https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?action=history&feed=atom&title=High_School_DxD%3ATom_DX8_%C5%BBywot_2 2026-04-28T07:32:43Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.43.1 https://www.baka-tsuki.org/project/index.php?title=High_School_DxD:Tom_DX8_%C5%BBywot_2&diff=587266&oldid=prev 2026-04-24T14:30:36Z

<p>Created page with &quot;==Żywot 2: Toczę kulinarną bitwę!== ===Część 1=== <a href="/project/index.php?title=File:Akeno_Life_2.webp" title="File:Akeno Life 2.webp">thumb</a> Wydarzyło się to wkrótce po tym, gdy zwiedziliśmy z Asią Siedem Cudów Akademii Kuou. Przypomniałem sobie, jakie to było niezwykle erotyczne, a właściwie to przerażające, przeżycie. Dzisiaj, gdy skończyły się lekcje, znów przyszedłem do pokoju klubowego. – Cześć, już jestem. – Dzień dobry, ja też przyszłam! Ja i Asia przywitaliśmy się ze wszystkimi,...&quot;</p> <p><b>New page</b></p><div>==Żywot 2: Toczę kulinarną bitwę!==<br /> ===Część 1===<br /> [[File:Akeno Life 2.webp|thumb]]<br /> Wydarzyło się to wkrótce po tym, gdy zwiedziliśmy z Asią Siedem Cudów Akademii Kuou.<br /> <br /> Przypomniałem sobie, jakie to było niezwykle erotyczne, a właściwie to przerażające, przeżycie.<br /> <br /> Dzisiaj, gdy skończyły się lekcje, znów przyszedłem do pokoju klubowego.<br /> <br /> – Cześć, już jestem.<br /> <br /> – Dzień dobry, ja też przyszłam!<br /> <br /> Ja i Asia przywitaliśmy się ze wszystkimi, wchodząc o pokoju klubowego.<br /> <br /> – Ara, witajcie, Ise, i ty też, Asiu.<br /> <br /> Osobą, która siedziała na samym końcu pomieszczenia, z delikatnym uśmiechem na twarzy, była Rias-Buchou.<br /> <br /> Po wymianie kilku słów z osobami już obecnymi, Akeno-san, Koneko-chan i Kibą….<br /> <br /> – Buchou, przepraszamy za spóźnienie, ale zajęcia trochę się przeciągnęły… Zaraz, co tam czytasz?<br /> <br /> Rias-Buchou czytała jakieś czasopismo.<br /> <br /> Akeno-san, która siedziała obok niej, również przyglądała się tej gazecie z wielkim zainteresowaniem.<br /> <br /> Cz-czyżby było to jakieś erotyczne pisemko?!<br /> <br /> Nie, nie są takie napalone jak ja, więc raczej nie czytają czegoś takiego w pokoju klubowym.<br /> <br /> – Mówisz o tym?<br /> <br /> Co przykuło uwagę naszych Dwóch Wielkich Onee-sama?<br /> <br /> Buchou pokazała okładkę magazynu, żebyśmy z Azją mogli to zobaczyć.<br /> <br /> – To czasopismo z Zaświatów, świata diabłów, poświęcone gotowaniu.<br /> <br /> Na okładce znajdowały się zdjęcia różnych kolorowych potraw.<br /> <br /> Oczywiście że to nie żadne erotyczne pisemko! Naprawdę przepraszam, że tak pomyślałem!<br /> <br /> – O-och, więc w świece diabłów istnieją takie gazety.<br /> <br /> – Świat diabłów został w dużej mierze ukształtowany przez świat ludzki. A czasopisma dla mas, takie jak to, niewiele różnią się od tych dla ludzi.<br /> <br /> Ciągle byłem w trakcie zgłębiania wiedzy o diabłach i Zaświatach.<br /> <br /> Buchou wyjaśniła mi wszystko w sposób łatwy do zrozumienia, mimo że nie miałem pojęcia o branży biznesowej.<br /> <br /> – Mamy nie tylko czasopisma kulinarne, ale też mnóstwo magazynów modowych i specjalistycznych. Prawda, Akeno?<br /> <br /> – Dokładnie. Ja też zamawiam prasę z Zaświatów.<br /> <br /> Więc ich różnorodność była tak duża, co?<br /> <br /> A to oznacza, że ​​w Zaświatach też musieli mieć prasę erotyczną… Gu-fu-fu, kiedyś chciałbym przeczytać jakieś tamtejsze pisemka!<br /> <br /> – Masz zboczony wyraz twarzy, Ise-san! Tak cię podekscytował jakiś magazyn kulinarny…?<br /> <br /> Asia spojrzała na mnie troskliwym wzrokiem.<br /> <br /> Jakkolwiek na to nie spojrzeć, podniecanie się zdjęciami jedzenia to już przesada!<br /> <br /> Zawahałem się na moment, zastanawiając się, czy naprawdę powinienem wszystko wyjaśnić.<br /> <br /> – Wy dwoje odrodziliście się niedawno, ale świadomość trendów panujących w Zaświatach jest ważna nawet dla diabłów żyjących w świecie ludzi.<br /> <br /> Być może Akeno-san domyśliła się wszystkiego, więc sprowadziła naszą rozmowę na właściwe tory.<br /> <br /> Racja! Znajomość trendów jest bardzo ważna!!<br /> <br /> – Sam zamówiłem w Zaświatach magazyn o mieczach, Ise-kun – odezwał się przystojny książę Kiba.<br /> <br /> Był Skoczkiem Rodu Gremory i miał też Boski Dar związany z bronią, dlatego najwyraźniej szukał informacji na temat broni.<br /> <br /> Wkładał wysiłek nie tylko w treningi bojowe, ale także w inne sprawy.<br /> <br /> – Pasuje to do ciebie, Kiba. Może i ja powinienem coś zamówić.<br /> <br /> Wszyscy czytali czasopisma, jakby to było coś oczywistego.<br /> <br /> I w tym przypadku pomyślałem, żeby pójść w jego ślady.<br /> <br /> – Zaraz, nadal nie znam diabelskiego alfabetu, którymi zapisane są czasopisma. Ciągle jeszcze nie opanowałem tych wszystkich liter…<br /> <br /> Oczywiście, że najpierw muszę opanować diabelski alfabet!<br /> <br /> Nie zrozumiałem więcej niż połowy tego, co było napisane na stronie, którą pokazała mi Buchou.<br /> <br /> – Chociaż muszę stwierdzić, że potrawy pokazane w tym magazynie kulinarnym wyglądają apetycznie.<br /> <br /> Zdjęcia oddają ich smakowitość.<br /> <br /> Ech, samo patrzenie na nie sprawiło, że poczułem głód.<br /> <br /> – Kuchnia z Zaświatów oferuje mnóstwo smacznych dań.<br /> <br /> – Och, naprawdę, Koneko-chan?<br /> <br /> Jeśli taka smakoszka tak mówi, to musi to być prawda.<br /> <br /> – Tak. Buchou i Akeno-san przygotowały je kiedyś i były niesamowicie pyszne.<br /> <br /> C-co?! Potrawy ugotowane osobiście przez Buchou i Akeno-san?!<br /> <br /> Zacisnąłem obie dłonie z zazdrości, ale… <br /> <br /> – O, ja też je jadłem. Były bardzo smaczne.<br /> <br /> – Mówisz serio! Buchou, jak to miło z twojej strony, oprócz Koneko-chan, pozwoliłaś też skosztować swoich potraw komuś takiemu jak Kiba!<br /> <br /> – Jesteś szorstki jak zawsze, Ise-kun.<br /> <br /> Już sam jego wygląd był nie do wybaczenia, ale nawet spróbowanie domowych potraw Buchou było niewybaczalne!<br /> <br /> Z całych sił dawałem znać, że ja też chcę ich spróbować.<br /> <br /> A potem Buchou lekko się uśmiechnęła.<br /> <br /> – Damy ci ich skosztować kiedy tylko zechcesz, prawda Akeno?<br /> <br /> – Oczywiście, ufu-fu.<br /> <br /> Naprawdę?!<br /> <br /> Nie wspominając o tym, że nawet Akeno-san coś przygotuje?!<br /> <br /> Podczas gdy ja byłem przepełniony radością, Asia odezwała się, jakby coś sobie przypomniała.<br /> <br /> – Skoro o tym mowa, to kuchnia Kościoła też ma swoje tajne menu… Tak przynajmniej słyszałam od innych zakonnic, gdy byłam jeszcze w zakonie.<br /> <br /> – Tajne menu Kościoła? Och, to brzmi intrygująco.<br /> <br /> Kiedy mówimy o posiłkach religijnych, na myśl przychodzi nam obraz prostego jedzenia.<br /> <br /> A czym dodatkowo może być to „tajne”?<br /> <br /> – O co z tym chodzi, Asiu?<br /> <br /> Byłem niezwykle ciekawy, więc pozwól mi się tego dowiedzieć!<br /> <br /> – To nic tak ekstrawaganckiego jak kuchnia Zaświatów z tego magazynu, ale to specjalność Kościoła… – Asia lekko spuściła wzrok i mówiła nieśmiało. – Znam tylko przepis i sama tego nie przygotowywałam… przepraszam, Ise-san.<br /> <br /> – W porządku, naprawdę nie ma potrzeby przepraszać. Nic na to nie poradzisz, biorąc pod uwagę twoją sytuację.<br /> <br /> Już samo dowiedzenie się o istnieniu tajnego menu było ogromnym odkryciem.<br /> <br /> Prowadząc normalne życie, nie dowiedziałbyś się o takich rzeczach.<br /> <br /> – Chociaż zarówno Zaświaty, jak i Kościół mają swoje własne, wyjątkowe dania, tak? Chyba spróbuję obu! – oznajmiłem, czując ucisk w brzuchu.<br /> <br /> I podobnie jak ja, inni członkowie również zainteresowali się obiema kuchniami.<br /> <br /> – Rozumiem… – Rias-Buchou zastanawiała się nad czymś. – Dobrze!<br /> <br /> Nagle uniosła głowę, jakby wpadła na jakiś pomysł.<br /> <br /> – Ara-ara, coś ci przyszło do głowy, Buchou? – zapytała Akeno-san.<br /> <br /> W odpowiedzi, Rias-Buchou, majestatycznie potrząsnęła swoimi szkarłatnymi włosami.<br /> <br /> – Zgadza się, Akeno. Asiu, urządźmy sobie kulinarną bitwę!<br /> <br /> Nieoczekiwany pomysł wywołał poruszenie wśród wszystkich obecnych.<br /> <br /> Asia również wyglądała na nieco zakłopotaną, więc spojrzała na Buchou, przechylając głowę.<br /> <br /> – Eh, k-kulinrna bitwa…?<br /> <br /> – Dokładnie. Zaczynamy od tego, że wszystkie będziemy zbierać składniki, i urządzimy sobie konkurs kulinarny – podsumowała swój pomysł Buchou. – Przygotuję dania z Zaświatów. Więc ty przygotuj coś z tajnego menu Kościoła, Asiu.<br /> <br /> Kuchnia Zaświatów, kontra Kuchnia Kościoła!<br /> <br /> Normalnie te dwie rzeczy wykluczałyby się wzajemnie, ale jeśli chodzi o jedzenie, mogą ze sobą konkurować!<br /> <br /> – Wow! To brzmi zabawnie! Spróbuj tego, Asiu!<br /> <br /> Co za fantastyczny pomysł. Tego się można było spodziewać po naszej pani.<br /> <br /> Oczywiście byłem jak najbardziej za, więc zachęcałem stojącą obok mnie Asię.<br /> <br /> – A-ale ja tylko słyszałam o tajnym menu i nigdy niczego z tego nie gotowałam. Ne sądzę abym była się w stanie mierzyć z Buchou-san.<br /> <br /> – W porządku. Wystarczy samo przygotowanie potraw i pozwolenie innym, aby ich spróbowali. Powiedziałam „bitwa”, ale wygrana lub przegrana nie ma znaczenia. Dobra zabawa to więcej niż potrzeba, prawda? – Buchou przemówiła łagodnie do Asi, której brakowało pewności siebie.<br /> <br /> To nie była żadna brutalna rywalizacja.<br /> <br /> Zgodnie z duchem Klubu Okultystycznego, staramy się wykonywać nasze cele w sposób uczciwy i skuteczny!<br /> <br /> Słysząc jej słowa, Asia skinęła głową z ulgi.<br /> <br /> – Ach tak, Koneko-chan, liczę, że zostaniesz asystentką Asi.<br /> <br /> – Zrozumiałam. Będę pod twoją opieką, Asiu-senpai.<br /> <br /> Z pomocą Koneko-chan, będą gotowały za stu.<br /> <br /> W końcu ma nadludzką siłę… Czekaj, nie patrz na mnie gniewnie! Brutalna siła nie ma nic wspólnego z gotowaniem!<br /> <br /> – Ech, ach, tak! J-ja jestem tą osobą, która powinna to powiedzieć!<br /> <br /> Asia raz po raz kłaniała się swojej kouhai, która pod wieloma względami była niezawodna.<br /> <br /> – Ty będziesz mój asystentką, Akeno. Zgadzasz się?<br /> <br /> – Oczywiście.<br /> <br /> Ustalono, że Akeno-san będzie odpowiedzialna za wspieranie Rias-Buchou.<br /> <br /> – Ale nie będzie ciekawie, jeśli będę też gotować, pomogę tylko przy przygotowaniu składników i tym podobnych, jasne?<br /> <br /> – Jasne. Ise, Yuuto, wy będziecie degustatorami.<br /> <br /> Jedzenie zostawcie mnie!<br /> <br /> Ja i Kiba odpowiedzieliśmy zgodnie „Oczywiście”.<br /> <br /> – Teraz przebudujemy puste pomieszczenie w starym budynku szkolnym na kuchnię. Dobrze, czas przywołać chowańce i zacząć przygotowywać scenę do kulinarnego pojedynku!<br /> <br /> Buchou wezwała swojego chowańca za pomocą Demonicznej Mocy i natychmiast rozpoczęła przygotowania.<br /> <br /> – Ara-ara, Buchou, zawsze wybiega myślami w przyszłość, gdy coś jej przyjdzie do głowy.<br /> <br /> Akeno-san uśmiechnęła się wesoło i również pomogła w przygotowaniu sceny.<br /> <br /> – A więc Kiba, ty i ja jesteśmy odpowiedzialni za degustację, co? Nie mogę się doczekać.<br /> <br /> – Mam nadzieję że wszystko pójdzie dobrze.<br /> <br /> W przeciwieństwie do mnie, który nie mógł się już doczekać, Kiba z jakiegoś powodu wyglądał na lekko zmartwionego.<br /> <br /> Czego właściwie mógłby się obawiać, mając przed sobą jedzenie przygotowane przez piękności?<br /> <br /> Jeśli nie masz ochoty, zjem też twoją porcję, więc nie musisz się martwić!<br /> <br /> – Achhh! T-to bardzo kłopotliwe!<br /> <br /> Gdy rozstrzygnięcie zapadło szybko, rozpoczęto nawet budowę kuchni.<br /> <br /> Asia wyglądała na bardzo spiętą, ze względu na szybki rozwój sytuacji.<br /> <br /> – I-Ise-san! Co powinnam zrobić!?<br /> <br /> – W porządku. Buchou powiedziała też, że nie chodzi o wyłonienie zwycięzcy, prawda? – powtórzyłem słowa Buchou sprzed chwili, aby ją pocieszyć. – Spróbujcie po prostu cieszyć się procesem gotowania. Ja też nie mogę się doczekać, żeby go spróbować!<br /> <br /> Nie musisz się tym aż tak przejmować.<br /> <br /> A nawet gdybyś przegrała rozgrywkę, to nie będzie za to żadnej kary, czy czegoś takiego.<br /> <br /> – …Jeśli Ise-san dowie się że źle gotuję… Nie będę w stanie żyć…! – nagle Asia mruknęła coś stłumionym głosem. <br /> <br /> – Hm? Coś mówiłaś?<br /> <br /> – N-nie! Racja, ja, Asia Argento, dam z siebie wszystko!<br /> <br /> – Och! Trzymam za ciebie kciuki!<br /> <br /> Oczywiście za Buchou też trzymam kciuki! Obie dajcie z siebie wszystko!<br /> <br /> I tak oto miało się rozpocząć kulinarne starcie Klubu Okultystycznego, które zostało nagle zorganizowane.<br /> <br /> No i co z tego wyniknie?!<br /> <br /> ===Część 2===<br /> Specjalną scenę do kulinarnego pojedynku przygotowano w pustym pomieszczeniu wewnątrz starego budynku szkoły.<br /> <br /> Obecnie znajdują się tam dwie duże kuchnie.<br /> <br /> Przy jednej z nich stała Buchou i jej asystentka, Akeno-san.<br /> <br /> A przy drugiej zdenerwowana Asia, wraz z Koneko-chan.<br /> <br /> – Achem. Uchh, skoro tak jest….<br /> <br /> Degustatorzy, Ja i Kiba, usiedliśmy.<br /> <br /> W tle rozbrzmiewała rytmiczna muzyka, odpowiednia do konkursu kulinarnego.<br /> <br /> – Chciałbym rozpocząć pierwsze kulinarne starcie dziewczyn z Klubu Okultystycznego! – po moim głośnym oznajmieniu, wokół sceny uniósł się dym.<br /> <br /> Był tu nawet taki sprzęt… Buchou naprawdę się postarała, jeśli chodzi o inscenizację…<br /> <br /> – Ja, Kiba Yuuto, i Hyoudou Issei-kun, będziemy odpowiedzialni za komentowanie – nagle Kiba stanął obok mnie, mówiąc coś nieoczekiwanego.<br /> <br /> – Ech?! Będziemy też komentatorami?!<br /> <br /> C-cóż, nieważne! Chodzi o nastrój; nastrój, mówię wam!<br /> <br /> Podobnie jak Kiba, zacząłem również komentować bieżące wydarzenia.<br /> <br /> – No cóż, obie strony mają już zapewnione składniki i naczynia kuchenne. Cztery dziewczyny przebrały się w fartuchy… Chwila! Czy te fartuchy nie są trochę zbyt wyzywające?!<br /> <br /> Gdy się pochyliłem do przodu, nie mogłem oderwać oczu od rozgrywającej się przede mną sceny.<br /> <br /> – Tak, jakoś udało nam się nałożyć fartuchy na stroje kąpielowe. Prawda, Akeno?<br /> <br /> – Ufu-fu, to usługa specjalna.<br /> <br /> – Dziękuję wam bardzo! To uczta dla oczu!<br /> <br /> Przyjrzałem się uważnie tym wspaniałym piersiom!<br /> <br /> Jeszcze nie zjadłem ani jednego posiłku, a już byłem pełen szczęścia!<br /> <br /> – Achh, ten strój jest przewiewny!<br /> <br /> – Asiu-senpai, ten fartuch do ciebie pasuje. Kostium kąpielowy też.<br /> <br /> Oczywistym jest, że osoby stojące naprzeciwko Buchou i Akeno-san, Asia i Koneko-chan również miały na sobie fartuchy i stroje kąpielowe.<br /> <br /> Obie prezentowały się także niezwykle seksownie!<br /> [[File:Asia &amp; Koneko wearing aprons.webp|thumb]]<br /> – Koneko-chan, twój kostium kąpielowy też wygląda uroczo.<br /> <br /> – Ponieważ tylko szkolny kostium kąpielowy dobrze na mnie wygląda… – powiedziała Koneko-chan z samokrytyką, chociaż widziała swoje przeciwniczki, dwie onee-sama.<br /> <br /> – Nie! To jest najlepsze, Koneko-chan! Twój też ci pasuje, Asiu! Jeśli chodzi o stroje kąpielowe dla kobiet, to popieram praktycznie wszystkie!<br /> <br /> Fartuch nałożony na szkolny kostium kąpielowy, czyż to nie wspaniałe?!<br /> <br /> Nie mogłem powstrzymać uśmiechu i nagle….<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;ŁUP!!!&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> Koneko-chan rzuciła we mnie patelnią i trafiła w głowę.<br /> <br /> – Auć!<br /> <br /> – Proszę, pohamuj się Zboczeńcu-senpai…<br /> <br /> Patrzyła na mnie naprawdę wrogo, a jej policzki były lekko zaczerwienione.<br /> <br /> Auć… Myślałem, że mi głowa pęknie...<br /> <br /> – He he he, może też powinienem założyć taki kostium?<br /> <br /> – Zabiję cię, jeśli to zrobisz, Kiba-a-a!<br /> <br /> Wolałbym umrzeć, niż patrzeć na faceta w fartuchu nałożonym na kostium kąpielowy!<br /> <br /> Na samą myśl o tym, moja głowa bolała jeszcze mocniej…<br /> <br /> – No cóż, zmieńmy temat i zajmijmy się gotowaniem, zgoda? – oznajmił Kiba, zaczynając cały temat od nowa.<br /> <br /> Jeszcze raz przejrzeliśmy menu tego wydarzenia… <br /> <br /> Drużyna Buchou i Akeno-san była odpowiedzialna za kuchnię Zaświatów.<br /> <br /> A drużyna Asi i Koneko-chan za tajne menu Kościoła.<br /> <br /> – A więc zaczynajcie gotować. <br /> <br /> Na sygnał Kiby nagle rozległ się dźwięk gongu.<br /> <br /> – Start…<br /> <br /> – Och, Koneko-chan dzwoni w gong, aby ogłosić start!<br /> <br /> To był sygnał do rozpoczęcia gry i obie drużyny natychmiast ruszyły do ​​akcji.<br /> <br /> – Dobrze, zaczynajmy.<br /> <br /> Buchou i Akeno-san zręcznie kroiły składniki nożami kuchennymi.<br /> <br /> Drużyna senpaiek wysunęła się na prowadzenie.<br /> <br /> Jak można było się spodziewać po starszych członkiniach, ich gotowanie było szybkie i efektywne!<br /> <br /> – Najpierw pokroimy mandragorę barona wyhodowaną w Zaświatach! Jest bardzo pożywna i ma wspaniały smak nawet na surowo!<br /> <br /> Składnikiem, który Buchou wzięła, wydając instrukcje Akeno-san, była… Chwila.<br /> <br /> – Ten składnik wygląda jak człowiek, prawda?!<br /> <br /> I ma nawet całkiem realistyczny ludzki kształt.<br /> <br /> T-to jest jadalne… Prawda?<br /> <br /> Składnik, który zobaczyłem po raz pierwszy, zaskoczył mnie, więc Kiba udzielił mi wyjaśnień:<br /> <br /> – Ta roślina nazywa się mandragora i jest dość popularnym składnikiem magicznych eliksirów oraz alchemii.<br /> <br /> Magiczne eliksiry? Alchemia?<br /> <br /> Czy wspomniał coś o jej zastosowaniu w kuchni…?<br /> <br /> – A użycie tak wysokiej jakości składnika jak mandragora barona było, jak sądzę, czymś zupełnie naturalnym w przypadku Buchou.<br /> <br /> – Nigdy o tym nie słyszałem! Zupełnie różni się od tych popularnych składników, które znam! – krzyknąłem, patrząc w bok. Nie mogłem uwierzyć, że to składnik jedzenia. – A ten „baron”, ma coś wspólnego z ziemniakami&lt;ref&gt;Nazwa „ziemniaki barona” lub „ziemniaki Danshaku” pochodzi od tytułu barona Ryokichi Kawady, który sprowadził z Wielkiej Brytanii do Japonii pewien gatunek ziemniaków&lt;/ref&gt;?! Zdecydowanie nie chciałbym tego zjeść na surowo!<br /> <br /> – He he he, jesteś taki delikatny, Ise-kun.<br /> <br /> Kiba wzruszył ramionami, a następnie spojrzał w stronę przeciwną do drużyny Buchou.<br /> <br /> – Oho, wygląda na to, że zespół Asi-san również wziął się do pracy.<br /> <br /> Spojrzałem tam i byłem świadkiem momentu, w którym Asia otworzyła jakąś tajemniczą butelkę.<br /> <br /> – Uchh, najpierw wlewamy wodę święconą do garnka – mówiąc to, wlała wodę święconą z butelki do garnka.<br /> <br /> – To nie przejdzie, prawda? To od samego początku zapowiadało się na katastrofę, prawda?! – krzyknąłem i zerwałem się na nogi. – To woda święcona! Dla nas, diabłów, to dosłownie trucizna, prawda? W tym momencie praktycznie każecie nam się nafaszerować śmiertelną trucizną, rozumiecie?!<br /> <br /> Nie chcę być zbyt surowy dla Asi.<br /> <br /> Ale żarty na bok, co by się z nami stało po zjedzeniu tego…<br /> <br /> – N-nie! N-nie zamierzam stworzyć żadnej trucizny, ani niczego takiego!<br /> <br /> Trudno w to uwierzyć, kiedy jednocześnie napełniasz garnek wodą święconą po brzegi!<br /> <br /> – Asia ma rację, Ise. Nie dowiesz się jak smakuje, póki nie spróbujesz.<br /> <br /> – Nie, nie! Buchou, wiem że to ja i Kiba będziemy tego próbować, ale czy nie jesteś zbyt nierozsądna?!<br /> <br /> I co to „Nie dowiesz się jak smakuje, póki nie spróbujesz”, miało znaczyć?!<br /> <br /> Buchou również nie miała pojęcia, jak będzie wyglądało jej gotowe danie?!<br /> <br /> Niedobrze. Teraz nie mogę powstrzymać się od uczucia niepokoju.<br /> <br /> Spojrzałem na Kibę, który również miał być degustatorem, aby dowiedzieć się, czy według niego to w porządku.<br /> <br /> – Jako skoczek Rias Gremory, zawsze jestem gotowy na śmierć.<br /> <br /> – Nie rób mi tu miny wojownika, który zmierza ku niemal pewnej śmierci! Chwila, to naprawdę jest sytuacja niemal pewnej śmierci!<br /> <br /> Naprawdę ci to nie przeszkadza, mości panie Skoczku Rodu Gremory?!<br /> <br /> – Asiu, nie przejmuj się tym i gotuj dalej. Ise na pewno zje twoje dania. Bo jest miły. Uwierz w niego.<br /> <br /> Asia skinęła głową, głęboko wzruszona po wysłuchaniu słów Buchou, które dodały jej otuchy.<br /> <br /> – Bu-Buchou-san! Zrozumiałam! Nadal będę przygotowywać dania z tajnego menu!<br /> <br /> Czy jesteś przy zdrowych zmysłach?!<br /> <br /> A-ale ten jej radosny uśmiech…guh…<br /> <br /> – Ugh, dobra! Przynajmniej niech będzie pyszne! Nie chcę umrzeć od czegoś, co okropnie smakuje!<br /> <br /> Postanowiłem, że będę chronił Asię.<br /> <br /> Aby chronić jej uśmiech, nieważne, czy będzie to śmiertelnie trujące danie, czy cokolwiek innego, ja…<br /> <br /> – Buchou, bulion jest gotowy.<br /> <br /> W tym momencie moim oczom ukazał się garnek, z którego dobiegał niebezpieczny, bulgoczący dźwięk.<br /> <br /> – Z-zaraz! Co jest w tym garnku! Nigdy wcześniej nie widziałem podobnego koloru!<br /> <br /> – Jasne, to bulion ugotowany na mięsie bazyliszka wyhodowanego w Zaświatach.<br /> <br /> Nie tylko Asia gotowała coś niebezpiecznego.<br /> <br /> Miałam co do tego złe przeczucia, ale wokół Buchou też unosiła się paskudna atmosfera… <br /> <br /> – I to jest właśnie ten bazyliszek. To potwór – podniosła to i pokazała mi. – Skoro mamy taką szansę, to warto tego użyć.<br /> <br /> – To potwór, który wygląda jak połączenie kurczaka i jaszczurki, prawda? Ej! To diabły hodują je w zaświatach?!<br /> <br /> Przerażało mnie samo myślenie o tym!<br /> <br /> Podobnie jak w przypadku wody święconej, zastanawiałem się, czy nawet diabeł może bezpiecznie jeść coś takiego…<br /> <br /> Podczas gdy ja byłem oszołomiony, Kiba udzielił mi dalszych wyjaśnień:<br /> <br /> – Bazyliszek to niezwykle niebezpieczny potwór, który zamienia w kamień każdego, kto go dotknie lub na niego spojrzy. Jest też jadowity.<br /> <br /> – Czy to nie trucizna? To danie też będzie trujące! Co to jest? Czy nie pomyliliście konkursu kulinarnego z jakimś trucicielskim wydarzeniem Klubu Okultystycznego?!<br /> <br /> Nie byliśmy już dłużej degustatorami, a jakimiś obiektami do testowania trucizny, wiecie?<br /> <br /> – Mówisz że to potwór! Używać potwora jako składnika! Popularne dania z Zaświatów to istny chaos, który zdecydowanie przerósł moje oczekiwania!<br /> <br /> Już wyobrażałem sobie więcej takich potraw z Zaświatów….<br /> <br /> – J-jestem pewien, że te dania będą smaczne i będą ładnie wyglądały, jak te z magazynu…! <br /> <br /> – Jakie to niegrzeczne. Odpowiednio przygotowane, przynajmniej nie zamieni cię w kamień – napomniała mnie Buchou, kiedy była zajęta gotowaniem.<br /> <br /> – Mówiłaś coś o zmienianiu w kamień! A nie zapomniałaś czasem o truciźnie, Buchou!<br /> <br /> – Uspokój się, Ise-kun. Co najwyżej umrzemy razem, kiedy to zjemy.<br /> <br /> Kiedy krzyczałem, Kiba położył mi rękę na ramieniu, aby mnie uspokoić.<br /> <br /> – Powinienem dać ci w zęby! Nie chcę teg-o-o-o-o… Nie chcę umrzeć, zanim nie doświadczę kobiecego ciała-a-a-a…<br /> <br /> – Przecież już raz umarliśmy i odrodziliśmy się jako diabły. Dobrze będzie.<br /> <br /> – Naprawdę oberwiesz!<br /> <br /> Nic nie jest dobrze!<br /> <br /> W ogóle nie chcę umierać razem z tym draniem!<br /> <br /> – Och, spójrz jak drużyna Asi-san wykonuje swoją pracę.<br /> <br /> – Ignorujesz mnie!? To okrutne!<br /> <br /> W garnku gotowała się woda święcona, wydając odgłosy bulgotania.<br /> <br /> A-Asiu-kun? Co ty właściwie robisz…?<br /> <br /> – Po dodaniu wina do garnka z wrzącą wodą święconą, wrzucę kawałki przaśnego chleba, znanego również jako opłatek. Doprawię go również solą i pieprzem.<br /> <br /> Wrzuciła trochę chleba do bulgoczącego garnka, jednocześnie opisując proces gotowania.<br /> <br /> – Asiu, czym w ogóle jest ten opłatek?<br /> <br /> – To specjalny chleb używany podczas ceremonii.<br /> <br /> Och. To raczej potrawa ceremonialna.<br /> <br /> Nie widziałam tego w sklepach, ale jeśli to tylko chleb, to jestem spokojny…<br /> <br /> – Ise-kun, prawdę mówiąc, ten opłatek jest również niezwykle niebezpieczny dla nas, diabłów. Patrz, Asia-san też go nie dotyka, tylko używa grubych rękawic kuchennych, prawda?<br /> <br /> – Nie mów tego z radosnym, nieco wyrozumiałym uśmiechem-m-m-m!<br /> <br /> Dosłownie złapałem się rękami za głowę.<br /> <br /> – Wiedziałem! Gotowanie wody święconej i dodawanie świętego chleba! Umrę! Nieważne, czy to dania Buchou, czy Asi, zjedzenie ich mnie zabije-e-e-e-e!<br /> <br /> Podczas gdy ja krzyczałem z żalem, dziewczyny w milczeniu kontynuowały gotowanie.<br /> <br /> Nie mogę już więcej komentować!<br /> <br /> – A więc gotowanie trwa, a degustacja już w zasięgu wzroku – podsumowała Koneko-chan.<br /> <br /> Uwa-a-ah! Nie chcę umierać-ć-ć-ć-ć-ć!<br /> <br /> ===Część 3===<br /> – Zacznijmy od naszej kuchni z Zaświatów. Akeno, przygotuj dania.<br /> <br /> Obie drużyny skończyły gotować.<br /> <br /> Najpierw Buchou i Akeno-san ułożyły jedzenie na zastawie stołowej.<br /> <br /> – To zupa z bazyliszka w stylu Gremory. A tutaj mamy sałatkę z mandragorą barona w roli głównej – wyjaśniła Akeno-san, układając talerze na stole.<br /> <br /> Usiedliśmy razem z Kibą i czekaliśmy.<br /> <br /> – …Zupa bulgocze. A-a jej kolor… <br /> <br /> Ogarnęło mnie poczucie zagrożenia, zimny pot spływał mi po czole.<br /> <br /> – Przynajmniej ładnie pachnie…<br /> <br /> Co się dzieje w tej zagmatwanej sytuacji!<br /> <br /> Byłoby łatwiej, gdyby śmierdziało!<br /> <br /> – No to do dzieła, Yuuto i Ise – powiedziała pewna siebie Rias-Buchou.<br /> <br /> – R-racja…!<br /> <br /> Kiba i ja wymieniliśmy spojrzenia, po czym skinęliśmy głowami.<br /> <br /> To domowe jedzenie Buchou! Nie mam powodu, żeby odmówić!<br /> <br /> No dalej! Idź, gotowy na śmierć!<br /> <br /> Już sam jej widok w fartuchu nałożonym na kostium kąpielowy wystarczył, żeby zaryzykować życie!<br /> <br /> – Dziękuję za posiłek!<br /> <br /> Lekko drżącymi rękami nabrałem zupę i wypiłem ją.<br /> <br /> – To jest… Pyszne!<br /> <br /> Danie, z którym się zmierzyłem, będąc gotowym na śmierć.<br /> <br /> Nazwanie tego nieoczekiwanym, może wydawać się niegrzeczne… Ale jest to niesamowicie smaczne, wiesz?!<br /> <br /> – Jest bogate, ale lekki smak kurczaka rozpływa się w ustach! Posmak też nie jest ciężki, mogę to pić bez problemu!<br /> <br /> Mimo że użyły składników wyglądających na niebezpieczne!<br /> <br /> Moje wahanie zniknęło, a ja łapczywie pochłonąłem zupę.<br /> <br /> – Buchou! To jest wspaniałe!<br /> <br /> Wypiwszy zupę do ostatniej kropli sięgnąłem po następne danie, sałatkę.<br /> <br /> Nabiłem wyżej wymienionego barona na widelec i włożyłem go sobie do ust.<br /> <br /> – Ach, ta sałatka z tą dziwną mandragorą jest chrupiąca i ma przyjemny smak, jest też naprawdę smaczna!<br /> <br /> – Czyż nie? Wygląda nie ma znaczenia.<br /> <br /> Nie doceniłem cię, Buchou.<br /> <br /> Przykro mi, że powiedziałem coś niegrzecznego, że to niebezpieczne i trujące.<br /> <br /> – To prawda. Pyszne, czyż nie, Kiba… Czekaj, eeee! Kiba zmienił się w kamie-ń-ń-ń-ń-ń!!!!!!<br /> <br /> Kiba totalnie skamieniał.<br /> <br /> Kiedy on zamienił się w kamień?! Zastygł w bezruchu, a na jego twarzy pojawił się orzeźwiający uśmiech?!<br /> <br /> – Ara-ara, zupa jest smaczna, ale czasami może powodować zjawisko petryfikacji.<br /> <br /> – Nic na to nie poradzimy, Akeno. Pyszne jedzenie niesie ze sobą ryzyko.<br /> <br /> W przeciwieństwie do mnie, który był całkowicie zszokowany, duet Onee-sama zachował spokój.<br /> <br /> Buchou powiedziała, że ​​takie rzeczy się zdarzają, zupełnie jakby próbowała mnie przekonać, <br /> <br /> – Yuuto nauczył Isseia używać tego na własnym ciele. Przyjrzyj się uważnie, Ise. To jest kuchnia Zaświatów.<br /> <br /> – Jasne! W końcu kuchnię ludzi dobrze już znam! – krzyczałem najgłośniej jak potrafiłem, w połowie z rozpaczą. – Albo raczej, jak on zamienił się w kamień? Przecież przed chwilą mówiłaś, że „przynajmniej ciebie to nie zamieni w kamień”!<br /> <br /> – Cóż, zdarza się to od czasu do czasu. Wygląda na to, że przygotowania były trochę niedbałe.<br /> <br /> Rias-Buchou puściła do mnie oko, gdy byłem bliski płaczu.<br /> <br /> – Nie próbuj tego tuszować słodkim puszczaniem oczka!<br /> <br /> No cóż, muszę sobie z tym poradzić!<br /> <br /> Kiba, nie zapomnę twojej szlachetnej ofiary…<br /> <br /> – Weź się w garść i delektuj sekretnym menu Kościoła Asi-senpai.<br /> <br /> Zdarzyło się to, gdy opłakiwałem poległego Skoczka, który wypełnił swój obowiązek.<br /> <br /> Koneko-chan obojętnie położyła kościelną potrawę na stole.<br /> <br /> Wykażcie się większym zrozumieniem dla Kiby!<br /> <br /> – T-tak! Dziękuję za posiłek!<br /> <br /> Na stół wyłożono potrawy Asi.<br /> <br /> Czerwona zupa z chlebem… Specjalnym ceremonialnym chlebem, zwanym „świętym opłatkiem”, pływającym w środku.<br /> <br /> – W-wygląda pięknie, błyszcząco czerwono.<br /> <br /> Zupa iskrzyła.<br /> <br /> Moje pierwsze wrażenie było takie, że to pyszne, wspaniałe danie.<br /> <br /> – Dz-dziękuję! Gotowałam to po raz pierwszy, ale jakoś dałam radę!<br /> <br /> – Cóż, ugotowałaś to dla mnie, Asiu, więc nie mam powodu aby odmówić!<br /> <br /> Kiedy pochwaliłem wygląd zupy, na twarzy Asi pojawił się uśmiech.<br /> <br /> No cóż, najważniejszy był smak…<br /> <br /> – A więc jem, Asiu!<br /> <br /> – Tak, życzę ci smacznego!<br /> <br /> Nabrałem zupy na łyżkę i włożyłem do ust.<br /> <br /> – ………Ugh!<br /> <br /> Po jednym kęsie odruchowo wydałem z siebie pełen bólu krzyk.<br /> <br /> C-co jest, moje ciało mnie nie słucha….<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;ŁUP!&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> Upadłem twarzą na ziemię.<br /> <br /> – Ise-san! N-nie! Trzymaj się!<br /> <br /> Kiedy moja świadomość zaczęła się zaćmiewać, usłyszałem głosy Asi i innych.<br /> <br /> Mimo że nadal jestem niskoklasowym diabłem, too posiadałem Boski Dar, ale w mgnieniu oka zostałem powalony na ziemię.<br /> <br /> C-co to za zabójcze danie…<br /> <br /> – A swoją drogą, Asiu, jak się nazywa ta potrawa z tego tajne menu Kościoła?<br /> <br /> – N-no tak, Buchou-san. Hmm, jeśli się nie mylę, to było coś w stylu Szatańskiej Kołysanki…<br /> <br /> Sz-Szatańskiej Kołysanki…?<br /> <br /> – Zatem bezpośrednie tłumaczenie brzmiałoby Maou i Kołysanka. Innymi słowy, oznacza to, że po zjedzeniu tego nawet Maou umrze, jakby zasnął.<br /> <br /> To było naprawdę zabójcze danie, prawda?<br /> <br /> Cóż to za straszna rzecz, którą zrobiła z anielskim uśmiechem na twarzy!<br /> <br /> – Asiu, to prawdopodobnie nie jest danie, a raczej zabawka dla egzorcystów. Choć nie jest wystarczająco silna, by unicestwić Maou, byłaby katastrofą dla zwykłego diabła.<br /> <br /> – N-niemożliwe! Ise-san! Trzymaj się!<br /> <br /> Płacząc, Asia przytuliła mnie, gdy byłem u progu śmierci.<br /> <br /> Kiedy odzyskałem świadomość, zostawiłem za sobą ostatnie majaczące słowa.<br /> <br /> – Ugh, widzę długi, świetlisty tunel, a na jego końcu stoi mój zmarły dziadek…<br /> <br /> Hę, obok mojego dziadka stoi Kiba?<br /> <br /> Hej, już do was idę, poczekajcie na mnie.<br /> <br /> – Ise-senpai, Yuuto-senpai, dobrze się spisaliście.<br /> <br /> Kiedy Koneko-chan po raz kolejny zakończyła wydarzenie w Rywalizacji Trucizn Klubu Okultystycznego, znaczy się kulinarne starcie dziewczyn.<br /> <br /> Jest wiele rzeczy, które chciałbym powiedzieć, ale najpierw powiem to.<br /> <br /> Rias-Buchou i Asiu, dziękujemy za posiłek!<br /> <br /> <br /> Od kilku dni Kiba i ja źle się czuliśmy.<br /> <br /> To starcie nazwano „pierwszym”, ale…<br /> <br /> Jeśli to możliwe, chciałbym, żeby to pierwsze było ostatnim!<br /> <br /> – Co powiesz na zestawienie słodyczy z Zaświatów ze słodyczami kościelnymi, podczas kolejnego kulinarnego starcia, Asiu?<br /> <br /> – Skoro o tym wspomniałaś, to słyszałam o słodyczach robionych z opłatka… <br /> <br /> Płakałem słuchając ich wesołej rozmowy.<br /> <br /> – Dajcie mi o-d-e-t-ch-n-ą-ć!<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> <br /> ==Odnośniki tłumacza==<br /> <br /> &lt;references/&gt;<br /> &lt;/noinclude&gt;<br /> &lt;noinclude&gt;<br /> {| border=&quot;1&quot; cellpadding=&quot;5&quot; cellspacing=&quot;0&quot; style=&quot;margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;&quot;<br /> |-<br /> | Cofnij do [[High_School_DxD:Tom_DX8_Żywot_1|rozdziału pierwszego]]<br /> | Powróć do [[High_School_DxD_(Polski)|strony głównej]]<br /> | Przejdź do [[High_School_DxD:Tom_DX8_Żywot_3|rozdziału trzeciego]]<br /> |}<br /> &lt;/noinclude&gt;</div>

Nightwing