Suzumiya Haruhi:Tomo1 Kabanata1 - Revision history

AeroPH at 13:27, 6 June 2018

2018-06-06T13:27:21Z

← Older revision		Revision as of 13:27, 6 June 2018
Line 3:		Line 3:


	At ~~ayun~~ na nga, pumasok ako sa mataas na paaralan sa may amin. Nagsisisi ako noong una sa desisyong ito dahil nasa tuktok ng isang mataas na burol ang eskuwela. Kahit tuwing tagsibol, darating sa paaralan ang mga estudyante na pawisan at pagod na pagod dahil sa pag-akyat ng matarik na daan - malinaw na malinaw na hindi gagana dito ang aking balak na "maglakad sa paaralan nang dahan-dahan". Tuwing naaalala ko ito, maliban sa kinakailangan kong ulit-ulitin ang pagpanhik-panaog sa burol araw-araw sa susunod na tatlong taon, napapagod ako't nalulungkot. Medyo napasobra ang tulog ko ngayong araw. Siguro kasi sa sobrang bilis ng paglakad ko kahapon, at siguro iyon ang dahilan kung bakit sobrang pagod ako noon. Pupuwede akong gumising nang mas maaga, kaya lang, alam niyo na, pinakamahimbing ang tulog niyo bago kayo magising. Ayokong sayangin ang mahalagang 10 minutong iyon, kung kaya't pinabayaan ko na lang, at ibig sabihin nito ay kailangan kong ulit-ulitin ang maagang ehersisyong ito sa susunod na tatlong taon. Nakakalungkot talaga.		At iyon na nga, pumasok ako sa mataas na paaralan sa may amin. Nagsisisi ako noong una sa desisyong ito dahil nasa tuktok ng isang mataas na burol ang eskuwela. Kahit tuwing tagsibol, darating sa paaralan ang mga estudyante na pawisan at pagod na pagod dahil sa pag-akyat ng matarik na daan - malinaw na malinaw na hindi gagana dito ang aking balak na "maglakad sa paaralan nang dahan-dahan". Tuwing naaalala ko ito, maliban sa kinakailangan kong ulit-ulitin ang pagpanhik-panaog sa burol araw-araw sa susunod na tatlong taon, napapagod ako't nalulungkot. Medyo napasobra ang tulog ko ngayong araw. Siguro kasi sa sobrang bilis ng paglakad ko kahapon, at siguro iyon ang dahilan kung bakit sobrang pagod ako noon. Pupuwede akong gumising nang mas maaga, kaya lang, alam niyo na, pinakamahimbing ang tulog niyo bago kayo magising. Ayokong sayangin ang mahalagang 10 minutong iyon, kung kaya't pinabayaan ko na lang, at ibig sabihin nito ay kailangan kong ulit-ulitin ang maagang ehersisyong ito sa susunod na tatlong taon. Nakakalungkot talaga.

	Ito ang dahilan ng aking nag-iisang malagim na mukha habang isinasagawa ang maaksaya-sa-oras na seremonya sa pagpasok. Nababakas sa lahat ng aking mga kaeskuwela ang mukha ng "pagsisimula ng bagong paglalakbay"; alam mo na, 'yung tipong "mapag-asa, ngunit puno ng pag-aalinlangan" na hitsura tuwing papasok sa bagong eskuwela. Sa akin, hindi ganito ang kaso - karamihan naman ng aking mga kaklase mula sa dating gitnang paaralan ay narito rin sa eskuwelang ito. Dagdagan mo pa na ilan sa mga kaibigan ko'y narito rin. At dahil doon, hindi ako nagmukhang nag-aalala, o nasasabik, gaya ng iba.		Ito ang dahilan ng aking nag-iisang malagim na mukha habang isinasagawa ang maaksaya-sa-oras na seremonya sa pagpasok. Nababakas sa lahat ng aking mga kaeskuwela ang mukha ng "pagsisimula ng bagong paglalakbay"; alam mo na, 'yung tipong "mapag-asa, ngunit puno ng pag-aalinlangan" na hitsura tuwing papasok sa bagong eskuwela. Sa akin, hindi ganito ang kaso - karamihan naman ng aking mga kaklase mula sa dating gitnang paaralan ay narito rin sa eskuwelang ito. Dagdagan mo pa na ilan sa mga kaibigan ko'y narito rin. At dahil doon, hindi ako nagmukhang nag-aalala, o nasasabik, gaya ng iba.
Line 319:		Line 319:
	"...Oo,tama"		"...Oo,tama"

	Parang hindi kuntento sa sagot ko, sumimangot si Haruhi ~~saakit~~. Umupo lang ako ng hindi ~~komportable~~ at pinadaan ang oras.		Parang hindi kuntento sa sagot ko, sumimangot si Haruhi saakin. Umupo lang ako ng hindi maginhawa at pinadaan ang oras.

	"Nakita na ba kita noon? sa ibang lugar?"		"Nakita na ba kita noon? sa ibang lugar?"
Line 345:		Line 345:
	pero inaasahan ko na iyon,kaya tama lang.		pero inaasahan ko na iyon,kaya tama lang.

	"Talaga ba sinubukan mo sumali sa lahat ng mga ~~klub~~?"		"Talaga ba sinubukan mo sumali sa lahat ng mga samahan?"

	Mula sa araw na iyon, paguusap sa kanya ng konting oras bago magisimula ang homeroom ay naging araw araw ko ng gawain. Siyempre, kung hindi ko sinumulan ang usapan, hindi magpapakita ng reaksyon si Haruhi. At isa pa pag kinausap ko siya tungkol sa kagabing palabas sa TV, o ano ang panahon,atbp.- itinuturing niya "pangtangang paksa"- hindi niya lang ako papansinin. Dahil alam iyon, pinipili ko ng sigurado ang paksa tuwing kakausapin ko siya.		Mula sa araw na iyon, paguusap sa kanya ng konting oras bago magisimula ang homeroom ay naging araw araw ko ng gawain. Siyempre, kung hindi ko sinumulan ang usapan, hindi magpapakita ng reaksyon si Haruhi. At isa pa pag kinausap ko siya tungkol sa kagabing palabas sa TV, o ano ang panahon,atbp.- itinuturing niya "pangtangang paksa"- hindi niya lang ako papansinin. Dahil alam iyon, pinipili ko ng sigurado ang paksa tuwing kakausapin ko siya.
Line 351:		Line 351:
	"meron ba na klub na mas masaya kaysa sa iba?Kinukunsidera ko rin sumali."		"meron ba na klub na mas masaya kaysa sa iba?Kinukunsidera ko rin sumali."

	"Wala" Sinago niya ng walang ekspresyon. "~~lubus~~ na wala"		"Wala" Sinago niya ng walang ekspresyon. "lubos na wala"

	Binigyan-diin niya ulit, at mabagal nilabas ang hininga. Bumuntong-hingi ba siya?		Binigyan-diin niya ulit, at mabagal nilabas ang hininga. Bumuntong-hingi ba siya?
Line 363:		Line 363:
	"Sino nagbigay sa iyo ng karapatan magsabi kung ang ibang klubs ay karaniwan o hindi?"		"Sino nagbigay sa iyo ng karapatan magsabi kung ang ibang klubs ay karaniwan o hindi?"

	"Tumahimik ka. Kung gusto ang ~~klub~~, dahil kakaiba iyon; kung hindi iyon ay simple"		"Tumahimik ka. Kung gusto ang samahan, dahil kakaiba iyon; kung hindi iyon ay simple"

	"Talaga?Alam ko na sasabihin mo iyon."		"Talaga?Alam ko na sasabihin mo iyon."
Line 373:		Line 373:
	Sa susunod na araw:		Sa susunod na araw:

	"Narinig ng isang araw...Hind naman importante...Talaga ba ~~dinump~~ mo ang lahat ng kasintahan mo?"		"Narinig ng isang araw...Hind naman importante...Talaga ba ibinasura mo ang lahat ng kasintahan mo?"

	"Bakit ko kapa ~~kailangam~~ pakinggan sa iyan sa iyo uli?"		"Bakit ko kapa kailangan pakinggan sa iyan sa iyo uli?"

AeroPH at 17:24, 29 March 2015

2015-03-29T17:24:19Z

← Older revision		Revision as of 17:24, 29 March 2015
Line 44:		Line 44:

	Matapos magsisayawan ang mga diwata ng katahimikan sa aking silid-aralan nang trenta segundo o mahigit pa, nag-alinlangang senyasan ng guro ang susunod na kaklase upang ituloy ang pagpapakilala, at nawala ang tensiyon sa paligid.		Matapos magsisayawan ang mga diwata ng katahimikan sa aking silid-aralan nang trenta segundo o mahigit pa, nag-alinlangang senyasan ng guro ang susunod na kaklase upang ituloy ang pagpapakilala, at nawala ang tensiyon sa paligid.





	Ganito kami nagkakilala.		Ganito kami nagkakilala.

	Talagang hindi ito malilimutan. Nais kong maniwalang nagkataon lang ang lahat ng ito.		Talagang hindi ito malilimutan. Nais kong maniwalang nagkataon lang ang lahat ng ito.





	Matapos niyang agawin ang atensyon ng lahat sa unang araw ng klase, nagbalik sa pagiging inosenteng estudyante si Haruhi.		Matapos niyang agawin ang atensyon ng lahat sa unang araw ng klase, nagbalik sa pagiging inosenteng estudyante si Haruhi.
Line 100:		Line 92:

	Gaya ng sinabi ko, noong una naiinis ako, ngunit kalauna'y nalaman ko na lahat sila'y nagtapos sa Gitnang Paaralan ng Silangan.		Gaya ng sinabi ko, noong una naiinis ako, ngunit kalauna'y nalaman ko na lahat sila'y nagtapos sa Gitnang Paaralan ng Silangan.





	Dahil nga naging kasuklam-suklam ang aking unang pakikipag-usap kay Haruhi, naisip kong maging malayo muna ako sa kanya para sa kaligtasan ko na rin. Lumipas ang linggo nang ito ang aking nasa isip.		Dahil nga naging kasuklam-suklam ang aking unang pakikipag-usap kay Haruhi, naisip kong maging malayo muna ako sa kanya para sa kaligtasan ko na rin. Lumipas ang linggo nang ito ang aking nasa isip.
Line 128:		Line 116:

	Huwag kang malungkot; wala kang sinabing mali. Ang problema ay nasa utak ni Haruhi Suzumiya, wala sa iyo.		Huwag kang malungkot; wala kang sinabing mali. Ang problema ay nasa utak ni Haruhi Suzumiya, wala sa iyo.





	Hindi man ako nababahalang kumain nang mag-isa, ayoko namang isipin ng ibang tao na mapag-isa ako kahit na ang mga nasa paligid ko'y masayang nagsisikainan kasama ang kanilang mga kaibigan. Kaya, kahit na hindi ako maintindihan ng iba, kumain ako ng aking baon kasama sina Kunikida na kaklase ko noong nasa gitnang paaralan pa ako at Taniguchi na kalapit-upuan ko sa klase.		Hindi man ako nababahalang kumain nang mag-isa, ayoko namang isipin ng ibang tao na mapag-isa ako kahit na ang mga nasa paligid ko'y masayang nagsisikainan kasama ang kanilang mga kaibigan. Kaya, kahit na hindi ako maintindihan ng iba, kumain ako ng aking baon kasama sina Kunikida na kaklase ko noong nasa gitnang paaralan pa ako at Taniguchi na kalapit-upuan ko sa klase.
Line 313:		Line 297:
	"Hmm...Medyo matagal na"		"Hmm...Medyo matagal na"

	"~~Really~~?"		"Talaga?"

	Nilagay ni Haruhi ang baba niya sa kanyang palad, parang naiinis.		Nilagay ni Haruhi ang baba niya sa kanyang palad, parang naiinis.

AeroPH at 05:45, 22 May 2014

2014-05-22T05:45:25Z

← Older revision		Revision as of 05:45, 22 May 2014
Line 385:		Line 385:
	"Hmph!"		"Hmph!"

			Nilayo niya ang kanyang mukha sa galit, nagmamarka ang tapos na paguusap ngayon araw

			Sa susunod na araw:

			"Narinig ng isang araw...Hind naman importante...Talaga ba dinump mo ang lahat ng kasintahan mo?"

			"Bakit ko kapa kailangam pakinggan sa iyan sa iyo uli?"

AeroPH at 05:07, 22 April 2014

2014-04-22T05:07:25Z

← Older revision		Revision as of 05:07, 22 April 2014
Line 1:		Line 1:
	'''Kabanata 1''' {{Incomplete\|percentage=65\|pages=17\|tpages=25}}		'''Kabanata 1''' {{Incomplete\|percentage=70\|pages=18\|tpages=25}}


Line 364:		Line 364:

	Mula sa araw na iyon, paguusap sa kanya ng konting oras bago magisimula ang homeroom ay naging araw araw ko ng gawain. Siyempre, kung hindi ko sinumulan ang usapan, hindi magpapakita ng reaksyon si Haruhi. At isa pa pag kinausap ko siya tungkol sa kagabing palabas sa TV, o ano ang panahon,atbp.- itinuturing niya "pangtangang paksa"- hindi niya lang ako papansinin. Dahil alam iyon, pinipili ko ng sigurado ang paksa tuwing kakausapin ko siya.		Mula sa araw na iyon, paguusap sa kanya ng konting oras bago magisimula ang homeroom ay naging araw araw ko ng gawain. Siyempre, kung hindi ko sinumulan ang usapan, hindi magpapakita ng reaksyon si Haruhi. At isa pa pag kinausap ko siya tungkol sa kagabing palabas sa TV, o ano ang panahon,atbp.- itinuturing niya "pangtangang paksa"- hindi niya lang ako papansinin. Dahil alam iyon, pinipili ko ng sigurado ang paksa tuwing kakausapin ko siya.

			"meron ba na klub na mas masaya kaysa sa iba?Kinukunsidera ko rin sumali."

			"Wala" Sinago niya ng walang ekspresyon. "lubus na wala"

			Binigyan-diin niya ulit, at mabagal nilabas ang hininga. Bumuntong-hingi ba siya?

			"Akala ko ang hayskul ay medyo maganda. Sa dulo parehas lang sa inuutos na edukasyon. Wala man lang nagbago. Siguro sumali ako sa maling paaralan"

			Miss, ano ang criteria na ginagamit mo para piliin ang papasukan na eskwelahan?

			"Sports klub at kultura klub ay parehas lamang. Kung maryoon lamang kakaibang klubs sa eskwelahan..."

			"Sino nagbigay sa iyo ng karapatan magsabi kung ang ibang klubs ay karaniwan o hindi?"

			"Tumahimik ka. Kung gusto ang klub, dahil kakaiba iyon; kung hindi iyon ay simple"

			"Talaga?Alam ko na sasabihin mo iyon."

			"Hmph!"

AeroPH at 04:29, 22 April 2014

2014-04-22T04:29:19Z

← Older revision		Revision as of 04:29, 22 April 2014
Line 1:		Line 1:
	'''Kabanata 1''' {{Incomplete\|percentage=60\|pages=15\|tpages=25}}		'''Kabanata 1''' {{Incomplete\|percentage=65\|pages=17\|tpages=25}}

AeroPH at 04:27, 22 April 2014

2014-04-22T04:27:43Z

← Older revision		Revision as of 04:27, 22 April 2014
Line 371:		Line 371:
	\|-		\|-
	\| Ibalik sa [[Suzumiya Haruhi:Tomo1 Prologo\|Prologo]]		\| Ibalik sa [[Suzumiya Haruhi:Tomo1 Prologo\|Prologo]]
	\| Ibalik sa [[Haruhi ~~Suzumiya~~ (Filipino)\|Haruhi Suzumiya]]		\| Ibalik sa [[Suzumiya Haruhi (Filipino)\|Haruhi Suzumiya]]
	\| Ilipat sa [[Suzumiya Haruhi:Tomo1 Kabanata2\|Kabanata 2]]		\| Ilipat sa [[Suzumiya Haruhi:Tomo1 Kabanata2\|Kabanata 2]]
	\|-		\|-
	\|}		\|}
	</noinclude>		</noinclude>

AeroPH at 04:26, 22 April 2014

2014-04-22T04:26:54Z

@@ Line 317: / Line 317: @@
 Nilagay ni Haruhi ang baba niya sa kanyang palad, parang naiinis.
+"Kahit papaano yun ang naisip ko,dahil iba ang ramdam at paningin ko sayo bawat araw"
@@ Line 324: / Line 370: @@
 {| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
 |-
 | Ibalik sa [[Suzumiya Haruhi:Tomo1 Prologo|Prologo]]
 | Ilipat sa [[Suzumiya Haruhi:Tomo1 Kabanata2|Kabanata 2]]
 |-
 |}
 </noinclude>

AeroPH at 14:00, 21 April 2014

2014-04-21T14:00:28Z

@@ Line 1: / Line 1: @@
-'''Kabanata 1''' {{Incomplete|percentage=60|pages=14|tpages=25}}
+'''Kabanata 1''' {{Incomplete|percentage=60|pages=15|tpages=25}}
@@ Line 273: / Line 273: @@
 Sa likod ko, may nagapir ng balikad ko. Si Taniguchi.
+"Ang pangal"

AeroPH at 13:12, 21 April 2014

2014-04-21T13:12:45Z

← Older revision		Revision as of 13:12, 21 April 2014
Line 1:		Line 1:
	'''Kabanata 1'''		'''Kabanata 1''' {{Incomplete\|percentage=60\|pages=14\|tpages=25}}

AeroPH at 13:10, 21 April 2014

2014-04-21T13:10:05Z

@@ Line 233: / Line 233: @@
 Ihambing mo naman sa laging nakairap at mahilig sa kathang-siyensiya na si Haruhi Suzumiya, halata na ang hinirang.  Kaya lang, tila masyadong mataas ang dalawang ito upang abutin ni Taniguchi.  Hindi niya maaabot ang kahit sinuman sa dalawa.
-(itutuloy)
+Abril pa rin iyon, at sa oras na iyon, Maganda pa ang ugali ni Suzumiya. Para saakin, ito ang nakakapahingang buwan. Kahit papaano, meron pa isang buwan bago magsimula maligaw si Haruhi.
 <noinclude>