmujesz tego... nic się nie zmieni...

– Wiem.

– To jest niemożliwe.

Saito nie odezwał się i otworzył przepustnicę myśliwca zero. Był na pełnym przyśpieszeniu. Myśliwiec wspiął się w kierunku dużego okrętu wojennego.

– To jest niemożliwe, partnerze. Nieważne jak bardzo próbujesz, to jest niemożliwe.

Derflinger, który ocenił różnicę siły, mówił do Saita swoim zwykłym tonem. Jednakże, Saito nie odpowiedział.

– Zrozumiałem... ale twój partner jest idiotą.

Saito przybliżył myśliwiec.

Prawa strona statku zaświeciła. Wycelowane w myśliwiec Saita, coś leciało. Była to niezliczona ilość ołowianych kul. Przeszyły samolot na wylot, potrząsając nim. Tłukąc przednią szybę, odłamek zadrasnął policzek Saita. Strużka krwi spłynęła wzdłuż jego twarzy.

– Nie zbliżaj się do tego! Oni używają kartaczy! – wykrzyknął Derflinger.

Saito sprawił, że myśliwiec zero wykonał gwałtowne nurkowanie, unikając drugiego wystrzału.

– Cholera, oni umieszczają małe kule w tych wielkich armatach!

Saito ugryzł swoją wargę.

Nawet nie mógł dostać się blisko statku, a tym bardziej zatopić go.

Za siedzeniem, Louise zatraciła się w czytaniu Modlitewnika Założyciela. Ogłuszające hałasy nie dotarły do jej uszu. Mogła tylko słyszeć jak jej własne tętno stawało się głośniejsze i głośniejsze.

''Ktoś, kto jest w stanie przeczytać to, odziedziczy moje czyny, myśli i cele. Zostanie nosicielem tej mocy. Bądź świadom, dzierżycielu tej mocy. Dla moich braci i mnie, który umarł niespełniony, powinieneś dążyć ku ponownemu zdobyciu „Świętych Ziem”, ukradzionych przez pogan. „Otchłań” jest potężna. Jednakże zaklęcia są wielkiej długości i pochłaniają dużo energii. Rozważ to zaklinaczu. Czasami twoje życie osłabnie, zależnie od mocy. Tak oto wybrałem czytelnika tej książki. Nawet gdy nieuprawnieni założą pierścień, nie będą mogli otworzyć tej książki. Dopiero gdy wybrani włożą pierścień „Czterech gałęzi” będą mogli otworzyć tę książkę.''

''Burimiru Ru Rumiru Yuru Viri Vee Varutori.''

''Następnie, są moje zapiski zaklęć „Otchłani”, których użyłem. Pierwszy krok na samym początku. „Eksplozja”.''

Po tym nastąpiło zaklęcie w starożytnym języku. Oniemiała Louise szepnęła – Założycielu Burimir, nie zapominasz o czymś? Gdybym nie nosiła tego pierścienia, nie mógłbym przeczytać Modlitewnika Założyciela, prawda? Coś o wybranym czytelniku... i ustęp „rozważ to” nie ma w takim razie żadnego znaczenia.

I wtedy uświadomiła sobie. Wybrany czytelnik... to oznacza...

Ja jestem wybranym czytelnikiem?

Naprawdę nie rozumiem, ale... mogę odczytać słowa. Jeśli mogę przeczytać, to prawdopodobnie mogę wykonać zapisane tu zaklęcie. Louise pamiętała jak za każdym razem, gdy wygłaszała zaklęcie, wynikała eksplozja. Tu jest... innymi słowy, tu jest napisane o „Otchłani”?

Gdy pomyślała o tym, nikt nie mógł jej powiedzieć o przyczynie, dlaczego sprawiła, że rzeczy wybuchały. Jej rodzice, jej siostry, jej nauczyciele... jej przyjaciele także... tylko śmiali się z jej z bycia „zawodną”. Oni nie myśleli nic o wybuchach.

Być może naprawdę jestem wybranym czytelnikiem.

Naprawdę nie mogę w to uwierzyć, ale może jestem wybranym czytelnikiem.

Może warto by spróbować.

A także... teraz już nie pozostało nic poza wycofaniem się.

Była spokojna i chłodna. Znaki runiczne, na które właśnie patrzyła były na czubku jej języka, jakby witali się z sobą już wiele razy.

Jak kołysanka, którą słyszała kiedyś, melodia zaklęcia była trochę podobna.

„Zamierzam tego spróbować”.

Louise wstała.

Zza fotela, zaczęła robić sobie przez lukę drogę do przodu.

– Co ty robisz?! Po prostu zostań nieruchomo! Argh! Nic nie widzę przed sobą! Hej!

Jak wąż, prześlizgnęła się przez lukę swoim małym ciałem. Zrobiła sobie drogę do przodu fotela, gdzie siedział Saito. Posadziła swój mały tyłeczek pomiędzy rozłożonymi nogami Saita.

– ...Nie mogę uwierzyć w to, ale... nie mogą naprawdę powiedzieć tego, ale... ja mogę być wybraną. To musi być jednak jakiś błąd – mamrotała Louise.

– Hah?

– Po prostu słuchaj mnie. Leć blisko okrętu wojennego. To właściwie może być kawał... ale wypróbowanie tego jest lepsze od nierobienia niczego. Ponadto nie ma innego sposobu na zatopienie tego okrętu wojennego... Jedyny sposób dla mnie, to zrobić to. Rozumiesz. Spróbuję tego.

Saito było oniemiały przez wędrówkę Louise do niego.

– Dobrze się czujesz? W końcu oszalałaś ze strachu?

Louise krzyknęła na Saito.

– Kazałam ci podejść do tego bliżej, czyż nie?! Jestem twoim mistrzem! Chowańcy są posłuszni rozkazom swojego mistrza!

Było bezcelowym sprzeciwić się Louise, gdy wykorzystywała tą groźną postawę. Saito niechętnie zbliżył się do dużego okrętu wojennego.

Kartacz poleciał ku nim. Obchodzenie z lewej strony prawdopodobnie miałoby taki sam rezultat. Statek miał również armaty wystające od spodu. Lexington był jak jeżozwierz z armatami.

– Co ty robisz?!

– To niemożliwe! Nie mogę dostać się bliżej!

Jakby nagle myśląc o czymś, Derflinger otworzył swoje usta.

– Partnerze, leć prosto nad statek.

– Eh?

– Tam jest martwy punkt. To jest tam gdzie armaty nie mogą sięgnąć.

Saito wzniósł się ponad Lexingtona, jak mu powiedziano.

Louise siadła okrakiem na ramionach Saita. Otworzyła osłonę. Silny wiatr powiał w jej twarz.

– Hej, co ty robisz?! Zamknij to!

– Do czasu aż nie dam ci sygnału krąż.

Louise wzięła głęboki oddech i zamknęła oczy.

Wtedy, jak gdyby zapłonęła jaśniej, otworzyła oczy i zaczęła odczytywać znaki runiczne zapisane w Modlitewniku Założyciela.

Czytała zaklęcie wśród ryku silnika. Saito krążył powyżej Lexingtona w myśliwcu zero jak mu powiedziano.

I właśnie w tym momencie.

– Partnerze za tobą!

Szybko oglądając się za siebie, mógł dostrzec dragona lecącego ku nim jak wicher.

To był Wardes.

<center>* * *</center>

Usadowiony na szczycie smoka wiatru, Wardes uśmiechnął się. Pozostał ukryty wśród chmur nad Lexingtonem, czekając na szansę dla siebie by uderzyć. Więc to był tajemniczy dragon, który zgniótł wszystkie ogniste smoki. Wardes nie miał wielkiej szansy na wygrywanie, gdyby stanął naprzeciw niego. To dlatego musiał celować w słaby punkt.

Jego plan zależał od okrętu wojennego. Celem wroga z pewnością byłby ten okręt wojenny. A gdyby był zręcznym wrogiem, mógłby znaleźć martwy punkt okrętu. Stąd, ukrywanie się blisko i czekanie było najlepszym rozwiązaniem. Przewidywanie Wardesa było słuszne.

Jego cel zaczął nurkować.

Rozumiem... w taki sposób unikał ognia smoków.

Ale, prędkość mojego smok wiatru jest większa niż ognistego smoka.

Wardes stale skracał odległość ich rozdzielającą.

Z głębokim zainteresowaniem, patrzył na myśliwiec zero.

To nie jest smok. To jest... coś nie zrobione na logikę Halkegini... Świętej Ziemi?

Wewnątrz kokpitu dostrzegł znajomą twarz, z jasno różowawymi włosami. Uśmiech na twarzy Wardesa stał się większy.

Więc żyjesz.

A więc ten sterowany pseudo-smok powinien być...

Lewe ramię, które kiedyś stracił drżało.

Oddech jego smoka wiatru był bezużyteczny, ale miał swoje potężne czary. Trzymając lejce w sztucznej lewej ręce, Wardes rzucił zaklęcie. „Powietrzna Włócznia”. Powietrze zestalone do formy włóczni nadzieje ich.

<center>* * *</center>

Saito nie mógł zgubić smoka, który podążał za nimi. Z Louise jadącą na jego ramionach, zaczynał czuć się poirytowany. „Ale... jeśli tu umrę, nie będę w stanie chronić Louise albo Siesty”. Znaki runiczne na lewej ręce Saito zaświeciły jaskrawo.

Nastawił przepustnicę na minimum i otworzył wszystkie klapy. Jakby coś złapało myśliwiec zero, jego prędkość spadła.

Popchnął drążek sterowy w dół w lewo. Jednocześnie, nastąpił na pedał. Barwna ziemia i niebo obróciły się przed nim.

Myśliwiec zero zniknął z widzenia Wardesowi, który właśnie skończył rzucać zaklęcie. Rozejrzał się dookoła siebie niespokojnie. Nigdzie nie byli widoczni. Jednakże, wyczuwając cień zbrodniczych zamiarów od tyłu, Wardes odwrócił się. Myśliwiec zero gładko schodził, opadał spiralnie jakby kreśląc drogę wewnątrz butelki. Szybko schował się za smokiem Wardesa. Poprzedzone przez jaskrawe światło, kule z karabinu maszynowy przedarły się przez smoka wiatru, który miał cieńsze łuski niż ognisty smoki. Wardes został uderzony w ramię i plecy, a jego twarz wykrzywiła się w bólu. Smok wydał wrzask. Jakby wolno szybując w dół, smok Wardes poleciał ku ziemi z łoskotem.

Saito wzniósł myśliwiec jeszcze raz. Wtedy gdy robił te manewry, Louise siedziała pewnie okrakiem na jego ramionach. W końcu była bardzo zręcznym jeźdźcem konnym. Louise kontynuowała cicho swoje zaklęcie. Co do diabła ona robi, pomyślał Saito.

''Eoruu Suunu Firu Yarunsakusa.''

Rytm zaczął pulsowanie poprzez Louise. Poczuła jakby jednak skądś go znała. Z każdym słowem zaklęcia, rytm się wzmacniał. To wyostrzyło jej zmysły, choć nie jeden hałas wokoło docierał do jej uszu. To było jakby coś wewnątrz jej ciała narodziło się i szukało miejsca przeznaczenia... Louise pamiętała co jej kiedyś powiedziano. Gdy wygłaszasz zaklęcie z twojej własnej gałęzi, uczucie podobny do tego, co odbierała powinna poczuć. Czy to jest naprawdę to, co czuję? Ja, która zawsze byłam pogardzana z powodu bycia zerem. Ja, której nauczyciele, rodzice, siostry i studenci mówili, że nie ma talentu do magii. Czy to jestem naprawdę ja?

''Osu Suunu Uryu Ru Rado.''

Mogła poczuć falę rodzącą się w środka niej, wolno powiększającą się.

''Beoozusu Yuru Suvyueru Kano Oshera.''

Fala w niej, szukając miejsca przeznaczenia, wpadła w furię. Louise swoją nogą dała Saito znak. On kiwnął głową i popchnął drążek sterowy w dół. Myśliwiec zero zaczął pikowanie w Lexingtona pod nimi. Otwierając oczy, wymierzyła tempo swojego zaklęcia.

– Otchłań.

Legendarna gałąź magii.

Jestem ciekawa jak jest potężna?

Nikt nie wie.

Oczywiście nie było powodu, dlaczego miałabym wiedzieć.

To było ponoć ponad legendę.

''Jera Isa Unjyuu Hagaru Beookun Iru...''

Po długiej inkantacji, zaklęcie było kompletne. W tym momencie, Louise zrozumiała moc zaklęcia. To wchłonęłoby każdego. Każda osoba w jej wizji, zostałaby pochłonięta przez jej czar. Były dwie opcje. Zabić albo nie. Co miała zamiar zniszczyć? Przez wiatry wiejące jej w twarzy, spojrzała w dół. Przed jej oczami pojawił się duży okręt wojenny. Lexington. Podążając za impulsem, wycelowała w jeden punkt i machnęła swoją różdżką w dół.

<center>* * *</center>

Niewiarygodna scena odsłoniła przed oczami Henrietty. Okręt wojenny, który ich bombardował... Kula światła pojawiła się na niebie. Była jak mniejsza wersja słońca i powiększała się. I... pochłonęła go. Połknęła okręt wojenny na niebie. Światło kontynuowało rozrastanie do czasu, gdy nie było wszystkim, co mogła zobaczyć. Nastąpiła całkowita cisza. Henrietta nagle zamknęła swoje oczy. Światło sfery było tak intensywne, że każdy pomyślałby, że jego oczy piekłyby od wpatrywania się w to. A następnie... po tym jak światło przygasło, cała flota płonęła. Flota prowadzona przez Lexingtona miała wszystkie żagle i pokłady w płomieniach. Jakby to były kłamstwem, prowadzący flotę, która dręczyła wojsko Tristain, tonął ku ziemi.

Drżenie ziemi mogło być wyczuwalne. Flota zeszła rozbijając się. Henrietta była oniemiała. Całkowita cisza zawładnęła nimi. Każdy wpatrywał się w niewiarygodną scenę.

Pierwszy oprzytomniał Kardynał Mazarini. Patrzył na srebrzyste skrzydła, świecąc w słońcu na niebie. To był myśliwiec zero Saita.

Mazarini wykrzyknął – Ludzie! Patrzcie! Flota wroga została zniszczona przez legendarnego Feniksa!

– Feniks? Nieśmiertelny ptak?

Zamieszanie rozeszło się poprzez wojsko.

– Patrzcie na tego ptaka lecącego na niebie! To jest legendarny ptak, któremu kazano przybyć w godzinie potrzeby Tristain! Feniks! Założyciel pobłogosławił nas!

Okrzyki radości słychać było wszędzie.

– Niech żyje Tristain! Niech żyje Feniks!

Henrietta cicho zapytała Mazariniego – Kardynale, Feniks... czy to prawda? Nie słyszałam o niczym nazywanym legendarnym Feniksem...

Mazarini uśmiechnął się przewrotnie.

– To jest wielkie kłamstwo. Ale zmysł osądu każdego teraz jest zgubiony. Oni nie mogą uwierzyć scenie, którą zobaczyli. Ja również. Jednakże, prawda jest tym nieznany ptakiem trzepoczący tam po tym jak flota nieprzyjacielska upadła. Nie było żadnej możliwości, jak tylko to wykorzystać.

– Hah...

– Co? Nikt nie dba o to, czy to, co powiedziałem było prawdą czy kłamstwem. To o co oni się troszczą, jest czy są zmarli, czy żywi. Innymi słowy, zwycięstwo albo porażka.

Mazarini spojrzał w oczy księżniczki.

– Musisz używać wszystkiego, czego możesz użyć. To jest jedna z podstaw polityki i wojny. Zapamiętaj sobie to dobrze, Księżniczko. Ponieważ od dzisiaj dalej jesteś władcą Tristain.

Henrietta kiwnęła głową. To było właśnie tak jak Kardynał powiedział. Myślenie... powinno przyjść później.

– Morale wroga będzie niskie i bez wątpienia będą próbować uciec. Teraz wspierająca ich flota odeszła. Nie ma lepszej okazji by uderzyć.

– Tak.

– Księżniczko. Czy możemy ruszyć do zwycięstwa – spytał Mazarini.

Henrietta mocno kiwnęła głową kolejny raz. Uniosła swoją świecącą kryształową różdżkę.

– Wszyscy żołnierze, do ataku! Królewskie wojsko, za mną!

<center>* * *</center>

Zmęczona, Louise przytuliła się do Saito.

– Hej Louise.

– Hm? – odpowiedziała Louise nieprzytomnie.
[[Image:ZnT03-257.JPG|thumb|''Poklepał łagodnie głowę Louise'']]
Uczucie znużenia pokonało ją. Ale to było miłe uczucie zmęczenia. To było znużenie, które nadeszło z zadowoleniem z osiągnięcia czegoś.

– Mogę zapytać cię o coś?

– Taa.

– Co to było?

– To legenda.

– Legenda?

– Wyjaśnię później. Jestem zmęczona.

Saito kiwnął głową i uśmiechnął się. Poklepał łagodnie głowę Louise.

Pod nimi, wojsko Tristain właśnie natarło na siły Albionu. Wigor wojska Tristain był oczywisty nawet dla nowicjusza. To był animusz, który nawet zatryumfowałby przeciwko wrogom, którzy przewyższyli ich liczebnie.

– Taa, później będzie świetnie.

Patrząc na wypaloną i sczerniałą wieś, Saito zastanawiał się, czy ze Siestą było w porządku.

<center>* * *</center>

Tego wieczoru... Ze swoim rodzeństwem, Siesta nieśmiało wyszła z lasu. Wiadomość, że wojsko Albion zostało zwyciężone, dotarła do mieszkańców wioski, którzy schronili się w lesie.

Wojska Albionu zostały zmiażdżone przez uderzenie Tristain i wielu się poddało. Około południa nie było już we wsi żadnych żołnierzy Albionu kroczący naprzód. Gniewne ryki, starcie ramion i wybuchy się skończyły. Czarny dym uniósł się z pola, ale bitwa się zakończyła.

Powyżej na niebie słyszalny był ogłuszający hałas. Po spojrzeniu w górę, znany przedmiot latał po niebie. To było „Upierzenie Smoka”. Twarz Siesty się rozjaśniła.

Gdy myśliwiec zero wylądował na polu, Saito otworzył osłonę. Ktoś z lasu, na południe od wsi, przebył biegnąc ku niemu. To była Siesta. Saito wyskoczył z myśliwca zero i pobiegł do niej.

Louise obserwowała go, gdy uciekał i westchnęła.

– Tak więc zgaduję, że to dobrze, że ta dziewczyna wciąż żyje, ale czy nie mógłby spędzić więcej czasu pocieszając mnie? Zaklęcie... „Eksplozja” z gałęzi magii otchłani. Wydawało się jakby to się nie zdarzyło. Może tego nie czuło się rzeczywiście, ponieważ to była magia otchłani. Czy naprawdę jestem „Użytkownikiem magii Otchłani”? Czy jest w tym jakieś nieporozumienie? Ale to wyjaśniło jak mogłam dać Saito, legendarnemu chowańcowi, moce Gandalfrowi. Jest wiele legend, czyż nie – szepnęła.

– Zresztą, prawdopodobnie będę zajęta od tej pory. Naprawdę mam wrażenie, jakby to się nie zdarzyło... i nie mogę uwierzyć, że jestem wspomniana w legendzie... – westchnęła Louise. Jeśli to był sen, to powinnam odczuwać ulgę. Ale zdecydowałam się nie myśleć o tym zbyt wiele. Powinnam uczyć się od tego idioty, mojego chowańca. Pomimo że jest legendarnym chowańcem, on wcale na to nie wygląda. Ale może to jest na specjalne okazje. W każdym razie ta „legenda” to zbyt wiele dla mnie.

– Hej legendarny magu.

– Co legendarny mieczu?

Derflinger krzyknął do Louise dokuczającym tonem.

– To dobrze być upartym... ale jeśli nie pójdziesz za nim, on zostanie zabrany przez tą wiejską dziewczynę.

Policzki Louise zaczerwieniły się.

– Nie obchodzi mnie to.

– Naprawdę? – wyszeptał Derflinger.

Wydając okrzyk frustracji, Louise wyskoczyła z kokpitu i pogoniła za Saitem. Derflinger obejrzał biegnącą figurę Louise i powiedział poważnym głosem.

– Ona nawet rozumie, że jest wspomniana w legendzie... Może jej życie intymne jest dla niej ważniejsze. Ludzie z tego wieku są nie do uratowania.

Biegnąc, strumień myśli przepłynął przez jej umysł. Gdy patrzyła ponownie na Saito, jej tętno przyśpieszyło. Jej umysł się wyczyścił. To było dziwne. „Ten idiota. Nawet pocałował mnie. Czy ta dziewczyna naprawdę jest tak dobra? Może być słodka. Dobrze też gotuje. Wiem, że chłopcy lubią takie dziewczyny. Ale, ja... ja”.

Modlitewnik Założyciela, gałąź magii Otchłani... na razie całkowicie opuściły umysł Louise.

Jeśli nie podążę za moim chowańcem, on gdzieś odejdzie.

Jeśli nie otworzę szeroko oczu i nie pobiegnę, zostanę w tyle.

Jeśli jednak, to ma tak być... ja po prostu będę kontynuowała gonienie go.

Będę gonić go gdziekolwiek pójdzie... a kiedy się odwróci, porządnie mu przywalę.

== Przekład ==

Tłumaczył: [[user:egaro|egaro]]<noinclude>

----
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_3_Rozdział_9|Cofnij do Rozdziału 9 z Tomu 3 - Deklaracja wojny]]
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_4_Rozdział_1|Skocz do Rozdział 1 z Tomu 4 - ]]
|-
|}
</noinclude>

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 3 Rozdział 10

2017-09-30T09:23:35Z

XPikacz:

=== Hopeful Chant ===

== 1 ==

"Team B, Team C, prepare for a Party Switch!"

Shouted Asuna, raising the 《Wintry Stroke +2》 rapier in her right hand high. Reflecting the light of torches burning on the dungeon wall, the blade shined bluish-white. The six members of Team C, who were confronting a large monster at the end of the passageway, called out "Roger!", "Okay!"; the five members of Team B under Asuna's command also gave strained answers from the rear.

Floating Castle Aincrad fortieth floor, Labyrinth Tower twenty-third floor.

Being the sole passageway to the next floor, the Labyrinth was, inevitably, about a hundred metres high. The number of floors inside it depended on the design theme, but, in general, there were quite commonly about thirty floors. This tower should also be a little less than eighty percent covered already. The topmost floor, where the Floor Boss awaited, was steadily getting closer.

Boss monsters, the greatest hurdle in clearing the game on each floor, were predicted to be outstandingly powerful at the quarter points: the twenty-fifth floor, the fiftieth floor, and the seventy-fifth floor, while the bosses every ten floors followed them power-wise. Meaning that once they defeated the fortieth Floor Boss, the next hurdle would be the fiftieth floor……The fiftieth floor made up the midpoint of the floating castle.

An even fiercer fight than that of the twenty-fifth floor probably awaited them there, but if they could break through it, the clearing of Aincrad will have crossed the turning point. One year after this death game started, the final goal of clearing the game, which had been awfully despairing so far, and the release of all players into the real world would finally be faintly in sight.

So, they were not having a hard fight at a place like this. They were going to break through something as measly as the mid-boss and find the route to the topmost floor before the day was over.

The monster they were currently fighting was, befitting the 《Prison》 design theme of the fortieth floor, a massive jailer. Its proper name was 《Ruthless Warder Chiefcruel jailer chief》. Although humanoid, it was, of course, not a human; all of its skin was dark red, its bizarrely large and long arms were grasping metal rods with countless thorns, and beyond its steel mask shined eyes of muddy yellow.

Its attack patterns were simple, consisting solely of brandishing its metal rod with all its might, but the power of even a single attack was large, therefore the attackers couldn't get in close. However, during the battle that continued for close to twenty minutes, they were finally able to grasp all of its patterns, thus they were going to press on at once when they stepped forward during the next Switch.

Having decided on this, Asuna stared at the Warder Chief, who had raised his metal rod high overhead.

"Team C, on the count of 3! 2, 1……"

In response to the monster's roar that was similar to the hitting of a bass drum,

"Zero!"

Asuna's shout overlapped it.

The huge metal rod coming horizontally was met by Team C's leader's glaive, glowing with a green light effect. The other five also combined their multicoloured single-strike Sword Skills.

An intense sound of impact roared throughout the passageway and the Warder Chief, who had its metal rod repelled, was taken aback. The six members of Team C were similarly pushed backwards. The two high-power attacks collided and both were knocked back.

This knockback was the crux of 《front-back alternationSwitch》, the most fundamental and essential technique in SAO.

In order to exchange places with comrades through Switching, it was necessary to force a break in the battle for a fixed time. In the case of a Switch between two partners who worked smoothly, a moment's worth of interruption created by guarding against the enemy's strong attack or forcing it to guard against theirs was sufficient, but in the case of a six-member party changing places in its entirety, a so-called Party Switch, it was essential to produce a break that lasted at least three seconds.

The knockback created by all the members combining their Sword Skills against the enemy's full swing greatly staggered the Warder Chief, but the six of them were also pushed back nearly five metres. However, that was the plan. A sufficiently long break that came about due to months of special practice.

"Team B, forward!"

Giving instructions in a loud voice, Asuna kicked off the dungeon floor.

Breaking through the rigid members of Team C, she went to the forefront.

The Warder Chief had yet to recover from its backward-bent state. Sharply drawing the rapier in her right hand, she executed a three-hit combo Sword Skill, 《Triangular》, at the monster's weak point, the knees. The first of its two HP bars was eliminated with a cracking effect, reaching the second one.

"Durudaran!!"

A roar of anger in monster language surged out as the jailer recovered from its backward-bent state. This was the critical moment.

"Segro, Muldar, draw its aggro from the front! The attack pattern might have changed, so focus on defence. Fultz, to the right; Sanza and Nautilus, spread out to the left!"

After she gave her instructions as fast as she could, the two Team B tanks, raising their large shields, leapt in front of the Warder Chief and simultaneously engaged their provocation skill, 《Threatful Roar》. The yellow eyes that had been glaring at Asuna turned toward the two men.

During that opening, Asuna met up with the mace user Fultz and went around the monster to its right.

On the opposite side, the spearman Sanza and the one-handed sword user Nautilus spread out──

Or should have. However.

Only the large-built Sanza, gripping a cross-spear, broke into a run, while the swordsman with a shield that was supposed to support him was nowhere in sight.

In the case of Warder Chief's narrow-range attack, the two tanks pulling the aggro could just withstand by guarding, but in the case of a horizontal swing wide-range attack, the four attackers would also have no choice but to defend or dodge. If there were a lot of space in the area, it would be possible to dodge with a backward step, but this passageway was only six metres-wide. The jailer's horizontal swing attack would reach from one edge of the passageway to the other, thus it was necessary to guard with either a shield or a weapon.

A rapier was a fundamentally inappropriate weapon for guarding, but Asuna's beloved sword was not bound by that. She had turned her first beloved sword, the 《Wind Fleuret》, into raw materials and had a Dark Elven blacksmith craft it into a sharp sword, the 《Chilvalric Rapier》; her 《Wintry Stroke》, born again from the raw materials the rapier was turned into, boasted attack power and durability that would be unimaginable from its delicate appearance, and could easily use its sides to guard against an attack from a measly mid-boss.

Yet, Sanza's cross-spear, despite having no shortcomings in attack power and reach, had a wooden handle and thus lacked durability. He was advised time and time again to change to a full-metal lance-type or halberd-type weapon, but due to seemingly having a strong obsession, he didn't comply.

Right now, even Asuna understood that such an obsession could bring forth a power that didn't appear on a status window, and he could withstand the enemy's area attack if he had a swordsman with a shield with him. The formation was based on that conclusion. However.

"Nautilus, what happened!?"

She shouted, sensing that some troubled had occurred without looking behind her, but there was no answer. She considered whether she should call someone from Team C, but they had exhausted themselves fighting and were now using potions to recover. If she forced them to join the battle with low HP, it could turn out bad.

"……Sanza, retreat!"

Shouted Asuna, grinding her teeth. A spear was a weapon proficient at debuffing, so it couldn't be helped that the burden on the tanks would increase if he were gone. The four of them had to hold out somehow until Team C recovered, then once again execute a Party Switch and investigate why Nautilus couldn't move.

Having heard Asuna's instructions, Sanza made a regretful expression for a moment. He and Nautilus had just risen to the guild's First Army together on the fortieth floor, and were full of hope that they would definitely be picked as members for the Floor Boss clearing. His chagrin at retreating without getting to do anything was understandable, but that eagerness backfired at that moment.

A moment quicker than the spearman could fall back.

"Diruaah!!"

The Warder Chief, roaring at its loudest, held its huge metal rod horizontally, close to the floor.

"Area attack! Low guard!!"

The moment Asuna shouted this, the at least thirty centimetre-wide metal rod came attacking with a roar. Asuna and Fultz on the right wing, as well as Segro and Muldar in the centre, narrowly succeeded in guarding against the fan-shaped sweep attack.

However, Sanza, who hadn't managed to retreat in time, pierced his spear into the floor to guard──

And the black metal rod of its handle was cruelly broken.

"Guaah!"

Suffering a hard blow to his waist, Sanza was blown away. He crashed into the wall right behind him and collapsed onto the floor. One of her party members’ HP bars, displayed on the left side of Asuna's view, swiftly decreased by over thirty percent.

"Darurururu……"

Letting out a weird laugh, the Ruthless Warder Chief turned its face toward Sanza.

Some of the jailer monsters loitering on the fortieth floor known as the prison floor had a troublesome algorithm known as 《Bullying》. As that name, which was English for 《tormenting the weakyowaimono ijime》, implied, it was a trait of ignoring the usual hate value and aiming for players who had collapsed and couldn't move or who had suffered a debuff.

"Shi……"

Asuna attempted to attack the Warder Chief in order to prevent the final blow on Sanza, but, due to crouch-guarding against the large blow, she had been imposed a short-term rigidity and couldn't move her legs. The tanks Segro and Muldar were similarly unable to stand up.

"Sanza, run!"

She shouted earnestly, but perhaps because he suffered from a weak stun due to enduring consecutive high-damage attacks, Sanza remained collapsed. Aiming for the defenceless back of the spearman, the jailer raised its weapon overhead. On the atrociously designed metal rod, a venomously vivid violet light appeared. A Sword Skill── could possibly cause death in a single attack if it landed a direct hit.

A chilly shiver ran through Asuna's entire body.

"Duruah!!"

The certain-kill metal rod, swung down with a roar──

Bounced back due to a slash that even the eyes couldn't catch, from a figure that rushed in from the back of the passageway like a hurricane.

Just as she had reasonably thought that Nautilus had finally returned, Asuna's intuition denied this possibility.

The dash speed, the power of the slash - both of them were impossible for a beginner like Nautilus. Asuna knew this presence from before.

The swordsman, who had offset the mid-boss's Sword Skill with a regular dash attack rather than a Sword Skill, turned to Sanza as his hem fluttered, and shouted.

"I'll take over the left! You fall back and heal up!"

Having pulled up Sanza by the arms, he had Sanza fall back. At the remark of the swordsman who was trying to cover the opening left by two people, not only the members of Team B, but also the ones from the Team C, who were currently healing, caused a stir, but there was no one to object. All of them knew. The power of the player who joined them at the spur of a moment.

Shutting out the many emotions sweeping over her heart, Asuna shouted.

"……I am counting on you!"

The black-clothed swordsman gazed at Asuna for just a moment from within his slightly long forelocks, and nodded.

From then on, the sense of the battle’s stability felt as if their enemy were not a mid-boss on the foremost lines of the Labyrinth, but a field Mob on a floor way below.

This was only natural, seeing as the swordsman, with machine-like swift and accurate movements as well as superhuman foresight, crushed almost all of the attacks the Warder Chief let out. Even the two tanks joined in on the attack midway through, thus the second HP bar very rapidly whittled away and, in less than a mere five minutes, the formidable Ruthless Warder Chief's huge figure dispersed throughout the dim Labyrinth.

With a gallant sound effect, the result screen was displayed and the members of both parties let out grand cheers, but Asuna didn't feel like joining them.

"Recover your HP."

Giving instructions to her comrades in the area, she left the circle. She stepped up to the black-clothed player further down the passageway, who was putting his longsword away into a scabbard on his back.

She had instantly gone through at least ten different patterns for calling out to the man, but what left her mouth was the most dull and uninteresting phrase.

"I appreciate the support."

Then, the player turned about a hundred and sixty degrees and gazed at Asuna from a slight angle.

"Oh well…… I had to go through here anyway."

At his somewhat reserved-mannered reply, she felt a prickling pain in her chest. It had been close to half a year since they disbanded their group, but there was still no sign of his pain disappearing.

Quelling the emotions inside her with a deep breath, Asuna greeted her former partner and the only solo player currently among the Clearers, Kirito, with her eyes.

"……You're still going further ahead?"

Upon being asked, the swordsman calmly nodded as if he felt no fear in stepping forth into an unexplored area by himself.

"Yeah, since I want to find the boss room soon."

"I see……be careful."

"Thanks, you too."

The swordsman lightly waved his hand without giving a smile, once again turned his back to her, and his figure disappeared into the darkness of the passageway. Having waited until the faint footsteps disappeared, Asuna slowly turned back.

Suddenly, the ache in her chest turned into an intense urge, and she choked.

She wanted to throw away the cape dyed in the white and red colours of her guild, throw away the sigil ring she wore on one of her right fingers, and go after Kirito. She wanted to shout 'I've withdrawn from my guild, so form a duo with me again' to that nostalgic back.

However, she couldn't allow herself to do that. Because the one who chose to break the duo she had with Kirito all the way to the twenty-fifth Floor Boss battle, and to join the emerging guild 《Knights of the Blood》, was Asuna herself.

Somehow quelling her urge and converting it into a sigh, Asuna returned to her guildmates. She had to ask the newbie of Team B, Nautilus, why he had ignored the order for the Party Switch.

However, before Asuna could find Nautilus, she heard a sharp voice from the group.

"Hey, you, why didn't you Switch!?"

The voice that didn't even try to hide its anger belonged to Sanza. When she approached them in a half-run, the large spearman, grasping the cruelly broken cross-spear handle in his left hand, had lifted a thin player by the nape with his right hand.

"Stop it!"

Having quickly forced her way through and made Sanza release his hand, Asuna stood before Nautilus.

The face that still retained some boyish features──though he would have probably been older than Asuna, in her third year at middle school, at the time he logged in──was more than half hidden by his fluttering, decayed-leaf-coloured hair. His eyes were downcast, but his mouth was mortifyingly distorted and his tightly squeezed fists were trembling slightly.

Having once again looked at the HP bar displayed under the player name 【Ｎａｕｔｉｌｕｓ】, she saw that it had barely decreased and had no debuff icon. Meaning that the reason for not abiding her instructions for the Switch was neither damage nor a debuff.

"In the end, we defeated the monster and we have no intention of condemning you here."

Asuna addressed Nautilus, his eyes still cast downward, in a whisper.

"……But, for a party battle, the most important thing is tightly-knit cooperation. I need to hear the reason you were unable to act according to my instructions."

The moment she said this, Nautilus looked at Asuna's face for just a moment, and said in a creaky voice."

"Even I……tried to step forward."

Once again casting his eyes down, staring at his own boots──

"But, my legs……just wouldn't move."

Taking her eyes off the guild member who shut his mouth as if he had nothing more to say, Asuna spent a moment thinking, then gave an instruction to everyone.

"……We will now be returning to town for the day. Formation D number two; do not let your guard down till we leave the Labyrinth.

The players who had finished recovering swiftly formed a line. There were four formations for moving in a dungeon: one for speed, one for defence, one for exploration, and one for levelling; number two was the one that focused the most on safety by placing the tanks and scouts in the front and back.

After looking at the passage leading to the upper floor once more, Asuna raised her right hand and waved it forward.

"Move out."

== 2 ==

The headquarters for the Knights of the Blood guild was located on the thirty-ninth floor, not far off the foremost line.

Today was the 15th of October, 2023; the town opening occurred a week before, on the 8th of October, so with that in mind, they had just moved in from a lower floor.

Having disbanded her party in the main town of the fortieth floor, Asuna was about to carelessly indicate the twenty-fifth floor, the previous location of their headquarters, as her destination at the Teleport Gate, but voiced the correct destination at the last moment and teleported one floor below.

The main town of the thirty-ninth floor, 《Nolfret》, was a typical "town in the countryside of a fantasy world" with no special features to speak of. It had plenty of trees and waterside scenery, and the red roofs on every house were also lovely; Asuna by no means disliked it, but it had few restaurants and bars, thus it couldn't really be called popular among her guild members.

The guild headquarters was a rural mansion, standing at the outskirts of the town of Nolfret in obscurity; when it was announced that the guild would be moving from the metropolis of 《Giltstein》, the main town of the twenty-fifth floor, to this place, none of the members were able to surmise the guild leader's intentions.

However, they all understood his reasoning by the time they moved over.

The field beyond the gate very near their headquarters was abundant in ore and herb collection points, as well as seething with 《awfully firm but weak》-type monsters most suitable for battle practice, and monsters that dropped high-quality leather and scales. For the headquarters of a developing guild that pursued the main guilds of the Clearing Group──recently, it was frequently shortened to 《Clearers》──there wasn't really a more appropriate place.

'I wonder how on earth the leader managed such a lucky find despite not really going out much……', Asuna thought as she passed through the gate of the two-storey mansion.

Atop the front door fluttered the deep-crimson guild flag with an undyed crest that consisted of the three letters 《KoB》, the abbreviation of 《Ｋｎｉｇｈｔｓ　ｏｆ　ｔｈｅ　Ｂｌｏｏｄ》, the guild's English name, along with crossed swords. Passing beneath it, she entered the mansion, went up the stairs at the front of the hall, and came to the guild leader’s room at the northern tip of the second floor.

Upon checking the time and knocking on the door, the reply "Come in" came instantly.

"Excuse me."

She bowed and entered. The approximately ten-jō(1)-wide room was dim, with the red of the setting sun shining in from the south window. A huge desk, close to two metres wide, was placed near the window and a man was sitting there with the sun shining from his back.

Standing in front of the desk made of extravagant, solid mahogany wood that cost who knows how many cor, Asuna once again lowered her head.

"I shall report on today's floor clearing efforts.”

"Mmhm."

The man, who had nodded and raised his head, had long, steel-grey hair tied behind him and was wearing a deep crimson robe on his slender and tall figure. He was probably aged around his late twenties and his composed demeanour was more like that of a scholar than a swordsman, but the light dwelling in his brass-coloured eyes was sharper and more solemn than anyone's.

His player name was Heathcliff. He was a bigwig who raised the late-starting Knight of the Blood into one of the core guilds of the Clearers in merely half a year since founding it. Although the man called 《Commander》 by the guild members was adored──or more like worshiped by the other guild members, Asuna always felt like she was suffocating when she stood before this man.

After sucking in some of the cool, dry air and calming down, she opened her mouth.

"……We have arrived at the twenty-third floor of the fortieth floor Labyrinth. Although the mapping is completed to about seventy percent, I believe we will be able to find the boss room tomorrow or the day after that."

"I see, thank you for your work. Are KoBwe moving ahead of all the others?"

"That was the case until today, but……"

After stammering for a bit, Asuna added an explanation.

"During the battle against the mid-boss-class monster on the twenty third floor, an issue came up and we received aid from a passing player. We pulled back after the conclusion of the battle, thus, currently, that player is ahead of us, I believe."

"Hmm. The DKB?"

As Heathcliff mentioned the name of the 《Dragon Knights Brigade》, the oldest yet biggest guild among the Clearers, Asuna quickly shook her head.

"No…… a solo player."

At that moment, the guild leader nodded with a faint wry smile.

"I see, so it's him. He seems to be improving his skills even more, huh…… I wonder if I should try to invite him once more right about now."

"I believe that would be pointless."

"If you say so, Asuna-kun, I shall wait a bit for now."

With his smile having disappeared, Heathcliff laced his fingers atop the desk.

"Setting that aside……what was that issue that occurred during the battle? Seeing as it was enough to make you interrupt the battle, I assume that it wasn't something trifling?"

Asuna hesitated on how to answer him. Heathcliff wasn't the kind of person to pointlessly raise his voice and be angry without it showing on his face, but, at the same time, he was a complete pragmatist. She couldn't say that there was no chance of him making a heartless decision if he knew about Nautilus's 《condition》.

However, she couldn't just remain silent. Today, because Nautlius had been unable to move, Sanza's life was exposed to danger. In the death game of SAO, where the total loss of one's HP would result in their death in real life, the safety of the players had to be treated as the utmost priority. Not only for the sake of the other members, but for Nautilus himself as well, she had to share information.

"……As a matter of fact……"

In a few minutes, Asuna finished explaining everything that had happened during the fight against the Ruthless Warder Chief and Heathcliff closed his eyes, muttering "Hmm……"

He instantly raised his eyelids, and his brass-coloured eyes stared at Asuna.

"Was today Nautilus-kun's first time participating in clearing the Labyrinth?"

"Yes. Because he had moved up to the First Army, along with Sanza, only last week."

Nodding, Asuna glanced outside the window. In the front yard of the mansion, four or five players were practicing coordinated action.

Currently, the KoB guild had a total of twenty-six members. Eighteen of them were members of the First Army's A, B, and C parties, while six had become members of the Second Army in no time since joining the guild. One of the two remaining members was Commander Heathcliff, who basically only took part in Floor Boss battles. The other was Daizen, a cheerful man, but he had been entrusted with single-handedly managing the guild's resources, thus he also barely took part in battles on the front lines.

Team A's leader was a two-handed sword user named Godfree, Team B's leader was Asuna, and Uzala, a glaive user, was entrusted as the leader of Team C, which was formed at the same time as the guild moved its headquarters; adding Daizen to the group, the four of them were the players managing the guild. Nautilus and Sanza's promotions were a result of the discussion among these four people; as a general rule, Heathcliff would not say a word about party compositions.

"I see…… ──In the battles before now, Nautilus-kun had no problems with fighting?"

At this new question, Asuna nodded a second time.

"Yes. ……Though, today was his first time fighting against a large, mid-boss-class monster. So, it's only natural to end up cowering……"

As Asuna naturally stuck up for Nautilus, Heathcliff's eyes looked at her face with a compelling force, as if they were magnets.

"If it were merely a case of cowering, it could probably be resolved with practice, but…… the problem could be a bit more deep-rooted."

"What do you have in mind……?"

"It could be that Nautilus-kun is a slight FNC."

The moment she heard that term, Asuna inhaled sharply.

FNC was an abbreviation of FullDive Non-Conformity; as the name implied, there was some sort of flaw in the NerveGear connecting with the user's brain. With a severe case of FNC, it would be impossible to Dive into a virtual world, nor be trapped in this death game in the first place, but even if Diving itself were accomplishable, there were cases of players having problems with their avatar’s sensations or movements.

Asuna's friend, a player named Nezha, also had a case of slight FNC which resulted in a flaw in his perspective, thus making him unable to fight in close combat; having switched over to being a chakram user due to Kirito's recommendation, however, he had become a valuable long-range attacker in SAO and his name was even tied to the Clearers at present.

However, even if Nautilus's condition was the result of FNC, it was highly likely that he wouldn't be able to just cope with it by changing his build.

"But……what kind of FNC would he have to be unable to move his legs only in specific situations……?"

When she asked dumbfoundedly, Heathcliff put his pointed chin atop his linked hands and answered, barely moving his mouth.

"The NerveGear reads the motion commands sent out by the brain, converts them to digital code, and transmits them to the avatar in the virtual world. However, you see, the human brain is quite complicated……it isn't rare for there to be conflicting commands sent simultaneously."

"What do you mean……?"

"For example, try imagining a scenario of jumping out of a burning building to escape from it. There is a safety mat on the ground and you won't die if you fall on it. But, despite knowing that, it's not like everyone can immediately jump out. On the one hand, reason commands you to jump down, on the other hand, the instinct of self-preservation commands you to remain on the spot."

"……But, in a situation where you would burn to death otherwise, wouldn't you choose to jump out in the end?"

"In the real world, that would probably be the case. At the final moment, the sense of reason dwelling in the cerebral neocortex, the highest-ranking centre of the brain, would overcome one's instincts dwelling in an older part of the brain. However, in the case of a virtual avatar, unless the NerveGear converts the brain's commands into code, you cannot move. If there were a problem with the conversion process or matching, and one's instincts rather than reason end up taking preference……"

"……In a battle against a boss, the avatar could end up unable to move……?"

At Asuna's words, Heathcliff gave his assent. A composed voice flowed out from his mouth, hidden by his bony hands.

"In that case, it's highly likely that the problem wouldn't be solved by simply getting used to fighting. Because it wouldn't eliminate the instinct of getting away from danger, you see…… ──If you conducted some special tuning to the NerveGear to amplify motion commands, it's possible that you'd be able to move then, but……"

"In our situation right now, it would be impossible to do something like that……"

Asuna muttered, and Heathcliff raised his face, blinked a few times, and nodded.

"Yeah, you're right. Nevertheless, this is nothing more than my conjecture in the end. It is possible that, with experience, the problem will be resolved. ──Asuna-kun, how would you evaluate Nautlius-kun's abilities?"

At the sudden question, Asuna also blinked before answering.

"……I believe he has a good sense when it comes to Sword Skill activation speed and accuracy. Despite breaking his posture, he practically never messes up the activationfumbles……and he is also earnest and has never skipped out on training or meetings."

"I see…… In that case, it wouldn't be futile to try to solve the problem. I'll leave dealing with him to you, Asuna-kun."

Although these words were half-expected, she still didn't think she'd be entrusted with the decision so easily, thus Asuna faltered.

If Nautilus were truly afflicted with light FNC, she didn't want to just use that as pretext to oust him. However, on the other hand, as a sub-leader, Asuna had the responsibility of protecting the lives of her guild members. Pragmatically, if Kirito hadn’t happened to have come by during the battle against the Warder Chief today, the glaive user Sanza's life could have been lost. She couldn't allow such an accident to occur in the upcoming battle against the Floor Boss.

After shaking free from her hesitation that lasted a few seconds, Asuna answered.

"……I will not have Nautilus participating in the fortieth floor boss battle. After getting past the floor, I will investigate his condition again and think of some counter-measures."

"Hmm. Understood. Let's go with that."

Nodding, the guild leader returned his gaze to his hands.

There were tens of piles of parchment on the large, mahogany desk, and while looking at them, Heathcliff typed on his holo-keyboard with extreme speed. He was constantly gathering the latest intel on the hundreds of players aiming to join the clearers, organising that info, and considering new players to invite day after day. The reason why the Knights of the Blood grew into a top-class clearing guild in merely half a year was due in no small part to Heathcliff's ability at intelligence.

However, it seemed he had no intention of turning the guild into a huge organisation like the DKB or the former Aincrad Liberation SquadALS. Asuna and the other sub-leaders also agreed with the idea to aim for a guild of a select few that would be small-yet-effective, but specifically because of that goal, she couldn't help but imagine ousting a player as troublesome as Nautilus.

'I won't make it before the boss battle on this floor, but when we get to the next floor I do want to have a proper talk with him and find a solution to his problem.'

Deciding this in her heart, Asuna gave a bow and left the commander's room behind her.

== 3 ==

"Shittt……!"

Cursing with in a low, angry voice, Nautilus swung a small dagger downwards with all his might.

The sharp tip of the sword went towards his knee, covered in black leather pants── and just as it was about to be pierced, it was blocked by a violet barrier. The Anti-Criminal Code, effective only in the so-called 《Inner Area》, activated and obstructed his attempt at self-injury.

The event was repeated two… three times. Of course, the Code wasn't broken by this and the blade did not reach his leg. Nevertheless, he earnestly continued moving his dagger. The violet flash flickered over and over again in a dim inn room.

His party was disbanded at the fortieth floor Teleport Gate plaza and it seemed that the majority of his comrades had returned to their guild home one floor below, but, not feeling like joining them, he wandered around town and plunged into a cheap inn that caught his eye. The new home of the Knights of the Blood was far more elegant than their previous base in an inn on the twenty-fifth floor, but not big enough to be able to supply all twenty-six members with a private room, thus Nautilus stayed in a room that he had to share with three others who joined the guild at the same time. The cross-spear user Sanza was among them; if he returned there now, it would undoubtedly lead to a talk about the recent battle. He was determined to avoid that.

However, just because he shut himself in an inn room alone, his self-loathing wouldn't disappear, and he ended up impulsively pulling out his dagger.

"Shiiit……!"

His dagger, having been swung down and repelled by the barrier for the umpteenth time, fell out of his right hand and made a dry sound as it landed on the floor.

There was no point in this action at all── after all, even Nautilus understood that it was no more than a farce to make excuses to himself. If he truly wanted to hurt his legs, he could just do it in the Outer Field with no Anti-Criminal Code active, rather than an inn in town. SAO allowed dealing damage to oneself in the Outer Field and, although there was probably no one to have tested this, it should be possible to commit suicide as well.

However, despite not being able to forgive himself that much, he did not have that much courage either.

Even if he did try it, Nautilus's avatar would probably end up unable to move once his HP was on the verge of becoming zero. Just like when he was ordered by the raid leader to Switch in the battle against the Labyrinth's mid-boss.

The fact that his avatar's movements sometimes became dull in states of danger was already known to him before he joined the Knights of the Blood── since the time he first fought against monsters in the Outer Field. However, believing that the issue would be resolved with time and experience, he, obviously, did not consult his other guild members, but neither did he consult even with his childhood friend, whom he valued more than anyone. In fact, in battles against regular monsters nowadays, his condition did not manifest itself even when his HP decreased.

Though, the 《Ruthless Warder Chief》 they fought today was different from any enemy he had fought till now.

A huge build that nearly touched the high ceiling of the Labyrinth. A spiky metal rod that looked like it could crush players wearing even the heaviest equipment in one strike. Yellow eyes seething with anger beyond the mask whose design made it look like a prison cell──

'That thing is trying to kill us'; Nautilus felt this so much that it hurt.

Of course, all the monsters he had encountered thus far were trying to do the same, but, after all, they were nothing but lumps of polygons moving according to the commands of their program. However, he couldn't think of the Warder Chief as anything but a being that was trying to massacre the players, no, the people before it by its own will. The moment he perceived the monster as such, Nautilus's legs…… far from just them, his arms, torso, and even eyes became stiff as if they had been petrified, making him unable to move at all.

Even that atrociously huge jailer was no more than a mid-boss guarding the passageway. In that case, just how terrifying a being was the Floor Boss?

Nautilus had left the 《Town of Beginnings》 on the first floor about half a year after the death game began. Yet, that didn't mean he had just spent that half a year waiting for help in an inn. He had been earnestly practicing Sword Skills in a deserted training field at the outskirts of the town.

Although in SAO, which used a combination of a level/skill system, stats like vitalityHP, strengthSTR, and agilityAGI could only be raised by fighting against monsters, earning experience points, and levelling up, the proficiency of each skill was not bound by that. For example, in the case of the One-Handed Sword skill Nautilus had chosen, if he earnestly used 《Vertical》, a basic technique that was available from the start, on empty air in a training field, despite the rate being slower than if he had been using it in actual battle, his proficiency would rise bit by bit and, eventually, the next Sword Skill would become usable.

The reason for using such a tactic, which seemed like knocking on a stone bridge before crossing it, was because there had been quite a few players who had gone out to the fields, overestimating the skills they had honed before the world was turned into a death game, and were killed by the weakest-class monsters due to careless mistakes.

He earnestly continued practicing against a humanoid dummy for six months, and when he raised the proficiency of his One-Handed Sword skill to 150, unlocking the four-hit technique 《Horizontal Square》, Nautilus finally left the town. He cowered even in his first battle against an actual monster, but, knowing that he could easily defeat it with a powerful sword skill that did not suit his level, his fear faded and, through radical leveling that even exhausted the farming grounds, he finally reached the point where he could see the backs of the top players.

No, since he was even scouted by the KoB, a clearing guild based on the principle of having only a select few members, he should even be able to say that he had succeeded in joining the top players, even if his absolute stats weren't on the level of a true front runner.

And yet, to think that in a battle against a mid-boss at best, he became unable to move in an unsightly manner.

"…………Why…………"

His raised, empty right hand feebly hit his knee, along with this hoarse voice of his.

With things like this, he would be unable to fulfil his promise. The precious promise he exchanged with his childhood friend, more precious to him than anyone else, the day he discovered that they were involved in a death game──the promise that 'I will protect you and ensure that you return to the real world'. The reason why he continued practicing against a humanoid dummy despite being laughed at as a coward by unknown players was because he couldn't leave his childhood friend on the off-chance she died because of that.

As he sat on the inn's hard bed, head hanging way down in shame, a light sound reached Nautilus's ears. It was the ringtone for a friend message.

There was but one player Nautilus had registered as a friend. He opened his main menu and displayed the newly-arrived message.

After continuing to stare at the short letter for more than ten seconds, Nautilus slowly rose from the bed, picked up the dagger on the floor, and left the room.

The main town of the fortieth floor, 《Jaileum》, was once a huge jail lore-wise; enclosed from all four sides by stone walls at least twenty metres tall, the entire town was dim. The illumination was scarce even at night, and each time the iron bars, still remaining at various places, opened and closed, a jarring sound was created.

Having returned to the Teleport Gate plaza from the inn, Nautilus looked around the square space with grey stone paving. There was quite a bit of pedestrian traffic before six in the afternoon, but he found the figure he was looking for, wearing a white, hooded cape, in the northwestern corner and approached it in a half-run.

"Yuna, what's up."

He called out at the female player who turned around and lightly puffed her cheeks in displeasure.

"Don't you ‘what's up’ me when I went out of my way to see how you were doing."

"Eh…… it's just that it's rare to see you coming to the foremost lines…… Besides, this town doesn't look like a place you'd enjoy, Yuna."

After staring at Nautilus as he retracted his head while making excuses, "Eh-kun, you're still the same as always even after becoming distinguished, I see.", she said as she gave a smile inside her hood. Called by a nickname based on his real name, Nochizawa Eiji, Nautilus retracted his head even further.

Yuna was his childhood friend that had Dived into this world with him. Her real name was Shigemura Yuuna; they lived in the same neighbourhood and went to the same kindergarten, elementary school, and middle school. Yuuna then went to an all-girls school, thus they ended up going to different high schools, but because both of them liked games, they continued their friendly relationship thereafter.

Eiji had a liking for her ever since kindergarten, but whether it was because she was too close to him or because he simply lacked the courage, he had been unable to open his heart to her. When he invited her with, "Let's play SAO together", it was due in part to feeling that he would be able to confess if he were in a completely virtual world created by the NerveGear.

In the first place, since Yuuna had been learning to play the piano and classic guitar ever since childhood, her favourite game genre was onge(2) and she didn't seem to have much interest in MMORPGs; he invited her mostly because he had nothing to lose, but, to his surprise, she accepted the invitation. There were musical skills in SAO as well, and it seemed that this was what drew Yuuna's interest in the game.

The next issue was how to obtain the expensive hardware, as well as the software of which merely ten thousand units (nine thousand if you excluded the units that beta testers had priority in purchasing) were available during the initial sale; the former was solved by making use of the money he had been saving since childhood, but as for the software, he was in a predicament where he couldn't buy it even though he wanted to. He participated in every single raffle to buy it from a net shop, but all of his entries were unsuccessful, thus he was resolved that his only other option was to stand in line at a retail store all night, but a lifesaver came from a place he didn't even think of.

Yuuna's father was the professor advising Kayaba Akihiko, the developer of SAO and the NerveGear, during his days as a student and had been helping him with research into FullDive technology. Eiji, who knew that the professor was a teacher at a technical institute but didn't even consider the possibility that he had such connections, went to thank Professor Shigemura for obtaining two SAO packages for him. On top of it having been years since they had last met directly, the professor dearly loved his only daughter, thus Eiji felt greatly stressed during their meeting.

And so, on the 6th of November, 2022.

Eiji and Yuuna, who logged into SAO from their own rooms, discovered that Professor Shigemura's disciple, Kayaba Akihiko, turned their virtual world that should have been overflowing with dreams and hopes into a death game with no escape.

Close to a year had passed since that day.

Having promised to the frightened Yuuna in the central plaza of the Town of Beginnings that, "I will protect you and ensure that you return to the real world", Eiji strived to practice Sword Skills in order to accomplish this and became a member of a clearing guild named the KoB. He was also selected to become a member of the First Army's parties and came much closer to his final goal of clearing the death game with his own hands──the moment he thought this, it ended with today's disgrace.

Despite not having met with Yuuna/Yuna for the past three days, Eiji/Nautilus looked away from the face of his childhood friend, unable to smile as he always would. He attempted to shake off the gloom lurking in his chest somehow, but before he could do that, a worried voice came to him.

"Did something happen, Eh-kun?"

"……I keep telling you to stop calling me that in town."

Answering with his face still turned away, he deeply inhaled some of the virtual air and, after calming down his emotions to some extent, gave a short answer.

"I kinda made a bit of a blunder in the battle, you see."

"Hmmph, and so you're so depressed because of that."

"I-it's not like I'm depressed or……"

Stopping Nautilus mid-sentence by going around him to face him from the front, Yuna lightly poked his chest with her index finger.

"How many years do ya think I've been lookin' at your face, Eh-...... I mean, Nau-kun. Today's depression is about level 7."

"……What kind of scale is that on……?"

"Ten grade."

Answering with an impish smile, Yuna moved her hand inside the leather bag on her waist and took out a somewhat biggish glass bottle.

As the multicoloured candies inside of it would come out very quickly, he reflexively ended up raising his palms. Yuna swung the bottle and an orange candy fell onto Nautilus's hands.

"Lick it and cheer up."

"…………I'm not a kid anymore……"

Despite complaining, he put the candy in his mouth and, contrary to the colour, tasted the bittersweet flavour of strawberries.

Ever since childhood, Yuna──Yuuna always had some fruit-flavoured throat lozenges in her pocket, and when Eiji was angry or dejected, she'd give him a piece. Even after coming to Aincrad, it seemed that this trait of hers remained unchanged.

Once she returned the bottle into her leather bag, Yuna said in her usual big-sister-like tone.

"Nau-kun, you're still a nobody in the guild, so isn't it only normal that you make mistakes? The KoB isn't that kind of thick-headed guild to not forgive a single mistake from a newbie. Just be careful not to repeat the same mistake next time."

The smile on Yuna's face was exactly like Yuuna's smile in the real world.

The NerveGear reproduced the player's physical appearance, so it was only natural, but it seemed the scan of the player's face by microwaves wasn't perfect, and he had heard there were plenty of players who felt some subtle differences between the looks of their avatars and their actual bodies. Eiji himself felt that Nautilus's face looked more timid than his actual self did and was a bit discontent with that, but the reproduction of Yuna's face could be said to be flawless.

Looking at the face of his childhood friend, whom he had been unable to confess his feelings for during the nearly one year since coming to the virtual world, he felt his emotions becoming just a bit lighter, yet some anxiety that he couldn't wipe away continued to remain in his chest.

It was true that Nautilus had committed but one mistake in today's Labyrinth battle. However, because of that mistake, the weapon of Sanza, a glaive user who was promoted to the First Army along with him, was broken and the man himself had barely avoided death. What's more, the condition of his body freezing up when he felt danger would likely appear again after today as well. He did not even know the means to be able to conquer this state.

"…….You don't know, Yuna; the pressure of the foremost lines."

Having ended up replying so while chewing his candy, he suddenly shut his mouth.

During the time he was training his One-Handed Sword skill, the two had lived in the same inn── though, of course, in separate rooms── but after Nautilus joined the KoB, they separated; Yuna was currently renting a room for one person in the main town of the tenth floor. Before he knew it, she seemed to have even acquired the Dagger skill and started doing some safe farming to earn her living expenses, but, honestly feeling anxious even about that, he kept asking her, 'Please don't go out into the Outer Field'.

However, having known her for a long time, Nautilus could easily imagine that the seemingly obedient yet strong-willed girl also wished in her heart to fight at the foremost line herself.

Despite showing a gloomy face for but a moment, Yuna instantly turned it back into a smile and spoke.

"That might be the case, but I can at least cheer you up, Nau-kun."

Before he could reply, she took a step back and removed the white hood she always wore.

Her rather short hair, swaying due to the dry autumn breeze, was light brown like milk tea. It was not a colour present in the default colour set, but there were proportionately rare hair dyeing items that could dye one's hair to such a bright colour, though even Nautilus didn't know where Yuna had acquired one.

As he instinctively became worried about what she planned to do in a plaza with so many people, Yuna walked along the wall, pulling Nautilus by his hands, and approached an NPC orchestra standing in a corner of the plaza.

The trio, carrying instruments that looked like a violin, cello, and an oboe, were playing a calm, nocturne-like melody. There was no game-like BGM in SAO, but──supposing that music was played in fields and dungeons in a VRMMO, it would end up raising the question of who was playing it──in towns, NPC orchestras like this one played music day and night as a replacement for BGM.

Yuna stood next to an NPC with a short mustache, playing a woodwind instrument, and placed her hands on her chest.

She closed her eyelids and, after several deep breaths, opened her mouth──

She began singing at a volume that had no chance of being overwhelmed by the three instruments.

The moment the carefree mezzo-soprano resounded throughout the Teleport Gate plaza, the majority of players hurriedly moving back and forth stopped. The conversations and footsteps that had drowned out the NPC orchestra's performance slowly disappeared, and only Yuna's voice flowed lightly through the now silent plaza.

The lyrics were in Japanese and it seemed to be a song about the evening spectacle and the feelings of people following the road home. Most likely, Yuna herself added words to the nocturne played by the NPC orchestra.

Tens of players became lost in her beautiful yet lonely song, kindling feelings of nostalgia. The scene both moved and surprised Nautilus.

It was one thing for the Town of Beginnings on the first floor, with nothing but people on standby with too much time on their hands, but this was the foremost line. Of course, there were quite a few tourists, but even players from the Clearers, who used every second to vigorously push forward to clear the game, were enraptured by Yuna's voice, some having closed their eyes, some slowly swaying. He could see members from the DKB, the largest guild, 《Divine Division》, the next-in-power guild, 《Fuurinkazan》, the emerging samurai guild, and even members from the KoB, his own guild.

When the song that lasted just under two minutes ended, a round of applause arose like ripples. Even the NPCs continuing to play their instruments seemed to be sending looks of praise at Yuna… this was, of course, just his imagination, but the tens of players continued clapping even as Yuna gave them several bows. Eventually, the claps seemed to change, urging her for an encore, but Yuna put her hands together as if saying sorry and quickly escaped from the plaza while pulling Nautilus by his arm.

Blindly walking through the narrow back lanes, she stopped at an empty corner and took a big breath, releasing his hand.

"Ah, that was tense!"

As Yuna shouted this while pressing on her cheeks, Nautilus called out to her with a wry smile.

"What are you saying now of all times; weren't you the one who suddenly started singing, Yuna?"

"But I didn't think so many people would gather."

"They would gather, of course… Yuna, were you always that good at singing?"

He asked, still surprised, and ended up getting lightly glared at by Yuna, who had once again put on her white hood.

"Are you praising me with that? Or ridiculing me?"

"P-praising, of course."

As Nautilus answered in a panic, Yuna said, 'Then it's alright', with a smile.

"……I've been learning to play the piano and guitar all this time, but I actually preferred singing. What's more, not singing classical songs or operas, but girls’ pop or anime songs."

"O-oh……"

Nautilus, who had no clue about this even though he had been with her since they were children, stared fixedly at Yuna's face with a new surprise.

"……So, those throat lozenges you're always carrying around are actually used to care for your throat…… ──Do your old man and mother know about that?"

When he asked, Yuna leaned on the bars near the road and slightly shook her head.

"I tried talking with my mother just once. I said that I wanted to quit the piano and guitar and go to a vocal school. When I did, she told me, 'if you can persuade your father yourself'…… But, in the end, I couldn't tell my father. Because ever since I was child he would always tell me that, if I were doing music, he'd only allow classical."

Remembering the strict-looking appearance of Professor Shigemura, Yuna's father, Nautilus silently nodded. Indeed, when he had come to visit Yuna at her home in his elementary school years and played games in the living room, he recalled that the professor seemed to have vaguely shown an expression of displeasure. Although called a researcher on Brain-Machine Interface technology, the professor's speciality was, in the end, electrophysiology, and he shouldn't have had any ideas of applying that to games.

"……When you return to the other side, be sure to tell your old man."

When Nautilus said this, Yuna gave a faint smile as she answered.

"Mm……if we return, right."

"We will. I'll make sure to bring you back."

Nautilus proclaimed, shaking off the anxiety about his 《condition》, and he raised his head in an attempt to get closer to Yuna.

At that moment, he noticed that an unfamiliar icon had lit up below his HP bar. He had no memory of a musical note shining yellow.

"Huh, what's this buff……"

As he inclined his head, beyond the icon displayed on his overlay, Yuna smiled impishly.

"That is the 《Protection of the Sound of the Wind》. It gives a bonus to defence, poison resistance, and stun resistance."

"Wha……Yuna, why do you……"

'Know that', just as he was about to finish his question with that, he realised. Such a buff icon undoubtedly did not exist when he left the inn, thus there was only one situation where he could have gained a buff since then.

"Ah, don't tell me……it was because of your song, Yuna……?"

He asked, filled with even more doubt, and his childhood friend smiled under her hood.

"Correct! It's the effect of my Extra Skill, 《Chant》."

"Chant……Extra Skill……!?"

As Nautilus was surprised, wondering when she acquired such a thing, Yuna suddenly spoke with a serious look.

"You know, Nau-kun……I was thinking about aiming to become part of the Clearers too. Since there're practically no players who have acquired the Chant skill, even someone as bad at fighting as me could surely be of use."

== 4 ==

The electronic sound of her alarm pulled Asuna from the abyss of her shallow sleep.

She stopped the alarm by hitting the button through guesswork and once again buried her face into her pillow. After fighting the temptation to fall asleep again for about thirty seconds, she somehow managed to wake up.

Her small room on the second floor of the guild headquarters was illuminated by the light blue moonlight. The time was still one o'clock in the morning. After dinner, she accompanied the guild members on their experience point earninglevelling then took a nap for just two hours after returning, thus her head felt heavy, but, having resolved herself, she got down from the bed.

In the real world, just imagining the trouble of getting herself dressed that awaited her would make her want to go back to bed, but, luckily, in Aincrad, it was possible to change from her sleepwear to her battle equipment with just a few taps on her window.

After confirming the additional weight of her 《Wintry Stroke》 on the left side of her waist, she quietly left the room.

The Knights of the Blood had decided to set their departure time for the floor clearing work to eight o'clock in the morning, earlier than that of the DKB and the Divine Division, thus there were practically no members staying up late. With silent steps through the still-as-death corridor── though it was impossible to catch the sound of Asuna's footsteps through the doors without having raised one's Straining skill── she descended the stairs and headed outside the mansion.

Under the bluish-white moonlight coming from the aperture of the outer circumference, it seemed that the entirety of the floor was peacefully sleeping. However, monsters that made late night walks dangerous loitered around the fields, thus there were some players venturing out to fight them.

Aiming not for the Teleport Gate plaza but, rather, to step outside through the nearest gate, Asuna equipped a deep gray hooded mantle and, having hidden her red and white costume, began running along the unpaved path.

The design theme of the thirty-ninth floor was still unknown even after the floor was cleared. If the main town were a 《prototypical fantasy RPG-style rural town》, then the fields and dungeons were designed in the literal sense of the words, and the Floor Boss was a mid-size dragon of classical design.

Daizen, a guild member well-versed in numbers, said at the party after the floor was cleared. ‘Why, 39 appears to be the first 《uninteresting number》, which of course makes it an especially interesting number, because it is the smallest number to have the property of being uninteresting.’──it seemed this was a joke introduced in a book by a certain mathematician.(3) It was unclear whether this was the actual inspiration for the thirty-ninth floor, but it indeed lacked individuality and thus, conversely, its tranquil meadows and forests stood out in Aincrad; running through them took twenty minutes.

Having arrived at a gently hilly area stretching out in the northeastern part of the floor, Asuna came to a stop and strained her ears.

She didn't have the Straining skill, but faint metallic sounds touched her ears. She dashed towards them right away.

During the daytime, this hill was a safe place where only the weakish plantNepenthes series of monsters would sparsely pop up, but Asuna had acquired intel that this aspect undertook a complete change at night. Before she could run even ten metres, a blue light that looked like heat haze shimmered in front of her, slightly to her right. It was the effect for a monster resurging.

What appeared was a bat-like monster with a body that had swelled out perfectly round like a balloon. Even with its wings extended, its size was only about sixty centimetres, but four fangs glistened in its large mouth, and long talons grew from its wings. Its proper name was 《Balloon Roussette》.

The moment the balloon bat popped up, its huge ears began moving restlessly. Bat-type monsters were practically all 《blindsense-type》 creatures that could even sense players behind them, thus it should have already sensed Asuna behind it, but there was no sign of it coming in for an attack. It faced the same direction Asuna was heading, flapped its wings, and flew away in a straight line.

Running for tens of seconds in pursuit of the Balloon Roussette, she saw a new light halfway up the hill that stood along her path. It wasn't the effect of a monster resurging this time, but a vehement silver flash. It was the light effect of a Sword Skill. Next, several fragmentation effects flickered simultaneously.

She approached while reducing her speed, and the Colour Cursor of the player engaged in battle was displayed. It had neither the name, nor level, nor even a guild tag, but nevertheless, Asuna already knew who that person was.

Stopping about twenty metres away from him, she watched over the battle.

Fighting solo was a one-handed sword user, wearing a black coat that seemed to blend in with the dead of the night. Using his shield-less left hand as a balancer, he continued to brandish the sword in his right hand as if he were dancing. Even the balloon bat that Asuna had been pursuing attempted to attack the swordsman while, *kiikii*, letting out a cry, but it was repelled by a slash with godlike speed and was entirely unable to get close.

The Balloon Roussette was a monster with high evasion abilities but no troublesome special abilities like poison or breath attacks; alone, it was quite easy to fight, but it had but one special trait: its 《link range was abnormally large》. Practically the entire hilly area fell into this range, thus, if you fought a Roussette somewhere on the hill, every single monster of the same class would gang up on you.

Meaning that if you didn't have the power to exterminate them faster than the speed of their resurgence, sooner or later, you'd be surrounded by a large number of bats and end up unable to move. In SAO, where you absolutely couldn't allow yourself to die, the biggest danger was to lose your path of retreat. In that sense, the bats on this hill should have been one of the worst kinds of monsters to fight, but the black-clothed swordsman did not appear to have the slightest consideration for the possibility of falling under siege. On the contrary, he was using the trait of the Balloon Roussettes to link up with their kin from a wide area to gather up the monsters, thus continuing his super-high-efficiency farming.

As Asuna watched on, the swordsman, having decreased the HP of the three bats to half with just regular attacks, invoked the area of effect Sword Skill 《Horizontal Square》 with superb timing.

A vivid light blue light ran through the darkness, drawing a square parallel to the ground. Right after that light scattered, the bats also broke into blue particles and dispersed.

Although not that formidable by themselves, Balloon Roussettes were monsters living on the thirty-ninth floor, which was nearly the foremost line. Despite their HP by no means being small, the swordsman defeated all three of them at once; however, without assuming any triumphant pose, he nimbly returned to his stance.

A new bat was approaching from the west side of the hill. If he struck it, the wide-range link would be invoked again, resulting in the second and third one coming at him.

──'At this rate, this won't end for a while, huh……’

Asuna muttered in her chest, wondering whether she should come again another day; just then.

The swordsman sheathed his weapon in the scabbard on his back and, after making a skillful action of turning around while back-dashing, began savagely running to where Asuna was. Having run twenty metres in one breath, he decelerated while scraping the grass with his soles.

"Let's move away a bit."

Despite her wearing a dark mantle to blend in with the darkness, it seemed that he had noticed her presence long ago. As the swordsman once again began running after whispering quickly, Asuna hastily began pursuing him. Turning around, she saw that the balloon bat behind her, having lost track of its enemy, was staggering to the left and right.

Of course, there were several bats popping up ahead of them as well, but the swordsman skillfully ran around their perception range and finally stopped in front of a long and narrow rock towering at the edge of the hilly area.

Bathed in the moonlight and gleaming bluish black, clear water gushed from the side of the approximately three metre-high rock. The water flowing along the rock formed a small spring on the ground, around which lovely white and blue flowers were swaying because of the wind.

The black-clothed swordsman, gathering the spring water with his hands, drank it with gulps coming from his throat. Getting his fill after drinking for more than five seconds, "Buhah!", he took a breath.

Seeing the swordsman──her former partner Kirito wiping his mouth with the sleeve of his coat in profile, Asuna had to endure two urges.

The first was the simple desire to drink her fill of the spring water that seemed strangely tasty.

The other was the impulse to place her hands on her waist and scold him with, "You sure are indecent; at least use a cup!"

Until half a year ago, she would have said that with no restraint. However, Asuna was no longer Kirito's partner. As one of the leaders of the Knights of the Blood guild, it wasn’t her place to act high-and-mighty with a player from outside the guild.

Whether or not he saw through these thoughts of hers, Kirito turned around and finally smiled.

"It's tasty, y'know; Asuna, you should try some too.

His smile and manner of speaking were unchanged from the times they had formed a duo together; only the shadow dwelling in his black eyes wasn't there before.

The change in Kirito's mood came about around June this year, after about two months had passed since his duo with Asuna was dissolved. Even Asuna couldn't easily approach him when he was giving off a stinging aura as if it were an invisible damage zone, and an extremely perilous-looking light dwelled in his eyes. During Floor Battles, he would recklessly use Sword Skills, seemingly being glued to the boss as if he had absolutely no fear of dying── no, it was more like he was even wishing for that; even the veterans of the Clearers feared this attitude of his.

Asuna didn't know if something had happened to Kirito. She had only asked him once indirectly, but he just shook his head slightly without answering her.

If she were to ask the info broker Argo, she would probably learn of his circumstances, but she couldn't do that either. Having dissolved their duo and chosen to join the KoB, she had no right to pry into matters that Kirito wouldn't talk about on his own.

After four months, it seemed that Kirito's behaviour had calmed down to some extent. However, Asuna felt that there was still a deep wound inside him even now. It seemed as if he were punishing himself with the way he went deeper into the Labyrinth than anyone else at noon and holed up at spots where there was the danger of accidentally dying for some high-risk solo farming at night.

Taking her eyes off her former partner, Asuna lightly shook her head.

"……I'm… not thirsty."

Without waiting for his response, she continued with a question.

"Is this a safe zone?"

"Yeah, monsters don't seem to come out at the area around the spring."

Having answered thus, Kirito sat down on one of the rocks encircling the spring and once again let out a breath. No matter how mentally exhausted a person was, their avatar's complexion wouldn't change, but feeling that his cheeks, basking in the moonlight, were abnormally pale, she ended up scolding him unconsciously.

"Even if there's a safe zone, farming solo like that is reckless. If you fumble a single Sword Skill, you'll be vulnerable to a stun due to suffering consecutive attacks.

"No worries, I've taken enough of a margin."

"……How high is your level?"

This was, essentially, an ill-mannered question, but Kirito answered, giving a light shrug.

"I just recently went up to 57……"

"Fif……"

She became speechless before she knew it.

The standard safety margin for the Clearers was the floor number + 10 levels. The current foremost line was on the fortieth floor, thus, although slightly dependent on the build as well, level 50 was required. Actually, the average level of the top players was around that number; making use of the strength of her beloved sword, Asuna herself had reached 53, but even in the KoB, excluding their commander Heathcliff's level, hers was the highest.

However, Kirito even surpassed Asuna by four levels. It was certainly a fact that solo play was the most efficient way to earn experience, but his level-up speed was so abnormally fast that it couldn't possibly be explained away by just this. Most likely, he had been conducting high-risk farming like what she had seen this night for the entirety of the past several months.

'Why are you going so far……', Asuna swallowed down these words.

Instead, following Kirito's lead, she shrugged and sat down on a nearby rock.

"……In that case, I can understand how you were able to deal with the 《Warder Chief》 today…… no, yesterday. Thanks for that…… Thanks to you, we were able to get by without casualties.

"Oh, well……"

Lightly moving his head to the left and right, Kirito said this as if it were nothing.

"I'm glad that I wasn't a hindrance…… Did you come all the way out here at a time like this to say that? Actually, who told you that I was here?"

"I bought info on the latest high-efficiency farming spots from Argo-san. There were four of them, but knowing your preferences, Kirito-kun, I figured you'd be here."

With his second question answered, Kirito gave a faint, forced smile.

"An insight, huh……"

"I suppose…… But, I didn't just came here to say my thanks. I want to talk to you, as a fellow member of the Clearers, about the next Floor Boss battle……"

As Kirito inclined his head, Asuna told him about today's affairs.

Nautilus's disobedience to her order, and the crisis that struck Sanza. The possibility of a light degree of FNC that she had talked about with her commander, Heathcliff. And, the party composition for the upcoming fortieth Floor Boss battle.

Truthfully, she probably wanted to depend on Kirito for this as well. Because, as a solo player, Kirito had no relation whatsoever to the KoB's internal issues.

However, dealing with Nautilus was too heavy an issue for Asuna, who was inexperienced as a leader. Holding her knees atop the rock, she muttered as if half speaking to herself.

"……I did tell the commander that I will not allow Nautilus to participate in the next boss battle, but I'm actually not so sure if that's a good choice. Of course, I do intend to search for a proper solution when the battle is over…… but, if I use his FNC as a pretext to exclude him even once, I don't feel like I'd be able to build up mutual trust with him a second time……"

Even when Asuna finished talking, Kirito continued to keep his mouth shut for a while.

Unable to bear the silence any longer, she was about to apologise for bringing up an unreasonable discussion; at that moment.

"So that's why your cooperation was so disordered, huh…… I did think that it was an unusual Switching mistake for the KoB."

Turning his eyes towards the imposing Labyrinth tower in the distance, Kirito began speaking.

"If Heathcliff's the one saying that, umm……the fact that Nautilus has light FNC is probably true. I'm sure the guy himself is aware of this to some extent. As he got over that handicap and became strong enough to be scouted by the KoB, his strength should be the real deal…… But."

For a moment, he stopped talking and his blacker-than-the-night-sky eyes looked at Asuna.

"……If he were a solo player and stepped out into the Outer Field, knowing that there was the possibility his legs would become unable to move, the only one to die if he lost to a monster or PK would be himself. But, if he's fighting as a member of a guild…… a party, he would even expose his guildmates to danger. I believe that, until the problem is resolved, he should pull out from clearing the game of his own accord, and if he can't choose to do this himself, the leader should force him to."

For the Kirito that Asuna knew, his words sounded too strict. However, seeing a tinge of pain stain his face as if he himself were hurt by his own words, Asuna did not say a thing for a while.

In the field late at night, only the gentle sound of water falling down a spring resounded. The spray effect drifting in the air disappeared moments after sparkling blue due to reflecting the moonlight.

She wanted to know what had happened to Kirito four months ago. She once again felt a strong urge to ask, but was still unable to do so. Instead, Asuna mentioned the name of the chakram user who had overcome his FNC handicap due to Kirito's advice one day.

"……If Nautilus converted from a shield and sword user to a throwable weapon user like Nezha-san, I wonder if his condition would disappear as well……"

"…………I don't know about that……"

The black-clothed swordsman inclined his head.

"……In Nezha's case, his FNC was just a subtle disorder of his sense of perspective. But, as far as I've heard, Nautilus's condition is worse. Just because he's in the rear doesn't mean he'll never be targeted by the boss, and if some henchmen suddenly appear, he'll have to deal with them himself. I don't think that becoming unable to move when you're in a pinch is a problem that can somehow be solved by just changing your build."

Having her thoughts from the conversation with Heathcliff formally put into words,Asuna felt the difficulty of solving the problem and had no choice but to nod in silence.

Just as she had thought, she couldn't allow Nautilus to participate in the fortieth Floor Boss battle that would probably take place several days later. However, as soon as the next floor opened up, she had to talk with him personally and find a basic solution.

Having decided thus, Asuna stood up.

"Thanks for the counsel. Sorry for interrupting your farming."

Thanking Kirito, who still sat on his rock, she took a step backward.

'As an apology, I'll treat you as much as you want', these words went up her throat, but she forced them back. Kirito also stood up, gave a short "No problem" answer, and looked around his surroundings.

The hilly area was dotted with the Colour Cursors of repopped balloon bats. Facing the swordsman who seemed to be intent on return to his farming, Asuna was somehow able to voice out a single phrase.

"……Don't be too reckless, okay."

'Yeah', Kirito's back as he nodded, taking his leave, had already blended in with the darkness and disappeared. After waiting until his cursor disappeared, Asuna turned around and began running towards the main town.

When she arrived at the town gate without having caught the attention of any monsters, the time was past two o'clock in the morning.

Asuna knew that she would lack the sleep to take part in today's game clearing if she didn’t hurry to bed, but, nevertheless, she didn't feel like returning to her guild headquarters like this, so she continued randomly walking along the stone-paved road.

Before long, she could see the Teleport Gate plaza of Nolfret in front of her. In addition to the fact that it was an unpopular floor, it was this late, thus there seemed to be no more than about five or six people, players and NPCs alike, there.

"…………?"

However, noticing that the player Colour Cursors remained motionlessly in one place, Asuna inclined her head.

When she entered the circular plaza, a faint sound of music reached her ears. The NPC orchestras, always present in the Teleport Gate plaza of every floor, were playing an orchestral piece with their instruments at a slow tempo and moderate volume. Both the players and the NPCs seemed to have gathered in front of the orchestra.

Passing-by NPCs would frequently listen to the performances of the NPC orchestras, but why were even players doing so? The orchestra's repertoire consisted of only two or three songs, thus people should have ended up getting completely used to hearing them by the week after the town opening, and there shouldn't be anyone stopping for it.

Feeling even more confused, Asuna went towards them, keeping her footsteps silent.

After taking a few steps, she once again noticed something. What she heard wasn't just the orchestral music. She also heard a whisper-like singing voice on top of it.

Having joined the small crowd, what Asuna saw was a sole female player standing in line with the NPCs from the orchestra and singing, her hands placed on her chest.

She wore her white hood low over her eyes, thus only her mouth could be seen. However, the song flowing from it was more beautiful than any song Asuna had heard in Aincrad till now, despite its volume being suppressed to the limit. It was the first time she had heard those lullaby-like lyrics, thus they were probably original ones written atop the NPC orchestra's tune by the female player herself.

Looking to the side, she saw that not only green-cursored players, but even some yellow-cursored NPCs had shut their eyes, attentively listening while swaying their bodies. Asuna also closed her eyelids and listened to the clear whisper that sounded as if the moonlight had turned into a voice.

Currently, there was very little player-made entertainment in Aincrad. It was only natural, as this was a death game where escape was impossible, but close to a year had passed since the game began, so it was true that there were more and more people who sought comfort and enrichment in 《living》 in this world. Lately, she would happen to see not-so-few players fishing at a safe waterside, or players raising pets.

With this much ability, she would have gathered a larger audience and even found some players who'd give her tips if she had sung at daytime in a large city, like the Town of Beginnings, or Giltstein on the twenty-fifth floor, rather than in such a declining town at such a time.

Perhaps── she had a different goal than just having her songs heard.

With this thought, Asuna attempted to speak to the female player, who gave a quick bow after finishing her lullaby.

However, the girl quickly passed through the crowd with her head still lowered, speedily crossed the Teleport Gate plaza, and disappeared into the blue portal without stopping.

As the NPC orchestra began playing the same tune from the start, the yellow-cursored NPCs turned and began walking away; the three players present there also moved their bodies slightly, as if having woken up from a dream. Asuna called out to the one closest to her in a whisper.

"Excuse me……"

The hammer user, who looked quite high-leveled despite not being a Clearer, turned around and inclined his squarish head.

"Hm?"

"Umm, the person who sang just now, does she always sing here around this time?"

"Is this your first time meeting 《Uta-chan》?"

"Uta……san? Is that her name?"

Having his question answered with a question, the hammer user slightly shook his bullneck.

"No no, 《Utachan》, as in the abbreviation of 《SongUta Enchanter》. Since no one knows that girl's player name, that's how we fans have been referring to her. Well, right now, it kinda turned into《Uta-chan》like a nickname.

"Song……enchanter……"

When she repeated the unfamiliar term, the man finally said with a smile.

"Try looking at my HP bar."

As told, she focused her eyes and a single unfamiliar icon appeared below the man's bar. The icon with a violet-shining musical note as its design was probably some kind of buff, but she didn't know its effect. Looking at her own bar, she found no icon there.

"When you listen to a single one of Utachan's songs from start to finish, you get a buff, which depends on the song. That's why she's the Song Enchanter….. Ah, but don't get the wrong idea. We weren't here because of the buff, but because we like the girl's singing."

The other two players, who came up to the hammer user unnoticed, also gave deep nods. One of the two, a tall and thin rapier user, opened his mouth.

"That girl always sings at Teleport Gate plazas late at night, but she changes the floor and doesn't give any notice in advance. What's more, she only sings three songs each night. So, you'll have quite the hard time if you want to hear them all. Like, you’ll have to predict the floor she'll appear on, or split up to wait for her at different places."

"I've heard that last evening she sung at the Teleport Gate plaza of the fortieth floor, but she usually has her live performances late at night."

It seemed that the men were taking pride in being her core fans, but Asuna's interest lay only in 《Utachan》 herself.

No matter how good one's songs were, it couldn't have given a buff system-wise. Meaning that the girl should have some special skill.

Thinking about it this far, she finally recalled. Who knows how many months in the past── when she was still in a duo with Kirito, she had heard about the existence of a skill that seemed to work like that.(5) It was an Extra Skill, a skill that could only be obtained by fulfilling some special requirement; its name, if she recalled correctly…… was 《Chant》 .

At the time, Asuna had also considered learning that skill, but she didn't think she had the courage to sing in front of a large crowd of people, thus it ended on that note. If the white-hooded girl had acquired 《Chant》, she could be singing late at night in front of a very small number of players to raise the proficiency of her skill.

"Well, if you want to listen to Utachan's songs as well, we wouldn't mind welcoming you into our group, ya know?"

It was a mystery how the hammer user had interpreted Asuna's silence as he said this, but, very soon, the third man, a short dagger user, poked his associate at his sides.

"O-oi, this gal…… I mean, this person's guild tag… is KoB."

"Geh, you serious…… Ain't that a Clearer guild?"

Squabbling in a whisper, the three of them simultaneously stepped back.

"W-well then, we'll be……"

"Yeah…… thanks for the info."

Having raised her head, Asuna thanked them, and the three disappeared into the Teleport Gate while saying things like, "Oh, no worries" and, "Well then".

Looking around the plaza where there was no longer anyone but the NPCs from the orchestra, Asuna sat down on a bench beside the wall and replayed 《Utachan's》 whisper in her mind.

The English word ｅｎｃｈａｎｔ, which meant 'to cast magic' or 'to bewitch', should be derived from 'reaching insideｅｎ one's heart by songｃｈａｎｔ. Which meant that the strange nickname the trio had given the girl, 《Song Enchanter》, was unexpectedly accurate.

Raising her head and looking towards the northeastern part of the floor── the place where the black-clothed swordsman should still be farming bats, Asuna had a thought.

'Someday, I want to listen to 《Utachan's》 singing again, together with Kirito.'

Asuna's wish was granted unexpectedly quickly.

The following day, the KoB force led by Asuna encountered Kirito while exploring the topmost part of the Labyrinth, then returned to town upon reaching the boss room with him. After dissolving the party, Asuna went to the thirty-sixth floor in pursuit of Kirito; she found him stopped at the edge of a large crowd of people listening to 《Utachan's》 relaxed, beautiful voice and stood next to him.

《Utachan》 had changed her simple hooded cape from yesterday into a white feathered hat and blue dress, while the black-clothed swordsman's profile as he listened to her song looked more calm than she remembered seeing the past few months.

However, 《Utachan's》 full-blown performance in Aincrad lasted only that day and the next one. Among the endless, daily fighting, Asuna ended up forgetting about the girl, who disappeared unnoticed, and only got to meet her again and learn her real name two years and seven months later.

== 5 ==

16th of October, 2023.

Summoned to the commander's room after breakfast, Nautilus was informed by the commander of Team B, Asuna, with the guild leader Heathcliff watching over them, that he would be taken out of the First Army until the battle against the fortieth Floor Boss ended.

'I'll be fine; the problem won't happen again', he pleaded with utmost effort, but they did not accede and, after he left the commander's room, all the members were informed of the temporary change to the party composition while Nautilus rushed out of the guild headquarters as if he were running away.

He wished to open up to Yuna, tell her everything, and have her console him, but he couldn't do that. He took off his conspicuous KoB uniform and replaced it with a plain, brown leather armour that he had hidden in his storage, then walked around town with no goal in mind; even when night came, he didn't return to the headquarters and instead secluded himself in the same place as yesterday: a cheap inn on the fortieth floor.

That evening, Nautilus found out that the boss room in the Labyrinth had been discovered via a message sent by the guild to every member.

On the following day, the 17th, the boss was scouted and a strategy meeting was held; at nine o'clock on the morning of the 18th, the assault groupraid party of forty-eight people, chosen from over a hundred Clearers, left the town of Jaileum in order to subjugate the Floor Boss, 《Bracken the Prison Warden》. All Nautilus could do was send them off while hiding in a corner of the Teleport Gate plaza.

The raid party didn't go by foot, but instead teleported using the 《Corridor Crystal》 provided by the KoB.

Ever since around the thirtieth floor was passed, single-use 《Teleport Crystals》 began to be occasionally──and this was undoubtedly rare── dropped, but Corridor Crystals, which could teleport a group to a chosen point, were such super-rare items that it was questionable if even a single member of the entire Clearing group would get one of them as a drop during the time it took to clear a floor. Naturally, most of the major guilds seemed to be stocking them as one of their most important supplies, but the KoB alone used them unsparingly, when they anticipated a difficult boss, to prevent the group from getting exhausted before the battle.

Meaning that Heathcliff and the other leaders had concluded that the boss of the fortieth floor, which Nautilus didn't even get to see, was that formidable. With that in mind, gazing at the members of the subjugation force stepping into the flickering blue teleporter one after another, he saw that they were all elites gathered from the top players of each guild. Among them was the black-clothed solo player who had come to their aid in the battle against the Warder Chief the other day.

Forty-eight players was the upper limit for a raid party system-wise; of course, it was possible for even more people to enter the boss room. Actually, it seemed that the subjugation of the twenty-fifth floor's boss was done with the first ever 2-raid in SAO, that is to say, a formation of ninety-six players.

However, when there were too many people in the room, it would get hard to coordinate them all, and also, the upper limit for the number of people that could be teleported with one Corridor Crystal was forty-eight, thus it was decided to form a carefully selected 1-raid party for this subjugation. 2 parties from the KoB, the same as with the DKB and Divine Division, would be participating, but Nautilus could not join them.

And, he did not know whether he'd have the chance to participate in future boss battles either.

Among the cheers of the players crowding the plaza, the final member of the subjugation party teleported away and the blue Corridor disappeared. Nautilus suppressed a sigh and was about to leave the plaza.

Just as he was about to do so, somebody tapped him on the shoulder from behind.

When he turned around hastily, standing there he saw his childhood friend, who wore a white hood on her head.

"Yu……Yuna, how……!?"

The reason for Nautilus's surprise was because he wasn't wearing his usual white-and-red Knights of the Blood uniform, but rather, his brown leather armour. However, Yuna smiled as if saying that such a disguise was pointless.

"I sensed your dejection, Eh-kun."

"I-it's not like I'm dejected……"

Noticing that he ended up giving practically the same response as the one he gave three days ago, he pondered on how to explain away the situation, but then Yuna pouted beyond her hood.

"Eh-, I mean, Nau-kun, you haven't replied to any of my messages since the day before yesterday. Wouldn't you think that something was wrong?"

"If you used Friend Tracking, you'd have found out that I was in town……"

"Weren't you the one who kept saying, 'Even the area inside a town can't be called absolutely safe', Nau-kun."

With this pointed out, he could only nod with his mouth shut.

Since a few months ago, the PKers, or player killers, had been getting more active; their modus operandi were extremely varied and wide ranging, and it seemed that they also had ways to kill in the Inner Area. Truthfully, Nautilus wanted to live in the same room with Yuna, but he couldn't propose such a thing when he had yet to even confess to her, and, due to having little experience with farming monsters, he didn’t have the funds to just leave the guild headquarters and rent a two-person room.

If he could land the last attack on the milestone that was the boss of the fortieth floor, acquire a rare item from it as a Last Attack bonus, sell the item, and instantly become very rich, then Yuna could…… he had considered such a scenario just a little bit in a corner of his mind. However, because he had been removed from the First Army, this dream of his remained but a dream.

"……Sorry for not replying. I kinda had this and that going on……"

It seemed that Yuna had guessed what 《this and that》 was from Nautilus's appearance and the fact that he wasn't participating in the Floor Boss subjugation party. Her smile disappeared as she slowly nodded, then she gave a faint smile as if sympathising with him.

"For now, let's go out for a meal. There apparently are some stores with surprisingly tasty food even in this town."

The place that Yuna took Nautilus to was a small open-cafe facing the plaza of Jaileum's western gate.

In Jaileum, where practically all the stores and restaurants reused former cells, the doors and windows had iron bars and the walls and ceiling were composed of deep gray stones, so when you had a meal inside, you'd feel as if you had become a prisoner rather than being a customer. However, the seats on the outside terraces had a somewhat better environment and, just as Yuna had told him, the taste of the food wasn't so bad, thus Nautilus was finally able to calm himself down a little bit.

"Considering the price, it was relatively tasty, right?"

As Yuna, having finished her pancakes with fruit sauce just like that, smiled on the other end of the table, Nautilus also nodded with a smile.

"Yeah, the croque monsieur I ordered isn't half bad either."

"Really? We should have done halfsies."

Saying this, she glimpsed at the plate in front of Nautilus that was still half full.

"……You can have it."

With a forced smile, he pushed the plate away; Yuna said, "Yay, thanks, itadakimasu!", then quickly took the fork and knife into her hands.

After gazing at the face of Yuna, who gave a happy look upon stuffing her cheeks with melted cheese and white sauce, Nautilus pushed away his hesitation and brought up his topic.

"Say, Yuna…… about what you said before, that you had your eye on joining the Clearers……"

"Nmm?"

After waiting for Yuna to finish chewing, he continued.

"……I do indeed believe that the 《Chant》 skill has potential. You can never have enough buffs, and if all you need to do is to be within range to hear the song, you should be able to cast it on a considerable number of people at once."

"I know right? I believe that, if they all packed in tight, it wouldn't be impossible to buff a full raid at once.

"Y-yeah. Though…… still, I don't know about stepping out onto the front lines…… Of course, I do intend to protect you, but I don't know what's going to happen on the battlefield. At the very least, I cannot……"

'Protect myself' were words that he was unable to voice out.

Because just before he could, a player rushed in from the gate towering to the west of the plaza, shouting in a loud voice.

"S-somebody……! Somebody, please help us!"

Having reflexively risen from his seat, Nautilus saw a man wearing full-body leather armour and wielding a curved sword.

For a moment, he thought that the Floor Boss subjugation party that had just departed might have run into some trouble, but that couldn't have happened. The subjugation party that teleported through a Corridor Crystal wouldn't be returning through the west gate, and he had no recollection whatsoever of having seen the man's face before.

The man's leather armour, unlike that which Nautilus used for disguise, was high-class enough to be used even on the foremost line, but it was damaged all over; he must have suffered considerable damage. Also, there was a black short-spear still stabbed into the man's back.

"Oi oi, are you alright!?"

His HP should have stopped decreasing when he entered the Inner Area, but a nearby player rushed over to the man and pulled out the spear.

The plain yet somewhat ominous design looked familiar to him. It was a weapon carried by a 《tormentor》-type monster that infested the fortieth floor's dungeons. That is to say, the leather-armoured man was not attacked by PK.

Thinking, 'In that case, there's nothing to worry about anymore, since the man has entered the Inner Area', Nautilus was about to sit down on his chair once again. However, the curved sword user, who didn't care about the damage he had received, once again shouted, straining his voice.

"Fi……Five of my comrades were imprisoned in the field dungeon and are being chased around by an army of Mobs! They won't hold out for very long…… Somebody, please come with me to help them!!"

At those words, the ten players in the western gate plaza gulped.

In the dungeons on the 《prison》-themed fortieth floor, a pain in the ass 《imprisonment trap》 would be encountered frequently, and even Clearers had difficulty with them. Generally, there was a gimmick to disarm the trap located somewhere in the locked-in room, but it was common that it couldn't be used unless the monsters that surged up upon the trap being triggered were defeated.

Most likely, the curved sword user's party failed to deal with the group of monsters and the man alone escaped through some means. However, even in such a case, there still was a means of emergency escape.

Nautilus, who ran up to the curved sword user with Yuna, took out a hi-potion from his belt pouch and, handing it over to the man, asked.

"What about Teleport Crystals!? If you're fighting on this floor, you must have at least one of them!?"

However, the curved sword user shook his pale face.

"No dice…… Among the Mobs that surged up, one was able to cast a Silencing debuff and we became unable to use Crystals! I myself just got out of that debuff as well……"

Once again, tension ran through the players in the area.

In the early days of the death game, the 《Silencing》status seemed like a debuff that merely impeded communication among players, but ever since various crystal itemsCrystals began appearing as drops, it suddenly joined the ranks of brutal debuffs. All Crystals, such as the Healing Crystal, Antidote Crystal, and Teleport Crystal, could only be used by uttering a voice command with them in hand. Meaning that the Silencing debuff could practically be called a Crystal sealing debuff.

That was essentially why players fighting on the foremost line should always have a 《Cough Potion》 in reserve, to be able come out of their Silenced state, but──.

As if having guessed Nautilus's momentary thought, the curved sword user moaned.

"……None of us have a Cough Potion. We never expected a Mob that could cast Silencing to appear……"

'If you're going out into the Outer Field on the foremost line, at least have the decency to read the strategy guide distributed free of charge!' were words that Nautilus forced himself to swallow down. It was pointless to say that now.

If what the man was saying were true, they had to form a rescue party and go out right now or the five imprisoned men would be in danger.

Surveying the merely ten players who had gathered in the area, he saw that more than half of them were upper middle-ranked players aiming to join the ranks of the top players, just like the curved sword user, but among them, just two men wore mainly red Japanese-style armour. He didn't even need to look at the Takeda crest on their guild tag to know that they were members of a Clearer guild named《Fuurinkazan》. Most likely, only the upper-ranked members participated in the raid party to subjugate the boss, while the others stayed in town.

Although they weren't selected, they were still Clearers, thus their levels should be around 50, the safety margin. Nautilus was level 48 himself, thus with the three of them, it was hard to conceive that they'd be beaten by a field Mob.

"……You guys, can you come with me?"

At Nautilus's question, the two members of Fuurinkazan hesitated for a mere moment, but they both nodded. Additionally, five or six other men, "We're coming too!", also came forward.

"……Alright."

Helping up the curved sword user, whose HP had recovered, Nautilus himself stood up and quickly operated his equipment figure. His plain leather armour for disguise changed to his vivid, red-on-white-background formal equipment set from the Knights of the Blood, causing a large stir among the players.

"It's the KoB!", "We can do this!"; stopping such comments with his back and taking a step forward, Nautilus looked at Yuna beside him.

"Yuna, you wait here. Don't worry, I'll help them out quickly and will be back then."

At those words──

Yuna shook her head conclusively.

"I'm going too."

"Wha……"

Before Nautilus could say a thing, Yuna's right hand operated her own window. The light of an equipment change flashed under her white cape and, once it disappeared, she grandly opened up the cape with her arms.

What appeared from inside was a vivid, royal-blue dress, entirely unlike the plain, deep red tunic she had been wearing till now. Despite being cloth armour, its golden frills and buckle indicated that it was a rare piece of equipment with high defence.

Additionally, a white lute appeared in her left hand, a dagger on the right of her waist, and a pure white, feathered hat on her head. Her outfit made her the very image of a troubadour.

Having changed, Yuna firmly declared while tipping up the brim of her hat.

"I can't use a sword, but I can support everyone with my songs. I'm by no means going to get in the way."

"S-song……?"

A man from Fuurinkazan repeated dumbfoundedly, but then, as if having realised something, he shouted.

"Y-you mean…… the 《Chant》 skill that's become the talk of the town lately……!?"

Yuna affirmed this, and, "Ooooh!", such cheers surged up. Even the curved sword user looked at her as if she were a goddess of salvation as he shouted, "Please, help us!"

Nautilus no longer had the words to restrain his childhood friend, who once again nodded firmly.

Splitting into two parties, five people each, the rescue group stepped into the Outer Field from the western gate.

The field of the fortieth floor was largely a dreary wasteland. A steep wall of rocks formed a maze-like terrain and it was quite hard to see anything ahead.

Running through wasteland beside Yuna, Nautilus stared at the back of the curved sword user, who was leading the parties.

As a matter of fact, until leaving the town, he harboured just a slight doubt that the man could have been a member of a PK group. It was the typical modus operandi of PKers to give some plausible reason to lure players into the Outer Field.

However, seeing how the man was so awfully desperate that he kept running while tripping up numerous times, it was impossible to believe that this was an act. Besides, PK groups basically did not take action on the foremost line. Because even those guys knew that, in terms of pure fighting power, they were no match for players from the Clearers.

Eventually, the half-collapsed, ruin-like silhouette of their destination came into sight. That was probably the field dungeon in question. The curved sword user turned around while running and shouted.

"Just a bit more!"

"Let's hurry!"

Yuna shouted back and raised her running speed.

Hastily chasing after her, Nautilus once again caught sight of his childhood friend.

On the move, he confirmed… that Yuna's level was already over 40. She seemed to have raised it, either by joining farming parties on a lower floor or doing some solo levelling or some other means, but it was not something that she could have accomplished with just ordinary effort. Meaning that Yuna was serious. With her 《Chant》 skill in hand, she intended to join the ranks of the Clearers……

If he couldn't stop her determination, he had to always be with her to protect her. There was but one way to do that. He had to get Yuna to join the Knights of the Blood──there was no other way.

Considering the rareness of the 《Chant》 skill, he didn't expect the guild leader Heathcliff or commander Asuna to say no to her. Once this rescue operation was over, he should quickly bring Yuna to the guild headquarters to meet with the guild leader. If he could fight with Yuna, there was no doubt that he wouldn't end up cowering before monsters.

"……Yuna."

Facing the back of his childhood friend, running slightly ahead of him, Nautilus called out to her in a very low voice. It seemed to have blended in with the footsteps of the ten people, thus not reaching her, but despite that, he felt new strength welling up inside his body.

The field dungeon where the curved sword user's comrades were imprisoned was the ruins of a prison, just like the main town. However, its residents weren't NPCs, but monsters. Having encountered some kobold-types and some slime-types on two occasions but crushed them without a problem, the group arrived at the central portion of the dungeon approximately eight minutes after leaving through the western gate.

The end of the large passage was closed off by sturdy-looking iron bars and, from inside, they could hear the screams of players and the roars of monsters overlapping disorderly metallic sounds; the so-called sounds of battle.

"They're still alive……!"

The curved sword user leapt at the iron bars. Beside him, Nautilus also peeked inside through the opening of the bars.

The stone-paved room was quite large; it seemed it could be twenty metres from left to right, and thirty metres long. Its top was open and bright, but since the left and right walls were also more than ten metres high, it would probably be impossible to climb up even if you were to grasp the small bars here and climb them.

Five players were clustered on the right side of the large room, fighting almost the same number of demi-human monsters. The tubby and small monsters, wearing leather armour with tattered hoods and gripping deep black short spears, were undoubtedly tormentor-class monsters.

If a player were around level 40 and had knowledge of the monster's attack patterns, then it wouldn't be much of a problem to beat, but the reason why they hadn't been exterminated even after more than twenty minutes was because tormentors weren't just small fry Mobs.

Beside the wall furthest down the large room, he could see a large figure that was probably over two metres-high. Undoubtedly, that was the boss monster of this field dungeon. The small tormentors were the boss's minions and were probably the 《infinitely resurging》 type; even if you defeated one, another would instantly spawn. The fighting power of the five men locked inside and the repop rate of the minions had ended up balancing each other out; they defeated one after another of them, but were unable clean up.

Luckily, the boss monster inside had yet to begin moving, thus the guys wouldn't be wiped out so easily at this rate, but, having said that, one couldn't be optimistic. Slowly, the accumulating damage would result in them using up their healing potions or their coordination would fall apart due to mental fatigue, thus the moment the balance would be broken would definitely come at some point.

"Where is the device to open the iron bars!?"

Shouted Nautilus, and the curved sword user pointed at the boss monster that was striking a daunting pose beside the wall deep inside.

"There's a lever that looks like one behind the boss! But if they get close the boss will probably begin to move…… I managed to just barely escape right before the bars closed."

Hearing his words, one of the Fuurinkazan members standing behind him, a giant wearing a towel twisted into a headband, moaned.

"Meaning, for us to come to their rescue, the guys inside have ta get close to the boss and operate the lever……"

The other, a scrawny sasumata user, also nodded.

"But, that's a gambit. Most likely, the bars will only open up for two or three seconds. Once the boss begins to move, it will be considerably difficult for all of them to escape at once."

An accurate analysis that only a member of the Clearers could provide. Like the two of them said, once the boss was turned aggressiveaggroed, controlling the situation would become challenging. It wasn't impossible for even more people to get trapped inside if they attempted to rescue all of them untactfully.

If there were such a danger, it would be better──

"……Let's defeat the boss."

At Nautilus's words, the players around him and in the rear were stirred up. The five who were not Clearers,

"B-but, we don't really have experience fighting against bosses……"

Said this, but he turned around and made an earnest speech.

"Don't worry, I and the two guys from Fuurinkazan shall take the boss's aggro. This is the boss of a field dungeon close to town, and we have fifteen people if you include those inside the room, so, if all of us are over level 40…… no, over 35, it should be enough."

At these words, the curved sword user added his desperate voice.

"I beg of you, save my buds! If it gets dicey, you can jus' run away!"

"…………B-but…………"

The five men exchanged glances, but it seemed that they couldn't take the final step.

At that moment, Yuna, who had been observing the course of events from a short ways away, called out to the curved sword user.

"Umm, could you call the people inside to come closer?"

"Wha? Y-yeah….."

Nodding, the curved sword user gripped the iron bars with his hands and took in a deep breath.

"Ooi, I've come to save you! Can you get closer to us!?"

Then, the five people who were locked in the room began moving bit by bit along the wall while fighting against the tormentors. After backtracking approximately fifteen metres in thirty seconds, they moved the battlefield in front of the bars.

Looking at them up close, the exhaustion of the five men was evident. Their HP bars were all below seventy percent, and their movements were lifeless. The passage that Nautilus and the others were in was right in front of their eyes and noses, but indestructible iron bars separated the two groups.

Even if they got the five to move here, in order to raise the iron bars, they had to operate the lever behind the boss monster. Unable to fathom Yuna's intention, Nautilus was about to face his childhood friend, but before he could do that, he heard a light sound.

Yuna was playing her small lute. Atop the uplifting chords, she added her sonorous singing voice.

The five men fighting against the tormentors were unaware of the 《Chant》 skill. So, it was only natural that they became confused when Yuna suddenly began singing, but as if getting new energy from her voice, the five men regained their vigour for battle. With their swords and axes flashing, the HP of the monsters began to visibly decrease.

Compared to the time she sung in the Teleport Gate plaza of Jaileum, Yuna's singing voice was more comforting, bewitching, and serene. Nautilus felt something hot welling up from the depths of his body. This wasn't the effect of a system-wise support. It was the power of Yuna's song itself, with no relation to the Chant skill.

Until now, Nautilus/Eiji had always thought of Yuna/Yuuna as merely a being he had to protect. But… he was mistaken.

Yuuna had far, far more power and potential than Eiji had thought. About as much as the leader of the Knights of the Blood's Team B, Asuna…… No, even more than that. The power to encourage all the players trapped in Aincrad, to give them hope, to lead them.

Before he knew it, tears welled up in Nautilus's eyes. The song ended in merely thirty seconds, but he felt like he had heard it for tens of times longer.

The moment that Yuna played the final chord with her lute, a yellow icon lit up below Nautilus and others' HP bars.

"Oooh!"

Hearing such cheers from the other side of the bars, he turned to them and saw that the HP bars of the five men were gradually recovering. Having lowered her lute, Yuna shouted.

"The HoTregen will continue for one minute! Clear out those small fry and manipulate the door's lever!"

"Ou!"

The five men, responding with a war cry, activated their Sword Skills one after another and annihilated the tormentors. Immediately, new resurgence effects appeared all over the large room, but the five men charged towards the boss without any hesitation.

The moment they came within ten metres of it, the large boss monster reacted.

"Dirararaaah!!"

Bellowing, it brandished its terrifyingly huge axe over its head.

Its figure, its head hidden by a steel mask, was undoubtedly in the same class as the Warder Chief they had fought in the Labyrinth tower. Recalling his memories of that time, his legs felt numb for just a moment, but Nautilus shook off his fear by stamping down on the stone paving.

Four of the five men charging forward caught the boss's attention and lured it to the left. The remaining man jumped at the lever sticking out of the wall deep in the room, and pulled it down as if hanging from it.

'Gogoon!', a solemn sound roared and the iron bars before Nautilus began rising. Starting at that moment, he began counting the seconds.

Upon them having risen up halfway, the curved sword user passed under the bars as if he could wait no longer. Nautilus and the others followed suit. Once all ten of them had entered the large room, standing in the lead, the headband-wearing man from Fuurinkazan brandished his iron club overhead and shouted.

"Alriiight, we're goin' innnn!!"

"Ou!!"

Responding to him by thrusting his one-handed sword, Nautilus charged at the boss together with the two red-armoured men. As they narrowed the distance, a double HP bar appeared over the head of the boss who wore an iron mask. The proper name displayed was 《Feral Warder Chiefsavage jailer chief》. Undoubtedly, it was the same type of monster as the 《Ruthless Warder Chief》 they had fought at the upper part of the Labyrinth.

Continuing his count, Nautilus glanced behind him and met eyes with Yuna, who had changed from her lute to her dagger and was running, with her pure white cape fluttering. This was probably the first boss battle for Yuna, but she gave him an encouraging smile.

Responding with a firm nod, Nautilus increased his speed even more.

From behind the four men pulling the boss, he shouted in a loud voice.

"We're taking the aggro!"

Running through the center of the group of four that quickly split to the left and right, he activated his charging technique, 《Rage Spike》. From a charge that seemed like he was creeping along the ground, he stabbed with all his might. The tip of his sword deeply pierced the boss's left knee, the boss's roar of anger shaking the air.

Once again, a chilling feeling ran through his body and he felt that his consciousness's connection with his avatar was fading away. However, he clenched his teeth to resist the unintended rigidity and prepared for the boss's counterattack.

"Dararuwah!!"

The Warder Chief brandished his two-handed axe high. Nautilus gazed at the bulky blade, used its angle to predict the trajectory of the slash, and, matching the timing, leapt away. The axe pierced deeply into the stone paving, momentarily halting the boss's movement.

Making use of that time, Nautilus gave instructions to the curved sword user who had regrouped with his comrades.

"We'll defeat the boss, so you handle the minions!"

"G…… Gotcha, we're counting on you!"

The moment the curved sword user who shouted this began running in order to pull the aggro of the five newly-resurged tormentors, the iron bars behind them once again closed. If the count that Nautilus had continued in a corner of his mind was correct, the time until it closed was merely twenty seconds. Just as he thought, it would be hard for all fifteen of them to escape with a single use of the lever. He had no choice but to trust himself and his allies, and defeat the boss.

To the left and right of the Warder Chief that pulled its axe from the floor, the players who joined the rescue party in town, as well as Yuna, divided into groups of three and spread out. At the front, Nautilus and the two from Fuurinkazan took up positions. If the three clearers continued pulling aggro and left the attacking to the groups at the sides, although it would take time, they should be able to safely beat it. Luckily, the Warder Chief-type attack patterns were ingrained in his head.

Before the huge jailer brandishing its axe bellowed once again, Nautilus shouted.

"Vertical slash coming! Vanguards, when the axe gets stuck in the floor after evasion, one Sword Skill!"

Immediately afterwards, the monster once again swung its two-handed axe down with a roar, but its target, the sasumata user, dodged it by a wide margin. The moment the axe sunk into the floor, Nautilus and the towel headband-wearing man, as well as two others from the left and right, pounded the monster with their Sword Skills. Blue and yellow flashes gushed out, and the Warder Chief's double HP bar's first bar visibly decreased.

──We can do this.

──Even I can pull this off.

Regripping his sword, Nautilus focused all his senses on the huge jailer before him.

Just as Asuna had evaluated him in front of Commander Heathcliff, in a narrow sense, Nautilus's battle abilities had practically reached the level of the current top players of the Clearers.

However, Nautilus lacked absolute experience. The same applied to the members of the emerging Fuurinkazan guild.

They were not aware. That there was a correlation between the size of a dungeon boss's room, the boss's size, its attack patterns, and the number of minions.

Although the Feral Warder Chief was large, it was only a little over two-metres tall. It seemed far smaller when compared to dragon- or golem-type boss monsters, its attack pattern only consisted of physical attacks with its axe, with no area of effect breath or shock wave attacks.

Therefore, if they had been players with sufficient knowledge and experience, they should have felt it the moment they saw the thirty metre-long boss room and its master. That a danger corresponding to the size of the room was hidden within it.

Eight minutes had passed since they entered the room, and the battle against the boss was going according to Nautilus's plan.

The three clearers with more than enough HP and defence continued coping with the Warder Chief's attacks and, upon getting an opening, Sword Skills were launched at it from the left and right without a moment of delay. Focusing on safety, their attacks were limited to two-hit ones that wouldn't leave them open, thus it had taken some time, but no one had suffered any lethal counterattacks so far.

Even the five infinitely resurging minions continued to be dealt with by the curved sword user's party, which had now returned to its original six-man composition, without any errors, thus they weren't allowed to approach the nine people battling against the boss. At present, no one seemed to have suffered the troublesome 《Silencing》 debuff.

Having reached the boss's second HP bar and cut it down by fifty percent to yellow, Nautilus was convinced of their victory.

He had been assailed by an unpleasant feeling at first, but since the battle was going according to plan, the phenomenon of his body becoming unable to move had not occurred. The responsibility of being the leader and, most of all, the presence of Yuna had been giving him strength.

He had been unable to participate in the Floor Boss battle, but he was able to splendidly command a large force of fifteen people in a sudden rescue mission. When Asuna learnt of his achievement, even she should change her thoughts about him.

"Alright…… just a bit more! Everyone, do your best!!"

At Nautilus's words, his comrades responded vigorously.

Evading the two-hit attack unleashed by the boss from the left and right; counterattacking in kind with a two-hit technique, 《Snake Bite》. The Warder Chief's HP bar was changing from yellow to orange.

Seeing this, the sasumata user from Fuurinkazan faced Nautilus and shouted.

"At red, the attack pattern could change! Should we temporarily stand back!?"

"No, Warder Chief-types shouldn't have a change in pattern!"

Answering thus, Nautilus guarded against the boss's kick attack with the shield in his left hand. The moment the boss's posture crumbled, the attackers pounded away at it with their Sword Skills from the left and right. Its HP bar was reduced even further, the remaining twenty percent entering the red zone.

He prepped his shield just in case, but, as he thought, and just like with the Feral Warder Chief's superior version, the Ruthless Warder Chief, there was no sign of its attack pattern changing. The simultaneous attacks ended with the second blow; concluding thus, Nautilus raised his voice.

"I'm focusing on the last and going in!"

However.

His voice was drowned out by a new sound.

Throughout the boss room, a metallic sound as if rusty iron were being rubbed resounded many times over. When Nautilus reflexively looked aside, what plunged into his sight was a hair-raising spectacle.

All of the iron bars on the wall, which he had only thought of as mere ornaments till now, slid up and, from inside the dark passage inside, small monsters jumped down into the large room one after another. They were the same type of Mob as the boss's tormentor minions, but the weapons they were gripping in their hands looked much more ominous, as if they were large, cleaver-like hatchets.

The number of Mob reinforcements that appeared from the holes in the wall had reached fifteen or sixteen. Adding the minions that had surged up from the very beginning, they totaled twenty. Their number was far from what the curved sword user and his group could handle alone.

There was no choice but to split the nine people fighting the boss into two groups. Having had this thought for a moment, Nautilus was about to instruct the attackers on his left and right to switch to dealing with the reinforcement Mobs.

But, the moment his attention strayed from the boss for an instant──

"Oh crap, an area of effect……"

He heard the towel headband-wearing man say. Right afterwards, the Warder Chief, gripping its large axe with both hands, made a full rotation with its body as if it were in shot put. The huge tip of the axe assailed them at such a low trajectory, it was as if the monster were trying to scoop out the ground.

"Uaah……!"

Shouting this, Nautilus was somehow able to guard against the attack with his shield, but it was blown away along with his body, and he fell on his behind. The postures of the two men from Fuurinkazan had also been broken, and even five of the six attackers at the monsters’ sides had suffered a direct attack from the axe and fallen on the ground. Luckily, no one had suffered instant death, but the five of them were enveloped in light green spark effects. That was the effect of a movement impossibilitystun…… no, a paralysis.

The only one who had managed to evade the grand, unknown technique, which the boss unleashed now of all times, was Yuna. Holding the dagger in her right hand in a resolute stance, she searched her waist pouch. What she took out was a small bottle filled with a yellow liquid──an abnormal state recovery potion.

Paralysis, unlike stuns, which only lasted three seconds, was one of the worst debuffs, continuing for six hundred seconds. In order to recover from it, the only choices were to drink a recovery potion or use a super-rare Purification Crystal. But even Nautilus as a Clearer did not have the latter.

Yuna threw the potion to a nearby man and looked at Nautilus, as if asking for instructions.

In front of him, the Warder Chief, who had recovered from the rigidity after his area of effect attack, was slowly getting up.

'What to do…… should we give up on subjugating the boss and escape with Teleport Crystals? No, the paralysed five can only use their dominant hands slowly, thus they won't be able to use crystals right away. If we leave just those five behind, they will undoubtedly be wiped out.

As Nautilus's thoughts came to a halt, even more despairing voices reached his ears.

"Uwaah…… Not good……!"

"S-Silencing……"

Looking behind himself, still on his back, he saw that the curved sword user's six-man party was encircled by the twenty tormentors. It was a state of complete siege.

For the moment, they had their backs against the wall, but they were unable to guard against the waves of spears and hatchets, and their HP was visibly decreasing. The reason why their screams stopped was undoubtedly because they had all suffered the Silencing debuff. With this, they became unable to escape even through the use of Teleport Crystals.

Though, if the six of them made an emergency escape, the twenty tormentors would all descend on Nautilus's group and the boss battle would become the last thing on their minds. However, the same conclusion would arise if the six of them were wiped out instead. And this scenario would certainly come in a few minutes…… no, in tens of seconds.

Nautilus once again looked at Yuna.

Below his mantle, his left hand moved of its own accord and gripped the rectangular Crystals──the valuable-as-cubs-to-a-tiger Teleport Crystals in his second belt pouch.

In their current state.

In their current state, Nautilus and Yuna alone could still escape from this peril. The players left behind, including the two men from Fuurinkazan, would probably be wiped out, but he could still avoid the worst development that was the death of Yuna.

That's right, he had to at least protect Yuna. He had promised, no matter what happened, to protect. Even if the others would die, he'd protect Yuna…… at least Yuna…

"Yu……"

With a hoarse voice, Nautilus was about to call out to his childhood friend.

However, as if having predicted what he was going to say, Yuna firmly shook her head, and shouted.

"Eh-kun, I’m begging you, defeat the boss…… save everyone!"

And so, she switched her dagger to her lute and began running, with her white cape fluttering. Towards the six encircled men.

"Th……There's no use; Yuna, stop!"

Nautilus desperately attempted to hold back his childhood friend. Although the stats of the minion Mobs were nothing special individually, the tormentors numbered twenty. The situation would not be overturned just by Yuna coming to their aid.

At that moment──

Yuna began singing while playing her lute.

It was a brighter, as if the light of the sun were turned into sound, and even more heroic song than the one whe sung when she cast the HoTregen on everyone.

Though, a buff this late could not possibly overturn the situation.

Having thought that for a moment, Nautilus was engulfed by a new shock.

The tormentors, who had been trying to wipe out the curved sword user and his friends, had all stopped attacking and turned around.

The countless, small eyes gleaming from within their hoods all focused on Yuna. Noisily, the short spears and deba bōchō knives were refocused on a new target.

This song wasn't a buff. It was a song meant to increase the Hate value of monsters. Singing while running, Yuna was trying to pull all the minions onto herself.

As Nautilus unconsciously stood up, a huge shadow engulfed him. Even the Feral Warder Chief boss stepped forward to chase after Yuna.

"Like hell we're letting you!"

"Your opponents are us!"

The two members of Fuurinkazan, who had regained their footing from the shock of guarding against the grand technique, dealt heavy blows on the boss's legs with their iron club and sasumata. "Dyurah!!", bellowed the Warder Chief, who once again changed its target.

Despite knowing that he was within range of the boss's attacks, Nautilus was unable to move his eyes away.

The twenty tormentors flooded towards Yuna as she continued her song while running. Her white hat and blue dress were obstructed by the countless trembling spears and knives, making him unable to see her.

With her cloth armour, Yuna would probably be unable to hold out for even thirty seconds if all those monsters concentrated their attacks on her. Enduring a feeling of uneasiness as if his insides were being cut open, Nautilus called out to the two members from Fuurinkazan.

"I…...I'm begging you! Please go save Yuna……!"

However, despite a deep sense of anguish appearing on their faces, the two did not move from that spot.

"We can't! We have to dispose of this guy first!"

"If we don't defeat the boss now, we'll be wiped out!"

Shouting thus unanimously, they activated their Sword Skills. The boss's roar overlapped the sound of impact.

Their decision was probably correct. Yuna pulled away all the minions in order to buy time for Nautilus and the others to defeat the boss. They couldn’t waste even a single one of the tens of seconds she had given them.

But, despite understanding this in his head, Nautilus couldn't turn around to face the boss.

Yuna's voice as she sung, encircled by the tormentors, was interrupted. She had undoubtedly suffered the Silencing debuff. With this, Yuna was no longer able to escape with a Teleport Crystal.

──Protect. I'll protect Yuna.

"Yuna────!"

Shouting so much that is strained his voice, Nautilus kicked off the ground to help his childhood friend.

Charging at that many monsters alone, even Nautilus as a Clearer wouldn't get out unscathed. He could end up basked in the monsters' concentrated attacks and die.

But, if that had any chance of saving Yuna.

If, in the worse case, he ended up dying with her──

Nautilus's decision and resolution.

Were betrayed by himself.

*Gakun*, as if struck by a petrification debuff, his legs…… no, his entire body became unable to move. It was the exact same phenomenon as three days ago, when he didn't follow the instruction to Switch at the upper part of the Labyrinth.

──Move! Move move!!

──I'm not fucking scared of dying! If I can't protect Yuna, there's no fucking point in me living on!!

Shouting this within his mouth that he was unable to move, he desperately tried to move his body forward. But, as if his soles had become glued to the stone paving, his legs did not move one bit.

Sensations from his entire body began to fade. All the colours faded and the sound went away.

In his monochrome vision, he saw something vivid flying in an arc from beyond the group of densely-packed tormentors. The object that descended and fell down just a bit away from him was a glass bottle packed with colourful candies. Yuna had thrown it to Nautilus.

In the centre of his mind, he heard the voice of the person he treasured more than anyone.

──Eh-kun, sorry. I won't be able to cheer you up anymore.

──Whenever you feel like crying, lick one of these and keep going.

──Knowing you, Eh-kun, I'm sure you'll be fine……

Behind him, the Feral Warder Chief, having suffered a fierce attack from the Fuurinkazan members, made a bulky sound and scattered light as it burst and dispersed.

At that same moment, a meager light gleamed from beyond the group of tormentors. The luster soared up with the breeze and dissolved into the blue sky.

On the same day as the battle against the boss of the fortieth floor, during a rescue mission taking place at the same time, the only victim was Yuna.

There were very few people who knew the whole story about the battle, but the danger that the 《Chant》 skill had of its user being targeted by all Mobs within its area of effect was spread widely among the players, and, during the approximately one year till the game was cleared, no one ever used 《Chant》 on the foremost lines.

After the battle, Nautilus withdrew from the Knights of the Blood guild and disappeared from the foremost line. The next time he appeared in front of players from the Clearing group was two years and seven months after that day.

== 6 ==

Waking up from his shallow sleep, he saw a white light flickering on the left side of his vision.

When he placed his fingertip at the corner of his eye, a tear spilled from it, went along his cheeks, and fell to his neck.

After lightly shaking his head and putting a lid on his memories of the distant past, the now twenty-year-old Nochizawa Eiji slowly got up.

In the room that was by no means large, he only heard the sounds of the air conditioner and the exhaust from the servers. The sunlight coming from beyond the white curtain was still bright. It seemed he had ended up dozing off while organising the data for the 《plan》 in the laboratory.

The still-equipped wearable AR terminal, the 《Augma》, sensed Eiji waking up and rebooted from its sleep state. The windows for his scheduler and the weather forecast were displayed in his vision one after another, and, finally, a single girl appeared, sitting at the work desk a slight ways away from him.

Her slender body was enveloped in a black and purple dress of futuristic design. Her straight, pure white hair was so long it dangled down the edge of the desk, and her legs, enveloped in black tights, were slender like those of a fairy.

Having raised her eyelids, the girl sent the gaze of her strange, red eyes at Eiji, and smiled sweetly.

"Eiji, you're finally awake."

The moment he heard that clear voice and saw her well-featured face, he felt a sharp pain run through his chest.

Nevertheless, having returned the girl’s smile, Eiji spoke.

"Good morning, Yuna."

"'Good morning' is the greeting for mornings. It's already 15:27, you know."

The girl, who replied without a moment's delay, had a face that looked exactly like that of his no longer living childhood friend, Shigemura Yuuna.

But Yuna, no, ＹＵＮＡ, wasn't Yuuna. She was an AI whose appearance was an accurate reproduction of Yuuna’s, for the sake of a certain goal── a 《plan》.

Professor Shigemura Tetsuhiro, Yuuna's father, as well as the creator of ＹＵＮＡ and the Augma, saw ＹＵＮＡ as nothing but an AI data crawler that had the same face as his daughter. However, Eiji was still unable to make that distinction. Despite knowing in his head that she was no more than a tool for the sake of reviving the actual Yuuna, whenever he saw this face, he became a bit attached to it.

ＹＵＮＡ was holding a large glass bottle on her lap. Inside, there were numerous, sparkling candy-like things.

Both the glass bottle and the candies, just like ＹＵＮＡ, were not physical objects. They were the cornerstone of the 《plan》── a visualisation of data fragments of Yuuna collected from the memories of SAO survivors. The moment that bottle was filled to the brim, Yuuna would return to Eiji.

The one who had earnestly begged the professor to materialise the pieces of memories as candies inside the bottle, despite there essentially being no need to visualise them, was Eiji. However, ＹＵＮＡ didn't understand exactly what the things she was gathering were. As an AR idol, the girl, whose personality was set in a way so that she'd only want to sing, had no need to know the contents of the 《plan》, but, nevertheless, whenever Eiji saw ＹＵＮＡ holding the bottle of candies with great care, he felt sentiments that were close to pity.

"……Have you grown to like them that much, Yuna?"

When asked, the AI girl smiled innocently.

"Yeah, because they are pretty."

"Is that so…… well then, we need to gather even more of them, right."

Smiling once again, Eiji stood from his chair and moved in front of the window.

In the process of gathering memory pieces from the survivors, Eiji had already used forceful measures many times over. In order to increase the sense of fear needed for a memory scan as much as possible, he had resorted to physical means in addition to the AR attacks, but considering the laws of the the real world, he was obviously committing the crime of inflicting bodily injury. Since the police were probably not incompetent, the criminal investigation would undoubtedly reach for him in the not-so-distant future.

However, that was a trivial matter. If Yuuna could be revived with Eiji going to prison, he'd spend any number of years there. Because Yuuna was never able to leave that prison dungeon on the western part of the fortieth floor of Aincrad alive. Having been unable to fulfil his vow to protect Yuuna, it was only natural for Eiji to throw away anything he had if it were for her sake.

…………Yuna………….

Without voicing it out, he muttered the name of his childhood friend.

The late spring sky he could see through the curtain was light blue and hazy.

He felt that its colour was quite similar to that of the sky he saw that day.

(The End.)

Boku wa Tomodachi ga Sukunai PL:Tom 1 Kodaka Hasegawa

2017-07-02T11:28:00Z

XPikacz: Undo revision 522120 by XPikacz (talk)

==Kodaka Hasegawa==

''Zauważyłem, że słońce zachodzi, gdy czytałem książkę w bibliotece.

Zbierałem się do domu. Wyszedłem z biblioteki i wtedy zorientowałem się, że zapomniałem mojego stroju na WF, więc skierowałem się w stronę mojej klasy.

Większość uczniów była już poza szkołą, albo na zajęciach klubowych, toteż na korytarzu nie było ich zbyt wielu.

Przechodziłem sam przez bursztynowo-czerwony korytarz.

Kiedy doszedłem do drzwi klasy 2-E usłyszałem śmiech z jej środka.

<p style='text-indent:12pt'>- Haha, żartujesz, to niemożliwe.</p>

''Chyba ktoś tam ciągle był.

To był kobiecy głos.

''Jak mógłbym go określić... Powiedzmy, że ten głos był bardzo przyjemny.

Jego ton nie był, ani zbyt wysoki, ani zbyt niski. Przesycając uszy, doszedł do mózgu, w którym się rozłożył dając miłe uczucie.

''Ale nie pamiętam, bym kiedykolwiek go słyszał.

''Odkąd się tu przeniosłem minął dopiero miesiąc, ale powinienem rozpoznawać mowę ludzi z klasy. Nie mógłbym zapomnieć tak pięknego głosu.

Dodatkowo, słyszałem tylko jedną osobę.

Pewnie rozmawiała przez telefon.

''Chyba nie wkurzyłaby się, jakbym wszedł podczas jej rozmowy, prawda?

Musiałem tam wejść, ale nie chciałem jej wystraszyć.

Najlepiej, gdybym tego uniknął.

''Więc, co powinienem zrobić... Czekać, aż skończy rozmawiać i wyjdzie z klasy?

''Nie, chwileczkę. To nie tak, że planuję coś złego. Nie mogę po prostu wejść, jak normalna osoba i zabrać moje rzeczy? Nie byłoby tak lepiej?

W środku była uczennica.

Siedziała na parapecie, obok otwartego okna. Jej ładne nogi, pokryte bursztynowym światłem zachodzącego Słońca zwisały przed ścianą, a ona sama rozmawiała z uśmiechem

na twarzy.

Gdy lekko zawiało, można było zauważyć granatowy blask od jej powiewających włosów

Nie była ani wysoka, ani niska. Miała smukłe ciało.

''Była też bardzo słodka. Innymi słowy, normalna osoba powiedziałaby o niej „piękność”.

Z tego, co pamiętam, to nazywała się Yozora Mikazuki.

''Z reguły jestem słaby w kojarzeniu imion z czyjąś twarzą. Męska część jest na uboczu. Zapamiętałem jedynie imiona paru dziewczyn. Nawet wtedy, mam jedynie tylko

jakieś przelotne odczucia o nich.

Jest jedną z moich koleżanek z klasy 2-E.

Yozora Mikazuki: uczennica Szkoły pod wezwaniem Świętej Chroniki, klasa 2-E. Zapamiętałem to, ale nie dlatego byłem zaskoczony.

<p style='text-indent:12pt'>- Ahahaha, mówiłam, to nieprawda. Wiesz, ten nauczyciel...</p>

Od samego początku nie widziałem jej rozmawiającej z innymi, jak normalna uczennica liceum.

Mikazuki zawsze groźnie patrzyła na innych. Wokół niej ciągle gromadziła się jakaś nieprzyjemna aura. Podczas przerw nigdy nie widziałem jej, żeby gdzieś szła, albo z

kimś się zadawała.

Na angielskim, czasami były zadania z wymową dialogów, które robi się z innymi uczniami. Wtedy ona po prostu siadała na swoim miejscu i patrzyła się przez okno. Pewnie

była taka już od pierwszej klasy, więc anglista już się poddał.

Ponadto, gdy pytana na innych lekcjach, zawsze odpowiadała poprawnie, ale ponuro, w przeciwieństwie do obecnej sytuacji. (Wyglądała jak pilna uczennica, nigdy nie

widziałem, by się pomyliła).

<p style='text-indent:12pt'>- Hę? Serio? To miłe...</p>

''Bez tej nutki grozy i negatywnego nastawienia, a za to z tym niewinnym śmiechem, Mikazuki wyglądała na całkowicie inną osobę. Była... naprawdę słodka.

''Czy to na pewno Yozora Mikazuki?

Poważnie się nad tym zastanawiałem.

I wtedy zauważyłem coś dziwnego.

Nie trzymała telefonu.

W klasie nie było nikogo prócz niej. Nie słyszałem też żadnego innego głosu.

Patrzyła w pusty punkt i gadała, jakby ktoś tam stał.

Samotna piękność rozmawiająca z niewidzialnym czymś w blasku zachodzącego słońca.

To było niepokojąco podobne do tego, co przeczytałem w książce, w bibliotece.

''Więc, tak to powinno wyglądać, tak?

''Przypadkiem odkryłem jej sekret i zostałem wciągnięty w jej walkę z duchami, potworami i innymi dziwactwami, które „nie powinny istnieć na tym świecie”. W miarę

kolejnych różnorodnych walk i trudności zakochujemy się w sobie. Przeznaczone mi było znaleźć się w tak oklepanej historii?

''Jednak, uspokoiłem się i zorientowałem, że taki scenariusz jest niemożliwy. Te książki pozostawiły mi parę obrazów w sercu, to wszystko. To wyłącznie przez to, że

moje szkolne życie było aż za bardzo nudne, więc podświadomie wymarzyłem sobie taką nadprzyrodzoną opowieść.

Ale nieważne. Zaczynałem robić się niespokojny.

Nie zauważyłem nawet, kiedy przekręciłem klamkę.

'''*SKRZYP*

Drzwi powoli się uchyliły.

<p style='text-indent:12pt'>- Skoro o tym mowa, wtedy Tomoś powiedziała...</p>

Nawiązałem kontakt wzrokowy z Yozorą Mikazuki.

Przez ułamek sekundy wydawała się, jakby zabrakło jej słów, ale szybko wróciła do normalności, do jej zirytowanej aury... a jej policzki stały się parę odcieni

czerwieńsze, niż zachodzące słońce.

To była trudna sytuacja.

Jedyne, co mogłem wtedy zrobić, to udawać, że nic nie widziałem, głośno orzec, że zapomniałem swoich rzeczy, wziąć je i czym prędzej się stąd wynosić.

Niestety, przez niefortunny przypadek, moje miejsce przy oknie było praktycznie naprzeciw niej.

Nie miałem więc wyboru, jak przejść obok niej. Anemicznie się uśmiechnąłem i ostrożnie szedłem w jej stronę (tak właściwie, to szedłem w stronę mojej ławki).

W tej chwili Mikazuki przybrała wystraszony wyraz twarzy.

<p style='text-indent:12pt'>- To tak, jak orzeł, który ujrzał swoją ofiarę oblizując swój dziób z radością...!</p>

''Tak, jak się spodziewałem, patrzyła się na mnie.

Przez moje nagłe wejście, czujnie czekała, co zrobię.

<p style='text-indent:12pt'>- Ach, to...</p>

Jeśli podszedłbym do niej bez słowa, mogłaby dalej zachować swoją wrogość do mnie. Chyba powinienem się odezwać.

<p style='text-indent:12pt'>- Co? - spytała dalej się patrząc.</p>

Ton jej głosu był całkowitym przeciwieństwem tego, co słyszałem wcześniej. Był bardzo niski, dając mi do zrozumienia, że nie spuści gardy.

<p style='text-indent:12pt'>- Ten...</p>

''Z żalem przyznaję, że nie jestem, ani detektywem, ani negocjatorem. Pomijając to, nigdy nie byłem zbytnio towarzyski. Nigdy nie wiedziałem, o czym mówić na

przełamanie

<p style='text-indent:12pt'>- Czy ty... widzisz duchy?</p>
[[Image:Boku_wa_tomodachi_ga_sukunaiVol1_chp1.jpg|thumb]]

Musiałem coś powiedzieć. Więc zadałem takie pytanie.

W odpowiedzi dostałem jeszcze jedno „Co?”. Spojrzała się na mnie, jak na idiotę.

<p style='text-indent:12pt'>- Niby czemu miałabym je widzieć?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- To... Mówiłaś przed chwilą do czegoś... - Twarz Yozory wyrzuciła potężny rumieniec.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Widziałeś to...</p>

Po jej jęknięciu, odwróciła się do mnie i spojrzała prosto w oczy. Z dumą i prostotą orzekła:

<p style='text-indent:12pt'>- Rozmawiałam z moją przyjaciółką. Powietrzną przyjaciółką!</p>

''…?

Potrzebowałem około pół minuty, żeby wszystko, co powiedziała jakoś sobie poukładać.

''I wtedy w końcu zrozumiałem. Mówiła o czymś, czego po prostu nie mogłem zrozumieć.

<p style='text-indent:12pt'>- Powietrzny przyjaciel?</p>

Spochmurniała i z irytacją skinęła głową.

<p style='text-indent:12pt'>- Co to?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- To znaczy to, co powiedziałam, że znaczy! Nie słyszałeś o czymś takim, jak 'powietrzna gitara'? To coś takiego, tylko, że z

przyjacielem!</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Pomyślmy... - Przyłożyłem rękę do czoła, żeby dać sobie szansę na pomyślunek. - Czyli to, o czym mówisz i z czym rozmawiałaś to

wyimaginowana przyjaciółka? Więc czemu...</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nie wyimaginowana. Tomoś jest prawdziwa! Widzisz? Stoi tu.</p>

Wyglądało na to, że jej powietrzna przyjaciółka nazywała się Tomoś.

Oczywiście nikogo nie widziałem na miejscu, na które Yozora wskazywała.

<p style='text-indent:12pt'>- Zawsze miło jest pogadać z Tomosią. Szybko mi wtedy upływa czas. Posiadanie przyjaciół jest świetne... - Mikazuki powiedziała to z pasją,

przez co trochę się zarumieniła. - Rozmawialiśmy o tym, jak w gimnazjum poszłyśmy do wesołego miasteczka i kilku gości próbowało do nas podbić i o tym, jak spotkałyśmy

naszego nowego fajnego nauczyciela. Oto scenariusz.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Scenariusz! Powiedziałaś scenariusz!</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nigdy tego nie powiedziałam. To się zdarzyło naprawdę.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Więc, z tego o czym mówiłaś... Ile jest prawdą?</p>

<p style='text-indent:12pt'>-Gimnazjum.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Więc całość była zmyślona?! Przynajmniej część o wesołym miasteczkiem powinna być prawdziwa...!</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Co jest złego w pójściu samemu do wesołego miasteczka?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Właśnie przyznałaś, że byłaś sama.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Ach, to się nie liczy. To dlatego, że Tomoś jest zbyt słodka i jeśli poszłybyśmy razem do parku rozrywki, pewnie jakaś banda by się do

nas doczepiła. Z tego też powodu możemy jedynie iść do wesołego miasteczka w mojej głowie.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Dołożyłaś do tego jeszcze, że twoja powietrzna przyjaciółka poszła do wesołego miasteczka w twojej głowie...</p>

''Jeśli czegoś nie zrobię... Będzie z nią źle...

<p style='text-indent:12pt'>- Co z twoją miną? - Mikazuki się na mnie patrzyła.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nie, to...- Pospiesznie zrobiłem krok w tył. - Skoro chcesz pogadać z przyjaciółmi, czemu nie pójdziesz i ich nie znajdziesz?... Mam na

myśli prawdziwych, niepowietrznych przyjaciół...</p>

Przeszedłem do samego sedna problemu.

Ale Mikazuki parsknęła na moją propozycję.

<p style='text-indent:12pt'>- Hę? Łatwiej powiedzieć, niż zrobić.</p>

''Łał.

Była tak szczera, że odebrało mi mowę.

Wtedy Mikazuki spojrzała się na mnie bardziej dosadnie.

<p style='text-indent:12pt'>- Hej, jeśli się przyjrzeć... Nie jesteś tym przeniesionym uczniem, który w klasie jest zawsze sam?</p>

''Dopiero teraz zorientowałaś się, z kim rozmawiasz?!

<p style='text-indent:12pt'>- Nie masz prawa pouczać innych w sprawach przyjaciół, nowy.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Minął miesiąc, odkąd zacząłem chodzić do tej szkoły. Nie mów na mnie "nowy".</p>

Po usłyszeniu mojego zakazu, Mikazuki ucichła.

<p style='text-indent:12pt'>- Twoje imię to...?</p>

Nie znała nawet mojego imienia. Cholera.

<p style='text-indent:12pt'>- Kodaka Hasegawa... - Bez większych chęci powiedziałem jej swoje imię.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Kodaka, tak? Hmm... Nie masz prawa pouczać innych w sprawach przyjaciół, Kodaka.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- I czemu mówisz do mnie po imieniu...</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Hę? Coś nie tak? - Mikazuki była niewzruszona.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nic...</p>

Ostatni raz ktoś się do mnie tak zwrócił w starej szkole. Sporo czasu minęło, odkąd ktoś w moim wieku tak mnie nazwał. Lekko się ucieszyłem.

W międzyczasie, Mikazuki kontynuowała z jej smutnym wzrokiem.

<p style='text-indent:12pt'>- Minął już miesiąc, a ty nadal nie znalazłeś przyjaciół. Musisz być taki samotny.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nie chcę tego słyszeć od osoby z powietrzną przyjaciółką!</p>

Mikazuki lekceważąco westchnęła.

<p style='text-indent:12pt'>- Chcesz powiedzieć, że Tomoś jest głupia? Tomo jest słodka, mądra, wysportowana, przyjacielska, towarzyska, umie słuchać i... nigdy by

mnie nie zdradziła.</p>

Ostatnią część wypowiedziała z emocjami w głosie.

<p style='text-indent:12pt'>- Powietrzni przyjaciele są świetni. Dlaczego sam paru nie znajdziesz?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nie, dzięki. Gdybym tak zrobił, wszedłbym w wymiar poza granicami zdrowia psychicznego.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Sposób, w jaki to mówisz, brzmi, jakbym już nie była człowiekiem.</p>

Spokojnie odwróciłem wzrok od Mikazuki.

Ponownie się zarumieniła i wymamrotała

<p style='text-indent:12pt'>- Tak, wiem, wiem, uciekam, wiem. Ale nic na to nie poradzę. Nie wiem, jak znaleźć przyjaciół... - powiedziała posępnie.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nie wiem, jak znaleźć przyjaciół. Czuję się, jak ty, ale po prostu siedziałem cicho. - Westchnąłem, zresztą podobnie, jak Mikazuki.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- A więc... Kodaka, w starej szkole też nie miałeś żadnych przyjaciół?</p>

Potrząsnąłem głową.

<p style='text-indent:12pt'>- Właściwie, to miałem.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Hę? - Wyglądała na sceptycznie nastawioną.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- To prawda. Przez zbieg okoliczności obok mnie siedział fajny chłopak. Przez to, że był lubiany, wokół niego tworzyło się kółko ludzi, z

którymi spędzał czas.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Fufu... A rozmawiałeś z tym swoim znajomym, odkąd zmieniłeś szkołę?</p>

<p style='text-indent:12pt'>...</p>

Odwróciłem zwrok.

<p style='text-indent:12pt'>- W mój ostatni dzień poszliśmy do restauracji na pożegnalne przyjęcie. Wtedy wszyscy mówili 'Jeśli będziesz gdzieś blisko, nie zapomnij

nam powiedzieć' albo 'Pamiętaj, żeby czasami napisać'.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Innymi słowy, po przeniesieniu, zapomnieli o tobie - Mikazuki bez zastanowienia ujawniła prawdę. - Możesz mówić, że byli twoimi

przyjaciółmi, ale to tylko twoje pobożne życzenie.</p>

Jej kolejne szpile załamywały mnie coraz bardziej.

<p style='text-indent:12pt'>- Swoją drogą, za rachunek wszyscy płaciliśmy. Nawet nie poczęstowali mnie na moim pożegnaniu...</p>

Nawet Mikazuki patrzyła na mnie z żalem.

Otrząsnąłem się i powiedziałem

<p style='text-indent:12pt'>- Ale to, co było kiedyś, już jest nieważne. Liczy się teraźniejszość i przyszłość!</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Czyli co...?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Więc...</p>

<p style='text-indent:12pt'>...</p>

<p style='text-indent:12pt'>...</p>

Znowu cisza.

<p style='text-indent:12pt'>- Może zapytajmy innych, jak normalni ludzie, czy zostaną naszymi przyjaciółmi?</p>

W odpowiedzi na moją sugestię znowu usłyszałem parsknięcie.

<p style='text-indent:12pt'>- Takie coś zdarza się tylko w telewizji, mimo to nadal tego nie rozumiem. Czy inni ludzie magicznie zostają twoimi przyjaciółmi przez samo

zaakceptowanie propozycji? Nawet jeśli jesteś dla nich praktycznie obcy? Co potem? Mogą być nadal przyjaciółmi, gdy nie macie wspólnych tematów do rozmów?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Właściwie, to... Zgadzam się, co do tego.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Tak? A właśnie. - Mikazuki klasnęła.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Masz jakiś dobry pomysł?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Tak. - Zdecydowanie kiwnęła głową. - Co ty na to, żebyśmy płacili potencjalnym przyjaciołom? Rzeczy materialne bardziej by ich skusiły,

aniżeli same słowa.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- To zbyt sztuczne!</p>

<p style='text-indent:12pt'>- 'Chodzenie razem po szkole za 1000 jenów, włącznie z posiłkami i napojami.' I jak...?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Kontrakt miłosny... Nie, kontrakt przyjacielski?!</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Szybko łapiesz. Jakie zabawne... Tak, kontrakt. - Mikazuki nie wyglądała na specjalnie podekscytowaną. Dodała obojętnie - Jeśli

bezpośrednia wypłata pieniędzy nie zda egzaminu, co sądzisz o kupieniu paru gier?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Gier?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Jeśli masz najnowsze gry w domu, to pewnie będziesz mógł się wyróżnić i zainteresować innych, żeby zostali twoimi przyjaciółmi. Może

Virtualboy albo NeoGeo...</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Co to Virtualboy i NeoGeo?</p>

Te słowa były mi obce.

<p style='text-indent:12pt'>- Wymieniłam tylko nazwy konsol do gier, które znam. 'Virtual' i 'Neo'... Gdy słyszysz te wyrazy, nie czujesz przepełniającej cię energii?

</p>

<p style='text-indent:12pt'>- To dobre nazwy, ale... Nigdy o nich nie słyszałem. Ach, nieważne. Tylko uczniowie podstawówki mogliby na coś takiego pójść, nie sądzisz?

</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Możliwe... - Mikazuki się przygasiła i powiedziała - To nie tak, że potrzebuję przyjaciół.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Co?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nie czuję się źle, dlatego, że nie mam przyjaciół. Po prostu nie chcę, żeby inni mnie wytykali palcami i mówili 'ta, to nie ma

przyjaciół... smutne.'</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Och, rozumiem.</p>

Wszyscy twierdzą, że posiadanie przyjaciół jest dobrą rzeczą, co z kolei oznacza, że ich nieposiadanie jest złe.

''Ale wiecie co? Wydaje mi się, że coś jest nie tak z takim myśleniem.

<p style='text-indent:12pt'>- Nie obchodzi mnie, czy jestem sama. Kiedy spotykam innych w szkole, wystarczy mi tylko z nimi kontakt konieczny do koegzystencji.</p>

Sposób, w jaki to powiedziała wywołał u mnie wrażenie, że jest uparta dla zasady.

<p style='text-indent:12pt'>- Właściwie, to lepsze, niż pusta przyjaźń.</p>

Po czym ostro zadrwiła.

<p style='text-indent:12pt'>- To jest okej? Jak myślisz, ile ludzi jest połączonych prawdziwą, szczerą linią przyjaźni, a nie tylko powierzchownym uczuciem?</p>

<p style='text-indent:12pt'>...</p>

Dla mnie, osoby, która straciła kontakt ze znajomymi przez przeprowadzkę, nie mogę zaprzeczyć temu, co powiedziała.

<p style='text-indent:12pt'>- Nawet jeśli, to... Nadal chcę prawdziwych przyjaciół.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Fufu.</p>

Uparłem się przy swoim, po czym dostałem dosyć łagodną odpowiedź Mikazuki.

<p style='text-indent:12pt'>- Czyli co byś zrobił? Coś, co pozwoli szybko zdobyć przyjaciół.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Ja? - Pomyślałem w ciszy i po chwili zastanowienia odparłem - Może dołączyłbym do klubu...?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Do klubu?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Podczas pracy z innymi członkami można znaleźć wspólnie zainteresowania. Poznawanie siebie przez aktywności klubowe nie brzmi źle.</p>

''Myślę, że to dobry, realny pomysł.

''Jako, że Mikazuki jest tutaj sama po szkole, szanse, że nie jest w żadnym klubie są duże.

<p style='text-indent:12pt'>- Odmawiam.</p>

Mikazuki wyglądała na zirytowaną i odmówiła mi.

<p style='text-indent:12pt'>- Dlaczego?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- To zbyt poniżające.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Hej!</p>

Patrzyłem się na nią. Spojrzała się na mnie ponownie i kontynuowała

<p style='text-indent:12pt'>- Pomyśl tylko. Mamy drugi rok, czerwiec. W większości klubów relacje zostały już zawiązane. Nie byłbyś zawstydzony, gdybyś ot tak do nich

dołączył?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Racja. Zgadzam się.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Prawda?!</p>

Mikazuki była szczęśliwa z jakiegoś dziwnego powodu.

<p style='text-indent:12pt'>- Nawet jeśli, to nie posunę się dalej, jeśli nie przeskoczę tej bariery - powiedziałem.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Więc, masz coś, w czym jesteś dobry, Kodaka...? Coś, co trenowałeś od pierwszej klasy, umiejętność, w której nikt cię nie prześcignie? -

Mikazuki nagle zapytała.</p>

W sekundę miałem odpowiedź.

<p style='text-indent:12pt'>- Nie, nie mam - odrzekłem niemrawie. Mały uśmiech zagościł na poirytowanej twarzy Mikazuki.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Powiedzmy, że dołączasz do klubu. Zakłócasz ustawioną dynamikę interpersonalną w klubie. Wszystko dlatego, że chcesz 'zdobyć przyjaciół'

i dlatego też niszczysz podziały w zespole. Ostatecznie, jesteś nowicjuszem bez żadnej ciekawej umiejętności... Kto chciałby kogoś takiego?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Uch... - zająknąłem.</p>

Nie mogłem wymyślić żadnej riposty.

''Złe powody, brak umiejętności i w końcu zakłócona praca zespołowa. Efekt jest potęgowany przez to, że jestem po przeprowadzce.

I wtedy Mikazuki mruknęła

<p style='text-indent:12pt'>- Ale aktywności klubowe... aktywności...</p>

Mikazuki wyglądała, jakby nad czymś myślała.

<p style='text-indent:12pt'>- Właśnie! To jest to! Klub! - wrzasnęła.</p>

<p style='text-indent:12pt'>...?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Byłem w szoku, a Mikazuki się do mnie pewnie uśmiechnęła.</p>

''Była taka słodka, gdy się zaśmiała, ale tylko wtedy.

Po chwili Mikazuki wyszła z klasy.

Nie zrozumiałem do końca, co się stało, ale wiedziałem, że stanie samemu w klasie jest bez sensu. Wziąłem swój strój na WF i poszedłem do domu.

Jak wróciłem do domu i skończyłem kolację, wyjąłem swoje podręczniki z plecaka.

<p style='text-indent:12pt'>- Ech... - westchnąłem, gdy otworzyłem podręcznik do angielskiego.</p>

''Nie cierpię angielskiego.

Nie dlatego, że jestem w nim słaby.

Moja mama pochodziła z Wielkiej Brytanii, więc angielski, to moja specjalność.

''Nie miałem z nim problemów, mimo to nienawidziłem lekcji. Mam na myśli to, że czasami na lekcjach angielskiego musisz „robić rozmówki angielskie z ludźmi, z którymi

się kumplujesz” albo „trenować z przyjaciółmi”. Nienawidziłem tego.

''Dla kogoś, kto nie ma przyjaciół, stawałem się ponury, gdy byłem przydzielany do tych grupek.

''Swoją drogą, z podobnych powodów, nie cierpiałem WFu.

Ja, Kodaka Hasegawa, zmieniałem szkoły, jeżdżąc po całej Japonii przez pracę mojego ojca. Jednak, tata zaczął pracować zagranicą jakiś miesiąc temu. Z tego też powodu,

w środku maja, podczas drugiej klasy wróciłem do swojego starego domu w Tokio pierwszy raz od 10 lat.

Poza tym, moi rodzice kiedyś się przyjaźnili z dyrektorem szkoły, dzięki czemu trafiłem do szkoły Świętej Chroniki.

Po czym, stawiałem pierwsze kroki po terenie szkoły.

Jakby to ująć... Nieletni delikwent? Gangster? Tak inni o mnie myślą.

Najczęściej z powodu mojego wyglądu.

Jak wspominałem, moja mama pochodziła z Wielkiej Brytanii. Miała piękne blond włosy.

Jako jej syn, także jestem blondynem, ale moje włosy nie są takie piękne. Mają mnóstwo różnych odcieni w różnych miejscach, jakby były spalone. W każdym wypadku,

ponura kolorystyka tylko zniechęca innych ludzi.

Nikt nawet się nie domyśla, że to jest mój naturalny kolor.

Jeśli bym tego nie tłumaczył, to ludzie, którzy mnie widzieli, powiedzieliby, że jestem przykładem „Młodocianego bandyty, który chciał pójść do fryzjera, żeby

przefarbować sobie włosy na blond, ale zabrakło mu pieniędzy, więc sam kupił farbę z targu, próbował się sam przefarbować. I nie udało mu się.”

W dodatku, pomijając kolor włosów, większość cech twarzy odziedziczyłem po moim japońskim ojcu. Mam czarną tęczówkę, a sama twarz jest, jak u typowego Japończyka. Moje

oczy też wyglądają nieco strasznie.

Kiedyś, gdy chodziłem jeszcze do gimnazjum, było dużo scen, gdzie zachowywałem się normalnie, a inni się pytali, czemu się na nich gapię.

Szkoła Świętej Chroniki jest znana z jej zdyscyplinowanych uczniów. Plotki okazały się prawdziwe. W porównaniu do innych szkół, w których się uczyłem, uczniowie są

bardzo spokojni. Pewnie dlatego, że nie byli nigdy dręczeni przez żadnego delikwenta, a może dlatego, że żadnych nie było w okolicy...? Mogę tylko się domyślać.

No i... Pierwszego dnia się spóźniłem. To chyba jedno z wydarzeń, które odbiło się na mojej opinii.

To było miesiąc temu.

Jako nowy uczeń, wiem, że pierwsze wrażenie jest bardzo ważne i nie mogłem się spóźnić, więc wyszedłem z domu 2 godziny (czyli o szóstej) przed startem zajęć.

Z domu do przystanku mam 10 minut. Jeśli pojechałbym autobusem, dojechałbym w 25 minut. Kiedy doszedłem do przystanku przed 6:30, byłem jedyną osobą, która była w

mundurku Świętej Chroniki.

Oczywiście przyszedłem za wcześnie, pomyślałem. Wsiadłem więc do autobusu, który zwykle kieruje się do Sawara Kita (miejsce, w którym jest szkoła).

Byłem w autobusie przez godzinę. Innymi słowy, pojazd nie zawadził choćby o przystanek „Święta Chronika”. Wiedziałem, że coś było nie tak, ale że autobus był pełny

salarymenów <ref>osoby w Japonii, postrzegane, jako wiecznie zapracowane. Często można ich zobaczyć dosypiających w autobusach, pociągach.</ref>, to nie miałem okazji

dopytać się kierowcy. Jednocześnie wstydziłem się zapytać nieznajomego, więc przejechałem całą trasę autobusu, aż do ostatniego przystanku.

Kiedy wszyscy pasażerowie wyszli, zebrałem w sobie odwagę i spytałem się kierowcy. Okazało się, że autobus był skierowany do „Sagara Kita”, nie „Sawara Kita”.

Pomijając już sam fakt, że te nazwy są łudząco podobne, to jeszcze oba miejsca były położone na północy. Nie sposób ich odróżnić.

Więc wsiadłem w autobus powrotny, przejechałem w nim, ponownie, całą godzinę, wróciłem na przystanek niedaleko domu i poczekałem na prawidłowy autobus. Ponownie, nie

było żadnego ucznia Świętej Chroniki, ponieważ godziny szczytu ustały. Czekałem z 20 minut.

Pierwszego dnia spóźniłem się na lekcje. Kiedy w końcu doszedłem do szkoły, chciało mi się płakać.

Ponieważ wychowawca poszedł uczyć w innych klasach, nie miałem wyboru, tylko wbić się do klasy w środku pierwszej godziny lekcyjnej. I stałem tak na środku klasy.

Wszyscy nowi znajomi dziwnie się na mnie patrzyli.

Od łez miałem nieco zaczerwienione oczy. Trochę się też trząsłem. Próbowałem ukryć swoje nerwy mrużąc oczy i ściszając głos. Chłodno powiedziałem „Jestem przeniesionym

uczniem. Nazywam się Kodaka Hasegawa.” Koledzy z klasy byli nieco zbici. Nauczyciel od WOSu, który wyglądał na nieco delikatnego, również wyglądał na trochę

wstrząśniętego. Pozwolił mi zająć wolne miejsce.

Skończyła się lekcja i nikt nie przyszedł nawet porozmawiać ze mną.

Z reguły, gdy macie nowego ucznia, zapytalibyście się go o coś w stylu „Gdzie mieszkałeś?”, „Co lubisz?” albo „Jakie są wymiary twojego ciała?”. Nawet przygotowałem

sobie parę dowcipnych odpowiedzi. Mógłbym wtedy zostawić po sobie jakieś dobre wrażenie typu „Jaki zabawny gość”. Byłem pewny, że ładnie bym im odpowiedział. No może

pomijając te głupie pytania odnośnie ciała. Nawet teraz, gdy sobie przypominam te starania, śmieję się sam do siebie. Cały wysiłek na marne.

I tak przez cały miesiąc.

Ja, ten który zaliczył na początku ogromną wpadkę, nie dał rady poprawić opinii o sobie.

Na lekcjach angielskiego moim partnerem zawsze był nauczyciel (Amerykanin, zwracał na mnie sporą uwagę, pewnie przez dobrą wymowę.) Na WFie tworzyłem grupy z jakimś

gościem z innej klasy, który także nie miał z kim ćwiczyć (ale byłem pewny, że też się mnie bał). Podczas treningu podań z piłki nożnej, ludzie rzadko do mnie

podawali. Właściwie, to nikt nie krzyknął mojego imienia i podał do mnie. A nawet jeśli, to przypadkiem. Osoby te były wystraszone i od razu przepraszały. Za każdym

razem, gdy tak się zdarzało, jak także czułem się trochę nieswojo i kiwałem głową mówiąc „Ach...”. Raz próbowałem się uśmiechnąć i powiedzieć „Nie ma sprawy.”, ale

osoba sapała i wyglądała na przerażoną, a następnego dnia, podczas przerwy śniadaniowej, przyniosła mi butelkę soku i prosiła o przebaczenie.

Zawsze jem swoje śniadanie sam w klasie.

Raz poszedłem kupić chleb, a gdy wróciłem, na moim miejscu siedziała dziewczyna z innej klasy. Wtedy, razem ze swoimi przyjaciółmi, z którymi jadła pospiesznie

wybiegła z klasy. Dla nastolatka, przed którym uciekają dziewczyny, to naprawdę traumatyczne przeżycie. Tamtej nocy płakałem w toalecie.

Ogólnie, tego typu sceny zdarzały się częściej. Zawsze, gdy je sobie przypominam, czuję się załamany. Jeszcze parę razy i osiągnąłbym swój limit.

Próbowałem czytać książki i uczyć się w bibliotece i w klasie, żeby pokazać swój „wyrafinowany” obraz, ale nie odnosiło to żadnego skutku.

Po odrobieniu pracy domowej, płakałem (Gdybym napisał powieść o nazwie „Historia o młodości pełnej łez”, moje doświadczenia sprzedałyby się chyba całkiem nieźle).

W tym momencie przypomniała mi się rozmowa z Mikazuki po szkole.

Tragiczna koleżanka z klasy, która radośnie rozmawia ze swoją powietrzną przyjaciółką.

''Była taka słodka... Szkoda.

Ale powietrzna przyjaciółka...? Wyglądała na szczęśliwą...

''Nie!

Na poważnie zacząłem rozważać fakt posiadania powietrznego przyjaciela! Położyłem dłonie na swoich policzkach i powiedziałem do siebie

<p style='text-indent:12pt'>- Nie, nie ma mowy! Jeśli to zrobię, będę skończony.</p>

Musiałem się jakoś podnieść na duchu.

Początkowo, pomyślałem że dobrze byłoby dołączyć do jakiegoś klubu.

Prawdę mówiąc, myślałem o tym przed rozmową z Mikazuki.

''Ale, jak mówiła, nie miałem odwagi wprowadzić się do już ustawionego klubu. Teraz, zestawmy to z tym, co dzisiaj mówiła. Byłbym nowym gościem, który zaburzałby

relacje członków klubu. To logicznie, że nie byłbym popularny. Tak naprawdę, gdyby odrzucili mój wniosek o dołączenie (o czym nawet nie chcę myśleć), nie byłbym już w

stanie się nigdzie zgłosić.

<p style='text-indent:12pt'>- Ech...</p>

Sama myśl wystarczyła, żeby mnie podłamać.

Skończyłem pracę domową. Powinienem się teraz wykąpać i pójść wcześnie spać...

Następnego dnia, podczas przerwy śniadaniowej.

Jak zawsze, jadłem drugie śniadanie sam w klasie. Nagle przede mną stanęła Mikazuki.

<p style='text-indent:12pt'>- Kodaka, chodź.</p>

Nadal miała ten zirytowany wzrok na jej twarzy. Bez czekania na odpowiedź wyszła z klasy.

<p style='text-indent:12pt'>- Co? Ej?! Czekaj!</p>

Poszedłem za nią, jak owieczka.

Wyszedłem z klasy i od razu zrobiło się dużo głośniej.

Szedłem za nią do jakiegoś oddalonego, odludnionego zakątka szkoły, na platformę wypoczynkową.

Kiedy w końcu ją dogoniłem, nagle się odwróciła i powiedziała

<p style='text-indent:12pt'>- Cała robota papierkowa już skończona.</p>

''O czym ona mówi?

<p style='text-indent:12pt'>- Papierkowa...?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Papiery do założenia nowego klubu.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nowego klubu?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Ach, bo widzisz – jeśli nie możesz dołączyć do istniejącego już klubu, czemu sam go nie założysz.</p>

W końcu zorientowałem się, że to ciąg dalszy rozmowy z wczoraj.

<p style='text-indent:12pt'>- A, mowa o znajdywaniu przyjaciół. To chyba jedyny sposób, tak myślę. Jeśli to nowy klub, nie będzie żadnych zawartych więzi.</p>

''Ale to nie zadziała, jeśli nie byłoby z kim zacząć znajomości.

''Ponieważ nie chcesz wchodzić w drogę interpersonalnym znajomościom w istniejącym klubie, zakładasz swój. Czy to nie koliduje z celem?

<p style='text-indent:12pt'>- Chwila... Powiedziałaś właśnie 'Cała robota papierkowa już skończona.'</p>

<p style='text-indent:12pt'>- To właśnie powiedziałam.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- I czym ten klub ma się zajmować...? - odpowiedziałem niespokojnie. Mikazuki pewnie ogłosiła</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Klub Bliźnich.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Klub Bliźnich?</p>

Przytaknęła.

<p style='text-indent:12pt'>- W zgodzie z doktrynami chrześcijaństwa, nasz klub dąży do stania się dobrymi bliźnimi dla naszych uczniów przez pogłębianie naszych więzi

z nimi i dzięki szczerym chęciom stania się lepszym w dostosowywaniu się do różnych sytuacji.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- To brzmi trochę... podejrzanie - zauważyłem.</p>

Nadal nie wiedziałem, co ten klub miał robić!

<p style='text-indent:12pt'>- I mówisz mi, że taki powód przeszedł przez komisję?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nieważne, jak dobry albo jak zły jesteś. Ta szkoła zawsze widzi w tobie dobro. W głowach pedagogów, tak długo jak twoje słowa są

podpierane chrześcijaństwem, naukami Jezusa albo dobrocią Maryi, tak często będą źle rozumieli twoje intencje. Religia potrafi być taka beztroska.</p>

Myślę, że Mikazuki powiedziała właśnie coś, co rozwścieczyłoby każdego oddanego chrześcijanina na świecie.

<p style='text-indent:12pt'>- Przygotowałaś wszystkie papiery w jeden dzień? Naprawdę jesteś zmotywowana - skomentowałem ze zdziwieniem w swoim głosie.</p>

''Jeśli potrafisz tak się starać, czemu nie dołączysz do normalnego klubu?

<p style='text-indent:12pt'>- Jestem wyjątkowo utalentowana w nudnych i monotonnych zajęciach, takich jak wypełnianie papierów czy pisanie podań, rzeczy, które mogę

zostawić, jak już je skończę.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Czy to na pewno talent?</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Oczywiście. Jestem także dobra jeżeli chodzi o kanały telezakupowe.</p>

Z jakiegoś powodu Mikazuki wyglądała na zadowoloną z siebie.

''Można być dobrym w kanałach telezakupowych?

''Pomijając to, jestem przerażony dzwonieniem do innych ludzi.

<p style='text-indent:12pt'>- Czyli, co dokładnie będzie robił Klub Bliźnich?</p>

Mikazuki odpowiedziała mi wyjątkowo prosto

<p style='text-indent:12pt'>- Oczywiście będzie się skupiał na znajdywaniu przyjaciół.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nie pomyślałbym...</p>

<p style='text-indent:12pt'>- A potem możesz zacząć zawierać znajomości z ludźmi, którzy patrzyli na ciebie z góry, bo nie miałeś przyjaciół. Pewnego dnia może nawet

znajdziesz tych, których nazywasz 'prawdziwymi przyjaciółmi'! Nie jestem genialna? - dumnie powiedziała Mikazuki.</p>

Westchnąłem.

<p style='text-indent:12pt'>- Nieważne... Rób, co chcesz.</p>

Ale Mikazuki zdziwiona moją reakcją odpowiedziała

<p style='text-indent:12pt'>- Dlaczego mówisz, jakby to ciebie nie dotyczyło? Jesteś jednym z członków!</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Co?! - podniosłem głos z zaskoczenia. </p>

Mikazuki pozostała niewzruszona i kontynuowała

<p style='text-indent:12pt'>- Poszedłeś ze szkoły, więc wypełniłam wniosek o przyjęcie za ciebie. Pamiętaj, żeby mi podziękować.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Że co?!</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Nauczyciele byli tobą zaniepokojeni. Kiedy powiedziałam, że 'Kodaka Hasegawa chce zostać członkiem klubu', pedagodzy stali się bardzo

szczęśliwi. Jeden z nich powiedział 'Modlę się o to, by doświadczył prawdziwej troskliwej duszy chrześcijaństwa dzięki zajęciom klubowym. Niech ujrzy grzechy swojej

ścieżki i żałuje za nie.</p>

<p style='text-indent:12pt'>- Jakie 'grzechy swojej ścieżki'?! Nie jestem jakimś bandytą!</p>

Nawet nauczyciele myślą, że jestem. Byłem zdruzgotany.

<p style='text-indent:12pt'>- Jak mówiłam, członku Kodaka, zaczynamy swoje zajęcia dzisiaj po szkole.</p>

Odwróciła się i poszła.

Przynajmniej byłem pewny jednej rzeczy. Jednym z powodów, przez które Mikazuki nie miała przyjaciół, było to, że nie słucha innych ludzi.

Nieważne, co. A więc tak...

I tak oto ja, Kodaka Hasegawa, i dziwna uczennica, Yozora Mikazuki zostaliśmy zaangażowani w dziwne zajęcia Klubu Bliźnich.

<hr/>

<references/>

<noinclude>
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid;

|-
| Poprzednie [[Boku wa Tomodachi ga Sukunai PL:Tom 1 Prolog|Prolog]]
| Wróć na [[Boku wa Tomodachi ga Sukunai - Polski | Strona główna]]
| Następne [[Boku wa Tomodachi ga Sukunai PL:Tom 1 Yozora|Yozora]]
|-
|}
</noinclude>

Boku wa Tomodachi ga Sukunai PL:Tom 1 Kodaka Hasegawa

2017-07-02T11:27:22Z

XPikacz:

== Masou Gakuen HxH Special Compilation 「Summer of Heart Hybrid」==

This is special short story of 『Masou Gakuen HxH』.

At the same time with the airing of 『Masou Gakuen HxH』 anime, there was also consecutive serial story posted in three issue of Nyantype magazine from the issue of August 2016. With the kindness of the editorial department of Nyantype magazine, I’m allowed to published it in Kakuyomu.

It was my first time doing magazine publication and also serial story, so it was really fresh and fun.’

It was at Nyantype magazine, so that the story is easy to understand even for those who don’t know about Masou Gakuen HxH and read this for the time, I made the content like a trial version.

And so, I also recommend this to those who doesn’t read Sneaker Bunko!

My best regard eros!

=== Chapter 1 Summer of Heart Hybrid Aine Arc 1 ===

The sun of midsummer was shining at the blue sky.

The intense sunlight hotly grilled the sandy beach. As though to cool that sand, white wave was washing ashore from the sea. Kicking on that sand, Hida Kizuna leaped toward a falling ball.

Just before the ball fell on the sandy beach, his hand reached out and barely bounced up the ball. Kizuna fell on the sand while yelling.

「Aine!」

Heading toward the ball that was dancing on the blue sky, Chidorigafuchi Aine flew. Long silver hair pranced like a tail, and the red eyes reflected the falling ball.

Aine’s body that leaped up higher than even the net flexibly bent, and her pulled back hand was gathering strength. And then like an arrow that was unleashed from a drawn bow, Aine’s white hand hit the ball with a speed that eye couldn’t catch up with.

Sharp voices resounded from the other side of the net.

「Hayuru!」

「Yes-!」

A bit late after Aine’s jump, Yurishia Farandole and Himekawa Hayuru kicked on the sand. They leaped up on both side of the net with their hands raised. The bulges of their breasts were following slightly late behind that movement.

When the two’s body came near the peak, the breasts that were wrapped inside bikini greatly pranced up. Himekawa’s breasts that were protected by light blue swimsuit of flower pattern rose up, depicting an elegant curve.

On the other hand, Yurishia’s huge breasts that were wrapped inside white swimsuit overwhelmed the watcher with their dynamic motion. In comparison with her small swimsuit, the volume and mass of the breasts that were wrapped inside were just too great. The soft objects looked like they were going to leap out from the risky white swimsuit even now.

When their leaping body approached the peak of their jump, Yurishia’s shiny blonde hair, and Himekawa’s glossy black hair spread out lightly as though gravity was lost. Above the net, the two’s arms towered up like wall.

That wall was like an iron wall, repelling back the fierce spike that Aine unleashed. The blocked ball floated in the air, and then it was falling.

「Kizuna-!」

Aine called out with a hurried voice. Kizuna was already leaping toward the falling spot of the ball. His hand reached out desperately while sliding, and he prayed.

──’Reach!’

But the ball slipped away a few centimeters ahead of his fingertip.

The ball fell on the sand.

The next moment, the whistle that heartlessly told the end of the match resounded. The beach volley ball rolled beside Kizuna who was falling while digging up the sand.

「This is the victory of team Himekawa, Yurishia desu!」

Sylvia Silkcut raised her hand and declared the name of the victorious team.

Himekawa and Yurishia landed on the sandy beach. Obeying the law of inertia, the breasts of the two bounced and shook. When the two were side by side and made the same movement, the difference between those mass and volume was made clear with the difference of the motion.

In contrast with Himekawa’s breasts that had small range of shaking and soon settled back on their original position, Yurishia’s breasts continued shaking for long. It was as though here there were also two balls that had been hit back and forth until now. The breasts bounced up and down from the landing, and when Yurishia turned to face Himekawa, the vector of left and right was added into the breasts slightly late behind the body movement.

The motion of the dynamite breasts that were rampaging uncontrollably caused Himekawa to even forget the happiness of victory and her gaze was instinctively fixed on that sight.

「We did it, Hayuru.」

「Eh, yes……」

With a cramped smile on her face, Himekawa whispered 「Nevertheless, what amazing breasts just like always……」 inside her mouth.

「Hm? What did you say?」

Yurishia brushed up her long blonde hair and tilted her head. Even such slight movement caused the two large roundness of the breasts to jiggle and shook without easing up.

「N-, no! Nothing at all」

Himekawa shook her head in panic, her long black hair swinging to left and right. Even while Himekawa’s body was slender, she had an ideal body style with flesh attached on her breast and waist.

However, when she was lined up with the explosive breasts of her teammate Yurishia and Aine, hers looked comparatively small. From the viewpoint of other people it was a luxurious worry, but Himekawa herself was bothered if perhaps her breasts were actually small?, like that.

──’It’s embarrassing that only my butt is big, so I prepared swimsuit with pareo attached after much trouble, and yet……to forget it in the dormitory, I’m an idiot. Aren’t my body style that is like this is getting seen by Kizuna-kun instead?’

Kizuna stood up and then he dusted off the sand sticking on his body.

「As expected from the combination of Yurishia and Himekawa. We aren’t a match at all.」

「Hah! You, you’re mistaken! It’s not like I wore swimsuit in order to show it to Kizuna-kun──」

「Eh? What are you talking about?」

When Himekawa came back to her senses, her face turned red and she shut her mouth.

「No, nothing at all! What I said just now……please forget it. Err……with this the team of me and Yurishia-san is the victor.」

This place was Shounan area located in Kanagawa float of megafloat Japan. A swimming area that was furnished with artificial sandy beach. Although the place was called Shounan, but the sea spreading before their eyes was the beautiful sea of southern country. That was because megafloat Japan and Ataraxia were currently in the middle of cruising Pacific Ocean.

In the current time where there was outbreak of AU collision, they couldn’t go near the land. Mysterious magic weapons were surging out in great numbers from Entrances that materialized from the effect of AU collision.

The one and only method that could resist magic weapon was Heart Hybrid Gear. Kizuna, Aine, Himekawa, Yurishia, and others who got the core of that inside their body, and the students of Ataraxia who supported them, and then the research members of Nayuta Lab, they all were continuing to fight desperately in order to take back the world.

There was a large scale battle against magic weapons the other day. They overcame that deathly battle and currently they were enjoying a brief relaxation.

The personnel of the lab and the students of Ataraxia came to play at the private beach of Nayuta Lab that was borrowing the sea of southern country. Within the days of continuous battle against another world, the time of relaxation was precious. Kizuna and others, 『Amaterasu』 members who were fighting by wearing Heart Hybrid Gear were also the same. No, it had an important meaning that was more than that.

If the energy 『Hybrid Count』 that was consumed in each battle wasn’t resupplied, they wouldn’t be able to fight the next time magic weapons of another world attacked. Therefore for Kizuna, Aine, Himekawa, and Yurishia, this holiday was also a duty for them to carry out energy resupply in preparation for the next battle.

Curretnly they were amusing themselves with beach volleyball as a small part of the recreation. The final match was between Kizuna & Aine pair, against Himekawa & Yurishia pair. It seemed that a prize would be given to the victor.

Aine approached with a dissatisfied face.

「This is because in my team Kizuna is useless, so just now is invalid. It’s like a fight of two against one after all. But well, if your team obtain two more win from me, then it’s fine even if I recognize your win.」

It was every time thing but, Aine’s caustic tongue that was mixed with belittling other people to express herself in roundabout way still made Himekawa rubbed her head as though she had headache.

「Even though you are the loser, why are you acting that self-importantly……」

Yurishia cut in as though she noticed something.

「But Aine. Kizuna properly picked the ball in the game just now.」

「Aa, didn’t he only find dropped money inside the sand? The ball only flew his way by accident when he went to pick up the money.」

「I’m not picking up money or anything! Just so you know, I worked totally desperately!」

「You’re right, seeing from your desperation, was it 500 yen that you found just now I wonder? Good for you. With that you can live for a month.」

「No way I can. You think my food expense is 15 yen a day huh?」

「Excuse mee, forgive Sylvia to intrude while the two of you is busy desu.」

The transfer student from Britain who enrolled in the middle school section of Ataraxia, Sylvia Silkcut approached apologetically. Her body was small, and she had childish body style with little curve, but she was wearing a splendid bikini. It had a cute design with frills attached.

「Himekawa-senpai and Yurishia-senpai, please prepare for the next match desu.」

「What do you mean by that? Aren’t we the overall victor?」

Yurishia made a dubious expression. But she was answered by the silhouette that suddenly appeared.

「Fuh, that refers to being the champion in the match against seed team, do you get it?」

「Ne-, Nee-chan!?」

Kizuna’s big sister, Hida Reiri was standing there in swimsuit figure. Her breasts were covered with crossing strap type halter neck. That strap was only barely hiding Reir’s un-Japanese breasts that were largely protruding out.

「Your opponent is the team of this me and Sylvia.」

*ZASHAA-!* If felt like such sound effect could be heard when she said that in the pose of standing with the sun behind her. Kizuna made a wry smile at Reiri and Sylvia’s motivated expression.

「Nee-chan, also Sylvia too. Let’s not overdoing it more than that……aren’t there no way you can win against these two of Amaterasu?」

「No Kizuna. They are formidable enemies.」

Yurishia glared at the new enemy with a serious face. Himekawa also nodded with a meek face.

「The commander and Sylvia-chan……this will be tough.」

「I, is that so?」

Leaving aside Kizuna and Aine, both teams of the next match were getting fired up. Yurishia lifted up the corner of her mouth grinningly.

「Buut, if not in this kind of event, I too won’t have the chance to crush the commander♪」

Reiri also undauntedly made a fearless smile.

「Hmph. Do you think you can win against this me in a battle without Heart Hybrid Gear?」

Kizuna was staring with exasperated gaze at the two who were causing sparks between them.

「These people cannot be stopped huh……right, Aine?」

「Ridiculous. I cannot go along with them.」

Aine turned around and she headed toward the water’s edge.

「Oi, Aine」

=== Chapter 2 Summer of Heart Hybrid Aine Arc 2 ===

Kizuna chased behind Aine.

Aine put her foot into the sea. The approaching wave coiled around her bare foot in a pleasant way. And then when the wave pulled back, the sand was caressing her skin along with the wave and she was pulled into the sea. As though being lured by that wave, Aine entered into the sea.

「……It feels good.」

「Yeah, after all even though we are surrounded by sea, but we rarely have the chance to play in the sea. This become a good change of pace.」

Invited by the pleasantness of the water, Aine walked more and more toward the open sea. It seemed that the artificial beach was set as a wide shallow beach, and even when she went until a spot where the silhouette of people in the beach looked like speck, the water still only reached until her waist.

The beach was vast and people were sporadic here, so there was also no figure of people around Kizuna and Aine. In this distance voice also wouldn’t reach them as long as the caller didn’t shout with loud voice.

Kizuna’s eyes sparkled.

──’This is, the perfect chance to do Heart Hybrid.’

The mission that was levied on him in this holiday, that was to recover the Hybrid Count of Aine and others of Amaterasu.

That was to say Heart Hybrid.

A miracle that occurred when man and woman who possessed Heart Hybrid Gear were joining their body and heart as one, and sharing their love and pleasure. Hybrid Count that had no prospect of getting recovered naturally would be recovered drastically by this outrageous phenomenon.

What was able to carry out this Heart Hybrid was only Kizuna’s Heart Hybrid Gear, 『Eros』.

Kizuna stared once again at Aine’s figure.

Each time the wave came, her navel that was at her tight waist was appearing and disappearing from view. However the water was pretty with high transparency. He could see from her waist below until her feet instead. Her long silver hair that was floating on the water was swaying forth and fro at the same time with the wave.

Her upper body that protruded out from the sea had beauty that made her looked like a mermaid princess. If she didn’t have a bad mouth and rude attitude, she would look like a princess inside a fairy tale. Her face feature was like an elaborate work of art. Her red eyes were clear like ruby. Long eyelashes decorated her eyes. White pretty skin. Pink glossy lips.

Her beauty looked artificial, but it was shocking how she looked like this despite not really wearing makeup.

The water drops on the surface of her lithe body were shining from the sunlight. There was beauty in her, but she looked vaguely ephemeral, as though she was something frail. Perhaps that was the fault of the little remaining Hybrid Count in Aine’s body.

Kizuna quietly circled his hands on Aine’s body from behind.

「Wha-……wa, wait!」

Aine jumped and shivered. She tried to get away from Kizuna in panic. However Kizuna joined his hands together in front of Aine’s waist and didn’t let her escape. And then instead, he brought Aine’s body close. Aine’s posture became one where she leaned her weight on Kizuna’s chest.

「Wha, what are you thinking! In this kind of place, what are you!?」

Aine’s cheeks were dyed red in a turn-about change from her composed face just now and she was flustered.

「Aine, your Hybrid Count is already running out until 10%. We have to do Heart Hybrid quickly.」

「I, I know that! But, even so we don’t need to do it in this kind of place!」

Aine wiggled and struggled to escape from Kizuna’s arms. However, to restrain her movement, Kizuna’s hand grabbed Aine’s breast.

「Hyauh!?」

「It’s because it’s this kind of place.」

Kizuna kept embracing Aine’s waist with his left hand, and his right hand was massaging Aine’s breast. No matter when he touched it, Aine’s breast felt good. While feeling the moderate weight on his palm, his fingers sunk into the large and soft bulge.

「Wha……what, ahn! Are you saying-, aah, I, I don’t, get……iyaaaahn!」

The sensation of Aine’s breast was like soft and fluffy cotton, when he put strength into his fingers, it overflowed from the gaps of his fingers. And yet, inside it there was hidden elasticity that pushed back on his fingers.

He relaxed his strength and opened his hand, and then he put strength again to distort the breast’s shape. While he was repeating that, Aine’s resistance was gradually weakening.

「Hauu……aahn♡ Do, don’t……I’m telling youuuuuu-」

Aine’s fingers that were holding on Kizuna’s hands were also not trying to separate them from her body anymore. Rather it felt like her fingers were pressing so that Kizuna’s hands wouldn’t let go.

「Today I have to do Heart Hybrid with three people. The first turn is Aine, starting from you.」

「First? Is that so, I’m the first?」

Aine’s eyes moistened.

「But, if that’s the case……then not this kind of place……somewhere where we can be alone together is……」

Aine’s thighs fidgeted and rubbed at each other shyly.

「Aine is a shy person after all. That’s why I think that conversely this kind of open way will make it easier for Heart Hybrid to succeed.」

「Wha……what foolishness aaaahn! Ah, don’t do that-!」

Kizuna inserted his fingers through the gap between Aine’s breast and her swimsuit. The stiff tip that was obvious even from above the swimsuit became even more obvious in hardness when it was touched directly.

「Hiyyaaaaaaaaan! Pi, pinching is……nnaaaaahh」

Kizuna used the pad of his fingertip to pinch and push in order to gently massage it. However instead of becoming softer, it was rapidly getting bigger and harder.

「Aa……that, fu, fuaaaa……ahn」

The more Kizuna’s hand moved intensely, the more the swimsuit was lifted up. And then finally the breast that couldn’t be hidden spilled out. The pink circle on the pure white skin was beautiful. The skin that was wet with sea water shined with luster, adding up even more obscene colouring.

「Yah! Do, don’t……it’s seen in the open」

Aine hugged her chest to hide it from view.

「It’s fine because there is no people nearby.」

「But, people like watchman or……」

「My body is hiding you so they cannot see. And there is no one at the open sea.」

Strength left Aine’s hand after such persuasion.

「Bu, but……just the breast okay? More than that, is no good.」

When she loosened her arms, the pressed breasts recovered their original shape. Aine’s breasts jiggled and appeared under the summer sunlight.

Those breasts that drew beautiful round curve looked soft, however various feelings like shame and immorality, and then pleasure and love were buried inside, straining up her skin looking like they would burst anytime now.

Aine’s breasts that looked like they would burst if they were poked with needle. Kizuna gently, and yet certainly rubbed in pleasure into them.

「NNAaAAH! AAAaAAAAAAHNNN!」

Sparkling light particles swam from inside Aine’s teary eyes.

──’Just a bit more until Heart Hybrid succeed. One more go.’

Kizuna slid his hand from Aine’s stomach toward below it. However his hand’s destination was firmly protected by Aine’s hand. Kizuna brought his lips close to Aine’s ear, and he whispered.

「If you let out a voice that loud, someone might hear you know?」

「tsu─!?」

Aine closed her mouth with her hands in panic.

Kizuna’s hand extended even further below Aine’s abdomen in that opening. And then, his fingers slid on the chasm where the swimsuit was digging in.

Aine’s eyes opened wide in surprise. She looked behind at Kizuna and threw at him a gaze that was overflowing with anxiety, begging him for forgiveness. However Kizuna’s finger mercilessly dug in even stronger.

「Aahn……♥!!」

Pleasure became scream that leaked out from Aine’s mouth.

One of Kizuna’s hands caressed the breast, while the other caressed between her legs. The shape was clearly coming to the front through the swimsuit.

The part that brought intense pleasure to Aine was getting larger in opposition of her own intention. It was like that part was demanding even more pleasure, seeking for Kizuna’s finger. Perhaps it was Aine’s body expression her true feeling.

Blue light like powdered snow was starting to drift from Aine’s body.

──’Right here!’

Kizuna assaulted Aine’s body even more intensely. With tearful eyes Aine endured the limit of her pleasure endurance. Kizuna whispered into her ear.

「It’s fine. If it’s now, even if you let out a loud voice, there is no people in the range the voice can reach.」

Aine’s feeling slackened, at the same time her wall of reasoning crumbled.

「……E, a, do, DON’TTtTT aNNNAAAAANNNhhaAAAAA♥♥♥!!」

The delight that Aine’s body and heart was feeling appeared as explosion of light. Aine’s body was wrapped in blue light before it vanished soon.

「Aa……」

Aine’s body lost strength and leaned on Kizuna’s body. Kizuna caught Aine’s body that almost sunk into the sea, and he peeked at her complexion.

「Are you okay, Aine?」

Aine might be fainting because she didn’t reply. Her face was beautiful like usual, but it wasn’t an ephemeral beauty like before, but looked overflowing with vitality.

Kizuna lifted Aine within his arms in princess carry and started walking toward the beach.

「There are Himekawa and Yurishia left huh……」

Kizuna thought that this day looked like it would be a long one.

=== Chapter 3 Summer of Heart Hybrid Hayuru Arc 1 ===

「Kizuna-kun!? Did something happen to Aine-san!?」

Himekawa raised a surprised voice seeing Kizuna returning while holding Aine in his arms.

Himekawa was wearing light blue bikini that was inserted with flower pattern of red and pink, on top of it she was wearing a white parka. With its fringe fluttering, she was running on the sandy beach toward Kizuna.

Yurishia also arrived a bit behind her.

「Just when I thought that I didn’t see you two anywhere for a bit……just what in the world happened?」

「No, don’t worry. She is only sleeping for a bit. It’s not like she drowned or anything.」

Yurishia frowned.

「Sleeping you say……」

She peeked at Aine’s face with an expression that wasn’t fully convinced. However it was just as Kizuna said, Aine was releasing a peaceful sleeper breath.

Himekawa also shrugged in amazement.

「To get tired and fell asleep, she is like a child.」

Even while speaking out complaint from her mouth, Himekawa smiled like a mother gazing at her child.

「Though even Aine-san look cut when she is sleeping isn’t it……」

Kizuna stayed silent and smiled wryly. And then with Aine still in his arms he went until the spot where there were beach parasols lining up, and he called at a person under the parasol.

「Shikina-san.」

A girl wearing glasses lifted up her face. Her swimsuit was a navy blue one piece. From a glance, the design could be mistaken as a school swimsuit.

On her chest there was a swaying portable keyboard hanging from her neck. She took that keyboard in her hand and when she typed the keys with her fingertips, a floating window floated in front of Kizuna. And then it was displaying text in flowing fashion.

『What’s the matter? Something happened to Aine?』

Shikina Kei. She was short, and her body style also looked childish with meager curve, but actually she was 24 years old. She was best friend with Kizuna’s big sister Reiri since their university student period, now she was serving as the person in charge of Nayuta Lab.

In contrast with her brain and talent, her ability to take communication with other people was remarkably low. She was able to converse using her raw voice was only with Reiri.

「We did Heart Hybrid but, she lost her consciousness then……sorry to trouble you Shikina-san but, can you look after her for a bit?」

『Roger. I’ll arrange a female staff of the lab to do it. Lay her down over here.』

Kei stood up and yielded the spot where she was sitting at. Kizuna entered under the parasol and laid down Aine on the leisure sheet.

『A helicopter will arrive five minutes later. You don’t need to worry about Aine.』

「No, it’s fine even if you don’t go that far though……please take care of her.」

This looked like a forced sending home, so wouldn’t Aine get angry when she woke up? Kizuna became somewhat uneasy like that, but he thought that it couldn’t be helped.

This event was two days and one night anyway. They would return to Ataraxia tomorrow. By the time Aine woke up, perhaps they too would be on the way home. He was looking over the sea while thinking about such thing. And then, an island floating on the sea entered his eyes.

It was a populated island with a total diameter of three kilometer. That was 『Strategic Defense Academy Ataraxia』. It was the front line for battle and also research regarding magic weapons that came from AU collision and Entrance.

It was connected with megafloat Japan where Kizuna and others were currently at using a linear railroad, but it was an independent float where entrance was restricted except from related people. Over there was an academy to raise human resources and research institute, and there was a city for the sake of those people.

Kizuna and others were students that attended Ataraxia’s high school section, while Kei was the person in charge of the research institute 『Nayuta Lab』.

In Nayuta Lab, the research regarding the phenomenon of AU collision was progressing, and the weapon development to defeat magic weapon was also carried out there together with it. Currently there was no effective method except Heart Hybrid Gear, but perhaps someday a weapon that could defeat magic weapon would be developed there.

「Come to think of it, what happened with the final match of the beach volleyball?」

While Kizuna was doing Heart Hybrid with Aine in the sea, Himekawa & Yurishia pair and Sylvia & Reiri pair should be doing final match in the beach.

Hearing that Himekawa and Yurishia’s shoulders dropped in dejection.

「…….We lost.」

「Good grief, we let our guard down. I knew that commander is strong, but Sylvia-chan’s physical ability is also shocking. We were tricked with her appearance that is like a small animal. It’s like she is actually a lion cub when we thought that she is a kitten.」

「Ah! Captaiinn-!」

That lion cub was rushing their way with a wide smile.

A transfer student from Britain. Sylvia Silkcut of the middle school section. Bikini that was attached with frills. Breasts that didn’t need to be worried to be shaking even when she was running. For some reason Kizuna sighed in relief at that smoothly flat body.

Sylvia ran toward him and without pause she leaped at Kizuna.

「Captain─, Sylvia won desu~♪」

She pressed and rubbed her head on Kizuna’s abdomen. Kizuna also felt pleasant from that. He gently patted her silky blonde hair.

「Yeah, that’s really amazing Sylvia. It’s really a big deal that you won against Himekawa and Yurishia who are in Amatarasu.」

Having her head patted by Kizuna, Sylvia floated a smile of ecstasy at him. From behind Sylvia, Kizuna’s big sister and Ataraxia’s commander, Hida Reiri approached.

「It’s the prize of winning. Sylvia, say anything you like. I’ll listen to it if it’s within the capability to be granted.」

──’Anything!?’

Shock ran through Yurishia and Himekawa. Yurishia’s eyes shined fiercely.

──’Commander who is Kizuna’s big sister, is saying that she will give anything she like! Does that mean that Sylvia can receive Kizuna with his guardian’s approval!?’

Himekawa also fell into thought while furrowing her eyebrows.

──’Don’t tell me!? What commander mean by anything, for example it can be that kind of thing or this kind of thing with Kizuna-kun!?’

Sylvia put her finger on her lips and she tilted her head.

「As Sylvia thought……Sylvia want to try to experience Japan’s tradition, of striking blindfolded desu……」

「Wha-!?」

Yurishia’s face turned red and she raised her voice reflexively.

「But but, this is a rare chance desu, so Sylvia also want to look at the world of adult desu……this is hard desu.」

「Ha!?」

Himekawa doubted her ears. ‘Just what is the pure and innocent Sylvia is talking about?’ Her face color changed to express such question.

Yurishia pressed a question at Sylvia in panic.

「You must not Sylvia! That kind of play is still too early for you!」

Himekawa also followed after Yurishia.

「That’s right! Something like the world of adult……furthermore, that kind of extreme act……it’s immoral and shameless! Sylvia-chan, please stay clean and pure just like you are now!」

Sylvia answered with a puzzled look at the two who were approaching here with dreadfully menacing look.

「Sylvia don’t really understand what the two of you senpai are talking about desu. Sylvia heard that the game of hitting watermelon blindfolded is the thing to do in summer at Japan desu. Also this is a rare chance that both of you senpai the ace of Japan and America are here desu. Sylvia wants to see the demonstration of the two senpai who are fighting in adult world for study desu. Sylvia absolutely cannot see anything like that in the middle school section desu.」

‘Aa……’ Both of them pressed on their head with such face. Reiri was staring with an exasperated look at such Yurishia and Himekawa.

「Good grief……you two are completely dirty.」

Kei’s window popped up in front of the face of everyone.

『There is a way to grant both wishes.』

Kei took out a spherical machine that looked like ball from inside a piled up case. The diameter was around thirty centimeter. Seeing Kei holding it with one hand, it seemed that it was lighter than its appearance.

It had vertical stripes on its surface, and there was green light shining on black parts, it looked like a watermelon depending on how one saw it. There was a lot of this machine that looked like watermelon inside the case, which Kei took out one after another.

『This is automatic flying target for training use. Its designation is 『Watermelon』. This thing is flying with trajectory that cannot be predicted.』

Yurishia grinned widely.

「I seee☆ So it’ll be a game of smashing that thing then?」

『Exactly. A competition of who will be the fastest of shooting down this wearing Heart Hybrid Gear.』

Himekawa also showed a confident smile.

「That sounds interesting. I’ll show Sylvia-chan the strength of Japan’s ace.」

Sparks scattered between Yurishia and Himekawa. It was an unexpected confrontation of Japan and America’s aces.

When Kei threw the watermelon to the sky, small thruster that it was internally equipped with made it flew up high in one go. Continuing after that, several watermelons were also thrown up. Each watermelon flew around with tricky movement every which way using thrusters that were installed on all their sides.

「Then I’ll start first……Cross!」

Dazzling golden light gathered on Yurishia’s body. When that light burst open, a blue armor appeared from under it.

The armor shined beautifully from the pouring down sunlight. It showed a deep high class coloring that looked like several layers of deep blue color coating the surface by several layers. Resplendent golden light ran on that blue.

This was Yurishia Farandole’s Heart Hybrid’s radiance.

She wasn’t wearing pilot suit, so the armor was equipped directly above her white bikini. It was a rare look of her that normally couldn’t be seen.

「Now, I’ll display my gorgeous show for the future member of Amaterasu.」

「Fumyuh!?」

Yurishia’s lip service caused Sylvia’s cheeks to redden even while feeling surprised.

『Then, start』

At the same time with Kei’s signal, Yurishia drew out her particle guns. She tried to fix her aim at the targets, but their movement was fast and hard to aim at. The watermelons were circling around Yurishia in circle as though provoking her.

「Yurishia-san. Isn’t it difficult to shoot them down using gun?」

Yurishia showed a fearless smile at Himekawa who said that to her, and she pulled the trigger.

「Ah!」

The flying watermelon was destroyed. Voice of admiration leaked out from the mouths of the people who were watching that up. However Yurishia’s guns didn’t stop. She spread out both her hands and pulled the trigger without delay. Her face kept facing forward. However the watermelons flying left and right exploded.

Next she rotated her body and twisted her hand, taking a posture that from a glance looked impossible before pulling her trigger. The shot that looked random crushed a watermelon that was moving trickily.

It was beautiful as though she was dancing elegantly.

And then when she directed her gun above her head, she shot down the last one.

「Finish……right☆」

She faced toward Kizuna and Sylvia and winked.

「Amazing desu……so this is Yurishia-senpai’s true strength desu……」

Sylvia directed a gaze of respect at Yurishia. It seemed that Yurishia didn’t feel that bad about that, she brushed off her blonde hair and her breasts that were big even under normal circumstances bounced.

「The time is……about twenty second. Then, next is Hayuru’s turn.」

「Understood. Then……Neros!」

Bright red armor was equipped on Himekawa’s body. The redness that possessed depth shined beautifully with luster. Even while it looked pretty, it was an armor that gave off dreadfulness. Its design vaguely resembled Japanese armor.

She was wearing bikini like Yurishia, so the exposure rate was a level higher compared to her usual pilot suit. Her figure that was equipped with Heart Hybrid Gear wearing that kind of swimsuit looked somewhat obscene.

「Then here I go!」

Kei was already throwing more than ten watermelons that were flying to the direction of the open sea.

「Wai……why are they going that far!」

Himekawa hurriedly flew to the sky. Himekawa’s Neros specialized in close and medium distance attack, and it was not very good for long range attack. Himekawa engaged her thrusters and chased the watermelons. When she was hot on their heel, she yelled the name of her sure-kill technique.

「Blade!」

Swords flew freely through the sky following Himekawa’s will. Normally the swords floated behind Himekawa, but now they flew like a fired arrow. And then the Blades caught up with the watermelons and carved them into two.

「I did it! Next is──」

At that time, something strange happened to Himekawa’s body. She suddenly lost speed, and right after that she was falling toward the sea.

「Wha……thi, this is……」

Himekawa opened her floating window and checked Neros’s condition. There, the Hybrid Count that was the energy of Heart Hybrid Gear was already decreasing until 5% remaining.

「Kuh……this is Himekawa! I’ll perform emergency landing on nearby island! I’m sorry but, please send me rescue.」

=== Chapter 4 Summer of Heart Hybrid Hayuru Arc 2 ===

「Himekawa! I’m glad……you are safe.」

At the water edge of a beautiful white sandy beach, there was Himekawa whose Neros had vanished and returned to her swimsuit figure, standing with her arms crossed. Kizuna who was wearing Heart Hybrid Gear landed there.

「Kizuna-kun! I’m sorry, it’s unbecoming for an Amaterasu member to do something like emergency landing……」

「Your remaining Hybrid Count is few, that’s why it cannot be helped.」

Kizuna made a comforting smile and he opened a communication window.

『Kizuna? Is Hayuru over there?』

「Aah……no」

Kizuna seemed like he thought of something and replied after a pause.

「She isn’t here. Perhaps she is in the next island.」

『Roger. Then, I’ll also try searching.』

Yurishia winked before the window vanished.

「Kizuna-kun?」

Kizuna dispelled his Heart Hybrid Gear and returned to his swimsuit look.

「Err……what’s wrong? The report to everyone just now……」

Perhaps having a bad premonition, Himekawa asked Kizuna with a long face.

「I’ll report later. This place is an unpopulated island where there is no one watching, I think it’s just the right place to recover Himekawa’s Hybrid Count.」

Himekawa’s face became bright red right away.

「Wha, what shameless thing you are saying just now! Forget about that, please bring me back until the float quickly!」

「It’s impossible, because my Heart Hybrid Gear is powerless, it cannot do something like flying while carrying Himekawa. So that Himekawa can return back by your own power, we’ve got to do Heart Hybrid and recover your Hybrid Count.」

「Kuh……this is unfair! Telling me something that I cannot refuse like that」

Kizuna put his hand on Himekawa’s shoulder.

「If you falling like today actually happen in real battle…….Himekawa might die from that. This is not a joking matter. This is related to Himekawa’s life.」

Himekawa was overwhelmed by Kizuna’s serious eyes and voice. He was worrying about her like this. When she thought that, the inside of her chest became hot and even her face was flushed.

「I, I understand……this is also within my duty……」

Kizuna spread the sheet he brought on the beach.

「Lay down here.」

Himekawa obediently laid down. Something slimy was spread on the back of Himekawa who was laying on her belly.

「Hyah! Wha, what’s that?」

「It’s sunblock lotion. Also, Shikina-san said that it has effect to spur on Heart Hybrid.」

「Somehow, I get a bad premonition about that……」

Slimy oil was spread from Himekawa’s shoulders until her shoulder blade and backbone. The more the viscous lotion was spread, the more Himekawa’s body shined gleamingly. The luster of her shiny skin looked really lewd.

「Nh! Ki, Kizuna-kun-, do, don’t touch my back, like that……」

Kizuna’s fingers were coming and going on her spine. Each time his fingers slid, Himekawa’s body trembled. Kizuna used that hand to untied the bikini’s string.

「Ah! Wha, what are you!?」

「Suntan mark will remain see. The lotion need to be lathered completely.」

「No, no one will look at that place!」

Himekawa pressed her upper body on the sheet and used both her arms to guard the side of her breasts. Kizuna pretended to not hear Himekawa’s complaining voice to dodge the question and he grabbed Himekawa’s large butt.

「Hih! Kuh……aAAAAAAAAAHNNNN!」

The excessive pleasure caused Himekawa’s upper body to bend. That force caused her lifted up breast to be exposed under the sun and jiggled.

「Kya……!」

She laid down in panic and hid her breasts under her body. Kizuna didn’t mind that and lathered the oil on Himekawa’s soft butt.

「Hiuh……Ki, Kizuna-kun, tha, that place is fine already. It’s already enough……right?」

Himekawa was appealing with moist eyes. However, that wasn’t her true feeling. Kizuna inserted his hand between the butt and the swimsuit, and then he pulled down her swimsuit.

「Wha!? What are, you doing-!」

「We are finally at a place where there is no one. I thought that Himekawa can also become liberated like this.」

「This is too liberated! Aaah don’t!」

The swimsuit was easily pulled out from Himekawa’s ankles. With this Himekawa became stark naked. Her body that was slippery and shiny from oil twisted and she attempted to escape somehow from Kizuna’s gaze and the sun, but it was a pointless effort.

「Aahn, geez! Kizuna-kun you dummy, mean──aAAAAAAAA!」

Unable to endure the pleasure from the massage on her butt, Himekawa unconsciously turned her body around and faced up to protect her butt. Kizuna unconsciously gulped his throat audibly.

Her beautiful skin that was glistening with oil was exposed under the sun without a single string covering her. Kizuna touched Himekawa’s nicely shaped breasts.

「Kyaaaaaan!」

Himekawa hid her breasts with her hand to protect them. However Kizuna’s hands were already grabbing the breasts firmly. Making use of the slippery oil, he glided the breasts inside his palms and rubbed in the pleasure.

The tip of Himekawa’s breasts were gradually increasing in hardness, tickling the palms of Kizuna. And then, Himekawa’s pleasure was also heightening following that.

Himekawa’s arms that were pressing tightly drove out Kizuna’s hand and his hand slipped down. However without stopping that hand was caressing Himekawa’s abdomen.

「Fuaaah! Don’t……that, place……」

Himekawa laid upside down to protect the place below there. The surface of the sheet was smeared all over with oil, it was slippery to the degree that she couldn’t rise up with her own strength.

Kizuna grasped Himekawa’s butts that were facing up and opened them. Over there was an organ that absolutely couldn’t be shown to other people, with the entrance closed reservedly.

「Hiuh! Hi, Kizuna, kun……please, only, that place……」

Himekawa was staring at Kizuna with teary eyes. However, Kizuna noticed. Inside her eyes, there was light of Heart Hybrid floating.

「Aa……don’t worry, Himekawa.」

Kizuna’s gentle voice made Himekawa leaked out sigh of relief.

「The Heart Hybrid will be finished with this.」

Kizuna slipped in his finger into that place of Himekawa.

「tsu……!? ……ka……hah!」

Himekawa’s eyes were opened wide as though wanting to say that she couldn’t believe it. And then Kizuna pushed in his finger even deeper, and bent his finger. At that moment, sparks scattered in front of Himekawa’s eyes.

Violent pleasure pierced from her butt until her head.

「Hi, n, noOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO!」

Along with that shriek, red light overflowed from Himekawa’s body. There wasn’t even any need to confirm the status.

With this Kizuna was convinced that Himekawa’s Hybrid Count was completely recovered.

「Heart Hybrid……finished.」

Himekawa was convulsing above the sheet that was covered with oil. Seeing that sight, Kizuna’s feeling felt a bit awkward.

「……Certainly, this is a bit too liberated I think?」

Staring at Himekawa’s butt that shivered each time she convulsed, Kizuna whispered like that.

=== Chapter 5 Summer of Heart Hybrid Yurishia Arc 1 ===

At megafloat Japan’s Kanagawa float, at the Shounan area that was used for Amaterasu’s holiday trip, the night was coming. The plan was to stay for a night in an inn at the coastland for today before returning to Ataraxia tomorrow.

The mission that was assigned to Kizuna during the holiday was to perform Heart Hybrid to Amaterasu members that were Aine, Himekawa, and Yurishia to recover the three’s Hybrid Count.

Heart Hybrid with Aine and Himekawa was already finished.

「So only Yurishia left……」

Under a shrine archway that was made from stone, Kizuna paid attention to the sandal strap of the wooden clogs that he was not used to wear while staring at the light of the night stalls ahead of the shrine path.

The path that was continuing to the dark shrine forest was enveloped in light only in this day. Under that light, the people living in Kanagawa float were coming and going with smiling face.

It wasn’t a crowd that consisted of only students and researchers like in Ataraxia, but a flow of people where young and old, male and female were mingled. There were a lot of people in casual clothes, but there were also often figures of people wearing yukata entering his eyes. Kizuna was also wearing a deep blue yukata that was lent by the inn for free.

When he was thinking nostalgically of the past that the last time he was wearing something like yukata was when he was a child and got brought by his big sister Reiri along to a lantern festival dance, there was a voice that called at Kizuna.

「Captainnn!」

Sylvia was rushing through the road at the opposite end of the shrine path with a small jog. From behind her there was Shikina Kei arriving. At present she must be acting as guardian. Kei was wearing a rough T-shirt and short pant. On top of that she was wearing her usual lab coat.

「Sorry to make you wait desu♪」

Sylvia was wearing a cute yukata with design of yellow and orange chrysanthemum and white background. It really suited her as though expressing her cuteness and brightness.

「Aah Sylvia, that really suited you. You look cute.」

Hearing Kizuna speaking his impression honestly, Sylvia’s cheeks reddened and she fidgeted her body shyly.

「Ehehehe, no way, Sylvia feel embarrassed desuu~」

「My, Kizuna. You don’t even give me any word?」

Slightly behind, Yurishia arrived while making light sound from her wooden clogs. The yukata she was wearing had flower pattern faint blue and vermilion. It was an extravagant yukata that had slight luster.

「Eh? No. Of course that yukata suited you, you are looking really beautiful.」

「Fufufu thank you♡ I’m happy you invited me. Aine and Hayuru are also not here, what a nice timing♪」

Yurishia snuggled close at Kizuna’s side with a natural action and she touched the tip of her breast on Kizuna’s arm.

「O, oi. Yurishia……」

With a wide smile Yurishia answered the flustered Kizuna.

「Don’t worry about it, after all I’m doing it intentionally♡」

Kizuna stared at Yurishia’s gorgeous body that was wrapped in a beautiful yukata.

The sexy body with violent curve couldn’t be restrained by the yukata. Her largely straining out breasts were splendidly proclaiming their largeness. They pushed up greatly at the yukata, opening the collar line looking as though her cleavage would come into view anytime now.

From her waist that was tightened by the yukata sash below, her large butt was projecting out greatly. Similar like her breasts, at this spot her butt was also jutting out, the shape of the round butts and the valley in between was emerging distinctly.

Just from looking, it felt like the soft sensation was transmitted to his palm. Kizuna suddenly noticed that there was no line of underwear on that butt.

「Yurishia, by any chance your underwear……」

「Eh? I’m not wearing them. Underwear isn’t worn under Japanese clothes right?」

Saying that, Yurishia puffed up her chest proudly. Looking carefully, the tip of her breast looked slightly protruding out.

「No, that’s like a bit of misunderstanding──」

「Now, let’s go Sylvia. After all this is reward for Sylvia who won the beach volley. After looking around the festival, let’s go the spot of firework display.」

「Sorry desu. Sylvia’s selfishness is……」

What Sylvia hoped for was going to festival, and there she wanted to see firework display. Kizuna quickly called to Yurishia and Kei, and also Reiri, it was just at the right timing that at that time there was a summer festival taking place at the shrine near the beach, and a firework display could be watched at the coast.

「What are you saying. This is a reward, so enjoy it with your all. Ah, but later I’ll borrow Kizuna for a bit okay? I have a bit of business with him.」

Sylvia became all smile and replied energetically.

「Yes! Ro─ger desu!」

「By the way Shikina-san. Nee-san isn’t together with you?」

Kei took out a keyboard from her pocket and typed on the keys *pochi pochi* with her thumbs. And then a floating window appeared in front of Kizuna’s eyes.

『Reiri returned to Ataraxia because of an emergency business. There is a possibility of an Entrance appearing nearby. She went to deal with that.』

「Entrance? Will it be fine?」

『Right now it’s in the middle of investigation. We think that there is no emergency but, I’ll also return later.』

Although it wasn’t emergency, but it was a concerning information. Toward Kizuna who was making a difficult expression, Kei told him to enjoy the current holiday while carrying out his remaining duty.

「Understood……then, first let’s start looking at the stall in this area.」

Following Kizuna’s suggestion, the four looked around the columns of stall lining up inside the shrine ground. Starch syrup and cotton candy, mask shop and goldfish scooping and so on, both Sylvia and Yurishia’s eyes were sparkling seeing the numerous night stalls for the first time.

And then after looking around through a street, Yurishia spoke.

「Then, I’ll slip put a bit with Kizuna now. We will return before the firework display start.」

Leaving behind Sylvia who was waving her hand with a smile and Kei who was waving her hand expressionlessly, Yurishia took Kizuna’s arm and pulled him toward the back of the shrine ground.

「Where are you taking me, Yurishia?」

Yurishia looked back at Kizuna and she sent him a wink across her shoulder.

「Fufufu. A-go-od-pla-ce, ‘kay♡」

Kizuna’s spine shivered at the bewitching charm hidden inside that mischievous smile.

Kizuna lightly cleared his throat and letting his hand getting pulled by Yurishia, he ascended a dark stair. It seemed it was a path that climbed the back mountain of the shrine.

「Here, we arrived.」

When they reached the top of the stair, there was a shrine that was cleanly maintained despite its small space.

When Kizuna turned around and stared at the scenery from the top of the stair, they were at an elevation that was higher than he thought, the field of view was opened wide there and he could see across until the far away city.

「Uwah……this is a great sight.」

Shining below his eyes were the festival of the shrine that was bustling and the lighting of the city alongside the sea. The light was shining along the coastline, drawing the Kanagawa float’s outer edge part inside the darkness.

That was an artwork of shining light inside the darkness. The sea of night at the opposite side was enveloped by black darkness.

But inside that darkness the lighting of Ataraxia was emerging like a nightless city. Behind it was the full starry sky. It was as though Ataraxia was drifting in outer space.

「I was taught of this place by a classmate whose origin is from Kanagawa float. This is a good out-of-the-way date spot she said.」

「Certainly……there is no people here despite the romanticness──wait, Yurishia?」

Yurishia pushed her breast on Kizuna’s arm. And then her slender fingertips slipped inside Kizuna’s yukata on his chest.

「You have done Heart Hybrid to both Aine and Hayuru. Naturally, you will also do it with me right?」

Yurishia’s slender fingers that crawled around his chest, and the sweet fragrance of flower from her hair made Kizuna’s chest throbbed hard. Thinking that he was no match against Yurishia, Kizuna made a wry smile.

「I didn’t think that Yurishia will be the one that brought it up.」

「Because, I don’t know when you will invite me. Even though I was planning to invite Kizuna……is my charm that lacking?」

She rubbed her body on him like a spoiled child. Her cheek leaned on him and the tip of her greatly protruding breast touched Kizuna’s chest. Kizuna suddenly smiled and his hand reached out to the breast that was pushing up her yukata.

「Even though you actually know just how charming your self is」

Yurishia narrowed her moist eyes and she whispered.

「Kizuna, teach me……where do you feel charm from me……ah」

Kizuna brushed up Yurishia’s soft breast from below as though to lift it up.

Yurishia’s breast was too big, that the chest area of her yukata was naturally bared open. Kizuna massaged with his hand and the opening of her collar widened even further.

「Aa……nh, as, as I thought, you like……my breast?」

She didn’t look reluctant, rather Yurishia whispered proudly.

「Yeah. As expected it’s amazing, Yurishia’s breast is. But……」

Kizuna slipped in his hands into her collar and without stopping he opened it to the left and right, stopping so that the tip of her breasts were barely hidden, exposing Yurishia’s both shoulders bare.

And then Kizuna pressed his lips on her white neck. There Yurishia’s lips leaked out a heated breath.

「Haa……fufu, for some reason, it’s like a vampire Kizuna is sucking my blood.」

Even while saying that, Yurishia closed her eyes from feeling pleasant.

Kizuna advanced his lips from the neck to the shoulder, and then to her collarbone before continuing to the valley of her breast as though to taste Yurishia.

A nice fragrance drifted from Yurishia’s skin, seducing Kizuna’s mouth and tongue, as though tempting him to go even more ahead, deeper.

=== Chapter 6 Summer of Heart Hybrid Yurishia Arc 2 ===

「Nh, aah! Haa, Ki, Kizunaa」

Kizuna’s tongue was advancing through Yurishia’s breast valley just as invited, from there it climbed the skin colored mountain. From the steep slope he licked up through the ridgeline that was drawing a gentle curve.

Yurishia’s spine trembled. She was standing ready in preparation of the intense pleasure that would be coming before long.

However Kizuna’s tongue wasn’t ascending until the peak, but coming and going at the foot of mountain part teasingly.

「Fuh, u, uu……an, Kizuna. Geez, don’t tease me」

Yurishia gasped and whispered, then she pulled down the yukata that was barely hiding the tip of her breasts by herself.

In front of Kizuna’s eyes, Yurishia’s white breast came out of hiding and became exposed.

The tip that was pink colored was stretching itself as though it was waiting impatiently for Kizuna.

「Please……I’m, already……」

Yurishia who was letting out an ardent voice felt really lovely for Kizuna. The former ace of America that was extolled as the world’s strongest was writhing from looking forward to pleasure.

「Yurishia……」

And then Kizuna put that tip into his mouth, his tongue rolled it, and he sucked.

「!! HAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAN♡」

Heart Hybrid Gear’s core that was embedded inside Yurishia and Kizuna’s body shined brightly, life energy became light particles and overflowed from the two’s body.

That radiance illuminated the shrine and danced around the two’s body. And then, they were absorbed into Yurishia and Kizuna’s body once more.

At that moment, the two’s Hybrid Count was completely recovered.

「Yurishia, with this the Heart Hybrid is finished.」

「It’s, over……already?」

Yurishia smiled at Kizuna with an obscene expression.

「Eh? Uwah!?」

This time Yurishia crawled her tongue on Kizuna’s chest. And then, her finger tips that were like white fish began to caress lovingly from Kizuna’s abdomen to below it.

──’This is……Heart Hybrid’s aphrodisiac effect?’

Heart Hybrid had side effect. It was an effect where the female’s desire was heightened, and their state became like drunk from alcohol. And then, by skillfully using that side effect──,

「……Yosh, Yurishia. We are progressing to the next Hybrid right away.」

Kizuna also caressed Yurishia’s thigh and divided her yukata’s fringe in rivalry.

「Hyaahn, a, aaahn」

When his hand went up the smooth thigh, there was a part that possessed remarkable heat among Yurishia’s body parts lying in wait there.

「Do, don’t, Kizuna. This time, I want to……ahn, make you feel gooddd」

She shook her blonde hair into a disheveled state going ‘no no’. However Yurishia’s place there was happily accepting Kizuna’s finger tip in opposition with Yurishia’s will.

「That’s no good. It’s necessary for us to share pleasure and love with each other. That’s why, it’ll be meaningless if both of us don’t do it together.」

「Hiuh! YAAAAAAAAAAN♡!」

Kizuna granted stimulation at Yurishia’s most sensitive place while whispered into her ear.

「Just now, you asked me where do I feel charm from you right?」

「Haah! Ye, yes. Nh, aaaah」

Kizuna softly whispered from a distance where his lips touched her ear.

「Yurishia’s charm is……your beauty」

「Haahn♡」

Kizuna’s words became paralyzing pleasure that pierced through from Yurishia’s ear to her head.

「Your strength, coolness, your smart mind, but you are thinking about your comrades and is a kind person.」

His whispering voice lovingly caressed Yurishia’s whole body from the inside. Yurishia’s earlobe that was directly receiving the whisper became bright red as though it was burned.

「Ki, Kizuna……tha, that’s already enough」

Yurishia whose cheeks were dyed red said that with moist eyes. However Kizuna didn’t pay attention and continued.

「Even though you are a lovely existence that everyone longed for, but you are an extraordinarily bewitching girl.」

At that moment, the inside of Yurishia’s head became hot as though it was boiling. Not overlooking that timing, Kizuna’s hand strongly pushed in at Yurishia’s sensitive part, sending her a conspicuously intense pleasure.

「──tsu!!」

Yurishia’s head and body was ran through by a terrific pleasure.

She instantly bit her lips and got moved to tears.

Heart shaped light was floating in her eyes.

And then, scream of ecstasy surged out from her drooling mouth.

「♡-AAAaaaaAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH♡♡♡♡!」

Violent light was released from Yurishia’s body. That light became a pillar that rushed toward the night sky.

「Climax Hybrid success!」

At that time, an alarm resounded as though picking that specific timing.

「What!? This is……」

As though answering Kizuna’s question, a floating window rose up. There the figure of his big sister Reiri was projected.

『Kizuna, this is emergency situation! At a location fifteen kilometer to the east of megafloat Japan, a battleship of another world appeared.』

「What did you say!?」

The possibility of Entrance outbreak that Kei told him came true. Cold sweat trickled on Kizuna’s forehead.

『The battleship is already heading here from the Entrance. Kizuna, can Yurishia sortie?』

Faster than Kizuna could answer, a voice came from behind him.

「No problem. Leave it to me.」

Yurishia stood up with her yukata bared open. And then she loosened her yukata sash, stripped it, and threw it away resolutely.

「Cross!」

She yelled the name of her core and Yurishia’s sexy body was enveloped in light. And then that light burst and blue armor was equipped on the part where the light vanished.

When all the light vanished, Yurishia’s body was equipped with Heart Hybrid Gear 『Cross』.

However she wasn’t currently wearing pilot suit.

Her figure that was wearing only Cross on her naked body was unbelievably provocative. Her defenseless bare skin peeked out from the gaps of her armor, her jiggling breasts and butts were also fully exposed.

She looked really lewd but beautiful. The charm of Yurishia’s flesh even felt like it was increased by several times over. Regardless of the time being an emergency, Kizuna was watching at her appearance in fascination.

「……-, Yurishia! Are you okay without wearing pilot suit?」

Yurishia scoffed at the worried Kizuna.

「It’s fine. If it’s with my speed, no eyes will be able to catch up to me no matter who they are. I won’t show my body to anybody other than Kizuna, so don’t worry☆」

She winked and raised one of her hands to the side.

Kizuna thought inside his heart 「That’s not what I mean though」, but before he could revise his question, a magic circle spread from Yurishia’s fingertips.

Yurishia grasped the trigger that showed up its face from inside the magic circle and pulled it out from the magic circle.

It was a huge stake shooting device with shape like a cross.

It could pierce every armor, skewered the existence, and annihilated the very existence itself from inside.

Not caring of the good and evil of the target, this merciless cross could slaughter everything equally.

There was no object that could maintain their existence if they were pierced by this stake.

However its range, was less than one meter.

──Corruption Armament, Crosshead.

It was an ultimate weapon that became possible to be used after doing Climax Hybrid. That was Corruption Armament.

「For my trump card who specialize in long range attack to be super close range weapon, what an irony.」

Yurishia smiled thinly before directing Crosshead’s tip at the night sky. There was faint shining red light ahead of there. The ominous light that was emitted by AU battleship.

「Kizuna, watch me from there.」

The Differential Frame equipped on Yurishia’s back emitted light fiercely like a rocket.

The next moment, Yurishia’s body went away from the mountain where the shrine was located and rushed through the night sea. The Differential Frame that boasted immense output accelerated Yurishia who was carrying Crosshead until the speed of sound instantly.

The one kilometer class AU battleship put on their guard against the rapidly approaching object and materialized ten-odd layers of shield. Against conventional weapon, it was an iron defense that wouldn’t be broken through even by a layer.

「HAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!」

That shield was smashed apart like glass.

There was nothing at all that could block Crosshead.

Even the battleship’s cannon couldn’t follow Cross’s speed.

The AU battleship allowed Yurishia’s approach helplessly.

And then, the tip of Crosshead touched the armor.

「Drive!!」

When Yurishia pulled the trigger, fierce heat and steam, and then overflowing particles were spewed out while Crosshead shot out the giant stake.

The sharp tip pierced through the battleship’s armor. The AU armor that wouldn’t even be scratched by conventional weapon was destroyed like paper.

The impact penetrated the battleship, and a huge tunnel pierced the ship from the bow until the stern. The metallic stake sent dreadful amount of particle inside the battleship at the same time.

And then the particles that invaded inside were rampaging at the internal of the battleship, pulverizing all the internal machines altogether.

The particles that were looking for exit before long broke the armor from inside and flew outside.

The battleship couldn’t even maintain its shape and before long it transformed into fierce flash that illuminated the sky and sea.

Tremendous flame and shockwave spread.

The atmosphere shook, furious shockwave caused waves. And then roaring explosive sound crossed through the sea. That impact also reached the mountain alongside the coast, shaking Kizuna’s body fiercely.

「It’s amazing like usual huh……」

Kizuna whispered in amazement while staring at the gigantic explosion blooming above the sea.

『Kizuna! Was the battleship destroyed!?』

Reiri who was at Ataraxia asked from the window.

「Yeah. Yurishia crushed it using Corruption Armament just now.」

『I see……that’s a really convenient timing for you two to do Climax Hybrid.』

Kizuna was startled inside his heart, but Reiri didn’t pursue more than that.

『I’ll ask for the detail later. I’ll send out rescue squad quickly.』

「Aah……no, there is no need for the rescue squad.」

Kizuna said that while staring at Yurishia who was flying his way. Yurishia looked the same like before, her appearance was stark naked wearing Heart Hybrid Gear.

──’There is no way we can show her appearance like that to everyone.’

「Errrr, Nee-chan? The firework display that Sylvia is especially looking forward at will be after this you see. We are going to return to Ataraxia after finishing watching it.」

After cutting off the transmission, Kizuna picked up Yurishia’s yukata and dusted off the dirt on it. When he looked up at the sky, it was at that timing Yurishia was landing.

「Kizuna─! How is it? Did you see my showtime?」

Repelling the army that came from AU was the duty of Amaterasu. It also included taking back Japan, and the world someday.

「Yeah, that was the best.」

When he answered like that while handing over her yukata, Yurishia smiled happily. Aine, Himekawa, Yurishia, everyone was his reliable comrades.

If he had these comrades, then driving away AU enemy and taking back Japan weren’t a dream, he was able to think like that.

「Captain──! So you are in this kind of place desu~」

A small shadow rushing up the stair came into his view. She was waving her hand with all her strength while smiling happily.

In order to protect that smile too, they had to win against the AU enemy no matter what. Looking toward Sylvia with a gentle smile, Kizuna renewed the determination inside his heart.

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 3 Rozdział 10

2016-11-06T15:20:05Z

XPikacz: Undo revision 505911 by XPikacz (talk)

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 3 Rozdział 10

2016-11-06T15:19:24Z

XPikacz:

=== 插图 ===

=== 干比古外传龙神的俘虏 ===

前言

二零九六年七月二日，震撼了第一高校学生的消息流出。通知关于九校战——『全国魔法科高校亲善魔法竞技大会』中的竞技项目进行了大幅度的变更。那是对选手有着十分高风险、充满军事色彩的项目，恐怕是因为受到魔法师活跃的横滨事变所影响吧。

但是在这背后，有一个关于开发魔法兵器的阴谋隐藏着当中。透过匿名者送来的电邮而得知这件事的达也，在经过调查后得知了使用寄生物（parasite）而研发的『寄生人偶』将会以九校战的新项目『越野障碍赛』作为舞台进行实验的计划。

实验计划以参加了『越野障碍赛』的魔法科高校生作为实验对象是十分危险及非人道的事。达也作为第一高校的技师参加了九校战的同时，进行了阻止这个计划的行动。

在各种不同的想法和阴谋的交错之中，在进行着『越野障碍赛』的富士人工林的书海中，达也与十六台『寄生人偶』为敌，在不断受伤的同时逐个击破他们。

但是在二零九六年的八月，在富士的草原中展开的战斗并不止这个而已。在谋略和斗争的表面舞台上，以今年也要取得九校战冠军的魔法科高校生们，进行了无数热烈的战斗。然后除了这个以外还有…。

在这里，将会为大家介绍魔法科高校生们战斗的记录中的一个角落。

【二零九六年八月十三日】

在二零九六年度的九校战，第九日的晚上。一高的晚餐会场由昨天充满压逼感的气氛变得高涨起来。

『光井，恭喜你获得冠军』

『里见居然获得亚军真厉害啊』

『真的。同时取得冠亚军的壮举，重现了去年的新人战呢』

穗香和昂被三年级的女生们包围着，被送上热烈的祝贺。

『中条也辛苦了。真不愧是你。能够出色地把CAD调整到能够凸显里见的特长上』

『谢谢你。五十里君。虽然最后还是输给了司波君』

『我们是同队的这样不是很好吗？再说那个是有点不同的』

五十里和花音祝福，鼓励着梓。

『司波，辛苦你了』

『还是不变地出色的技术呢』

在不知道为什么以生硬的态度慰劳着达也的服部的旁边，桐原（恐怕是以作为朋友的态度）一边笑着慰劳达也。

她们并不单单只是当时人，而是真的作为关于今天比赛的话题而被受瞩目。但这边稍微有点开心但又不安的空气，考虑到背景的话也是无可奈何的事。

九校战，在第四日完结后一高的成绩是位列第二的三百九十分。而和第一的三高的分差，则是六十分。

在昨天，一高的分数是五百七十五分而三高则是五百八十分。

然后在今天，大会第九日完结的时点，对着三高的六百分一高，一高取得了六百五十五分。逆转了自从第二开始便落后于三高的状况，站在了顶点。

之前评判也预测过『最强世代』的毕业，应该会令一高陷于苦战。但实际上，的确一直都处于苦战状态之中。

多少，会感到焦躁也是当然的。

『服部，现在安心还早。我们在明天才是正式上场的时候』

三年生的三七上凯瑞在服部的背后对他搭话。而坐在服部旁边的达也则拿起了箱子然后站起来，凯瑞说了声『不好意思』就坐在位子上了。

『吉田也坐下吧』

在凯瑞的旁边，坐在服部对面位置的沢木，去了慰劳在新人战活跃的一年级生们了。干比古被凯瑞叫过来，然后乖乖地坐在了他指着的位子。

『如果我们失手了的话，难得女生们逆转了的功劳就浪费了』

『我知道。明天就这样，全部取得胜利。然后就亲手为一高的综合优胜作出决定性的了断』

即使在明天的秘碑解码取得胜利，和现在综合第二位的三高也只有九十五分差距。今年的规则中，最终竞技的越野障碍赛的排名是有可能逆转的分数，但事实上也是决定冠军的分数差。

然后在秘碑解码的循环赛中，在总共十场中的第五战完结的时候，一高和三高也是取得了四胜零败的战绩。在没有交战过的情况下。可以说是势均力敌。

『嗯。明天终于会和三高进行直接对决。不管怎样也要赢』

受到服部强心剂般的话影响，凯瑞作出了必胜的宣言。然后看着吉田。

『吉田，麻烦你维持着今天的状态去比赛』

『我会努力的』

干比古虽然被突然搭话但仍然没有慌张，稳重地回答了。露出了必胜意志的脸这件事，干比古和两个学长是一样的。

把想子输进CAD中。利用它透过CAD中枢感应石的情报体，把体内的电子信号转换为想子信号。就这样把输出的启动式，透过肉体送入魔法演算领域中。

『……嗯，没问题。还平常一样般出色的调整呢，达也。』

『那是我的工作啊』

达也冷淡地回应了干比古的称赞。

干比古知道达也的并不是想要表现出装作的态度。因为他以自己的工作为荣，所以更加不会轻易地夸赞自己的工作。而且，对他来说这只是擅长的其中一项技能。达也真正的本领是更根本的构筑整个魔法系统，CAD的调整也只是为了这项能力的一个技能而已。

『老实说我其实是想用和你平日用惯的界面的。多少和你用惯的不同就麻烦你忍耐一下吧。』

『不，已经很够了。和其他要使用还没有用惯的劣等CAD的学生比的话，我已经算是被优待了。』

那并不是勉强。从上个冬天就开始用的扇形法具。以金属制造的咒符以扇子般的形状接起，然后中心的部分伸出来，施展了刻印魔法的感应性合金的线则把想子波振动器缠在手腕上，混合了咒符和CAD的术式辅助具。

服从的精灵会因应咒符上描画的象征作为命令=魔法式而自行发动，然后把它投射到咒符上来命令精灵行动，然后发动魔法。

相对于此，这个辅助具利用咒符上刻印的模式，令等于启动式的信号以号码来传送进发振器，然后透过发震器输出想子波送入魔法演算领域中。这样做的话对精灵的指令便会半自动的构筑起来，然后在这之后就和一般次序一样对咒符投射。透过这个方法，能够以不逊色于CAD的发动速度以咒符来发动魔法。

但遗憾的是，从咒符中取出想子讯号的的部分违反了九校战的规定。虽然有以卡片型的单一启动式的特化型CAD和其组合的想法，但因为这个是薄化的部分，抵触了规定。最终只能把市贩的CAD中的程式改掉然后使用。

达也对于这个结果怀着不满。但是干比古就认为这样就足够了。在去年的新人战突然作为代打出场时也使用了达也调整的CAD，但那怎说也只是短时间内凑出来的，他自己是充分理解的。在去年也想过只是因为工程师的技术就能够令CAD变得如此易用，但今年体会到的是更夸张的东西。能够更容易，轻松地使用魔法。

『对此作出埋怨的话会被上天惩罚的。在这之后就不是工程师的责任而是选手的责任了，我应该努力的地方。』

『喔。你也能够说出这种有干劲的话嘛』

突然插入的声音令达也和干比古都看向了调整作业用车辆的入口。从露营车改装的作业车的入口可以看到艾莉卡偷看的样子。

『艾莉卡，怎了？』

『嗯，因为想子波没有在放出了，所以就觉得调整应该完结了吧。要去喝茶吗？大家在等哦』

『你是来叫我们啊』

『虽然也不是什么大事。只是在这辆车的旁边而已』

艾莉卡说完后达也把脸转过干比古的方向。

『干比古？怎办？你必须要做的调整已经完结了，就这样回到房间休息也没问题的？』

『不，我去和大家喝一杯。这样的话会更容易睡着。』

『了—解』

艾莉卡把脸收回去。达也和干比古则跟着她后面。

在下车的地方就看到了组合式的桌子了，而可摺式的椅子也放好了。而上面则是作业车的天窗伸延出来的天幕。稍微有点野餐的感觉。

两人的作为已经被准备好了。达也旁边的是干比古和深雪，而干比古旁边的是达也和美月。

『兄长大人，忙到现在真的辛苦你了』

深雪把咖啡注入达也的杯子里。

『那个，吉田。请用』

而美月则把绿茶注入了干比古的杯子里。

『啊，你特意帮我准备了吧。谢谢你，柴田』

和干比古所说的一样，杯子里装着绿茶的就只有干比古而已。

『虽然准备茶的是pixie』

『吉田你不会眼中只有美月一个人吧』

桌子有两张。那是因为参加茶会的人数已经超过一张桌子可以提供的空间了。然后旁边的桌子传来了声音。

『昂！艾米两人都不要说这种欺负人的话啦！』

『穗香，他们两个是在羡慕吧』

『才，才不是哇！才没有羡慕喵！』

『艾米，冷静点…。我快认不出你是哪里的人了』

『说回来，你在哪里学到这种话？那种方言』

『那是方言吗….』

听到旁边混乱的对话，干比古的脸因此变红并露出了笑容。

『什么啊，干比古。不是好好的在放松嘛。我以为你会更加紧张』

对着坐在对面的雷欧的话，干比古笑着左右摇着头。

『我没有放松。怎说呢，就像自然地斗志就涌上来了。什么不想也会有一种『绝对要赢』的心情在』

『诶….小干，这是很好的状态呢』

听到干比古说的话，艾莉卡真心地感叹了。

『很少心情会变到这种地步。不是真的心里踏实的话就不会这样。这样的话看来能够期待一下明天呢』

『嗯。一定会赢的』

在这样说的同时，干比古心中也有压力在。但是想起连胜负的立场也站不到的那天，即使现在这样也已经觉得很舒畅了』

（是啊。我以为自己以后不会再拥有这种踏实的感觉。如果没有那天，没有发生那样的事…我一直以来都是这样想…）

现在的话就能够知道。那是连事故也算不上的东西。那是总有一天必定会遇上，自己必须要跨越的试炼，现在的话，就能够明白。

那是在魔法科高校入学试半年前的那天发生的事，自己的魔法变得不能随心使用。导致自己不及格，不能获得有八片花瓣的纹章，被当成杂草般看待。这样的自己，实在是太过不堪了。

但那正是天意。正因为是二科生，才能和这些同伴们相遇。亦能和他们建立了友谊。

【二零九四年八月十七日】

西历二零九四年八月十七日。旧历七月七日。在阴历中七夕的晚上，吉田家每年都会举行重要的仪式。

仪式的名称是『星降仪式』。那是偏离正统的宗教，被传统的宗教者称为『邪教之徒』的吉田家，利用了神道中『降神』的技术，召唤出甚至能够影响『国家』等级的大规模气象操作神灵——大规模独立情报体（也可以叫作孤立情报体）的竞技仪式。这里说的『国家』是指府县制被引入前的『令制国』。是指在广域行政区被导入前，和县一样规模的领域。然后『唤起』不是指精灵、神灵、妖精——fairy，而是把召唤出妖怪、妖魔的精气——活性化。即是指链接上神灵，然后把其启动，透过当中来判断魔法的优劣，吉田一族的竞技会。（根据神道的『归神』是召唤魔法，『降神』则是唤起魔法）

从古时起，在这个仪式中表现出最优秀的技术的人就会被选为继承家族的人。因此在这个时期中曾经发生过不少血案，在经过反省后现在决定了基本上就是吉田家的长男会成为下届当主。

但是即使在和竞选当主无缘的现代也好，在一族中决定最优秀的术者依然拥有重要的意义。而且，『星降仪式』中如果弟弟或是表兄弟展现出比长男更优秀的技术，有着把继承权让给那个人的里规则存在。现在的当主，即使干比古兄弟的父亲，是四人兄弟中的次男。

直到现在，吉田家的下届当主仍然是被定为干比古的兄长，元比古。他只有干比古这一个弟弟，没有姐姐和妹妹。但是表兄弟的男子总共有九名。只有他们两兄弟反而是例外地少，重视血统的古式魔法一般而言都拥有很多兄弟姊妹。特别是现当主兄长的儿子们，每年都充满斗志地参加这个仪式，为了夺走元比古身上的下届当主的位子。

最重要的是，直至去年展示出能够威胁到元比古地位的唤起魔法的人只有一个，那就是元比古的亲弟弟干比古。被称为『吉田家的神童』的干比古，有了在神灵魔法（吉田家叫作精灵魔法）的基础唤起魔法的技术已经超越了兄长，直逼当主的技术的传言。已经在去年的仪式中展现出第二名的技术，被认同的干比古。

但干比古没有任何想要代替兄长成为当主的欲望。他的性格较为自制，以及和指导者不和的性格。虽然本人有自觉，但仍然觉得当主应该由兄长元比古去做。

他的欲望，他的野心，在另一个地方。

——站在所有自然精灵顶点的神灵『龙神』。用自己的双手去完成使役他的咒术。

那是干比古的野心。同时也是吉田家代代的遗愿。

吉田家的祖先据说是祈雨师。并不是某个有名的神道名门『吉田』氏，是哪一条村中都会有一名的咒师。但是有一点错误的是，吉田家的祖先是拥有真正的力量。并不是预测比任何人都要准确的程度，也不是能够透过风及云的流向进行天气预报，而是真正能够呼风唤雨的力量。

但是，那是微小的力量而已。祖先拥有的力量能够利用风把云集中，原本是甚至能够让不能下雨的云变为雨云的程度。但那对于干燥的空气，长期强烈的日照却不能发挥任何作用的力量。祖先居住的村子，最终因为旱灾而毁灭了。村人忘记了以前收到的恩惠，把仇恨都发泄到祖先身上。

之后，那个祈雨师的子孙们，利用身上流着的血中的力量，不断寻找着能够对付旱灾的术式。

把河流这截停，化为池。

改变地下水的流向，在不可能的地方挖井。

操纵更大规模的风，呼唤更远的云。

在各种失败中，吉田家得出了一个结论。

——最终，在没有水的地方什么术式都是无效的。

要克服旱灾，就必须要把水唤来。那么，在哪里获得水呢？

不管受到多久的日照，仍然会有大量水涌出来的地方在哪里？

想到这里的话，答案就不难知道了。

——海。

他们靠着自己的力量到达了『水循环』这个答案。

在日本说起海神，就是龙。虽然那时佛教传来后的概念，但是起源完全不重要。同时身为海神和水神。龙宫就是支配着海的存在，能够乘云飞天，呼风唤雨『龙神』。那就是吉田家所追求的降雨的根源。

吉田家的祖先拜访了各个奉祀龙神的神社，请求里面的人教他对于仙人驾驭龙的技术所需要的阴阳道及修验道，以及去请教以龙作为守护神的佛门。他们无视了宗教追求的德行以及智慧，只是寻找着通往龙，通往驾驭神的道路。最终视为最重要的克服旱灾这个目的化为次要，把发现所有关于龙神的术法作为最大的目的。结果，吉田家就成为了古式魔法的名门了。

现在吉田家的教义是在自然现象的化身，精灵中最上位的龙神。而使役其他精灵的咒术，干涉大规模精灵 = 神灵的咒术，就成为了到达使役最上位的龙神的线索。

总有一天要亲手创造出『到达神的境界』的咒术。那是干比古的愿望，在这个愿望面前继承家族什么的都是小事，不如说应该把应该把家事的时间放到解明咒术上，把自己现在的地位看作是障碍。

所以，即使有对兄长的对抗心存在，也只是在意『星降仪式』上能够召唤出多高等的神灵这一点而已。元比古的演术在最后数上去的第三个，干比古之前。那是反映出去年『星降仪式』的实绩的排名。

元比古站上了祭坛。

干比古专心地看着他。

他们两兄弟的关系并不差。那是因为他们年龄有差距——元比古比干比古大七岁——两兄弟没有吵架过，但同时也没有一起玩耍的经验。干比古把他当为长辈尊敬，而元比古则把弟弟优秀的才能从周围的嫉妒下守护。

在小时候，元比古就是干比古的老师。

在干比古的才能开始超越元比古的能力的时候，干比古就变得喜欢一个人修行了。他在无意识地，想要避开有人比较自己和兄长才能这件事。他讨厌听到别人说兄长的才能比自己差这件事。

但是，只有在这个仪式上不能够这样做。

一定要展现出自己才是配得上『到达神的境界的咒术』的人。

所以就要把身为最大对手的兄长的魔法，聚精会神地观察。

兄长抬头看着放在祭坛上的镜子。被设定面向南边的祭坛之境，被调整到能够看到北极星。

（不是咒符？）

看着兄长伸向镜子的物体，干比古意外地想着。

元比古受伤拿着的，是神树的树枝，玉串。

虽然吉田家的魔法是以神道的思想作为基础，但技术面上受阴阳道的影响较大。

但是元比古准备进行的仪式和神道的形式十分相似。并不是和神道仪式一模一样，但是是准备以类似的形式进行唤起神灵的仪式。

（是木棉四手吗…….？）

干比古直觉地猜到了绑在神树树枝的并不是纸制的，而是很少见的木棉。而且这个木棉四手并不是挂着的，而是造成贴着的状态。

（用木棉造咒符，然后把它们贴上去弄成四手…?）

干比古认为那是相应吸收了无数宗教秘书的吉田家的魔法的术具。而这样感觉到的不止是他，看着仪式的一族中也有几个人发出了感叹。他们和干比古一样，察觉到元比古正在用的是什么。

元比古保持着拿起玉串的姿势，那并不是奉给神的，而是镜中所反映出的北极星——北辰。北极星是天帝的星同时『辰』也有龙的意思。

沒有咒文或是祝詞。甚至連一絲氣息也沒有。只是把『力』——可以叫作靈力，法力，甚至是魔力，心的力量，吉田家就只是單純称为『力』——注入为了这天特别准备的术具中。

（…链接了？）

干比古确实地，感觉到兄长和『什么』链接起来了。

那是远远地超越人类的意识，巨大的，什么。

元比古的脸因为过度的精神集中导致脸色苍白。为了唤起未曾接触过的巨大神灵，拼命地保持连接，勉强着自己。

有风吹起来。

元比古的祭服，头发，拿着的玉串也好，完全没有动摇。那对于干比古，干比古的父亲，以及看着祭坛的一族也是一样。

但是，在场的所有人都感觉到风。

渐渐风的力量加强，最后化为了和暴风，透过心感知道了。

『风神….？』

在巨大的风声中，有人低声说出了。

『这种『风』，不就是风神的吗…？』

听到这把声音后，干比古抬头看向夜空。而他的左右的人，同样也看着天空。

在他们的头上出现了巨大的，风的漩涡。

『把风神，唤起了吗….？』

低语化为骚动，在祭坛的周围响起。

严肃的空气包围着这区。在当中干比古看着天空，感受到了一只手指也动不了的压力。

然后最终，风停下来了。

元比古的呼吸变得慌乱，肩膀不断上下移动，精疲力竭地向一族行了一礼。

欢声响遍了祭坛。不能控制的狂热，透过言语不断称赞元比古。

说出，超越了预期啊。

说出，不愧是下届当主啊。

说出，今年第一的术者就决定是元比古了。

对于最初两点，干比古表示同感。

但是，对于最后一点就不认同了。

（的确兄长大人的咒术实在是精彩。连术具也是自制的，为了今天而准备万全这点一目了然）

看着辅助仪式进行的年轻女性弟子扶着兄长走下祭坛，干比古这样想着。就连满足的离开也做不到般尽力，兄长成功地唤起了风神了。

在重要的仪式就能全力发挥。虽然是这样但兄长仍然是值得尊敬，干比古直率地这样想着。所以他——

（我也，把自己的一切赌上。把自己的所有，今天正就是这一天。）

干比古把动摇的内心平静下来，让头脑清晰下来。

在判断力自己已经有足够的精神集中后，便正式地站起来了。

骚乱结束。再次集中在仪式上的一族的眼光，一同朝着走上祭坛的干比古上。

仪式是在野外进行的。在离开人烟的山中设立特别的祭祀场，在夜中能够听到风声和虫鸣的声音。即使是这样，在此时，传到集中在仪式上的人的耳中就只有正在走上祭坛的干比古的脚步声。

干比古调整了自己的气息。在袖中拿出了咒符，张开成扇状。并不是一张咒符，而是九张咒符同时合作展开的一个咒术，那是他花了三个月写出来的作品们。；

『等等，干比古』

在被异常的气氛压倒的一族中，出声的是当主，干比古的爸爸幸比古。阻止进入术式的术者。这样的行为即使是当主也会被非议吧，就是如此的异例。

干比古没有一丝混乱的样子，收起咒符，回头看。

『怎样了吗，父亲大人』

但是那并不是完全的平静，能够从留在祭坛上的东西看到。如果考虑到礼仪的话，是绝对不能以这种在上的姿态跟当主说话。

『你刚才，是想唤醒什么？』

但是幸比古并没有怪罪。他也无法控制自己的动摇。

干比古在稍微的犹豫过后，决定回答。

『我打算，唤醒龙神』

动摇扩散了。在当中有一半惊讶地说出『不会吧』，剩下的一半则是说出『终于』并作出期待。

『住手吧』

对于此幸比古的答案，令他们的期待落空了。

『为什么呢？对于参加这个仪式要召唤什么不是自行决定吗』

对于干比古的反论作出认同的，不止一两个人。术者是孤高的存在。而他们的孤独与荣耀，即使是亲人也不容许其侵入。

幸比古十分清楚这个道理。即使是这样，他仍然选择阻止自己的儿子。

『干比古，你认真要在没有『水晶眼』的指引下唤起龙神吗？』

当主的话再次引起骚动。

『那是….没有必要找这种东西』

『干比古，龙神所拥有的情报量是多得无法与其他神灵比较的』

从幸比古的口中说出『情报量』，令某些听到的人眉头绷紧了。

吉田家的魔法没有特定的宗教背景。只是单纯地无差别吸收了必要的技术。当中亦有被厌恶的邪法和禁忌存在，而他们对于踏足于这个境界并没有任何犹豫。（作为代价，学会了邪法的人在吸收了技术后就被处理了。多得这样，吉田家才没有沦落到被成为『邪教集团』而被魔法界排斥）

但是，对于这个世纪被体系化的现代魔法感到避忌的人，在一族中并不少。那是因为复杂的矛盾，同时也包含着不认同现代魔法的意见存在。

幸比古在这样的一族中被这种感情形成反效果，反而积极地吸取关于现代魔法的知识。他对反对意见的人这样说。『我们一族的魔法，原本不就是这样的存在吗』。

即使是这样，仍有对于现代魔法存有反感的人。对于以现代魔法理论阻止儿子的这件事，表现出不快的人，就是因为这样。

『龙神是水循环中的独立情报体。包括水，风，火的理，而且是由极之广泛的情报所构成的。要使役龙神，就必须有『眼』从情报的大海中作出引导』

要使役龙神，不对，只是和龙神接触也好，只有一个术者已经很不足。唤起和控制的术者，要作为神灵的核心和突破口的部分，力量更微弱的部分，从那边指示进入神灵中枢部分的道路，这是现在吉田家的结论。

『虽然是这样说父亲，那全都是假说而已』

但是干比古，对于前人的研究成果公然作出了怀疑。

『再说要看到前往龙王住的水晶宫的道路，『水晶眼』的主人本身就未确认，只存在于传说中。吉田家已经在这二百年中，不断寻找着水晶眼的主人。我认为现在正是要踏出最后一步的时候。』

几个弟子们对于干比古的话作出了赞同。在一族之中，明确地表示赞成的表情也不少。

他们，已经等不及了。

在无数次寻找中也找不到的，水晶眼的主人。

『世人都把魔法认为是传说中的存在。以无法确认作为理由，判断为不存在的事物』

幸比古平静地回应了干比古的反论。

『那是因为….我们把知识隐藏了….』

『但是魔法是存在的。我们自己就是证据。魔法对于不知道它的人来说只是传说中的，但现在谁也知道魔法是存在的。干比古，为什么你能够如此肯定传说中的水晶眼是不存在的？』

干比古对于父亲的话，没有道理能够足以回应。

『即使是存在的，如果不能找出来的话也没有意义。如果我不能在我生存的时间内遇上他的话，对我来说就是无意义的。水晶眼的主人不在这里的话，我认为往其他方向前进是没有错的』

但是干比古，把话题的方向转换了。

『父亲大人。这个『星降仪式』是为了什么存在？我们吉田家的目的又是什么？』

以大义作为名分，把道理击溃。幸比古正因为身为当家，才无法对干比古的论点作出否认。

『…….元比古，你也对干比古说些什么吧』

幸比古并不是作为当主，而是作为父亲向长男求助。

『父亲大人，我没有任何话可以对干比古说』

但是，元比古对于幸比古的话没有作出回应。

『原本的话，唤起龙神的术是对我挑战的术法。但是我没有那种力量。只是唤起了单一属性的神灵我就已经变成这种惨况了。』

这样说，对于自己的身体仍然无法维持平衡的元比古露出了自嘲的笑容。

『而且，这个『星降仪式』是术者向一族展现自己的技术。作为兄长也好，我也不能作出妨碍』

『兄长大人….』

意料之外的掩护射击，干比古无言了。

『但是干比古，不要勉强自己。你的力量在场任何一个人都知道，『到达神的境界的术法』是最高难度这件事大家也知道。如果感觉到会勉强的话，就马上中断咒术吧』

『…我知道了』

元比古并不是想表示自己想要『今年第一的术者』的名声而这样说，干比古也知道。

兄长只是在为自己担心。怀有反感的心情是十分丑恶的，作为态度也不堪入目。对此干比古十分了解。

但是同时，绝对要成功这样的意识在干比古中萌芽却是事实。

干比古转向祭坛的镜子。

已经没有任何阻止他的声音了。

再次拿出咒符排好。在这里描绘的文字和模式，会读出构筑魔法的次序。用现代魔法的用语来表现的话，就是把想子流入咒符，把传回的信号根据次序送入魔法演算领域然后建立魔法式。

之后把组织起的魔法式投射在咒符上然后覆盖。透过这样做，咒符就变成了控制精灵，即是独立情报体的控制器。即使独立情报体的规模太大无法完全控制也好，仍然能够传达术者意思的通讯机。

精灵简单来说，就是记录了自然现象的想子情报体。物理上来说不拥有任何能力。只是把自然现象发生的经过记录，没有拥有作用点和方向的情报，就这样把现象具现化。

向想子情报体输入作用点和方向的情报，根据此透过独立情报体进行事像改变的精灵魔法，就是SB魔法的真身，为了这样链接上想子情报体，在可以输入作用点和作用方向的情报的状态下把情报体活性化就是唤起魔法。

要唤起精灵，首先必须要找出了符合目的的精灵。只是这一次，并没有寻找所需的精灵的必要。『龙神』是『水循环』的独立情报体。如此巨大的情报体是不可能找不到的。

问题就是在这之前。

要和情报体链接，并不是单单只需和闇云接触而已。必须像收音机般调整到相同的波形。但不用说过程比收音机的复杂很多。波长和振动波，它变动的规则性。比起调音倒不如说更像分析曲线暗号的过程。如此大规模又复杂的独立情报体，要吻合的波形变化很大。

即使能够解读波形，接下来术者还要面对来自情报量的压力。那是凌驾了人类精神中拥有的情报量，自然现象的情报量，但会在意识中出现的部分只是当中的一小部分而已。但是这样也会直接被自然现象的情报量压倒。大多数都是在意识坏掉之前中断连接。因为和独立情报体接触而变成废人是十分罕见的，但作为魔法去看却是失败。

配合波形，承受壓力。在這之上，要尽量将对方支配，然后令它变为可以诱导的状态。不用说，让情报现象化所需的活动性也要持有。

如果真的有人拥有水晶眼的话，同调，即使在配合波形这个步骤就会变得十分容易进行。但是，要忍耐压力的过程，最终还是要术者自己进行。干比古认为，如果水晶眼的只是为了简化同步而存在，就没有必要。

如果只是因为这样而停滞不前的话，倒不如由自己去完成所有的过程。干比古这样想着，把意识集中在控制器的咒符上。

很快就抓到了龙神的气息了。直到现在仍然和预想一样。但是，却无法和它进行同步。即使读取了波长和振动数，马上就会产生变化。波形变动的模式实在太过复杂，在不断尝试同步的同时，体力逐渐被消耗。

但是干比古靠着相应『神童』之名的集中力和持久力，不断把自己的想子波和龙神的同步。这是看着干比古的人都会感觉到吧。在不久后，围着祭坛的人开始骚动了。

骚动最终化为，

——要链接了

——要链接了

——要链接了

变成了这些声音。这些话，从高级的术者口中漏出了。

（…抓到了！）

完全同步了。感觉到的干比古，在此时。

《满足我…》

就像山声，水声，如此远的声音传到了干比古的耳朵。

（幻听？）

那明显的，不是耳朵听到的声音。

干比古不理会声音，为了确认自己已经链接上龙神，把已经同步了的想子波输入，和对方的想子波进行接触。

《满足我….》

比起最初更近，听到这把声音。

《满足我….》

干比古对龙神送出更强的想子波的话，那把声音就更接近了。

《满足我》

（这难道是，龙神的声音？）

这是不可能的，干比古这样想。龙神是不会这样随便说话的，他的真身应该是『水循环』这个独立情报体。

干比古在这样想的下一秒，

比起刚才强多倍的声音，轰炸了他的意识。

《满足吾！》

『呜啊啊啊啊啊啊啊啊啊啊啊啊啊啊啊啊！』

干比古的喉咙中发出了惨叫。

他对于此并没有自觉。

意识被烧断般疼痛，还有炽热。

自己魔法的泉源，现代魔法学中的魔法演算领域被强制地高速活动着，没有理由地知道了。

然后在找回意识当中，干比古就忘记了这件事。

无法记起了。

想子不断从自己身上流失。

是被夺取了，他这样想。

是被吃掉了，他这样想。

无法忍耐这股丧失的痛楚，干比古就失去了意识了——。

【二零九五年一月某日】

在吉田家，道场对面的内庭中，有一个少年正在拿着携帯型的CAD熟练地操作着。

用双手敲打着大型平板的少年没有一丝的动摇。那是重复了数百次，数千次同一个动作才会自然得到的技术，就在这少年身上。

少年的面前放了火把。他的眼中，只有没有点火的火把身上——瞪着。

少年在操作完CAD后约过了一秒。

火把一气燃起来了。

『可恶！』

少年愤怨地说。

『好慢！太慢了！我为什么会变成如此迟钝了！』

快到要接受高校入学考试的少年，干比古，对着自己咒骂，悲叹。

在五个月前的仪式的晚上。从昏迷中醒过来的干比古，变得无法随心所欲地使用魔法了。

发动术式这件事是能做到。瞄准和威力也没有问题。

只是在速度上，却不能如意。

不管尝试多少次仍然会感到缓慢。自己应该能够更快地发动魔法才对，这样的感觉无法从意识中消除。

父亲说『这是心理的问题』。

兄长也说『这是心理的问题』

两人都认为发动速度并没有下降。而对于仪式失败而变得神经质的干比古，兄长的元比古只能作出安慰。

但是干比古自己却不能接受。

他感到焦虑。

——自己应该更快地完成术式才对。

——自己应该更自由地使用魔法才对。

感到焦躁，勉强自己，但仍得不到心中满意的结果令到自己额外的焦躁，在这之后，干比古就真的变得无法顺手地使用魔法了。

父亲的幸比古，命令干比古最近暂停修行进行休息。说出并不是只有勉强自己才能到达进步的。

干比古就暂停了道场的修行，便去找了魔法学校。

他认为要得知自己为何不能使用魔法，是不是学习现代魔法就能够知道。对于自己不能像以往般使用魔法，说出其实没有改变的父亲和兄长产生了怀疑。

但是，魔法学校并没有回应干比古的期待。再说为了魔法科高校考试而设立的魔法学校，是无法教授高级魔法的。魔法学校可以教的就只有关于发动系统魔法的基础理论和实践，CAD的基本操作以及基础单一系魔法的课程而已。

干比古透过自学去读了很多魔法理论的文献。把唯一学到的基础单一系魔法，在落后的CAD上不断练习。

几百次，甚至几千次。

即使是这样，他的力量仍然没有回来。

使役水精灵把火把的火熄灭。命令精灵发起水汽，干比古回到了练习的起点上。

对着操作着CAD的干比古背面，兄长说话了。

『干比古，是时候去上学了喔』

干比古固执地看着火把，不久后，便放下肩膀的力回头。

『兄长大人，让你特意来真的不好意思』

干比古没有打算把家人大卸八块。也没有让家庭关系恶化。最多只是礼仪端正地，像是对着陌生人般，制造出墙壁。

『干比古，不要太过乱来。谁都会有失手的时候』

对着元比古发自内心的关心，干比古只是沉默地行礼了一礼。

『也有怪责自己也得不出成果的时期啊』

『我知道的』

干比古对着长辈的话，只是装作接受兄长的建议般接受了。实际上元比古，也对于唤起了超越自己能力极限的『风神』而筋疲力尽所产生的后遗症烦恼着，但是干比古并没有看到这一点。他只是对于自己的事感到焦急而已。

『不要焦躁。有时候绕远路反而会是捷径』

『对于你的建议，非常感谢』

干比古对着兄长行了一礼便走向了主屋。

出现在客厅，并对道歉父母说今天没有吃早餐的时间后，干比古就简单地整理一下衣装后，就前往学校了。

【二零九六年八月十四日】

『达也早安啊』

『早安，干比古，睡得好吗？』

『哈哈，睡眠充足哦，身体状况也没问题』

『的确，看起来没有问题』

对于达也不变的看透自己的眼光感到不自在的同时，同时干比古对他也感到了信任。

（说起来，去年的九校战成为了脱离障碍的契机呢）

昨晚的回想，那些充满苦恼的每一天。对于这些记忆，不知道为什么却不会觉得辛苦。那对于干比古来说，已经是过去的事了。不如说他自己反而会对自己的误会，对家人感到不信感，每天封闭着的自己感到羞耻。

『怎了干比古。突然这样笑』

『诶？我笑了？』

『回想的笑容吗？令人觉得恶心的那种』

『….达也。被你这样说会令人真的觉得会恶心，所以可以不要这样吗。老实说，会沮丧啊』

『当然是骗你的』

以一点也听不出是笑话的语气回答，干比古真的有点沮丧了。

因为小事而沮丧的现在，想起那时候的事，干比古反而那些是珍贵的回忆。

『说笑就到这边吧，开始最终调整吧』

被达也催促，干比古的思想被拉回了现实。他走去了调整装置前，戴上测量用的护目镜，把手放在板子上。

『….身体状况没问题看来不是欢颜呢。但是有点兴奋的感觉』

『诶，连这种事也能知道吗？！』

『因为情感的动摇是属于灵子的领域。可能美月就会看得出吧，但直接用机械测量是不可能的。但是可以透过想子波的形状来推测出来。那是因为思考和感情都会对此作出影响』

『诶，好厉害呢。』

『干比古，现在不是佩服的时候啊』

因为看到意料之外的高科技而率直地感到佩服的时候，被达也泼了冷水。

『太过在意的话和太过放松一样不好啊。要保持平常心的重要性，你们古式魔法不是更清楚吗？』

达也的话令干比古只能苦笑。

『对呢。古式魔法比现代魔法更容易受心理状态影响是事实。』

干比古调整呼吸。这样说起来，被人说自己在魔法和呼吸上都比以前更自然地调整到了，是自从去年九校战开始吧。那时候完全想不到艾莉卡的口中会说出这种话，真的是吓了一大跳，不过现在则成为了美好的记忆。

『这样如何？』

把手放在板子上，达也再次询问了干比古。

『没问题。居然那么快就调整好了，不愧是你』

想说『不愧是你』的是我吧，但干比古没有说出口。他怕自己从口中说出去会听起来像谎言。

干比古能够从障碍中脱离，是因为和达也一同参加了秘碑解码。正确来说，是使用了由达也调整的CAD才能做到。

现在的话就能够明白自己状态出现问题的原因。在失去魔法力感到失落的时期，其实就是和兄长说的一样只是单纯的障碍。

在仪式的晚上，在唤起魔法当中听到的那把声音。

——满足吾！

那把声音确实是『龙神』的声音。自己链接上的巨大独立情报体，要维持链接需要的情报处理速度自己并不足够，所以唤起魔法产生了逆流。那时，『龙神』对自己要求了自己实力以上的处理能力，无意识领域令魔法演算领域发生了超过负荷的行为。感觉到想子的枯渴，是因为魔法演算领域超越了自己的意思不断输出魔法式的副作用。

自己会感觉到魔法发动速度下降了，是因为那时候被强行加速的感觉所影响。会感觉到慢下来是当然的。因为是以自己实力以上的速度作为基准判断，所以会觉得魔法演算领域正常的速度很慢也是正常的。要说的话就像从高速公路连接上一般道路之后，坐在汽车上会感觉到正在被限制速度地行使的错觉一样。

然后，再把正常运作的魔法演算领域无意义地强行改变，状态会变差也是当然的。错误的努力会把过去正确的努力的成果吞噬。和父亲说的一样，那时候暂停了修行是正确的。

恐怕其他的一高生没有发觉吧——察觉到的只有『深雪』而已——，达也认真地编织出来的启动式，能够把魔法式极限的能力强制性地引发出来。省去一切无谓的，彻底地调整到和使用者的魔法特性吻合的状态，所以魔法演算领域就可以以用尽全力的状态运作。和依靠启动式无意识地构筑魔法式的现代魔法师不同，虽然效率较低但靠自己力量构筑魔法式，但正因为这样的古式魔法师的自己才能够察觉到，干比古这样想着。

在去年秘碑解码中，使用了达也调整的CAD的干比古，以非自身意志被强制全力运行魔法演算领域。达也所编织的启动式所发动的魔法，比起『龙神』那时候强制输出的魔法式，构筑速度更快。而体验到这种速度的干比古，终于能够从『龙神』带来的错觉中脱离了。

『干比古，我做了一点微调整，你再试一下』

『….已经完结了吗？怎样说呢，好快呢』

对着干比古的话，负责服部的工程师和凯瑞的工程师都苦笑了。他们身上已经完全看不到对达也的嫉妒了。

干比古从达也手中拿起CAD放在左手上。由于是单手使用的，所以在拇指的地方是陷下去的的CAD，虽然较大但相对较轻便。背面则有着通过了除了拇指以外的皮带，即使有剧烈的行动都不会掉下来。按钮则是沿着圆弧状设置了五个，里面看不到的位置则设有了决定的按钮。是比起启动式的数量而言，更重视使用感的设计。

展开启动式，在魔法发动前的状态停下。虽然没有担心，但干比古感觉到比起平常感，有着更配合的状态。虽然已经很多次，但仍然会感到惊讶。

『没问题。这样的话，感觉可以用出全力』

前辈们的工程师笑着，恐怕没有正确地理解到干比古的意思吧。干比古的意思是『今天也能够被扯出全力的感觉』。

『要注意步伐的分配。只有这点，只有魔法师本人才能调整』

『我知道的。今天幸好在午饭前的第二回合是休息。在第一回合之后有休息才进行第二回合，然后在加上午餐时间的两场比赛，就完全不用担心体力的问题』

『是呢。有利的比赛顺序。』

『运气也是实力之内啊』

服部和凯瑞跟着干比古的话说。秘碑解码的本战中，一高的队伍以不错的状态放松着。

第一战，一高对六高，草原场地。在能见度极高的草原场地，老实说干比古的出场几乎没有。防御由三七上凯瑞的『利用相杀造成的魔法无效化』负责，透过超绝技巧的完美防御。最多只是负责辅助帮忙阻止第一波魔法发动而已。然后趁着空隙服部就直接攻入敌阵，以得意的组合魔法把六高的防御手一击击破。

第二日的第一战，一高在完全没有危险的状况下取得胜利。

第三战，对一高来说是第二战，终于和因缘的对手三高对决。幸运的是今年的规则中，要参加越野障碍赛跑的选手，只能再参加多一个项目。所以在冰柱攻防出战的一条将辉就不能参加秘碑解码。

一条将辉和吉祥寺真红郎都不在的三高队伍。即使是这样仍然是一高最大的强敌。

比赛是在溪谷场地。是左右都有高崖，有着细长，弯曲大的水流的场地。

（水,吗….）

造成障碍的原因是因为水属性最高级的神灵。但是果然干比古最得意的属性就是水。

『吉田，就像去年的新人战般去吧』

在比赛场地决定在溪谷后，凯瑞马上就以恶作剧般的笑容提议。

在去年新人战的秘碑解码中，和九高于溪谷场地对战的一高，透过干比古把雾的结界覆盖全区域，令两方一次交战的机会也没有便取得胜利。

『三七上，那个作战三高不是有在警戒着吗？』

服部说出了像他会说的，保守的话。

『虽然被警戒着但我觉得是有效的。司波也是这样想吗？』

凯瑞不是问干比古本人，反而问达也。对于此达也对着干比古苦笑了一下。但是上级生的指名，干比古就把回答让给了达也。而且干比古也没听过达也的想法。

『我觉得最起码也必须作出一点变化的话，才会有效吧』

『怎样变化？』

服部这样问，达也就开始说明作战。

在比赛开始之后马上，场地就被浓雾覆盖了。

观众席出现了骚动。直接进入九校战看比赛的观众比较多，所以记得去年新人战发生的事。

三高恐怕对此有所预料吧。以石碑中心的半径15米展开了对物障壁，阻止了雾的入侵。

作为石碑『钥匙』的无系统魔法射程为10米。如果把对物障壁的魔法力消耗控制在很低的情况下就无法阻止一高选手的进攻。但是在障壁被破坏的一瞬间，三高的选手就能够得知敌人在哪方。三高选手围着石碑，摆出了持久战的姿势。

三高的想法决定没有错。普通的话，是无法长时间维持如此大范围的魔法。特别是去年的新人战使用了这个作战的比赛只用了五分钟就完结了。

但是，即管过了五分钟或是十分钟也好，雾仍然维持着一样的浓度。

三高选手对于SB魔法——精灵魔法的性质并不清楚。透过独立情报体介入的事像改变的精灵魔法，维持越久就会有越多独立情报体集中令魔法强化。

准备持久战的，其实是一高那一边。

达也并不是看穿了三高作战的重点。他所指示的作战是Multichart的方式进行。针对『雾之结界』的发动，三高会采取的对策的假说就会成立。然后透过预测出来的对应手段，来决定这边如何行动。

达也想做的并不是什么特别或是非凡的计划，而是理所当然的作战方案。预测敌人的行动，然后这边再作出对策。但这只是预测成功后，提高对策的稳定度而已。

但是，他的作战从结果来看是出色地正确的。三高的选手交替着展开对物障壁，但经过十分钟后选手们的消耗就开始出现了。然后一高的选手，也并不是只有干比古正在行动。服部已经开始了攻略的准备了。

因为干比古的魔法而在雾中确保了视野的服部，接近到三高阵地前的30米。然后透过干冰形成的雨在不碰到三高选手下，落到旁边的草地上。落下的干冰在彭到石头或是野草后就会融化华为水滴消失。

而干冰掉下地的声音，则由凯瑞制造出来的雷声瞒混过去。在溪谷中回响的雷声，令三高选手的精神力确实地削弱下去。

观众对于制造巨响的同时，看到凯瑞撞向石头或是山崖的表演感到开心。而这些欢声，令三高选手疑心不断提高。

然后经过了十五分钟后，焦虑的三高终于作出行动了。展开了二重的对物障壁，解除外侧的障壁让防御手负责，而其他两人则行动了。

在那下一秒，他们就被地面上电击的网抓住了。那是服部得意的魔法『潜行的雷蛇』。由于衣服并没有湿透所以没有完全的效果，但这边就靠准备时间来填补。透过低效率，高威力的魔法把他们击破了。

对物障壁外面明亮的电光，令障壁里面的三高选手动摇了。连发现敌人已经在附近这件事也没有发现，失去了平常心。

对物障壁动摇了。而这此时，就被卷着碎石沙泥的突风吹袭。服部的魔法『沙尘流』的变化版。线性石流，应该这样称呼的魔法，破坏了三高的对物障壁。

而破坏障壁的碎石，因为二氧化碳融化的水滴令选手湿透了。而雷蛇则发现了新的目标，冲向了三高石碑附近进行攻击。而一下子涌入去的雾，也被二氧化碳吸收了。在被绝缘障壁保护的服部面前，美丽又残酷的雷光的幻影缠着了三高的选手。

赢过了三高，服部，凯瑞，干比古三个人并列在一高的应援席前面。

对物的所有人对着应援席挥手。

干比古在应援席的学生中，看到很开心拍着手的美月。

——那是吉田家花了二百年也找不到的，拥有水晶眼的少女。

——如果有她在的话，两年前的仪式就应该成功了吧。

——如果有她在的话，自己也能够完成『到达神的领域的魔法』吧。

干比古轻轻地摇了下头，把这些杂念从意识中赶走。

那并不是现在应该要想的事。秘碑解码，九校战还没有完结。

而且那并不是他一个人能够考虑的事。有必要向她说明『水晶眼』和『到达神的领域的魔法』的事，而且得到她愿意协助的答案。

这是将来的事。

在自己和美月的未来中有什么等待着还未能得知。甚至连维持着好朋友的关系也不能够确认。

比起这些，现在应该要回应她的期待。干比古这样想着。

为了令自己找回了以为已经失去了的力量的达也，（虽然不想承认）但仍然关心自己的艾莉卡，以及这样为自己加油的朋友们，现在应该把全力投入到取得胜利上。

干比古心中，这样发誓。

=== Shotgun！ ===

无论运动竞技、非运动竞技、魔法竞技、非魔法竞技，或许纵观所有的竞技比赛，竞争都是在比赛开始前就已经启动了。而在2096年度的九校战，这一倾向可说是格外明显。

各魔法科高中赌上本校威信参加的九校战、即全国魔法科高中魔法竞技友谊大赛，从一高到九高、每个学校均是以学生会为中心举全校之力进行准备。并不是每一个魔法科高中，都是以冠军为目标前进，这一点令人惋惜，但是为了尽量取得好成绩而绞尽脑汁，却是各校共通的。

选拔选手、制备CAD、调整起动式。这些准备的原点都是竞技的项目。配合项目的特性，所有的准备工作随之跟进。因此九校战组织委员会所下达的变更竞技项目的通知引起大骚乱，也可说是当然的事了。

一高也不例外。特别是学生会长中条梓受到了沉重打击，甚至让学生会的工作停顿了两三天。

但是就算束手无策，时间也会溜走。如果终日悲叹，最后也只会在准备不足的情况下迎接正式比赛。比起义务感，或许是恐惧感起了更大的作用，让梓完成了重启。

一旦首脑人物重新振作，一高全体的重启还是很快的。因为梓受到打击最深，反过来说也就代表其他学生所受伤害要更小。

冲击传来是7月2号，周一。三天之后，7月5号周四午休结束的时候，选手的重新选拔便已完成了。

而当天放学后，在分配好的时间和地点，进行了兼有各项目小组见面会性质的会议。

「打扰了」

第一高中二年级B班，明智英美，通称“英美”飘着一头标志性的火红头发进入了准备教学楼的小会议室。

她在本年度的九校战上，被选为新项目“炮艇急袭（Rower & Gunner）”的双人赛选手。接下来计划要和双人赛的队友以及负责的整备师（Engineer）碰头。

【译者注：为了阅读方便，小说原文中以假名形式出现的专有名词如上一段的‘Rower & Gunner’以及‘Engineer’只在第一次出现时同时展现英文和中译，此后均只写中译，另外名词使用的是魔劣动画澄空华盟字幕的版本，因为译者身兼该版本校对，并非抄袭，如与读者阅读习惯有差还请谅解】

不过整备师这边早已经相熟，不再需要介绍了。去年九校战时也受过他的照顾，是个难用普通形容的同年级生。一年前还对他为什么会是二科生摸不着头脑，今年他总算有幸（？）转科到了新设立的魔法工学科，姑且算是得到了与他的头脑以及技术相符的地位。

得知此事时，“高兴地仿佛自己的事情”似乎不是她心情的准确写照。老实说的话，是松了一口气。因为，由于他继续当二科生而无法自处的，反而是她们这些理论成绩在他之下的一科生。不过也有些同班同学不愿承认这一事实。虽然他们宣称“综合成绩是我们赢了，只不过是笔试成绩输给他”，但在英美听来这全都是不甘心认输罢了。

“要说只输考分的话，说到底‘综合成绩’本身不也只是学校内部的评价点数吗？”英美是这样觉得的。他去年新秀赛“秘碑解码（Monolith Code）”中击败拥有十师族·一条家继承人的三高队伍，她不相信自己那些同班同学的实力能比他强。

不出英美所料，房间里无人回应。现在离集合时间还有十分钟。搭档的选手是三年级，那人的整备师是学生会长。按照常识不能让她们等着。成功地率先抵达，英美也能够安心了。

「咦，你已经来啦。好早啊~」

高年级组合露面，是在五分钟之后。

「啊，辛苦了」

正在复习下载到便携终端的炮艇急袭规则的英美站起来轻快地一鞠躬。

「我是二年级B班的明智英美。朋友们都叫我英美，请多关照！」

面对英美精神焕发的问候，两位三年级生一同莞尔。

身高与英美相若，拥有黑色短直发以及圆眼睛的女生也回以自我介绍：

「那就叫你英美咯？我是三年级B班的国东久美子。叫我小久吧」

搭档的高年级生的性格，出乎英美预料的随和。

「额、不、这个有点……」

「哎、想想也是哦。但是不用太见外。要是哪天改主意了随时可以叫『小久』哦」

「哦……」

（这人还真是够实诚啊……！）

平时别人对她自己的感想，现在英美也体会到了。

「然后，这位你已经认识了吧？学生会长小梓」

「小久！」

一听到久美子介绍自己的这句话，梓就红着脸生气地叫起来了。从没有想象过梓大喊大叫形象的英美，看着这一幕一下子愣住了。

「诶、怎么了？突然这么大声。你看都吓着英美了」

「还不是小久说怪话介绍我，还说什么小梓！」

「诶—、不是一直这么称呼的嘛」

「因为是小久你啊！低年级的话、这个……」

正当梓语塞的时候、

「那个、中条会长？我是认识会长的」

为了缓和局势，英美插嘴说道。

「诶、啊，对哦……明智，请多关照了」

听到英美说话的梓一下子反应过来，一边害臊地说着一边把原本娇小的身体缩得更小了。英美一不小心，就被她那个样子萌到了。

「各位久等了」

洋溢着香软气氛的小会议室，随着最后一人：达也的登场而稍微重拾了紧张感。

虽然在部分人眼中达也像是家常便饭一般地欺负着梓，但这当然不是事实。只是梓单方面地感到畏缩而已。

可是她那畏惧的样子，不由地会让人产生“必须帮她一把”的感觉。

「司波君，今年也请多多关照了！」

英美说着仿佛拜年一样的话一边猛地鞠了一躬、

「初次见面，我是三年级B班的国东久美子。请多关照」

接在英美之后，久美子仿佛变了一个人一样娴静地一礼，和刚才那个要求低年级生叫自己“小久”的女生完全不像一个人。

至少英美这样想着，稀奇地盯着久美子的脸。

不过对于这一来一回，达也完全没放在心上就是了。

「国东学姐，请多关照，也请英美多多关照了。那么会长，我们开始开会吧」

他把取代松懈气氛的适当紧张感当作理所当然，同时把久美子的表现认为是本来性格，便提议开始会议。

「啊，嗯，说得对」

梓答应着，转头看向达也。

可是达也并不开口。反而是梓被盯着，陷入了严重的焦虑。

「那、那个、司波君？」

「会长，交给你了」

这是达也要求梓来主持会议。这可完全不是找茬。梓既是高年级生又是学生会长、等于是九校战选手团的团长，达也认为这个场面应该交给她来掌握。

英美和久美子也认为这个判断妥当，作为证据，她们也把目光投向梓。

「——那么、现在开始炮艇急袭双人赛的作战会议」

梓早早地放弃了抵抗，坐上了议长的位子。因为比起继续和达也大眼瞪小眼，这样要轻松的太多。

「首先呢……我们从自我介绍开始吧？」

「明白了。我是负责明智的整备师司波达也」

进屋之后、就已经进行过自我介绍了。不过达也并没有指出这一点、爽气地站起来进行了简短的自我介绍。

「我是二年级的明智英美。被选为选手。我会努力不拖国东学姐的后腿，请多关照」

被坐下的达也用眼神催促着，英美想也没想就站起来接了下去。

英美坐下后，久美子犹豫着慢慢站起来。

「我是三年级B班的国东久美子……。这次是第一次被选为九校战选手，不过我也会竭尽全力的」

然后久美子看向梓，忸怩着小声说：

「那个、小梓……中条？自我介绍刚才已经做过了吧……」

事到如今才被点明，梓脸红了。可是自己提出来，却只有自己不进行自我介绍这一选项，以梓的个性是不会选的。

「我是担任国东的整备师的，三年级的中条梓……」

似乎已经竭尽全力的梓坐回座位上。面对一脸“又出错了”的表情羞涩地垂着头的梓，达也伸出了援助之手。

「会长，我们先来分配谁当桨手（Rower）谁当炮手（Gunner）吧」

「说的对哦」

对于达也的提案，梓用差点咬到舌头般的快语速表示同意。

到现在为止明显是被惧怕着、就算达也再不介意别人的眼光，总会觉得不舒服。但如果说出来的话反而会产生反效果吧。出于以上判断，达也把到了嘴边的话又咽了回去。

「话虽如此，但我觉得也没什么需要商量的了」

接着达也的话

「我是桨手吧」

「我就是炮手啦」

久美子和英美一先一后地答道。

「太好啦。就算要我当桨手，我也当不了啦」

英美用演戏一般的夸张动作按了按胸口。

「不过没有桨就是了」

达也用不知是真心还是玩笑的口气吐槽完英美之后，又看向梓。

「会长也没问题吧」

「嗯，可以」

连梓也没有犹疑的样子。这一分工就如达也所说完全不用商量，从决定让英美和久美子组队起就已经定下了。

英美属于狩猎部。

久美子是划艇部。要不是九校战项目变更，英美就会参加急速射击（Speed Shooting），而久美子就是浪板争先（BattleBoard）。两人是因为各自在射击与水上形式魔法的水平而被选作炮艇急袭的代表，而不是反过来。没有必要刻意避开擅长的领域。

「那就定下了」

对于达也的话，梓、英美、久美子都点头赞同。

梓转向笔记本大小的终端，眼睛快速地上下扫视。想必是在阅读竞技项目的重要事项，考虑接下来说什么。可是关于炮艇急袭的详情已经熟到几乎把屏幕读穿了。虽说没想过会当主持、但对于事先没考虑过要商量什么的她来说，光是重新扫两眼资料也不可能想出新议题。

「那个、今天还有什么需要敲定的事项吗？」

结果，梓扫视着诸人的脸如此问道。但是从目光停留的长度看来，这个问题明显是丢给达也的。

「我认为应该敲定小艇的种类」

结果，回应梓的提问的还是达也。

「小艇的种类、吗？」

不过很可惜，梓对于这一回应的含义似乎不是很理解。

「我指的是要重视航速而选择窄的，还是重视射击的稳定性而选择宽的。是要重视直行而选择吃水深的，还是重视转弯性能而选择吃水浅的。既然是用魔法操艇，那应该就不用考虑利用水的阻力转弯吧」

要是吃水太浅的话，转舵就无法抓住水体而只能在水上侧滑，而用魔法操艇的情况下，转弯就不用考虑水的阻力。

「国东学姐有什么要求呢？」

再次确认后，达也转而询问久美子的要求。

「这个嘛、狭窄而吃水深的倒是好……」

久美子看了一眼英美的侧脸。对于开动小艇的一方来说这样当然更好办。可就算程度不如实弹射击，要是晃动太剧烈的话还是会难以瞄准。

「我觉得应该没问题。因为骑在马上也挺晃的」

听完两人的话，达也操作了一下手里拿着的A4大小的终端。他访问的是发出小艇订做订单的站点。

「虽说是重视速度的也没有竞赛用的小艇那样细长。不过要站在艇上应该也会很难」

这句话的前半是对久美子说的，而后半是对英美的提醒。

「站姿射击应该不行了吧。虽然和实弹射击不一样，魔法射击里能够确保视野的站姿是最容易击中的。跪姿可以吗？坐着瞄准可是很难得哦？」

「从空间来看是可能的。实际能不能跪着让小艇跑起来就要取决于练习了」

「唔诶。应该不会翻船吧？」

面对英美略显丧气的问题，达也没有立即回答，而是看向久美子。

「国东学姐，怎么样？」

「在行驶中的小艇里单膝跪着？这可有翻船的可能……」

久美子的话让英美的表情越发愁苦了。

「那我们就先从让船不翻的练习开始吧」

即便如此，英美也没有对达也的这一提案表示不满。

商讨花了十分钟就结束了。达也急忙赶去下一个会议，而梓则去学生会室处理事务工作。变成与英美两人独处之后，久美子大大地伸个懒腰后便靠在了椅背上。

「啊，紧张死了」

「国东学姐，刚才很紧张吗？」

虽然从本人嘴里说出来的应该不会有错，但是在达也面前表现出的“文静少女”实在太自然，让英美开始怀疑这大大咧咧的样子才是演技了。

「叫我小久」

「这个、刚说了……」

对于这个刚刚还说“哪天改主意了”现在却要求自己用昵称的学姐，英美难掩心中困惑。

「抱歉啦，先这么叫嘛。不然我觉得放松不下来」

虽然这是英美完全无法理解的超常理论，但从久美子的表情来看似乎难以抗争到底了。

「……那么、我叫你“小久学姐”吧」

这就是英美全力的妥协了。

「嗯—、算了，就这样吧」

好容易得到了许可，英美暗自安心地舒了一口气。虽然依然有一抹疑问：为什么自己要疲于这种事呢。

「那么小久学姐，你刚才觉得紧张吗？」

对于这个重复的提问，久美子报以“啊哈哈哈…”这样羞赧的笑。

「我对男生有点抵触啦」

对于这个意料之外的自曝，英美不禁变了脸色。

「啊、不是啦不是啦！」

看到她不断后退的举动才意识到造成了误会的久美子，慌忙左右摇起双手。

「我不是说自己喜欢女孩子啦！只不过他们又暴力又好战，这点我受不了。特别是在强势的男生面前，我就会身体僵住没法好好说话」

「……对不起」

听完久美子的自白，英美用难以解读的表情道歉。

「怎么了、没来由的？你做了什么要道歉的事吗？」

「不是、请不要在意」

少女魔法师，对暴力怀有过剩的恐惧感，这并不稀奇。而且大部分情况都是因为相同的原因。

英美知道久美子是既无魔法能力也无魔法师血统的父母生下的突发变异型魔法师，也就是所谓的“第一世代”。也知道对于暴力的避讳在“第一世代”的女性魔法师身上特别多见，也知道她们的心理倾向多是少女时期遭遇的反应。因为英美的父亲也是“第一世代”，所以对这种情况的了解，别说同年级生，甚至比高年级生都要多得多。

而且这也不是能够轻易和别人说起的事。

「小久学姐，是个和平主义者呢」

「和平主义者听起来还挺了不起的呢……。其实我连比赛对不想参加的。要是我也像小梓一样拥有作为支持人员帮忙的技术就好了」

「所以才和会长这么要好啊」

「嗯、不过我也没那么过分啦」

「和我说这些真的没关系吗」

英美和久美子互相交换了一个坏心眼的笑。

所谓的共犯心理让两人的距离一下子拉近了。

「不过司波君也不是那种没来由地欺压别人的男生哦」

能说出这句话，也算是她的随和使然吧。英美对于达也的为人，并没有熟悉到可以为他辩护的程度。与其说是为达也说话，更多的是想要缓和久美子对他的隔阂。

英美并不是因为对达也抱有特殊好感才这么说的。对此久美子既没有误会，也没有曲解。

「嗯……英美说的应该没错。就算被吓唬成那样，到头来小梓似乎也挺依赖司波君的。看英美你们这些二年级女生对他的顺从度应该也不是个坏人。」

「顺从……！？」

对于这个反而比刚才更加跳跃性的解释，英美陷入了轻度混乱状态。无视左想右想也想不出反驳的话、结果只能陷入沉默的英美，久美子把话锋转向回忆。

「不过，一想到横滨的事啊……」

英美的意识一下子拉了回来。

久美子所说的，应该是去年论文大赛的事。英美因为有事没有去加油，结果有幸没有卷入那场骚乱。因此那天在横滨国际会议中心发生了什么，达也又做了什么，英美只知道传闻。

可他的“表现”哪怕只是传闻，也是足够劲爆了。

（听说他空手接下子弹，而且还把游击队员的手臂切下来了）

（实际上当然不可能是空手，应该是用了什么魔法）

（三高的吉祥寺真红郎同学似乎说是“分子切刀”。那个好像是USNA军的机密魔法，但这不是重点）

（无情地切下游击队员的手臂，有够冷彻）

（很吓人。虽然我也怕，不过……）

「不过，他不是个坏人」

对于久美子这句要是被知道达也本性的人听到一定会全力吐槽“你被骗了啦/了/了哦”的台词，英美报以笑容。

【译注：了啦/了/了哦从语气来看，推测分别出自雷欧、干比古、艾丽卡】

7月14日，周六。被定期测验打断的九校战备战训练重开之日。

一高背后的野外演习场蜿蜒着一条整体呈椭圆形的水道，一直到去年为止都用作浪板争先的训练。新项目炮艇急袭也使用这条水道。除非常时期，要在学校之外使用魔法“原本”需要通过繁杂的手续，所以这也是当然的选择。

野外演习场的水道虽然没有像浪板争先赛道一样做成立体的，但这条更长也更宽。而在其中的一个急弯，由香澄担任炮手的一年级组一边向肩以上露出水面飘着的久美子和英美投去抱歉的目光，一边通过弯角。

「英美，没事吧？」

虽然水道深三米脚当然碰不到底，但是因为英美二人穿着救生衣所以不用担心溺水。时值盛夏，落入水中也不会觉得冷。——但是穿着衣服反复落水，绝不是一件愉快的事。

「嗯，我没事」

虽然对和自己一样飘在水道里的久美子回答“没事”，但英美已经开始感觉到不舒服了。和短发的久美子不同，英美是一头浓密的长发。和衣服一样，带着红宝石光泽的红发吸了水，变得相当沉重。

（看来头发变重心情也真的会变沉重哦……）

对于没做成的事的抱怨，凭着骨气不去想。因为她知道就算不说出来，光想想也会泄气。即便如此，英美还是禁不住叹了口气，向着已经翻个儿的小艇游去。

此后又翻了一次船，英美她们乘坐的小艇才终于抵达了终点=起跑线。

对着离开水道上岸，正用魔法弄干头发和衣服的英美，在阶梯状的登艇口（兼上岸口）迎接她们的达也出声道：

「英美，辛苦了」

「咦，司波君？」

在起跑时目送她们的是梓。按照今天的计划，达也和梓换班应该还要有一会儿。

「已经换班了吗？」

「貌似和工作人员的联络出了岔子。会长被叫去处理那件事了」

但是在听说事由之后

「真辛苦啊」

也只能想出这样的感想了。

「算是吧。不过你们这似乎也在苦战嘛」

可是同为辛苦的一员，英美也没办法当作事不关己一笑置之了。

「啊哈哈，算是吧」

不过按她的心境，事到如今反而只能微笑了。

虽然跪姿行船的训练今天才是第一天，但是对于一圈之内翻船四次，英美也是相当的灰心。对达也投去的笑容也缺乏神采。

「看来没法像骑马一样呢」

对于达也这样不经意的低语都让她更加丧气，现在她的精神状态就是这么低落。

「哎呀~真是没说错啊。不过要是在马背上跪姿射击的话马上就会被翻下来就是了」

即便如此，黑着脸垂着头也不合自己的个性。英美这样想着，憨笑着用格外轻快的口气答道。

「那要什么样的姿势才行呢？」

只不过，达也似乎无意陪她演自黑戏码。他一脸正经地对英美问道。

「诶？什么姿势？」

「在奔跑的马背上，要用什么姿势才不会落马呢？」

为了无法理解提问内容的英美，他耐心地又问了一遍。

理解了达也提问的意图，英美将手支在下巴上夸张地歪着脖子。

「你是说除了平常坐在马鞍上之外的对吧？嗯……不算马戏团那些花式骑法的话，我知道的就只有‘横骑’‘两点’还有‘猴式’了」

「样式意外的少嘛。‘横骑’我懂，另外两种是怎么个骑法呢？」

「‘两点’简单来说就是站着骑，从鞍上站起来控制马的骑法，在翻越障碍的时候有用到。‘猴式’就是赛马的骑手骑在马上前倾的姿势，这么说懂了吧？」

「那个啊……那‘猴式’的时候应该是双膝跪在鞍上的吧？」

「虽然我没试过，但膝盖应该是不碰鞍的。骑手是骑在马镫上，膝盖只是保持平衡的时候才用」

「原来如此……英美，双膝跪着瞄准做得到吗？」

「诶、不知道呀」

在将达也所说的在脑中模拟了一下之后，英美自信缺缺地点头道：

「我想大概没问题，怎么了？」

达也虽然没想到会在这里被问“为什么”，但回答并无迟疑。

「并非单斜跪在艇上，而是双膝跪着瞄准如何？这样姿势应该也会更稳定，视线高度也不会有什么改变」

「……要怎么做？」

想要尝试似乎又找不到感觉，英美一脚踏在船上抬头问达也。

「把双腿均等地分开，用膝盖平衡船体的摇晃……对，就这种感觉」

英美保持这一姿势左右晃了晃短枪（shotgun）型的CAD。

「嗯……好像可行。就这样再试一次吧」

「嗯，有劳了。也拜托国东学姐了」

对他的话报以无言的点头，她坐到了英美身前，转向达也这边侧着脸点头示意。

紧接着，小艇就缓缓离岸了。

「这个、是从前摩托艇比赛时候的姿势呢」

在拐过第一个弯后，久美子看着前方对英美说道。

虽然只是个高速弯，但是小艇的动作明显变安定了。

「摩托艇比赛？」

「咦？英美不知道吗？也叫赛艇」

「不知道」

虽说还控制着速度，但是英美总算有余力和久美子说话了。刚才那一圈只有在落水之后才说得上话。

「听说战前有用一人驾驶的摩托艇竞速的赌赛。就像用摩托艇代替马的赛马一样呢」

「诶—、还有那种事啊」

「然后，根据过去的文献资料，选手就是在小船里分开腿跪坐着的」

「原来如此，一样呢。说不定司波君就知道那种摩托艇比赛吧」

「不知道呀。感觉不是那样。不过既然有可以作为参考的先例，也说明这样是合理的吧」

「是啊。学姐，请加快速度」

「了解！」

久美子一口气加快了小艇的速度。

在水道里驶完一周回到起跑线的两人，头发和衣服都没有湿。不，也不能说完全没有湿，但也只是被水的飞沫溅到的程度，至少没有落水的痕迹。

「快看快看！一圈都没有掉到水里哦！」

「嗯嗯，才一圈就有这么明显的进步啊」

对着一脸“看到没！”表情跑过来的英美报以忍俊不禁的笑容后，达也看向依旧坐在艇上的久美子。

「国东学姐用这种姿势操艇没有问题吗？」

「嗯……视野有点不好」

在达也面前，久美子依旧会变一个人。不过达也也不是千里眼，所以也就把久美子当成一个“性格安静的女生”，所以对她那可能让部分人会觉得有点冲的应答方式也就没怎么在意。

「果然是这样啊」

炮艇急袭双人赛是一人控制小艇，另一个人射击目标。此时两人的视野便成了问题。两人前后一列坐的时候，桨手坐前面就会挡住炮手的视线，炮手坐前面的话桨手就会看不到路。

为解决这一问题，一高的双人用艇设计成桨手坐的前部座椅较低，炮手坐的后部座椅的底板抬高。桨手以下半身埋在艇里的姿势坐在里面。由此，射手的视线被桨手遮蔽的问题就解决了。可因为桨手的视点变低，视野不可避免地缩小了。

「正式比赛的时候是第一圈试跑，第二圈计时。因为可以用第一圈熟悉赛道布局，所以就算看不见远处也没必要太过神经质……不过我会和会长商量一下的」

达也似乎已经想好方案了。他那不张扬的态度虽也称得上可靠，可又不知道打的什么算盘，虽然英美不是直接的当事人，却也略感不安。

她至今还记得第一次接受达也的“调整”时感受到的冲击——或者说恐惧——。或许、一辈子都不会忘记。

明明只是接受CAD的调整，她却感受到仿佛自己被当做试验台——或者放在案板上等着被宰割的食材——这样审视。

仿佛能将自己完全看透的眼神。

不是透过衣服看到裸体的程度。

在皮肤之内，肌肉、内脏、骨骼、细胞、基因、构成自己的所有要素都被审视着一般。

不仅是魔法演算领域的特性、自己的深处、自己的本质都被分析着一般。

而完成的CAD，从自己体内挖掘出了明显超越自己极限的力量。

不，是宣告了超越“昨天为止的”自己的极限的，“真正的”极限。

英美从戈尔迪家的外婆那边接受“魔弹塔斯兰”的指导时，也经历过相似的感觉。使用调整过的CAD的感觉。和外婆在自己体内强行刻上魔法的感觉很像。这才——虽然听起来像是借口，在去年冰柱攻防（Ice Pillars Break）预赛中就把力量用尽了。急速射击的疲劳还没褪去，那项比赛获得亚军导致前一天没睡着导致体力跟不上也是原因。但是最后消耗到即便决赛循环赛没有变成那样也必须弃权，英美认为达也的CAD才是主因。在晚饭时她说“CAD的调整，一定意义上来说也是把自己的内部曝露出来吧”并不是一概而论，而是想着达也调整说的。

而这次变成案板上的鱼的，或许是久美子。

（……不过国东学姐的整备师是中条会长，应该没问题吧？）

虽说是接受了达也的调整，也并没有受什么损害。甚至可以说能用达也调整的CAD是一种幸运。去年英美虽然耗尽体力，但也同时收获了超越自己实力的好成绩。收支怎么看都是大额盈余。

即便如此，久美子会变成新的试验台这一疑虑还是在英美脑中挥之不去。

7月15日，周日。学校自然没有课，但是离九校战还有一个月不到，选手们都来到学校努力训练。

当然，英美和久美子搭档也来训练了。因为炮艇急袭训练机会特别少，她们与单人代表、新秀战搭档以及男子搭档一样，一大早就集合在野外演习场的水道。

「早上好」

在设置于水道起跑地点的更衣室兼冲淋室兼休息室等着她们二人的是梓。她还是一如既往，对于低年级生也很礼貌地问早。

因为事先就知道今天上午是梓，下午是达也的轮班，所以英美和久美子对于梓的迎接并不感到意外。引起英美二人兴趣的，是梓手里提着的，大小和三明治盒子差不多的小硬盒。

「早上好，会长」

「早上好，小梓。话说那个，是什么？」

虽然英美作为学妹所以以礼仪为优先，而久美子就没有理由不去满足好奇心了。

「这个？给」

「？」

梓吧硬盒递向久美子。意思是说在听取说明之前先亲眼确认下。

久美子被形势所迫接下盒子。第一印象是，意外的轻。虽然从外观来看是轻质金属制的，结果似乎是树脂的。

而其中内容也是个轻小物件。

「眼镜？挡风镜？」

放在里面的是眼镜型的挡风镜。不过与一般的眼镜不同，绑带的连接处左右各有一个宽高各1厘米，厚5毫米的小型摄像头一样的东西。

「啊、难道是眼镜型的导航仪？」

「答对了~。不愧是小久呢」

梓啪啪啪地鼓掌。

「锵锵锵！这个导航仪可以在第一圈练习圈的时候用眼镜左右的摄像头把赛道录下来，第二圈正式计时的时候显示导航线。算是一种盲区显示器」

「小梓，你这是在对谁说明呢？」

对于她过于夸张的动作和面对她二人来说过于强势的口气、久美子吐槽道。

「诶、呵呵呵…」

能够笑着糊弄过去而不显出萎缩的样子，一定是因为在场的只有能够轻松相处的同性友人和学妹。就算是同性，如果在场的是真由美和摩利的话情况又会不同了。

「总而言之，有这个的话难以看清赛道的问题就解决了。因为炮艇急袭是每一组分开跑，没有对手同时跑，所以只要知道前面的赛道是什么样就行了」

而且之所以用礼貌语体，与其说是因为听众除了久美子还有英美，倒不如说是因为进入了解说模式。

「确实，只要知道赛道的情况，操艇就不会有问题」

「而且根据规则，水上的目标可以用撞飞的呢」

「不过，从规则上说没有问题吗」

对于久美子提出的理所当然的疑问，梓露出一脸“等的就是这个”的表情。

「炮艇急袭关于机械的限制只有“水上行驶必须使用无动力座驾”。没有规则说不能使用导航仪」

听了这一回答，久美子用知道了什么底细一般的表情点头道：

「哦哦。那么，这个主意是小梓想出来的吗？」

「唔……其实是司波君想的」

「果然。钻规则的漏洞不是小梓的思考类型嘛」

「不过不过、编写导航仪系统的可是我哦！除了基本概念之外，都没有麻烦司波君呢！」

「哦……不过这不就跟哥伦布的鸡蛋一样嘛」

「虽然是这样没错啦！」

梓像是闹别扭一般别过脸去，久美子则笑着瞅着她。

看着这幅景象，英美感受到一股意外。不拘泥于魔法，为了胜利，能用的全用上。这种做派确实符合达也的形象。但是没有用令人大吃一惊的魔法，而是用只要想得到谁都能办到的电子机械来回应久美子的要求，这让她的期望落空了。

（……我也真是，到底在期待什么呢）

意识到自己在想什么，让英美自己都无语了。昨天还在担心久美子会不会成为新魔法的小白鼠，内心里却在期待令人瞠目的新魔法·高等魔法。

（首先，就算要把新魔法整合进战术，真正吃力的可是选手呢）

对达也来说，新魔法的想法或许是信手拈来。但是离正式上场已经只有一个月不到了。在这样的短时间内学会新魔法，本来可说是鲁莽之举。想想去年的事就能理解了。

（就算是小雫也说，学会能动空中机雷（Active Air Mine）就已经竭尽全力，声子共振炮（PhononMaser）没学完整呢。就算是达也君，也不会做随手整出新魔法这种夸张的事吧）

（如果用熟悉的魔法就能赢的话，还是这样比较踏实呢。我也必须用手里现有的牌加油才行）

英美说服自己之后，就坐进了小艇准备开始训练。

「要习惯导航仪可能应该会花点时间，最初的一小时先专心进行行驶的训练吧」

「了解啦」

坐进前部座椅的久美子对梓的指示点头称是。

「要是没问题的话，就在其中加入射击。明智，这样可以吧」

「我知道啦！」

随着跪到后部座椅的英美充满精神的回应，小艇出发了。

俗话说：热水下喉不记烫。就连实际上感觉过的“烫”都是如此，光是在脑子里想想的决心或许就更加不堪一击了。

「司波君，救救我啦」

至少英美已经把半天前的“凭借现有战力战斗”的决心给忘了。

「好突然啊英美，遇到什么问题了吗」

下午的练习刚开始，从水道爬上来的英美，一看到达也的身影就跑过去开始诉苦了。达也看看英美的身后，只见久美子正苦笑着用单手向自己行拜佛礼。

「站着没法安心说话，我们进去说吧」

达也决定在休息室听英美说。

「狩猎基本上是追逐一个猎物的运动哦」

「？……嗯，是这样吧」

面对完全不交代背景，直接摆出不明所以话题的英美，达也姑且点头称是。

而英美不说“一头”而说“一个”，是因为用作猎物的不是兔子或者狐狸这样的活物，而是可以越野的机器人车。

「虽然急速射击也是同时出来好几个目标，但是因为视角是固定的所以不会混乱啦」

「也就是说英美是因为目标太多没法好好应对而感到苦恼对吧？」

「就是这样！司波君，我就说这些你就懂啦？」

英美的声音里带着惊讶。久美子也瞪圆了眼睛、但达也觉得她们的反应未免太夸张。就炮艇急袭的特性考虑的话，作为炮手的英美因何苦恼，通过刚才的对话就完全可以理解了。——不过这也是以达也为标准来看。

「司波君，你有什么办法吗？」

英美将身体向前探出到了桌子上，用满怀期盼的眼神向达也祈求着。现在的她绝对是在期待达也拿出能够轻而易举解决问题的“新武器”“秘密武器”。

「对策我已经准备好了」

先不管英美的倒戈，她会苦于多重瞄准的事还是在达也意料之中的。所以应对方案也已经确立了。之所以没有一开始就把它提出来，是考虑到学习新魔法所造成的负担，他认为如果能不用的话还是最好不用。

「诶、已经有对策了？」

交给他的工作就是为了选手取胜而置办装备，对方做出如此意外的表情让达也觉得有些郁闷，但是并没有写到脸上。

「请先等一下」

说完就消失在更衣室里的达也，再回来的时候手里多了个前后很长的手提箱。

不用说也知道箱子里装的是CAD。像是把步枪枪身截取出来一般的形状，和英美现在训练使用的相同。

「这个CAD存储有霰弹型不可视的子弹（InvisibleBullet）的启动式」

「诶诶！？」

「不可视的子弹！？」

达也皱眉看着突然大叫起来的二人。

「……这有什么好惊讶的？国东学姐也是，我觉得有点受惊过头了」

「不是不是不是！」

久美子紧盯着达也不放。她脸上的笑容很难得地不见了。不仅如此，她对于达也（应该说是对男生）的排斥似乎也暂时忘却了。

「会惊讶吧？应该惊讶吧？肯定惊讶的吧！」

看大久美子猛地回头跟自己确认，英美深深地点头。

「所以、惊讶什么呢」

「不可视的子弹不是原初乔治（CardinalGeorge）使用的高等魔法嘛！」

「就算起动式已经公开了，如果不理解记述的内容的话也没办法配合魔法师（user）进行调整吧！？这才导致至今为止只有吉祥寺真红郎一个人能用不是吗！？」

久美子陈述的是被大众接受的一般论。而达也也不吝于指出其中的谬误。

「不可视的子弹之所以没有普及，是因为其用途有限。这个魔法的效果只是在指定的点上产生压力，并没有直接改变对象物状态的效果。所以不管战斗用还是非战斗用，能够有效应用的环境都有限。虽然在学术上有极重大的意义，但是在实验室之外还是使用别的魔法更加有效」

听了达也的说明，两人的头脑似乎也稍微冷静下来了。

不过根据他的解说，英美脑中又产生了新的疑问。

「那为什么要用那个魔法呢？而且还是‘霰弹型’……也就是说不惜改造不可视子弹的起动式」

改造起动式！？虽然久美子如此惊叫，但是对英美来说，事到如今达也搞出这种程度的超常行为已经不痛不痒了。

「那当然是因为那个魔法适合炮艇急袭了」

「……是吗？」

「嗯。不过如果直接用原版的话效率太差，所以改造成了霰弹型……吉祥寺真红郎会察觉吗？」

达也的唇间显出微微的笑意。

注意到这一点的英美暗想：果然司波君的性格很恶劣啊。

公元2096年8月5日九校战第一天。

在炮艇急袭的选手等待室，整备师进行的最终调整也已结束，只等起跑了。

「终于要开赛了。实话说，第一个跑本来是要避免的情况，但既然是抽签的结果也就没办法了」

而抽到这根签的久美子眯着一只眼双手合十。

看到她那个样子，达也感到“看来她还挺放松的”

「而不知道其他学校的用时，反过来说也代表不会有带来压力的数值。我们就按自己的节奏稳扎稳打吧」

听到达也的话，梓和久美子连连点头。

但是这些话，主要是对英美说的。仔细看就会发现，她的腿在微微发抖。按达也的记忆，去年她都没这么紧张。

「英美，按照平时的做就没问题」

久美子用手掌拍了拍英美的肩。

虽然因为是在达也面前她把音量降低，口气也更含蓄了（不是为了讨男生喜欢，而是排斥心理让她没法正常应对），不过拍的力量还是相当强的。

英美发出“呜呀！？”的惊叫向前倒去。在蹒跚了两步之后，英美气鼓鼓地回头看向久美子。

「小久学姐，很痛诶！」

「抱歉抱歉。还不是因为英美紧张地都不像自己了」

「啊、太过分了！怎么不像自己了！人家可是很娇弱的！」

「是是是、你娇弱你娇弱」

听到久美子用背台词的口气念完，英美又喊了一声“小久学姐！”贴的也更近了。

而达也就在这时插话了：

「英美，你的腿好像不抖了嘛」

「诶、啊……！」

就算瞒得过别人也瞒不过自己。最多就是视而不见。英美很清楚地认识到自己紧张地发抖。所以对于达也指出的事，她也马上就意识到了。

「喊了一下之后就缓解紧张了吗？」

「……大概是这样吧？」

在一脸不是很明白的英美背后，久美子一副“小菜一碟！”的样子挺起胸膛。——虽然在达也看来这个行为不符合她平常的形象，但是要做出反应又很麻烦，所以他就当没看见了。

「在第一个项目第一个出场，紧张也是可以理解的。但是你要更加自信。英美的霰弹型不可视的子弹很成功」

「……真的？」

「嗯，真的」

久美子在英美背后嘀咕着“这不就是制作起动式的司波君自满自夸嘛”，不过这个达也也当做没看到了。

「英美、你和国东学姐才是主角。去让观众们大吃一惊吧」

「对呀英美。去大干一场吧！」

「……说得对哦」

英美的脸上总算恢复了往常的阳光。

「嗯、现在想失败的事也完全没有生产性嘛！我们就尽情地去表现吧！」

「就是这股劲！那么小梓、司波君、我们去了！」

两人向达也和梓竖起大拇指，便走向了已经做好起跑准备的小艇。

目送着她们的背影，达也想着：国东学姐是不是一直在装乖啊。

「那个，是什么东西？」

在三高的本部帐篷，看着映出炮艇急袭赛道的屏幕，技术组员们喊了起来。

「一高……那家伙啊。又搞奇怪的小花招」

三高组员目光的焦点，是久美子带着的挡风镜。

「那个是……带有摄像头的导航仪吗？」

「诶？不违规吗？」

三年级女生组员回头看向的，是咬着嘴唇一脸不甘的吉祥寺。

「……与机械有关的限制是“水上行驶必须用无动力座驾”。在动力之外使用机械，应该也不算违反规定。一高的小艇像能浮在起跑线上就是证据」

一条将辉从背后将手放在吉祥寺的肩上。

「让桨手坐在前面较低的位置，炮手双膝跪在后面较高的底板上。和我们学校配置相同啊。小艇也是一样狭窄而吃水深的那种。看来乔治和他得出的结论相同」

「将辉……」

「因为我们学校的选手不需要机器来辅助操舵，所以乔治也没有可以钻规则空子的动机。仅此而已。」

「你说、的对……。抱歉，看来我有点过于在意了」

看到吉祥寺点头，将辉便把手抽离了他的肩膀。

「比起那个，我们更应该注意他们走什么路线。因为新项目是一组接一组跑，所以一高的路线能拿来参考。」

听到将辉的话，不仅是吉祥寺，高年级生也凝视着屏幕。

起跑信号开始点亮。在三盏灯亮起，然后熄灭的瞬间，一高的小艇便窜了出去。

「哦？挺快的嘛」

「不过第一圈是练习圈，起跑再好也没有意义。」

「第一圈是不会显示目标的吧」

「对。第一圈只是绕一下赛道。……话虽如此，她们飙的还真欢啊」

「应该是因为第一圈翻船也不影响成绩吧？我觉得她们应该是想在实际的赛道上尝试一下，看最高能跑多快」

「这个战术值得学习，我们学校也该用」

「还好我们的顺序在一高之后」

「小艇的运行很安定啊」

「减弱水的阻力的魔法，好像没怎么使用」

「反而是抓水面抓得很牢，估计选拔选手的时候比起魔法更看重操艇技术吧？」

正当三高的组员在屏幕前冷静地评论一高操艇的时候，操演即将进入第二圈的正式计时。

「终于要来了啊」

一高的小艇通过起跑线，计时器开始工作。

紧接着，帐篷里的三高学生，不，不只是他们，所有观看一高比赛的他校学生、观众全都打破了平静。

「好快！」

「这个魔法，是什么！？简直就像霰弹一样！」

令他们吃惊的不只是小艇的速度、还有炮手将随机数程式控制下出现的目标连续击破的魔法。

「果然是这样！你看！目标的周围也‘被打中’了！」

「看着不像发射冰弹，是空气弹吗？」

「把目标的部分放大！」

吉祥寺操作屏幕，与这句话几乎同时。

行驶在水面上的小型模型艇被一高的射击贯穿沉默。

这一瞬间的静止画面被显示在其他的屏幕上。

「……没有错。水面有霰弹状的着弹痕迹」

「固体或者液体的子弹都看不到。果然是空气弹吗！？」

「……不对」

吉祥寺以仿佛随时要开始磨牙的声音，否定了高年级生的推测。

「这个是……不可视的子弹」

一高的组合几无遗漏地破坏着目标、就算不是百分百，但射击的分数也应该相当的高。

但是三高帐篷里学生的目光焦点，不是对手的影像而是吉祥寺。

「真的吗？不，乔治应该不会看错吧」

能够对吉祥寺得出的结论做出反应的，只有将辉一个。

「嗯，不会有错。而且那个，不是原版的不可视的子弹」

「不是原版的？」

可将辉似乎也不是完全冷静的，只是毫无意义地重复着吉祥寺的话。

「我的不可视的子弹说到底还是瞄准一点的狙击型。但是一高选手使用的，是作用于多点的霰弹型。通过循环施法（LoopCast）连续施放霰弹型不可视的子弹。这是适应这个项目，防止射偏而又没有副作用的安排」

咯吱、帐篷里的高年级生和同年级生都感觉听到了吉祥寺咬牙的声音。是吉祥寺身上散发出的怨气让大家产生这种幻听的。

「……真敢做啊真敢做啊！不仅是再现了我的不可视的子弹，居然还敢加以改造！」

这次将辉也不知道和吉祥寺说什么了。

正当三高的帐篷被沉默支配，屏幕中的一高组合已经跑出了超越了预想冠军成绩的圈速和分数。

从小艇上下来的英美，用冲刺的速度跑向达也。

吸取去年的教训，达也并没有伸出手采取制止的姿势。

不知道是因为自制之心，还是因为“事后会很可怕”，英美在达也的跟前紧急刹车。

「成功了、成功啦！看到没看到没看到没！？」

该说是取而代之吧，她开始滔滔不绝地表达自己的兴奋。

「啊、当然了。干得漂亮、英美」

「成功啦、成功啦！」

「是啊。观众和其他学校的组员应该都吓到了吧」

「没有翻船耶！没翻船就冲线啦！」

「嗯嗯，是啊」

差不多快要受不了英美的达也，把求救的目光投向了久美子。

可没想到久美子正拉着梓的手流眼泪呢。

达也抱着“这种时候流眼泪似乎是女高中生的通用设定啊”这样丢人的想法，一边忍耐着直到工作人员过来通知选手交替。

吉祥寺真红郎参加了炮艇急袭的男子单人赛，虽然众人都觉得他稳拿第一，结果却和冠军失之交臂。

大部分的分析都认为，这一冷门很大程度上是因为七高的奇策。

但是在暗地里，或许是因为前一天女子双人赛一高炮手使出“不可视的子弹”，让他受了刺激，此类的声音不绝于耳。

=== 单干就挺好 ===

在2096年度九校战的准备阶段，突如其来地变更采用项目，将各个魔法科高中的参赛组员推入了混乱的漩涡。

但是对于那些基于新的项目要领开始练习的参赛选手来说，最让他们头疼的不是新项目，而是双人项目的引入。

公元2096年7月7日，周六放学后。被选为第一高中冰柱攻防（Ice Pillars Break）代表选手的千代田花音，正非常的不开心。

这次的原因，倒不是因为被迫和既是恋人又是未婚夫的五十里启分开行动。不，这也是心情不佳的重要原因。但是最重要的主因，是为九校战而进行的练习赛成绩。

虽说是练习赛，其实也只是一高内部的，或许说是比赛形式的训练更加确切。对战双方是花音&雫的双人赛组对阵单人赛代表深雪。在演习林深处长50米，宽20米的野外水池进行的比赛，到现在为止的成绩是零胜四败。深雪四胜，花音•雫组合四败。

现在正在为第五场比赛准备冰柱。进行准备的不是辅助组员，而是身为选手又是练习赛当事人的深雪。

她将散落在水池内的冰的残骸与上一场比赛使用的冰柱加热，一并溶解。并非创造出高温热源，而是将冰的温度“设定”到零度以上，从而使水池里充满冷水。

将冷水用移动魔法变成二十四根水柱。移动魔法是变更物体坐标的魔法。通过立体性地指定坐标，同时生成大小相等的方型水柱。

将其瞬时冻结。一晃神的功夫，在中线两侧已经立好了各十二根等间隔的冰柱。

呆然地看着表面仿佛水压冰刀切出来一般的光滑又完全看不出大小差别的冰柱，带着一丝对于这种过度讲究的无语，花音不禁对深雪的魔法力感到战栗。就算适应性再好，这可是将每根1.83吨的冰柱共二十四根同时成形并排队。究竟需要多强的处理能力和现象干涉力，花音完全无法想象。光在脑中过一下成形排队所需的情报，她的脑子就快要短路了。

而她居然在和己方的比赛前搞这些事。而且，还对己方取得了完胜。光一次就已经让人够不爽了，还居然连续四次。就算换了别人也会不开心吧。

「兄长，准备工作完成了」

「辛苦了。那就请就位吧」

后半主要是对花音她们说的。而深雪已经走向了代替冰柱攻防用高台（就像节日神台那样的平顶塔状物）的落脚处。达也并没有建议让深雪休息一下。

这种态度仿佛在说：对付花音之流根本不用出全力。当然，不管是达也还是深雪都无此意，而是花音自己这么觉得的。

不能输。

这次，一定要扳回一城。

故意不去想前四场深雪守着的冰柱连一根都没弄倒的事实，花音在第五场比赛燃起了比正式比赛更强的斗志。

第五场比赛结束后，花音已经完全自暴自弃了。坐在折叠椅上，木着脸茫然若失，也不看正准备总结练习赛的达也。

这种孩子气的态度，也还是有同情的余地的。第五场比赛，同样没有弄倒深雪的一根冰柱就输掉了。五场比赛，总计击倒冰柱零根的完败。面对这种结果，负责进攻的花音会摆出这种别扭的态度也就可以理解了。深雪和雫呆立着，一脸如何是好的表情面面相觑，另一边达也则无视花音用全身表达着的不高兴，对她说道：

「千代田学姐进攻，雫防御。我想这个战术从根本上看没有错」

话说回来，在不看着对方这一点上达也也是半斤八两。因为他是一边调整着花音的竞技用CAD一边别过头说话的。

实际上，这个也是花音心怀不满的原因之一。顺带一提，“这个”指的不是达也没有看花音，而是指由达也调整花音的CAD。

双人项目中每个选手都会配备一个整备师。女子冰柱攻防中，花音的整备师是五十里。同时达也既是雫的整备师，也是单人代表深雪的整备师。

因为单人双人共三人里，两人由达也负责，所以女子冰柱攻防的训练就决定让达也看护了。当然最终调整花音CAD的还是五十里，而必要的训练数据也通过达也转交给他。

对于这件事本身，花音的理性一面也是接受的。本来五十里擅长的就是纯理论领域，在实践领域要说擅长的话便只有刻印魔法中用到的印记设计与制作。且不说起动式的改良，CAD的调整实际上并不拿手。因为明白这些，花音也在担心调整工作会不会给五十里带来负担。

但是她的恋爱之心，并没有理智到足以压抑与恋人分开的不满。特别是看到眼前深雪对达也撒娇的样子，她就忍不住想“为什么不是阿启而是司波君啊！”

「你说不是输在魔法上咯？那到底是哪里错了啦？」

因此她的口气带上了过度的不友好以及挑衅。

「不是错了，而是配合的训练还不够。不过今天才是第一天，所以也是当然的」

不过就算花音乱发脾气达也没有在意。只是事务性地说出该说的话。这并不是因为他成熟，而只是他并不关心花音的心理层面。他单纯认为照顾她的心理层面是五十里的工作，于是就这样不负责任地划清了界限。

俗话说“喜欢”的反义词是“漠视”。与“爱的越深恨得越深”不同，“好意”的背后并不总有“漠视”，但是人们对于针对自己的“漠视”就像“厌恶”一样敏感。所以达也采取的态度让花音更加不爽。

「……哪里不好啦」

虽然花音的口气快变成豪猪状态了，但达也的态度依旧没变——完全，像机械一样的事务性态度。

「学姐的魔法发动领域和雫的情报强化领域有稍许重合」

听到达也的话，雫站到了花音面前低下了头。

「对不起，学姐，是我的失误」

听到这句话，深雪做出“诶！？”的表情看向雫。

在深雪看来，事实截然相反。雫一开始对自己阵地的冰柱释放了个别的情报强化。而因为花音的振动魔法不仅作用于深雪的阵地还波及到了自己阵地，雫才把情报强化的对象从各个冰柱转为己方阵地全体。

可是雫并未对深雪的视线做出反应，达也则对雫的道歉点头赞同。

「怎么说呢，我想你将强化对象扩大到己方阵地全体，是想要对抗深雪的领域魔法，但是情报强化果然还是应该作用于个体而不是领域。而且冰柱攻防哪怕只要留下一根冰柱就不算输，所以也应该考虑精选强化对象」

一边旁听着他给雫的建议，深雪想着，自己都知道的事哥哥不可能不知道。这或许是照顾到花音的精神状态才说的。

雫也和深雪做出了相同的解释。说到底雫之所以向花音道歉，就是出于这个理由。

「嗯，我知道了」

所以雫对于达也超出必要的严厉批评也只是干脆地点头。自己能够出力平息这个事态甚至让雫有些高兴。

平时给人强烈的冷漠映像的雫，会微微露出那种等待爱抚的小狗一般的可爱笑容，一定也是这个原因。

不知是不是被这微笑感染了，达也的嘴角也微微上翘了起来。

深雪立刻带着笑脸拦到了雫的身前。

「兄长，有没有给我的建议呀？」

雫的扑克脸上微微透出一丝不快。

达也露出了介乎微笑和苦笑之间的，仿佛在说“真拿你们没办法”的表情。

「要是深雪输了我就给你建议。不过要是放水的话我可要罚你的」

「罚……人、人家才不会故意输呢。这样对学姐和雫也很失礼」

虽然深雪摆出一副对达也的话生气的口气，但是在移开的双眼周围已经微微变红了。

这比起情侣更像是饲主和爱犬的景象——话说回来达也和深雪本就不是情侣而是兄妹——让花音都看呆了。面对深雪和雫对达也顺从的样子，花音想着“我还是等到‘正式比赛’的时候吧”在心中暗自苦笑。

而她对于达也那开玩笑般态度的愤怒则另当别论了。

「真是的，气死了气死了气死了！」

当天晚上，花音跑进了五十里的房间，向他发泄白天受的气。

「花音、这是怎么了？」

就算是心有灵犀的未婚夫妇，光凭那一句话也是没法理解的。五十里的提问可说是当然。

「阿启，你听我说嘛！」

花音像是预料到这个问题一样，早有准备一般接了下去。

「我被看扁了啦！被司波君！真是的，气死我了！」

「司波君？」

五十里用惊异的语调说道。他认识的达也如果不是有意挑衅，是不会做当面看不起人这种“多此一举”的事的。

「就是他！今天训练的时候！」

以此为背景，花音说出了五连败的事。

「魔法作用域的重合是我的错啊！我才没有蠢到连自己的错误都看不出来呢。把它归咎给北山，以为这样我就会开心了吗！？瞧不起人！」

「……我觉得这是司波君在迁就哦」

「就是他把我当成这样迁就一下就会满足的女人，才让我生气啦！」

「大概哦，他迁就的应该不是花音你」

「诶！？」

感觉到未婚夫似乎不是在单纯安慰自己，花音以不安的表情看向五十里。对于恋人意料之外的反应，之前的亢奋一下子平息下来。

「司波君是怕气氛变尴尬吗。不，应该不会吧。应该是怕尴尬的气氛拖累训练。因为司波君一直都很在意项目变更造成时间上紧迫」

因为自己和雫以及深雪闹僵，对训练造成了负面影响，这一点花音也能理解。但是五十里帮达也说话，总让花音觉得有点不舒服。

「在意时间表紧迫的不止司波君一个人。我，阿启，服部君、中条都在急呢。不对…最担心时间表的应该是中条吧」

「应该是的」

五十里并没有否定花音的话。也没有一笑而过。他一本正经地盯着花音的眼眸，在压抑住非条件反射一般的否定之后，还是以一句“但是”接下了话头。

「最认真考虑新项目、新规则的应对方法的，我想应该是司波君。今年九校战司波君负责的项目有女子冰柱攻防双人、女子冰柱攻防单人、女子炮艇急袭双人、男子坚盾克敌（Shield Down）单人、新秀赛男子炮艇急袭、新秀赛女子坚盾克敌、幻境摘星、秘碑解码、女子障碍越野。算项目的话有十个，算负责选手数的话十一人。在二、三年级六名技术组员中鹤立鸡群。虽然我也算负责比较多的，但也只有六个项目八人」

「不是就差三个人嘛」

对于花音的反驳，五十里只能一笑而过了。因为连花音自己应该也明白，这只不过是胡搅蛮缠。

「所以我想司波君应该是想要尽量有效率地消化计划表。你看这个」

五十里伸手从桌架上取出电子纸张，并把它递给花音看。

「……唔诶。这么详细」

上面详细记载着每次练习赛之后读取的花音的数据。

「还在学校的时候，司波君就发到我的终端上来了。我真佩服他能整理的这么好。只要看着这些，我就能马上知道怎么调整了」

这次花音也没有胡搅蛮缠。就算她不擅长魔法工学，也明白再说下去也是不甘服输的表现。

「虽然我觉得他也有点太赶时间了……但司波君并没有看扁你，这是肯定的。他这人不是会做那种无意义事情的」

达也为什么会这么紧赶慢赶挤时间，五十里也推测不出来。现阶段五十里所知的，只有达也正急于完成九校战的对应。

总之要得到了花音的理解，现在这些就足够了。

7月15日，周日上午。由于中间夹着期中考试，昨天才重新开始的九校战训练上，花音•雫搭档还是不断输给深雪。

花音认识到其原因在自己。由于她的“地雷原”作用波及到己方阵地最前排的冰柱，雫不仅要进行对温度变化的情报强化，还要在对振动的情报强化上浪费魔力。为此无法完全防御本就在现象干涉力上占优的深雪的魔法。

进攻方面，总算不会一根都没弄倒就结束了。五十里设计的、将纵向横向振动复杂组合起来最适于击倒冰柱的振动形式，即便是深雪都无法完全封锁。

但是现在来说，能击倒十二根中的三根就已经是极限了。这段时间内，花音一边的冰柱就已被破坏殆尽。其速率比去年新秀赛雫和深雪对战的那场比赛还要快。虽然深雪也在成长，但雫同样和去年不同了。比一对一的成绩还要差，只能是花音妨碍到了雫。

本来花音就不擅长严密的范围控制。虽然威力、速度、耐力均是第一流的，但是精确性有所不及。这是她自己和众人公认的短处。本来花音是不适合双人赛的，可深雪的“冰炎地狱”是单人才能发挥威力的魔法。因为深雪在魔法的威力以及速度都更占优，所以花音就只能去双人赛了。

今年的九校战在选定出场项目时，花音就总是不乐意。

「先休息一下吧」

达也宣布休息。

花音没有余力顾及后辈们的目光，无力地垂着头。

「千代田学姐，我们改变一下思路吧」

移动到正坐在长凳上调整呼吸的花音跟前，达也没来由地说道。

「什么思路？」

因为看到了停在自己面前的达也的脚，所以他突然搭话花音也没有受惊，

「雫也听一下吧」

对着抬起脸的花音，以及已经把目光转向他的雫，达也开始了说明。

「这个与其说是请千代田学姐改变思路，不如说让雫改变思路。冰柱攻防是先将对手的冰柱全部倒毁的一方为胜，自己阵地上哪怕只留着一根就没问题」

「是啊」

花音出声，而雫无言点头。

特别是花音去年就是用这个战术取胜的。所以也不用再说一次。

「所以，我们放弃保护所有的冰柱吧」

「……也就是说放弃防守？」

如此提问的是雫，而花音则被“难道说”的想法袭上心头，一时难以作答。

「是说部分，不是说完全放弃防守」

「什额么嘛」

花音和雫异口同声。就连“额”部分的长音都一样，在一边听着的时候会觉得莫名的好笑。实际上深雪就是一副憋着笑的表情。

「具体怎么说？」

不知是不是在照顾花音和雫，达也眉头都不皱一下就接着进行作战计划的说明。

「把情报强化集中在最后一排的四根，放弃前两排」

达也把目光转向雫，雫回应着达也的目光点了点头。

「千代田学姐不用考虑本方阵地，专心攻取地方阵地就好」

「此前不也是这么干的嘛？」

花音用刺人的目光盯着达也的眼睛。

「那么，就请比此前更专心」

而达也故意没有上钩

「——了解了」

说实话，花音自己也不确信自己是不是专心于攻击。她一直担心会不会“因为自己”而使己方魔法相互干涉。

但如果防御魔法不作用于前两排，那花音就不用去担心与自己的魔法相互干涉了。就算她的手再笨，也不至于误爆到己方阵地的最后一排。花音产生了一种肩头陡然变轻的错觉。

「还有，三个人的练习就到此为止吧」

「兄长，我可以问一下理由吗」

对于这个突如其来的提案，做出反应的只有深雪一人。即便是她，也没法理解哥哥的真意。

当然就算她不问，达也也是打算说明理由的。

「果然双人和单人的性质不同。双人赛里搭档之间没法顺利合作就会变成弱点，这是单人所没有的要素。如果习惯了钻双人竞技固有的空子轻松取胜的话，正式上场的时候可能会意外地马失前蹄」

达也会说出改变训练形式，也不全是为了深雪。

「反观双人竞技，特别是进攻面来说，抓住对手合作失误或许会成为重要关键。所以在训练时也应该意识到这一点」

不知道是不是想到了什么，花音这次很干脆地点了头。

「那么是要和男子搭档对练吗？」

对于深雪敏锐的提问，达也脸现微笑点了点头。

「嗯，我现在就去商量。抱歉要离开一会儿了。先按刚才说的战术计划练习吧」

「是」

「嗯」

「知道了」

对于低头道歉的达也，她们用三人三样的方式回应他。

「男子单人的整备师是五十里学长，今后应该会是我和学长交替着看护训练吧」

带上这么一句后，达也走向准备教学楼。

听到这句话后深雪浮现出不满的表情，而花音则见钱眼开一般开心起来了。

7月22日，周日。达也和深雪因为有脱不开身的事，预定下午不参加训练。上午在野外水池，正以五十里为中心进行冰柱攻防的训练。

「雫，我来加油啦」

「啊，穗香」

虽然穗香是幻境摘星的选手，但整备师还是达也。虽然没有整备师在场也能训练，但可能会觉得使不上力吧。

辅助组员正在水池中生成冰柱。虽然深雪做的时候看起轻松写意，但看着其他学生大费周章，才能完全理解深雪的魔法力到底有多优异。

「状态怎么样？熟悉新战术了吗？」

对于穗香的询问，雫微微地苦笑了下。

如果不是穗香的话，估计都发觉不了。

但是穗香却对挚友的辛劳了如指掌。

「虽然魔法本身轻松了不少，但是有不协调的感觉。」

「不协调？是因为不防御自己阵地的冰柱感到不协调吗？」

「嗯。虽然我也懂，这个不影响胜负」

「毕竟雫是不服输的呢。应该不会喜欢自己的冰柱被弄倒吧」

穗香噗地笑了出来，雫则移开了视线。

虽然雫的脸色并无变化，但是在穗香的眼中她已经红着脸别过头去了。

就在同时，冰柱准备完成了。

「各就各位！」

五十里出声指示。雫离开长凳站了起来。

「我去了」

「加油，雫。……话说千代田学姐呢？」

「那边」

穗香顺着雫的目光看去，只见花音正缠着五十里的胳膊。

「就算深雪也不会那样」

雫细琐地抱怨道。说起深雪，不管她和达也在人前怎么亲昵，也不会当着别人的面抱住他不放。虽说兄妹和未婚夫妇可能没法作比，但从这个意义上来说深雪还比花音知道检点。

话说回来，面对情侣秀恩爱，产生的倒也不全是负面的情绪。

「啊哈哈……还真有点羡慕呢」

对于穗香看着花音无意间流露出的真心话，

「加~油」

雫给她送去了无力的助威。

虽然是男子对女子的比赛，但只看单场比赛的话这个项目并没有男女的性别差异。会体现出男女差别的，只有在考虑因连续比赛体力消耗的时候。练习赛里则不存在男女的优劣势。

即便如此。

比赛结果，却不得不让男生们感到憋屈。

「胜利！」

花音得意地摆出剪刀手，而另一边，被击败的男子组咬着牙发出“唔……”的一声。

「花音，训练的时候就别这样了」

花音摆剪刀手的对向，不是对手组合而是五十里。就算花音生性旁若无人，但神经也没有大条到那种程度。但是在对手面前炫耀胜利这一事实还是一样的。她不够敏感这一点，即便是作为恋人的五十里也无法否定。

「哦—」

遭到五十里的劝告，花音缩了下脖子。不过看她的表情不像是被训斥后的低落，反而挺开心的。

看来只要被关照一下怎么都开心。脑中浮现“笨蛋情侣”这个俗语的，并不只有自带吐槽属性的雫。

「雫，辛苦啦」

再次进入整顿赛场的时间，雫回到长凳处。

本来是应该要读取CAD里的数据的，但现在五十里正被花音包场。而且，

「好厉害呀。和预想的一样」

就如穗香所说，达也确立的防御战术完全起效了。感觉在达也不在时都没必要记录数据。

而五十里也只是给花音一些叮嘱，似乎也并不打算进行测量或者调整。与男子双人那边选手和整备师都手忙脚乱不同，女子双人这边完全一派悠然自得。

8月5日，九校战第一天。这一天将进行男子、女子冰柱攻防双人赛的预赛以及炮艇急袭的双人赛。

「本来要是比赛时间有重合，那就得麻烦五十里学长了」

「不过看来不用担心这个了呢」

早上第一个来到一高帐篷，登陆大赛本部面向选手团的情报页面，达也像是放下心般低语，而五十里笑着回答他。他们看的是当天的比赛时间表。

达也在冰柱攻防负责雫，同时在炮艇急袭负责英美。虽然这是出于她们二人的强烈要求，但如果英美的比赛和花音&雫的比赛重合了，那只能拜托五十里同时照看花音和雫两人了。

原本不管是冰柱攻防还是炮艇急袭，比赛时技术组员基本不能做什么事。所以双人竞技只有一名技术组员在场也不会有什么问题，但是把自己负责的选手完全交给别人，即便是达也也会觉得过意不去。要是这个可能性变成现实，估计他也会难以启齿吧。

而实际的时间表上，英美是早上第一个跑，而雫是第四场和第七场比。比赛时间没有重合。

达也在对五十里简单嘱咐了几句后，便走向了炮艇急袭的赛道。

目送着他安心地呼出一口气的，不是五十里而是雫。

「得知司波君赶得上之后安心了？」

五十里转过头来笑着问道。

没想到会被注意的雫，害羞地移开视线小声回答了一句“不是”。

「这样啊？我倒是安心了。说来惭愧，我没办法像司波君调整的那样好。虽然已经习惯花音的调整所以没问题，要是连北山的一起负责的话会有点不安啊。因为魔法力越高的人调整起来越难」

「说什么呢！阿启上的话没问题的！」

听到五十里示弱，花音在身后拍了拍他的背。因为声音不小，想必是挺疼的，不过五十里只是为难地笑笑。本来他就不是真心的示弱，很大程度上是为了让学妹放松而开的玩笑。被这么下重手鼓励了一下，反而让他感到“花音也这么觉得啊”而有些不安。

「达也——司波君就算赶不上、也没问题」

不知雫是想到了些什么，对五十里这么说道。

「司波君的CAD和我完全契合到了，不用在比赛前进行微调的程度。若非如此，我和明智一开始就不会同意他兼任了」

「啊哈哈哈，这样啊」

面对雫这么一本正经地说，五十里干笑着回应。

五十里觉得，这应该雫想要消除自己的不安。

但是雫的话，如果换一种理解也能解释为“所以从一开始就没指望五十里学长”，而五十里自己也察觉到了这一解释。

雫没注意到。

花音也没注意到。

两个人开始了和气的闲聊。

但愿两人永远别察觉。至少等到后天决赛循环赛结束再说。——五十里打心底乞求着。

炮艇急袭比赛结束达也回到一高帐篷的时候，女子冰柱攻防还刚比到第二场。

「辛苦了。看来成绩不错啊」

通过屏幕看到英美她们比赛的五十里，笑着犒劳达也。

「谢谢。国东学姐和明智都很努力」

梓从达也的背后兴奋地加入对话。

「她们两位当然很用功了，不过司波君的技术这次也吓我一跳哦」

达也想要尽快结束关于已完成项目谈话，可这个期望随着第三人的介入轻易就破灭了。

「虽然我知道要用不可视的子弹，但没想到可循环施法配合使用后会变成那样呢，简直就像机关枪一样呢」

「虽然循环施法的效果让人吃惊，但是我更加吃惊于不可视的子弹的霰弹化。‘在一点上产生压力’是魔法的基干部分吧？亏你能保持魔法的完整性呢。真是名不虚传啊」

「还没到基干部分的程度。虽然产生压力的“原初代码”是魔法固有的，但是瞄准的部分和其他魔法用的是同一个模式，之所以会看起来不可分割，其实只是吉祥寺真红郎的伪装」

「诶，是真的吗！？」

因为话题是自己不擅长的领域而自觉闭嘴的花音，听到达也直截了当的爆料不由的叫出了声。

「或许是金泽魔法理学研究所给他出的主意。因为在公开魔法的时候，为了防止原理的泄露而故意把原来的魔法式改的繁琐，其实也是一种挺常见的做法」

与其说当年才13岁的吉祥寺自发地进行伪装，倒不如研究所的大人们主导伪装来得更让人信服。

「原来如此~。看来这点小聪明对司波君也不起作用啊」

梓就这样天真无邪地踩上了老虎尾巴。

而达也之所以没有发作，或许是因为移动去冰柱攻防赛场的时间快到了。

今年，除了引入冰柱攻防双人赛之外，对战方式也做出了变更。

一直到去年为止都是进行24人的淘汰赛，而最上位的三人进行循环制决赛。而今年则是将九校分成三个小组进行循环赛，每组头名进入循环制决赛的形式。今天第一天将有九场预赛循环赛在同一场地中进行。

花音·雫搭档的首战是第四场。对手是去年浪板争先中因缘颇深的七高队伍。

那次事件中因为犯罪组织的作祟，七高也可称为受害者，这已不是秘密。花音也明白不应该因为摩利的事故而忌恨七高。

但是道理和感情是分开的。花音斗志昂扬地准备上场。

「那么……你要穿成这样出赛？」

五十里用“开玩笑吧？”的口气问花音。而达也凭借去年的经验明白雫是完全认真的，于是放弃劝说只是看着花音和雫色彩斑斓的服装。

「是啊，很可爱吧」

花音说着转了一圈。木屐轻快地咔咔作响。

两人的服装是出门穿（现今可说是‘过节穿’）的浴衣。

五十里用眼神向达也求救。

虽然达也心知现在说什么都为时已晚，但又感觉这样一直无视下去对五十里不够义气，姑且开口说道：

「雫，今年穿的似乎挺清凉的嘛」

「小菜一碟。……合适吗？」

「嗯。虽然去年的青色也不错，但今年的紫红色也很适合」

「呼呼、谢谢」

五十里的脸上显出了绝望。

而花音则想着“你看连司波君都能说出那种话呢”，对未婚夫有点不太满意。

选手进场的时候，观众席沸腾了。或许是到现在为止最热烈的一次。出现在场地后方高台的七高组合是统一的水手服。而且不是船员式样而是二十世纪女高中生式样。上身是白色袖子的水手服，下身是藏青色的百褶裙。故意不选清凉的蓝色而用藏青，这一点让人感受到七高的坚持。——至于选手本人是怎么想的，就是另一回事了。

在场地对面高台登场的一高搭档身着不同色的浴衣。花音深青底印有焰火图案的成熟浴衣，而雫穿的则是紫红色底上印着不显眼的同色系焰火图案，富有女人味的浴衣。迎合节令，散发出一种正统而健康的妩媚。

一高组合与七高组合，在视觉上的人气不相上下。

「不过，不管观众有多喜欢，都不影响比赛的结果就是了」

在高台后方技术组员用的监控室里，达也自言自语地说着这些理所当然的话。看来，他对于冰柱攻防的这一习俗其实也感到了精神上疲劳。

「既然选手乐在其中就由她们去吧。我觉得九校战也需要这样‘游乐’的成分」

而五十里因为过于烦恼，似乎已经进入某种顿悟状态了。

「嗯，看来要开始了」

立于场地两侧的杆子上亮起了红灯。

当灯的颜色转黄，随即转为蓝色的瞬间，比赛就要开始。

达也和五十里也不再说闲话，紧盯着选手的背影以及场地之中。

灯的颜色变化了。

转黄、

然后，转蓝。

轰鸣声侵袭了赛场。

这是重约1.83吨的冰柱倒毁的声音。

七高阵地最前排的冰柱向后倒去，撞到其它冰柱后折断的破坏声。

一根，两根，三根，七高的冰柱接连倒下。

七高组合，也没有眼看着自己阵地的冰柱被击倒束手无策。

当的四根倒下的时候，八根冰柱已经以最后一排中点为中心集结成了一整块。

「原来如此，还有这一手啊」

五十里的低语声表现出从容。的确，把冰柱集结在一起就会难以击倒。

「但是在花音的‘地雷原’面前，这可是一着臭棋啊」

就如同听到了五十里的声音一样，花音提高了现象干涉力。

七高在完成了将八根冰柱合为一体的防御态势之后，便转入攻势。

一高的冰柱接连倒下。

一根，两根，三根。似乎完全没有受到抵抗。

一高的观战区传来惊叫。

七高的观战区响起欢呼。

出事故了！这样的声音混杂在惊叫中。

撞大运了！这样的声音融入在欢呼里。

但是七高的猛攻，在击倒八根冰柱的时候戛然而止了。

第九根就是不倒。

一高阵地，最后排的四根分毫不动。

对于战况的突然变化，自信处于压倒性优势的七高搭档，着急了。

七高负责防御的选手也转为攻击。

即便如此，也无法凌驾于雫的情报强化。

而碰巧的是，花音的魔法，也在同一时刻完成了。

「大意了嘛。不对，是求胜心切吧」

达也低声说的，是七高组合的心理。

「是我们赢了」

而五十里低声所说，是因为察觉到了花音完成的魔法。

花音、以及千代田家的拿手魔法“地雷原”。

借由地面，对固体施加剧烈振动的魔法。

这种剧烈的振动，蕴含有足以轻易破坏冰这样强度物体的能量。

将冰柱集结在一起的战术，对于花音来说，正等于是把标靶全都捆在一处。

七高的阵地剧烈摇晃起来。

千代田家的“地雷原”魔法，既不是将地面前后摇，也不是左右摇，而是产生出上下方向的波。通过在短周期内切换地面产生的凸起和凹陷，使其承载的固体产生扭曲进而破坏的术式。

并作一块，共计6.4吨的冰能够承受这种振动的时间，十分短暂。

伴随着一阵震耳的轰鸣，整块冰块粉碎了。

随即，便响起了比赛结束的笛声。

花音转过身，堆起满面的笑容对五十里摆出了剪刀手。

而一边的雫，也偷偷地对达也竖起了食指和中指。

冰柱攻防预赛第二场对五高的战斗，一高也留下四根冰柱在短时间内获胜。

至此，其他学校的组员也看懂了一高女子双人队伍的作战。

「第一场的那个也是故意的啊……」

在三高的帐篷里，对达也过于在意的一条将辉对吉祥寺真红郎如此说道。

「说得对。冰柱攻防只要还剩一根冰柱就不算输。即便如此，也没想到她们并不是从结果上留下四根冰柱，而是从开始就有意放弃那八根……还真是够极端的作战啊」

吉祥寺回答的语气总让人觉得缺乏精神。女子炮艇急袭双人赛中第一个跑成绩的一高炮手所用的“不可视的子弹”改造版让他受到了刺激，到现在都没有恢复过来。

「那家伙、不、一高为什么要采取那种作战呢？」

「什么为什么？」

精神活动停滞中的吉祥寺，没能理解将辉这一提问的意图。

惊讶于吉祥寺不同以往的迟钝，将辉还是解答了挚友的疑问。

「通过精选防御的对象提升平均的防御力，确保能留下一根以上的冰柱。乍看之下是个合理的作战，但这是没有足够魔法力的选手所应该采取的战术。防守方把魔法力集中在四根，也就意味着进攻方同样只须集中魔法力即可。如果按照分散风险的原则，对防守方来说防守十二根冰柱比防守四根要理想。而北山选手就拥有这样的魔法力，这一点有去年的战绩作证」

将辉脑中浮现的，是去年让会场沸腾的，深雪与雫之间的新秀赛女子冰柱攻防决赛。那场比赛从表面上看，雫已经防御住深雪的“冰炎地狱”。而深雪被迫打出“霜雾国度”这张牌才击败了雫。

将辉想，既然她当时能一边顶着深雪的“冰炎地狱”一边攻击她的冰柱，所以在只须专心防守的双人战中，没理由无法防守十二根冰柱。

「确实……是这样」

吉祥寺只是沉吟了一小会儿。一旦开始运转，他的思考既迅速又敏锐。

「将辉你说的没错。一高的战术并不是基于负责防御的北山选手魔法力不足而确立的。问题在于负责进攻的千代田选手」

「可是，到底是什么样的问题啊？一高的千代田可是去年的冠军啊」

对于高年级生提出的疑问，吉祥寺完全不用思考便答道：

「千代田选手使用的魔法，是千代田家的家传绝学‘地雷原’。这是借由地面对固体施加振动将之破坏的术式。这个魔法因为是震动地面，所以从性质上来说，对作用范围的精确控制困难到几乎不可能。估计一高的战术，就是为了避免‘地雷原’和防御用的情报强化互相干涉」

「原来如此啊」

对吉祥寺提问的三年级男生点头称是。

而这次另一个三年级生问吉祥寺道：

「就算有这个缺点，千代田的魔法还是个威胁啊。要战胜一高，必须要在‘地雷原’击毁我们的冰柱前突破北山的防御，有没有什么好办法呢？」

吉祥寺展现出自信的笑容点头道：

「有。我想到了一条妙计。因为要用的魔法对负责防守的佐久间学姐来说并不难，所以现在开始应该也来得及。明天之前我就能准备好计划和起动式」

「真的？真不愧是吉祥寺君呢」

三年级女生一边称赞吉祥寺，一边向将辉投去担心的目光。

「没关系吗？乔治他明天不是有炮艇急袭单人的正赛吗？」

「没关系的，将辉。这次一定要给他点颜色瞧瞧」

吉祥寺一边用笑容让将辉别担心，一边摇了摇头。

8月7日下午，冰柱攻防女子双人决赛循环赛。

进入决赛圈的，是一高、二高、以及三高队伍。

此前的经过两场比赛，一高一胜，二高两败，三高一胜。

接下来一高对三高的比赛将决定冰柱攻防女子双人的冠军。

「上午的男子冠军被三高抢掉了。虽然坚盾克敌是我们学校冠军，但要是继续被三高拉开分差就太不利了。所以我希望你们一定要赢下这一场」

在一高的等候室，五十里很少有地爆出了精神至上论的发言。

「我们当然也是这么打算的。下场比赛，一定赢！」

从来都以热情为动力的花音用力点了点头。

「那么说到作战计划，千代田学姐这边没有变更。和之前的比赛一样，请集中精力进攻」

达也冷静地说着，与她形成鲜明对照。

「交给我吧！」

「拜托了。接下来是雫，需要稍微改变作战。将防守的对象从最后排的四根，变更成最后排四根加上中间排左右两根，共计六根。坐标数据已经编进起动式了，所以应该不用去特别在意这一变化」

「交给达也了」

对于临近开赛时的战术变更，雫完全没有表现出动摇。

就像她自己声明的一样，关于今天的比赛，她对达也寄予全盘的信任。

「还有，把这个藏在袖子里」

达也说着递给雫的，是偏短式样的手枪型CAD。这是记录有去年新秀赛上使用的‘声子共振炮’改良型起动式的法机。

「？」

「要让北山也参与进攻吗」

雫以意外的表情歪着头，而一边的花音用带刺的语气问道。达也将声子共振炮用的CAD交给雫，就意味着他认为单凭花音一人可能会攻击力不足。她会感到不开心也是理所当然的。

「三高有可能会有小动作。虽然我认为即便如此千代田学姐也不会有问题，但我不想把战斗拖长，因为吉祥寺真红郎可能会准备我想不到的招数」

交代完这些背景后，达也说出了他预想的三高的“小动作”。

听完他的话，虽然花音毫不掩饰她无语的表情，但还是同意了让雫使用声子共振炮。

一高搭档和三高搭档在高台上遥相对望。花音和雫依然是一身人气飙升中的浴衣。对面三高则是军队风的对襟衣服加上一字头巾这种感觉精神饱满过头的打扮。

【译注：一字头巾原文钵巻，不认识的同学想象下神风特攻队头上戴的那个】

「看起来三高很有自信啊。吉祥寺真红郎果然有什么动作吧？」

「没有动作才怪了吧，毕竟我们也是一样」

「说得对」

五十里说着不禁笑出声来。

「那吉祥寺君到底能不能超出司波君的预估呢？」

五十里这饱含着期待而非担心的自言自语，不禁让达也也有了点想法。

但是他没有机会去吐槽。

倒不是因为对方是学长，而是因为比赛开始的灯开始亮起了。

由红转黄。

由黄转蓝。

瞬间，熟悉的轰鸣震撼了观众席。

双方的冰柱接连倒下。

对一高来说，是计划之中的事件。

而对三高来说，是意料之外的事件。

「中排的冰柱为什么击不倒！」

「居然改变了防御用魔法的构成！真是死性不改，耍小聪明！」

三高的帐篷里，因为中列左右两边的冰柱遇到防守而传出惊呼。

「没有问题。这点程度还在预想的范围之中」

吉祥寺用沉着的声音安抚动摇的高年级生。

「监控室，还感觉不到选手的动摇吧？」

『没问题。会发生这种事，早就从吉祥寺你那听说了』

通过通信器，监控室的技术组员用坚定的语气回答吉祥寺的提问。

「真不愧是乔治。居然能预判到那家伙变更起动式啊」

「因为他去年也这么干过」

听到将辉的提问，吉祥寺用从容地语调答道。

「不过这点程度完全不影响我们的作战计划，一根根地击倒就行了」

「居然突破了北山的情报强化……三高果然不简单」

当雫的第七根冰柱被击碎，五十里低声地自言自语道。

「敌方的魔法是振动系的‘无焰加热’、发散系的‘融解’、加重系的‘破城锤’。对于干涉力强于自己的魔法师的情报强化，使用不同系统的魔法不断切换来试探弱点是惯常做法。这个作战计划也算是遵循基本」

「既然是遵循基本，也就意味着正统而有效。虽然对达也说这些可能有些班门弄斧了」

「不，确实直击我的痛处啊。因为我为了弥补魔法力的不足，总容易用奇招」

「是吗？但我觉得司波君的作战计划都非常合理。对于实力胜出许多的比赛，用实力碾压是最好的捷径，司波君的话真让我茅塞顿开啊。之前我总想着不让花音出全力而帮她踩刹车」

「去年冰柱攻防不就是出了全力吗」

「那是因为我拗不过花音啦」

就在五十里苦笑的时候，雫的第八根被折毁了。

即便如此，达也他们也没有显出慌乱的样子。

「花音这边还有两根啊。那么，司波君你觉得自己的预想会实现吗？」

「要是对面就这样‘正常’地防御下去，事情倒是简单了」

对于达也那自我中心式的发言，五十里不禁笑了出来。

「还剩两根……对面还剩四根」

「果然还是陷入苦战了啊。我本来打算那招能不用就不用的」

听到将辉的低语，吉祥寺用苦涩的语气回应着。

随即，三高的帐篷里又响起了惊呼。

屏幕里，三高的第十一根也倒下了。

而最后的一根冰柱，除去底面的一个顶点，其余全都飘到了空中。

一边听着观众席上的骚动，五十里噗噗地笑了起来。

「厉害！厉害啊，司波君！没想到真的被你说中了」

三高最后的冰柱，除去地面的一个顶点其余全都飘到空中，样子简直就像体操运动员在单手倒立。

「冰柱攻防的规则禁止让冰柱完全飘到空中。反过来说，只要有一点和地面接触就行了」

「而花音的‘地雷原’必须要和地面的‘面’接触才能充分发挥威力。因为用点站立的物体承受上下的运动并不会产生扭曲。真不愧是原初乔治，作为‘地雷原’的对策可以打满分了。单对‘地雷原’的话」

「看来吉祥寺真红郎不在状态啊。本来应该不会犯这种低级错误的」

达也一边像是扼腕叹息一般说着，同时，只见雫从右手袖子里掏出了手枪型的CAD。

储存的CAD是声子共振炮。但是并不是以CAD的枪口端为起点，而是可以将任何一个点作为发射点的改良型。

在三高阵地中央附近，被击倒的冰柱不会阻碍的地方，产生了通过超高频振动变为量子化热流的声波，从那个点水平射中了冰柱与地面接触的顶点。

如果要击穿冰柱正面，即便是雫的声子共振炮也不能一蹴而就，但要是融解顶点部分，却连一眨眼的功夫都不用。

三高的冰柱，失去了与地面的接点。

同时，‘用与地面接触的一点站立’的魔法定义被打破。

以不自然姿态站立的冰柱，失去了支撑的平衡。

其结果只能是一个。

冰柱轰然倒下，

比赛结束的笛声响起了。

播放着场内有线实况的显示器上，映出的是高兴地互相牵着手的两位浴衣少女。

显示器前，吉祥寺一脸难以置信的表情僵在当地。

「……乔治，这个」

将辉尴尬地搭话，而以此为契机，

吉祥寺站起身，直直地朝着帐篷外奔去。

将辉看着挚友的背影，找不到话跟他说。

「诶嘿嘿，胜利！」

在休息室汇合的花音，对五十里投以得意的笑以及剪刀手。

「冠军」

雫微微笑着举起右手。

扯着浴衣袖子的右手，也羞涩地做出了剪刀手。

截止8月7日，九校战第三天结束时，三高依然领先一高一百分。

但是许多人认为，在直接对战中获胜的冰柱攻防女子双人赛结果，就是一高在后一天发起反击的狼烟。

=== 黑羽姐弟外传引人注目任务 ===

[1]

在西历二零九六年度接近九校战开始的七月二十二日，星期天。

黑羽文弥和亚夜子这对双子姐弟前往了四叶本家。

目的是为了向真夜报告关于九岛家秘密进行的魔法兵器开发的调查。文弥虽然和这个调查没有直接关系，但代替因为其他任务而忙不过来的父亲陪伴亚夜子拜访。

看起来真夜对亚夜子的报告感到满意。一边说着慰劳的话并且摆出了让人放心的表情——并不是直到现在也没有放松过的意思，而是不是工作中的下班模式的意思——请两人吃伴茶零食。

就像知道以前的君主会赐予有毒的零食，透过对象吃不吃来决定其忠诚心，但是真夜并不会作出这种无意义的事，而且文弥他们也没有这种担心。两人对于拿起零食感到犹豫，是因为感觉到真夜亲自请他们吃这件事表示担当不起。

就像这样，文弥他们到最后还是表现出远离放松的状态。第一次看到两人这样的样子，真夜的恶作剧不能说没有出现过。

『说起来，差不多到了九校战的时候呢？』

『是的』

对着真夜的询问，文弥紧张地回答。不，比起紧张不如说是警戒吧。

『九校战两个人都会出场对吗？』

『是的，伯母大人』

亚夜子会称呼真夜做『伯母大人』是因为真夜叫她这样称呼。双胞胎的父亲，黑羽贡是四叶真夜的表弟，从亚夜子的角度来看正确称呼真夜的并不是『伯母』。亚夜子对着第三者提起真夜都会称呼为『当主大人』或是『真夜大人』的。

但真夜并没有要求文弥『称呼我为伯母吧』。但是看到在变装（女装）的时候看到他说出『伯母』，就会感觉到女生说出『伯母大人』比较可爱，可能是因为这个原因吧。

『我们两个会在新人战中出场』

最重要的是，亚夜子本人也用惯了这个称呼，已经不会感觉到违和感的程度。

『在新人战？以你们的实力的话，我以为你们会在本站出场呢….』

真夜在言外的意思是『特别在四高』，文弥和亚夜子正确地理解到。

『但是，如果我们在本战出场的话，会稍微有点太过引人注目了吧』

『这样想，然后拜托人让你们参加新人战吗…』

即是说在四高内，也有着把两人放到本站上的意见。然后暗地靠某些手段回避了。不愧是谍报专家家族的子女。

『请问我们做了多余的事吗？』

文弥害怕地询问真夜。旁边的亚夜子也紧张起来。

『虽然不是多余的事….』

真夜短暂地考虑后表现出态度。文弥和亚夜子也忍住呼吸等待下一句。

『是呢。新人战也没关系吧』

本身坐姿已经很紧张的双子，就像柱子般僵硬起来。两人还没有胆子，作出拒绝把后背靠在椅子上的真夜像达也般的行动。

『文弥，亚夜子，没有必要在九校战留手。用尽全力吧。』

文弥和亚夜子，是打算马上回应真夜的命令说『明白了』。

但是，事实上。

『好？好吧』

文弥的反应是这样。

『好的。….但那不就会变得，额外的显眼吗？』

亚夜子比起文弥更无礼。但是并没有，在此以上的行为了。那也是无可奈何的事，她——不止是亚夜子连文弥也——被父亲不断灌输对四叶家当主的忠诚心。因为黑羽家的工作多数在水面之下，在四叶中比任何人担任更黑暗的工作。

黑暗中的黑暗。正因为其非法性高，所以绝对不会背叛这件事就变得极度必要。文弥和亚夜子也彻底地被灌输了『对当主的服从』，从这样的两人的立场来看也是当然的事。

不如倒转说，拥有如此高服从度仍然一定要进行反问这件事，反映出这个命令是多么的意外。

『是呢，亚夜子。如果你们认真的话，就能和去年的深雪和达也般一样引人注目吧』

『当主大人，这就是目的…吗？』

文弥询问。

『嗯，对的。文弥』

『今年七草家的小姐们也会参加新人战吧，而七宝家的长男也拼命地想要表现吧。在这个情况下，可能和四叶家有关系的你们华丽地脱颖而出，深雪和达也的注目就会被分散不是吗？』

说到这个地步，两人终于理解了真夜的打算。

『我理解你的考虑了』

但是，理解和接受是两回事。

『但是，我认为那不就会对以后的任务出现坏影响吗』

普通来看，亚夜子说的话才是正确的。谍报员的脸被认下来绝对不是好事。

『那方面不用担心』

但是，真夜在不说出自己真意的情况下，马上退回了亚夜子的论点。

『现在只想着在九校战好好地活跃吧。我也很期待着哦』

『好的，我会努力』

『我会为了不让你失望尽力的』

文弥和亚夜子的视线没有交错也知道对方所想的，接受了真夜的命令。

看着文弥和亚夜子离开，真夜拿起了桌子上的手铃摇响。

马上有人敲门了，准备被呼唤的人一直在旁边的房间吧。

『进来吧』

『失礼了』

回应真夜的声音打开门的是叶山执事。

『叶山，请马上和贡取得联络吧』

『我清楚了。是那件事吗』

『嗯，是喔。…啊，等等』

真夜叫停了行了一礼准备离开的叶山。

『还是我直接跟他说吧。把电话接到这边来』

『好的，夫人』

叶山走到房间的角落，操作着古董声音通话器，接过去贡那边。

通话马上就有人接了。即使是黑羽贡，也不能无视由真夜电话号码发出的通话。

叶山和电话另一头的人进行了短暂的对话后，就把电话恭敬地递给真夜。——虽然是古董般的设计，但通话器却是无线电话。

真夜拿起电话，然后说『喂喂』，一把状况十分好的声音流入她的耳朵中。

『喔喔，是美丽的表姐啊。请问你找鄙人是否因为做错了什么事呢？』

『不是，你出色地完成了任务哦』

『是啊。那实在令人无比感动。那么，请问今天是否有什么要求吗？』

『在这之前，贡。你一点也用不到动画电话吗？』

『关于这一点我真的非常遗憾。虽然不能看到表姐你的美貌十分遗憾，但是因为现在还在任务状态中』

『贡。你这样的说法令我有点难受，直接说重点吧』

『真的不留余地呢。那么，您打电话来的理由是为了哪件事呢』

贡终于用了工作状态的语气，真夜也把意识切换了一下。

『是关于你的子女们的事』

直到贡回答之前，稍微隔了几秒。

『…我清楚了。马上会准备』

在这几秒钟贡的心中已经把整件事描绘出来了。

『贡。我知道你心中可能会有不满，但我认为这是对你的孩子们有利的事』

『我没有任何不满，但你所说的有利是？』

这是不像黑羽贡的反抗。以贡角度来看，如果只是文弥和亚夜子被利用的话是不会有如此程度的抵抗的。但想到是为了谁，就无法率直地接受了。

『我认为把你的儿女们用在谍报方面有点浪费』

『浪费吗？』

『文弥的魔法能在不伤害对方之下让他无力化。亚夜子的魔法不单止令自己，还能让同伴的身影也能完全消除。两者终生作为一个谍报员你不会觉得浪费吗？』

『但我觉得两个人的魔法也很适合谍报工作』

『是吗？嘛，我作为当主，希望他们能够在其他领域中做更多的事呢』

贡没有可以回答的话。真夜拿出当主的权限以上，就什么都不能说了。

『今次拜托的事件，也是其中一环。虽然会有各种不服存在吧，但麻烦你了』

『绝对不会有不服这种事。我会根据你的命令，作出准备的』

对于贡的答案感到满足后，真夜就把电话给予叶山。

『叶山』

『是的，夫人』

叶山把无限电话放回座上，回到真夜的面前。

『文弥和亚夜子的那件事，虽然贡算是接受了，但真心会是反对吧』

『你是说有破坏行动的可能性吗？』

对着叶山的询问，真夜露出了苦笑。

『是呢，虽然不会因为这种程度的事而背叛，但可能会做出留手之类的行为吧。所以叶山，麻烦你留意那个流言的动向吧』

『你是说像黑羽先生工作般那种观察吗？』

『对。观察流言的传播速度，告诉我是否和预期一样的扩散速度。』

『我清楚了』

叶山恭敬地点了一下头。但是，他的话并没有完结。

『但是夫人，我认为黑羽大人的担心是当然的啊』

对于叶山突然的进言，真夜皱起眉头。

『贡的担心….？是指什么呢』

真夜并不是在装不知道。而是心中真的想不到。

『如果名为黑羽的人是四叶的亲戚这个流言传开去的话，以后就可能令黑羽大人的活动就会出现阻碍。因为黑羽大人在大部分场合都是报上真名的。』

因为那已经是知道的事，所以叶山并不是重复进言而是以自己的忧虑这种说法传达。

『喔，是这件事啊』

真夜的脸上出现了清楚了的表情。

『的确，多少会变得难以行动吧。但是那也是计划以内的』

但是那是对于清楚那是预期内的进言的表情。

『你的其中一个目的是对黑羽大人的活动加以障碍吗？』

『因为最近有点太过依赖贡呢。如果不给予其他分家工作的话，实战方面的判断能力会下降不是吗？』

对于说出太过依赖黑羽家，要作出势力均衡这个观点的真夜，叶山作出了同意，行了一礼后就离去了。

在拜访四叶本家后那天，回到自己家中的亚夜子和文弥两姐弟，在晚饭后，在弟弟房间一起苦恼着。

『果然『径直痛楚』不太好吧』

『如果巧妙地把它让人误认为是『幻冲』不就可以使用吗？』

两人烦恼的是，『应该在哪里以及用出多大力量』这件事。

虽然文弥和亚夜子是直接从真夜收到『在九校战中用尽全力』这个命令，但是两个人并没有把其接受成完全同义的意思。两个人把用尽全力理解成，在和其他选手相若的能力下用尽一切。

和达也的『烟消云散』般军事机密而被禁止使用不同，在九校战这种有其他人看着的场合中隐藏杀手锏的魔法师并不少。『特意隐藏的另一手』是为了万一的时候『特意隐藏』能够成为『另一手』。

就例如十文字克人到了最后的九校战也没有展示过『攻击方阵』。而七草真由美也没有展示过能够令敌人陷入低氧状态的『干雹流星』。而渡边摩利不要说是『童子斩』，就连『压斩』也没有披露。

先不说克人，真由美和摩利因为竞技的性质上而没有使用的机会。但是即使仅限男子的秘碑解码设有女子赛也好，恐怕也不会使用『干雹流星』或是『童子斩』吧。因为魔法，并非只是为了竞技而使用的。

『反过来说只是『幻冲』的话会欠缺决定力吧？如果真夜大人期待我们放肆的活跃的话，把『径直痛楚』伪装成『幻冲』，把两者巧妙地交错使用不是更好吗』

能够说是文弥的固定魔法『径直痛楚』。是能够给对手的精神给予直接的痛楚的系统外精神干涉系魔法。的确和利用想子波冲击给予对象『被打了』或是『被击中了』的错觉的『幻冲』在表面上相似。但是和令攻击对象产生被攻击了的错觉的『幻冲』相比，『径直痛楚』是直接让对手的精神感觉到痛楚。虽然系统上来说是完全不同的，但是能够不对肉体产生作用直接让对象收到痛楚这点是相同的。

『是呢…』

『那么文弥你就进行连续发动『幻冲』的练习吧』

亚夜子说的话，令文弥漏出了叹息。

『虽然不是太过擅长无系统魔法呢….』

『不要要求太多了』

亚夜子把手拍下去埋怨的弟弟的背上。

文弥叫了一声。

虽然看起来不是很用力打下去，不过应该蛮用力的吧。

『你还有可以使用的魔法已经很好不是吗。像我，连使用什么魔法才能令当主满意也不知道』

在其他人面前谦虚地自称自己（原文是わたくし　私）的亚夜子，在家人面前只会普通地(わたし)自称。那是和普通女孩相同，亚夜子以女孩子般的口气说着。

『在九校战中又没有『极散』出场的机会，而『瞬间移动』又被大会禁止使用…』

亚夜子的埋怨太过正确，令文弥也不知道要怎回答才好。和姐姐说的一样，九校战中没有能够使用『极散』的机会。那时令指定的领域内的任何气体、液体、物理能量的分布平均化，从而令人无法识别到自身或是指定对象的魔法『极致扩散』，通称『极散』。而它主要的用途是把自己，或是同伴发出的声音令人无法识别到，或是把反射在自身上的光无法令人在知觉上认识到，即是潜行行动。秘碑解码可能会用到，但秘碑解码又是仅限男子的项目。而且，『能够使用』和『可以使用』是不同的问题。

而亚夜子擅长的另一项魔法『瞬间移动』，正确来说是『疑似瞬间移动』也无法在九校战中使用。这边是被大会规则禁止。『疑似瞬间移动』是把自己，或是同伴的己方用空气的茧覆盖着，然后把惯性中和，最后在真空管子中一瞬间移动的魔法。这种高速移动手段能够用到的就只有幻境摘星，但是真空管子会被当作对于其他选手的妨碍，实际上用了的话会被判失去资格。

『对了』

想到这里，文弥把拳头和手掌互相拍了一下。

『即是说如果真空管是违反规则的关键的话，把前进方向的空气『扩散』的同时进行跳跃就不会犯规吧』

对着文弥突发想法，亚夜子不耐烦地皱起眉头。

『文弥….『疑似瞬间移动』会特意制造真空管子，是因为在魔法上加入多余的工程才能令它更简单。第一『扩散』是把分布平均化的魔法，所以对于移动着前进方向的空气的术者来说，不把空气茧的密度提高的话是无效的。那是和普通在跳跃同时把空气推走没有分别的』

『那样的话不是很好吗』

但是文弥一直只想着自己的突想，所以和亚夜子的不满无法对应起来。

『如果在不使用特殊的魔法而展露实力的话，绝对会引人注目的！』

『虽然是这样说…但我特别擅长瞬间移动的也好，并不代表我擅长跳跃啊』

『没问题啦。虽然真空管子中没有空气抵抗，但是惯性仍然在的。瞬间移动不就是把移动魔法和惯性中和魔法的发动速度而决定的魔法吗。即使有着空气抵抗，但能够追上姐姐的移动速度的女子高中生根本就不存在。可能深雪也做不到呢。』

亚夜子的眉头动了一下。深雪也做不到这句话令对抗心涌上心头了。

文弥虽然没有这个打算，但最终他却按下了最能够令亚夜子认真的按钮。

『是….呢。文弥你说的话也有道理，我试试看吧』

亚夜子是会留手的性格，这种事是绝对不可能的。

『是呢。姐姐的话就能做到啦』

不如说在这里，对于虽然说是双胞胎，但能够在无意识下让亚夜子如此认真的文弥，应该要為他的无意识感到可怕。

第四高校在九校战变得比起成绩反映出来的竞技向的魔法，更重视技术上更有意义的复杂魔法，主要是因为在第三高校之后被设立，这个单纯的理由。三高以尚武作为校风，比起一高二高作出更多实践上（实战上）的魔法训练，而在这之后设立的四高就半自动地被授予了对照的教育方针。

但是四高的学生比起其他学校的战斗力低劣这件事，是错误的。的确有着往着技术者方向成长的学生是比较多，但是他们最多也只是比较重视魔法的科学技术方面而已。

『把疑似瞬间移动改造成不会触犯规则，吗…』

『这会很困难吗？』

『不，简单来说是要在不制造出真空管子的情况下减少空气抵抗就可以吗？可以做到啊』

亚夜子商量的对象是三年级的男生，自信满满地接受了。是想展露出自己帅气的一面给可爱的异性后辈看吧，起码不能说他没有这个想法，但主要还是因为身为四高生的自尊在技术方面的要求不能说『做不到』。

『嘛！不愧是鸣濑前辈』

『喔、喔。交给我吧』

即使亚夜子有没有煽动他，四高生拥有的矜持是本身就是挑战精神的泉源。

顺带一提『鸣濑前辈』——鸣濑晴海是雫的表哥。雫的母亲，晴海的伯母，北山红音，旧姓鸣濑红音原本就是武斗派魔法师，但是晴海自己本身是技术向的学生。但由于他在四高的实技成绩属于头等，所以在九校战就作为选手出场了。但是，晴海本人真心是想作为工程师参加九校战的。因此他十分积极地协助后辈们的启动式编成工作。

在收到真夜的『去引人注目吧』的任务之后的星期一。亚夜子就透过这样确保了协助完成任务的人，但文弥只能自己努力尝试并且苦恼。

说起来，文弥是一名美少年。而且还是女装就会变成『美少女』般的可爱系美少年。由于成长比较慢所以身高较低，而且即使进行剧烈的训练也不会令手脚变粗。

『黑羽君，你可以更加依靠我们啊，这样不好吗？』

『好的，谢谢你们。如果有不懂的地方我会请教你们的』

『嗯。真的，不用顾虑太多好吗？』

从前辈的女生来看，就是完全被挑起了保护欲，变得想更要帮助文弥，就这样文弥从刚才开始就被女性技术人员缠着了。

但是被疼爱的那边，文弥却不感到愉快。他的目标是成为像达也般冷酷又可靠（文弥主观）般的人，被当成幸运物实在是难受。

但是也不能因为这样对着学姐们用恶劣的态度对应，文弥也没有这么孩子气。不是，在这方面他已经是自己年龄以上的大人了。对着接近自己的长辈女生的爱意，直接了断地拒绝了提出帮忙的意见。而被冷淡地拒绝了的女生们恐怕会对文弥产生一点反感吧。但是如果美少年用着笑容一个一个细心地回覆，反而令到这种直接的态度让人觉得『想不到的男子气概』而使好感度上升。

虽然是和任务没有直接的关系，但是文弥和亚夜子两人都在四高内逐渐提高着『引人注目的程度』。

最接近九校战的七月尾。在关东，由住在东海地区的魔法师为中心，流出了一个微妙的传言。

十师族，四叶家。以世界最强的魔法师，四叶真夜为当主，在日本中可以说是其中一个最强的魔法师集团的一族。但是其基地位置却无人得知，而构成人员除了四叶真夜以外全部是谜题。

但是，在这个神秘的面纱之下有人猜测出其中一个构成人员。正确的来说，是猜出了其中一个是四叶家亲戚的家系的姓氏。四叶的血族中有着名叫『黑羽』的家存在，的流言。

而在和魔法有关的人之间流传的情报，就只有『黑羽』这两个字而已。全名是什么，又或是在哪里，从事什么职业，又或是婚姻状况，家庭成员，这些详细的资料都是不明。但那却令到人产生多余的疑心。

『黑羽，你，难道和四叶有关系吗？』

对着本人这样询问——并没有面对面是因为正在进行CAD的调整——鸣濑晴海，可以说是一个大胆的少年。在那个传言流出以来，四高内蔓延着避开对着文弥或亚夜子提起这个话题的空气。

而在这之中作出这个询问。周围正在工作中的学生也停下手，细心聆听。

『不是哦』

对着晴海的问题，亚夜子笑了一下否定了。她们被允许的只有被人认为『黑羽亚夜子可能和四叶有关系』而已，『黑羽亚夜子和四叶有关系』这种流言是不会被允许流出的。

听到的学生们的表情就像鬆了一口气般，之后便切回去工作了。但是晴海对于这一句答案并不打算住口。

『真的没有关系？你们的魔法，怎样看都能和十师族并列』

晴海把视线从手上的CAD移开，和抬头的亚夜子的双目交错。

亚夜子则微笑一下回应晴海的视线。

『这是我的光荣，鸣濑前辈。我也想成为像鸣濑红音般能够被誉为和十师族匹敌般的优秀魔法师』

亚夜子鲜明的回答，令晴海露出了苦笑。

『虽然现在是北山红音』

在晴海角度来看，要这样回答已经是尽力了。

『的确是呢。刚才失礼了』

即使是面对考虑到身为高中生有点太过不成熟对应着晴海的反语，但亚夜子仍然露出了不动摇的笑容。

『不。这边才是问这种问题，不好意思』

晴海也没有在意，把视线移回手中的CAD上。

亚夜子和文弥能够像这样在四高中相处，是因为两人和四叶家有关系这个猜测在四高中并不算是热门。但是在世间，『四叶家的其中一个亲戚是黑羽家』这个流言确实地在传播着。

为了确认这个流言的真伪而开始跟踪的人开始增加了。『黑羽』这个姓氏在国内并不是泛滥般的多，但也不算是珍贵般的稀有。

但是『姓氏是黑羽的魔法师』的话，数量就少得能够数出来了。一个一个调查的话，如果不在意费用的话也是有可能的。然后认为有关四叶的情报，拥有能够无视成本般价值的人不少。

『姐姐』

『嗯…今天也在呢』

在九校战练习结束后踏出了校门的文弥和亚夜子，马上就察觉到了有人跟踪自己这件事。这样就连续三天了。虽然两个人在昨天发觉到自己被监视而感觉到紧张，但在第三日就只会感觉到『又来了』般厌烦。

『今天不知道是哪位呢』

亚夜子以随口的语气地说话，文弥以厌烦的语气回应。

『又是哪里的记者吧。藏起来的方法也很粗略，也没有和其他人合作的样子』

两人的紧张感不如前并不只是单单因为习惯了，而是追踪者的技术实在不太好。

『杂志记者先生吗。究竟是想做什么呢』

『姐姐你对媒体的偏见又来了…虽然想这样说，但今天我也同感。我们是谁也好，也不会和政治经济文化产生关系啊』

『民众的知情权，类似这样的？虽然不知道善良的市民是否想知道我们的事』

两人边不断低声说出恶言，边走向车展。即使是从校门开始跟踪也好，能够跟到的也只到车站。原因是，在乘车时必须要指定目的地的系统上，一旦进去后要跟踪根本就不可能。

两人是这样打算的，但是这稍微有点太天真了。文弥也好亚夜子也好，两人也看小了杂志记者的执着。

在两人进入车站建筑的一刻，背后就有急速的脚步声接近。本应只是悄悄地跟着文弥们的男人突然像是想抓住他们般靠近。如果纠缠上的话会很麻烦，同时作出这个判断的两姐弟加快前往入闸口的步伐，但是前面也有两个人，果然是让人想到记者的中年男性靠近。由一开始就打算在车站取材吧，肯定是埋伏。

透过电车上学的四高学生一定会经过这个车站，就连工夫也说不上的手段。这样说的话跟着文弥们后面的男性，就是为了当文弥他们没有透过电车离开的时候进行联络的人。

文弥和亚夜子互相看了对方一下，然后突然就把前进方向转了九十度前进。从前面走过来的记者（假定）就慌张地开始追赶，但文弥们的速度比较快。然后姐弟就马上到达了目的地。文弥和亚夜子同时鬆了一口气——不用说，是演技——进入了车站的派出所。

对于两人来说很幸运的是，派出所并非是无人。由于街道上设有镜头所以派出所的数量本身就减少了，但都市中的车站就设有。但仍然警察出去巡逻导致里面没人的情况仍然较多，所以可以说两人的运气不错。——不用说，发生麻烦的经常是早上及黄昏的上学时间这件事也存在。

派出所的警官看到给予人白衣印象的四高制服就无意识地皱起眉头了。由于是魔法科高校生使用的车站的派出所，所以虽然低等但警官是魔法师，而且还是四高的毕业生。所以额外地，被后辈们扯入魔法师和一般市民之间的冲突而感到痛苦。

但是看到文弥和特别是亚夜子的脸，这种忌避感就逆转了。要说为什么，也不用说吧。再加上一点，警官是年轻的男性。

『不好意思，巡查长先生』

亚夜子贴过来开始诉说的情景，年轻的警官脑中马上确立了『她们是被害者』这件事。而且不是『巡查先生』而是『巡查长先生』，把他的职位正确地说出而产生了好印象。

『怎么了？』

年轻的警官用比起平常更温柔的声音对应，考虑到亚夜子的外貌的话是理所当然的吧。加上文弥不安地回头查看的演技，为亚夜子在印象战中提供掩护。

『不认识的男人追着我们…然后还差点被包围…所以…』

不安的眼神及有点湿润的眼睛是重点。

『又不可以擅自使用魔法…但没有魔法的话，只靠我们又…』

接着亚夜子的话，文弥在她背后以懊悔的声音说。从衣服上来看文弥的身体纤细得和女生没有分别，令他的话更具说服力。

『我知道了。交给我吧』

警官露出了充满正义感的脸，走出了派出所。

文弥和亚夜子在警官的背后偷偷地交换眼光，看着他的背影。

派出所外的警官和记者（假定）的争吵声音传过来了。记者（假定）以『报道自由』作为理由凭据力争，但文弥们虽然是魔法师但仍然未成年。而且记者（假定）还是三个中年男性，文弥是美少年，亚夜子是美少女。看着姐弟一同走入派出所的路人也对记者（假定）作出弹劾，直至警官说出了『你说的话会成为证言』这句话后才令这件事结束。

记者（假定）终于理解到形势对自己不利后，突然低头不断道歉后就慌忙地逃到入闸口内。

[2]

在本来需要的准备以外还遇上了这种麻烦，但也终于到了明天向九校战会场出发的八月二日的晚上。文弥和亚夜子，收到了来自真夜新的指示。

『……在九校战前夜祭的派对上，和达也哥哥做个初次见面的招呼吧，吗』

『并不是十分困难的指示呢。而目的也很容易理解』

在为了方便往返四高，而借的公寓的客厅中，对着读出送到手机的命令的文弥，坐在对面的亚夜子看着自己的手机这样说。

『也对』

文弥说的『目的很容易理解』这点的确赞成。文弥们要和达也进行初次见面般的打招呼，即是说比起在派对的参加者中凸显自己，更是要把达也和可能是四叶家亲戚的黑羽姐弟没有关系，即是和四叶家没有关系的印象凸显出来。

『但是，该如何制造出能够自然打招呼的状况呢。在学校不同这点上，达也哥哥是技术工作人员啊，即使会出战也只会出现在本战，我们则是新人战。为什么会特意和达也哥哥交流这件事，不是反而会更奇怪吗？』

看着把自己的左手手指插进头发中歪着头的文弥，亚夜子轻轻地露出了轻松的笑容。

『我却觉得又不是那么难的事』

『姐姐，你有什么好点子吗？』

文弥的声音中带有一点怀疑，但是亚夜子并没有心情变坏。

『交给我吧』

看到亚夜子自信满满的态度，文弥就决定交给姐姐负责了。亚夜子从外表看起来给人一种感性又华丽的印象，但实际上却是不服输，认真，理性及有责任感的少女。文弥对此十分清楚，而且亦在任务中多次被这面拯救。肯定好好地考虑到如何像陌生人般接触达也吧。文弥这样判断之后，就切换了话题。

『说起来，幻境摘星要用的魔法已经完成了吗？虽然可能不是应该在今天问的』

听到文弥的问题后，亚夜子露出了不耐烦的表情。

『那的确不是今天应该要问的事啊.明天已经是九校战出发天，没可能还没完成吧。再说，如果我说出『还没有』的话文弥你打算怎样回答我？』

『怎样说吗……我要好好努力，之类的？』

虽然自己都知道那是错过了时机的问题，但文弥的答案却是令人无法直视。

相对的，亚夜子听到弟弟的答案后就满足地笑了。

『哼……。文弥你蛮有自信呢』

『那是当然的啊，姐姐你也不是一样吗。好好地完成任务，不过即使没有任务既然要出场就一定要胜出。只是目标从不引人注目下优胜转为要变得引人注目而已。』

文弥摆出了警戒着被说教什么的脸，但是仍然没有瞒混清晰地回答了。

『幻冲和径直痛楚的组合运作没问题吗？』

『没有问题』

文弥用让人看起来不是虚张声势般的力度点头。

看到的亚夜子温柔地笑了。和双子之间对另一半无顾虑的笑容不同，是温柔的，姐姐的笑容。

『那么我就安心了』

文弥也放松下来笑了。

『我也是』

在之后两人就开始了关于要带什么去的杂谈了。

在九校战前夜祭排队开始不久后，四高的学生就聚在会场的角落了。

四高在每年在九校战中，都是争夺尾端的位置。虽然并不是自己对魔法的矜持比其他学校低劣，但士气在某程度上却落后了。

在这个集团中亚夜子却颇起眼。那也是无可奈何的事吧。虽然魔法师中拥有秀丽的容颜的人不少，但亚夜子身上华丽的感觉却令自己在人中变得显眼。其他学校的学生偷偷地看着她，寻找着可以搭话的机会。

但是不巧的是，亚夜子不期望着这种起眼。她所搭话的男生，是同校的三年级生，鸣濑晴海。

『不好意思，鸣濑前辈。虽然有点突然，但我有点事想问』

正在和同学谈话的晴海突然被亚夜子搭话，令他有点惊讶。

『黑羽，那么突然怎了？』

『是对，虽然是由于私隐的问题，但请问鸣濑前辈在一高有没有亲戚在？』

被亚夜子以不像下级生的性感笑容对着，晴海的脸变红了。

『啊，嗯。我表妹正在一高就读』

晴海本人正在拼命藏起动摇，但是客观来看并没有顺利。而同级生的男生们则以冷淡的眼光看着他。

但从女生看着亚夜子的眼光，却不怎看到『装可爱』或是『向男生撒娇』般的反感。

其中一个原因是晴海并不是会造成这种情况的程度的人。实力来看魔法师或是魔工师都有前途，而且是大富豪夫人的甥。但是现在眼中只有魔法的他，由于太过热忱于魔法，所谓的『魔法笨蛋』的性格，令他从别人眼中，作为恋爱对象实在是令人受不住，甚至连下级生也被此影响。

但是再这之上，没有人以厌恶的眼神看着亚夜子，是因为四高的女生们从九校战的练习中得知亚夜子是因为外表而容易被误解的类型。不如说她们对于亚夜子找那个晴海有什么事而感到好奇。

『这样又怎了？』

不理会周围的视线，晴海回问亚夜子。

亚夜子也注意到周围看着自己的视线，但她露出了犹如没有在意般的笑容回答。

『其实是因为想向一位一高的人打个招呼…可以拜托你的表妹帮忙介绍一下吗』

『想要打招呼的人？』

『嗯。前辈你也应该知道吧？是名叫司波达也的人』

『啊啊，那个超级工程师啊』

晴海知道达也的名字。不如这样说，四高的选手团中不知道『司波达也』这个名字的人就只有一部分一年级生吧。作为重视魔法科学技术的四高生来说，达也去年所展现出的『魔法』（原文是magic）及『奇迹』实在令人刻骨铭心。

『黑羽，你是他的粉丝吗？』

像亚夜子般的美少女对其他学校的学生有着仰慕这件事，对于男生来说实在不是有愉快的事，本应是这样。但晴海的声音中没有任何嫉妒。他在这时认为，四高学生会仰慕『司波达也』也是没办法的事。

『不，比起我不如说是文弥他……』

这样说着的亚夜子斜眼看了一下背后的文弥。

被引导着的晴海的视线看到了文弥害羞地把四处张望。那并不是演技而是文弥自然的反应。文弥对于达也抱有巨大的憧憬是事实，而且被人知道也会感到羞耻也是真的事。那对于亚夜子的话加上了强大的说服力。

『我知道了。我去找他商量一下』

晴海为了可爱的后辈们爽朗地马上答应了。原本就不是困难的请求。如果不是觉得文弥很可爱的话，绝对不会那么快答应吧。

晴海寻找着雫的身姿四处走着。马上就找到了比较显眼的表妹了。这年不如说和一高的桌子比较近。但是看到对象的『司波达也』正在和三高的『王子』及『始源』认真的对话中。

晴海好像一口气就进入了比赛模式般的感觉，但是既然已经答应了就不能退让。这样鼓励着自己，走向雫那边。

亚夜子和文弥也没有收到任何暗示，但是两人均没有迷惘跟着晴海背后走。

『雫』

『晴海表哥』

晴海从旁边搭话后，雫马上就转过头来了。站在雫旁边的穗香可以说是和晴海见过面。多得这样令他没有感到格格不合。

『很久没见了』

对着特意离远一高集团靠近这边的雫，晴海亲切地先打个招呼。

『这边才是。怎么了？』

对着表妹不变的冷漠感到『真浪费』的同时，但鸣海本人也不是那么热情的人，只能够以平常的笑容相对。

『其实呢是我们这边的后辈』

这样说着的晴海转过后面。

和雫四目交错，亚夜子文雅地打招呼，而文弥则轻轻地行了一礼。

『他们说想和司波达也打个招呼』

雫的表情稍微的动了一下——只有熟悉的人才能看到的程度——表示出意外。

『和达也？不是深雪？』

应该是听到自己的名字吧。深雪转过去看着鸣海那边。

看到不像人类般的美貌，晴海受到了如同雷劈般的冲击。但是对背后的后辈们的义务感令他马上回复正常了，而对雫的问题点了一下头。

『是，司波达也那方。你也知道，因为我们是『技术的四高』啊』

『那什么啊』

晴海突然想到的第二个名字被不留情地吐槽同时，雫点头了表示答应。四高的校风，雫是知道的。

『想请你帮忙介绍一下，可以吗？』

『我没所谓』

雫点了一下头，回去了一高的集团中。

雫对深雪说了几句话，然后深雪就走过去达也那边。

看着深雪对着达也和将辉说话，晴海有点不快地看着。

很快达也就和将辉道别，然后走过来自己那边，晴海就因为达成感而松了一口气。

达也站在晴海面前。晴海自觉到自己因为达也背后的深雪而紧张着的同时，为了完成最后的职责而奋起跟达也说话。

『我是四高三年级的鸣濑晴海。打扰了你的对话不好意思』

『我是一高二年级的司波达也。和一条他们的谈话本身就快结束了所以不要介意』

比起锐利的眼神让人感觉到意外的柔和的语气，晴海的紧张感得到一点缓解了。

（不过说起来……真是帅气的男生）

从过度的紧张感解放后，晴海心中这样想着。虽然不是说外表特别帅，但是就像把天真削除般尖锐的外貌。哪里也找不到空隙的端正站姿。让人觉得发生什么事有他在就没问题般令人放心的感觉。

（感觉能够明白黑羽为什么会对他有所憧憬）

心中抱着同感，晴海说出了要事。

『特意让你过来实在是不敢当。其实是因为我的后辈们说想和司波你打个招呼』

就像等着晴海的话般，文弥和亚夜子走到达也面前。

『我是黑羽文弥。初次见面，司波前辈』

『初次见面，我叫黑羽亚夜子。是文弥的双胞胎姐姐。请多多指教，司波前辈。』

被晴海介绍，文弥和亚夜子对着达也作出了初次见面的打招呼。两人的『初次见面』没有任何不自然地地方。

『初次见面，我是司波达也』

最重要的是，达也也是一样。

『只不过，我是一高的学生。并不是你们的前辈啊』

『虽然学校不同但司波学长你仍然是魔法师的前辈啊』

『虽然说我们是四高生但两姐弟都不擅长技术方面，如果可以的话能够请你指导我们一下吗？我和弟弟看到司波前辈你的技术后都很佩服』

当然那是为了以后，文弥们能够更加容易和达也进行接触埋下的伏笔。但是达也背后的深雪也没有说出什么令两人演技泡汤的话，因为她也没有自信能够装作陌生人般和两人说话，所以并没有出声。

对达也来说也是令和文弥他们更容易说话的藉口。

『在九校战中实在是不可能，但是如果之后有机会的话我不介意』

『真的吗！』

『谢谢你。总有一天，一定会』

虽然两人，特别是像文弥般的男生正常地和深雪般的美少女说话这件事有点不自然，但是也没有去到破坏设计的初次见面的程度。就像当时在场的近处看着的晴海就没有感到违和感。

就这样文弥他们就平安无事地，留下了和达也他们是陌生人的印象回到了四高的集团中。

前夜祭的派对完结后，到了大厅或是走廊要关灯的时间。让同房间的一年生——当然虽然是姐弟但是男女会分开房间——已经睡熟了的文弥和亚夜子，在酒店的庭院中最深处会合。

『文弥，你很准时呢』

『姐姐你才是』

和端正的表情不同的气氛中两人笑着，然后两人把羽织内针织的无领风衣脱下来然后把表里反转。

从两边式的风衣的白色表面，转为和黑色相似的灰色。文弥普通地穿着，而亚夜子则把头发收入风衣内把拉链拉起。只靠这样，两人就犹如融入了黑暗中。

『那么出发吧。姐姐，拜托了』

『了解』

轻声地回答同时，亚夜子发动了擅长的魔法『极致扩散』，通称『极散』。

这次就真的，两人的身影就完全消失在夜晚的黑暗中。

文弥和亚夜子从真夜收到的命令是『在九校战中引人注目』、『不让他们拥有黑羽是四叶的关系者的确信』以及『给予和达也未曾相识的印象给予周围的人』这三个。但是在这之前，有着作为黑羽家的魔法师寻找的东西在。关于P兵器 = 寄生人偶的性能测试相关的详细情报。不用说文弥，和这个调查拥有着极深关系的亚夜子虽然在九校战中有着表舞台的任务，但她完全没有打算放置未完成的工作在一边。

调查对象是越野障碍赛跑的路线。以最后一天的越野障碍赛跑作为舞台的寄生人偶测试这件事已经得知了。以及实验对象是魔法科高校的学生这件事。但是竞技的区域边界足足有四公里的广大。和完全无法特定出『越野障碍赛竞技路线』一样意思。

而且，连有多少实验体会被投入在实验中也不知道。即使把测试的妨碍工作交给实战人员也好——这个工作将会由达也一个人负担这件事文弥和亚夜子已经有了接近确信的预测了——两人想要在这之前捕捉到寄生人偶的数量以及预设位置。

但是两个人的脚步，在越野障碍赛的竞技空间前就停住了。

『能进去吗？』

『……不行。活动探测器的配置太过密集了。完全找不到一点的空隙。』

亚夜子的极散主要是把电磁波、音波以及气流的扩散平均化的魔法。基于这个特性，令亚夜子对于空中散播着的电磁波和音波特别敏感。并不是到穗香那种能够化为可视光般结实地看到存在，能够在知觉上感觉到的程度，但能够感觉到极大范围的存在分布。那是连四公里方格范围也能轻松探知道的感知范围。（但是，无法感知停滞中的存在的配置）

这个感觉就像场地被多面体的圆顶覆盖并且张开赤外线、电波、音波的搜索网。可以形容为就连蚂蚁也进不去般的严密，不过实际上如果不是像猫之类的小动物的话是不可能进出的。

『如果只是被动红外线探测器的话还有手段可以对付…但如果是这种价格高昂的红外线探测器被大量设置什么的』

和亚夜子说的一样，如果是会对侵入者发出的磁波或是音波作出反应的被动红外线探测器的话，她的极散能够全部无效化。如果是主动式传感器的话，把侵入者散发出的电磁波或非可听音波反射过来的讯号作出反应的话，极散仍然是可以无效化的。

但是以红外线或超音波就能够透过发信机及受信机之间，感知到任何遮断信号的侵入者的红外线探测器，把它的红外线或是超音波平均化的过程中就会被感知到。

『要对被感知到作出觉悟然后突入吗？内部只配置了镜头以及麦克风吧？那么只要一瞬间突入的话即使被发现入侵也不会被发现是谁吧？』

文弥想到太过好的点子令亚夜子的心也动摇了，不过最终她还是摇头否决。

『…最好还是停手吧。在正式出场之前，没有必要把事情闹大的必要』

这里说的『正式出场』是指『正式的寄生人偶实验』以及『要出场的九校战』两方。由于有着去年被无头龙纠缠上的不祥事。所以九校战中出现不明的侵入者的话，即使不会引致大赛终止也会造成很多方面的行动吧。这不仅对自己的行动造成障碍，对达也那边也会造成麻烦。

『我知道了』

即使文弥提出了勇敢的计划，但仍然选择遵从亚夜子的决定，那是因为两人负责的职责不同。文弥会用径直痛楚站在前面战斗，而亚夜子则会用疑似瞬间移动和极散负责侵入以及撤退的支援。在这种工作分配之下的双子之间，在潜入阶段中或是在战斗发生的阶段中会分别负责主导场面。

『…今天就到这里撤退吧』

对着文弥的话亚夜子说了『对呢』的那时，

『亚夜子，文弥』

突然有人搭话，差点令亚夜子的心脏停止了。

『达也哥哥！』

透过文弥压下了快乐的声音，令亚夜子察觉了搭话的人是谁。

『达也…请不要吓我』

亚夜子的眼眶中泛着泪光。

『虽然我没有这样的打算』

夜视很好的达也应该看到了吧，但他只是以不能说是马虎的声音作出了形式上的道歉。

『那就不要发出那么可怕的声音好吗』

想不管场合把他碎尸万段的原因也是因此。

『你们也是来看场地吗？』

达也没有作出特别的辩护和道歉。

普通的女孩可能会因为这种不温柔的回答而生气吧。但是亚夜子连女生的眼泪也毫不在乎,甚至不会作出丁点动摇般最优先完成任务，被达也认为了不起的女生。

『……嗯。但是，警戒太严密了』

亚夜子马上转换了心情。学习达也，集中在任务上。

『进不去里面』

达也对于他们在此也不感到惊讶或是怀疑。甚至不像亚夜子般需要转换心情。

『连亚夜子的魔法也侵入不进去吗？』

达也发出了惊讶的声音。虽然亚夜子理解那是因为对于自己的魔法有着不低的评价，但是失望却无法抑压下去。

『啊，不，抱歉。我并不是在怪责你』

达也这样道歉着，那是因为考虑到亚夜子的自尊而说的。

自己打算是以一般的表情来面对的，但亚夜子知道自己无表情的脸上出现变化这件事被看到了。才刚刚决定要集中在任务上却被无意的一句话令自己的心如此混乱，这令亚夜子感到羞耻。

『达也哥哥你也是来调查吗』

文弥转换话题并不是因为为了亚夜子。亚夜子也知道那最多也是为了决定自己之后的行动。但是，这的确是值得感谢的时间点。亚夜子心中对弟弟说了句『谢谢』。

『嗯，但是我也进不去正在困扰着』

『是啊…』

对着达也的回答，文弥藏不住放心地说着。

『要再试一次吗？如果靠着达也哥哥和我们的力量，或许可以』

但是文弥对着达也，马上提出了乐观的下一步。——但那里并没有任何的具体性。

『不，勉强然后引起骚动反而最麻烦。今晚就乖乖地撤退吧』

从亚夜子角度去看是当然的吧，达也否却了文弥的提议。

『也对呢』

回答达也的话，并不是文弥或是亚夜子。

『是谁！？』

亚夜子尖锐责问的声音，令森林中浮现出一个苗条的人影。

那就像沉入黑暗中，就像忍者般——不是，就和忍者一样般打扮的人影。文弥也好，亚夜子也好，对于那个人影的脸部不知道为何看不见。并不是说他披着头巾，而是不止脸的轮廓，或是眼耳口鼻的特征也好，就连大约那个人的年龄也看不出。

『师傅，请更普通地登场吧』

达也叹了一口气然后对着人影抗议。

文弥和亚夜子想不到地不断眨眼。

在达也的抗议同时，不知道为何突然地，那个人的脸变得清晰可见了。

『和达也说的一样，今晚撤退比较好喔』

不回答达也的吐槽，八云继续说着自话。

『……达也，难道说那位就是？』

像是猜到了八云的身份，亚夜子以警戒下降了的声音询问。

『大概，就和亚夜子你想的一样』

『那么这位就是，那个九重八云先生吗』

这次到文弥感叹的低头。对于四叶家谍报部门黑羽的次世代来说，八云的名字有着重大的意义存在。

『那么师傅，你知道了什么吗？』

八云挥了头一下。

『没有。场地中还没有任何东西设置了』

『你进到了场地中吗？！』

亚夜子马上大声地说出，然后慌忙地用手掩着嘴巴。她有点孩子气的行为令达也微笑了。但是那个笑容马上消失然后正式地对着八云。

『我们连警备系统也突破不了，不愧是你』

达也偷偷地看了亚夜子一下。亚夜子也知道达也正在顾虑着自己。

的确八云轻易地突破了自己完全无法对应的警备系统是事实——判断为轻易，是因为八云的衣服完全没有一丝的凌乱——对着亚夜子来说是很少有的事。

但是在这之上，亚夜子的心中涌起了对八云的技术的称赞和警戒。文弥和亚夜子继承黑羽的时候，能不能够赢过这位『忍者』呢。这占据了亚夜子心中大部分的空间。

所以如果说达也是同情着亚夜子的话，那却是搞错了重点。但是对着这个搞错重点，亚夜子却觉得开心。

再这之后，达也和八云之间的对达持续了一会，但最后只是知道没有任何线索。虽然说是浪费了一晚，但对于文弥来说看到达也就已经很开心了，而亚夜子也因为达也担心了自己而感到满足。

对着达也挥手然后八云就消失在暗中。文弥和亚夜子也搞不清楚八云到底是如何离开的，但只能无言以对。两人也感到在现时点自己和八云的技术差有多大。在此只有嫉妒和无聊的差距。两人只是，把自己投入在上进心中。

对着在心底中发誓要进行更多的修炼的两姐弟，达也转过头了。

『文弥，亚夜子』

小小的声音，紧密地抑压着。

『是的』

『怎了』

自然地，两个人的态度就变了。如果要说的话其实文弥和亚夜子没有必要如此尊敬，但是那并不是被任何人强迫，而是双子自然地自发性的态度。

『这件事交给我处理吧。你们集中在九校战上吧』

达也对着两人说『不要再出手了』。那对于黑羽的魔法师的自尊而言，是不能接受的话吧。

『我知道了』

『如果达也你是这样说的话』

没有怀有一丝的不满，文弥和亚夜子也服从了达也的命令。

[3]

八月一日，星期六。九校战的第七日，新人战的第三日。今天的比赛是男子秘碑解码的第一天，女生的幻境摘星。终于到了文弥和亚夜子的出场了。

早上，偶然同时进入四高的阵地的两人，交换了充满干劲的表情。

『文弥，终于到了正式比赛了』

最初出声的是亚夜子。

『没问题。今天的对手全部都是杂鱼。最重要的是明天对一高的比赛。

对着姐姐的激励，文弥以大胆的笑容回答。

『姐姐那边才是，不要落后哦』

『没问题』

亚夜子对于自己的胜利没有一丝的怀疑，以自信满满的笑容回应。

『其实真心说想和『七草的双胞胎』较量看看的』

『新人战无法同时出战两项啊』

对着大胆的亚夜子，文弥以苦笑般的笑容回答。

『一个人在操陀射击，而另一个在冰柱攻防……我以为最少其中一个会出战幻境摘星呢』

看来『想较量看看』是真心话，亚夜子看起来真的很遗憾。

『你就那么想和七草家的魔法师较量吗？』

不会是这种理由吧，文弥想着，就询问看看。

说不定，并不是那么特别的理由。

『诶？不是啊。如果赢了『七草的双胞胎』的话不就能够更引人注目吗？』

亚夜子言外之意就是那是最适合完成当主命令的方法。

『第一，我一定会赢啊根本没什么较量存在』

这不用说是亚夜子的开玩笑。胜败并不是只取决于实力，这点亚夜子在任务中十分清楚地得知了。

『也是呢』

但是，理应和亚夜子同样知道的文弥，却十分认真地点头了。

『等等文弥，刚才的是开玩……』

『说不定因为知道幻境摘星中赢不了姐姐，所以才特意错开了参赛项目』

文弥和亚夜子一同说出。但是由于话语的长度，文弥的话把亚夜子的话遮断了。

『你认真的？』

亚夜子不确定般问，但文弥点头了。

『真的啊。因为普通地想王牌不放在幻境摘星反而很奇怪啊。其他的竞技是一对参加的，而幻境摘星是单人啊』

一对的竞技项目，第一名会取得六十分（本战换算成三十分）。

幻境摘星的第一名是五十分（本战换算成二十五分）。

比起两个人拿六十分，反而一个人拿五十分不是更有效率，的想法。

这种单纯过头的计算虽然亚夜子有想过，但文弥下一句话令亚夜子准备的吐槽没有说出来。

『一定是达也哥哥决定的吧。七草姊妹赢不了姐姐所以分配到其他项目』

『是，是吗？』

沉醉在推理的文弥，完全没有察觉到亚夜子动摇着。

『如果能够使用飞行魔法又是另话，但今年的竞技中设有了飞行时间限制。把瞬间移动降级，然后把其他选手合法地排除及『跳跃』，这种程度的话达也哥哥简单的就想到了吧。因为我们也想到了啊』

『那又对呢』

亚夜子完全同意了。关于把这个魔法变化的利用方法的话，达也的头脑是日本中也是头等，还不止这样，世界最高等的亚夜子也这样想。——顺带一提确信了文弥是世界第一。

『知道姐姐的瞬间移动的达也哥哥，想到了自己队伍的魔法师无法在幻境摘星胜出所以把王牌放到其他竞技确实地取得第一的计算，不如说是当然吧？』

『原来如此』

虽然认同的话总感觉有点自恋，但的确这样想是合理的，亚夜子也变得想通了。

『那么，今天必须要回应达也的期待呢』

『是呢。为了证明达也哥哥的正确，必须要取得压倒性的第一名呢』

不知道是不是因为被文弥煽动了的结果。

亚夜子在幻境摘星预选中取得了压倒性的胜利。预选中的组别有着三高的一年级王牌在，但是那是令她跪下流下悔恨的眼泪般的分数，就是如此压胜的情况。

然后现在时间，晚上七点。

新人战幻境摘星的决赛开始了。

掀起像暴风雨中的狂风的同时，亚夜子看着空中的光球然后飞跃过去。那是可以说，如同逆转天地般流星的姿态。

看着亚夜子的比赛，然后说着『这真的没办法啊』的达也，而作为比较对象的少女们为了帮同学加油，也来到了观众席。

『…泉美，那个，你怎么想？』

『虽然很遗憾，但是完全不觉得自己会赢呢……。香澄会怎办？有找到什么突破口般的感觉吗？』

对着泉美的问题，香澄遗憾地挥头。

『虽然不想承认……但连我们也看不到胜机。在观众席看已经是这样，所以在竞技场比赛的更加没办法吧。』

泉美对着香澄的回答,只能目瞪口呆。完全想不到这个讨厌被看不起又讨厌失败的双胞胎姐姐，居然在没有交手过的情况下承认了『赢不了』。

在她们短暂的交谈的时候，亚夜子不断地继续得分。

香澄们的队员，把策略转换为等待亚夜子跳起后才瞄准第二个光球，确实地取分。虽然追不上亚夜子，但稳稳地保持着第二名。

如果是自己的话就冷静不下来吧，香澄这样想，而她也对没有采用她作为幻境摘星的后勤人员感到佩服。——但是，马上想起那个人就是达也，不快令她的面容皱起了。

『香澄，有什么事令你不爽吗？』

看着突然心情变差的姐姐而感到惊讶的泉美这样问。

香澄有一瞬间犹如过要不要说，但最终还是老实地回答了。

『那家伙一早就知道会变成这样吗……？』

不，这种说法其实不算是老实地回答的等级，但

『这样不行唷，香澄。不能用『那家伙』来称呼司波前辈』

不管怎样瞒混也好也被泉美看穿了。

『不过，可能就和香澄你说的一样。判断我们两个赢不了她，才把我们分配到其他竞技从而确实地取得分数的战术』

在这里泉美，稍微想到了一点。

『泉美？』

『……如果真的是这样的话』

『这样的话？』

『这样的话，不明白的地方就是为何司波前辈会知道她的实力这件事』

『……偶然认识的人吗？』

香澄的答案是单纯地什么也没有想过的答案，但是却是最有可能的答案。

『我认为没这个可能。司波前辈在前夜祭排队的时候不是被她初次见面打招呼吗』

但是泉美以自己看到的事实否定了。

『诶，是这样啊』

『…香澄，你最好还是注意一下前辈们做了什么喔。今天的朋友是明天的敌人，虽然没有想说什么杀戮之类的，但透过观察他人的成功或失败就能找到捷径或是避免踩到陷阱吧』

『啊—好的好的，谢谢你的说教。但是捷径或是陷阱之类的泉美你不是会告诉我不是很好吗』

『真是的……』

『还有啊。如果不是偶然的话为什么司波前辈会知道啊？』

对著抱着头的泉美，香澄把话题拉回来。

在这时，亚夜子和一高选手的分数差开始增加了。

泉美把手放下，然后看着香澄。

『可能是为了那个传言，吧』

『传言？』

表示不太明白的香澄的脸，泉美没有回答给予了提示。

『那个四高选手的名字是什么？』

『诶？黑羽亚夜子啊？啊，黑羽？！』

在此时第一段落结束的讯号声响起了。在观众的骚动中，泉美以香澄才能听到的低声说。

『嗯，那个传言』

『是说黑羽家和四叶家有血缘关系……』

『可能是司波前辈不知道在哪里得到了四高新人战幻境摘星的选手名单吧』

『呜哇……那是什么，犯罪的感觉』

『……有关刚才谈的，就只有这些想法而已吗』

泉美以受不了的视线看着香澄，香澄只能真是没面子般的笑容把视线移开。

泉美『呼……』的叹了一口气，然后再次开始低语。

『那女孩使用的并不是单纯的『跳跃』而已。恐怕是把『疑似瞬间移动』中除去形成真空管子程序的魔法吧』

『那个不是会违反规则吗？』

『嗯。但『疑似瞬间移动』在幻境摘星中会违反规则的，是本人在移动之前制造出的真空管子会妨碍其他选手这点。而随着本人移动引起的突风并不是规则的针对对象。』

看着香澄以现在才知道的脸说着『诶，原来是这样啊』点头，泉美开始觉得头痛了。泉美在理解魔法的过程中是明显的感觉派，而本人也有自觉。但是从泉美去看，让人觉得香澄只是大概理解了而已吧。

『……大概，那女孩擅长的魔法就是『疑似瞬间移动』吧。如果是操陀射击或是冰柱攻防的话我不会觉得我们会输，但那女孩的魔法力可以匹敌十师族的一份子的我们这点没有错』

香澄的表情突然变得认真了。

『能够和十师族七草家的魔法师匹敌的魔法力。原来如此。那女孩和四叶家有血缘关系的推测，多少能够感觉到猜中了什么吧』

『是呢……』

这此时宣布第二段落开始的讯号声响起了。香澄的注意力被拉回了比赛空间，而没有怀疑泉美低语的意义。

泉美反而无法完全集中在比赛上。因为她被与比赛无关的思考吸引了。

（拥有和十师族匹敌的魔法力的主人，是十师族的可能性是最高的……）

（但是，深雪姐姐呢？）

（深雪姐姐的力量，明显地在我们之上啊）

（拥有超越七草家魔法师的魔法力的主人…这才会是四叶家的…）

（不……这样的事是不可能的。深雪姐姐怎会是那个四叶家的魔法师……）

泉美强烈地想着要忘记萌生的怀疑。

『啊……？！』

在此时，突然香澄出声了。

『咿呀？！』

像是背后有人看着——这样感觉到的自己——被冲击了思路的泉美，对声音作出了过度反应。

『哇？！泉美，怎了？』

对着泉美的尖叫，不如说是香澄那边被吓到了。

『没，没有。没事』

这并不是想要瞒混过去。突然思路被中断，泉美想不起刚才想到的事了。……可能是想要忘记的意志，成为了锁上记忆的锁了。

『说起来，香澄你才是怎了？』

『诶，嗯。我察觉了一些不关理由的事』

『不关理由的事？』

对着歪着头的泉美，香澄以『没有察觉到就好了』的后悔表情回答。

『四高的一年级生还有一个姓黑羽的选手不是吗。在今天新人战的秘碑解码』

八月十二日，星期天。九校战的第八日，新人战的第四日。

香澄们的祈祷（？）也化为梦，新人战的秘碑解码战第二天果然是混乱的战斗。

第八战（第二日的第三回合）完结的时候，一高和四高同样是六胜零败并列首位。三高则是五胜一败跟随着。在惯例中，在最下位争夺着的四高的进击，令包含着四高的人也觉得惊讶。

评论者纷纷都认为事实上一高对三高就是准决赛。而相对地进行了激烈的战斗的一高队伍，在比赛完了后，说着『这样就第一名了！』开心着，但在第九战对四高战前却充满了紧张感。

『声子迈射就和之前一样吧』

在比赛前的会面，队长的七宝琢磨和对于进行着确认。

『嗯』

『我也觉得那样比较好』

千川和梶原,两个队员没有作出异议。而两人也以信赖的眼光回看着。

琢磨在新人战中作出了值得他们信赖的活跃。在场外对着害怕和三高的实力差而退缩的一年级男生作出激励，而在秘碑解码中作为防卫手把所有对着秘碑的攻击全部击退，反击敌阵的攻击手。在第八战的对三高战中，先后自方的两名攻击手被击败，同时打败了对面的防卫手，形成了一对二不利的状况。但在此之下琢磨先后击破敌人而取得胜利的琢磨，可以说是达成六连胜最大功劳的人。

虽然身为新生总代表又同时在同级生中拥有十分坏名誉的琢磨，但在四月末的那天开始就变了。

虽然仍然十分固执这点没有变，但把自己想法强加在别人身上这种事就没有了。

虽然仍然想取得主导权这点没变，但在底下变得会留意队员了。

容易被情绪影响的性格没变，但对自己犯下错误的指责却会率直地反省并且道歉。

最重要的是想要『改变』『成长』的努力大家有目共睹，同级生们也开始变得信任他了。

在这样不断积累起来，统率一高代表队伍中的九名一年级男子选手就自然地由琢磨负责了。

『关于四高的队伍，经过分析后我认为是典型的一人队伍』

对着琢磨的话，队员的两人一起点头了。

『攻击手是黑羽文弥。这家伙就是问题。虽然不想说，但我和他正面交锋的话恐怕要取得胜利会很困难吧』

『七宝？！』

『居然有连你也说到这个地步的对手……』

『虽然很不想说出来。但说不定，那个传言是真的』

七宝们三人的闹钟，浮现了『四叶』和『黑羽』有关系的传言。

琢磨把这个传言从脑袋中除去，然后继续了作战说明。

『我不是在看小你们的力量，但很遗憾的恐怕两人一起也不会对黑羽选手造成威胁吧』

对着琢磨的话，队员们挥头了。

『我没有认为你在看小我们哦。我认为是很妥当的分析』

『的确，恐怕一成也及不上吧』

对着这样说而失落着的同伴们，琢磨咬紧了牙关。

『……对不起』

『这不是七宝你要道歉的事。然后呢？』

『嗯…所以就避免和那家伙战斗吧。让他直接过来也没关系』

『所以特意让他接近石碑吗？』

对着有点担心的疑问，琢磨点头。

『四高在之前的全部比赛中都是让对方全员战斗不能而胜出的。而且在输入密码的时候防卫手也是障碍。黑羽选手一定会先打倒我的』

『我会做黑羽选手的对手来争取时间。在这段时间之内麻烦你们去攻略对手的石碑。如果没有黑羽选手进行二对二的话，你们应该不会因为不小心而导致失败的』

『……如果黑羽选手不理石碑直接各个击破我们的话？』

『如果判断黑羽选手正在接近自己的话，就全力后退到我那里吧。在我开始和黑羽选手战斗之后下一秒你们就马上转向冲去敌阵吧』

『我知道了』

『了解』

琢磨再次，看着队员的脸。

『虽然还有第十战作为最后一战，但如果能够在这场取胜的话第一就应该等于拿下了。绝对要赢！』

『喔喔！』

琢磨们互相激励后，进入了比赛场地的岩石场地。

那就犹如疾风般。

在比赛开始后从四高阵地中马上有一个细小的人影，在白色巨石的空隙之间冲往一高的阵地。

而一高的选手没有注意到。

最初的接触可以说是完全的偷袭。

『噶！』

『千川？！』

对于突然被从岩石后出现的敌人打倒，琢磨马上喊出同伴的名字。

但是，已经太迟了。

一高的攻击手们，瞬间就被四高的攻击手——文弥打倒了。

（刚才的是？！『幻冲』吗？！）

琢磨被其电光石火吓倒陷入极度的动摇中。

琢磨知道的『幻冲』是头过幻觉而给予对手痛楚从而剥夺对手的战斗能力。那是在不断给予伤害中，作为放出必杀技所需的空隙的术式。那并不是能够在第一击就能够完全无力化对手般强力的魔法。

（而且完全没有察觉到他接近啊？！）

虽然说是岩石场地，但并没有会封住视野般密集的石灰岩配置在场上。岩石和岩石之间是有一段距离在的，所以从敌阵过来的身影是一定会看到的。

能够以这种速度接近的话，肯定不止是靠身体能力而是使用了魔法。但是琢磨却没有感觉到透过魔法而受到事像改变的物体接近。

『可恶，梶原，回来！』

但是动摇只是一瞬间而已。琢磨指示在前进的队员和自己回合。

但是在此时，琢磨和队员之间降下了石头碎片的雨。

『这是什么？！』

想也不想就停下来的队员。

而他的背后是文弥正在靠近。

『快逃！』

琢磨这个指示，并不妥当。

被命令逃走的梶原选手仍然背向文弥，跑进去了碎石的雨中。

碎石本身并没有如此大的威胁。虽然打到的确会有一定的伤害，但对物障壁是可以防御到的。而梶原也有这个程度的力量。

错误的地方是，继续背向着文弥这件事。这根本就和说着打我吧无异。

突然，碎石的雨停止了。

但在这下一秒，梶原选手陷入了幻觉的痛楚中。

两脚像是被什么刺到般的痛楚令梶原选手动摇倒下了。

回头的原因是，如果一直这样背对着文弥，连防御和反击也做不到

那个逼近着自己的细小人影。

梶原这样想着然后对文弥发动了反击的魔法的时候。

他就直接被强烈的痛楚袭击了。

梶原选手无法忍受痛楚，就像刹车般失去意识了。

琢磨看到这样马上后悔地说出『我太看小他了』。

四高是以文弥为中心的一人队伍，琢磨的分析其实大部分是正确的，只有一点错误。

四高生所擅长的魔法是多工程，复杂又精致的术式。

例如利用石灰岩造成碎石的霰弹从自己阵营中射出，并且正确地降在敌阵上。

（即使直接战斗能力低，但四高是擅长援护射击的魔法吗！）

琢磨在这以上，就连后悔地咬紧牙关的空档也没有。

文弥确实地进入了魔法能够击中的射程距离了。

取得了先手的是琢磨。他在自己的前面制造出十六个空气弹，并且透过群体控制，在没有瞄准的情况下往一个方向射出。

并不是瞄准一点，而是瞄准了自己的脸、胸口、手足的空气弹。文弥并不是以障壁防御，而是轻轻地跳起躲过了。

这次不是空气弹而是八片薄的圆盘排好，像飞镖般射向文弥。

看似文弥站在了白色的巨岩上，但连一瞬的停滞也没有就往逆方向跳起了，然后躲过了空气的战轮。然后在空中以手枪型的特化型CAD指着琢磨射出去了。

琢磨受到了右腕像是般切断了的痛楚。但没有示弱而吞下了苦声，但操作着左手腕上的CAD的手指却变得迟钝了。

文弥再次以石灰岩作为踏脚台跳跃。

这次琢磨受到的是右大腿被刺穿了的痛楚。

紧紧咬着牙关忍耐痛楚，以幼细的下降气流袭向文弥。

文弥透过在空中往斜边跳跃而回避了。

在空中是不能改变运动方向的，这是常识，但这并不是魔法师的常识。所以琢磨并没有对文弥的回避感到惊讶。

他想的是，

（这家伙是牛若丸吗？！）

这件事。

——那么自己就是五条桥上的弁庆。

但琢磨这样的想法马上就消失了。

弁庆和牛若丸的胜负，以弁庆的败北结束。这种不吉利的想法连接着败北主义。琢磨警戒着自己。

琢磨的身体再次陷入了痛楚。没有任何伤害的幻觉痛楚。他张开了想子的防御壁，但明明是针对无系统魔法的，但伤害却一点一点累积了。

（原本的『幻冲』是有那么高的威力吗）

在这样下去的话只会每况愈下，琢磨想着。

这边只有一人，而对面还有三人。要趁还有体力的时候定下胜负才行。

琢磨再次张开了空气弹的弹幕牵制文弥，准备使用大技。

肉体因为不断袭来的痛楚而发出悲鸣，但对自己说这全部都是幻觉而无视。

眼前有着很多从四高射出的碎石。

把他们一个一个复制进魔法式中。

为了传达琢磨的魔法，群体控制的魔印。

在像是贯穿肚子般的痛楚袭击来的同时，琢磨喊出了。

『接招吧！』

——『STONE SHOWER』—— （这个实在是…完全想不到怎翻）

说出来的同时心中也喊出了魔法名，琢磨发动了群体控制魔法。

在琢磨前面散落的碎石同时浮起来。

观众席中出现了动摇。

那是，碎石们同时落在文弥站在的巨石上的境况。

然后就如同巨木倒下般，琢磨向后倒下了。

『径直痛楚』。

从空中射向琢磨，文弥的魔法是，并不是透过想子的冲击波和身体中的想子体冲突，造成那个部位被打击，被切开，被刺穿的幻觉的无系统魔法，而是精神上直接给予痛楚的系统外魔法。

由于这个独特的魔法，琢磨终于用尽力量倒下了。

比赛结束的讯号声响起。

文弥举起右手，观众席涌起了欢呼和喝采。

新人战秘碑解码第九战，一高对四高，以四高的胜利落幕。

而下一场对三高的第十战，四高获得了胜利，在新人战中秘碑解码全胜的姿态取得第一。

虽然说是新人战，但每年争夺最下位的四高，在一个项目中取得优胜已经是壮举。

而完成这项壮举的黑羽文弥的名字，以及在之前新人战幻境摘星以压倒性分数取得第一的黑羽亚夜子的名字，同样在观众，各校代表以及九校战有关者的记忆中留下深深的记忆。

[任务完成]

=== 雷欧&艾莉卡外传蔷薇的诱惑 ===

在西历二零九六年的六月，国际企业界中流出了一则死讯。

魔法工学制品的市场虽然小，但基于其在军事上的重要性，导致无论哪个国家都无法无视它。而作为当中的顶级制造商，德国的罗森魔工所前社长，巴斯蒂安=罗森去世了。

享年九十六岁，因为年老去世了。

负责销售CAD及其他魔法机械，USNA的『马克西米利安机械社』和正在争夺世界第一之座的德国魔法机械制造商『罗森魔工社』。它们的日本分部社长，恩斯特=罗森正在自己的办公室里看着一段录影片。

那段影片是在去年，西历二零九五年夏天的九校战所摄影下来，秘碑解码的比赛。不是本战，是新人战。显示屏上，一名穿着奇怪斗篷的强壮少年正在挥动一把类似剑的物体。

会说是类似剑，是因为它的全长超过十米，并且只有尖端和根本的部分。让尖端在空中移动，这是普通的剑是不可能拥有的特征。

对一般人而言，可能是让人十分惊讶的武器，但那对恩斯特来说只是稍微有点罕见，并没有多大价值的东西。他留意的并不是武器，而是挥动着武器的那名少年。

异形剑在横向斩击的途中，它的轨道就歪掉冲向地面。那是因为使用者被魔法攻击，整个人飞到一旁。即使受到了被锤击等级的冲击，仍然坚持到最后，这份斗志让人惊讶。之后还用尽全力让金属片往下劈，即使对象带着头盔也好，也有点太拼命了吧。

但是恩斯特所注意的地方并不是这两点。

显示屏中的少年站起来了。但是正常来看，那是没可能的。少年在刚才才被魔法攻击，打飞到一米外的地方。他应该受到了相应的伤害才对。会失去意识并不奇怪，从录影中也看起来也像昏倒了。但从画面中他的动作来看，不像是这样。

少年用狮吼的气势把斗篷丢出去。直至刚才仍然是一片布的斗篷，变成一块黑色的硬板飞出去。

『是硬化魔法吗』

恩斯特开始低语。在他的低语完结前，黑色板子插在地上，成为了保护少年队友的墙壁。

墙壁挡下沙石流，然后弹回来。

少年以猛兽般的气势冲过去被土埋着的先端部分。他手上拿着的剑和先端部分再次合起来，变回一把完整的剑后被从土中拔出。

少年口中再次发出吼叫。

剑分离后，刀刃部分在空中飞过。

少年的一击，击倒了敌方队伍的最后一人。

『嗯….』

影片就到此完结了。恩斯特仍然注視著黑下来的显示屏，像是若有所思般叹了一口气。

『不论看多少次也没有错。乔治的孙子果然承继了城塞系列的能力』

像是剛注意到般把显示屏的电源关掉，恩斯特闭上眼睛挨着椅背。

『想不到第一型的遗传因子会在这个地方被继承了….』

恩斯特睁开眼，然后像是有点不快地摇头。他是因为这个情报没有被送过来总部，在来到日本之前都不知道这件事而生气。

他早知道调整魔法师城塞系列的第一型，乔治=奥斯特布尔克在五十年前，逃亡到日本这件事。但是被德国军方命令负责制造出城塞系列的罗森家，基于第一型全部自灭了这个事实，判断乔治也活不久，因此认为没有必要继续追踪下去。

但即使是这样，罗森家并没有放弃这个遗传因子的拥有权。投入在城塞系列的资金并不少，而且当中的大半还没有回收。

调整体的资料是被保存好的，所以一看这段影片就会马上察覺到。他，西城雷欧赫特拥有城塞系列的特征这点。就在刚才，从祖国带过来的随从就马上注意到了。

这个事实和乔治=奥斯特布尔克逃亡到日本的过去链接起来的话，就会产生一个自然的推理。西城雷欧赫特继承了乔治的血统。乔治=奥斯特布尔克在日本有了孩子，导致这份遗传因子传下去了。调查后，马上就确認了这是事实。

重新建立起日本分部——马上就会以这样的名目执行肃清吧。

（问题是怎样得到这个少年…）

他看向变成全萤幕显示的天花板，打开了他的资料档案。虽然已经是看了无数次的资料，但不管看多少次还是会露出苦恼的表情。

雖然看起来是充满着攻击点的资料。但恩斯特的判断却是相反。少年并没有对自己的生活抱有不满。最少，他很享受现在的高校生活。如果是二年前的话或许会更简单，但如果是现在的话，即使提出相当好的条件也不会答应吧。就算以恩斯特的头脑，也无法找出让他舍弃日本，选择德国的方法。

即使是这样，也不可能强行把他带回去德国。魔法师的出国行為被严谨地限制着。不论德国还是日本也是一样的。首先出外观光旅游这点行不通，就算是和工作相关也无法长期滞留。就算是公务员，除了一部分在大使馆工作的人，在海外以月份作为单位的居留也很少得到批准。

从另外一个角度去看，也代表了魔法师出国後会受到严密的监视。特别是罗森魔工社，一个和德国政府的军队有着密切联系的魔法相关企业。在出国时，来自日本政府的监视也会特别严重，先别论得到本人同意，也很难让人觉得能成功绑架。

最少，也要让本人有这样的意愿。

（总之，不去接触看看的话是无法开始的）

身为罗森家本家成员的他会赴任为日本分部社长，是因为罗森家对实现了飞行魔法装置的日本魔法机械製造人，FLT的研究者，托拉斯·希尔佛抱有危机感。被认为不可能实现的飞行魔法装置，当中的开发以及为何FLT能够成功。为了探索当中的秘密，研究体制，研究方法，还有尽可能把托拉斯·希尔佛拉拢到罗森，所以他才会来日本。

被隐藏了身份的托拉斯·希尔佛，他是谁这点还没有弄清楚。关于这个技术人员的情报，被强力和巧妙的手段隐蔽着。但是，包含着查出他的身份，都是赋予给恩斯特的使命。因此，他得到了能够最优先利用罗森家资源的权利。

这对他来说是一种试炼的同时，也是机会。如果成功完成这次任务，他在罗森家后继人的比赛中，能够取得优势。

查出托拉斯·希尔佛的秘密，并且拉拢他过来。这对位于日本的恩斯特来说是最优先的工作。但是，『西城雷欧赫特』这个意外的发现，让他无可奈何地必须要变更自己的优先顺序。

世界上最快确立调整体魔法师制造技术的国家就是德国。但是，在那当中却蕴藏着可以说是先驱者们的命运，反复的实验失败。虽然说魔法师的开发大部分都是非人道的，但即使考虑到这点也好，在最初期的调整体魔法师制造实验中所使用的技术也是无法被原谅的。比起人道或是尊严这些现代的道德，那份技术触碰了更根本的部分，类似是宗教上的禁忌。

虽然在某种意义上来说是理所当然的。但人类却无法承受这份技术。虽然还没有确认到明确的因果关系，但被投入了这份技术的调整体魔法师在年轻的时候就坏掉了。不是说肉体上的，而是精神崩坏了。有一半的自杀了。发狂死掉的，占一半。没有自杀也没有发狂的人也在任务中倒下，或是在逃亡时被罗森家处决了。

罗森家认为『因为有留下实验资料，所以没有什么不妥的』。从现况看，基于第一型的资料，就成功开发了更加稳定的第二型和第三型。

但是，并不是说自灭的数字是零。稳定度高一倍的第三型城塞系列也有16%的机率出现发狂死亡的例子。从制造调整体的成本来看，是不能轻视的损失率。

所以，承继了比较不稳定的第一型遗传因子却完全没有自灭徵肖的西城雷欧赫特，是为了以后开发调整体魔法师必须需要的样本。那并不只是恩斯特的意见，也是罗森家当家也承认的。

伴随着拉拢的条件，送来了白纸委任状。（译：白纸委任应该是类似代理人授权书之类的文件）

但是难得的白纸委任状，如果没有有效的条件的话，也只会白白浪费。

（看来有必要进行更透彻的调查）

还有不到一个月，今年的九校战就会开幕了。虽然身为二等生的他会否成为选手这点很微妙，但根据调查书的资料，他肯定会来为朋友加油的。

身为罗森日本分部社长的他，手上早就送来了九校战的邀请信。透过这样图谋接触是最自然的吧。

恩斯特=罗森一边因为自从来了日本之后一直被监视感到烦躁，一边为了回信的事而呼唤秘书。

西历二零九六年八月四日。今年的九校战也是一样，由明天开始。虽然和去年不同的是，会场被不同的紧张感所包围着，但这份紧张感主要是来自准备出场的选手们，而观众们则把这份空气认定为是『紧张刺激的气氛』。

雷欧也是其中一个。他从上个月开始就负责作为新竞技项目『坚盾对垒』的练习对手，有一半可以算是工作人员，但在这股气氛中，比起紧张，他反而感到了兴奋。……即使他作为选手出场也好，以他的性格来说这点可能并不会不同。

罕见的竞技项目变更。而变更的方向则是假设魔法师进行实战的情况。各校的选手和工作人员，即使程度不同，但这个想法是一致的。

魔法是力量，不对，是一种军事力量，而魔法师则是士兵，或是说被要求完成作为兵器的工作。这是无法否定的其中一面事实。而年轻的他们，也很清楚这点。而在知道这点的情况下，选择往国防相关工作发展的学生也不少。

但是，要面对这样的事实，最快也是半年之后的事，大部分学生都打算在魔法科高校毕业后再面对。然而，现在却突然要在名为九校战的舞台上展示『士兵所需的技能』，魔法科高校的学生们追不上这个变化。

那是因为他们还没有足够的觉悟。

用一句来总结是很简单的。但是，经常保持着上战场的心态，这是很难做得到的。觉悟是需要时间的。

另一方面，人类是会因应环境及时间而改变的生物。如果一直处于需要做好觉悟的环境，自然就能够做得到。这也反映，在这之前的魔法科高校，包含着以尚武作为校训的三高，也不是切实地要求学生抱有作为士兵心态的环境吧。

简单来说，对魔法科高校生来说，从通知九校战的项目变更到现在，短短一个月是不足以让学生能够充足地适应变化，就是这样而已。

不过最重要的，这只是一般而言。并不是谁都在困惑。

对那些已经是士兵，拥有作为战士心态的人来说，新的竞技项目也只是游戏而已。虽然发生意外的话，有可能会出现最恶劣的事态。但那最多也只是意外，有人死亡并不是必然。这和赛车及格斗没什么分别。

相对的，决定自己不会成为军人——这类的学生，对他们来说，比赛也只是变得更刺激而已。虽然发展方向不同，但他们也认为那和格斗跟赛车没分别。如果这样想的话，困惑或是狼狈也不会出现。

例如，艾莉卡是前者。

然后，虽然可能会有点意外，但雷欧是后者。

雷欧没有认为自己是战士或是士兵。他志愿是成为交警或是山岳警卫队。没有打算成为军人的话，也不会觉得自己适合当军人吧。

虽然不害怕战斗，但他认为自己最多也只能打架而已。即使他知道自己的遗传因子中有四分之一是接受了作为兵器的改造，但他完全没有打算被自己的血统约束。

但是罗森魔工社的日本分部社长，恩斯特=罗森对他的评价，可以说和雷欧的自我评价完全相反。

恩斯特在登记入住的时候看到雷欧，是纯属偶然。虽然他知道雷欧会来观战，但他也没有一直在大堂守候。也没有让部下这样做。他也是刚刚到达酒店而已，正在等待秘书和带路的下级士官。

他那合符年龄，拿着女朋友行李的身姿让人忍不住微笑，但那强壮的身体并不是少年的。男性魔法师和古典中的『魔法使』的印象相反，大部分的体格都相当不赖。但即使是在那当中，雷欧的体格吸引住恩斯特的双眼。

应该让秘书去，还是自己去搭话。在恩斯特迷惘着的时候，雷欧对同样属于一高的学生搭话。

（那是，司波达也）

达也也是恩斯特打算劝诱的魔法科高校生。从日本分部前社长的口中也听过对他的评价，四月的恒星炉实验，前任社长那极度高度的评价并不是夸张，这点已经经过确认了。

这是搭话的良机，恩斯特这样想。如果两人一起的话，比起逐一搭话，警戒心也会更低吧。恩斯特的判断，看到一起同行的少女后就改变了。

让恩斯特犹豫的并不是深雪，美月，雫，或是穗香，而是艾莉卡。

安娜=罗森=鹿取。那是恩斯特=罗森堂姐的名字，也是千叶艾莉卡母亲的名字。恩斯特父亲的大哥是罗森的现当主。然后逃离本家的二哥是安娜的父亲，艾莉卡的祖父。

即是说，艾莉卡是罗森家当主弟弟的孙女。原本是应该作为罗森家一员长大的女孩。

艾莉卡也是恩斯特这次来日本要处理的其中一件事。而且还麻烦地被要求必须细心地接待她。先别论西城雷欧赫特，他想避免在司波达也面前和艾莉卡有接触。

结果恩斯特没有对雷欧或是达也搭话，而是看着他们离开的背影。

在第二天，八月五日，享用完早餐后。恩斯特把一封信交给了一名日本女性的秘书。

『这是给千叶艾莉卡小姐的邀请信。注意不要有任何失礼的言行』

『我知道了』

『律师已经准备好了吗？』

『预定在中午到达』

『交涉就交给你们了。谈好了就通知我吧』

『是，请交给我』

秘书一礼后从恩斯特眼前离开。在秘书走出房间后，恩斯特坐在套房里的桌子后，轻轻地叹息。托拉斯·希尔佛跟西城雷欧赫特的劝诱，如果成功的话将会为罗森带来巨大的利益，也是能提升恩斯特地位的好工作。但相反的，和千叶艾莉卡相关的工作，如果失败的话，将会为罗森带来巨大的负面影响，也是能够为恩斯特带来巨大失误的工作。

艾莉卡是今年六月去世的罗森家前当主，巴斯蒂安=罗森的曾孙。然后身为巴斯蒂安儿子，艾莉卡的祖父，以及身为其孙女，艾莉卡母亲也已经去世了。

对罗森一族来说，艾莉卡的祖父在跑到日本的时候，已经等同不存在了。但是那最多也只是一族内部的决定。从法律上来说，艾莉卡仍然是拥有继承曾祖父遗产权利的人。

在刚赴任到日本分部的时候，恩斯特并没有打算和艾莉卡打交道。素未谋面的艾莉卡母亲，即使是堂姐也好，也和陌生人一样。更不用说她的女儿艾莉卡，根本没有一丝作为亲戚的感情。

而这点，恐怕艾莉卡也一样吧。不对，她不会如此消极吧，反而更积极地避免和这边接触的可能性比较高。从她的立场去看，很有可能厌恶着罗森家。

必须要和这样的人交涉，真是让人消沉。但是恩斯特并不被允许逃避这个问题。因为前社长的继承在什么时候发生也不奇怪，而当成为现实的时候，刚好恩斯特就是日本分部的社长。

应该说是运气不好，就只能放弃了。幸好，交涉能够交给秘书和律师处理。恩斯特透过这样想来安慰自己。

收到秘书已经取得和千叶艾莉卡会面约定的报告后，恩斯特松了一口气。他以为艾莉卡会表示更强烈的拒绝。在当日就收到回覆，而想不到居然会在邀请的那天来。嘛，处于罗森家中枢的恩斯特，无法理解艾莉卡真心觉得，伴随着罗森本家血统得到的财力、权利这些都无所谓的想法，也是理所当然的。

快到艾莉卡过来的时间，恩斯特就走去大堂。并不是为了迎接。这只是为了避免给予人一种他很急着等待艾莉卡来临的印象。事实上，本家的人们都很在意千叶艾莉卡会怎样处理遗产，但被逼成为交涉人的恩斯特不想让艾莉卡注意到这点。

恩斯特走到酒店大堂这个行为没有更深的意义或是思虑，但这个时候，他却很幸运。

恩斯特对着正在离开酒店的少年，用流畅的日语搭话。

『失礼，请问那个西城雷欧赫特就是你吗』

虽然是理所当然的反应，突然被人喊出名字的雷欧，惊讶地回头。

『虽然是我，你是….罗森的分社长？』

这次则是恩斯特露出了一丝的意外。

『喔。你知道我的事吗』

『那当然，在我们当中可是名人啊』

雷欧是在恒星炉实验之后的电视节目中，看到过恩斯特的样子。但是对记忆力非常卓越的他来说，那样就足够了。

『那真是我的光荣。再次自我介绍，我是恩斯特=罗森』

把亲切度调整好并且有礼地，加上满满的自信，恩斯特报上自己的名字。

『啊。和你知道的一样，我是西城雷欧赫特』

对着像是吃人般的打招呼，雷欧这样回答。

『那么，罗森的支社长找我有什么事？我可是没有达也那样的技术哦』

雷欧的声音没有一丝献媚。在魔法的世界中，罗森魔工社的影响力不只在制品领域上，在军队或是警察内部隐隐约约也存在。雷欧的见识没有少到不知道这点。只是，他并不是会想从中获得利益的人。

『单刀直入地说，我想劝诱你』

『劝诱？我不是说，我没有值得自豪的魔法工学相关技术哦』

雷欧也知道恩斯特不是想把自己作为魔工技师拉拢过去。这是尝试刺探恩斯特真意的台词。

但不用说，这种程度的思绪对恩斯特来说早就看得一清二楚了。

『我没法在这里告诉你详细的事。不管你是否接受劝诱，不如先来一下我的房间。我会让西城你接受般，好好地说明』

『这就困扰了。我在这之后跟别人约好了诶』

雷欧没有了断地道别离开的原因，并不是因为顾虑罗森能够带来的利益。而是相反的，他担心如果不愉快地完结话题会带来负面影响。

罗森魔工社的影响力，在今年四月因为传媒而活跃化的反魔法师运动的时候就知道了。那时候，在缓和反魔法情绪当中，发挥了巨大的作用的人，不是其他人，就是雷欧眼前的恩斯特=罗森，他的采访报道。

恩斯特对恒星炉实验给予了高度的评价，对终结针对魔法师的负面运动，发挥了强大的影响力，这是毫无疑问的事实。

作为顶级的CAD制造商，也是魔法工学制品的顶级公司，罗森魔工社是不可能成为魔法师的敌人。但是罗森是德国企业。对日本的魔法师以冷淡的态度对待是十分有可能的。

雷欧很不擅长想没有谬误的藉口。装饰言语，这不符合他的性格。在面对『我约了人』这句话仍然没有打算离开的恩斯特面前，雷欧苦恼着下一句要说什么。他的意识一直集中在这上面，所以没有留意到在附近路过的银色后辈，身为达也助手的一高一年级技术工作人员·隅守贤人，也没有注意有多受瞩目。

『是这样啊』

恩斯特的态度，其实并不是十分强硬。只是很粘人，充满技巧。

『很遗憾我不能保证能够马上谈完。也有很多事想问西城你。例如说，你祖父的事之类的』

『祖父….？是和乔爷爷有关的事吗？』

在这之前只表示出麻烦的雷欧，不加掩饰地表现出兴趣。

『你对你祖父的事有兴趣吗？如果是这样的话，我可以告诉你奥斯特布尔克先生还在德国时候的事吧』

『嗯、这次真的困扰了….』

老实说，雷欧的心动摇蛮大的。但是他是一个很有信义的人，所以无法忍受违背和朋友的约定。

而推了雷欧一把的，是同班同学那不快的声音。

『总之先听听看不好吗』

『艾莉卡？』

雷欧因为背后有人搭话而回头。

艾莉卡不满地转过头。

和她转头的相反方向有一名三十到四十岁，穿着西装的女性在。看来她十分讨厌那名女性，艾莉卡特意明显地转头不去看她。

『即使拒绝，只会再次被那些家伙缠着而已』

最重要的是，艾莉卡的声音里充满着厌恶，不只是因为对那名女性的厌恶。她的话，同时也在讽刺恩斯特。

『只是一次的话，达也也不会在意吧』

『你为什么会在这啊？』

『对你来说没什么所谓吧』

从艾莉卡的身上散发着『我不想说话』的气场。

不只是雷欧，恩斯特应该也知道才对。

『这样说起来，西城和千叶艾莉卡同样是一高的二年级生吧』

『….是同班同学。然后呢？』

『喔。其实有些事必须要跟她商量。啊，不是我跟她说，而是律师跟她商讨。现在正在等律师准备好』

所以这是，

『如果和同班同学的西城一起的话，也不会无聊吧。为了她也好，能够稍微借出一点时间吗』

恩斯特特意这样说的。

『如果你是这种胡闹的态度，我不会再奉陪了』

艾莉卡的声音仍然蕴含着不快，甚至冒出了杀气。

『是因为你们很烦人地说一定要谈，所以才听你们说。我这边对你们的事完全没有兴趣』

艾莉卡用严厉的眼神看向恩斯特。

恩斯特用游余的表情接下来。

『虽然我不觉得害羞….但你不想被朋友知道我们之间的关系吗？』

艾莉卡的脸红了。

但是，那并不是因为害羞而引致的。

『走了哦。带路』

连看也不看，艾莉卡对穿着西装的女性秘书作出要求。

秘书站在前面，然后恩斯特则跟在后面。

艾莉卡走出一步，然后回头。

『你在做什么。快点跟上』

雷欧最后还是回应了邀请，但比起对祖父的事感兴趣，他无法放着艾莉卡不管。

现在的艾莉卡，给人一种被什么压迫的感觉。可能是多余的担心，但雷欧感到放着她一个不管并不好。

但即使是这样，雷欧也无法营造一个好的对话。

在放着靠垫的沙发上，雷欧现在正在经历一次难受的回忆。

『对了对了，去年的秘碑解码总决赛的影片，我看了喔。实在是十分勇猛的战斗方式啊』

从刚才开始，主要在说话的是恩斯特，雷欧只是回答询问的问题而已。虽然那并无不妥，但旁边一直散发着的不快感，让感到毛毛的雷欧怎样也无法放松下来。

而这份不快的源头，就是自从进入了这间房就一直保持沉默的艾莉卡。现在的她，就和全身的毛都逆立着的猫一样。

雷欧并不是害怕艾莉卡那和杀意相似的敌意。

而是这样没有任何游余的艾莉卡不像她，让雷欧有点无法放松下来。

另一方面，作为艾莉卡散发敌意的对象，恩斯特却完全不在意她那冒犯的态度。比起无视，更像是把那当成理所当然的东西接受。

『西城，今年不会作为选手出场吗？』

『不会喔。去年也不是一开始就被选为选手….』

『但明明去年留下如此辉煌的战绩？』

『因为我很笨拙啊』

听到雷欧的回答后，恩斯特好像笑了。虽然嘴唇和眼睛都没用动，但眼睛看起来好像在笑。

『我认为西城的魔法很实用啊』

『是吗，谢谢』

对着恩斯特那饶有意义的话，雷欧并无法回应。

在这个时候，传来了敲门的声音。

进来的，是刚刚的女秘书。

『打扰了，律师来了』

『我知道了』

恩斯特对着秘书点头，然后转去看艾莉卡。

『我把旁边的房间空出来让你们商议。请在那边聆听律师的说明吧』

对着没有马上回答的艾莉卡，恩斯特坏心眼地在加一句。

『还是，让西城也一起去比较好？』

『….走了喔』

艾莉卡站起来，

『带路吧』

对着秘书说了和刚才一样的话。

艾莉卡在消失于门后，雷欧看恩斯特的眼神变得尖锐了。

『那家伙和你们罗森究竟是怎样的关系啊？』

恩斯特用商业微笑来接下雷欧的视线。

『在意吗？』

如果是达也的话，会马上回答『在意』吧。但是雷欧和达也不同，拥有着像是少年般的含羞。

『没有，其实也不是说在意那家伙….』

『我还以为西城对你祖父的事感兴趣』

『啊，对。和你说的一样。按照约定，告诉我乔爷爷的事吧』

虽然完成顺着了恩斯特的诱导，但雷欧也接受了。

真心的话，比起祖父，还是比较在意艾莉卡的事。但是雷欧犹豫要不要踏入她的事里。

『可以啊。但在说奥斯特布尔克先生的事前…西城，你对『城塞系列』有多大程度的认识？』

全身的肌肉绷紧了。雷欧自觉到后，再次继续刚刚停下的呼吸。

『…那是世界最初被制造出来的调整体魔法师系列。比起强化魔法技能，更注重在强化肉体。拥有魔法技能的超人士兵』

在这里雷欧停下，再次呼吸。

『但是实际上，却是全部自灭的失败作』

雷欧的语气变得强硬，是因为为了压下声音的颤抖用力了。

对着这样的他，恩斯特露出了温柔的笑容。

『城塞系列并不是失败作喔』

雷欧用充满猜疑的眼神看着恩斯特。他的眼中形成了怀疑和愤怒的漩涡。

『第一型的城塞系列，是因为战场才自灭的。没有参加的第一型并没有出现自灭的徵肖』

『….爷爷说，除了他以外，全部人都死了哦』

『因为当时的祖国，处于必须让他们参加战斗的状况』

像是阻挡尝试反驳的雷欧，恩斯特再加上一句。

『除了加入军队前逃走了的乔治以外』

『爷爷他…逃走了？』

雷欧在回答前，沉默了一会。

恩斯特是预料到他的疑惑吧。所以马上就回答了。

『奥斯特布尔克先生是因为良心而拒绝服兵的人。虽然不知道作为调整体受到教育的他从哪里学到这种和平思想，但作为拒绝兵役的代价就是舍弃祖国』

『所以乔爷才到日本?』

『最初是逃亡到美国，但貌似性格合不来的样子暂居了半年后，就移居到日本了』

『真意外从乔爷那性格去看，我还以为广阔得一塌糊涂美国才适合他的性格』

『是因为发生了各种各样的事吧。伯父也只陪伴他到美国为止，在这之后的事就无法得知』

『伯父?』

雷欧对『伯父』两字产生反应，和恩斯特的预料一样。

其实雷欧那边也注意到，刚才的话题只是恩斯特为了吸引自己的兴趣才提出，但即使是这样，他亦无法无视。

『制造出城塞系列的人，正是我们罗森魔工社』

听到恩斯特这句突然的话，雷欧惊愕地皱起眉头。

『不是德国军方制造的吗？』

调整体是军方制造的存在。这是雷欧的常识。

『这个研究的发起人的确是军方的科学家，但实际上这份研究委托了给我们。奥斯特布尔克先生也是在罗森的研究所诞生的。他在城塞系列那几乎全是严肃认真的人當中，算是一名罕見地有朝氣的人，和研究所的職員或是親人之間擁有着親密的關係。伯父說，他和奧斯特布爾克先生的关系特别好』

『所以才幫爺爺他逃走嗎？』

『即使說是逃走也好，也不是非法的。他是許下了不會在别国就職軍務，也不會協助他国开发魔法师，這個誓言後才放棄了国籍的』

『像是为了让他遵守誓言般,对他下了诅咒之类的什么吗』

雷欧讽刺地淡然说出，但并没有损到恩斯特心情的样子。

反而他用有趣的语气说出。

『诅咒又真是古老的说法呢。在日本的魔法科高校生之间，流行着这种古老的说法吗？』

『不是，也不是这样啦』

受到指责，因为他自己也觉得很老土，所以雷欧的回答并不顺畅。

『非常遗憾的是，我们并没有这种永久性的心理操作技术。最多也只是建基于信赖关系上的契约而已』

『你们居然会愿意放走军事机密的集合体啊』

恩斯特像是『一直都在等这句』般，露出了笑容。

『把城塞系列的大家弄成调整体这点，并不是他们本人的意思。这是我们擅自作出的行为。所以最少，也希望让他们选择自己的生存方式』

『只是死法不同吧？诞生的时候就在研究所，一直被训练成战斗魔法师的人是不可能有其他的生存方式』

『我不会否定这点』

面对雷欧讽刺的语气，恩斯特飒爽地承认了。

『所以才会到达了，想更加多余地，去实现乔治先生的愿望，这个结论吧。作为战斗魔法师被制造的人，是否能够拥有非士兵的生活方式。科学家们拥有对此的好奇心，并不难想象』

在雷欧无法回答的一瞬间，恩斯特继续了讲话。

『虽然可能很难让人相信，但我们是信任奥斯特布尔克先生，然後幫他办理了出国的手续。伯父路卡斯伴随他到美国，并不是为了监视他。那是因为伯父和乔治非常亲密』

『你说亲密也』

『奥斯特布尔克先生在舍弃故乡的时间点，正正是第三次世界大战勃发前夕。当时伯父的只有十四岁』

听到十四岁这个年龄后，雷欧睁大了眼睛。

『不还只是小孩而已吗?』

『是的。这是和我们罗森一族的工作扯上关系，仍然太早的岁数。如果是从不清楚事由的第三者去看，也只会看成是一次伯父的短期旅行而已。身为罗森本家的次子，即是伯父，附上作为护卫的强化士兵也不会让人感到不妥』

『是以这样的名目来蒙混周围的人吗』

『在当时，恐怖袭击和内战已经在全球各地发生。美国也不能说是安全。而在知道这股风险之上，伯父仍然选择帮助乔治的逃亡。如果能让你理解，我们罗森家是尊重乔治先生以及整个城塞系列的大家的意志的话就好了』

『我明白你们为了乔治爷爷而走了一次钢索』

雷欧勉强地赞同了恩斯特的主张。

这并不代表他完全信任恩斯特说的一切。特别是，他无法相信，全体的城塞系列都受到和自己祖父一样的优于。因为事实上，除了祖父以外的城塞系列都不是老死的。

但是，罗森本家的路卡斯，他对自己祖父抱有感情这点，是可以一信的。雷欧虽然无法全面相信对罗森家有利的证明，但也没拥有完全认为这是一派胡言的证据。

『城塞系列的第一型，除了乔治之外，全部都逝去了，对此罗森家感到十分后悔』

恩斯特用着悲痛的表情说。

雷欧说法在他的脸上没有找到一丝虚伪。

『本来的话，罗森魔工社是应该在调整体的育成中抽手的。但是我们和这个世界已经产生了太大的关联。演变成在这之后要怎么做，并不是只有我们就能够决定的』

『嘛这点的话我多少能够理解』

虽然和罗森家的规模完全不同，但雷欧的老家在过去的确无法脱离一些因缘。对自己来说没什么，但对姐姐来说是一件辛苦的事吧。現在也不能不管那些曾经照顾自己家的人。

『想要劝诱你也是因此』

雷欧的眉头大幅地皱起来了。

『你是想说，要我成为实验平台吗？』

雷欧的声音充满着杀气，不如说是在敌人面前的野兽般。

但在没牙的老虎或是狮子面前，能够保持平常心的人也不多。

『不会不会，怎么可能』

恩斯特=罗森，就是当中例外地拥有这种胆力的人。

『我们是绝对不会做出人体实验这种野蛮的事』

『但你以前有在做啊』

像是肯定般被雷欧咬定也好，恩斯特的那份自信也没有消失。

『我不会否定。但是要我找藉口的话，进行人体实验的，并不只有我们罗森而已』

恩斯特的『藉口』，是雷欧所知的史实，如果这样说的话他也只能闭嘴。

『我们希望西城你能协助助我们训练调整体』

『训练？这和实验不同吗？』

虽然雷欧这句话中的确有讽刺，但疑惑占了大部分。

『魔法科高校和魔法大学进行的，魔法技能开发程式，他并不会说是实验吧。是和那种类似的』

『我是当不了什么指挥者哦？我是高校生，而且还是劣等生』

雷欧并不是真的自卑，而是婉转地拒绝而已。

但是恩斯特却利用了这一句话。

『你会认为自己不好，是因为魔法科高校的课程和你不合。城塞系列被赋予了近战特化的能力。远距离的攻防交普通兵器就可以。你们在战斗最终局面上，是占据据点，或是撤退时保护重点人物，类似这样定位的魔法师。虽然，也有能够代替普通兵器的魔法师训练法这说法。我也想你帮忙训练出这样的魔法师』

恩斯特请雷欧当的职位并不是魔法师，而是研究者。雷欧虽然在恩斯特的话语中感到了不寻常，但缺无法具体地指出问题。

雷欧绝对不是迟钝，也不是愚蠢。只是他不知道研究魔法，训练魔法师是怎样进行的。

如果达也在的话，肯定知道恩斯特不自然的地方在哪里吧。但是高校生，一般是不会有军事方面的知识。

『不用说，我能给你一定的待遇。虽然西城可能你不会在意，但我保证会准备本公司部长级的待遇』

『虽然很难得,但还是免了』

从表面上去看，的确是很吸引。但是雷欧，相信了自己的嗅觉。

『虽然我并不是对现在毫无不满，但仍然没有去到考虑去外国发展的程度』

雷欧像是想到有趣的笑话般，露出了笑容。

『因为，我只是一介的小市民』

但很遗憾的是，恩斯特完全不受这套。

『也不用如此快下决定吧』

恩斯特没有改变自己和缓的表情，阻止了雷欧。

『即使是在外国，也不是和西城你完全无关的土地。在那里，德国有着需要你帮忙的伙伴在』

『伙伴？』

在呆了几秒后，雷欧的脸色变了。

『难道说，你制造出了和爷爷一样的调整体?』

『虽然很抱歉，但我们是无法舍弃曾经制造出来的技术』

恩斯特的声音，如果只是听的话，充满着苦闷。

『只是，并不是一模一样。心理出现问题的症狀已经减少了很多。但在这之上，能力比起奥斯特布尔克先生那时候低很多。毕竟，人命第一』

雷欧的手微微地颤抖着。如果没有大力握住自己的手，就无法忍受想要揍过去的冲动。

为了提高生存率而下调性能。这的确是事实吧。但是里面的动机，绝对不是人道。纯粹是因为，为了不让花费高额制作的兵器容易自坏而采取的行动，就此而已。

如果真的担心魔法师们的性命，就不会再次制造出除了一个以外全灭的城塞系列。恩斯特=罗森，眼前的这个男人只是当调整体为道具而已——。

雷欧正在因为愤怒而颤抖这件事，恩斯特也很清楚才说。无法读取别人的表情和行动的人，是不可能负责交涉工作的。

但是恩斯特，却继续说出能够激怒雷欧的话。

『如果西城你希望的话，让你加入罗森一族也可以。你在刚才，有好奇过千叶艾莉卡和罗森家的关系吧？』

雷欧没有回答。

恩斯特也没有等待雷欧的回答。

『她是』

不能听下去。雷欧在一瞬这样感觉。

『协助了乔治先生逃亡的』

但是他却无法阻止恩斯特说下去。

『路卡斯=罗森的孙女』

『那』

『是的。她是前当主，巴斯蒂安=罗森的曾孙女，堂堂正正的罗森一族』

『艾莉卡是，罗森一族的人?』

雷欧呆住低语。他所受到的冲击，比起听到城塞系列现在仍然在生产的时候更加巨大。

对着无法反驳的雷欧，恩斯特说出了像是诱惑般的一句。

『原本是打算给予她相应的代价，让她放弃和罗森家相关的权利但如果你希望的话,让你随便处置她也可以喔。虽然对罗森家来说是没有意义的女孩，但身上的血统是确实的。如果是她的丈夫，成为罗森一族也没有人会反对吧』

『不要给我开玩笑了！』

雷欧怒吼。他超越了男女的鸿沟，把艾莉卡想成一位伙伴。和性别没有关系，抱着她是很厉害的家伙这股敬意。对着想把她变成政治婚姻道具的恩斯特，雷欧无法压抑自己的愤怒。

但是，雷欧的想法仍然算是天真了。

『不用想得那么认真喔。即使说是丈夫，只是方便制造血缘关系而已。只要让她生下你们的孩子，就不会再要求更多的。那个女孩，从外表看也相当不错啊。也没有讨厌你啊，对吧？』

恩斯特并不是为了特意激怒雷欧而提出了这样的条件。千叶艾莉卡在恩斯特的眼中也是一名美少女。他只是觉得，是男人的话就应该拥有自由控制美女的魅力。

简单来说，恩斯特只是一个普通的人，但他的想法也不是奇怪。

财富。地位。名誉。尊严。或是说，美丽的异性。作为报酬，也是在全世界均能通用的。

但是恩斯特，作出了错误的决定。

这份错误，只令雷欧更加愤怒。

雷欧的自制心，像是冒出声音般断裂了。

『你这混蛋！』

虽然雷欧不会认为自己是『战士』，但却把当作艾莉卡是『战友』。自己的朋友被侮辱，令雷欧终于无法控制自己。

雷欧坐着踢起了自己和恩斯特之间的桌子。

因为饮品放在茶几上，所以杯子那些也没有破裂，但发出巨响的桌子飞向了墙壁。

在桌子停下前，雷欧站起来，就把右手拳头挥过去。

恩斯特也以慢一秒的情况站起。虽然是和中年发胖无缘的体型，但作为商人来说，是惊人的反应速度。

雷欧伸出右拳。

虽然是任由愤怒控制的拳击，但并不是普通人能够避开的速度。

事实上，恩斯特没法避开雷欧的拳头。

只是雷欧的右拳，在恩斯特的眼前，非常近的距离被魔法障壁接下来了。

障壁是和术者的相对距离之下所产生的东西。恩斯特坐倒在沙发上。承受着他身体的沙发因为弹力而差点弹他回去，但他的脚回到了发出巨响的地板上。

『你原来是魔法师啊』

『虽然是三流而已』

以挥完拳的姿势看下去的雷欧，以及抓着手肘看上去的恩斯特，两方都是以惊讶的表情，短暂地交谈。

『发生什么事！？分社长，你没事吧！？』

是在旁边的房间听到桌子和沙发的声音吧。门被大力地敲打。

恩斯特透过远程操作解除了房门的锁。

马上得知的女性秘书冲进来。

在那后面，艾莉卡跟着她。

『分社长，发生什么事了！？』

『没事。什么也没发生』

虽然女性秘书无法接受，但她并没有追问下去。

『雷欧，你被说什么了啊？』

另一方面的艾莉卡，从雷欧和恩斯特的姿势大概猜出了发生什么事。在这之上询问雷欧的理由。

『什么也没啦』

雷欧特意不和艾莉卡相看。

艾莉卡那边也不打算问下去。

『是啊。那么我们走吧』

被雷欧催促，打算马上离开的艾莉卡，马上停下来。

『事情我已经懂了，详情就在律师那边听吧』

她再次向恩斯特搭话。

『如果有正式的文件我要签名，麻烦送到我家。已经没有必要特意再来找我们了。虽然，我也不打算找你』

言外之意，就是表示不要再找我了。艾莉卡这次就真的背向了恩斯特。

并非让酒店职员，而是请自己的部下，即是日本分部的职员收拾好房间后，恩斯特让除了秘书外的所有人退下。

和雷欧的会谈，一句总结就是让人不快。但是在商谈中感到不快是很常有的。一直纠结在上也无法做生意。

恩斯特熟练地把威士忌倒进去酒杯，然后一口气吞下。比起德国产的蒸馏酒或是阿夸维特，他是苏格兰威士忌派。并不是特别喜欢外国的东西。虽然不知道能不能说是证据，但他不喜欢白兰地。

他会纠结得想借助酒精并不是因为雷欧。虽然不是毫无关系，但对他本人的不快感其实不大。西城雷欧赫尔特的事，只要想成他还是小孩的话就能够分离出去。

那么是否因为艾莉卡的态度而生气，答案是不。和雷欧相比，感觉关系比较大，但果然不是艾莉卡本人的问题。

恩斯特的心中，有一块让人不快的骨头卡着，而那是艾莉卡的祖父，路卡斯=罗森的事。

罗森一族的污点。

卑鄙的逃亡者。

肤浅的背叛者。

把罗森家直系的义务和信用践踏在地，因为自作自为为恩斯特的伯父带来了多大的麻烦和损失。

因为路卡斯舍弃一族所决定的婚约者，和一名日本人女性私奔，令罗森家在当时在欧洲的社交界只有难受的回忆。如果没有那件丑闻的话,马克西米利安机械社是无法侵蚀欧洲市场的。

为了让德国政府接受他移居的事和日本政府并无任何密约，罗森魔工社必须控制进出日本的次数。那不只会带来市场上的损失，在技术开发的层面上也有着不能无视的负面影响。

即使是这样，如果路卡斯是一个只对女人有兴趣的糊涂人的话，损失会更少吧。然而，因为他的思考速度和聪颖，让罗森家在错误的时候舍弃他。本来的话，应该更早，在他私奔前就应该放逐他。

对…。应该在他协助乔治=奥斯特布尔克逃走的时候。

恩斯特对雷欧说的内容，在这点上就是一个谎言。

罗森魔工社根本没有解放乔治。罗森家没有打算原谅他逃走这件事。

协助乔治逃亡，是路卡斯=罗森的个人决定。不对，逃亡的主谋者不是乔治，而是路卡斯。

那时候的真相，是这样的。

路卡斯去美国旅行的时候，选择了乔治作为护卫。虽然说是十四岁的少年，但那时候路卡斯已经作为罗森家的直系，被交予工作，因此才会去美国，而可以说是第三次世界大战前哨战的地域纷争已经在中南美频发。作为罗森家直系的路卡斯，选择了在当时白刃战中，被认为是最强的城塞系列作为护卫也是理所当然被接受的。

但是，那却是路卡斯=罗森的计谋。他减轻对乔治的监视，然后轻松地带出国。在这之后，利用自己事前泄漏的情报，引来反政府恐怖分子，在交战的时候让乔治逃走。

发现这全都是一场闹剧的时间点，是在一年后在日本确定乔治仍然生存。在那时候，全世界的地域性战争——已经不是『纷争』能够收拾的程度——开始勃发，要从日本带走透过正规手续入国的乔治已经是不可能了。

在乔治=奥斯特布尔克逃走的真相曝光后，路卡斯就马上从罗森家后继人中被除名了。但是，在前当主巴斯蒂安的五名儿女中，路卡斯被评价为拥有最优秀的才能，罗森一族的大人对此感到惋惜。虽然不让他接触高机密度的军方工作，但却产生了让他成为一般业务的管理人或是政治婚姻的棋子的欲望。

（而这股欲望的结果，就是这个惨况）

结果，路卡斯对罗森家只带来了损失。他以怨报恩，然后连什么补偿也没有地去世了。

那么，让他的孙女，多少地发挥作用也不会被天惩罚。

恩斯特微醉的头脑，想着这样的事。

是因為在心中抱怨完了吧，恩斯特把思考從艾莉卡移到雷欧上。

（這樣想回來，西城雷欧赫尔特的那股力量）

那肯定是真货。能够确定这点就是今晚的收获。

而那绝对不是小的成果。

（居然能够打飞中和运动能量的对物障壁）

恩斯特的确是魔法师。再说，没有魔法的素质根本无法成为魔工师。即使无法使用魔法也能开发魔法工学制品，但能否使用魔法会变成一个巨大的优势和缺陷。罗森一族本身就能够使用魔法，所以才能够成为魔法工学产业初期的先驱者。

但是这股能力，就算是客套话也不能称呼为一流。相反地，正因此才不用在前线使用自己的生命，而是作为技术者取得成功。

恩斯特的力量，和他本人说的一样很弱。说是三流，即使是谦虚也不是谎言。他的魔法力最多也只到二点五流的等级。

那么为什么，他能够防下雷欧的拳头呢。这个答案就在恩斯特使用的CAD上。

完全思考操作型CAD。这是领先世界,罗森魔工社最新制品化的模型。因为思考操作，所以内部从头来过，实现了接近手动操作的便利度和超越手动操作速度的魔法辅助道具。正因为有它的速度，恩斯特才来得及用他那完全不快的发动速度展开魔法障壁。

但是，即使透过CAD提升发动速度，干涉力也无法提升。那时候的障壁，它的强度和使用者的魔法力成正比，只是半吊子。

但即使是这样，作为魔法是成功的。暂时改写物理法则的魔法的确运作着。

那时候他使用的魔法，透过中和运动能量来停止运动中的物体。雷欧的拳头因为接触了恩斯特的障壁，导致冲力下降，由『殴打』变成『推』才对。

然而雷欧的右手，没有变大变小，却推倒了恩斯特那壮实的身体，不对，是吹飞了他。

那股力量已经超越了人类能够拥有的范围。不是指人类无法发出这股力量。而是指，以雷欧的肌肉量，从静止的零距离是不可能发出把恩斯特吹飞的力量。

恩斯特相信，在日本被称为『火事場の馬鹿力』（译：意思就是在危机中会发挥出超越这人能发出的庞大力量，我翻不出来……），把人类潜在的力量引发出来的技术是确实存在的。他认为控制装置是因为有他的意义在才会存在的。

那时候，雷欧的力量并非是这种不科学的偶然。

恩斯特认为，雷欧身体内的城塞系列遗传因子产生了作用，这样想比较合理。

（果然，他拥有使用武力也要得到的价值）

恩斯特决定把从本国带来的棋子，第三型的城塞系列瓦尔布尔克姊妹叫过来。

九校战的会场虽然位于国防军的属地内，但不单只有国防军会注意里面发生的事。在这个时代，入侵别人的地盘会因为仁义上的问题而引起激烈的谴责，但其他的情报机关仍然会派遣谍报员进入。因为对方是偷偷的行动，所以国防军也会当作是『礼尚往来』当看不到。

身为公安的小野遥也是潜入九校战会场的其中一个谍报员。因为她拥有第一高校的辅导员这个身份在，所以比起其他同业的人可能较为轻松。但即使是这样，尽管滞留在会场内不需要麻烦用什么藉口，谍报这份工作本身就不可能是一条平路。

这次她的任务——本人主张为副业——是监视外国的客人。对日本而言，或是说对国防军而言，是不能冒犯到的对手，他们拥有自由行动的特权，因此是很容易就会成为泄漏国家机密的途径。

如果表面上不能限制他们的行动，就只能暗中监视。被邀请前来九校战的外国政府官员，外国学者，国际企业干部，每一个都会有最少两个、三个、或是更多的监视者。

遥锁定的对手是身为魔法工学制品的先端企业，罗森魔工社的日本分部社长，恩斯特=罗森。

在接受这个任务的时候，遥想着『这次是轻松的工作』。

因为魔法工学制品的市场很小，所以即使拥有高营业额的罗森魔工社也不是很了不起的企业。但是考虑到魔法在军事领域上的存在感和价值不断提高，对国家和军队而言，它拥有不低于军艦或是军用机顶级企业的价值在。特别是在去年的秋天，经历了震撼全世界的『灼热的万圣节』后，它的存在感不断提高。

必然地，国防军不可能给予恩斯特=罗森多大的自由空间。意思是，对他的监视有必要到一瞬间也不能移开的等级。

但是遥在不断被上司叮嘱後，仍然擅自地乐观面对此事。恩斯特不单只是日本分部的社长，更是极度接近罗森本家直系的人。也有着他将会成为母公司的下届社长的传言。

这样的人物，是不可能作出犯罪或是引起外交问题的。

她毫无根据地这样擅自认定了。

（我真是个笨蛋……）

但是遥对于自己究竟有多天真，在九校战的第一天就体验到了。

恩斯特居然对自己本职——只是遥本人的主张——所属的第一高校的学生，采取如此强硬的行动。

暴行和擅自使用魔法。

暴行那方，是雷欧单方面攻击恩斯特，擅自使用魔法是了保障人身安全而使用的障壁魔法。表面上去看是正当防卫，并不是恩斯特的错。

但是因为这是恩斯特把雷欧带到密室后发生的事，如果罗森那边尝试隐藏这件事，很明显背后隐藏着很麻烦的事。

艾莉卡是罗森前社长的曾孙，雷欧是德国开发出来的第一批调整体的子孙，这些遥都已经知道。罗森前当主，巴斯蒂安在早几天去世，引起了继承问题这点她也知道。但是遥没有想到当场会发生这样的麻烦。想不到罗森魔工社的日本分部社长居然和高中生发生纷争，完全超越了遥的想象。这也是因为她心中以为恩斯特是一个更成熟和绅士的人。

『今年不会和司波扯上关系还以为会很轻松……』

遥的口中漏出了一句抱怨。她在九校战开始前，就和上司申请『希望让其他人来负责监视达也和深雪』。

在自己的脸被认得的同时在他们附近乱逛的话绝对会被发现。拼命地向上司倾诉他们两个人不是普通的魔法科高校生，多得这样才让公安派遣新的人过去。（顺带一提那个公安人员被达也简单地甩掉，所以他暗中的活跃完全没被发现）

相对地，遥任务要监视的人就是恩斯特=罗森。在收到这个任务的时候，和之前说的一样，她心中暗叫了一句『真好运！』。但把结果却是这样。（居然把德国新型的调整体和尚未商品化的最新魔法装备送过来……。即是他没有打算和平地让这件事平息呢）

在遥使用了自己的特殊技能所得到的调查结果面前，预测出在这之后会发生不得了的麻烦事，然后确信自己会被卷入，陷入了呆滞。

八月十四日，星期二的晚上。

一高的学生沉醉在秘碑解码的胜利中。

他们和她们会陷入了这样的状态,可以说是因为这次九校战的连回苦战,所积存下来的压力引起的反作用。一高曾经被三高领先了一百分以上。在昨天因为幻境摘星而终于逆转取回首位。但是如果在今天的秘碑解码中输给三高的话，分数差就会被缩短至十五分。

结果，一高取得冠军，三高则是亚军。两校的分数差扩展到九十五分。让三高领先最远的时候是在第三天完结时，几乎是和现在相反的分数差。

胜负尚未分出。三高再次逆转的可能性仍然存在。但是考虑到双方的战力，这个可能性小到可以无视。一高生早早就陷入了庆祝胜利的心情中。

那不只限于选手和工作人员。前来加油的学生们也同样地兴奋着。在享用完晚餐后，他们一边倾诉着先前的苦战，一边向代表选手们倾诉对他们明天活跃的期待。

但是，在怎样的地方，怎样的时候，怎样的场合也有例外存在。

例如达也脱离代表团的集中地，在九云八重陪同下，和藤林响子进行密谈。

例如艾莉卡在不被美月和其他朋友发现的情况下，前往雷欧的房间。

雷欧住在狭窄的单人房。完全不适合一群人在里面闹。现在也只有雷欧和艾莉卡在里面而已。但是艾莉卡的目的，不用说也没可能是幽会吧。

『在那之后，罗森有对你说什么吗？』

『什么也没有说啊』

『是喔……』

『你那边又怎样』

『什么也没有说哦』

艾莉卡冒着被认识的人严重地误解的风险也要和雷欧两人私下见面，是因为在意恩斯特=罗森的动向。在九校战第一天的晚上就强硬地和他们进行接触的恩斯特，在那之后却完全没有出现在艾莉卡或雷欧的面前。也没有派遣人过来。

『那时候的事是一场玩笑，也不可能是这样吧』

艾莉卡当时的回答是对罗森宥利的，所以对方失去兴致也不是没可能。但对雷欧那不管一切的劝诱，是不可能只限于当晚的。

『如果是这样的话就好吧。我这边只是很简单的事，但对你的LOVE CALL是不可能简单停下来的吧』

『爱情呼叫什么的，你啊……』

雷欧对爱情呼叫这个形容皱起眉头。

但他没有再继续进行和话题无关的抱怨。

『对你的要求也不可能那么简单收拾掉吧。虽然钱的问题看起来很单纯，但也有可能不单纯，又不是普通市民的遗产。即使你说『不需要』也好，对方也不会如此简单的相信你吧』

『即使是这样，也只是单纯的金钱问题哦。即使额度多大也好』

艾莉卡以无聊的眼神这样说断后，一转，用认真的眼神看着雷欧。

『但是他说想劝诱你，肯定和军事有关吧。也不可能拒绝一次就放弃』

雷欧和艾莉卡不断交换关于罗森对自己的要求当中的情报。

艾莉卡是罗森前当主的曾孙，拥有继承一部分罗森遗产的权利。

雷欧则是继承了罗森创造的调整体的遗传因子，被要求协助改良仍然在生产的调整体们。——但没有把艾莉卡随便处置的提议说出去。

雷欧犹豫着对艾莉卡说明自己和罗森家的关系。在不知道恩斯特有没有告诉她的情况下就更犹豫了。但是必须要互相知道对方的事，因为有着对方乘机而入的机会。这样判断的艾莉卡提议双方合作。

『不如说那家伙的真心，根本和你的意志毫无关系啊？』

『硬来吗……你的妄想让人笑不出般恐怖啊』

『害怕吗？』

艾莉卡挑衅地询问。

『害怕啊』

雷欧完全没有勉强自己，点头。

『因为我身边的人有可能被牵涉进来啊』

『那应该不会发生』

艾莉卡没有对雷欧的答案感到意外。相对的是冷静地否定了雷欧的担心。

『因为对手是拥有地位和背景的大企业一族的人啊。如果做出什么暴力的行为，被发现的话，对方的伤害反而更大』

『这样的东西能够抹消掉，你不会这样想吗？』

『如果是在对方的地盘可能就会吧，但这里是日本喔。我不会说无法抹消掉，但成本将会巨大得无法接受吧』

『结果还是成本问题吗』

『对手是商人喔，不是理所当然的吗』

雷欧似乎接受了艾莉卡那乱来的道理。

『那么，即使会袭击也会是『不被发现般悄悄地』吗』

『也有可能对你下药，直接带回家之类的』

在这之前仍然只是讽刺地笑着的艾莉卡，说完后露出了认真的表情。

『如果直至今天仍然不出手的话，就代表他打算等我们回家后才出手。而且这里也是军方的属地，那样反而更有可能』

『看起来很有可能呢。但是，也有可能让我们这样判断，然后趁我们大意偷袭的可能性哦』

对着雷欧的反驳，艾莉卡眨了几下眼。

『……什么啊，你那意外的样子』

『真意外……。你居然能够想到这么细微的事』

『我说你呢……』

对着艾莉卡失礼的发言，雷欧并不是生气而是无力。

『啊，我不是当你笨蛋喔。只是真心感概而已』

『这不就是在把当我笨蛋吗！』

这句话，比起纠缠不休更像是吐槽。

『没关系啦。总之，你说的话也有道理。那么你就尽力不要放松大意喔』

『对我们而言，也没有其他能够做到的事。也不可能由我们这边进行攻击』

『虽然很遗憾』

艾莉卡怂起肩膀，表示对雷欧的赞同。

恩斯特=罗森并不是因为有策略而在九校战期间一直没有行动。而是因为监视太过严密，让他无法作出行动。

是自从八月六日的早上开始，监视就变得非常严密。从时间上去推测，和西城雷欧赫特及千叶艾莉卡作出接触是原因吧。

恩斯特不得不承认自己小看了日本谍报组织的能力。即使在关好的房间中，没有引起多大的骚动，仍然能够把握恩斯特引起的麻烦。

在那时候，已经确认过室内没有任何盗听器或是镜头在。不知道对方是用怎样的手段得知室内发生的事。所以才更加不能作出大意的行动。

但是今天，八月十五日，今年的九校战要完结了。不能再按兵不动。

艾莉卡的推测，恩斯特即使用暴力手段也不会停手这点是正确的，但在基地内想避免作出武力行动这个推理却错了。恩斯特认为比起在市中心引起事端，他更想在基地内解决此事。

罗森魔工社虽然是魔法工学制品的制造商，但说到底从其成立的过程中，作为军需企业的偏向很大。这方面和USNA的马克西米利安机械社是一样的。即使在日本对国防军拥有巨大的影响力，对维持城市治安的警察是毫无发言力的。在国防军基地内反而拥有更多能够让他们网开一面的交涉材料在。

恩斯特感到焦躁。

『分社长』

即使冒着和日本当局暂时敌对的风险，也要拿到西城雷欧赫特吗。在这样的迷惘中吃完早餐的恩斯特，之前负责和艾莉卡商谈的那个女性秘书拿着报告前来。

『日军发生内部抗争？是真的吗？』

『是的，分社长。没有错』

『是这样啊……』

这可能是机会。

恩斯特快速地思考。

『叫琳达和艾玛过来吧』

『是』

过了不久，取代秘书来到恩斯特面前的，是两名年轻的女性。

外貌上而言，两人都在二十多岁左右。两人的身高均接近一百七十厘米，拥有纤细却充满肌肉的体型。瞳孔的颜色均是咖啡色，并且留着银色的短发。

虽然脸容没有相似到同卵双胞胎的程度，但大概相似的脸型和整齐的气质让两人看起来非常相似。大部分人都会以为他们是二卵性的双胞胎或是年龄接近的姊妹吧。而这也没有错。

『琳达=瓦尔海特，前来会见』

『艾玛=瓦尔海特，前来会见』

虽然这两人并不是由同一位女性所诞下，但从遗传因子上说是姊妹也没有任何错误。罗森内部也称呼她们为『瓦尔布尔克姊妹』。

她们来自同一对男女的受精卵，用同样的调整设计加工，进入同类型的人工子宫，差了一个月诞生的，最新型城塞系列调整体。被称为第三型中最成功的两个个体。

因为琳达先从人工子宫出来，所以她是姐姐，艾玛则是妹妹。但最重要的是，这两人之间并没有任何姊妹爱。虽然在外会互相称呼对方为『艾玛』『姐姐』，但那最多也是角色扮演，双方都只觉得对方是工作伙伴以及竞争对手而已。

『你们两个，今天有另外一个任务要你们完成』

这两人本来是恩斯特以『护卫』的名义从德国叫过来的。

『不对，应该是要你们去完成原本的任务，这样说吧』

但是实际上，她们是为了确保西城雷欧赫特而来的战斗员。

『终于要出手了吗』

艾玛露出一丝期待询问。城塞系列在其性质上，多数被交予护卫任务，所以习惯警卫工作。但是这次在一开始就接受了不同的说明，是要捕获一名和自己一样的调整体魔法师。一直压抑着能够充分发挥自己能力的期待感，听到『原本的任务后』，终于无法控制地泄露出来了。

『是的』

恩斯特的回答并没有让艾玛的期待落空。

『已经摆脱了日军的监视吗？』

琳达其实也对于和第一型的战斗抱有——正确来说，对于获得能够证明第三型比第一型优秀的机会，感到兴奋。城塞系列的第二型为了提高作为生物的稳定度，比起第一型作为『超人士兵』的性能下降了一个阶段作为改良。第三型是稳定度和超人士兵的性能上都兼得的最新版本，但只有在战斗能力上被评价为比第一型低。

雷欧并不是第一型的调整体，混杂着非调整体，非魔法师的血统。但是承继了第一型的特征这点，不单只是恩斯特，罗森的技术人员们都认同了。瓦尔布尔克姊妹认为透过打败雷欧，就能够在某程度上颠覆对第一型和第三型的评价。

但是比起艾玛慎重一点的琳达，也无法无视直到今天为止都必须要控制自己行动的状况。

『日军内部发生了抗争。虽然几乎没可能发展为大规模的斗争，但事后处理需要一些时间吧。在九校战的竞技期间无法做出太大的行动。这样的话，我认为在竞技完毕后，负责监视我们的人员将会被调去负责事后处理吧』

虽然恩斯特说的全是推测，但琳达丝毫没有怀疑。不用说，艾玛也是。

『除了日军以外的监视要无视掉吗？』

艾玛的询问，没有除了确认的意义在。

『在基地中的话，只要能够瞒混军方的监视的话就应该能够过关』

琳达和艾玛，对着恩斯特肃立。

『在今天的竞技完毕后，把西城雷欧赫特引到没人的地方。然后捕获他』

『是』

琳达用冷静的语气接下恩斯特的命令，

『这个任务里面，将会给予你们使用幻影装甲的许可』

『清楚了！』

对着恩斯特的指示，艾玛用兴奋的表情回应。

八月十五日。二零九六年九校战的最终日，上午九时二十五分。

在上午的竞技，女生越野障碍赛开始前的五分钟，干比古出现在一高的加油席。

『咦，吉田？』

美月会第一个注意到，会被认为纯粹是因为她坐在面向通道的位子上，而干比古则刚好站在那里吧。

『早安，柴田』

这样说着站在美月旁边的干比古，在加油席上四处张望然后叹气。

『真是的……全部坐满了啊』

和干比古说的一样，一高的加油席全部被学生和老师们填满了。这个竞技中，只要一高没有发生太大的失误的话，一高就肯定能够获得总冠军。所以加油的人也鼓起了干劲吧。

『干比古，我跟你换位子吧？』

在美月和艾莉卡旁边，雷欧这样对干比古说。

『不用啦，这样就好』

稍微摇头制止准备站起来的雷欧，干比古直接坐在通道的阶梯上。

在稍微有点不知所措的美月旁边，艾莉卡伸出头向干比古搭话。

『小干，为什么要特意来加油席？选手不是能够透过天空的荧幕观战吗？』

干比古露出暧昧的笑容,然后抬头看向艾莉卡。

『虽然是这样，但在那边总是有点难受』

干比古那害羞的心情,艾丽卡也知道,所以并没有问他『为什么』。秘碑解码的队员是前辈，二年级生的队员除了一个技术员以外就只有干比古，所以也没有什么有来往过的人在。

『达也呢？』

取代询问原因，是这句问题。

『达也说在帮女子选手调整完后就回去房间休息』

美月对干比古的回答感到惊讶。

『诶，他还好吗？』

『我想他只是累了吧。也没办法啊。直到昨天前都在全力运作，而且今天早上还帮五人调整完。总感觉让他负责下午的竞技，有点不好意思』

男生越野障碍赛在下午二时开始，达也负责的只有干比古。虽然有种上午和下午的平衡很差的感觉，但这是接受了女生选手们希望达也负责调整的愿望，最终的结果。

『如果是达也的话，中午休息一下就没问题吧』

『下午只有小干你的话，也不会成为多大的负担』

先不论雷欧，连艾莉卡也在安慰干比古，算是在顾虑选手的心情吧。

『如果是这样就好了……』

干比古的反应可以说是很勉强。不论是露出的表情或是暧昧的微笑。

老实说的话，干比古想着在万一的时候，自己来调整也可以。

没有位子的不只有干比古而已。在开始前的一阵子，来加油的人不断增加，道路挤得跟新年的火车一样。

飞行船上吊着的大型荧幕显示的时钟，指向九时二十九分。

『终于要开始了吗』

雷欧的眼睛露出了期待。

『不知道会是怎样的比赛呢』

『真的，很难想象啊。因为不知道会有怎样的障碍等待着』

对着艾莉卡的疑问，干比古一边摇头回答。

越野障碍赛是今天才采用的竞技项目，本来军方的训练项目变成竞技完全没有前例，应该谁也无法预测的。

『希望不要变成危险的事就好』

美月不安地这样评论比赛。虽然是未熟的魔法师，但这是让未成年的高中生参与。虽然安全应该被保障好了，但危险的感觉是无法消除的。

在这个期待和不安形成的漩涡中，空中的秒针不断走向顶端。在细长的针指向正上方的时候，四十一发的气枪同时宣告比赛开始。

在开始后五分钟。现在仍然是各校并列着。

『五分钟一公里吗。这个速度算快，还是慢？』

干比古回答雷欧的问题。

『考虑到是在森林中的话，有点略慢呢。当然，这是以有魔法的速度来说』

『时速十二公里吧。即使没有魔法也不是不可能，但在未知的森林前进就是这么难吧』

『而且还不是普通的森林，还有陷阱在啊。大家会不会是在观察情况呢』

『而且，这个能见度比想象中更低。究竟用怎样的速度前进才是安全，也有可能在捉摸这点吧』

干比古用有点不同的说法和艾莉卡表示意见。她的意见，不只是雷欧，连干比古也表示同意。

『这个比赛没有中继用的镜头，所以也不知道里面发生什么事呢…。不是，就算有镜头，看起来也会是死角，有不明人士混入比赛也无法得知吧』

『艾莉卡不要说那么恐怖的事啦』

对着艾莉卡无意的一句，令美月开始颤抖。

发现自己的思路在不知不觉中走向危险的方向，艾莉卡对美月『抱歉抱歉』道歉。

在那之后，『啊——！』的悲鸣在加油席中四处响起。

听到声音后，抬头看到的显示屏中，花音全身都是泥。

胸部下仍然在泥潭中。她究竟在想什么，感觉到什么，因为低着头而看不见。

花音把双手从泥潭中拔起。

下一瞬间。

泥潭，爆炸了。

在显示屏中，花音把脸转向终点的方向。

然后中继的麦克风中，传出了她雄伟的吼叫。

『——不要跟我开玩笑了！这是哪里来的军事训练啊——！』

从本人来看的话，这是从心底发出的吼叫吧。

但是来加油的一高生们，却用着不好意思的脸开始失笑。

艾莉卡和美月也不是例外。

艾莉卡口中那危险的自言自语，在竞技完结前就被忘了。

越野障碍赛，女生组。冠军是深雪。其他的一高选手，主要的成绩是亚军的花音，第五名的穗香和第六名的雫。

男生组。冠军是三高的一条将辉。一高选手则是亚军的干比古，季军的服部。

结果，第一高校取得四连总冠军的荣誉。

因为今年大家都苦战连连，所以在庆祝会开始前，一高代表队就已经陷入了祭典般的气氛。庆祝会不只是选手和工作人员，作为练习对手的自己和艾莉卡也会被拉过去吧，雷欧这样想。

雷欧不讨厌祭典。不如说是喜欢的那边。

但是明明没有作出多大贡献，却像是当事人般处处露面这点，他不喜欢。

说不定，他是真心羡慕拥有战场的选手们吧。也可能无意识地想着，不想做嫉妒这种不帅气的事。

作为冠军校的特权的庆祝会，将会在后夜祭的派对后进行。

雷欧在跳舞派对开始前就离开了酒店。

他有一个不太好的兴趣在。不对，应该说是习惯吧。

那是，彷徨癖。

不是走路，跑步，也不是吼叫，而是在晚上，四处彷徨。

接近深夜的时候，就不知道为什么就想晃晃地四处乱走。

虽然现在距离午夜还算是早的时间，但今晚不知为何，雷欧感觉到比起平常更强地被晚上吸引。

他寻求着没有人的地方，走向黑暗中的森林。

演习林正在等待和『寄生人偶』有关的人来毁灭证据，所以警备也特意松懈了。

不知道这点的雷欧，没有被任何人阻止，走向越野障碍赛使用的森林深处。

雷欧离开酒店这件事，马上就被恩斯特得知了。

虽然原本是打算在后夜祭的派对中，把他诱导到没人的地方，但他那边自己离开人群对恩斯特来说刚好。

但是这代表，无法得知他将前往哪。下手的地方也无法由这边决定。

恩斯特命令瓦尔布尔克姊妹追踪雷欧。并加上在无人干扰的地方才下手这点。

看着雷欧走向演习林的瓦尔布尔克姊妹，前往罗森魔工社的储藏型移动实验室。

为了换上幻影装甲。

幻影装甲是步兵用的高机动装备。这点和可动装甲一样。除了头盔的形状不同，颜色和外表都非常相似。

但相对于重视移动速度和距离，目标是达到战斗直升机的作用，主要由游击兵使用的可动装甲。幻影装甲则是重视妨碍雷达或探知能力，主要是在潜入工作或是后方破坏，预设在建筑物内部或是森林这种多障碍物的环境下进行战斗的装甲。

『琳达=瓦尔布尔克、艾玛=瓦尔布尔克。检查幻影装甲的机能』

为了防止被骇入，幻影装甲是被设计为独立运作的。和外部的无线连接就只有音声通讯而已，完全没有途径能够链接入战术资料。

被移动实验室的技术员催促，琳达和艾玛让装甲的自我诊断技能运作。

『全机能，没有异常』

『这边也是，没有异常』

琳达和艾玛说出头盔荧幕显示的诊断结果。然后对着技术员『有没有难以动作的地方』的疑问，两人均表示没有问题。

『很好。那么期待你们的活跃』

被技术员的声音道别，两人离开移动实验室出击。

琳达和艾玛活用幻影盔甲的潜行性能，穿过基地的监视网，追踪雷欧进入演习林。

注意到雷欧动向的不只有恩斯特而已。

把罗森认定为共同敌人的艾莉卡也有注意雷欧的动向。

所以她在雷欧离开酒店的时候，马上就注意到了。

（那个笨蛋！居然在这种时候一个人乱走！）

罗森会采取强行的劝诱手段，具体的来说绑架的可能性并不低，雷欧也应该知道这点。最少和艾莉卡谈的时候，表现出理解这点的样子。

（那个人只有自己的话连危机管理也做不到吗？！）

『艾莉卡……怎么了？』

在不知不觉中露出了生气的脸了。

美月用害怕的声音搭话，艾莉卡才用手拍了一下自己的脸。

『啊，啊哈哈哈….没什么啦。没事』

慌忙地挥着手尝试瞒混过去的艾莉卡。美月稍微倾斜头，露出了问号，首先害怕的样子不见了。

『啊，对了！』

看来瞒混过去了，艾莉卡这样想后，特意双手合上。

虽然美月的疑惑一个也没有弄清楚，但她乖乖地等待艾莉卡说下去。

『我有点事要做。抱歉，你去小干那边吧』

『诶？！我做不到啦！』

艾莉卡说的话的确相当乱来，即使不是美月也会这样回答吧。干比古待会是预定要出席后夜祭的派对，那个舞蹈派对只有九校战代表队才能参加的。和只要是同学就能去庆祝会不同。去年艾莉卡能够潜入派对会场，也是因为在一开始就被雇佣为侍应。

美月会感到不知所措也是当然的。但是艾莉卡现在并没有顾虑美月的游余在。

背向站在原地困惑着的美月，艾莉卡离开了会场。

艾莉卡回到房间，拿着刀刃部分能够变为棍棒，用形状记忆合金制造的脇差状的武装一体型CAD离开酒店。

她心知雷欧前往的方向。

她在准备离开酒店属地的时候，察觉到巡逻的警卫兵，藏在建筑物的转角里。虽然为了让武装装置不起眼而变换为棍棒形态，但这个『形状记忆棍刀』可是今年开始被警察采用的已商品化武器。

那理所当然的，国防军的士兵也会知道这个武装一体型CAD的事。在九校战期间的酒店拿着CAD四处走并不会被怪责，但把武器拿出去的话是不会放过自己的吧。

艾莉卡的目的地，是国防军演习会使用的人工林。

不过唯一可以肯定的是，不能这样一直藏下去。她能够感到雷欧的气息，并且有两个追着雷欧的气息。

为什么自己会如此拼命，如果现在被其他人这样问的话，她也回答不了吧。在无法理解的同时，当艾莉卡准备打算强行突破的时候。

『千叶同学』

背后传来了声音，艾莉卡马上回头。准备把手中的武装装置挥过去的时候，在击中前一秒就停下来了。

声音的主人刚好在艾莉卡能够勉强挥到的外侧向她搭话。——不过如果艾莉卡有这样的意思，一瞬间就能够来得及。

『小野老师？』

艾莉卡的声音充满了猜疑和警戒。

因为她只有五感，所以无法看见后面。但是在沉浸在警戒心内的现在，即使看不见也能够确实地感觉到的自信在。

但是，艾莉卡却无法感觉到遥的接近。直至被搭话前，她也没有注意到背后有人在。

『……在什么时候？』

『不要这么警戒我。即使以这个状态的千叶同学做对手，我也没有胜算』

这样说着的遥举起双手。

感觉到她没有敌对的意思后，艾莉卡冷静下来。

『刚才那个是我的特技。不过其实我也只能够做到这一点』

艾莉卡过一秒后就理解到遥在说什么。

『我认为这是很了不起的特技。小野先生有意的话，我背后早就被插一刀了』

『不一定喔。千叶同学你就算感觉不到什么气息也好，只要有刀刃接近你就能够反击吧』

艾莉卡和遥互相认真地鼓励对方，然后终于进入正题。

『千叶同学。那个装置，我帮你拿过去吧』

『小野老师，你吗？』

『是的。如果是我的话，可以不被任何人发现把装置拿过去演习林喔』

这样说起来，这个人不是外行人啊，艾莉卡一边思考一边回想起一年四个月前的事。

艾莉卡在入学后马上遇到由反魔法主义集团引起的骚动，『Blanche』事件的时候，艾莉卡目击到遥提供了恐怖分子的所在地的相关情报给达也的场景。

军队吗，业界相关者吗，公安吗，还是私人情报组织。因为对其所属没有兴趣，所以没有特意去调查，但遥是这方面的人这点是确实的。最少艾莉卡是这样想的。

艾莉卡完全没有隐藏自己觉得可疑的眼神,然后看着遥。

『如果能够连同我一起藏起来就更好了』

如果不是这样的话你有可能会拿着逃走，隐藏着这样的意思，提出了麻烦的要求，遥则露出了苦笑。

『虽然很遗憾，这不是方便到这样的能力。如果是小猫程度的话还能藏着带进去，人就真的没可能了』

『真遗憾』

遥的笑容变成了挑衅性的。

『无法相信我吗？』

『没有能够相信你的根据』

艾莉卡的回答无情得想让人称赞。

不过更重要的是，遥没完全没有受到伤害的样子。

『但我认为相信我对你比较有利喔？』

艾莉卡对遥那挑战般的指责思考了几秒。

『如果你能够用理由说服我就相信你吧』

『理由？对呢……因为是同校的学生？』

遥也不认为这能够说服艾莉卡吧。最后是以疑问收尾就是证据吧。

然后理所当然的，艾莉卡也冷漠的眼神看着她。并且产生出现在就想背向她直接离开的意思。

『啊，等等啦！刚刚也的不是谎言啦。但是真正的理由是……』

遥是不可能浪费这个说下去的机会的。

『真正的理由？』

对着难以开口的遥，艾莉卡不留余地继续追问。

『……因为如果西城同学被带走的话，兼职的上司会很生气』

『兼职？』

艾莉卡短巧的询问，当中蕴含着『在哪兼职』和『学校职员去做兼职真的没问题吗』的意思在。

『我希望你不要问那点……』

遥的回答也是同时回答了两个疑问。

『……好吧。拜托小野老师了』

结局屈服的是艾莉卡。虽然知道遥打算利用自己，但艾莉卡那边也需要人瞒过警卫的眼光。这样拿着手上的东西肯定没办法追上雷欧，事态肯定也没简单到空手能够解决。武器是必须的。

遥用松了一口气的表情接下艾莉卡交给的武装装置。

进入到演习林，虽然已经前进了一公里左右，但雷欧的脚步丝毫没有停下的打算。

勉强地保持着不会失去踪影的距离，在背后追赶着他的瓦尔布尔克姊妹们，停下来穿过头盔互相看着大家。

『探测器没有反应。艾玛，你那边呢？』

确认这附近的探测器在幻影装甲的对探知技能下形成了死角的琳达，为了保障要求艾玛再次确认。

『这边也没有反应。要下手吗？』

『对呢，下手吧。但是，要先尝试说服他』

『我知道。虽然觉得会毫无意义』

对着沉静的琳达，艾玛无奈地怂了一下肩膀。

因为琳达也这样想，而且和艾玛一样也渴望着一战，所以并没有怪责『妹妹』的态度。

『走吧』

『是』

艾玛和应琳达，两人开始往雷欧的方向走。

在沉入黑暗中的森林，偶然地不断往深处走的雷欧，听到背后传来的脚步声后就停下转头。

虽然脚步声轻得像脚有一半都在空中，但那不是小动物走过来的声音这点，从一开始就清楚了。对经常在野生动物的领域彷徨的雷欧而言，他能够听得出这个脚步声是人类的。

体重有点过轻，还是特意把体重减轻吗。

如果是后者的话，接近的人就是魔法师。

即使是在随便走也好，雷欧仍然没有忘记自己被袭击的可能性。当然的穿着长裤，衬衣也是长袖的。左手也装备着手甲形态的CAD，右手的拳头也戴着手套。

雷欧摆出了不论从哪里被袭击也能够对应的架势。

但是对方看来没有进行奇袭的打算，那股脚步声在来到他附近就变慢，变为有规律的步伐。

右边的树荫和左边的树荫。

继续前进的话就会进入能够夹击雷欧的位子，出现了两个人影。

『女生……？』

两人穿着的衣服，一眼看下去像是驾驶服般的紧身衣，但重要的部位全部有保护措施在，所以难以看出身体的曲线。头部也被头盔完全包起来，所以脸容也无法得知。但整体的特征来说，雷欧认为这两人是女性。

两人同时打开了头盔的眼罩。比起贩卖的机车头盔展露的面积比较大，是因为重视视野的范围吧。

雷欧的推测是正确的。头盔下面，藏着年轻女性的脸。

虽然说年轻，但也比雷欧年长。看起来大概是二十到二十五岁吧。

夜视很好的雷欧，能够看出两人是白人，长得很像，以及总是有一种人工的感觉。

『西城雷欧赫特』

雷欧右边的女性喊出他的名字。『西城』这部分给人一种不习惯的感觉，相对地，『雷欧赫特』的发音却十分流畅。

在这个时点，雷欧仍然还没有搞清楚状况。

『能够请你跟我们来吗』

但是另一名女性说出的话，让他醒悟到发生什么事。

『原来如此，是这样啊……。你们，是罗森的人吧』

『现在还在说些什么。在装什么啊』

艾玛不爽地大声说。

『你不是知道我们在跟踪你才诱导我们到无人打扰的地方吗？』

琳达惊讶地询问。

不管目的是谈话还是战斗，瓦尔布尔克姊妹以为雷欧是知道自己的事才诱导自己到没有探测器和镜头的地方。

但是看来是她们想错了。雷欧完全没有这样的打算。他只是随心所欲地四处乱晃，而察觉到跟踪是稍前的事。

『喔，喔喔。算是吧』

所以这个回答，是他装出来的。

幸好的是，瓦尔布尔克姊妹接受了他的回答。

『即使是这样，真是不能想像这是高中生有的胆力呢』

『不是单单的高中而是魔法科高校喔。那么，究竟找我有什么事？』

重新调整心情，雷欧再次询问她们的事。

『刚刚就说跟我们一起来啊』

艾玛以强硬的语气回答。和琳达相反，她的态度很强硬。

『我想询问的是，是为了什么才带走我』

『这件事恩斯特大人应该有跟你谈过的』

琳达压制着艾玛，然后回答雷欧。

『我想知道真实』

『如果知道的话，会变得无法拒绝喔』

对着雷欧挑战性的语气，艾玛用同样的语气回答。

『……可以拒绝吗？』

『……你不是很清楚嘛』

『等等，艾玛』

琳达制止想尽快开始战斗的艾玛。

『告诉他之后会变成怎样吧。因为是他自己的事，所以我认为他有这个权利，而且知道的话才会认真抵抗吧』

『是这样吗。我认为他会很高兴跟着我们走』

艾玛一边偷笑，一边进行形式上的反驳。她真心想法和琳达一样，告诉雷欧真实的话，他的抵抗会加剧。借此来充分展示自己的性能。

『如果能够和平解决的话，就最好吧』

琳达虚假地这样回答艾玛，然后看向雷欧。

『西城雷欧赫特。你的遗传因子有四分之一是罗森魔工社的的调整设施所制造的。所以罗森魔工社对你的遗传因子持有权利』

『喂喂，又不是种马。……然后呢？』

雷欧的语气仍然还算正常，但表情却严重地皱起来了。

琳达和艾玛同时看过来的视线，那已经算是战斗中的眼神吧.

琳达和艾玛同时地慢慢前进。

雷欧不断后退，然后碰撞到树干后停下。

瓦尔布尔克姊妹以左右包围雷欧的位子停下来。

『唯一一个作为最初期型的调整体却没有自灭的样本。你的遗传因子有着非常高的价值』

『要让你的遗传因子为开发新的调整体帮上忙』

艾玛和琳达继续说。

雷欧维持对琳达的警戒转向艾玛。

『人体实验吗？还是解剖我』

『呜呼呼呼，怎么会』

艾玛高声嘲笑。

『是更好的事喔』

然后琳达接着说。

两人无法把视线固定在其中一方。

『让你提供遗传因子给新型调整体的母体。你知道吗？最近在我国，开始广泛支持比起人工授精，自然受精比较容易生出优秀的个体喔』

『简单来说，和卵子提供者的女性进行性●交就是你的工作。真好呢。大家肯定全部都是美女』

『我是种马吗……！』

对着艾玛的嘲弄，雷欧把厌恶感剥离自己。自制心说着不能被她的挑衅影响。

『不满吗？没问题的，我们会尊重你的意思。因为最初的对手，就是你的朋友』

『你们这群混蛋……难道说』

『是叫千叶艾莉卡吧？继承了本家血缘的优秀魔法师。肯定会生下能够代表罗森的新型调整体吧』

『不要胡扯了！』

脱离雷欧控制的想子从身体喷出.

琳达和艾玛相对地，关起了头盔的保护罩。

『Streitkolben（茅槌）!』(译:对不起我不会德文，之后大部分的魔法名将会直接以德文展示)

雷欧在喊叫完后，他的想子集中在右拳上。发动魔法中过剩的想子并没有在空中飞散，然后包围着雷欧的拳头。

雷欧揍向艾玛。

艾玛没有避开而是直接用左手腕接着雷欧的拳头。

像是装甲板和铁球冲突般，沉重的金属声在演戏林中响起。

艾玛的身体被打飞。她使用了装甲的性能，并没有后倒而是重新架好姿势。

『硬化魔法吗！？』

『你在惊讶什么？』

背后传来的声音，比雷欧的思考更快，他就倒在地上了。

琳达飞踢雷欧然后跳过他。

在慌张地站起的雷欧前，琳达轻松地着地。

刚才的攻击她没有认真吧。如果认真的话也不会搭话。

『我们是城塞系列的第三型。你则是承继血缘，第一型的改良版。能够使用和你一样的魔法也是理所当然的吧』

刚才的飞踢，是琳达的打招呼。

『最重要的是，身为改良型的我们当然比较优秀。现在开始就证明给你看！』

然后这次，则是艾玛的攻击。

她的拳头上，蕴含着和雷欧刚才使用的魔法。完全没有操作CAD的动作。她们穿着的幻影盔甲，收藏着完全思考操作型的CAD。

『Panzer—！』

雷欧的指示刚好在击中前一秒把他的衣服变为盔甲。

雷欧用左肩接下艾玛的右直拳。

但是，艾玛的攻击并没有停下。

接二连三的拳击和踢击。

她的拳头和脚，被完全思考操作型CAD用硬化魔法辅助着，让她的攻击拥有钢铁般的硬度。

另一方的雷欧，则是透过逐次展开的技巧来不断更新衣服上的硬化魔法，给予其盔甲般的硬度，借此来挡住艾玛的攻击。

但是反击的拳头，并没有蕴含着最初一拳的硬度。

雷欧的肉体发挥着比起对方更高的性能，但他的魔法演算领域在持续发动一个魔法已经是极限了。

『艾玛，我来帮忙吧？』

被琳达搭话，艾玛先和雷欧保持一段长距离。

『我承认他拥有预测以上的性能。但琳达不要出手。我一个就够了』

『我知道了。那么我不出手吧』

即使另一个敌人说『不会出手』，但雷欧没有单纯到完全相信。但是琳达这样说后，他把注意力集中在艾玛身上是事实。

这份空隙，让雷欧大意了。

琳达的身体在他的视界中往下。

在膝盖的高度，勉强不会被树枝或是根部扯到的高度滑过来的琳达，袭向雷欧。

雷欧跳起躲开她的飞踢。

当他还没回到地上，艾玛的飞踢击中了雷欧的腹部。

被踹到树干上的雷欧，在下滑到根部的同时滚开了。

在击中前成功避开了琳达的飞踢。

但站起来后，这次则被艾玛的回旋踢击中。

踏过动摇，雷欧摆出了防御的架势。

总算勉强地挡下了艾玛的第二击。

但是他并没有防御从侧面袭来，琳达的手刀的态势。

在这时，

银光一闪。

琳达收回手刀后退。

风比光慢了一秒吹起。

『雷欧，还活着吗？』

艾莉卡以轻松的声音询问，

『一看不就知道』

雷欧用同样的声音回答。

在演戏林的入口和遥告别的艾莉卡，拿着变为脇差的装置追赶雷欧。

她的感觉已经抓住了三人的气息。

雷欧和,不断接近他的两名追击者。

那份想子光，艾莉卡捕捉到白色发光的人影。

原本灌输给艾莉卡的剑术体系中，有着依靠想子光来捕捉敌人的位子和周围状况的技能在。为了使用出在人类反应速度的极限中挥剑的『山津波』，只靠视觉和听觉实在不够。

但是艾莉卡直到去年前，一直没有太过认真去修炼这份技术。比起磨练对暧昧的『阴』的感觉，磨练剑技比较重要，这种剑士的想法占据了她的脑袋。

她转变想法的原因，是因为和在一高出现的寄生物交战后得到的经验。

寄生在人类身上的时候，的确能够战斗。

但是，在以舍弃肉体的寄生物作为对手的时候，她却变成了拖油瓶。

她在战斗完后这样想。现在，也这样想。

自己并没有美月那样特殊的『眼睛』。

自己也没有达也那样特别的『眼睛』。

但是，那不是藉口。

艾莉卡这样斥责自己。

在那场战斗后，她开始集中修行辨认想子光的技能。

她在这份技术上也展示出天赋。原本她就比起普通人擅长去阅读别人的气息。把这份剑士的感觉和魔法师的感觉结合后，艾莉卡在短时间内就学会透过想子光来捕捉『阴』，『影』的『形态』的特技。在寄生物最终决战的晚上，能够在无光的森林中自由自在地战斗，也是因为这个特训。

即使在和寄生物的战斗完结后，艾莉卡仍然不断继续磨练把想子光代替物理光线来使用的技术。现在她的『视角』最极限能够看得到八百米的前方，能够辨认出想子光的轮廓。

无法像是美月般看得见灵子光。

无法像是达也般看穿那里有什么。

艾莉卡看见的『景色』，是像剪影般的东西。

但是为了找到敌人和不让敌人逃走，这样已经足够了。

她确实地追着雷欧和追击他的人。

在进入演习林后，走了差不多一公里的地方，斗气突然上涨，艾莉卡感觉到发生了战斗。

像是巨大的铁锤打在厚厚的铁板上般，沉重的金属碰撞声传到了她的耳中。

艾莉卡停止隐藏自己的气息，急速赶往冲突的地方。

然后现在，艾莉卡插入了雷欧和瓦尔布尔克姊妹的战斗中。

一边把脇差伸向琳达=瓦尔布尔克进行牵制，一边向雷欧搭话.

『雷欧，还活着吗？』

『一看不就知道』

确认雷欧的斗志还没有消失，艾莉卡的嘴角向上翘起。

面对着预料之外的阻碍，琳达和艾玛停下了攻击。

对着像是不知道怎样对应自己的两人，艾莉卡愉快地搭话。

『虽然是中途加入，但让我参加也无妨吧？而且你们也是两人』

『千叶艾莉卡……』

『嗯？啊啊，是罗森的人会认识我也不奇怪』

对着琳达的自言自语，艾莉卡也像是自言自语般回答。

看来终于由奇袭中受到的惊讶回复，藏在头盔内的琳达，她的瞳孔终于有回了战意。

『但是没有伤害你的许可啊』

『不用担心我不会要求医疗费喔。说到底也没有这个必要』

你们的攻击根本不会击中。

琳达和艾玛正确地理解了艾莉卡的言外之意。

『琳达，开干吧。捕获千叶艾莉卡应该也合了恩斯特大人的意思』

『恩斯特希望能够和她建筑友好的关系吧』

『即使在友好关系下她也不可能答应成为母体吧』

『……说得也是呢。开始吧』

在琳达这样回答后，她向艾莉卡，而艾玛则袭向雷欧。

袭击艾莉卡的是琳达。

不对，正确来说，琳达尝试袭击艾莉卡。

但是在她准备踏出一步的时候，艾莉卡挥出的刀已经迫近她的头。

慌张地用手挡住刀的琳达。幻影盔甲本身就有防刃机能和硬化魔法的效果，所以刀刃并无法伤害琳达的肉体。

但是，从挡着的手上传来的触感，琳达感觉到不对劲。

在感到不对劲的下一瞬间，变为危机感。

太过轻的触感。这一击很可能是假攻击的证据。

艾莉卡是最初就这样想，还是知道被挡住后，为了下一击而放松了力气，这就无法得知。

琳达并没有思考这些的空余在。

强烈的冲击袭向侧腹。被切到了，不对，是被击中了。

琳达忍住这份痛楚把身体向前。

艾莉卡袭向琳达背后，尝试斩向头部的一闪，斩击的结果是只给予了装甲一些擦伤。

琳达马上重新站起来，然后尝试用飞行魔法保持距离。

但是幻影装甲中的重力控制魔法装置在启动时，已经被艾莉卡逼迫到短刀能够攻击到的范围。

琳达垂直地向上跳。并不是为了逃走，而是反击。

跳到和自己身高一样的距离，然后两脚凑合一同踢向艾莉卡的头部。

跳起的准备动作用魔法代替，比起普通跳跃快一拍的快速飞踢。

但艾莉卡却轻松地避开了这个奇袭。

不但只是避开，琳达右脚的保护层被脇差击中了。

为了提高飞踢的威力,所以在靴子上施加了硬化魔法。但其他部分则是硬化魔法的效用范围外。

忍着疼痛，重整被扰乱的姿势，琳达用飞行魔法在树上着地。

琳达用手按着侧腹，然后再树枝上放下提高的右脚。幸好，两边都没有伤及骨头。应该感恩对方的武器十分轻型。

抬高头看着站在树枝的琳达，艾莉卡进行嘲笑。

『装甲的强度真高呢。但是，不使用魔法的话看来无法完全吸收冲击』

为了动摇自己的言语。

琳达拼命让自己冷静，然后重新调整态势。

刚才的话是为了让她动摇，然后制造出空隙的东西。并不是完全没有意义。

如果不使用硬化魔法的话，就会受到伤害。

相对而言，敌人没有能够贯穿硬化魔法的伤害。

琳达把硬化魔法全面覆盖在幻影装甲上，然后跳到艾莉卡面前。

雷欧以艾玛作为对手，处于单方面防御的被动状态。

并不是完全没有能够逆转的空隙。

雷欧实际上感觉到，自己在格斗术上比较优越。

但是，无法给予对方伤害。

雷欧即使和艾玛一样是城塞系列，考虑诞生的背景其实有很大差别。相对于作为调整体的受精卵中诞生，雷欧只有一个调整体的祖父，有四分三都是自然的——如果这样的表现正确的话——遗传因子。但是作为魔法师的类型却完全不同。

适合硬化魔法的倾向，就是拥有高度的身体能力。

在硬化魔法上是势均力敌，但除了硬化魔法以外的魔法力则是艾玛较高，身体能力上则是雷欧比较高，这种程度的差别。

所以在平等的条件下战斗的话，是不会演变成如此单方面的展开的。

雷欧会陷入苦战，是因为装备上的差别，主要是CAD性能的差别。

启动式的展开速度和CAD的硬件有着直接关系。而且相对雷欧使用的音声输入方式，艾玛使用的是完全思考操作型CAD。启动式的展开是艾玛压倒性的快。即是说，切换魔法的速度有着巨大的差别在。

局部硬化拳头或是脚的的攻击用术式和全面硬化手腕和身上衣服的防御用术式。

两人想同时攻击的时候，先得到武器的是艾玛。

即使雷欧尝试攻击也好，艾玛也会抢先完成盾牌和盔甲。

雷欧透过持续更新全身的防御魔法『Panzer』，处于勉强能够防住伤害的状态。

要打开这个战况，需要的是攻防一体的术式。

雷欧拥有这个魔法。

但是，就和没有适合任何状况的道具存在一样，魔法亦然。攻击和防御都能用的魔法，有着巨大的弱点在。

但是——雷欧这样想。

看来，他没有犹豫的空闲。

艾莉卡以压倒性的速度避开琳达的攻击。

但是不代表她还有游余。

琳达全身穿着军事用的特殊装甲，并且还用硬化魔法提高防御力。

相对的，艾莉卡没有穿着任何的防具。

因为琳达发动着全身防御的硬化魔法，艾莉卡的脇差并无法对她造成任何伤害。

与此相对，琳达的拳头只要打中一下，即使不是全中也好，艾莉卡肯定会倒下吧。

这是两者都抱有的认知。

但感觉到焦躁的，是琳达。

（为什么能够如此快速的移动？！）

即使用飞行魔法补助机动力，也无法追到躲避的艾莉卡。

现在还没有受到任何伤害。虽然这样说，这种击中就跑的攻击继续下去的话，心理上的消耗是无可避免的。

并不只是单方面被攻击。艾莉卡的动作，对琳达来说是无法理解的，这却形成了压力。

（为什么那个小姑娘在这样的黑暗中仍然能移动得比我快？）

琳达无法得知。也无法理解。

（没有夜视装置或是声纳，在这样的黑暗中，充满障碍物的森林中，为何能够如此利落！）

和拥有完全装备的瓦尔布尔克姊妹不同，艾莉卡除了手中的武器，基本上是普通装扮。

（这个小姑娘，不会觉得恐怖吗？！）

究竟为什么能够如此利落，比起琳达更确定地，避开所有树木的根部和树干，在这个区域不断奔跑。

（这样的话我的耐力会不够）

琳达感到焦虑的理由就是在此。

说到底为什么琳达和艾玛不从一开始就发动全身防御的魔法。

那是常驻型魔法的共通缺陷，有着持续时间的极限。

飞行魔法的魔法式会如此小的原因，除了对应同时发动复数魔法的情况，同时也是为了延长持续时间。

现代魔法的技术中，只是发动一个魔法的话，魔法师的想子量是不会构成问题的。但是现代魔法基本上，是在一瞬间或是短时间内就能够完成的。为了长期维持效果，不但需要不断重新施加魔法，发动的时候也会不断消耗想子。

效果越强，即是对现实的改变度越高的魔法，就必须输入更多情报在魔法式内。而相对地，想子的消耗量也会增加。然后一般而言，比起在广范围内，即是空间上越大规模的魔法，越长的持续时间，在时间上大规模的魔法会消耗较多的想子。

世界不断在修正被魔法改写的事像。这股力量会随着时间不断加强。尝试长时间维持同一个魔法的话，随着经过时间，想子的消耗量并不是以比例，而是以指数增加。

飞行魔法在这个问题上，在透过在魔法改变的事像完结的同时，再一次重新发动同样的魔法来回避了。

雷欧能够持续使用『panzer』是因为他习惯了，知道如何减轻负担的窍门。看起来是一直发动，但有时候并没有更新而是中止了。

但是瓦尔布尔克姊妹在这之前，并没有长时间使用同一魔法的经验。根本没有面对这个状况的经验。

处于经常接受最先进CAD辅助的环境，在启动式的输出速度上一直也没有试过有问题。如果只限于硬化魔法的话，和在魔法的发动速度上没有陷入过不利状况同义。

必然地，可以这样说吧。瓦尔布尔克姊妹的战斗方法，就是因应状况提早发动魔法。因为有着CAD的优势，牺牲魔法种类，在特定魔法上再特化来取得发动速度优势的她们，并没有试过受到一方面的持续攻击。也没有考虑过这样的状况。

琳达自己也察觉到出现想子枯渴的症状。实在没办法继续维持全身防御魔法了。

（——没有问题。那把刀并无法对穿着幻影盔甲的我造成致命性的伤害）

艾莉卡的脇差无法割开幻影盔甲这点已经验证过了。无法给予造成骨折的打击这点在一开始的攻防就知道了。

琳达结束全身防御魔法『Panzer』，然后发动局部硬化魔法『Streitkolben』，决定切换为攻击。

如果无法捕捉到对这边的攻击，反击击中就好。

她背向最粗的树干停下来。

艾玛用手腕和肩膀阻挡着重复挥过来的拳击和踢击的组合，雷欧使出了下旋踢。目标是艾玛脚上的支点。目的并不是为了给予伤害，而是在飞踢的脚还没回来的状态攻击支点，让她的体势崩溃。

下旋踢击中的触感，犹如和踢到金属球棒般的硬度。但是看来实际体重并没有增加，艾玛的身体转了90度浮在空中。

普通情况——没有魔法的话，艾玛会保持这样掉下去，多少受到点伤害吧。但是她的身体逆转重力，保持这样上升，在空中转一圈后再降落在地上。

並不是直線上升，而是以抛物线的轨道水平移动了五十米左右。以艾玛的力量，是无法一下就能够冲过来的距离。

雷欧在这里，看见了使用绝招的时间点。

『齐格飞！』

雷欧大声地吼叫出指令。雷欧的手从手甲形态的CAD中吸收了启动式，然后下一秒，雷欧全身发散着想子光。

事像改变的力量，魔法，正在雷欧的肉体上产生作用。

因为知道这个魔法，所以艾玛狼狈地袭向雷欧。

艾玛把手指集起然后伸出。硬化魔法『Speer（长枪）』。指尖刺穿了雷欧的衣服。但是戴着战斗用手套的指尖，不要说割伤皮肤，连痕迹也没有留下。

用左肩承受艾玛的手，雷欧击飞了艾玛的右手。

破解防御之后，左手拳击。

雷欧的左拳头和艾玛的头盔发生冲突。

雷欧的CAD外面的保护层最多也只是附属品而已。虽然材料本身很强硬，但几乎没有作为缓冲的效果。

但是雷欧的拳头并没有坏掉，反而是艾玛的头盔眼罩出现了裂痕。

艾玛的身体被打飞到后方。

慌张地站起来的艾玛会打开眼罩，是因为裂痕使视界恶化。

她的眼中出现了惊愕。但是脸上表情并没有『无法相信』或是『不知道发生了什么事』的样子。

艾玛是对于雷欧发动的『齐格飞』的性能感到惊愕。

防止肉体崩坏魔法『齐格飞』。是把自己的肉体『硬化』的魔法。

硬化魔法并不是增加物件强度的魔法。而是维持固定构成物体的组件的相对位置。例如『Panzer』是能够在魔法发动的时间点固定身上穿着的东西的分子相对位置。在衣服上使用『Panzer』的话，因为编织成布料的线和当中的间隔会被固定，所以即使被刺开也不会穿洞，打击也不会烂掉。但是如果连关节部分也固定的话，自己将会无法行动，所以在一开始的启动式必须要确保可动部分。

相对地『齐格飞』的效果是『构成肉体的分子相对位置不会受到外部影响变更』。魔法发动的时候，并不是固定分子的相对位置，而是固定肉体在现在这个瞬间的相对位置。伸缩的皮肤和肌肉，让扭曲的骨骼不再被继续扭曲，这就是此魔法的效果。

透过制造出能够抵消外部给予肉体的刺激的力场，借此取消外部力量对肉体的变化。刺穿、切断、打击、压迫等并不会造成损伤，也不会被酸性或是碱性侵蚀。只要不是能够穿过皮肤或是肌肉组织的东西，热力或是电磁波都无法造成影响。这就是防止肉体崩坏魔法，齐格飞。

绝对不会变形的拳头上蕴含着绝对的硬度，对战斗用头盔造成了损伤。

雷欧猛然地进行突击。

不让艾玛有用飞行魔法逃跑的机会，无视对方的攻击不断拳击。

艾玛的脸皱起来。

与正在发动齐格飞的雷欧和没有防御的互相殴打对自己不利。

在这样的理性判断前，却被舍弃技术，对原始斗争的恐惧所笼罩。

艾玛用双手挡着脸。

因为是女性，才不会这样给自己藉口，但也不是毫无关系。

即使是这样，她并没有陷入恐慌，用全身防御魔法『Panzer』加强防御。

硬化的装甲，不断被拥有绝对强度的雷欧的拳头殴打。

打。

打。

连打。

铁拳，不对，金刚拳的浪涛。

艾玛的身体，像是切断了线的木偶般散落。

雷欧维持警戒的姿势看着倒下的她。

艾玛没有重新站起来的样子。

看到这点后，雷欧当场一屁股坐下了。

琳达靠着隐蔽物摆出了迎击的姿势。

艾丽卡看到后，她站在琳达面前停下。两者之间大约相隔九米。是勉强不会被树木干扰到的直线距离。

堂堂正正决斗吗，琳达这样想。这也是她所渴望的。

像是变成了长枪比武大赛中的骑士，怀着这样心情的琳达等待艾莉卡攻击。

一定会被斩中一刀，但相对的，要确实地击中一下。

琳达在下了决心的瞬间。

艾莉卡的身姿消失了。

琳达的眼睛无法追上艾莉卡的动作。

琳达瞄准着反击的时机，艾莉卡正确地看穿了。

因为她摆出如此明显的架势。即使不是艾莉卡也会看得出。不如说已经到了怀疑是不是陷阱的等级了。

琳达选择的战术，对艾莉卡而言求之不得。

一直在消耗的不单只是琳达而已。

对面不论被砍多少刀也能够继续战斗，但这边只要被打中一下就完蛋。这样的压力，对艾莉卡来说很严峻。

比起魔法力，体力先耗尽是艾莉卡一直在害怕的。

正面相对，对方也没有避开的意思。也没有躲避的架势。

（如果最少有鮫丸在的话就好了……）

她擅长用的武器并不是大蛇丸，也不是鮫丸，而是装着普通特化型CAD的武装装置。要说她是否不安的话，答案是肯定的。

（不过….渴求不在的东西也没用，船到桥头自然直）

（不对，怎样也会成功给你看！）

艾莉卡对自己发动了惯性控制魔法。

艾莉卡踏出步伐。

她磨练出来的步伐，能够让自己的身体以消失般的速度前进。

只靠自己的力量发动的『山津波』。

站到敌人的左腰间附近，脇差水平地挥出。

让惯性反转。

惯性增幅效果和真的『山津波』相比十分不足。

但是维持着透过惯性中和来提高初速所挥出的速度，表面上惯性质量增大的短刀，超越了幻影装甲能夠吸收的冲击的极限。

并没有切开。

但是，武器深深地埋在对方腹部的触感，传到艾莉卡的手中。

艾莉卡抽出拿着武器的右手，然后对着琳达的身体保持警戒。

琳达抱着腹部向前倒下。

艾莉卡在一段时间内，都保持着慌乱的呼吸站在原地。

结果来说是完全胜利，但其实和琳达=瓦尔布尔克的胜负和走钢线无别。

决定胜负的『山津波』，也是连原本让专用CAD辅助的部分也自己计算完才能构筑起来的。惯性中和与惯性强化切换的时间点只要有丝毫的误差，就无法给予伤害，并且给予对手反击的机会吧。

确认压制完敌人后，松了一口气也是无可奈何的。

终於让呼吸平静下来的艾莉卡，走到雷欧的旁边。他仍然坐在地上。

『雷欧，没事吗？』

雷欧以无力的动作抬起头。

『嗯，没有受伤喔』

虽然语气中气势十足，但很明显在逞强。

『只是呢』

『怎了啊』

雷欧弱气到连艾莉卡也会担心的地步了。

『…肚子饿了』

艾莉卡在那一瞬间，无法马上理解到雷欧的意思。

『…….什么？』

『那个，所以我说……肚子饿了』

『那是什么？你在开玩笑吗？』

『不是啦，真的。使用了那个魔法之后肚子就会超级饿』

『因为使用魔法导致肚子饿？』

这样的魔法没有听说过。最少，艾莉卡是第一次听闻。

但是的确，他没有开玩笑的样子。雷欧现在仍然还一副快饿死的样子。

齐格飞甚至连热力也能够遮断。但是那不单只限于来自外部的热力，同时也会遮断内部发出的热力。从热力交换的观点去看，正在发动齐格飞的魔法师和处于严冬的极地里一样。这个魔法在发动的时候，为了保持术者的体温，细胞会全力生产能量。储存在身体内的养分会枯渴也是当然的。

『等我一下啦！』

艾莉卡慌张地想着给他什么能够吃的，但踏向酒店方向一步后马上停下了。

第一，是因为不能这样放着那两个倒下的敌人不管。

另外一个，是因为十多人的脚步声正在前往这里。

艾莉卡虽然不知道，但因为琳达和艾玛两人都倒下了，所以幻影盔甲的妨碍探测器功能停止了，基地的护卫正在过来。

『不要动！』

艾莉卡突然被怒吼，然后因为被枪指着露出了不满的样子后，转过去声音的方向。

因为这里是国防军的基地内，而他们则是非法入侵者。这个对应是当然的。但是艾莉卡没打算乖乖地遵守这些常识或是良知。

『来得正好。你，应该知道我是谁吧』

被艾莉卡以粗鲁的语气搭话的青年士官在一瞬间因为惊讶皱起眉头后，发出『啊』一声之后露出了焦急的神情。

『艾莉卡大小姐…为什么会在这里』

『如果没有忘记的话就够了』

艾莉卡满足地点头，露出了更加嚣张的脸。

『学校的同学被不明人士袭击了，我只是拔刀相助而已。让这样的人随便潜入来，究竟你们警卫在做什么』

对着琳达和艾玛以夸张的眼神看过去，然后抬起头看着原同门生的眼睛。

因为艾莉卡的眼神而吓到的青年少尉勉强地回了一句不妥当的『真的非常抱歉！』。

虽然事实上艾莉卡也是非法入侵者，但在其他警卫队员发觉前，她就对着原同门生的以居高临下的态度不断给予指示。

『总之，把两个入侵者带走吧。还有那个装甲好象拥有特殊的技能，要注意』

『我知道了。喂』

被警卫队队长的青年指示，在背后等待的士兵开始拘束琳达和艾玛。

『然后和刚才说的一样，这家伙是我的同学，但他在和入侵者的战斗中消耗蛮大的，所以叫担架来吧。让他吃点有营养的东西就应该没事了』

在拘束完瓦尔布尔克姊妹后，队员用无线电叫了担架来。听到这点后，艾莉卡就抛下一句『看来已经没事了』走向前来森林时的路。

『啊，艾莉卡大小姐』

『什么？』

艾莉卡的声音，并不是演技，而是真的正在生气。

『那个，能够请小姐你一起来解释事由吗』

『去问那个男生吧。我只是路过相助而已』

『但是，那个武装装置是……』

艾莉卡露出一副麻烦的样子把脇差变回棍棒，然后丢给原同门生。

青年少年像是耍杂技般接着，然后总算是拿实稳了。，

『这样就可以了吧』

『不是，那个』

『这样就可以了吧』

『…是的』

因为在道场修行的时候，有着过多被鞭策的记忆在，警卫队队长看了艾莉卡一眼就缓缓地退下了。

回到酒店的艾莉卡正在前往恩斯特的房间。

拿着和可变型脇差不同的警棍形态CAD，把保镖们全部打倒，强行打开了门。

『我应该没有和你会见的预定在才对的啊』

恩斯特阻止尝试攻击艾莉卡的保镖，然后举起双手询问她。

『你的士兵袭击了雷欧，我是来抗议的。虽然他本人现在倒下了，正在被基地的人照顾着』

恩斯特保持举起双手的姿势，微微地皱起眉头。

是担心雷欧吗，还是担心瓦尔布尔克姊妹吗，抑或是对消除事件的手续感到麻烦。

艾莉卡不知道他在想什么，也觉得没所谓。

『所以你想我怎么做？』

只有和恩斯特作出决断这件事，对现在的她而言是重要的。

『嘿，你居然没有打算瞒混过去喔』

『你没有打算听我解释吧？那么讨论当中的关系也只是浪费时间而已』

『呼嗯。的确多余的对答只会浪费时间呢』

艾莉卡用警棍一闪。

想子的剑风击中恩斯特，在他左胸能够看到启动式被破坏时产生的想子噪音。

恩斯特向后倒，然后慌张地用双手支撑起身体。

『那是传闻中的完全思考操作型的CAD吗？不愧是日本分社长。最新装备呢』

这是今年一月罗森发表的制品，完全思考操作型CAD。虽然是日本尚未开始贩卖的最新样本，但为了防止被拥有此装备的敌人偷袭，艾莉卡好好地进行了一番资料搜集。

『利用无系统魔法来破坏了启动式吗…….』

『我只是把想子附加在剑上然后击出而已。但是对刚才的女孩没用呢。是机种不同吗』

『魔法战斗用的装甲如果被敌人的想子波干扰到技能，就完全没用了吧』

艾莉卡的一半话是自言自语，但恩斯特却有礼地回答。

然后他再次举起双手。

『这次是真的投降了。我不会再作出更多违反你们意志的劝诱行动』

艾莉卡暂时看了他的脸一会，然后轻轻地叹了口气缓和了视线。

『真希望你能够做到』

艾莉卡转了一圈准备离开。

『那个，可以稍微等一下吗』

『….什么？』

艾莉卡烦厌地回头。

『这最多也只是对你的自由意志提出的建议….小姐，你有兴趣成为罗森家的养子吗？我能够做你的后台』

对着不知道为什么连语气都变了的恩斯特，艾莉卡用恶心的视线看回去。

『突然说这些你是想怎样？』

『妳那天赋在罗森一族中也是非常出色的。被这个国家埋没的话实在太过可惜』

『很不巧。我没打算被埋没，要我成为罗森的人真的不要想』

艾莉卡冷漠地对恩斯特的提议进行忠告，然后以轻快的步伐离开了房间。

八月完结，第一高校的二学期也开始了。

在当中的第一天，來到二年F班教室的雷欧，在坐在位子上不久后就被艾莉卡抓住带到中央楼梯的链接位置。中央楼梯基本上只有职员会使用，所以这个时间并没有什么人会经过。那是进行密谈的好地方。

『雷欧，你那边有没有收到罗森那奇怪的信？』

艾莉卡单刀直入地提出了重点问题。

『啊，哦哦。有啊』

因为雷欧连心理准备的时间也没有，所以无法压制着动摇。

『当然，拒绝了吧』

『喔，嗯。当然啦』

『….为什么你要那么慌张？』

雷欧并不是慌张。而是焦虑着会被询问信的内容的时候被询问了其他问题，导致舌头打结了。

『没事，什么也没啦』

艾莉卡用怀疑的眼神看着雷欧。

雷欧全力地装着平静。绝对不可以被人得知信的内容。要说为什么的话，恩斯特=罗森送来的信中，写着『要不要和艾莉卡结婚，成为罗森的女婿啊』这样的内容。

如果这样的事被艾莉卡知道的话，究竟接下来会有怎样的暴行会等待着他。

雷欧对于罗森那『艾莉卡随便你处置』的诱惑了断地拒绝了。并且用拳头表示了拒绝的意思。

而且就算罗森送来如何让人生气的信也好，雷欧也没有任何责任。

但是如果他有一种这件事被艾莉卡知道的话，这样的道理才不会有用，这样的感觉。

『是—喔….』

幸好，艾莉卡没有再问下去。

『我那边也收到奇怪的信，我想你是不是也会收到。果然呢』

是怎样的信啊，差点问出来的雷欧，千钧一发地闭上了嘴巴。如果变成了这样的话题，自己也会变成一定要说出信的内容。

『总之，不管提出了多好的条件也好，绝对不能接受喔。因为不知道他们心底在想什么』

『啊，嗯。这种程度的事我也清楚』

看来艾莉卡的事就只有这样而已。

雷欧这样想，大意了的下一瞬间。

『这样说起来。那个，罗森那边的女生说了些奇怪的事呢。什么让我当母体什么之类的。你知道那是什么意思吗？听起来好象对你说明过呢』

雷欧的背上冒出了冷汗。

而且还是非常夸张地。

不能乱回答。如果随便地蒙混过去肯定会被追问。

究竟要怎回答。

雷欧在定期考试也好、入学考试也好、也没有试过如此拼命地思考过。

（完）

=== 后记 ===

『魔法科高校的劣等生』第二卷的短篇集，不知道如何呢？这次的内容稍微回溯了一下，送上了和第十三卷『越野障碍赛编』同期的内容。如果能够和第十三卷一起阅读的话，说不定能够更加享受呢。…从十三卷距离现在已经过了两年，让大家久等了真的非常抱歉。

『龙神的俘虏』『SHOT GUN！』『明明一个人也做得到』『引人注目任务』在『电击文库MAGAZINE』上发表过，这次也收录进来了。『蔷薇的诱惑』是独立短篇。在这里，我想让大家就着各自的短篇，回看一下除了内容以外的部分。

『龙神的俘虏』是在2015年『电击文库MAGAZIEN』一月号刊登的。2015年一月号在当时与横滨国际和平会议场举办的活动中的简介也有发表。我的作品能够举办如此盛大的活动，是第一次也会是最后一次吧…。这样回头看看，有点感概呢。

这次的短篇集也有描写到『九校战篇』中说过的，干比古的过去。即使从电击文库的角度去看，也是经过了三年才被回收的分线故事吧。在写到发表『九校战』篇的时候，一直在找机会发表，但真的找不到机会。如果没有在『电击文库MAGAZINE』以短篇连载刊登的话，甚至可能已经被收藏起来了。

『SHOTGUN！』『明明一个人能做到』是在2015年的三月号发表的。这两个故事是为了补完『越野障碍赛篇』中九校战竞技的情况，成为了二零九六年度九校战的表舞台故事。

因为意识到『SHOTGUN!』是番外篇的故事，所以让本篇的主角以外的人当了主角。特别是『小库』（这谁？）是为了这个短篇而创造的角色。因此，性格设定有一种难以决定的感觉。

因为它的反作用，『明明一个人能做到』就以本篇的角色作为主角。在这个意义上，『SHOTGUN！』和『明明一个人能做到』或许可以说是一套的故事。在彩绘中也是以左右翻转成对的构图。

『引人注目任务』是在『电击文库MAGAZINE』的2015年5月号刊登的，由黑羽亚夜子和文弥这对双胞胎为主角的故事。2015年五月号也刊登了（类似是）第十六卷『四叶继承篇』的预告篇。

在撰写以黑羽家姐弟为主角的第八卷『追忆篇』时，就一直想着这个故事早晚也会写出来。亚夜子&文弥，艾莉卡&雷欧的故事如果还有机会的话，我想传递给大家。

『蔷薇的诱惑』是独立短篇。原本是想能不能写出以雷欧和艾莉卡为主角的外传故事，最后以此为构想写出的故事。如果没有和『越野障碍赛篇』有关的四个短篇的话，我就可能跑去跟编辑商谈『能不能够让我写外传故事』。

这个故事里，雷欧使用的魔法，是第一次出现在电击文库未发表的外传里的魔法。『使用魔法会肚子饿』这个设定我也十分喜欢。….虽然恐怕这不是我的原创想法。

这份未发表的作品，我也希望总有一日能够重新编集（译：住手！！！）传递给大家。

这次也读到这里，真的非常谢谢大家。下一次的二十一卷（实际上是二十卷？）将会回到原本的时间轴，打算送给大家一个虽然稍微绕了一下路的故事。我在想如果能够让到此为止一直都没什么存在感的三年级生组活跃一下，这样就好了。

然后从二十二（二十一？）卷开始，将会预定为朝向『魔法科高校生』结尾的新展开故事。希望大家能够陪我走到最后，也请大家多多指教。

（佐岛勤）

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 4 Rozdział 0

2016-11-06T12:05:05Z

XPikacz:

=== Prolog ===

Jezioro Ragdorian, leżące pomiędzy Królestwami Tristain i Galli, było jednym z najpiękniejszych miejsc w Halkeginii. Rozciągało się na sześćset kilometrów kwadratowych, a jego szerokość mogła być porównana do odległości w Tristain od stolicy do Akademii Magii. Jezioro znajdowało się na stosunkowo wysokim terenie i było piękne jak z obrazka. Bujna zieleń lasów spleciona z czystą wodą była arcydziełem, które prawdopodobnie nie mogło być zrobionym przez boga niedbale wymachującego siekierą.

Jednakże, jezioro to, nie było czymś, co posiadali ludzie. Było to miejsce zamieszkiwane przez duchy wody, które były pierwotnymi mieszkańcami Halkeginia. To był ich raj. Miały one historię o wiele dłuższą niż ludzie. Na dnie jeziora zrobiły zamek oraz miasto i rozwinęły swoją własną kulturę i królestwo. Mówiło się, że ci, którzy zobaczyli to, nieważne jak byli źli, mogli rozpocząć nowy rozdział życia.

Te duchy wody nazwane były duchami przysięgi. Mówiło się, że przysięgi przez nie złożone nigdy nie mogły być złamane. Tak mówiono… duchy wody, o których mawiano, że przewyższają piękno splecionych kolorów lasu, nieba i jeziora rzadko ukazywały się ludziom. Przed dziesięciu laty, pojawiły się raz, by odnowić swoją przysięgę z rodziną królewską Tristain, ale od tej pory, nie przybyły z głębiny jeziora. Dlatego, choć nawet mówiono, że „przysięgi przez nie złożone nigdy nie mogły być złamane”, było niezwykle trudnym zadaniem tego dowieść.

Po raz pierwszy Henrietta i Wales spotkali się przy Jeziorze Ragdorian. Było to trzy lata temu... Obchodząc urodziny Królowej Marianne, Królestwo Tristain zaprosiło gości z każdego państwa i wydało duże przyjęcie nad Jeziorem Ragdorian. Zaproszeni arystokraci i członkowie rodzin królewskich z całej Halkeginia - Królestwa Albionu, Królestwa Gallia i imperium Germanii, zgromadzili się nad jeziorem, wszyscy wystrojeni i udzielający się towarzysko ku radości swych serc. Magiczne fajerwerki wybuchły, a pod dużym namiotem przez noc trwał bal z najlepszym jedzeniem i winem.

Nocą pod koniec pierwszego tygodnia, gdy minęła przeszło połowa świętowania, czternastoletnia Henrietta opuściła swój namiot bez żadnych sług lub strażników i udała się nad brzeg jezioro. Była zmęczona świętowaniem, które wydawało się przeciągać. Dni były wypełnione wydarzeniami takimi jak uczty, bale taneczne, recitale poetyckie... Miała już dosyć wszystkich pozdrowień i pochlebstw. Chciała być sama i pooddychać świeżym powietrzem.

Z twarzą ukrytą pod dużym kapturem przeszła przez obszar gdzie stały namioty i budynki, i udała się ku cichej stronie brzegu. Księżyc świecił jasno, tworząc wyimaginowaną atmosferę. Zauroczona widokiem, Henrietta po prostu wpatrywała się w jezioro, które odbijało oślepiająco jasny księżyc. Wydawało się, że bycie tylko zauroczonym przez widok nie zadowoliło jej. Henrietta rozejrzała się dookoła. Po upewnieniu się, że nikogo nie było w pobliżu, śmiało zdjęła swoją sukienkę. Z figlarnym uśmiechem pojawiającym na pięknej twarzy, wolno udała się do wody.

Chłodna woda okryła jej ciało. Był to dopiero początek lata, stąd przyjemne poczucie chłodu w ciepłą noc. Jeśli była by znaleziona w takim miejscu przez szambelana La Porte, zostałaby zrugana, ale zniosła sztuczne przyjęcie w ogrodzie tak długo. „Coś takiego zostanie mi wybaczone”, szepnęła, gdy zaczęła wypływać. Po popływaniu przez chwilę, nagle wyczuła kogoś od strony brzegu. Jej twarz stała się czerwona i zakryła swoje ciało rękoma.

– Kto tam?

Postać nie odpowiedziała. Któż to może być? Denerwujący szambelan La Porte? Jej przyjaciółka, o rok młodsza od niej, Louise Françoise? Jednakże, wymknęła się z namiotu bez zwrócenia uwagi przez nich. Stając się niespokojną, żądała od osoby przedstawienia się.

– Bezczelność. Przedstaw siebie. – Jej panikujący głos dotarł do brzegu.

– Nie jestem nikim podejrzanym. Tylko wyszedłem na przechadzkę. Dlaczego tu pływasz o takiej porze?

Henrietta była urażona jego opanowanym zachowaniem, chociaż przyglądał się jej pływaniu przez cały ten czas.

– Poprosiłam o twoje imię, czyż nie? Chociaż może na to nie wyglądać, jestem księżniczką pewnego kraju. Zanim sprawy przyjmą zły obrót, podaj swoje imię i odejdź.

Słysząc to, postać była zdumiona.

– Księżniczka? Czy możesz być Henriettą?

Była zaskoczona brakiem tytułu „księżniczka”. Nad jeziorem było jedynie pięciu ludzi, którzy mogli zwracać się do niej w taki sposób. To byłaby niewiarygodna bezczelność, gdyby nie był jednym z tych pięciorga ludzi.

– Kim jesteś?

Henrietta zdjęła maskę księżniczki i zapytała osobę głosem przerażonej dziewczyny.

Postać się zaśmiała. Będąc wyśmiewaną, Henrietta się zarumieniła.

– Henrietto, to ja Wales. Wales z Albionu. Twój kuzyn!

– Wales...? Masz na myśli, książę Wales?

Książę Wales. Następca tronu Albionu. Nigdy wcześniej się nie spotkali, ale oczywiście znała jego imię. Najstarszy syn brata jej zmarłego ojca. Zarumieniła się nawet mocniej.

– Przybyłem tu z ojcem dziś w nocy. Pomyślałem, że mógłbym tylko rzucić okiem na Jezioro Ragdorian, bo jest takie słynne. Przepraszam za straszenie cię.

– Kurcze, nie mogę ci uwierzyć.

W ubraniu na sobie, Henrietta obróciła się w kierunku Walesa.

– Teraz możesz się odwrócić.

Wales obrócił się, podczas gdy Henrietta się przebierała. W momencie, gdy się odwrócił, pierwszy razu w jej życiu, coś przebiegło po kręgosłupie. Jej ciało, ochłodzone w jeziorze stało się gorące jakby ją przypalił ogień. Nieśmiało uśmiechnęła się na jego mężne spojrzenia. Wydawało się jakby Wales poczuł takie samo uczucie jak Henrietta.

– Jestem zaskoczony. Pięknie wyrosłaś Henrietto...

Zadziwiony książę wydobył słowa ze swoich ust.

– Wcale nie... – Patrząc w dół, Henrietta nie mogła unieść twarzy.
[[Image:ZnT04-016.jpg|thumb]]
– Nie zamierzałem cię zaskoczyć. Ja tylko szedłem na przechadzkę i usłyszałem jakieś pluskanie... Gdy tu przyszedłem, zdałem sobie sprawę, że ktoś pływa. Przepraszam. Nie mogłem pomóc, ale się gapiłem.

– Dlaczego się gapiłeś?

– Czyż duchy wody, które żyją w tym jeziorze nie ciągną do światła księżyca? Chciałem zobaczyć je choć raz. Piękno duchów wody, mawiają zawstydza dwa księżyce.

Henrietta uśmiechnęła się.

– Przepraszam, że to byłam ja.

Drapiąc swój policzek w zakłopotany sposób, powiedział szczerze – Wcale nie. Nie widziałem wcześniej ducha wody, ale...

– Ale?

– Jesteś piękniejsza. Piękniejsza niż duch wody.

Zakłopotana, Henrietta ukryła swoją twarz.

– Ludzie z Albionu są tak dobrymi żartownisiami.

– T-to nie jest żart! Wiesz, że jestem księciem. Nie powiedziałem kłamstwa, nawet raz! Naprawdę myślę, że jesteś piękniejsza – panikując odpowiedział Wales.

Tętno Henrietty przyśpieszyło jakby zostało na nią rzucone zaklęcie. Kuzyn przed nią... książę z innego kraju, którego znała tylko z imienia. Podczas gdy stali przed skrzącym się Jeziorem Ragdorian, nudne przyjęcie, nagle stało się pięknie kolorowe.

Ich stosunki stały się bardzo intymne, mimo że nie zabrało to aż tyle czas. Rozumieli swoje uczucia tylko poprzez patrzenie w swoje oczy, a także rozumieli dobrze, że ich czas bycia razem był ograniczony. Podczas każdego nocnego przyjęcia, Wales i Henrietta mogli spotkać się nad jeziorem. Henrietta zakrywała swoją twarz dużym kapturem, a Wales używał widmowej maski, która była używana na balu maskowym. Sygnałem ich spotkania był dźwięk niewielkiego kamienia wrzuconego do jeziora. Osobie, która przybyła po raz pierwszy ukazałaby się gąszcz, w którym się ukrywali, a po sprawdzeniu, że nikogo nie było w pobliżu, skorzystaliby z hasła.

Po powiedzeniu przez Walesa : „W nocy wiatry wieją”, Henrietta powinna odpowiedzieć : „pod przysięgą wody ślubuję”.

Pewnego dnia, spacerowali we dwoje nad jeziorem trzymając się za ręce.

– Byłaś dość spóźniona Henrietto, prawie zmęczyłem się czekając.

– Przepraszam. Po prostu uczta się przeciągnęła. Mam już dość chaotycznego pijaństwa.

– Ale... Czy to naprawdę w porządku tak wymykać się każdej nocy?

Henrietta zachichotała na zmartwione spojrzenie Walesa.

– W porządku. Używam pozoranta.

– Pozoranta! To coś całkiem poważnego.

– To nic wielkiego. To moja przyjaciółka, którą jakiegoś dnia widziałeś ze mną na obiedzie...

– Masz na myśli tę chudą dziewczynę z długimi włosami?

Wales pokiwał głową. Dziewczyna, która podążała za Henriettą i bawiła się z nią. Był tak zauroczony Henriettą, że nie mógł przypomnieć sobie jej wyglądu. Jednakże mgliście pamiętał kolor jej włosów.

– Tak. Ona ubiera się tak jak ja, a następnie idzie do mojego łóżka zamiast mnie. Koc okrywa ją dokładnie po czubek głowy tak, że nawet, jak ktoś stanie obok łóżka, nie może zobaczyć jej twarzy.

– Ale, czy jej włosy nie są innego koloru niż twoje? Jeśli dobrze pamiętam, jej są różowe, podczas gdy twoje są...

Wales musnął ręką włosy Henrietty.– Ślicznego kasztanowego koloru. To powinien być dość kiepski pozorant.

– Przyrządziłam specjalny magiczną farbę do włosów. Ale czuję się trochę winna. Tak naprawdę nie powiedziałam, że spotykam się z tobą. Ona myśli, że po prostu wychodzę na spacer.

– Jesteś taka przebiegła! – powiedział śmiejąc się Wales.

– Cii! Nie śmiej się tak głośno. Nie wiemy czy ktoś nas nie podsłuchuje.

– Nikt nie będzie tu podsłuchiwał o tej nocnej godzinie z wyjątkiem duchów wody. Och, chcę je choć raz zobaczyć. Jestem ciekaw, jaki rodzaj piękna wzbudza w księżycu zazdrość.

Wydymając warg odpowiedziała kochankowi zmartwionym tonem.

– Och, teraz rozumiem. A więc tak naprawdę nie chciałeś spotkać się ze mną. Chciałeś po prostu zobaczyć ducha wody, a mnie wlokłeś za sobą.

Nagle Wales stanął, ujął delikatnie obiema dłońmi policzki Henrietty i zbliżył jej usta. Henrietta była zaskoczona, ale wkrótce zamknęła oczy. Ich usta zetknęły się razem. Po chwili Wales cofnął swoją twarz.

– Kocham cię Henrietta.

– Ja także cię kocham – wyszeptała Henrietta, wściekle się rumieniąc.

W oczach Walesa odbił się cień samotności. Podczas gdy był urzeczony ideom ich miłości, opanowana część jego umysłu również wyobraziła sobie jej zakończenie. Ich status nie pozwalał im być razem. Jeśli ktoś wiedziałby o ich relacjach... prawdopodobnie nie pozwolono by im nawet widzieć się w czasie formalnych wydarzeń. To była część bycia księżniczką i księciem.

Wales zaczął mówić, starając się rozpogodzić atmosferę.

– Hahaha... Oboje urodziliśmy się z kłopotliwymi przeznaczeniami, nieprawdaż. Większość czasu, który spędziliśmy razem był nocą, w przebraniu! To byłoby niezłe tylko raz. Gdybym po prostu mógł chodzić nad tym jeziorem z tobą i słońcem.

Henrietta zamknęła oczy i wolno przytuliła się do jego klatki piersiowej.

– A więc złóżmy przysięgę.

– Przysięgę?

– Tak. Żyjące tu duchy wody znane są także jako „duchy przysięgi”. Mówi się, że przysięga złożona przed nimi jest niezłamalna – wyszeptała czternastoletnia Henrietta, chowając swoją twarz.

– To przesąd. Po prostu stara ludowa baśń.

– Nawet jeśli to przesąd, ja w to wierzę. Jeśli przez wiarę, to spełni moją przysięgę, w takim razie będę wierzyć wiecznie. Wiecznie...

Łza spłynęła z jej rzęs i przetoczyła się w dół policzka. Wales delikatnie pogładził policzek Henrietty.– Kocham cię Henrietto, ponieważ ty tak bardzo kochasz mnie. A więc nie płacz. Rzeka przepełni się twoimi łzami. Ludzie tu zebrani potopią się, wiesz.

– Ty chyba nie wiesz jak bardzo cię kocham. Poważniej, ty coraz bardziej żartujesz ze mnie.

– Nie bądź taka Henrietto.

Unosząc brzeg spódnicy, Henrietta udała się do wody.

– Księżniczka Tristain Henrietta, przysięga przed duchami wody, że będzie kochać Księcia Walesa po wieczność.

– Ty następny Wales. Złóż przysięgę jak ja.

Wales wszedł do wody i objął Henriettę. Ona przywarła do jego ramienia.

– Wales?

– Twoje stopy zziębną.

– Nie przeszkadza mi to. Raczej to, że złożyłam przysięgę, że będę kochać cię wiecznie. Złóż także przysięgę.

– Niezłamalne przysięgi są przesądem.

– Czy mówisz, że się rozmyślisz.

Wales szedł cicho przez jakiś czas, głęboko zamyślony.

Z łagodnością wypowiedział swoją przysięgę w jezioro.

– Książę Albionu Wales, przysięga przed duchami wody, że będzie pewnego dnia spacerował nad tym Jeziorem Ragdorian z księżniczką Henriettą ręka w rękę w słońcu.

– Złożyłem przysięgę.

Henrietta wtuliła twarz w pierś Walesa i wyszeptała cicho do siebie.

– ... A więc nie chcesz przysiąc mi miłości?

Powierzchnia jeziora mignęła światłem, a po chwili znów zapadło w ciszę.

Oboje popatrzyli na siebie.

Czy było to światło księżyca, czy duchy wody przyjmujące ich przysięgę, nie wiedzieli... ale przytuleni do siebie kontynuowali wpatrywanie się w piękne jezioro Ragdorian.

== Przekład ==

Tłumaczył: [[user:egaro|egaro]]<noinclude>

----
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_3_Rozdział_10|Cofnij do Rozdziału 10 z Tomu 3 - Magia otchłani]]
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska|Powrót do strony głównej]]
| [[Zero_no_Tsukaima_wersja_polska_Tom_4_Rozdział_1|Skocz do Rozdział 1 z Tomu 4 - Świętowanie]]
|-
|}
</noinclude>

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 4 Rozdział 0

2016-11-06T12:03:53Z

XPikacz: Undo revision 505906 by XPikacz (talk)

=== 简介： ===

奥黑比吕过去曾被召唤到一个名为亚雷堤尔的异世界，以《军神》的身分与同伴携手拯救了国家，并征服周遭诸国，建立起庞大的帝国。在完成这一切丰功伟业之后，比吕下定决心舍弃一切，不惜以失去记忆为代价，回到自己原本的世界。

比吕在原本的世界里每天过着幸福的生活，却又因缘际会再度被召唤回异世界──没想到，他竟然来到1000年后的亚雷堤尔！？

自己过去所打造的荣耀事迹已成了『神话』，在这个世界里，被称为『双黑英雄王』的少年将创造新的『神话传说』，故事就此揭开序幕！

=== 序章 ===

少年沐浴在欢声之中。

每道欢声都透露着喜悦，祝福言语不绝于耳。

将宫殿广场挤得水泻不通的人潮——每个人脸上都挂着无忧无虑的笑容。

而独占民众视线的，是矗立于露台上的少年。

曾一度濒临亡国危机的国度，如今摇身一变，被誉为中央大陆的霸者。

这一切都要归功于——一直以来在身旁辅佐君王、带领国家跨越绝望与困境、并打赢多场胜仗的少年。

少年像是要回应欢声一般，举起手仅仅轻挥一下，接着便转身离开。

即使少年离去后的露台上已经空无一人，喝采声仍然未有停歇。

接下来的好一阵子，大街小巷想必将会欢腾不眠吧。

即使因战争而倾圮的城墙迟迟未能修复，遭到摧毁的房舍依旧举目可见，但民众们每天仍乐此不疲地举办热闹庆典。

为了庆祝达成前人未竟的伟业——大陆的霸者！

少年回到城内，走在连接露台与皇座的通路上。

无瑕的洁白墙壁矗立于左右的走廊上，铺满了富有弹性的深红色长毛地毯。

不发一语地走在其间的少年面前，一位青年挡下他的去路。

「……真的要回去吗？」

闻言，少年踌躇了一会儿后，朝着一脸忧色的青年点点头。

「……嗯，虽然很舍不得，不过还是该回去了。」

可以对青年——这个国家的君王用这种口气说话的人，少年大概是第一个、也是最后一个吧。其他人若是在语气措辞上对君王稍有不恭，即使没有被依冒犯君主罪处死，受到的处罚必定也相去不远。然而，由于两人是相知相惜的伙伴，王者只是淡淡一笑，并没有追究。

「我很希望你能一直留在这里……因为你是这个国家的英雄。我也已经替你安排好最适当的职位。今后，国家将迈入太平盛世，可以过着无忧无虑的生活——即使如此，你还是要回去吗？」

「这样的话，我就更不应该留下。这个国家重视的是内政吧？像我这种武官的时代已经结束了，未来需要的是文官。所以又何必养个白吃白喝的食客，还是早点把我赶走比较好。」

少年如此说完后，君王的清秀脸庞上泛起一抹苦笑。

「执意要走吗？」

「嗯。」

「是吗……」

少年与自己一起尝尽风霜，遭受到的屈辱也非比寻常。

即使如此，这名仍追随着自己的顽固者——直到最后一刻，始终与这个濒临灭亡的国家为伍的少年。

既是战友也是挚友，更情同家人。正因为如此，彼此都深知对方的个性。

少年是不会改变心意的。领悟到这一点的王者只能轻轻摇头。

「那么带上这个吧。」

王者若无其事地随手丢给少年一张素面的白色卡片。

收下它的少年用满是疑惑的表情盯着卡片瞧。

此时，王者扬起一抹笑意，像个突然想到什么恶作剧的孩子。

「如果不想要它的话，那你就留下吧。」

「哈哈，我就心怀感激地收下了。不过这是什么？第一次看到。」

「你总有一天会知道的。虽然从你的话听来，在那边的世界大概是用不到吧。」

语毕，王者转身朝着少年的反方向迈开步伐。

少年站在原地目送他，此时，王者突然停下脚步，转头对少年说道：

「就在这里分别吧，你也知道我最讨厌哭哭啼啼的场面。」

王者像是不舍道别似地一阵犹豫后，再度开口：

「……我就不送你了，多多保重。」

「嗯，你也是。这段时间真的很开心。」

「嗯……我也很愉快。」

英雄的故事在此刻拉下终幕——

「——以上，就是我做的梦。」

一脸认真说着的是奥黑比吕。

他今年即将满十七岁，是个随处可见的平凡高二生。

「是、是喔……真不错呢。」

听完比吕的话后，显得有些发窘的则是与他从小一起长大的福太郎。

福太郎虽然也是高二，但得天独厚的体格硬生生较比吕壮了两圈。

「你不相信吗？」

「那就是一场梦啊，哪有什么相不相信的。」

「呃……也是啦，这么说也没错。」

十分中肯的意见——在气氛陷入尴尬前，比吕决定换个话题。

「对了福太郎，我听你妈说，有大学来挖角你吧？」

那个臭老太婆……福太郎不满地抱怨了一声后耸耸肩，语带困惑地开口：

「我才刚升上高二耶。」

「毕竟你是柔道社的未来新星，倒也不意外啦。」

「就算是这样也太早了。我根本还没有实感，也完全无法想像大学的一切。」

福太郎一脸伤脑筋地搔了搔后脑勺，接着以意味深远的眼神看向比吕。

「……先别说我的事了，你呢？还不打算开始社团活动吗？」

「你不是也知道吗？医生交待我别做太激烈的运动。」

听见比吕的回答，福太郎的眼神转为担忧。

「……从那之后都已经过了三年多耶。差不多可以稍微从事一些轻度运动了吧？昨天不是复检日吗？」

比吕之所以必须接受医生的检查是有原因的。

三年前，比吕莫名卷进一起不可思议的事件。

直到事件发生的前一天为止，一切都一如往常，没有任何异状。

然而就在隔天，来叫比吕起床的母亲却发出惊叫。

因为瘦到几乎不成人形的儿子就全裸倒在自己眼前。

如果光是这样，或许还不至于有什么太大的问题，可是比吕不仅浑身伤痕累累，还沾满了泥巴，而且头发也从原本的短发变成了长发，种种异状吓得母亲立刻带着比吕救医。

诊断的结果——肩膀关节脱臼、肌肉断裂、多处骨头都有裂痕，撕裂伤的部分虽然做了急救处理，但缝合手法十分粗劣，医生表示一辈子都会留下疤痕。

此外，还检查出并发多种感染症状，比吕于是紧急住院。

而对比吕的父母而言更倒霉的是，由于儿子对于身上的伤势毫无记忆，医院怀疑可能涉及虐待，便通报了警察。

被迫针对儿子的异状接受侦讯，父母内心的痛苦想必是不为外人所知的吧。

「嗯～～………似乎还不行。」

虽然记忆依旧没有恢复，但身体方面其实已经痊愈了。

主治医生甚至还挂保证地说，即使从事激烈运动也没问题。

然而，比吕仍因为某个秘密一直没有参加社团活动。

如今距离那起事件已经过了三年，身上还是留有就连主治医师都不知道的后遗症——比吕为了不让家人与朋友再替他担心，当他自己察觉到这个后遗症时，便放弃了社团活动。

「是吗？抱歉，问了不该问的事……」

福太郎不知是否是在反省自己的口无遮拦，陷入沉默好几秒。

不过，等他再度开口时，又变回平时的福太郎。

「话说回来，那时候真的差点被你吓死。你简直变了一个人似地，连头发都留长了，看起来就像个逃亡武士。」

「当时头发都长到腰际了嘛，我妈也吓了一大跳。」

「而且身体变得超结实的，到底要怎么样才能在一天之内达到那种水准？」

「因为我有特殊能力啊！只要睡一天，等级就会提升到外挂级！」

「听你在鬼扯！」

福太郎笑着伸手作势要推比吕。

就在此时——比吕内心的某个物体突然骚动起来。

他先是无意识地往旁边一个移步，闪过福太郎的拳头；下一瞬间，双脚用力一蹬，纵身跃到福太郎身前。

「……你、你还是老样子，反射神经强到令人难以置信耶。」

如此说着的福太郎难掩惊愕地嘴唇颤抖着。

比吕的拳头正不偏不倚地抵在他的下巴。

「……啊，抱、抱歉。」

正当比吕连忙退开时——

「嗯？」

他注意到异状。

福太郎脸上还冒着冷汗，维持着惊讶表情僵止不动。

「……？干嘛突然这样？」

比吕不禁浮现出一抹苦笑。这种恶作剧如今连小孩子都不会玩了。

比吕举起手在福太郎面前挥了挥，只见他仍是一动也不动。

「别玩了，要迟到啰。」

他不耐烦地摇了对方一下，当然依旧毫无效果。

「你还要玩多久啊？很丢脸耶，别闹了。」

比吕张望了一下四周，眼前所见的却是不可思议的光景。

——整个世界呈现静止。

不只福太郎，周围的行人也同样停下所有动作。

垃圾场的乌鸦。路边正对着小学生做出威吓动作的猫咪。

理所当然般地照耀天空的太阳。飘浮于蓝天中的白云。

一切日常风景——全都定格了。

「…………咦？」

比吕完全无法理解眼前的状况——当然也不可能理解，只能愣愣地张大嘴，表情愚蠢得根本难以示人。

抱着最后一丝希望，他开口询问附近的女学生。

「请问——……这是什么整人节目吗？」

连他自己都觉得这个问题有够老套。可是除此以外，一时间也想不出其他说法。

「………」

想当然地，女学生并没有回应。

比吕重新思考了一下，在区区的一所高中里举办如此大规模的整人活动也没有意义吧？

「再说了，这种事……要怎么样才能办到呢？」

他放眼扫视四周，一切的人事物依旧静止不动。

「哈哈……现在是怎样？」

比吕的脑袋慢慢地陷入空白。他脚步有些蹒跚，胸口的悸动也渐趋加速。

明知道必须有所行动才行，却完全束手无策。

阵阵的不安情绪涌来，比吕眼角忍不住泛起泪水。

（这种时候的你都是怎么做的呢？）

内心——对着过去曾并肩征战沙场的你求助。

（如果看到这么窝囊的我，你会说什么？）

是会笑着安慰我呢？还是怒斥我太没出息呢？

（我是在说谁？不知道——……我现在是在想什么呢？）

仿佛睡意来袭一般，眼前的视野愈来愈朦胧。

——迷惘时，就依靠我吧。我也会依靠你的。因为我们是兄弟啊！

过去你曾对我说过的话在这一瞬间倏地重现脑海，你的声音、面貌清晰地浮现。

——我是你亦兄亦弟的存在，不管发生什么事，永远都是你不变的家人。

在那个世界唯一的家人。

——尽管求救吧！求助吧！没有必要感到羞耻。

（可是，你并不在这个世界。我又该如何求助呢？）

我舍弃一切、抛开所有，逃回了原本的世界。

这样的自己有资格求救吗？——比吕脑海闪过这道疑问。

——一起走吧！不管前方会遭遇多少困难，都没有任何人可以斩断我们的羁绊。

就在青年现身的同时，比吕失去了意识。

=== 第一章邂逅 ===

刺眼的光线透过眼睑刺激着瞳孔，让比吕的意识逐渐清醒。

他举手遮出一道影子，慢慢地睁开眼，首先映入眼帘的是充满岁月感的大树。阳光透过繁芜伸展的枝叶间洒落。

他支起上半身扫视了四周一圈，只见无以数计的树木——眼前是片茂密得甚至无法一望到底的森林。

然而不可思议的是，比吕并没有一丝恐惧。反而似乎有种莫名的事物让心灵感到平静。

因此，比吕既没有陷入惊慌，也没有放声哭喊。不过如果一直沉默不语，总觉得有些发毛，因此他——

「………哈哈，这里是哪里啊？」

说出连他自己都嫌老套的台词——但此刻能想到的果然也就只有这句话。

话又说回来，自己刚才明明是在上学途中，然而当下感觉到的杂草触感、随风迎面扑来的大自然芬芳，全都真实得完全不像是梦境。

而且，眼前所见的并不是漆黑的柏油，而是苍郁繁密的林木。

「如果是在做梦，早晚会醒过来的吧……」

比吕像是说给自己听似地嘟哝了一句。

过没多久，就会于再熟悉不过的房间里醒来了吧——然后回想起梦境里害怕得要命的自己，丢脸到忍不住在床上打滚。

「在醒来之前稍微探险一下似乎也不错。」

牵强地如此说服自己后，比吕离开大树旁，走进森林。

然而，不管再怎么走，始终无法穿过森林。

放眼所及尽是一成不变的荫翳树木，尽管定睛凝望，仍然望不穿树林的另一端。

正当比吕已经走累、开始感到无助时——

——那个出现了。

于黑暗中浮现出的金色双瞳，像是泛着朦胧光晕般地炯炯闪耀。对方步步为营地压低身形，一边发出响亮的威吓声，一边朝着比吕缓缓靠近。似乎是因为猎物出现而欣喜不已吧，只见口水沿着从它嘴巴露出的长长獠牙不断滴落。

「……狼吗？」

从树林缝隙间洒落的阳光映照出野兽的身影，此时比吕才发现，野兽有着一身美丽的雪白皮毛。大小约莫相当于中型犬吧……结实的四只脚上伸出的爪子在地面上掘起一道道爪痕，不断地拉近彼此的距离。

「唔……」

还以为自己会被袭击，比吕严阵以待，但野兽却隔着一段距离停下脚步。

（它是在提防我吗？）

那么——或许可以逃得掉。

没记错的话，动物应该都怕火……不过，自己身上当然不可能会有能起火的东西。

另外就是绝对不可以别开视线，不能表现出胆怯，慢慢地后退逃开。

过去曾在电视上学到的知识，比吕决定亲身实践看看。

比吕保持着与白狼四目相望的姿势，往后退了一步，只见白狼随即往前跨了一步。

比吕后退两步，白狼就前进两步；比吕后退三步，白狼就前进三步。

啊啊——这样根本没完没了吧……

说到底，究竟应该退到哪里去呢？自己就连出口在哪里都不知道。

（再说这匹狼真的打算一直跟着自己吗？）

白狼无视于比吕的困惑，突然一屁股坐下。

它张大口打了个哈欠，百般无聊似地以后脚搔了搔脖子。

白狼始终紧盯着比吕，像只大猫一样伸了个懒腰后，便在原地趴下。

不要露出破绽，只要一动，我就会立刻咬过去——白狼的金色眼瞳仿佛正如此诉说着。

……时间究竟过了多久呢？

原本不动如山的白狼忽地摆了摆尖尖的大耳，下一瞬间冷不防地站起身。

几乎是同一时间，草丛后方传来一阵窸窣声响。

该不会是另一匹狼……正当比吕这么想时，眼前出现的却是一位美丽的少女。

「嗯？你……是谁？」

少女边以毛巾擦拭湿濡的头发，边走到白狼身边。

接着她将手放在白狼头上抚摸起来，但视线始终落在比吕身上。

「………」

比吕不发一语地看着少女一连串的动作，而少女则是一脸不可思议似地偏了偏头。

「呐……我在问你话耶。」

「咦？呃、啊……我吗？」

「除了你以外，还会有谁？」

我一时看呆了——这种话比吕当然说不出口。

会让人联想到火焰、如绢丝般富有光泽的红发；端正的五官虽然带着稚气，却比宝石更加美丽；双眼宛若耀眼炽热的红玉，透露着强烈的意志；白皙的肌肤有如陶瓷一般，就连底下的血管都清晰可见。不过，正所谓上天是公平的、有一好没两好，很可惜的就是少女的胸部很小——只是这完全无损她的美丽，想必她未来绝对会成为一位非常有魅力的女性吧。

「哈哈哈……我是奥黑比吕。」

总不能一直不说话，于是比吕开口报上自己的名字，但少女略是偏着头，眼神在半空中游移。

「奥黑……比吕……？」

「呃……如果不好念的话，叫我比吕就好。」

「知道了，我就叫你比吕吧——你在这里做什么？」

「我正在找出口……」

「嗯——」

轻蹙起眉间的少女上下打量了比吕一圈，好像在进行观察。

不过这也只有一瞬间——

「算了，无所谓，反正你看起来也不像怪人。你说你在找出口吗？」

少女说了声「往这边走」后，径自迈开步伐。比吕连忙跟了上去。

而白狼则像是要保护少女一样，介入两人之间走着。比吕看着眼前左右摆动的尾巴走了一会儿，终于在森林的前方看见一整片明亮光芒。

那正是自己走到腿快断了仍遍寻不着的出口。如今却轻而易举地就发现，比吕不禁有种自己刚才一定是被狐仙缠住了的感觉。

（居然一下子就找到出口了……）

比吕在感到疑惑的同时，走在愈渐稀疏的树林间，下一步置身于光芒之中——

「咦……」

看见眼前展开的光景，比吕错愕地眨了眨眼。

抬头是一片万里无云的苍穹，傲然俯视着大地的太阳耀眼无比。

阳光普照地上每一处角落，芳草们惬意地迎风摇摆。

正当比吕出神地眺望眼前一望无际的草原时，闪入眼角视野中的某群奇妙集团却拉走他的视线。

眼前是骑在军马上一字排开的集团，他们穿着沉重的铠甲，手持费心保养的长枪，腰间还插着一把剑。马匹上的骑士们朝比吕投来无礼的视线，虽然不至于有敌意，但绝对称不上友善。

比吕不由得感到畏缩，此时，集团当中有一匹马忽然往前跨了一步。

骑在骏马上的男子脸颊上有道大大的伤疤。或许是因为身上穿着锁甲，他全身散发着浓浓的战士气质。男子有如野兽般的锐利视线先是瞥了比吕一眼后，最后落在少女身上。

「小姐……您又去玩水了吗？」

「因为训练完很热嘛。」

「至少带上护卫同行吧。」

「哎呀，我才不需要护卫呢。对吧，赛伯洛斯。」

少女唤了一声白狼的名字，并伸手摸了摸它的头——

『汪！』

赛伯拉斯开心地叫了一声。约莫一次呼吸的沉默后，男子无奈似地摇摇头。

看在第三者眼中，他就像个为了顽皮的妹妹而吃尽苦头的哥哥，然而——

「话说回来，这家伙是谁？」

男子突如其来地以大姆指比了一下比吕。

「呃、我只是迷路了……所以，我现在可以离开了吗？」

说完，比吕在脸上挤出一抹讨好的虚伪笑容。

「……你是在耍我吗？」

从男子额头上浮现的青筋看来，比吕知道自己绝对搞砸了。

「他是比吕。」

少女将手搭在比吕的肩膀上。

「我刚才在那边认识的。现在我们已经像朋友一样了，对吧！」

少女绕到比吕身前，由下往上仰望着他。比吕的脸颊瞬间通红。

自己原本就不习惯和女生如此近距离交谈，而且若对方还是位美少女的话，就更不用说了。

「就、就和朋友差不多吧……只是我也不知道怎么样才算朋友。」

为了不表露出内心的动摇，比吕像是绕口令似地快速说道。

『汪！』

赛伯拉斯附和地叫了一声，大概是同意自己的说法吧。

想当然地，伤疤男皱着脸，露出狐疑的表情。

「这样就是朋友……？太可疑了吧。」

男子毫不掩饰内心的不悦，狠狠地瞪着比吕。

「再说那一身陌生的奇装异服是怎么回事？应该不是帝国的服装吧。」

在场的众人当中，的确只有比吕一个人穿着学生制服。

话又说回来，对比吕而言，眼前这群身穿铠甲、腰系宝剑的家伙们才是看都没看过——

「更有问题的是长相和发色，都不是我们帝国的国民。你究竟是哪个国家的人？」

被伤疤男这么一说，比吕此时才注意到，这里的人们都长得不像日本人。

不是金发就是棕发，没人和比吕一样是黑发。而且再仔细一看，每个人的轮廓五官都相当立体深邃，鼻梁高挺，肩膀也很宽厚。和比吕比起来，身材大约壮了两圈。

正当比吕难掩内心的诧异时，少女走到他身旁，伸手轻轻拍了拍他的肩。

比吕一转头，就看到少女娟秀的美丽脸庞近在眼前，鼻尖几乎快要贴上。

「五官很柔和，眼际轮廓也很分明，和赛伯拉斯小时候好像。」

两人之间的距离近到，只要有人从后面稍微推一把就会亲到。

一阵若有似无的甜美香气刺激着比吕的鼻间。

无视动摇的比吕，少女绽开一抹天真无邪的笑容。

「我很喜欢喔！」

「呃、喔……谢、谢谢。」

或许是因为这句话说得太唐突吧……比吕内心激烈波动着。

「你在脸红个什么劲？真是愈来愈可疑了！你知不知道这里是哪里？」

「迪欧斯。对方只是个孩子，态度别那么强势，会吓到他的！」

「……小姐，就算他还是个孩子，但绝对是个可疑之徒！」

一句实在无法当作没听到的话传进比吕的耳朵。被那位名叫迪欧斯的男子说自己是小孩子倒也算了，但是那名少女——年纪明明比较小的她也把自己当成小孩子，这实在太奇怪了。

「为什么？明明很可爱呀……」

「不是可不可爱的问题——」

比吕举起手，打断嘴角微微抽搐的迪欧斯的话。

「那、那个～～………」

「怎么了？」

少女一脸慈爱地转头望向他。

一旦知道那只是针对小朋友才有的亲切态度，比吕不由得升起万千感慨。

「别看我这样，我好歹也十六岁了，而且今年生日时就会满十七岁。」

「……骗人的吧？你居然还比我年长？」

为什么自己必须被人投以一脸像是遇上诈骗集团似的表情不可？

比吕看了一眼骑在马上的迪欧斯，他也和少女同样露出一脸目瞪口呆的表情。

「你真的不是只有十岁左右吗？」

似乎是相当难以置信，少女又再追问了一次。

「我真的十六岁了，至少绝对不会是十岁啦。」

的确常常听说日本人的外表看起来会比实际年龄小。

不过最主要还是因为比吕身高只有一百六十五公分，以高二男生来说算是娇小，和眼前少女几乎差不多。再加上天生的娃娃脸，外表与身材相乘之下，更加欠缺说服力。

正当比吕烦恼着该怎么样才能让他们相信时——

「你该不会是精灵的同类吧？」

迪欧斯眼神十分认真地望着比吕。

「啊，原来如此！所以才会出现在森林里吧。可是，精灵会迷路吗……」

少女先是一脸认同，下一秒随即又偏过头「嗯～～」地思忖着。

真是个表情变化丰富的女孩。虽然十分赏心悦目，但是当迪欧斯骑着马走近时，比吕再次笼罩在紧张感之中。

「总之把这家伙带回去吧。」

「咦？不行啦，他的父母或许也在找他。得让他平安回到家才行。」

「小姐，他已经十六岁了吧？如果只是孩子倒还无妨，但他是个成熟的大人了。而且还擅自侵入皇家的私有土地，无论如何都得带回去问话。」

「咦，我想应该没什么好担心的，就让他回去吧。」

「他也有可能是敌军派来的间谍！」

「应该是不至于啦……」

「不行！」

「不然就让他坐我的马车吧，这样总行了吧？」

闻言，迪欧斯原本紧皱的眉间略松了几分，对着不肯让步的少女开口：

「……嗯，也好。那么我们返回基地吧。」

迪欧斯将马匹调头，回到部下身边。

迪欧斯才一走，一辆豪华的马车随即停在比吕面前。

「请上车吧。里面很宽敞，坐起来一点也不会局促。」

赛伯拉斯先上车后，比吕探头打量了一下马车内，空间约莫可以坐得下六个人。

比吕闪过趴在地板上的赛伯拉斯，在铺设好的椅垫上坐下。

少女也随后上车，坐在比吕的对面。

「抱歉喔，一定吓到你了吧。」

「不会，反正是在做梦嘛，这也没办法。」

直到这一刻，比吕仍然不认为这一切是现实。

少女一脸莫名地偏了偏头。

「……梦？」

「嗯。不然的话，实在有太多无法解释的事了。」

「有什么无法解释的事？」

「我原本是在上学途中。可是等我回过神，人就在这里了。如果是做梦的话，不是常会有突然转换场景的情形，或是出现一些陌生的人物吗？」

「……的确。不过，你明明就在这里啊。我想这一切都是现实喔。」

突然，少女半站起身靠向比吕。他还来不及惊讶，脸颊便传来一道温暖触感——正当比吕觉得好柔软时——倏地一阵剧痛袭来！

「痛痛痛痛痛痛！」

少女不由分说地用力捏住比吕的脸颊。

「如何？会痛吗？」

「嗽嗡噢！」

比吕发出意味不明的哀嚎，少女才终于放开手，重新坐回原本的位置。

似乎是被比吕的惨叫声吓了一跳，脚边的赛伯拉斯瞪大了双眼。

「如何，不是在做梦吧？」

「那也没必要突然捏我吧！」

「对不起嘛，因为这是最快的方法呀。」

「唔……」

看到少女可爱的微笑，比吕也无法再说什么。要是害自己觉醒了奇怪的性癖好该怎么办！比吕不发一语地抚摸着刺痛的脸颊，此时有人从外头敲了敲马车的窗户。

「发生什么事了吗？」

迪欧斯一脸疑惑地望进马车内，少女则是不以为意地回答：

「没什么。因为比吕以为自己在做梦，所以我就捏了一下他的脸颊。」

「哼——逃避现实吗……果然很有可能是间谍！」

丢下这句话后，迪欧斯便从窗户边退开。

抚着疼痛不已的脸颊，比吕叹了一口气。

尽管脑海的某个角落已经认清现实，但他内心还是不肯放弃，仍旧盼望这只是一场梦。

「接下来该怎么办才好呢……」

比吕抱着头紧盯地面。

居然是靠着脸颊的痛楚来认清这里是异世界的现实，比吕不禁觉得自己好肤浅……

可以回到原本的世界吗？怎么样才能脱离这个状况？往后又该怎么做才好？一波又一波的不安接踵而来。

「呐……你还好吗？」

坐在对面的少女有些担忧地伸手，摸了摸完全束手无策的比吕的头。

「别那么沮丧嘛，放心吧，不会被判冒犯君主罪的。」

「不，我不是为了这个而沮丧啦……等等，冒犯君主罪？」

「啊、这么说来，我还没自我介绍吧？」

比吕孱弱无力的声音似乎没有传进少女的耳里。

「我叫萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹，是葛兰兹大帝国的第六皇女，今年刚满十五岁。大家都叫我丽兹，比吕也可以这么叫我。」

少女单手抵在胸前，脸上挂着优雅的笑容。

「………」

如果对着皇女叫她的昵称，百分之百会构成冒犯君主罪吧！

口气和用字遣辞是不是也要恭敬一点比较好？

自己可不想在一头雾水的情况下，莫名其妙地脑袋跟身体分家。

「怎么了？」

「如果称呼您丽兹的话，会不会被判冒犯君主罪呢？」

「放心吧，是我要你这么叫我的。你看迪欧斯的那个态度，还不是没被判罪。」

「啊，这么说也是……那么我就叫你丽兹啰。」

由于丽兹从初次见面开始便一直很友善，可见她是位十分亲民的皇女吧。

「嗯，不错，真听话。只是就连迪欧斯也不敢叫我昵称就是了。」

「唔噢噢噢噢噢噢噢噢！我被陷害了！果然会被判冒犯君主罪吧！」

看着惊慌失措的比吕，丽兹笑到眼角泛泪。

「哈哈哈哈哈！别担心，不会有事的。可是，在别人面前最好还是别这么叫。先不说迪欧斯，基地里的其他人要是知道的话，可能会生气吧。」

——居然被年纪比自己小的女孩捉弄了？

相对于愉悦地捧腹大笑的丽兹，比吕衷心希望她别再玩这种攸关生死的游戏。

不过，为什么丽兹会让自己以昵称叫她，还对自己这么亲切呢？

「我可以问一下吗……」

「什么事？」

「为什么你会对我这么好？」

「因为你还活着呀。」

「啥？」

比吕完全搞不懂丽兹话中的意思。

「能不能……说明得更浅显易懂一点呢？」

听完比吕的问题，丽兹「嗯——」地思忖着，美丽的手指抵在下巴上，视线游移于半空中。

「我想想——因为赛伯拉斯没有咬你，精灵也没有骚动。」

「呃……如果赛伯拉斯咬了我，精灵也骚动起来的话，会怎么样呢？」

「当然就是死定了。」

丽兹耸了耸肩接着说道：

「刚才那片森林——※安舫格森林里居住着许多精灵。初代皇帝陛下与精灵们订下契约，允许祂们居住在森林里，但相对地祂们也必须世世代代守护森林，如今都已经过了千年以上，精灵们依然十分守信地履约。因此，除了皇族以外，任何人都不准进入森林，当然也别想活着离开。」（译注：Anfang。德文的时间介词，也有开始之意。）

「我刚才居然待在那么危险的地方……」

也难怪自己怎么找也找不到出口。如果一直留在那里，或许真的必死无疑吧。听见这么可怕的事实后，比吕的背脊顿时一阵寒颤。

「所以啦，我便救你出来了。这下明白了吗？」

「嗯。我终于知道自己哪才的处境有多么危险了。不过，为什么我能活着呢？我并不是皇族的人呀？」

「对吧？真的很不可思议呢。所以迪欧斯才会以为你是精灵的同类。」

「喔，原来如此……所以他才会有那种反应吧。」

「就是这样。既然你已经接受事实了，那么可以换我问你了吗？你为什么会在那里？难道你真的是精灵吗？」

「如果我知道的话，就不必吃这么多苦了……」

「丧失记忆了吗？」

「好像有点不一样。我只是个普通的平民，十六岁的高中生。」

「高中生是什么？」

「……嗯？就是到学校上学的学生。」

「喔……是指训练学校的学生吗？」

对话果然完全搭不上。想也知道这个世界不可能会有高中生。

虽然她说的语言本身似乎是日文，但并不代表比吕原本世界的单字在这里也能通用……

（等等——不对，该不会……）

比吕此时终于发现一件事。

「……难道我现在不是在讲日文吗？」

「日文？有那种语言吗？」

丽兹偏着头沉思起来。

「呃——容我确认一下，我现在正在讲的是什么语言？」

「葛兰兹语呀。」

「……究竟是怎么回事？」

「咦，怎么了？」

「呃……为什么我会讲葛兰兹语呢？」

「你问我，我也不知道啊。先别管这个了，高中生是什么？」

丽兹往前探出身，将脸靠向比吕。虽然这已经是第二次，但果然还是难以适应，比吕的动摇显露无遗，心脏差点就要从嘴巴蹦出来。

「太、太近了！太近了啦！」

「会、会吗？那也没必要用吼的吧……」

看到丽兹一脸丧气地退开，比吕胸口一阵刺痛，几乎想开口道歉了。然而，万一她又靠近自己，对心脏果然不太好。

结果，比吕终究无法开口道歉。尽管眼前应该思考的事情堆积如山，不过或许是想摆脱罪恶感吧，比吕决定先回答丽兹的问题。

「话说回来……所谓的高中生，大概就像是你提到的训练学校的学生吧。」

「是喔——原来在精灵界是称为高中生啊。」

丽兹有如祈祷的少女一般双手合十，眼神闪闪发亮地注视着比吕。

比吕露出一抹苦笑后接着开口：

「不是的，我和你一样都是人类，并不是精灵。」

「刚刚我也有说过，你的外表实在太稚气了，而且就成年人来说，你的声音感觉也比较尖。」

「在我的世界里，十六岁还是未成年喔。不过，你口中的精灵也是像我这样吗？」

「完全不一样。精灵是没有形体和声音的。但初代皇帝似乎可以和祂们心灵交流。」

「既然如此，为什么会认为我是精灵？」

听见比吕的疑问，丽兹举起纤长的手指抵在下巴上，微微地偏过头。

「唔——……直觉吧？而且若说你是精灵的话，各方面都比较合理不是吗？」

真是个一举一动都美得如同一幅画般的少女啊，比吕在内心感叹着。忽地，丽兹将视线投向窗外。

「快要抵达基地了。虽然匆匆忙忙的，不过我还是会好好招待你这位客人的，你就自在地休息吧。」

比吕也跟着望向窗外，夕阳正慢慢沉入地平线另一端，在地面留下宛如余火般的茜色光影。

＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊

中央大陆的霸者——葛兰兹大帝国。

距离首都——大帝都克劳狄司往东徒步约两天路程的地方，有处陶渊基地。

根据历史记载，那个基地是初代皇帝最重视的基地。

濒临灭亡前的国家，就是从这里展开快攻突击。

如此具有历史价值的重要据点，历代司令官都是由拥有葛兰兹皇家血统之人担任。

如今挑起此一大任的便是第六皇女——萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹。而她现在正在基地里的作战司令室与部下们开会。

室内中央——丽兹与另外两名男性围着一张桌子而坐。

「行李已经全部堆上马车了。再来就是等待时机，出发前往贝尔克要塞……」

如此说的是脸上有道大伤痕的男子，迪欧斯·冯·米哈耶鲁百旗长。

「也不排除遭到袭击的可能性。」

接在迪欧斯之后发言的，则是特里斯·冯·塔密耶五百旗长。

他虽是已届壮年的战士，但随着年龄的增长，从精实壮硕的肉体中，更散发出一股霸气。

特里斯满是忧心地搔了搔后脑勺，再度说道：

「皇女殿下的异动一事已经举国皆知，就怕会出现一些不怀好意的野心份子。」

「只有骑兵百人、步兵二百的话，实在让人很不放心。」

接过迪欧斯的视线，丽兹跟着脸色一沉。

「这也无可奈何。陶渊基地的士兵几乎都是第一皇军，我无法带走。而且只要去到贝尔克要塞……不，只要进入古林达边境伯爵的领地就安全了。」

位于古林达边境伯爵领地的贝尔克要塞，是由丽兹的舅父大人——鲁瑟·奇欧尔克·冯·古林达边境伯爵所统治。

「如果是舅父大人，一定会二话不说答应……可是，里菲泰因公国的动向也让我很在意。」

古林达边境伯爵领地以南，是藩属国里菲泰因公国。

根据这头沙漠饿狼的动向，往后的方针势必得有所变更。

迪欧兹看见丽兹脸上布满担忧，为了让她放心，他语气坚定地说道：

「不必担心，我不认为公国会发动袭击。」

里菲泰因公国长年以来深受葛兰兹大帝国的影响。也因此，古林达边境伯爵领地与里菲泰因公国虽然领土相接，但这数十年来并没有发生任何争战，是处相当和平的区域。

「没错。这次该小心的，是那些将皇女殿下视为眼中钉的家伙们。」

特里斯也插入对话，并接着说下去：

「最棘手的，还是其他王位继承人很可能会出手阻碍。」

这次的异动便是其他王位继承人们联手促成的。

将丽兹调到没有战事的和平区域要塞——就等同于不让她有可以立功的机会，也能说是截断她的出头之路。

「这一点还很难说。毕竟小姐是继承的第八顺位，阻碍她也没有意义吧。」

由于丽兹也在场，因此迪欧斯刻意婉转地说道，不过要说她是被降职也不为过。

「都是因为那个吧……皇女殿下获赐精灵剑五帝之一。」

「拿到那种东西又能怎么样？只不过是一把剑。」

迪欧斯不满地忿忿说完，丽兹随即投给他一道斥责的眼神。

「哎呀，要是被父王听到，小心会被判冒犯君主罪问斩喔。啊、也可能会中精灵王的诅咒……」

「唔、哼！害怕精灵的话，要怎么打仗！」

虽然迪欧斯说话时的态度相当强势，但表情却因为恐惧而显得僵硬。

看见他的模样，特里斯豪迈地大笑起来。

「哈哈哈哈哈哈，记得睡觉前好好道歉一下喔！」

精灵剑五帝——

是初代皇帝借助精灵王的力量，精心打造出的五把宝剑。

据说精灵剑如其名所示，寄宿着精灵的意志。

只会在祂所认定的主人面前现身，如果想强逼出祂，就会被诅咒。

然而，一旦获得剑之精灵的认定，就会得到莫大的力量。

因此，这股力量也被称为精灵王的「赠礼」。

精灵剑．※炎帝为剑，寄宿炎之精灵。（编注：Lævateinn，典出北欧神话胜利之剑。）

精灵剑．※冰帝为枪，寄宿冰之精灵。（编注：Gáe Bolg，典出凯尔特神话中的神枪。）

精灵剑．※雷帝为斧，寄宿雷之精灵。（编注：Mjölnir，典出北欧神话雷神之锤。）

精灵剑．※风帝为弓，寄宿风之精灵。（编注：gandiva，典出印度神话中的神弓。）

还有一把精灵剑在漫长的历史中遗失了。甚至就连是把什么样的武器，都没有任何资料提及。只留有十分受到第二代皇帝珍爱的传说。

五把精灵剑中，初代皇帝最为爱用的便是炎帝。

不过，之后的皇帝都无缘得到炎帝的认定。

经过了攸攸的千年岁月之后，终于出现了精灵剑·炎帝的主人——

第六皇女，萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹。

持有炎帝的皇女当然不可能下嫁到其他国家，于是身为父皇的皇帝便赋与第六皇女少将地位，并任命她担任由第一皇军管辖的陶渊基地之司令官。至此为止都还好，但有些人无法默不吭声地坐视这一切。

——那正是王位继承人们。

被炎帝选中的第六皇女所凝聚的向心力日益高涨，同时，人民之间也盛传她是初代皇帝转世，纷纷开始支持她。

第一皇军司令官、同时也是第一皇子的莱因·赫特·休特贝尔·冯·葛兰兹，认为将第六皇女留在大帝都附近太过危险，便将她降调至边境。

原本这种情况下，一定会被其他皇位继承人批评是将军部公器私用，但唯独这次却没有任何反对声浪。

因为其他皇位继承人都和第一皇子站在同一阵线。

他们联手对原本推崇丽兹的贵族们施压。

失去后盾的丽兹最后被调任为边境要塞的司令官——在她前往就任的途中，难保休特贝尔派系的人不会派出军队刺杀她。其他皇位继承人同样可能派遣私兵。此行正是得度过这些危险，平安抵达贝尔克要塞。

迪欧斯胡乱地抓了抓头，指着摊在长桌上的地图。

「前往贝尔克要塞有两条路可走。其一是这条笔直南下的路，不过我几乎可以大胆断定，这里绝对有陷阱，譬如暗杀者、军队、盗贼、山贼等等。另一条路就是越过位于东方的古拉欧萨姆山脉的辛梅尔山，并绕过山脚下的巴欧姆小国，进入古林达边境伯爵领地。」

「我们也有马匹喔，这样无法越过辛梅尔山的。」

「如果选择南下，势必会全军覆没。若想尽可能提高一丝生存机会，就只有越过辛梅尔山一途了。」

迪欧斯说完后，身旁的特里斯在地图上摆上两只棋子接着说道：

「还是兵分二路吧。再怎么说也不能让所有士兵全都前往辛梅尔山。也必须设下障眼法才行。由迪欧斯率领以骑兵为主，另加上五十名步兵随行的部队，前往贝尔克要塞。途中如果遭遇敌袭，就舍弃货车，全力逃去向古林达边境伯爵求援。皇女殿下认为如何呢？」

丽兹起先一脸难以认同的表情，但过了一会儿后，小幅度地点点头。

顺利拟好方针后，迪欧斯如释重负似地大大吐了一口气，转头看向特里斯。

「大叔有什么打算呢？」

「我会和皇女殿下一起越过辛梅尔山。」

「年纪一大把了，还是别逞强吧……」

「哼，我才不会输给小毛头！」

「是吗？可是最近你的手臂好像变细了喔。」

「什么？真的吗？」

丽兹的一句玩笑，让作战司令室内恢复了些许开朗气氛。

＊

窗外——太阳已然西沉，夜空中闪烁着点点繁星。

陶渊基地里的某间房间内——

比吕待在房内完全无事可做，只能呆坐在床上。

摆在身旁桌子上的餐盘，不久前还盛满了食物。

如丽兹所言，比吕确实被当成客人招待。

虽然没有接受调查问话，但行动还是受到限制，门外也随时有士兵站岗看守。想戒备就随便他们，对比吕而言没差，反正在这个搞不清东西南北的世界里，他也不可能四处乱晃。

只是，即使比吕努力思考未来该怎么办，却怎么也想不出好点子，只是无所事事地虚度光阴。

正当比吕开始与睡意展开拉锯战时——

「抱歉，在你休息时来打扰。」

门突然被打开，丽兹走了进来。

丽兹走到讶异的比吕面前，十分过意不去似地搔了搔脸颊。

「目前出了一点紧急状况……」

「发生什么事了吗？」

「我们要转移据点了，今天晚上就会出发。」

「……也就是说？」

「由于这里必须还给第一皇军，所以不能再收留比吕了。」

「这还真是个……大问题呢。」

自己即将被赶到一片陌生的土地，连东西南北都搞不清楚的地方。

而且还是晚上——再也没有比这更可怕的事了吧。

虽然比吕很想好好思考此时该怎么做才好……但他不经意地看了丽兹一眼，立刻察觉到她脸上的焦虑。看来是没时间让自己多方面仔细推想了。

既然如此……比吕在心中暗下决定。

「我可以跟你一起走吗？」

「咦？」

丽兹错愕地眨了眨眼，比吕绽开一抹苦笑。

「哎呀，不行吗？」

「这是一趟很辛苦的旅程喔。一不小心还可能会没命。这样也无所谓吗？」

「反正不管怎么说，在这种大半夜里被人独自赶出去，也是死路一条啊。」

「当然不会让你身无分文地离开。只要金额不是太大，我们可以借你一点钱，也会准备粮食……」

「所谓滴水之恩，涌泉以报嘛。虽然对你们来说，我是也有可能恩将仇报的存在……但如果方便的话，就让我跟吧。」

「比吕真是个怪人呢。」

「是啊，我常被人这么说。」

——虽然主要都是福太郎说的。

在丽兹的带领下，比吕来到基地的中央广场，四周被营火照映得一片通明。

抬头仰望夜空，盈满的圆月从云朵后方探出脸，洒落沉稳的月光于地面。

基地正门前——大批士兵穿着铠甲待命，在月光的照耀下，镗甲发出幽然光芒。站在队伍最前方的，是迪欧斯与另一名年近五十的男性。

壮年的男性拉着缰绳靠近丽兹。

「皇女殿下，都已经准备妥当了，随时可以出发。」

「辛苦了。那就走吧。」

丽兹从壮年男性手中接过缰绳，敏捷豪迈地跨上马。

这个瞬间，响起一阵雷动欢声。

比吕惊讶地回过头，不知什么时候，后方聚集了众多前来送行的士兵。

『萨利亚·艾斯特雷亚大人，请保重！』

『萨利亚·艾斯特雷亚大人万岁！』

『葛兰兹大帝国万岁！』

『愿精灵王守护您！』

『愿葛兰兹十二大神守护您！』

「期待有缘与您再见！」

丽兹挂着笑容挥手回应，现场再度响起更为宏亮的欢呼。

「出发吧！」

丽兹将马匹调头后，高声一呼，随即吹起示意出发的号角声。士兵们步伐整齐划一地开始前进。

比吕步行走在丽兹骑乘的马匹后方，寸步不离。

「等完全看不见基地后……我们就会兵分两路。你要跟紧，不要走丢了。」

丽兹的声音从头顶上传来。

「嗯，我知道。」

比吕回答完后，继续默默地踏着步伐。

期间没人交谈，只有铠甲的金属声响彻于夜色中。

笼罩在诡谲的紧张感之下——比吕不经意地回头一看，基地已然没入黑暗、消失不见。

「特里斯！要好好带路喔！」

丽兹高喊一声，从马匹上踪身跃下。

「皇女殿下还是担心自己吧，别跟不上我这个老头子啰！」

特里斯在丽兹前头放步疾奔。

「比吕！走吧！」

比吕的左手被丽兹拉住，完全无从反抗地跟着跑了起来。

后方队伍兵分两路——分成脱队跟过来的士兵与若无其事继续前进的士兵。

赛伯拉斯一脸轻松地跑在身边。比吕边在心底羡慕狼的敏捷，边注意脚步避免绊倒，拼了命地跟在丽兹身后。

不过，说他是被拖着跑还比较贴切——

就在比吕濒临极限时，丽兹终于开始改为缓步而行。

「没事吧？」

丽兹紧盯着比吕的脸。虽然她的额头上冒出汗水，呼吸却没有一丝紊乱。比吕对此感到惊叹，同时以孱弱无力的笑容回应。

「没、没、没事……」

比吕上气不接下气地大口喘息，努力不要舌头打结地说完后，只见丽兹露出一抹微笑。

「是吗？如果很累的话要说喔，稍微休息一下也无妨的……」

「这可不行，皇女殿下！」

特里斯插嘴道。

「如果太宠溺男孩子，只会让他变成一个软弱之人。您必须狠心地将他从山谷上推下去，才能促使他成长为一个真正的男人！」

虽然比吕很想吐槽，但他的嘴巴正全力汲取着氧气而无法如愿。

而赛伯拉斯仿佛在嘲讽比吕一般，愉悦地绕着他奔驰。

「比吕还是小孩子嘛，被推落山谷的话，一定会死掉的。」

「嗯？这个小鬼不是已经十六岁了吗？迪欧斯是这么跟我说的啊……」

「可是，他的外表还是小孩子啊，要对他温柔一点才行喔。」

「唔？的确，脸长得还很稚气……可是……十六岁算是小孩子吗？唔，我也搞糊涂了。」

比吕将视线从正爽朗地哈哈大笑的特里斯身上移开，转头望向身后。

大批的士兵跟了上来。尽管因为穿着沉重铠甲，气息有些紊乱，却不至于脱队。

（大家一定都经过扎实的锻炼吧。不过，最厉害的还是——）

比吕重新仔细打量特里斯，他即便已经上了年纪，却没有冒出任何一滴汗。

而且——

「有人脱队吗？」

丽兹一脸担忧地问完后，老兵立即换上自信满满的表情。

「我军当中才没有那种软脚虾！毕竟平时的锻炼方式可不是随便比划两招而已。」

根本毋须确认，特里斯便断然说道。他似乎是相当信赖士兵们，从言谈之间便能感受到强烈的信赖感。

「是吗？太好了……」

丽兹像是放下心中大石似地大大吐了口气，特里斯见状，浮现出和蔼老爷爷的笑容。

「到目前为止都很顺利，我们有机会在朝阳升起前进入山中。如此一来，就不会被任何人察觉到了。」

「迪欧斯那边没问题吗？」

「不必担心，那家伙可是很强的。」

比吕听着两人的对话，不久天空开始泛白，眼前出现一座雄伟高山。

他的手依旧被丽兹紧握着。是因为累了吗……还是渐渐习惯了，比吕已经不像一开始那么难为情。

一踏进山路的入口，丽兹随即将脸凑过来。

她突然靠近，让比吕的脸又瞬间泛红，不过他还是静静地等待丽兹开口。

「翻过这座山后，就是巴欧姆小国，那里的治安很好，是座大自然环绕下的美丽城镇。不过这次我们没有时间绕去看看。」

没办法带你去了——丽兹深感婉惜似地轻声说完后，转而对特里斯开口：

「王兄的势力会不会已经伸及巴欧姆小国了？」

「虽然我很想说『不必担心』……不过还是大意不得。不排除对方早就看穿我方作战的可能性。」

特里斯露出严肃表情接着说：

「由于这次并没有事先知会巴欧姆小国，所以更要避免无端生事，尽速前往古林达边境伯爵领地才行。」

「……也是。毕竟是中队规模的人马，我想很快就会被发现的。」

「就算被发现，他们也不敢对帝国出手，但心底还是会不满吧。」

「总觉得好像在仗势欺人，我有种罪恶感。」

「抵达古林达边境伯爵领地后，等一切都安定下来，再送封道歉信过去吧。」

「也好。如果知道我们现在的处境，他们应该会原谅我们。」

语毕，丽兹仰起视线。比吕也跟着望过去，前方是条平缓的坡道。绿意盎然的山路非常适合郊游健行，之前明明听说是条险峻之路，但四周流转的惬意氛围，完全无法与险峻两字联想在一起。

比吕的眼角泛起几分笑意，眺望沿着山路奔跳而上的小动物们。

「呵呵，你好像很愉快呢。」

听见丽兹的声音，比吕扬起嘴角点点头。

「嗯。因为我原本听说这里很险峻，还抱了必死的决心，结果却是座很美丽的山啊。应该很适合午睡吧。」

「这点我也有同感。这座辛梅尔山是古拉欧萨姆山脉中最容易攀越的山，可是由于此处栖息着大量怪物，就连经商往来也不会走这里，是座很不平静的山。不过这一带还很安全。」

「怪、怪物？」

比吕用呆愣的声音回问。

「没错。愈靠近山顶，栖息的怪物就愈凶猛。因为这次必须穿过那一带前往山的另一侧才行，所以的确很险峻吧？」

只有在游戏当中才会听到的单字，如今从美少女的口中说出来，显得格外恐怖。

或许正因为丽兹的脸庞十分端正吧，反而更有种莫名的魄力。

「放心吧，我会保护你的，你就站在我的身后，抬头挺胸地看着吧！」

『汪！』

赛伯拉斯跟着叫了一声，英气焕发的侧脸仿佛在说『我来保护你』！

然而，约莫过了一刻，仍然没有遇到怪物。

「要不要在这一带稍作休息呢？」

丽兹对着特里斯说道。老兵抚了抚下巴的胡须后点头。

「也好……考虑到接下来的路程，还是多少先恢复一点体力比较好。」

「那就这么决定了！各位，随意休息一下吧！」

似乎是听见丽兹的话吧，士兵们纷纷开始将盾牌与剑放到地上。

比吕侧眼看着众人的动作，在附近的岩石遮荫处坐了下来。

（并没有想像中累人……）

由于才刚进到山里，这么想或许太天真了吧……不过自己的身体竟然超乎预期地耐得住这趟登山之行。先前从陶渊基地一路跑到山路入口的时候也是，虽然比不上丽兹他们，但比吕还是能跟上众人的脚步。

没有参加社团的比吕，跑起来居然和平时一直有接受训练的士兵们差不多，这的确是个很令人惊讶的事实。

（或许就是因为这样……我才会觉得很愉快吧。）

正当比吕不由自主地流露出笑意时——

「哟，小鬼，你很努力嘛！」

一名年迈的士兵拍了一下比吕的肩膀说道。

「你虽然年轻，却意外地很可靠呢。我还以为大概一、两个小时后，你就会哭着逃回家了。」

「大叔，真正辛苦的还在后头吧。」

另一名年轻士兵笑着走近。老兵夸张地大幅摇摇头。

「就算是这样，以他这个年纪，可以跟上我们就已经很值得夸赞了吧？」

「也是，如果考虑到他的年纪，确实很了不起。」

总觉得……自己似乎被误会了，比吕决定至少先澄清一件事。

「容我声明一下……我好歹也十六岁了喔。」

「哈哈，小鬼真会说笑呢。」

「就是啊，不可以随便开玩笑喔。」

「是真的喔。」

丽兹突然插了一句。两名士兵顿时愕然地将视线投向丽兹。

「等等，咦，真的吗？」

「嗯，真的喔。你们认为我会说谎吗？」

丽兹微笑地点头，老兵一脸伤脑筋似地搔搔后脑勺看着比吕。

「不，皇女殿下是不可能说谎的。可是，真是吓了我一大跳呢……」

「听皇女殿下这么一说，若要说他是十六岁，好像也说得通。」

两名士兵仔细地打量着比吕。

尽管比吕有些不知所措，眼角却瞥见丽兹正一脸愉悦地看着自己。

（啊……这该不会是她体贴的方式吧？）

毕竟这趟行军中，跟了一个来路不明的男子，每位士兵当然都是满腹疑问吧。可是看在丽兹的面子上，没有人敢吭声。

或许是为了拉近比吕与士兵们之间微妙的距离，丽兹才会插入对话吧。

「好了，休息结束！出发吧！」

而且还是在兴致最高昂的时间点结束对话，时机掌握得恰到好处。

虽然不知道下次的休息是什么时候，不过到时候，比吕和士兵们一定会比现在更加亲近吧。比吕在心中感谢着丽兹，从地上站起身。

＊

与士兵们之间的友情逐渐加深的同时，开始攻顶至今已经过了五小时。

比吕举头仰望上空，太阳已然完全升起，四周也早就一片明亮。

当他一抬起脸，就在视线可及的距离——

——那家伙毫无预警地出现！

丑陋的大脸映入眼帘，一对充血的眼瞳像是在鉴赏似地直盯着比吕一行人瞧。

从裂开的嘴巴里，隐约可见缺了好几颗的一口黄牙。

脖子甚至比比吕的腰更粗，大大往前凸出的肚腩鼓得像颗气球。

是个十分丑陋的人型怪物。

「那是……什么……」

丽兹将嘴巴靠近慌张无措的比吕耳畔说道：

「那是奥格尔。相传它原本是人类，后来因为精灵的诅咒而变得如此丑陋，还被赶出人类的地盘，栖息于像这样的深山里，是种会袭击旅人、喜食人肉的怪物。」

虽然丽兹始终冷静地说明，但由于她的气息不停轻挠着比吕的耳朵，使他实在难以集中。

「不过，奥格尔虽然一身蛮力，智能却很低，要打倒它并不用费什么功夫。」

丽兹语声方落，赛伯拉斯几乎在同一时间飞奔而出。

『嘎噜噜噜噜！』

锐利的爪子光影一闪，划过奥格尔的脖子。随着一道令人胆颤的噗咻声响，奥格尔脖子以上部位顿时消失，喷出的大量鲜血，将大地染成深红色。

好恶心……比吕别开眼，但视线前方的光景更令人忍不住想遮住眼睛。

奥格尔的头颅顺着山坡一路滚了下去。

仿佛替它送行似的丽兹侧脸上，挂着一抹有如花朵绽放般的笑容。

「看吧！」

「……嗯。」

「真不愧是赛伯拉斯大人！爪子的动作快到连肉眼都看不见呢！真是大开眼界了！」

『汪！』

赛伯拉斯对著称赞自己的特里斯狂摇尾巴回应了一声。

「比那个更强的怪物可是多不胜数喔。」

丽兹转过头来，脸上染满半带恫吓的笑意。

比吕缩起肩，叹了口气道：

「简直难以想像……」

比吕朝着丽兹的背影自言自语后，再度迈开步伐，脚底随即传来闷痛感。

（我果然开始觉得累了……）

当初绿意盎然的山路，如今则变成夹杂着大石块的碎石子路。

每前进一步，脚底便会窜过疼痛。

话虽如此，如果太过专注于闪避大石头，只会额外耗费体力。

或许是表情出卖了比吕吧，丽兹一脸担心地看着他。

「比吕，你没事吧？如果脚很痛的话，我可以背你喔？」

「不了，再怎么说我也不能让女生背……我好歹是男生耶。」

比吕对于丽兹的体贴表示感谢，同时抬头望向山顶。

似近而远的距离。不过，随着周遭景物的改变，比吕还是能确实感受到自己正一步步前进。

而且一路上丽兹适时地穿插了好几次短暂的休息时间，实在容不得自己吐露丧气话。

更重要的是，每次休息时，前来搭话的士兵们总是左一句「你挺有毅力的嘛」，右一句「再撑一下吧」，所以比起辛苦，愉快的心情倒是愈来愈强烈。

比吕打从心底觉得自己有跟来真是太好了。

正当比吕沉浸在原本世界无法体会到的充实感之中时，丽兹眼神十分认真地望着他。

「接下来的路上会有很多怪物，比吕绝对不要离开我的身边。」

「还会有像奥格尔那样的怪物吗？」

「嗯。应该说，会出现成群的奥格尔。」

「真的假的……」

「真的喔。」

丽兹模仿比吕的口气说完——大量的岩石顿时从前方朝众人的方向滚过来。

「快找岩石当掩护！」

丽兹高声一呼，士兵们迅速躲进岩石遮蔽处。

比吕也跟着要躲进岩石后——却事与愿违。由于他的手臂正被丽兹捉着，根本无法如愿行动。

「丽兹！必须快点逃才行啊！」

丽兹无视比吕声音中的焦虑，一派轻松地转头看着他。

「别乱跑，留在原地。待在我的身边比较安全。」

「什么——？」

地面大幅摇晃，光是要好好站着都很困难。

其中一颗滚落的岩石撞上附近山路旁的另一块岩石后，当场硬生生地碎裂迸散开来。碎石如雨般从两人头顶上洒落。

如果只有这样倒也没什么，但前方还有大量的岩石宛如流星一般滚过来。

其中有颗明显大上一圈的岩石高高弹起。

这下死定了！会被压扁啊！——这类念头一闪而过，比吕下意识地闭上眼。

然而，比吕久久等不到剧痛袭来。

他战战兢兢地睁开眼，只见——巨大岩石裂成两半融化了。

「咦？怎么回事……」

比吕呆愣地望着眼前景象。可是，岩石可不只一颗。

融化的岩石俨然化作一块踏板，伴随着喀隆——一声互响，另一颗岩石飞到比吕头上。

正当巨大的阴影完全笼罩住比吕等人时——

岩石突然被一道涛天巨焰吞噬粉碎。

碎石就像是刻意避开比吕他们似地散落在周围。

「比吕！绝对不要离开原地喔！」

呆若木鸡的比吕听见声音后，才一回过神——就看到丽兹朝着岩石群快步奔去。

躲在岩石后的士兵们表情十分淡然地走到比吕身边，一旁的赛伯拉斯抬头看了天空一眼后，大大地伸了个懒腰。

为什么大家可以这么镇定？就在他感到不解时，忽地一声巨响「咚——」，撼动着呆愣在原地的比吕耳膜。

比吕看向声音的来源处，只见红色发丝于空中飞舞着。

正面迎战岩石的丽兹每每一挥手，岩石便会不可思议地陆续爆炸——碎片在空中融化后落地，带起的烧焦味窜入鼻腔，周围也弥漫着白烟。

「大概就这些了吧。比吕，有受伤吗？」

解决掉所有岩石后，丽兹连一滴汗都没流，走回比吕身边。

「呃、不，我没事，那个……」

比吕的疑问还没说出口——

「是成群的奥格尔！」

突然有人大喊一声，众人的视线立即朝同一个方向望过去。

聚集成群的丑陋奥格尔，居高临下地俯视比吕一行人。

有个体型大上一级的奥格尔站在中央，它身边围绕着七只奥格尔。

「居然也有奥尔迦，迪欧斯要是在场的话，一定会很高兴吧。」

站在比吕身旁的丽兹语带紧张地低语。

「奥尔迦？」

比吕开口反问，丽兹点点头，视线依旧直盯着奥格尔。

「没错。当中不是有一只体型特别大的恶心家伙吗？那似乎是突变种，比其他奥格尔更加凶暴，智商也很高。所以它们才会懂得组成群体，联手袭击人类。」

「难道刚才的落石……」

「答对了，那正是它们搞的鬼。大概是想不费功夫地大啖人肉吧。」

「……不会有事吧？」

「至今为止，我们已经讨伐过奥格尔不只一、两次了，只要冷静行动，就不会有问题的。而且，迪欧斯还因为讨伐了太多怪物，被取了『鬼』这个称号呢。」

「是喔～～……」

就在两人交谈的过程中，士兵们已经做好战斗准备。重装步兵站到比吕前方，将盾牌立于地面，形成一道护墙。后方的弓箭队则拉紧弓弦，只待一声令下。

丽兹见状，先是将手举向半空，接着纵向一挥。

「弓箭队，射击！」

无以数计的箭矢顿时笔直窜向奥格尔群。

一瞬之间，无数的箭矢贯穿奥格尔的庞大身躯，一口气解决掉四只。

看到同族被杀，两只愤怒发狂的奥格尔纵身冲了下来。

「弓箭队，瞄准脚！」

依照丽兹命令的弓箭手所射出的箭矢，命中来袭的奥格尔双脚，使其硬生生地跌倒在地一路滚落坡道。

直到撞上士兵们临时张起的盾墙后才停下来，而从盾牌缝隙间伸出的长枪，毫不留情地给了它们最后一击。

剩下的奥尔迦与一只奥格尔似乎选择逃跑，正准备爬上山坡。

「赛伯拉斯！」

『汪！』

听见丽兹声音的赛伯拉斯，随即跃过前方的盾墙，气势如宏地奔上山坡。

赛伯拉斯没两下便追上奥格尔，一掌轰飞它的脑袋，奥尔迦见状停下脚步。

「重装步兵！让出通路！轻装步兵跟我来！」

「「「是！」」」

盾墙应声往左右退开，丽兹带头率先冲出。

特里斯与轻装步兵也紧跟在后。

「虽然只剩奥尔迦，也不可以大意！它的智商可是远高于奥格尔！」

轻装步兵队集中攻击奥尔迦的下盘，并在它动手反击前迅速退开，弓箭队则在此时射击掩护。然而，这尚不至于造成它的致命伤。即使被无以数计的弓箭命中，奥尔迦仍继续撒野失控。面对奥尔迦惊人的生命力，士兵们只能反覆发动一进一退的攻防。

不过，难分轩轾的平衡被红发少女所打破。

「全都退下！接下来交给我！」

直到这时候，比吕总算注意到丽兹手上正握着某个东西。

「喔，小少爷是第一次看到那个吗？」

一名士兵走过来拍了拍比吕的肩膀说道。比吕没有回头，只是望着丽兹的方向开口：

「咦，你是指什么？」

「我是问你有没有看过精灵剑·炎帝？」

比吕的心脏匆地重重撼动了一下。

「啊、没有……我大概是第一次看到。」

比吕伸手按住胸口，视线努力追上正与奥尔迦缠斗的丽兹身影。

她的手上握有一把红色宝剑——有如鸽血红宝石般美丽而澄澈的红刃，黄金打造的剑柄沐浴在阳光下更显璀璨。

业火之炎从剑尖窜出，奥尔迦丑陋的脸庞看起来就像是因为恐惧而扭曲似地。

奥尔迦似乎是判断近身战太过危险，于是开始捡拾附近的石头扔向丽兹。

然而，丽兹轻而易举地一一躲开，避不掉的岩石则以炎帝的火焰燃烧殆尽。正当丽兹冷静地缩短与奥尔迦的距离，近到只剩咫尺之隔的瞬间，忽地卷起一道热风。

接着迸发出一阵震耳欲聋的怪物嘶吼，随即就看到奥尔迦的巨大身躯被烈焰所包围。或许是想扑灭身上火焰，奥尔迦开始在地上打滚，不过火势非但没有趋缓，反而更加旺盛，直到怪物身体烧作灰烬前，业火始终没有熄灭。

「打倒怪物了～～！」

确认怪物已经断气的丽兹挂着可爱的笑容，朝比吕挥了挥手。手中炎帝剑尖指地、迈步走来的丽兹身影完全吸引住比吕的视线，怎么也无法移开。

眼前景象美得更胜世界上任何一幅名画。

胸口深处再度传来较方才更加激烈的脉动，比吕紧揪住胸口，吐露炽热气息。

「怎么回事……总觉得……」

心跳愈渐加速，比吕感觉到有某个东西正在体内骚动。

然而，当面貌姣好的少女紧盯着自己的脸庞问「没事吧？」时，比吕瞬间回过神。

「咿！」

「哇！」

比吕吓了一大跳，发出奇怪的叫声。丽兹同样惊讶地瞪大双眼。

「怎么了？受伤了吗？」

「抱、抱歉，我没受伤……因为你刚才真的太帅气了！只是这样！」

比吕高举双手在面前慌张挥动，并脱口说出内心的感想，丽兹随即将脸靠得更近，像是怕比吕逃跑似地搭住他的肩膀。

「真的吗？真的很帅气吗？」

「咦、呃、要怎么说呢……该说胸口变得很炽热吗？总之真的……好美。」

「讨厌啦，居然说出那么难为情的话！你可以再说一次喔！」

丽兹有些羞怯地搔了搔头，同时不停拍打比吕的肩膀。

「好了，大家继续前进吧！」

「喂，小鬼，替我拿行李！」

「我的也交给你了！」

「我也是！」

「拜托了！」

「我的也拜托了！」

直到刚才明明还很和善的士兵们，态度突然一百八十度大转变。

哑口无言的比吕面前堆满了剑、枪、弓、盾等物品。

（这些都是用来保命用的重要武器吧？而且丽兹干嘛火上添油啊……）

这摆明了是在恶整，比吕不禁一阵头痛，他抬头仰望，只见天空逐渐染成茜红色。

丽兹原本说了要在傍晚之前抵达山顶，但正所谓计划总是赶不上变化。

「今天就先在这一带休息吧。」

丽兹说完后，特里斯也点头。

「这样也好。毕竟前方会出现更多怪物，在这一带扎营或许是最好的选择。」

「整顿好装备后，就趁着日落前搭好营帐吧。」

如此说完后，丽兹迅速下达明确指令，士兵们也毫无迟疑地开始动作。

等搭好营帐后，黑暗早已吞没四周。

比吕回头望向身后，规模大了一级的皇女专用营帐立于营地中心，士兵们就寝的营帐则搭建在其周围。为了防止野兽靠近，也升起好几盏营火，即使野兽真的出现也没问题。另外，四方布有四人一组的重装步兵戒备，无论怪物从何处出现，都能及时因应。

「呼——……总算撑过今天了。」

比吕吐出一口白色气息，举头仰望夜空，星星正一闪一闪辉映着。

比吕眺望了星空一会儿后，丽兹从身后营帐走出来，拢起双掌吹气。

「怎么了？明天还得早起，该睡了……还是说你肚子饿了吗？」

听见丽兹的疑问，比吕摇摇头。

「不是的，我只是在看星星。」

虽然还有另一个理由……

「比吕喜欢星星吗？」

「倒也不是。只是从来不曾这么近距离地欣赏星星，总觉得很难得。」

「原来如此。」

丽兹走到比吕身边，两人的距离近到肩膀几乎快要相碰。

为了掩饰羞涩与动摇，比吕再次仰望星空。

仿佛伸手可及的满天星斗，绽放着迫力十足的光彩。

虽然呼出的气息随即化作白烟，却意外地不觉得冷。

「过去我曾听母后大人说过。」

丽兹甜美而穿透人心的声音轻柔地抚过耳朵。

「人死掉后会变成精灵，而变成精灵的魂魄则会化作星辰，与精灵王一起守护这个世界直到永远。每当我感到害怕时，或是觉得悲伤、寂寞时，都会仰望夜空。只要这么做，我就会知道自己并不是孤单一个人。」

「说得真好呢。」

「这是每个帝国国民都知道的睡前童话喔。」

丽兹略显羞赧地笑着，透过唇瓣间可以看见她洁白的皓齿。此时她突然伸手握住比吕的左手。

「好了，在感冒前快回营帐里睡觉吧。」

比吕根本还来不及害羞就被强拉着走。

「等、等一下！等等！不行啦！」

「为什么？」

「居、居然还问为什么……正值青春期的一男一女睡在同一个营帐的话……」

比吕之所以待在外头的理由就是这个。

刚才一搭好营帐，丽兹便宣布「比吕也睡我这里」，这句话让比吕全身一阵战栗。他一心想要回避这个状况，苦思的结果便是——在外面消磨时间，等丽兹先睡着。只是最终还是徒劳无功。

「赛伯拉斯也在啊。」

「呃，虽然它是在啦……」

营帐里头的赛伯拉斯早已入睡。

「好了，快点进来吧！」

被丽兹推着背的比吕，踩着半推半就的步伐进到帐篷里。

帐篷的上方垂挂着点燃蜡烛的提灯。

内部整体还算清楚可见，不至于太过昏暗，但这样的亮度却让比吕胸口的悸动不由自主地加快。地面上铺着厚厚的毛毯，可以避免被小石子刺到发痛。

赛伯拉斯早一步占领了正中央的位置，在它的左侧可以看到摆有像是棉被的毛毯。

「如果可以沐浴就好了……我先跟你说声抱歉喔，说不定会有汗臭味。」

「不，我说啊……我们果然还是不方便一起睡啦。」

「咦？汗味真的很浓吗……」

丽兹吸了吸形状姣好的鼻子，闻起自己的体味。

（不是指那个啦！真要说的话，我比较臭吧。）

正当比吕犹豫着该不该吐槽时，丽兹带着一脸毫不矫作的笑容开口：

「自己身上的味道，自己实在闻不太出来呢。所以了，彼此就别太顾虑，快睡吧。」

「不了，我去其他地方吧……一起睡的话果然还是——」

「真是的，不要再啰嗦了！就说了明天还得早起！」

「唔！」

背上传来一道强烈冲击，让比吕大大吐出一口气。

视野瞬间一黑，当比吕再次睁开眼时，他已经躺平了。

视野角落，丽兹的脸近到可以仔细端详——由于全身上下都能感受到她的体温，根本不必特地用眼睛确认也能知道，但……

「因为赛伯拉斯睡觉时不给我抱嘛。」

——就算这样，也不要把我当成替代品啊。

「呼啊～～……今天好像可以很快入睡……」

比吕心脏的激昂脉动反而让他无法入眠。

「呼——……嗯……」

「…………她也太好睡了吧。」

——那么，接下来该怎么办呢……

真希望绵羊可以快点出现，偏偏冒出来的尽是恶魔。

当下的状态就已经够危险了，如果再转头一看，便会不断涌现邪恶念头。

比吕对抗着陆续出现的恶魔，意识缓缓地坠入黑暗。

＊

——同一时间。

位于大帝都克劳狄司东南方一百塞鲁（三百公里）处，有座名为哲更的小村子。因为距离第二帝都很近，所以鲜少有盗贼或怪物作乱，是处治安良好的区域，如今却笼罩在肃杀之气中。

大大小小的数顶帐篷将村庄团团包围，四周还派有重装步兵戒备。不知是不想惹事、还是畏惧这股氛围，家家户户都紧闭门扉。

村长家周边站了数十名负责戒备的重装步兵。竖立于门前、绘有剑与盾之纹章的紫色旗帜在半空中迎风飘扬。

进入屋内，首先看到的是打理得十分整洁的通道，从那里往左转便会来到客厅。

客厅里只有一名楚楚可怜的少女，与另一名外表十分精悍的青年这两个人。

「奥拉大人，在这种地方逗留好吗？」

青年名叫罗伦思·阿尔佛雷得·冯·丘匹兹。

在他的视线前方，坐着他的上司，同时也是他视作女神崇拜的女性。

「…………」

或许是因为那名女性有着一头银发与灰色眼眸，给人十分冰冷的印象。

然而，由于整齐平剪的浏海长度刚好遮住眉毛，搭配一对圆大的瞳孔，感觉就像只小动物，刺激着他人的保护欲，这点也是不争的事实。再加上娇小纤细的身型，与「楚楚可怜」这个形容词十分相衬。

尽管已经十七岁，但这样的姿态或许说是奇迹也不为过吧。

（啊……得天独厚的容貌，完全不输给任何一位葛兰兹皇室的皇女。）

不只容貌，就连经历也相当惊人。

特雷儿·卢珊迪·奥拉·冯·布拿达拉。

帝立训练学校首席毕业。

以史上最年少的年龄，被提拔为第三皇军司令官幕僚，如今则担任参谋长要职。

她升上参谋长时，年仅十五岁。

同一年，第三皇子因亟欲建立战功，三天两头不断发动小规模冲突，企图侵略西方大国费尔瑟，却因此陷入超乎预期的苦战，造成的损害甚至一度危及皇帝的信誉。

已经无路可退的布鲁塔尔第三皇子集合所有幕僚，如此说道：

「可以拟定策略打赢这场战役的人站出来。如果敢信口开河，就拖出去斩了。」

幕僚们全都噤声不语，正当布鲁塔尔第三皇子的怒气即将达到临界点时——

「殿下，我可以带领这场战争迎向胜利。」

出乎意料，站出来的竟是位在幕僚队列最末端的少女。布鲁塔尔第三皇子被少女的勇敢所折服，任命她为参谋长，而其他不敢站出来的幕僚则让他大为失望，除了名门贵族的子弟以外，全都处以斩首之刑。

少女被提拔为参谋长后，立刻发挥她出类拔萃的智谋。

她接二连三地拟定巧妙而狡诈的作战，同时付诸实行并取得成功，转眼间便顺利地步步侵吞费尔瑟的领土。另一方面，败战连连的大国费尔瑟则因为大批士兵战死，导致国力急速衰退。

费尔瑟最后判断若是继续交战下去，恐怕会使整个国家分崩离析，于是主动提出停战，双方进入休兵谈判阶段。

对于这位为帝国带来胜利的少女，布鲁塔尔第三皇子效仿第二代皇帝的别名《※军神（玛尔斯）》，以《※少女军神（阿芙萝黛蒂）》颂赞她。（编注：前者为罗马神话中的战神。后者在希腊神话中，是代表爱情、美丽与性欲的女神，传说为奥林帕斯十二神之一。）

这般传奇的少女，当下正坐在椅子上看书。

「…………」

笼罩在沉默之中的室内，只剩翻动书页的声音。

是没听到吗？还是故意无视？丘匹兹不死心地再次开口：

「奥拉大人，您别只顾着看书，也听我说说话吧。」

奥拉只要一有空，哪怕只是短暂片刻，都会忍不住看起书来，这是她的习惯。

而且，她永远都是阅读同一本书——记载第二代皇帝生平的传记。

即使找遍全帝国上下，恐怕也没人会比奥拉对第二代皇帝更加了若指掌吧。

「奥拉大人……请您听我说啊。」

丘匹兹的声音似乎总算传进奥拉的耳里，她阖上书本望向他。

啊啊——丘匹兹感动得双膝一跪、平伏在地。

「丘匹兹子爵。我接下来要说的事，并无意侮辱初代皇帝陛下。」

「………是。」

又开始了……丘匹兹在心底哀叹了一声。

每当奥拉读完传记，一定会开始切入这个话题。

「初代皇帝亚堤邬司陛下的治世之道确实十分出色。可是，替他打下基础的是谁呢……是为濒临灭亡的国家带来胜利、征服周遭诸国的第二代皇帝修瓦兹陛下。如果没有他，就没有现在的葛兰兹大帝国。」

「您说得没错。」

「当亚堤邬司陛下去世后，他的弟弟修瓦兹陛下继位时，已经年过七十，所剩时日不多。而事实上，他仅在位一年便去世了。如果当初是由他登上初代皇帝之位，要统一天下绝非不可能。」

看着一脸难以释怀如此说道的上司，丘匹兹丧气地垂下头。

奥拉所说的，早是千年前的事了——如今两人都已经神格化，被敬奉为葛兰兹第一、第二大神。由于葛兰兹大帝国当下正存在于此，所以至少能肯定那两人过去确实曾存在过。

不过，其事迹绝对被加油添醋了不少。

其中一个例子，就是第二代皇帝修瓦兹在最后一战中，一人独抗万人军势的传说。还有像是宝剑一挥，便能摧毁一座城镇之类荒唐至极的无稽之谈，这些也都被写进传记中……那种事就算同时持有精灵剑五帝都不可能办到。

毕竟再怎么说，持有人终究只是一介人类，而且就体力上来说也不合理。丘匹兹认为顶多千人左右吧，虽然光是这样也已经够厉害了……

——现在比起那些传说，他更希望她能专注于眼前的事。

「奥拉大人，您打算在这里停留多久？」

「……我还有很多话没说完呢。」

「布鲁塔尔大人送了一封信过来。」

提到这名字时，尽管奥拉明显露出不悦，仍心不甘情不愿地竖耳倾听。

「唔……信里写了什么？」

「我没有看过内容……」

「为什么？」

「……皇室成员的信，区区一名下属的我不能擅自拆封。」

「我才刚读完修瓦兹陛下的传记，还想在余韵中多沉浸一会儿。所以就由丘匹兹卿替我读吧。」

「……我明白了，那么就由我来读信吧。」

丘匹兹拿出一封点缀着华丽装饰的信封。

信纸上这么写道——

吾等亲爱的「少女军神」：

你离城至今已经十天，我方却尚未接获捷报，我对此大感震惊。

即使对方是皇族，也无须顾虑。快送那个嚣张的小丫头上西天吧。或许是我多虑，但如果你希望的话，我会再派兵过去，需要多少兵力尽管开口。

愿葛兰兹十二大神保佑你，吾等之「少女军神」。

葛兰兹大帝国布鲁塔尔第三皇子

「——信里是这么说的。」

「……愚蠢之徒。」

奥拉表情不耐烦地说道。丘匹兹只能投以苦笑。

「这也没办法。虽然继承顺位是排在第三，但万一第一皇子有什么不测时，很可能将会由获得精灵剑五帝加持的第六皇女登上王位。」

「第二十八代皇帝和第三十六代皇帝都是连剑也不会握的人。所以根本无关乎是否有被精灵剑选中，最重要的还是有无作为皇帝的资质。」

「……如果布鲁塔尔大人也能明白这一点就好了。」

「要是明白的话，他就不会做出会惹怒皇帝的举动，甚至还没发现这么做只会让自己的立场更加岌岌可危。」

「这……因为布鲁塔尔大人太急性子了。」

「把信烧了，看了就有气。」

「遵命。」

丘匹兹将信放进摆在附近的盆子里，再取出一张红色纸牌。

接着将纸牌丢入，随即升起一道小火柱，将信一点不剩地烧成灰烬。

丘匹兹再度将视线投向奥拉，只见她一脸不以为然的表情。

「只是烧一封信，使用精灵纸牌太浪费了。」

「毕竟是要烧皇族的信啊。万一留下任何一角纸片，都可能危及奥拉大人。这种事还是必须做得彻底才行，以免留下后患。」

「唔……有道理。等一下替我送封信到精灵王庙。帐单就寄给布鲁塔尔大人……跟他要个二十张左右？」

「不用了，精灵纸牌一张也没有多少钱。」

虽然丘匹兹嘴上这么说，但精灵纸牌一张就要三枚葛兰兹金币。

平民的一天平均所得是三枚德拉兹银币。

十枚德拉兹银币等于一枚葛兰兹银币，而十枚葛兰兹银币则可兑换一枚葛兰兹金币。

尽管精灵纸牌并不是一般百姓买得起的高价品，但由于它甚至能治病，因此被视为珍贵宝物，常会有许多各种不同身分地位的人们来到精灵王庙求购精灵纸牌。

然而，平民买到的可能性很低。

一天能精制出的纸牌只有八十～一百张，几乎都被皇族和大贵族收购走。

即使偶尔会流入市面，但大多也都是以翻倍的价格出售。

「而且我还有备用的纸牌，这次作战期间应该够用了。」

近来由于精灵纸牌高价且供不应求，只有在对上持有精灵武器的对手时才会使用。

所以，根本不会有人像丘匹兹一样拿来烧信。

即使是皇族，如果照这样的用法，早晚会财政吃紧，最后步向灭亡。

丘匹兹家境并不穷困，但也称不上富裕。精灵纸牌算是贵重物品……

（只要是为了奥拉大人，就算倾家荡产也在所不惜。）

对丘匹兹而言，和最敬爱的主人比起来，这根本只是一点小钱而已。

奥拉看着尽忠职守的部下叹了口气后，换上认真的表情开口。

「我并不是来这里玩的。这里距离古林达边境伯爵领地仅咫尺。」

从这座村庄往南数十塞尔，便能进入古林达边境伯爵领地。

「……您打算攻占吗？」

「短见之人。再怎么说，我们毕竟师出无名。那么做的话，只会换我们被砍头。」

「那么，为什么要来这里？」

「为了来见第六皇女。」

「就算见到面，我并不认为皇女殿下会乖乖就范。」

「那么只好放弃，返回城里。」

看来若是第六皇女拒绝了，奥拉似乎真的会依她所说，打道回府。

不过，要是那么做，奥拉势必会被追究责任。

「布鲁塔尔大人是希望杀掉第六皇女。」

「你认为杀掉第六皇女的话，会有什么下场呢？」

「………皇帝陛下会大为震怒，最糟的情况，布鲁塔尔大人恐怕会被砍头。」

「炎帝的持有者相当稀罕，所以皇帝陛下绝对不会容忍皇子的蛮行。」

「可是，若违背布鲁塔尔大人的命令，就换我们性命不保了。」

「所以，在皇帝陛下亲征回来前尽量争取时间。如此一来，布鲁塔尔大人也只能死心。」

目前，皇帝并不在葛兰兹大帝国内。与费尔瑟之间的休兵谈判破局，于是皇帝带着第一皇子再次进攻。也就是说，三皇子布鲁塔尔胆大包天地想趁着皇帝不在时，让自己的妹妹从这个世界上消失。一旦皇帝回来了，三皇子布鲁塔尔也只能死心了吧，只是到时候，他一定会把怒气的矛头指向奥拉。

（唯有这一点必须设法避免才行。）

丘匹兹决定表面上假装认同。

「我明白了。那么，接下来该怎么做呢？」

「首先写封信给古林达边境伯爵。内容你适当斟酌就好。」

奥拉说完后，便俯下视线，继续享受愉快的阅读时光。

丘匹兹一走出客厅，随即将身体倚靠在门上，重重地叹了一口气。

「既然如此，只好由我动手了。」

看奥拉那样子，应该是心意已决，无论如何都不会改变想法。

丘匹兹对着门欠身致意后，迈开步伐朝屋外走去。

=== 第二章端倪 ===

醒着时，总觉得时间好漫长；睡着时，总觉得时间特别短暂。

一名少年将身体整个卷在毛毯里，只露出一颗头在外面，香甜地呼呼大睡。

——那正是比吕。

「赛伯拉斯，你不觉得他睡得很熟吗？」

『汪！』

「虽然有点可怜，不过还是得叫醒他才行。」

『汪！』

比吕隐隐约约听见交谈声，尽管眼皮很沉重，意识依旧慢慢地从黑暗中脱离。

不过，由于比吕还想在这股温暖与幸福之中多徜徉一会儿，便拉起毛毯盖住头。

就在这时候——

「唔噢噢噢噢噢噢噢！」

一道剧烈冲击从腹部传遍全身，让比吕的眼珠差点飞出来。

「奇怪……和我想像中的反应不太一样。」

腹部承受剧烈冲击——比吕试着起身缓和疼痛，身体却动弹不得。

比吕就像一条被海浪打上岸的鱼，只能拼了命地张动嘴巴。

「呵呵……哈哈……哈哈哈哈哈哈！」

一阵有如银钤般的笑声从比吕的上方传来。

「比、比吕……你、你那是什么表情啊。差点害我一大早就笑死。」

比吕眼眶泛泪地抬头一看，映入眼帘的是手捧着肚子的丽兹。

「这、这句话是我要说的吧……你在做什么啊？」

丽兹正跨坐在比吕的肚子上——也就是传来阵阵剧痛的地方。

可以确认凶手非她莫属。比吕询问丽兹用暴力对待自己的理由——

「因、因为一直叫不醒你嘛。」

「不，就算是这样，应该有更温和的方式——」

比吕话还没说完便突然打住，因为……帐篷的入口正站了一只鬼。

「……小、小鬼，你在做什么……」

来者正是肌肉结实精壮、体格魁梧似熊的特里斯。

「这、这是误会啊！」

虽然依据每个人的解读不同，或许有些人会觉得下流无耻，但实际上这根本不是什么会让人脸红心跳的场面。

丽兹一脸状况外地望着比吕。

「误会什么了？」

「拜托你先别说话，免得愈描愈黑！」

这可是攸关比吕生死的重要大事啊。

特里斯踩着有如野熊一般的沉重脚步走向比吕。

「真没想到，长得人模人样，人皮底下居然是只禽兽……皇女殿下，快点离开他身边。我现在就斩了他！」

特里斯俐落地从腰间抽出长剑，剑刃闪过一缕幽光。一旁仍搞不清楚状况的丽兹歪着头。

「真搞不懂……出发的准备都已经就绪了吗？」

「……这部分已经都完成了。」

「那么吃完早餐后，就立刻出发吧。」

压覆在比吕身上的重量忽地消失。

「比吕，早餐是面包和汤，吃得惯吗？」

「啊、嗯……没问题。」

「那么赶快吃完，早点进入巴欧姆小国吧！特里斯也别呆杵在这里，快去吃早餐！」

「可、可是！唔——小鬼，看在皇女殿下的面子上，这次放你一马……」

特里斯气势顿时全消，落寞地走出帐篷。

总算松了一口气的比吕，这才开始享用丽兹端过来的早餐。

比吕边咬着略嫌硬的面包，边配了口汤，汤里有加鸡肉，咸度刚刚好。

由于赛伯拉斯一脸馋相地坐在自己面前，比吕为难地稍微别开视线，却刚好对上正在换衣服的丽兹。

「嗯？换衣——噗唔！」

喷出来的早餐不偏不倚地正中赛伯拉斯的脸。

比吕当下根本没有多余的心力道歉，立刻向丽兹提出抗议。

「你、咳咳！你在做……咳咳咳……什么？」

「做什么？换衣服啊。」

「为什么要换衣服！」

「因为不能洗澡，当然会想至少换一下内衣裤吧？」

「不，话是没错，可是还有我在耶。」

「有什么问题吗？」

丽兹一脸莫名地看着比吕。

包括昨天晚上的事也是，看来丽兹大概不知道男人的本性是怎么样吧。

不过更重要的是，她难道没有羞耻心吗……比吕不由得想问问养大丽兹的家伙到底是怎么教她的？

「我说……男人啊——」

「有话能不能等我换完衣服再说呢？」

比吕一看到丽兹正准备脱掉上衣，急得连忙阻止。

「等、等等，等一下！不必谈了，你先等一下！」

「真是的，你到底怎么了？」

「等我先转过身去后，你再趁这段时间换衣服好吗？」

「我是没差……可是为什么？」

「别问了，没什么特别意思。我现在就转过身喔！明白了吗？」

「虽然不太明白，好吧。」

比吕整个人向后转，整间营帐里只剩下肌肤与贴身衣物摩擦的声音。

连一秒钟都感觉好漫长，比吕只能静静地等待这段有如拷问般的时间能快点结束。

「你可以转过来了。」

「呼……」

比吕的汗水简直像是用喷的。一道有如长时间持续奔跑后的疲劳感朝他袭来。

眼前的丽兹却完全不知道他的辛酸，丝毫不以为意地开始吃起早餐。

「……总之，我也得快点吃早……」

比吕低头一看……只剩空空如也的盘子。

盘子里的东西到哪去了——

「应该是被赛伯拉斯吃掉了吧。」

丽兹主动回答比吕的疑问。

比吕试着寻找小偷的踪影，就在营帐的入口——赛伯拉斯边摇着尾巴边走出去。

「……似乎是呢。看它正开心地摇着尾巴。」

比吕深深地叹了口气时，眼前忽地伸来一根银汤匙。

「来，张开嘴巴～～」

难道是自己露出了非常悲凉的表情吗？

「不了，这再怎么说也……」

才刚要拒绝，肚子随即「咕噜——」地举白旗投降。

结束了难为情的早餐时光后，比吕走出营帐外，迎接自己的是炽白的阳光。

比吕大大地舒展双臂，将清新的空气吸进体内。

之后不经意地环顾四周，才发现士兵们的营帐都已经收拾整齐。

剩下的就只有比吕他们一直待到刚刚才出来的营帐。看到丽兹开始收拾营帐，士兵们纷纷靠了过去。特里斯也身列其中。

比吕一起加入帮忙，等收拾好最后一顶营帐后——接着就是朝巴欧姆小国前进了。

他们采行的路线是下山后沿着山脚向南行。

听丽兹说，预计得徒步十六天才能抵达古林达边境伯爵领地。

比吕虽然早有觉悟，却万万没想到竟会是如此漫长的旅程。

不过，他并不后悔。全身上下的每处关节虽然都疼痛不已，但只要忍耐一下就好。

众人顺利地越过辛梅尔山顶开始下山，就在半山腰一带，遇见了新的怪物。

并不是奥格尔，也不是奥尔迦，出现的是身躯比它们更加庞大的巨人。

「……好巨大。」

应该有比吕的三倍大吧。怪物有着一张感觉不到生气的苍白脸孔，肌肉发达的身体外头穿着早已锈蚀的铠甲。如果光看上半身，会以为是人类，然而——下半身却像蛇一样盘卷着。怪物眺望着众人的充血双眼有如蛇一般眯细起来。

下一瞬间，一阵咆哮——怪物发出非比寻常的霸气，比吕不由自主地畏缩后退。

「是基迦斯。据说它原本是精灵，但因为忤逆精灵王而被放逐到这个世界来。」

「果然它的力量就和外表看起来一样强吗？」

「再怎么说原本都是精灵，当然很强了。智商也比奥尔迦更高——！」

正当丽兹说明到一半，基迦斯便用惊人速度朝她接近。

匆地一条巨大尾巴重重挥落在瞠目结舌的比吕面前——也就是丽兹方才所在的位置。

轰隆——地面应声碎裂，沙尘随着碎片飞扬开来。

由于事发太过突然，比吕还来不及理解现况，连声音都发不出来。

「比吕，你留在这里！」

丽兹说道的同时，握起炎帝冲出沙尘。

比吕看到丽兹平安无事，才刚松了一口气，下一瞬间，就见到她一鼓作气地攻向基迦斯。

「轻装步兵队跟在皇女殿下后面！弓箭队掩护皇女殿下！重装步兵趁机整备阵形！」

接到特里斯的指示后，轻装步兵队开始斩击基迦斯。重装步兵队则趁着这段期间排出两列盾墙，在其后方的弓箭队已经拉好弓，正瞄准基迦斯。

「跟紧我！趁现在做好掷枪准备！」

丽兹对着轻装步兵队下达指示后，随即举起手中炎帝挥向基迦斯。顿时出现团团火焰，在基迦斯面前延烧开来，怪物有一瞬间露出惧色。

「就是现在！掷枪！」

轻装步兵队闻令立即将长枪掷向基迦斯。紧接着特里斯的宏亮声音传遍四周。

「弓箭队，发射！」

咻咻——贯穿空气的无数箭矢在半空中排出一面扇形。

瞬间化作一座剑山似的基迦斯发出凄厉嘶吼，胡乱挥动尾巴将地面击个粉碎。

「唔！快后退！」

察觉到危险的丽兹放声大喊，就在同一时间，基迦斯的尾巴朝着轻装步兵队挥落。

「哇！」

「唔！」

来不及逃避的数名轻装步兵顿时消失在沙尘中。

「我来争取时间，你们快退下！」

丽兹以炎帝斩击——然而，基迦斯迅速地转身闪避。

基迦斯开始展开反击。只见它挥动巨大手臂，卷起阵风的同时，一拳又一拳地打向丽兹。

「喝！」

丽兹像是看穿基迦斯的动作般，以毫厘之差一一避开攻击，接着将手中的炎帝猛然一挥。

基迦斯的手臂顿时鲜血四溅，飞向空中，被火焰吞噬殆尽。

基迦斯为了转移痛楚而开始失控。原本团团包围住怪物的轻装步兵受到波及被扫飞，接着像是被泥流冲走一般壮烈地滚下山坡。

比吕见到这一幕，脑海浮现遭受摧残的未来想像，脸上不由得露出绝望。

接着——他往前跨出一步。

（咦……）

当比吕无意识地往前跨出一步的同时，眼睛突然窜过一阵剧痛。

（这是怎么回事……）

比吕压住双眼发出呻吟。

「唔唔……！」

不断有资讯传入比吕的脑海，脑袋几乎就要失控。

怦咚——心脏重重地脉动。

一道不知名的声音不停地在比吕心底对他喊话——『屠杀眼前的敌人吧，你一定办得到。』莫名的斗志从体内深处源源涌上。

「小鬼，别愣在那里！会被基迦斯杀掉的！」

由特里斯率领的重装步兵队好不容易追了过来，开始在前方摆好阵形。

「动作快！你们是最后一线希望了！」

重装步兵队听从特里斯的指示，将盾牌立于地上，做出一面防护的临时铁壁。

「皇女殿下！快过来！」

「好！」

丽兹听见特里斯声音后回过神，立刻逃进铁壁内侧。

「肚子缩紧！脚步踏稳！要是连重装步兵都被轰飞，就真的没戏唱了！弓箭队掩护轻装步兵队！」

弓箭队发动射击，掩护撤退的轻装步兵队。

撑过箭雨攻势的基迦斯表情狰狞地企图追击，但最后只是将尾巴狠狠扫过铁壁。

「立刻把受伤的人带到后方！」

在丽兹的指示下，受伤的士兵随即被扶到后方。

受到基迦斯的猛攻，重装步兵队的盾墙大幅摇晃。

「已经撑不下去了！」

重装步兵大喊。铁制的盾牌因为基迦斯的强力攻击已经开始变形。

盾墙溃散只是时间早晚的问题。

「皇女殿下！得先设法阻止基迦斯的攻击！」

特里斯焦急地大喊。丽兹点点头，透过盾牌缝隙窥视基迦斯。

「我来引开它的注意，你们趁机斩断它的尾巴。」

「这样太胡来了！还是先由重装步兵发动攻击，替您制造机会才是上策！」

「可是，这么做只会增加伤亡。目前这个情况，还是由我来引开它的注意比较妥当吧！」

「再怎么说也不能让皇女殿下出任何意外。那是非不得已时的最后手段——」

特里斯话才说到一半便打住，丽兹同样露出惊讶表情。

两人视线的方向——盾墙的一角已经崩溃。

基迦斯捉住这个大好机会，巨大手臂伸入那一角缝隙，轰飞重装步兵们。

像是胜券在握似地——基迦斯豪迈地大声长啸，捉起倒在地上的一名士兵。

「特里斯！掩护我！」

丽兹一说完，立即快步奔向前。

「皇女殿下！等一下！」

丽兹明明听见身后特里斯的声音，却依旧头也不回。

她的视线只有集中锁定基迦斯的手臂。

「把我的部下还来！」

丽兹紧握炎帝纵身一跃，剑刃却无法触及目标。

忽地，基迦斯的尾巴从视野的边侧甩了过来！

「唔——！」

等发现时已经晚了一步。被基迦斯尾巴打中的丽兹，整个人轻易地被扫飞。

「哇啊！唔！」

丽兹根本来不及采取防护动作，重重摔在地面上翻滚了好几圈。

好不容易停下时——丽兹立刻试图起身，但双脚突然一软。

或许是因为身体完全不听使唤，只见她懊恼不甘地紧咬牙根。

「唔唔！」

丽兹将炎帝插入地面当作拐扙，奋力支起身。

「唔——！」

此时头上传来一道剧痛，丽兹伸手一按，鲜血随即从美丽的红色发丝间流下。应该是刚才身体摔在地上时撞到头了吧。

不过，即使见血了，她的坚强意志依旧没有丝毫衰退。

如今，深红色的眼瞳更加燃起熊熊火焰。

「必须快点行动！」

可以打倒基迦斯的人，只有持有炎帝的丽兹了。

她眼神紧盯着基迦斯，忽地，眼前视野被遮蔽住。

「………比吕？」

是少年的背影。比吕脸上表情虽然温和，神色中却蕴藏着坚定意志。

走在平时走不惯的山路上，想必一定很艰辛吧。面对接连来袭的怪物，势必会感到畏惧。

即使如此，少年却不曾吐露丧气话，如今他的身影正挡在丽兹面前。

＊

「…………比吕？你在做什么？」

丽兹语气中充满疑惑地从比吕身后叫住他。

比吕只是露出一抹苦笑，他也不知道自己在做什么。

尽管表情难掩踌躇，比吕仍然坚定地一步、一步跨出步伐。

眼前有名受伤的少女——光是这样，自己就有战斗的理由。

——绝对……不能再让你受到伤害。

只要简单明快地这么想就好了，或许会有人骂自己肤浅，但爱说就让他们去说。再怎么说，当初自己莫名其妙被丢到这个完全陌生的世界，是她无条件地帮助自己，而对自己有恩的她如今正受伤倒地。这时候如果不有所行动，还算什么男人！

这么一想，比吕的所有迷惘倏地一扫而空，脸上不由自主绽开一抹微微浅笑。

「比吕，快住手！就凭你——」

无视于丽兹的阻止，比吕大步一跨，朝着基迦斯一直线奔去。

「接下来……由我来当你的对手！」

注意到比吕的基迦斯举起尾巴甩向他——却落空了，尾巴仅伴随着一阵强风扫过比吕的鼻尖前方，随后打在地面上，带起无数碎片。

碎片有如锐利的刀子，朝着比吕飞射而来——

「很抱歉，我可是看得一清二楚。」

令人讶异的是，比吕居然全都闪开了。

如字面所示，比吕身手轻盈地稍微偏一下头、脚、手与肩膀避开攻击。

若是稍微判断错误，绝对不只是轻伤了事。

「丽兹！我负责引开它的注意，你来给它最后一击！」

比吕捡起轻装步兵掉在地上的长枪。基迦斯就好像发现新猎物一样，将刚才捉住的重装步兵扔了出去，恶狠狠地瞪视着比吕。

由于太过惊讶而一时愣住的丽兹，察觉到这一点，顿时脸色大变。

「太胡来了！快点回来！」

丽兹说到一半，声音几乎转为泣喊。她的脑海中应该闪过残酷的未来想像吧。然而，那些想像与事实完全相反……

基迦斯手臂一挥！几乎同一时间尾巴也扫了过来，不留给比吕一丝喘息空档地连续快攻。

只要挨中一击，凭人类脆弱的肉体，肯定会被轰成碎屑吧。

何况——要是身上又没有配戴任何装备的话，就更不用说了。

但令人诧异的是，基迦斯的攻击完全没有打中比吕。

「怎么可能——？」

看到这一幕的丽兹一脸难以置信地凝神紧盯比吕。

「他究竟是怎么办到的……」

由于基迦斯的攻击全部转而集中在比吕身上，让特里斯和士兵们能稍微喘口气。

「真不敢相信，那真的是人类的动作吗？」

特里斯惊讶得下巴几乎快要掉下来。

——三年前的后遗症。

对手的动作在比吕眼中看来，就像是静止了一般。

如果套用武斗家的话，这可以说是武术的一种境界。

即使是穷极一生苦心修练的武者当中，也仅有极少数的人可以习得。

借由看清呼吸时的粒子，便能掌握空气的流动，进而悟透一切。

比吕为了不让家人担心，所以并没有告诉主治医生这件事。

反正就算说了，一定也查不出原因。

不过，亚雷堤尔的人们很清楚——

——这项能力的名称。

「※天精眼（乌拉诺斯）……」（编注：古希腊神话中的天空之神。）

丽兹的细语虚无地消失在空气中。

「这边！」

比吕掷出的长枪轻易地被基迦斯打落，不过还是成功吸引了它的注意。

基迦斯挥动手臂带起阵阵风声——即使如此，仍然连比吕的一根头发都碰不到。

看在穷究武术之道的人们眼中，一定会发出连连惊叹吧。

那是没有一丝无谓动作的精湛身手，但比吕的额头上却冒出大量汗水。

登山累积的疲劳，以及赌上生死的战斗所带来的极度紧张感，两大原因相乘之下，使得比吕的体力正急速流失。

不过，比吕即使在这样的情况下，仍持续闪过基迦斯的攻击——是因为过度恐惧而出现反常吗？他的嘴角竟扬起笑意。

「我们这边可是有凶狠的恶狼喔！」

被比吕玩弄于鼓掌之间的基迦斯瞬间停下动作。

虽然无法肯定它是否听得懂人话，但它确实停止了攻击。

「嘎噜噜噜噜噜噜！」

一直屏息等待时机的赛伯拉斯此时从比吕的身边窜出。

奔驰的身影宛如一颗子弹，划破空间的锐利爪子与基迦斯交错而过。

就在赛伯拉斯落地的同时，基迦斯的鲜血有如水龙头流出的水柱一般从脖子喷出。巨大身躯一个踉跄——少女当然不会放过这个大好机会！

「接下来交给我吧！」

炎帝缠覆着熊熊火焰灼烧着空气。

当热浪传至基迦斯时，丽兹的身影完全消失在怪物的视野当中。

轰——基迦斯身后忽然一阵气爆。

当比吕一发现那是丽兹的杰作时，立即捡起长枪投掷出去，接着又再捡了另一把长枪，使劲地奋力一掷！这次没有再被打落，两把长枪像是被吸入一般，直直刺入基迦斯的胸口。

基迦斯口中喷溅一道道鲜红血花，惊恐慌乱地在地面上挣扎打滚。

接着怪物冷不防地停下动作。它似乎是注意到了吧。

——自己只剩上半身还在动。

而就在不远处，基迦斯的下半身被火焰团团包围。

基迦斯放声嘶吼。那是连空气都随之震动的悲鸣。

一阵令人作呕的强烈臭味，随着风甚至飘至比吕所在的位置。

「唔……」

就在比吕忍不住捣住鼻子时，眼神捕捉到丽兹的身影。

腾空跃起的丽兹背对着太阳，手中的炎帝正蓄势待发。

「我现在就让你解脱！」

炎帝的剑刃俐落地在基迦斯身上划下一道切痕。

基迦斯的身体顿时一分为二，蒸发的鲜血化作白雾包覆住全身。

或许是已经断气了吧，怪物并没有发出悲鸣声，只剩巨大的身躯静静倒卧地面，被火焰团团包围。

「比吕！」

注意到丽兹正奔向自己时，比吕虽然很想张开双臂抱住她，无奈身体完全不听使唤。是因为紧张感一口气退去吗？还是由于疲劳已经累积至极限？比吕自己也不知道。

比吕的身体有如断了线的傀儡戏偶，他膝盖一软，整个人瘫软地倒在地上。

「比吕，振作一点！特里斯，快点过来！比吕他……比吕他！」

看到丽兹一脸担忧地看着自己，比吕试着回应她。

可是，比吕虽然张动着嘴巴，却没有发出声音。意识愈渐朦胧，视线也开始涣散。

比吕感受着贴覆头部的那股舒服触感，慢慢地沉入黑暗深渊。

＊

同一时间，南下的迪欧斯遇上了难题。

理由正是眼前出现的军队。

重装步兵一字排开，挡住去路，后方还有重装骑兵严阵以待。

「这么快就出现了！再说，对付不满两百的兵力，居然派出两千人？」

「而且还没有挂旗。」

听见副官的话，迪欧斯点点头。敌军身上看不到任何可以证明身分的纹章旗。

「呿，反正一定是为了万一贵族诸侯有所微词时，自己可以找借口脱身吧。」

打算假扮盗贼动手吗——话说回来，人数也太多了。

双方对峙僵持了好一会儿，一名使者走到迪欧斯身旁。

对方大概是怕被迪欧斯他们记住长相，刻意戴着兜帽，看不到他的脸上表情。迪欧斯睨起眼露出凛冽目光，使者这才缓缓地开口。

「请问伊丽莎白殿下在吗？」

「在不知道你有什么目的的情况下，你以为我会告诉你吗？」

「……你是？」

「迪欧斯·冯·米哈耶鲁。」

「喔……你就是『鬼（奥尔迦）』吗？」

听见使者叫自己的别名，迪欧斯怒目回瞪，不悦全写在脸上。

「哼，你想知道的是这件事吗？」

「呵，也是，那种事知不知道都无所谓。」

使者举起手。

「我就长话短说。只要交出皇女，在场的士兵就能保住一命。」

「『好，我明白了』——你以为我会这样点头答应吗？」

「那么，你是不打算交出皇女啰？」

听见使者的话，迪欧斯从鼻子发出一声冷笑，脸上浮现充满挑衅的笑容。

「喂喂喂，我一直没吭声，你就愈说愈大声啦？我们可是第六皇女的私兵，你最好稍微注意一下礼貌。」

「真不巧，我刚好没学过面对像你这种人该有什么礼貌。请你教教我吧……『鬼』啊。」

「混帐东西，我会让你永远无法再喊那道名字。」

迪欧斯语带不耐地说完，使者的嘴角瞬间换上一抹透露满满残虐恶意的笑容。

「年轻人，注意礼貌喔。」

使者原本高举的手一挥下，后方的步兵队伍随即从左右散开，骑兵队则从其间鱼贯而出。

「哈，反正你一开始就打算杀掉我们吧？」

「我原本打算至少留一个活口的。」

「混帐！」

恶狠狠地说完后，迪欧斯从使者身上移开视线，望向突击而来的骑兵群。

——还有一段距离。

迪欧斯的视线再度移回原本位置，眼瞳中染满狂虐气息。

「总之，我现在就先杀掉你！」

迪欧斯将手中长枪奋力一刺，攻击却没有奏效。

「什……什么！」

使者一派轻松地挡下迪欧斯的攻击。

使者手中拿着一把点缀着美丽金、银装饰的剑。

「有什么好惊讶的？」

「那是……精灵武器吗？」

精灵偏好干净的水边，在十分稀罕的情况下，会制造出代表本身性质的结晶。

美丽无比的结晶，其耀眼光芒完全不输宝石，人们怀着敬意将其称为精灵石。

帝国领土内，每年会发现三～七颗精灵石。

就连占地辽阔的帝国也只有这点数量，有些国家更是完全采集不到。

正因为如此，物以稀为贵，价格更是年年攀涨。

光是一颗精灵石，就能换到一辈子游手好闲也用不尽的财富。

即使是现在，拥有精灵石的人也只局限于皇族，或是与皇族有所关联的人。

「你是从哪取得那种东西的？」

「我没必要告诉你。」

霹哩霹哩——一阵奇妙声响传来。

迪欧斯望向长枪，只见长枪已经从枪尖开始迅速冻结。

「啐！」

他立刻抛掉长枪，并从腰间拔出剑。在迪欧斯身后待命的骑兵们举起长枪，步兵们也都拔好剑蓄势以待。可是，如果正面交战，对上持有精灵武器的对手，迪欧斯这方将会很不利。

对方本身的战斗能力应该就很高，再加上有精灵的加持，身体能力更加大幅提升。否则，不可能那么轻易地接住迪欧斯的长枪。

迪欧斯「哼……」地呼出一口气，思忖起来。

正当迪欧斯满脑子只想杀掉眼前这名使者时，敌军的骑兵队已经来到跟前。

这下大概是逃不了全灭的命运吧。

迪欧斯将剑高高举起，用足以传遍平原的音量大声喊道：

「各位！就算同伴倒下也别去搭救！不准回头，只要不断往前跑就对了！」

『噢！』

「进攻——！」

将手中长剑一挥后，迪欧斯踢了一下马肚，带头奔驰于平原上。

但是，就在经过使者身旁时——

「怎么，这样就结束了？」

使者百般无聊般的抱怨，扎扎实实地传进迪欧斯耳里。

然而，为了活着与主人再会，现况不容许他回头。

迪欧斯压抑着翻涌而上的不甘心，将懊悔化作声音，用尽全力地吼道：

「伙伴们，拼死也要跟上来！」

『噢噢————！』

现场响起一阵气势如虹的嘶吼，跟上来的只有骑兵百人、步兵五十，货车则被丢在原地。迪欧斯率领的骑兵队随即与敌军的重装骑兵队正面交锋。

「喝啊！」

迪欧斯先是抢走敌人手中的长枪，接着将敌军的重装骑兵从马上打落。

「迪欧斯百旗长！后续部队被孤立了！」

跟在迪欧斯身旁的副官如此喊道。

后方的骑兵队与步兵队被敌军重装骑兵重重包围，根本是单方面被压着打。

迪欧斯平日对他们的锻炼方式绝对不是虚应了事；熟练度也有自信绝对不会输给第一皇军。然而，除了寡不敌众以外，对上重装骑兵更是不利。当初为了有效运用机动力，所以我方只有轻装备。

「丢下他们！」

迪欧斯只能果断地如此决定。毕竟他们兵力压倒性不足。

不可能成功搭救的。即使如此，副官似乎仍不放弃希望，开口力争：

「现在还来得及！」

「你还没看清现在的状况吗？」

「可、可是！他们是殿下托付的重要私兵啊！」

「他们也是我的部下！别让我再说第二次！」

副官至此也就没再说什么了。不，正确来说，应该是无法再说什么。

因为迪欧斯脸上正染满了愤怒。迪欧斯挂着宛如恶鬼般的表情，举枪刺向迎面而来的敌军，长枪顺势折断。长枪每折断一把，他就再从敌人手上抢来一把，并杀掉对方。

「闪开！小喽啰别挡路！」

「你就是『鬼』吗？挺有本事的嘛！就让我练练身手吧！」

一名敌军口气愉悦地边说，边追上迪欧斯。

这名重装骑兵手臂上缠着紫色布巾——是百旗长的标记。

「吵死了！」

迪欧斯改将长枪水平握举，接着全力掷出。

「唔咕！」

对方被长枪刺穿的胸甲应声变形，顿时鲜血直流。

「百、百旗长被——！」

一旁的重装骑兵话都还来不及说完，便已身首异处。

血花溅起的同时，迪欧斯手上染成鲜红的长剑往右一挥。

「从敌军左翼突围！我来开路！别去理会小喽啰，跟紧我！」

好不容易穿过敌军重装骑兵队时，重装步兵早已在后方严阵以待。

弓箭队同样蓄势待发。主动一头冲进那种地方，是再愚昧不过的选择。

迪欧斯之所以选择从左翼破围，就是为了避开这一点。

他的决定并没有错，要在战场上杀出重围，势必得狠下心抛弃多数士兵。

使者则在后方静静注视孤军奋战的迪欧斯背影。

「真是拥有一身杀之可惜的好武艺啊。」

使者这方的人马，踩破落马的迪欧斯阵营轻装骑兵头盖，并将来不及逃跑的垫后步兵一一压死。

原本在人数上已是天差地远，加上使者这方的死伤少，战事再过不久就会结束了吧。

当单方面的虐杀行动开始时，三匹战马来到使者身边。

从马上下来的骑兵手抵胸前，单膝跪地。

「约有二十名左右敌军突围了。剩下的士兵则一个活口也不留地全数杀光，可以吗？」

「随你们高兴。我方的伤亡如何？」

「目前死亡的敌军当中，并没有发现第六皇女。另外，关于我方伤亡状况，已知一名百旗长、十二名重装骑兵死亡，重伤、轻伤人数目前正紧急确认中。」

「是吗，伤亡真不小啊。」

「要追击吗？」

「不用，让他们去吧，他们当中全是伤兵残将，在进入古林达伯爵领地前，大概就会死在盗贼的攻击之下了。」

「不去捉回第六皇女可以吗？」

「第六皇女不在其中，没必要追击。」

「可是也有可能变装……」

「那女孩没这么精明。」

「既然如此，第六皇女人在哪里呢？」

使者沉默了须臾后，开口说道：

「………应该是巴欧姆小国吧。她可能已经越过辛梅尔山了。」

「那么，我们也要动身前往巴欧姆小国吗？」

「不，如果更大阵仗地行动，势必会被察觉的。解散军团吧！」

「遵命。」

使者将视线从躬身致意的士兵身上移开，兜帽底下，宛如追赶猎物般的炯炯眼神，凝视着古拉欧萨姆山脉。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

古林达边境伯爵领地的中心都市·林肯司，是座同时拥有草原与沙漠地形的奇异城镇。

市民依等级分区而居，北区草原地带为上级市民；南区沙漠地带则为下级市民。

领主鲁瑟·奇欧尔克·冯·古林达边境伯爵的宅邸就座落于北区。

宅邸外墙以白色为基调，中央突出一座八角阁楼，屋顶则朝四方倾斜。

两层楼木造建筑的宅邸矗立于可俯瞰市景的高地，有着无愧名门贵族之名的品味。环绕宅邸的高墙中央铁门前，一名男子正倒卧于此。

一左一右负责守门的士兵连忙驱前察看。

「喂、喂！你怎么了？」

「伤得好严重！」

将男子身体翻正的士兵们顿时脸色铁青。

男子全身上下伤痕累累，而且沾满大量血迹。虽然已经干掉，但看得出是新染上的。

这样居然还能活着，士兵们不禁感到佩服。

男子突然捉住士兵。

「请、请立刻替我通报古林达边境伯爵！」

「……唔、喂！虽然不知道发生什么事，总之你先放手！」

「你这个受伤的人就别乱动了！」

锻炼有素的手臂力道非比寻常。

即使士兵们两人合力想扳开他，男子仍旧死命地紧捉不放。

「拜、拜托！我是迪欧斯·冯·米哈耶鲁……是萨利亚·艾斯特雷亚大人的家臣……拜托，请替我通报伯爵！」

「我、我知道了，放手！我现在就去通报！」

「拜托……没时间了……」

两名士兵面面相觑，显得十分为难。

他们没时间确认真伪。万一是谎言，后果不堪设想，但若是事实，不知道自己会受到什么处罚。

在判断事态并非自己可以应付后，被迪欧斯捉住的士兵急忙出声：

「喂！快去报告守备队长！」

另一名试图扳开迪欧斯的士兵点头后，起身奔向宅邸。

察觉到异状的守备队长立即赶到门外来。

守备队长一靠近迪欧斯，便温柔地拍拍他的肩膀。

「古林达伯爵要见你。所以，能不能放开他呢？」

两人互望对峙，之后，迪欧斯放开士兵，并当场瘫坐在地。

「拜托……伊丽莎白殿下有危险。」

「好，我知道。在这之前，你得先接受治疗。」

守备队长语末又再补充一句：「把迪欧斯大人送至医务室。」

迪欧斯被两名士兵合力半背半扶地带到医务室。

医务室里，已经先等在那里的一名男子，一看到迪欧斯便随即开口：

「虽然很想先寒喧一番——不过还是请你说明状况吧。」

男子应该就是古林达边境伯爵吧。就如同丽兹所描述，他有着温和柔美的外貌。

迪欧斯被放到床上，一边接受医生的治疗，一边开始说明。

「一百五十人当中……幸存下来的只有我一个人。」

迪欧斯的话语中流露着懊悔。

从战场上突破重围后，受伤的士兵陆续死在马背上。

屋漏偏逢连夜雨，半路又过上盗贼袭击。早已疲劳不堪的人类，又能奋战多久？当迪欧斯跨越一次又一次的生死关头，视野开始变得迷濛时，发现只剩下自己一个人了。

古林达边境伯爵听完迪欧斯的叙述后，表情因悲痛而扭曲。

「是吗，辛苦你了。虽然现在很想让你好好休息……」

古林达边境伯爵停顿了一下，摇摇头递给迪欧斯一封信。

「这是昨天收到的。」

迪欧斯一脸不解地接过信。

「这是…………」

读完信后，迪欧斯用求助般的眼神望着古林达边境伯爵。

「似乎有两千大军。不过，请你放心，我不会做出背叛甥女的事。」

「可是……这个情势……」

「我当然知道『少女军神』。这里虽然是边境，还是会常常听见这名字。就凭我或许是望尘莫及吧。而且，就算想向皇帝陛下陈情，偏偏陛下正在出征中。」

「那么，您打算交出皇女吗？」

「我说过了吧？我不会做出背叛甥女的事。毕竟她可是妹妹留下的纪念啊。」

「对方有两千大军的话，您这边可以召集多少兵力呢？」

「如果正值战事的区域也就算了，偏偏这里可说是与战争绝缘。古林达边境伯爵领地的常备军力只有三千。虽说如此，也不可能一次召集过来，而且也没有时间了……一千人或许还有办法。」

「这样不够的……」

对手可是『少女军神』，即使敌方军力再少，她也不会因此而松懈。

绝对会全力地彻底予以击溃。这一点，透过她至今为止的战历就能证明。

「我一定会力抗到皇帝陛下回来为止。即使对手是人人畏惧的『少女军神』也一样。」

「皇帝陛下什么时候会回来？」

「五天前收到捷报。现在他和第一皇子应该已经在回程途中了吧。我已经派人传令，但慢则五天……快则三天才能送达。在那之前，只能设法不至于战败。」

「不至于战败吗……」

「没错。根据斥侯的回报，敌军现在正离开哲更村南下，朝古罗雷平原而去。」

「也就是说，决战之地将会是在古罗雷平原吗？」

迪欧斯说完，古林达边境伯爵点点头。

「敌军的目标应该是巴欧姆小国吧。不过，我不会让他们得逞的。首先要在古罗雷平原牵制住他们。」

「那么我也一起去吧！」

「不，请你带着士兵两百人，在亚路特基地迎接伊丽莎白。那里或许称不上固若金汤……但当务之急就是拖延时间，无论是封城战或任何手段都要一试。」

亚路特基地，是盖在与巴欧姆小国交界的边境附近的一座基地。由于长年无战事，常备兵力连一百人都不到。而且设备也很老旧，以基地而言并不完善。

古林达边境伯爵未免也太过颂扬和平了吧。不过，迪欧斯无意责怪，毕竟平时的话，这样的军备很正常，古林达边境伯爵并没有中饱私囊，而是将资金都运用于百姓身上。

「抱歉，如果我更可靠一些，就不会演变成这样的事态了。」

「不，是我拖着一身麻烦来投靠您，我才要向您致歉。」

将棘手的火种带进这里的别无他人，正是迪欧斯这一方。

若是想保住现在的地位，只要交出皇女就好。

即使如此，古林达边境伯爵仍毅然决定一战。

光是他愿意协助打这场毫无胜算的战役，迪欧斯便已经非常感谢。

「抱歉……」

「皇女一定也会说同样的话，所以，请您抬起头吧。」

「她会这么对我说吗……谢谢你。」

古林达边境伯爵一度作势抬头，却又随即低下。

由于久久仍不见吉林达边境伯爵抬起头，迪欧斯决定换个话题。

「那么，接下来该怎么做？」

「士兵一召集完毕，就会立刻出发。」

「那么就交给您了。我必须去迎接皇女……」

「我会先派人到亚路特基地传令。伊丽莎白就拜托你了。」

「我知道了。下次再见面时——」

迪欧斯伸出手。

古林达边境伯爵绽开笑容回握住。

「嗯，和伊丽莎白一起相聚吧。」

「好的，一言为定。」

就这样，彼此定下再见面的约定后，为了履行各自的任务而开始行动。

＊

距离古罗雷平原八塞尔（二十四公里）处，第三皇军正扎营于此。

矗立着数百顶营帐的景象只能以壮观来形容。

营地中央——一顶黑色营帐内，一男一女隔着桌子面对面而坐。

男子先是偏了偏头，接着望向正在看书的少女。

「天精眼吗？」

「嗯。丘匹兹子爵知道吗？」

「当然知道了。那是世界三大秘眼之一，就连以长寿且知天命著称的长耳族当中也无人拥有，亘古以来，持有者仅第二代皇帝一个人。」

突然，丘匹兹像是想起什么似地接着说道：

「啊、对了。说到长耳族，休特贝尔第一皇子的幕僚当中，好像就有一位长耳族。」

「嗯，我曾和那位人士交谈过好几次。我就是在交谈间，听他谈起天精眼的。」

「长寿而见多识广的他们，一定知道很多事吧。」

「真的是非常有意义的谈话。听那位长耳族说，天精眼可以洞悉天、地、人，并且操控战局。简直是强到近乎荒谬的违常之眼。」

「这会不会只是他的玩笑话呢？我不认为人类的眼睛会有如此的力量……」

丘匹兹难以置信地耸耸肩。不过，随即换上一脸正色。因为奥拉正不悦地鼓着双颊。

「天精眼的存在是无庸置疑的，军神就是最佳铁证。更重要的是，这件事是从向来不打诳言的长耳族口中说出来，相当有可信度。丘匹兹子爵不相信吗？」

虽然不敢否定正闹起脾气的奥拉的话，但无法置信的事就是无法置信。于是，丘匹兹在不至于惹奥拉生气的范围内，小心推敲用句遣辞地开口：

「一时之间也很难相信。那么一来的话，战术、战略不就变得毫无意义了。胜利毕竟握之在人，光是用眼睛看，是无法有任何收获的。」

「你说得没错。掌握天象的是人，立足于大地的是人，操控人心的也是人。如果只是看，就和单纯的旁观者没两样。即使如此，我还是衷心盼望天精眼是真的存在。」

奥拉如此说完后，将视线落到摊开于桌子上的地图。

丘匹兹也跟着看过去。地图上排列着好几颗棋子。

奥拉像是在确认地形似地，缓缓移动视线开口：

「古林达边境伯爵召集到的兵力确定只有九百？」

「是的，第三皇军的斥侯可是相当优秀的，绝对不会有错。」

若从古林达边境伯爵的领地规模来考量，应该能召集到三千人才对……但可能是已有长年未经战事，所以面对紧急事态时，传达功能未能有效运作吧。虽仍然不可大意，不过这场战役看来应该可以轻松取胜吧。因为这边派出的可是第三皇军最自豪的两千精锐『皇黑骑士团』。

「古林达边境伯爵有回信吗？」

奥拉开口问道。丘匹兹坐正姿势后，将刚刚收到的信递给她。

「有的。内容如您所料，似乎是拒绝了。」

丘匹兹半是叹息地说着。奥拉确认过信的内容后，点了点头。

「这也是当然的。明天就派出使者吧，必须努力将大事化小。」

「……咦？」丘匹兹不由得发出一声愕然，还以为自己听错了。

然而，从奥拉的表情看来，自己并没有听错。

「请、请等一下，这样的话，又是为了什么而拟定战略呢？」

朝桌子探出身的丘匹兹急问。

虽然现在人都退下了，但刚才有许多部队长与幕僚在此听取奥拉的作战策略。既然不打算战斗，那么做究竟有何用意？再说了，大家又是为了什么远道来此呢？

相对于陷入慌乱的丘匹兹，奥拉则是相当平静，动作十分惹人怜爱地偏了偏头。

「最大的目的终究是要取得对话。不过，如果古林达边境伯爵是个甚至不愿互派使者的愚昧之徒，那么就不得不战了。所以，战略是为了预防万一。」

「可是，都已经来到这里，我想是免不了一战的……」

「现在还来得及。必须阻止帝国同伴之间无谓的战争。」

「话是没错……」

丘匹兹至此也无法再说什么。

不过，这都在他的预料之内。因为他最敬爱的主人都到了这一步，仍然优柔寡断。

所以，丘匹兹决定先下手为强。假传奥拉的命令，派遣数支部队入侵古林达边境伯爵领地，并指示务必捉回第六皇女。

背着主人擅自行动虽然让丘匹兹感到沉重，但自己的选择或许是正确的。

当沉默快要笼罩室内时——一名灰头土脸的传令兵狼狈跑进营帐。

「急报！里菲泰因公国约一万五千大军正逼近国境！」

「什么！」

倏地从椅子上站起身的丘匹兹愣在当场。

奥拉将地图上的棋子移动摆好后，望向传令兵。

「详细呈报。」

「根据奉奥拉大人的命令，在国境附近等待埋伏萨利亚·艾斯特雷亚殿下的部队表示，先前发现里菲泰因公国行迹可疑，于是派出斥侯调查，确认公国正在移动军队。」

听完传令兵的报告，奥拉眯细双眼。

另一方面的丘匹兹则是心脏差点就要停止。自作主张派遣部队前往边境的事，这下全被奥拉知道了。

「……丘匹兹卿。」

想当然地，对于自己毫无印象的事，奥拉会感到讶异也很正常。蕴含怒气的视线贯穿丘匹兹。不过，或许是认为现在没时间追究这件事吧，奥拉只是摇了摇头，将视线移向传令兵，并开口交待：

「虽然你应该很累了，不过我有件事想拜托你。」

「请尽管吩咐！」

他朝气十足的回答，让奥拉不禁露出微笑。

「也把这件事传达给古林达边境伯爵。可以的话，希望他能与我们合作。我立刻写信。」

奥拉将纸、笔摆好在桌上。她将笔尖沾取墨水后，振笔疾书起来。有好一会儿，营帐内口剩笔尖磨擦纸面的声音。

当重新恢复镇定的兵匹兹犹豫着该不该道歉时，正好写完信的奥拉眼神含怒地望着他。

「虽然很想动怒，但这次就不追究了。」

「……咦？」

「如果丘匹兹卿没有派遣部队埋伏在国境，恐怕也不会察觉里菲泰因公国的行动。所以不予追究。」

「真的吗？」

喜出望外的丘匹兹从椅子上站了起来。

将信交给传令兵的奥拉瞥了丘匹兹一眼。

「不过，如果不处罚也难以服众。所以，你往后可要好好将功赎罪。」

奥拉如此说完后，便拿起搁在桌上的书静静阅读起来。

以炽热眼神凝望主人的丘匹兹从椅子上翻下身，单膝跪地。

「我一定会的！一定会报答您的这份恩情！」

感动至极的丘匹兹用颤抖的声音如此宣誓。

=== 第三章觉醒 ===

「他什么时候才会醒过来呢……」

丽兹一脸担心地望向床铺，比吕正静静地沉睡着——应该说，他昏迷至今一直没有醒来。

虽然有请医生检查过，却查不出原因。

「我也不能确定，但应该不会有事的。不久后一定会醒来的。」

特里斯用低沉嗓音说完，抚须望向丽兹。

「皇女殿下也休息一下吧。要是等小鬼清醒后，换成您倒下了，那也没意义啊。」

「……也是。」

丽兹轻轻点头后，将视线投向窗外。

星空浩瀚无垠，星辰的光芒映照着眼前的城镇，使地面一片光明。

这里是巴欧姆小国唯一的都市，名为那吐尔。

座落于和缓盆地上的都市中央——有如一口白色箱子的神殿散发出庄严氛围。

被称作《精灵王庙》的神殿中，收留了第六皇女一行人。

「那么明天早上，我会再过来叫醒他的。」

丽兹伸手轻抚了一下昏迷不醒的比吕脸颊后，走出房间。

当门一关上，寂静随着夜色正要慢慢盈满室内时——却被打破。

躺在床上沉睡的比吕口中流泄出梦呓，表情也因为苦闷而扭曲。

他——做了一场梦。

梦境的开端十分唐突。

自己被丢到一处遍目所及皆堆满尸体的战场。

上万大军互相冲突，因仇恨而产生出为数惊人的尸体。

鲜血染红了大地，天空仿佛同悲似地洒落细小雨滴。

少年伫立于混战的中央。黑色制服随风翻飞。手臂有如同步一般动了起来。

银色长剑划破空间，动作轻巧得仿佛只是挥开一只小虫子。

然而，光是轻轻的一个动作，便让五名敌军顿时身首异处。

少年的注意力转移至别处，脚底一蹬、放步疾奔。

——目标是大将的首级。

这是结束战争最有效的办法，并且能取得确实的胜利。

对方当然不可能轻易放行。锻炼有素的数千精锐挡住少年的去路。

数千精锐宛如一面铁壁，滴水不漏地堵住前线，如果以常人来说，或许会觉得要取下大将首级遥不可及吧。

不过，少年疾奔之间，非但没有撞上任何人，还一路斩落敌兵人头。

每条道路都会有终点，差异只是路程的长短罢了。

当敌军大将看到少年的身影时，内心作何感想呢——

「怎、怎么可能！你是怎么来到这里的！」

「………………」

看着溅满死者鲜血的少年脸庞，敌将倒抽了一口气。

少年深不见底的漆黑眼瞳紧紧盯着敌将，仿佛要把他吞噬一般。

「……有如黑曜石的眼眸。我曾听说过！」

不知是因为恐惧抑或紧张，敌将语调显得高亢。

以破竹之势不断成长、日益强化的，将亡之国的士兵之一。

能洞悉天、地、人的男子——其存在于周边诸国蔚为话题。

精灵王所授予的赠礼。

「原本我还以为只是无稽之谈而嗤之以鼻……那就是『天精眼』吗！」

敌将往前跨出一步，他手中握有一把大斧。

「我现在就杀了你，取出你的眼睛当成战利品！」

敌将一举起枯瘦如柴的手，一群士兵随即将少年团团包围。

「居然敢只身前来，胆识真不错，不过只能说是有勇无谋。」

看到对方只有一个人，会因此而松懈也是人之常情。

「你就狼狈痛苦地受死——唔！」

咚沙——一道落地声，敌将的人头沾满泥沙地滚落地面。

包围住少年的敌兵全都愣在原地。除了双黑少年以外，没人知道究竟发生了什么事。

少年咚——地脚底一蹬，轻盈地移动身形。

回过神的敌兵手中枪尖一闪，却只是从少年的眼前落空扫过。

无数长枪朝自己刺来，少年踪身跃起一一避开，同时砍落敌兵人头。

光芒耀眼的银色长剑只是轻轻挥动，敌兵的人头随即有如从树上自然掉落的熟果一般，接二连三滚落地面。

战栗在敌兵之间蔓延开来——至今为止仅是在转瞬之间所发生的事。

这很明显不可能是人类所为。说是怪物也不为过。

「疾！」

银色刀刃弹开濡湿大地的雨滴，将敌人连同铠甲拦腰斩断。

根本无从反抗，只见敌兵尸体一个接着一个陆续倒卧水洼之中。

血花有如喷泉一般飞溅四周，混杂着雨水的腥味布满空气之中。

「你、你——！」

敌兵就连发出声音的时间也没有。周围早已尸横遍野，但实际上并没有耗费多少时间。

失去指挥官的敌军瞬间溃不成军。少年的同伴大肆蹂躏敌军，宛如捏死蝼蚁一般。败逃的敌军与随后追击的少年同伴，喧腾的咆哮声响彻平原。

少年离开化作阿鼻地狱的战场后，回到大本营。

「军神！」

有人先起了头后，其他士兵纷纷跟着开口喊出少年的别名。

最后化作撼动空气的震耳欢声。

「「「「军神！军神！军神！军神！」」」」

数千名士兵齐声高喊，声音甚至响彻身体深处。

仿佛大地摇动般的错觉，少年每前进一步，士兵人海便往左右退开，让出一条路。

人们称其为——王者之路。

长长的人龙列在两侧，少年无所畏惧地昂首走在其间。

「「「「军神！军神！军神！军神！」」」」

此时，少年面前出现一名青年。

青年单手一举，有如涟漪效应般，四周陆续安静下来。

青年迈开步伐，朝着少年快步走近，清秀端正的脸庞上染满怒色。

「真是的，我方军师居然亲上前线，成何体统……」

「不能让战况僵持下去。只怪我们把战线拉太长了。这里结束后，必须即刻西进……！」

辩驳的少年突然被人撞了一下头。

只见青年高高扬起嘴角，露出一脸恶作剧般的表情。

「下次也告诉我一声，一起在前线大显身手吧！」

「如果这么做，只会打乱指挥系统。你只要悠哉地坐镇大本营就好。」

「这样太无趣了吧。算了，结束的事多说无益，最重要的是——」

青年搭住少年的双肩。

「修瓦兹……还好你平安回来。一听到你前往战场时，我大概折寿了一百岁吧。不过知道你成功讨伐敌将后，让我又增寿了一百岁。」

「亚堤邬司你说得太夸张了——对了，我把敌方大将首级带回来了，要怎么处置？」

修瓦兹以大姆指往后一比，一名步兵正捧着白色箱子站在他身后。

「之前光是看到尸体就会想吐的家伙，如今居然带了人头回来，只能说习惯真是件可怕的事呢。」

「哈哈……我可还没习惯。无论是杀人，或是有人死亡……不过，若是一直在意这些事，就会换成自己被杀了。」

「说得没错。」

听见修瓦兹的回答后，亚堤邬司满意地点点头，朝捧着白色箱子的士兵开口说道：

「没必要验明首级身分了。慎重地送回他的祖国。即使是敌人，如果忘了对死者应有的礼仪，那就和野兽没两样。」

「是！」

亚堤邬司将视线从点头应是的士兵身上收回，伸手环在修瓦兹脖子上。

「走，好好举杯庆祝一番！也要向精灵王报告我们兄弟的胜利。」

「我还未成年，不能喝酒。」

「放心吧，我榨了葡萄汁过来。」

「……准备真周到呢。」

少年不由得苦笑——你一直都是老样子。

（啊……这只是梦。因为，你已经不可能出现了。）

让人回想起遥远记忆的一场梦。那也是能和已经无法相见的人再次重逢的奇迹瞬间。

从未褪色的闪耀回忆。然而，梦境总会有醒来的时候——

「喂，比吕……你还不打算醒来吗？」

听见泫然欲泣的声音，比吕努力撑开沉重的眼皮。

映入眼帘的是拥有一头红发的美丽少女。

「………丽兹？」

比吕小声地低语，并支起上半身，丽兹见状开心地瞪大双眼，伸手抱住他。

「太好了！我还以为你永远都醒不过来了！真的是太好了！」

比吕心不在焉地听着丽兹的话，环顾四周。空气中弥漫着一股许久无人居住的房间气味。

不过，倒也不像是没在打扫。摆在窗户附近、看得出年代久远的办公桌就整理得很干净。再看看一旁的书架，虽然古书都已经泛黄，却没有丝毫尘埃。

窗边竖立着两面旗子。

一面是白底上绘有天秤的纹章旗；另一面纹章旗则是黑底上画着一条握住银剑的龙。

比吕所躺的床铺摆放在靠近门口的墙边。

这里是哪里呢……在比吕询问之前，丽兹便率先开口。

「有没有哪里会痛？」

「唔、嗯，应该没有……话说回来，这里是哪里？」

「该从哪里说起呢……比吕昏迷之后，我们便立刻下山……」

丽兹一行人为了替比吕治疗，于是绕到附近的村落。

然而，还是被巴欧姆小国发现，并被前来的小队规模的骑士团包围住。

不过，丽兹一行人并不是被强押来的——

『这里各方面都不方便吧？若不嫌弃，要不要到《精灵王庙》来？媛巫女很欢迎各位。』

巴欧姆小国并没有国王，取而代之的是由称为媛巫女的人作为代表者。

『还请务必赏光。』

丽兹听完骑士团长的话，再考量到伤者后，便明快地答应了。

于是——

「去吃早餐吧！你一定肚子饿了吧？」

说明完毕后，丽兹拉起比吕的手臂。

比吕绽开一抹苦笑点头。

「也是，一起去吃吧——！」

当比吕一站起来，身体突然一阵踉跄，还好丽兹及时扶住他。

「没、没事吧。」

「嗯～～……没事。不应该一起床就马上站起来的。」

「如果不舒服的话要说喔？还是让医生好好诊断一下比较好。」

丽兹边说边推开房门。

「呀！」

「唔哇！」

比吕与丽兹两人吓了一跳往后退。在他们视线前方，一名女性正跪在地上。

「早安，您睡得还好吗？」

仿佛覆着一层朝露般的肌肤在阳光的衬托下晶莹透亮，稀世美貌中蕴藏着一股迷人气质，更加显现出她的魅力。

女性身上散发着疗愈的芳香，与美貌相乘之下，任何人都会不由自主地为之倾心。

穿着白色素面和服与黑色袴裙的女性开口：

「我是媛巫女，是巴欧姆小国的代表者。」

随着她一个躬身，宛若苍穹般的发丝流泄而下、垂落地面，以人类而言明显过长的奇异耳朵从发问露出。

比吕忍不住直盯着看。

「您很在意我的耳朵吗？」

「啊、呃……因为形状很稀奇……」

「呵呵，的确。对人类而言，或许很罕见吧。」

女性并没有一丝不悦，笑着摸了摸自己的耳朵。

站在比吕身边的丽兹以手肘顶了一下他的侧腹。

比吕转过头，丽兹靠近他的耳边低声说道：

「她是长耳族。他们的特征除了很长寿之外，更让人钦羡的就是容貌都相当美丽。」

「这、这样啊，的确不像是人类的长相……」

你也不输他们喔——如此机灵的台词，比吕当然是说不出口的。

媛巫女始终微笑地注视着正窃窃私语的两人。

「而且长耳族也很聪明喔！我最大的哥哥的幕僚当中就有一位长耳族，那个人也是——」

「皇女殿下！您在这里做——咦，又是你！小鬼！」

「咦、咦？我什么也没做啊！」

如野熊般的高大壮汉特里斯一脸凶种恶煞地冲了过来，但走到一半气势便顿时全消。

媛巫女起身站在比吕与特里斯中间。

「特里斯大人，精灵王庙内请保持安静。」

「唔、是……非常抱歉。」

特里斯单膝跪地，低下头道歉。

「您明白就好。」

媛巫女再次转头望向比吕与丽兹两人，并侧身让出通路。

「请跟我来，早餐已经准备好了。我们边吃边慢慢聊吧。」

「啊、好，麻烦你了。」

「我肚子刚好饿了，谢谢你！」

媛巫女走在前方带路，两人则跟在她身后，然而——

「居、居然一而再、再而三地……小鬼，你给我记住了！」

经过特里斯身边时，一串碎语确实地传进比吕耳里，但他并没有理会，反而加快了脚步。

比吕感觉到腾腾的杀气朝自己袭来，为了转移注意力，主动向媛巫女搭话。

「要去哪里呢？」

「位在南区的食堂。请跟紧我，别迷路了。」

精灵王庙内部主要划分为四区。

中央是祭祀精灵王的洗礼乡——刚出生的小婴儿或第一次谒见精灵王的人都会被带到这里。

东区是见习女巫们修行的场所，外人禁止进入。

西区是见习女巫们的居住区域——比吕和丽兹就是借住在这里。

南区是休憩场所，特里斯和士兵们则是睡在此处。

前往食堂的途中，缓女巫突然停下脚步，望向比吕。

「我想……比吕大人应该没有接受过洗礼吧？」

「洗礼？」

「咦，比吕没受洗过吗？」

来到异世界后，比吕不记得自己有接受过洗礼。

「是的，我不记得有受洗过……」

「那么，能否请比吕大人和我来一趟洗礼乡呢？」

「这也没办法。比吕，要好好讨精灵王欢心喔。」

「哼，小鬼最好被诅咒算了！」

媛巫女接着望向丽兹。

「萨利亚·艾斯特雷亚大人，您先去吃早餐吧。您应该知道食堂怎么走吧？」

「放心吧，我已经来过很多次了，不会迷路的。」

「那么，我就直接带着比吕大人前往洗礼乡了。可以吗？」

「嗯。比吕，不必害怕，尽管放心地接受洗礼吧。」

说完，丽兹便带着特里斯一起消失在走道的尽头。

媛巫女目送着他们的背影，之后突然握住比吕的手。

「那么，这边请吧。啊，之所以牵着您的手，只是怕您迷路。」

「这、这样啊，吓、吓我一跳。」

说话时的媛巫女脸上挂着散发成熟魅力的笑容，让比吕的心脏仿佛随时都会炸裂似地激烈狂跳。

之后的好一会儿，两人静静走在被两面洁白墙壁包夹的走道上。

东拐西转后，总会通至同一条走道，让人已经完全搞不清楚来时的路。

前方开始愈来愈昏暗，比吕最后被带到的地方是——

「到了，这里就是洗礼乡。」

「…………这是？」

当媛巫女一放开正大感惊讶的比吕的手后，身影随即消失无踪。

但比吕并没有发现——因为当下感受到的压迫感让他无暇顾及。

走道就像是被人以利刃斩断似地，突兀地来到尽头，前方则是一片森林。

比吕双脚无意识地往前迈进。

有如寒冰一般的清冽空气流转于四周，带着冰凉触感抚过比吕的肌肤。

鸟啭声透过空气向四方传递。

穿过森林后，是一处开阔的空地。比吕眼前出现一座水池。

圆柱环绕下的水池闪烁着粼粼波光。另一侧矗立着两座巨大铜像。

一颗白色球体挟在其间飘浮于半空中，散发着尊贵光芒。

比吕蹲下身正准备伸手碰水时，身后草丛传来一阵窸窣声响。

顿时回过神的比吕转过身。

「让您久等了。现在就开始洗礼仪式吧。」

身穿一袭薄袍的媛巫女站在比吕眼前，有如雪花般的白皙肌肤若隐若现。

酥胸隐约可见，沿着洋溢煽情氛围的双峰往下移动视线，则是纤细的柳腰。

视线继续下移，只见双腿根部之间形成一片阴影。

晶莹剔透而白皙透亮的女性躯体近在比吕眼前。

曲线毕露，甚至让人觉得不穿反而还比较好吧。

「怎么了吗？」

「那个……呃，洗礼是什么？」

「就是接受精灵王的祝福。」

「不能一个人进行吗？」

「这次是特例。」

「为、为什么是特例？」

比吕低下头试着不去看媛巫女，却听见一阵踩过草皮的窸窣脚步声。

比吕感觉得到媛巫女正慢慢走近自己身边。

「我不能泄露。不过，我可以给您提示。」

他知道媛巫女正蹲下身，因为一双仿佛吹弹可破的大腿正映入视野之中。媛巫女的手轻柔地搭在比吕肩上，接着缓缓移向他的脸颊轻抚。

比吕完全无从抗拒，只能顺应着媛巫女的动作抬起脸。

两人隔着鼻尖几乎快要相触的距离相互凝望。

「……看到您平安归来，我衷心地感到高兴。」

一行清泪从碧蓝眼眸滑过脸颊，媛巫女的丰润双唇有如轻抚般，温柔地覆上比吕的嘴唇。

＊

「特里斯，比吕不见了！」

「冷静一点，堂堂的第六皇女这样四处乱跑，太不像话了！」

「可、可是他不在洗礼乡！很可能迷路了……」

「有媛巫女跟着他，应该不至于吧……」

「不然究竟会去哪里呢……他现在一定在哭吧。」

丽兹坐回椅子上，双手捣住脸庞。眼前的桌上摆着好几只已经空了的餐盘。脚边的赛伯拉斯正一脸满足地呼呼大睡。特里斯则坐在她的对面。

「他都十六岁了，怎么可能会哭。该不会——」

此时，话说到一半的特里斯视线瞥见一道人影。

「皇女殿下，他好像回来了喔。」

「咦？」

丽兹一回头，就看到比吕出现在门口。是因为接受洗礼吗？他的表情显得有些疲惫。

「比吕！这边！」

丽兹挥手叫唤着，比吕也转头望向她。

「真是的！好慢喔！」

看到比吕无精打采地慢慢走着，丽兹按耐不住地跑过去拉起他的手，让他坐到自己隔壁。

「比吕……你好像很累耶，洗礼有那么辛苦吗？」

「嗯，是精神层面上很累。」

「会吗？」

「根本不知道眼睛该看哪里才好，还被摸来摸去。」

「大概是因为今天人比较多吧。而且比吕又长得很可爱，大叔们会起邪念也是难免的。」

「嗯？大叔？」

「是大叔吧？」

「咦？」

「咦？」

两人不约而同地偏过头，此时，一道影子落在两人之间。

「——萨利亚·艾斯特雷亚大人，早餐还合胃口吗？」

一回头，媛巫女正站在身后。

「啊、非常美味，不愧是精灵王庙的食堂。」

「那真是太好了。今天晚上也要再留下来过夜吗？」

「嗯～～虽然是很吸引人的邀请，不过我们也差不多该动身启程了。」

「真是遗憾呢。虽然您应该很繁忙，不过很欢迎您再来。」

「过阵子会再来叨扰的，毕竟还得来领回受伤的部下啊。」

他们无法带着受伤的士兵们同行，因为前方不知道还会再遇上什么事。如果发生战斗，既要保护伤兵又要作战，实在太困难了。

似乎是看穿丽兹的想法，媛巫女轻轻点头。

「也是。到时候，比吕大人也请务必一起前来。期待能有机会再与您聊天。」

「啊、呃——好的，我会再来……」

「比吕？你的脸好红喔。感冒了吗？」

「没有，我、我没事啊。」

「呵呵，那么，恕我先失陪了。」

「啊，谢谢你帮了这么多忙。这份恩情，我会铭记在心的。」

「出手救助遭遇困难的人，只是身为精灵王的侍者应尽的义务。如果不嫌弃，欢迎随时来向我求助。」

「真的很谢谢你！」

「另外，外头有准备马匹，请任意使用吧。」

躬身道别之后，媛巫女便转身离去。丽兹目送她离开后，坐回椅子上，直盯着比吕看。

「喂，你的脸真的好红耶？」

被丽兹这么一说，比吕的态度明显狼狈无措。

「没有，只、只是你多心啦！先别说这个了，得快点赶路才行！」

「唔、嗯？你干嘛那么慌张啊？」

丽兹眼神中充满疑问地望着正拉住自己手臂的比吕。

「别说了，快走吧！」

躲在暗处的媛巫女一直注视着两人的互动。

直到比吕他们的背影远去后，媛巫女才移动步伐。

她前往的方向是精灵王庙的北区。

只有媛巫女才能进入的领域——洗礼宫。

洗礼宫内有颗耀眼得几乎令人眩目的球体。媛巫女凝目注视着它。

常被赞誉总是笑脸迎人的美丽女孩，如今脸上表情却不见一丝笑意。

「您在想什么呢……为何会召唤那位英雄回来呢？吾等之父神精灵王，请您回答我吧。」

四周陷入诡谲的沉默，仿佛置身于世界边境一般。

「您果然不回答吗……」

叹了口气的媛巫女望向分立于球体两侧的两座铜像。

那是每一位这个世界的居民都一定会认识的葛兰兹十二大神其中二尊。

一尊是将剑刺入大地、外貌端正清秀的青年。

那是建立大帝国的狮子心王者——雷恩·维尔特·亚堤邬司·冯·葛兰兹。

另一尊铜像则是双手紧握剑柄，将剑高举指天。

那是为大帝国打下基础的英雄王——海德·雷·修瓦兹·冯·葛兰兹。

「……亚堤邬司陛下，请您一定要守护修瓦兹陛下。」

＊

离开那吐尔的比吕一行人来到巴欧姆小国的国境附近。虽然人数不到七十人，但同时行进的马蹄声还是使人感到惶惶不安。走在最前头的当然是丽兹，她熟练地驾驭马匹，美丽的红发随风飘扬于身后。而比吕的手正紧紧环在她的腰上。

「已、已经到国境了吧？」

「嗯，没错。接下来就会直接进入古林达边境伯爵领地。」

随行在一旁的特里斯听着两人的话，脸上露出凝重的表情。

「先遣队没有回来，不知道那边的状况怎么样了。再前进一塞尔（三公里）左右，就弃马改为步行吧。」

「……王兄的势力果然已经伸及此处了？」

「不能断言没有。谨慎一点总是好。」

「我知道了……」

丽兹点点头望向远方。

连结巴欧姆小国与古林达边境伯爵领地的通路是一片荒原。

古林达边境伯爵领地的三分之一，是干旱的不毛之地，或许是受此所影响，巴欧姆小国的国境附近也是沙尘遍布的干燥地带。

沙子堆积而成的小山丘；从山崖上崩落的砂岩；地质草木不生，有如沙漠的土地。

一行人在荒野的入口丢下马匹——

「接下来必须谨慎行动。」

丽兹以眼神向士兵示意后，开始在荒野步行前进。

以目前的情况来看，不用半刻，应该就能进入古林达边境伯爵领地了。

丽兹一行人为了避人耳目，藏身在山崖的暗处，同时慎重地踩着步伐前进。

「皇女殿下。先遣队一直没回来，最好要有已经出事的心理准备。」

「嗯……如果继续前进，恐怕会有危险。」

丽兹对特里斯的话表示认同，伸手攀住岩壁往上爬，移动至可以查看国境状况的位置。

注意到比吕脸上流露出的不安，丽兹为了安抚他，绽开笑容说道：

「不会有事的，因为这里是舅父大人的领地。」

这句话也像是说给她自己听的。

攀上可窥看边境情况的断崖后，特里斯甸匐前进爬到崖边，一会儿后，朝丽兹打了暗号。

特里斯没有回来，而是要丽兹过去，就表示前方有异状吧。

丽兹一脸疑问地靠过去，从崖边往下看——

「——！」

差点就要反射性叫出声的丽兹慌张地捣住嘴巴。

眼前的景象只带来绝望。丽兹仿佛不敢相信自己的眼睛，反覆地揉着眼。然而，残酷的光景依旧没有任何改变。丽兹的眼角泛起泪光。

「怎么会……」

古林达边境伯爵领地入口，躺着死状凄惨的十名先遣队尸体。

他们似乎是承受了拷问，每具尸体都有残缺。

而在尸体后方，聚集了有着褐色皮肤的三千名士兵。

对方的头上缠着棕色布巾，身上穿着露出肩膀与手臂的皮制铠甲。

腰间系着内弯的长剑，长枪与椭圆形盾牌则立于地面。

在军队的最前方插着一面棕底猛虎图案的纹章旗，随着卷过荒原的强风飘扬。

「好像是里菲泰因公国。」

特里斯苦着一张脸说道。

沙漠的饿狼·里菲泰因公国——其民族性只能以残虐暴戾来形容。

对付虏获的敌国人民只有两种手段，不是当作奴隶，就是杀掉。

里菲泰因公国是至今仍保留奴隶制度的国家之一。

「不用你说我也知道。只是，为什么里菲泰因的士兵会在这里呢？」

因长年深受葛兰兹大帝国的影响，这数十年来，两国之间甚至就连小纷争都不曾发生过。

其理由就在于奴隶制度。

由于葛兰兹大帝国废除了奴隶制度，过去在战争中被俘虏的敌国将校等人物，如果付不出赎身费时，便会取而代之将该国的人民卖到里菲泰因公国。

因此，战线广大的葛兰兹大帝国可说是里菲泰因公国的重要大客户，再加上帝国国力相当强大，里菲泰因公国不可能愚笨到出兵进攻。一般都是这么认为的。

「他们会布署兵力在这里，目标十之八九是皇女殿下吧。」

特里斯眼神锐利地凝视着敌军。

「令人不解的是，他们为何知道皇女殿下将通过这里呢？总之，先返回巴欧姆小国吧。」

「不行，不能连累媛巫女。」

「我不认为他们会入侵巴欧姆小国。要是真的进兵，肯定会召来各国的愤怒。」

「他们这个举动可是明目张胆的侵犯领土，而且对象还是葛兰兹大帝国。如此狂妄的家伙们，哪怕是要踏平精灵王庙，也不会有所犹豫吧。」

「这个嘛……」

丽兹以眼角余光看了语塞的特里斯一眼，接下去说道：

「现在应该强行突围，和舅父大人会合才对。」

「他们会出现在此，就表示贝尔克要塞被突破了吧。」

要来到这，必须依序通过贝尔克要塞和亚路特基地才行。

根据敌军已经逼近此处的这一点来推测，那两处关卡很可能都已经沦陷。

「再说，他们不可能一直停留在帝国领地内。再过一段时间，第四皇军必会前来驰援。」

「如果我不现身，他们或许会转而攻击附近的村落，也可能进攻巴欧姆小国。」

一想到村庄、城镇陷入火海，人民饱受摧残的未来情景，丽兹忍不住握紧拳头捶打地面，怒瞪着下方的敌军。

「我绝对无法忍受无辜的人民因为我而受到伤害！」

「我们毫无胜算啊！要是皇女殿下有个什么万一——」

「为人民而战是身为皇族的使命！任何情况都一样！」

「………您绝不退让吗？」

「当然！我可是葛兰兹大帝国的第六皇女！」

「……没办法了，我就奉陪到底！」

「拜托你了！」

得出结论后，两人便和后方以岩石作为掩护的部下们会合。

丽兹站起身，连身上的沙土都忘了拂去，便直直走向比吕。

「接下来将会是激烈的战斗。比吕折回去巴欧姆小国吧。」

「咦？」

「往后的战斗，凭比吕是应付不来的……为了你好，还是别再跟着我们了。」

「不，也让我一起战斗吧！」

比吕的意志相当坚定。尽管他根本不曾参与过战争。

但若将视线往下看的话，就会发现他的双脚正因为恐惧而颤抖。

「不行！比吕快沿着原路逃走。」

丽兹不顾任何情面地赶自己走，让比吕有一瞬间胆怯，但仍然极力想说服丽兹。

「与奥尔迦战斗的时候，我不是就有帮上忙吗？这次一定也——」

感受到比吕的体贴，丽兹脸上闪过一丝喜悦，但随即换上为难的表情，最后转为坚定。

「……我老实说吧。比吕在的话，只会害我分心。所以请你别再跟过来了。」

咚——就好像被人拿重物敲击一般，比吕的身体一阵踉跄。

即使如此，比吕还是紧握双拳、毫不退缩。明明有许多话想说，脑海却浮现不出任何字句，比吕仍拼了命地试着挤出只字片语。

这样的比吕让丽兹好不舍，她伸手贴在他的脸颊上。

「放心吧，我真的不会有事的……之后一定还能再见面。」

为了说服他，丽兹言词更加温柔地说道：

「……谢谢你一路陪我到这里。」

若是再说下去，丽兹一定会忍不住希望能和他在一起。

丽兹依依不舍似地轻抚着比吕的脸颊——

「旅行到此结束了。一路上真的很开心喔。」

她终究还是开口道别。

＊

「那样的道别方式真的好吗？」

特里斯用着温柔的语气问道。

「嗯，毕竟战局将会变得很严苛。没必要连比吕都牵扯进来。」

那名少年是个无可救药的滥好人，只要丽兹开口，他一定会为了自己奋战到底吧。

所以，她才更希望他能活下去。

那份温柔不应该在这种地方殡落。

「注意了！」

丽兹看着升上天空的黑色聚合体大喊，只见那团聚合体有如云霞一般慢慢染黑天空。之后描绘着放射线，气势万均地落下的景象就宛如一场大豪雨。

「压低身形，举高盾牌！」

「「噢！」」

瞬间，上千飞箭射落地面。喀喀喀喀——有如降下大量冰雹似的震耳巨响传遍战场。

等到声音平息后，重装步兵的盾牌上早已插满了大量箭矢。

「围出盾墙！」

丽兹迅速下达指令。

重装步兵队立起盾牌，架出约莫可使六名成年人并肩通过之宽度的盾墙，防范从前方突击而来的敌军。

丽兹一行人选择的对战地点，是一处被断崖左右包夹的狭道。

——人数上的劣势，就以地形优势来扭转。

就算敌人有三千大军，也不可能打穿断崖前进。

所以，自然会演变成较少人数的对战。丽兹朝着逼近的敌人掷出长枪。

『咕啊！』

漂亮命中！但是随即又有新的敌人踩过前者尸体逼近。

「弓箭队！发射！」

丽兹立刻将炎帝纵向一挥，大量飞箭顿时从她的头上飞过。近距离射出的箭一一命中。

由于敌军的前排士兵尸横遍地，阻碍了前进，使得后排敌兵跌成一团。

然而，即使得踩过前方同伴，敌军仍然气势未减地朝丽兹他们突击而来。

『『唔噢噢噢噢噢噢！』』

撼动空气的嘶吼震动耳膜。

「皇女殿下！快退后！」

重装步兵们手臂蓄满力量，使劲咬紧牙关。

随着风向改变，阵阵沙尘包围重装步兵。

刹那间，咚——地传来一道撞击声，同时响起金属与金属相互猛敲的声音。

「喝！」

丽兹将炎帝往前突刺，以风压吹散沙尘。

掌心随即传回刺中目标的手感，她接着直接抽回剑往旁一挥。

丽兹一边感应着敌人的气息，一边毫不间断地持续发动攻击。

忽地一阵强风吹过盾墙缝隙，眼前视野顿时一亮，只见丽兹周围早已堆满尸体。

而就在不远处，特里斯以长枪奋力退敌。

「皇女殿下！您站得太前面了！快点回来！」

「还没完呢！我要尽可能在这里收拾敌人！」

敌军在狭窄通道内你推我挤地冲向丽兹。

『喝啊啊啊啊啊！』

「那种攻击怎么可能会中！」

『咕啊！』

当丽兹长剑一挥，将来袭的敌兵一刀毙命时——

「嘎噜噜噜噜噜！」

『咕啊啊啊啊！』

赛伯拉斯踪身跃出，以尖牙咬掉敌兵脖子一大块肉。之后它扑向一个又一个的敌兵，终结他们的性命。赛伯拉斯的白毛渐渐染成鲜红。

丽兹以右脚为轴心，将炎帝往左横扫！

「喝！」

想绕到丽兹身后的敌兵单只手臂顿时被斩断。

『哇啊啊啊啊啊啊啊！』

无视发出哀嚎的小喽啰，手中炎帝又再猛力一刺，闪入眼角视线的敌兵随即一命呜呼。

接着丽兹顺势一个转身，不费吹灰之力就让左方敌人身首异处。

『哇啊！』

最后，她再斩断少了一只手臂而哀嚎的小喽啰头颅后——

「就让我多争取一些时间吧！」

语毕，一道火焰从红刃中窜出后爆炸，将四周笼罩于火海！

『唔嘎！』

『撤、撤退！』

排成长龙状队伍攻进狭道的浩大阵势，当然不可能轻易停步。

当场惨死的敌军多数化为焦尸，战场弥漫着浓浓焦臭味。

丽兹飞身奔向前，将撤退的敌军队伍从中切断，并一一斩杀夹在自己与同伴之间的敌军。

与特里斯会合时，整条狭道已堆满尸体。

「皇女殿下！您没受伤吧？」

「我没事。先别提这个，敌军人数还有很多，慎防下一波攻击！」

当丽兹稍微有些空档能思考其他事时，忍不住想起比吕。

自己选择了最残酷的道别方式。一想到当时比吕受伤的表情，丽兹便懊悔不已。

如果能有机会再见面，到时一定要诚心诚意地向他道歉，请求他的原谅。

只是，尽管心底已经如此打算，但只要战争还没结束，想再多也没有意义。

（战争才刚开始啊……）

丽兹不由得苦笑，伸手抚摸赛伯拉斯的头。

她决定还是等最后顺利幸存下来时，再来思考这些事吧。

「敌人来了！」

「挫挫他们的锐气！弓箭队，发射！重装步兵队，前进！」

在弓箭队的射击掩护下，第一排的重装步兵不留丝毫缝隙地架好盾牌前进。

眼前的敌兵尽管个个面露惊愕，却也容不得他们停下脚步。

因为只要一停步，就会被后方的同伴踩扁。

双方人马很快便交手，重装步兵挡下攻势，随同后方援兵轰走敌军。

长枪的枪尖从盾牌与盾牌的缝隙间刺出，倒下的敌兵最后再由重装步兵给予最后一击。

看到敌军队形开始溃散，重装步兵立刻打开盾牌，让出通路。

丽兹与特里斯带着轻装兵步随即展开突击，一一收拾掉受伤后丧失战意的敌军。

此时，在后方待命的第二排重装步兵也上前会合。

「趁势逼退敌军！」

指挥官在最前线战斗，再也没有比这更提振军心的事了。

事实上，士兵们脸上都没有一丝惧色，有的只是护主心切的意志。

无关乎人数上的压倒性不利，满腔热血更凌驾于恐惧，鼓舞着自我。

站在敌军的立场来看，这大概是最棘手的对手吧，丽兹这方的士兵们轻而易举地就将敌军逐次解决。

只是，处在顺境时，最可怕的就是会愈来愈看不清楚四周的情况。

「……不会吧……」

丽兹发现情况不对劲，抬头望着天空低喃道，脸色一阵铁青。

或许是气势正盛，轻装步兵们将主人抛在身后开始进攻。

察觉到丽兹异状的特里斯疑惑地回过头。

「皇女殿下，哪里受伤了吗？」

「特里斯！上面！」

丽兹近乎悲吼、蕴含不安地大喊：

「快，举起盾牌！赛伯拉斯快过来！」

丽兹左手抱紧赛伯拉斯，以右手向同伴们打暗号，却为时已晚。

茫然望着天空的轻装步兵们，思考完全停顿。

不久，密密实实布满天空的成片箭云来势汹汹地飞射而至。

就连让同伴无辜陪葬也不在乎的敌军攻势，使得战局更加混乱。

满地的箭矢与东一座西一座的箭山，光是要看出人形就已经很勉强，更别说想从中辨识出敌我了。

所有人都毫无动静，这就表示轻装步兵队全灭了吧。

「皇女殿下，您没事吧！」

特里斯背上也插着好几根箭，不过从他的动作来看，应该不是什么致命伤。战局急转，理解现况后的重装步兵队陷入一片默然。

特里斯像是要替大家打气似地，大声喊道：

「重装步兵队立刻重组阵形！死守入口，挡住敌人的进攻！」

「是！」

下达完指令后，特里斯完全忘了自己伤势的痛楚，立刻奔至丽兹身旁。

「一时太大意了……」

丽兹痛苦地皱起脸庞，以右手拔出插在左手上的箭矢后扔掉。

赛伯拉斯一脸担心地看着丽兹手臂上流下的鲜血，丽兹则摸了摸它的头安抚其不安。数名重装步兵快步通过她们身边，在正前方筑起一面铁壁。

「必须立刻治疗……」

「先绑住止血就好了。话说回来，死伤如何——」

「这部分就交由其他人确认，您先治疗——」

「特里斯五百旗长！」

老兵正要开口斥责丽兹时，一名重装步兵打断了他的话。

步兵偏偏在如此紧急的关头插话，特里斯怒气冲冲地回过头说：

「什么事！」

「敌军的行动有变化！」

没头没脑的报告，让特里斯的额头上顿时浮现青筋。

「好好报告清楚！」

「可、可是……您看那边！」

顺着士兵手指的方向望过去，看到的是一幕令人错愕不解的光景。

约两百名帝国士兵排成一列，双手全被绑在背后。

一名男子穿过敌兵队伍走到最前方。

『我的名字是拜尔·那路梅尔·里菲泰因。现在就让你们看点有趣的东西！』

「他想做什么……」

男子从腰间拔出内弯的长剑，接着一脚跨上帝国士兵的肩膀，蛮横地压下对方的头。下一瞬间，凶刀挥落，帝国士兵的头颅应声落地。

男子用力踢开血花喷溅的尸体，嘴角挂着笑意看向丽兹。

『第六皇女！只要你乖乖投降，我就立刻停止处刑。不过，要是你继续反抗，这里所有的帝国士兵就等着人头落地！』

「说什么鬼话！」

特里斯的脸颊因愤怒而涨红。丽兹默默听着，脸上的表情仿佛随时都会哭出来。

『随便你怎么选择。反正我一定会捉住你，把你当作奴隶。我绝对不会让你感到无聊，会每天好好疼爱你！每天！』

男子用着机械化的动作，漠然冷血地一一砍落帝国士兵的头颅。

那全是为了消磨丽兹一行人的战意而刻意使出的手段。

『好了，快点做出决定吧！萨利亚·艾斯特雷亚第六皇女！』

沾满鲜血的长剑在阳光的照射下闪烁着光芒。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

比吕独自坐在岩石上，注视着地面。

他满脑子想着的，尽是只会扯后腿的自己有多么窝囊与没用。

自己究竟是为了什么来到这个异世界？为什么没有任何力量？

自己光有眼力特别好的这项特长，甚至就连想为她而战都没办法。

（我究竟是为了什么……而来到这里的呢？）

虽然丽兹要比吕逃回巴欧姆小国，但比吕根本无心移动脚步。

或许是因为他的全副心神，都飘向分隔两地的丽兹身上了吧……

脑海里浮现出丽兹悲伤的笑容。多么希望听到她对自己说「一起并肩作战吧」。

即使是毫无胜算的战斗也无所谓，否则在这个世界受她照顾的这份恩情，自己永远都无法还清。

（不过……若真的要战斗，我一定会吓到腿软吧。）

只是这样也就算了，或许还会害丽兹为了保护自己而受伤。

比吕甩了甩头后仰望天空，炽热的太阳照耀着干涸的大地。

湿黏的空气让人倍感烦躁，整个人笼罩在一股难以言喻的不耐烦之中。

（……接下来该怎么办呢？）

比吕跃下岩石，依依不舍地回望，丽兹就在这条路的前方。

现在战斗应该开始了吧？百人不到的军队对上三千大军，人数之悬殊简直令人绝望。

不过，丽兹非常强大，即使是从比吕这个门外汉来看，这一点也无庸置疑。

比吕在心底向精灵王祈祷，请祂一定要保佑丽兹可以平安见到古林达边境伯爵。

「……走吧。」

比吕闭上眼放下满心的不舍，决定快步离开此处。

不过，他随即停下脚步。

（……怎么回事？有人？）

才刚听到一阵杂沓的脚步声，交谈声接着随风传来。

比吕连忙躲到岩石后方，透过石缝看见一群十分眼熟的集团。

『这个方向对吗？』

『没错，这一带是巴欧姆小国国境。只要沿着岩壁往南行，就能追上第六皇女了。』

『这附近没有村子吗？』

『忍耐一下啦！』

『毕竟都向那个帝国宣战了，如果不至少抓三名奴隶的话，就亏大了。』

比吕虽然无法掌握确切人数，但可以看到大量的士兵正从暗处鱼贯钻出。

是里菲泰因公国的士兵。每个男人都有着一身锻炼精实的体魄，大剌剌地裸露出褐色肌肤，旁若无人地走在比吕刚走过的路。

『捉住第六皇女后，再来就是烧掠周边的村落。真期待！』

『第六皇女吗……如果偷尝一下味道，会挨骂吗？』

『这个嘛，百分之两百会被扭断头吧。』

『如果她有这样的价值，我也就认了。』

男人们边猥亵地哈哈大笑，边大步前进，比吕内心不禁涌上一阵怒火，想也没想地就从岩石后方跳了出来。看到冷不防出现的少年，敌兵们脸上先是闪过紧张神色，但随即卸下警戒。因为眼前这个双脚因害怕而颤抖个不停的少年根本不足为惧。

『……迷路了吗？』

『什么嘛，是个男孩子啊。要是女的，就能好好享受一番了。』

猥亵士兵露骨地表现出失望的态度。

接着，他伸手勾起比吕的下巴仔细端看起来。

『不过，这小鬼长得真不错。应该可以卖给有那种癖好的人。要捉起来吗？』

『算了吧，只会碍手碍脚的，直接杀掉就好。』

要是这小鬼跑去向巴欧姆小国通报就麻烦了——另一名认真的士兵如此说完后，便从腰间拔出内弯的长剑。

然而，猥亵士兵连忙伸手制止认真士兵。

『等等、等一下，我来动手吧！』

『不要拖时间了。』

『是是是，我会速战速决的，你们看着吧。还是说要不要来打赌？』

一说完，后方士兵们立刻迸出愉快笑声。

『打赌根本不成立吧！』

『杀了小鬼就是了。快点赶路吧！』

『别浪费太多时间，会被大人杀掉的！』

『知道了啦。等着吧！』

猥亵男左手捉住比吕的肩膀，接着将原本右手握着的长枪立在地面，拔出内弯长剑，紧贴在比吕的脖子上。

『害怕得发不出声音了吗？放心吧，你连疼痛都感觉不到的。这么细的脖子，轻轻一划就能切断了！』

猥亵男仲长右手，准备拉开距离后再一鼓作气地砍下。

比吕的身体因为恐惧而小幅颤抖着。

男人似乎正想像着比吕会发出什么样的悲鸣，加深了脸上的笑意——

「……很抱歉。」

比吕低声说道。

『现在才求饶已经太迟了。』

男人安慰似地拍了拍比吕的肩膀后，奋力地作势挥落长剑。

——然而，他的手臂却没有任何动作。

一脸不可思议的男人望向自己手臂原本应该在的位置。

此时，他才终于发现右肩以下的手臂不见踪影。

『咦？怎、怎么会？我的手啊啊啊啊啊啊啊啊！』

男人连忙试着以尚存的另一只手，止住大量喷溅而出的血液。

可是，鲜血依旧不断地从指缝间汩汩冒出。

『哇啊啊啊啊啊啊啊啊——！』

男人难忍剧痛地在地上不停打滚。一旁有道身影用冰冷的眼神注视着他。

——那人正是比吕。

比吕手中握着从男子肩膀上硬拽下来的手臂。

从手臂的断裂处流下的血液滴滴答答地落于地面，仿佛被大地吸收了一般。

「……喔……」

比吕在心底确实听见了那道声音。

「……是吗？」

某个物体毁坏而发出的颤栗声音，在身体当中回响。

已经无法再将其回归原处。大概完全损坏了吧。

「我……」

脑海的每处角落逐渐清朗起来，感觉好舒畅。

比吕拔起立于地面的长枪——

『臭小鬼————！』

——贯穿向自己袭来的敌人胸口。

趁着敌人倒下前，比吕抢走他腰间的长剑——

『可恶——！』

——接着斩下敌人首级。

比吕感觉自己全身上下都充满了力量。

『你究竟是什么人！围起来！』

比吕又屠杀了一名敌人，抢走对方手上的长枪顺势往旁横扫！

三名敌兵的头颅同时抛上半空。少年过去一直压抑的隔阂已然消失。

他知道自己的头脑正逐渐冷静下来，感觉得到身体变得愈来愈灵巧。

同时也能体会到五感正慢慢变清晰。

少年确切地意识到——自己正在恢复成过去的自己。

比吕反覆握紧拳头、松开、再握紧，像是要确认这一切似地。

「……」

犹如深渊般的眼瞳不带一丝情感，有的仅是空无。

仅是黑暗。

仅是深沉。

仅是冰冷。

——杀戮的序幕就此揭开。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

（是哪一步错了呢？又是搞错了什么？）

男人满脑子回荡的尽是这些疑问。不久前的从容态度，如今已不复见。现在光是要逃离身后追赶的敌人就已经够吃力了。

男人名为卡雷里斯，今年三十四岁。

他是里菲泰因公国军，拜尔·那路梅尔·里菲泰因底下的幕僚之一。

原本曾是奴隶的他，由于学识渊博，发挥自己的长才后获得释放。

明明人生才正要爬上坡，此时偏偏遇上一个棘手的家伙。

而且，刚才明明还有一整队的同伴，如今竟全都不见了。

（那可是五百人啊！究竟发生什么事了？）

多达五百名的士兵面对只身一人的对手，居然连一刀都无法砍中他，反而全死在他手下。

如果自己不是在做梦，能办到这一点的就只有怪物或精灵之类了吧！

不经意地闪过这道念头时，男子停下脚步。

（……难道会是精灵的同类吗？）

卡雷里斯躲在岩石暗处调整气息。接下来必须去向指挥官报告才行吧。

他一边警戒着四周，一边屏气凝神，整理脑袋里的思绪。

（错不了。假如他不是精灵的同类，达格纳不可能死得那么离奇。）

现在回想起来，仍会不住颤抖。

在进攻之前，少年突然出现，还硬生生拽下正准备动手解决他的达格纳的手臂。

之后，现场展开难以言喻的残酷杀戮。正面迎战的人全被少年一一屠杀，就连转身逃跑的人，也被少年从后方斩下脑袋。

少年干脆而俐落地夺走一条条性命，脸上表情却没有任何情绪波动。

一想起少年的表情，卡雷里斯不由得全身颤栗。

（事情为什么会变成这样……这原本明明只是一项简单工作。只是要从后方包抄第六皇女而已！）

喀叽喀叽——气温并不寒冷，身体却忍不住颤抖，牙齿也不停打颤。

不能发出任何声音，会被少年发现的。卡雷里斯捣住嘴。

喀隆——忽地响起一道用脚踹开石头的声音。卡雷里斯闭上眼，感觉潮湿的风吹拂过脸庞。极度的恐惧让脑袋几乎失控。

（我不想死……我不想死……我不想死……我不想死……）

然而——绝望不肯放过他。

「……给你两个选择。一是自我了结，二是被我杀掉。」

『咿……请、请饶我一命吧！虽然不知道自己有哪里得罪你，但总之都是我的错。请你放过我吧！』

少年了无生气的眼瞳，俯视着磕头求饶的卡雷里斯。

『拜托你了！我到底做错了什么？我明明什么也没做！同伴也都死光了，你究竟还希望我怎么做——哇！』

少年揪住卡雷里斯的脖子，将他拎起来。

如此纤细的手臂究竟哪来这股力量？此时的卡雷里斯已经彻底丧失意志。

『求求你了！我什么也没做！不要杀我！我还不想死啊！』

「你的确什么也『还』没做。不过如果放你走，你或许就会做出什么事来。光是这样？你就值得一死了。饶你一命，很可能会导致某个人不幸。我绝对无法忍受这一点。」

『那、那是什么歪理……只为了这样的理由就要杀掉我吗？你以为自己是神吗？』

「啊……我现在或许是神吧。」

『噢嘎——唔咕！』

剑刀一闪，横斩过卡雷里斯的胸口，只见他当场口吐鲜血。

就在卡雷里斯意识慢慢飘远时，不经意回想起某个传说。

那是父母常说给半夜不肯睡觉的孩子听的，一个平凡无奇的故事。

如果半夜不睡觉——

——『无尽的绝望』将会前来带走你。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

那名男子结实精壮的上半身打着赤膊，下半身则围着附有金银装饰的华丽绢帛。男子与其他士兵同样有着褐色的皮肤，但得天独厚的好体格散发出的氛围明显不同于其他人。

拜尔·那路梅尔·里菲泰因。

公爵家三男，率领里菲泰因公国军特遣队的指挥官。

他的视线紧盯着藏身于断崖之间的红发皇女。

「真是顽强。这样只会更加诱人罢了。」

在他的身后，有两百名帝国士兵双膝跪地，并排成一列。

拜尔不由分说地砍掉其中数人的头颅后，继续开口：

「好，无所谓，把所有人都杀了！另外，把那家伙带过来。」

帝国士兵毫无反抗的余地，有的被贯穿胸膛，有的被割喉，有的则被断手断脚或砍头，无一幸免地全部被杀光。从尸体流出的血液濡湿了干涸的大地。

之后，一名脸颊上有着大大伤疤的男子被带到拜尔面前。

『迪欧斯！』

红发少女发出一声近乎悲号的声音。拜尔愉悦地笑歪了脸。

「哼哼……哈哈哈哈……啊……真不错！真美妙的声音。第六皇女终于出声了。」

拜尔用力踩住一脸懊悔、咬紧牙关的迪欧斯的头。

「从她那副慌张的模样来看……你应该是第六皇女的近侍之类的人吧？」

攻打亚路特基地时，这个男人便展现出非比寻常的强大，完全不同于其他帝国士兵。

拜尔认为光是迪欧斯得天独厚的好体格，作为奴隶应该就能替自己卖命很久，于是才会生擒他，如今却意外地派上用场。

只能说自己真的相当幸运。

「多亏有你在，看来这下一定能捉住第六皇女。没什么，别担心，我会当着你的面好好疼爱她的。」

『咕啊！』

拜尔用力踹了一下迪欧斯的脸，再度对着红发少女喊道：

「如果希望这个男人毫发无伤地回去，就立刻乖乖投降！」

虽然无法看清第六皇女的表情，但从士兵极力阻止她的情景来看，可以确定第六皇女现在情绪一定很激动。

只差一步了……如此思考的拜尔，举起剑朝迪欧斯的肩膀挥落。

『唔咕！』

被斩断的手臂高高飞上半空，划着一圈圈圆形轨迹掉落地面。

『咕唔唔唔！』

迪欧斯咬紧牙强忍住。

毕竟是断了一只手臂，那道剧痛即使当场昏死过去都不奇怪。

鲜血从迪欧斯的伤口猛烈喷出，拜尔扬了扬下巴示意部下。

「替他止血。」

「是！」

部下立即取出布巾缠在迪欧斯的肩膀上。

拜尔以剑刺起断臂奋力一甩，丢到红发少女的脚边。

「第六皇女，再不快点替他治疗，你最重要的部下就会死掉啰？啊哈哈……哈哈哈哈哈！」

来吧，是要突击呢？还是投降？选择哪一项都无妨，快点行动吧！

拜尔脑海里浮现出第六皇女泣喊的模样。

光是想像，内心就涌上无限的快感。

蹂躏她、侵犯她、把她当成垃圾一样对待，让全帝国人民好好看看她悲泣的模样。

想像着不久后的未来，拜尔忍不住笑了起来。

然而，他的笑容并没有维持太久——

『萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹殿下！』

迪欧斯如此喊道。

「嗯？」

拜尔一脸错愕地俯视着迪欧斯。

『请您继续战斗吧！即使我死了，我的灵魂也会永远与葛兰兹大帝国同在，与您同在！请您实现梦想吧！请您实现过去曾对我说过的那个壮阔的梦想吧！』

「混帐，你在说什么！」

『只要您能实现那个梦想，我愿意将我的灵魂献给葛兰兹十二大神！』

「让这家伙闭嘴！」

『咕唔！』

拜尔踹了一下迪欧斯的脸，但他完全不为所动。反而是迪欧斯锐利的眼神逼得拜尔有些退缩。迪欧斯吐出一口血块后继续说道：

『您所走的这条路险峻无比，未来也会有好几道难关等着您！不过，请您不要停下脚步！即使踩过无数尸体，也一定要抵达终点！在王者之路上勇往直前吧！』

「少废话！」

『唔嘎！』

失去手臂的肩膀伤口被狠狠踹了一脚，迪欧斯整个人趴在地上。

拜尔怒不可遏地俯视着迪欧斯，随即又将视线移向第六皇女。

却看到第六皇女的身影正要没入盾牌铁壁的另一侧。

「等一下！你不顾这家伙的死活了吗？」

拜尔连忙揪住迪欧斯的头发，抬起他的脸。

然而，第六皇女的背影最终还是消失在断崖之后。

『呵呵，可惜你白忙一场了。快点杀了我吧，小姐才不会成为你的奴隶！』

「……是吗？那么我会不惜全力虏获她，再彻底蹧踏她！」

拜尔将迪欧斯的脸压在地面上，并以脚跟重重地反覆践踏。

迪欧斯没有发出任何呻吟，惹得拜尔像是要发泄怒气般，更毫不留情地以脚跟不停猛踹。

「哼！你就到那个世界默默看着你最珍视的皇女被玷污吧！」

拜尔割下一动也不动的迪欧斯的头颅后，扔到部下的脚边。

「挂起来！让他们能够看得清清楚楚！」

大概是已经没兴趣了吧，拜尔看也不看头颅一眼，高举起沾满血的剑，面对战场大声宣告：

「全军突击！」

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

「好好还以颜色吧！无论如何，都一定要保护皇女殿下！」

特里斯的怒吼声响彻于断崖之间。

重装步兵不发一语地击响盾牌。弓箭队即使没有接到指令仍持续射击，一一终结敌兵的性命。而在最后方，丽兹正深深垂下头。

丽兹红肿的双眼让人看了十分心疼。

过去那个总是充满朝气的少女，如今已不复见。

（……比吕……）

丽兹脑海中浮现出一脸温柔的少年。

这趟旅程中，他的存在带给自己多大的安心感，少年一定不知道吧。

明明不了解状况，仍执意跟着自己的来历不明少年。

不曾吐露丧气话、直到最后都陪伴在自己身边的善良少年。

当少年说要一起并肩作战时，自己开心得差点忍不住想要抱紧他。

（……好想向他道歉。）

丽兹已经没有心力战斗，再也无法忍受有人死去。

这趟旅行中同行的私兵们，如今幸存下来的人数屈指可数。

只是，再过不久，这些人也将会全灭吧。

（比吕……我累了。）

丽兹双手环住膝盖，将脸埋在其间，拒绝整个世界。

泪水已经流干的少女，像是陷入沉眠似地闭上眼睛。

意识逐渐陷入深渊之中，甚至也已经不去理会战场的喧嚣声。

所以，少女迟迟没有发现……

——战况的变化。

耀眼炫目的阳光洒落在荒野大地的每处角落，混杂着战场热气与鲜血的沙尘漫天飞舞，在这之间，一道黑影宛若雨滴一般降落地面。

从天而降的『那个』成功地将双方人马隔开。

每个人都停止了战斗，一脸诧异地望着『那个』。

有如生漆般墨黑而富有光泽的发丝迎风飘逸。双瞳蕴涵着冷漠的理性，闪耀清澈的黑亮光采。一身黑衣，仿佛将黑暗直接穿在身上的少年，只是静静地凝视敌兵。

「…………」

少年将手中的白银之剑轻轻一挥。

柔和的微风穿过褐色肌肤的敌军队伍间。

刹那——好几名士兵身上忽地溅起血花。

没多久的时间，遍目所及皆是血花纷飞的景象。

沾满同伴鲜血的敌军同样充满了疑问。

即使看见同伴倒下，却无法理解现状，脑袋的思考仿佛停止了。

为什么自己身上会洒满血？究竟发生什么事？完全一头雾水。

战场上的时间宛如暂停一般，唯一例外的少年缓缓迈开步伐。

少年看也不看地将剑往旁边一挥，呆若木鸡的敌兵当场身首异处。

接着他一个回身，银刃硬生生砍落两名敌兵的头盖。在血花喷出前，少年往前跨出一步，同时顺手收拾掉一名敌兵，再往前跨出第二步，又有三名敌兵化作剑下亡魂。

少年将银剑改换到左手，右手则捡起掉落地面的长枪，泰然自若地随手掷出，只见长枪像是射穿苹果似地轻易贯穿四个人的脖子。之后，左手的剑轻轻划过一名傻愣在原地的敌兵喉咙，接着只是稍微一碰，便砍断了站在隔壁的敌军人头。

到了这时候，任何人应该都会回过神了吧。

敌兵发出轰天嘶吼，音量大到几乎快震飞少年的身体。

『你、你是什么人——！』

「疾！」

闪耀的银刃划破空气，敌兵的躯体当场被一劈为二，伴随着杂讯般的声响瘫倒于地。

『可恶——！』

「喝！」

少年手中长枪一挥，踪身跃进敌兵身前后，举剑猛然突刺。

拔剑的同时，顺势再取两人性命，接着腾身跃上半空。

咚咚咚咚——数把长枪顿时插在少年刚刚所站的位置。

少年一个后空翻，降落在密密麻麻的敌兵队伍当中。

「霸！」

他接连挥动手臂，划出十字。

半空中随即出现数条白线，周围的敌兵还来不及感觉疼痛，便已全数化作尸体。少年毫不费吹灰之力地蹂躏着敌军，态度淡然得仿佛只是揉死蝼蚁。

特里斯看着一百八十度转变的战况，惊讶得连声音都发不出来。

噤声无语的不只有特里斯一个人。

身为同伴的士兵们也凝目紧盯少年，就怕看漏了他的身影。

奇妙气氛笼罩。宛如在布匹上逐渐漫开的水渍一般，黑影一步步浸蚀战场。

敌军前线已完全瓦解。此时想再重整态势恐怕难如登天。

最前线的敌兵们的脸庞都因恐惧而扭曲，表情似乎正说着好想立刻逃离这里。然而，由于接到突击的命令，后方同伴不断前进，前线士兵想退也退不得。

当下的现况，就只能束手无策地成为黑暗的饵食。

「那个人是……小鬼？」

特里斯站在高处俯视单手持银剑蹂躏敌兵的少年，不由得感到疑惑。虽然隔了一段距离，但从眼前少年的身上感觉不到一丝初遇时的柔弱氛围。

简直像是被什么东西附身了一样，完全变了一个人。

「话说他手上那把剑是什么？」

即使屠杀了众多敌兵，剑身上却没有沾到任何一丝血肉。

优美而耀眼的银白之剑，自始至终都绽放着绚烂的光芒。

特里斯会不知道也是当然的。

那把剑——过去被称作英雄之剑。

正是拯救了濒临灭亡的国家、征服周边诸国的王者之剑。

历经千年后，已化为传说淹没于历史洪流中——遗落之剑。

葛兰兹大帝国第二代皇帝——海德·雷·修瓦兹·冯·葛兰兹。

在他的传记中记载道：

『由操控天、地、人的双黑英雄王所持有。攻无不克、战无不胜的不败之剑。』

如今在场的人当中，没人知道当时的事。

不过，如果有人知情的话，大概会感动得全身颤栗吧。就连剑托与剑柄都像是以白雪点缀一般，纯白而无瑕；剑身上则像是散落了无数星子似地绽放耀眼光芒，同时炫耀着其锋利度。

如今那把剑被握在一身黑衣的双黑少年手上，让人不禁联想到高挂夜空的星辰。

精灵剑五帝。

最后的一把、同时也是被赞誉为最美的一把——

——《※天帝》。（编注：Excalibur，典出亚瑟王传说中的王者之剑。）

就在这一瞬间重现于世。

「敌军……退兵了？」

一名重装步兵茫然说道。默默承受着杀戮的战场起了变化。

大概是前线战报终于传到敌军大将耳里了吧。

比吕一边保持警戒，一边步步逼退里菲泰因军的战线。

少年眺望着不断后退的敌军好一会儿后，像是失去兴趣似地转身。

在此瞬间，特里斯脸色大变地急喊：

「小、小鬼！后面！」

从撤退的敌兵后方飞来无数弓箭。不知道是不是没听到特里斯的声音，少年并没有转头。不，即使听见了，没有盾牌的比吕也根本无从抵挡。

特里斯心想没救了，不由得闭上眼。

然而，当他再次睁开眼时，完全无法分辨眼前的景象究竟是现实还是幻想。

箭雨有如分流的瀑布一般避开少年，射落于地面。

一脸惊愕地看着眼前这一幕的特里斯，望向少年的眼瞳开口：

「『天精眼』吗……」

特里斯才松了一口气，随即就见到少年奔跑起来。

「怎么了？」

由于少年正全力朝着特里斯他们所在位置奔来，会感到诧异也无可厚非。

少年脸上已经不见刚才那望之会让人感觉坠落深渊一般的表情，而是变回与初识时一样孱弱、不可靠的氛围。

「特、特里斯先生！」

「喔？这是做什么？」

比吕冷不防地抓住自己，特里斯尽管错愕，仍伸手回抓他。

「丽、丽兹呢？丽兹在哪里？她没事吧？」

「冷、冷静一点！皇女殿下正在后面休息。话说回来，你才没事吧？」

虽然从比吕那副朝气十足的模样来看，自己根本是瞎操心，不过特里斯还是忍不住问出口。少年前前后后打量了自己的身体一圈后回答：

「好像没事。我去找丽兹！」

「呃、不，等一下，小鬼！现在——」

特里斯连忙伸手想拦他，但少年早已二话不说地朝后方奔去。

比吕忍不住皱起脸。窒闷的热气混着尸臭味弥漫在断崖之间。

究竟死了多少士兵？比吕边注意别踩到尸体，边走向后方。

「啊，丽兹——……」

当比吕一看到自己正在寻找的少女时，不由得浮现出笑容，但瞬间又转为一脸沉痛。

因为红发少女正坐在一处周围布满尸体的岩石上。

少女散发出一股仿佛随时都会崩溃的氛围，那副身影让比吕胸口顿时揪紧。

「……」

比吕爬上岩石后，待在丽兹身旁的赛伯拉斯转头望向他。

拍了拍赛伯拉斯的头后，他伸手搭在正埋着脸的丽兹肩膀上。

「丽兹……」

拒绝世界的少女甚至没发现有人搭着自己的肩。

「丽兹！」

比吕大声叫唤她，同时摇晃她的肩膀。

「……」

「！」

看着终于肯抬起头的丽兹，过度的冲击让比吕倒抽了一口气。

失去光采的眼瞳甚至找不到焦点，只是茫然地睁着，肿胀的眼皮泛红得让人心疼。

（啊……究竟是谁害你这么伤心？）

比吕的双臂温柔地绕到丽兹后脑，将她揽进怀里。

面对如此憔悴的少女，比吕却找不到可以安慰她的话。

「丽兹……对不起。」

连比吕也不知道自己是为了什么而道歉？是因为想不到能安慰她的话？还是因为自己来得太迟了？

红发少女的手指忽地颤动了一下。丽兹握住比吕的手臂，从他的怀中抬起头。

「……比吕？」

「嗯，虽然可能会被你骂……不过我还是回来了。」

比吕像是一脸无地自容般地点点头，丽兹伸手碰触他的脸颊。

明明气温闷热得有如夏天，她的手却冰冷得让人忍不住打哆嗦。

「你为什么要来呢？」

「我知道自己能做什么了。」

比吕捉住贴在自己脸上的丽兹的手，温柔地握住，试着替她取暖。

丽兹的双瞳逐渐恢复光采。大概是深刻感受到眼前之人确实是比吕吧。

然而，她随即神色哀伤地垂下眼眸。

「迪欧斯死了……」

「……嗯。」

「他比我皇兄更像个哥哥。我是真的把他当成哥哥看待。」

「嗯。」

「可是……我却没能救他。」

「……」

「他要我……实现梦想……」

丽兹说话的声音不住颤抖，眼眶也被泪水润湿。

「我……呜……呜哇——」

丽兹将脸埋进比吕怀中，抽抽噎噎地啜泣起来。

比吕伸手环住丽兹的背抱紧她。

即使丽兹身为精灵剑的持有者，但终究也只是个十五岁的少女。

视同家人一般亲近的人在自己的眼前被杀，感觉就好比心被撕裂了一样吧。

（啊……我明白了，这女孩和你很像。）

虽然发色、长相并不像，但本质却一模一样。

那个人年纪轻轻便登上王座，尽管胸怀大志，却碍于立场有志难伸。

只能默默看着国家步向灭亡，什么事也不能做。

（所以才会召唤我回来吗？）

比吕轻抚着丽兹的头，终于明白自己回到这个世界的理由。

或许这是错的。但对比吕而言，即使如此也无所谓。

特里斯与重装步兵们，万般不舍地守望着正坐在岩石上静静哭泣的第六皇女。

倔强的男人们眼眶中也跟着流下泪水——咬紧牙关，无声地哭泣。

当中，唯有特里斯顽固地强忍泪水，从嘴角流下一道血痕，全身因愤怒而颤抖。

迪欧斯·冯·米哈耶鲁，今年才要满二十八岁的青年。

原本只是佣兵的迪欧斯负伤流落到帝国，是特里兹替他治疗，并且收留他。迪欧斯日以继夜地持续锻练，在战场上立下一道道辉煌战绩，之后实力深受肯定，被提拔为第六皇女的近侍时，特里斯更是当成自己的事一般开心不已。

如果说丽兹就像自己的女儿，那么迪欧斯大概就像儿子吧。

特里斯用力捶打胸口，试着斩断过去的记忆。

铠甲随之发出巨大声响，打破四周的寂静。之后，特里斯跪地大喊：

「萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹殿下！」

宏亮声音响彻周围，引来众人的目光。

「现在可没有时间悲伤！迪欧斯一定也不希望看到您这样！马上就要天黑了，必须快点拟定突破敌军的战策才行！」

特里斯说话的语气中挟带愤怒，出声回应他的则是比吕。

「关于这点，我有个好提议。」

「什么？」

「敌军人数大概有两千人，即使能突围，说不定仍会牵连到周边的村落。丽兹一定不希望伤及无辜的人民吧。」

「比、比吕？」

丽兹发出无措的声音。

在丽兹的心中，比吕一直是个平凡的少年，会感到惊讶也是当然的。

比吕对她露出苦笑后继续说道：

「就算无法全灭，也必须尽可能减少敌军的人数，让他们无法再戴着盗贼的假面具袭击我们。」

「我们这边只剩二十人幸存，面对两千敌军又能做什么？难道要每个人负责杀掉一百个敌兵吗？」

「我当然不会这么要求，而且大家应该都累了吧。」

比吕加深脸上的笑意，从岩石上一跃而下，接着竖起食指。

「这是个连小孩子都能想到的单纯作战。」

过去被封为『战神』、深受敬畏的男人，再度降临于世。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

里菲泰因军在距离断崖二赛尔（六公里）处扎营。

栅栏围起的营地内矗立着数百顶营帐，中央则座落着一顶格外豪华的营帐。

营帐内，幕僚及各部队长们分立左右，排成队列。

在主位处，拜尔正坐在一张大椅上，满脸怒色地听取着幕僚的伤亡报告。

「……部队长六人、步兵八百一十二人、伤者二百一十九人，以上。」

报告完的参谋长退回队伍中。

就连绕到丽兹一行人背后，准备发动突袭的五百士兵也全军覆没，第六皇女超乎预期的顽强抵抗，使得里菲泰因军兵力大减。

「面对人数不满百人的敌军，我方却有近千名士兵战死？」

拜尔将葡萄酒扔在地上，玻璃杯当场摔个粉碎。

「我要拿什么脸去见兄长？难道要我回报说，我不但没捉到第六皇女，还平白损失了千名士兵吗！」

参谋长再次出列。

「可是，这都是因为发生了不可预期的突发意外啊。大人应该也都看到了吧。那个『家伙』绝对不可能是人类！」

那个黑衣男子确实令人望之生畏。

突然莫名现身战场，在转瞬之间，不费吹灰之力地一一杀掉士兵。

不过——

「哈，所以你是要我报告兄长，敌军一个人就杀光我军千人士兵吗？真的这么报告的话，就换我脑袋分家了！」

难掩焦躁的拜尔一脚踹飞椅子。椅子撞上桌子后，伴随着一道巨大声响当场摔坏。即使如此，拜尔仍不罢休，随手揪住其中一名部队长。

「……那家伙的确具有惊人力量。但放任他为所欲为的人是谁？不就是你们部队长吗！」

「……亲眼见识到如此强大的力量，士兵们人人心生恐惧，当下也只能撤退啊。」

「简直窝囊到了极点！你们这样还算是里菲泰因公国的士兵吗？」

拜尔一把推开部队长后，依序瞪着帐篷内的部下们的脸。

「在黎明时发动总攻击。只准前进，不许后退。不服的家伙站出来！我当场斩掉他的脑袋！」

明明应该是一场轻松的战役。原本预计只要几个小时就能结束了。

因此——他们没有事先拟定夜战准备，才会给敌军休息的空档。

「没人有意见吗？那么军事会议结束，立刻选出递补阵亡部队长的人。你们可没有时间睡觉，在天亮前给我想出好策略，派不上用场的家伙就贬为奴隶！」

部下们以右手拍击左肩，单膝跪地齐声回应：

「「「遵命！」」」

随后，一名传令兵神色惊慌地连滚带爬冲进帐篷里。

「有敌袭！人数不明！目前我军正遭受攻击！」

在场所有人全是一脸错愕。这也是当然的，敌军明明已几近全灭，如今竟会主动来袭，简直难以想像。

拜尔还以为是自己听错了，出声反问：

「……你说什么？」

「重复一次！有敌袭！人数不明！目前我军正遭受攻击！」

「怎么可能……敌军照理说已奄奄一息了才对。」

拜尔连忙走出营帐外。幕僚和各部队长也随后冲了出来。

咆哮、悲鸣与轰隆马蹄声，使原本正在休息的士兵陷入一阵恐慌。

「怎么回事？难道是敌人的援军来了！」

剩下的敌军应该是支以步兵与弓兵为主的部队，并没有骑兵，如果有的话，唯一的可能就是援军。不过，这也没道理。

「难道……兄长被打败了吗？」

拜尔才这么想——

「不，那是不可能的。」

立刻又自己否定了这个想法。

本队一万两千大军应该正在攻打贝尔克要塞。只要本队没有落败，敌人援军就不可能来到这里。

「听说对手是『少女军神』……」

两天前，『少女军神』为了逮捕第六皇女而另外组成特遣队来到此地。

即使对手拥有『少女军神』封号，也不可能短短两天就轻易地击溃一万两千大军。

可是，如果不是援军，当下的情况又该怎么解释才好？

陷入混乱的拜尔身旁，幕僚们正向各部队长下达指令。

「部队长速回各部队指挥！冷静重整态势后，再到这里集合！」

「是！」

一名部队长正要跑开时，却突然直接瘫倒在地上。

随即只见，一名单手持破旧长枪的少年踩过他的尸体走近。

「太好了……要是你们没开军事会议的话，可就伤脑筋了。」

众人看着似乎松了一口气的少年——

「咿咿！」

一名幕僚不由得发出悲鸣，一屁股跌坐在地。

少年丢掉手上破旧的长枪，抢走已经断气的部队长的剑。

「嗯——保养得真好。看得出是个对工作很有热忱的人。」

少年将手中长剑随手一挥，当场砍下吓得瘫坐在地的幕僚人头。

之前在战场上大肆杀戮的黑衣少年出现了。已经深植于心的恐惧不可能轻易拂除，幕僚与各部队长们脸上表情抽搐，脚步不断后退。

「不能放你们走。要是饶你们一命，就会有人因此而不幸的。」

少年改而将剑水平握举，用力掷出。咚——地一声，正中眼眶泛泪的幕僚眉心。当场血花四溅，见到这一幕的其他人无不发出悲呜、抱头鼠窜。

然而，少年不放过任何一人。

「我说过了，谁都别想逃。」

众人就在求饶的祈祷声中陆续化作一具具尸体。

「可恶！」

在场只剩下拜尔一个人，他慌张地逃进营帐中。

少年捡起一把内弯的长剑追了过去。

「呵呵，虽然不知道你是什么来历，不过在这把剑之前，你就如同一名初生的婴儿。」

拜尔手上握着一把镶满宝石的剑，脸上充斥满满的笑意。

「……精灵武器吗？」

少年耸了耸肩，接着将剑挥向掉在附近的椅子残骸。

他一次又一次地挥砍，内弯的剑刀正不断剥落出碎片。

「……你在做什么？」

少年突然做出不合常理的行动，拜尔皱起眉头一脸狐疑。

转头望着拜尔的少年手上，现在只剩已经称不上是剑、早应报废的残缺品。

「你知道吗？正因为人类拥有理性，才能变得残酷。虽然这句话是向义兄现学现卖的，不过我个人也很认同。」

「你、你在说什么？」

「接下来我要问你几件事，请你老实回答。」

「你到底在说什么！」

与少年之间的对话完全没有交集，拜尔不耐烦地大喊。

「虽然比较想从手指开始，不过时间不多了……就从手臂下手吧。」

少年身体忽地从视野中消失，再次现身时，一道深渊就近在拜尔面前。

紧接着一阵剧痛袭来，拜尔望向手臂。有如锯子一般呈现锯齿状的长剑正嵌在手臂上。

「嘎啊啊啊啊！」

「回答我。是你杀了迪欧斯先生吗？」

「嘎啊！」

少年抬起脚踹向拜尔的脸，拜尔魁梧的身躯顺势飞了出去。

「咕唔唔唔唔！来、来人啊……快帮我包扎！」

拜尔丢下精灵武器，以手压住伤口，痛苦地挣扎打滚。

「接下来换脚掌好了。希望我能在你死之前听到答案。」

拜尔抬起头，看到的却只是一片虚无。

眼前的身影，脸上不见一丝表情，宛如毫无生气的无生命体，甚至让人怀疑他究竟是不是人类。

拜尔猛然想起前线士兵精神出现异常、不停重复同一句话的情形。

他们异口同声说的那句话便是——『无尽的绝望』。

「住、住手……我投降……我认输了……」

丧失战意的拜尔跪趴在地面上。

「为什么？」

「两国之间签订的协议之中，订有关于俘虏人质的规定！对于投降的人，不可以无谓地虐待及杀害——」

黑发少年打断拜尔滔洛不绝的说明。

「我可不管这些。我又不是帝国的军人，这些规定与我无关。」

「……啥？」

「话说回来，你还没回答我的问题。已经没时间了，如果剁掉你的脚，你是否就会乖乖回答了？」

云淡风轻般说着的少年一步步走近拜尔。

「啊……嘎啊！」

剑刃嵌进拜尔的腿中，少年吐露出仿佛冻结般的冰冷语气。

「——是你杀了迪欧斯先生吗？」

比吕走出幕帐外，东方的天空已经露出迷濛的鱼肚白。

平时定睛细看都不一定能看清脚边事物。

然而，如今则不必如此费力，在荒野的一方，有处地方正绽放出压倒性的明亮光芒。

那正是里菲泰因公国军的营地。

如今已经看不出营地的样子，所有一切都被粗暴地破坏殆尽，陷入一片火海。

大批士兵早已气绝身亡，被大火所吞噬，几乎让人无法呼吸的异臭一污染了四周空气。少了骑士的马匹在周围奔窜，宛如地狱一般的场景中央，黑发少年——比吕静静注视着逐渐化为灰烬的营帐。

此时，一匹马跑到比吕身旁紧急停下。跨于马背上的少女一跃而下，红发随之飞扬。

「比吕！」

表情中隐约透露焦急，飞身扑向比吕的少女——丽兹，伸手在比吕身上东摸西摸地检查。

「有没有受伤？有没有哪里会痛？」

少女的双手一路摸至比吕的脸颊，让他满脸通红地露出苦笑。

「我没事，如你所见，毫发无伤。」

比吕张开双臂，并原地左右转身，好证明自己真的没事。

丽兹的眼神这才柔和了几分，像是卸下心中大石似地吁了一口气。

「太好了——可是，你为什么一个人跑来呢？」

丽兹用快到几乎无法目测的速度倏地朝比吕伸出手。

「唔！」

她用双手用力捏住他的脸颊。

「咿噎……偶仰哇唔啊嘛……」

「完全听不懂你在说什么！我是要你道歉！」

透过纤细的手指传来的强劲力量，让比吕的下巴开始发出悲鸣。

话说回来，这种状态下别说是要说明了，连想好好道歉都没办法。

「下次如果要突击敌阵，一定要跟我说喔！我也能和你一起战斗！」

「素……」

看到比吕乖乖地再三点头，丽兹才终于松开手。

当比吕揉着疼痛的脸颊时，丽兹「啊！」了一声，像是突然想起什么似地开口：

「对了……比吕会用剑吗？」

比吕的腰带上正挂着『天帝』。

丽兹蹲下身，用仿佛鉴价似的眼神直盯着『天帝』看。

「喔～仔细一看，这把剑真漂亮呢。虽然我的『炎帝』也很可爱，不过这把更美耶。」

丽兹拔出『炎帝』，有如鉴赏一般地比较两者。比吕的额头上不禁冒出冷汗。完全想不出该怎么说明才好。

不——根本没办法说明，毕竟这可是如今被称为遗落之剑、经过大肆渲染的，千年前的英雄之剑。他当然说不出口。

反正总会有办法的——比吕在心中自我鼓舞后，决定撒谎带过。

「和丽兹分开后，无意间看到这把剑掉在路边。」

「咦……这个居然会掉在路边？」

「唔、嗯，我觉得很漂亮，就捡起来了。」

「喔～这么出色的剑居然会掉在路旁，是因为那里靠近巴欧姆小国吗？」

「大、大概是吧！」

任谁听了都知道是在鬼扯，但不知道丽兹是太单纯还是少根筋，她似乎相信了。

而且还开始烦恼起来：「可以感觉到很强烈的精灵力量……其中应该有什么特别之处……不，也或许只是精灵王的影响太强大了，所以才会——」

对比吕而言，现在的烦恼则是——透过铠甲的缝隙，丽兹的胸前风光一览无遗。

所谓的一波未平一波又起，就是指这样吧。

丽兹一边摆动身体，一边打量着『天帝』，仅管她的胸部再单薄，仍会不停随着动作改变形状，完全可以想见其柔软度。沿着白皙肌肤流下的汗水煽动着挑逗氛围，端正的容貌让比吕内心难以压抑的欲望几乎就要倾泄而出。

比吕心想再这么下去恐怕不妙，便努力不去看丽兹，此时才发现她身后的一道高大人影。

「小、小鬼……风景应该很棒吧？」

骑在马上、有如野熊一般结实壮硕的男人遮蔽住比吕的视野。比吕感觉得到自己体内的热气一口气冷却下来。

男子手上握着闪烁光芒的长剑。大概是因为正借着理智努力压抑杀意吧，只见男子全身不停颤抖。

「不、不是的！」

「不是什么？要皇女跪在地上，一脸色眯眯、居心不良的男人！」

「我并没有要她跪下啊！」

「闭嘴！打从旅行一开始，你就一直在妄想皇女殿下的贞操吧！」

「你说到哪里去啦！等一下！也听我解释吧！」

此时，丽兹站起身，回头看着特里斯。

「我知道你们两人感情很好，不过冷静一点。话说回来，战况如何了？」

「呃、唔……感、感情好？皇女殿下，并不是那样——」

「快点报告战况，这里可是敌营喔。」

「唔！多、多亏小鬼的功劳，如您所见，是我们胜利了。」

比吕首先指示将之前丢在半路的马匹找回来。

要全部找到毕竟不太可能，但最后还是找回了六十多匹马，将其分成三组，从三个方向发动突击。只有前面带头的几匹马上有士兵。

其他的马匹由于没人驾驭，有几匹还在半路上逃跑了。如果是在大白天，大概只会招来嘲笑吧，不过若是在一片黑暗当中的话，可就笑不出来了。奔腾马蹄声响彻于黑暗笼罩下的静谧荒野间，会让人产生大军压境的错觉。

敌兵们都因为白天的战役而疲惫不堪。此次的奇袭就是看准了他们绝对无法冷静判断。

大概只有极少数的士兵，有勇气正面迎战足以踩碎头盖骨的马蹄铁吧。

「其他因为内哄而逃走的敌兵应该屈指可数。」

比吕指示几名步兵打扮成敌兵的样子，趁乱潜进敌阵进行攻击。由于指挥官都去参加军事会议了，底下的小兵一定会惊慌失措。

每个人都不想死，一定会想尽办法活下去。

正因为如此，疑心生暗鬼的敌军便会开始自相残杀。

最后就是得阻止各部队长前去平定混乱，于是比吕才会袭击主帅的营帐。

「是吗……辛苦了。不能松懈戒备。敌兵很可能正躲在暗处。先在四周找一圈后，叫大家到这里集合。」

「是！」

特里斯举手抵在胸前回应后，随即将马匹调头，于营地中奔驰而去。

目送特里斯离去后，丽兹转头望向比吕。

「比吕，你那边处理得怎么样了？」

「…………」

比吕不发一语地指着已经烧成灰烬的营帐。

「死了吗？」

「嗯。」

「是吗……」

两人之间陷入了数秒钟的沉默，之后丽兹一脸困惑地开口：

「我……也搞不懂了。面对仇人死去的事实，心中有一个自己觉得很高兴，可是也有另一个自己觉得很空虚。我完全不知道……该怎么调整这份情绪。」

「总有一天……你会知道的。」

就像我一样——比吕在心中如此低喃。

丽兹太单纯了，先不论这点是好是坏，但这份单纯，有时会带来残酷的结果。

如果丽兹当时也在场，应该会接受拜尔的投降吧。

由于身上背负着第六皇女这道身分的沉重枷锁，她应该会压抑自己的心情。

不过，这只是比吕自己的想法，并没有真的询问丽兹。

只站在自己的观点来思考事物并擅下判断，人们或许会把这一点称为傲慢。

然而，比吕并不认为自作主张袭击主帅的营帐是错的。

（一旦长出不幸的嫩苗，就必须趁早摘除。）

从东方天空洒落的眩目朝阳中，一道「啪！」的轻脆声响划破愁怅的空气。比吕瞪大了双眼，望向声音来源——只见少女的双手正贴在她自己的双颊上。

「嗯！别去烦恼了！」

原本闭上眼强忍着疼痛的丽兹，换上雨过天晴般的释怀表情说道。

「比吕，接下来就是去找舅父大人了！」

犹如荒野上独自绽放的一朵红花，比任何宝石都更加尊贵而美丽。

（是我多操心了……她真不愧是你的子孙。）

比吕不禁浮现一抹苦笑。

「首先，我要向你道谢！」

丽兹猛然扑向比吕，让他一时不知所措。

「咦？咦？」

「比吕，多亏有你，我才能活下来。这份恩情，我一辈子都不会忘记的。」

脸颊忽地传来柔软触感，比吕还来不及意会碰触到什么，丽兹就已经退开身体。

「今后也请多多指教喔！」

「哈哈……嗯，请多指教。」

——你果然最适合笑容。

=== 第四章少女军神 ===

帝国历一千零二十三年五月二十八日。无名荒野之战结束的两天后。

比吕一行人来到距离边境都市林肯司八塞尔（二十四公里）的地方。

旅行一开始有三百名士兵同行，但途中好几次过上怪物，之后又经历了里菲泰因公国之战，如今人数大幅减少，只剩下不到十人。

即使如此仍奋勇直前的丽兹腰上，现在正环绕着比吕的手。

「抵达贝尔克要塞后，得先教比吕骑马才行。」

「呃……我学不会的啦。」

千年前，第一代皇帝亚堤邬司也是亲自担任老师，日以继夜地训练比吕。当时比吕虽然能够骑在马背上了，却完全无法让马前进，更别指望能有其他进步。

由于过去上战场时，一向都是坐马车，所以不会骑马倒也没什么不方便，不过现在或许有必要积极地检讨才行。

会这么想有两个理由——

第一个理由是特里斯的表情太可怕了。第二个理由则是偶尔会碰到柔软的胸部。

尤其是后者，对比吕而言是最困扰的一点。

千年前他是坐在第一代皇帝的身后，由于对方是男人，所以并不会有什么奇怪的邪念。

然而，现在自己眼前的则是女性。胸部的丰挺度虽然稍嫌不足，但未来绝对会是位驰名世界的绝世美女吧。

（为什么会如此柔软呢……因为她是皇女吗？）

当比吕的脑海里正闪过一些愚蠢荒唐的念头时，监视者特里斯骑着马接近。

当然了，特里斯并没有忘记要瞪比吕。这已经变成惯例了。

「皇女殿下，再前进一会儿后，就暂时休息一下吧。」

「也好。我也很想知道林肯司目前的状况如何，而且赛伯拉斯应该也累了……也得让马匹休息才行。」

一直跑在丽兹身旁的赛伯拉斯正吐着舌头疾奔。

「我先派两名士兵前去采探城里的情况吧。要不要进城，等听取报告后再决定也不迟。」

如果依原本的计划，现在应该已经抵达贝尔克要塞了才对。

可是，由于接二连三地发生意想不到的突发事件，即使有些过度警戒，但谨慎一些也不会有损失。

「再二塞尔（六公里）就休息吧。比吕认为如何？」

「我就算现在立刻休息也无所谓。」

其实比吕并不累，只是单纯屁股很痛罢了。

相对于比吕，丽兹似乎完全不以为苦，一脸轻松自在。

她的屁股明明看起来很柔软啊……比吕忍不住想确认一下她的屁股软硬度，此时，一道光景闪过眼角，让他反射性地喊出声。

「丽兹！快停下！」

丽兹第一时间便立刻停下马。

特里斯与随后的士兵们则是晚了一步回过神，在超越两人后才停下。

「怎么了？咬到舌头了吗？」

「不是啦！那里有个孩子被袭击了！」

比吕焦急地说道。

「这可不得了！在哪里？被谁袭击了？」

丽兹连忙转头左右张望。

「在那边！」

顺着比吕食指所指的方向望过去一看，顿时，丽兹的紧张感一口气散去。

「那个并不是小孩子。」

「咦？可是很像人类啊……」

是自己看错了吗？这么想的比吕反覆地揉了揉眼，视线前方那个很像小孩子的小家伙，正被一只体型约莫是秃鹅两倍大的鸟类所袭击。

「特里斯，虽然有点早，但就在这里休息吧。」

「是！」

丽兹率先下马后，朝比吕伸出手。

「那两只生物啊，长得像鸟的是盖尔德姆，长得像小孩子的则是哥布林。」

比吕借助丽兹的手下马后，偏着头打量着哥布林。

千年前虽然也有怪物，但应该没有这么娇小的怪物才对。

哥布林的头上长着小巧的角，肌肤是像人类的肤色，还有着一对圆圆大眼，以及十分讨人喜欢的娃娃脸。

它身上穿着绿色的连身裙，手中握着一根小树枝不停地挥向盖尔德姆。

「不去救它好吗？总觉得有点看不下去。」

虽然隔了一段距离，还是可以知道小家伙相当拼命。敌人是从高空来袭，就凭它那小小的手掌根本连构都构不到，更遑论要反击了。比吕一脸担心地远远守望着，正当他决定前去帮忙时，丽兹捉住他的肩膀。

「如果靠得太近，会被牵连进去的，你就别在意了。」

「既然都去帮忙了，被牵连进去也是当然的结果吧。」

「不，不是那个意思。你再看久一点后，就会明白了。」

丽兹说完，便抱着膝盖席地而坐。

特里斯则指示士兵「去确认一下城里的状况」。

随即两匹骏马扬起一阵沙尘，在寸草不生的荒野上奔驰而去。

比吕原本紧张地看着哥布林，但看着看着脸色逐渐转为苍白。

成群的哥布林从地面一个接着一个冒出来。其中一只哥布林爬到同伴的背上，接着又有另外一只哥布林跳到它的身上。它们就这样慢慢叠成一根柱子，以小树枝将盖尔德姆打落。

「那是怎么回事……」

「据说哥布林原本是土之精灵，因为太爱恶作剧而惹怒了精灵王，于是就被贬为亚雷堤尔的土精。它们和小人族交情很好，常会看到哥布林帮忙小人族进行锻冶的工作。」

勇敢迎战比自己身形大了两倍的敌人，那副态度让人为之感动。那完全不给对手反击空档的迅速动作，将对手玩弄于掌心之间。不过，或许是由于哥布林只是拿着小树枝拍打，伤害程度顶多只让人感到厌烦吧，盖尔德姆虽然一脸不耐烦，但似乎一点都不觉得痛。

不管怎么说——比吕就是觉得哥布林好可爱。

「如果你刚刚跑去帮忙的话，现在大概是和盖尔德姆关系良好地一起挨打吧。」

「……还好我没过去。那种攻击会让人感到很烦躁呢。」

「呵呵，是啊。不过，哥布林如果不使用树枝时，可是很恐怖的喔！」

「具体来说呢？」

「嗯……特里斯就曾经被打得奄奄一息。甚至有人把哥布林的绝招称为『死亡流星』。真不愧是原本为精灵的生物，果然很强呢。」

差点就夺走特里斯生命的攻击——光想就可怕。

当比吕的背脊不由得感到一阵颤栗时，哥布林丢掉树枝，开始徒手殴打。

然而，承受着小手攻击的盖尔德姆的身影，看起来只是更加空虚凄凉。

最后终于受不了哥布林攻击的盖尔德姆，振翅逃向天空的彼端，战斗宣告落幕。

「顺道一提，哥布林只有母的喔！」

当丽兹说出令人在意的关键字时，前去探察城里状况的士兵刚好回来。

身边还有一位衣着体面的壮年男性同行。

男子一到便立刻跃下马，举起手抵在胸前，单膝跪地，完全不在乎沾上泥巴。

「萨利亚·艾斯特雷亚殿下，初次见面。在下是库鲁特·冯·塔密耶，目前暂代古林达边境伯爵留守于城内。」

丽兹站起身，同样将手举于胸前回礼。

「我是萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹，获皇帝陛下赐与少将地位。」

不愧是第六皇女，散发着优雅气质的凛然神态十分得体。

「塔密耶领主代理，舅父大人现在人在哪里呢？」

「领主大人正在贝尔克要塞。四天前，里菲泰因公国越过国境发动攻击。根据回报，敌军多达一万两千人。不过，多亏有『少女军神』，目前战况维持在胶着状态。」

塔密耶递出一只信封。

「领主大人交待了，『如果我的甥女来到林肯司，就把这封信交给她。』」

丽兹接过信后，拆开蜡封取出一张信纸阅读起来。

她反覆咀嚼内容似地频频点头，接着望向特里斯。

「……特里斯！」

「是！」

除了特里斯以外，在场的其他六名重装步兵立即跪下。

「前往贝尔克要塞吧。不过在那之前，先到林肯斯休息一下。」

众人在经历了数场战斗后，一路未眠地策马来到这里。

尽管是锻炼精良的士兵——特里斯一行人纵使没有露出丝毫疲态，但身体想必还是累积了相当程度的疲劳吧。

「比吕也看一下吧？」

「这么轻易地把信给我看好吗？」

比吕略显惊讶地望着丽兹。

虽然要视内容而定，但是像这种署名给个人的信件，一般都不会给别人看才对。

至少在比吕的认知当中是如此。不过，丽兹点点头后便将信塞到比吕手中。

内容写道——

我最爱的伊丽莎白：

很高兴你能平安抵达林肯司。

不过，千言万语就等相见时再谈吧。

我在贝尔克要塞等你。

鲁瑟·奇欧尔克·冯·古林达

「塔密耶领主代理，贝尔克要塞目前有多少兵力？」

「………如果加上『少女军神』带来的第三皇军，总共三千左右。」

「差距真是悬殊呢。」

毕竟是三千兵力对上一万两千大军，也难怪丽兹会浮现出沉郁的表情。

比吕开始思忖起现况的演变，接着不禁叹了口气。仔细想想，比吕在这个世界毫无地位，搞不好比平民还不如。如果没有遇到丽兹，大概会沦落到流落街头的窘境吧。像他这样的人即使拟定了作战，也不可能被采用的。

而且，『我是千年前的英雄』这种话，说了也不会有人相信的。

（或许丽兹会信吧……）

总之在掌握整体情况之前，这个秘密还是先保留吧。

等时机到了再来思考就好，该怎么做才是最好，到时再来判断也不迟。

比吕抬头仰望，群青色的天空完全不知地面人们的心情，澄澈清明得一望无际。

边境都市林肯司是座沙漠与草原共存的奇妙城镇，分为北区和南区。

城镇入口的南区是沙漠地带，平时街道上会聚集摊贩，热闹非凡。然而，如今城里弥漫着战火的烟硝味，根本没人开门做生意。住在此区的下级市民们也几乎闭门不出。勉强只有在旅店和酒馆里能够零零星星地看到几个人。

北区的草原地带设有贵族专用的公共马车驿站，现在则挤满了害怕被卷进战争而忙着打包行李的贵族们，四周笼罩着肃杀的气氛。

从驿站沿着街道往前走，就是古林达边境伯爵居住的宅邸。

宅邸一楼——连结浴室的通路旁，有间摆满了城镇历史与帝国历史书籍的房间。

四方形房间内，四方都摆著书柜，柜子上排列着从古籍到最新藏书等各类书籍。柜子上放不下的就被堆在地板上。在这间被称为图书室的房间中央，一张简约、没有余赘装饰的长桌，有如房间主人一般强调着存在感。

就在桌子底下，赛伯拉斯完全不见平时身为白狼的威风，反而像只被雨淋湿的幼犬一般全身颤抖地躲起来。

桌面全被堆积如山的书籍所占领，桌子旁有个正席地而坐看书的男子。那正是有着不知该说柔弱、还是该说柔和的外表，以及黑发、黑眼的少年——比吕。

「唉……这也太难为情了。」

比吕将正在阅读的书放到桌上后，以手指捏了捏眉间，试着抚平紧蹙的皱纹。

他当下的心情，就好像被迫回顾自己在中二时代写下的黑历史一样。

每本书中都记载着第一代皇帝的轶事，而只要有他出现，当然少不了也会提及当时名为修瓦兹的自己。

对比吕而言只是三年前的事，在这个世界则已经过了千年。

自己甚至还被神格化了，光想就觉得头好痛。

「不过，还真奇怪……」

自己明明在三年前、十三岁时，就已经从亚雷堤尔回到原本的世界「地球」。

然而，任何一本传记里都是记载比吕当上了第二代皇帝，并且寿终正寝。

（这个修瓦兹究竟是谁呢……）

比吕推敲出一个可能性，但立刻自律地摇摇头。

——反正是千年前的事了，事到如今再说什么也不会有所改变的。

为了转换心情，比吕将视线移向窗外。

从西方漫开的夕阳彩云，像是恶作剧似地遮挡住萧然悬挂天际的太阳。

借着窗外射进来的光线，比吕从制服内侧口袋掏出一张卡片。这是在回去原本世界前，第一代皇帝亚堤邬司交给自己的。

「……和精灵纸牌也很像。」

虽然书上列出了十分相似的纸牌图画，但当中并没有素面纸牌，而且看起来也都不厚。

这张卡片究竟是什么？该怎么使用呢？

「也没办法像『天帝』一样……」

精灵王的加持是属于「外在」的力量，远超乎人类睿智所及的范围。

比吕看着空无一物的空间，忽地「啪叽」一声，空间出现一条裂缝。

接着，有如缓缓爬出似地，从裂缝中浮现出一口白色剑柄。

视线移至腰间，只见「天帝」的剑柄有如被工整切断般地消失。比吕握住飘浮在半空中的剑柄拔出后，「天帝」顿时从腰间消失，改出现在比吕手中。

——你受到「天帝」青睐了。

比吕想起过去将「天帝」展现给亚堤邬司看时的对话。

（……精灵剑拥有意志。）

比吕可以任意地透过连结亚雷堤尔与精灵界的「门」，使「天帝」具现化。当比吕一松开手，「天帝」便在即将落地前，犹如没入空气一般消失无踪。房间内顿时陷入沉默，寂静有如涟漪般慢慢扩散。

就在黑暗悄悄蔓延的房间外头——

伴着乒乒乓乓的巨大噪音，一阵闹哄哄的脚步声由远而近。

一会儿后，房门被粗鲁地打开，红发少女气呼呼地冲了进来。

「赛伯拉斯！原来你在这里！」

「噗！」

望向门口的比吕当下承受到的冲击，让他忍不住喷出口水。

赛伯拉斯原本尖挺的耳朵如今无力地垂下，躲在比吕身后。

「好了！快点过来，至少也要洗个脚吧！」

丽兹走了过来，朝赛伯拉斯伸出手，只见白狼随即像是威吓似地发出低吼。

它的眼眸里燃烧着熊熊火焰，仿佛遇见什么永世宿敌一般。坚定地表达出死也不会移动半步的意志。

「真是的！你为什么那么讨厌洗澡呢？」

「呃——……丽兹皇女，抱歉，在你正忙的时候打断你，可以请问一下吗？」

「什么事啦！」

「请问……你、你为什么没穿衣服呢？」

「因为我要替赛伯拉斯洗澡啊，如果穿着衣服会弄湿吧？所以才会脱掉。再说了，我有用毛巾围着，这样就没问题了。」

「呃，我说啊……问题可大了吧。」

的确，只有重点部位有用毛巾遮住。但这算有遮还是没遮实在很难判断，比吕只好半眯起眼，尽可能不去看，将视线集中在丽兹的脸上。

光是这样也已经够折磨人了，但唯有这次的确事出无奈。

「赛伯拉斯大人，就算是为了我好，拜托你快点去洗澡好吗？」

得在特里斯出现前，设法解决眼前窘况才行。毕竟在这种情况下，再怎么辩解也没用。

比吕强势地以手臂环抱住正灵巧地连连摇头拒绝的白狼身体，把它交到丽兹手上。

「好了！不要乱动！」

由于赛伯拉斯始终不肯放弃垂死的挣扎，使得丽兹身上的毛巾就这么飘然落地。

但丽兹似乎并没有发现，直接转身离去。

「………」

比吕一句话也说不出口，原本半眯的眼睛倏地瞪大。

他感觉得到一股就连在精灵剑上都不曾感受过的滔滔洪流，正朝着下半身集中而去。

同时，甚至也忘了要呼吸，脸颊慢慢地转红。

——氧气！

对人类而言最重要的物质，也可以说是生存上不可或缺的要素。

「噗哈！」

比吕终于想起呼吸的方式，并借此取回理智。

此时，从打开的房门后，有道人影正注视着比吕。

——是特里斯。

在他脸上浮现出的情绪并不是愤怒，也不是哀伤，而是一股说不出的奇妙感。

看着特里斯缓缓走向自己，比吕想都没想地立刻趴跪在地。

「拜托你！至少饶我一命吧！」

「小鬼，我有事情要问你。」

「你尽管问……只要饶我一命……」

「饶你一命？什么意思……你从刚才就在说些什么啊？」

「…………咦？」

「你有在听别人说话吗？」

比吕深深地俯下头。此时才注意到两人的对话完全没有交集。

特里斯似乎并不是因为丽兹裸体的事而来。

还好比吕在说到一半时就发现了。否则要是继续说下去，根本就等于是不打自招。

比吕试着打圆场，挂着满脸笑容抬起头。

「请、请问有什么事吗？」

面对比吕怪异的举动，特里斯先是一脸愕然不解，但随即露出一副有口难言的模样。

「这个嘛……怎么说呢。前些日子因为发生了很多事，所以一直不了了之……」

看来果然不是要谈丽兹的事。比吕总算卸下心中大石地暗自吁了一口气，听着特里斯接下来的话。

「我就开门见山地直接问了。小鬼——你的真实身分究竟是什么？」

「是什么……」

此时，反射着微弱阳光、光芒闪动的冰凉剑刀，冷不防地架在比吕脖子上。

「我会根据你的回答，决定要不要砍下你的脑袋。」

「………」

从特里斯的眼神当中，可以知道他是认真的。

「我是相信你的。而且，你从弥漫尸臭味的战场中拯救了大家，这份恩情我也记得。不过，你所展示出的那股力量，我实在无法当作没看见。」

「这点我也明白……」

「若你会对皇女殿下带来危害，即使是恩人，我也不会手软。所以，你别想耍心机！」

比吕咕噜地咽了一口口水。

我是第二代皇帝——这么说的话，大概会立刻人头落地吧。

话虽如此，若说自己是来自「地球」，应该同样逃不了断头的命运。

该怎么回答才好呢……正当比吕迷惘不已时，赛伯拉斯气势万钧地冲进房里。

它的模样就和被丽兹带走时一样——简单来说，八成是逃出来的吧。

「算了，反正我也换好衣服了，我再也不要帮你洗澡了！」

丽兹一边不满地抱怨，一边走进房间里——

「特里斯，你在做什么！」

发现特里斯正拿剑对着比吕，丽兹连忙跑了过来。

之后丽兹直接抱住比吕的脖子将他扑倒后，抬起头怒瞪着特里斯。

「虽然不知道发生了什么事，但这样真的太过分了！」

「皇女殿下……」

「别说了。还有，把剑收起来。」

丽兹用不容反驳的口气说完，特里斯立刻收剑入鞘并单膝跪下。

丽兹挪开身体，留下一缕甜美的微香。

「特里斯，究竟发生什么事了，好好说明清楚。」

「丽兹。你来得正好，有件事我希望你也能知道。」

比吕坐起身，形成位在丽兹和特里斯两人中间的形势。

「什么事？」

「——我的真实身分。你应该也很在意吧？」

「……你不想说也没关系。我才不会在意呢。」

看到丽兹的眼神有些闪烁游移，比吕迟疑了一下后，伸手摸了摸她的头。

只见丽兹露出一脸不安，宛如和父母走散的小孩子一般，比吕不由得苦笑。

「没关系，是我自己想说的。」

「……我知道了。既然比吕想说的话，我就听吧。」

「其实也不是什么太复杂的事——」

停顿了一下后，比吕低声开口：

「我是第二代皇帝的后裔。」

「………嗄？」

「………咦？」

如果要一五一十地交待，势必就得回溯到千年前的事。

明天就必须动身离开这里了，只有半天的时间实在无法说完这部分。

所以，比吕决定撒个最简单的谎。

「要说有什么证据的话，就是我的发色和眼睛吧，这是隔代遗传。」

「………」

「………」

尽管对于两人沉默不语的反应感到不可思议，比吕还是接着说道：

「顺道一提，我之所以可以进入安舫格森林，应该也是因为拥有第二代皇帝的血统吧。」

「………比吕，你知道这代表着什么意思吗？」

丽兹表情十分严肃地问道，比吕不解地偏了偏头。

「咦，什么意思？」

「如果这些话都是真的，那么比吕就是皇位继承人喔。」

「才没这回事，我只是后裔啊。」

「是那位『军神』的后裔吧？」

「……嗯，是没错。」

「那么当然就是皇族的后裔。大概吧。」

「为、为什么？」

「因为第一代皇帝的遗书是这么说的。」

「遗言？」

「嗯，很奇怪的遗书吧？」

丽兹将视线移向一旁始终不发一语的特里斯。

「遗书提到——『未来若出现自称是修瓦兹子孙的人，就带他到精灵王庙确认身分。一旦确认无误，就给予他相符的地位。敢违抗这道遗言者，将被精灵王诅咒。』」

——亚堤邬司……你在做什么！

他是个很聪明的男人，或许是早有预感吧。

这么做大概是为了让比吕不管在什么时代回到这个世界，都不会有什么不便之处吧。

可是，居然连「自称后裔」这件事都能预测到，果然是个可怕的男人。

「事情就是这样，所以你很可能会变成皇族喔。开心吗？」

环住比吕手臂的丽兹嘴角上，扬起一抹微笑。

如果比吕别那么迟钝的话，或许就能察觉少女的心意。

就会注意到——这并不是门不当户不对的爱情。

然而，比吕面对出乎预料之外的发展，只能扯出僵硬的假笑，望向赛伯拉斯求救，仿佛诉说着『拜托什么都好，给点意见吧』。

不过，赛伯拉斯似乎还在为刚才的事记恨，冷冷地撇开头无视比吕。

「……唔，目前就先这样吧。」

特里斯脸上尽是难以认同的表情，心不甘情不愿地站起身。

这也难怪了，即使比吕回答了自己的来历，还是没有解开关于那股力量的谜团，只是碍于丽兹也在场，特里斯才只好强忍下来吧。

「话说回来，原来比吕是第二代皇帝的后裔啊。居然不是精灵，总觉得有点遗憾呢。」

还在拘泥这个梗吗？比吕虽然很想吐槽，不过现在还有比这更重要的事。

「对了，我是第二代皇帝后裔的事，能不能先替我保密。」

「我知道。毕竟现在的状况也不方便公开，而且我也有在意的事……」

「嗯……拜托了。」

这算是自作自受吧，没想到撒谎之后，反而让事情变得更复杂。

所谓的聪明反被聪明误，大概就是这样吧。

比吕不禁在心底感叹着异世界人生真是波折不断。

他绞尽脑汁地努力思索着往后的事。

＊

贝尔克要塞四周皆被荒野所包围。

前往最近的村落，徒步得花上一天。边境都市林肯司更是远在骑马也要两天才能抵达的距离。

虽然此处被称为南方最前线，不过里菲泰因公国与仰赖其奴隶制度的葛兰兹大帝国之间，长年以来甚至就连小纷争也没发生过，两国关系可说是相当友好。因此，贝尔克要塞尽管平日的养护得宜，但若是要进行长期战则相当不足，更称不上是什么铜墙铁壁。

在与贝尔克要塞相隔一段距离的小山丘上——里菲泰因军正扎营于此。

营区内弥漫着轻松惬意的氛围，难以想像现在正值战时。

虽然有负责戒备的士兵，但几乎每个人都坐在地上谈天说笑。

对手仅仅三千兵力，而且葛兰兹军目前困守的基地脆弱得几乎一敲就垮。也难怪里菲泰因军的士兵们会自以为获胜了。

此时，一匹马从仿佛随时都会开始喝起酒的士兵们之间奔驰而过。

骑在马上的人，手臂上围着象征传令兵的红布。

传令兵来到里菲泰因军的指挥官营帐前，立刻从马上跳下来冲向入口。

「立刻放行！有紧急要事！」

「不行。虽然是熟面孔，还是得依规定验明身分。」

两名士兵挡在传令兵前方。

传令兵口气仓惶地开口：

「没时间多说了！发生大事了！」

听见传令兵的话后，两名士兵表情为难地面面相觑。

「知道了。不过相对的，不可以告诉别人我们没有验明身分喔。」

戒备的士兵耸耸肩，侧身让出路来。传令兵立即朝营帐中奔去。

营帐内有数名男子，每个人都是一脸诧异地将视线投向传令兵。

平时的话，传令兵大概会被震慑住吧，不过或许是太过心急，他毫不畏惧地开口：

「特遣队三千士兵全军覆没！拜尔大人奋勇抵抗，仍不幸战死！」

传令兵带回的情报，使得全场一阵哗然。

「安静！」

一声斥喝！光是如此，便让全场立刻安静下来。那道声音当中，夹带着非同小可的怒气。

雷希尔·路梅尔·里菲泰因——里菲泰因公爵家长男，也是下任公爵。

「愚弟所持有的精灵武器如何了？」

比起弟弟的性命，雷希尔更在意贵重的精灵武器下落。

里菲泰因公国没有精灵，因此无法采集到精灵石。只要肯砸大钱的话，倒也不是买不到，只是代价可能会动摇国本。

「大概是落到第六皇女手中了。」

「什……什么！那个蠢蛋！」

虽然拜尔是个四肢发达、头脑简单的家伙，但率领三千士兵居然还会被打败，实在难以置信。根据得到的情报，第六皇女应该只带了数百人同行才对。难道……情报是假的？

雷希尔怒瞪提供这项情报的，戴着兜帽的男人。

「怎么？对我有什么意见吗？」

「你应该说过吧？只要三千人就足以擒住第六皇女！还说第六皇女只带了不到百名的护卫同行吧！」

「你认为我给你的是假情报吗？」

兜帽男发出一阵杀气。雷希尔当场慑息，不禁往后退了一步。

「不、不是的……我并没有那么说。只是会不会是哪里搞错了……」

「我应该也说过，别太小看精灵剑。虽然第六皇女目前还无法纯熟驾驭，但如果凭炎帝真正的力量，足以杀掉数千敌军。」

「那么……也就是说，她现在已经可以熟练地操控了吗？」

雷希尔问完，兜帽男摇摇头回应：

「这是不可能的。不过，确实很令人在意。」

兜帽男陷入沉思。雷希尔则跌坐在椅子上。

原本的计划，是擒获第六皇女并交给这名男子就好。

之后在古林达边境伯爵领地挑些奴隶，就能返回本国。

（当初是不是不该答应这场交易呢？）

雷希尔与这名兜帽男从以前开始，便曾多次互通书信。

就在几天前，兜帽男送来了一封信，内容写道——『只要能擒获第六皇女，就能得到一百枚葛兰兹金币与两把精灵武器作为报酬。』雷希尔一开始当然觉得很不可信而拒绝了。

不过，兜帽男再三请托，并且送来一把精灵武器当作订金，于是雷希尔才会说服老古板的父亲召集士兵。

（最重要的是，第四皇军不会采取行动这一点的确很吸引人。）

而且信里也有提到，无论在古林达边境伯爵领地再怎么大肆作乱，葛兰兹大帝国也绝对不会向里菲泰因公国展开报复。

（事到如今才要撤兵的话……也太没意思了。）

雷希尔做好决定后，望向兜帽男。

「第六皇女真的无法完全发挥『炎帝』的力量吗？」

「嗯，这点绝对不可能，我敢断言。」

兜帽男点头说道。雷希尔接着再次确认：

「第四皇军也不会有所行动吧？」

「你就那么不相信我说的话吗？」

兜帽男发出低沉的笑声。雷希尔顿时涌上一阵不耐，口气也有些粗暴。

「这是当然了！我们可是损失了三千士兵，连精灵武器都弄丢了！」

「那么这样好了。」

耸了耸肩的兜帽男从斗篷里拿出一把武器放在桌上。

那是一把点缀着金、银装饰的精灵武器。

「只要能捉住第六皇女，就再多加一把。金币也增加为两百枚吧。」

由于报酬高得离谱，雷希尔一时间也愣住了。此时，兜帽男伸出手。

「另外，这个也给你。」

兜帽男手中拿着一颗类似果实的红色珠子。

「那是什么？」

「总之你就吃吃看吧，这是可以引出精灵武器力量的妙药。」

听都没听过有这种东西。雷希尔接过红色珠子后，疑惑地开口：

「该不会有毒吧？」

雷希尔眼神中满是狐疑，兜帽男见状则从鼻子发出一声冷笑。

「所谓的药不就是这样吗？如果不相信我，也可以丢掉。」

雷希尔看了一眼放在桌上的精灵武器后，嘴角高高扬起。

「我当然相信你了。」

他将红色珠子放进口中吞下，接着低头打量自己的身体。

「真的……有效吗？」

「必须三天后才能出现效果。」

「哼，是吗……那么，三天后再进攻贝尔克要塞比较好吧？」

「没错，这么做反而帮了我大忙。」

兜帽男说完后站起身。

「那么，我先告辞了。」

在走出营帐之前，兜帽男回头望了一眼：

「如果敢违背我的期待——下场你应该知道吧？」

雷希尔倏地将视线移向入口，已经不见男子的身影。

＊

第六皇女一行人抵达贝尔克要塞，是在帝国历一千零二十三年六月一日。

要塞并没有被包围，里菲泰因公国军也只是驻扎在相隔了一段距离的地方，双方呈现对峙的状况。

特里斯朝着戒备的士兵打个暗号后，铁门随即打开。

进入要塞后，首先映入眼帘的是中央广场，主要是作为士兵们的训练场使用。从广场往东是士官用的宿舍，往西则能看到并排而建的士兵们所居住的长屋。

北侧傲然矗立着一座中央塔，作战司令室、大浴场与食堂等都集中在塔内。

在士兵带路下，比吕一行人进入中央塔。

沿着螺旋状的回旋梯往上爬，再走了一会儿后，来到作战司令室。

房间的西侧墙壁贴有中央大陆的地图，旁边则是世界地图。房间中央准备了十张椅子，分别摆在一张长桌的两侧。

可以一览中央广场的窗边，竖立着一面白底金色狮子图案的纹章旗，以及一面棕底玫瑰图案的纹章旗。

比吕一行人一出现，房间里的三名男女立刻从椅子上站起来，朝他们敬礼。

率先走过来的是蓄着胡子的优雅绅士。

绅士身上穿着保养十分周到的铠甲，他伸手抱紧丽兹的同时，响起一阵喀锵喀锵的声响。

「你能平安无事抵达真是太好了。一阵子没见，你长大了呢。」

「古林达舅父大人，好久不见。」

两人都为了能再次见面而感到欣喜。比吕会心一笑地眺望着两人的互动，此时，他感觉到一道有如紧迫盯人般的视线，一转头，只见眼前正站一位楚楚可怜的少女。

少女一头柔细顺滑的银发，沐浴在从窗户洒落的阳光下闪闪发光。

小巧的脸蛋搭配圆碌碌的大眼，让人联想到小动物，不禁油然升起保护欲。

长度刚好遮住眉毛的浏海整齐地平剪，更加增添了几分稚气。

不知是因为铅灰色的眼瞳、还是由于面无表情，少女给人一种冰冷的印象。

比起对于自己个子很矮这一点很有自知之明的比吕，少女又再矮了一截。她身上穿着以黑色为基调的军装，袖子非常长，将手掌整个盖住。总之就是穿了一件只能用松垮垮来形容的超大号军装。

（她是士兵吗？如果是的话，总觉得太年轻了……）

少女的左手上拿着一本相当眼熟的书。

比吕试着回想，但少女像是迫不及待似地靠了过来，他的思考因此被打断。

「……你是谁？」

少女面无表情、就好像正在发呆似地询问。

她的视线似乎正落在比吕身上，又似乎没有，全身笼罩着不可思议的氛围。

「怎、怎么可能……」

此时传来一阵犹如兴叹一般的声音。

少女原本所站的位置隔壁，一位棕发美男子一脸惊愕地看着比吕。

（怎么回事……？）

正当比吕觉得莫名其妙时，制服袖子被人拉了拉，于是他将视线再度移回少女身上。

「……你是谁？」

「我的名字叫做比吕。还有，我只是平民。」

「比吕……比吕……比吕？比吕比吕比吕比吕——」

少女开始碎碎念般地连声叫着比吕的名字，惹得比吕露出一脸苦笑。真希望她不要把别人的名字念得好像是某种动物的叫声一样。

「…………原来如此。」

少女重重地点了点头，长长的袖子扭呀扭地，之后一只白皙的手从袖口伸出。

她手掌上拿着一个用纸包起来的物体。

「这个给你。第二代皇帝馒头。」

「………谢、谢谢。」

比吕惊讶着这个世界居然也有馒头，伸手接了过来。

染上体温的馒头有点难以下咽。对某些人来说，这似乎是一种奖励……例如那名棕发美男子，现在就用仿佛随时都会流下血泪般的气势瞪着比吕。如果想和他握手，搞不好他会直接射出飞刀。

困惑无措的比吕面前，少女拖着长长衣袖，将手抵在胸前。

「我是特雷儿·卢珊迪·奥拉·布拿达拉，阶级是准将，可以叫我奥拉。」

「你太客气了……」

比吕不由得佩服少女真是个可靠的孩子，正当他低下头回礼时，忽然闪过一道思绪，抬起头认真地打量着少女。

「……怎么了？」

「呃——可以请问一下吗？」

「请说吧，什么事？」

少女一脸不明所以地稍微偏了偏头。尽管面无表情，动作却十分可爱。

「你就是传闻中的『少女军神』吗？」

「嗯。」

她毫不迟疑地立刻回答。而且当比吕叫她『少女军神』时，虽然只是非常细微的变化，但看得出她的表情略微柔和了一些，而且似乎有几分自傲。

昵称和自己过去的别名——『军神』有着异曲同工之妙的少女。

以历来最年轻的年纪，被提拔为第三皇子的幕僚，年仅十七岁便升上参谋长的天之骄子。

传闻中的大人物居然如此娇小……更让人惊讶的是，这娇小的女孩年纪还比比吕大。

（这女孩原来这么了不起……）

意外的事实让比吕瞠目结舌——

「唔噢！」

此时，比吕先是听到一声有如大叔的悲鸣，接着奥拉突然从他的视野中消失。

视线连忙追了过去，就看到奥拉整个人被丽兹扑倒在地，还被她不停地磨蹭脸颊。

「哇～～好可爱喔！怎么回事？好柔软喔！」

「………」

「你就是『少女军神』吗？好厉害！面对这份压倒性的可爱度，我搞不好输定了！」

「…………」

奥拉一脸不耐烦地任由丽兹抱着。

不知道是因为丽兹再怎么说都是皇女，所以奥拉才不反抗，还是太麻烦了而懒得反抗。总之，奥拉似乎相当反感，于是比吕决定阻止丽兹。

「丽兹，快放手，她好像很不喜欢。」

「因为很柔软嘛！」

啊……那也无可厚非啦。比吕如此轻声低语后，往后退开。

自己绝对不是由于丽兹的眼神就好像着了魔一般而感到害怕。

——对不起。所以拜托别用那种表情看我。

比吕在心底对着正一脸怨恨地望着自己的奥拉深深道歉，并决定在丽兹满足之前别去插手。这时候，十分绅士的舅父大人来到比吕身边。

「初次见面。我想你应该听丽兹说过了吧。请容我自我介绍。」

舅父大人朝着比吕伸出手，比吕也伸手回握。

虽然舅父大人外表看起来纤瘦，但从有着硬茧的手掌还是能知道，他平日并未荒废锻炼。

「我是鲁瑟·奇欧尔克·冯·古林达，是古林达边境伯爵领地的领主，你可以叫我奇欧尔克舅舅。」

「我是比吕，那么我就称呼你奇欧尔克先生吧。」

自己实在无法以舅舅称呼如此绅士的男性。

奇欧尔克嘀咕了一声「似乎还太早吗」，不过比吕并没有听见。

「恕我失陪一下。」

奇欧尔克向比吕致意后，便走向赛伯拉斯与特里斯的身边。

像是看准时机一般，棕发美男子来到比吕面前。

「……拜你们所赐，原本的紧张感全都不见了。不过，毕竟对手是一万两千人的大军，与其过度地战战兢兢，这样或许好一些，只是可惜了原本的好气氛。」

棕发美男子用鼻子喷气地「哼」了一声后，朝比吕伸手。

比吕也回握住这名反应像极了傲娇的棕发男子的手。

「我叫罗伦思·阿尔佛雷得·冯·丘匹兹，阶级为子爵，同时也是二级武士官，现在则担任奥拉大人的辅佐官。你就叫我丘匹兹大人吧。」

葛兰兹大帝国的武官主要是担任军事方面的官职，另外也设有文官，文官的官职则是行政方面。一级、二级、三级属于上级士官；四级、五级、六级则为下级士官。顺道一提，特里斯是三级武士官。

「……那么我就叫你丘匹兹吧。」

「算了，无所谓。」

「啊……可以喔？」

还以为他是那种被直呼名字时，会拼命抗争到底的类型，与想像中不太一样。

当比吕心想，或许丘匹兹只是有点孩子气时——

「身为堂堂贵族的我，怎么可能会因为区区的一介平民而动怒呢？」

听到如此尖酸带刺的话之后，比吕立刻撤回前言。

「是吗……有件事想提醒一下身为辅佐官的你。」

「什么事？」

「不去救奥拉可以吗？」

「我可是葛兰兹大帝国的贵族。如果是平民也就算了——我怎么可以命令皇女殿下呢？」

只见丘匹兹气焰嚣张地双臂环胸，却说出十分窝囊的发言。

「而且你看，两位美丽可人的少女抱在一起的身影，我光看就很满足了。」

这家伙才是一点紧张感都没有吧，比吕如此想着。

总之，好不容易将丽兹从奥拉身上拉开后，所有人各自坐到沿着长桌排列的椅子上。

率先开口的是丽兹。

「为什么第三皇军的『少女军神』会在这里呢？」

当丽兹疑惑地如此询问时，奇怪的是，丘匹兹随即全身僵直，游移的眼神中流露出一眼就能拆穿的心机。比吕眯细双眼注视着举止明显可疑的丘匹兹，不放过他的任何一举一动。

「这、这点由我来说明——」

丘匹兹倏地站了起来，但一只长长的袖子「啪！」地正中他的脸。

那是垂着袖子的奥拉的杰作。

「我来说吧，丘匹兹卿你先坐下。」

「呃、是……」

由于奥拉散发出不容反抗的气势，丘匹兹不禁膝盖一软，跌坐椅子上。

坐在他身边的奥拉站了起来，浅浅吸了一口气后，望向丽兹。

「我是奉命来捉第六皇女殿下的。」

啪叽——应该会有人听见空气中的碎裂声。那是在陷入寂静的房间内响起的奇异声音。

明明声音回响得十分幽远，但或许大家都只是当作一般的杂音而忽略了吧。

然而，注意到声音的——只有一个人。

带来深渊的比吕。

他手边的空间出现裂缝，一只发出淡淡光芒的剑柄慢慢浮现。

比吕现在就等对方下一步的动作，再决定要不要拔出『天帝』了。

当比吕的表情如此诉说时，拔剑的机会却没有来临。

「不过，我并无意那么做，请放心吧。」

紧张感当场一口气退去。

接着开口的是丽兹的舅父。

「……过程发生了很多事，总之最后双方决定休战。理由就如同各位所知道的，是因为里菲泰因公国的来袭。惭愧的是，这件事还是布拿达拉伯爵通知我，我才晓得。」

奇欧尔克先是停顿了一下，才又接下去说道：

「我吓了一大跳。布拿达拉伯爵为了证明无意战斗，居然不惜挥舞白旗。我还心存狐疑时，她立刻派了使者过来，告诉我里菲泰因公国的诡异举动。」

「这是当然了，现在可不是同族相争的时候。」

奥拉插嘴说道。

「这倒也是……即使立场不同，葛兰兹大帝国在面对外敌时，利矛必须一致朝外才行。虽然也有例外之人。」

话说回来，我居然让『少女军神』吞了败战——奇欧尔克满是自豪地补充道。

奥拉不悦地皱着眉头开口：

「根本没有战斗，所以我才没有输呢。」

她气呼呼地鼓起双颊。这动作可爱到无法言喻。

比吕不禁苦笑。坐在身旁的丽兹也像是想到什么似地，用炽热眼神看着奥拉，一会儿后，她又以食指抵着下巴偏了偏头。

「奇怪？这么说来，舅父大人，第四皇军怎么没出现？」

「……我派人送了好几次信过去，但都没有收到回覆。」

奇欧尔克边回应丽兹的问题，边环视室内一周，随口问了声：

「对了，怎么没看到迪欧斯卿呢？」

气氛顿时一变。奇欧尔克似乎没发现变化，继续说道：

「他应该到亚路特基地迎接丽兹了才对……难道你们没有遇到吗？」

看到丽兹一脸沉痛表情，奇欧尔克这才意识到自己失言了。

然而，说出去的话也已经无法收回。

仿佛是想打破尴尬的气氛，眉毛垂成八字的特里斯主动开口：

「我们在巴欧姆小国附近遇到里菲泰因公国军的埋伏，就在当时……」

「……是吗。」

靠上椅背的奇欧尔克沮丧地垂下肩。

奇欧尔克应该也知道，里菲泰因公国军底下的三千名特遣队正朝亚路特基地而去，或许是由于看到丽兹平安无事，才会以为迪欧斯也没事吧。

「我们明明约好了要再相见的。」

比吕不经意地望向奥拉，只见她同样惊讶地瞪大双眼。

「那个『鬼』居然……」

奥拉小声地轻喃。奇欧尔克脸上也是写满了后悔。

「如果当初我没有放敌方特遣队通过的话……」

奥拉的副官丘匹兹听见这句话后，立刻反驳：

「现在不是后悔『如果当时怎么做就好了』的时候。我们的确眼睁睁地放任对手通过，但如果那时候抛下敌方一万两千大军，去追击三千人的特遣队，根本只是自杀行为。」

这一点，在场的每个人都只能同意。

若离开这座要塞去追敌军，只会被人从背后突击，甚至可能陷入遭到前后夹击的险境。

只能先击溃一万两千大军后再追过去，可是，要想出致胜的办法并没有那么简单。

「不过，那支特遣队已经由殿下解决掉了。」

奥拉又接着说：

「现在特遣队被消灭的消息大概传回敌军阵营了吧。可以确定的是，他们一定有所防备，迟迟没有发动攻击就是最佳证明。」

比吕点点头。对方应该也知道丽兹已经抵达贝尔克要塞。

之所以没有任何行动，唯一的可能性就是因为多达三千人的特遣队居然败在区区百人的士兵手上，军心因此而动摇了吧；不然就是受限于其他因素而无法有所动作。

「虽然所剩时间不多，但似乎还是可以先做好一些准备。」

脑海中浮现出好几道计策……比吕犹豫着该怎么表达才好。

然而，所有迷惘就在一瞬间全部烟消云散。

因为奥拉带着沉着的斗志开口：

「……接下来轮到我表现了。」

奥拉铅灰色的眼瞳仿佛正燃起一道小火焰。奇欧尔克端坐姿势询问：

「你有什么妙计吗？」

「出贝尔克要塞，攻进敌军阵营。」

「我方兵力只有三千，正面交战的话，绝对不会有胜算的。」

「为了以防万一，请古林达边境伯爵和殿下一起留在要塞。」

如此一来，就变成了只凭两千兵力对抗一万两千大军。

比吕还以为自己听错了，但是看到眼角视野里的奥拉副官·丘匹兹正自豪地频频点头时，他认为似乎并没有听错。

奇欧尔克深深地叹了口气。

「这太胡来了。还是并肩作战比较好。」

「别担心，交给我吧。」

奥拉怎么也不答应奇欧尔克的建议。之后好几次试着说服她，但她始终顽固地拒绝。

比吕似乎隐隐约约理解奥拉的心情。

首先，她无法与古林达边境伯爵的士兵们好好配合。

毕竟双方的熟练度不同，更重要的是，她所带来的是骑兵队。

相对之下，古林达边境伯爵的士兵组成则是以步兵为主。

如何不打消彼此的优点，又能互相弥补缺点，就显得非常重要。然而，两边人马并没有经过共同训练，一起行动只能说是不智之举。

另外可以想到的第二项原因，或许她是以自己的方式赔罪吧。

因为无谓的混乱而把古林达边境伯爵拖下水，奥拉大概是对此涌现了罪恶感吧。

如此这般，众人放弃说服奥拉，决定明天再讨论一次，军事会议到此结束。

＊

（不过啦，要说服她应该是不可能的。）

奥拉虽然有顽固的一面，然而倒也很讲道义。

比吕露出苦笑，脱下制服后丢进篮子里。

（话说回来，这里居然有浴池，真是令人惊讶。）

贝尔克要塞的中央塔地下室有处浴场，主要是提供士官阶级使用。

更令人惊奇的是，水是从地底下涌出的，几乎可以说是温泉。

比吕冲洗好身体后，将全身泡进热水中，正当他从口中流泄出一声感叹时——

「哇～～都是水蒸气！」

「好像很烫呢。」

突然传来一阵很耳熟的女性声音。比吕吓得肩头重重一颤，连忙回过头。

眼前不只有一丝不挂的丽兹，连奥拉也在。

「水温如何？会很烫吗？」

丽兹雀跃地靠近浴池旁。

「………」

奥拉似乎是发现了比吕，只见她表情一僵，脸颊也因为羞耻慢慢泛红。

「嗯，感觉刚刚好。得先用热水泼湿身体才行～～」

丽兹弯下身将手探进浴池，开心地舀起热水泼在身上。

「你们怎么会在这里？」

「来洗澡啊。」

「不，我并不是问你这个。现在是我在洗吧？」

「嗯，所以我才想说一起洗啊。」

虽然比吕很想探讨一下，丽兹是不是根本没有把自己当成男的，但现在没有那个闲功夫。

比吕转头看向奥拉时，不同于丽兹，只见她满脸通红地拼命用手企图遮住身体。

「嗨……奥拉也来洗澡吗？」

比吕试着向她搭话，却没有得到回应。此时，他视野的一角瞥见丽兹的身体正慢慢泡进浴池里。

「嗯～～好舒服喔～～」

之后，丽兹移动到比吕的身边，冷不防地朝他泼水「耶～嘿～」。

纵使有水蒸气，但看得见的东西就是会看见。

「奥拉也快下来吧！很舒服喔！」

奥拉一脸难以置信地看着丽兹，接着像是抱定必死决心一般，助跑跳进浴池。

「不行啦！要先用热水泼湿身体才对！」

丽兹提醒道。她完全搞错了该注意的方向。

（如果丽兹是猫的话，奥拉就像狗吧……）

比吕沐浴在四溅的水花中，如此想着。

＊

隔天——该说果然如此吗……比吕众人依旧无法说服奥拉，只能放弃地来到贝尔克要塞中央塔的屋顶。

四方战场几乎都能尽收眼底的此处，唯一的缺点就是炙热的阳光。不管愿不愿意，汗水就是会自然流下。为了转移注意力，比吕将目光移向下方的中央广场，只见正门附近有三百骑兵与七百步兵整齐列队。

这是为了因应紧急事件时，可以立刻出动救援。

铁门的另一侧——由奥拉所率领的两千兵力正排成奇妙的阵形。

「那样……真的没问题吗？」

比吕的身边传来一道甚为不安的声音。

转头一看，丽兹正一脸担忧地俯视着地面。

「我认为还是采取封城战术才是最好的。」

「不，那是下下策。这座要塞即使从外侧来看，也很难称得上坚固。如果遭受敌方长时间的攻击，不用三两下就会沦陷了。」

「没办法撑到第四皇军前来吗？」

「恐怕很难。再说了，第四皇军究竟会不会来也还是未知数。最好别抱太大的期待。」

「是吗～～」

丽兹失望地垂下头，不过随即又抬了起来。

「那么，我们不能和奥拉一起并肩作战吗？还是尽可能多少提高一点胜算比较好。」

「古林达边境伯爵的士兵和奥拉的士兵，在水准上差太多了。一起作战时，很可能反而会绑手绑脚。话虽如此，若是分开战斗的话，又只会被各个击破罢了。」

「真困难呢……」

「如果人数和对方不相上下，倒也不是什么问题，只是这次的情况……」

不过，光凭两千兵力要击溃一万两千大军，果然极为困难。

假如指挥官太无能，马上就会全军覆没。

然而，比吕看着呈现在眼前的，奥拉组成的奇妙阵形，扬起的嘴角勾勒出一抹微笑。两千士兵全部都是由重装骑兵所组成。每一百人为一单位，五个单位排成一横列，其后则排列三支本队，每一支本队为五百人。

如果以这样的布阵直接突击，根本是愚昧至极之举，不过……

（原来如此……要使出『三叉戟』吗……）

比吕看着怀念的阵形，顿时涌上一股自己真的回到亚雷堤尔的实感。

当前锋队伍开始行动时，战势也随之运转。

＊

呈南北向排列的两千名黑色骑兵群缓缓地行进。

第三皇军当中，被誉为是精锐云集、由奥拉所率领的「皇黑骑士团」。

卷起阵阵沙尘、身披铠甲的骏马，头部也被坚固的铁皮所包覆。

跨骑于马匹上、身穿黑色重装铠甲的骑士，各个都有着魁梧如熊的高大身躯。

每当起风时，以紫色为底，绘有剑与盾图腾的纹章旗便会迎风翻飞。

从敌军阵营传来充满紧张感的哄嚣声，但这也无可厚非。年仅十七岁便担任第三皇军参谋长、拥有『少女军神』别名的奥拉。在中央大陆上，她的存在早已是无人不晓。

敌军在最前线配置弓箭兵，等着皇黑骑士团接近。

每位弓箭兵脸上皆挂着嘲笑。这也难怪，因为奥拉的军队全是由骑兵所构成。

而且还是毫无机动性可言的重装骑兵。

此时，敌方弓箭手射出大量箭矢，转瞬之间便覆盖了整片视野。

对方现在脑海里浮现出什么样的情景呢？敌人死去的模样？还是箭矢被铠甲、盾牌挡下，硬生生折断？这恐怕不得而知吧。

奥拉扬起微笑，举起左手。顿时太鼓声大作，全军停止。

箭矢如雨般落在前锋士兵的眼前。然而令人惊讶的是，一根也没射中。

「现在正是好机会——前锋出击！」

奥拉将右手高举至半空，用力挥下。

太鼓击响三声后，只见前锋举起钢铁盾牌，同时用力一蹬马肚，于荒野上奔驰而去。

五支部队以纵向拉出五条直线。敌军尽管不断射出箭矢，却难以瞄准目标，几乎全插在地面上。即使射中了，也会被盾牌挡开。

不然就射马吧。只是话虽如此，马匹身上同样也都披覆着镗甲。

既然如此，剩下的办法不是瞄准眼睛，就是瞄准脚。或许是因为对方的部队长正犹豫不决吧，敌军的攻击显得乏味。

「奥拉大人，已经将指示传达给各部队长了。」

奥拉正倾听着马蹄带来的轰然声响，在她身边的是骑着马的丘匹兹。

「那就谨慎前进，别让敌人发现。」

「是！」

丘匹兹竖着两根手指，手臂往横一挥。各部队长确认后，后卫队伍开始前进。

即使披覆马铠、身着重装，并不表示士兵们绝对不会被箭矢射中。

只要数量够多，乱箭打鸟总还是会射中的。前锋数匹马倒卧地面，成为敌军的箭靶。奥拉见状，一脸不悦地哼了一声。

「进行下一步。准备太鼓。」

「是！」

丘匹兹举起右手，后方骑兵随即做好击鼓准备。

「在对手重新稳住阵势前，必须掌握主导权！」

奥拉的右臂往旁边横展。太鼓立刻击响两声，同时升起两面旗帜。

只见两支部队合流，以绕圆般的路径开始朝敌军左翼最边侧奔去。

将敌兵的注意力引走，打乱他们的阵脚后——

「下一步！」

奥拉的左臂往旁边横展。太鼓立刻击响两声，同时升起四面旗帜。

另外两支部队合流，这次的目标则是敌军右翼。

「最后——」

奥拉双手合十，长长垂落的袖子在风中飞扬着。

太鼓击响五声，升起五面旗帜。

「接招吧！」

最后一支部队毅然冲向敌阵中央，左右两侧也同时发动攻击。

敌方虽想撤下弓兵部队，但却来不及，纷纷成为重装骑兵队的枪下亡魂。

敌军阵脚大乱，奥拉见机不可失——

「全军突击！」

奥拉拔出腰间长剑高举向天。精灵武器沐浴在阳光下，反射出一道道光芒。

这形成美丽无比的一幅景象。看着女神身影的丘匹兹也跟着拔出剑。

「全军突击！将胜利献给吾等『少女军神』！」

『『噢噢！』』

铿锵——重装骑兵以枪柄敲响盾牌回应。

丘匹兹闻声后，一马当先地冲了出去，身后五百骑兵散发着压倒性的压迫感策马跟上。

后卫及左右翼为了与前锋同时形成夹击，以画圆路径前进，与本队保持距离。

前锋的士兵在敌阵里汇流，有如一把长枪朝着敌军本阵突进。

虽然前线敌兵已经察觉一千五百名骑兵正在接近，但他们毕竟是一万两千大军，情报的传达仍晚了一步。

——两军交锋！

大多数的敌兵都疏忽了后防，本队的五百士兵便趁机狠狠紧咬。

敌兵被马蹄踢倒在地，血沫横飞当场丧命。就如同洪流推着成堆木头前进一般，轻而易举地击碎敌军筑起的人墙。

前锋已经辟开道路，接着只要前进即可，左右翼为了与本队合流，一路踢溃敌兵。

「一鼓作气攻进敌军本阵——！」

丘匹兹高声一吼，下个瞬间却惊讶地望向身旁。

「丘匹兹卿。破绽百出，你想死吗？」

应该在本阵的奥拉，如今却一副泰然自若地跨坐马上。

奥拉轻轻挥舞精灵武器斩杀敌兵，同时慢慢地超越丘匹兹。

「您在做什么？这里很危险啊！」

「我有精灵武器。现在的我比丘匹兹卿更强。」

「话是没错，但只怕万一啊！请您立刻返回——」

丘匹兹往身后一看，才发现后方早已布满敌兵，人数之多，单凭奥拉一个人难以突围。

左翼、右翼已经合流，等到再与前锋会合后，接下来就只要尽情踏平敌军本阵。

「请您绝对不要离开我身边！」

事到如此，只能一鼓作气往前冲。而且，这么做至少也还能提振士气。

有『少女军神』同行，绝对不会输的——丘匹兹可以感受到士兵们高昂的情绪。

此时，一滴水滴濡湿奥拉的脸颊，她蹙起眉间仰望天空。

「……不妙。」

天空正慢慢染黑。原本炽焰凌人的太阳如今慢慢被黑影侵蚀。

燥热的空气传来的，是敌人的死亡气息，以及降雨的前兆。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

另一方面，贝尔克要塞中央塔。站在屋顶上的人们也察觉到天空的变化。

逐渐增强的风势吹得红发漫天飞舞。丽兹单手压住头发，转头看向比吕。

「奥拉好厉害……就快抵达敌军本阵了。」

丽兹手指的方向，正是插入敌军阵营中的「三叉戟」。

比吕点头同意。

「没错。虽然和原本的用法不同，但我想应该会成功的。」

「是吗？」

「原本的话，第一步应该先以步兵撬开敌军阵营中央。不过，奥拉是以骑兵来撬开。这不是一般人想得出来的。如果一个不小心，就会全军覆没。」

由于我方兵力压倒性地少，因此这个战法一开始就不会被列入选项当中。

比起夸奖奥拉，或许更应该称赞平日训练有素的士兵吧。

井然有序地合流后，毫不犹豫奋勇进击，从中而生的爆发力。

当敌军将注意力放在前锋部队上而疏于后防时，跟随在后的后卫部队则趁机给予追击，奥拉的布局只能说是完美无敌，让人看了为之着迷。

这是因为身为同伴才能如此赞赏，但如果就敌军立场而言，可就无法忍受了。

「应该赢了吧？」

「如果能顺利维持目前攻势，应该能赢吧。」

比吕的不安并没有说出口。至少目前都很顺利。

只要维持这股气势攻进敌阵，讨伐敌将后便直接抽身。

接下来就只消铲平陷入恐慌的敌兵即可，不过，有一件事让比吕十分担忧。

（结果端看敌将的武力了……）

过去自己使用这道战法时，部队当中有人称「黑天五将」的猛将们。

正因为有他们站在第一线战斗，这道战法最后才得以成功。

奥拉的阵营中是否有如此骁勇的猛将呢？

（而且……）

比吕仰望天空，心中的不安更为加深。

预计不用一刻，天空将会开始降下大雨，地面也会随之濡湿。

重装骑兵的机动力原本就相当不足，如果再过上雨水濡湿地面，杀伤力更会减半。比吕俯瞰着战场，敌方阵营正被奥拉所率领的「皇黑骑士团」从中央切开。「皇黑骑士团」犹如飞上天际的黑龙，见者无不为之着迷。

「丽兹。能不能请你通知奇欧尔克先生，要他姑且做好准备。」

必须先有所准备，万一有什么变故的话，才能立刻驰援。

只要是人，无论是在何种状况之下，一定难免会出现破绽。

如果发生了预料之外的事，破绽也就会愈加显眼。

被逼入绝境的敌人更是不会看漏这一点，因为每个人都不想死。

「我知道了。」

丽兹没有多问，很明快地应是。以自己目前的立场，也只能这么做。

「谢谢你，拜托了。」

比吕道谢后，目送转身去找奇欧尔克的丽兹背影离去。

他仰望头顶上方，阴郁的黑影正逐渐扩散，山雨欲来的云朵则聚积在低空。

＊

战场视野混沌不明。明明还是上午，高挂的太阳却被乌云遮覆住不见踪影。苍穹之下，排成方阵、占有数倍兵力优势的大军，却被一支黑色骑兵队完全压制。

奔驰于大地的马啼声践踏过敌军的悲鸣。一条黑线逐渐逼近敌军本阵。然而，乌云密布的天空降下小水珠，使得前进速度开始趋缓下来。

不久，变为豆大水滴的雨势增强，雨水渗透地面，完全击溃了「皇黑骑士团」的气势。

有着一头棕发的副官丘匹兹朝着并跑在一旁的长官开口：

「奥拉大人！现在该怎么办？」

「敌将就在眼前了，取下首级后，乘胜撤退。一路逃回贝尔克要塞。」

「只有这个办法吗……」

「不必恋战。一旦觉得没有胜算，就立即撤退。」

「是！」

奥拉为了找出敌将所在位置，定睛注视着敌军本阵。

在雨水干扰下，视野虽然称不上极佳，但奥拉为了将胜利拿到手，聚精会神地定睛凝视。

即使马镗弹开敌兵也不以为意，只是专注地将焦点锁定在敌军本阵。

惊慌失措地指着奥拉一行人的士兵、表情因恐惧而冻结的士兵，以及露出猛兽般的表情严阵以待的士兵，每个都不是奥拉要寻找的目标。

她将这一切隔离于视线外——

忽地，好比一道光线射入一般，奥拉的眼瞳成功捕捉住目标。

「找到了。跟我来！」

奥拉很难得地高声喊道。不仅如此，她更霸气十足地高举精灵武器，提脚一蹬马腹。

丘匹兹倒抽了一口气，噤声无语。

不过，他随即重整心情，全力追在奥拉身后。原本握剑的手改持长枪。

「皇黑骑士团！跟着奥拉大人！」

他扯开喉咙高声嘶喊。骑士们并没有出声，而是以气势凌人的攻势作为回应。

先解决掉周边的敌军士兵，接着再将下一个敌人的鲜血甩上半空，把人送入地狱。

奥拉感觉得到背后传来的气势。

也知道因雨水而冰凉的手慢慢蓄积热度。

集精灵武器的加持于一身的奥拉，逐一斩杀守护敌军大将的士兵。

为了害怕被马蹄铁踏平，敌兵们开始保持距离。

终究只是以征兵得来的士兵。闯入其他国家捕捉奴隶的野蛮人。

既无凛然大义，亦无宏伟大志。奥拉绝对不允许这样的家伙贱踏大帝国的领土。

「将胜利献给修瓦兹陛下！」

奥拉手中的精灵武器一闪，敌军总大将脸上随即显露惊愕与绝望。

奥拉的精灵武器深深嵌入敌军总大将的脖子里。当手中传来令人生厌的触感同时，在骏马奔驰的助力下，将之一斩而断。敌将的首级沾满泥水，在地面滚了好几圈。

中看不中用的庞大身体随之倒下。奥拉眼见敌将断气，随之将精灵武器伸向半空。

「敌将已伏诛！」

背后随即响起雷动欢声，周围的敌军则显露出动摇。

奥拉压抑着满心的激昂，收敛起差点就要绽开笑容的脸。

「丘匹兹卿！立刻捡回首级！」

要结束这场战争，光只是杀掉敌将并无意义。

如果他的死被隐匿不报，那么依然得继续和将近一万人的大军缠斗。

必须立刻回收敌将首级，向整体战场全面宣告才行。

「什——！」

回望身后的奥拉惊愕地瞪大双眼。

她眼中所见的是，已经没了头颅的敌将竟泰然自若地站了起来，并且捡起自己的首级。一阵恐惧窜过奥拉全身。少了头居然还能动，这已经超乎人类范畴。

奥拉迅速做出决定。脑海中第一时间浮现「撤退」二字。

她扯开喉咙，小巧的口中流泄出宛如悲鸣般的声音：

「丘匹兹子爵！撤退——？」

话却来不及说完。

因为接回首级的敌将正手持武器朝奥拉飞奔而来。

就在千钧一发之际，伴随一道尖锐的刺耳声响，奥拉将精灵武器举向前挡开敌将的攻击，之后身体飘然悬空。她重重地摔落地面翻滚好几圈，身上也沾满了泥泞。

马首连同铁制铠甲一起消失，血花从切口喷溅而出，马身也同时往一旁倾倒。

男子瞪视着一动也不动的奥拉，视线却始终没有定焦，仿佛凝视着虚无般开口：

『别太嚣张了，小丫头！』

男子将以宝石缀饰的华丽宝剑扛在盾上，大步走向奥拉。

「奥拉大人！」

飞奔而至的丘匹兹从马上以长枪刺击，却被魁梧男子反握并夹在腋下。

「什……！」

接着，丘匹兹被男子直接举起，并重重甩落地面。

落地的同时，溅起巨大水花，但在这阵滂沱大雨中，这只是微不可察的变化。

「～～～～！」

敌将以脚跟猛踢因无法呼吸而痛苦不堪的丘匹兹。

一下又一下地狠踹，丘匹兹吐出大量鲜血。

为了救出命在旦夕的副官，重装骑兵奋不顾身地毅然突击。

「喝啊啊啊——！」

『杂鱼！』

敌将不费吹灰之力地以剑贯穿士兵脸颊。

断气的士兵从马背上滚落。

因为一名勇敢士兵的牺牲，丘匹兹才得以捡回一命，但不知是否已失去意识了，只见丘匹兹仰躺在地，任由雨水冲淋，鲜血也因此流遍整张脸。

此时，奥拉终于摇摇晃晃地站了起来。

以右手压住的左手臂无力地垂下，泥水从袖口滴落。

她的左手骨折了。脸上被痛楚所支配的表情就是最佳证据。

「………精灵武器？」

奥拉迟迟无法对焦的双瞳，瞥见魁梧男子手上的剑。

（就算是这样……那个男人身上的变化究竟是怎么回事？）

精灵武器并不具有「可以让已断头的人类伤势复原」的加持力量。

如果世上真有如此奇迹，那也就只有寄宿了精灵的精灵剑——

（或者五大宝剑……可是，那怎么看都是精灵武器，不可能有那种力量。）

在奥拉思考的期间，敌兵将她团团包围。

而有如威吓敌兵一般，皇黑骑士团也不停绕圆牵制。

然而，并无法维持太久。尽管骑兵再怎么奋力威吓，在大雨之中，行动也显得极为迟钝。

更遑论己方人数处于压倒性劣势。而且，再也没有比聚集成群的敌人更容易一网打尽了。直到方才为止所握有的优势完全消失。

敌将个别转动两眼，扫视四周。

令人胆寒颤栗的动作，让奥拉忍不住一阵作呕。

『从绝不抛下士兵的这一点来看，你应该就是「少女军神」吧？』

敌将紫色的嘴唇裂成一道弦月状，从裂缝中可以窥见牙齿。

『哼……可惜不是我喜欢的类型。不过，还是请你乖乖跟我走吧。放心吧，我也没有那么冷血。只要拿到足够的赎身费，自然会放你走的。』

敌将挥动精灵武器，剑刀划破空间，雨滴也全被弹开。

「唔哇！」

为了保护奥拉而毅然挺身对抗敌将的士兵当场被屠杀。

『不过，得先等士兵们都玩够之后！』

想要救出奥拉的「皇黑骑士团」一支小队正朝这里而来。

其散发出的魄力，仿佛诉说着绝不让你们碰奥拉一根手指，伴着怒涛般攻势袭向敌将。

「大人！请再稍等一下！我们一定会替您开出一条路！」

『噗哈哈哈，真是勇敢啊。想死的人就来吧！握有精灵武器的我可是天下无敌！』

敌将的话让奥拉怀疑自己是否听错了。

精灵武器确实能给予莫大加持，但从男子身上感觉到的力量，绝不是精灵武器所带来的。

然而，令人难以置信的景象又真实地摊在奥拉眼前。

即使手掌被砍断、胸口被贯穿、甚至失去了腿，敌将仍毫无畏惧，一个接着一个杀掉「皇黑骑士团」成员。

『喝啊！下一个！尽管上！我不会输给任何人的！』

「别退缩！一定要救出奥拉大人！」

奥拉的部下即使看到同伴被残忍杀害，依旧毫不退却，放声嘶喊奋战到底。

『喝啊——！』

「啊嘎！」

最后一个人胸口被贯穿，从马上坠落。

『呼——呼……呼……果然还是会累。』

敌将抬头抑望着天空，开始大口大口地喘息，肩膀也随之大幅起伏。

周围堆叠成山的尸体，证明了「皇黑骑士团」一支小队已全数命丧于此。

敌将全身上下所受的伤，每一道皆足以成为致命伤，但伤口都慢慢地愈合。

奥拉举起精灵武器指着敌将，开口问道：

「……你那股莫名其妙的力量究竟是怎么回事？」

『你是指精灵武器吗？』

里菲泰因公国不曾采集到精灵石。

其中一个理由就在于周边遍布着沙漠。

然而，沙漠中仍有美丽的绿洲，也有许多可能会有精灵栖息的地方。

然而，这些地方都有人类群众定居。这对爱好宁静的精灵而言，只会觉得痛苦无比。

更重要的是，弥漫在这个奴隶国家内的杀戮气氛，更不会是精灵们所喜爱的。

虽然也有可能是从其他国家买来的，但里菲泰因公国不可能有这样的财力。

因为购买一颗精灵石所砸下的代价，足够让一个平民「一辈子」游手好闲也花用不尽。

不同于寄宿了精灵的「精灵剑」，「精灵武器」是总有一天会毁坏的消耗品。

有时也会在数回合的交战后折断。若锻炼方法稍有不慎，更可能当场化为无用的石头。

精灵石虽然充满魅力，与其不惜动用国家预算来购买这种消耗品，还不如充实士兵装备更实在一点。也因此，即使是国力强大的葛兰兹大帝国，持有精灵武器的也仅限于皇族，或是皇族相关人士而已。

「虽然很疑惑你是透过什么管道取得精灵武器，但你的『那股力量』更加让我好奇。」

『少说些莫名其妙的废话了。就算借此争取到时间，又能如何呢？』

「你真的没有发现自己的状态吧。不，即使察觉了，你也不认为那是异常事态吧。」

『根本无法和你沟通。不要再废话了，免得我会忍不住想杀你。而且，看看四周吧，你最重要的士兵正陆续被捉住喔！』

四周呈现一片混沌。「皇黑骑士团」开始逐渐被从马上拉下来。

尽管立刻起身奋勇反击，但无奈终究是寡不敌众。围在奥拉身边的士兵一个一个减少。从倒地的重装骑兵身上流出的鲜血，混着泥水慢慢变色。

『再过不久，因快感而喘息的时刻便将来临。在那之前，我就先陪你玩玩吧！』

轰——地一声，敌将挥剑一扫。

奥拉虽然以精灵武器挡下，但娇小的身躯还是被轻易撞飞。

她以肩膀先落地的姿势重重摔落。敌将紧接着朝着她的侧腹补上一脚。

还来不及开口呻吟，泥水便堵住嘴巴，奥拉的身体在地面上翻滚了一圈、两圈、三圈。

好不容易停下时，她脸上的光采生气却开始一点一滴地流失。

「啊、唔……」

部下仍在战斗，指挥官又怎么能够轻易放弃。

这道信念鼓舞着奥拉。

然而，当她的手撑在地面上试着起身时，手肘却完全使不上力地忽然一软。

整张脸趴进水洼里的奥拉，此时注意到从自己眼眸滑落之物。

「我在哭吗？」奥拉在脑海里如此思索，答案却碍于无情落下的滂沱大雨而无从得知。

敌将走了过来，粗鲁地揪住奥拉的头发，将她的脸抬起来。

『怎么，快昏死过去了吗？不过或许那样还比较幸福吧。因为接下来你还得陪无以数计的男人啊。』

「……………」

『别担心，我们会谨慎招待你的，毕竟我还想拿到赎身费呢。所以，会在不至于让你死去的程度内好好疼爱你。』

「……………」

奥拉不发一语，只以铅灰色的眼瞳凝视着他。

敌将一松手，奥拉的脸随即重重摔在泥泞上。

之后，敌将似乎已对奥拉失去兴趣，将视线从她身上移开，捡起她掉落在附近的精灵武器。

『不但捉住「少女军神」，还得到两把精灵武器。虽然被愚蠢的弟弟浪费掉一把，不过这下还是回本了。』

男子并没有注意到。不——他当然不可能注意到。

『真该好好感谢那位大人呢。』

他仿佛想表达喜悦般摊开手臂。

就在同一时间，男子的手掌连同奥拉的精灵武器一起掉落地面。

『嗯？怎么回事？』

从失去手掌的伤口喷出大量血液。然而，他丝毫不以为意。

他的视线被出现于眼前的一把精灵武器完全吸引住。

『……这是当初我交给弟弟的……精灵武器？为什么会在这里？』

茫然注视着精灵武器的敌将背后，正发生异变。

一道白光蛇行于覆满大军的战场上。

宛如破空疾飞的「那个」逼近至敌将跟前。

堪称疾风迅雷。除此以外，找不到更好的说法。

斩开幽暗而混沌之绝望的白刃光辉——

——一道「白雷」于地面上迸发。

=== 第五章军神觉醒 ===

时间回溯至稍早之前——

狂风大作，豆大的雨滴拍打于肌肤上。

贝尔克要塞中央塔的屋顶上——聚集在此的数十名男女皆不发一语。

仿佛沉重的空气正从四面八方压覆上来般，几乎喘不过气的窒闷感笼罩着众人。

站在比吕身旁眺望战场的红发少女，满脸担忧地蹙起形状姣好的眉毛。

「比吕，这样下去恐怕不妙吧……」

「不，目前优势仍然掌握在我们这方……」

敌人目前阵脚已然大乱，只要再讨伐敌将后，敌军势必完全瓦解。

奥拉所率领的「皇黑骑士团」，虽因突然的大雨使得行动趋缓，但并不至于失去气势。

（敌军兵力还剩八千左右……）

现在正是乘胜追击的最佳时机。

我方虽只有一千兵力，但敌方的注意力已完全被「皇黑骑士团」所吸引。

在豪雨的掩饰下，应该可以延缓被敌军发现的时间。

即使被视破，就目前敌军慌乱的阵势来看，想必指挥系统也同样大乱了吧。

——该出击了。

比吕做出判断时，转头看向丽兹，但身边却不见她的身影。

因为丽兹正奔至奇欧尔克的身旁。

看见她激动地滔滔说道的身影，或许和比吕有着相同的心思吧。

见到奇欧尔克点点头，对士兵下达指示后，比吕再度将视线移回战场。

「讨伐敌将了吗！」

『天精眼』捕捉到从战场传来的胜利气息。

然而，宛如被巨大高墙阻挡住一般，一分为二的两条黑龙开始围着敌军本阵绕起圆来。

「……为什么不撤退？」

比吕的手撑在围墙上，将上半身探出墙外定睛凝视。

可以知道战场正起了异变。可是，接收到的情报错综复杂，无法掌握正确的资讯。

（只能前往一探了。）

没有时间犹豫。爬上围墙的比吕走到边缘。

可以看到下方的士兵正匆匆忙忙地开始行动。

这是必死无疑的高度。

「呼……」

深呼吸一口气后，比吕下定决心，朝着空无一物的空间跨出步伐——瞬间坠落。

「比吕！」

看到比吕从塔上坠落，丽兹顿时发出。

但惊呼随即被雨声所冲散，并没有传进比吕耳里。

（……如果一阶一阶踩着楼梯下来就太迟了。）

身体在重力的拉扯下朝地面坠落，一阵内脏被往上推挤的不适感袭向比吕。

途中，比吕召唤「天帝」。当剑柄于脚底下浮现的同时，比吕便将其当作踏板腾身一跃。接着他再次将「天帝」召唤至脚底，有如弹跳似地于空中移动。

可以看到地面上的士兵们陆陆续续冲出大门，奔向战场。

丽兹他们这时候应该也正冲下楼梯往地面而来吧。

比吕早一步飞越大门，降落至地面。

冲出大门的自军士兵们发出惊叹。

现在没有时间特别说明，而且也没有必要。

单手紧握白银之剑的比吕迈步疾奔。脚步轻松自在地穿梭，就如同驰聘在晴空下的草原一般，完全不受满地泥泞所阻碍。

比吕一来到遍布敌军的战场，立刻扫视周围，找出空隙。

那是「皇黑骑士团」全力开辟的道路。发现到这条大缝隙时，比吕马上展开突击。

「疾！」

剑光一闪，砍向挡住去路的敌兵背部。在血花溅出之前，再斩杀下一名敌兵开出前路。小喽啰们完全没有注意到。在闪光划过时，敌兵人头便已落地。

在看清闪耀的剑刃前，小喽啰便已经气绝身亡。

『你是谁——！』

敌军部队长注意到比吕，举剑朝他挥来。

「哼！」

比吕闪开后，剑刃打横一扫。

只见敌军部队长的剑从中央断成两半，剑刃顺势掉落地面。

几乎同一时间，已然断气的部队长也化作尸体倒卧泥水中。周围敌军顿时一阵哗然。

赶时间的比吕再度迈开脚步，不理会敌军的动摇。

超乎常人的速度，那正是「天帝」所带来的加持。

他俐落地穿梭于人群中疾行前进，好不容易视线终于掌握到奥拉的身影。看见伤痕累累倒卧于泥泞当中的少女，比吕的眼底噙着一道沉着的怒意。

比吕心念一动，回应他的是——于眼前空间裂开的一道缝隙。

从裂缝中浮现出一把以宝石点缀的精灵武器。比吕没有丝毫迟疑，伸手握住剑柄投掷出去。锐利刀刃划破空气，硬生生砍断敌将手掌。

比吕仅在一瞬间，便完全屏除了与动摇的敌将之间的距离，贴近他的面前。

在敌将反应过来之前，比吕将「天帝」打横一闪。

『咕噢——！』

比吕的手上还留有连同骨头一刀两断的手感。应该确实葬送了敌将才对——

「然而……为什么你还活着？」

伫立原地的比吕回头望着敌将，开口询问。

『你……是谁？』

出现突如其来的搅局者。敌将会露出诧异表情也是当然。

比吕无视敌将的惊讶，只专注看着他的脖子。确认断头正慢慢接回。

「……再斩断一次，或许就会明白了。」

比吕以「天帝」的剑尖指着敌将。

『看来你似乎不打算自我介绍一下。不过，我就让你知道我的大名吧！你应该至少会想知道自己是死在谁手上吧？』

敌将脸上浮现出狰狞的笑容。

『雷希尔·路梅尔·里菲泰因，是里菲泰因公国的下任公爵！』

报上名后的雷希尔将精灵武器的长剑纵向挥落。

比吕以「天帝」接下后推开。两人之间顿时迸出大量火花。

『居然能挡开我……怎么可能？』

力气不敌比吕而被逼退了几步的雷希尔感到不解，脸上写满了疑惑。

接着他瞥了一眼自己的手之后，又再望向比吕。

『……那把剑是怎么回事？是精灵武器吗？』

「我没有义务回答你。」

比吕内心相当惊讶，因为对手的臂力远超乎自己的想像。

虽然挡开敌将，但比吕也从原本的位置后退了二步。

『呵呵……哈哈哈，很好。不说就算了！等杀掉你之后，我再好好调查就行。』

雷希尔随意地挥舞着长剑，朝着比吕步步逼近。

比吕腾身跃起，顺势一个扭身翻转，窜至雷希尔跟前，举起「天帝」豪气地往横一扫——然而，却被对手轻易接下，手中传回一阵麻痹般的触感。

雷希尔脸上笑意愈来愈深。

『的确是个很强的对手。不过，也只是速度快罢了。』

雷希尔嘴角扬起一抹冷笑，使出全力挥动长剑。

试图以「天帝」挡下雷希尔攻势的比吕，身体却轻易地悬空。

（他的力气比刚才更大了！）

如果有人旁观这场生死之战，肯定会认为少年将被甩飞吧。

然而，比吕将剑刀往旁边一滑，四两拨千斤地卸除劲力，并向后一跃隔开距离。

当比吕正打算重整态势，视线才一转向前方——

「——！」

雷希尔却已逼近眼前。

『喝啊啊啊啊！』

「唔！」

就在比吕弯下腰的几个转瞬后，头上一阵暴风由右往左扫过。

躲开攻击的比吕以「天帝」突刺，剑刃却被雷希尔大脚一踢，剑尖改而指向天上。

形成手臂高举姿势的比吕，顿时门户大开。

『小鬼！结束了！』

如迅雷一般撼动空气的剑刃正瞄准比吕的头。

然而，却被划破空间而出现的两把剑所挡下。

『什、什么！』

这两把精灵武器，都是比吕在千年前经由「天帝」保存于「精灵界」。

结束任务的精灵武器随即从这个世界消失，比吕与雷希尔之间已没有任何阻碍物。

『刚才那是什么？』

雷希尔完全无法理解发生了什么事，脸上写满了困惑。

「疾！」

比吕没有义务回答，将「天帝」剑尖往前一刺。

『别太小看我了！』

结果却只有浅浅地划过雷希尔的侧腹。

（他的反应速度也提升了。）

如果是不久前的雷希尔，是绝对躲不掉的……总觉得有违常理。

（而且，这股异常的复原力究竟是……）

被斩落的手掌已经重生，刚才侧腹的伤口也在一瞬间愈合。

（精灵武器不可能有这样的加持。）

虽然也有可能是这个时代的精灵武器已经进化了，但至少在比吕的记忆中，并不存在可赐与这种加持的精灵武器。

（难道是……）

比吕忽地想起了某件事，但思考却被雷希尔打断。

『觉得不可思议吗？你以为自己确实杀掉我了吗？蠢蛋！』

将剑扛在肩上的雷希尔指着比吕手上的「天帝」开口：

『虽然不知道你那把剑是什么来头，不过至少可以确认，若不是「精灵武器」就是「五大宝剑」之类的吧？不管是哪一个，这些武器的加持都能够大幅提升身体能力。不过，最后的强弱还是取决于个人本身的力量。所以——』

雷希尔停顿了一下才又接着说道：

『你只不过斩了些小喽啰罢了，别太沾沾自喜了，小鬼！在我这样的强者面前，只是更凸显出像你这样的弱者！若是你本身的力量太弱，「那个」拿在你手上也只是「暴殄天物」！』

说完后的雷希尔身体开始起了变化，背部隆起，手臂也变得更粗壮。

比吕此时终于想到敌将之所以如此强大的「原因」。

「原来是这么回事……」

『啥？』

比吕以「天帝」砍向敌将肩膀，当场将其斩落。

『哈哈哈，完全没效！』

雷希尔似乎完全感觉不到疼痛，愉悦地笑歪了脸，手上长剑用力挥落。

以白银之刃挡下的比吕与雷希尔四目相睨，互不相让。

「你刚才说的那番话非常正确。不过，你现在的力量——」

『喝啊啊啊啊啊！』

「呃啊！」

雷希尔一脚踢中比吕的心窝，将他整个人踹飞出去。

全身仿佛被撕扯开般的剧痛袭来，比吕难以呼吸地摔在地面一路滚出去。

一直到撞上在已成混战的战场上厮杀的敌兵之后，才终于停下。

缓缓爬起身的比吕，脸上已经不见刚才毫无生气的表情，而是浮现出与他年龄相符、充满人类情绪的表情。

「………我并不想知道你服下『魔毒』的原因。」

几名发现到比吕存在的敌兵有如威吓一般包围住他，并将枪尖指向他。

比吕仿佛事不关已地环视一周后开口：

「不过，如果知道力量的使用方法，根本没必要依赖那种东西啊。」

当比吕左手往旁边一挥的同时，包围自己的「所有」敌兵胸口倏地被剑贯穿。每个敌兵脸上皆是挂着疑惑的表情，尚未搞清楚状况，便一个一个口吐血块，在挣扎中当场毙命。

＊

战场陷入一片混沌。古林达边境伯爵率领的士兵正在前线奋战着。

敌军本阵中央，比吕持续与敌将激烈缠斗。

不——说是比吕单方面发动攻击或许比较适当吧。

切开空间出现的一把精灵武器。比吕握住剑柄便朝雷希尔砍去，接着瞬间移动至他的视线死角。此时，手边的空间裂开，出现另一把精灵武器。

比吕捉住新出现的精灵武器用力挥斩后，俐落地将手上两把精灵武器猛然往前突刺。

比吕接着顺势腾身跃起，越过雷希尔头顶——在他背后甫一落地，便召唤出新的精灵武器，贯穿他的背。

——所有的动作都发生在一瞬之间。

从第三者的角度来看，大概只能看到半空中宛如蜘蛛的巢穴一般无尽交错的白银残光吧。比吕的攻击未有片刻停歇，精灵武器带着怒涛之势刺穿雷希尔庞大的身躯，喷溅的鲜血在大地上留下一片斑驳。

雷希尔发出哀嚎，并在地上痛苦打滚。

『噢噢噢噢——！』

他的手、脚、胸部上布满伤痕，每道看起来都足以致命。

然而，雷希尔却还活着。

雷希尔身上缠缚着一股黑色的不祥气息，伤口在瞬间便完全复原。

刺中雷希尔的精灵武器掉落地面后消失。

比吕从一开始就一直有股异样感。而他对眼前的情景十分眼熟。

「………『堕天』吗？」

这是称呼妄想吞纳精灵力量的「愚者」所使用的「忌名」。

一千多年前，某个国家的国王由于一时兴趣，将精灵石捣碎后，以特殊制法炼成「精魔丸」。

国王让一位士兵吞下精魔丸……然而，当下什么事也没发生，国王不禁大感失望。

之后，所有人都静静熟睡的半夜，男子开始感到痛苦。身形样貌完全改变的男子失去理智，最后变成了怪物。察觉到异状的巡逻士兵成为第一批牺牲者，怪物接着又吃掉了国王，城内的男女老少也都无一幸免地全被杀光。

最后，其他国家趁着这场混乱并吞了这个国家，而当时的那场战斗，比吕也有参加。

「居然做出这种蠢事……一旦被精灵的『魔毒』所侵蚀，就再也无法恢复了。」

精灵的加持确实相当具有魅力。

虽说如此，如果欲将其纳入体内，可就不只是效果过彰这样的程度。

那股力量就凭人类的躯体，根本无法容纳。不用多久，就会变得不再是人类。

然而，尽管如此，「堕天」之人仍是前仆后继。这些事比吕都还记得。

濒临亡国命运的国王们为了复仇而吞下「魔毒」。

甚至也经历过一段，利用这一点进行「魔杀」的黑暗时代。

不过，倒也不是每个人都会失去理智，当中有极少数的人便撑住了。

保持理智的同时，得到远远凌驾于人类之上的身体能力者。

能承受魔毒的人类，人们如此称呼他们……

——魔人。

原本就较比吕更加魁梧了两倍的雷希尔庞大身躯，慢慢地膨胀成六倍左右的高度。

这样已经不能称之为人类了。而是更接近奥尔迦或基迦斯的「怪物」。

（不过，这样就表示失败了……）

比吕握住「天帝」严阵以待的同时，怪物也有了行动。

然而，怪物并不是朝着比吕而来，而是直接开始袭击里菲泰因公国士兵。

『咿咿咿——嘎！』

怪物手臂一挥——卷起的风压顿时将五名里菲泰因公国士兵吹走，被它大脚践踏的人，脑浆当场溢洒于地面。

『这家伙是什么？』

『快攻击！怪物出现了！』

『唔啊！』

『大人去哪里了？』

即使陷入混乱，里菲泰因公国士兵仍是展开攻击。

像是闹起脾气的小孩子一般大肆暴动的怪物，一个接一个杀光所有里菲泰因公国士兵。

而且，里菲泰因公国士兵完全没发现怪物就是雷希尔。

不过这也难怪，因为怪物身上完全看不出一丝雷希尔的影子。

举弓射箭的人、毅然挺身迎战的人、流着眼泪转身逃跑的人。

无一幸免地全都死在怪物手上。

就犹如踏死蝼蚁般轻易地葬送一条条人命。不仅如此，还有另一件重挫里菲泰因公国军士气的事态。从本阵后方的位置正窜出一道道火舌。

『怎、怎么可能！』

『喂、不会吧……那里不是……！』

『是后勤站……』

『在这种豪雨之中，居然会烧起来？』

敌兵纷纷发出悲鸣。

比吕看了一眼熊熊燃烧的火焰，立刻知道那是丽兹的杰作。

在当下这种滂沱大雨中，能办到这一点的唯有「炎帝」。

这下胜负可以说是已经底定了吧。失去了指挥官，也失去了后勤站，他们剩下的就只有撤退或是投降两条路可选了。

只是，当下的状况并不容许他们乖乖投降。因为一旦抛下武器，就会立刻被怪物杀掉。如果还有指挥官等级的人员在，或许还有机会重整态势，只可惜几乎都已经死在比吕手中了。

他们现在只剩唯一一条路可走，那就是丢掉武器，一股脑儿地全力逃窜。

『撤退！快逃啊！我受够了！』

『我、我也要逃！』

『可恶，等一下！我也一起走！』

每个人都不想死，也不想进行有勇无谋的战斗。

士兵们立刻朝着自己国家的方向拔腿狂奔。

如果从高空往下看，往里菲泰因公国方向奔逃的浩大阵势，看起来就有如雪崩一般。

看着士兵们的背影，比吕并无心追上去。因为还有其他更需要解决的对手。

比吕闭上眼调整呼吸。

他双手紧握「天帝」剑柄高举向天的姿势，让人联想到第二代皇帝的铜像。

怪物的咆哮拂动着比吕的浏海。比吕静静地凝视怪物，接着一跃。

在亚雷堤尔，「怪物」并不罕见。或许说是随处可见也不为过。力量强弱也各有不同，此外，如果是大型怪物，基本上都会采取集体围攻的方式。如果有人敢与怪物单挑，人们一定会嘲笑他是有勇无谋。历经重重训练的军人就更不用说了。

不过，却没有任何人嘲笑少年。

没有人敢轻视毅然挺身迎战怪物的「英雄」。

一来一往与怪物进行激烈攻防的少年，名为奥黑比吕。

他的另一个名字则是海德·雷·修瓦兹·冯·葛兰兹。

是在千年前的亚雷堤尔被颂扬为「军神」的「英雄」本人。

如今已化为「神话」的「传说英雄」。

在征服了周边诸国后便回到原本的世界，但是，如今他再度返回「异世界」。

从神话当中走出来的少年，手上正握着一把白银之剑。

那是连传记当中都没有记载的「遗落之剑」。

精灵剑五帝其中的一把——「天帝」。

剑托和剑柄都像是以白雪为饰一般纯白美丽，刀身则有如洒落了无数闪烁星辰似地闪耀夺目。

「唔！」

一道巨大拳头擦过比吕的鼻尖。

风压带起几根浏海飘扬于空中。比吕一个扭身，俐落地挥动「天帝」。

血花从怪物的手臂喷溅而出。然而，裂开的伤口在一瞬之间随即愈合。

如果存在着无法怎么斩杀都不会死的生物，这种情况下，人类会采取什么行动呢？

大部分的人一定会拔腿就逃吧。然而，应该还是会出现敢挺身迎战的极其少数人。

比吕可以说就是后者吧。他的脑海当中，并没有逃走这道选项。

他的脸上不见一丝恐惧与焦虑，唯有不耐烦。

（太慢了！还不够！）

他衷心渴望着。这和过去的模样还差远了。如果要让怪物彻底断气，光是这样还不够。

「涡！」

比吕怀着满心的不耐挥动「天帝」。一只巨大的手臂立刻飞向空中。

如果是人类的话，那绝对会成为致命伤吧。

然而，对手再怎么说都是服下精灵「魔毒」的怪物。

对手的血液染红了比吕的脸颊，即使如此他也毫不退缩，动作又再加速。

「可恶！」

回到原本世界后，至今隔了三年的空白期。

每天过着歌咏和平的日子，使比吕的身手可以说是确实衰退了。

不过，他并不想以此作为借口。

因为过去培养的经验、重要的事物都遗留着。

（我不想平白躇蹋了一切。）

全身上下每处关节都发出悲呜，比吕咬紧牙根强忍。

在历经了数场战斗后，少年的身体濒临了极限。

即使如此，比吕仍持续挥斩。

白银闪光仿佛被怪物吸收了一般随即消失。

每一下挥斩，怪物的血液都会溅染大地，蓄满痛楚的咆哮撼动着空间。

（因为有你在、有大家在，所以我才能持续获胜。）

比吕跪在地上，以手捶打着大地。

（虽然如今……大家都已经不在了。）

此时，怪物的周围出现了无以数计的精灵武器。

比吕的眼角余光扫过心生动摇的怪物，将「天帝」高高扔至怪物的头顶上。

——为了你们所留下的「历史（荣耀）」，我必定握住胜利！

比吕闭上眼，开始调整呼吸。

怪物看着破绽百出的比吕，认定现在正是大好时机，全力使出攻击。

一旦被打中便会当场毙命的必杀一击，一次又一次地在少年头上挥落。

然而惊人的是，居然招招都落空了。

「好——开始吧！」

比吕睁开眼，露出的眼瞳中不见深渊，唯有纯粹的光芒。

雨滴像是抚慰他一般地冲走对手反溅的血迹。

夹杂在空气中的粒子宛如献上祝福似地增强了光辉。

少年看着世界的呼吸，嘴角噙着一抹笑意。

（亚堤邬司……虽然你不在这个世界……）

少年的背后，一名红发少女正满脸担心地守望着他。

（不过，你的意志仍然留了下来，并且连系着过去与未来。）

开始总是突然，结束终是必然。

即使分离，即使再也无法相见，仍联系在一起。

没有你的世界。没有我的世界。

你是过着什么样的日子？

是过着快乐的日子？

抑或天天悲伤度日？

可以的话，希望你能笑容不断、充实地度过每一天。

如果你也和我有同样的想法……

——我会如此传达。

（请放心吧。）

少年定睛注视着怪物。

（不必担心。）

精灵的力量逐渐盈满他身体的每处角落。

（我过得很开心。）

少年腾身跃起——

——将世界的声音抛在脑后。

飘浮在怪物周围的精灵武器，正以一把、三把、八把、十四把……的惊人速度消失无踪。大雨不断落下的战场上，唯有划破空气的声响回荡着。

怪物的肉被斩下，银白闪光包覆着发出悲呜的怪物，就连痛苦呻吟都被吹散。

激烈的斩击非但没有停止，反而愈渐加速，赞扬着百道光辉、千道荧煌，同时在地面上形成数万星子。

这是只有「天帝」持有者专属的特权。

迷惘全都烟消云散的少年身上，「天帝」加持的「神速」开始发挥本领。

——神光雷火。

借由超高速所使出的激烈斩击。

当所有精灵武器都消失时，从空中落下一把美丽的长剑。

比吕用力一蹬、跃上半空，紧握住「天帝」的剑柄。

「喝啊啊啊啊啊啊啊啊！」

他一剑劈裂怪物的头，并顺势斩断时，剑尖插入了地面。

轰然巨响撼动着空间。同时，传来地面碎裂的地鸣。

怪物的身体像爆炸似地被切成细块，肉块四散于周围地面，之后没入泥土之中。在这景象的中央——正大口喘息的比吕抬起头汲取着氧气。

雨势停歇，从阴森蠢动的灰色云朵缝隙间，太阳有如祝福英雄（比吕）回归似地温暖洒落。

「比吕！」

红发女少丽兹奔至比吕身旁，伸手抱住他。

方才已耗尽全力的比吕根本招架不住，一屁股跌坐在地。

虽然很想开口抗议，但嘴巴完全不听使唤，像是主张着以呼吸氧气为优先。

「虽然有很多话想说……不过看到你平安无事，真是太好了。」

丽兹以双手捧着比吕的脸颊又搓又揉，同时像是放下心中大石似地吁了一口气。

比吕依旧是什么话也说不出口，只能任由她处置。

赛伯拉斯也来到比吕的身边，以头磨蹭着他的肩膀。

比吕的视野一角，被士兵搀扶的奥拉正凝视着自己。

丘匹兹则是仍旧处于昏迷，正在接受医护兵的治疗。

特里斯与古林达边境伯爵难掩激动的表情走了过来。

「太、太厉害了，你居然一个人解决掉那种怪物……」

古林达边境伯爵捏了捏自己的脸颊，像是以为自己在做梦似地。

在他身旁……

「唔……小鬼的真实身分究竟是……」

特里斯则是自言自语般地碎念。

有如以此为契机一般，众人身后爆出雷动欢声。

「好厉害……那道攻击……你有看到吗？」

「呃、啊、喔，当然看到了！」

「少骗人了，如果你看得到的话，就不会还是个二等兵啦！」

「喂、喂……快看！」

「什么啦——？」

原本骚动的士兵们，兴奋之情瞬间退去。

犹如地鸣般的马蹄声，撼动空间，蹂躏着众人的耳膜。

当距离逐渐拉近，开始感到一股仿佛心脏被紧紧揪住般的压迫感。如果来者不是同伴的话，士兵们大概会当场逃跑吧。散发着强烈压迫感的一支大军，出现在众人眼前。

「第四皇军……！」

＊

距离比吕奋战的战场西方约三塞尔（九公里）的地方。

这里有着好几座巨大断崖，以此作为掩护，多达两万的大军布满荒野。那正是称霸中央大陆的，葛兰兹大帝国第四皇军。

队伍最前方，跨骑在一匹有着白色鬃毛的骏马之上缓缓前进的男子便是司令官。

其名为特莱伊·弗林·冯·楼因。阶级为大将。

是战历辉煌的猛将，也是葛兰兹大帝国的五大将军之一。

楼因将军的视线瞥了后方一眼。

一辆奢华的马车因为凹凸不平的路面而颠簸摇晃地前进。

坐在马车内的人物，无论是对司令官而言，或是对葛兰兹大帝国而言，都非常重要。

楼因将军将头转回前方，有一匹马正朝自己奔驰而来。

那是一名斥侯。

「将军！报告！在国境附近，古林达边境伯爵正陷入激战，战况似乎不妙。」

「那是当然。里菲泰因公国应该有一万五千大军啊。虽然不知道古林达边境伯爵实力如何，但绝对赢不了的。不，他能撑到这个时候，反而还应该称赞他呢。」

那是长年以来，连小纷争都没有的区域。所以也就无从得知他的实力。

但不管其实力如何，古林达边境伯爵领地的常备军仅有三千，其中的部分部队由于必须维持治安，所以不能动用。楼因将军估算，能召集到的兵力顶多就一千左右。这么一点兵力对上一万五千大军，居然可以撑到现在，对此楼因将军感到很不可思议——

「『少女军神』似乎也在场。」

听到斥侯的报告后，楼因将军的疑惑终于解开了。

「喔——她居然特地从西方千里迢迢来到南方边境吗……」

「不过，目前无法确认她是死是活，似乎是被敌将打败了。」

「那个小丫头居然亲赴前线吗？真是的，乖乖地待在后方不是很好吗？」

还以为她是个很聪明的小丫头，难道是自己错判了？愚勇与英勇仅在一线之隔，就是指这种情形吧。

那种程度的小丫头背负「军神」之名，或许太沉重了。

赐给她这道头衔的布鲁塔尔第三皇子的随兴作风，也真让人伤脑筋。

最适合「军神」之名的果然只有那个人，楼因将军在心底如此想着，眼神再度望向马车。

此时，从马车内传出蕴含威严的声音。

「楼因。」

被叫住的楼因将军放慢马匹的速度，将脸靠近马车窗户。

车内十分昏暗，透过窗户可以看见一名男子正被多名全身赤裸的女子所包围——他正是陪同皇帝亲征的，休特贝尔第一皇子。

直到两年前败给奥拉以前，向来对诸国具有重大影响力的大国费尔瑟，就在前几天，被皇帝与休特贝尔第一皇子共同歼灭了。

休特贝尔第一皇子并没有直接凯旋回归大帝都，而是带着亲卫队，甚至也带了战胜的战利品——费尔瑟皇女们同行，浩浩荡荡来到这里。

不知是因为对自己的将来感到悲观，抑或是看见了地狱景象，身上仪容完全不成体统的女子们，双瞳犹如死人般毫无光采。

一旦第一皇子厌倦后，她们立刻就会被当成奴隶转卖掉。

楼因将军不由得同情女子们不久后的命运，同时开口回应：

「有什么事吗？」

「叫斥侯过来。我有事情要问他。」

「是！」

楼因将军立刻向刚才来报告的斥侯使了一个眼神。

斥侯随即骑着马靠过来。

楼因将军推了推下巴，示意他将脸靠近窗边。

斥侯带着紧张神色将脸靠近窗边。

「……雷希尔怎么样了？」

听到休特贝尔的问话后，斥侯顿时愣了一下。

楼因将军立刻意会到话中的意思，在斥侯耳边低语：「殿下不是交待你去察看雷希尔的情况吗？」

斥侯这时才反应过来，连忙说道：

「……由于有一名不可思议的少年介入战局，一时令人有些惊讶。不过面对持有精灵武器的敌将，少年也无计可施——」

「不可思议的少年？」

「是的，他用肉眼无法辨识的速度出现在敌军本阵——唔啊！」

斥侯话才说到一半，窗户猛然碎裂，碎片刺中斥侯的脸庞。

承受剧痛的斥侯，其悲鸣并没有持续太久。

因为从原本窗户所在的位置伸出一只粗壮手臂，宽大手掌覆住斥侯的脸。

「噢咕！唔、唔！」

马匹从无法呼吸的斥侯身下逃离。

然而，斥侯的双脚还悬在半空，慌张地挣扎摆动。

楼因叹了口气后，捉住斥侯的腰，对着休特贝尔开口：

「休特贝尔皇子……请别开玩笑了。请放手——」

楼因的话还没说完，突然响起一道「喀叽」声，斥侯的身体顿时瘫软。

不知是否因听见了那道声响，马车内的费尔瑟皇女们纷纷发出悲鸣。

休特贝尔还以为她们已失去了所有感情……也或许是想起了什么回忆而叫出声吧。

楼因放开脖子被折断的士兵的腰，士兵的身体随即摔落地面化作死尸，逐渐消失在后方。

「……哪里惹您不高兴了吗？」

「他的报告太不得要领了！所以必须处死，你有意见吗？」

休特贝尔以不耐烦的声音说着，洋溢的杀气任谁听了都会一阵恶寒。

然而，楼因只是耸耸肩。只能说他十分有胆识。

「我说有意见的话，您应该也不会听吧。」

「那就别问了。话说回来，肉眼无法辨识的速度——这一点让我很好奇，而且斥侯不是说了是名少年吗？」

「如果不是斥侯看错的话，那就很可能是持有『五大宝剑』之一的人。若真是如此，虽然有给了雷希尔精灵武器，恐怕也难以招架吧。」

「那可不一定吧。毕竟也有给他服下『那个』啊。」

「嗯……那么，结果还很难说呢。」

楼因还记得，过去听到休特贝尔的野心时，自己惊愕得张口结舌。同时，他也很想看看这个男人将要抵达的终点风景。

就连现在回想起来，即使年纪也不小了，胸口仍会一阵炽热。楼因不由得自嘲地一笑。

「您说不定哪一天会被精灵王诅咒喔。」

「……现在的精灵王又能做什么？」

休特贝尔语气失望地说道，楼因一时也无言以对。

「我一定会成为『　　』。」

休特贝尔低吟的话语被滂沱大雨掩盖，并没有传进楼因的耳里。但即使楼因听见了，一定也无法说什么吧……

楼因抵达战场时，战争已经落幕。

在他眼前，包含第六皇女在内共有四名男女。

每双眼睛皆是充满警戒地盯着楼因看。

想也知道，他们应该都想问为什么第四皇军会在这个时间点出现吧。

不管会听到什么样的指责，到时只要见招拆招地带过就好。

楼因英姿飒爽地跃下马，将手举在胸前，在第六皇女面前跪下。

「萨利亚·艾斯特雷亚殿下，很抱歉，恕我来迟了。由于刚才的大雨拖延了行军速度，似乎没有赶上。」

楼因抬起头望向被抱在第六皇女怀中的少年。

即使是个失败作，但终究还是「魔人」，凭他居然可以打败……

原本楼因认为，如果真有人能打败，大概也就只有持「炎帝」的第六皇女了，而且还必须是打群体战才有可能，没想到竟然有人可以单独消灭「魔人」……

办到这一点的，还只是一位与第六皇女年纪相仿的少年，楼因将军不由得发出惊叹。

（这可有意思了……）

没能亲眼看到少年的战斗，让楼因感到相当可惜。

不过，即使只知道结果，仍点燃了大将军的本能。他忍不住想要试探少年一下。亲自确认少年究竟有多强。

然而，楼因强忍下这些念头，紧握的手掌甚至有些泛血。打倒虚弱不堪的对手也没什么意思。如果是现在的少年，自己单手就能收拾他了吧。

（这道乐趣就留待下次机会吧。他并不是我们此行的目的。）

此时楼因注意到一旁发出的杀气。

「真是危险呢。」

用低沉声音如此说道的，是休特贝尔第一皇子。

跨坐在马背上的身影有如霸王一般，散发着压倒性的存在感。

冲天竖起的金发看起来就仿佛皇冠。

他锐利的眼神毫不掩饰杀气地贯穿少年。

（不妙……）

楼因的脸颊顿时一僵。

「他恐怕会是一道阻碍。」

「请等一下。目前的状况——」

休特贝尔手上迸出一道雷击。即使视线想要追上也完全来不及。

接着，有如贴地窜行的雷击却在少年面前硬生生弹开。

「咦？」

楼因忍不住发出呆愣的声音。

（怎么可能……那可是精灵剑五帝「雷帝」的雷击啊！他究竟是怎么挡下的？）

虽然完全搞不清楚发生了什么事，但少年绝对动了什么手脚。

只是，楼因实在想不透少年是如何挡下休特贝尔的攻击。

「……你这是什么意思？」

少年的声音蕴满了腾腾杀意，从他柔和的容貌完全难以想像。

缓缓站起来的少年全身缠满外露的霸气，逼得楼因不禁后退一步。

接着他一阵愕然。

（我竟然会被他的气势所慑服……被他这个小了自己一轮以上的小鬼头？）

更重要的是，少年现在虚弱不堪。然而，他散发出的霸气却令人为之生畏。

自己至今不知经历过几场战役，度过几次生死关头，已经很久不曾感到恐惧。正因为如此，才不够成熟。楼因只是一心为了自己的不成熟感到羞耻。

被称为大将军，自以为已经立于顶点。

不过，现在比起这些，当务之急是必须劝谏主人。

楼因以眼角瞥见休特贝尔——只见他的嘴角扬起不祥的笑意，口气愉悦地说道：

「呵呵，真有意思，你是什么人？又是怎么挡下攻击的？」

「休特贝尔第一皇子，请等一下。如果事情闹大，恐怕会传进陛下的耳里。」

休特贝尔完全不理会楼因在耳边提醒的谏言，朝着少年——不，是朝着第六皇女伸出手。

「有本事就躲开吧！」

天空发出巨响，空气也跟着低鸣，一道闪电应声落下。绝望的电光打在少女的周围。

——少年放步疾奔。

他用难以想像的速度迎击落雷，只为了保护少女。

然而，虚弱不堪的少年无法全数挡下，当楼因注意到时，少年已有如一片纸屑飞上半空。

「比吕……！」

首先发出声音的是丽兹。

她同时奔向有如被抛出去后落地的少年身旁。

「振作一点！不要……为什么！」

从马背上跃下的休特贝尔大步走近两人身边。

在他的手上握着一把巨大战斧——精灵剑五帝之一的「雷帝」。

「伊莎贝尔，快点让开！」

「别开玩笑了！你为什么要这么做！」

丽兹眼角噙着泪水地大吼。

有如回应她的怒气一般，「炎帝」剑刃忽地窜出火焰。

感应到好敌手的「雷帝」也发出激烈电击。

「……你居然敢把剑尖指向我？你以为自己赢得了我吗？」

「就算赢不了也无所谓！我绝对不准你伤害比吕！」

两人之间的对峙一触即发，随时都可能相互厮杀起来。

不——丽兹应该会被单方面地残杀吧。

两人的实力差距有如天壤之别。

「我只是想驱除围绕在我可爱妹妹身边的害虫罢了。」

「你竟敢说比吕是害虫？」

楼因尽管在心底大喊不妙，却又想不出可以阻止两人的办法。

如果当场杀了丽兹，绝对瞒不过皇帝的。

——而且目击者众多。

要是这时候杀了「炎帝」的持有者，绝对只会离王座愈来愈远。

休特贝尔明明知道的……明知如此，却又——

（难道他从少年身上感受到的威胁如此强烈吗？）

休特贝尔一脸不耐烦地开口：

「你就那么重视那个男孩吗……有什么理由让你如此拼了命也要保护他？」

「有，当然有！如果杀了他，父皇大人绝对不会饶恕你的。」

「你说什么？」

丽兹或许也是迫于无奈才下此决定。

只见丽兹看了少年一眼后，脸上的神情染满了深刻的悲伤。

「他是——第二代皇帝的后裔。」

在这句话之后，世界上的声音仿佛全都消失。

任何人都不发一语，每个人皆是一脸愕然。所有视线不约而同集中至陷入昏迷的少年身上。

——孤注一掷的险棋。

——世界以少年为中心开始转动。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

因为休特贝尔的雷击而失去意识的比吕，醒来时，却置身在一处不可思议的地方。

纯白的空间，褪去色彩的世界。

比吕完全不知道发生了什么事，脸上如实地表现出自己的困惑。

突然，有人从比吕身后出声叫唤他。

「你会来这里，就表示……你回到亚雷堤尔了吗？」

比吕惊讶地转过头，眼前是一位有着金发金眼的青年。

「好久不见。或许也不能这么说。自从『比吕（海德）』回去『地球』之后，我也不知道究竟过了多久。」

惊愕地瞪大双眼的比吕，一句话也说不出来。

以宝石点缀的王座，可以说是品味极差。而青年正坐在那张王座上。

端正清秀的面貌，宛如从画里走出来一般，任何女性见到的话，都会发出高八度的尖叫吧。就连男性看了都会为之惊艳的美青年。

纤细修长的腿交叉盘起，幸亏他有着优雅的仪态，因此即使坐在品味极差的王座上，倒也意外地十分适合。

终于回过神的比吕，对着拥有一对给人霸气印象的金色眼瞳青年开口：

「你是……亚堤邬司吧？」

比吕说完，只见青年浮现一抹带点坏心眼的讪笑。

虽然很想甩他一巴掌，但比吕还是强忍下来。像是要强调自己才没有那么缺乏耐心。

为了转移烦躁的情绪，比吕放眼张望四周。果然只有无限延伸的纯白空间。

消失了吗？比吕在心底这么想，将视线移回后，眼前的亚堤邬司依旧一脸愉悦地笑着。

「嗯，这一定是梦吧。」

比吕如此断言。再说了，自己原本应该是在战场才对。

最重要的一点，亚堤邬司是千年前的人物，在现在的亚雷堤尔，已经被当成古人看待。

还有一种可能性，就是该不会其实是自己死了，而这里是另一个世界……若是这样，就能理解亚堤邬司出现于此的理由了。

看着开始陷入烦恼的比吕，亚堤邬司浮现一抹苦笑。

「『比吕（海德）』，我明白你现在感到困惑的心情。也了解你希望这只是一场梦的想法。不过——」

话声打停的亚堤邬司指着比吕的胸口。

比吕跟着将视线往下移，只见从他的胸口透出淡淡光芒。

「这是……」

比吕解开制服扣子，将手探进内袋翻找，取出一张卡片。

这是千年前亚堤邬司交给自己的纯白卡片。

「……虽然询问出现在梦境里的你有点奇怪，不过，这张果然是精灵纸牌吧？」

「没错，是精灵纸牌。」

「可是，我查了很多文献，并没有这样的精灵纸牌啊。」

「这是以精灵王赐与我的某个精灵所制作而成。也难怪你会不知道。」

「我会做这么奇怪的梦……也是因为这个吗？」

「我事先在那张精灵纸牌上贯注了残留思念。所以对于当时的记忆，我拥有的就只到『比吕（海德）』返回『地球』之前为止。你会来到这里，就表示符合这张精灵纸牌的发动条件。你应该是发生了什么问题。而且，我已经不在人世了。」

亚堤邬司仅在一瞬间露出一抹略显悲伤的表情，但随即又用愉快的声音说道：

「你被召唤到哪个时代了？应该有很多让你惊讶的事吧？」

「我被召唤到千年以后。已经不是惊讶可以形容了。」

「哈哈哈！真厉害！还真是漫长到让人昏倒的岁月啊。」

「何止昏倒而已，我直到现在都还难以置信。」

「是吗……那个时代进入『转换期』了吗？」

「嗯？『转换期』？」

比吕反问，但亚堤邬司却不予理会。

「似乎是个很有趣的时代呢。我也好想去，只可惜我和『魂魄』不受束缚的『比吕（海德）』不同，我并无法过去。」

「不要无视我的问题啦……而且我根本听不懂你话中的意思。你到底在说什么？」

「……别在意，你总有一天会明白的。」

「你总是这样。」

「可能是本性吧。总而言之，我唯一能说的就是——随心所欲地活着吧。如此而已！」

从王座站起来的亚堤邬司抬头望着白色的空间，接着张开手臂。

「世界很宽广！正因为如此，存在着无限的可能性！走出你喜欢的人生吧！别局限了自己的世界！自由地活着！贪心地追求所有欲望吧！」

亚堤邬司走近比吕，举起拳头抵在他的胸口。

「我的义弟可是个很大器的人。别太妄自菲薄。这是你的坏习惯。当个立于任何王者之上的强者吧！尽管比任何王者都更加傲慢，变得比任何王者都还要强大。为此，我已经替你准备多种的可能性供你选择。」

亚堤邬司愉快地说完后，拍了拍比吕的双肩。

「我会守望着你的。义弟迈向的终点，以及义弟走出的未来。」

亚堤邬司自顾自地说完后似乎大为满足，只见他又再带着凌人盛气坐回王座上。

之后，他缓缓地伸出右臂，将掌心对着比吕。

「好了，觉醒的时间到了。」

「……也太唐突了。说完想说的话之后就挥手道别吗？」

「你是否稍微了解我的心情了？」

对着一脸笑意的亚堤邬司，比吕只是耸了耸肩。

被人戳中痛处，让他无法反驳。

千年前，比吕唐突地决定要返回『地球』。

不理会拼命想留住自己的亚堤邬司，甚至也没说明理由，比吕便迳自离去。

这样的比吕当然无法责备亚堤邬司。

虽然比吕有好几件在意的事，但如今被他反将一军，即使真的问了，大概也只会被敷衍带过吧。于是，比吕决定只问一件不至于招惹到他、又是目前自己最好奇的事就好。

「这次真的是永别了吗？」

「真要说的话，这样究竟算不算是重逢都是个问题。存在于此的，只是我的残留思念罢了。」

「………是吗。」

「是啊，我们应该不会再见面了吧。不过——」

亚堤邬司停顿了一下，遗憾似地叹了口气。

「似乎已经没时间了。」

由于他正指着上空，比吕也跟着抬起头仰望。

白色空间出现了幽黑的合影。

接着速度益发加快，将空无一物的世界逐渐染黑。

亚堤邬司挂着微笑对比吕说道：

「——真实，你——。——误——意志——一定——」

断断续续的话语让人难以听清楚。

黑暗迅速地遮覆比吕的视野。亚堤邬司的身影愈渐模糊，最终消失。

（再见了……义兄。）

——再次睁开眼，映入眼帘的是陌生的天花板。

药品的味道刺激着鼻子，意识渐渐转醒。

尽管对覆在身上的柔软触感觉得可惜，比吕还是支起上半身。

扫视了四周一圈，色彩已经恢复，摆着药品的柜子沐浴在从窗户洒进的月光之中。

理解到这里应该是医护室之类的地方后，这时才注意到丽兹正在床边一脸幸福地沉睡。比吕不由得苦笑，将身上的毛毯披在她的肩上。

自己从梦境当中醒来了吧。比吕一副事不关己地想着，同时试着下床。

然而，就在他的脚一踏到地板时，世界大幅地摇动。

视野一片混乱，就好像晕眩一般。随着一记巨大声响，比吕的背重重摔在地板上。

「啊咕！」

比吕屏住呼吸发出一道呻吟，察觉到有异物从胸口涌上时，连忙以手捣住嘴巴。

「呕咕……唔！」

比吕咳嗽不止，口中吐出呕吐物。

呼吸开始紊乱起来的比吕，脸上血色逐渐褪去。

（眼睛感觉好奇怪……？这是怎么回事……）

庞大的资讯洪流透过左眼传进大脑。

无法阻断。无关乎自己的意志，照单全收地压迫着大脑。

即使闭上眼，仍可感觉「清楚可见」。这是有生以来第一次的体验。

明明是自己的身体，却完全不知道发生了什么事。

「比吕！」

丽兹察觉到异状而醒来。然而，比吕却没有多余心力回答她。

丽兹来到痛苦不已的比吕身边，顺抚着他的背。

「振作一点！快来人啊！」

「发生什么事了吗？」

在外面待命的特里斯冲了进来。

特里斯看看丽兹，再看看比吕。他立刻理解了异状，马上又再转身走出房外。

「我立刻去叫医生！」

「拜托了！快一点！」

丽兹抱着比吕的头部，上半身被他吐满了呕吐物。

然而，她却毫不在意，出借自己的膝盖给比吕靠着。

丽兹拿来一块布，开始温柔地擦拭比吕的嘴巴。

「没事的，冷静下来，深呼吸……」

比吕又再呕吐，却什么也吐不出来。或许是把胃里的食物全都吐光了吧。

「比吕，可以听我说说话吗？」

她大概是想转移比吕的注意力吧。

而事实上，丽兹有如慈母般的澄澈声音，确实唤起比吕的注意。

狂乱激动的眼神望向丽兹——左眼瞳孔异常张大，泛红充血。

「！」

丽兹差点忍不住发出悲鸣，连忙伸手捣住嘴。

感觉就好像心思被人完全看透一般，她的背脊窜起一阵颤栗。

不过，不能因此而退缩。自己好想多少缓解一点比吕的痛楚。

丽兹努力保持开朗地说道：

「我啊……第一次遇见比吕时，真的很惊讶喔。」

那是初次在安舫格森林相遇时的事。

当丽兹玩水回来后，就发现赛伯拉斯正在威吓一名少年。

黑眼、黑发的少年，简直就像——

「你和我所想像的第二代皇帝真的好像。」

历代皇帝中，唯一没有留下肖像画的就只有第二代皇帝。

无从得知他的样貌，只能借由传记中记载的描述来想像。

就连第二代皇帝的铜像，也是根据传记所创作出来的。

「修瓦兹陛下是我的憧憬。」

从以前就一直像个小男生的丽兹，比起洋娃娃，更喜欢剑。

睡前央求母亲读的并不是童话，而是一定要听着葛兰兹十二大神的故事才肯入睡。

军事国家葛兰兹大帝国从古至今，就属第二代皇帝修瓦兹的人气最惊人，立志成为军人的丽兹会对第二代皇帝感兴趣是再自然不过了。

「不管身边的人怎么说，我依旧努力地练剑。虽然因为我是女生，所以没人肯认同我。」

一开始的梦想是成为士兵，接着想当将军，再来是成为大将军。

当自己愈渐长大，梦想便益加壮大。

所有人都嘲笑她，但丽兹完全不以为意。然而，情况忽然一转。

——丽兹受到「炎帝」的青睐。

最先接近丽兹的，是葛兰兹五大贵族之一的凯尔海特家的当家。

由于在东方地区深具影响力的凯尔海特当家公开表明支持丽兹，使中小贵族也连带全部表态支持丽兹。那股势力曾经一度高涨到其他皇位继承者们无法忽视的程度，然而，就在凯尔海特当家被某人暗杀后，这股势力瞬间瓦解。等到回过神时，身边就只剩特里斯与迪欧斯了。

「所以……当我接到降调的异动时，为了转换心情，才会到安舫格森林去玩水。」

丽兹就在那里遇见了少年。与她憧憬的第二代皇帝十分相似的少年。

丽兹将手掌贴覆在比吕的脸颊上，绽开微笑。比吕依旧吃力地反覆大口呼吸，但或许已经稍微平静下来。只见他的眼神柔和了几分，抬头仰望丽兹。

「我啊……有个梦想。」

此时，外头传来慌乱的骚动脚步声。

「快点！小鬼快死了！」

「别叫老人家跑步啊！」

「不然我背你好了！」

「咿咿咿！」

丽兹苦笑，就怕比吕听漏，特意靠近他的耳畔开口。

轻声低喃的耳语……内容似乎早在比吕的预料之中，他的脸上并没有露出惊讶之情。

那是一个困难重重的梦想。绝对不是一条轻松的路程。

丽兹的脸从比吕耳边退开，在月光照射下，更加衬托出她的美貌。

=== 终章 ===

帝国历一千零二十三年七月十一日。

与里菲泰因公国的战争结束后的第十天。

贝尔克要塞中央塔。比吕待在分配到的房间里。

床铺摆在窗边，右侧只放了一面镜子，十分单调无趣的房间。

当然了，比吕也没有什么私人物品。

他从地球带过来的东西，就只有身上的制服而已。

「呵呵，真不错。」

比吕站在镜子前打量着自己的模样。

并且伸手抚摸着脸庞的一角。倒映在镜子里的比吕，其脸庞左半部，被一块眼罩所覆住。那是以精灵纸牌洁净过的特殊眼罩。

虽然还无法习惯异样感，但多亏了这块眼罩，不会再感觉到世界的扭曲偏颇，可以一如往常地过日子。一拆下的话，又会像之前一样，感觉整个世界都在旋转；脑袋不断地捕捉情报，几乎就要炸裂一样。

「算了……习惯就好。总之只要习惯就好了。」

没错，只要熟练「天精眼」的用法就可以了。

毕竟是自己的眼睛，相信不久之后，一定就能摸熟了。

而且这样也不错。戴着眼罩的自己感觉有种莫名的成熟感。

比吕忍不住摆出双臂交叉在胸前、抬高下巴的姿势。

甚至得寸进尺地考虑要不要召唤出「天帝」，就在此时——

「比吕～～我要进去啰！」

完全没敲门的红发少女突然闯入。

虽然包括隐私权等等想要抗议的事情细数不完，不过现在不是说这些的时候，当下的状况实在不太妙。

「你在做什么？」

丽兹一脸愕然地瞪大眼，伫立在门口。

比吕的脸颊瞬间通红——居然被看到了，超丢脸的！

心脏的脉动益发加速，比吕知道自己脖子以上正发烫起来。

比吕慌张地双手打直，不断挥动。

「不、不是的！不是你想的那样！」

「不是哪样？」

丽兹偏过头，红发也随之摆动。虽然是相当可爱的动作，但当下的比吕实在没有多余心力欣赏。可以的话，他只想立刻逃离现场。偏偏丽兹又挡在出入口。

「呃……该怎么说呢……」

如果能大胆说出自己是一时中二病发作的话，那该有多轻松啊。

房内顿时陷入沉默。尴尬的气氛流转于四周。

正当比吕犹豫着该怎么办时，先采取行动的是丽兹。

「真是的，你到底想说什么？总之快点跟我来！」

似乎完全没有察觉比吕的动摇，丽兹用力地挽住比吕的手臂。

比吕被丽兹的强大蛮力拉着奔出房间，随即就看到通往楼下的螺旋状回旋梯。

「你要带我去哪里——？」

我直到几天前都还是个病人耶。只是这句话他终究没能说出口。

因为他正开始全速奔下楼梯。这种状态下若是开口说话，肯定会咬到舌头。

飞也似地跑下楼梯后，出了中央塔就是中央广场。

刺眼的太阳像是要烙下烧痕一般照耀着地面。比吕立刻感觉到肌肤开始冒汗。

「奥拉要回去西方了，所以当然必须来替她送行啊。」

「还、还早吧！不必这么急也没关系啦。」

奥拉是为了要埋葬在之前大战中死去的士兵们，加上要接受治疗，才会留在贝尔克要塞。遗憾的是，有许多士兵最终还是找不到。由于死伤惨重，要在浑身泥泞的尸体中分辨出敌我，实在很困难。奥拉完全不顾自己有伤在身，天天四处搜寻部下的尸体。

里菲泰因公国军的尸体，则集中在同一处后焚化。

由于担心发生传染病，所以也借用了第四皇军的人力，尽早处理完毕。之后，第四皇军的兵力分散至古林达边境伯爵领地的各地。

这是为了预防里菲泰因军的余党留在古林达边境伯爵领地内，可能会造成治安恶化。至于他们追随的休特贝尔第一皇子，则带着亲卫队返回大帝都。

（总有一天……一定会向他好好讨回那笔债。）

如同那一天亚堤邬司所说的，自己决定随心所欲地活着。

总之，有朝一日，要向休特贝尔第一皇子好好讨回那笔帐，不过现在这份怒气不能表现出来。

因为必须带着笑容替某个人送行。

「送行？其实没必要的。」

跨坐在马背上、右手臂以布吊着的少女——奥拉依旧是老样子，一脸不满的表情。

在她的身边还有全身缠满纱布的丘匹兹。

虽然那副模样看起来应该很痛，却又有一种莫名的滑稽感，让比吕差点忍不住笑出来。

「殿下，还有……后裔大人，谢谢你们来送行。」

丘匹兹说到「后裔大人」几个字时，听得出是打从心底感到厌恶。

由于裹着纱布，所以无从窥见他的表情，不过还是猜得到他现在会是什么样的嘴脸。

丽兹将手扠在腰上开口：

「是啊，虽然发生了很多事，不过很庆幸彼此都还活着。」

「嗯，尽管结果糟透了。但还是有各种收获。」

奥拉如此说完后，直直地注视着比吕。

「眼睛的情况如何了？」

面对奥拉那对像是在探寻着什么似的铅灰色眼瞳，比吕只能哈哈地露出客套的笑容。

「嗯，虽然暂时还得再治疗一阵子。」

知道比吕眼睛异状的，就只有丽兹、特里斯和医生三个人。

所以，奥拉应该不可能会晓得，但看到她像是观察般地盯着自己瞧，不禁有种被她看穿的错觉。

「是吗……没有失明真是太好了。可是，眼罩还真大呢。」

「呃、这、这是因为……」

为了挡住精灵纸牌，也只能加大眼罩了。

但又不能这么说明。

当比吕思索着该用什么借口时，丽兹向他伸出了援手。

「因为是很大的伤口啊！该怎么说呢……很严重的伤喔！」

「……会留疤吗？」

奥拉担忧地望向比吕。

为了逃避罪恶感，比吕努力装出开朗地回答：

「啊、呃，应该没关系吧。也不会痛了，等哪天伤口痊愈，就会拿下眼罩了。」

「是吗……那就好。」

嘴巴上这么说，但奥拉的眼神似乎不太相信，仍注视着比吕的眼罩。

过了好一段时间，奥拉的视线仍旧像是要贯穿比吕一般。

大概是认为这么下去会没完没了吧，丽兹站到比吕身前挡住他。

「我会写信给你的。」

「等我安定下来后，也会派人送信过来。」

「奥拉大人，时间差不多了。」

丘匹兹打断两人的对话。

在他的身后——「皇黑骑士团」正整齐列好队，虽然他们的人数已大幅减少。

由于天气酷热，士兵们并不是穿戴重装铠甲，而是换上了轻装铠甲，军马的马铠也都脱下。

至于沉重的军装到哪去了，原来是都和食粮、水一起装上货车了。

「那么就出发吧。你们两人也保重。」

奥拉将马匹调头，军服的袖子顺势翻飞，接着走向要塞的大门。

前进了一会儿后，奥拉回过头，视线投向比吕身上。

「『比吕（海德）』，下次见了。」

在那之后，奥拉便再也没有回过头。

由她带头的军马队伍缓缓穿过大门后离去。

明明是如此艳阳高照的大热天，比吕却感到有一阵心脏仿佛冻结般的寒气袭来。

丽兹拍了拍比吕僵直的背。

「比吕，虽然有点突然，不过现在就来练习骑马吧！」

这也是让比吕为之冻结的发言。

暴晒在炎炎烈日下，比吕身上的擦伤正不停地增加。

——两天之后。

现任皇帝的敕令被送到比吕的手上。

=== 后记 ===

非常感谢各位购买本书「神话传说英雄的异世界奇谭1」。

虽然有点唐突，就容我来聊一下之所以会写这部作品的契机吧！

从小到大，我的妄想力就比常人更加旺盛一倍，过去还曾立志要当漫画家。只可惜，我天生没耐心，完全没有，一丁点儿也没有！可以说只有三分钟热度……这样的我当然当不成漫画家，只是整天游手好闲虚度光阴而已。

就在某一天，我在某家书店上演了一场宛如连续剧般的邂逅。对象是一本主打国高中生客群的轻小说。喔喔——原来还有这一招！既然当不成漫画家，那就透过文字把理想中的世界写出来吧！当时我不知天高地厚地如此想着。可是呢，我根本没有丝毫文笔可言，更重要的是，连一百个字的文章都写不出来。于是我不断摸索，试着找出像是只要提升打字速度，文笔自然而然就会随之进步——之类痴人说梦的办法，就在此时，我遇到了一个投稿网站「成为小说家吧」！

即使文章再拙劣，还是有很多读者给我支持。也因此，有幸得到S责任编辑的赏识，甚至最后决定出版……老实说，过程顺利到连自己都觉得可怕。好怕会不会在某个地方栽了个跟斗，每天都提心吊胆的。在写这篇后记的同时，内心也是不断祈祷着不要生变才好……

应该不会吧？拜托了，神啊！

对了，说到神，就会想到神话。世界各地流传着无数神话，也对本部作品带来了莫大影响。这部作品的诞生，也可以说是源自于我想写出属于自己的神话这道想法吧！虽然我是完全解放了自己的中二心，毫无顾忌地爱怎么写就怎么写，但就不知道是否有和各位读者的中二心起了共鸣呢？听说中二病病情有逐年攀升的趋势，所以想必是有引起共鸣了吧！

那么，最后在此表达我的感谢。

鼎力促成本书出版的S责编。包括我那缺乏美感到了极点的容貌与服装设定、美丽的封面与令人惊艳的插画，都一手包办的ミユキルリア大人。从「成为小说家吧」时期开始就一直阅读至今的读者们。购买本书的读者们。编辑部的各位、校订人员、设计人员等等。

一直答应我任性要求的每位工作伙伴，至今始终支持我的家人还有奶奶。

都是多亏大家，这部作品才能问世。真的非常感谢大家。

往后我也会马力全开地继续散播中二病，未来也请继续支持了。

奉

=== 特典小册子那名骑士的回忆 ===

「可恶——那个大叔出手也太狠了……」迪欧斯按着脸颊，不满地抱怨道。

他将毛巾浸入眼前的泉水中沾湿。看着倒映于水面的自己，迪欧斯不由得苦笑。

眼神像个凶神恶煞似的脸庞下方——皮制盔甲看得出是全新的。摆在身旁的长枪沐浴在阳光下，枪尖反射出一轮光晕。这些是发给新兵的整套装备。

「我这是在做什么啊……」

直到几天前，自己还是窝在暗巷里的小混混之一。打架、窃盗之类的是家常便饭。

而那一天，自己一如往常地准备动手行窃。目标是从体格精壮结实的大叔——特里斯手上抢夺食物。

或许是因为饿过头，哪根筋打结了吧？居然会妄想从那种怪物手中抢夺食物——下场就是被打得落花流水。之后，知道事情原委的特里斯，不由分说地硬把他带进军队。

迪欧斯将冰凉的毛巾覆在肿了大包的脸颊上，苦着一张脸说：「……差不多该走了。」

如果花太久时间，特里斯一定又会开骂——只是这样倒还好，要是又得挨他的铁拳制裁，那可吃不消。

就在前往训练场的半路上，迪欧斯发现了一名少女。

少女手持木剑、低着头——是在哭吗？原本他不打算自找麻烦，但天生的烂好人性格还是让他自然而然地走向少女。

尽管对于自己的行动，迪欧斯忍不住在内心咂了一下舌，却仍朝少女开口：「喂，你在这做什么？」

「咦？」少女抬起头。看见她那端正的面貌，迪欧斯不禁皱起眉。

好像曾在哪里见过——想起来了！就是前几天遇到的皇帝出巡队伍中，跟随在一旁的大帝国皇女。那么尊贵的人物为什么会住这里……总觉得应该问明理由，于是迪欧斯询问道：

「我是在问你，像你这样的小鬼，在这种地方做什么？」

「嗯——我住看蚂蚁小姐。」

「…………这样啊。」对话至此结束。她并不是在哭泣，只是在看蚂蚁罢了。

出乎预料外的回答，正当迪欧斯犹豫着该怎么说明时，少女缓缓张动嘴巴：「叔叔是士兵吗？」

「叔……！」虽然自己曾经被误认为比实际年龄更老，但被叫叔叔还是有生以来头一遭。

迪欧斯不耐烦地搔着头说：「没错，大哥哥我是士兵喔。」大哥哥——他还特别强调这几个字。

一说完，皇女的眼神顿时闪闪发亮，不过应该不是对大哥哥这几个字起反应。

「真的吗？」

「真的……」

「那么，请教我剑术吧！」举起木剑的少女如此说着，双眼中绽放着真挚光芒。

迪欧斯原本想拒绝，但又不能随便违抗皇女的请求。若被特里斯阶级的长官听到，铁拳肯定会立刻挥过来吧。

「我的训练可是很严格的喔？」「求之不得！」

反正她不是会很快就腻了，就是会嫌累逃跑吧。虽然迪欧斯打着这样的算盘……隔天，再隔天，少女都依约出现。

然而，这样的日子并没有维持太久。被特里斯知道后，迪欧斯果然又挨了一顿铁拳制裁。还以为这样就结束了，可是不知道为什么，最后却变成由迪欧斯和特里斯两人一起锻炼皇女。

历经如此的迂回曲折后——却又发生新的事件，那便是第六皇女荣获炎帝的青睐。

第六皇女获得皇帝赐与少将地位，还以为她可以从此飞黄腾达，无奈卷进了政治斗争中，最后被拉了下来。迪欧斯悲泣着自己的无力。凭自己的力量，无法阻止发生在少女身上的悲剧；即使能作为她的后盾，却无法走在她的身边。

自从降调一事成定局的那一天起，少女为了疗愈内心的伤痕，常常会前往森林。

就在出发的那一天——她带着黑发少年回来。脸上挂着近来很少见到的笑容。

而且这趟旅程，少年竟也要同行。迪欧斯不禁佩服少年真是个有胆识的家伙。又或者他只是个笨蛋呢？

「小鬼……」

「是、是的！」

「下次见面就是在贝尔克要塞了。一路小心。」

「啊、是，迪欧斯先生也是……」

「哼，你担心自己就好！另外……到了贝尔克要塞之后，你要做好觉悟！」

「……………那、那是什么意思？」

「我会彻底锻炼你！」不需要道别的话语——迪欧斯在心底发誓一定要再相见。

「所以，小姐就拜托你了。」说完，迪欧斯举起长枪翩然转身。

Zero no Tsukaima wersja polska Tom 4 Rozdział 0

2016-11-06T12:03:05Z

XPikacz: Undo revision 505904 by XPikacz (talk)

=== 插图 ===

=== 简介： ===

奥黑比吕过去曾被召唤到一个名为亚雷堤尔的异世界，以《军神》的身分与同伴携手拯救了国家，并征服周遭诸国，建立起庞大的帝国。在完成这一切丰功伟业之后，比吕下定决心舍弃一切，不惜以失去记忆为代价，回到自己原本的世界。

比吕在原本的世界里每天过着幸福的生活，却又因缘际会再度被召唤回异世界──没想到，他竟然来到1000年后的亚雷堤尔！？

自己过去所打造的荣耀事迹已成了『神话』，在这个世界里，被称为『双黑英雄王』的少年将创造新的『神话传说』，故事就此揭开序幕！

=== 序章 ===

少年沐浴在欢声之中。

每道欢声都透露着喜悦，祝福言语不绝于耳。

将宫殿广场挤得水泻不通的人潮——每个人脸上都挂着无忧无虑的笑容。

而独占民众视线的，是矗立于露台上的少年。

曾一度濒临亡国危机的国度，如今摇身一变，被誉为中央大陆的霸者。

这一切都要归功于——一直以来在身旁辅佐君王、带领国家跨越绝望与困境、并打赢多场胜仗的少年。

少年像是要回应欢声一般，举起手仅仅轻挥一下，接着便转身离开。

即使少年离去后的露台上已经空无一人，喝采声仍然未有停歇。

接下来的好一阵子，大街小巷想必将会欢腾不眠吧。

即使因战争而倾圮的城墙迟迟未能修复，遭到摧毁的房舍依旧举目可见，但民众们每天仍乐此不疲地举办热闹庆典。

为了庆祝达成前人未竟的伟业——大陆的霸者！

少年回到城内，走在连接露台与皇座的通路上。

无瑕的洁白墙壁矗立于左右的走廊上，铺满了富有弹性的深红色长毛地毯。

不发一语地走在其间的少年面前，一位青年挡下他的去路。

「……真的要回去吗？」

闻言，少年踌躇了一会儿后，朝着一脸忧色的青年点点头。

「……嗯，虽然很舍不得，不过还是该回去了。」

可以对青年——这个国家的君王用这种口气说话的人，少年大概是第一个、也是最后一个吧。其他人若是在语气措辞上对君王稍有不恭，即使没有被依冒犯君主罪处死，受到的处罚必定也相去不远。然而，由于两人是相知相惜的伙伴，王者只是淡淡一笑，并没有追究。

「我很希望你能一直留在这里……因为你是这个国家的英雄。我也已经替你安排好最适当的职位。今后，国家将迈入太平盛世，可以过着无忧无虑的生活——即使如此，你还是要回去吗？」

「这样的话，我就更不应该留下。这个国家重视的是内政吧？像我这种武官的时代已经结束了，未来需要的是文官。所以又何必养个白吃白喝的食客，还是早点把我赶走比较好。」

少年如此说完后，君王的清秀脸庞上泛起一抹苦笑。

「执意要走吗？」

「嗯。」

「是吗……」

少年与自己一起尝尽风霜，遭受到的屈辱也非比寻常。

即使如此，这名仍追随着自己的顽固者——直到最后一刻，始终与这个濒临灭亡的国家为伍的少年。

既是战友也是挚友，更情同家人。正因为如此，彼此都深知对方的个性。

少年是不会改变心意的。领悟到这一点的王者只能轻轻摇头。

「那么带上这个吧。」

王者若无其事地随手丢给少年一张素面的白色卡片。

收下它的少年用满是疑惑的表情盯着卡片瞧。

此时，王者扬起一抹笑意，像个突然想到什么恶作剧的孩子。

「如果不想要它的话，那你就留下吧。」

「哈哈，我就心怀感激地收下了。不过这是什么？第一次看到。」

「你总有一天会知道的。虽然从你的话听来，在那边的世界大概是用不到吧。」

语毕，王者转身朝着少年的反方向迈开步伐。

少年站在原地目送他，此时，王者突然停下脚步，转头对少年说道：

「就在这里分别吧，你也知道我最讨厌哭哭啼啼的场面。」

王者像是不舍道别似地一阵犹豫后，再度开口：

「……我就不送你了，多多保重。」

「嗯，你也是。这段时间真的很开心。」

「嗯……我也很愉快。」

英雄的故事在此刻拉下终幕——

「——以上，就是我做的梦。」

一脸认真说着的是奥黑比吕。

他今年即将满十七岁，是个随处可见的平凡高二生。

「是、是喔……真不错呢。」

听完比吕的话后，显得有些发窘的则是与他从小一起长大的福太郎。

福太郎虽然也是高二，但得天独厚的体格硬生生较比吕壮了两圈。

「你不相信吗？」

「那就是一场梦啊，哪有什么相不相信的。」

「呃……也是啦，这么说也没错。」

十分中肯的意见——在气氛陷入尴尬前，比吕决定换个话题。

「对了福太郎，我听你妈说，有大学来挖角你吧？」

那个臭老太婆……福太郎不满地抱怨了一声后耸耸肩，语带困惑地开口：

「我才刚升上高二耶。」

「毕竟你是柔道社的未来新星，倒也不意外啦。」

「就算是这样也太早了。我根本还没有实感，也完全无法想像大学的一切。」

福太郎一脸伤脑筋地搔了搔后脑勺，接着以意味深远的眼神看向比吕。

「……先别说我的事了，你呢？还不打算开始社团活动吗？」

「你不是也知道吗？医生交待我别做太激烈的运动。」

听见比吕的回答，福太郎的眼神转为担忧。

「……从那之后都已经过了三年多耶。差不多可以稍微从事一些轻度运动了吧？昨天不是复检日吗？」

比吕之所以必须接受医生的检查是有原因的。

三年前，比吕莫名卷进一起不可思议的事件。

直到事件发生的前一天为止，一切都一如往常，没有任何异状。

然而就在隔天，来叫比吕起床的母亲却发出惊叫。

因为瘦到几乎不成人形的儿子就全裸倒在自己眼前。

如果光是这样，或许还不至于有什么太大的问题，可是比吕不仅浑身伤痕累累，还沾满了泥巴，而且头发也从原本的短发变成了长发，种种异状吓得母亲立刻带着比吕救医。

诊断的结果——肩膀关节脱臼、肌肉断裂、多处骨头都有裂痕，撕裂伤的部分虽然做了急救处理，但缝合手法十分粗劣，医生表示一辈子都会留下疤痕。

此外，还检查出并发多种感染症状，比吕于是紧急住院。

而对比吕的父母而言更倒霉的是，由于儿子对于身上的伤势毫无记忆，医院怀疑可能涉及虐待，便通报了警察。

被迫针对儿子的异状接受侦讯，父母内心的痛苦想必是不为外人所知的吧。

「嗯～～………似乎还不行。」

虽然记忆依旧没有恢复，但身体方面其实已经痊愈了。

主治医生甚至还挂保证地说，即使从事激烈运动也没问题。

然而，比吕仍因为某个秘密一直没有参加社团活动。

如今距离那起事件已经过了三年，身上还是留有就连主治医师都不知道的后遗症——比吕为了不让家人与朋友再替他担心，当他自己察觉到这个后遗症时，便放弃了社团活动。

「是吗？抱歉，问了不该问的事……」

福太郎不知是否是在反省自己的口无遮拦，陷入沉默好几秒。

不过，等他再度开口时，又变回平时的福太郎。

「话说回来，那时候真的差点被你吓死。你简直变了一个人似地，连头发都留长了，看起来就像个逃亡武士。」

「当时头发都长到腰际了嘛，我妈也吓了一大跳。」

「而且身体变得超结实的，到底要怎么样才能在一天之内达到那种水准？」

「因为我有特殊能力啊！只要睡一天，等级就会提升到外挂级！」

「听你在鬼扯！」

福太郎笑着伸手作势要推比吕。

就在此时——比吕内心的某个物体突然骚动起来。

他先是无意识地往旁边一个移步，闪过福太郎的拳头；下一瞬间，双脚用力一蹬，纵身跃到福太郎身前。

「……你、你还是老样子，反射神经强到令人难以置信耶。」

如此说着的福太郎难掩惊愕地嘴唇颤抖着。

比吕的拳头正不偏不倚地抵在他的下巴。

「……啊，抱、抱歉。」

正当比吕连忙退开时——

「嗯？」

他注意到异状。

福太郎脸上还冒着冷汗，维持着惊讶表情僵止不动。

「……？干嘛突然这样？」

比吕不禁浮现出一抹苦笑。这种恶作剧如今连小孩子都不会玩了。

比吕举起手在福太郎面前挥了挥，只见他仍是一动也不动。

「别玩了，要迟到啰。」

他不耐烦地摇了对方一下，当然依旧毫无效果。

「你还要玩多久啊？很丢脸耶，别闹了。」

比吕张望了一下四周，眼前所见的却是不可思议的光景。

——整个世界呈现静止。

不只福太郎，周围的行人也同样停下所有动作。

垃圾场的乌鸦。路边正对着小学生做出威吓动作的猫咪。

理所当然般地照耀天空的太阳。飘浮于蓝天中的白云。

一切日常风景——全都定格了。

「…………咦？」

比吕完全无法理解眼前的状况——当然也不可能理解，只能愣愣地张大嘴，表情愚蠢得根本难以示人。

抱着最后一丝希望，他开口询问附近的女学生。

「请问——……这是什么整人节目吗？」

连他自己都觉得这个问题有够老套。可是除此以外，一时间也想不出其他说法。

「………」

想当然地，女学生并没有回应。

比吕重新思考了一下，在区区的一所高中里举办如此大规模的整人活动也没有意义吧？

「再说了，这种事……要怎么样才能办到呢？」

他放眼扫视四周，一切的人事物依旧静止不动。

「哈哈……现在是怎样？」

比吕的脑袋慢慢地陷入空白。他脚步有些蹒跚，胸口的悸动也渐趋加速。

明知道必须有所行动才行，却完全束手无策。

阵阵的不安情绪涌来，比吕眼角忍不住泛起泪水。

（这种时候的你都是怎么做的呢？）

内心——对着过去曾并肩征战沙场的你求助。

（如果看到这么窝囊的我，你会说什么？）

是会笑着安慰我呢？还是怒斥我太没出息呢？

（我是在说谁？不知道——……我现在是在想什么呢？）

仿佛睡意来袭一般，眼前的视野愈来愈朦胧。

——迷惘时，就依靠我吧。我也会依靠你的。因为我们是兄弟啊！

过去你曾对我说过的话在这一瞬间倏地重现脑海，你的声音、面貌清晰地浮现。

——我是你亦兄亦弟的存在，不管发生什么事，永远都是你不变的家人。

在那个世界唯一的家人。

——尽管求救吧！求助吧！没有必要感到羞耻。

（可是，你并不在这个世界。我又该如何求助呢？）

我舍弃一切、抛开所有，逃回了原本的世界。

这样的自己有资格求救吗？——比吕脑海闪过这道疑问。

——一起走吧！不管前方会遭遇多少困难，都没有任何人可以斩断我们的羁绊。

就在青年现身的同时，比吕失去了意识。

=== 第一章邂逅 ===

刺眼的光线透过眼睑刺激着瞳孔，让比吕的意识逐渐清醒。

他举手遮出一道影子，慢慢地睁开眼，首先映入眼帘的是充满岁月感的大树。阳光透过繁芜伸展的枝叶间洒落。

他支起上半身扫视了四周一圈，只见无以数计的树木——眼前是片茂密得甚至无法一望到底的森林。

然而不可思议的是，比吕并没有一丝恐惧。反而似乎有种莫名的事物让心灵感到平静。

因此，比吕既没有陷入惊慌，也没有放声哭喊。不过如果一直沉默不语，总觉得有些发毛，因此他——

「………哈哈，这里是哪里啊？」

说出连他自己都嫌老套的台词——但此刻能想到的果然也就只有这句话。

话又说回来，自己刚才明明是在上学途中，然而当下感觉到的杂草触感、随风迎面扑来的大自然芬芳，全都真实得完全不像是梦境。

而且，眼前所见的并不是漆黑的柏油，而是苍郁繁密的林木。

「如果是在做梦，早晚会醒过来的吧……」

比吕像是说给自己听似地嘟哝了一句。

过没多久，就会于再熟悉不过的房间里醒来了吧——然后回想起梦境里害怕得要命的自己，丢脸到忍不住在床上打滚。

「在醒来之前稍微探险一下似乎也不错。」

牵强地如此说服自己后，比吕离开大树旁，走进森林。

然而，不管再怎么走，始终无法穿过森林。

放眼所及尽是一成不变的荫翳树木，尽管定睛凝望，仍然望不穿树林的另一端。

正当比吕已经走累、开始感到无助时——

——那个出现了。

于黑暗中浮现出的金色双瞳，像是泛着朦胧光晕般地炯炯闪耀。对方步步为营地压低身形，一边发出响亮的威吓声，一边朝着比吕缓缓靠近。似乎是因为猎物出现而欣喜不已吧，只见口水沿着从它嘴巴露出的长长獠牙不断滴落。

「……狼吗？」

从树林缝隙间洒落的阳光映照出野兽的身影，此时比吕才发现，野兽有着一身美丽的雪白皮毛。大小约莫相当于中型犬吧……结实的四只脚上伸出的爪子在地面上掘起一道道爪痕，不断地拉近彼此的距离。

「唔……」

还以为自己会被袭击，比吕严阵以待，但野兽却隔着一段距离停下脚步。

（它是在提防我吗？）

那么——或许可以逃得掉。

没记错的话，动物应该都怕火……不过，自己身上当然不可能会有能起火的东西。

另外就是绝对不可以别开视线，不能表现出胆怯，慢慢地后退逃开。

过去曾在电视上学到的知识，比吕决定亲身实践看看。

比吕保持着与白狼四目相望的姿势，往后退了一步，只见白狼随即往前跨了一步。

比吕后退两步，白狼就前进两步；比吕后退三步，白狼就前进三步。

啊啊——这样根本没完没了吧……

说到底，究竟应该退到哪里去呢？自己就连出口在哪里都不知道。

（再说这匹狼真的打算一直跟着自己吗？）

白狼无视于比吕的困惑，突然一屁股坐下。

它张大口打了个哈欠，百般无聊似地以后脚搔了搔脖子。

白狼始终紧盯着比吕，像只大猫一样伸了个懒腰后，便在原地趴下。

不要露出破绽，只要一动，我就会立刻咬过去——白狼的金色眼瞳仿佛正如此诉说着。

……时间究竟过了多久呢？

原本不动如山的白狼忽地摆了摆尖尖的大耳，下一瞬间冷不防地站起身。

几乎是同一时间，草丛后方传来一阵窸窣声响。

该不会是另一匹狼……正当比吕这么想时，眼前出现的却是一位美丽的少女。

「嗯？你……是谁？」

少女边以毛巾擦拭湿濡的头发，边走到白狼身边。

接着她将手放在白狼头上抚摸起来，但视线始终落在比吕身上。

「………」

比吕不发一语地看着少女一连串的动作，而少女则是一脸不可思议似地偏了偏头。

「呐……我在问你话耶。」

「咦？呃、啊……我吗？」

「除了你以外，还会有谁？」

我一时看呆了——这种话比吕当然说不出口。

会让人联想到火焰、如绢丝般富有光泽的红发；端正的五官虽然带着稚气，却比宝石更加美丽；双眼宛若耀眼炽热的红玉，透露着强烈的意志；白皙的肌肤有如陶瓷一般，就连底下的血管都清晰可见。不过，正所谓上天是公平的、有一好没两好，很可惜的就是少女的胸部很小——只是这完全无损她的美丽，想必她未来绝对会成为一位非常有魅力的女性吧。

「哈哈哈……我是奥黑比吕。」

总不能一直不说话，于是比吕开口报上自己的名字，但少女略是偏着头，眼神在半空中游移。

「奥黑……比吕……？」

「呃……如果不好念的话，叫我比吕就好。」

「知道了，我就叫你比吕吧——你在这里做什么？」

「我正在找出口……」

「嗯——」

轻蹙起眉间的少女上下打量了比吕一圈，好像在进行观察。

不过这也只有一瞬间——

「算了，无所谓，反正你看起来也不像怪人。你说你在找出口吗？」

少女说了声「往这边走」后，径自迈开步伐。比吕连忙跟了上去。

而白狼则像是要保护少女一样，介入两人之间走着。比吕看着眼前左右摆动的尾巴走了一会儿，终于在森林的前方看见一整片明亮光芒。

那正是自己走到腿快断了仍遍寻不着的出口。如今却轻而易举地就发现，比吕不禁有种自己刚才一定是被狐仙缠住了的感觉。

（居然一下子就找到出口了……）

比吕在感到疑惑的同时，走在愈渐稀疏的树林间，下一步置身于光芒之中——

「咦……」

看见眼前展开的光景，比吕错愕地眨了眨眼。

抬头是一片万里无云的苍穹，傲然俯视着大地的太阳耀眼无比。

阳光普照地上每一处角落，芳草们惬意地迎风摇摆。

正当比吕出神地眺望眼前一望无际的草原时，闪入眼角视野中的某群奇妙集团却拉走他的视线。

眼前是骑在军马上一字排开的集团，他们穿着沉重的铠甲，手持费心保养的长枪，腰间还插着一把剑。马匹上的骑士们朝比吕投来无礼的视线，虽然不至于有敌意，但绝对称不上友善。

比吕不由得感到畏缩，此时，集团当中有一匹马忽然往前跨了一步。

骑在骏马上的男子脸颊上有道大大的伤疤。或许是因为身上穿着锁甲，他全身散发着浓浓的战士气质。男子有如野兽般的锐利视线先是瞥了比吕一眼后，最后落在少女身上。

「小姐……您又去玩水了吗？」

「因为训练完很热嘛。」

「至少带上护卫同行吧。」

「哎呀，我才不需要护卫呢。对吧，赛伯洛斯。」

少女唤了一声白狼的名字，并伸手摸了摸它的头——

『汪！』

赛伯拉斯开心地叫了一声。约莫一次呼吸的沉默后，男子无奈似地摇摇头。

看在第三者眼中，他就像个为了顽皮的妹妹而吃尽苦头的哥哥，然而——

「话说回来，这家伙是谁？」

男子突如其来地以大姆指比了一下比吕。

「呃、我只是迷路了……所以，我现在可以离开了吗？」

说完，比吕在脸上挤出一抹讨好的虚伪笑容。

「……你是在耍我吗？」

从男子额头上浮现的青筋看来，比吕知道自己绝对搞砸了。

「他是比吕。」

少女将手搭在比吕的肩膀上。

「我刚才在那边认识的。现在我们已经像朋友一样了，对吧！」

少女绕到比吕身前，由下往上仰望着他。比吕的脸颊瞬间通红。

自己原本就不习惯和女生如此近距离交谈，而且若对方还是位美少女的话，就更不用说了。

「就、就和朋友差不多吧……只是我也不知道怎么样才算朋友。」

为了不表露出内心的动摇，比吕像是绕口令似地快速说道。

『汪！』

赛伯拉斯附和地叫了一声，大概是同意自己的说法吧。

想当然地，伤疤男皱着脸，露出狐疑的表情。

「这样就是朋友……？太可疑了吧。」

男子毫不掩饰内心的不悦，狠狠地瞪着比吕。

「再说那一身陌生的奇装异服是怎么回事？应该不是帝国的服装吧。」

在场的众人当中，的确只有比吕一个人穿着学生制服。

话又说回来，对比吕而言，眼前这群身穿铠甲、腰系宝剑的家伙们才是看都没看过——

「更有问题的是长相和发色，都不是我们帝国的国民。你究竟是哪个国家的人？」

被伤疤男这么一说，比吕此时才注意到，这里的人们都长得不像日本人。

不是金发就是棕发，没人和比吕一样是黑发。而且再仔细一看，每个人的轮廓五官都相当立体深邃，鼻梁高挺，肩膀也很宽厚。和比吕比起来，身材大约壮了两圈。

正当比吕难掩内心的诧异时，少女走到他身旁，伸手轻轻拍了拍他的肩。

比吕一转头，就看到少女娟秀的美丽脸庞近在眼前，鼻尖几乎快要贴上。

「五官很柔和，眼际轮廓也很分明，和赛伯拉斯小时候好像。」

两人之间的距离近到，只要有人从后面稍微推一把就会亲到。

一阵若有似无的甜美香气刺激着比吕的鼻间。

无视动摇的比吕，少女绽开一抹天真无邪的笑容。

「我很喜欢喔！」

「呃、喔……谢、谢谢。」

或许是因为这句话说得太唐突吧……比吕内心激烈波动着。

「你在脸红个什么劲？真是愈来愈可疑了！你知不知道这里是哪里？」

「迪欧斯。对方只是个孩子，态度别那么强势，会吓到他的！」

「……小姐，就算他还是个孩子，但绝对是个可疑之徒！」

一句实在无法当作没听到的话传进比吕的耳朵。被那位名叫迪欧斯的男子说自己是小孩子倒也算了，但是那名少女——年纪明明比较小的她也把自己当成小孩子，这实在太奇怪了。

「为什么？明明很可爱呀……」

「不是可不可爱的问题——」

比吕举起手，打断嘴角微微抽搐的迪欧斯的话。

「那、那个～～………」

「怎么了？」

少女一脸慈爱地转头望向他。

一旦知道那只是针对小朋友才有的亲切态度，比吕不由得升起万千感慨。

「别看我这样，我好歹也十六岁了，而且今年生日时就会满十七岁。」

「……骗人的吧？你居然还比我年长？」

为什么自己必须被人投以一脸像是遇上诈骗集团似的表情不可？

比吕看了一眼骑在马上的迪欧斯，他也和少女同样露出一脸目瞪口呆的表情。

「你真的不是只有十岁左右吗？」

似乎是相当难以置信，少女又再追问了一次。

「我真的十六岁了，至少绝对不会是十岁啦。」

的确常常听说日本人的外表看起来会比实际年龄小。

不过最主要还是因为比吕身高只有一百六十五公分，以高二男生来说算是娇小，和眼前少女几乎差不多。再加上天生的娃娃脸，外表与身材相乘之下，更加欠缺说服力。

正当比吕烦恼着该怎么样才能让他们相信时——

「你该不会是精灵的同类吧？」

迪欧斯眼神十分认真地望着比吕。

「啊，原来如此！所以才会出现在森林里吧。可是，精灵会迷路吗……」

少女先是一脸认同，下一秒随即又偏过头「嗯～～」地思忖着。

真是个表情变化丰富的女孩。虽然十分赏心悦目，但是当迪欧斯骑着马走近时，比吕再次笼罩在紧张感之中。

「总之把这家伙带回去吧。」

「咦？不行啦，他的父母或许也在找他。得让他平安回到家才行。」

「小姐，他已经十六岁了吧？如果只是孩子倒还无妨，但他是个成熟的大人了。而且还擅自侵入皇家的私有土地，无论如何都得带回去问话。」

「咦，我想应该没什么好担心的，就让他回去吧。」

「他也有可能是敌军派来的间谍！」

「应该是不至于啦……」

「不行！」

「不然就让他坐我的马车吧，这样总行了吧？」

闻言，迪欧斯原本紧皱的眉间略松了几分，对着不肯让步的少女开口：

「……嗯，也好。那么我们返回基地吧。」

迪欧斯将马匹调头，回到部下身边。

迪欧斯才一走，一辆豪华的马车随即停在比吕面前。

「请上车吧。里面很宽敞，坐起来一点也不会局促。」

赛伯拉斯先上车后，比吕探头打量了一下马车内，空间约莫可以坐得下六个人。

比吕闪过趴在地板上的赛伯拉斯，在铺设好的椅垫上坐下。

少女也随后上车，坐在比吕的对面。

「抱歉喔，一定吓到你了吧。」

「不会，反正是在做梦嘛，这也没办法。」

直到这一刻，比吕仍然不认为这一切是现实。

少女一脸莫名地偏了偏头。

「……梦？」

「嗯。不然的话，实在有太多无法解释的事了。」

「有什么无法解释的事？」

「我原本是在上学途中。可是等我回过神，人就在这里了。如果是做梦的话，不是常会有突然转换场景的情形，或是出现一些陌生的人物吗？」

「……的确。不过，你明明就在这里啊。我想这一切都是现实喔。」

突然，少女半站起身靠向比吕。他还来不及惊讶，脸颊便传来一道温暖触感——正当比吕觉得好柔软时——倏地一阵剧痛袭来！

「痛痛痛痛痛痛！」

少女不由分说地用力捏住比吕的脸颊。

「如何？会痛吗？」

「嗽嗡噢！」

比吕发出意味不明的哀嚎，少女才终于放开手，重新坐回原本的位置。

似乎是被比吕的惨叫声吓了一跳，脚边的赛伯拉斯瞪大了双眼。

「如何，不是在做梦吧？」

「那也没必要突然捏我吧！」

「对不起嘛，因为这是最快的方法呀。」

「唔……」

看到少女可爱的微笑，比吕也无法再说什么。要是害自己觉醒了奇怪的性癖好该怎么办！比吕不发一语地抚摸着刺痛的脸颊，此时有人从外头敲了敲马车的窗户。

「发生什么事了吗？」

迪欧斯一脸疑惑地望进马车内，少女则是不以为意地回答：

「没什么。因为比吕以为自己在做梦，所以我就捏了一下他的脸颊。」

「哼——逃避现实吗……果然很有可能是间谍！」

丢下这句话后，迪欧斯便从窗户边退开。

抚着疼痛不已的脸颊，比吕叹了一口气。

尽管脑海的某个角落已经认清现实，但他内心还是不肯放弃，仍旧盼望这只是一场梦。

「接下来该怎么办才好呢……」

比吕抱着头紧盯地面。

居然是靠着脸颊的痛楚来认清这里是异世界的现实，比吕不禁觉得自己好肤浅……

可以回到原本的世界吗？怎么样才能脱离这个状况？往后又该怎么做才好？一波又一波的不安接踵而来。

「呐……你还好吗？」

坐在对面的少女有些担忧地伸手，摸了摸完全束手无策的比吕的头。

「别那么沮丧嘛，放心吧，不会被判冒犯君主罪的。」

「不，我不是为了这个而沮丧啦……等等，冒犯君主罪？」

「啊、这么说来，我还没自我介绍吧？」

比吕孱弱无力的声音似乎没有传进少女的耳里。

「我叫萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹，是葛兰兹大帝国的第六皇女，今年刚满十五岁。大家都叫我丽兹，比吕也可以这么叫我。」

少女单手抵在胸前，脸上挂着优雅的笑容。

「………」

如果对着皇女叫她的昵称，百分之百会构成冒犯君主罪吧！

口气和用字遣辞是不是也要恭敬一点比较好？

自己可不想在一头雾水的情况下，莫名其妙地脑袋跟身体分家。

「怎么了？」

「如果称呼您丽兹的话，会不会被判冒犯君主罪呢？」

「放心吧，是我要你这么叫我的。你看迪欧斯的那个态度，还不是没被判罪。」

「啊，这么说也是……那么我就叫你丽兹啰。」

由于丽兹从初次见面开始便一直很友善，可见她是位十分亲民的皇女吧。

「嗯，不错，真听话。只是就连迪欧斯也不敢叫我昵称就是了。」

「唔噢噢噢噢噢噢噢噢！我被陷害了！果然会被判冒犯君主罪吧！」

看着惊慌失措的比吕，丽兹笑到眼角泛泪。

「哈哈哈哈哈！别担心，不会有事的。可是，在别人面前最好还是别这么叫。先不说迪欧斯，基地里的其他人要是知道的话，可能会生气吧。」

——居然被年纪比自己小的女孩捉弄了？

相对于愉悦地捧腹大笑的丽兹，比吕衷心希望她别再玩这种攸关生死的游戏。

不过，为什么丽兹会让自己以昵称叫她，还对自己这么亲切呢？

「我可以问一下吗……」

「什么事？」

「为什么你会对我这么好？」

「因为你还活着呀。」

「啥？」

比吕完全搞不懂丽兹话中的意思。

「能不能……说明得更浅显易懂一点呢？」

听完比吕的问题，丽兹「嗯——」地思忖着，美丽的手指抵在下巴上，视线游移于半空中。

「我想想——因为赛伯拉斯没有咬你，精灵也没有骚动。」

「呃……如果赛伯拉斯咬了我，精灵也骚动起来的话，会怎么样呢？」

「当然就是死定了。」

丽兹耸了耸肩接着说道：

「刚才那片森林——※安舫格森林里居住着许多精灵。初代皇帝陛下与精灵们订下契约，允许祂们居住在森林里，但相对地祂们也必须世世代代守护森林，如今都已经过了千年以上，精灵们依然十分守信地履约。因此，除了皇族以外，任何人都不准进入森林，当然也别想活着离开。」（译注：Anfang。德文的时间介词，也有开始之意。）

「我刚才居然待在那么危险的地方……」

也难怪自己怎么找也找不到出口。如果一直留在那里，或许真的必死无疑吧。听见这么可怕的事实后，比吕的背脊顿时一阵寒颤。

「所以啦，我便救你出来了。这下明白了吗？」

「嗯。我终于知道自己哪才的处境有多么危险了。不过，为什么我能活着呢？我并不是皇族的人呀？」

「对吧？真的很不可思议呢。所以迪欧斯才会以为你是精灵的同类。」

「喔，原来如此……所以他才会有那种反应吧。」

「就是这样。既然你已经接受事实了，那么可以换我问你了吗？你为什么会在那里？难道你真的是精灵吗？」

「如果我知道的话，就不必吃这么多苦了……」

「丧失记忆了吗？」

「好像有点不一样。我只是个普通的平民，十六岁的高中生。」

「高中生是什么？」

「……嗯？就是到学校上学的学生。」

「喔……是指训练学校的学生吗？」

对话果然完全搭不上。想也知道这个世界不可能会有高中生。

虽然她说的语言本身似乎是日文，但并不代表比吕原本世界的单字在这里也能通用……

（等等——不对，该不会……）

比吕此时终于发现一件事。

「……难道我现在不是在讲日文吗？」

「日文？有那种语言吗？」

丽兹偏着头沉思起来。

「呃——容我确认一下，我现在正在讲的是什么语言？」

「葛兰兹语呀。」

「……究竟是怎么回事？」

「咦，怎么了？」

「呃……为什么我会讲葛兰兹语呢？」

「你问我，我也不知道啊。先别管这个了，高中生是什么？」

丽兹往前探出身，将脸靠向比吕。虽然这已经是第二次，但果然还是难以适应，比吕的动摇显露无遗，心脏差点就要从嘴巴蹦出来。

「太、太近了！太近了啦！」

「会、会吗？那也没必要用吼的吧……」

看到丽兹一脸丧气地退开，比吕胸口一阵刺痛，几乎想开口道歉了。然而，万一她又靠近自己，对心脏果然不太好。

结果，比吕终究无法开口道歉。尽管眼前应该思考的事情堆积如山，不过或许是想摆脱罪恶感吧，比吕决定先回答丽兹的问题。

「话说回来……所谓的高中生，大概就像是你提到的训练学校的学生吧。」

「是喔——原来在精灵界是称为高中生啊。」

丽兹有如祈祷的少女一般双手合十，眼神闪闪发亮地注视着比吕。

比吕露出一抹苦笑后接着开口：

「不是的，我和你一样都是人类，并不是精灵。」

「刚刚我也有说过，你的外表实在太稚气了，而且就成年人来说，你的声音感觉也比较尖。」

「在我的世界里，十六岁还是未成年喔。不过，你口中的精灵也是像我这样吗？」

「完全不一样。精灵是没有形体和声音的。但初代皇帝似乎可以和祂们心灵交流。」

「既然如此，为什么会认为我是精灵？」

听见比吕的疑问，丽兹举起纤长的手指抵在下巴上，微微地偏过头。

「唔——……直觉吧？而且若说你是精灵的话，各方面都比较合理不是吗？」

真是个一举一动都美得如同一幅画般的少女啊，比吕在内心感叹着。忽地，丽兹将视线投向窗外。

「快要抵达基地了。虽然匆匆忙忙的，不过我还是会好好招待你这位客人的，你就自在地休息吧。」

比吕也跟着望向窗外，夕阳正慢慢沉入地平线另一端，在地面留下宛如余火般的茜色光影。

＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊＊

中央大陆的霸者——葛兰兹大帝国。

距离首都——大帝都克劳狄司往东徒步约两天路程的地方，有处陶渊基地。

根据历史记载，那个基地是初代皇帝最重视的基地。

濒临灭亡前的国家，就是从这里展开快攻突击。

如此具有历史价值的重要据点，历代司令官都是由拥有葛兰兹皇家血统之人担任。

如今挑起此一大任的便是第六皇女——萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹。而她现在正在基地里的作战司令室与部下们开会。

室内中央——丽兹与另外两名男性围着一张桌子而坐。

「行李已经全部堆上马车了。再来就是等待时机，出发前往贝尔克要塞……」

如此说的是脸上有道大伤痕的男子，迪欧斯·冯·米哈耶鲁百旗长。

「也不排除遭到袭击的可能性。」

接在迪欧斯之后发言的，则是特里斯·冯·塔密耶五百旗长。

他虽是已届壮年的战士，但随着年龄的增长，从精实壮硕的肉体中，更散发出一股霸气。

特里斯满是忧心地搔了搔后脑勺，再度说道：

「皇女殿下的异动一事已经举国皆知，就怕会出现一些不怀好意的野心份子。」

「只有骑兵百人、步兵二百的话，实在让人很不放心。」

接过迪欧斯的视线，丽兹跟着脸色一沉。

「这也无可奈何。陶渊基地的士兵几乎都是第一皇军，我无法带走。而且只要去到贝尔克要塞……不，只要进入古林达边境伯爵的领地就安全了。」

位于古林达边境伯爵领地的贝尔克要塞，是由丽兹的舅父大人——鲁瑟·奇欧尔克·冯·古林达边境伯爵所统治。

「如果是舅父大人，一定会二话不说答应……可是，里菲泰因公国的动向也让我很在意。」

古林达边境伯爵领地以南，是藩属国里菲泰因公国。

根据这头沙漠饿狼的动向，往后的方针势必得有所变更。

迪欧兹看见丽兹脸上布满担忧，为了让她放心，他语气坚定地说道：

「不必担心，我不认为公国会发动袭击。」

里菲泰因公国长年以来深受葛兰兹大帝国的影响。也因此，古林达边境伯爵领地与里菲泰因公国虽然领土相接，但这数十年来并没有发生任何争战，是处相当和平的区域。

「没错。这次该小心的，是那些将皇女殿下视为眼中钉的家伙们。」

特里斯也插入对话，并接着说下去：

「最棘手的，还是其他王位继承人很可能会出手阻碍。」

这次的异动便是其他王位继承人们联手促成的。

将丽兹调到没有战事的和平区域要塞——就等同于不让她有可以立功的机会，也能说是截断她的出头之路。

「这一点还很难说。毕竟小姐是继承的第八顺位，阻碍她也没有意义吧。」

由于丽兹也在场，因此迪欧斯刻意婉转地说道，不过要说她是被降职也不为过。

「都是因为那个吧……皇女殿下获赐精灵剑五帝之一。」

「拿到那种东西又能怎么样？只不过是一把剑。」

迪欧斯不满地忿忿说完，丽兹随即投给他一道斥责的眼神。

「哎呀，要是被父王听到，小心会被判冒犯君主罪问斩喔。啊、也可能会中精灵王的诅咒……」

「唔、哼！害怕精灵的话，要怎么打仗！」

虽然迪欧斯说话时的态度相当强势，但表情却因为恐惧而显得僵硬。

看见他的模样，特里斯豪迈地大笑起来。

「哈哈哈哈哈哈，记得睡觉前好好道歉一下喔！」

精灵剑五帝——

是初代皇帝借助精灵王的力量，精心打造出的五把宝剑。

据说精灵剑如其名所示，寄宿着精灵的意志。

只会在祂所认定的主人面前现身，如果想强逼出祂，就会被诅咒。

然而，一旦获得剑之精灵的认定，就会得到莫大的力量。

因此，这股力量也被称为精灵王的「赠礼」。

精灵剑．※炎帝为剑，寄宿炎之精灵。（编注：Lævateinn，典出北欧神话胜利之剑。）

精灵剑．※冰帝为枪，寄宿冰之精灵。（编注：Gáe Bolg，典出凯尔特神话中的神枪。）

精灵剑．※雷帝为斧，寄宿雷之精灵。（编注：Mjölnir，典出北欧神话雷神之锤。）

精灵剑．※风帝为弓，寄宿风之精灵。（编注：gandiva，典出印度神话中的神弓。）

还有一把精灵剑在漫长的历史中遗失了。甚至就连是把什么样的武器，都没有任何资料提及。只留有十分受到第二代皇帝珍爱的传说。

五把精灵剑中，初代皇帝最为爱用的便是炎帝。

不过，之后的皇帝都无缘得到炎帝的认定。

经过了攸攸的千年岁月之后，终于出现了精灵剑·炎帝的主人——

第六皇女，萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹。

持有炎帝的皇女当然不可能下嫁到其他国家，于是身为父皇的皇帝便赋与第六皇女少将地位，并任命她担任由第一皇军管辖的陶渊基地之司令官。至此为止都还好，但有些人无法默不吭声地坐视这一切。

——那正是王位继承人们。

被炎帝选中的第六皇女所凝聚的向心力日益高涨，同时，人民之间也盛传她是初代皇帝转世，纷纷开始支持她。

第一皇军司令官、同时也是第一皇子的莱因·赫特·休特贝尔·冯·葛兰兹，认为将第六皇女留在大帝都附近太过危险，便将她降调至边境。

原本这种情况下，一定会被其他皇位继承人批评是将军部公器私用，但唯独这次却没有任何反对声浪。

因为其他皇位继承人都和第一皇子站在同一阵线。

他们联手对原本推崇丽兹的贵族们施压。

失去后盾的丽兹最后被调任为边境要塞的司令官——在她前往就任的途中，难保休特贝尔派系的人不会派出军队刺杀她。其他皇位继承人同样可能派遣私兵。此行正是得度过这些危险，平安抵达贝尔克要塞。

迪欧斯胡乱地抓了抓头，指着摊在长桌上的地图。

「前往贝尔克要塞有两条路可走。其一是这条笔直南下的路，不过我几乎可以大胆断定，这里绝对有陷阱，譬如暗杀者、军队、盗贼、山贼等等。另一条路就是越过位于东方的古拉欧萨姆山脉的辛梅尔山，并绕过山脚下的巴欧姆小国，进入古林达边境伯爵领地。」

「我们也有马匹喔，这样无法越过辛梅尔山的。」

「如果选择南下，势必会全军覆没。若想尽可能提高一丝生存机会，就只有越过辛梅尔山一途了。」

迪欧斯说完后，身旁的特里斯在地图上摆上两只棋子接着说道：

「还是兵分二路吧。再怎么说也不能让所有士兵全都前往辛梅尔山。也必须设下障眼法才行。由迪欧斯率领以骑兵为主，另加上五十名步兵随行的部队，前往贝尔克要塞。途中如果遭遇敌袭，就舍弃货车，全力逃去向古林达边境伯爵求援。皇女殿下认为如何呢？」

丽兹起先一脸难以认同的表情，但过了一会儿后，小幅度地点点头。

顺利拟好方针后，迪欧斯如释重负似地大大吐了一口气，转头看向特里斯。

「大叔有什么打算呢？」

「我会和皇女殿下一起越过辛梅尔山。」

「年纪一大把了，还是别逞强吧……」

「哼，我才不会输给小毛头！」

「是吗？可是最近你的手臂好像变细了喔。」

「什么？真的吗？」

丽兹的一句玩笑，让作战司令室内恢复了些许开朗气氛。

＊

窗外——太阳已然西沉，夜空中闪烁着点点繁星。

陶渊基地里的某间房间内——

比吕待在房内完全无事可做，只能呆坐在床上。

摆在身旁桌子上的餐盘，不久前还盛满了食物。

如丽兹所言，比吕确实被当成客人招待。

虽然没有接受调查问话，但行动还是受到限制，门外也随时有士兵站岗看守。想戒备就随便他们，对比吕而言没差，反正在这个搞不清东西南北的世界里，他也不可能四处乱晃。

只是，即使比吕努力思考未来该怎么办，却怎么也想不出好点子，只是无所事事地虚度光阴。

正当比吕开始与睡意展开拉锯战时——

「抱歉，在你休息时来打扰。」

门突然被打开，丽兹走了进来。

丽兹走到讶异的比吕面前，十分过意不去似地搔了搔脸颊。

「目前出了一点紧急状况……」

「发生什么事了吗？」

「我们要转移据点了，今天晚上就会出发。」

「……也就是说？」

「由于这里必须还给第一皇军，所以不能再收留比吕了。」

「这还真是个……大问题呢。」

自己即将被赶到一片陌生的土地，连东西南北都搞不清楚的地方。

而且还是晚上——再也没有比这更可怕的事了吧。

虽然比吕很想好好思考此时该怎么做才好……但他不经意地看了丽兹一眼，立刻察觉到她脸上的焦虑。看来是没时间让自己多方面仔细推想了。

既然如此……比吕在心中暗下决定。

「我可以跟你一起走吗？」

「咦？」

丽兹错愕地眨了眨眼，比吕绽开一抹苦笑。

「哎呀，不行吗？」

「这是一趟很辛苦的旅程喔。一不小心还可能会没命。这样也无所谓吗？」

「反正不管怎么说，在这种大半夜里被人独自赶出去，也是死路一条啊。」

「当然不会让你身无分文地离开。只要金额不是太大，我们可以借你一点钱，也会准备粮食……」

「所谓滴水之恩，涌泉以报嘛。虽然对你们来说，我是也有可能恩将仇报的存在……但如果方便的话，就让我跟吧。」

「比吕真是个怪人呢。」

「是啊，我常被人这么说。」

——虽然主要都是福太郎说的。

在丽兹的带领下，比吕来到基地的中央广场，四周被营火照映得一片通明。

抬头仰望夜空，盈满的圆月从云朵后方探出脸，洒落沉稳的月光于地面。

基地正门前——大批士兵穿着铠甲待命，在月光的照耀下，镗甲发出幽然光芒。站在队伍最前方的，是迪欧斯与另一名年近五十的男性。

壮年的男性拉着缰绳靠近丽兹。

「皇女殿下，都已经准备妥当了，随时可以出发。」

「辛苦了。那就走吧。」

丽兹从壮年男性手中接过缰绳，敏捷豪迈地跨上马。

这个瞬间，响起一阵雷动欢声。

比吕惊讶地回过头，不知什么时候，后方聚集了众多前来送行的士兵。

『萨利亚·艾斯特雷亚大人，请保重！』

『萨利亚·艾斯特雷亚大人万岁！』

『葛兰兹大帝国万岁！』

『愿精灵王守护您！』

『愿葛兰兹十二大神守护您！』

「期待有缘与您再见！」

丽兹挂着笑容挥手回应，现场再度响起更为宏亮的欢呼。

「出发吧！」

丽兹将马匹调头后，高声一呼，随即吹起示意出发的号角声。士兵们步伐整齐划一地开始前进。

比吕步行走在丽兹骑乘的马匹后方，寸步不离。

「等完全看不见基地后……我们就会兵分两路。你要跟紧，不要走丢了。」

丽兹的声音从头顶上传来。

「嗯，我知道。」

比吕回答完后，继续默默地踏着步伐。

期间没人交谈，只有铠甲的金属声响彻于夜色中。

笼罩在诡谲的紧张感之下——比吕不经意地回头一看，基地已然没入黑暗、消失不见。

「特里斯！要好好带路喔！」

丽兹高喊一声，从马匹上踪身跃下。

「皇女殿下还是担心自己吧，别跟不上我这个老头子啰！」

特里斯在丽兹前头放步疾奔。

「比吕！走吧！」

比吕的左手被丽兹拉住，完全无从反抗地跟着跑了起来。

后方队伍兵分两路——分成脱队跟过来的士兵与若无其事继续前进的士兵。

赛伯拉斯一脸轻松地跑在身边。比吕边在心底羡慕狼的敏捷，边注意脚步避免绊倒，拼了命地跟在丽兹身后。

不过，说他是被拖着跑还比较贴切——

就在比吕濒临极限时，丽兹终于开始改为缓步而行。

「没事吧？」

丽兹紧盯着比吕的脸。虽然她的额头上冒出汗水，呼吸却没有一丝紊乱。比吕对此感到惊叹，同时以孱弱无力的笑容回应。

「没、没、没事……」

比吕上气不接下气地大口喘息，努力不要舌头打结地说完后，只见丽兹露出一抹微笑。

「是吗？如果很累的话要说喔，稍微休息一下也无妨的……」

「这可不行，皇女殿下！」

特里斯插嘴道。

「如果太宠溺男孩子，只会让他变成一个软弱之人。您必须狠心地将他从山谷上推下去，才能促使他成长为一个真正的男人！」

虽然比吕很想吐槽，但他的嘴巴正全力汲取着氧气而无法如愿。

而赛伯拉斯仿佛在嘲讽比吕一般，愉悦地绕着他奔驰。

「比吕还是小孩子嘛，被推落山谷的话，一定会死掉的。」

「嗯？这个小鬼不是已经十六岁了吗？迪欧斯是这么跟我说的啊……」

「可是，他的外表还是小孩子啊，要对他温柔一点才行喔。」

「唔？的确，脸长得还很稚气……可是……十六岁算是小孩子吗？唔，我也搞糊涂了。」

比吕将视线从正爽朗地哈哈大笑的特里斯身上移开，转头望向身后。

大批的士兵跟了上来。尽管因为穿着沉重铠甲，气息有些紊乱，却不至于脱队。

（大家一定都经过扎实的锻炼吧。不过，最厉害的还是——）

比吕重新仔细打量特里斯，他即便已经上了年纪，却没有冒出任何一滴汗。

而且——

「有人脱队吗？」

丽兹一脸担忧地问完后，老兵立即换上自信满满的表情。

「我军当中才没有那种软脚虾！毕竟平时的锻炼方式可不是随便比划两招而已。」

根本毋须确认，特里斯便断然说道。他似乎是相当信赖士兵们，从言谈之间便能感受到强烈的信赖感。

「是吗？太好了……」

丽兹像是放下心中大石似地大大吐了口气，特里斯见状，浮现出和蔼老爷爷的笑容。

「到目前为止都很顺利，我们有机会在朝阳升起前进入山中。如此一来，就不会被任何人察觉到了。」

「迪欧斯那边没问题吗？」

「不必担心，那家伙可是很强的。」

比吕听着两人的对话，不久天空开始泛白，眼前出现一座雄伟高山。

他的手依旧被丽兹紧握着。是因为累了吗……还是渐渐习惯了，比吕已经不像一开始那么难为情。

一踏进山路的入口，丽兹随即将脸凑过来。

她突然靠近，让比吕的脸又瞬间泛红，不过他还是静静地等待丽兹开口。

「翻过这座山后，就是巴欧姆小国，那里的治安很好，是座大自然环绕下的美丽城镇。不过这次我们没有时间绕去看看。」

没办法带你去了——丽兹深感婉惜似地轻声说完后，转而对特里斯开口：

「王兄的势力会不会已经伸及巴欧姆小国了？」

「虽然我很想说『不必担心』……不过还是大意不得。不排除对方早就看穿我方作战的可能性。」

特里斯露出严肃表情接着说：

「由于这次并没有事先知会巴欧姆小国，所以更要避免无端生事，尽速前往古林达边境伯爵领地才行。」

「……也是。毕竟是中队规模的人马，我想很快就会被发现的。」

「就算被发现，他们也不敢对帝国出手，但心底还是会不满吧。」

「总觉得好像在仗势欺人，我有种罪恶感。」

「抵达古林达边境伯爵领地后，等一切都安定下来，再送封道歉信过去吧。」

「也好。如果知道我们现在的处境，他们应该会原谅我们。」

语毕，丽兹仰起视线。比吕也跟着望过去，前方是条平缓的坡道。绿意盎然的山路非常适合郊游健行，之前明明听说是条险峻之路，但四周流转的惬意氛围，完全无法与险峻两字联想在一起。

比吕的眼角泛起几分笑意，眺望沿着山路奔跳而上的小动物们。

「呵呵，你好像很愉快呢。」

听见丽兹的声音，比吕扬起嘴角点点头。

「嗯。因为我原本听说这里很险峻，还抱了必死的决心，结果却是座很美丽的山啊。应该很适合午睡吧。」

「这点我也有同感。这座辛梅尔山是古拉欧萨姆山脉中最容易攀越的山，可是由于此处栖息着大量怪物，就连经商往来也不会走这里，是座很不平静的山。不过这一带还很安全。」

「怪、怪物？」

比吕用呆愣的声音回问。

「没错。愈靠近山顶，栖息的怪物就愈凶猛。因为这次必须穿过那一带前往山的另一侧才行，所以的确很险峻吧？」

只有在游戏当中才会听到的单字，如今从美少女的口中说出来，显得格外恐怖。

或许正因为丽兹的脸庞十分端正吧，反而更有种莫名的魄力。

「放心吧，我会保护你的，你就站在我的身后，抬头挺胸地看着吧！」

『汪！』

赛伯拉斯跟着叫了一声，英气焕发的侧脸仿佛在说『我来保护你』！

然而，约莫过了一刻，仍然没有遇到怪物。

「要不要在这一带稍作休息呢？」

丽兹对着特里斯说道。老兵抚了抚下巴的胡须后点头。

「也好……考虑到接下来的路程，还是多少先恢复一点体力比较好。」

「那就这么决定了！各位，随意休息一下吧！」

似乎是听见丽兹的话吧，士兵们纷纷开始将盾牌与剑放到地上。

比吕侧眼看着众人的动作，在附近的岩石遮荫处坐了下来。

（并没有想像中累人……）

由于才刚进到山里，这么想或许太天真了吧……不过自己的身体竟然超乎预期地耐得住这趟登山之行。先前从陶渊基地一路跑到山路入口的时候也是，虽然比不上丽兹他们，但比吕还是能跟上众人的脚步。

没有参加社团的比吕，跑起来居然和平时一直有接受训练的士兵们差不多，这的确是个很令人惊讶的事实。

（或许就是因为这样……我才会觉得很愉快吧。）

正当比吕不由自主地流露出笑意时——

「哟，小鬼，你很努力嘛！」

一名年迈的士兵拍了一下比吕的肩膀说道。

「你虽然年轻，却意外地很可靠呢。我还以为大概一、两个小时后，你就会哭着逃回家了。」

「大叔，真正辛苦的还在后头吧。」

另一名年轻士兵笑着走近。老兵夸张地大幅摇摇头。

「就算是这样，以他这个年纪，可以跟上我们就已经很值得夸赞了吧？」

「也是，如果考虑到他的年纪，确实很了不起。」

总觉得……自己似乎被误会了，比吕决定至少先澄清一件事。

「容我声明一下……我好歹也十六岁了喔。」

「哈哈，小鬼真会说笑呢。」

「就是啊，不可以随便开玩笑喔。」

「是真的喔。」

丽兹突然插了一句。两名士兵顿时愕然地将视线投向丽兹。

「等等，咦，真的吗？」

「嗯，真的喔。你们认为我会说谎吗？」

丽兹微笑地点头，老兵一脸伤脑筋似地搔搔后脑勺看着比吕。

「不，皇女殿下是不可能说谎的。可是，真是吓了我一大跳呢……」

「听皇女殿下这么一说，若要说他是十六岁，好像也说得通。」

两名士兵仔细地打量着比吕。

尽管比吕有些不知所措，眼角却瞥见丽兹正一脸愉悦地看着自己。

（啊……这该不会是她体贴的方式吧？）

毕竟这趟行军中，跟了一个来路不明的男子，每位士兵当然都是满腹疑问吧。可是看在丽兹的面子上，没有人敢吭声。

或许是为了拉近比吕与士兵们之间微妙的距离，丽兹才会插入对话吧。

「好了，休息结束！出发吧！」

而且还是在兴致最高昂的时间点结束对话，时机掌握得恰到好处。

虽然不知道下次的休息是什么时候，不过到时候，比吕和士兵们一定会比现在更加亲近吧。比吕在心中感谢着丽兹，从地上站起身。

＊

与士兵们之间的友情逐渐加深的同时，开始攻顶至今已经过了五小时。

比吕举头仰望上空，太阳已然完全升起，四周也早就一片明亮。

当他一抬起脸，就在视线可及的距离——

——那家伙毫无预警地出现！

丑陋的大脸映入眼帘，一对充血的眼瞳像是在鉴赏似地直盯着比吕一行人瞧。

从裂开的嘴巴里，隐约可见缺了好几颗的一口黄牙。

脖子甚至比比吕的腰更粗，大大往前凸出的肚腩鼓得像颗气球。

是个十分丑陋的人型怪物。

「那是……什么……」

丽兹将嘴巴靠近慌张无措的比吕耳畔说道：

「那是奥格尔。相传它原本是人类，后来因为精灵的诅咒而变得如此丑陋，还被赶出人类的地盘，栖息于像这样的深山里，是种会袭击旅人、喜食人肉的怪物。」

虽然丽兹始终冷静地说明，但由于她的气息不停轻挠着比吕的耳朵，使他实在难以集中。

「不过，奥格尔虽然一身蛮力，智能却很低，要打倒它并不用费什么功夫。」

丽兹语声方落，赛伯拉斯几乎在同一时间飞奔而出。

『嘎噜噜噜噜！』

锐利的爪子光影一闪，划过奥格尔的脖子。随着一道令人胆颤的噗咻声响，奥格尔脖子以上部位顿时消失，喷出的大量鲜血，将大地染成深红色。

好恶心……比吕别开眼，但视线前方的光景更令人忍不住想遮住眼睛。

奥格尔的头颅顺着山坡一路滚了下去。

仿佛替它送行似的丽兹侧脸上，挂着一抹有如花朵绽放般的笑容。

「看吧！」

「……嗯。」

「真不愧是赛伯拉斯大人！爪子的动作快到连肉眼都看不见呢！真是大开眼界了！」

『汪！』

赛伯拉斯对著称赞自己的特里斯狂摇尾巴回应了一声。

「比那个更强的怪物可是多不胜数喔。」

丽兹转过头来，脸上染满半带恫吓的笑意。

比吕缩起肩，叹了口气道：

「简直难以想像……」

比吕朝着丽兹的背影自言自语后，再度迈开步伐，脚底随即传来闷痛感。

（我果然开始觉得累了……）

当初绿意盎然的山路，如今则变成夹杂着大石块的碎石子路。

每前进一步，脚底便会窜过疼痛。

话虽如此，如果太过专注于闪避大石头，只会额外耗费体力。

或许是表情出卖了比吕吧，丽兹一脸担心地看着他。

「比吕，你没事吧？如果脚很痛的话，我可以背你喔？」

「不了，再怎么说我也不能让女生背……我好歹是男生耶。」

比吕对于丽兹的体贴表示感谢，同时抬头望向山顶。

似近而远的距离。不过，随着周遭景物的改变，比吕还是能确实感受到自己正一步步前进。

而且一路上丽兹适时地穿插了好几次短暂的休息时间，实在容不得自己吐露丧气话。

更重要的是，每次休息时，前来搭话的士兵们总是左一句「你挺有毅力的嘛」，右一句「再撑一下吧」，所以比起辛苦，愉快的心情倒是愈来愈强烈。

比吕打从心底觉得自己有跟来真是太好了。

正当比吕沉浸在原本世界无法体会到的充实感之中时，丽兹眼神十分认真地望着他。

「接下来的路上会有很多怪物，比吕绝对不要离开我的身边。」

「还会有像奥格尔那样的怪物吗？」

「嗯。应该说，会出现成群的奥格尔。」

「真的假的……」

「真的喔。」

丽兹模仿比吕的口气说完——大量的岩石顿时从前方朝众人的方向滚过来。

「快找岩石当掩护！」

丽兹高声一呼，士兵们迅速躲进岩石遮蔽处。

比吕也跟着要躲进岩石后——却事与愿违。由于他的手臂正被丽兹捉着，根本无法如愿行动。

「丽兹！必须快点逃才行啊！」

丽兹无视比吕声音中的焦虑，一派轻松地转头看着他。

「别乱跑，留在原地。待在我的身边比较安全。」

「什么——？」

地面大幅摇晃，光是要好好站着都很困难。

其中一颗滚落的岩石撞上附近山路旁的另一块岩石后，当场硬生生地碎裂迸散开来。碎石如雨般从两人头顶上洒落。

如果只有这样倒也没什么，但前方还有大量的岩石宛如流星一般滚过来。

其中有颗明显大上一圈的岩石高高弹起。

这下死定了！会被压扁啊！——这类念头一闪而过，比吕下意识地闭上眼。

然而，比吕久久等不到剧痛袭来。

他战战兢兢地睁开眼，只见——巨大岩石裂成两半融化了。

「咦？怎么回事……」

比吕呆愣地望着眼前景象。可是，岩石可不只一颗。

融化的岩石俨然化作一块踏板，伴随着喀隆——一声互响，另一颗岩石飞到比吕头上。

正当巨大的阴影完全笼罩住比吕等人时——

岩石突然被一道涛天巨焰吞噬粉碎。

碎石就像是刻意避开比吕他们似地散落在周围。

「比吕！绝对不要离开原地喔！」

呆若木鸡的比吕听见声音后，才一回过神——就看到丽兹朝着岩石群快步奔去。

躲在岩石后的士兵们表情十分淡然地走到比吕身边，一旁的赛伯拉斯抬头看了天空一眼后，大大地伸了个懒腰。

为什么大家可以这么镇定？就在他感到不解时，忽地一声巨响「咚——」，撼动着呆愣在原地的比吕耳膜。

比吕看向声音的来源处，只见红色发丝于空中飞舞着。

正面迎战岩石的丽兹每每一挥手，岩石便会不可思议地陆续爆炸——碎片在空中融化后落地，带起的烧焦味窜入鼻腔，周围也弥漫着白烟。

「大概就这些了吧。比吕，有受伤吗？」

解决掉所有岩石后，丽兹连一滴汗都没流，走回比吕身边。

「呃、不，我没事，那个……」

比吕的疑问还没说出口——

「是成群的奥格尔！」

突然有人大喊一声，众人的视线立即朝同一个方向望过去。

聚集成群的丑陋奥格尔，居高临下地俯视比吕一行人。

有个体型大上一级的奥格尔站在中央，它身边围绕着七只奥格尔。

「居然也有奥尔迦，迪欧斯要是在场的话，一定会很高兴吧。」

站在比吕身旁的丽兹语带紧张地低语。

「奥尔迦？」

比吕开口反问，丽兹点点头，视线依旧直盯着奥格尔。

「没错。当中不是有一只体型特别大的恶心家伙吗？那似乎是突变种，比其他奥格尔更加凶暴，智商也很高。所以它们才会懂得组成群体，联手袭击人类。」

「难道刚才的落石……」

「答对了，那正是它们搞的鬼。大概是想不费功夫地大啖人肉吧。」

「……不会有事吧？」

「至今为止，我们已经讨伐过奥格尔不只一、两次了，只要冷静行动，就不会有问题的。而且，迪欧斯还因为讨伐了太多怪物，被取了『鬼』这个称号呢。」

「是喔～～……」

就在两人交谈的过程中，士兵们已经做好战斗准备。重装步兵站到比吕前方，将盾牌立于地面，形成一道护墙。后方的弓箭队则拉紧弓弦，只待一声令下。

丽兹见状，先是将手举向半空，接着纵向一挥。

「弓箭队，射击！」

无以数计的箭矢顿时笔直窜向奥格尔群。

一瞬之间，无数的箭矢贯穿奥格尔的庞大身躯，一口气解决掉四只。

看到同族被杀，两只愤怒发狂的奥格尔纵身冲了下来。

「弓箭队，瞄准脚！」

依照丽兹命令的弓箭手所射出的箭矢，命中来袭的奥格尔双脚，使其硬生生地跌倒在地一路滚落坡道。

直到撞上士兵们临时张起的盾墙后才停下来，而从盾牌缝隙间伸出的长枪，毫不留情地给了它们最后一击。

剩下的奥尔迦与一只奥格尔似乎选择逃跑，正准备爬上山坡。

「赛伯拉斯！」

『汪！』

听见丽兹声音的赛伯拉斯，随即跃过前方的盾墙，气势如宏地奔上山坡。

赛伯拉斯没两下便追上奥格尔，一掌轰飞它的脑袋，奥尔迦见状停下脚步。

「重装步兵！让出通路！轻装步兵跟我来！」

「「「是！」」」

盾墙应声往左右退开，丽兹带头率先冲出。

特里斯与轻装步兵也紧跟在后。

「虽然只剩奥尔迦，也不可以大意！它的智商可是远高于奥格尔！」

轻装步兵队集中攻击奥尔迦的下盘，并在它动手反击前迅速退开，弓箭队则在此时射击掩护。然而，这尚不至于造成它的致命伤。即使被无以数计的弓箭命中，奥尔迦仍继续撒野失控。面对奥尔迦惊人的生命力，士兵们只能反覆发动一进一退的攻防。

不过，难分轩轾的平衡被红发少女所打破。

「全都退下！接下来交给我！」

直到这时候，比吕总算注意到丽兹手上正握着某个东西。

「喔，小少爷是第一次看到那个吗？」

一名士兵走过来拍了拍比吕的肩膀说道。比吕没有回头，只是望着丽兹的方向开口：

「咦，你是指什么？」

「我是问你有没有看过精灵剑·炎帝？」

比吕的心脏匆地重重撼动了一下。

「啊、没有……我大概是第一次看到。」

比吕伸手按住胸口，视线努力追上正与奥尔迦缠斗的丽兹身影。

她的手上握有一把红色宝剑——有如鸽血红宝石般美丽而澄澈的红刃，黄金打造的剑柄沐浴在阳光下更显璀璨。

业火之炎从剑尖窜出，奥尔迦丑陋的脸庞看起来就像是因为恐惧而扭曲似地。

奥尔迦似乎是判断近身战太过危险，于是开始捡拾附近的石头扔向丽兹。

然而，丽兹轻而易举地一一躲开，避不掉的岩石则以炎帝的火焰燃烧殆尽。正当丽兹冷静地缩短与奥尔迦的距离，近到只剩咫尺之隔的瞬间，忽地卷起一道热风。

接着迸发出一阵震耳欲聋的怪物嘶吼，随即就看到奥尔迦的巨大身躯被烈焰所包围。或许是想扑灭身上火焰，奥尔迦开始在地上打滚，不过火势非但没有趋缓，反而更加旺盛，直到怪物身体烧作灰烬前，业火始终没有熄灭。

「打倒怪物了～～！」

确认怪物已经断气的丽兹挂着可爱的笑容，朝比吕挥了挥手。手中炎帝剑尖指地、迈步走来的丽兹身影完全吸引住比吕的视线，怎么也无法移开。

眼前景象美得更胜世界上任何一幅名画。

胸口深处再度传来较方才更加激烈的脉动，比吕紧揪住胸口，吐露炽热气息。

「怎么回事……总觉得……」

心跳愈渐加速，比吕感觉到有某个东西正在体内骚动。

然而，当面貌姣好的少女紧盯着自己的脸庞问「没事吧？」时，比吕瞬间回过神。

「咿！」

「哇！」

比吕吓了一大跳，发出奇怪的叫声。丽兹同样惊讶地瞪大双眼。

「怎么了？受伤了吗？」

「抱、抱歉，我没受伤……因为你刚才真的太帅气了！只是这样！」

比吕高举双手在面前慌张挥动，并脱口说出内心的感想，丽兹随即将脸靠得更近，像是怕比吕逃跑似地搭住他的肩膀。

「真的吗？真的很帅气吗？」

「咦、呃、要怎么说呢……该说胸口变得很炽热吗？总之真的……好美。」

「讨厌啦，居然说出那么难为情的话！你可以再说一次喔！」

丽兹有些羞怯地搔了搔头，同时不停拍打比吕的肩膀。

「好了，大家继续前进吧！」

「喂，小鬼，替我拿行李！」

「我的也交给你了！」

「我也是！」

「拜托了！」

「我的也拜托了！」

直到刚才明明还很和善的士兵们，态度突然一百八十度大转变。

哑口无言的比吕面前堆满了剑、枪、弓、盾等物品。

（这些都是用来保命用的重要武器吧？而且丽兹干嘛火上添油啊……）

这摆明了是在恶整，比吕不禁一阵头痛，他抬头仰望，只见天空逐渐染成茜红色。

丽兹原本说了要在傍晚之前抵达山顶，但正所谓计划总是赶不上变化。

「今天就先在这一带休息吧。」

丽兹说完后，特里斯也点头。

「这样也好。毕竟前方会出现更多怪物，在这一带扎营或许是最好的选择。」

「整顿好装备后，就趁着日落前搭好营帐吧。」

如此说完后，丽兹迅速下达明确指令，士兵们也毫无迟疑地开始动作。

等搭好营帐后，黑暗早已吞没四周。

比吕回头望向身后，规模大了一级的皇女专用营帐立于营地中心，士兵们就寝的营帐则搭建在其周围。为了防止野兽靠近，也升起好几盏营火，即使野兽真的出现也没问题。另外，四方布有四人一组的重装步兵戒备，无论怪物从何处出现，都能及时因应。

「呼——……总算撑过今天了。」

比吕吐出一口白色气息，举头仰望夜空，星星正一闪一闪辉映着。

比吕眺望了星空一会儿后，丽兹从身后营帐走出来，拢起双掌吹气。

「怎么了？明天还得早起，该睡了……还是说你肚子饿了吗？」

听见丽兹的疑问，比吕摇摇头。

「不是的，我只是在看星星。」

虽然还有另一个理由……

「比吕喜欢星星吗？」

「倒也不是。只是从来不曾这么近距离地欣赏星星，总觉得很难得。」

「原来如此。」

丽兹走到比吕身边，两人的距离近到肩膀几乎快要相碰。

为了掩饰羞涩与动摇，比吕再次仰望星空。

仿佛伸手可及的满天星斗，绽放着迫力十足的光彩。

虽然呼出的气息随即化作白烟，却意外地不觉得冷。

「过去我曾听母后大人说过。」

丽兹甜美而穿透人心的声音轻柔地抚过耳朵。

「人死掉后会变成精灵，而变成精灵的魂魄则会化作星辰，与精灵王一起守护这个世界直到永远。每当我感到害怕时，或是觉得悲伤、寂寞时，都会仰望夜空。只要这么做，我就会知道自己并不是孤单一个人。」

「说得真好呢。」

「这是每个帝国国民都知道的睡前童话喔。」

丽兹略显羞赧地笑着，透过唇瓣间可以看见她洁白的皓齿。此时她突然伸手握住比吕的左手。

「好了，在感冒前快回营帐里睡觉吧。」

比吕根本还来不及害羞就被强拉着走。

「等、等一下！等等！不行啦！」

「为什么？」

「居、居然还问为什么……正值青春期的一男一女睡在同一个营帐的话……」

比吕之所以待在外头的理由就是这个。

刚才一搭好营帐，丽兹便宣布「比吕也睡我这里」，这句话让比吕全身一阵战栗。他一心想要回避这个状况，苦思的结果便是——在外面消磨时间，等丽兹先睡着。只是最终还是徒劳无功。

「赛伯拉斯也在啊。」

「呃，虽然它是在啦……」

营帐里头的赛伯拉斯早已入睡。

「好了，快点进来吧！」

被丽兹推着背的比吕，踩着半推半就的步伐进到帐篷里。

帐篷的上方垂挂着点燃蜡烛的提灯。

内部整体还算清楚可见，不至于太过昏暗，但这样的亮度却让比吕胸口的悸动不由自主地加快。地面上铺着厚厚的毛毯，可以避免被小石子刺到发痛。

赛伯拉斯早一步占领了正中央的位置，在它的左侧可以看到摆有像是棉被的毛毯。

「如果可以沐浴就好了……我先跟你说声抱歉喔，说不定会有汗臭味。」

「不，我说啊……我们果然还是不方便一起睡啦。」

「咦？汗味真的很浓吗……」

丽兹吸了吸形状姣好的鼻子，闻起自己的体味。

（不是指那个啦！真要说的话，我比较臭吧。）

正当比吕犹豫着该不该吐槽时，丽兹带着一脸毫不矫作的笑容开口：

「自己身上的味道，自己实在闻不太出来呢。所以了，彼此就别太顾虑，快睡吧。」

「不了，我去其他地方吧……一起睡的话果然还是——」

「真是的，不要再啰嗦了！就说了明天还得早起！」

「唔！」

背上传来一道强烈冲击，让比吕大大吐出一口气。

视野瞬间一黑，当比吕再次睁开眼时，他已经躺平了。

视野角落，丽兹的脸近到可以仔细端详——由于全身上下都能感受到她的体温，根本不必特地用眼睛确认也能知道，但……

「因为赛伯拉斯睡觉时不给我抱嘛。」

——就算这样，也不要把我当成替代品啊。

「呼啊～～……今天好像可以很快入睡……」

比吕心脏的激昂脉动反而让他无法入眠。

「呼——……嗯……」

「…………她也太好睡了吧。」

——那么，接下来该怎么办呢……

真希望绵羊可以快点出现，偏偏冒出来的尽是恶魔。

当下的状态就已经够危险了，如果再转头一看，便会不断涌现邪恶念头。

比吕对抗着陆续出现的恶魔，意识缓缓地坠入黑暗。

＊

——同一时间。

位于大帝都克劳狄司东南方一百塞鲁（三百公里）处，有座名为哲更的小村子。因为距离第二帝都很近，所以鲜少有盗贼或怪物作乱，是处治安良好的区域，如今却笼罩在肃杀之气中。

大大小小的数顶帐篷将村庄团团包围，四周还派有重装步兵戒备。不知是不想惹事、还是畏惧这股氛围，家家户户都紧闭门扉。

村长家周边站了数十名负责戒备的重装步兵。竖立于门前、绘有剑与盾之纹章的紫色旗帜在半空中迎风飘扬。

进入屋内，首先看到的是打理得十分整洁的通道，从那里往左转便会来到客厅。

客厅里只有一名楚楚可怜的少女，与另一名外表十分精悍的青年这两个人。

「奥拉大人，在这种地方逗留好吗？」

青年名叫罗伦思·阿尔佛雷得·冯·丘匹兹。

在他的视线前方，坐着他的上司，同时也是他视作女神崇拜的女性。

「…………」

或许是因为那名女性有着一头银发与灰色眼眸，给人十分冰冷的印象。

然而，由于整齐平剪的浏海长度刚好遮住眉毛，搭配一对圆大的瞳孔，感觉就像只小动物，刺激着他人的保护欲，这点也是不争的事实。再加上娇小纤细的身型，与「楚楚可怜」这个形容词十分相衬。

尽管已经十七岁，但这样的姿态或许说是奇迹也不为过吧。

（啊……得天独厚的容貌，完全不输给任何一位葛兰兹皇室的皇女。）

不只容貌，就连经历也相当惊人。

特雷儿·卢珊迪·奥拉·冯·布拿达拉。

帝立训练学校首席毕业。

以史上最年少的年龄，被提拔为第三皇军司令官幕僚，如今则担任参谋长要职。

她升上参谋长时，年仅十五岁。

同一年，第三皇子因亟欲建立战功，三天两头不断发动小规模冲突，企图侵略西方大国费尔瑟，却因此陷入超乎预期的苦战，造成的损害甚至一度危及皇帝的信誉。

已经无路可退的布鲁塔尔第三皇子集合所有幕僚，如此说道：

「可以拟定策略打赢这场战役的人站出来。如果敢信口开河，就拖出去斩了。」

幕僚们全都噤声不语，正当布鲁塔尔第三皇子的怒气即将达到临界点时——

「殿下，我可以带领这场战争迎向胜利。」

出乎意料，站出来的竟是位在幕僚队列最末端的少女。布鲁塔尔第三皇子被少女的勇敢所折服，任命她为参谋长，而其他不敢站出来的幕僚则让他大为失望，除了名门贵族的子弟以外，全都处以斩首之刑。

少女被提拔为参谋长后，立刻发挥她出类拔萃的智谋。

她接二连三地拟定巧妙而狡诈的作战，同时付诸实行并取得成功，转眼间便顺利地步步侵吞费尔瑟的领土。另一方面，败战连连的大国费尔瑟则因为大批士兵战死，导致国力急速衰退。

费尔瑟最后判断若是继续交战下去，恐怕会使整个国家分崩离析，于是主动提出停战，双方进入休兵谈判阶段。

对于这位为帝国带来胜利的少女，布鲁塔尔第三皇子效仿第二代皇帝的别名《※军神（玛尔斯）》，以《※少女军神（阿芙萝黛蒂）》颂赞她。（编注：前者为罗马神话中的战神。后者在希腊神话中，是代表爱情、美丽与性欲的女神，传说为奥林帕斯十二神之一。）

这般传奇的少女，当下正坐在椅子上看书。

「…………」

笼罩在沉默之中的室内，只剩翻动书页的声音。

是没听到吗？还是故意无视？丘匹兹不死心地再次开口：

「奥拉大人，您别只顾着看书，也听我说说话吧。」

奥拉只要一有空，哪怕只是短暂片刻，都会忍不住看起书来，这是她的习惯。

而且，她永远都是阅读同一本书——记载第二代皇帝生平的传记。

即使找遍全帝国上下，恐怕也没人会比奥拉对第二代皇帝更加了若指掌吧。

「奥拉大人……请您听我说啊。」

丘匹兹的声音似乎总算传进奥拉的耳里，她阖上书本望向他。

啊啊——丘匹兹感动得双膝一跪、平伏在地。

「丘匹兹子爵。我接下来要说的事，并无意侮辱初代皇帝陛下。」

「………是。」

又开始了……丘匹兹在心底哀叹了一声。

每当奥拉读完传记，一定会开始切入这个话题。

「初代皇帝亚堤邬司陛下的治世之道确实十分出色。可是，替他打下基础的是谁呢……是为濒临灭亡的国家带来胜利、征服周遭诸国的第二代皇帝修瓦兹陛下。如果没有他，就没有现在的葛兰兹大帝国。」

「您说得没错。」

「当亚堤邬司陛下去世后，他的弟弟修瓦兹陛下继位时，已经年过七十，所剩时日不多。而事实上，他仅在位一年便去世了。如果当初是由他登上初代皇帝之位，要统一天下绝非不可能。」

看着一脸难以释怀如此说道的上司，丘匹兹丧气地垂下头。

奥拉所说的，早是千年前的事了——如今两人都已经神格化，被敬奉为葛兰兹第一、第二大神。由于葛兰兹大帝国当下正存在于此，所以至少能肯定那两人过去确实曾存在过。

不过，其事迹绝对被加油添醋了不少。

其中一个例子，就是第二代皇帝修瓦兹在最后一战中，一人独抗万人军势的传说。还有像是宝剑一挥，便能摧毁一座城镇之类荒唐至极的无稽之谈，这些也都被写进传记中……那种事就算同时持有精灵剑五帝都不可能办到。

毕竟再怎么说，持有人终究只是一介人类，而且就体力上来说也不合理。丘匹兹认为顶多千人左右吧，虽然光是这样也已经够厉害了……

——现在比起那些传说，他更希望她能专注于眼前的事。

「奥拉大人，您打算在这里停留多久？」

「……我还有很多话没说完呢。」

「布鲁塔尔大人送了一封信过来。」

提到这名字时，尽管奥拉明显露出不悦，仍心不甘情不愿地竖耳倾听。

「唔……信里写了什么？」

「我没有看过内容……」

「为什么？」

「……皇室成员的信，区区一名下属的我不能擅自拆封。」

「我才刚读完修瓦兹陛下的传记，还想在余韵中多沉浸一会儿。所以就由丘匹兹卿替我读吧。」

「……我明白了，那么就由我来读信吧。」

丘匹兹拿出一封点缀着华丽装饰的信封。

信纸上这么写道——

吾等亲爱的「少女军神」：

你离城至今已经十天，我方却尚未接获捷报，我对此大感震惊。

即使对方是皇族，也无须顾虑。快送那个嚣张的小丫头上西天吧。或许是我多虑，但如果你希望的话，我会再派兵过去，需要多少兵力尽管开口。

愿葛兰兹十二大神保佑你，吾等之「少女军神」。

葛兰兹大帝国布鲁塔尔第三皇子

「——信里是这么说的。」

「……愚蠢之徒。」

奥拉表情不耐烦地说道。丘匹兹只能投以苦笑。

「这也没办法。虽然继承顺位是排在第三，但万一第一皇子有什么不测时，很可能将会由获得精灵剑五帝加持的第六皇女登上王位。」

「第二十八代皇帝和第三十六代皇帝都是连剑也不会握的人。所以根本无关乎是否有被精灵剑选中，最重要的还是有无作为皇帝的资质。」

「……如果布鲁塔尔大人也能明白这一点就好了。」

「要是明白的话，他就不会做出会惹怒皇帝的举动，甚至还没发现这么做只会让自己的立场更加岌岌可危。」

「这……因为布鲁塔尔大人太急性子了。」

「把信烧了，看了就有气。」

「遵命。」

丘匹兹将信放进摆在附近的盆子里，再取出一张红色纸牌。

接着将纸牌丢入，随即升起一道小火柱，将信一点不剩地烧成灰烬。

丘匹兹再度将视线投向奥拉，只见她一脸不以为然的表情。

「只是烧一封信，使用精灵纸牌太浪费了。」

「毕竟是要烧皇族的信啊。万一留下任何一角纸片，都可能危及奥拉大人。这种事还是必须做得彻底才行，以免留下后患。」

「唔……有道理。等一下替我送封信到精灵王庙。帐单就寄给布鲁塔尔大人……跟他要个二十张左右？」

「不用了，精灵纸牌一张也没有多少钱。」

虽然丘匹兹嘴上这么说，但精灵纸牌一张就要三枚葛兰兹金币。

平民的一天平均所得是三枚德拉兹银币。

十枚德拉兹银币等于一枚葛兰兹银币，而十枚葛兰兹银币则可兑换一枚葛兰兹金币。

尽管精灵纸牌并不是一般百姓买得起的高价品，但由于它甚至能治病，因此被视为珍贵宝物，常会有许多各种不同身分地位的人们来到精灵王庙求购精灵纸牌。

然而，平民买到的可能性很低。

一天能精制出的纸牌只有八十～一百张，几乎都被皇族和大贵族收购走。

即使偶尔会流入市面，但大多也都是以翻倍的价格出售。

「而且我还有备用的纸牌，这次作战期间应该够用了。」

近来由于精灵纸牌高价且供不应求，只有在对上持有精灵武器的对手时才会使用。

所以，根本不会有人像丘匹兹一样拿来烧信。

即使是皇族，如果照这样的用法，早晚会财政吃紧，最后步向灭亡。

丘匹兹家境并不穷困，但也称不上富裕。精灵纸牌算是贵重物品……

（只要是为了奥拉大人，就算倾家荡产也在所不惜。）

对丘匹兹而言，和最敬爱的主人比起来，这根本只是一点小钱而已。

奥拉看着尽忠职守的部下叹了口气后，换上认真的表情开口。

「我并不是来这里玩的。这里距离古林达边境伯爵领地仅咫尺。」

从这座村庄往南数十塞尔，便能进入古林达边境伯爵领地。

「……您打算攻占吗？」

「短见之人。再怎么说，我们毕竟师出无名。那么做的话，只会换我们被砍头。」

「那么，为什么要来这里？」

「为了来见第六皇女。」

「就算见到面，我并不认为皇女殿下会乖乖就范。」

「那么只好放弃，返回城里。」

看来若是第六皇女拒绝了，奥拉似乎真的会依她所说，打道回府。

不过，要是那么做，奥拉势必会被追究责任。

「布鲁塔尔大人是希望杀掉第六皇女。」

「你认为杀掉第六皇女的话，会有什么下场呢？」

「………皇帝陛下会大为震怒，最糟的情况，布鲁塔尔大人恐怕会被砍头。」

「炎帝的持有者相当稀罕，所以皇帝陛下绝对不会容忍皇子的蛮行。」

「可是，若违背布鲁塔尔大人的命令，就换我们性命不保了。」

「所以，在皇帝陛下亲征回来前尽量争取时间。如此一来，布鲁塔尔大人也只能死心。」

目前，皇帝并不在葛兰兹大帝国内。与费尔瑟之间的休兵谈判破局，于是皇帝带着第一皇子再次进攻。也就是说，三皇子布鲁塔尔胆大包天地想趁着皇帝不在时，让自己的妹妹从这个世界上消失。一旦皇帝回来了，三皇子布鲁塔尔也只能死心了吧，只是到时候，他一定会把怒气的矛头指向奥拉。

（唯有这一点必须设法避免才行。）

丘匹兹决定表面上假装认同。

「我明白了。那么，接下来该怎么做呢？」

「首先写封信给古林达边境伯爵。内容你适当斟酌就好。」

奥拉说完后，便俯下视线，继续享受愉快的阅读时光。

丘匹兹一走出客厅，随即将身体倚靠在门上，重重地叹了一口气。

「既然如此，只好由我动手了。」

看奥拉那样子，应该是心意已决，无论如何都不会改变想法。

丘匹兹对着门欠身致意后，迈开步伐朝屋外走去。

=== 第二章端倪 ===

醒着时，总觉得时间好漫长；睡着时，总觉得时间特别短暂。

一名少年将身体整个卷在毛毯里，只露出一颗头在外面，香甜地呼呼大睡。

——那正是比吕。

「赛伯拉斯，你不觉得他睡得很熟吗？」

『汪！』

「虽然有点可怜，不过还是得叫醒他才行。」

『汪！』

比吕隐隐约约听见交谈声，尽管眼皮很沉重，意识依旧慢慢地从黑暗中脱离。

不过，由于比吕还想在这股温暖与幸福之中多徜徉一会儿，便拉起毛毯盖住头。

就在这时候——

「唔噢噢噢噢噢噢噢！」

一道剧烈冲击从腹部传遍全身，让比吕的眼珠差点飞出来。

「奇怪……和我想像中的反应不太一样。」

腹部承受剧烈冲击——比吕试着起身缓和疼痛，身体却动弹不得。

比吕就像一条被海浪打上岸的鱼，只能拼了命地张动嘴巴。

「呵呵……哈哈……哈哈哈哈哈哈！」

一阵有如银钤般的笑声从比吕的上方传来。

「比、比吕……你、你那是什么表情啊。差点害我一大早就笑死。」

比吕眼眶泛泪地抬头一看，映入眼帘的是手捧着肚子的丽兹。

「这、这句话是我要说的吧……你在做什么啊？」

丽兹正跨坐在比吕的肚子上——也就是传来阵阵剧痛的地方。

可以确认凶手非她莫属。比吕询问丽兹用暴力对待自己的理由——

「因、因为一直叫不醒你嘛。」

「不，就算是这样，应该有更温和的方式——」

比吕话还没说完便突然打住，因为……帐篷的入口正站了一只鬼。

「……小、小鬼，你在做什么……」

来者正是肌肉结实精壮、体格魁梧似熊的特里斯。

「这、这是误会啊！」

虽然依据每个人的解读不同，或许有些人会觉得下流无耻，但实际上这根本不是什么会让人脸红心跳的场面。

丽兹一脸状况外地望着比吕。

「误会什么了？」

「拜托你先别说话，免得愈描愈黑！」

这可是攸关比吕生死的重要大事啊。

特里斯踩着有如野熊一般的沉重脚步走向比吕。

「真没想到，长得人模人样，人皮底下居然是只禽兽……皇女殿下，快点离开他身边。我现在就斩了他！」

特里斯俐落地从腰间抽出长剑，剑刃闪过一缕幽光。一旁仍搞不清楚状况的丽兹歪着头。

「真搞不懂……出发的准备都已经就绪了吗？」

「……这部分已经都完成了。」

「那么吃完早餐后，就立刻出发吧。」

压覆在比吕身上的重量忽地消失。

「比吕，早餐是面包和汤，吃得惯吗？」

「啊、嗯……没问题。」

「那么赶快吃完，早点进入巴欧姆小国吧！特里斯也别呆杵在这里，快去吃早餐！」

「可、可是！唔——小鬼，看在皇女殿下的面子上，这次放你一马……」

特里斯气势顿时全消，落寞地走出帐篷。

总算松了一口气的比吕，这才开始享用丽兹端过来的早餐。

比吕边咬着略嫌硬的面包，边配了口汤，汤里有加鸡肉，咸度刚刚好。

由于赛伯拉斯一脸馋相地坐在自己面前，比吕为难地稍微别开视线，却刚好对上正在换衣服的丽兹。

「嗯？换衣——噗唔！」

喷出来的早餐不偏不倚地正中赛伯拉斯的脸。

比吕当下根本没有多余的心力道歉，立刻向丽兹提出抗议。

「你、咳咳！你在做……咳咳咳……什么？」

「做什么？换衣服啊。」

「为什么要换衣服！」

「因为不能洗澡，当然会想至少换一下内衣裤吧？」

「不，话是没错，可是还有我在耶。」

「有什么问题吗？」

丽兹一脸莫名地看着比吕。

包括昨天晚上的事也是，看来丽兹大概不知道男人的本性是怎么样吧。

不过更重要的是，她难道没有羞耻心吗……比吕不由得想问问养大丽兹的家伙到底是怎么教她的？

「我说……男人啊——」

「有话能不能等我换完衣服再说呢？」

比吕一看到丽兹正准备脱掉上衣，急得连忙阻止。

「等、等等，等一下！不必谈了，你先等一下！」

「真是的，你到底怎么了？」

「等我先转过身去后，你再趁这段时间换衣服好吗？」

「我是没差……可是为什么？」

「别问了，没什么特别意思。我现在就转过身喔！明白了吗？」

「虽然不太明白，好吧。」

比吕整个人向后转，整间营帐里只剩下肌肤与贴身衣物摩擦的声音。

连一秒钟都感觉好漫长，比吕只能静静地等待这段有如拷问般的时间能快点结束。

「你可以转过来了。」

「呼……」

比吕的汗水简直像是用喷的。一道有如长时间持续奔跑后的疲劳感朝他袭来。

眼前的丽兹却完全不知道他的辛酸，丝毫不以为意地开始吃起早餐。

「……总之，我也得快点吃早……」

比吕低头一看……只剩空空如也的盘子。

盘子里的东西到哪去了——

「应该是被赛伯拉斯吃掉了吧。」

丽兹主动回答比吕的疑问。

比吕试着寻找小偷的踪影，就在营帐的入口——赛伯拉斯边摇着尾巴边走出去。

「……似乎是呢。看它正开心地摇着尾巴。」

比吕深深地叹了口气时，眼前忽地伸来一根银汤匙。

「来，张开嘴巴～～」

难道是自己露出了非常悲凉的表情吗？

「不了，这再怎么说也……」

才刚要拒绝，肚子随即「咕噜——」地举白旗投降。

结束了难为情的早餐时光后，比吕走出营帐外，迎接自己的是炽白的阳光。

比吕大大地舒展双臂，将清新的空气吸进体内。

之后不经意地环顾四周，才发现士兵们的营帐都已经收拾整齐。

剩下的就只有比吕他们一直待到刚刚才出来的营帐。看到丽兹开始收拾营帐，士兵们纷纷靠了过去。特里斯也身列其中。

比吕一起加入帮忙，等收拾好最后一顶营帐后——接着就是朝巴欧姆小国前进了。

他们采行的路线是下山后沿着山脚向南行。

听丽兹说，预计得徒步十六天才能抵达古林达边境伯爵领地。

比吕虽然早有觉悟，却万万没想到竟会是如此漫长的旅程。

不过，他并不后悔。全身上下的每处关节虽然都疼痛不已，但只要忍耐一下就好。

众人顺利地越过辛梅尔山顶开始下山，就在半山腰一带，遇见了新的怪物。

并不是奥格尔，也不是奥尔迦，出现的是身躯比它们更加庞大的巨人。

「……好巨大。」

应该有比吕的三倍大吧。怪物有着一张感觉不到生气的苍白脸孔，肌肉发达的身体外头穿着早已锈蚀的铠甲。如果光看上半身，会以为是人类，然而——下半身却像蛇一样盘卷着。怪物眺望着众人的充血双眼有如蛇一般眯细起来。

下一瞬间，一阵咆哮——怪物发出非比寻常的霸气，比吕不由自主地畏缩后退。

「是基迦斯。据说它原本是精灵，但因为忤逆精灵王而被放逐到这个世界来。」

「果然它的力量就和外表看起来一样强吗？」

「再怎么说原本都是精灵，当然很强了。智商也比奥尔迦更高——！」

正当丽兹说明到一半，基迦斯便用惊人速度朝她接近。

匆地一条巨大尾巴重重挥落在瞠目结舌的比吕面前——也就是丽兹方才所在的位置。

轰隆——地面应声碎裂，沙尘随着碎片飞扬开来。

由于事发太过突然，比吕还来不及理解现况，连声音都发不出来。

「比吕，你留在这里！」

丽兹说道的同时，握起炎帝冲出沙尘。

比吕看到丽兹平安无事，才刚松了一口气，下一瞬间，就见到她一鼓作气地攻向基迦斯。

「轻装步兵队跟在皇女殿下后面！弓箭队掩护皇女殿下！重装步兵趁机整备阵形！」

接到特里斯的指示后，轻装步兵队开始斩击基迦斯。重装步兵队则趁着这段期间排出两列盾墙，在其后方的弓箭队已经拉好弓，正瞄准基迦斯。

「跟紧我！趁现在做好掷枪准备！」

丽兹对着轻装步兵队下达指示后，随即举起手中炎帝挥向基迦斯。顿时出现团团火焰，在基迦斯面前延烧开来，怪物有一瞬间露出惧色。

「就是现在！掷枪！」

轻装步兵队闻令立即将长枪掷向基迦斯。紧接着特里斯的宏亮声音传遍四周。

「弓箭队，发射！」

咻咻——贯穿空气的无数箭矢在半空中排出一面扇形。

瞬间化作一座剑山似的基迦斯发出凄厉嘶吼，胡乱挥动尾巴将地面击个粉碎。

「唔！快后退！」

察觉到危险的丽兹放声大喊，就在同一时间，基迦斯的尾巴朝着轻装步兵队挥落。

「哇！」

「唔！」

来不及逃避的数名轻装步兵顿时消失在沙尘中。

「我来争取时间，你们快退下！」

丽兹以炎帝斩击——然而，基迦斯迅速地转身闪避。

基迦斯开始展开反击。只见它挥动巨大手臂，卷起阵风的同时，一拳又一拳地打向丽兹。

「喝！」

丽兹像是看穿基迦斯的动作般，以毫厘之差一一避开攻击，接着将手中的炎帝猛然一挥。

基迦斯的手臂顿时鲜血四溅，飞向空中，被火焰吞噬殆尽。

基迦斯为了转移痛楚而开始失控。原本团团包围住怪物的轻装步兵受到波及被扫飞，接着像是被泥流冲走一般壮烈地滚下山坡。

比吕见到这一幕，脑海浮现遭受摧残的未来想像，脸上不由得露出绝望。

接着——他往前跨出一步。

（咦……）

当比吕无意识地往前跨出一步的同时，眼睛突然窜过一阵剧痛。

（这是怎么回事……）

比吕压住双眼发出呻吟。

「唔唔……！」

不断有资讯传入比吕的脑海，脑袋几乎就要失控。

怦咚——心脏重重地脉动。

一道不知名的声音不停地在比吕心底对他喊话——『屠杀眼前的敌人吧，你一定办得到。』莫名的斗志从体内深处源源涌上。

「小鬼，别愣在那里！会被基迦斯杀掉的！」

由特里斯率领的重装步兵队好不容易追了过来，开始在前方摆好阵形。

「动作快！你们是最后一线希望了！」

重装步兵队听从特里斯的指示，将盾牌立于地上，做出一面防护的临时铁壁。

「皇女殿下！快过来！」

「好！」

丽兹听见特里斯声音后回过神，立刻逃进铁壁内侧。

「肚子缩紧！脚步踏稳！要是连重装步兵都被轰飞，就真的没戏唱了！弓箭队掩护轻装步兵队！」

弓箭队发动射击，掩护撤退的轻装步兵队。

撑过箭雨攻势的基迦斯表情狰狞地企图追击，但最后只是将尾巴狠狠扫过铁壁。

「立刻把受伤的人带到后方！」

在丽兹的指示下，受伤的士兵随即被扶到后方。

受到基迦斯的猛攻，重装步兵队的盾墙大幅摇晃。

「已经撑不下去了！」

重装步兵大喊。铁制的盾牌因为基迦斯的强力攻击已经开始变形。

盾墙溃散只是时间早晚的问题。

「皇女殿下！得先设法阻止基迦斯的攻击！」

特里斯焦急地大喊。丽兹点点头，透过盾牌缝隙窥视基迦斯。

「我来引开它的注意，你们趁机斩断它的尾巴。」

「这样太胡来了！还是先由重装步兵发动攻击，替您制造机会才是上策！」

「可是，这么做只会增加伤亡。目前这个情况，还是由我来引开它的注意比较妥当吧！」

「再怎么说也不能让皇女殿下出任何意外。那是非不得已时的最后手段——」

特里斯话才说到一半便打住，丽兹同样露出惊讶表情。

两人视线的方向——盾墙的一角已经崩溃。

基迦斯捉住这个大好机会，巨大手臂伸入那一角缝隙，轰飞重装步兵们。

像是胜券在握似地——基迦斯豪迈地大声长啸，捉起倒在地上的一名士兵。

「特里斯！掩护我！」

丽兹一说完，立即快步奔向前。

「皇女殿下！等一下！」

丽兹明明听见身后特里斯的声音，却依旧头也不回。

她的视线只有集中锁定基迦斯的手臂。

「把我的部下还来！」

丽兹紧握炎帝纵身一跃，剑刃却无法触及目标。

忽地，基迦斯的尾巴从视野的边侧甩了过来！

「唔——！」

等发现时已经晚了一步。被基迦斯尾巴打中的丽兹，整个人轻易地被扫飞。

「哇啊！唔！」

丽兹根本来不及采取防护动作，重重摔在地面上翻滚了好几圈。

好不容易停下时——丽兹立刻试图起身，但双脚突然一软。

或许是因为身体完全不听使唤，只见她懊恼不甘地紧咬牙根。

「唔唔！」

丽兹将炎帝插入地面当作拐扙，奋力支起身。

「唔——！」

此时头上传来一道剧痛，丽兹伸手一按，鲜血随即从美丽的红色发丝间流下。应该是刚才身体摔在地上时撞到头了吧。

不过，即使见血了，她的坚强意志依旧没有丝毫衰退。

如今，深红色的眼瞳更加燃起熊熊火焰。

「必须快点行动！」

可以打倒基迦斯的人，只有持有炎帝的丽兹了。

她眼神紧盯着基迦斯，忽地，眼前视野被遮蔽住。

「………比吕？」

是少年的背影。比吕脸上表情虽然温和，神色中却蕴藏着坚定意志。

走在平时走不惯的山路上，想必一定很艰辛吧。面对接连来袭的怪物，势必会感到畏惧。

即使如此，少年却不曾吐露丧气话，如今他的身影正挡在丽兹面前。

＊

「…………比吕？你在做什么？」

丽兹语气中充满疑惑地从比吕身后叫住他。

比吕只是露出一抹苦笑，他也不知道自己在做什么。

尽管表情难掩踌躇，比吕仍然坚定地一步、一步跨出步伐。

眼前有名受伤的少女——光是这样，自己就有战斗的理由。

——绝对……不能再让你受到伤害。

只要简单明快地这么想就好了，或许会有人骂自己肤浅，但爱说就让他们去说。再怎么说，当初自己莫名其妙被丢到这个完全陌生的世界，是她无条件地帮助自己，而对自己有恩的她如今正受伤倒地。这时候如果不有所行动，还算什么男人！

这么一想，比吕的所有迷惘倏地一扫而空，脸上不由自主绽开一抹微微浅笑。

「比吕，快住手！就凭你——」

无视于丽兹的阻止，比吕大步一跨，朝着基迦斯一直线奔去。

「接下来……由我来当你的对手！」

注意到比吕的基迦斯举起尾巴甩向他——却落空了，尾巴仅伴随着一阵强风扫过比吕的鼻尖前方，随后打在地面上，带起无数碎片。

碎片有如锐利的刀子，朝着比吕飞射而来——

「很抱歉，我可是看得一清二楚。」

令人讶异的是，比吕居然全都闪开了。

如字面所示，比吕身手轻盈地稍微偏一下头、脚、手与肩膀避开攻击。

若是稍微判断错误，绝对不只是轻伤了事。

「丽兹！我负责引开它的注意，你来给它最后一击！」

比吕捡起轻装步兵掉在地上的长枪。基迦斯就好像发现新猎物一样，将刚才捉住的重装步兵扔了出去，恶狠狠地瞪视着比吕。

由于太过惊讶而一时愣住的丽兹，察觉到这一点，顿时脸色大变。

「太胡来了！快点回来！」

丽兹说到一半，声音几乎转为泣喊。她的脑海中应该闪过残酷的未来想像吧。然而，那些想像与事实完全相反……

基迦斯手臂一挥！几乎同一时间尾巴也扫了过来，不留给比吕一丝喘息空档地连续快攻。

只要挨中一击，凭人类脆弱的肉体，肯定会被轰成碎屑吧。

何况——要是身上又没有配戴任何装备的话，就更不用说了。

但令人诧异的是，基迦斯的攻击完全没有打中比吕。

「怎么可能——？」

看到这一幕的丽兹一脸难以置信地凝神紧盯比吕。

「他究竟是怎么办到的……」

由于基迦斯的攻击全部转而集中在比吕身上，让特里斯和士兵们能稍微喘口气。

「真不敢相信，那真的是人类的动作吗？」

特里斯惊讶得下巴几乎快要掉下来。

——三年前的后遗症。

对手的动作在比吕眼中看来，就像是静止了一般。

如果套用武斗家的话，这可以说是武术的一种境界。

即使是穷极一生苦心修练的武者当中，也仅有极少数的人可以习得。

借由看清呼吸时的粒子，便能掌握空气的流动，进而悟透一切。

比吕为了不让家人担心，所以并没有告诉主治医生这件事。

反正就算说了，一定也查不出原因。

不过，亚雷堤尔的人们很清楚——

——这项能力的名称。

「※天精眼（乌拉诺斯）……」（编注：古希腊神话中的天空之神。）

丽兹的细语虚无地消失在空气中。

「这边！」

比吕掷出的长枪轻易地被基迦斯打落，不过还是成功吸引了它的注意。

基迦斯挥动手臂带起阵阵风声——即使如此，仍然连比吕的一根头发都碰不到。

看在穷究武术之道的人们眼中，一定会发出连连惊叹吧。

那是没有一丝无谓动作的精湛身手，但比吕的额头上却冒出大量汗水。

登山累积的疲劳，以及赌上生死的战斗所带来的极度紧张感，两大原因相乘之下，使得比吕的体力正急速流失。

不过，比吕即使在这样的情况下，仍持续闪过基迦斯的攻击——是因为过度恐惧而出现反常吗？他的嘴角竟扬起笑意。

「我们这边可是有凶狠的恶狼喔！」

被比吕玩弄于鼓掌之间的基迦斯瞬间停下动作。

虽然无法肯定它是否听得懂人话，但它确实停止了攻击。

「嘎噜噜噜噜噜噜！」

一直屏息等待时机的赛伯拉斯此时从比吕的身边窜出。

奔驰的身影宛如一颗子弹，划破空间的锐利爪子与基迦斯交错而过。

就在赛伯拉斯落地的同时，基迦斯的鲜血有如水龙头流出的水柱一般从脖子喷出。巨大身躯一个踉跄——少女当然不会放过这个大好机会！

「接下来交给我吧！」

炎帝缠覆着熊熊火焰灼烧着空气。

当热浪传至基迦斯时，丽兹的身影完全消失在怪物的视野当中。

轰——基迦斯身后忽然一阵气爆。

当比吕一发现那是丽兹的杰作时，立即捡起长枪投掷出去，接着又再捡了另一把长枪，使劲地奋力一掷！这次没有再被打落，两把长枪像是被吸入一般，直直刺入基迦斯的胸口。

基迦斯口中喷溅一道道鲜红血花，惊恐慌乱地在地面上挣扎打滚。

接着怪物冷不防地停下动作。它似乎是注意到了吧。

——自己只剩上半身还在动。

而就在不远处，基迦斯的下半身被火焰团团包围。

基迦斯放声嘶吼。那是连空气都随之震动的悲鸣。

一阵令人作呕的强烈臭味，随着风甚至飘至比吕所在的位置。

「唔……」

就在比吕忍不住捣住鼻子时，眼神捕捉到丽兹的身影。

腾空跃起的丽兹背对着太阳，手中的炎帝正蓄势待发。

「我现在就让你解脱！」

炎帝的剑刃俐落地在基迦斯身上划下一道切痕。

基迦斯的身体顿时一分为二，蒸发的鲜血化作白雾包覆住全身。

或许是已经断气了吧，怪物并没有发出悲鸣声，只剩巨大的身躯静静倒卧地面，被火焰团团包围。

「比吕！」

注意到丽兹正奔向自己时，比吕虽然很想张开双臂抱住她，无奈身体完全不听使唤。是因为紧张感一口气退去吗？还是由于疲劳已经累积至极限？比吕自己也不知道。

比吕的身体有如断了线的傀儡戏偶，他膝盖一软，整个人瘫软地倒在地上。

「比吕，振作一点！特里斯，快点过来！比吕他……比吕他！」

看到丽兹一脸担忧地看着自己，比吕试着回应她。

可是，比吕虽然张动着嘴巴，却没有发出声音。意识愈渐朦胧，视线也开始涣散。

比吕感受着贴覆头部的那股舒服触感，慢慢地沉入黑暗深渊。

＊

同一时间，南下的迪欧斯遇上了难题。

理由正是眼前出现的军队。

重装步兵一字排开，挡住去路，后方还有重装骑兵严阵以待。

「这么快就出现了！再说，对付不满两百的兵力，居然派出两千人？」

「而且还没有挂旗。」

听见副官的话，迪欧斯点点头。敌军身上看不到任何可以证明身分的纹章旗。

「呿，反正一定是为了万一贵族诸侯有所微词时，自己可以找借口脱身吧。」

打算假扮盗贼动手吗——话说回来，人数也太多了。

双方对峙僵持了好一会儿，一名使者走到迪欧斯身旁。

对方大概是怕被迪欧斯他们记住长相，刻意戴着兜帽，看不到他的脸上表情。迪欧斯睨起眼露出凛冽目光，使者这才缓缓地开口。

「请问伊丽莎白殿下在吗？」

「在不知道你有什么目的的情况下，你以为我会告诉你吗？」

「……你是？」

「迪欧斯·冯·米哈耶鲁。」

「喔……你就是『鬼（奥尔迦）』吗？」

听见使者叫自己的别名，迪欧斯怒目回瞪，不悦全写在脸上。

「哼，你想知道的是这件事吗？」

「呵，也是，那种事知不知道都无所谓。」

使者举起手。

「我就长话短说。只要交出皇女，在场的士兵就能保住一命。」

「『好，我明白了』——你以为我会这样点头答应吗？」

「那么，你是不打算交出皇女啰？」

听见使者的话，迪欧斯从鼻子发出一声冷笑，脸上浮现充满挑衅的笑容。

「喂喂喂，我一直没吭声，你就愈说愈大声啦？我们可是第六皇女的私兵，你最好稍微注意一下礼貌。」

「真不巧，我刚好没学过面对像你这种人该有什么礼貌。请你教教我吧……『鬼』啊。」

「混帐东西，我会让你永远无法再喊那道名字。」

迪欧斯语带不耐地说完，使者的嘴角瞬间换上一抹透露满满残虐恶意的笑容。

「年轻人，注意礼貌喔。」

使者原本高举的手一挥下，后方的步兵队伍随即从左右散开，骑兵队则从其间鱼贯而出。

「哈，反正你一开始就打算杀掉我们吧？」

「我原本打算至少留一个活口的。」

「混帐！」

恶狠狠地说完后，迪欧斯从使者身上移开视线，望向突击而来的骑兵群。

——还有一段距离。

迪欧斯的视线再度移回原本位置，眼瞳中染满狂虐气息。

「总之，我现在就先杀掉你！」

迪欧斯将手中长枪奋力一刺，攻击却没有奏效。

「什……什么！」

使者一派轻松地挡下迪欧斯的攻击。

使者手中拿着一把点缀着美丽金、银装饰的剑。

「有什么好惊讶的？」

「那是……精灵武器吗？」

精灵偏好干净的水边，在十分稀罕的情况下，会制造出代表本身性质的结晶。

美丽无比的结晶，其耀眼光芒完全不输宝石，人们怀着敬意将其称为精灵石。

帝国领土内，每年会发现三～七颗精灵石。

就连占地辽阔的帝国也只有这点数量，有些国家更是完全采集不到。

正因为如此，物以稀为贵，价格更是年年攀涨。

光是一颗精灵石，就能换到一辈子游手好闲也用不尽的财富。

即使是现在，拥有精灵石的人也只局限于皇族，或是与皇族有所关联的人。

「你是从哪取得那种东西的？」

「我没必要告诉你。」

霹哩霹哩——一阵奇妙声响传来。

迪欧斯望向长枪，只见长枪已经从枪尖开始迅速冻结。

「啐！」

他立刻抛掉长枪，并从腰间拔出剑。在迪欧斯身后待命的骑兵们举起长枪，步兵们也都拔好剑蓄势以待。可是，如果正面交战，对上持有精灵武器的对手，迪欧斯这方将会很不利。

对方本身的战斗能力应该就很高，再加上有精灵的加持，身体能力更加大幅提升。否则，不可能那么轻易地接住迪欧斯的长枪。

迪欧斯「哼……」地呼出一口气，思忖起来。

正当迪欧斯满脑子只想杀掉眼前这名使者时，敌军的骑兵队已经来到跟前。

这下大概是逃不了全灭的命运吧。

迪欧斯将剑高高举起，用足以传遍平原的音量大声喊道：

「各位！就算同伴倒下也别去搭救！不准回头，只要不断往前跑就对了！」

『噢！』

「进攻——！」

将手中长剑一挥后，迪欧斯踢了一下马肚，带头奔驰于平原上。

但是，就在经过使者身旁时——

「怎么，这样就结束了？」

使者百般无聊般的抱怨，扎扎实实地传进迪欧斯耳里。

然而，为了活着与主人再会，现况不容许他回头。

迪欧斯压抑着翻涌而上的不甘心，将懊悔化作声音，用尽全力地吼道：

「伙伴们，拼死也要跟上来！」

『噢噢————！』

现场响起一阵气势如虹的嘶吼，跟上来的只有骑兵百人、步兵五十，货车则被丢在原地。迪欧斯率领的骑兵队随即与敌军的重装骑兵队正面交锋。

「喝啊！」

迪欧斯先是抢走敌人手中的长枪，接着将敌军的重装骑兵从马上打落。

「迪欧斯百旗长！后续部队被孤立了！」

跟在迪欧斯身旁的副官如此喊道。

后方的骑兵队与步兵队被敌军重装骑兵重重包围，根本是单方面被压着打。

迪欧斯平日对他们的锻炼方式绝对不是虚应了事；熟练度也有自信绝对不会输给第一皇军。然而，除了寡不敌众以外，对上重装骑兵更是不利。当初为了有效运用机动力，所以我方只有轻装备。

「丢下他们！」

迪欧斯只能果断地如此决定。毕竟他们兵力压倒性不足。

不可能成功搭救的。即使如此，副官似乎仍不放弃希望，开口力争：

「现在还来得及！」

「你还没看清现在的状况吗？」

「可、可是！他们是殿下托付的重要私兵啊！」

「他们也是我的部下！别让我再说第二次！」

副官至此也就没再说什么了。不，正确来说，应该是无法再说什么。

因为迪欧斯脸上正染满了愤怒。迪欧斯挂着宛如恶鬼般的表情，举枪刺向迎面而来的敌军，长枪顺势折断。长枪每折断一把，他就再从敌人手上抢来一把，并杀掉对方。

「闪开！小喽啰别挡路！」

「你就是『鬼』吗？挺有本事的嘛！就让我练练身手吧！」

一名敌军口气愉悦地边说，边追上迪欧斯。

这名重装骑兵手臂上缠着紫色布巾——是百旗长的标记。

「吵死了！」

迪欧斯改将长枪水平握举，接着全力掷出。

「唔咕！」

对方被长枪刺穿的胸甲应声变形，顿时鲜血直流。

「百、百旗长被——！」

一旁的重装骑兵话都还来不及说完，便已身首异处。

血花溅起的同时，迪欧斯手上染成鲜红的长剑往右一挥。

「从敌军左翼突围！我来开路！别去理会小喽啰，跟紧我！」

好不容易穿过敌军重装骑兵队时，重装步兵早已在后方严阵以待。

弓箭队同样蓄势待发。主动一头冲进那种地方，是再愚昧不过的选择。

迪欧斯之所以选择从左翼破围，就是为了避开这一点。

他的决定并没有错，要在战场上杀出重围，势必得狠下心抛弃多数士兵。

使者则在后方静静注视孤军奋战的迪欧斯背影。

「真是拥有一身杀之可惜的好武艺啊。」

使者这方的人马，踩破落马的迪欧斯阵营轻装骑兵头盖，并将来不及逃跑的垫后步兵一一压死。

原本在人数上已是天差地远，加上使者这方的死伤少，战事再过不久就会结束了吧。

当单方面的虐杀行动开始时，三匹战马来到使者身边。

从马上下来的骑兵手抵胸前，单膝跪地。

「约有二十名左右敌军突围了。剩下的士兵则一个活口也不留地全数杀光，可以吗？」

「随你们高兴。我方的伤亡如何？」

「目前死亡的敌军当中，并没有发现第六皇女。另外，关于我方伤亡状况，已知一名百旗长、十二名重装骑兵死亡，重伤、轻伤人数目前正紧急确认中。」

「是吗，伤亡真不小啊。」

「要追击吗？」

「不用，让他们去吧，他们当中全是伤兵残将，在进入古林达伯爵领地前，大概就会死在盗贼的攻击之下了。」

「不去捉回第六皇女可以吗？」

「第六皇女不在其中，没必要追击。」

「可是也有可能变装……」

「那女孩没这么精明。」

「既然如此，第六皇女人在哪里呢？」

使者沉默了须臾后，开口说道：

「………应该是巴欧姆小国吧。她可能已经越过辛梅尔山了。」

「那么，我们也要动身前往巴欧姆小国吗？」

「不，如果更大阵仗地行动，势必会被察觉的。解散军团吧！」

「遵命。」

使者将视线从躬身致意的士兵身上移开，兜帽底下，宛如追赶猎物般的炯炯眼神，凝视着古拉欧萨姆山脉。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

古林达边境伯爵领地的中心都市·林肯司，是座同时拥有草原与沙漠地形的奇异城镇。

市民依等级分区而居，北区草原地带为上级市民；南区沙漠地带则为下级市民。

领主鲁瑟·奇欧尔克·冯·古林达边境伯爵的宅邸就座落于北区。

宅邸外墙以白色为基调，中央突出一座八角阁楼，屋顶则朝四方倾斜。

两层楼木造建筑的宅邸矗立于可俯瞰市景的高地，有着无愧名门贵族之名的品味。环绕宅邸的高墙中央铁门前，一名男子正倒卧于此。

一左一右负责守门的士兵连忙驱前察看。

「喂、喂！你怎么了？」

「伤得好严重！」

将男子身体翻正的士兵们顿时脸色铁青。

男子全身上下伤痕累累，而且沾满大量血迹。虽然已经干掉，但看得出是新染上的。

这样居然还能活着，士兵们不禁感到佩服。

男子突然捉住士兵。

「请、请立刻替我通报古林达边境伯爵！」

「……唔、喂！虽然不知道发生什么事，总之你先放手！」

「你这个受伤的人就别乱动了！」

锻炼有素的手臂力道非比寻常。

即使士兵们两人合力想扳开他，男子仍旧死命地紧捉不放。

「拜、拜托！我是迪欧斯·冯·米哈耶鲁……是萨利亚·艾斯特雷亚大人的家臣……拜托，请替我通报伯爵！」

「我、我知道了，放手！我现在就去通报！」

「拜托……没时间了……」

两名士兵面面相觑，显得十分为难。

他们没时间确认真伪。万一是谎言，后果不堪设想，但若是事实，不知道自己会受到什么处罚。

在判断事态并非自己可以应付后，被迪欧斯捉住的士兵急忙出声：

「喂！快去报告守备队长！」

另一名试图扳开迪欧斯的士兵点头后，起身奔向宅邸。

察觉到异状的守备队长立即赶到门外来。

守备队长一靠近迪欧斯，便温柔地拍拍他的肩膀。

「古林达伯爵要见你。所以，能不能放开他呢？」

两人互望对峙，之后，迪欧斯放开士兵，并当场瘫坐在地。

「拜托……伊丽莎白殿下有危险。」

「好，我知道。在这之前，你得先接受治疗。」

守备队长语末又再补充一句：「把迪欧斯大人送至医务室。」

迪欧斯被两名士兵合力半背半扶地带到医务室。

医务室里，已经先等在那里的一名男子，一看到迪欧斯便随即开口：

「虽然很想先寒喧一番——不过还是请你说明状况吧。」

男子应该就是古林达边境伯爵吧。就如同丽兹所描述，他有着温和柔美的外貌。

迪欧斯被放到床上，一边接受医生的治疗，一边开始说明。

「一百五十人当中……幸存下来的只有我一个人。」

迪欧斯的话语中流露着懊悔。

从战场上突破重围后，受伤的士兵陆续死在马背上。

屋漏偏逢连夜雨，半路又过上盗贼袭击。早已疲劳不堪的人类，又能奋战多久？当迪欧斯跨越一次又一次的生死关头，视野开始变得迷濛时，发现只剩下自己一个人了。

古林达边境伯爵听完迪欧斯的叙述后，表情因悲痛而扭曲。

「是吗，辛苦你了。虽然现在很想让你好好休息……」

古林达边境伯爵停顿了一下，摇摇头递给迪欧斯一封信。

「这是昨天收到的。」

迪欧斯一脸不解地接过信。

「这是…………」

读完信后，迪欧斯用求助般的眼神望着古林达边境伯爵。

「似乎有两千大军。不过，请你放心，我不会做出背叛甥女的事。」

「可是……这个情势……」

「我当然知道『少女军神』。这里虽然是边境，还是会常常听见这名字。就凭我或许是望尘莫及吧。而且，就算想向皇帝陛下陈情，偏偏陛下正在出征中。」

「那么，您打算交出皇女吗？」

「我说过了吧？我不会做出背叛甥女的事。毕竟她可是妹妹留下的纪念啊。」

「对方有两千大军的话，您这边可以召集多少兵力呢？」

「如果正值战事的区域也就算了，偏偏这里可说是与战争绝缘。古林达边境伯爵领地的常备军力只有三千。虽说如此，也不可能一次召集过来，而且也没有时间了……一千人或许还有办法。」

「这样不够的……」

对手可是『少女军神』，即使敌方军力再少，她也不会因此而松懈。

绝对会全力地彻底予以击溃。这一点，透过她至今为止的战历就能证明。

「我一定会力抗到皇帝陛下回来为止。即使对手是人人畏惧的『少女军神』也一样。」

「皇帝陛下什么时候会回来？」

「五天前收到捷报。现在他和第一皇子应该已经在回程途中了吧。我已经派人传令，但慢则五天……快则三天才能送达。在那之前，只能设法不至于战败。」

「不至于战败吗……」

「没错。根据斥侯的回报，敌军现在正离开哲更村南下，朝古罗雷平原而去。」

「也就是说，决战之地将会是在古罗雷平原吗？」

迪欧斯说完，古林达边境伯爵点点头。

「敌军的目标应该是巴欧姆小国吧。不过，我不会让他们得逞的。首先要在古罗雷平原牵制住他们。」

「那么我也一起去吧！」

「不，请你带着士兵两百人，在亚路特基地迎接伊丽莎白。那里或许称不上固若金汤……但当务之急就是拖延时间，无论是封城战或任何手段都要一试。」

亚路特基地，是盖在与巴欧姆小国交界的边境附近的一座基地。由于长年无战事，常备兵力连一百人都不到。而且设备也很老旧，以基地而言并不完善。

古林达边境伯爵未免也太过颂扬和平了吧。不过，迪欧斯无意责怪，毕竟平时的话，这样的军备很正常，古林达边境伯爵并没有中饱私囊，而是将资金都运用于百姓身上。

「抱歉，如果我更可靠一些，就不会演变成这样的事态了。」

「不，是我拖着一身麻烦来投靠您，我才要向您致歉。」

将棘手的火种带进这里的别无他人，正是迪欧斯这一方。

若是想保住现在的地位，只要交出皇女就好。

即使如此，古林达边境伯爵仍毅然决定一战。

光是他愿意协助打这场毫无胜算的战役，迪欧斯便已经非常感谢。

「抱歉……」

「皇女一定也会说同样的话，所以，请您抬起头吧。」

「她会这么对我说吗……谢谢你。」

古林达边境伯爵一度作势抬头，却又随即低下。

由于久久仍不见吉林达边境伯爵抬起头，迪欧斯决定换个话题。

「那么，接下来该怎么做？」

「士兵一召集完毕，就会立刻出发。」

「那么就交给您了。我必须去迎接皇女……」

「我会先派人到亚路特基地传令。伊丽莎白就拜托你了。」

「我知道了。下次再见面时——」

迪欧斯伸出手。

古林达边境伯爵绽开笑容回握住。

「嗯，和伊丽莎白一起相聚吧。」

「好的，一言为定。」

就这样，彼此定下再见面的约定后，为了履行各自的任务而开始行动。

＊

距离古罗雷平原八塞尔（二十四公里）处，第三皇军正扎营于此。

矗立着数百顶营帐的景象只能以壮观来形容。

营地中央——一顶黑色营帐内，一男一女隔着桌子面对面而坐。

男子先是偏了偏头，接着望向正在看书的少女。

「天精眼吗？」

「嗯。丘匹兹子爵知道吗？」

「当然知道了。那是世界三大秘眼之一，就连以长寿且知天命著称的长耳族当中也无人拥有，亘古以来，持有者仅第二代皇帝一个人。」

突然，丘匹兹像是想起什么似地接着说道：

「啊、对了。说到长耳族，休特贝尔第一皇子的幕僚当中，好像就有一位长耳族。」

「嗯，我曾和那位人士交谈过好几次。我就是在交谈间，听他谈起天精眼的。」

「长寿而见多识广的他们，一定知道很多事吧。」

「真的是非常有意义的谈话。听那位长耳族说，天精眼可以洞悉天、地、人，并且操控战局。简直是强到近乎荒谬的违常之眼。」

「这会不会只是他的玩笑话呢？我不认为人类的眼睛会有如此的力量……」

丘匹兹难以置信地耸耸肩。不过，随即换上一脸正色。因为奥拉正不悦地鼓着双颊。

「天精眼的存在是无庸置疑的，军神就是最佳铁证。更重要的是，这件事是从向来不打诳言的长耳族口中说出来，相当有可信度。丘匹兹子爵不相信吗？」

虽然不敢否定正闹起脾气的奥拉的话，但无法置信的事就是无法置信。于是，丘匹兹在不至于惹奥拉生气的范围内，小心推敲用句遣辞地开口：

「一时之间也很难相信。那么一来的话，战术、战略不就变得毫无意义了。胜利毕竟握之在人，光是用眼睛看，是无法有任何收获的。」

「你说得没错。掌握天象的是人，立足于大地的是人，操控人心的也是人。如果只是看，就和单纯的旁观者没两样。即使如此，我还是衷心盼望天精眼是真的存在。」

奥拉如此说完后，将视线落到摊开于桌子上的地图。

丘匹兹也跟着看过去。地图上排列着好几颗棋子。

奥拉像是在确认地形似地，缓缓移动视线开口：

「古林达边境伯爵召集到的兵力确定只有九百？」

「是的，第三皇军的斥侯可是相当优秀的，绝对不会有错。」

若从古林达边境伯爵的领地规模来考量，应该能召集到三千人才对……但可能是已有长年未经战事，所以面对紧急事态时，传达功能未能有效运作吧。虽仍然不可大意，不过这场战役看来应该可以轻松取胜吧。因为这边派出的可是第三皇军最自豪的两千精锐『皇黑骑士团』。

「古林达边境伯爵有回信吗？」

奥拉开口问道。丘匹兹坐正姿势后，将刚刚收到的信递给她。

「有的。内容如您所料，似乎是拒绝了。」

丘匹兹半是叹息地说着。奥拉确认过信的内容后，点了点头。

「这也是当然的。明天就派出使者吧，必须努力将大事化小。」

「……咦？」丘匹兹不由得发出一声愕然，还以为自己听错了。

然而，从奥拉的表情看来，自己并没有听错。

「请、请等一下，这样的话，又是为了什么而拟定战略呢？」

朝桌子探出身的丘匹兹急问。

虽然现在人都退下了，但刚才有许多部队长与幕僚在此听取奥拉的作战策略。既然不打算战斗，那么做究竟有何用意？再说了，大家又是为了什么远道来此呢？

相对于陷入慌乱的丘匹兹，奥拉则是相当平静，动作十分惹人怜爱地偏了偏头。

「最大的目的终究是要取得对话。不过，如果古林达边境伯爵是个甚至不愿互派使者的愚昧之徒，那么就不得不战了。所以，战略是为了预防万一。」

「可是，都已经来到这里，我想是免不了一战的……」

「现在还来得及。必须阻止帝国同伴之间无谓的战争。」

「话是没错……」

丘匹兹至此也无法再说什么。

不过，这都在他的预料之内。因为他最敬爱的主人都到了这一步，仍然优柔寡断。

所以，丘匹兹决定先下手为强。假传奥拉的命令，派遣数支部队入侵古林达边境伯爵领地，并指示务必捉回第六皇女。

背着主人擅自行动虽然让丘匹兹感到沉重，但自己的选择或许是正确的。

当沉默快要笼罩室内时——一名灰头土脸的传令兵狼狈跑进营帐。

「急报！里菲泰因公国约一万五千大军正逼近国境！」

「什么！」

倏地从椅子上站起身的丘匹兹愣在当场。

奥拉将地图上的棋子移动摆好后，望向传令兵。

「详细呈报。」

「根据奉奥拉大人的命令，在国境附近等待埋伏萨利亚·艾斯特雷亚殿下的部队表示，先前发现里菲泰因公国行迹可疑，于是派出斥侯调查，确认公国正在移动军队。」

听完传令兵的报告，奥拉眯细双眼。

另一方面的丘匹兹则是心脏差点就要停止。自作主张派遣部队前往边境的事，这下全被奥拉知道了。

「……丘匹兹卿。」

想当然地，对于自己毫无印象的事，奥拉会感到讶异也很正常。蕴含怒气的视线贯穿丘匹兹。不过，或许是认为现在没时间追究这件事吧，奥拉只是摇了摇头，将视线移向传令兵，并开口交待：

「虽然你应该很累了，不过我有件事想拜托你。」

「请尽管吩咐！」

他朝气十足的回答，让奥拉不禁露出微笑。

「也把这件事传达给古林达边境伯爵。可以的话，希望他能与我们合作。我立刻写信。」

奥拉将纸、笔摆好在桌上。她将笔尖沾取墨水后，振笔疾书起来。有好一会儿，营帐内口剩笔尖磨擦纸面的声音。

当重新恢复镇定的兵匹兹犹豫着该不该道歉时，正好写完信的奥拉眼神含怒地望着他。

「虽然很想动怒，但这次就不追究了。」

「……咦？」

「如果丘匹兹卿没有派遣部队埋伏在国境，恐怕也不会察觉里菲泰因公国的行动。所以不予追究。」

「真的吗？」

喜出望外的丘匹兹从椅子上站了起来。

将信交给传令兵的奥拉瞥了丘匹兹一眼。

「不过，如果不处罚也难以服众。所以，你往后可要好好将功赎罪。」

奥拉如此说完后，便拿起搁在桌上的书静静阅读起来。

以炽热眼神凝望主人的丘匹兹从椅子上翻下身，单膝跪地。

「我一定会的！一定会报答您的这份恩情！」

感动至极的丘匹兹用颤抖的声音如此宣誓。

=== 第三章觉醒 ===

「他什么时候才会醒过来呢……」

丽兹一脸担心地望向床铺，比吕正静静地沉睡着——应该说，他昏迷至今一直没有醒来。

虽然有请医生检查过，却查不出原因。

「我也不能确定，但应该不会有事的。不久后一定会醒来的。」

特里斯用低沉嗓音说完，抚须望向丽兹。

「皇女殿下也休息一下吧。要是等小鬼清醒后，换成您倒下了，那也没意义啊。」

「……也是。」

丽兹轻轻点头后，将视线投向窗外。

星空浩瀚无垠，星辰的光芒映照着眼前的城镇，使地面一片光明。

这里是巴欧姆小国唯一的都市，名为那吐尔。

座落于和缓盆地上的都市中央——有如一口白色箱子的神殿散发出庄严氛围。

被称作《精灵王庙》的神殿中，收留了第六皇女一行人。

「那么明天早上，我会再过来叫醒他的。」

丽兹伸手轻抚了一下昏迷不醒的比吕脸颊后，走出房间。

当门一关上，寂静随着夜色正要慢慢盈满室内时——却被打破。

躺在床上沉睡的比吕口中流泄出梦呓，表情也因为苦闷而扭曲。

他——做了一场梦。

梦境的开端十分唐突。

自己被丢到一处遍目所及皆堆满尸体的战场。

上万大军互相冲突，因仇恨而产生出为数惊人的尸体。

鲜血染红了大地，天空仿佛同悲似地洒落细小雨滴。

少年伫立于混战的中央。黑色制服随风翻飞。手臂有如同步一般动了起来。

银色长剑划破空间，动作轻巧得仿佛只是挥开一只小虫子。

然而，光是轻轻的一个动作，便让五名敌军顿时身首异处。

少年的注意力转移至别处，脚底一蹬、放步疾奔。

——目标是大将的首级。

这是结束战争最有效的办法，并且能取得确实的胜利。

对方当然不可能轻易放行。锻炼有素的数千精锐挡住少年的去路。

数千精锐宛如一面铁壁，滴水不漏地堵住前线，如果以常人来说，或许会觉得要取下大将首级遥不可及吧。

不过，少年疾奔之间，非但没有撞上任何人，还一路斩落敌兵人头。

每条道路都会有终点，差异只是路程的长短罢了。

当敌军大将看到少年的身影时，内心作何感想呢——

「怎、怎么可能！你是怎么来到这里的！」

「………………」

看着溅满死者鲜血的少年脸庞，敌将倒抽了一口气。

少年深不见底的漆黑眼瞳紧紧盯着敌将，仿佛要把他吞噬一般。

「……有如黑曜石的眼眸。我曾听说过！」

不知是因为恐惧抑或紧张，敌将语调显得高亢。

以破竹之势不断成长、日益强化的，将亡之国的士兵之一。

能洞悉天、地、人的男子——其存在于周边诸国蔚为话题。

精灵王所授予的赠礼。

「原本我还以为只是无稽之谈而嗤之以鼻……那就是『天精眼』吗！」

敌将往前跨出一步，他手中握有一把大斧。

「我现在就杀了你，取出你的眼睛当成战利品！」

敌将一举起枯瘦如柴的手，一群士兵随即将少年团团包围。

「居然敢只身前来，胆识真不错，不过只能说是有勇无谋。」

看到对方只有一个人，会因此而松懈也是人之常情。

「你就狼狈痛苦地受死——唔！」

咚沙——一道落地声，敌将的人头沾满泥沙地滚落地面。

包围住少年的敌兵全都愣在原地。除了双黑少年以外，没人知道究竟发生了什么事。

少年咚——地脚底一蹬，轻盈地移动身形。

回过神的敌兵手中枪尖一闪，却只是从少年的眼前落空扫过。

无数长枪朝自己刺来，少年踪身跃起一一避开，同时砍落敌兵人头。

光芒耀眼的银色长剑只是轻轻挥动，敌兵的人头随即有如从树上自然掉落的熟果一般，接二连三滚落地面。

战栗在敌兵之间蔓延开来——至今为止仅是在转瞬之间所发生的事。

这很明显不可能是人类所为。说是怪物也不为过。

「疾！」

银色刀刃弹开濡湿大地的雨滴，将敌人连同铠甲拦腰斩断。

根本无从反抗，只见敌兵尸体一个接着一个陆续倒卧水洼之中。

血花有如喷泉一般飞溅四周，混杂着雨水的腥味布满空气之中。

「你、你——！」

敌兵就连发出声音的时间也没有。周围早已尸横遍野，但实际上并没有耗费多少时间。

失去指挥官的敌军瞬间溃不成军。少年的同伴大肆蹂躏敌军，宛如捏死蝼蚁一般。败逃的敌军与随后追击的少年同伴，喧腾的咆哮声响彻平原。

少年离开化作阿鼻地狱的战场后，回到大本营。

「军神！」

有人先起了头后，其他士兵纷纷跟着开口喊出少年的别名。

最后化作撼动空气的震耳欢声。

「「「「军神！军神！军神！军神！」」」」

数千名士兵齐声高喊，声音甚至响彻身体深处。

仿佛大地摇动般的错觉，少年每前进一步，士兵人海便往左右退开，让出一条路。

人们称其为——王者之路。

长长的人龙列在两侧，少年无所畏惧地昂首走在其间。

「「「「军神！军神！军神！军神！」」」」

此时，少年面前出现一名青年。

青年单手一举，有如涟漪效应般，四周陆续安静下来。

青年迈开步伐，朝着少年快步走近，清秀端正的脸庞上染满怒色。

「真是的，我方军师居然亲上前线，成何体统……」

「不能让战况僵持下去。只怪我们把战线拉太长了。这里结束后，必须即刻西进……！」

辩驳的少年突然被人撞了一下头。

只见青年高高扬起嘴角，露出一脸恶作剧般的表情。

「下次也告诉我一声，一起在前线大显身手吧！」

「如果这么做，只会打乱指挥系统。你只要悠哉地坐镇大本营就好。」

「这样太无趣了吧。算了，结束的事多说无益，最重要的是——」

青年搭住少年的双肩。

「修瓦兹……还好你平安回来。一听到你前往战场时，我大概折寿了一百岁吧。不过知道你成功讨伐敌将后，让我又增寿了一百岁。」

「亚堤邬司你说得太夸张了——对了，我把敌方大将首级带回来了，要怎么处置？」

修瓦兹以大姆指往后一比，一名步兵正捧着白色箱子站在他身后。

「之前光是看到尸体就会想吐的家伙，如今居然带了人头回来，只能说习惯真是件可怕的事呢。」

「哈哈……我可还没习惯。无论是杀人，或是有人死亡……不过，若是一直在意这些事，就会换成自己被杀了。」

「说得没错。」

听见修瓦兹的回答后，亚堤邬司满意地点点头，朝捧着白色箱子的士兵开口说道：

「没必要验明首级身分了。慎重地送回他的祖国。即使是敌人，如果忘了对死者应有的礼仪，那就和野兽没两样。」

「是！」

亚堤邬司将视线从点头应是的士兵身上收回，伸手环在修瓦兹脖子上。

「走，好好举杯庆祝一番！也要向精灵王报告我们兄弟的胜利。」

「我还未成年，不能喝酒。」

「放心吧，我榨了葡萄汁过来。」

「……准备真周到呢。」

少年不由得苦笑——你一直都是老样子。

（啊……这只是梦。因为，你已经不可能出现了。）

让人回想起遥远记忆的一场梦。那也是能和已经无法相见的人再次重逢的奇迹瞬间。

从未褪色的闪耀回忆。然而，梦境总会有醒来的时候——

「喂，比吕……你还不打算醒来吗？」

听见泫然欲泣的声音，比吕努力撑开沉重的眼皮。

映入眼帘的是拥有一头红发的美丽少女。

「………丽兹？」

比吕小声地低语，并支起上半身，丽兹见状开心地瞪大双眼，伸手抱住他。

「太好了！我还以为你永远都醒不过来了！真的是太好了！」

比吕心不在焉地听着丽兹的话，环顾四周。空气中弥漫着一股许久无人居住的房间气味。

不过，倒也不像是没在打扫。摆在窗户附近、看得出年代久远的办公桌就整理得很干净。再看看一旁的书架，虽然古书都已经泛黄，却没有丝毫尘埃。

窗边竖立着两面旗子。

一面是白底上绘有天秤的纹章旗；另一面纹章旗则是黑底上画着一条握住银剑的龙。

比吕所躺的床铺摆放在靠近门口的墙边。

这里是哪里呢……在比吕询问之前，丽兹便率先开口。

「有没有哪里会痛？」

「唔、嗯，应该没有……话说回来，这里是哪里？」

「该从哪里说起呢……比吕昏迷之后，我们便立刻下山……」

丽兹一行人为了替比吕治疗，于是绕到附近的村落。

然而，还是被巴欧姆小国发现，并被前来的小队规模的骑士团包围住。

不过，丽兹一行人并不是被强押来的——

『这里各方面都不方便吧？若不嫌弃，要不要到《精灵王庙》来？媛巫女很欢迎各位。』

巴欧姆小国并没有国王，取而代之的是由称为媛巫女的人作为代表者。

『还请务必赏光。』

丽兹听完骑士团长的话，再考量到伤者后，便明快地答应了。

于是——

「去吃早餐吧！你一定肚子饿了吧？」

说明完毕后，丽兹拉起比吕的手臂。

比吕绽开一抹苦笑点头。

「也是，一起去吃吧——！」

当比吕一站起来，身体突然一阵踉跄，还好丽兹及时扶住他。

「没、没事吧。」

「嗯～～……没事。不应该一起床就马上站起来的。」

「如果不舒服的话要说喔？还是让医生好好诊断一下比较好。」

丽兹边说边推开房门。

「呀！」

「唔哇！」

比吕与丽兹两人吓了一跳往后退。在他们视线前方，一名女性正跪在地上。

「早安，您睡得还好吗？」

仿佛覆着一层朝露般的肌肤在阳光的衬托下晶莹透亮，稀世美貌中蕴藏着一股迷人气质，更加显现出她的魅力。

女性身上散发着疗愈的芳香，与美貌相乘之下，任何人都会不由自主地为之倾心。

穿着白色素面和服与黑色袴裙的女性开口：

「我是媛巫女，是巴欧姆小国的代表者。」

随着她一个躬身，宛若苍穹般的发丝流泄而下、垂落地面，以人类而言明显过长的奇异耳朵从发问露出。

比吕忍不住直盯着看。

「您很在意我的耳朵吗？」

「啊、呃……因为形状很稀奇……」

「呵呵，的确。对人类而言，或许很罕见吧。」

女性并没有一丝不悦，笑着摸了摸自己的耳朵。

站在比吕身边的丽兹以手肘顶了一下他的侧腹。

比吕转过头，丽兹靠近他的耳边低声说道：

「她是长耳族。他们的特征除了很长寿之外，更让人钦羡的就是容貌都相当美丽。」

「这、这样啊，的确不像是人类的长相……」

你也不输他们喔——如此机灵的台词，比吕当然是说不出口的。

媛巫女始终微笑地注视着正窃窃私语的两人。

「而且长耳族也很聪明喔！我最大的哥哥的幕僚当中就有一位长耳族，那个人也是——」

「皇女殿下！您在这里做——咦，又是你！小鬼！」

「咦、咦？我什么也没做啊！」

如野熊般的高大壮汉特里斯一脸凶种恶煞地冲了过来，但走到一半气势便顿时全消。

媛巫女起身站在比吕与特里斯中间。

「特里斯大人，精灵王庙内请保持安静。」

「唔、是……非常抱歉。」

特里斯单膝跪地，低下头道歉。

「您明白就好。」

媛巫女再次转头望向比吕与丽兹两人，并侧身让出通路。

「请跟我来，早餐已经准备好了。我们边吃边慢慢聊吧。」

「啊、好，麻烦你了。」

「我肚子刚好饿了，谢谢你！」

媛巫女走在前方带路，两人则跟在她身后，然而——

「居、居然一而再、再而三地……小鬼，你给我记住了！」

经过特里斯身边时，一串碎语确实地传进比吕耳里，但他并没有理会，反而加快了脚步。

比吕感觉到腾腾的杀气朝自己袭来，为了转移注意力，主动向媛巫女搭话。

「要去哪里呢？」

「位在南区的食堂。请跟紧我，别迷路了。」

精灵王庙内部主要划分为四区。

中央是祭祀精灵王的洗礼乡——刚出生的小婴儿或第一次谒见精灵王的人都会被带到这里。

东区是见习女巫们修行的场所，外人禁止进入。

西区是见习女巫们的居住区域——比吕和丽兹就是借住在这里。

南区是休憩场所，特里斯和士兵们则是睡在此处。

前往食堂的途中，缓女巫突然停下脚步，望向比吕。

「我想……比吕大人应该没有接受过洗礼吧？」

「洗礼？」

「咦，比吕没受洗过吗？」

来到异世界后，比吕不记得自己有接受过洗礼。

「是的，我不记得有受洗过……」

「那么，能否请比吕大人和我来一趟洗礼乡呢？」

「这也没办法。比吕，要好好讨精灵王欢心喔。」

「哼，小鬼最好被诅咒算了！」

媛巫女接着望向丽兹。

「萨利亚·艾斯特雷亚大人，您先去吃早餐吧。您应该知道食堂怎么走吧？」

「放心吧，我已经来过很多次了，不会迷路的。」

「那么，我就直接带着比吕大人前往洗礼乡了。可以吗？」

「嗯。比吕，不必害怕，尽管放心地接受洗礼吧。」

说完，丽兹便带着特里斯一起消失在走道的尽头。

媛巫女目送着他们的背影，之后突然握住比吕的手。

「那么，这边请吧。啊，之所以牵着您的手，只是怕您迷路。」

「这、这样啊，吓、吓我一跳。」

说话时的媛巫女脸上挂着散发成熟魅力的笑容，让比吕的心脏仿佛随时都会炸裂似地激烈狂跳。

之后的好一会儿，两人静静走在被两面洁白墙壁包夹的走道上。

东拐西转后，总会通至同一条走道，让人已经完全搞不清楚来时的路。

前方开始愈来愈昏暗，比吕最后被带到的地方是——

「到了，这里就是洗礼乡。」

「…………这是？」

当媛巫女一放开正大感惊讶的比吕的手后，身影随即消失无踪。

但比吕并没有发现——因为当下感受到的压迫感让他无暇顾及。

走道就像是被人以利刃斩断似地，突兀地来到尽头，前方则是一片森林。

比吕双脚无意识地往前迈进。

有如寒冰一般的清冽空气流转于四周，带着冰凉触感抚过比吕的肌肤。

鸟啭声透过空气向四方传递。

穿过森林后，是一处开阔的空地。比吕眼前出现一座水池。

圆柱环绕下的水池闪烁着粼粼波光。另一侧矗立着两座巨大铜像。

一颗白色球体挟在其间飘浮于半空中，散发着尊贵光芒。

比吕蹲下身正准备伸手碰水时，身后草丛传来一阵窸窣声响。

顿时回过神的比吕转过身。

「让您久等了。现在就开始洗礼仪式吧。」

身穿一袭薄袍的媛巫女站在比吕眼前，有如雪花般的白皙肌肤若隐若现。

酥胸隐约可见，沿着洋溢煽情氛围的双峰往下移动视线，则是纤细的柳腰。

视线继续下移，只见双腿根部之间形成一片阴影。

晶莹剔透而白皙透亮的女性躯体近在比吕眼前。

曲线毕露，甚至让人觉得不穿反而还比较好吧。

「怎么了吗？」

「那个……呃，洗礼是什么？」

「就是接受精灵王的祝福。」

「不能一个人进行吗？」

「这次是特例。」

「为、为什么是特例？」

比吕低下头试着不去看媛巫女，却听见一阵踩过草皮的窸窣脚步声。

比吕感觉得到媛巫女正慢慢走近自己身边。

「我不能泄露。不过，我可以给您提示。」

他知道媛巫女正蹲下身，因为一双仿佛吹弹可破的大腿正映入视野之中。媛巫女的手轻柔地搭在比吕肩上，接着缓缓移向他的脸颊轻抚。

比吕完全无从抗拒，只能顺应着媛巫女的动作抬起脸。

两人隔着鼻尖几乎快要相触的距离相互凝望。

「……看到您平安归来，我衷心地感到高兴。」

一行清泪从碧蓝眼眸滑过脸颊，媛巫女的丰润双唇有如轻抚般，温柔地覆上比吕的嘴唇。

＊

「特里斯，比吕不见了！」

「冷静一点，堂堂的第六皇女这样四处乱跑，太不像话了！」

「可、可是他不在洗礼乡！很可能迷路了……」

「有媛巫女跟着他，应该不至于吧……」

「不然究竟会去哪里呢……他现在一定在哭吧。」

丽兹坐回椅子上，双手捣住脸庞。眼前的桌上摆着好几只已经空了的餐盘。脚边的赛伯拉斯正一脸满足地呼呼大睡。特里斯则坐在她的对面。

「他都十六岁了，怎么可能会哭。该不会——」

此时，话说到一半的特里斯视线瞥见一道人影。

「皇女殿下，他好像回来了喔。」

「咦？」

丽兹一回头，就看到比吕出现在门口。是因为接受洗礼吗？他的表情显得有些疲惫。

「比吕！这边！」

丽兹挥手叫唤着，比吕也转头望向她。

「真是的！好慢喔！」

看到比吕无精打采地慢慢走着，丽兹按耐不住地跑过去拉起他的手，让他坐到自己隔壁。

「比吕……你好像很累耶，洗礼有那么辛苦吗？」

「嗯，是精神层面上很累。」

「会吗？」

「根本不知道眼睛该看哪里才好，还被摸来摸去。」

「大概是因为今天人比较多吧。而且比吕又长得很可爱，大叔们会起邪念也是难免的。」

「嗯？大叔？」

「是大叔吧？」

「咦？」

「咦？」

两人不约而同地偏过头，此时，一道影子落在两人之间。

「——萨利亚·艾斯特雷亚大人，早餐还合胃口吗？」

一回头，媛巫女正站在身后。

「啊、非常美味，不愧是精灵王庙的食堂。」

「那真是太好了。今天晚上也要再留下来过夜吗？」

「嗯～～虽然是很吸引人的邀请，不过我们也差不多该动身启程了。」

「真是遗憾呢。虽然您应该很繁忙，不过很欢迎您再来。」

「过阵子会再来叨扰的，毕竟还得来领回受伤的部下啊。」

他们无法带着受伤的士兵们同行，因为前方不知道还会再遇上什么事。如果发生战斗，既要保护伤兵又要作战，实在太困难了。

似乎是看穿丽兹的想法，媛巫女轻轻点头。

「也是。到时候，比吕大人也请务必一起前来。期待能有机会再与您聊天。」

「啊、呃——好的，我会再来……」

「比吕？你的脸好红喔。感冒了吗？」

「没有，我、我没事啊。」

「呵呵，那么，恕我先失陪了。」

「啊，谢谢你帮了这么多忙。这份恩情，我会铭记在心的。」

「出手救助遭遇困难的人，只是身为精灵王的侍者应尽的义务。如果不嫌弃，欢迎随时来向我求助。」

「真的很谢谢你！」

「另外，外头有准备马匹，请任意使用吧。」

躬身道别之后，媛巫女便转身离去。丽兹目送她离开后，坐回椅子上，直盯着比吕看。

「喂，你的脸真的好红耶？」

被丽兹这么一说，比吕的态度明显狼狈无措。

「没有，只、只是你多心啦！先别说这个了，得快点赶路才行！」

「唔、嗯？你干嘛那么慌张啊？」

丽兹眼神中充满疑问地望着正拉住自己手臂的比吕。

「别说了，快走吧！」

躲在暗处的媛巫女一直注视着两人的互动。

直到比吕他们的背影远去后，媛巫女才移动步伐。

她前往的方向是精灵王庙的北区。

只有媛巫女才能进入的领域——洗礼宫。

洗礼宫内有颗耀眼得几乎令人眩目的球体。媛巫女凝目注视着它。

常被赞誉总是笑脸迎人的美丽女孩，如今脸上表情却不见一丝笑意。

「您在想什么呢……为何会召唤那位英雄回来呢？吾等之父神精灵王，请您回答我吧。」

四周陷入诡谲的沉默，仿佛置身于世界边境一般。

「您果然不回答吗……」

叹了口气的媛巫女望向分立于球体两侧的两座铜像。

那是每一位这个世界的居民都一定会认识的葛兰兹十二大神其中二尊。

一尊是将剑刺入大地、外貌端正清秀的青年。

那是建立大帝国的狮子心王者——雷恩·维尔特·亚堤邬司·冯·葛兰兹。

另一尊铜像则是双手紧握剑柄，将剑高举指天。

那是为大帝国打下基础的英雄王——海德·雷·修瓦兹·冯·葛兰兹。

「……亚堤邬司陛下，请您一定要守护修瓦兹陛下。」

＊

离开那吐尔的比吕一行人来到巴欧姆小国的国境附近。虽然人数不到七十人，但同时行进的马蹄声还是使人感到惶惶不安。走在最前头的当然是丽兹，她熟练地驾驭马匹，美丽的红发随风飘扬于身后。而比吕的手正紧紧环在她的腰上。

「已、已经到国境了吧？」

「嗯，没错。接下来就会直接进入古林达边境伯爵领地。」

随行在一旁的特里斯听着两人的话，脸上露出凝重的表情。

「先遣队没有回来，不知道那边的状况怎么样了。再前进一塞尔（三公里）左右，就弃马改为步行吧。」

「……王兄的势力果然已经伸及此处了？」

「不能断言没有。谨慎一点总是好。」

「我知道了……」

丽兹点点头望向远方。

连结巴欧姆小国与古林达边境伯爵领地的通路是一片荒原。

古林达边境伯爵领地的三分之一，是干旱的不毛之地，或许是受此所影响，巴欧姆小国的国境附近也是沙尘遍布的干燥地带。

沙子堆积而成的小山丘；从山崖上崩落的砂岩；地质草木不生，有如沙漠的土地。

一行人在荒野的入口丢下马匹——

「接下来必须谨慎行动。」

丽兹以眼神向士兵示意后，开始在荒野步行前进。

以目前的情况来看，不用半刻，应该就能进入古林达边境伯爵领地了。

丽兹一行人为了避人耳目，藏身在山崖的暗处，同时慎重地踩着步伐前进。

「皇女殿下。先遣队一直没回来，最好要有已经出事的心理准备。」

「嗯……如果继续前进，恐怕会有危险。」

丽兹对特里斯的话表示认同，伸手攀住岩壁往上爬，移动至可以查看国境状况的位置。

注意到比吕脸上流露出的不安，丽兹为了安抚他，绽开笑容说道：

「不会有事的，因为这里是舅父大人的领地。」

这句话也像是说给她自己听的。

攀上可窥看边境情况的断崖后，特里斯甸匐前进爬到崖边，一会儿后，朝丽兹打了暗号。

特里斯没有回来，而是要丽兹过去，就表示前方有异状吧。

丽兹一脸疑问地靠过去，从崖边往下看——

「——！」

差点就要反射性叫出声的丽兹慌张地捣住嘴巴。

眼前的景象只带来绝望。丽兹仿佛不敢相信自己的眼睛，反覆地揉着眼。然而，残酷的光景依旧没有任何改变。丽兹的眼角泛起泪光。

「怎么会……」

古林达边境伯爵领地入口，躺着死状凄惨的十名先遣队尸体。

他们似乎是承受了拷问，每具尸体都有残缺。

而在尸体后方，聚集了有着褐色皮肤的三千名士兵。

对方的头上缠着棕色布巾，身上穿着露出肩膀与手臂的皮制铠甲。

腰间系着内弯的长剑，长枪与椭圆形盾牌则立于地面。

在军队的最前方插着一面棕底猛虎图案的纹章旗，随着卷过荒原的强风飘扬。

「好像是里菲泰因公国。」

特里斯苦着一张脸说道。

沙漠的饿狼·里菲泰因公国——其民族性只能以残虐暴戾来形容。

对付虏获的敌国人民只有两种手段，不是当作奴隶，就是杀掉。

里菲泰因公国是至今仍保留奴隶制度的国家之一。

「不用你说我也知道。只是，为什么里菲泰因的士兵会在这里呢？」

因长年深受葛兰兹大帝国的影响，这数十年来，两国之间甚至就连小纷争都不曾发生过。

其理由就在于奴隶制度。

由于葛兰兹大帝国废除了奴隶制度，过去在战争中被俘虏的敌国将校等人物，如果付不出赎身费时，便会取而代之将该国的人民卖到里菲泰因公国。

因此，战线广大的葛兰兹大帝国可说是里菲泰因公国的重要大客户，再加上帝国国力相当强大，里菲泰因公国不可能愚笨到出兵进攻。一般都是这么认为的。

「他们会布署兵力在这里，目标十之八九是皇女殿下吧。」

特里斯眼神锐利地凝视着敌军。

「令人不解的是，他们为何知道皇女殿下将通过这里呢？总之，先返回巴欧姆小国吧。」

「不行，不能连累媛巫女。」

「我不认为他们会入侵巴欧姆小国。要是真的进兵，肯定会召来各国的愤怒。」

「他们这个举动可是明目张胆的侵犯领土，而且对象还是葛兰兹大帝国。如此狂妄的家伙们，哪怕是要踏平精灵王庙，也不会有所犹豫吧。」

「这个嘛……」

丽兹以眼角余光看了语塞的特里斯一眼，接下去说道：

「现在应该强行突围，和舅父大人会合才对。」

「他们会出现在此，就表示贝尔克要塞被突破了吧。」

要来到这，必须依序通过贝尔克要塞和亚路特基地才行。

根据敌军已经逼近此处的这一点来推测，那两处关卡很可能都已经沦陷。

「再说，他们不可能一直停留在帝国领地内。再过一段时间，第四皇军必会前来驰援。」

「如果我不现身，他们或许会转而攻击附近的村落，也可能进攻巴欧姆小国。」

一想到村庄、城镇陷入火海，人民饱受摧残的未来情景，丽兹忍不住握紧拳头捶打地面，怒瞪着下方的敌军。

「我绝对无法忍受无辜的人民因为我而受到伤害！」

「我们毫无胜算啊！要是皇女殿下有个什么万一——」

「为人民而战是身为皇族的使命！任何情况都一样！」

「………您绝不退让吗？」

「当然！我可是葛兰兹大帝国的第六皇女！」

「……没办法了，我就奉陪到底！」

「拜托你了！」

得出结论后，两人便和后方以岩石作为掩护的部下们会合。

丽兹站起身，连身上的沙土都忘了拂去，便直直走向比吕。

「接下来将会是激烈的战斗。比吕折回去巴欧姆小国吧。」

「咦？」

「往后的战斗，凭比吕是应付不来的……为了你好，还是别再跟着我们了。」

「不，也让我一起战斗吧！」

比吕的意志相当坚定。尽管他根本不曾参与过战争。

但若将视线往下看的话，就会发现他的双脚正因为恐惧而颤抖。

「不行！比吕快沿着原路逃走。」

丽兹不顾任何情面地赶自己走，让比吕有一瞬间胆怯，但仍然极力想说服丽兹。

「与奥尔迦战斗的时候，我不是就有帮上忙吗？这次一定也——」

感受到比吕的体贴，丽兹脸上闪过一丝喜悦，但随即换上为难的表情，最后转为坚定。

「……我老实说吧。比吕在的话，只会害我分心。所以请你别再跟过来了。」

咚——就好像被人拿重物敲击一般，比吕的身体一阵踉跄。

即使如此，比吕还是紧握双拳、毫不退缩。明明有许多话想说，脑海却浮现不出任何字句，比吕仍拼了命地试着挤出只字片语。

这样的比吕让丽兹好不舍，她伸手贴在他的脸颊上。

「放心吧，我真的不会有事的……之后一定还能再见面。」

为了说服他，丽兹言词更加温柔地说道：

「……谢谢你一路陪我到这里。」

若是再说下去，丽兹一定会忍不住希望能和他在一起。

丽兹依依不舍似地轻抚着比吕的脸颊——

「旅行到此结束了。一路上真的很开心喔。」

她终究还是开口道别。

＊

「那样的道别方式真的好吗？」

特里斯用着温柔的语气问道。

「嗯，毕竟战局将会变得很严苛。没必要连比吕都牵扯进来。」

那名少年是个无可救药的滥好人，只要丽兹开口，他一定会为了自己奋战到底吧。

所以，她才更希望他能活下去。

那份温柔不应该在这种地方殡落。

「注意了！」

丽兹看着升上天空的黑色聚合体大喊，只见那团聚合体有如云霞一般慢慢染黑天空。之后描绘着放射线，气势万均地落下的景象就宛如一场大豪雨。

「压低身形，举高盾牌！」

「「噢！」」

瞬间，上千飞箭射落地面。喀喀喀喀——有如降下大量冰雹似的震耳巨响传遍战场。

等到声音平息后，重装步兵的盾牌上早已插满了大量箭矢。

「围出盾墙！」

丽兹迅速下达指令。

重装步兵队立起盾牌，架出约莫可使六名成年人并肩通过之宽度的盾墙，防范从前方突击而来的敌军。

丽兹一行人选择的对战地点，是一处被断崖左右包夹的狭道。

——人数上的劣势，就以地形优势来扭转。

就算敌人有三千大军，也不可能打穿断崖前进。

所以，自然会演变成较少人数的对战。丽兹朝着逼近的敌人掷出长枪。

『咕啊！』

漂亮命中！但是随即又有新的敌人踩过前者尸体逼近。

「弓箭队！发射！」

丽兹立刻将炎帝纵向一挥，大量飞箭顿时从她的头上飞过。近距离射出的箭一一命中。

由于敌军的前排士兵尸横遍地，阻碍了前进，使得后排敌兵跌成一团。

然而，即使得踩过前方同伴，敌军仍然气势未减地朝丽兹他们突击而来。

『『唔噢噢噢噢噢噢！』』

撼动空气的嘶吼震动耳膜。

「皇女殿下！快退后！」

重装步兵们手臂蓄满力量，使劲咬紧牙关。

随着风向改变，阵阵沙尘包围重装步兵。

刹那间，咚——地传来一道撞击声，同时响起金属与金属相互猛敲的声音。

「喝！」

丽兹将炎帝往前突刺，以风压吹散沙尘。

掌心随即传回刺中目标的手感，她接着直接抽回剑往旁一挥。

丽兹一边感应着敌人的气息，一边毫不间断地持续发动攻击。

忽地一阵强风吹过盾墙缝隙，眼前视野顿时一亮，只见丽兹周围早已堆满尸体。

而就在不远处，特里斯以长枪奋力退敌。

「皇女殿下！您站得太前面了！快点回来！」

「还没完呢！我要尽可能在这里收拾敌人！」

敌军在狭窄通道内你推我挤地冲向丽兹。

『喝啊啊啊啊啊！』

「那种攻击怎么可能会中！」

『咕啊！』

当丽兹长剑一挥，将来袭的敌兵一刀毙命时——

「嘎噜噜噜噜噜！」

『咕啊啊啊啊！』

赛伯拉斯踪身跃出，以尖牙咬掉敌兵脖子一大块肉。之后它扑向一个又一个的敌兵，终结他们的性命。赛伯拉斯的白毛渐渐染成鲜红。

丽兹以右脚为轴心，将炎帝往左横扫！

「喝！」

想绕到丽兹身后的敌兵单只手臂顿时被斩断。

『哇啊啊啊啊啊啊啊！』

无视发出哀嚎的小喽啰，手中炎帝又再猛力一刺，闪入眼角视线的敌兵随即一命呜呼。

接着丽兹顺势一个转身，不费吹灰之力就让左方敌人身首异处。

『哇啊！』

最后，她再斩断少了一只手臂而哀嚎的小喽啰头颅后——

「就让我多争取一些时间吧！」

语毕，一道火焰从红刃中窜出后爆炸，将四周笼罩于火海！

『唔嘎！』

『撤、撤退！』

排成长龙状队伍攻进狭道的浩大阵势，当然不可能轻易停步。

当场惨死的敌军多数化为焦尸，战场弥漫着浓浓焦臭味。

丽兹飞身奔向前，将撤退的敌军队伍从中切断，并一一斩杀夹在自己与同伴之间的敌军。

与特里斯会合时，整条狭道已堆满尸体。

「皇女殿下！您没受伤吧？」

「我没事。先别提这个，敌军人数还有很多，慎防下一波攻击！」

当丽兹稍微有些空档能思考其他事时，忍不住想起比吕。

自己选择了最残酷的道别方式。一想到当时比吕受伤的表情，丽兹便懊悔不已。

如果能有机会再见面，到时一定要诚心诚意地向他道歉，请求他的原谅。

只是，尽管心底已经如此打算，但只要战争还没结束，想再多也没有意义。

（战争才刚开始啊……）

丽兹不由得苦笑，伸手抚摸赛伯拉斯的头。

她决定还是等最后顺利幸存下来时，再来思考这些事吧。

「敌人来了！」

「挫挫他们的锐气！弓箭队，发射！重装步兵队，前进！」

在弓箭队的射击掩护下，第一排的重装步兵不留丝毫缝隙地架好盾牌前进。

眼前的敌兵尽管个个面露惊愕，却也容不得他们停下脚步。

因为只要一停步，就会被后方的同伴踩扁。

双方人马很快便交手，重装步兵挡下攻势，随同后方援兵轰走敌军。

长枪的枪尖从盾牌与盾牌的缝隙间刺出，倒下的敌兵最后再由重装步兵给予最后一击。

看到敌军队形开始溃散，重装步兵立刻打开盾牌，让出通路。

丽兹与特里斯带着轻装兵步随即展开突击，一一收拾掉受伤后丧失战意的敌军。

此时，在后方待命的第二排重装步兵也上前会合。

「趁势逼退敌军！」

指挥官在最前线战斗，再也没有比这更提振军心的事了。

事实上，士兵们脸上都没有一丝惧色，有的只是护主心切的意志。

无关乎人数上的压倒性不利，满腔热血更凌驾于恐惧，鼓舞着自我。

站在敌军的立场来看，这大概是最棘手的对手吧，丽兹这方的士兵们轻而易举地就将敌军逐次解决。

只是，处在顺境时，最可怕的就是会愈来愈看不清楚四周的情况。

「……不会吧……」

丽兹发现情况不对劲，抬头望着天空低喃道，脸色一阵铁青。

或许是气势正盛，轻装步兵们将主人抛在身后开始进攻。

察觉到丽兹异状的特里斯疑惑地回过头。

「皇女殿下，哪里受伤了吗？」

「特里斯！上面！」

丽兹近乎悲吼、蕴含不安地大喊：

「快，举起盾牌！赛伯拉斯快过来！」

丽兹左手抱紧赛伯拉斯，以右手向同伴们打暗号，却为时已晚。

茫然望着天空的轻装步兵们，思考完全停顿。

不久，密密实实布满天空的成片箭云来势汹汹地飞射而至。

就连让同伴无辜陪葬也不在乎的敌军攻势，使得战局更加混乱。

满地的箭矢与东一座西一座的箭山，光是要看出人形就已经很勉强，更别说想从中辨识出敌我了。

所有人都毫无动静，这就表示轻装步兵队全灭了吧。

「皇女殿下，您没事吧！」

特里斯背上也插着好几根箭，不过从他的动作来看，应该不是什么致命伤。战局急转，理解现况后的重装步兵队陷入一片默然。

特里斯像是要替大家打气似地，大声喊道：

「重装步兵队立刻重组阵形！死守入口，挡住敌人的进攻！」

「是！」

下达完指令后，特里斯完全忘了自己伤势的痛楚，立刻奔至丽兹身旁。

「一时太大意了……」

丽兹痛苦地皱起脸庞，以右手拔出插在左手上的箭矢后扔掉。

赛伯拉斯一脸担心地看着丽兹手臂上流下的鲜血，丽兹则摸了摸它的头安抚其不安。数名重装步兵快步通过她们身边，在正前方筑起一面铁壁。

「必须立刻治疗……」

「先绑住止血就好了。话说回来，死伤如何——」

「这部分就交由其他人确认，您先治疗——」

「特里斯五百旗长！」

老兵正要开口斥责丽兹时，一名重装步兵打断了他的话。

步兵偏偏在如此紧急的关头插话，特里斯怒气冲冲地回过头说：

「什么事！」

「敌军的行动有变化！」

没头没脑的报告，让特里斯的额头上顿时浮现青筋。

「好好报告清楚！」

「可、可是……您看那边！」

顺着士兵手指的方向望过去，看到的是一幕令人错愕不解的光景。

约两百名帝国士兵排成一列，双手全被绑在背后。

一名男子穿过敌兵队伍走到最前方。

『我的名字是拜尔·那路梅尔·里菲泰因。现在就让你们看点有趣的东西！』

「他想做什么……」

男子从腰间拔出内弯的长剑，接着一脚跨上帝国士兵的肩膀，蛮横地压下对方的头。下一瞬间，凶刀挥落，帝国士兵的头颅应声落地。

男子用力踢开血花喷溅的尸体，嘴角挂着笑意看向丽兹。

『第六皇女！只要你乖乖投降，我就立刻停止处刑。不过，要是你继续反抗，这里所有的帝国士兵就等着人头落地！』

「说什么鬼话！」

特里斯的脸颊因愤怒而涨红。丽兹默默听着，脸上的表情仿佛随时都会哭出来。

『随便你怎么选择。反正我一定会捉住你，把你当作奴隶。我绝对不会让你感到无聊，会每天好好疼爱你！每天！』

男子用着机械化的动作，漠然冷血地一一砍落帝国士兵的头颅。

那全是为了消磨丽兹一行人的战意而刻意使出的手段。

『好了，快点做出决定吧！萨利亚·艾斯特雷亚第六皇女！』

沾满鲜血的长剑在阳光的照射下闪烁着光芒。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

比吕独自坐在岩石上，注视着地面。

他满脑子想着的，尽是只会扯后腿的自己有多么窝囊与没用。

自己究竟是为了什么来到这个异世界？为什么没有任何力量？

自己光有眼力特别好的这项特长，甚至就连想为她而战都没办法。

（我究竟是为了什么……而来到这里的呢？）

虽然丽兹要比吕逃回巴欧姆小国，但比吕根本无心移动脚步。

或许是因为他的全副心神，都飘向分隔两地的丽兹身上了吧……

脑海里浮现出丽兹悲伤的笑容。多么希望听到她对自己说「一起并肩作战吧」。

即使是毫无胜算的战斗也无所谓，否则在这个世界受她照顾的这份恩情，自己永远都无法还清。

（不过……若真的要战斗，我一定会吓到腿软吧。）

只是这样也就算了，或许还会害丽兹为了保护自己而受伤。

比吕甩了甩头后仰望天空，炽热的太阳照耀着干涸的大地。

湿黏的空气让人倍感烦躁，整个人笼罩在一股难以言喻的不耐烦之中。

（……接下来该怎么办呢？）

比吕跃下岩石，依依不舍地回望，丽兹就在这条路的前方。

现在战斗应该开始了吧？百人不到的军队对上三千大军，人数之悬殊简直令人绝望。

不过，丽兹非常强大，即使是从比吕这个门外汉来看，这一点也无庸置疑。

比吕在心底向精灵王祈祷，请祂一定要保佑丽兹可以平安见到古林达边境伯爵。

「……走吧。」

比吕闭上眼放下满心的不舍，决定快步离开此处。

不过，他随即停下脚步。

（……怎么回事？有人？）

才刚听到一阵杂沓的脚步声，交谈声接着随风传来。

比吕连忙躲到岩石后方，透过石缝看见一群十分眼熟的集团。

『这个方向对吗？』

『没错，这一带是巴欧姆小国国境。只要沿着岩壁往南行，就能追上第六皇女了。』

『这附近没有村子吗？』

『忍耐一下啦！』

『毕竟都向那个帝国宣战了，如果不至少抓三名奴隶的话，就亏大了。』

比吕虽然无法掌握确切人数，但可以看到大量的士兵正从暗处鱼贯钻出。

是里菲泰因公国的士兵。每个男人都有着一身锻炼精实的体魄，大剌剌地裸露出褐色肌肤，旁若无人地走在比吕刚走过的路。

『捉住第六皇女后，再来就是烧掠周边的村落。真期待！』

『第六皇女吗……如果偷尝一下味道，会挨骂吗？』

『这个嘛，百分之两百会被扭断头吧。』

『如果她有这样的价值，我也就认了。』

男人们边猥亵地哈哈大笑，边大步前进，比吕内心不禁涌上一阵怒火，想也没想地就从岩石后方跳了出来。看到冷不防出现的少年，敌兵们脸上先是闪过紧张神色，但随即卸下警戒。因为眼前这个双脚因害怕而颤抖个不停的少年根本不足为惧。

『……迷路了吗？』

『什么嘛，是个男孩子啊。要是女的，就能好好享受一番了。』

猥亵士兵露骨地表现出失望的态度。

接着，他伸手勾起比吕的下巴仔细端看起来。

『不过，这小鬼长得真不错。应该可以卖给有那种癖好的人。要捉起来吗？』

『算了吧，只会碍手碍脚的，直接杀掉就好。』

要是这小鬼跑去向巴欧姆小国通报就麻烦了——另一名认真的士兵如此说完后，便从腰间拔出内弯的长剑。

然而，猥亵士兵连忙伸手制止认真士兵。

『等等、等一下，我来动手吧！』

『不要拖时间了。』

『是是是，我会速战速决的，你们看着吧。还是说要不要来打赌？』

一说完，后方士兵们立刻迸出愉快笑声。

『打赌根本不成立吧！』

『杀了小鬼就是了。快点赶路吧！』

『别浪费太多时间，会被大人杀掉的！』

『知道了啦。等着吧！』

猥亵男左手捉住比吕的肩膀，接着将原本右手握着的长枪立在地面，拔出内弯长剑，紧贴在比吕的脖子上。

『害怕得发不出声音了吗？放心吧，你连疼痛都感觉不到的。这么细的脖子，轻轻一划就能切断了！』

猥亵男仲长右手，准备拉开距离后再一鼓作气地砍下。

比吕的身体因为恐惧而小幅颤抖着。

男人似乎正想像着比吕会发出什么样的悲鸣，加深了脸上的笑意——

「……很抱歉。」

比吕低声说道。

『现在才求饶已经太迟了。』

男人安慰似地拍了拍比吕的肩膀后，奋力地作势挥落长剑。

——然而，他的手臂却没有任何动作。

一脸不可思议的男人望向自己手臂原本应该在的位置。

此时，他才终于发现右肩以下的手臂不见踪影。

『咦？怎、怎么会？我的手啊啊啊啊啊啊啊啊！』

男人连忙试着以尚存的另一只手，止住大量喷溅而出的血液。

可是，鲜血依旧不断地从指缝间汩汩冒出。

『哇啊啊啊啊啊啊啊啊——！』

男人难忍剧痛地在地上不停打滚。一旁有道身影用冰冷的眼神注视着他。

——那人正是比吕。

比吕手中握着从男子肩膀上硬拽下来的手臂。

从手臂的断裂处流下的血液滴滴答答地落于地面，仿佛被大地吸收了一般。

「……喔……」

比吕在心底确实听见了那道声音。

「……是吗？」

某个物体毁坏而发出的颤栗声音，在身体当中回响。

已经无法再将其回归原处。大概完全损坏了吧。

「我……」

脑海的每处角落逐渐清朗起来，感觉好舒畅。

比吕拔起立于地面的长枪——

『臭小鬼————！』

——贯穿向自己袭来的敌人胸口。

趁着敌人倒下前，比吕抢走他腰间的长剑——

『可恶——！』

——接着斩下敌人首级。

比吕感觉自己全身上下都充满了力量。

『你究竟是什么人！围起来！』

比吕又屠杀了一名敌人，抢走对方手上的长枪顺势往旁横扫！

三名敌兵的头颅同时抛上半空。少年过去一直压抑的隔阂已然消失。

他知道自己的头脑正逐渐冷静下来，感觉得到身体变得愈来愈灵巧。

同时也能体会到五感正慢慢变清晰。

少年确切地意识到——自己正在恢复成过去的自己。

比吕反覆握紧拳头、松开、再握紧，像是要确认这一切似地。

「……」

犹如深渊般的眼瞳不带一丝情感，有的仅是空无。

仅是黑暗。

仅是深沉。

仅是冰冷。

——杀戮的序幕就此揭开。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

（是哪一步错了呢？又是搞错了什么？）

男人满脑子回荡的尽是这些疑问。不久前的从容态度，如今已不复见。现在光是要逃离身后追赶的敌人就已经够吃力了。

男人名为卡雷里斯，今年三十四岁。

他是里菲泰因公国军，拜尔·那路梅尔·里菲泰因底下的幕僚之一。

原本曾是奴隶的他，由于学识渊博，发挥自己的长才后获得释放。

明明人生才正要爬上坡，此时偏偏遇上一个棘手的家伙。

而且，刚才明明还有一整队的同伴，如今竟全都不见了。

（那可是五百人啊！究竟发生什么事了？）

多达五百名的士兵面对只身一人的对手，居然连一刀都无法砍中他，反而全死在他手下。

如果自己不是在做梦，能办到这一点的就只有怪物或精灵之类了吧！

不经意地闪过这道念头时，男子停下脚步。

（……难道会是精灵的同类吗？）

卡雷里斯躲在岩石暗处调整气息。接下来必须去向指挥官报告才行吧。

他一边警戒着四周，一边屏气凝神，整理脑袋里的思绪。

（错不了。假如他不是精灵的同类，达格纳不可能死得那么离奇。）

现在回想起来，仍会不住颤抖。

在进攻之前，少年突然出现，还硬生生拽下正准备动手解决他的达格纳的手臂。

之后，现场展开难以言喻的残酷杀戮。正面迎战的人全被少年一一屠杀，就连转身逃跑的人，也被少年从后方斩下脑袋。

少年干脆而俐落地夺走一条条性命，脸上表情却没有任何情绪波动。

一想起少年的表情，卡雷里斯不由得全身颤栗。

（事情为什么会变成这样……这原本明明只是一项简单工作。只是要从后方包抄第六皇女而已！）

喀叽喀叽——气温并不寒冷，身体却忍不住颤抖，牙齿也不停打颤。

不能发出任何声音，会被少年发现的。卡雷里斯捣住嘴。

喀隆——忽地响起一道用脚踹开石头的声音。卡雷里斯闭上眼，感觉潮湿的风吹拂过脸庞。极度的恐惧让脑袋几乎失控。

（我不想死……我不想死……我不想死……我不想死……）

然而——绝望不肯放过他。

「……给你两个选择。一是自我了结，二是被我杀掉。」

『咿……请、请饶我一命吧！虽然不知道自己有哪里得罪你，但总之都是我的错。请你放过我吧！』

少年了无生气的眼瞳，俯视着磕头求饶的卡雷里斯。

『拜托你了！我到底做错了什么？我明明什么也没做！同伴也都死光了，你究竟还希望我怎么做——哇！』

少年揪住卡雷里斯的脖子，将他拎起来。

如此纤细的手臂究竟哪来这股力量？此时的卡雷里斯已经彻底丧失意志。

『求求你了！我什么也没做！不要杀我！我还不想死啊！』

「你的确什么也『还』没做。不过如果放你走，你或许就会做出什么事来。光是这样？你就值得一死了。饶你一命，很可能会导致某个人不幸。我绝对无法忍受这一点。」

『那、那是什么歪理……只为了这样的理由就要杀掉我吗？你以为自己是神吗？』

「啊……我现在或许是神吧。」

『噢嘎——唔咕！』

剑刀一闪，横斩过卡雷里斯的胸口，只见他当场口吐鲜血。

就在卡雷里斯意识慢慢飘远时，不经意回想起某个传说。

那是父母常说给半夜不肯睡觉的孩子听的，一个平凡无奇的故事。

如果半夜不睡觉——

——『无尽的绝望』将会前来带走你。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

那名男子结实精壮的上半身打着赤膊，下半身则围着附有金银装饰的华丽绢帛。男子与其他士兵同样有着褐色的皮肤，但得天独厚的好体格散发出的氛围明显不同于其他人。

拜尔·那路梅尔·里菲泰因。

公爵家三男，率领里菲泰因公国军特遣队的指挥官。

他的视线紧盯着藏身于断崖之间的红发皇女。

「真是顽强。这样只会更加诱人罢了。」

在他的身后，有两百名帝国士兵双膝跪地，并排成一列。

拜尔不由分说地砍掉其中数人的头颅后，继续开口：

「好，无所谓，把所有人都杀了！另外，把那家伙带过来。」

帝国士兵毫无反抗的余地，有的被贯穿胸膛，有的被割喉，有的则被断手断脚或砍头，无一幸免地全部被杀光。从尸体流出的血液濡湿了干涸的大地。

之后，一名脸颊上有着大大伤疤的男子被带到拜尔面前。

『迪欧斯！』

红发少女发出一声近乎悲号的声音。拜尔愉悦地笑歪了脸。

「哼哼……哈哈哈哈……啊……真不错！真美妙的声音。第六皇女终于出声了。」

拜尔用力踩住一脸懊悔、咬紧牙关的迪欧斯的头。

「从她那副慌张的模样来看……你应该是第六皇女的近侍之类的人吧？」

攻打亚路特基地时，这个男人便展现出非比寻常的强大，完全不同于其他帝国士兵。

拜尔认为光是迪欧斯得天独厚的好体格，作为奴隶应该就能替自己卖命很久，于是才会生擒他，如今却意外地派上用场。

只能说自己真的相当幸运。

「多亏有你在，看来这下一定能捉住第六皇女。没什么，别担心，我会当着你的面好好疼爱她的。」

『咕啊！』

拜尔用力踹了一下迪欧斯的脸，再度对着红发少女喊道：

「如果希望这个男人毫发无伤地回去，就立刻乖乖投降！」

虽然无法看清第六皇女的表情，但从士兵极力阻止她的情景来看，可以确定第六皇女现在情绪一定很激动。

只差一步了……如此思考的拜尔，举起剑朝迪欧斯的肩膀挥落。

『唔咕！』

被斩断的手臂高高飞上半空，划着一圈圈圆形轨迹掉落地面。

『咕唔唔唔！』

迪欧斯咬紧牙强忍住。

毕竟是断了一只手臂，那道剧痛即使当场昏死过去都不奇怪。

鲜血从迪欧斯的伤口猛烈喷出，拜尔扬了扬下巴示意部下。

「替他止血。」

「是！」

部下立即取出布巾缠在迪欧斯的肩膀上。

拜尔以剑刺起断臂奋力一甩，丢到红发少女的脚边。

「第六皇女，再不快点替他治疗，你最重要的部下就会死掉啰？啊哈哈……哈哈哈哈哈！」

来吧，是要突击呢？还是投降？选择哪一项都无妨，快点行动吧！

拜尔脑海里浮现出第六皇女泣喊的模样。

光是想像，内心就涌上无限的快感。

蹂躏她、侵犯她、把她当成垃圾一样对待，让全帝国人民好好看看她悲泣的模样。

想像着不久后的未来，拜尔忍不住笑了起来。

然而，他的笑容并没有维持太久——

『萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹殿下！』

迪欧斯如此喊道。

「嗯？」

拜尔一脸错愕地俯视着迪欧斯。

『请您继续战斗吧！即使我死了，我的灵魂也会永远与葛兰兹大帝国同在，与您同在！请您实现梦想吧！请您实现过去曾对我说过的那个壮阔的梦想吧！』

「混帐，你在说什么！」

『只要您能实现那个梦想，我愿意将我的灵魂献给葛兰兹十二大神！』

「让这家伙闭嘴！」

『咕唔！』

拜尔踹了一下迪欧斯的脸，但他完全不为所动。反而是迪欧斯锐利的眼神逼得拜尔有些退缩。迪欧斯吐出一口血块后继续说道：

『您所走的这条路险峻无比，未来也会有好几道难关等着您！不过，请您不要停下脚步！即使踩过无数尸体，也一定要抵达终点！在王者之路上勇往直前吧！』

「少废话！」

『唔嘎！』

失去手臂的肩膀伤口被狠狠踹了一脚，迪欧斯整个人趴在地上。

拜尔怒不可遏地俯视着迪欧斯，随即又将视线移向第六皇女。

却看到第六皇女的身影正要没入盾牌铁壁的另一侧。

「等一下！你不顾这家伙的死活了吗？」

拜尔连忙揪住迪欧斯的头发，抬起他的脸。

然而，第六皇女的背影最终还是消失在断崖之后。

『呵呵，可惜你白忙一场了。快点杀了我吧，小姐才不会成为你的奴隶！』

「……是吗？那么我会不惜全力虏获她，再彻底蹧踏她！」

拜尔将迪欧斯的脸压在地面上，并以脚跟重重地反覆践踏。

迪欧斯没有发出任何呻吟，惹得拜尔像是要发泄怒气般，更毫不留情地以脚跟不停猛踹。

「哼！你就到那个世界默默看着你最珍视的皇女被玷污吧！」

拜尔割下一动也不动的迪欧斯的头颅后，扔到部下的脚边。

「挂起来！让他们能够看得清清楚楚！」

大概是已经没兴趣了吧，拜尔看也不看头颅一眼，高举起沾满血的剑，面对战场大声宣告：

「全军突击！」

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

「好好还以颜色吧！无论如何，都一定要保护皇女殿下！」

特里斯的怒吼声响彻于断崖之间。

重装步兵不发一语地击响盾牌。弓箭队即使没有接到指令仍持续射击，一一终结敌兵的性命。而在最后方，丽兹正深深垂下头。

丽兹红肿的双眼让人看了十分心疼。

过去那个总是充满朝气的少女，如今已不复见。

（……比吕……）

丽兹脑海中浮现出一脸温柔的少年。

这趟旅程中，他的存在带给自己多大的安心感，少年一定不知道吧。

明明不了解状况，仍执意跟着自己的来历不明少年。

不曾吐露丧气话、直到最后都陪伴在自己身边的善良少年。

当少年说要一起并肩作战时，自己开心得差点忍不住想要抱紧他。

（……好想向他道歉。）

丽兹已经没有心力战斗，再也无法忍受有人死去。

这趟旅行中同行的私兵们，如今幸存下来的人数屈指可数。

只是，再过不久，这些人也将会全灭吧。

（比吕……我累了。）

丽兹双手环住膝盖，将脸埋在其间，拒绝整个世界。

泪水已经流干的少女，像是陷入沉眠似地闭上眼睛。

意识逐渐陷入深渊之中，甚至也已经不去理会战场的喧嚣声。

所以，少女迟迟没有发现……

——战况的变化。

耀眼炫目的阳光洒落在荒野大地的每处角落，混杂着战场热气与鲜血的沙尘漫天飞舞，在这之间，一道黑影宛若雨滴一般降落地面。

从天而降的『那个』成功地将双方人马隔开。

每个人都停止了战斗，一脸诧异地望着『那个』。

有如生漆般墨黑而富有光泽的发丝迎风飘逸。双瞳蕴涵着冷漠的理性，闪耀清澈的黑亮光采。一身黑衣，仿佛将黑暗直接穿在身上的少年，只是静静地凝视敌兵。

「…………」

少年将手中的白银之剑轻轻一挥。

柔和的微风穿过褐色肌肤的敌军队伍间。

刹那——好几名士兵身上忽地溅起血花。

没多久的时间，遍目所及皆是血花纷飞的景象。

沾满同伴鲜血的敌军同样充满了疑问。

即使看见同伴倒下，却无法理解现状，脑袋的思考仿佛停止了。

为什么自己身上会洒满血？究竟发生什么事？完全一头雾水。

战场上的时间宛如暂停一般，唯一例外的少年缓缓迈开步伐。

少年看也不看地将剑往旁边一挥，呆若木鸡的敌兵当场身首异处。

接着他一个回身，银刃硬生生砍落两名敌兵的头盖。在血花喷出前，少年往前跨出一步，同时顺手收拾掉一名敌兵，再往前跨出第二步，又有三名敌兵化作剑下亡魂。

少年将银剑改换到左手，右手则捡起掉落地面的长枪，泰然自若地随手掷出，只见长枪像是射穿苹果似地轻易贯穿四个人的脖子。之后，左手的剑轻轻划过一名傻愣在原地的敌兵喉咙，接着只是稍微一碰，便砍断了站在隔壁的敌军人头。

到了这时候，任何人应该都会回过神了吧。

敌兵发出轰天嘶吼，音量大到几乎快震飞少年的身体。

『你、你是什么人——！』

「疾！」

闪耀的银刃划破空气，敌兵的躯体当场被一劈为二，伴随着杂讯般的声响瘫倒于地。

『可恶——！』

「喝！」

少年手中长枪一挥，踪身跃进敌兵身前后，举剑猛然突刺。

拔剑的同时，顺势再取两人性命，接着腾身跃上半空。

咚咚咚咚——数把长枪顿时插在少年刚刚所站的位置。

少年一个后空翻，降落在密密麻麻的敌兵队伍当中。

「霸！」

他接连挥动手臂，划出十字。

半空中随即出现数条白线，周围的敌兵还来不及感觉疼痛，便已全数化作尸体。少年毫不费吹灰之力地蹂躏着敌军，态度淡然得仿佛只是揉死蝼蚁。

特里斯看着一百八十度转变的战况，惊讶得连声音都发不出来。

噤声无语的不只有特里斯一个人。

身为同伴的士兵们也凝目紧盯少年，就怕看漏了他的身影。

奇妙气氛笼罩。宛如在布匹上逐渐漫开的水渍一般，黑影一步步浸蚀战场。

敌军前线已完全瓦解。此时想再重整态势恐怕难如登天。

最前线的敌兵们的脸庞都因恐惧而扭曲，表情似乎正说着好想立刻逃离这里。然而，由于接到突击的命令，后方同伴不断前进，前线士兵想退也退不得。

当下的现况，就只能束手无策地成为黑暗的饵食。

「那个人是……小鬼？」

特里斯站在高处俯视单手持银剑蹂躏敌兵的少年，不由得感到疑惑。虽然隔了一段距离，但从眼前少年的身上感觉不到一丝初遇时的柔弱氛围。

简直像是被什么东西附身了一样，完全变了一个人。

「话说他手上那把剑是什么？」

即使屠杀了众多敌兵，剑身上却没有沾到任何一丝血肉。

优美而耀眼的银白之剑，自始至终都绽放着绚烂的光芒。

特里斯会不知道也是当然的。

那把剑——过去被称作英雄之剑。

正是拯救了濒临灭亡的国家、征服周边诸国的王者之剑。

历经千年后，已化为传说淹没于历史洪流中——遗落之剑。

葛兰兹大帝国第二代皇帝——海德·雷·修瓦兹·冯·葛兰兹。

在他的传记中记载道：

『由操控天、地、人的双黑英雄王所持有。攻无不克、战无不胜的不败之剑。』

如今在场的人当中，没人知道当时的事。

不过，如果有人知情的话，大概会感动得全身颤栗吧。就连剑托与剑柄都像是以白雪点缀一般，纯白而无瑕；剑身上则像是散落了无数星子似地绽放耀眼光芒，同时炫耀着其锋利度。

如今那把剑被握在一身黑衣的双黑少年手上，让人不禁联想到高挂夜空的星辰。

精灵剑五帝。

最后的一把、同时也是被赞誉为最美的一把——

——《※天帝》。（编注：Excalibur，典出亚瑟王传说中的王者之剑。）

就在这一瞬间重现于世。

「敌军……退兵了？」

一名重装步兵茫然说道。默默承受着杀戮的战场起了变化。

大概是前线战报终于传到敌军大将耳里了吧。

比吕一边保持警戒，一边步步逼退里菲泰因军的战线。

少年眺望着不断后退的敌军好一会儿后，像是失去兴趣似地转身。

在此瞬间，特里斯脸色大变地急喊：

「小、小鬼！后面！」

从撤退的敌兵后方飞来无数弓箭。不知道是不是没听到特里斯的声音，少年并没有转头。不，即使听见了，没有盾牌的比吕也根本无从抵挡。

特里斯心想没救了，不由得闭上眼。

然而，当他再次睁开眼时，完全无法分辨眼前的景象究竟是现实还是幻想。

箭雨有如分流的瀑布一般避开少年，射落于地面。

一脸惊愕地看着眼前这一幕的特里斯，望向少年的眼瞳开口：

「『天精眼』吗……」

特里斯才松了一口气，随即就见到少年奔跑起来。

「怎么了？」

由于少年正全力朝着特里斯他们所在位置奔来，会感到诧异也无可厚非。

少年脸上已经不见刚才那望之会让人感觉坠落深渊一般的表情，而是变回与初识时一样孱弱、不可靠的氛围。

「特、特里斯先生！」

「喔？这是做什么？」

比吕冷不防地抓住自己，特里斯尽管错愕，仍伸手回抓他。

「丽、丽兹呢？丽兹在哪里？她没事吧？」

「冷、冷静一点！皇女殿下正在后面休息。话说回来，你才没事吧？」

虽然从比吕那副朝气十足的模样来看，自己根本是瞎操心，不过特里斯还是忍不住问出口。少年前前后后打量了自己的身体一圈后回答：

「好像没事。我去找丽兹！」

「呃、不，等一下，小鬼！现在——」

特里斯连忙伸手想拦他，但少年早已二话不说地朝后方奔去。

比吕忍不住皱起脸。窒闷的热气混着尸臭味弥漫在断崖之间。

究竟死了多少士兵？比吕边注意别踩到尸体，边走向后方。

「啊，丽兹——……」

当比吕一看到自己正在寻找的少女时，不由得浮现出笑容，但瞬间又转为一脸沉痛。

因为红发少女正坐在一处周围布满尸体的岩石上。

少女散发出一股仿佛随时都会崩溃的氛围，那副身影让比吕胸口顿时揪紧。

「……」

比吕爬上岩石后，待在丽兹身旁的赛伯拉斯转头望向他。

拍了拍赛伯拉斯的头后，他伸手搭在正埋着脸的丽兹肩膀上。

「丽兹……」

拒绝世界的少女甚至没发现有人搭着自己的肩。

「丽兹！」

比吕大声叫唤她，同时摇晃她的肩膀。

「……」

「！」

看着终于肯抬起头的丽兹，过度的冲击让比吕倒抽了一口气。

失去光采的眼瞳甚至找不到焦点，只是茫然地睁着，肿胀的眼皮泛红得让人心疼。

（啊……究竟是谁害你这么伤心？）

比吕的双臂温柔地绕到丽兹后脑，将她揽进怀里。

面对如此憔悴的少女，比吕却找不到可以安慰她的话。

「丽兹……对不起。」

连比吕也不知道自己是为了什么而道歉？是因为想不到能安慰她的话？还是因为自己来得太迟了？

红发少女的手指忽地颤动了一下。丽兹握住比吕的手臂，从他的怀中抬起头。

「……比吕？」

「嗯，虽然可能会被你骂……不过我还是回来了。」

比吕像是一脸无地自容般地点点头，丽兹伸手碰触他的脸颊。

明明气温闷热得有如夏天，她的手却冰冷得让人忍不住打哆嗦。

「你为什么要来呢？」

「我知道自己能做什么了。」

比吕捉住贴在自己脸上的丽兹的手，温柔地握住，试着替她取暖。

丽兹的双瞳逐渐恢复光采。大概是深刻感受到眼前之人确实是比吕吧。

然而，她随即神色哀伤地垂下眼眸。

「迪欧斯死了……」

「……嗯。」

「他比我皇兄更像个哥哥。我是真的把他当成哥哥看待。」

「嗯。」

「可是……我却没能救他。」

「……」

「他要我……实现梦想……」

丽兹说话的声音不住颤抖，眼眶也被泪水润湿。

「我……呜……呜哇——」

丽兹将脸埋进比吕怀中，抽抽噎噎地啜泣起来。

比吕伸手环住丽兹的背抱紧她。

即使丽兹身为精灵剑的持有者，但终究也只是个十五岁的少女。

视同家人一般亲近的人在自己的眼前被杀，感觉就好比心被撕裂了一样吧。

（啊……我明白了，这女孩和你很像。）

虽然发色、长相并不像，但本质却一模一样。

那个人年纪轻轻便登上王座，尽管胸怀大志，却碍于立场有志难伸。

只能默默看着国家步向灭亡，什么事也不能做。

（所以才会召唤我回来吗？）

比吕轻抚着丽兹的头，终于明白自己回到这个世界的理由。

或许这是错的。但对比吕而言，即使如此也无所谓。

特里斯与重装步兵们，万般不舍地守望着正坐在岩石上静静哭泣的第六皇女。

倔强的男人们眼眶中也跟着流下泪水——咬紧牙关，无声地哭泣。

当中，唯有特里斯顽固地强忍泪水，从嘴角流下一道血痕，全身因愤怒而颤抖。

迪欧斯·冯·米哈耶鲁，今年才要满二十八岁的青年。

原本只是佣兵的迪欧斯负伤流落到帝国，是特里兹替他治疗，并且收留他。迪欧斯日以继夜地持续锻练，在战场上立下一道道辉煌战绩，之后实力深受肯定，被提拔为第六皇女的近侍时，特里斯更是当成自己的事一般开心不已。

如果说丽兹就像自己的女儿，那么迪欧斯大概就像儿子吧。

特里斯用力捶打胸口，试着斩断过去的记忆。

铠甲随之发出巨大声响，打破四周的寂静。之后，特里斯跪地大喊：

「萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹殿下！」

宏亮声音响彻周围，引来众人的目光。

「现在可没有时间悲伤！迪欧斯一定也不希望看到您这样！马上就要天黑了，必须快点拟定突破敌军的战策才行！」

特里斯说话的语气中挟带愤怒，出声回应他的则是比吕。

「关于这点，我有个好提议。」

「什么？」

「敌军人数大概有两千人，即使能突围，说不定仍会牵连到周边的村落。丽兹一定不希望伤及无辜的人民吧。」

「比、比吕？」

丽兹发出无措的声音。

在丽兹的心中，比吕一直是个平凡的少年，会感到惊讶也是当然的。

比吕对她露出苦笑后继续说道：

「就算无法全灭，也必须尽可能减少敌军的人数，让他们无法再戴着盗贼的假面具袭击我们。」

「我们这边只剩二十人幸存，面对两千敌军又能做什么？难道要每个人负责杀掉一百个敌兵吗？」

「我当然不会这么要求，而且大家应该都累了吧。」

比吕加深脸上的笑意，从岩石上一跃而下，接着竖起食指。

「这是个连小孩子都能想到的单纯作战。」

过去被封为『战神』、深受敬畏的男人，再度降临于世。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

里菲泰因军在距离断崖二赛尔（六公里）处扎营。

栅栏围起的营地内矗立着数百顶营帐，中央则座落着一顶格外豪华的营帐。

营帐内，幕僚及各部队长们分立左右，排成队列。

在主位处，拜尔正坐在一张大椅上，满脸怒色地听取着幕僚的伤亡报告。

「……部队长六人、步兵八百一十二人、伤者二百一十九人，以上。」

报告完的参谋长退回队伍中。

就连绕到丽兹一行人背后，准备发动突袭的五百士兵也全军覆没，第六皇女超乎预期的顽强抵抗，使得里菲泰因军兵力大减。

「面对人数不满百人的敌军，我方却有近千名士兵战死？」

拜尔将葡萄酒扔在地上，玻璃杯当场摔个粉碎。

「我要拿什么脸去见兄长？难道要我回报说，我不但没捉到第六皇女，还平白损失了千名士兵吗！」

参谋长再次出列。

「可是，这都是因为发生了不可预期的突发意外啊。大人应该也都看到了吧。那个『家伙』绝对不可能是人类！」

那个黑衣男子确实令人望之生畏。

突然莫名现身战场，在转瞬之间，不费吹灰之力地一一杀掉士兵。

不过——

「哈，所以你是要我报告兄长，敌军一个人就杀光我军千人士兵吗？真的这么报告的话，就换我脑袋分家了！」

难掩焦躁的拜尔一脚踹飞椅子。椅子撞上桌子后，伴随着一道巨大声响当场摔坏。即使如此，拜尔仍不罢休，随手揪住其中一名部队长。

「……那家伙的确具有惊人力量。但放任他为所欲为的人是谁？不就是你们部队长吗！」

「……亲眼见识到如此强大的力量，士兵们人人心生恐惧，当下也只能撤退啊。」

「简直窝囊到了极点！你们这样还算是里菲泰因公国的士兵吗？」

拜尔一把推开部队长后，依序瞪着帐篷内的部下们的脸。

「在黎明时发动总攻击。只准前进，不许后退。不服的家伙站出来！我当场斩掉他的脑袋！」

明明应该是一场轻松的战役。原本预计只要几个小时就能结束了。

因此——他们没有事先拟定夜战准备，才会给敌军休息的空档。

「没人有意见吗？那么军事会议结束，立刻选出递补阵亡部队长的人。你们可没有时间睡觉，在天亮前给我想出好策略，派不上用场的家伙就贬为奴隶！」

部下们以右手拍击左肩，单膝跪地齐声回应：

「「「遵命！」」」

随后，一名传令兵神色惊慌地连滚带爬冲进帐篷里。

「有敌袭！人数不明！目前我军正遭受攻击！」

在场所有人全是一脸错愕。这也是当然的，敌军明明已几近全灭，如今竟会主动来袭，简直难以想像。

拜尔还以为是自己听错了，出声反问：

「……你说什么？」

「重复一次！有敌袭！人数不明！目前我军正遭受攻击！」

「怎么可能……敌军照理说已奄奄一息了才对。」

拜尔连忙走出营帐外。幕僚和各部队长也随后冲了出来。

咆哮、悲鸣与轰隆马蹄声，使原本正在休息的士兵陷入一阵恐慌。

「怎么回事？难道是敌人的援军来了！」

剩下的敌军应该是支以步兵与弓兵为主的部队，并没有骑兵，如果有的话，唯一的可能就是援军。不过，这也没道理。

「难道……兄长被打败了吗？」

拜尔才这么想——

「不，那是不可能的。」

立刻又自己否定了这个想法。

本队一万两千大军应该正在攻打贝尔克要塞。只要本队没有落败，敌人援军就不可能来到这里。

「听说对手是『少女军神』……」

两天前，『少女军神』为了逮捕第六皇女而另外组成特遣队来到此地。

即使对手拥有『少女军神』封号，也不可能短短两天就轻易地击溃一万两千大军。

可是，如果不是援军，当下的情况又该怎么解释才好？

陷入混乱的拜尔身旁，幕僚们正向各部队长下达指令。

「部队长速回各部队指挥！冷静重整态势后，再到这里集合！」

「是！」

一名部队长正要跑开时，却突然直接瘫倒在地上。

随即只见，一名单手持破旧长枪的少年踩过他的尸体走近。

「太好了……要是你们没开军事会议的话，可就伤脑筋了。」

众人看着似乎松了一口气的少年——

「咿咿！」

一名幕僚不由得发出悲鸣，一屁股跌坐在地。

少年丢掉手上破旧的长枪，抢走已经断气的部队长的剑。

「嗯——保养得真好。看得出是个对工作很有热忱的人。」

少年将手中长剑随手一挥，当场砍下吓得瘫坐在地的幕僚人头。

之前在战场上大肆杀戮的黑衣少年出现了。已经深植于心的恐惧不可能轻易拂除，幕僚与各部队长们脸上表情抽搐，脚步不断后退。

「不能放你们走。要是饶你们一命，就会有人因此而不幸的。」

少年改而将剑水平握举，用力掷出。咚——地一声，正中眼眶泛泪的幕僚眉心。当场血花四溅，见到这一幕的其他人无不发出悲呜、抱头鼠窜。

然而，少年不放过任何一人。

「我说过了，谁都别想逃。」

众人就在求饶的祈祷声中陆续化作一具具尸体。

「可恶！」

在场只剩下拜尔一个人，他慌张地逃进营帐中。

少年捡起一把内弯的长剑追了过去。

「呵呵，虽然不知道你是什么来历，不过在这把剑之前，你就如同一名初生的婴儿。」

拜尔手上握着一把镶满宝石的剑，脸上充斥满满的笑意。

「……精灵武器吗？」

少年耸了耸肩，接着将剑挥向掉在附近的椅子残骸。

他一次又一次地挥砍，内弯的剑刀正不断剥落出碎片。

「……你在做什么？」

少年突然做出不合常理的行动，拜尔皱起眉头一脸狐疑。

转头望着拜尔的少年手上，现在只剩已经称不上是剑、早应报废的残缺品。

「你知道吗？正因为人类拥有理性，才能变得残酷。虽然这句话是向义兄现学现卖的，不过我个人也很认同。」

「你、你在说什么？」

「接下来我要问你几件事，请你老实回答。」

「你到底在说什么！」

与少年之间的对话完全没有交集，拜尔不耐烦地大喊。

「虽然比较想从手指开始，不过时间不多了……就从手臂下手吧。」

少年身体忽地从视野中消失，再次现身时，一道深渊就近在拜尔面前。

紧接着一阵剧痛袭来，拜尔望向手臂。有如锯子一般呈现锯齿状的长剑正嵌在手臂上。

「嘎啊啊啊啊！」

「回答我。是你杀了迪欧斯先生吗？」

「嘎啊！」

少年抬起脚踹向拜尔的脸，拜尔魁梧的身躯顺势飞了出去。

「咕唔唔唔唔！来、来人啊……快帮我包扎！」

拜尔丢下精灵武器，以手压住伤口，痛苦地挣扎打滚。

「接下来换脚掌好了。希望我能在你死之前听到答案。」

拜尔抬起头，看到的却只是一片虚无。

眼前的身影，脸上不见一丝表情，宛如毫无生气的无生命体，甚至让人怀疑他究竟是不是人类。

拜尔猛然想起前线士兵精神出现异常、不停重复同一句话的情形。

他们异口同声说的那句话便是——『无尽的绝望』。

「住、住手……我投降……我认输了……」

丧失战意的拜尔跪趴在地面上。

「为什么？」

「两国之间签订的协议之中，订有关于俘虏人质的规定！对于投降的人，不可以无谓地虐待及杀害——」

黑发少年打断拜尔滔洛不绝的说明。

「我可不管这些。我又不是帝国的军人，这些规定与我无关。」

「……啥？」

「话说回来，你还没回答我的问题。已经没时间了，如果剁掉你的脚，你是否就会乖乖回答了？」

云淡风轻般说着的少年一步步走近拜尔。

「啊……嘎啊！」

剑刃嵌进拜尔的腿中，少年吐露出仿佛冻结般的冰冷语气。

「——是你杀了迪欧斯先生吗？」

比吕走出幕帐外，东方的天空已经露出迷濛的鱼肚白。

平时定睛细看都不一定能看清脚边事物。

然而，如今则不必如此费力，在荒野的一方，有处地方正绽放出压倒性的明亮光芒。

那正是里菲泰因公国军的营地。

如今已经看不出营地的样子，所有一切都被粗暴地破坏殆尽，陷入一片火海。

大批士兵早已气绝身亡，被大火所吞噬，几乎让人无法呼吸的异臭一污染了四周空气。少了骑士的马匹在周围奔窜，宛如地狱一般的场景中央，黑发少年——比吕静静注视着逐渐化为灰烬的营帐。

此时，一匹马跑到比吕身旁紧急停下。跨于马背上的少女一跃而下，红发随之飞扬。

「比吕！」

表情中隐约透露焦急，飞身扑向比吕的少女——丽兹，伸手在比吕身上东摸西摸地检查。

「有没有受伤？有没有哪里会痛？」

少女的双手一路摸至比吕的脸颊，让他满脸通红地露出苦笑。

「我没事，如你所见，毫发无伤。」

比吕张开双臂，并原地左右转身，好证明自己真的没事。

丽兹的眼神这才柔和了几分，像是卸下心中大石似地吁了一口气。

「太好了——可是，你为什么一个人跑来呢？」

丽兹用快到几乎无法目测的速度倏地朝比吕伸出手。

「唔！」

她用双手用力捏住他的脸颊。

「咿噎……偶仰哇唔啊嘛……」

「完全听不懂你在说什么！我是要你道歉！」

透过纤细的手指传来的强劲力量，让比吕的下巴开始发出悲鸣。

话说回来，这种状态下别说是要说明了，连想好好道歉都没办法。

「下次如果要突击敌阵，一定要跟我说喔！我也能和你一起战斗！」

「素……」

看到比吕乖乖地再三点头，丽兹才终于松开手。

当比吕揉着疼痛的脸颊时，丽兹「啊！」了一声，像是突然想起什么似地开口：

「对了……比吕会用剑吗？」

比吕的腰带上正挂着『天帝』。

丽兹蹲下身，用仿佛鉴价似的眼神直盯着『天帝』看。

「喔～仔细一看，这把剑真漂亮呢。虽然我的『炎帝』也很可爱，不过这把更美耶。」

丽兹拔出『炎帝』，有如鉴赏一般地比较两者。比吕的额头上不禁冒出冷汗。完全想不出该怎么说明才好。

不——根本没办法说明，毕竟这可是如今被称为遗落之剑、经过大肆渲染的，千年前的英雄之剑。他当然说不出口。

反正总会有办法的——比吕在心中自我鼓舞后，决定撒谎带过。

「和丽兹分开后，无意间看到这把剑掉在路边。」

「咦……这个居然会掉在路边？」

「唔、嗯，我觉得很漂亮，就捡起来了。」

「喔～这么出色的剑居然会掉在路旁，是因为那里靠近巴欧姆小国吗？」

「大、大概是吧！」

任谁听了都知道是在鬼扯，但不知道丽兹是太单纯还是少根筋，她似乎相信了。

而且还开始烦恼起来：「可以感觉到很强烈的精灵力量……其中应该有什么特别之处……不，也或许只是精灵王的影响太强大了，所以才会——」

对比吕而言，现在的烦恼则是——透过铠甲的缝隙，丽兹的胸前风光一览无遗。

所谓的一波未平一波又起，就是指这样吧。

丽兹一边摆动身体，一边打量着『天帝』，仅管她的胸部再单薄，仍会不停随着动作改变形状，完全可以想见其柔软度。沿着白皙肌肤流下的汗水煽动着挑逗氛围，端正的容貌让比吕内心难以压抑的欲望几乎就要倾泄而出。

比吕心想再这么下去恐怕不妙，便努力不去看丽兹，此时才发现她身后的一道高大人影。

「小、小鬼……风景应该很棒吧？」

骑在马上、有如野熊一般结实壮硕的男人遮蔽住比吕的视野。比吕感觉得到自己体内的热气一口气冷却下来。

男子手上握着闪烁光芒的长剑。大概是因为正借着理智努力压抑杀意吧，只见男子全身不停颤抖。

「不、不是的！」

「不是什么？要皇女跪在地上，一脸色眯眯、居心不良的男人！」

「我并没有要她跪下啊！」

「闭嘴！打从旅行一开始，你就一直在妄想皇女殿下的贞操吧！」

「你说到哪里去啦！等一下！也听我解释吧！」

此时，丽兹站起身，回头看着特里斯。

「我知道你们两人感情很好，不过冷静一点。话说回来，战况如何了？」

「呃、唔……感、感情好？皇女殿下，并不是那样——」

「快点报告战况，这里可是敌营喔。」

「唔！多、多亏小鬼的功劳，如您所见，是我们胜利了。」

比吕首先指示将之前丢在半路的马匹找回来。

要全部找到毕竟不太可能，但最后还是找回了六十多匹马，将其分成三组，从三个方向发动突击。只有前面带头的几匹马上有士兵。

其他的马匹由于没人驾驭，有几匹还在半路上逃跑了。如果是在大白天，大概只会招来嘲笑吧，不过若是在一片黑暗当中的话，可就笑不出来了。奔腾马蹄声响彻于黑暗笼罩下的静谧荒野间，会让人产生大军压境的错觉。

敌兵们都因为白天的战役而疲惫不堪。此次的奇袭就是看准了他们绝对无法冷静判断。

大概只有极少数的士兵，有勇气正面迎战足以踩碎头盖骨的马蹄铁吧。

「其他因为内哄而逃走的敌兵应该屈指可数。」

比吕指示几名步兵打扮成敌兵的样子，趁乱潜进敌阵进行攻击。由于指挥官都去参加军事会议了，底下的小兵一定会惊慌失措。

每个人都不想死，一定会想尽办法活下去。

正因为如此，疑心生暗鬼的敌军便会开始自相残杀。

最后就是得阻止各部队长前去平定混乱，于是比吕才会袭击主帅的营帐。

「是吗……辛苦了。不能松懈戒备。敌兵很可能正躲在暗处。先在四周找一圈后，叫大家到这里集合。」

「是！」

特里斯举手抵在胸前回应后，随即将马匹调头，于营地中奔驰而去。

目送特里斯离去后，丽兹转头望向比吕。

「比吕，你那边处理得怎么样了？」

「…………」

比吕不发一语地指着已经烧成灰烬的营帐。

「死了吗？」

「嗯。」

「是吗……」

两人之间陷入了数秒钟的沉默，之后丽兹一脸困惑地开口：

「我……也搞不懂了。面对仇人死去的事实，心中有一个自己觉得很高兴，可是也有另一个自己觉得很空虚。我完全不知道……该怎么调整这份情绪。」

「总有一天……你会知道的。」

就像我一样——比吕在心中如此低喃。

丽兹太单纯了，先不论这点是好是坏，但这份单纯，有时会带来残酷的结果。

如果丽兹当时也在场，应该会接受拜尔的投降吧。

由于身上背负着第六皇女这道身分的沉重枷锁，她应该会压抑自己的心情。

不过，这只是比吕自己的想法，并没有真的询问丽兹。

只站在自己的观点来思考事物并擅下判断，人们或许会把这一点称为傲慢。

然而，比吕并不认为自作主张袭击主帅的营帐是错的。

（一旦长出不幸的嫩苗，就必须趁早摘除。）

从东方天空洒落的眩目朝阳中，一道「啪！」的轻脆声响划破愁怅的空气。比吕瞪大了双眼，望向声音来源——只见少女的双手正贴在她自己的双颊上。

「嗯！别去烦恼了！」

原本闭上眼强忍着疼痛的丽兹，换上雨过天晴般的释怀表情说道。

「比吕，接下来就是去找舅父大人了！」

犹如荒野上独自绽放的一朵红花，比任何宝石都更加尊贵而美丽。

（是我多操心了……她真不愧是你的子孙。）

比吕不禁浮现一抹苦笑。

「首先，我要向你道谢！」

丽兹猛然扑向比吕，让他一时不知所措。

「咦？咦？」

「比吕，多亏有你，我才能活下来。这份恩情，我一辈子都不会忘记的。」

脸颊忽地传来柔软触感，比吕还来不及意会碰触到什么，丽兹就已经退开身体。

「今后也请多多指教喔！」

「哈哈……嗯，请多指教。」

——你果然最适合笑容。

=== 第四章少女军神 ===

帝国历一千零二十三年五月二十八日。无名荒野之战结束的两天后。

比吕一行人来到距离边境都市林肯司八塞尔（二十四公里）的地方。

旅行一开始有三百名士兵同行，但途中好几次过上怪物，之后又经历了里菲泰因公国之战，如今人数大幅减少，只剩下不到十人。

即使如此仍奋勇直前的丽兹腰上，现在正环绕着比吕的手。

「抵达贝尔克要塞后，得先教比吕骑马才行。」

「呃……我学不会的啦。」

千年前，第一代皇帝亚堤邬司也是亲自担任老师，日以继夜地训练比吕。当时比吕虽然能够骑在马背上了，却完全无法让马前进，更别指望能有其他进步。

由于过去上战场时，一向都是坐马车，所以不会骑马倒也没什么不方便，不过现在或许有必要积极地检讨才行。

会这么想有两个理由——

第一个理由是特里斯的表情太可怕了。第二个理由则是偶尔会碰到柔软的胸部。

尤其是后者，对比吕而言是最困扰的一点。

千年前他是坐在第一代皇帝的身后，由于对方是男人，所以并不会有什么奇怪的邪念。

然而，现在自己眼前的则是女性。胸部的丰挺度虽然稍嫌不足，但未来绝对会是位驰名世界的绝世美女吧。

（为什么会如此柔软呢……因为她是皇女吗？）

当比吕的脑海里正闪过一些愚蠢荒唐的念头时，监视者特里斯骑着马接近。

当然了，特里斯并没有忘记要瞪比吕。这已经变成惯例了。

「皇女殿下，再前进一会儿后，就暂时休息一下吧。」

「也好。我也很想知道林肯司目前的状况如何，而且赛伯拉斯应该也累了……也得让马匹休息才行。」

一直跑在丽兹身旁的赛伯拉斯正吐着舌头疾奔。

「我先派两名士兵前去采探城里的情况吧。要不要进城，等听取报告后再决定也不迟。」

如果依原本的计划，现在应该已经抵达贝尔克要塞了才对。

可是，由于接二连三地发生意想不到的突发事件，即使有些过度警戒，但谨慎一些也不会有损失。

「再二塞尔（六公里）就休息吧。比吕认为如何？」

「我就算现在立刻休息也无所谓。」

其实比吕并不累，只是单纯屁股很痛罢了。

相对于比吕，丽兹似乎完全不以为苦，一脸轻松自在。

她的屁股明明看起来很柔软啊……比吕忍不住想确认一下她的屁股软硬度，此时，一道光景闪过眼角，让他反射性地喊出声。

「丽兹！快停下！」

丽兹第一时间便立刻停下马。

特里斯与随后的士兵们则是晚了一步回过神，在超越两人后才停下。

「怎么了？咬到舌头了吗？」

「不是啦！那里有个孩子被袭击了！」

比吕焦急地说道。

「这可不得了！在哪里？被谁袭击了？」

丽兹连忙转头左右张望。

「在那边！」

顺着比吕食指所指的方向望过去一看，顿时，丽兹的紧张感一口气散去。

「那个并不是小孩子。」

「咦？可是很像人类啊……」

是自己看错了吗？这么想的比吕反覆地揉了揉眼，视线前方那个很像小孩子的小家伙，正被一只体型约莫是秃鹅两倍大的鸟类所袭击。

「特里斯，虽然有点早，但就在这里休息吧。」

「是！」

丽兹率先下马后，朝比吕伸出手。

「那两只生物啊，长得像鸟的是盖尔德姆，长得像小孩子的则是哥布林。」

比吕借助丽兹的手下马后，偏着头打量着哥布林。

千年前虽然也有怪物，但应该没有这么娇小的怪物才对。

哥布林的头上长着小巧的角，肌肤是像人类的肤色，还有着一对圆圆大眼，以及十分讨人喜欢的娃娃脸。

它身上穿着绿色的连身裙，手中握着一根小树枝不停地挥向盖尔德姆。

「不去救它好吗？总觉得有点看不下去。」

虽然隔了一段距离，还是可以知道小家伙相当拼命。敌人是从高空来袭，就凭它那小小的手掌根本连构都构不到，更遑论要反击了。比吕一脸担心地远远守望着，正当他决定前去帮忙时，丽兹捉住他的肩膀。

「如果靠得太近，会被牵连进去的，你就别在意了。」

「既然都去帮忙了，被牵连进去也是当然的结果吧。」

「不，不是那个意思。你再看久一点后，就会明白了。」

丽兹说完，便抱着膝盖席地而坐。

特里斯则指示士兵「去确认一下城里的状况」。

随即两匹骏马扬起一阵沙尘，在寸草不生的荒野上奔驰而去。

比吕原本紧张地看着哥布林，但看着看着脸色逐渐转为苍白。

成群的哥布林从地面一个接着一个冒出来。其中一只哥布林爬到同伴的背上，接着又有另外一只哥布林跳到它的身上。它们就这样慢慢叠成一根柱子，以小树枝将盖尔德姆打落。

「那是怎么回事……」

「据说哥布林原本是土之精灵，因为太爱恶作剧而惹怒了精灵王，于是就被贬为亚雷堤尔的土精。它们和小人族交情很好，常会看到哥布林帮忙小人族进行锻冶的工作。」

勇敢迎战比自己身形大了两倍的敌人，那副态度让人为之感动。那完全不给对手反击空档的迅速动作，将对手玩弄于掌心之间。不过，或许是由于哥布林只是拿着小树枝拍打，伤害程度顶多只让人感到厌烦吧，盖尔德姆虽然一脸不耐烦，但似乎一点都不觉得痛。

不管怎么说——比吕就是觉得哥布林好可爱。

「如果你刚刚跑去帮忙的话，现在大概是和盖尔德姆关系良好地一起挨打吧。」

「……还好我没过去。那种攻击会让人感到很烦躁呢。」

「呵呵，是啊。不过，哥布林如果不使用树枝时，可是很恐怖的喔！」

「具体来说呢？」

「嗯……特里斯就曾经被打得奄奄一息。甚至有人把哥布林的绝招称为『死亡流星』。真不愧是原本为精灵的生物，果然很强呢。」

差点就夺走特里斯生命的攻击——光想就可怕。

当比吕的背脊不由得感到一阵颤栗时，哥布林丢掉树枝，开始徒手殴打。

然而，承受着小手攻击的盖尔德姆的身影，看起来只是更加空虚凄凉。

最后终于受不了哥布林攻击的盖尔德姆，振翅逃向天空的彼端，战斗宣告落幕。

「顺道一提，哥布林只有母的喔！」

当丽兹说出令人在意的关键字时，前去探察城里状况的士兵刚好回来。

身边还有一位衣着体面的壮年男性同行。

男子一到便立刻跃下马，举起手抵在胸前，单膝跪地，完全不在乎沾上泥巴。

「萨利亚·艾斯特雷亚殿下，初次见面。在下是库鲁特·冯·塔密耶，目前暂代古林达边境伯爵留守于城内。」

丽兹站起身，同样将手举于胸前回礼。

「我是萨利亚·艾斯特雷亚·伊丽莎白·冯·葛兰兹，获皇帝陛下赐与少将地位。」

不愧是第六皇女，散发着优雅气质的凛然神态十分得体。

「塔密耶领主代理，舅父大人现在人在哪里呢？」

「领主大人正在贝尔克要塞。四天前，里菲泰因公国越过国境发动攻击。根据回报，敌军多达一万两千人。不过，多亏有『少女军神』，目前战况维持在胶着状态。」

塔密耶递出一只信封。

「领主大人交待了，『如果我的甥女来到林肯司，就把这封信交给她。』」

丽兹接过信后，拆开蜡封取出一张信纸阅读起来。

她反覆咀嚼内容似地频频点头，接着望向特里斯。

「……特里斯！」

「是！」

除了特里斯以外，在场的其他六名重装步兵立即跪下。

「前往贝尔克要塞吧。不过在那之前，先到林肯斯休息一下。」

众人在经历了数场战斗后，一路未眠地策马来到这里。

尽管是锻炼精良的士兵——特里斯一行人纵使没有露出丝毫疲态，但身体想必还是累积了相当程度的疲劳吧。

「比吕也看一下吧？」

「这么轻易地把信给我看好吗？」

比吕略显惊讶地望着丽兹。

虽然要视内容而定，但是像这种署名给个人的信件，一般都不会给别人看才对。

至少在比吕的认知当中是如此。不过，丽兹点点头后便将信塞到比吕手中。

内容写道——

我最爱的伊丽莎白：

很高兴你能平安抵达林肯司。

不过，千言万语就等相见时再谈吧。

我在贝尔克要塞等你。

鲁瑟·奇欧尔克·冯·古林达

「塔密耶领主代理，贝尔克要塞目前有多少兵力？」

「………如果加上『少女军神』带来的第三皇军，总共三千左右。」

「差距真是悬殊呢。」

毕竟是三千兵力对上一万两千大军，也难怪丽兹会浮现出沉郁的表情。

比吕开始思忖起现况的演变，接着不禁叹了口气。仔细想想，比吕在这个世界毫无地位，搞不好比平民还不如。如果没有遇到丽兹，大概会沦落到流落街头的窘境吧。像他这样的人即使拟定了作战，也不可能被采用的。

而且，『我是千年前的英雄』这种话，说了也不会有人相信的。

（或许丽兹会信吧……）

总之在掌握整体情况之前，这个秘密还是先保留吧。

等时机到了再来思考就好，该怎么做才是最好，到时再来判断也不迟。

比吕抬头仰望，群青色的天空完全不知地面人们的心情，澄澈清明得一望无际。

边境都市林肯司是座沙漠与草原共存的奇妙城镇，分为北区和南区。

城镇入口的南区是沙漠地带，平时街道上会聚集摊贩，热闹非凡。然而，如今城里弥漫着战火的烟硝味，根本没人开门做生意。住在此区的下级市民们也几乎闭门不出。勉强只有在旅店和酒馆里能够零零星星地看到几个人。

北区的草原地带设有贵族专用的公共马车驿站，现在则挤满了害怕被卷进战争而忙着打包行李的贵族们，四周笼罩着肃杀的气氛。

从驿站沿着街道往前走，就是古林达边境伯爵居住的宅邸。

宅邸一楼——连结浴室的通路旁，有间摆满了城镇历史与帝国历史书籍的房间。

四方形房间内，四方都摆著书柜，柜子上排列着从古籍到最新藏书等各类书籍。柜子上放不下的就被堆在地板上。在这间被称为图书室的房间中央，一张简约、没有余赘装饰的长桌，有如房间主人一般强调着存在感。

就在桌子底下，赛伯拉斯完全不见平时身为白狼的威风，反而像只被雨淋湿的幼犬一般全身颤抖地躲起来。

桌面全被堆积如山的书籍所占领，桌子旁有个正席地而坐看书的男子。那正是有着不知该说柔弱、还是该说柔和的外表，以及黑发、黑眼的少年——比吕。

「唉……这也太难为情了。」

比吕将正在阅读的书放到桌上后，以手指捏了捏眉间，试着抚平紧蹙的皱纹。

他当下的心情，就好像被迫回顾自己在中二时代写下的黑历史一样。

每本书中都记载着第一代皇帝的轶事，而只要有他出现，当然少不了也会提及当时名为修瓦兹的自己。

对比吕而言只是三年前的事，在这个世界则已经过了千年。

自己甚至还被神格化了，光想就觉得头好痛。

「不过，还真奇怪……」

自己明明在三年前、十三岁时，就已经从亚雷堤尔回到原本的世界「地球」。

然而，任何一本传记里都是记载比吕当上了第二代皇帝，并且寿终正寝。

（这个修瓦兹究竟是谁呢……）

比吕推敲出一个可能性，但立刻自律地摇摇头。

——反正是千年前的事了，事到如今再说什么也不会有所改变的。

为了转换心情，比吕将视线移向窗外。

从西方漫开的夕阳彩云，像是恶作剧似地遮挡住萧然悬挂天际的太阳。

借着窗外射进来的光线，比吕从制服内侧口袋掏出一张卡片。这是在回去原本世界前，第一代皇帝亚堤邬司交给自己的。

「……和精灵纸牌也很像。」

虽然书上列出了十分相似的纸牌图画，但当中并没有素面纸牌，而且看起来也都不厚。

这张卡片究竟是什么？该怎么使用呢？

「也没办法像『天帝』一样……」

精灵王的加持是属于「外在」的力量，远超乎人类睿智所及的范围。

比吕看着空无一物的空间，忽地「啪叽」一声，空间出现一条裂缝。

接着，有如缓缓爬出似地，从裂缝中浮现出一口白色剑柄。

视线移至腰间，只见「天帝」的剑柄有如被工整切断般地消失。比吕握住飘浮在半空中的剑柄拔出后，「天帝」顿时从腰间消失，改出现在比吕手中。

——你受到「天帝」青睐了。

比吕想起过去将「天帝」展现给亚堤邬司看时的对话。

（……精灵剑拥有意志。）

比吕可以任意地透过连结亚雷堤尔与精灵界的「门」，使「天帝」具现化。当比吕一松开手，「天帝」便在即将落地前，犹如没入空气一般消失无踪。房间内顿时陷入沉默，寂静有如涟漪般慢慢扩散。

就在黑暗悄悄蔓延的房间外头——

伴着乒乒乓乓的巨大噪音，一阵闹哄哄的脚步声由远而近。

一会儿后，房门被粗鲁地打开，红发少女气呼呼地冲了进来。

「赛伯拉斯！原来你在这里！」

「噗！」

望向门口的比吕当下承受到的冲击，让他忍不住喷出口水。

赛伯拉斯原本尖挺的耳朵如今无力地垂下，躲在比吕身后。

「好了！快点过来，至少也要洗个脚吧！」

丽兹走了过来，朝赛伯拉斯伸出手，只见白狼随即像是威吓似地发出低吼。

它的眼眸里燃烧着熊熊火焰，仿佛遇见什么永世宿敌一般。坚定地表达出死也不会移动半步的意志。

「真是的！你为什么那么讨厌洗澡呢？」

「呃——……丽兹皇女，抱歉，在你正忙的时候打断你，可以请问一下吗？」

「什么事啦！」

「请问……你、你为什么没穿衣服呢？」

「因为我要替赛伯拉斯洗澡啊，如果穿着衣服会弄湿吧？所以才会脱掉。再说了，我有用毛巾围着，这样就没问题了。」

「呃，我说啊……问题可大了吧。」

的确，只有重点部位有用毛巾遮住。但这算有遮还是没遮实在很难判断，比吕只好半眯起眼，尽可能不去看，将视线集中在丽兹的脸上。

光是这样也已经够折磨人了，但唯有这次的确事出无奈。

「赛伯拉斯大人，就算是为了我好，拜托你快点去洗澡好吗？」

得在特里斯出现前，设法解决眼前窘况才行。毕竟在这种情况下，再怎么辩解也没用。

比吕强势地以手臂环抱住正灵巧地连连摇头拒绝的白狼身体，把它交到丽兹手上。

「好了！不要乱动！」

由于赛伯拉斯始终不肯放弃垂死的挣扎，使得丽兹身上的毛巾就这么飘然落地。

但丽兹似乎并没有发现，直接转身离去。

「………」

比吕一句话也说不出口，原本半眯的眼睛倏地瞪大。

他感觉得到一股就连在精灵剑上都不曾感受过的滔滔洪流，正朝着下半身集中而去。

同时，甚至也忘了要呼吸，脸颊慢慢地转红。

——氧气！

对人类而言最重要的物质，也可以说是生存上不可或缺的要素。

「噗哈！」

比吕终于想起呼吸的方式，并借此取回理智。

此时，从打开的房门后，有道人影正注视着比吕。

——是特里斯。

在他脸上浮现出的情绪并不是愤怒，也不是哀伤，而是一股说不出的奇妙感。

看着特里斯缓缓走向自己，比吕想都没想地立刻趴跪在地。

「拜托你！至少饶我一命吧！」

「小鬼，我有事情要问你。」

「你尽管问……只要饶我一命……」

「饶你一命？什么意思……你从刚才就在说些什么啊？」

「…………咦？」

「你有在听别人说话吗？」

比吕深深地俯下头。此时才注意到两人的对话完全没有交集。

特里斯似乎并不是因为丽兹裸体的事而来。

还好比吕在说到一半时就发现了。否则要是继续说下去，根本就等于是不打自招。

比吕试着打圆场，挂着满脸笑容抬起头。

「请、请问有什么事吗？」

面对比吕怪异的举动，特里斯先是一脸愕然不解，但随即露出一副有口难言的模样。

「这个嘛……怎么说呢。前些日子因为发生了很多事，所以一直不了了之……」

看来果然不是要谈丽兹的事。比吕总算卸下心中大石地暗自吁了一口气，听着特里斯接下来的话。

「我就开门见山地直接问了。小鬼——你的真实身分究竟是什么？」

「是什么……」

此时，反射着微弱阳光、光芒闪动的冰凉剑刀，冷不防地架在比吕脖子上。

「我会根据你的回答，决定要不要砍下你的脑袋。」

「………」

从特里斯的眼神当中，可以知道他是认真的。

「我是相信你的。而且，你从弥漫尸臭味的战场中拯救了大家，这份恩情我也记得。不过，你所展示出的那股力量，我实在无法当作没看见。」

「这点我也明白……」

「若你会对皇女殿下带来危害，即使是恩人，我也不会手软。所以，你别想耍心机！」

比吕咕噜地咽了一口口水。

我是第二代皇帝——这么说的话，大概会立刻人头落地吧。

话虽如此，若说自己是来自「地球」，应该同样逃不了断头的命运。

该怎么回答才好呢……正当比吕迷惘不已时，赛伯拉斯气势万钧地冲进房里。

它的模样就和被丽兹带走时一样——简单来说，八成是逃出来的吧。

「算了，反正我也换好衣服了，我再也不要帮你洗澡了！」

丽兹一边不满地抱怨，一边走进房间里——

「特里斯，你在做什么！」

发现特里斯正拿剑对着比吕，丽兹连忙跑了过来。

之后丽兹直接抱住比吕的脖子将他扑倒后，抬起头怒瞪着特里斯。

「虽然不知道发生了什么事，但这样真的太过分了！」

「皇女殿下……」

「别说了。还有，把剑收起来。」

丽兹用不容反驳的口气说完，特里斯立刻收剑入鞘并单膝跪下。

丽兹挪开身体，留下一缕甜美的微香。

「特里斯，究竟发生什么事了，好好说明清楚。」

「丽兹。你来得正好，有件事我希望你也能知道。」

比吕坐起身，形成位在丽兹和特里斯两人中间的形势。

「什么事？」

「——我的真实身分。你应该也很在意吧？」

「……你不想说也没关系。我才不会在意呢。」

看到丽兹的眼神有些闪烁游移，比吕迟疑了一下后，伸手摸了摸她的头。

只见丽兹露出一脸不安，宛如和父母走散的小孩子一般，比吕不由得苦笑。

「没关系，是我自己想说的。」

「……我知道了。既然比吕想说的话，我就听吧。」

「其实也不是什么太复杂的事——」

停顿了一下后，比吕低声开口：

「我是第二代皇帝的后裔。」

「………嗄？」

「………咦？」

如果要一五一十地交待，势必就得回溯到千年前的事。

明天就必须动身离开这里了，只有半天的时间实在无法说完这部分。

所以，比吕决定撒个最简单的谎。

「要说有什么证据的话，就是我的发色和眼睛吧，这是隔代遗传。」

「………」

「………」

尽管对于两人沉默不语的反应感到不可思议，比吕还是接着说道：

「顺道一提，我之所以可以进入安舫格森林，应该也是因为拥有第二代皇帝的血统吧。」

「………比吕，你知道这代表着什么意思吗？」

丽兹表情十分严肃地问道，比吕不解地偏了偏头。

「咦，什么意思？」

「如果这些话都是真的，那么比吕就是皇位继承人喔。」

「才没这回事，我只是后裔啊。」

「是那位『军神』的后裔吧？」

「……嗯，是没错。」

「那么当然就是皇族的后裔。大概吧。」

「为、为什么？」

「因为第一代皇帝的遗书是这么说的。」

「遗言？」

「嗯，很奇怪的遗书吧？」

丽兹将视线移向一旁始终不发一语的特里斯。

「遗书提到——『未来若出现自称是修瓦兹子孙的人，就带他到精灵王庙确认身分。一旦确认无误，就给予他相符的地位。敢违抗这道遗言者，将被精灵王诅咒。』」

——亚堤邬司……你在做什么！

他是个很聪明的男人，或许是早有预感吧。

这么做大概是为了让比吕不管在什么时代回到这个世界，都不会有什么不便之处吧。

可是，居然连「自称后裔」这件事都能预测到，果然是个可怕的男人。

「事情就是这样，所以你很可能会变成皇族喔。开心吗？」

环住比吕手臂的丽兹嘴角上，扬起一抹微笑。

如果比吕别那么迟钝的话，或许就能察觉少女的心意。

就会注意到——这并不是门不当户不对的爱情。

然而，比吕面对出乎预料之外的发展，只能扯出僵硬的假笑，望向赛伯拉斯求救，仿佛诉说着『拜托什么都好，给点意见吧』。

不过，赛伯拉斯似乎还在为刚才的事记恨，冷冷地撇开头无视比吕。

「……唔，目前就先这样吧。」

特里斯脸上尽是难以认同的表情，心不甘情不愿地站起身。

这也难怪了，即使比吕回答了自己的来历，还是没有解开关于那股力量的谜团，只是碍于丽兹也在场，特里斯才只好强忍下来吧。

「话说回来，原来比吕是第二代皇帝的后裔啊。居然不是精灵，总觉得有点遗憾呢。」

还在拘泥这个梗吗？比吕虽然很想吐槽，不过现在还有比这更重要的事。

「对了，我是第二代皇帝后裔的事，能不能先替我保密。」

「我知道。毕竟现在的状况也不方便公开，而且我也有在意的事……」

「嗯……拜托了。」

这算是自作自受吧，没想到撒谎之后，反而让事情变得更复杂。

所谓的聪明反被聪明误，大概就是这样吧。

比吕不禁在心底感叹着异世界人生真是波折不断。

他绞尽脑汁地努力思索着往后的事。

＊

贝尔克要塞四周皆被荒野所包围。

前往最近的村落，徒步得花上一天。边境都市林肯司更是远在骑马也要两天才能抵达的距离。

虽然此处被称为南方最前线，不过里菲泰因公国与仰赖其奴隶制度的葛兰兹大帝国之间，长年以来甚至就连小纷争也没发生过，两国关系可说是相当友好。因此，贝尔克要塞尽管平日的养护得宜，但若是要进行长期战则相当不足，更称不上是什么铜墙铁壁。

在与贝尔克要塞相隔一段距离的小山丘上——里菲泰因军正扎营于此。

营区内弥漫着轻松惬意的氛围，难以想像现在正值战时。

虽然有负责戒备的士兵，但几乎每个人都坐在地上谈天说笑。

对手仅仅三千兵力，而且葛兰兹军目前困守的基地脆弱得几乎一敲就垮。也难怪里菲泰因军的士兵们会自以为获胜了。

此时，一匹马从仿佛随时都会开始喝起酒的士兵们之间奔驰而过。

骑在马上的人，手臂上围着象征传令兵的红布。

传令兵来到里菲泰因军的指挥官营帐前，立刻从马上跳下来冲向入口。

「立刻放行！有紧急要事！」

「不行。虽然是熟面孔，还是得依规定验明身分。」

两名士兵挡在传令兵前方。

传令兵口气仓惶地开口：

「没时间多说了！发生大事了！」

听见传令兵的话后，两名士兵表情为难地面面相觑。

「知道了。不过相对的，不可以告诉别人我们没有验明身分喔。」

戒备的士兵耸耸肩，侧身让出路来。传令兵立即朝营帐中奔去。

营帐内有数名男子，每个人都是一脸诧异地将视线投向传令兵。

平时的话，传令兵大概会被震慑住吧，不过或许是太过心急，他毫不畏惧地开口：

「特遣队三千士兵全军覆没！拜尔大人奋勇抵抗，仍不幸战死！」

传令兵带回的情报，使得全场一阵哗然。

「安静！」

一声斥喝！光是如此，便让全场立刻安静下来。那道声音当中，夹带着非同小可的怒气。

雷希尔·路梅尔·里菲泰因——里菲泰因公爵家长男，也是下任公爵。

「愚弟所持有的精灵武器如何了？」

比起弟弟的性命，雷希尔更在意贵重的精灵武器下落。

里菲泰因公国没有精灵，因此无法采集到精灵石。只要肯砸大钱的话，倒也不是买不到，只是代价可能会动摇国本。

「大概是落到第六皇女手中了。」

「什……什么！那个蠢蛋！」

虽然拜尔是个四肢发达、头脑简单的家伙，但率领三千士兵居然还会被打败，实在难以置信。根据得到的情报，第六皇女应该只带了数百人同行才对。难道……情报是假的？

雷希尔怒瞪提供这项情报的，戴着兜帽的男人。

「怎么？对我有什么意见吗？」

「你应该说过吧？只要三千人就足以擒住第六皇女！还说第六皇女只带了不到百名的护卫同行吧！」

「你认为我给你的是假情报吗？」

兜帽男发出一阵杀气。雷希尔当场慑息，不禁往后退了一步。

「不、不是的……我并没有那么说。只是会不会是哪里搞错了……」

「我应该也说过，别太小看精灵剑。虽然第六皇女目前还无法纯熟驾驭，但如果凭炎帝真正的力量，足以杀掉数千敌军。」

「那么……也就是说，她现在已经可以熟练地操控了吗？」

雷希尔问完，兜帽男摇摇头回应：

「这是不可能的。不过，确实很令人在意。」

兜帽男陷入沉思。雷希尔则跌坐在椅子上。

原本的计划，是擒获第六皇女并交给这名男子就好。

之后在古林达边境伯爵领地挑些奴隶，就能返回本国。

（当初是不是不该答应这场交易呢？）

雷希尔与这名兜帽男从以前开始，便曾多次互通书信。

就在几天前，兜帽男送来了一封信，内容写道——『只要能擒获第六皇女，就能得到一百枚葛兰兹金币与两把精灵武器作为报酬。』雷希尔一开始当然觉得很不可信而拒绝了。

不过，兜帽男再三请托，并且送来一把精灵武器当作订金，于是雷希尔才会说服老古板的父亲召集士兵。

（最重要的是，第四皇军不会采取行动这一点的确很吸引人。）

而且信里也有提到，无论在古林达边境伯爵领地再怎么大肆作乱，葛兰兹大帝国也绝对不会向里菲泰因公国展开报复。

（事到如今才要撤兵的话……也太没意思了。）

雷希尔做好决定后，望向兜帽男。

「第六皇女真的无法完全发挥『炎帝』的力量吗？」

「嗯，这点绝对不可能，我敢断言。」

兜帽男点头说道。雷希尔接着再次确认：

「第四皇军也不会有所行动吧？」

「你就那么不相信我说的话吗？」

兜帽男发出低沉的笑声。雷希尔顿时涌上一阵不耐，口气也有些粗暴。

「这是当然了！我们可是损失了三千士兵，连精灵武器都弄丢了！」

「那么这样好了。」

耸了耸肩的兜帽男从斗篷里拿出一把武器放在桌上。

那是一把点缀着金、银装饰的精灵武器。

「只要能捉住第六皇女，就再多加一把。金币也增加为两百枚吧。」

由于报酬高得离谱，雷希尔一时间也愣住了。此时，兜帽男伸出手。

「另外，这个也给你。」

兜帽男手中拿着一颗类似果实的红色珠子。

「那是什么？」

「总之你就吃吃看吧，这是可以引出精灵武器力量的妙药。」

听都没听过有这种东西。雷希尔接过红色珠子后，疑惑地开口：

「该不会有毒吧？」

雷希尔眼神中满是狐疑，兜帽男见状则从鼻子发出一声冷笑。

「所谓的药不就是这样吗？如果不相信我，也可以丢掉。」

雷希尔看了一眼放在桌上的精灵武器后，嘴角高高扬起。

「我当然相信你了。」

他将红色珠子放进口中吞下，接着低头打量自己的身体。

「真的……有效吗？」

「必须三天后才能出现效果。」

「哼，是吗……那么，三天后再进攻贝尔克要塞比较好吧？」

「没错，这么做反而帮了我大忙。」

兜帽男说完后站起身。

「那么，我先告辞了。」

在走出营帐之前，兜帽男回头望了一眼：

「如果敢违背我的期待——下场你应该知道吧？」

雷希尔倏地将视线移向入口，已经不见男子的身影。

＊

第六皇女一行人抵达贝尔克要塞，是在帝国历一千零二十三年六月一日。

要塞并没有被包围，里菲泰因公国军也只是驻扎在相隔了一段距离的地方，双方呈现对峙的状况。

特里斯朝着戒备的士兵打个暗号后，铁门随即打开。

进入要塞后，首先映入眼帘的是中央广场，主要是作为士兵们的训练场使用。从广场往东是士官用的宿舍，往西则能看到并排而建的士兵们所居住的长屋。

北侧傲然矗立着一座中央塔，作战司令室、大浴场与食堂等都集中在塔内。

在士兵带路下，比吕一行人进入中央塔。

沿着螺旋状的回旋梯往上爬，再走了一会儿后，来到作战司令室。

房间的西侧墙壁贴有中央大陆的地图，旁边则是世界地图。房间中央准备了十张椅子，分别摆在一张长桌的两侧。

可以一览中央广场的窗边，竖立着一面白底金色狮子图案的纹章旗，以及一面棕底玫瑰图案的纹章旗。

比吕一行人一出现，房间里的三名男女立刻从椅子上站起来，朝他们敬礼。

率先走过来的是蓄着胡子的优雅绅士。

绅士身上穿着保养十分周到的铠甲，他伸手抱紧丽兹的同时，响起一阵喀锵喀锵的声响。

「你能平安无事抵达真是太好了。一阵子没见，你长大了呢。」

「古林达舅父大人，好久不见。」

两人都为了能再次见面而感到欣喜。比吕会心一笑地眺望着两人的互动，此时，他感觉到一道有如紧迫盯人般的视线，一转头，只见眼前正站一位楚楚可怜的少女。

少女一头柔细顺滑的银发，沐浴在从窗户洒落的阳光下闪闪发光。

小巧的脸蛋搭配圆碌碌的大眼，让人联想到小动物，不禁油然升起保护欲。

长度刚好遮住眉毛的浏海整齐地平剪，更加增添了几分稚气。

不知是因为铅灰色的眼瞳、还是由于面无表情，少女给人一种冰冷的印象。

比起对于自己个子很矮这一点很有自知之明的比吕，少女又再矮了一截。她身上穿着以黑色为基调的军装，袖子非常长，将手掌整个盖住。总之就是穿了一件只能用松垮垮来形容的超大号军装。

（她是士兵吗？如果是的话，总觉得太年轻了……）

少女的左手上拿着一本相当眼熟的书。

比吕试着回想，但少女像是迫不及待似地靠了过来，他的思考因此被打断。

「……你是谁？」

少女面无表情、就好像正在发呆似地询问。

她的视线似乎正落在比吕身上，又似乎没有，全身笼罩着不可思议的氛围。

「怎、怎么可能……」

此时传来一阵犹如兴叹一般的声音。

少女原本所站的位置隔壁，一位棕发美男子一脸惊愕地看着比吕。

（怎么回事……？）

正当比吕觉得莫名其妙时，制服袖子被人拉了拉，于是他将视线再度移回少女身上。

「……你是谁？」

「我的名字叫做比吕。还有，我只是平民。」

「比吕……比吕……比吕？比吕比吕比吕比吕——」

少女开始碎碎念般地连声叫着比吕的名字，惹得比吕露出一脸苦笑。真希望她不要把别人的名字念得好像是某种动物的叫声一样。

「…………原来如此。」

少女重重地点了点头，长长的袖子扭呀扭地，之后一只白皙的手从袖口伸出。

她手掌上拿着一个用纸包起来的物体。

「这个给你。第二代皇帝馒头。」

「………谢、谢谢。」

比吕惊讶着这个世界居然也有馒头，伸手接了过来。

染上体温的馒头有点难以下咽。对某些人来说，这似乎是一种奖励……例如那名棕发美男子，现在就用仿佛随时都会流下血泪般的气势瞪着比吕。如果想和他握手，搞不好他会直接射出飞刀。

困惑无措的比吕面前，少女拖着长长衣袖，将手抵在胸前。

「我是特雷儿·卢珊迪·奥拉·布拿达拉，阶级是准将，可以叫我奥拉。」

「你太客气了……」

比吕不由得佩服少女真是个可靠的孩子，正当他低下头回礼时，忽然闪过一道思绪，抬起头认真地打量着少女。

「……怎么了？」

「呃——可以请问一下吗？」

「请说吧，什么事？」

少女一脸不明所以地稍微偏了偏头。尽管面无表情，动作却十分可爱。

「你就是传闻中的『少女军神』吗？」

「嗯。」

她毫不迟疑地立刻回答。而且当比吕叫她『少女军神』时，虽然只是非常细微的变化，但看得出她的表情略微柔和了一些，而且似乎有几分自傲。

昵称和自己过去的别名——『军神』有着异曲同工之妙的少女。

以历来最年轻的年纪，被提拔为第三皇子的幕僚，年仅十七岁便升上参谋长的天之骄子。

传闻中的大人物居然如此娇小……更让人惊讶的是，这娇小的女孩年纪还比比吕大。

（这女孩原来这么了不起……）

意外的事实让比吕瞠目结舌——

「唔噢！」

此时，比吕先是听到一声有如大叔的悲鸣，接着奥拉突然从他的视野中消失。

视线连忙追了过去，就看到奥拉整个人被丽兹扑倒在地，还被她不停地磨蹭脸颊。

「哇～～好可爱喔！怎么回事？好柔软喔！」

「………」

「你就是『少女军神』吗？好厉害！面对这份压倒性的可爱度，我搞不好输定了！」

「…………」

奥拉一脸不耐烦地任由丽兹抱着。

不知道是因为丽兹再怎么说都是皇女，所以奥拉才不反抗，还是太麻烦了而懒得反抗。总之，奥拉似乎相当反感，于是比吕决定阻止丽兹。

「丽兹，快放手，她好像很不喜欢。」

「因为很柔软嘛！」

啊……那也无可厚非啦。比吕如此轻声低语后，往后退开。

自己绝对不是由于丽兹的眼神就好像着了魔一般而感到害怕。

——对不起。所以拜托别用那种表情看我。

比吕在心底对着正一脸怨恨地望着自己的奥拉深深道歉，并决定在丽兹满足之前别去插手。这时候，十分绅士的舅父大人来到比吕身边。

「初次见面。我想你应该听丽兹说过了吧。请容我自我介绍。」

舅父大人朝着比吕伸出手，比吕也伸手回握。

虽然舅父大人外表看起来纤瘦，但从有着硬茧的手掌还是能知道，他平日并未荒废锻炼。

「我是鲁瑟·奇欧尔克·冯·古林达，是古林达边境伯爵领地的领主，你可以叫我奇欧尔克舅舅。」

「我是比吕，那么我就称呼你奇欧尔克先生吧。」

自己实在无法以舅舅称呼如此绅士的男性。

奇欧尔克嘀咕了一声「似乎还太早吗」，不过比吕并没有听见。

「恕我失陪一下。」

奇欧尔克向比吕致意后，便走向赛伯拉斯与特里斯的身边。

像是看准时机一般，棕发美男子来到比吕面前。

「……拜你们所赐，原本的紧张感全都不见了。不过，毕竟对手是一万两千人的大军，与其过度地战战兢兢，这样或许好一些，只是可惜了原本的好气氛。」

棕发美男子用鼻子喷气地「哼」了一声后，朝比吕伸手。

比吕也回握住这名反应像极了傲娇的棕发男子的手。

「我叫罗伦思·阿尔佛雷得·冯·丘匹兹，阶级为子爵，同时也是二级武士官，现在则担任奥拉大人的辅佐官。你就叫我丘匹兹大人吧。」

葛兰兹大帝国的武官主要是担任军事方面的官职，另外也设有文官，文官的官职则是行政方面。一级、二级、三级属于上级士官；四级、五级、六级则为下级士官。顺道一提，特里斯是三级武士官。

「……那么我就叫你丘匹兹吧。」

「算了，无所谓。」

「啊……可以喔？」

还以为他是那种被直呼名字时，会拼命抗争到底的类型，与想像中不太一样。

当比吕心想，或许丘匹兹只是有点孩子气时——

「身为堂堂贵族的我，怎么可能会因为区区的一介平民而动怒呢？」

听到如此尖酸带刺的话之后，比吕立刻撤回前言。

「是吗……有件事想提醒一下身为辅佐官的你。」

「什么事？」

「不去救奥拉可以吗？」

「我可是葛兰兹大帝国的贵族。如果是平民也就算了——我怎么可以命令皇女殿下呢？」

只见丘匹兹气焰嚣张地双臂环胸，却说出十分窝囊的发言。

「而且你看，两位美丽可人的少女抱在一起的身影，我光看就很满足了。」

这家伙才是一点紧张感都没有吧，比吕如此想着。

总之，好不容易将丽兹从奥拉身上拉开后，所有人各自坐到沿着长桌排列的椅子上。

率先开口的是丽兹。

「为什么第三皇军的『少女军神』会在这里呢？」

当丽兹疑惑地如此询问时，奇怪的是，丘匹兹随即全身僵直，游移的眼神中流露出一眼就能拆穿的心机。比吕眯细双眼注视着举止明显可疑的丘匹兹，不放过他的任何一举一动。

「这、这点由我来说明——」

丘匹兹倏地站了起来，但一只长长的袖子「啪！」地正中他的脸。

那是垂着袖子的奥拉的杰作。

「我来说吧，丘匹兹卿你先坐下。」

「呃、是……」

由于奥拉散发出不容反抗的气势，丘匹兹不禁膝盖一软，跌坐椅子上。

坐在他身边的奥拉站了起来，浅浅吸了一口气后，望向丽兹。

「我是奉命来捉第六皇女殿下的。」

啪叽——应该会有人听见空气中的碎裂声。那是在陷入寂静的房间内响起的奇异声音。

明明声音回响得十分幽远，但或许大家都只是当作一般的杂音而忽略了吧。

然而，注意到声音的——只有一个人。

带来深渊的比吕。

他手边的空间出现裂缝，一只发出淡淡光芒的剑柄慢慢浮现。

比吕现在就等对方下一步的动作，再决定要不要拔出『天帝』了。

当比吕的表情如此诉说时，拔剑的机会却没有来临。

「不过，我并无意那么做，请放心吧。」

紧张感当场一口气退去。

接着开口的是丽兹的舅父。

「……过程发生了很多事，总之最后双方决定休战。理由就如同各位所知道的，是因为里菲泰因公国的来袭。惭愧的是，这件事还是布拿达拉伯爵通知我，我才晓得。」

奇欧尔克先是停顿了一下，才又接下去说道：

「我吓了一大跳。布拿达拉伯爵为了证明无意战斗，居然不惜挥舞白旗。我还心存狐疑时，她立刻派了使者过来，告诉我里菲泰因公国的诡异举动。」

「这是当然了，现在可不是同族相争的时候。」

奥拉插嘴说道。

「这倒也是……即使立场不同，葛兰兹大帝国在面对外敌时，利矛必须一致朝外才行。虽然也有例外之人。」

话说回来，我居然让『少女军神』吞了败战——奇欧尔克满是自豪地补充道。

奥拉不悦地皱着眉头开口：

「根本没有战斗，所以我才没有输呢。」

她气呼呼地鼓起双颊。这动作可爱到无法言喻。

比吕不禁苦笑。坐在身旁的丽兹也像是想到什么似地，用炽热眼神看着奥拉，一会儿后，她又以食指抵着下巴偏了偏头。

「奇怪？这么说来，舅父大人，第四皇军怎么没出现？」

「……我派人送了好几次信过去，但都没有收到回覆。」

奇欧尔克边回应丽兹的问题，边环视室内一周，随口问了声：

「对了，怎么没看到迪欧斯卿呢？」

气氛顿时一变。奇欧尔克似乎没发现变化，继续说道：

「他应该到亚路特基地迎接丽兹了才对……难道你们没有遇到吗？」

看到丽兹一脸沉痛表情，奇欧尔克这才意识到自己失言了。

然而，说出去的话也已经无法收回。

仿佛是想打破尴尬的气氛，眉毛垂成八字的特里斯主动开口：

「我们在巴欧姆小国附近遇到里菲泰因公国军的埋伏，就在当时……」

「……是吗。」

靠上椅背的奇欧尔克沮丧地垂下肩。

奇欧尔克应该也知道，里菲泰因公国军底下的三千名特遣队正朝亚路特基地而去，或许是由于看到丽兹平安无事，才会以为迪欧斯也没事吧。

「我们明明约好了要再相见的。」

比吕不经意地望向奥拉，只见她同样惊讶地瞪大双眼。

「那个『鬼』居然……」

奥拉小声地轻喃。奇欧尔克脸上也是写满了后悔。

「如果当初我没有放敌方特遣队通过的话……」

奥拉的副官丘匹兹听见这句话后，立刻反驳：

「现在不是后悔『如果当时怎么做就好了』的时候。我们的确眼睁睁地放任对手通过，但如果那时候抛下敌方一万两千大军，去追击三千人的特遣队，根本只是自杀行为。」

这一点，在场的每个人都只能同意。

若离开这座要塞去追敌军，只会被人从背后突击，甚至可能陷入遭到前后夹击的险境。

只能先击溃一万两千大军后再追过去，可是，要想出致胜的办法并没有那么简单。

「不过，那支特遣队已经由殿下解决掉了。」

奥拉又接着说：

「现在特遣队被消灭的消息大概传回敌军阵营了吧。可以确定的是，他们一定有所防备，迟迟没有发动攻击就是最佳证明。」

比吕点点头。对方应该也知道丽兹已经抵达贝尔克要塞。

之所以没有任何行动，唯一的可能性就是因为多达三千人的特遣队居然败在区区百人的士兵手上，军心因此而动摇了吧；不然就是受限于其他因素而无法有所动作。

「虽然所剩时间不多，但似乎还是可以先做好一些准备。」

脑海中浮现出好几道计策……比吕犹豫着该怎么表达才好。

然而，所有迷惘就在一瞬间全部烟消云散。

因为奥拉带着沉着的斗志开口：

「……接下来轮到我表现了。」

奥拉铅灰色的眼瞳仿佛正燃起一道小火焰。奇欧尔克端坐姿势询问：

「你有什么妙计吗？」

「出贝尔克要塞，攻进敌军阵营。」

「我方兵力只有三千，正面交战的话，绝对不会有胜算的。」

「为了以防万一，请古林达边境伯爵和殿下一起留在要塞。」

如此一来，就变成了只凭两千兵力对抗一万两千大军。

比吕还以为自己听错了，但是看到眼角视野里的奥拉副官·丘匹兹正自豪地频频点头时，他认为似乎并没有听错。

奇欧尔克深深地叹了口气。

「这太胡来了。还是并肩作战比较好。」

「别担心，交给我吧。」

奥拉怎么也不答应奇欧尔克的建议。之后好几次试着说服她，但她始终顽固地拒绝。

比吕似乎隐隐约约理解奥拉的心情。

首先，她无法与古林达边境伯爵的士兵们好好配合。

毕竟双方的熟练度不同，更重要的是，她所带来的是骑兵队。

相对之下，古林达边境伯爵的士兵组成则是以步兵为主。

如何不打消彼此的优点，又能互相弥补缺点，就显得非常重要。然而，两边人马并没有经过共同训练，一起行动只能说是不智之举。

另外可以想到的第二项原因，或许她是以自己的方式赔罪吧。

因为无谓的混乱而把古林达边境伯爵拖下水，奥拉大概是对此涌现了罪恶感吧。

如此这般，众人放弃说服奥拉，决定明天再讨论一次，军事会议到此结束。

＊

（不过啦，要说服她应该是不可能的。）

奥拉虽然有顽固的一面，然而倒也很讲道义。

比吕露出苦笑，脱下制服后丢进篮子里。

（话说回来，这里居然有浴池，真是令人惊讶。）

贝尔克要塞的中央塔地下室有处浴场，主要是提供士官阶级使用。

更令人惊奇的是，水是从地底下涌出的，几乎可以说是温泉。

比吕冲洗好身体后，将全身泡进热水中，正当他从口中流泄出一声感叹时——

「哇～～都是水蒸气！」

「好像很烫呢。」

突然传来一阵很耳熟的女性声音。比吕吓得肩头重重一颤，连忙回过头。

眼前不只有一丝不挂的丽兹，连奥拉也在。

「水温如何？会很烫吗？」

丽兹雀跃地靠近浴池旁。

「………」

奥拉似乎是发现了比吕，只见她表情一僵，脸颊也因为羞耻慢慢泛红。

「嗯，感觉刚刚好。得先用热水泼湿身体才行～～」

丽兹弯下身将手探进浴池，开心地舀起热水泼在身上。

「你们怎么会在这里？」

「来洗澡啊。」

「不，我并不是问你这个。现在是我在洗吧？」

「嗯，所以我才想说一起洗啊。」

虽然比吕很想探讨一下，丽兹是不是根本没有把自己当成男的，但现在没有那个闲功夫。

比吕转头看向奥拉时，不同于丽兹，只见她满脸通红地拼命用手企图遮住身体。

「嗨……奥拉也来洗澡吗？」

比吕试着向她搭话，却没有得到回应。此时，他视野的一角瞥见丽兹的身体正慢慢泡进浴池里。

「嗯～～好舒服喔～～」

之后，丽兹移动到比吕的身边，冷不防地朝他泼水「耶～嘿～」。

纵使有水蒸气，但看得见的东西就是会看见。

「奥拉也快下来吧！很舒服喔！」

奥拉一脸难以置信地看着丽兹，接着像是抱定必死决心一般，助跑跳进浴池。

「不行啦！要先用热水泼湿身体才对！」

丽兹提醒道。她完全搞错了该注意的方向。

（如果丽兹是猫的话，奥拉就像狗吧……）

比吕沐浴在四溅的水花中，如此想着。

＊

隔天——该说果然如此吗……比吕众人依旧无法说服奥拉，只能放弃地来到贝尔克要塞中央塔的屋顶。

四方战场几乎都能尽收眼底的此处，唯一的缺点就是炙热的阳光。不管愿不愿意，汗水就是会自然流下。为了转移注意力，比吕将目光移向下方的中央广场，只见正门附近有三百骑兵与七百步兵整齐列队。

这是为了因应紧急事件时，可以立刻出动救援。

铁门的另一侧——由奥拉所率领的两千兵力正排成奇妙的阵形。

「那样……真的没问题吗？」

比吕的身边传来一道甚为不安的声音。

转头一看，丽兹正一脸担忧地俯视着地面。

「我认为还是采取封城战术才是最好的。」

「不，那是下下策。这座要塞即使从外侧来看，也很难称得上坚固。如果遭受敌方长时间的攻击，不用三两下就会沦陷了。」

「没办法撑到第四皇军前来吗？」

「恐怕很难。再说了，第四皇军究竟会不会来也还是未知数。最好别抱太大的期待。」

「是吗～～」

丽兹失望地垂下头，不过随即又抬了起来。

「那么，我们不能和奥拉一起并肩作战吗？还是尽可能多少提高一点胜算比较好。」

「古林达边境伯爵的士兵和奥拉的士兵，在水准上差太多了。一起作战时，很可能反而会绑手绑脚。话虽如此，若是分开战斗的话，又只会被各个击破罢了。」

「真困难呢……」

「如果人数和对方不相上下，倒也不是什么问题，只是这次的情况……」

不过，光凭两千兵力要击溃一万两千大军，果然极为困难。

假如指挥官太无能，马上就会全军覆没。

然而，比吕看着呈现在眼前的，奥拉组成的奇妙阵形，扬起的嘴角勾勒出一抹微笑。两千士兵全部都是由重装骑兵所组成。每一百人为一单位，五个单位排成一横列，其后则排列三支本队，每一支本队为五百人。

如果以这样的布阵直接突击，根本是愚昧至极之举，不过……

（原来如此……要使出『三叉戟』吗……）

比吕看着怀念的阵形，顿时涌上一股自己真的回到亚雷堤尔的实感。

当前锋队伍开始行动时，战势也随之运转。

＊

呈南北向排列的两千名黑色骑兵群缓缓地行进。

第三皇军当中，被誉为是精锐云集、由奥拉所率领的「皇黑骑士团」。

卷起阵阵沙尘、身披铠甲的骏马，头部也被坚固的铁皮所包覆。

跨骑于马匹上、身穿黑色重装铠甲的骑士，各个都有着魁梧如熊的高大身躯。

每当起风时，以紫色为底，绘有剑与盾图腾的纹章旗便会迎风翻飞。

从敌军阵营传来充满紧张感的哄嚣声，但这也无可厚非。年仅十七岁便担任第三皇军参谋长、拥有『少女军神』别名的奥拉。在中央大陆上，她的存在早已是无人不晓。

敌军在最前线配置弓箭兵，等着皇黑骑士团接近。

每位弓箭兵脸上皆挂着嘲笑。这也难怪，因为奥拉的军队全是由骑兵所构成。

而且还是毫无机动性可言的重装骑兵。

此时，敌方弓箭手射出大量箭矢，转瞬之间便覆盖了整片视野。

对方现在脑海里浮现出什么样的情景呢？敌人死去的模样？还是箭矢被铠甲、盾牌挡下，硬生生折断？这恐怕不得而知吧。

奥拉扬起微笑，举起左手。顿时太鼓声大作，全军停止。

箭矢如雨般落在前锋士兵的眼前。然而令人惊讶的是，一根也没射中。

「现在正是好机会——前锋出击！」

奥拉将右手高举至半空，用力挥下。

太鼓击响三声后，只见前锋举起钢铁盾牌，同时用力一蹬马肚，于荒野上奔驰而去。

五支部队以纵向拉出五条直线。敌军尽管不断射出箭矢，却难以瞄准目标，几乎全插在地面上。即使射中了，也会被盾牌挡开。

不然就射马吧。只是话虽如此，马匹身上同样也都披覆着镗甲。

既然如此，剩下的办法不是瞄准眼睛，就是瞄准脚。或许是因为对方的部队长正犹豫不决吧，敌军的攻击显得乏味。

「奥拉大人，已经将指示传达给各部队长了。」

奥拉正倾听着马蹄带来的轰然声响，在她身边的是骑着马的丘匹兹。

「那就谨慎前进，别让敌人发现。」

「是！」

丘匹兹竖着两根手指，手臂往横一挥。各部队长确认后，后卫队伍开始前进。

即使披覆马铠、身着重装，并不表示士兵们绝对不会被箭矢射中。

只要数量够多，乱箭打鸟总还是会射中的。前锋数匹马倒卧地面，成为敌军的箭靶。奥拉见状，一脸不悦地哼了一声。

「进行下一步。准备太鼓。」

「是！」

丘匹兹举起右手，后方骑兵随即做好击鼓准备。

「在对手重新稳住阵势前，必须掌握主导权！」

奥拉的右臂往旁边横展。太鼓立刻击响两声，同时升起两面旗帜。

只见两支部队合流，以绕圆般的路径开始朝敌军左翼最边侧奔去。

将敌兵的注意力引走，打乱他们的阵脚后——

「下一步！」

奥拉的左臂往旁边横展。太鼓立刻击响两声，同时升起四面旗帜。

另外两支部队合流，这次的目标则是敌军右翼。

「最后——」

奥拉双手合十，长长垂落的袖子在风中飞扬着。

太鼓击响五声，升起五面旗帜。

「接招吧！」

最后一支部队毅然冲向敌阵中央，左右两侧也同时发动攻击。

敌方虽想撤下弓兵部队，但却来不及，纷纷成为重装骑兵队的枪下亡魂。

敌军阵脚大乱，奥拉见机不可失——

「全军突击！」

奥拉拔出腰间长剑高举向天。精灵武器沐浴在阳光下，反射出一道道光芒。

这形成美丽无比的一幅景象。看着女神身影的丘匹兹也跟着拔出剑。

「全军突击！将胜利献给吾等『少女军神』！」

『『噢噢！』』

铿锵——重装骑兵以枪柄敲响盾牌回应。

丘匹兹闻声后，一马当先地冲了出去，身后五百骑兵散发着压倒性的压迫感策马跟上。

后卫及左右翼为了与前锋同时形成夹击，以画圆路径前进，与本队保持距离。

前锋的士兵在敌阵里汇流，有如一把长枪朝着敌军本阵突进。

虽然前线敌兵已经察觉一千五百名骑兵正在接近，但他们毕竟是一万两千大军，情报的传达仍晚了一步。

——两军交锋！

大多数的敌兵都疏忽了后防，本队的五百士兵便趁机狠狠紧咬。

敌兵被马蹄踢倒在地，血沫横飞当场丧命。就如同洪流推着成堆木头前进一般，轻而易举地击碎敌军筑起的人墙。

前锋已经辟开道路，接着只要前进即可，左右翼为了与本队合流，一路踢溃敌兵。

「一鼓作气攻进敌军本阵——！」

丘匹兹高声一吼，下个瞬间却惊讶地望向身旁。

「丘匹兹卿。破绽百出，你想死吗？」

应该在本阵的奥拉，如今却一副泰然自若地跨坐马上。

奥拉轻轻挥舞精灵武器斩杀敌兵，同时慢慢地超越丘匹兹。

「您在做什么？这里很危险啊！」

「我有精灵武器。现在的我比丘匹兹卿更强。」

「话是没错，但只怕万一啊！请您立刻返回——」

丘匹兹往身后一看，才发现后方早已布满敌兵，人数之多，单凭奥拉一个人难以突围。

左翼、右翼已经合流，等到再与前锋会合后，接下来就只要尽情踏平敌军本阵。

「请您绝对不要离开我身边！」

事到如此，只能一鼓作气往前冲。而且，这么做至少也还能提振士气。

有『少女军神』同行，绝对不会输的——丘匹兹可以感受到士兵们高昂的情绪。

此时，一滴水滴濡湿奥拉的脸颊，她蹙起眉间仰望天空。

「……不妙。」

天空正慢慢染黑。原本炽焰凌人的太阳如今慢慢被黑影侵蚀。

燥热的空气传来的，是敌人的死亡气息，以及降雨的前兆。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

另一方面，贝尔克要塞中央塔。站在屋顶上的人们也察觉到天空的变化。

逐渐增强的风势吹得红发漫天飞舞。丽兹单手压住头发，转头看向比吕。

「奥拉好厉害……就快抵达敌军本阵了。」

丽兹手指的方向，正是插入敌军阵营中的「三叉戟」。

比吕点头同意。

「没错。虽然和原本的用法不同，但我想应该会成功的。」

「是吗？」

「原本的话，第一步应该先以步兵撬开敌军阵营中央。不过，奥拉是以骑兵来撬开。这不是一般人想得出来的。如果一个不小心，就会全军覆没。」

由于我方兵力压倒性地少，因此这个战法一开始就不会被列入选项当中。

比起夸奖奥拉，或许更应该称赞平日训练有素的士兵吧。

井然有序地合流后，毫不犹豫奋勇进击，从中而生的爆发力。

当敌军将注意力放在前锋部队上而疏于后防时，跟随在后的后卫部队则趁机给予追击，奥拉的布局只能说是完美无敌，让人看了为之着迷。

这是因为身为同伴才能如此赞赏，但如果就敌军立场而言，可就无法忍受了。

「应该赢了吧？」

「如果能顺利维持目前攻势，应该能赢吧。」

比吕的不安并没有说出口。至少目前都很顺利。

只要维持这股气势攻进敌阵，讨伐敌将后便直接抽身。

接下来就只消铲平陷入恐慌的敌兵即可，不过，有一件事让比吕十分担忧。

（结果端看敌将的武力了……）

过去自己使用这道战法时，部队当中有人称「黑天五将」的猛将们。

正因为有他们站在第一线战斗，这道战法最后才得以成功。

奥拉的阵营中是否有如此骁勇的猛将呢？

（而且……）

比吕仰望天空，心中的不安更为加深。

预计不用一刻，天空将会开始降下大雨，地面也会随之濡湿。

重装骑兵的机动力原本就相当不足，如果再过上雨水濡湿地面，杀伤力更会减半。比吕俯瞰着战场，敌方阵营正被奥拉所率领的「皇黑骑士团」从中央切开。「皇黑骑士团」犹如飞上天际的黑龙，见者无不为之着迷。

「丽兹。能不能请你通知奇欧尔克先生，要他姑且做好准备。」

必须先有所准备，万一有什么变故的话，才能立刻驰援。

只要是人，无论是在何种状况之下，一定难免会出现破绽。

如果发生了预料之外的事，破绽也就会愈加显眼。

被逼入绝境的敌人更是不会看漏这一点，因为每个人都不想死。

「我知道了。」

丽兹没有多问，很明快地应是。以自己目前的立场，也只能这么做。

「谢谢你，拜托了。」

比吕道谢后，目送转身去找奇欧尔克的丽兹背影离去。

他仰望头顶上方，阴郁的黑影正逐渐扩散，山雨欲来的云朵则聚积在低空。

＊

战场视野混沌不明。明明还是上午，高挂的太阳却被乌云遮覆住不见踪影。苍穹之下，排成方阵、占有数倍兵力优势的大军，却被一支黑色骑兵队完全压制。

奔驰于大地的马啼声践踏过敌军的悲鸣。一条黑线逐渐逼近敌军本阵。然而，乌云密布的天空降下小水珠，使得前进速度开始趋缓下来。

不久，变为豆大水滴的雨势增强，雨水渗透地面，完全击溃了「皇黑骑士团」的气势。

有着一头棕发的副官丘匹兹朝着并跑在一旁的长官开口：

「奥拉大人！现在该怎么办？」

「敌将就在眼前了，取下首级后，乘胜撤退。一路逃回贝尔克要塞。」

「只有这个办法吗……」

「不必恋战。一旦觉得没有胜算，就立即撤退。」

「是！」

奥拉为了找出敌将所在位置，定睛注视着敌军本阵。

在雨水干扰下，视野虽然称不上极佳，但奥拉为了将胜利拿到手，聚精会神地定睛凝视。

即使马镗弹开敌兵也不以为意，只是专注地将焦点锁定在敌军本阵。

惊慌失措地指着奥拉一行人的士兵、表情因恐惧而冻结的士兵，以及露出猛兽般的表情严阵以待的士兵，每个都不是奥拉要寻找的目标。

她将这一切隔离于视线外——

忽地，好比一道光线射入一般，奥拉的眼瞳成功捕捉住目标。

「找到了。跟我来！」

奥拉很难得地高声喊道。不仅如此，她更霸气十足地高举精灵武器，提脚一蹬马腹。

丘匹兹倒抽了一口气，噤声无语。

不过，他随即重整心情，全力追在奥拉身后。原本握剑的手改持长枪。

「皇黑骑士团！跟着奥拉大人！」

他扯开喉咙高声嘶喊。骑士们并没有出声，而是以气势凌人的攻势作为回应。

先解决掉周边的敌军士兵，接着再将下一个敌人的鲜血甩上半空，把人送入地狱。

奥拉感觉得到背后传来的气势。

也知道因雨水而冰凉的手慢慢蓄积热度。

集精灵武器的加持于一身的奥拉，逐一斩杀守护敌军大将的士兵。

为了害怕被马蹄铁踏平，敌兵们开始保持距离。

终究只是以征兵得来的士兵。闯入其他国家捕捉奴隶的野蛮人。

既无凛然大义，亦无宏伟大志。奥拉绝对不允许这样的家伙贱踏大帝国的领土。

「将胜利献给修瓦兹陛下！」

奥拉手中的精灵武器一闪，敌军总大将脸上随即显露惊愕与绝望。

奥拉的精灵武器深深嵌入敌军总大将的脖子里。当手中传来令人生厌的触感同时，在骏马奔驰的助力下，将之一斩而断。敌将的首级沾满泥水，在地面滚了好几圈。

中看不中用的庞大身体随之倒下。奥拉眼见敌将断气，随之将精灵武器伸向半空。

「敌将已伏诛！」

背后随即响起雷动欢声，周围的敌军则显露出动摇。

奥拉压抑着满心的激昂，收敛起差点就要绽开笑容的脸。

「丘匹兹卿！立刻捡回首级！」

要结束这场战争，光只是杀掉敌将并无意义。

如果他的死被隐匿不报，那么依然得继续和将近一万人的大军缠斗。

必须立刻回收敌将首级，向整体战场全面宣告才行。

「什——！」

回望身后的奥拉惊愕地瞪大双眼。

她眼中所见的是，已经没了头颅的敌将竟泰然自若地站了起来，并且捡起自己的首级。一阵恐惧窜过奥拉全身。少了头居然还能动，这已经超乎人类范畴。

奥拉迅速做出决定。脑海中第一时间浮现「撤退」二字。

她扯开喉咙，小巧的口中流泄出宛如悲鸣般的声音：

「丘匹兹子爵！撤退——？」

话却来不及说完。

因为接回首级的敌将正手持武器朝奥拉飞奔而来。

就在千钧一发之际，伴随一道尖锐的刺耳声响，奥拉将精灵武器举向前挡开敌将的攻击，之后身体飘然悬空。她重重地摔落地面翻滚好几圈，身上也沾满了泥泞。

马首连同铁制铠甲一起消失，血花从切口喷溅而出，马身也同时往一旁倾倒。

男子瞪视着一动也不动的奥拉，视线却始终没有定焦，仿佛凝视着虚无般开口：

『别太嚣张了，小丫头！』

男子将以宝石缀饰的华丽宝剑扛在盾上，大步走向奥拉。

「奥拉大人！」

飞奔而至的丘匹兹从马上以长枪刺击，却被魁梧男子反握并夹在腋下。

「什……！」

接着，丘匹兹被男子直接举起，并重重甩落地面。

落地的同时，溅起巨大水花，但在这阵滂沱大雨中，这只是微不可察的变化。

「～～～～！」

敌将以脚跟猛踢因无法呼吸而痛苦不堪的丘匹兹。

一下又一下地狠踹，丘匹兹吐出大量鲜血。

为了救出命在旦夕的副官，重装骑兵奋不顾身地毅然突击。

「喝啊啊啊——！」

『杂鱼！』

敌将不费吹灰之力地以剑贯穿士兵脸颊。

断气的士兵从马背上滚落。

因为一名勇敢士兵的牺牲，丘匹兹才得以捡回一命，但不知是否已失去意识了，只见丘匹兹仰躺在地，任由雨水冲淋，鲜血也因此流遍整张脸。

此时，奥拉终于摇摇晃晃地站了起来。

以右手压住的左手臂无力地垂下，泥水从袖口滴落。

她的左手骨折了。脸上被痛楚所支配的表情就是最佳证据。

「………精灵武器？」

奥拉迟迟无法对焦的双瞳，瞥见魁梧男子手上的剑。

（就算是这样……那个男人身上的变化究竟是怎么回事？）

精灵武器并不具有「可以让已断头的人类伤势复原」的加持力量。

如果世上真有如此奇迹，那也就只有寄宿了精灵的精灵剑——

（或者五大宝剑……可是，那怎么看都是精灵武器，不可能有那种力量。）

在奥拉思考的期间，敌兵将她团团包围。

而有如威吓敌兵一般，皇黑骑士团也不停绕圆牵制。

然而，并无法维持太久。尽管骑兵再怎么奋力威吓，在大雨之中，行动也显得极为迟钝。

更遑论己方人数处于压倒性劣势。而且，再也没有比聚集成群的敌人更容易一网打尽了。直到方才为止所握有的优势完全消失。

敌将个别转动两眼，扫视四周。

令人胆寒颤栗的动作，让奥拉忍不住一阵作呕。

『从绝不抛下士兵的这一点来看，你应该就是「少女军神」吧？』

敌将紫色的嘴唇裂成一道弦月状，从裂缝中可以窥见牙齿。

『哼……可惜不是我喜欢的类型。不过，还是请你乖乖跟我走吧。放心吧，我也没有那么冷血。只要拿到足够的赎身费，自然会放你走的。』

敌将挥动精灵武器，剑刀划破空间，雨滴也全被弹开。

「唔哇！」

为了保护奥拉而毅然挺身对抗敌将的士兵当场被屠杀。

『不过，得先等士兵们都玩够之后！』

想要救出奥拉的「皇黑骑士团」一支小队正朝这里而来。

其散发出的魄力，仿佛诉说着绝不让你们碰奥拉一根手指，伴着怒涛般攻势袭向敌将。

「大人！请再稍等一下！我们一定会替您开出一条路！」

『噗哈哈哈，真是勇敢啊。想死的人就来吧！握有精灵武器的我可是天下无敌！』

敌将的话让奥拉怀疑自己是否听错了。

精灵武器确实能给予莫大加持，但从男子身上感觉到的力量，绝不是精灵武器所带来的。

然而，令人难以置信的景象又真实地摊在奥拉眼前。

即使手掌被砍断、胸口被贯穿、甚至失去了腿，敌将仍毫无畏惧，一个接着一个杀掉「皇黑骑士团」成员。

『喝啊！下一个！尽管上！我不会输给任何人的！』

「别退缩！一定要救出奥拉大人！」

奥拉的部下即使看到同伴被残忍杀害，依旧毫不退却，放声嘶喊奋战到底。

『喝啊——！』

「啊嘎！」

最后一个人胸口被贯穿，从马上坠落。

『呼——呼……呼……果然还是会累。』

敌将抬头抑望着天空，开始大口大口地喘息，肩膀也随之大幅起伏。

周围堆叠成山的尸体，证明了「皇黑骑士团」一支小队已全数命丧于此。

敌将全身上下所受的伤，每一道皆足以成为致命伤，但伤口都慢慢地愈合。

奥拉举起精灵武器指着敌将，开口问道：

「……你那股莫名其妙的力量究竟是怎么回事？」

『你是指精灵武器吗？』

里菲泰因公国不曾采集到精灵石。

其中一个理由就在于周边遍布着沙漠。

然而，沙漠中仍有美丽的绿洲，也有许多可能会有精灵栖息的地方。

然而，这些地方都有人类群众定居。这对爱好宁静的精灵而言，只会觉得痛苦无比。

更重要的是，弥漫在这个奴隶国家内的杀戮气氛，更不会是精灵们所喜爱的。

虽然也有可能是从其他国家买来的，但里菲泰因公国不可能有这样的财力。

因为购买一颗精灵石所砸下的代价，足够让一个平民「一辈子」游手好闲也花用不尽。

不同于寄宿了精灵的「精灵剑」，「精灵武器」是总有一天会毁坏的消耗品。

有时也会在数回合的交战后折断。若锻炼方法稍有不慎，更可能当场化为无用的石头。

精灵石虽然充满魅力，与其不惜动用国家预算来购买这种消耗品，还不如充实士兵装备更实在一点。也因此，即使是国力强大的葛兰兹大帝国，持有精灵武器的也仅限于皇族，或是皇族相关人士而已。

「虽然很疑惑你是透过什么管道取得精灵武器，但你的『那股力量』更加让我好奇。」

『少说些莫名其妙的废话了。就算借此争取到时间，又能如何呢？』

「你真的没有发现自己的状态吧。不，即使察觉了，你也不认为那是异常事态吧。」

『根本无法和你沟通。不要再废话了，免得我会忍不住想杀你。而且，看看四周吧，你最重要的士兵正陆续被捉住喔！』

四周呈现一片混沌。「皇黑骑士团」开始逐渐被从马上拉下来。

尽管立刻起身奋勇反击，但无奈终究是寡不敌众。围在奥拉身边的士兵一个一个减少。从倒地的重装骑兵身上流出的鲜血，混着泥水慢慢变色。

『再过不久，因快感而喘息的时刻便将来临。在那之前，我就先陪你玩玩吧！』

轰——地一声，敌将挥剑一扫。

奥拉虽然以精灵武器挡下，但娇小的身躯还是被轻易撞飞。

她以肩膀先落地的姿势重重摔落。敌将紧接着朝着她的侧腹补上一脚。

还来不及开口呻吟，泥水便堵住嘴巴，奥拉的身体在地面上翻滚了一圈、两圈、三圈。

好不容易停下时，她脸上的光采生气却开始一点一滴地流失。

「啊、唔……」

部下仍在战斗，指挥官又怎么能够轻易放弃。

这道信念鼓舞着奥拉。

然而，当她的手撑在地面上试着起身时，手肘却完全使不上力地忽然一软。

整张脸趴进水洼里的奥拉，此时注意到从自己眼眸滑落之物。

「我在哭吗？」奥拉在脑海里如此思索，答案却碍于无情落下的滂沱大雨而无从得知。

敌将走了过来，粗鲁地揪住奥拉的头发，将她的脸抬起来。

『怎么，快昏死过去了吗？不过或许那样还比较幸福吧。因为接下来你还得陪无以数计的男人啊。』

「……………」

『别担心，我们会谨慎招待你的，毕竟我还想拿到赎身费呢。所以，会在不至于让你死去的程度内好好疼爱你。』

「……………」

奥拉不发一语，只以铅灰色的眼瞳凝视着他。

敌将一松手，奥拉的脸随即重重摔在泥泞上。

之后，敌将似乎已对奥拉失去兴趣，将视线从她身上移开，捡起她掉落在附近的精灵武器。

『不但捉住「少女军神」，还得到两把精灵武器。虽然被愚蠢的弟弟浪费掉一把，不过这下还是回本了。』

男子并没有注意到。不——他当然不可能注意到。

『真该好好感谢那位大人呢。』

他仿佛想表达喜悦般摊开手臂。

就在同一时间，男子的手掌连同奥拉的精灵武器一起掉落地面。

『嗯？怎么回事？』

从失去手掌的伤口喷出大量血液。然而，他丝毫不以为意。

他的视线被出现于眼前的一把精灵武器完全吸引住。

『……这是当初我交给弟弟的……精灵武器？为什么会在这里？』

茫然注视着精灵武器的敌将背后，正发生异变。

一道白光蛇行于覆满大军的战场上。

宛如破空疾飞的「那个」逼近至敌将跟前。

堪称疾风迅雷。除此以外，找不到更好的说法。

斩开幽暗而混沌之绝望的白刃光辉——

——一道「白雷」于地面上迸发。

=== 第五章军神觉醒 ===

时间回溯至稍早之前——

狂风大作，豆大的雨滴拍打于肌肤上。

贝尔克要塞中央塔的屋顶上——聚集在此的数十名男女皆不发一语。

仿佛沉重的空气正从四面八方压覆上来般，几乎喘不过气的窒闷感笼罩着众人。

站在比吕身旁眺望战场的红发少女，满脸担忧地蹙起形状姣好的眉毛。

「比吕，这样下去恐怕不妙吧……」

「不，目前优势仍然掌握在我们这方……」

敌人目前阵脚已然大乱，只要再讨伐敌将后，敌军势必完全瓦解。

奥拉所率领的「皇黑骑士团」，虽因突然的大雨使得行动趋缓，但并不至于失去气势。

（敌军兵力还剩八千左右……）

现在正是乘胜追击的最佳时机。

我方虽只有一千兵力，但敌方的注意力已完全被「皇黑骑士团」所吸引。

在豪雨的掩饰下，应该可以延缓被敌军发现的时间。

即使被视破，就目前敌军慌乱的阵势来看，想必指挥系统也同样大乱了吧。

——该出击了。

比吕做出判断时，转头看向丽兹，但身边却不见她的身影。

因为丽兹正奔至奇欧尔克的身旁。

看见她激动地滔滔说道的身影，或许和比吕有着相同的心思吧。

见到奇欧尔克点点头，对士兵下达指示后，比吕再度将视线移回战场。

「讨伐敌将了吗！」

『天精眼』捕捉到从战场传来的胜利气息。

然而，宛如被巨大高墙阻挡住一般，一分为二的两条黑龙开始围着敌军本阵绕起圆来。

「……为什么不撤退？」

比吕的手撑在围墙上，将上半身探出墙外定睛凝视。

可以知道战场正起了异变。可是，接收到的情报错综复杂，无法掌握正确的资讯。

（只能前往一探了。）

没有时间犹豫。爬上围墙的比吕走到边缘。

可以看到下方的士兵正匆匆忙忙地开始行动。

这是必死无疑的高度。

「呼……」

深呼吸一口气后，比吕下定决心，朝着空无一物的空间跨出步伐——瞬间坠落。

「比吕！」

看到比吕从塔上坠落，丽兹顿时发出。

但惊呼随即被雨声所冲散，并没有传进比吕耳里。

（……如果一阶一阶踩着楼梯下来就太迟了。）

身体在重力的拉扯下朝地面坠落，一阵内脏被往上推挤的不适感袭向比吕。

途中，比吕召唤「天帝」。当剑柄于脚底下浮现的同时，比吕便将其当作踏板腾身一跃。接着他再次将「天帝」召唤至脚底，有如弹跳似地于空中移动。

可以看到地面上的士兵们陆陆续续冲出大门，奔向战场。

丽兹他们这时候应该也正冲下楼梯往地面而来吧。

比吕早一步飞越大门，降落至地面。

冲出大门的自军士兵们发出惊叹。

现在没有时间特别说明，而且也没有必要。

单手紧握白银之剑的比吕迈步疾奔。脚步轻松自在地穿梭，就如同驰聘在晴空下的草原一般，完全不受满地泥泞所阻碍。

比吕一来到遍布敌军的战场，立刻扫视周围，找出空隙。

那是「皇黑骑士团」全力开辟的道路。发现到这条大缝隙时，比吕马上展开突击。

「疾！」

剑光一闪，砍向挡住去路的敌兵背部。在血花溅出之前，再斩杀下一名敌兵开出前路。小喽啰们完全没有注意到。在闪光划过时，敌兵人头便已落地。

在看清闪耀的剑刃前，小喽啰便已经气绝身亡。

『你是谁——！』

敌军部队长注意到比吕，举剑朝他挥来。

「哼！」

比吕闪开后，剑刃打横一扫。

只见敌军部队长的剑从中央断成两半，剑刃顺势掉落地面。

几乎同一时间，已然断气的部队长也化作尸体倒卧泥水中。周围敌军顿时一阵哗然。

赶时间的比吕再度迈开脚步，不理会敌军的动摇。

超乎常人的速度，那正是「天帝」所带来的加持。

他俐落地穿梭于人群中疾行前进，好不容易视线终于掌握到奥拉的身影。看见伤痕累累倒卧于泥泞当中的少女，比吕的眼底噙着一道沉着的怒意。

比吕心念一动，回应他的是——于眼前空间裂开的一道缝隙。

从裂缝中浮现出一把以宝石点缀的精灵武器。比吕没有丝毫迟疑，伸手握住剑柄投掷出去。锐利刀刃划破空气，硬生生砍断敌将手掌。

比吕仅在一瞬间，便完全屏除了与动摇的敌将之间的距离，贴近他的面前。

在敌将反应过来之前，比吕将「天帝」打横一闪。

『咕噢——！』

比吕的手上还留有连同骨头一刀两断的手感。应该确实葬送了敌将才对——

「然而……为什么你还活着？」

伫立原地的比吕回头望着敌将，开口询问。

『你……是谁？』

出现突如其来的搅局者。敌将会露出诧异表情也是当然。

比吕无视敌将的惊讶，只专注看着他的脖子。确认断头正慢慢接回。

「……再斩断一次，或许就会明白了。」

比吕以「天帝」的剑尖指着敌将。

『看来你似乎不打算自我介绍一下。不过，我就让你知道我的大名吧！你应该至少会想知道自己是死在谁手上吧？』

敌将脸上浮现出狰狞的笑容。

『雷希尔·路梅尔·里菲泰因，是里菲泰因公国的下任公爵！』

报上名后的雷希尔将精灵武器的长剑纵向挥落。

比吕以「天帝」接下后推开。两人之间顿时迸出大量火花。

『居然能挡开我……怎么可能？』

力气不敌比吕而被逼退了几步的雷希尔感到不解，脸上写满了疑惑。

接着他瞥了一眼自己的手之后，又再望向比吕。

『……那把剑是怎么回事？是精灵武器吗？』

「我没有义务回答你。」

比吕内心相当惊讶，因为对手的臂力远超乎自己的想像。

虽然挡开敌将，但比吕也从原本的位置后退了二步。

『呵呵……哈哈哈，很好。不说就算了！等杀掉你之后，我再好好调查就行。』

雷希尔随意地挥舞着长剑，朝着比吕步步逼近。

比吕腾身跃起，顺势一个扭身翻转，窜至雷希尔跟前，举起「天帝」豪气地往横一扫——然而，却被对手轻易接下，手中传回一阵麻痹般的触感。

雷希尔脸上笑意愈来愈深。

『的确是个很强的对手。不过，也只是速度快罢了。』

雷希尔嘴角扬起一抹冷笑，使出全力挥动长剑。

试图以「天帝」挡下雷希尔攻势的比吕，身体却轻易地悬空。

（他的力气比刚才更大了！）

如果有人旁观这场生死之战，肯定会认为少年将被甩飞吧。

然而，比吕将剑刀往旁边一滑，四两拨千斤地卸除劲力，并向后一跃隔开距离。

当比吕正打算重整态势，视线才一转向前方——

「——！」

雷希尔却已逼近眼前。

『喝啊啊啊啊！』

「唔！」

就在比吕弯下腰的几个转瞬后，头上一阵暴风由右往左扫过。

躲开攻击的比吕以「天帝」突刺，剑刃却被雷希尔大脚一踢，剑尖改而指向天上。

形成手臂高举姿势的比吕，顿时门户大开。

『小鬼！结束了！』

如迅雷一般撼动空气的剑刃正瞄准比吕的头。

然而，却被划破空间而出现的两把剑所挡下。

『什、什么！』

这两把精灵武器，都是比吕在千年前经由「天帝」保存于「精灵界」。

结束任务的精灵武器随即从这个世界消失，比吕与雷希尔之间已没有任何阻碍物。

『刚才那是什么？』

雷希尔完全无法理解发生了什么事，脸上写满了困惑。

「疾！」

比吕没有义务回答，将「天帝」剑尖往前一刺。

『别太小看我了！』

结果却只有浅浅地划过雷希尔的侧腹。

（他的反应速度也提升了。）

如果是不久前的雷希尔，是绝对躲不掉的……总觉得有违常理。

（而且，这股异常的复原力究竟是……）

被斩落的手掌已经重生，刚才侧腹的伤口也在一瞬间愈合。

（精灵武器不可能有这样的加持。）

虽然也有可能是这个时代的精灵武器已经进化了，但至少在比吕的记忆中，并不存在可赐与这种加持的精灵武器。

（难道是……）

比吕忽地想起了某件事，但思考却被雷希尔打断。

『觉得不可思议吗？你以为自己确实杀掉我了吗？蠢蛋！』

将剑扛在肩上的雷希尔指着比吕手上的「天帝」开口：

『虽然不知道你那把剑是什么来头，不过至少可以确认，若不是「精灵武器」就是「五大宝剑」之类的吧？不管是哪一个，这些武器的加持都能够大幅提升身体能力。不过，最后的强弱还是取决于个人本身的力量。所以——』

雷希尔停顿了一下才又接着说道：

『你只不过斩了些小喽啰罢了，别太沾沾自喜了，小鬼！在我这样的强者面前，只是更凸显出像你这样的弱者！若是你本身的力量太弱，「那个」拿在你手上也只是「暴殄天物」！』

说完后的雷希尔身体开始起了变化，背部隆起，手臂也变得更粗壮。

比吕此时终于想到敌将之所以如此强大的「原因」。

「原来是这么回事……」

『啥？』

比吕以「天帝」砍向敌将肩膀，当场将其斩落。

『哈哈哈，完全没效！』

雷希尔似乎完全感觉不到疼痛，愉悦地笑歪了脸，手上长剑用力挥落。

以白银之刃挡下的比吕与雷希尔四目相睨，互不相让。

「你刚才说的那番话非常正确。不过，你现在的力量——」

『喝啊啊啊啊啊！』

「呃啊！」

雷希尔一脚踢中比吕的心窝，将他整个人踹飞出去。

全身仿佛被撕扯开般的剧痛袭来，比吕难以呼吸地摔在地面一路滚出去。

一直到撞上在已成混战的战场上厮杀的敌兵之后，才终于停下。

缓缓爬起身的比吕，脸上已经不见刚才毫无生气的表情，而是浮现出与他年龄相符、充满人类情绪的表情。

「………我并不想知道你服下『魔毒』的原因。」

几名发现到比吕存在的敌兵有如威吓一般包围住他，并将枪尖指向他。

比吕仿佛事不关已地环视一周后开口：

「不过，如果知道力量的使用方法，根本没必要依赖那种东西啊。」

当比吕左手往旁边一挥的同时，包围自己的「所有」敌兵胸口倏地被剑贯穿。每个敌兵脸上皆是挂着疑惑的表情，尚未搞清楚状况，便一个一个口吐血块，在挣扎中当场毙命。

＊

战场陷入一片混沌。古林达边境伯爵率领的士兵正在前线奋战着。

敌军本阵中央，比吕持续与敌将激烈缠斗。

不——说是比吕单方面发动攻击或许比较适当吧。

切开空间出现的一把精灵武器。比吕握住剑柄便朝雷希尔砍去，接着瞬间移动至他的视线死角。此时，手边的空间裂开，出现另一把精灵武器。

比吕捉住新出现的精灵武器用力挥斩后，俐落地将手上两把精灵武器猛然往前突刺。

比吕接着顺势腾身跃起，越过雷希尔头顶——在他背后甫一落地，便召唤出新的精灵武器，贯穿他的背。

——所有的动作都发生在一瞬之间。

从第三者的角度来看，大概只能看到半空中宛如蜘蛛的巢穴一般无尽交错的白银残光吧。比吕的攻击未有片刻停歇，精灵武器带着怒涛之势刺穿雷希尔庞大的身躯，喷溅的鲜血在大地上留下一片斑驳。

雷希尔发出哀嚎，并在地上痛苦打滚。

『噢噢噢噢——！』

他的手、脚、胸部上布满伤痕，每道看起来都足以致命。

然而，雷希尔却还活着。

雷希尔身上缠缚着一股黑色的不祥气息，伤口在瞬间便完全复原。

刺中雷希尔的精灵武器掉落地面后消失。

比吕从一开始就一直有股异样感。而他对眼前的情景十分眼熟。

「………『堕天』吗？」

这是称呼妄想吞纳精灵力量的「愚者」所使用的「忌名」。

一千多年前，某个国家的国王由于一时兴趣，将精灵石捣碎后，以特殊制法炼成「精魔丸」。

国王让一位士兵吞下精魔丸……然而，当下什么事也没发生，国王不禁大感失望。

之后，所有人都静静熟睡的半夜，男子开始感到痛苦。身形样貌完全改变的男子失去理智，最后变成了怪物。察觉到异状的巡逻士兵成为第一批牺牲者，怪物接着又吃掉了国王，城内的男女老少也都无一幸免地全被杀光。

最后，其他国家趁着这场混乱并吞了这个国家，而当时的那场战斗，比吕也有参加。

「居然做出这种蠢事……一旦被精灵的『魔毒』所侵蚀，就再也无法恢复了。」

精灵的加持确实相当具有魅力。

虽说如此，如果欲将其纳入体内，可就不只是效果过彰这样的程度。

那股力量就凭人类的躯体，根本无法容纳。不用多久，就会变得不再是人类。

然而，尽管如此，「堕天」之人仍是前仆后继。这些事比吕都还记得。

濒临亡国命运的国王们为了复仇而吞下「魔毒」。

甚至也经历过一段，利用这一点进行「魔杀」的黑暗时代。

不过，倒也不是每个人都会失去理智，当中有极少数的人便撑住了。

保持理智的同时，得到远远凌驾于人类之上的身体能力者。

能承受魔毒的人类，人们如此称呼他们……

——魔人。

原本就较比吕更加魁梧了两倍的雷希尔庞大身躯，慢慢地膨胀成六倍左右的高度。

这样已经不能称之为人类了。而是更接近奥尔迦或基迦斯的「怪物」。

（不过，这样就表示失败了……）

比吕握住「天帝」严阵以待的同时，怪物也有了行动。

然而，怪物并不是朝着比吕而来，而是直接开始袭击里菲泰因公国士兵。

『咿咿咿——嘎！』

怪物手臂一挥——卷起的风压顿时将五名里菲泰因公国士兵吹走，被它大脚践踏的人，脑浆当场溢洒于地面。

『这家伙是什么？』

『快攻击！怪物出现了！』

『唔啊！』

『大人去哪里了？』

即使陷入混乱，里菲泰因公国士兵仍是展开攻击。

像是闹起脾气的小孩子一般大肆暴动的怪物，一个接一个杀光所有里菲泰因公国士兵。

而且，里菲泰因公国士兵完全没发现怪物就是雷希尔。

不过这也难怪，因为怪物身上完全看不出一丝雷希尔的影子。

举弓射箭的人、毅然挺身迎战的人、流着眼泪转身逃跑的人。

无一幸免地全都死在怪物手上。

就犹如踏死蝼蚁般轻易地葬送一条条人命。不仅如此，还有另一件重挫里菲泰因公国军士气的事态。从本阵后方的位置正窜出一道道火舌。

『怎、怎么可能！』

『喂、不会吧……那里不是……！』

『是后勤站……』

『在这种豪雨之中，居然会烧起来？』

敌兵纷纷发出悲鸣。

比吕看了一眼熊熊燃烧的火焰，立刻知道那是丽兹的杰作。

在当下这种滂沱大雨中，能办到这一点的唯有「炎帝」。

这下胜负可以说是已经底定了吧。失去了指挥官，也失去了后勤站，他们剩下的就只有撤退或是投降两条路可选了。

只是，当下的状况并不容许他们乖乖投降。因为一旦抛下武器，就会立刻被怪物杀掉。如果还有指挥官等级的人员在，或许还有机会重整态势，只可惜几乎都已经死在比吕手中了。

他们现在只剩唯一一条路可走，那就是丢掉武器，一股脑儿地全力逃窜。

『撤退！快逃啊！我受够了！』

『我、我也要逃！』

『可恶，等一下！我也一起走！』

每个人都不想死，也不想进行有勇无谋的战斗。

士兵们立刻朝着自己国家的方向拔腿狂奔。

如果从高空往下看，往里菲泰因公国方向奔逃的浩大阵势，看起来就有如雪崩一般。

看着士兵们的背影，比吕并无心追上去。因为还有其他更需要解决的对手。

比吕闭上眼调整呼吸。

他双手紧握「天帝」剑柄高举向天的姿势，让人联想到第二代皇帝的铜像。

怪物的咆哮拂动着比吕的浏海。比吕静静地凝视怪物，接着一跃。

在亚雷堤尔，「怪物」并不罕见。或许说是随处可见也不为过。力量强弱也各有不同，此外，如果是大型怪物，基本上都会采取集体围攻的方式。如果有人敢与怪物单挑，人们一定会嘲笑他是有勇无谋。历经重重训练的军人就更不用说了。

不过，却没有任何人嘲笑少年。

没有人敢轻视毅然挺身迎战怪物的「英雄」。

一来一往与怪物进行激烈攻防的少年，名为奥黑比吕。

他的另一个名字则是海德·雷·修瓦兹·冯·葛兰兹。

是在千年前的亚雷堤尔被颂扬为「军神」的「英雄」本人。

如今已化为「神话」的「传说英雄」。

在征服了周边诸国后便回到原本的世界，但是，如今他再度返回「异世界」。

从神话当中走出来的少年，手上正握着一把白银之剑。

那是连传记当中都没有记载的「遗落之剑」。

精灵剑五帝其中的一把——「天帝」。

剑托和剑柄都像是以白雪为饰一般纯白美丽，刀身则有如洒落了无数闪烁星辰似地闪耀夺目。

「唔！」

一道巨大拳头擦过比吕的鼻尖。

风压带起几根浏海飘扬于空中。比吕一个扭身，俐落地挥动「天帝」。

血花从怪物的手臂喷溅而出。然而，裂开的伤口在一瞬之间随即愈合。

如果存在着无法怎么斩杀都不会死的生物，这种情况下，人类会采取什么行动呢？

大部分的人一定会拔腿就逃吧。然而，应该还是会出现敢挺身迎战的极其少数人。

比吕可以说就是后者吧。他的脑海当中，并没有逃走这道选项。

他的脸上不见一丝恐惧与焦虑，唯有不耐烦。

（太慢了！还不够！）

他衷心渴望着。这和过去的模样还差远了。如果要让怪物彻底断气，光是这样还不够。

「涡！」

比吕怀着满心的不耐挥动「天帝」。一只巨大的手臂立刻飞向空中。

如果是人类的话，那绝对会成为致命伤吧。

然而，对手再怎么说都是服下精灵「魔毒」的怪物。

对手的血液染红了比吕的脸颊，即使如此他也毫不退缩，动作又再加速。

「可恶！」

回到原本世界后，至今隔了三年的空白期。

每天过着歌咏和平的日子，使比吕的身手可以说是确实衰退了。

不过，他并不想以此作为借口。

因为过去培养的经验、重要的事物都遗留着。

（我不想平白躇蹋了一切。）

全身上下每处关节都发出悲呜，比吕咬紧牙根强忍。

在历经了数场战斗后，少年的身体濒临了极限。

即使如此，比吕仍持续挥斩。

白银闪光仿佛被怪物吸收了一般随即消失。

每一下挥斩，怪物的血液都会溅染大地，蓄满痛楚的咆哮撼动着空间。

（因为有你在、有大家在，所以我才能持续获胜。）

比吕跪在地上，以手捶打着大地。

（虽然如今……大家都已经不在了。）

此时，怪物的周围出现了无以数计的精灵武器。

比吕的眼角余光扫过心生动摇的怪物，将「天帝」高高扔至怪物的头顶上。

——为了你们所留下的「历史（荣耀）」，我必定握住胜利！

比吕闭上眼，开始调整呼吸。

怪物看着破绽百出的比吕，认定现在正是大好时机，全力使出攻击。

一旦被打中便会当场毙命的必杀一击，一次又一次地在少年头上挥落。

然而惊人的是，居然招招都落空了。

「好——开始吧！」

比吕睁开眼，露出的眼瞳中不见深渊，唯有纯粹的光芒。

雨滴像是抚慰他一般地冲走对手反溅的血迹。

夹杂在空气中的粒子宛如献上祝福似地增强了光辉。

少年看着世界的呼吸，嘴角噙着一抹笑意。

（亚堤邬司……虽然你不在这个世界……）

少年的背后，一名红发少女正满脸担心地守望着他。

（不过，你的意志仍然留了下来，并且连系着过去与未来。）

开始总是突然，结束终是必然。

即使分离，即使再也无法相见，仍联系在一起。

没有你的世界。没有我的世界。

你是过着什么样的日子？

是过着快乐的日子？

抑或天天悲伤度日？

可以的话，希望你能笑容不断、充实地度过每一天。

如果你也和我有同样的想法……

——我会如此传达。

（请放心吧。）

少年定睛注视着怪物。

（不必担心。）

精灵的力量逐渐盈满他身体的每处角落。

（我过得很开心。）

少年腾身跃起——

——将世界的声音抛在脑后。

飘浮在怪物周围的精灵武器，正以一把、三把、八把、十四把……的惊人速度消失无踪。大雨不断落下的战场上，唯有划破空气的声响回荡着。

怪物的肉被斩下，银白闪光包覆着发出悲呜的怪物，就连痛苦呻吟都被吹散。

激烈的斩击非但没有停止，反而愈渐加速，赞扬着百道光辉、千道荧煌，同时在地面上形成数万星子。

这是只有「天帝」持有者专属的特权。

迷惘全都烟消云散的少年身上，「天帝」加持的「神速」开始发挥本领。

——神光雷火。

借由超高速所使出的激烈斩击。

当所有精灵武器都消失时，从空中落下一把美丽的长剑。

比吕用力一蹬、跃上半空，紧握住「天帝」的剑柄。

「喝啊啊啊啊啊啊啊啊！」

他一剑劈裂怪物的头，并顺势斩断时，剑尖插入了地面。

轰然巨响撼动着空间。同时，传来地面碎裂的地鸣。

怪物的身体像爆炸似地被切成细块，肉块四散于周围地面，之后没入泥土之中。在这景象的中央——正大口喘息的比吕抬起头汲取着氧气。

雨势停歇，从阴森蠢动的灰色云朵缝隙间，太阳有如祝福英雄（比吕）回归似地温暖洒落。

「比吕！」

红发女少丽兹奔至比吕身旁，伸手抱住他。

方才已耗尽全力的比吕根本招架不住，一屁股跌坐在地。

虽然很想开口抗议，但嘴巴完全不听使唤，像是主张着以呼吸氧气为优先。

「虽然有很多话想说……不过看到你平安无事，真是太好了。」

丽兹以双手捧着比吕的脸颊又搓又揉，同时像是放下心中大石似地吁了一口气。

比吕依旧是什么话也说不出口，只能任由她处置。

赛伯拉斯也来到比吕的身边，以头磨蹭着他的肩膀。

比吕的视野一角，被士兵搀扶的奥拉正凝视着自己。

丘匹兹则是仍旧处于昏迷，正在接受医护兵的治疗。

特里斯与古林达边境伯爵难掩激动的表情走了过来。

「太、太厉害了，你居然一个人解决掉那种怪物……」

古林达边境伯爵捏了捏自己的脸颊，像是以为自己在做梦似地。

在他身旁……

「唔……小鬼的真实身分究竟是……」

特里斯则是自言自语般地碎念。

有如以此为契机一般，众人身后爆出雷动欢声。

「好厉害……那道攻击……你有看到吗？」

「呃、啊、喔，当然看到了！」

「少骗人了，如果你看得到的话，就不会还是个二等兵啦！」

「喂、喂……快看！」

「什么啦——？」

原本骚动的士兵们，兴奋之情瞬间退去。

犹如地鸣般的马蹄声，撼动空间，蹂躏着众人的耳膜。

当距离逐渐拉近，开始感到一股仿佛心脏被紧紧揪住般的压迫感。如果来者不是同伴的话，士兵们大概会当场逃跑吧。散发着强烈压迫感的一支大军，出现在众人眼前。

「第四皇军……！」

＊

距离比吕奋战的战场西方约三塞尔（九公里）的地方。

这里有着好几座巨大断崖，以此作为掩护，多达两万的大军布满荒野。那正是称霸中央大陆的，葛兰兹大帝国第四皇军。

队伍最前方，跨骑在一匹有着白色鬃毛的骏马之上缓缓前进的男子便是司令官。

其名为特莱伊·弗林·冯·楼因。阶级为大将。

是战历辉煌的猛将，也是葛兰兹大帝国的五大将军之一。

楼因将军的视线瞥了后方一眼。

一辆奢华的马车因为凹凸不平的路面而颠簸摇晃地前进。

坐在马车内的人物，无论是对司令官而言，或是对葛兰兹大帝国而言，都非常重要。

楼因将军将头转回前方，有一匹马正朝自己奔驰而来。

那是一名斥侯。

「将军！报告！在国境附近，古林达边境伯爵正陷入激战，战况似乎不妙。」

「那是当然。里菲泰因公国应该有一万五千大军啊。虽然不知道古林达边境伯爵实力如何，但绝对赢不了的。不，他能撑到这个时候，反而还应该称赞他呢。」

那是长年以来，连小纷争都没有的区域。所以也就无从得知他的实力。

但不管其实力如何，古林达边境伯爵领地的常备军仅有三千，其中的部分部队由于必须维持治安，所以不能动用。楼因将军估算，能召集到的兵力顶多就一千左右。这么一点兵力对上一万五千大军，居然可以撑到现在，对此楼因将军感到很不可思议——

「『少女军神』似乎也在场。」

听到斥侯的报告后，楼因将军的疑惑终于解开了。

「喔——她居然特地从西方千里迢迢来到南方边境吗……」

「不过，目前无法确认她是死是活，似乎是被敌将打败了。」

「那个小丫头居然亲赴前线吗？真是的，乖乖地待在后方不是很好吗？」

还以为她是个很聪明的小丫头，难道是自己错判了？愚勇与英勇仅在一线之隔，就是指这种情形吧。

那种程度的小丫头背负「军神」之名，或许太沉重了。

赐给她这道头衔的布鲁塔尔第三皇子的随兴作风，也真让人伤脑筋。

最适合「军神」之名的果然只有那个人，楼因将军在心底如此想着，眼神再度望向马车。

此时，从马车内传出蕴含威严的声音。

「楼因。」

被叫住的楼因将军放慢马匹的速度，将脸靠近马车窗户。

车内十分昏暗，透过窗户可以看见一名男子正被多名全身赤裸的女子所包围——他正是陪同皇帝亲征的，休特贝尔第一皇子。

直到两年前败给奥拉以前，向来对诸国具有重大影响力的大国费尔瑟，就在前几天，被皇帝与休特贝尔第一皇子共同歼灭了。

休特贝尔第一皇子并没有直接凯旋回归大帝都，而是带着亲卫队，甚至也带了战胜的战利品——费尔瑟皇女们同行，浩浩荡荡来到这里。

不知是因为对自己的将来感到悲观，抑或是看见了地狱景象，身上仪容完全不成体统的女子们，双瞳犹如死人般毫无光采。

一旦第一皇子厌倦后，她们立刻就会被当成奴隶转卖掉。

楼因将军不由得同情女子们不久后的命运，同时开口回应：

「有什么事吗？」

「叫斥侯过来。我有事情要问他。」

「是！」

楼因将军立刻向刚才来报告的斥侯使了一个眼神。

斥侯随即骑着马靠过来。

楼因将军推了推下巴，示意他将脸靠近窗边。

斥侯带着紧张神色将脸靠近窗边。

「……雷希尔怎么样了？」

听到休特贝尔的问话后，斥侯顿时愣了一下。

楼因将军立刻意会到话中的意思，在斥侯耳边低语：「殿下不是交待你去察看雷希尔的情况吗？」

斥侯这时才反应过来，连忙说道：

「……由于有一名不可思议的少年介入战局，一时令人有些惊讶。不过面对持有精灵武器的敌将，少年也无计可施——」

「不可思议的少年？」

「是的，他用肉眼无法辨识的速度出现在敌军本阵——唔啊！」

斥侯话才说到一半，窗户猛然碎裂，碎片刺中斥侯的脸庞。

承受剧痛的斥侯，其悲鸣并没有持续太久。

因为从原本窗户所在的位置伸出一只粗壮手臂，宽大手掌覆住斥侯的脸。

「噢咕！唔、唔！」

马匹从无法呼吸的斥侯身下逃离。

然而，斥侯的双脚还悬在半空，慌张地挣扎摆动。

楼因叹了口气后，捉住斥侯的腰，对着休特贝尔开口：

「休特贝尔皇子……请别开玩笑了。请放手——」

楼因的话还没说完，突然响起一道「喀叽」声，斥侯的身体顿时瘫软。

不知是否因听见了那道声响，马车内的费尔瑟皇女们纷纷发出悲鸣。

休特贝尔还以为她们已失去了所有感情……也或许是想起了什么回忆而叫出声吧。

楼因放开脖子被折断的士兵的腰，士兵的身体随即摔落地面化作死尸，逐渐消失在后方。

「……哪里惹您不高兴了吗？」

「他的报告太不得要领了！所以必须处死，你有意见吗？」

休特贝尔以不耐烦的声音说着，洋溢的杀气任谁听了都会一阵恶寒。

然而，楼因只是耸耸肩。只能说他十分有胆识。

「我说有意见的话，您应该也不会听吧。」

「那就别问了。话说回来，肉眼无法辨识的速度——这一点让我很好奇，而且斥侯不是说了是名少年吗？」

「如果不是斥侯看错的话，那就很可能是持有『五大宝剑』之一的人。若真是如此，虽然有给了雷希尔精灵武器，恐怕也难以招架吧。」

「那可不一定吧。毕竟也有给他服下『那个』啊。」

「嗯……那么，结果还很难说呢。」

楼因还记得，过去听到休特贝尔的野心时，自己惊愕得张口结舌。同时，他也很想看看这个男人将要抵达的终点风景。

就连现在回想起来，即使年纪也不小了，胸口仍会一阵炽热。楼因不由得自嘲地一笑。

「您说不定哪一天会被精灵王诅咒喔。」

「……现在的精灵王又能做什么？」

休特贝尔语气失望地说道，楼因一时也无言以对。

「我一定会成为『　　』。」

休特贝尔低吟的话语被滂沱大雨掩盖，并没有传进楼因的耳里。但即使楼因听见了，一定也无法说什么吧……

楼因抵达战场时，战争已经落幕。

在他眼前，包含第六皇女在内共有四名男女。

每双眼睛皆是充满警戒地盯着楼因看。

想也知道，他们应该都想问为什么第四皇军会在这个时间点出现吧。

不管会听到什么样的指责，到时只要见招拆招地带过就好。

楼因英姿飒爽地跃下马，将手举在胸前，在第六皇女面前跪下。

「萨利亚·艾斯特雷亚殿下，很抱歉，恕我来迟了。由于刚才的大雨拖延了行军速度，似乎没有赶上。」

楼因抬起头望向被抱在第六皇女怀中的少年。

即使是个失败作，但终究还是「魔人」，凭他居然可以打败……

原本楼因认为，如果真有人能打败，大概也就只有持「炎帝」的第六皇女了，而且还必须是打群体战才有可能，没想到竟然有人可以单独消灭「魔人」……

办到这一点的，还只是一位与第六皇女年纪相仿的少年，楼因将军不由得发出惊叹。

（这可有意思了……）

没能亲眼看到少年的战斗，让楼因感到相当可惜。

不过，即使只知道结果，仍点燃了大将军的本能。他忍不住想要试探少年一下。亲自确认少年究竟有多强。

然而，楼因强忍下这些念头，紧握的手掌甚至有些泛血。打倒虚弱不堪的对手也没什么意思。如果是现在的少年，自己单手就能收拾他了吧。

（这道乐趣就留待下次机会吧。他并不是我们此行的目的。）

此时楼因注意到一旁发出的杀气。

「真是危险呢。」

用低沉声音如此说道的，是休特贝尔第一皇子。

跨坐在马背上的身影有如霸王一般，散发着压倒性的存在感。

冲天竖起的金发看起来就仿佛皇冠。

他锐利的眼神毫不掩饰杀气地贯穿少年。

（不妙……）

楼因的脸颊顿时一僵。

「他恐怕会是一道阻碍。」

「请等一下。目前的状况——」

休特贝尔手上迸出一道雷击。即使视线想要追上也完全来不及。

接着，有如贴地窜行的雷击却在少年面前硬生生弹开。

「咦？」

楼因忍不住发出呆愣的声音。

（怎么可能……那可是精灵剑五帝「雷帝」的雷击啊！他究竟是怎么挡下的？）

虽然完全搞不清楚发生了什么事，但少年绝对动了什么手脚。

只是，楼因实在想不透少年是如何挡下休特贝尔的攻击。

「……你这是什么意思？」

少年的声音蕴满了腾腾杀意，从他柔和的容貌完全难以想像。

缓缓站起来的少年全身缠满外露的霸气，逼得楼因不禁后退一步。

接着他一阵愕然。

（我竟然会被他的气势所慑服……被他这个小了自己一轮以上的小鬼头？）

更重要的是，少年现在虚弱不堪。然而，他散发出的霸气却令人为之生畏。

自己至今不知经历过几场战役，度过几次生死关头，已经很久不曾感到恐惧。正因为如此，才不够成熟。楼因只是一心为了自己的不成熟感到羞耻。

被称为大将军，自以为已经立于顶点。

不过，现在比起这些，当务之急是必须劝谏主人。

楼因以眼角瞥见休特贝尔——只见他的嘴角扬起不祥的笑意，口气愉悦地说道：

「呵呵，真有意思，你是什么人？又是怎么挡下攻击的？」

「休特贝尔第一皇子，请等一下。如果事情闹大，恐怕会传进陛下的耳里。」

休特贝尔完全不理会楼因在耳边提醒的谏言，朝着少年——不，是朝着第六皇女伸出手。

「有本事就躲开吧！」

天空发出巨响，空气也跟着低鸣，一道闪电应声落下。绝望的电光打在少女的周围。

——少年放步疾奔。

他用难以想像的速度迎击落雷，只为了保护少女。

然而，虚弱不堪的少年无法全数挡下，当楼因注意到时，少年已有如一片纸屑飞上半空。

「比吕……！」

首先发出声音的是丽兹。

她同时奔向有如被抛出去后落地的少年身旁。

「振作一点！不要……为什么！」

从马背上跃下的休特贝尔大步走近两人身边。

在他的手上握着一把巨大战斧——精灵剑五帝之一的「雷帝」。

「伊莎贝尔，快点让开！」

「别开玩笑了！你为什么要这么做！」

丽兹眼角噙着泪水地大吼。

有如回应她的怒气一般，「炎帝」剑刃忽地窜出火焰。

感应到好敌手的「雷帝」也发出激烈电击。

「……你居然敢把剑尖指向我？你以为自己赢得了我吗？」

「就算赢不了也无所谓！我绝对不准你伤害比吕！」

两人之间的对峙一触即发，随时都可能相互厮杀起来。

不——丽兹应该会被单方面地残杀吧。

两人的实力差距有如天壤之别。

「我只是想驱除围绕在我可爱妹妹身边的害虫罢了。」

「你竟敢说比吕是害虫？」

楼因尽管在心底大喊不妙，却又想不出可以阻止两人的办法。

如果当场杀了丽兹，绝对瞒不过皇帝的。

——而且目击者众多。

要是这时候杀了「炎帝」的持有者，绝对只会离王座愈来愈远。

休特贝尔明明知道的……明知如此，却又——

（难道他从少年身上感受到的威胁如此强烈吗？）

休特贝尔一脸不耐烦地开口：

「你就那么重视那个男孩吗……有什么理由让你如此拼了命也要保护他？」

「有，当然有！如果杀了他，父皇大人绝对不会饶恕你的。」

「你说什么？」

丽兹或许也是迫于无奈才下此决定。

只见丽兹看了少年一眼后，脸上的神情染满了深刻的悲伤。

「他是——第二代皇帝的后裔。」

在这句话之后，世界上的声音仿佛全都消失。

任何人都不发一语，每个人皆是一脸愕然。所有视线不约而同集中至陷入昏迷的少年身上。

——孤注一掷的险棋。

——世界以少年为中心开始转动。

＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊　＊＊＊＊＊

因为休特贝尔的雷击而失去意识的比吕，醒来时，却置身在一处不可思议的地方。

纯白的空间，褪去色彩的世界。

比吕完全不知道发生了什么事，脸上如实地表现出自己的困惑。

突然，有人从比吕身后出声叫唤他。

「你会来这里，就表示……你回到亚雷堤尔了吗？」

比吕惊讶地转过头，眼前是一位有着金发金眼的青年。

「好久不见。或许也不能这么说。自从『比吕（海德）』回去『地球』之后，我也不知道究竟过了多久。」

惊愕地瞪大双眼的比吕，一句话也说不出来。

以宝石点缀的王座，可以说是品味极差。而青年正坐在那张王座上。

端正清秀的面貌，宛如从画里走出来一般，任何女性见到的话，都会发出高八度的尖叫吧。就连男性看了都会为之惊艳的美青年。

纤细修长的腿交叉盘起，幸亏他有着优雅的仪态，因此即使坐在品味极差的王座上，倒也意外地十分适合。

终于回过神的比吕，对着拥有一对给人霸气印象的金色眼瞳青年开口：

「你是……亚堤邬司吧？」

比吕说完，只见青年浮现一抹带点坏心眼的讪笑。

虽然很想甩他一巴掌，但比吕还是强忍下来。像是要强调自己才没有那么缺乏耐心。

为了转移烦躁的情绪，比吕放眼张望四周。果然只有无限延伸的纯白空间。

消失了吗？比吕在心底这么想，将视线移回后，眼前的亚堤邬司依旧一脸愉悦地笑着。

「嗯，这一定是梦吧。」

比吕如此断言。再说了，自己原本应该是在战场才对。

最重要的一点，亚堤邬司是千年前的人物，在现在的亚雷堤尔，已经被当成古人看待。

还有一种可能性，就是该不会其实是自己死了，而这里是另一个世界……若是这样，就能理解亚堤邬司出现于此的理由了。

看着开始陷入烦恼的比吕，亚堤邬司浮现一抹苦笑。

「『比吕（海德）』，我明白你现在感到困惑的心情。也了解你希望这只是一场梦的想法。不过——」

话声打停的亚堤邬司指着比吕的胸口。

比吕跟着将视线往下移，只见从他的胸口透出淡淡光芒。

「这是……」

比吕解开制服扣子，将手探进内袋翻找，取出一张卡片。

这是千年前亚堤邬司交给自己的纯白卡片。

「……虽然询问出现在梦境里的你有点奇怪，不过，这张果然是精灵纸牌吧？」

「没错，是精灵纸牌。」

「可是，我查了很多文献，并没有这样的精灵纸牌啊。」

「这是以精灵王赐与我的某个精灵所制作而成。也难怪你会不知道。」

「我会做这么奇怪的梦……也是因为这个吗？」

「我事先在那张精灵纸牌上贯注了残留思念。所以对于当时的记忆，我拥有的就只到『比吕（海德）』返回『地球』之前为止。你会来到这里，就表示符合这张精灵纸牌的发动条件。你应该是发生了什么问题。而且，我已经不在人世了。」

亚堤邬司仅在一瞬间露出一抹略显悲伤的表情，但随即又用愉快的声音说道：

「你被召唤到哪个时代了？应该有很多让你惊讶的事吧？」

「我被召唤到千年以后。已经不是惊讶可以形容了。」

「哈哈哈！真厉害！还真是漫长到让人昏倒的岁月啊。」

「何止昏倒而已，我直到现在都还难以置信。」

「是吗……那个时代进入『转换期』了吗？」

「嗯？『转换期』？」

比吕反问，但亚堤邬司却不予理会。

「似乎是个很有趣的时代呢。我也好想去，只可惜我和『魂魄』不受束缚的『比吕（海德）』不同，我并无法过去。」

「不要无视我的问题啦……而且我根本听不懂你话中的意思。你到底在说什么？」

「……别在意，你总有一天会明白的。」

「你总是这样。」

「可能是本性吧。总而言之，我唯一能说的就是——随心所欲地活着吧。如此而已！」

从王座站起来的亚堤邬司抬头望着白色的空间，接着张开手臂。

「世界很宽广！正因为如此，存在着无限的可能性！走出你喜欢的人生吧！别局限了自己的世界！自由地活着！贪心地追求所有欲望吧！」

亚堤邬司走近比吕，举起拳头抵在他的胸口。

「我的义弟可是个很大器的人。别太妄自菲薄。这是你的坏习惯。当个立于任何王者之上的强者吧！尽管比任何王者都更加傲慢，变得比任何王者都还要强大。为此，我已经替你准备多种的可能性供你选择。」

亚堤邬司愉快地说完后，拍了拍比吕的双肩。

「我会守望着你的。义弟迈向的终点，以及义弟走出的未来。」

亚堤邬司自顾自地说完后似乎大为满足，只见他又再带着凌人盛气坐回王座上。

之后，他缓缓地伸出右臂，将掌心对着比吕。

「好了，觉醒的时间到了。」

「……也太唐突了。说完想说的话之后就挥手道别吗？」

「你是否稍微了解我的心情了？」

对着一脸笑意的亚堤邬司，比吕只是耸了耸肩。

被人戳中痛处，让他无法反驳。

千年前，比吕唐突地决定要返回『地球』。

不理会拼命想留住自己的亚堤邬司，甚至也没说明理由，比吕便迳自离去。

这样的比吕当然无法责备亚堤邬司。

虽然比吕有好几件在意的事，但如今被他反将一军，即使真的问了，大概也只会被敷衍带过吧。于是，比吕决定只问一件不至于招惹到他、又是目前自己最好奇的事就好。

「这次真的是永别了吗？」

「真要说的话，这样究竟算不算是重逢都是个问题。存在于此的，只是我的残留思念罢了。」

「………是吗。」

「是啊，我们应该不会再见面了吧。不过——」

亚堤邬司停顿了一下，遗憾似地叹了口气。

「似乎已经没时间了。」

由于他正指着上空，比吕也跟着抬起头仰望。

白色空间出现了幽黑的合影。

接着速度益发加快，将空无一物的世界逐渐染黑。

亚堤邬司挂着微笑对比吕说道：

「——真实，你——。——误——意志——一定——」

断断续续的话语让人难以听清楚。

黑暗迅速地遮覆比吕的视野。亚堤邬司的身影愈渐模糊，最终消失。

（再见了……义兄。）

——再次睁开眼，映入眼帘的是陌生的天花板。

药品的味道刺激着鼻子，意识渐渐转醒。

尽管对覆在身上的柔软触感觉得可惜，比吕还是支起上半身。

扫视了四周一圈，色彩已经恢复，摆着药品的柜子沐浴在从窗户洒进的月光之中。

理解到这里应该是医护室之类的地方后，这时才注意到丽兹正在床边一脸幸福地沉睡。比吕不由得苦笑，将身上的毛毯披在她的肩上。

自己从梦境当中醒来了吧。比吕一副事不关己地想着，同时试着下床。

然而，就在他的脚一踏到地板时，世界大幅地摇动。

视野一片混乱，就好像晕眩一般。随着一记巨大声响，比吕的背重重摔在地板上。

「啊咕！」

比吕屏住呼吸发出一道呻吟，察觉到有异物从胸口涌上时，连忙以手捣住嘴巴。

「呕咕……唔！」

比吕咳嗽不止，口中吐出呕吐物。

呼吸开始紊乱起来的比吕，脸上血色逐渐褪去。

（眼睛感觉好奇怪……？这是怎么回事……）

庞大的资讯洪流透过左眼传进大脑。

无法阻断。无关乎自己的意志，照单全收地压迫着大脑。

即使闭上眼，仍可感觉「清楚可见」。这是有生以来第一次的体验。

明明是自己的身体，却完全不知道发生了什么事。

「比吕！」

丽兹察觉到异状而醒来。然而，比吕却没有多余心力回答她。

丽兹来到痛苦不已的比吕身边，顺抚着他的背。

「振作一点！快来人啊！」

「发生什么事了吗？」

在外面待命的特里斯冲了进来。

特里斯看看丽兹，再看看比吕。他立刻理解了异状，马上又再转身走出房外。

「我立刻去叫医生！」

「拜托了！快一点！」

丽兹抱着比吕的头部，上半身被他吐满了呕吐物。

然而，她却毫不在意，出借自己的膝盖给比吕靠着。

丽兹拿来一块布，开始温柔地擦拭比吕的嘴巴。

「没事的，冷静下来，深呼吸……」

比吕又再呕吐，却什么也吐不出来。或许是把胃里的食物全都吐光了吧。

「比吕，可以听我说说话吗？」

她大概是想转移比吕的注意力吧。

而事实上，丽兹有如慈母般的澄澈声音，确实唤起比吕的注意。

狂乱激动的眼神望向丽兹——左眼瞳孔异常张大，泛红充血。

「！」

丽兹差点忍不住发出悲鸣，连忙伸手捣住嘴。

感觉就好像心思被人完全看透一般，她的背脊窜起一阵颤栗。

不过，不能因此而退缩。自己好想多少缓解一点比吕的痛楚。

丽兹努力保持开朗地说道：

「我啊……第一次遇见比吕时，真的很惊讶喔。」

那是初次在安舫格森林相遇时的事。

当丽兹玩水回来后，就发现赛伯拉斯正在威吓一名少年。

黑眼、黑发的少年，简直就像——

「你和我所想像的第二代皇帝真的好像。」

历代皇帝中，唯一没有留下肖像画的就只有第二代皇帝。

无从得知他的样貌，只能借由传记中记载的描述来想像。

就连第二代皇帝的铜像，也是根据传记所创作出来的。

「修瓦兹陛下是我的憧憬。」

从以前就一直像个小男生的丽兹，比起洋娃娃，更喜欢剑。

睡前央求母亲读的并不是童话，而是一定要听着葛兰兹十二大神的故事才肯入睡。

军事国家葛兰兹大帝国从古至今，就属第二代皇帝修瓦兹的人气最惊人，立志成为军人的丽兹会对第二代皇帝感兴趣是再自然不过了。

「不管身边的人怎么说，我依旧努力地练剑。虽然因为我是女生，所以没人肯认同我。」

一开始的梦想是成为士兵，接着想当将军，再来是成为大将军。

当自己愈渐长大，梦想便益加壮大。

所有人都嘲笑她，但丽兹完全不以为意。然而，情况忽然一转。

——丽兹受到「炎帝」的青睐。

最先接近丽兹的，是葛兰兹五大贵族之一的凯尔海特家的当家。

由于在东方地区深具影响力的凯尔海特当家公开表明支持丽兹，使中小贵族也连带全部表态支持丽兹。那股势力曾经一度高涨到其他皇位继承者们无法忽视的程度，然而，就在凯尔海特当家被某人暗杀后，这股势力瞬间瓦解。等到回过神时，身边就只剩特里斯与迪欧斯了。

「所以……当我接到降调的异动时，为了转换心情，才会到安舫格森林去玩水。」

丽兹就在那里遇见了少年。与她憧憬的第二代皇帝十分相似的少年。

丽兹将手掌贴覆在比吕的脸颊上，绽开微笑。比吕依旧吃力地反覆大口呼吸，但或许已经稍微平静下来。只见他的眼神柔和了几分，抬头仰望丽兹。

「我啊……有个梦想。」

此时，外头传来慌乱的骚动脚步声。

「快点！小鬼快死了！」

「别叫老人家跑步啊！」

「不然我背你好了！」

「咿咿咿！」

丽兹苦笑，就怕比吕听漏，特意靠近他的耳畔开口。

轻声低喃的耳语……内容似乎早在比吕的预料之中，他的脸上并没有露出惊讶之情。

那是一个困难重重的梦想。绝对不是一条轻松的路程。

丽兹的脸从比吕耳边退开，在月光照射下，更加衬托出她的美貌。

=== 终章 ===

帝国历一千零二十三年七月十一日。

与里菲泰因公国的战争结束后的第十天。

贝尔克要塞中央塔。比吕待在分配到的房间里。

床铺摆在窗边，右侧只放了一面镜子，十分单调无趣的房间。

当然了，比吕也没有什么私人物品。

他从地球带过来的东西，就只有身上的制服而已。

「呵呵，真不错。」

比吕站在镜子前打量着自己的模样。

并且伸手抚摸着脸庞的一角。倒映在镜子里的比吕，其脸庞左半部，被一块眼罩所覆住。那是以精灵纸牌洁净过的特殊眼罩。

虽然还无法习惯异样感，但多亏了这块眼罩，不会再感觉到世界的扭曲偏颇，可以一如往常地过日子。一拆下的话，又会像之前一样，感觉整个世界都在旋转；脑袋不断地捕捉情报，几乎就要炸裂一样。

「算了……习惯就好。总之只要习惯就好了。」

没错，只要熟练「天精眼」的用法就可以了。

毕竟是自己的眼睛，相信不久之后，一定就能摸熟了。

而且这样也不错。戴着眼罩的自己感觉有种莫名的成熟感。

比吕忍不住摆出双臂交叉在胸前、抬高下巴的姿势。

甚至得寸进尺地考虑要不要召唤出「天帝」，就在此时——

「比吕～～我要进去啰！」

完全没敲门的红发少女突然闯入。

虽然包括隐私权等等想要抗议的事情细数不完，不过现在不是说这些的时候，当下的状况实在不太妙。

「你在做什么？」

丽兹一脸愕然地瞪大眼，伫立在门口。

比吕的脸颊瞬间通红——居然被看到了，超丢脸的！

心脏的脉动益发加速，比吕知道自己脖子以上正发烫起来。

比吕慌张地双手打直，不断挥动。

「不、不是的！不是你想的那样！」

「不是哪样？」

丽兹偏过头，红发也随之摆动。虽然是相当可爱的动作，但当下的比吕实在没有多余心力欣赏。可以的话，他只想立刻逃离现场。偏偏丽兹又挡在出入口。

「呃……该怎么说呢……」

如果能大胆说出自己是一时中二病发作的话，那该有多轻松啊。

房内顿时陷入沉默。尴尬的气氛流转于四周。

正当比吕犹豫着该怎么办时，先采取行动的是丽兹。

「真是的，你到底想说什么？总之快点跟我来！」

似乎完全没有察觉比吕的动摇，丽兹用力地挽住比吕的手臂。

比吕被丽兹的强大蛮力拉着奔出房间，随即就看到通往楼下的螺旋状回旋梯。

「你要带我去哪里——？」

我直到几天前都还是个病人耶。只是这句话他终究没能说出口。

因为他正开始全速奔下楼梯。这种状态下若是开口说话，肯定会咬到舌头。

飞也似地跑下楼梯后，出了中央塔就是中央广场。

刺眼的太阳像是要烙下烧痕一般照耀着地面。比吕立刻感觉到肌肤开始冒汗。

「奥拉要回去西方了，所以当然必须来替她送行啊。」

「还、还早吧！不必这么急也没关系啦。」

奥拉是为了要埋葬在之前大战中死去的士兵们，加上要接受治疗，才会留在贝尔克要塞。遗憾的是，有许多士兵最终还是找不到。由于死伤惨重，要在浑身泥泞的尸体中分辨出敌我，实在很困难。奥拉完全不顾自己有伤在身，天天四处搜寻部下的尸体。

里菲泰因公国军的尸体，则集中在同一处后焚化。

由于担心发生传染病，所以也借用了第四皇军的人力，尽早处理完毕。之后，第四皇军的兵力分散至古林达边境伯爵领地的各地。

这是为了预防里菲泰因军的余党留在古林达边境伯爵领地内，可能会造成治安恶化。至于他们追随的休特贝尔第一皇子，则带着亲卫队返回大帝都。

（总有一天……一定会向他好好讨回那笔债。）

如同那一天亚堤邬司所说的，自己决定随心所欲地活着。

总之，有朝一日，要向休特贝尔第一皇子好好讨回那笔帐，不过现在这份怒气不能表现出来。

因为必须带着笑容替某个人送行。

「送行？其实没必要的。」

跨坐在马背上、右手臂以布吊着的少女——奥拉依旧是老样子，一脸不满的表情。

在她的身边还有全身缠满纱布的丘匹兹。

虽然那副模样看起来应该很痛，却又有一种莫名的滑稽感，让比吕差点忍不住笑出来。

「殿下，还有……后裔大人，谢谢你们来送行。」

丘匹兹说到「后裔大人」几个字时，听得出是打从心底感到厌恶。

由于裹着纱布，所以无从窥见他的表情，不过还是猜得到他现在会是什么样的嘴脸。

丽兹将手扠在腰上开口：

「是啊，虽然发生了很多事，不过很庆幸彼此都还活着。」

「嗯，尽管结果糟透了。但还是有各种收获。」

奥拉如此说完后，直直地注视着比吕。

「眼睛的情况如何了？」

面对奥拉那对像是在探寻着什么似的铅灰色眼瞳，比吕只能哈哈地露出客套的笑容。

「嗯，虽然暂时还得再治疗一阵子。」

知道比吕眼睛异状的，就只有丽兹、特里斯和医生三个人。

所以，奥拉应该不可能会晓得，但看到她像是观察般地盯着自己瞧，不禁有种被她看穿的错觉。

「是吗……没有失明真是太好了。可是，眼罩还真大呢。」

「呃、这、这是因为……」

为了挡住精灵纸牌，也只能加大眼罩了。

但又不能这么说明。

当比吕思索着该用什么借口时，丽兹向他伸出了援手。

「因为是很大的伤口啊！该怎么说呢……很严重的伤喔！」

「……会留疤吗？」

奥拉担忧地望向比吕。

为了逃避罪恶感，比吕努力装出开朗地回答：

「啊、呃，应该没关系吧。也不会痛了，等哪天伤口痊愈，就会拿下眼罩了。」

「是吗……那就好。」

嘴巴上这么说，但奥拉的眼神似乎不太相信，仍注视着比吕的眼罩。

过了好一段时间，奥拉的视线仍旧像是要贯穿比吕一般。

大概是认为这么下去会没完没了吧，丽兹站到比吕身前挡住他。

「我会写信给你的。」

「等我安定下来后，也会派人送信过来。」

「奥拉大人，时间差不多了。」

丘匹兹打断两人的对话。

在他的身后——「皇黑骑士团」正整齐列好队，虽然他们的人数已大幅减少。

由于天气酷热，士兵们并不是穿戴重装铠甲，而是换上了轻装铠甲，军马的马铠也都脱下。

至于沉重的军装到哪去了，原来是都和食粮、水一起装上货车了。

「那么就出发吧。你们两人也保重。」

奥拉将马匹调头，军服的袖子顺势翻飞，接着走向要塞的大门。

前进了一会儿后，奥拉回过头，视线投向比吕身上。

「『比吕（海德）』，下次见了。」

在那之后，奥拉便再也没有回过头。

由她带头的军马队伍缓缓穿过大门后离去。

明明是如此艳阳高照的大热天，比吕却感到有一阵心脏仿佛冻结般的寒气袭来。

丽兹拍了拍比吕僵直的背。

「比吕，虽然有点突然，不过现在就来练习骑马吧！」

这也是让比吕为之冻结的发言。

暴晒在炎炎烈日下，比吕身上的擦伤正不停地增加。

——两天之后。

现任皇帝的敕令被送到比吕的手上。

=== 后记 ===

非常感谢各位购买本书「神话传说英雄的异世界奇谭1」。

虽然有点唐突，就容我来聊一下之所以会写这部作品的契机吧！

从小到大，我的妄想力就比常人更加旺盛一倍，过去还曾立志要当漫画家。只可惜，我天生没耐心，完全没有，一丁点儿也没有！可以说只有三分钟热度……这样的我当然当不成漫画家，只是整天游手好闲虚度光阴而已。

就在某一天，我在某家书店上演了一场宛如连续剧般的邂逅。对象是一本主打国高中生客群的轻小说。喔喔——原来还有这一招！既然当不成漫画家，那就透过文字把理想中的世界写出来吧！当时我不知天高地厚地如此想着。可是呢，我根本没有丝毫文笔可言，更重要的是，连一百个字的文章都写不出来。于是我不断摸索，试着找出像是只要提升打字速度，文笔自然而然就会随之进步——之类痴人说梦的办法，就在此时，我遇到了一个投稿网站「成为小说家吧」！

即使文章再拙劣，还是有很多读者给我支持。也因此，有幸得到S责任编辑的赏识，甚至最后决定出版……老实说，过程顺利到连自己都觉得可怕。好怕会不会在某个地方栽了个跟斗，每天都提心吊胆的。在写这篇后记的同时，内心也是不断祈祷着不要生变才好……

应该不会吧？拜托了，神啊！

对了，说到神，就会想到神话。世界各地流传着无数神话，也对本部作品带来了莫大影响。这部作品的诞生，也可以说是源自于我想写出属于自己的神话这道想法吧！虽然我是完全解放了自己的中二心，毫无顾忌地爱怎么写就怎么写，但就不知道是否有和各位读者的中二心起了共鸣呢？听说中二病病情有逐年攀升的趋势，所以想必是有引起共鸣了吧！

那么，最后在此表达我的感谢。

鼎力促成本书出版的S责编。包括我那缺乏美感到了极点的容貌与服装设定、美丽的封面与令人惊艳的插画，都一手包办的ミユキルリア大人。从「成为小说家吧」时期开始就一直阅读至今的读者们。购买本书的读者们。编辑部的各位、校订人员、设计人员等等。

一直答应我任性要求的每位工作伙伴，至今始终支持我的家人还有奶奶。

都是多亏大家，这部作品才能问世。真的非常感谢大家。

往后我也会马力全开地继续散播中二病，未来也请继续支持了。

奉

=== 特典小册子那名骑士的回忆 ===

「可恶——那个大叔出手也太狠了……」迪欧斯按着脸颊，不满地抱怨道。

他将毛巾浸入眼前的泉水中沾湿。看着倒映于水面的自己，迪欧斯不由得苦笑。

眼神像个凶神恶煞似的脸庞下方——皮制盔甲看得出是全新的。摆在身旁的长枪沐浴在阳光下，枪尖反射出一轮光晕。这些是发给新兵的整套装备。

「我这是在做什么啊……」

直到几天前，自己还是窝在暗巷里的小混混之一。打架、窃盗之类的是家常便饭。

而那一天，自己一如往常地准备动手行窃。目标是从体格精壮结实的大叔——特里斯手上抢夺食物。

或许是因为饿过头，哪根筋打结了吧？居然会妄想从那种怪物手中抢夺食物——下场就是被打得落花流水。之后，知道事情原委的特里斯，不由分说地硬把他带进军队。

迪欧斯将冰凉的毛巾覆在肿了大包的脸颊上，苦着一张脸说：「……差不多该走了。」

如果花太久时间，特里斯一定又会开骂——只是这样倒还好，要是又得挨他的铁拳制裁，那可吃不消。

就在前往训练场的半路上，迪欧斯发现了一名少女。

少女手持木剑、低着头——是在哭吗？原本他不打算自找麻烦，但天生的烂好人性格还是让他自然而然地走向少女。

尽管对于自己的行动，迪欧斯忍不住在内心咂了一下舌，却仍朝少女开口：「喂，你在这做什么？」

「咦？」少女抬起头。看见她那端正的面貌，迪欧斯不禁皱起眉。

好像曾在哪里见过——想起来了！就是前几天遇到的皇帝出巡队伍中，跟随在一旁的大帝国皇女。那么尊贵的人物为什么会住这里……总觉得应该问明理由，于是迪欧斯询问道：

「我是在问你，像你这样的小鬼，在这种地方做什么？」

「嗯——我住看蚂蚁小姐。」

「…………这样啊。」对话至此结束。她并不是在哭泣，只是在看蚂蚁罢了。

出乎预料外的回答，正当迪欧斯犹豫着该怎么说明时，少女缓缓张动嘴巴：「叔叔是士兵吗？」

「叔……！」虽然自己曾经被误认为比实际年龄更老，但被叫叔叔还是有生以来头一遭。

迪欧斯不耐烦地搔着头说：「没错，大哥哥我是士兵喔。」大哥哥——他还特别强调这几个字。

一说完，皇女的眼神顿时闪闪发亮，不过应该不是对大哥哥这几个字起反应。

「真的吗？」

「真的……」

「那么，请教我剑术吧！」举起木剑的少女如此说着，双眼中绽放着真挚光芒。

迪欧斯原本想拒绝，但又不能随便违抗皇女的请求。若被特里斯阶级的长官听到，铁拳肯定会立刻挥过来吧。

「我的训练可是很严格的喔？」「求之不得！」

反正她不是会很快就腻了，就是会嫌累逃跑吧。虽然迪欧斯打着这样的算盘……隔天，再隔天，少女都依约出现。

然而，这样的日子并没有维持太久。被特里斯知道后，迪欧斯果然又挨了一顿铁拳制裁。还以为这样就结束了，可是不知道为什么，最后却变成由迪欧斯和特里斯两人一起锻炼皇女。

历经如此的迂回曲折后——却又发生新的事件，那便是第六皇女荣获炎帝的青睐。

第六皇女获得皇帝赐与少将地位，还以为她可以从此飞黄腾达，无奈卷进了政治斗争中，最后被拉了下来。迪欧斯悲泣着自己的无力。凭自己的力量，无法阻止发生在少女身上的悲剧；即使能作为她的后盾，却无法走在她的身边。

自从降调一事成定局的那一天起，少女为了疗愈内心的伤痕，常常会前往森林。

就在出发的那一天——她带着黑发少年回来。脸上挂着近来很少见到的笑容。

而且这趟旅程，少年竟也要同行。迪欧斯不禁佩服少年真是个有胆识的家伙。又或者他只是个笨蛋呢？

「小鬼……」

「是、是的！」

「下次见面就是在贝尔克要塞了。一路小心。」

「啊、是，迪欧斯先生也是……」

「哼，你担心自己就好！另外……到了贝尔克要塞之后，你要做好觉悟！」

「……………那、那是什么意思？」

「我会彻底锻炼你！」不需要道别的话语——迪欧斯在心底发誓一定要再相见。

「所以，小姐就拜托你了。」说完，迪欧斯举起长枪翩然转身。