Baka-Tsuki - Recent changes [en]

User:Nether12

Nether12 — Thu, 30 Apr 2026 14:12:22 GMT

User account Nether12 was created

Owari no Chronicle:Volume1 Chapter 5

N-Ch — Thu, 30 Apr 2026 05:10:41 GMT

← Older revision		Revision as of 05:10, 30 April 2026
Line 171:		Line 171:
	“Is that why there were no animals in the concept space?”		“Is that why there were no animals in the concept space?”

	“When choosing the structural elements of a concept space, we do our best to only use terrain that does not move on its own. That also reduces the amount of data needed. …Although if you insist that plants are living things too, I have no argument for you.” Ooshiro gave a bitter smile. “And anything that will actually take an active role within has ~~100%~~ of itself sent inside so that it will not destroy itself. That is what we did with the UCAT concept space I just showed you. An empty area is turned into a concept space and all of the equipment is brought in from outside. The air conditioning, water pipes, and other things that circulate were tricky.”		“When choosing the structural elements of a concept space, we do our best to only use terrain that does not move on its own. That also reduces the amount of data needed. …Although if you insist that plants are living things too, I have no argument for you.” Ooshiro gave a bitter smile. “And anything that will actually take an active role within has one hundred percent of itself sent inside so that it will not destroy itself. That is what we did with the UCAT concept space I just showed you. An empty area is turned into a concept space and all of the equipment is brought in from outside. The air conditioning, water pipes, and other things that circulate were tricky.”

	Hearing that, Sayama looked through the windows on either side and into the empty spaces beyond. A dark atmosphere seemed to fall over him.		Hearing that, Sayama looked through the windows on either side and into the empty spaces beyond. A dark atmosphere seemed to fall over him.
Line 177:		Line 177:
	“I see. So shedding blood cannot be avoided. Just out of curiosity, how much of something’s existence percentage must be destroyed before the object itself can no longer exist?”		“I see. So shedding blood cannot be avoided. Just out of curiosity, how much of something’s existence percentage must be destroyed before the object itself can no longer exist?”

	“At least ~~50%~~. If more than ~~50%~~ of an object’s existence is destroyed, it will be annihilated. The forest concept space was created by accessing about ~~20%~~ of its string vibration. If the same concept space was created three times and the forest was destroyed each time, its existence destruction would reach ~~60%~~. That would lead to the real forest being destroyed in some natural way. I cannot say if it would be landslide, a forest fire, or a simple disappearance, but that would be its fate.”		“At least fifty percent. If more than fifty percent of an object’s existence is destroyed, it will be annihilated. The forest concept space was created by accessing about twenty percent of its string vibration. If the same concept space was created three times and the forest was destroyed each time, its existence destruction would reach sixty percent. That would lead to the real forest being destroyed in some natural way. I cannot say if it would be landslide, a forest fire, or a simple disappearance, but that would be its fate.”

	Sayama thought on Ooshiro’s words.		Sayama thought on Ooshiro’s words.
Line 193:		Line 193:
	Ooshiro nodded.		Ooshiro nodded.

	“If a Gear loses over ~~50%~~ of its concepts, it will be destroyed. The Concept War took the form of stealing each other’s concepts.”		“If a Gear loses over fifty percent of its concepts, it will be destroyed. The Concept War took the form of stealing each other’s concepts.”

	“So the concepts were extracted and stolen from each Gear… Is that what you are saying?”		“So the concepts were extracted and stolen from each Gear… Is that what you are saying?”

User:YanMT1

YanMT1 — Wed, 29 Apr 2026 22:03:42 GMT

User account YanMT1 was created

User:Louix27383

Louix — Wed, 29 Apr 2026 22:02:40 GMT

User account Louix27383 was created by Louix

User:Yanmt0

Yanmt0 — Wed, 29 Apr 2026 22:01:43 GMT

User account Yanmt0 was created

User:Louix

Louix — Wed, 29 Apr 2026 21:59:54 GMT

User account Louix was created

User:Internada

Internada — Wed, 29 Apr 2026 17:27:11 GMT

User account Internada was created

Zero no Tsukaima:Volume1 Full Text

45.234.193.224 — Wed, 29 Apr 2026 16:31:19 GMT

Kingdom of Magic

← Older revision		Revision as of 16:31, 29 April 2026
(2 intermediate revisions by the same user not shown)
Line 1:		Line 1:
	~~==Novel Illustrations==~~
	~~{{:Zero_no_Tsukaima:Volume1_Illustrations}}~~
	~~==Insert & Back Cover==~~
	~~{{:Zero no Tsukaima:Volume1_Insert_&_Back Cover}}~~
	~~=='''Kingdom of Magic'''==~~
	~~{{:Zero_no_Tsukaima:Volume1_Story1_Chapter1}}~~
	~~{{:Zero_no_Tsukaima:Volume1_Story1_Chapter2}}~~
	~~{{:Zero_no_Tsukaima:Volume1_Story1_Chapter3}}~~
	=='''Gandálfr'''==		=='''Gandálfr'''==
	{{:Zero_no_Tsukaima:Volume1_Story2_Chapter1}}		{{:Zero_no_Tsukaima:Volume1_Story2_Chapter1}}

User:Dough

Dough — Wed, 29 Apr 2026 12:16:13 GMT

User account Dough was created

User:PrasB

PrasB — Wed, 29 Apr 2026 04:18:40 GMT

User account PrasB was created

Owari no Chronicle:Volume14 Chapter 19

N-Ch — Wed, 29 Apr 2026 03:26:02 GMT

← Older revision		Revision as of 03:26, 29 April 2026
Line 515:		Line 515:
	These were simply the numbers of her army, but…		These were simply the numbers of her army, but…

	“Mechanical dragons: 121 Seraph-type, 406 Cherubim-type, and 640 Galgalim-type. Gods of war: 301 Lords-type, 814 Virtues-type, and 1201 Power-type. Automatons: 98000 Prince-type, 10001 Arc type, and 189000 Angelus-type. Altogether, it is an army of more than three hundred thousand.”		“Mechanical dragons: 121 Seraph-type, 406 Cherubim-type, and 640 Galgalim-type. Gods of war: 301 Lords-type, 814 Virtues-type, and 1201 Power-type. Automatons: 98000 Prince-type, 10001 Arc-type, and 189000 Angelus-type. Altogether, it is an army of more than three hundred thousand.”

	Those simple numbers moved on the map of Tokyo as the color blue.		Those simple numbers moved on the map of Tokyo as the color blue.

User:Aqypajupic

Aqypajupic — Wed, 29 Apr 2026 02:42:15 GMT

User account Aqypajupic was created

Owari no Chronicle:Volume14 Chapter 1

N-Ch — Tue, 28 Apr 2026 03:21:15 GMT

← Older revision		Revision as of 03:21, 28 April 2026
Line 922:		Line 922:
	He raised his hands as a sign of protest.		He raised his hands as a sign of protest.

	“I-I am to useful!”		“I-I am too useful!”

	She nodded and accurately reproduced an expression she had recently learned.		She nodded and accurately reproduced an expression she had recently learned.

Kyoukai Senjou no Horizon

Js06 — Mon, 27 Apr 2026 20:03:40 GMT

Kyoukai Senjou no Horizon 10-B

← Older revision		Revision as of 20:03, 27 April 2026
Line 1,149:		Line 1,149:
	*[[Horizon:Volume 10B Chapter 30\|Chapter 30: Intership Rulers]]		*[[Horizon:Volume 10B Chapter 30\|Chapter 30: Intership Rulers]]
	*[[Horizon:Volume 10B Chapter 31\|Chapter 31: Household Mother]]		*[[Horizon:Volume 10B Chapter 31\|Chapter 31: Household Mother]]
	*Chapter 32		*[[Horizon:Volume 10B Chapter 32\|Chapter 32: Pair at the Pledge Ground]]
	*Chapter 33		*Chapter 33
	*Chapter 34		*Chapter 34

Horizon:Volume 10B Chapter 32

Js06 — Mon, 27 Apr 2026 20:03:35 GMT

Created page with "==Chapter 32: Pair at the Pledge Ground== thumb ''Power and speed ''Willpower and stubbornness ''Position and relationship '''Point Allocation (Victory and Defeat) ● During her duel with her mother, Kasuya saw a supposedly impossible second blast. …''What is happening!? She understood Kiyomasa’s life must have entered a bonus mode and hit the jackpot. …''With a successful confession and with Excalibur taking a liking to her,..."

New page

==Chapter 32: Pair at the Pledge Ground==
[[File:Horizon10B_p0283.jpg|thumb]]
''Power and speed

''Willpower and stubbornness

''Position and relationship

'''Point Allocation (Victory and Defeat)

●

During her duel with her mother, Kasuya saw a supposedly impossible second blast.

…''What is happening!?

She understood Kiyomasa’s life must have entered a bonus mode and hit the jackpot.

…''With a successful confession and with Excalibur taking a liking to her, all the pieces were in place.

Caledfwlch had reacted to Kiyomasa. Or was it lending her its power? Kasuya wasn’t sure.

Either way, the emitted light had burst. And…

“With even more power than before!”

●

A shout was raised before the incoming light.

By Tenzou. He got up and took a single breath to shake off the effects of the previous hit.

“Mary-dono!”

Mary intended to fire Ex. Collbrande again to intercept. But…

…''That’s wrong!

Kiyomasa was aiming elsewhere. She had been aiming at him before, but not this time.

“She’s targeting the Musashino’s bridge!”

A moment later, the lights intersected.

The Ex. Collbrande and Caledfwlch blades clashed at a height and trajectory that brought them together.

●

The light split and the sound boomed.

The great sword of light was answered by the slash of another sword of light that shattered it in its entirety.

Ex. Collbrande’s blade was destroyed by Caledfwlch’s blade, which could be seen as the improved version.

It was a clash between a jab and a slash.

Collbrande’s blade had been on course to bisect its opponent, but it failed to reach.

The blade of light grew to several hundred meters before shattering.

The explosive blast sounded like a roar and Caledfwlch’s blade continued its diagonal strike toward the Musashino’s bridge.

“Open defense barriers! Over!”

They had been ready for this since Kiyomasa arrived on the ship.

Musashino, Okutama, Tama, and Murayama worked together to open the quadruple digit number of defense barriers estimated to be necessary to defend against Excalibur.

Ex. Caledfwlch’s blade pierced through them all.

The defense barriers exploded into ether light a beat later and their pressure did weaken the racing blade, but…

“I got through!” shouted Kiyomasa as Musashino shook.

The diagonal strike stabbed into the upper aft end of the portside support for Musashino’s bridge.

●

An alarm began blaring as soon as the defense barriers were shattered.

“Musashi” transmitted all the incoming reports to shared memory, opened processing sign frames, threw them in folders, and turned to look at Sakai.

“I apologize for the trouble. Over.”

“Hey, you’re not used to this sort of thing, ‘Musashi’-san. Over.”

“My closest experiences would be Lord Shibata’s boarding and the Reine des Garou’s ‘take this, and this’, but I understand those to be special cases. Over.”

Meanwhile, light was bursting below.

Ex. Caledfwlch’s blast had weakened enough it broke apart on its own.

A moment later, more reports and processing sign frames opened, so she threw them into folders again. The relevant automata were already shutting down the severed conduits and rerouting.

“I have determined it is good this happened on Musashino. As a central ship, the surrounding ships can provide support. We should recover in only two or three minutes. Over.”

●

'''Asakusa:''' “Musashino…was this…a good thing? Over.”

'''Musashino:''' “Well, uh, from an overall damage control perspective, I can determine it is acceptable… Over.”

'''Okutama:''' “Wait, doesn’t that mean it could have been me too!? From a damage control perspective! So you can send some of that work my way! Over.”

'''Tama:''' “No, we wouldn’t want to place that much of a burden on you. Over.”

'''Okutama:''' “Wait!? Are you saying Okutama can’t stand in for the Musashi’s central core!? Over.”

'''Almost Everyone:''' “…”

'''Okutama:''' “Wh-what is that silence supposed to mean!? I can handle it! I swear! Over.”

●

In a world full of endless light, a few movements could be seen.

The dazzling explosion of the two holy swords floated down from the sky while Kiyomasa pulled back Ex. Caledfwlch and ran.

Mary took another breath, faced forward, and readied Ex. Collbrande once more.

The figure running behind her was Tenzou.

He rushed out ahead of Mary and threw a kunai toward Kiyomasa’s approaching feet.

Kiyomasa immediately jumped.

She poured Caledfwlch’s excess power into its thruster to leap over the kunai and Tenzou too.

She flew toward Mary as if to tackle her.

“Excuse me, mother!”

She slammed Ex. Caledfwlch toward…

“That sword can no longer protect anything!”

Mary swung Ex. Collbrande in to block.

They both made direct attacks, but their powers differed.

The two blades clashed, sparks flew, and that crimson color contrasted the azure of the ether light falling from the sky.

Then one blade burst. With a weak sound, it shattered in Mary’s hands.

It was destroyed.

The blade split as if succumbing to the pressure.

“––––––”

Ex. Collbrande’s blade collapsed like glass thrown against the wall.

●

“Mary-dono!”

Tenzou turned around and ran to Mary.

He ran toward Mary while she stared in shock at Excalibur’s broken blade in her hands.

He ran toward Mary while she held the hilt in her left hand and tried to gather up the blade’s shards as they spilled through the air.

…''Excuse me!

He wrapped his arm around her and snatched her away with no thought to her posture.

Then he spun around, rested Mary on his waist, and rotated her around to bring her back to her usual position.

“Mary-dono!”

He grabbed her as if catching her to hold her in the usual way.

Mary didn’t seem to know what had happened. She briefly reached into the sky as if still trying to gather the shattered blade from the air, but…

“Eh? U-um, Master Tenzou?”

She looked ill as she stared up at him. Her tension was plain to see.

…''It is unusual to see her looking this badly shaken.

He didn’t think he had seen her like this since he first saw her true form and when they had faced her family in front of the Tower of London. But…

“Master Tenzou, um…”

“Mary-dono,” he said. “What you are thinking now is a mistake.”

Mary looked up into his face and opened her mouth. But then she nodded deeply.

“Yes.”

She looked relieved but she also smiled with her eyebrows lowered. Seeing that made him want to confess his love all over again, but he resisted the urge.

He had her hold Excalibur’s hilt close and this was not the time for collecting the pieces. They had to focus on something else right now.

“…!”

Ex. Caledfwlch’s half blade stabbed in from behind.

Courtesy of Kiyomasa.

“What do you mean it is a mistake!?”

●

Tenzou protected Mary and slid to the left to avoid the blade, but the half-sickle pursued him. The mobile shell’s power assistance allowed Kiyomasa to swing the blade outwards even as she jabbed it forward.

A human might be able to pull that off, but not with consistency and accuracy.

After seeing his action, she had change the direction of her attack in progress. He had been able to predict it because he had gotten a look at the full field of view beforehand, but…

…''How much training does it take to do that!?

Like this, battling in such a wide open space with so much light illuminating everything was a bad idea.

This battlefield gave their opponent an advantage, and…

“You!”

Kiyomasa’s eyebrows were raised as she launched another attack. He held Mary to his chest and did his best not to let her see Kiyomasa, but the things Kiyomasa was saying still bothered her.

She wanted to say something, but she remained silent and focused on the space behind her while finally looking up at Tenzou.

…''That must mean she chose to believe what I told her.

They were in an unprecedented situation here.

…''A child from the future? Ex. Collbrande broken? And swords drawn among family?

He felt like he was entirely responsible for that last one, but if anything happened, they had decided they would face it together, talk it out, and overcome it.

He wouldn’t prevent Mary from making a hasty statement here, but they didn’t need to make up their minds based on that.

That would be a mistake.

They couldn’t rush this. He believed they should wait until they weren’t in the heat of the moment and could gather their thoughts on the matter. Mary had agreed with him, but…

“You were always ruling over mother!! She always had your hat sitting by her side!”

'''Me:''' “So his true form survived.”

'''Art-Ga:''' “So there wasn’t a problem after all.”

'''Laborer:''' “Tenzou can do some crazy things!”

'''10ZO:''' “My hat is only a hat.”

But he had a thought. Even if Mary had adored him to that extent, that was no reason to neglect Kiyomasa.

…''She must have turned her thoughts to me to try and distract herself from the pain of saying goodbye.

He knew it had been a misunderstanding, but he also know Kiyomasa wouldn’t listen.

It was true he had been with Mary. So…

“If you had only released mother…!”

What would have happened then? Kiyomasa screamed the answer.

“She would have smiled and talked with me!”

●

…''Oh, this isn’t good.

Tenzou had honestly thought something he couldn’t afford to think here.

He had felt that Kiyomasa was right.

It didn’t come from guilt. Because he wasn’t the one who had wronged her.

But he did imagine what it would be like if it were him.

And so he felt that way.

…''I’m sorry.

It felt right.

That acceptance briefly erased his will to resist Kiyomasa, delaying his evasion.

He heard the loud step of a mobile shell behind him and felt the wind rush in.

That was Kiyomasa.

By the time he realized his mistake, it was too late.

Thinking the greatest risk was at neck height, he slid his head the left. Then a blade jabbed past his right cheek from behind.

…''A half-sickle!

Just as he swung his head down, the half-sickle blade shot past overhead.

But another part of him was slower.

His feet.

Kiyomasa had launched two simultaneous attacks as she approached from behind.

“Kh!”

Lifting his left foot and skidding his right foot to the left was the most he could manage.

The downwards strike of the spear tip grazed the outer ankle of the right foot he couldn’t manage to get up off the deck.

It wasn’t a direct hit. He was wearing shin armor. But the blade split the metal greaves and briefly stroked his ankle bone.

“Master Tenzou!”

“Hm? Is something wrong?”

…''Wow, I’m going way too far pretending like that was nothing!

He had done so on reflex because Mary was here. If the nudist or one of the others were here instead, he would have dashed away. ''I know how to match my behavior to the situation.

But this had done damage. He was starting to bleed, blood in his shoe would make his footing less sure, and, worse, it would hinder his focus.

…''This is dangerous!

And just as he thought that…

“Oh?”

The foot he had moved to evade began to float unnaturally.

He thought he had stepped on some sand, but no. This was…

…''The deck was stripped away when the two Excaliburs clashed earlier!

It had happened over a wide area, so he shouldn’t have had to worry about it when it came to his own footing. But if the damage was even worse here and his foot slipped…

“That is directly below the location of our second clash!”

He had lost track of that because the light had covered the deck and he had been so focused on the enemy behind him.

Thinking back, Kiyomasa’s rapid approach had been accomplished using Ex. Caledfwlch’s thruster.

She had realized how badly damaged the area was, but she had used the thruster to keep him from noticing.

…''Was she luring me here!?

Then the next attack came.

“Kh.”

His carelessly placed right foot was injured and unreliable.

He considered how to dodge using just his left foot, but then a power arrived from the side.

“Excuse meeeeee!”

Just as he realized he didn’t recognize the voice, he took a kick straight to the face.

●

Kiyomasa watched as the enemy she was about to attack took a kick to the face from the side, flipped twice through the air with her mother in his arms, and managed to actually land on his feet.

…''My.

''Was that pure martial arts? It was well done,'' she thought before returning to her senses.

…''He is my enemy!

But she recognized the voice that had kicked that enemy away. The voice continued to speak to her enemy.

“Whoa! Are you alright!? I thought I could provide some assistance and picked up some speed, but then I couldn’t stop myself! I tried to apply the brakes, but the footing is so bad here I slipped and kicked you in the face!”

But her enemy didn’t react.

Puzzled, she watched as her mother touched his cheek from within his arms.

“Um, Master Tenzou?”

“Oh, yesss!? Um? What? Do you need something?”

“Ahhhhh! Did I knock you out!? I’m so sorry!”

“No, wait, who even are you!?”

The sudden intruder bowed toward Kiyomasa’s enemy and mother. It was an impressive action that brought her head down to hip height.

And she named herself.

“I’m Uni!!”

●

'''Kiyo-Massive:''' “Eh?”

'''AnG:''' “What’s happening now?”

'''Kiyo-Massive:''' “Um, well, someone I know is using a name I don’t know.”

'''Tsurugi:''' “What’s the matter, Kiyomasa. That’s Kani there.”

●

Kiyomasa thought for a moment and then tried asking.

“Um, Kani-sama?”

“No!”

She was instantly denied.

“I’m Uni!”

●

'''Kiyo-Massive''' “…”

'''Black Wolf:''' “K-Kiyomasa!? You mustn’t let anything that happens on the Musashi surprise you! Our mothers always told us it was that sort of place, remember!?”

'''Kiyo-Massive:''' “But, um, does it have to happen right in front of me?”

'''The Boy:''' “Act rather than think! That’s the best strategy!”

●

Tenzou shuffled his feet to move around 5 meters away on the poor footing.

…''W-we should be safe from here!

He felt bad for Mary who looked baffled by it all, but he did not put her down. And…

“You,” said Kiyomasa with her back to him. “Take my mother away from here so she does not come to harm.”

“Your request…will be granted.”

“Testament,” she replied.

So he turned his head to face…

“Um, Uni-dono.”

“Testament! No, I mean judge! I’m here as Uni from Akechi!”

''She’s the athletic type for sure,'' he thought and then recalled that the Azuchi had sent them someone to assist them as part of the Akechi forces when they were leaving Mikawa Bay. But…

…''Wait, I thought she was called Kani?

Futayo had gone to check on her when she arrived. Futayo was probably busy at the moment, but he tried asking.

'''10ZO:''' “Futayo-dono, do you have a moment?”

'''Tonbokiri:''' “Judge! I do indeed! …Time out!! Noooo cuuutting!”

She was at it again.

''I don’t know who she’s fighting, but I am so very sorry.

And after a few seconds…

'''Tonbokiri:''' “What do you want, ninja? If you want to stand out more, there is nothing I can do to help you there.”

'''10ZO:''' “That joke would have worked better back at Mikawa, so has your opinion of me not changed at all since then? But anyway, I had a question. Remember how the Azuchi sent someone over to help us?”

“Right,” replied Futayo. She must have known what he meant.

After a pause, she continued.

'''Tonbokiri:''' “You mean Ebi-dono! How is she doing!?”

●

Tenzou decided this was a problem he could put off until later.

…''She may be a species that changes names from time to time.

He didn’t understand all cultures or customs, so it was best to leave these things be. So…

“Uni-dono, take care of things here!”

“Judge, I’ll do my best!”

…''Oh, she’s serious.

He would sometimes take a command role as 1st Special Duty Officer, so he could tell how serious someone was from a single response.

This girl would make a fearsome opponent.

He could tell she didn’t question dedicating her full strength to a battle, just like the combat Special Duty Officers, Futayo, and Narumi.

If she had still been on the other side, she would have been one of the ones boarding them.

He felt mildly threatened by that thought, but the opposite was happening instead. And…

…''That would be why Kiyomasa-dono abandoned her pursuit of us.

''In that case,'' he thought with a nod and picked Mary up again.

“Excuse me!”

He began a hurried run.

“Master Tenzou! Where are we going!?”

He already had a destination in mind.

“Okutama’s bow deck. Where Toori-dono and the others are.”

●

Kani took a light step to confirm her footing.

Her surroundings were filled with light, spacious, and provided nowhere to hide. And her opponent was Kiyomasa.

“Getting to duel you is like a dream come true, Kiyomasa-senpai!”

“It’s a more complicated feeling for me.”

“Why!?”

“Because we’re clearly wearing down our own forces here.”

“No, we aren’t!”

She knew that was wrong.

“You’re with Hashiba and I’m with Akechi!”

“But we’re both originally from Hashiba, right?”

“That’s not the point!” she insisted. “You’re still with Hashiba, but I’m with Akechi now!”

●

“Not the point, huh?”

Kiyomasa could win this. But the most beneficial way to get through this was…

…''For me to admit defeat.

She knew that was the best option.

Then neither she nor Uni would be harmed and they could move on to another battle or return to the Azuchi.

But that was wrong.

…''Honestly.

Uni was saying she was being too thoughtful and too conceited.

“You were given that role with Akechi, so your pride demands you follow through, doesn’t it?”

To view her as Hashiba and try to help her out would be an insult.

But Uni responded with a smile.

“No!!”

What was wrong now?

“Hashiba and Akechi need to fight with everything they have!”

Because…

“That must be how it was in the Age of the Gods! We have to respect that!”

●

Uni saw Kiyomasa ready Ex. Caledfwlch in both hands.

…''Wow.

Most people couldn’t manage such an intimidating aura without speaking a word. Her hair swayed silently in the lingering light falling all around her as she finally spoke.

“Testament, you have a point. …And the origin of my name fought in the Battle of Yamazaki.”

“I know! Hashiba-sama already expected great things of him and he had already done some great things like entering the enemy castle first during the attack on Mouri!”

“Did you know Fukushima-sama was here too?”

“Judge! So are Ootani-san and Hachisuka-san!”

“Then why are you here?”

“Judge,” replied Uni. “I wasn’t sure where to go, but then I saw a big light burst in the sky! I knew whoever had done that was giving it everything they had! And when I showed up, I found you here!”

●

Kiyomasa gasped. But this wasn’t an accusation.

…''I see.

Everything she had.

Now that Uni mentioned it, she realized it was true. But…

“Uni-sama.”

“Judge! What is it!?”

“I was just fighting a terribly dirty battle.”

“You were!?”

“Testament. I was throwing long years of self-righteousness at my opponent, trying to cleanse myself of those things, shouting things I am not proud of, and lashing out.”

“You were!?”

“Are you sure you want to duel someone like that?”

Uni didn’t hesitate to answer.

“I am! Because…”

Uni raised her hands overhead and stretched up as if trying to touch the light scattering in the sky.

“Because this was your all, wasn’t it!?”

“Yes, it was.”

“Then I can leave everything else to someone else!”

Kiyomasa was at a loss for words.

Did Uni have a clearer mind on this, did she think about it differently, or what? But…

“–––––”

Kiyomasa realized how much easier it would be if she had an actual division between her reasons for fighting and her personal issues.

…''Uni-sama.

She knew she had been playing dirty before. But…

“Will you duel me?”

“Judge! That’s why I’m here! Give it your all like you did just now!”

“Eh?”

She wasn’t sure how she had worked herself up to the point of doing that, but should she try to reproduce the performance?

Uni sent her an expectant look.

“I can’t do that! Everyone I’ve fought has been like that! They all had amazing power! I was no match for them no matter how hard I tried and I knew I’d lose even if I did reach their level!”

But…

“I love figuring out just how far my strength can take me and just how great that strength is!”

“You love it?”

“Testament!” she replied. And, “It would be a lie if I didn’t go all out! So…”

So…

“I don’t think your full power just now was a lie!”

●

Kiyomasa sighed inwardly.

…''That’s probably true.

She felt a lot better now.

She had a variety of feelings regarding her parents and she doubted she could resolve them in a single night.

But the power those feelings had produced wasn’t a lie.

So now the question was how to interpret those feelings.

Whether she viewed that power as a bad thing or not was up to her. So…

…''I will accept it.

That was her decision.

All this time, she had been carrying around feelings powerful enough to draw out all that power.

Maybe she had played dirty, but it hadn’t been a lie. Knowing that changed how she viewed it.

So now…

“Uni-sama.”

“Judge, what is it!?”

“Shall we begin the Battle of Yamazaki?”

“Judge! I would love to!”

With that, Kani swung both hands.

And along the course taken by her swiftly racing palms…

…''Large spears!

Eight Sasamura cowling spears appeared. They were already accelerating.

“I’ll do my best!”

Kani charged toward her.

<noinclude>
{{HorizonNavbar
| [[Horizon:Volume 10B Chapter 31|Chapter 31]]
| [[Horizon:Volume 10B Chapter 33|Chapter 33]]
}}
</noinclude>

Internet Shrine Maiden Tsugumi-chan

Js06 — Mon, 27 Apr 2026 20:01:49 GMT

Internet Shrine Maiden Tsugumi-chan

← Older revision		Revision as of 20:01, 27 April 2026
Line 14:		Line 14:
	*[[Internet_Shrine_Maiden_Tsugumi-chan:Volume1_Chapter3\|Chapter 3: The Watery Gnawer @ The Rending Pool]]		*[[Internet_Shrine_Maiden_Tsugumi-chan:Volume1_Chapter3\|Chapter 3: The Watery Gnawer @ The Rending Pool]]
	*[[Internet_Shrine_Maiden_Tsugumi-chan:Volume1_Chapter4\|Chapter 4: Hibashi-sama @ Vanishing Canal]]		*[[Internet_Shrine_Maiden_Tsugumi-chan:Volume1_Chapter4\|Chapter 4: Hibashi-sama @ Vanishing Canal]]
	*Chapter 5		*[[Internet_Shrine_Maiden_Tsugumi-chan:Volume1_Chapter5\|Chapter 5: Hasshaku-sama @ Waterfront TV]]
	*Chapter 6		*Chapter 6
	*Epilogue		*Epilogue

Internet Shrine Maiden Tsugumi-chan:Volume1 Chapter5

Js06 — Mon, 27 Apr 2026 20:01:42 GMT

Created page with "==Chapter 5: Hasshaku-sama @ Waterfront TV== ===Part 1=== According to the phone propped up in the hermit crab acrylic charger stand, it was 10 at night. Inside the detective agency’s nap room. The online shrine maiden was seated on the bed in her underwear with her arms around her raised knees. Her long black hair spilled down past her cheeks to her shoulders. The girl was staring at the memos attached to the back of the electric curtain. “Hibashi-sama”..."

Show changes

Hyouka:Volume 1 Chapter 1

138.75.67.99 — Mon, 27 Apr 2026 13:20:47 GMT

1 - Letter from Banaras

← Older revision		Revision as of 13:20, 27 April 2026
(One intermediate revision by the same user not shown)
(No difference)

User:Schnee

Schnee — Mon, 27 Apr 2026 12:08:09 GMT

User account Schnee was created

User:Adprst

Adprst — Mon, 27 Apr 2026 09:22:38 GMT

User account Adprst was created

Owari no Chronicle:Volume1 Chapter 1

N-Ch — Mon, 27 Apr 2026 04:16:18 GMT

← Older revision		Revision as of 04:16, 27 April 2026
Line 260:		Line 260:
	Ooki glanced upwards and folded her arms.		Ooki glanced upwards and folded her arms.

	“Your father was adopted by your grandfather and he entered IAI at the same time as your mother. However, he was killed in the great Kansai earthquake at the end of 95. Your mother, um, well, brought you with her and-…”		“Your father was adopted by your grandfather and he entered IAI at the same time as your mother. However, he was killed in the great Kansai earthquake at the end of ’95. Your mother, um, well, brought you with her and-…”

	Ooki trailed off and Sayama smiled bitterly.		Ooki trailed off and Sayama smiled bitterly.

Golden Time

Rpapo — Sun, 26 Apr 2026 21:34:17 GMT

← Older revision		Revision as of 21:34, 26 April 2026
Line 130:		Line 130:
	::*[[Golden Time:Volume6_Chapter2\|Chapter 2]]		::*[[Golden Time:Volume6_Chapter2\|Chapter 2]]
	::*[[Golden Time:Volume6_Chapter3\|Chapter 3]]		::*[[Golden Time:Volume6_Chapter3\|Chapter 3]]
	::*[[Golden Time:Volume6_Chapter4\|Chapter 4]] (67% complete)		::*[[Golden Time:Volume6_Chapter4\|Chapter 4]] (70% complete)
	::*Postscript		::*Postscript
	::*Translator's Notes and References		::*Translator's Notes and References

Golden Time:Volume6 Chapter4

Rpapo — Sun, 26 Apr 2026 21:33:53 GMT

Pages 212 & 213 done.

@@ Line 1: / Line 1: @@
 <noinclude>
-{{Incomplete|percentage=67}}
+{{Incomplete|percentage=70}}
 ==Golden Time 6: Chapter 4==
 </noinclude>
@@ Line 635: / Line 635: @@
 "Though your hair style has turned into something totally cool."
-<nowiki><~~67% Completed~~></nowiki> <!-- 40 of 60 pages -->
+He couldn't help but blush and scratch his head.
 <noinclude>

User:Koeru

Koeru — Sun, 26 Apr 2026 21:25:43 GMT

User account Koeru was created

User:Brxidie

Brxidie — Sun, 26 Apr 2026 09:16:15 GMT

User account Brxidie was created

User:Jsp

Jsp — Sun, 26 Apr 2026 08:11:15 GMT

User account Jsp was created

Owari no Chronicle:Volume12 Chapter 17

N-Ch — Sun, 26 Apr 2026 01:25:53 GMT

← Older revision		Revision as of 01:25, 26 April 2026
Line 247:		Line 247:
	He gulped at that conclusion and Kashima gave a deep nod in front of him.		He gulped at that conclusion and Kashima gave a deep nod in front of him.

	“I understand your concerns. To put it on words…you were having dirty thoughts, weren’t you?”		“I understand your concerns. To put it into words…you were having dirty thoughts, weren’t you?”

	“N-n-n-n-no!?”		“N-n-n-n-no!?”

User:Tienduyvu

Tienduyvu — Sat, 25 Apr 2026 14:20:36 GMT

User account Tienduyvu was created

Owari no Chronicle:Volume12 Chapter 9

N-Ch — Sat, 25 Apr 2026 02:09:02 GMT

← Older revision		Revision as of 02:09, 25 April 2026
Line 667:		Line 667:
	“You don’t get it? Typhon doesn’t need a cockpit in the chest when it’s remote controlled, so I had it hollowed out as much as possible. …Surprised?”		“You don’t get it? Typhon doesn’t need a cockpit in the chest when it’s remote controlled, so I had it hollowed out as much as possible. …Surprised?”

	Hiba was unable to ~~response~~.		Hiba was unable to respond.

	He simply swayed up and down, trembled left and right, and tried to stand.		He simply swayed up and down, trembled left and right, and tried to stand.

User:Flowershower

Flowershower — Fri, 24 Apr 2026 15:00:38 GMT

User account Flowershower was created

High School DxD (Polski)

Nightwing — Fri, 24 Apr 2026 14:31:39 GMT

← Older revision		Revision as of 14:31, 24 April 2026
Line 359:		Line 359:

	==Aktualizacje==<!--max 10, resztę przenosić na stronę aktualizacji!-->		==Aktualizacje==<!--max 10, resztę przenosić na stronę aktualizacji!-->
			*'''24 kwietnia''' - Dodano ''Rozdział drugi'' z tomu DX8.
	*'''15 kwietnia''' - Dodano ''Rozdział pierwszy'' z tomu DX8.		*'''15 kwietnia''' - Dodano ''Rozdział pierwszy'' z tomu DX8.

High School DxD:Tom DX8 Żywot 2

Nightwing — Fri, 24 Apr 2026 14:30:36 GMT

Created page with "==Żywot 2: Toczę kulinarną bitwę!== ===Część 1=== thumb Wydarzyło się to wkrótce po tym, gdy zwiedziliśmy z Asią Siedem Cudów Akademii Kuou. Przypomniałem sobie, jakie to było niezwykle erotyczne, a właściwie to przerażające, przeżycie. Dzisiaj, gdy skończyły się lekcje, znów przyszedłem do pokoju klubowego. – Cześć, już jestem. – Dzień dobry, ja też przyszłam! Ja i Asia przywitaliśmy się ze wszystkimi,..."

New page

==Żywot 2: Toczę kulinarną bitwę!==
===Część 1===
[[File:Akeno Life 2.webp|thumb]]
Wydarzyło się to wkrótce po tym, gdy zwiedziliśmy z Asią Siedem Cudów Akademii Kuou.

Przypomniałem sobie, jakie to było niezwykle erotyczne, a właściwie to przerażające, przeżycie.

Dzisiaj, gdy skończyły się lekcje, znów przyszedłem do pokoju klubowego.

– Cześć, już jestem.

– Dzień dobry, ja też przyszłam!

Ja i Asia przywitaliśmy się ze wszystkimi, wchodząc o pokoju klubowego.

– Ara, witajcie, Ise, i ty też, Asiu.

Osobą, która siedziała na samym końcu pomieszczenia, z delikatnym uśmiechem na twarzy, była Rias-Buchou.

Po wymianie kilku słów z osobami już obecnymi, Akeno-san, Koneko-chan i Kibą….

– Buchou, przepraszamy za spóźnienie, ale zajęcia trochę się przeciągnęły… Zaraz, co tam czytasz?

Rias-Buchou czytała jakieś czasopismo.

Akeno-san, która siedziała obok niej, również przyglądała się tej gazecie z wielkim zainteresowaniem.

Cz-czyżby było to jakieś erotyczne pisemko?!

Nie, nie są takie napalone jak ja, więc raczej nie czytają czegoś takiego w pokoju klubowym.

– Mówisz o tym?

Co przykuło uwagę naszych Dwóch Wielkich Onee-sama?

Buchou pokazała okładkę magazynu, żebyśmy z Azją mogli to zobaczyć.

– To czasopismo z Zaświatów, świata diabłów, poświęcone gotowaniu.

Na okładce znajdowały się zdjęcia różnych kolorowych potraw.

Oczywiście że to nie żadne erotyczne pisemko! Naprawdę przepraszam, że tak pomyślałem!

– O-och, więc w świece diabłów istnieją takie gazety.

– Świat diabłów został w dużej mierze ukształtowany przez świat ludzki. A czasopisma dla mas, takie jak to, niewiele różnią się od tych dla ludzi.

Ciągle byłem w trakcie zgłębiania wiedzy o diabłach i Zaświatach.

Buchou wyjaśniła mi wszystko w sposób łatwy do zrozumienia, mimo że nie miałem pojęcia o branży biznesowej.

– Mamy nie tylko czasopisma kulinarne, ale też mnóstwo magazynów modowych i specjalistycznych. Prawda, Akeno?

– Dokładnie. Ja też zamawiam prasę z Zaświatów.

Więc ich różnorodność była tak duża, co?

A to oznacza, że w Zaświatach też musieli mieć prasę erotyczną… Gu-fu-fu, kiedyś chciałbym przeczytać jakieś tamtejsze pisemka!

– Masz zboczony wyraz twarzy, Ise-san! Tak cię podekscytował jakiś magazyn kulinarny…?

Asia spojrzała na mnie troskliwym wzrokiem.

Jakkolwiek na to nie spojrzeć, podniecanie się zdjęciami jedzenia to już przesada!

Zawahałem się na moment, zastanawiając się, czy naprawdę powinienem wszystko wyjaśnić.

– Wy dwoje odrodziliście się niedawno, ale świadomość trendów panujących w Zaświatach jest ważna nawet dla diabłów żyjących w świecie ludzi.

Być może Akeno-san domyśliła się wszystkiego, więc sprowadziła naszą rozmowę na właściwe tory.

Racja! Znajomość trendów jest bardzo ważna!!

– Sam zamówiłem w Zaświatach magazyn o mieczach, Ise-kun – odezwał się przystojny książę Kiba.

Był Skoczkiem Rodu Gremory i miał też Boski Dar związany z bronią, dlatego najwyraźniej szukał informacji na temat broni.

Wkładał wysiłek nie tylko w treningi bojowe, ale także w inne sprawy.

– Pasuje to do ciebie, Kiba. Może i ja powinienem coś zamówić.

Wszyscy czytali czasopisma, jakby to było coś oczywistego.

I w tym przypadku pomyślałem, żeby pójść w jego ślady.

– Zaraz, nadal nie znam diabelskiego alfabetu, którymi zapisane są czasopisma. Ciągle jeszcze nie opanowałem tych wszystkich liter…

Oczywiście, że najpierw muszę opanować diabelski alfabet!

Nie zrozumiałem więcej niż połowy tego, co było napisane na stronie, którą pokazała mi Buchou.

– Chociaż muszę stwierdzić, że potrawy pokazane w tym magazynie kulinarnym wyglądają apetycznie.

Zdjęcia oddają ich smakowitość.

Ech, samo patrzenie na nie sprawiło, że poczułem głód.

– Kuchnia z Zaświatów oferuje mnóstwo smacznych dań.

– Och, naprawdę, Koneko-chan?

Jeśli taka smakoszka tak mówi, to musi to być prawda.

– Tak. Buchou i Akeno-san przygotowały je kiedyś i były niesamowicie pyszne.

C-co?! Potrawy ugotowane osobiście przez Buchou i Akeno-san?!

Zacisnąłem obie dłonie z zazdrości, ale…

– O, ja też je jadłem. Były bardzo smaczne.

– Mówisz serio! Buchou, jak to miło z twojej strony, oprócz Koneko-chan, pozwoliłaś też skosztować swoich potraw komuś takiemu jak Kiba!

– Jesteś szorstki jak zawsze, Ise-kun.

Już sam jego wygląd był nie do wybaczenia, ale nawet spróbowanie domowych potraw Buchou było niewybaczalne!

Z całych sił dawałem znać, że ja też chcę ich spróbować.

A potem Buchou lekko się uśmiechnęła.

– Damy ci ich skosztować kiedy tylko zechcesz, prawda Akeno?

– Oczywiście, ufu-fu.

Naprawdę?!

Nie wspominając o tym, że nawet Akeno-san coś przygotuje?!

Podczas gdy ja byłem przepełniony radością, Asia odezwała się, jakby coś sobie przypomniała.

– Skoro o tym mowa, to kuchnia Kościoła też ma swoje tajne menu… Tak przynajmniej słyszałam od innych zakonnic, gdy byłam jeszcze w zakonie.

– Tajne menu Kościoła? Och, to brzmi intrygująco.

Kiedy mówimy o posiłkach religijnych, na myśl przychodzi nam obraz prostego jedzenia.

A czym dodatkowo może być to „tajne”?

– O co z tym chodzi, Asiu?

Byłem niezwykle ciekawy, więc pozwól mi się tego dowiedzieć!

– To nic tak ekstrawaganckiego jak kuchnia Zaświatów z tego magazynu, ale to specjalność Kościoła… – Asia lekko spuściła wzrok i mówiła nieśmiało. – Znam tylko przepis i sama tego nie przygotowywałam… przepraszam, Ise-san.

– W porządku, naprawdę nie ma potrzeby przepraszać. Nic na to nie poradzisz, biorąc pod uwagę twoją sytuację.

Już samo dowiedzenie się o istnieniu tajnego menu było ogromnym odkryciem.

Prowadząc normalne życie, nie dowiedziałbyś się o takich rzeczach.

– Chociaż zarówno Zaświaty, jak i Kościół mają swoje własne, wyjątkowe dania, tak? Chyba spróbuję obu! – oznajmiłem, czując ucisk w brzuchu.

I podobnie jak ja, inni członkowie również zainteresowali się obiema kuchniami.

– Rozumiem… – Rias-Buchou zastanawiała się nad czymś. – Dobrze!

Nagle uniosła głowę, jakby wpadła na jakiś pomysł.

– Ara-ara, coś ci przyszło do głowy, Buchou? – zapytała Akeno-san.

W odpowiedzi, Rias-Buchou, majestatycznie potrząsnęła swoimi szkarłatnymi włosami.

– Zgadza się, Akeno. Asiu, urządźmy sobie kulinarną bitwę!

Nieoczekiwany pomysł wywołał poruszenie wśród wszystkich obecnych.

Asia również wyglądała na nieco zakłopotaną, więc spojrzała na Buchou, przechylając głowę.

– Eh, k-kulinrna bitwa…?

– Dokładnie. Zaczynamy od tego, że wszystkie będziemy zbierać składniki, i urządzimy sobie konkurs kulinarny – podsumowała swój pomysł Buchou. – Przygotuję dania z Zaświatów. Więc ty przygotuj coś z tajnego menu Kościoła, Asiu.

Kuchnia Zaświatów, kontra Kuchnia Kościoła!

Normalnie te dwie rzeczy wykluczałyby się wzajemnie, ale jeśli chodzi o jedzenie, mogą ze sobą konkurować!

– Wow! To brzmi zabawnie! Spróbuj tego, Asiu!

Co za fantastyczny pomysł. Tego się można było spodziewać po naszej pani.

Oczywiście byłem jak najbardziej za, więc zachęcałem stojącą obok mnie Asię.

– A-ale ja tylko słyszałam o tajnym menu i nigdy niczego z tego nie gotowałam. Ne sądzę abym była się w stanie mierzyć z Buchou-san.

– W porządku. Wystarczy samo przygotowanie potraw i pozwolenie innym, aby ich spróbowali. Powiedziałam „bitwa”, ale wygrana lub przegrana nie ma znaczenia. Dobra zabawa to więcej niż potrzeba, prawda? – Buchou przemówiła łagodnie do Asi, której brakowało pewności siebie.

To nie była żadna brutalna rywalizacja.

Zgodnie z duchem Klubu Okultystycznego, staramy się wykonywać nasze cele w sposób uczciwy i skuteczny!

Słysząc jej słowa, Asia skinęła głową z ulgi.

– Ach tak, Koneko-chan, liczę, że zostaniesz asystentką Asi.

– Zrozumiałam. Będę pod twoją opieką, Asiu-senpai.

Z pomocą Koneko-chan, będą gotowały za stu.

W końcu ma nadludzką siłę… Czekaj, nie patrz na mnie gniewnie! Brutalna siła nie ma nic wspólnego z gotowaniem!

– Ech, ach, tak! J-ja jestem tą osobą, która powinna to powiedzieć!

Asia raz po raz kłaniała się swojej kouhai, która pod wieloma względami była niezawodna.

– Ty będziesz mój asystentką, Akeno. Zgadzasz się?

– Oczywiście.

Ustalono, że Akeno-san będzie odpowiedzialna za wspieranie Rias-Buchou.

– Ale nie będzie ciekawie, jeśli będę też gotować, pomogę tylko przy przygotowaniu składników i tym podobnych, jasne?

– Jasne. Ise, Yuuto, wy będziecie degustatorami.

Jedzenie zostawcie mnie!

Ja i Kiba odpowiedzieliśmy zgodnie „Oczywiście”.

– Teraz przebudujemy puste pomieszczenie w starym budynku szkolnym na kuchnię. Dobrze, czas przywołać chowańce i zacząć przygotowywać scenę do kulinarnego pojedynku!

Buchou wezwała swojego chowańca za pomocą Demonicznej Mocy i natychmiast rozpoczęła przygotowania.

– Ara-ara, Buchou, zawsze wybiega myślami w przyszłość, gdy coś jej przyjdzie do głowy.

Akeno-san uśmiechnęła się wesoło i również pomogła w przygotowaniu sceny.

– A więc Kiba, ty i ja jesteśmy odpowiedzialni za degustację, co? Nie mogę się doczekać.

– Mam nadzieję że wszystko pójdzie dobrze.

W przeciwieństwie do mnie, który nie mógł się już doczekać, Kiba z jakiegoś powodu wyglądał na lekko zmartwionego.

Czego właściwie mógłby się obawiać, mając przed sobą jedzenie przygotowane przez piękności?

Jeśli nie masz ochoty, zjem też twoją porcję, więc nie musisz się martwić!

– Achhh! T-to bardzo kłopotliwe!

Gdy rozstrzygnięcie zapadło szybko, rozpoczęto nawet budowę kuchni.

Asia wyglądała na bardzo spiętą, ze względu na szybki rozwój sytuacji.

– I-Ise-san! Co powinnam zrobić!?

– W porządku. Buchou powiedziała też, że nie chodzi o wyłonienie zwycięzcy, prawda? – powtórzyłem słowa Buchou sprzed chwili, aby ją pocieszyć. – Spróbujcie po prostu cieszyć się procesem gotowania. Ja też nie mogę się doczekać, żeby go spróbować!

Nie musisz się tym aż tak przejmować.

A nawet gdybyś przegrała rozgrywkę, to nie będzie za to żadnej kary, czy czegoś takiego.

– …Jeśli Ise-san dowie się że źle gotuję… Nie będę w stanie żyć…! – nagle Asia mruknęła coś stłumionym głosem.

– Hm? Coś mówiłaś?

– N-nie! Racja, ja, Asia Argento, dam z siebie wszystko!

– Och! Trzymam za ciebie kciuki!

Oczywiście za Buchou też trzymam kciuki! Obie dajcie z siebie wszystko!

I tak oto miało się rozpocząć kulinarne starcie Klubu Okultystycznego, które zostało nagle zorganizowane.

No i co z tego wyniknie?!

===Część 2===
Specjalną scenę do kulinarnego pojedynku przygotowano w pustym pomieszczeniu wewnątrz starego budynku szkoły.

Obecnie znajdują się tam dwie duże kuchnie.

Przy jednej z nich stała Buchou i jej asystentka, Akeno-san.

A przy drugiej zdenerwowana Asia, wraz z Koneko-chan.

– Achem. Uchh, skoro tak jest….

Degustatorzy, Ja i Kiba, usiedliśmy.

W tle rozbrzmiewała rytmiczna muzyka, odpowiednia do konkursu kulinarnego.

– Chciałbym rozpocząć pierwsze kulinarne starcie dziewczyn z Klubu Okultystycznego! – po moim głośnym oznajmieniu, wokół sceny uniósł się dym.

Był tu nawet taki sprzęt… Buchou naprawdę się postarała, jeśli chodzi o inscenizację…

– Ja, Kiba Yuuto, i Hyoudou Issei-kun, będziemy odpowiedzialni za komentowanie – nagle Kiba stanął obok mnie, mówiąc coś nieoczekiwanego.

– Ech?! Będziemy też komentatorami?!

C-cóż, nieważne! Chodzi o nastrój; nastrój, mówię wam!

Podobnie jak Kiba, zacząłem również komentować bieżące wydarzenia.

– No cóż, obie strony mają już zapewnione składniki i naczynia kuchenne. Cztery dziewczyny przebrały się w fartuchy… Chwila! Czy te fartuchy nie są trochę zbyt wyzywające?!

Gdy się pochyliłem do przodu, nie mogłem oderwać oczu od rozgrywającej się przede mną sceny.

– Tak, jakoś udało nam się nałożyć fartuchy na stroje kąpielowe. Prawda, Akeno?

– Ufu-fu, to usługa specjalna.

– Dziękuję wam bardzo! To uczta dla oczu!

Przyjrzałem się uważnie tym wspaniałym piersiom!

Jeszcze nie zjadłem ani jednego posiłku, a już byłem pełen szczęścia!

– Achh, ten strój jest przewiewny!

– Asiu-senpai, ten fartuch do ciebie pasuje. Kostium kąpielowy też.

Oczywistym jest, że osoby stojące naprzeciwko Buchou i Akeno-san, Asia i Koneko-chan również miały na sobie fartuchy i stroje kąpielowe.

Obie prezentowały się także niezwykle seksownie!
[[File:Asia & Koneko wearing aprons.webp|thumb]]
– Koneko-chan, twój kostium kąpielowy też wygląda uroczo.

– Ponieważ tylko szkolny kostium kąpielowy dobrze na mnie wygląda… – powiedziała Koneko-chan z samokrytyką, chociaż widziała swoje przeciwniczki, dwie onee-sama.

– Nie! To jest najlepsze, Koneko-chan! Twój też ci pasuje, Asiu! Jeśli chodzi o stroje kąpielowe dla kobiet, to popieram praktycznie wszystkie!

Fartuch nałożony na szkolny kostium kąpielowy, czyż to nie wspaniałe?!

Nie mogłem powstrzymać uśmiechu i nagle….

'''ŁUP!!!'''

Koneko-chan rzuciła we mnie patelnią i trafiła w głowę.

– Auć!

– Proszę, pohamuj się Zboczeńcu-senpai…

Patrzyła na mnie naprawdę wrogo, a jej policzki były lekko zaczerwienione.

Auć… Myślałem, że mi głowa pęknie...

– He he he, może też powinienem założyć taki kostium?

– Zabiję cię, jeśli to zrobisz, Kiba-a-a!

Wolałbym umrzeć, niż patrzeć na faceta w fartuchu nałożonym na kostium kąpielowy!

Na samą myśl o tym, moja głowa bolała jeszcze mocniej…

– No cóż, zmieńmy temat i zajmijmy się gotowaniem, zgoda? – oznajmił Kiba, zaczynając cały temat od nowa.

Jeszcze raz przejrzeliśmy menu tego wydarzenia…

Drużyna Buchou i Akeno-san była odpowiedzialna za kuchnię Zaświatów.

A drużyna Asi i Koneko-chan za tajne menu Kościoła.

– A więc zaczynajcie gotować.

Na sygnał Kiby nagle rozległ się dźwięk gongu.

– Start…

– Och, Koneko-chan dzwoni w gong, aby ogłosić start!

To był sygnał do rozpoczęcia gry i obie drużyny natychmiast ruszyły do akcji.

– Dobrze, zaczynajmy.

Buchou i Akeno-san zręcznie kroiły składniki nożami kuchennymi.

Drużyna senpaiek wysunęła się na prowadzenie.

Jak można było się spodziewać po starszych członkiniach, ich gotowanie było szybkie i efektywne!

– Najpierw pokroimy mandragorę barona wyhodowaną w Zaświatach! Jest bardzo pożywna i ma wspaniały smak nawet na surowo!

Składnikiem, który Buchou wzięła, wydając instrukcje Akeno-san, była… Chwila.

– Ten składnik wygląda jak człowiek, prawda?!

I ma nawet całkiem realistyczny ludzki kształt.

T-to jest jadalne… Prawda?

Składnik, który zobaczyłem po raz pierwszy, zaskoczył mnie, więc Kiba udzielił mi wyjaśnień:

– Ta roślina nazywa się mandragora i jest dość popularnym składnikiem magicznych eliksirów oraz alchemii.

Magiczne eliksiry? Alchemia?

Czy wspomniał coś o jej zastosowaniu w kuchni…?

– A użycie tak wysokiej jakości składnika jak mandragora barona było, jak sądzę, czymś zupełnie naturalnym w przypadku Buchou.

– Nigdy o tym nie słyszałem! Zupełnie różni się od tych popularnych składników, które znam! – krzyknąłem, patrząc w bok. Nie mogłem uwierzyć, że to składnik jedzenia. – A ten „baron”, ma coś wspólnego z ziemniakami<ref>Nazwa „ziemniaki barona” lub „ziemniaki Danshaku” pochodzi od tytułu barona Ryokichi Kawady, który sprowadził z Wielkiej Brytanii do Japonii pewien gatunek ziemniaków</ref>?! Zdecydowanie nie chciałbym tego zjeść na surowo!

– He he he, jesteś taki delikatny, Ise-kun.

Kiba wzruszył ramionami, a następnie spojrzał w stronę przeciwną do drużyny Buchou.

– Oho, wygląda na to, że zespół Asi-san również wziął się do pracy.

Spojrzałem tam i byłem świadkiem momentu, w którym Asia otworzyła jakąś tajemniczą butelkę.

– Uchh, najpierw wlewamy wodę święconą do garnka – mówiąc to, wlała wodę święconą z butelki do garnka.

– To nie przejdzie, prawda? To od samego początku zapowiadało się na katastrofę, prawda?! – krzyknąłem i zerwałem się na nogi. – To woda święcona! Dla nas, diabłów, to dosłownie trucizna, prawda? W tym momencie praktycznie każecie nam się nafaszerować śmiertelną trucizną, rozumiecie?!

Nie chcę być zbyt surowy dla Asi.

Ale żarty na bok, co by się z nami stało po zjedzeniu tego…

– N-nie! N-nie zamierzam stworzyć żadnej trucizny, ani niczego takiego!

Trudno w to uwierzyć, kiedy jednocześnie napełniasz garnek wodą święconą po brzegi!

– Asia ma rację, Ise. Nie dowiesz się jak smakuje, póki nie spróbujesz.

– Nie, nie! Buchou, wiem że to ja i Kiba będziemy tego próbować, ale czy nie jesteś zbyt nierozsądna?!

I co to „Nie dowiesz się jak smakuje, póki nie spróbujesz”, miało znaczyć?!

Buchou również nie miała pojęcia, jak będzie wyglądało jej gotowe danie?!

Niedobrze. Teraz nie mogę powstrzymać się od uczucia niepokoju.

Spojrzałem na Kibę, który również miał być degustatorem, aby dowiedzieć się, czy według niego to w porządku.

– Jako skoczek Rias Gremory, zawsze jestem gotowy na śmierć.

– Nie rób mi tu miny wojownika, który zmierza ku niemal pewnej śmierci! Chwila, to naprawdę jest sytuacja niemal pewnej śmierci!

Naprawdę ci to nie przeszkadza, mości panie Skoczku Rodu Gremory?!

– Asiu, nie przejmuj się tym i gotuj dalej. Ise na pewno zje twoje dania. Bo jest miły. Uwierz w niego.

Asia skinęła głową, głęboko wzruszona po wysłuchaniu słów Buchou, które dodały jej otuchy.

– Bu-Buchou-san! Zrozumiałam! Nadal będę przygotowywać dania z tajnego menu!

Czy jesteś przy zdrowych zmysłach?!

A-ale ten jej radosny uśmiech…guh…

– Ugh, dobra! Przynajmniej niech będzie pyszne! Nie chcę umrzeć od czegoś, co okropnie smakuje!

Postanowiłem, że będę chronił Asię.

Aby chronić jej uśmiech, nieważne, czy będzie to śmiertelnie trujące danie, czy cokolwiek innego, ja…

– Buchou, bulion jest gotowy.

W tym momencie moim oczom ukazał się garnek, z którego dobiegał niebezpieczny, bulgoczący dźwięk.

– Z-zaraz! Co jest w tym garnku! Nigdy wcześniej nie widziałem podobnego koloru!

– Jasne, to bulion ugotowany na mięsie bazyliszka wyhodowanego w Zaświatach.

Nie tylko Asia gotowała coś niebezpiecznego.

Miałam co do tego złe przeczucia, ale wokół Buchou też unosiła się paskudna atmosfera…

– I to jest właśnie ten bazyliszek. To potwór – podniosła to i pokazała mi. – Skoro mamy taką szansę, to warto tego użyć.

– To potwór, który wygląda jak połączenie kurczaka i jaszczurki, prawda? Ej! To diabły hodują je w zaświatach?!

Przerażało mnie samo myślenie o tym!

Podobnie jak w przypadku wody święconej, zastanawiałem się, czy nawet diabeł może bezpiecznie jeść coś takiego…

Podczas gdy ja byłem oszołomiony, Kiba udzielił mi dalszych wyjaśnień:

– Bazyliszek to niezwykle niebezpieczny potwór, który zamienia w kamień każdego, kto go dotknie lub na niego spojrzy. Jest też jadowity.

– Czy to nie trucizna? To danie też będzie trujące! Co to jest? Czy nie pomyliliście konkursu kulinarnego z jakimś trucicielskim wydarzeniem Klubu Okultystycznego?!

Nie byliśmy już dłużej degustatorami, a jakimiś obiektami do testowania trucizny, wiecie?

– Mówisz że to potwór! Używać potwora jako składnika! Popularne dania z Zaświatów to istny chaos, który zdecydowanie przerósł moje oczekiwania!

Już wyobrażałem sobie więcej takich potraw z Zaświatów….

– J-jestem pewien, że te dania będą smaczne i będą ładnie wyglądały, jak te z magazynu…!

– Jakie to niegrzeczne. Odpowiednio przygotowane, przynajmniej nie zamieni cię w kamień – napomniała mnie Buchou, kiedy była zajęta gotowaniem.

– Mówiłaś coś o zmienianiu w kamień! A nie zapomniałaś czasem o truciźnie, Buchou!

– Uspokój się, Ise-kun. Co najwyżej umrzemy razem, kiedy to zjemy.

Kiedy krzyczałem, Kiba położył mi rękę na ramieniu, aby mnie uspokoić.

– Powinienem dać ci w zęby! Nie chcę teg-o-o-o-o… Nie chcę umrzeć, zanim nie doświadczę kobiecego ciała-a-a-a…

– Przecież już raz umarliśmy i odrodziliśmy się jako diabły. Dobrze będzie.

– Naprawdę oberwiesz!

Nic nie jest dobrze!

W ogóle nie chcę umierać razem z tym draniem!

– Och, spójrz jak drużyna Asi-san wykonuje swoją pracę.

– Ignorujesz mnie!? To okrutne!

W garnku gotowała się woda święcona, wydając odgłosy bulgotania.

A-Asiu-kun? Co ty właściwie robisz…?

– Po dodaniu wina do garnka z wrzącą wodą święconą, wrzucę kawałki przaśnego chleba, znanego również jako opłatek. Doprawię go również solą i pieprzem.

Wrzuciła trochę chleba do bulgoczącego garnka, jednocześnie opisując proces gotowania.

– Asiu, czym w ogóle jest ten opłatek?

– To specjalny chleb używany podczas ceremonii.

Och. To raczej potrawa ceremonialna.

Nie widziałam tego w sklepach, ale jeśli to tylko chleb, to jestem spokojny…

– Ise-kun, prawdę mówiąc, ten opłatek jest również niezwykle niebezpieczny dla nas, diabłów. Patrz, Asia-san też go nie dotyka, tylko używa grubych rękawic kuchennych, prawda?

– Nie mów tego z radosnym, nieco wyrozumiałym uśmiechem-m-m-m!

Dosłownie złapałem się rękami za głowę.

– Wiedziałem! Gotowanie wody święconej i dodawanie świętego chleba! Umrę! Nieważne, czy to dania Buchou, czy Asi, zjedzenie ich mnie zabije-e-e-e-e!

Podczas gdy ja krzyczałem z żalem, dziewczyny w milczeniu kontynuowały gotowanie.

Nie mogę już więcej komentować!

– A więc gotowanie trwa, a degustacja już w zasięgu wzroku – podsumowała Koneko-chan.

Uwa-a-ah! Nie chcę umierać-ć-ć-ć-ć-ć!

===Część 3===
– Zacznijmy od naszej kuchni z Zaświatów. Akeno, przygotuj dania.

Obie drużyny skończyły gotować.

Najpierw Buchou i Akeno-san ułożyły jedzenie na zastawie stołowej.

– To zupa z bazyliszka w stylu Gremory. A tutaj mamy sałatkę z mandragorą barona w roli głównej – wyjaśniła Akeno-san, układając talerze na stole.

Usiedliśmy razem z Kibą i czekaliśmy.

– …Zupa bulgocze. A-a jej kolor…

Ogarnęło mnie poczucie zagrożenia, zimny pot spływał mi po czole.

– Przynajmniej ładnie pachnie…

Co się dzieje w tej zagmatwanej sytuacji!

Byłoby łatwiej, gdyby śmierdziało!

– No to do dzieła, Yuuto i Ise – powiedziała pewna siebie Rias-Buchou.

– R-racja…!

Kiba i ja wymieniliśmy spojrzenia, po czym skinęliśmy głowami.

To domowe jedzenie Buchou! Nie mam powodu, żeby odmówić!

No dalej! Idź, gotowy na śmierć!

Już sam jej widok w fartuchu nałożonym na kostium kąpielowy wystarczył, żeby zaryzykować życie!

– Dziękuję za posiłek!

Lekko drżącymi rękami nabrałem zupę i wypiłem ją.

– To jest… Pyszne!

Danie, z którym się zmierzyłem, będąc gotowym na śmierć.

Nazwanie tego nieoczekiwanym, może wydawać się niegrzeczne… Ale jest to niesamowicie smaczne, wiesz?!

– Jest bogate, ale lekki smak kurczaka rozpływa się w ustach! Posmak też nie jest ciężki, mogę to pić bez problemu!

Mimo że użyły składników wyglądających na niebezpieczne!

Moje wahanie zniknęło, a ja łapczywie pochłonąłem zupę.

– Buchou! To jest wspaniałe!

Wypiwszy zupę do ostatniej kropli sięgnąłem po następne danie, sałatkę.

Nabiłem wyżej wymienionego barona na widelec i włożyłem go sobie do ust.

– Ach, ta sałatka z tą dziwną mandragorą jest chrupiąca i ma przyjemny smak, jest też naprawdę smaczna!

– Czyż nie? Wygląda nie ma znaczenia.

Nie doceniłem cię, Buchou.

Przykro mi, że powiedziałem coś niegrzecznego, że to niebezpieczne i trujące.

– To prawda. Pyszne, czyż nie, Kiba… Czekaj, eeee! Kiba zmienił się w kamie-ń-ń-ń-ń-ń!!!!!!

Kiba totalnie skamieniał.

Kiedy on zamienił się w kamień?! Zastygł w bezruchu, a na jego twarzy pojawił się orzeźwiający uśmiech?!

– Ara-ara, zupa jest smaczna, ale czasami może powodować zjawisko petryfikacji.

– Nic na to nie poradzimy, Akeno. Pyszne jedzenie niesie ze sobą ryzyko.

W przeciwieństwie do mnie, który był całkowicie zszokowany, duet Onee-sama zachował spokój.

Buchou powiedziała, że takie rzeczy się zdarzają, zupełnie jakby próbowała mnie przekonać,

– Yuuto nauczył Isseia używać tego na własnym ciele. Przyjrzyj się uważnie, Ise. To jest kuchnia Zaświatów.

– Jasne! W końcu kuchnię ludzi dobrze już znam! – krzyczałem najgłośniej jak potrafiłem, w połowie z rozpaczą. – Albo raczej, jak on zamienił się w kamień? Przecież przed chwilą mówiłaś, że „przynajmniej ciebie to nie zamieni w kamień”!

– Cóż, zdarza się to od czasu do czasu. Wygląda na to, że przygotowania były trochę niedbałe.

Rias-Buchou puściła do mnie oko, gdy byłem bliski płaczu.

– Nie próbuj tego tuszować słodkim puszczaniem oczka!

No cóż, muszę sobie z tym poradzić!

Kiba, nie zapomnę twojej szlachetnej ofiary…

– Weź się w garść i delektuj sekretnym menu Kościoła Asi-senpai.

Zdarzyło się to, gdy opłakiwałem poległego Skoczka, który wypełnił swój obowiązek.

Koneko-chan obojętnie położyła kościelną potrawę na stole.

Wykażcie się większym zrozumieniem dla Kiby!

– T-tak! Dziękuję za posiłek!

Na stół wyłożono potrawy Asi.

Czerwona zupa z chlebem… Specjalnym ceremonialnym chlebem, zwanym „świętym opłatkiem”, pływającym w środku.

– W-wygląda pięknie, błyszcząco czerwono.

Zupa iskrzyła.

Moje pierwsze wrażenie było takie, że to pyszne, wspaniałe danie.

– Dz-dziękuję! Gotowałam to po raz pierwszy, ale jakoś dałam radę!

– Cóż, ugotowałaś to dla mnie, Asiu, więc nie mam powodu aby odmówić!

Kiedy pochwaliłem wygląd zupy, na twarzy Asi pojawił się uśmiech.

No cóż, najważniejszy był smak…

– A więc jem, Asiu!

– Tak, życzę ci smacznego!

Nabrałem zupy na łyżkę i włożyłem do ust.

– ………Ugh!

Po jednym kęsie odruchowo wydałem z siebie pełen bólu krzyk.

C-co jest, moje ciało mnie nie słucha….

'''ŁUP!'''

Upadłem twarzą na ziemię.

– Ise-san! N-nie! Trzymaj się!

Kiedy moja świadomość zaczęła się zaćmiewać, usłyszałem głosy Asi i innych.

Mimo że nadal jestem niskoklasowym diabłem, too posiadałem Boski Dar, ale w mgnieniu oka zostałem powalony na ziemię.

C-co to za zabójcze danie…

– A swoją drogą, Asiu, jak się nazywa ta potrawa z tego tajne menu Kościoła?

– N-no tak, Buchou-san. Hmm, jeśli się nie mylę, to było coś w stylu Szatańskiej Kołysanki…

Sz-Szatańskiej Kołysanki…?

– Zatem bezpośrednie tłumaczenie brzmiałoby Maou i Kołysanka. Innymi słowy, oznacza to, że po zjedzeniu tego nawet Maou umrze, jakby zasnął.

To było naprawdę zabójcze danie, prawda?

Cóż to za straszna rzecz, którą zrobiła z anielskim uśmiechem na twarzy!

– Asiu, to prawdopodobnie nie jest danie, a raczej zabawka dla egzorcystów. Choć nie jest wystarczająco silna, by unicestwić Maou, byłaby katastrofą dla zwykłego diabła.

– N-niemożliwe! Ise-san! Trzymaj się!

Płacząc, Asia przytuliła mnie, gdy byłem u progu śmierci.

Kiedy odzyskałem świadomość, zostawiłem za sobą ostatnie majaczące słowa.

– Ugh, widzę długi, świetlisty tunel, a na jego końcu stoi mój zmarły dziadek…

Hę, obok mojego dziadka stoi Kiba?

Hej, już do was idę, poczekajcie na mnie.

– Ise-senpai, Yuuto-senpai, dobrze się spisaliście.

Kiedy Koneko-chan po raz kolejny zakończyła wydarzenie w Rywalizacji Trucizn Klubu Okultystycznego, znaczy się kulinarne starcie dziewczyn.

Jest wiele rzeczy, które chciałbym powiedzieć, ale najpierw powiem to.

Rias-Buchou i Asiu, dziękujemy za posiłek!

Od kilku dni Kiba i ja źle się czuliśmy.

To starcie nazwano „pierwszym”, ale…

Jeśli to możliwe, chciałbym, żeby to pierwsze było ostatnim!

– Co powiesz na zestawienie słodyczy z Zaświatów ze słodyczami kościelnymi, podczas kolejnego kulinarnego starcia, Asiu?

– Skoro o tym wspomniałaś, to słyszałam o słodyczach robionych z opłatka…

Płakałem słuchając ich wesołej rozmowy.

– Dajcie mi o-d-e-t-ch-n-ą-ć!
<noinclude>

==Odnośniki tłumacza==

<references/>
</noinclude>
<noinclude>
{| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
|-
| Cofnij do [[High_School_DxD:Tom_DX8_Żywot_1|rozdziału pierwszego]]
| Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]
| Przejdź do [[High_School_DxD:Tom_DX8_Żywot_3|rozdziału trzeciego]]
|}
</noinclude>

High School DxD (Polski)

Nightwing — Fri, 24 Apr 2026 14:26:23 GMT

DX8 - Diabelska praca specjalnej klasy

← Older revision		Revision as of 14:26, 24 April 2026
Line 1,011:		Line 1,011:
	::*[[High School DxD:Tom DX8 Ilustracje\|Ilustracje]]		::*[[High School DxD:Tom DX8 Ilustracje\|Ilustracje]]
	::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 1\|Żywot 1: Wyzwanie Siedmiu Szkolnych Cudów]]		::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 1\|Żywot 1: Wyzwanie Siedmiu Szkolnych Cudów]]
	::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 2\|Żywot 2]]		::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 2\|Żywot 2: Toczę kulinarną bitwę!]]
	::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 3\|Żywot 3]]		::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 3\|Żywot 3]]
	::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 4\|Żywot 4]]		::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 4\|Żywot 4]]

User:Nick11gatari

Nick11gatari — Fri, 24 Apr 2026 07:26:32 GMT

User account Nick11gatari was created

User:Firsttozero

Firsttozero — Fri, 24 Apr 2026 04:37:24 GMT

User account Firsttozero was created

User:Deebs221

Deebs221 — Fri, 24 Apr 2026 04:33:44 GMT

User account Deebs221 was created

Owari no Chronicle:Volume10 Chapter 7

N-Ch — Fri, 24 Apr 2026 03:34:16 GMT

← Older revision		Revision as of 03:34, 24 April 2026
Line 367:		Line 367:
	His eyes looked to his own shadow on the asphalt and Chao beyond it.		His eyes looked to his own shadow on the asphalt and Chao beyond it.

	“Quite a one-sided proposition. But either ~~away~~, I have no objection to enjoying all things, but making it obligatory will cost you.”		“Quite a one-sided proposition. But either way, I have no objection to enjoying all things, but making it obligatory will cost you.”

	He looked up to a place a bit lower than the heavens. The mountains of Okutama formed a darkness even deeper than the night.		He looked up to a place a bit lower than the heavens. The mountains of Okutama formed a darkness even deeper than the night.

User:Nemessiah

Nemessiah — Fri, 24 Apr 2026 03:28:50 GMT

User account Nemessiah was created

User:Lnjtgachi

Lnjtgachi — Thu, 23 Apr 2026 21:18:58 GMT

User account Lnjtgachi was created

High School DxD (Deutsch)

2A02:2454:C168:1300:F4EA:170B:AF19:6E94 — Thu, 23 Apr 2026 20:01:35 GMT

Volume 3 - Das Excalibur des mondbeschienen Schulhofs (Volltext)

← Older revision		Revision as of 20:01, 23 April 2026
Line 437:		Line 437:

	<div class="mw-collapsible mw-collapsed" style="background:#d4af37;" align="center" >		<div class="mw-collapsible mw-collapsed" style="background:#d4af37;" align="center" >

	===Volume 4 - Vampir des verlassenen Klassenzimmers ([[High School DxD: Deutsch Volume 4\|Volltext]])===		===Volume 4 - Vampir des verlassenen Klassenzimmers ([[High School DxD: Deutsch Volume 4\|Volltext]])===
	<div class="toccolours mw-collapsible-content" align="left">		<div class="toccolours mw-collapsible-content" align="left">

User:Yamate123

Yamate123 — Thu, 23 Apr 2026 17:26:26 GMT

User account Yamate123 was created

← Older revision		Revision as of 14:26, 24 April 2026
Line 1,011:		Line 1,011:
	::*[[High School DxD:Tom DX8 Ilustracje\|Ilustracje]]		::*[[High School DxD:Tom DX8 Ilustracje\|Ilustracje]]
	::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 1\|Żywot 1: Wyzwanie Siedmiu Szkolnych Cudów]]		::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 1\|Żywot 1: Wyzwanie Siedmiu Szkolnych Cudów]]
	::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 2\|Żywot 2]]		::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 2\|Żywot 2: Toczę kulinarną bitwę!]]
	::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 3\|Żywot 3]]		::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 3\|Żywot 3]]
	::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 4\|Żywot 4]]		::*[[High School DxD:Tom DX8 Żywot 4\|Żywot 4]]