Suzumiya Haruhi:Volumo1 Antaŭparolo - Revision history

HashiDaDa at 17:08, 21 March 2022

2022-03-21T17:08:42Z

← Older revision		Revision as of 17:08, 21 March 2022
Line 1:		Line 1:
	Kiam mi ĉesis kredi je Avo Frosto? Verdire, tia ridinda demando havas nenian signifon por mi. Tamen, se vi demandus, kiam mi ĉesis kredi, ke la maljunulo portanta la ruĝan vestaĵon estas Avo Frosto, do, mi povas konfide diri, „Mi neniam kredis je Avo Frosto~~, ne eĉ iam~~.” Mi sciis, ke la Avo Frosto, kiu aperis en mia infanĝardena kristnaska festo ~~estis~~ trompisto, kaj, pensante pri ĝi, ĉiu el miaj samklasanoj havis la saman mienon de nekredemo, vidante, ke nia instruisto ŝajnigis sin Avo Frosto. Kvankam mi neniam vidis, panjon kisi Avon Froston, mi estis jam sufiĉe saĝa suspekti pri la ekzisto de maljunulo, kiu laboras nur dum kristnaska antaŭvespero.		Kiam mi ĉesis kredi je Avo Frosto? Verdire, tia ridinda demando havas nenian signifon por mi. Tamen, se vi demandus, kiam mi ĉesis kredi, ke la maljunulo portanta la ruĝan vestaĵon estas Avo Frosto, do, mi povas konfide diri, „Mi neniam kredis je Avo Frosto.” Mi sciis, ke la Avo Frosto, kiu aperis en mia infanĝardena kristnaska festo estas trompisto, kaj, pensante pri ĝi, ĉiu el miaj samklasanoj havis la saman mienon de nekredemo, vidante, ke nia instruisto ŝajnigis sin Avo Frosto. Kvankam mi neniam vidis, panjon kisi Avon Froston, mi estis jam sufiĉe saĝa suspekti pri la ekzisto de maljunulo, kiu laboras nur dum kristnaska antaŭvespero.

	Tamen, mi ~~delonge~~ ne sciis, ke la eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj kaj telepatiuloj en tiuj efik-plenaj desegnofilmoj kun bonuloj kontraŭ malbona organizo ne efektive ekzistas. Ne, atendu, mi verŝajne ja sciis, mi nur ne volis agnoski tion. Profunde en mia koro, mi ankoraŭ volis, ke tiuj eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj, telepatiuloj kaj malbonaj organizoj subite ~~aperus~~. Kompare kun tiu ĉi enuiga, normala vivo mia, la mondo de tiuj pavaj televidaj programoj estis multe pli ekscitaj; Mi volis ankaŭ loĝi en tiu mondo!		Tamen, mi ankoraŭ ne sciis, ke la eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj kaj telepatiuloj en tiuj efik-plenaj desegnofilmoj kun bonuloj kontraŭ malbona organizo ne efektive ekzistas. Ne, atendu, mi verŝajne ja sciis, mi nur ne volis agnoski tion. Profunde en mia koro, mi ankoraŭ volis, ke tiuj eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj, telepatiuloj kaj malbonaj organizoj subite aperu. Kompare kun tiu ĉi enuiga, normala vivo mia, la mondo de tiuj pavaj televidaj programoj estis multe pli ekscitaj ; Mi volis ankaŭ loĝi en tiu mondo !

	Mi volis esti tiu, kiu ~~savus~~ la fraŭlinon forŝtelitan de eksterteruloj kaj malliberigitan en bovla fortreso. Mi volis esti tiu, kiu ~~uzus mian~~ kuraĝon, inteligenton kaj fidindan laserpafilon por kontraŭbatali krimulojn de la ~~estoneco penantajn~~ ŝanĝi historion ~~por propre profiti~~. Mi volis esti ~~tiu~~, ~~kiu povus~~ forpeli demonojn kaj monstrojn per ~~unu~~ sorĉaĵo kaj kontraŭbatali mutaciintojn aŭ psikokinezulojn de malbonaj organizoj kaj havi telepatiajn batalojn!		Mi volis esti tiu, kiu savis la fraŭlinon forŝtelitan de eksterteruloj kaj malliberigitan en bovla fortreso. Mi volis esti tiu, kiu uzis sian kuraĝon, inteligenton kaj fidindan laserpafilon por kontraŭbatali krimulojn de la estonteco klopodantajn ŝanĝi historion je sia profito. Mi volis esti el tiuj, kiuj povis forpeli demonojn kaj monstrojn per simpla sorĉaĵo kaj kontraŭbatali mutaciintojn aŭ psikokinezulojn de malbonaj organizoj kaj havi telepatiajn batalojn !

	Sed, atendu, trankviliĝu. Se mi vere estus atakita de eksterteruloj aŭ io alia, kiel mi kontraŭbatalus ilin? Mi ne eĉ havas iujn ajn specialajn potencojn! Nu do, kion pri tiu ĉi: ~~unu tago~~, mistera nova studento ~~translokiĝas~~ al mia klaso. Sed li reale ~~estas~~ eksterulo aŭ ~~de la estonteco~~ kaj ~~li havas~~ telepatiajn potencojn. Kiam li ~~ekbatalas~~ kontraŭ malbonuloj, mi nur ~~devas~~ trovi metodon partopreni lian militon. Nur li batalos, kaj mi ~~povas~~ nur esti lia lakea adjunkto. Dio mia, tio ĉi estas bonega, mi estas tiel ruza!		Sed, atendu, trankviliĝu. Se mi vere estus atakita de eksterteruloj aŭ de io alia, kiel mi kontraŭbatalus ilin ? Mi eĉ ne havas iujn ajn specialajn potencojn ! Nu do, kion pri tiu ĉi : iun tagon, mistera nova studento translokiĝos al mia klaso. Sed li reale estos eksterulo aŭ estontulo, kaj havos telepatiajn potencojn. Kiam li ekbatalos kontraŭ malbonuloj, mi nur devos trovi metodon partopreni lian militon. Nur li batalos, kaj mi povos nur esti lia lakea adjunkto. Dio mia, tio ĉi estas bonega, mi estas tiel ruza!

	Aŭ, eble, se tio ne funkcias, kio pri tio ĉi: ~~unu tago~~, mistera potenco en mi ~~vekiĝus~~ , kvazaŭ psikokineza aŭ metapsikia povo. Mi ~~malkovrus~~, ke multaj personoj en tiu ĉi mondo havas similajn potencojn, kaj, tiam, ia metapsikia societo ~~varbas~~ min. Mi ~~membriĝus~~ al tiu ĉi organizo kaj ~~protektus~~ la mondon kontraŭ malbonaj mutaciintoj.		Aŭ, eble, se tio ne funkcias, kio pri tio ĉi : iun tagon, mistera potenco en mi vekiĝos, kvazaŭ psikokineza aŭ metapsikia povo. Mi malkovros, ke multaj personoj en tiu ĉi mondo havas similajn potencojn, kaj, tiam, ia metapsikia societo varbos min. Mi membriĝos al tiu ĉi organizo kaj protektos la mondon kontraŭ malbonaj mutaciintoj.

	Bedaŭrinde, realo estas surprize kruela... Neniu translokiĝis al mia klaso. Mi neniam vidis NIFOn. Kiam mi iris al lokoj~~, kiuj~~ onidire ~~estas fantomitaj~~, nenio aperis. Du horoj da intensa fiksrigardado ne movis mian krajonon eĉ unu milimetron, kaj ~~rigardante~~ la ~~kapon~~ de ~~mia~~ samklasano ne rivelis liajn pensojn al mi. Mi ne povis ne melankoliĝi pro la normaleco de la leĝoj ~~de fiziko~~. Mi ekĉesis serĉi NIFOjn kaj atenti metapsikiajn televidajn programojn, ĉar mi fine konvinkis min, ke tio estas malebla. Mi eĉ atingis punkton, kie mi nur havis nostalgion por tiuj aferoj.		Bedaŭrinde, realo estas surprize kruela... Neniu translokiĝis al mia klaso. Mi neniam vidis NIFOn. Kiam mi iris al lokoj onidire hantitaj, nenio aperis. Du horoj da intensa fiksrigardado ne movis mian krajonon eĉ unu milimetron, kaj rigardo al la kapo de samklasano ne rivelis liajn pensojn al mi. Mi ne povis ne melankoliĝi pro la normaleco de la fizikaj leĝoj. Mi ekĉesis serĉi NIFOjn kaj atenti metapsikiajn televidajn programojn, ĉar mi fine konvinkis min, ke tio estas malebla. Mi eĉ atingis punkton, kie mi nur havis nostalgion por tiuj aferoj.

	Post submezlernejo, mi tro maturiĝis por tiu fantazia mondo kaj iĝis ege bazita en realo. Nenio okazis en 1999, malgraŭ tio, ke mi esperis, iomete, ke io ja okazus; homoj ne reiris al la luno nek preteriris ĝin. Mi supozas, pro la aspekto de aferoj, ke mi estos delonge mortinta antaŭ oni povas aranĝi vojaĝon de Tero al Alfa Centaŭro.		Post submezlernejo, mi tro maturiĝis por tiu fantazia mondo kaj iĝis ege bazita en realo. Nenio okazis en 1999, malgraŭ tio, ke mi esperis, iomete, ke io ja okazus; homoj ne reiris al la luno nek preteriris ĝin. Mi supozas, pro la aspekto de aferoj, ke mi estos delonge mortinta antaŭ oni povas aranĝi vojaĝon de Tero al Alfa Centaŭro.

Osho-Jabbe at 16:38, 9 August 2010

2010-08-09T16:38:45Z

← Older revision		Revision as of 16:38, 9 August 2010
Line 1:		Line 1:
	Kiam mi ĉesis kredi je Avo Frosto? Verdire, tia ridinda demando havas nenian signifon por mi. Tamen, se vi demandus, kiam mi ĉesis kredi, ke la maljunulo portanta la ruĝan vestaĵon estas Avo Frosto, do, mi povas konfide diri, „Mi neniam kredis je Avo Frosto, ne eĉ iam.” Mi sciis, ke la Avo Frosto, kiu aperis en mia infanĝardena kristnaska festo estis trompisto, kaj, pensante pri ĝi, ĉiu el miaj samklasanoj havis la saman mienon de nekredemo, vidante ke nia instruisto ŝajnigis sin Avo Frosto. Kvankam mi neniam vidis, panjon kisi Avon Froston, mi estis jam sufiĉe saĝa suspekti pri la ekzisto de maljunulo, kiu laboras nur dum kristnaska antaŭvespero.		Kiam mi ĉesis kredi je Avo Frosto? Verdire, tia ridinda demando havas nenian signifon por mi. Tamen, se vi demandus, kiam mi ĉesis kredi, ke la maljunulo portanta la ruĝan vestaĵon estas Avo Frosto, do, mi povas konfide diri, „Mi neniam kredis je Avo Frosto, ne eĉ iam.” Mi sciis, ke la Avo Frosto, kiu aperis en mia infanĝardena kristnaska festo estis trompisto, kaj, pensante pri ĝi, ĉiu el miaj samklasanoj havis la saman mienon de nekredemo, vidante, ke nia instruisto ŝajnigis sin Avo Frosto. Kvankam mi neniam vidis, panjon kisi Avon Froston, mi estis jam sufiĉe saĝa suspekti pri la ekzisto de maljunulo, kiu laboras nur dum kristnaska antaŭvespero.

	Tamen, mi delonge ne sciis ke la eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj kaj telepatiuloj en tiuj efik-plenaj desegnofilmoj kun bonuloj kontraŭ malbona organizo ne efektive ekzistas. Ne, atendu, mi verŝajne ja sciis, mi nur ne volis agnoski tion. Profunde en mia koro, mi ankoraŭ volis ke tiuj eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj, telepatiuloj kaj malbonaj organizoj subite aperus. Kompare kun tiu ĉi enuiga, normala vivo mia, la mondo de tiuj pavaj televidaj programoj estis multe pli ekscitaj; Mi volis ankaŭ loĝi en tiu mondo!		Tamen, mi delonge ne sciis, ke la eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj kaj telepatiuloj en tiuj efik-plenaj desegnofilmoj kun bonuloj kontraŭ malbona organizo ne efektive ekzistas. Ne, atendu, mi verŝajne ja sciis, mi nur ne volis agnoski tion. Profunde en mia koro, mi ankoraŭ volis, ke tiuj eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj, telepatiuloj kaj malbonaj organizoj subite aperus. Kompare kun tiu ĉi enuiga, normala vivo mia, la mondo de tiuj pavaj televidaj programoj estis multe pli ekscitaj; Mi volis ankaŭ loĝi en tiu mondo!

	Mi volis esti tiu, kiu savus la fraŭlinon forŝtelitan de eksterteruloj kaj malliberigitan en bovla fortreso. Mi volis esti tiu, kiu uzus mian kuraĝon, inteligenton, kaj fidindan laserpafilon por kontraŭbatali krimulojn de la estoneco penantajn ŝanĝi historion por propre profiti. Mi volis esti tiu, kiu povus forpeli demonojn kaj monstrojn per unu ~~ŝorĉaĵo~~ kaj kontraŭbatali mutaciintojn aŭ psikokinezulojn de malbonaj organizoj kaj havi telepatiajn batalojn!		Mi volis esti tiu, kiu savus la fraŭlinon forŝtelitan de eksterteruloj kaj malliberigitan en bovla fortreso. Mi volis esti tiu, kiu uzus mian kuraĝon, inteligenton kaj fidindan laserpafilon por kontraŭbatali krimulojn de la estoneco penantajn ŝanĝi historion por propre profiti. Mi volis esti tiu, kiu povus forpeli demonojn kaj monstrojn per unu sorĉaĵo kaj kontraŭbatali mutaciintojn aŭ psikokinezulojn de malbonaj organizoj kaj havi telepatiajn batalojn!

	Sed, atendu, trankviliĝu. Se mi vere estus atakita de eksterteruloj aŭ io alia, kiel mi kontraŭbatalus ilin? Mi ne eĉ havas ~~iun~~ ajn specialajn potencojn! Nu do, kion pri tiu ĉi: unu tago, mistera nova studento translokiĝas al mia klaso. Sed li reale estas eksterulo aŭ de la estonteco kaj li havas telepatiajn potencojn. Kiam li ekbatalas kontraŭ malbonuloj, mi nur devas trovi metodon partopreni lian militon. Nur li batalos, kaj mi povas nur esti ~~lian~~ lakea adjunkto. Dio mia, ~~tiu~~ ĉi estas bonega, mi estas tiel ruza!		Sed, atendu, trankviliĝu. Se mi vere estus atakita de eksterteruloj aŭ io alia, kiel mi kontraŭbatalus ilin? Mi ne eĉ havas iujn ajn specialajn potencojn! Nu do, kion pri tiu ĉi: unu tago, mistera nova studento translokiĝas al mia klaso. Sed li reale estas eksterulo aŭ de la estonteco kaj li havas telepatiajn potencojn. Kiam li ekbatalas kontraŭ malbonuloj, mi nur devas trovi metodon partopreni lian militon. Nur li batalos, kaj mi povas nur esti lia lakea adjunkto. Dio mia, tio ĉi estas bonega, mi estas tiel ruza!

	Aŭ, eble, se tio ne funkcias, kio pri tio ĉi: unu tago, mistera potenco en mi vekiĝus , kvazaŭ psikokineza aŭ metapsikia povo. Mi malkovrus ke multaj personoj en tiu ĉi mondo havas similajn potencojn, kaj, tiam, ia metapsikia societo varbas min. Mi ~~mebriĝus~~ al tiu ĉi organizo kaj protektus la mondon kontraŭ malbonaj mutaciintoj.		Aŭ, eble, se tio ne funkcias, kio pri tio ĉi: unu tago, mistera potenco en mi vekiĝus , kvazaŭ psikokineza aŭ metapsikia povo. Mi malkovrus, ke multaj personoj en tiu ĉi mondo havas similajn potencojn, kaj, tiam, ia metapsikia societo varbas min. Mi membriĝus al tiu ĉi organizo kaj protektus la mondon kontraŭ malbonaj mutaciintoj.

	Bedaŭrinde, realo estas ~~suprize~~ kruela... Neniu translokiĝis al mia klaso. Mi neniam vidis NIFOn. Kiam mi iris al lokoj, kiuj onidire estas ~~hantita~~, nenio aperis. Du horoj da intensa fiksrigardado ne movis mian krajonon eĉ unu milimetron, kaj rigardante la kapon de mia samklasano ne rivelis liajn pensojn al mi. Mi ne povis ne melankoliĝi pro la normaleco de la leĝoj de fiziko. Mi ekĉesis serĉi NIFOjn kaj atenti metapsikiajn televidajn programojn ĉar mi fine konvinkis min ke tio estas malebla. Mi eĉ atingis punkton, kie mi nur havis ~~nostolgion~~ por tiuj aferoj.		Bedaŭrinde, realo estas surprize kruela... Neniu translokiĝis al mia klaso. Mi neniam vidis NIFOn. Kiam mi iris al lokoj, kiuj onidire estas fantomitaj, nenio aperis. Du horoj da intensa fiksrigardado ne movis mian krajonon eĉ unu milimetron, kaj rigardante la kapon de mia samklasano ne rivelis liajn pensojn al mi. Mi ne povis ne melankoliĝi pro la normaleco de la leĝoj de fiziko. Mi ekĉesis serĉi NIFOjn kaj atenti metapsikiajn televidajn programojn, ĉar mi fine konvinkis min, ke tio estas malebla. Mi eĉ atingis punkton, kie mi nur havis nostalgion por tiuj aferoj.

	Post submezlernejo, mi ~~tute elkreskis tiun fantazian mondon~~ kaj iĝis ege bazita en realo. Nenio okazis en 1999, malgraŭ tio, ke mi esperis, iomete, ke io ja okazus; homoj ne reiris al la luno nek ~~preteiris~~ ĝin. Mi supozas, pro la aspekto de aferoj, ke mi estos delonge mortinta antaŭ oni povas aranĝi vojaĝon de Tero al Alfa Centaŭro.		Post submezlernejo, mi tro maturiĝis por tiu fantazia mondo kaj iĝis ege bazita en realo. Nenio okazis en 1999, malgraŭ tio, ke mi esperis, iomete, ke io ja okazus; homoj ne reiris al la luno nek preteriris ĝin. Mi supozas, pro la aspekto de aferoj, ke mi estos delonge mortinta antaŭ oni povas aranĝi vojaĝon de Tero al Alfa Centaŭro.

	Kun tiaj malspritaj pensoj en mia menso, mi iĝis normala, senĝena mezlernejano. Almenaŭ, ĝis la tago, en kiu mi renkontis Suzumija Haruhi.		Kun tiaj malspritaj pensoj en mia menso, mi iĝis normala, senĝena mezlernejano. Almenaŭ, ĝis la tago, en kiu mi renkontis Suzumija Haruhi.

Osho-Jabbe: Suzumiya Haruhi:Volumo1 Prologo moved to Suzumiya Haruhi:Volumo1 Antaŭparolo over redirect

2010-01-30T02:09:32Z

Suzumiya Haruhi:Volumo1 Prologo moved to Suzumiya Haruhi:Volumo1 Antaŭparolo over redirect

← Older revision	Revision as of 02:09, 30 January 2010
(No difference)

Osho-Jabbe: Suzumiya Haruhi:Volumo1 Antaŭparolo moved to Suzumiya Haruhi:Volumo1 Prologo

2010-01-30T00:06:21Z

Suzumiya Haruhi:Volumo1 Antaŭparolo moved to Suzumiya Haruhi:Volumo1 Prologo

← Older revision	Revision as of 00:06, 30 January 2010
(No difference)

Osho-Jabbe at 00:01, 30 January 2010

2010-01-30T00:01:40Z

← Older revision		Revision as of 00:01, 30 January 2010
Line 1:		Line 1:
	Kiam mi ĉesis kredi je Avo Frosto? Verdire, tia ridinda demando havas nenian signifon por mi. Tamen, se vi demandus, kiam mi ĉesis kredi, ke la maljunulo portanta la ruĝan vestaĵon estas Avo Frosto, do, mi povas konfide diri, „Mi neniam kredis je Avo Frosto, ne eĉ iam.” Mi sciis, ke la Avo Frosto, kiu aperis en mia infanĝardena kristnaska festo estis trompisto, kaj, pensante pri ĝi, ĉiu el miaj samklasanoj havis la saman mienon de nekredemo, vidante ke nia instruisto ŝajnigis sin Avo Frosto. Kvankam mi neniam vidis, panjon kisi Avon Froston, mi estis jam sufiĉe saĝa suspekti pri la ekzisto de maljunulo, kiu laboras nur dum kristnaska antaŭvespero.		Kiam mi ĉesis kredi je Avo Frosto? Verdire, tia ridinda demando havas nenian signifon por mi. Tamen, se vi demandus, kiam mi ĉesis kredi, ke la maljunulo portanta la ruĝan vestaĵon estas Avo Frosto, do, mi povas konfide diri, „Mi neniam kredis je Avo Frosto, ne eĉ iam.” Mi sciis, ke la Avo Frosto, kiu aperis en mia infanĝardena kristnaska festo estis trompisto, kaj, pensante pri ĝi, ĉiu el miaj samklasanoj havis la saman mienon de nekredemo, vidante ke nia instruisto ŝajnigis sin Avo Frosto. Kvankam mi neniam vidis, panjon kisi Avon Froston, mi estis jam sufiĉe saĝa suspekti pri la ekzisto de maljunulo, kiu laboras nur dum kristnaska antaŭvespero.

	Tamen, mi delonge ne sciis ke la eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj kaj telepatiuloj en tiuj efik-~~plena~~ desegnofilmoj kun bonuloj kontraŭ malbona organizo ne efektive ekzistas. Ne, atendu, mi verŝajne ja sciis, mi nur ne volis agnoski tion. Profunde en mia koro, mi ankoraŭ volis ke tiuj eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj, telepatiuloj kaj malbonaj organizoj subite aperus. Kompare kun tiu ĉi enuiga*, normala vivo mia, la mondo de tiuj pavaj televidaj programoj estis multe pli ekscitaj; Mi volis ankaŭ loĝi en tiu mondo!		Tamen, mi delonge ne sciis ke la eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj kaj telepatiuloj en tiuj efik-plenaj desegnofilmoj kun bonuloj kontraŭ malbona organizo ne efektive ekzistas. Ne, atendu, mi verŝajne ja sciis, mi nur ne volis agnoski tion. Profunde en mia koro, mi ankoraŭ volis ke tiuj eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj, telepatiuloj kaj malbonaj organizoj subite aperus. Kompare kun tiu ĉi enuiga, normala vivo mia, la mondo de tiuj pavaj televidaj programoj estis multe pli ekscitaj; Mi volis ankaŭ loĝi en tiu mondo!

	Mi volis esti tiu, kiu savus la fraŭlinon forŝtelitan de eksterteruloj kaj malliberigitan en bovla fortreso. Mi volis esti tiu, kiu uzus mian kuraĝon, inteligenton, kaj fidindan laserpafilon por kontraŭbatali krimulojn de la estoneco penantajn ŝanĝi historion por propre profiti. Mi volis esti tiu, kiu povus forpeli demonojn kaj monstrojn per unu ŝorĉaĵo kaj kontraŭbatali mutaciintojn aŭ psikokinezulojn de malbonaj organizoj kaj havi telepatiajn batalojn!		Mi volis esti tiu, kiu savus la fraŭlinon forŝtelitan de eksterteruloj kaj malliberigitan en bovla fortreso. Mi volis esti tiu, kiu uzus mian kuraĝon, inteligenton, kaj fidindan laserpafilon por kontraŭbatali krimulojn de la estoneco penantajn ŝanĝi historion por propre profiti. Mi volis esti tiu, kiu povus forpeli demonojn kaj monstrojn per unu ŝorĉaĵo kaj kontraŭbatali mutaciintojn aŭ psikokinezulojn de malbonaj organizoj kaj havi telepatiajn batalojn!

Osho-Jabbe at 23:36, 29 January 2010

2010-01-29T23:36:51Z

← Older revision		Revision as of 23:36, 29 January 2010
Line 14:		Line 14:

	Kun tiaj malspritaj pensoj en mia menso, mi iĝis normala, senĝena mezlernejano. Almenaŭ, ĝis la tago, en kiu mi renkontis Suzumija Haruhi.		Kun tiaj malspritaj pensoj en mia menso, mi iĝis normala, senĝena mezlernejano. Almenaŭ, ĝis la tago, en kiu mi renkontis Suzumija Haruhi.

			<noinclude>
			{\| border="1" cellpadding="5" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; padding: 0.2em; border-collapse: collapse;"
			\|-
			\| [[ESP_Suzumiya_Haruhi\|Ĉefpaĝen]]
			\| Iri al [[Suzumiya_Haruhi:Volumo1_Ĉapitro1\|Ĉapitro 1]]
			\|-
			\|}
			</noinclude>

Osho-Jabbe: Suzumija Haruhi:Volumo1 Antauxparolo moved to Suzumiya Haruhi:Volumo1 Antaŭparolo

2009-11-30T01:06:25Z

Suzumija Haruhi:Volumo1 Antauxparolo moved to Suzumiya Haruhi:Volumo1 Antaŭparolo

← Older revision	Revision as of 01:06, 30 November 2009
(No difference)

Osho-Jabbe: New page: Kiam mi ĉesis kredi je Avo Frosto? Verdire, tia ridinda demando havas nenian signifon por mi. Tamen, se vi demandus, kiam mi ĉesis kredi, ke la maljunulo portanta la ruĝan vestaĵon est...

2009-11-30T00:37:30Z

New page: Kiam mi ĉesis kredi je Avo Frosto? Verdire, tia ridinda demando havas nenian signifon por mi. Tamen, se vi demandus, kiam mi ĉesis kredi, ke la maljunulo portanta la ruĝan vestaĵon est...

New page

Kiam mi ĉesis kredi je Avo Frosto? Verdire, tia ridinda demando havas nenian signifon por mi. Tamen, se vi demandus, kiam mi ĉesis kredi, ke la maljunulo portanta la ruĝan vestaĵon estas Avo Frosto, do, mi povas konfide diri, „Mi neniam kredis je Avo Frosto, ne eĉ iam.” Mi sciis, ke la Avo Frosto, kiu aperis en mia infanĝardena kristnaska festo estis trompisto, kaj, pensante pri ĝi, ĉiu el miaj samklasanoj havis la saman mienon de nekredemo, vidante ke nia instruisto ŝajnigis sin Avo Frosto. Kvankam mi neniam vidis, panjon kisi Avon Froston, mi estis jam sufiĉe saĝa suspekti pri la ekzisto de maljunulo, kiu laboras nur dum kristnaska antaŭvespero.

Tamen, mi delonge ne sciis ke la eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj kaj telepatiuloj en tiuj efik-plena desegnofilmoj kun bonuloj kontraŭ malbona organizo ne efektive ekzistas. Ne, atendu, mi verŝajne ja sciis, mi nur ne volis agnoski tion. Profunde en mia koro, mi ankoraŭ volis ke tiuj eksterteruloj, tempovojaĝantoj, fantomoj, monstroj, telepatiuloj kaj malbonaj organizoj subite aperus. Kompare kun tiu ĉi enuiga*, normala vivo mia, la mondo de tiuj pavaj televidaj programoj estis multe pli ekscitaj; Mi volis ankaŭ loĝi en tiu mondo!

Mi volis esti tiu, kiu savus la fraŭlinon forŝtelitan de eksterteruloj kaj malliberigitan en bovla fortreso. Mi volis esti tiu, kiu uzus mian kuraĝon, inteligenton, kaj fidindan laserpafilon por kontraŭbatali krimulojn de la estoneco penantajn ŝanĝi historion por propre profiti. Mi volis esti tiu, kiu povus forpeli demonojn kaj monstrojn per unu ŝorĉaĵo kaj kontraŭbatali mutaciintojn aŭ psikokinezulojn de malbonaj organizoj kaj havi telepatiajn batalojn!

Sed, atendu, trankviliĝu. Se mi vere estus atakita de eksterteruloj aŭ io alia, kiel mi kontraŭbatalus ilin? Mi ne eĉ havas iun ajn specialajn potencojn! Nu do, kion pri tiu ĉi: unu tago, mistera nova studento translokiĝas al mia klaso. Sed li reale estas eksterulo aŭ de la estonteco kaj li havas telepatiajn potencojn. Kiam li ekbatalas kontraŭ malbonuloj, mi nur devas trovi metodon partopreni lian militon. Nur li batalos, kaj mi povas nur esti lian lakea adjunkto. Dio mia, tiu ĉi estas bonega, mi estas tiel ruza!

Aŭ, eble, se tio ne funkcias, kio pri tio ĉi: unu tago, mistera potenco en mi vekiĝus , kvazaŭ psikokineza aŭ metapsikia povo. Mi malkovrus ke multaj personoj en tiu ĉi mondo havas similajn potencojn, kaj, tiam, ia metapsikia societo varbas min. Mi mebriĝus al tiu ĉi organizo kaj protektus la mondon kontraŭ malbonaj mutaciintoj.

Bedaŭrinde, realo estas suprize kruela... Neniu translokiĝis al mia klaso. Mi neniam vidis NIFOn. Kiam mi iris al lokoj, kiuj onidire estas hantita, nenio aperis. Du horoj da intensa fiksrigardado ne movis mian krajonon eĉ unu milimetron, kaj rigardante la kapon de mia samklasano ne rivelis liajn pensojn al mi. Mi ne povis ne melankoliĝi pro la normaleco de la leĝoj de fiziko. Mi ekĉesis serĉi NIFOjn kaj atenti metapsikiajn televidajn programojn ĉar mi fine konvinkis min ke tio estas malebla. Mi eĉ atingis punkton, kie mi nur havis nostolgion por tiuj aferoj.

Post submezlernejo, mi tute elkreskis tiun fantazian mondon kaj iĝis ege bazita en realo. Nenio okazis en 1999, malgraŭ tio, ke mi esperis, iomete, ke io ja okazus; homoj ne reiris al la luno nek preteiris ĝin. Mi supozas, pro la aspekto de aferoj, ke mi estos delonge mortinta antaŭ oni povas aranĝi vojaĝon de Tero al Alfa Centaŭro.

Kun tiaj malspritaj pensoj en mia menso, mi iĝis normala, senĝena mezlernejano. Almenaŭ, ĝis la tago, en kiu mi renkontis Suzumija Haruhi.