Toradora! (Turkish):Volume1 Chapter5 - Revision history

Hariseldon at 23:20, 7 August 2011

2011-08-07T23:20:46Z

← Older revision		Revision as of 23:20, 7 August 2011
Line 8:		Line 8:

	Ryuuji'nin televizyon ekranının yarısını görmesini engelleyen o kafanın		Ryuuji'nin televizyon ekranının yarısını görmesini engelleyen o kafanın
	sahibi, arkasına bakmadan verdi,		sahibi, arkasına bakmadan cevap verdi,

	"Ah, kes sesini! Sen kendin biraz yana kaysana!"		"Ah, kes sesini! Sen kendin biraz yana kaysana!"

Hariseldon at 23:19, 7 August 2011

2011-08-07T23:19:57Z

← Older revision		Revision as of 23:19, 7 August 2011
Line 7:		Line 7:
	"Hey, çek kafanı oradan! Televizyonun önünü kapatıyorsun!"		"Hey, çek kafanı oradan! Televizyonun önünü kapatıyorsun!"

	~~Televizyon ekranının yarısını~~ Ryuuji'nin görmesini engelleyen kafanın		Ryuuji'nin televizyon ekranının yarısını görmesini engelleyen o kafanın
	sahibi, arkasına bakmadan verdi,		sahibi, arkasına bakmadan verdi,

	"Ah, kes sesini ~~artık~~! Sen kendin biraz yana ~~kayamaz mısın?~~"		"Ah, kes sesini! Sen kendin biraz yana kaysana!"

	Bu usandırıcı cevabı veren kişi ~~tasasızca konuşan~~ Aisaka'ydı.		Tasasız bir ses tonuyla bu usandırıcı cevabı veren kişi Aisaka'ydı.

	"Ne?! Bir kere o benim televizyonum! Eğer böyle ~~davranmaya devam edeceksen~~, çık dışarı, kapı orda! Zaten şu pencerenin hemen ardında yaşıyorsun!"		"Ne?! Bir kere bu benim televizyonum! Eğer böyle davranacaksan, çık dışarı, kapı orda! Zaten şu pencerenin hemen ardında yaşıyorsun!"

	"..."		"..."

	"BANA DUVAR MUAMELESİ YAPMAYI ~~KES~~!"		"KESSENE BANA DUVAR MUAMELESİ YAPMAYI!"

	Ryuuji'nin ~~bağırışı~~ nihayet Aisaka'nın başını çevirmesini sağladı. Soğuk bir ifade ~~yansıtan~~ gözleri kirpiklerinin ~~altında parlıyordu~~.		Ryuuji'nin bağırması nihayet Aisaka'nın başını çevirmesini sağladı. Soğuk bir ifade taşıyan gözleri kirpiklerinin ardından parıldıyordu.

	"Şu anda televizyon seyrediyorum, biraz sessiz ~~olabilir misin?~~ Off~ ~~Aptal~~ bir köpek kolay kolay bir şey öğrenmiyor, değil mi?		"Şu anda televizyon seyrediyorum, biraz sessiz olsana! Off~ Aklı kıt bir köpek kolay kolay bir şey öğrenmiyor, değil mi?

	"Sen!!! Seni.."		"Sen!!! Seni.."

	''~~Baş~~ belası ~~komşu~~'' Ryuuji'nin aklına gelen ilk tanımlamaydı. Tam küçük sehpanın önünde ayağa kalkmış, kendisini Ryuuji'nin efendisi ilan eden ve televizyon ekranının çoğunu kafası kaplayan bu şahsı sertçe dürtmek üzereyken...		''Başımın belası'' Ryuuji'nin aklına gelen ilk tanımlamaydı. Tam küçük sehpanın önünde ayağa kalkmış, kendisini Ryuuji'nin efendisi ilan eden ve televizyon ekranının çoğunu kafası kaplayan bu şahsı sertçe dürtmek üzereyken...

	"Ryuu~ chan..Kavga etmeyin ama~ "		"Ryuu~ chan..Kavga etmeyin ama~ "

Hariseldon at 19:59, 28 October 2009

2009-10-28T19:59:51Z

← Older revision		Revision as of 19:59, 28 October 2009
Line 7:		Line 7:
	"Hey, çek kafanı oradan! Televizyonun önünü kapatıyorsun!"		"Hey, çek kafanı oradan! Televizyonun önünü kapatıyorsun!"

	Ryuuji'nin ~~televizyon ekranının yarısını~~ görmesini engelleyen kafanın		Televizyon ekranının yarısını Ryuuji'nin görmesini engelleyen kafanın
	sahibi ~~geri dönmeden cevap~~ verdi,		sahibi, arkasına bakmadan verdi,

	"Ah, kes sesini artık! Sen kendin biraz yana kayamaz mısın?"		"Ah, kes sesini artık! Sen kendin biraz yana kayamaz mısın?"

	Bu usandırıcı cevabı veren ~~kayıtsızlıkla~~ konuşan Aisaka'ydı.		Bu usandırıcı cevabı veren kişi tasasızca konuşan Aisaka'ydı.

	"Ne?! Bir kere o benim televizyonum! Eğer ~~aynı şeyi bir daha söylemeye niyetin varsa~~, çık dışarı, kapı orda! Zaten şu pencerenin hemen ardında yaşıyorsun!"		"Ne?! Bir kere o benim televizyonum! Eğer böyle davranmaya devam edeceksen, çık dışarı, kapı orda! Zaten şu pencerenin hemen ardında yaşıyorsun!"

	"..."		"..."

	"~~BEN BURADA YOKMUŞUM GİBİ DAVRANMAYI~~ KES!"		"BANA DUVAR MUAMELESİ YAPMAYI KES!"

	Ryuuji'nin bağırışı nihayet Aisaka'nın başını çevirmesini sağladı. Soğuk bir ifade yansıtan gözleri kirpiklerinin altında parlıyordu.		Ryuuji'nin bağırışı nihayet Aisaka'nın başını çevirmesini sağladı. Soğuk bir ifade yansıtan gözleri kirpiklerinin altında parlıyordu.
Line 26:		Line 26:
	"Sen!!! Seni.."		"Sen!!! Seni.."

	''Baş belası komşu'' Ryuuji'nin aklına gelen ilk ~~şeydi~~. Tam küçük sehpanın önünde ayağa kalkmış, kendisini Ryuuji'nin efendisi ilan eden ve televizyon ekranının çoğunu kafası kaplayan bu şahsı sertçe dürtmek		''Baş belası komşu'' Ryuuji'nin aklına gelen ilk tanımlamaydı. Tam küçük sehpanın önünde ayağa kalkmış, kendisini Ryuuji'nin efendisi ilan eden ve televizyon ekranının çoğunu kafası kaplayan bu şahsı sertçe dürtmek üzereyken...
	üzereyken...

	"Ryuu~ chan..Kavga ~~etmemelisiniz şimdi~~~ "		"Ryuu~ chan..Kavga etmeyin ama~ "

	Yasuko açılmış kapının önünde belirdi ve ~~dedi ki~~:		Yasuko açılmış kapının önünde belirdi ve konuşmaya devam etti:

	"Dün Ya-chan ev sahibi tarafından güzelce bir haşlandı.Dediğine göre zaten baştan beri gürültücüymüşüz,ama son zamanlarda gittikçe daha da kötü oluyormuş~"		"Dün Ya-chan ev sahibi tarafından güzelce bir haşlandı.Dediğine göre zaten baştan beri gürültücüymüşüz,ama son zamanlarda gittikçe daha da kötü oluyormuş~"
Line 657:		Line 656:

	Bu acı çeken bağırış karanlıkta evlerin arasında yankılandı. Ryuuji onu durdurmadı, daha ziyade başını onayla sallayarak Aisaka'nın arkasında durdu.		Bu acı çeken bağırış karanlıkta evlerin arasında yankılandı. Ryuuji onu durdurmadı, daha ziyade başını onayla sallayarak Aisaka'nın arkasında durdu.

	"Bu doğru! Çok doğru! Hiç kimse ben ve Aisaka gibi korkutucu insanların da üzülebileceğini anlamıyor!"		"Bu doğru! Çok doğru! Hiç kimse ben ve Aisaka gibi korkutucu insanların da üzülebileceğini anlamıyor!"

	"Ahh, beni sinirlendiriyorlar, o kadar kızgınım ki!Grrrr!"		"Ahh, beni sinirlendiriyorlar, o kadar kızgınım ki!Grrrr!"

Hariseldon: editing

2009-10-13T18:55:29Z

editing

← Older revision		Revision as of 18:55, 13 October 2009
Line 577:		Line 577:
	Ryuuji güldü, kalbinin paramparça olduğunu hissettiği halde, mutluymuş gibi gülmek için elinden geleni yaptı.Çünkü daha önce hiç kimsenin onun gülmesini bu kadar çok istediğini hissetmemişti.		Ryuuji güldü, kalbinin paramparça olduğunu hissettiği halde, mutluymuş gibi gülmek için elinden geleni yaptı.Çünkü daha önce hiç kimsenin onun gülmesini bu kadar çok istediğini hissetmemişti.

	Hepsi bitecekti bugün.Yarından itibaren herşey eski haline dönecekti. Birbirlerine selam bile vermeyecekler,Aisaka kimsenin yaklaşmaya cesaret edemediği o korkutucu ~~Avuç~~ içi kaplan olmaya geri dönecekti.Eğer öyleyse, istediği kadar gülmeliydi şimdi,bu sıradan aile lokantasında, Ryuuji ~~Tanık olacağı~~ Aisaka'nın son gülümsemesini dikkatle hafızasına kazımalıydı.		Hepsi bitecekti bugün.Yarından itibaren herşey eski haline dönecekti. Birbirlerine selam bile vermeyecekler,Aisaka kimsenin yaklaşmaya cesaret edemediği o korkutucu avuç içi kaplan olmaya geri dönecekti.Eğer öyleyse, istediği kadar gülmeliydi şimdi,bu sıradan aile lokantasında, Ryuuji Aisaka'nın tanık olabileceği en son gülümsemesini dikkatle hafızasına kazımalıydı.

	O zaman ben de ona göstereyim.Eminim bunu gördükten sonra çılgıncasına gülecektir.		O zaman ben de ona göstereyim.Eminim bunu gördükten sonra çılgıncasına gülecektir.
	"Hahaha,ben de sana ilginç birşey göstereyim mi?Bu kim biliyor musun?"
			"Hahaha,ben de sana ilginç birşey göstereyim mi? Bu kim biliyor musun?"

	Ryuuji'nin elinde cüzdanında sakladığı eski bir fotoğraf vardı.		Ryuuji'nin elinde cüzdanında sakladığı eski bir fotoğraf vardı.

	"Huh? Ah, bu senin... baban, öyle değil mi?		"Huh? Ah, bu senin... baban, öyle değil mi?

	"Bingo, doğru cevap!"		"Bingo, doğru cevap!"

	"Pfftt!Hahahaha!!!" Bu gürültülü kahkaha herkesin bakışlarını üzerlerine topladı.		"Pfftt!Hahahaha!!!" Bu gürültülü kahkaha herkesin bakışlarını üzerlerine topladı.
	"Neyin nesidir bu?!!Hık demiş burnundan düşmüşsün.Ahahahaha! Bu çok komik!"
	"Şu gözlerin etrafına bak.Tıpatıp aynıyız,hı?!Ben ve bu serseri!"		"Neyin nesidir bu?!! Hık demiş burnundan düşmüşsün. Ahahahaha! Bu çok komik!"
	"Yeter artık, ahahaha... daha fazla gösterme!Ahahahaha!"
	Gözlerinden yaşlar akan,ağzı gözü seyrilmeye başlayan Aisaka gülerek masanın üzerine serildi, ayaklarıyla yerleri tekmelemeye,yumruklarıyla masayı dövmeye başladı.Sesi gülmekten boğuklaşmaya başladığı halde kasıla kasıla gülmeye devam etti.Bu yüzde yüz oranla babadan oğula geçmiş gangster suratı Aisaka'nın içinde birşey ateşlemiş gibiydi.Eğer nefret ettiği babasından kalan bu surat Aisaka'yı böyle mutlu edebiliyorsa, o zaman belki de sahip olmaya değer bir ~~şeymiş~~.		"Şu gözlerin etrafına bak. Tıpatıp aynıyız,ha?! Ben ve bu serseri!"

			"Yeter artık, ahahaha... daha fazla gösterme! Ahahahaha!"

			Gözlerinden yaşlar akan,ağzı gözü seyrilmeye başlayan Aisaka gülerek masanın üzerine serildi, ayaklarıyla yerleri tekmelemeye, yumruklarıyla masayı dövmeye başladı. Sesi gülmekten boğuklaşmaya başladığı halde kasıla kasıla gülmeye devam etti. Bu yüzde yüz oranla babadan oğula geçmiş gangster suratı Aisaka'nın içinde birşey ateşlemiş gibiydi. Eğer nefret ettiği babasından kalan bu surat Aisaka'yı böyle mutlu edebiliyorsa, o zaman belki de sahip olmaya değer bir şeydi.

	"Bu fotoğrafı daha önce kimseye göstermedim."		"Bu fotoğrafı daha önce kimseye göstermedim."

	"Hahahaha! Hiç bu kadar güldüğümü hatırlamıyorum...Nasıl da bütün o genleri aynen almayı başardın!"		"Hahahaha! Hiç bu kadar güldüğümü hatırlamıyorum...Nasıl da bütün o genleri aynen almayı başardın!"

	"Komik,değil mi?"		"Komik,değil mi?"

	"Ne demezsin!Ahh! Doğru ya!Bana bu sırrını vermenin karşılığında, minnettarlığımın bir simgesi olarak, sana ilginç bir ayrıntıdan bahsedeyim."		"Ne demezsin!Ahh! Doğru ya!Bana bu sırrını vermenin karşılığında, minnettarlığımın bir simgesi olarak, sana ilginç bir ayrıntıdan bahsedeyim."
	"Biliyor musun.." dedi sinsice, bir ~~yandanda~~ elleriyla ağzının üstünü örterek gülümsemesini saklamaya çabalıyordu.Gözleri haylazlıkla parıldarken, yanakları kıpkırmızı olup şişmişti.Ryuuji'ye yaklaşmasını işaret edip, kulağına fısıldadı:
			"Biliyor musun.." dedi sinsice, bir yandan da elleriyla ağzının üstünü örterek gülümsemesini saklamaya çabalıyordu. Gözleri haylazlıkla parıldarken, yanakları kıpkırmızı olup şişmişti. Ryuuji'ye yaklaşmasını işaret edip, kulağına fısıldadı:

	"O yediğin kurabiye parçaları aslında tuzluydu, değil mi?"		"O yediğin kurabiye parçaları aslında tuzluydu, değil mi?"

	"Ne?!"		"Ne?!"
	Alçak sesle söylediği bu sözler Ryuuji'yi bağırttırmıştı.''Nasıl?Nereden bildi tadını kurabiyelerin?''
	"Heh heh heh! Aslında onları toplarken hırsımdan ağzıma bir tane atıvermiştim.Tatları korkunçtu.Ama sen, seni durdurmama izin vermedin ve hepsini tek seferde yuttun, üstüne bana yalan bile söyledin..."		Alçak sesle söylediği bu sözler Ryuuji'yi bağırttırmıştı. ''Nasıl? Nereden bildi tadını kurabiyelerin?''

			"Heh heh heh! Aslında onları toplarken hırsımdan ağzıma bir tane atıvermiştim. Tatları korkunçtu. Ama sen, seni durdurmama izin vermedin ve hepsini tek seferde yuttun, üstüne bana yalan bile söyledin..."

	Aniden sırrımı böyle ifşa etti.		Aniden sırrımı böyle ifşa etti.
	Aisaka derin bir nefes çekti, kaybetmiş gibi göründüğü sözleri ararken, gülümsemesi bile hüzünlüydü.İç çekerek kafasını eğdi ve yüzünü sakladı.
	"Sen, Ryuuji, bir köpek olarak çok aptalsın.Ama insan olarak hiç de fena sayılmazsın. O yüzden en ~~yiysini~~ meseleyi burada bitirmek olacağını biliyorum..Sen fena biri değilsin, ve aramızdaki bu ilişki bir efendi-hizmetkar ilişkisi değil de, ikimizin de eşit olacağı bir.."		Aisaka derin bir nefes çekti, kaybetmiş gibi göründüğü sözleri ararken, gülümsemesi bile hüzünlüydü. İç çekerek kafasını eğdi ve yüzünü sakladı.

			"Sen, Ryuuji, bir köpek olarak çok aptalsın. Ama insan olarak hiç de fena sayılmazsın. O yüzden en iyisinin meseleyi burada bitirmek olacağını biliyorum..Sen fena biri değilsin, ve aramızdaki bu ilişki bir efendi-hizmetkar ilişkisi değil de, ikimizin de eşit olacağı bir.."

	"Aman sen zaten ne söyleyeceğimi anlamazsın!"diye bitirdi.		"Aman sen zaten ne söyleyeceğimi anlamazsın!"diye bitirdi.

	Kafasını kaldırdığında yüzüne her zamanki soğuk ifadeyi yine yerleştirmişti.		Kafasını kaldırdığında yüzüne her zamanki soğuk ifadeyi yine yerleştirmişti.

	Aisaka "Gene karnım acıktı." diyerek menüyü açtı.		Aisaka "Gene karnım acıktı." diyerek menüyü açtı.

	Ryuuji de aynısını yaptı.İkisi de biftekli burger siparişi verdiler."Senin pişirdiğin biftekler kesinlikle çok daha lezzetli!" Sonra her zamanki sohbetlerini ettiler, ve üstüne kimin içecek almaya gideceği üzerine kavga ettiler - tabi ki gitmek zorunda kalan Ryuuji oldu- ve sonra.. beraber geçirecekleri sınırlı zaman tik tak azalmaya devam etti.		Ryuuji de aynısını yaptı.İkisi de biftekli burger siparişi verdiler."Senin pişirdiğin biftekler kesinlikle çok daha lezzetli!" Sonra her zamanki sohbetlerini ettiler, ve üstüne kimin içecek almaya gideceği üzerine kavga ettiler - tabi ki gitmek zorunda kalan Ryuuji oldu- ve sonra.. beraber geçirecekleri sınırlı zaman tik tak azalmaya devam etti.

	Zaman herkes için aynı hızda akar ne de olsa!		Zaman herkes için aynı hızda akar ne de olsa!

	Hesabı ödedikten sonra, ikisi karanlıkta evlerine doğru yan yana yürüdüler.		Hesabı ödedikten sonra, ikisi karanlıkta evlerine doğru yan yana yürüdüler.
	Bahar vakti, gece havasında sihirli birşey vardır, rüya gibi ~~ibr~~ meltem ten üstünde yumuşak yumuşak eser, hafif bir kaşıntı yaratır.~~şte~~ böyle bir atmosferde Ryuuji kendini susmaya zorlayamıyordu, Aiska da sıra dışı bir şekilde konuşkandı bu gece.
	Yirmi dakikalık ~~yüryüş~~ boyunca Aisaka sürekli gevezelik etti durdu..annesinin nasıl uzaklardaki bir şehire taşınıp gittiğini, üvey annesinin ne kadar korkunç olduğunu ve nasıl Aisaka'nın taşınmayı ~~seçmesinin nedenin~~ büyük bir ~~parçası~~ olduğunu anlattı.		Bahar vakti, gece havasında sihirli birşey vardır, rüya gibi bir meltem, ten üstünde yumuşak yumuşak eser, hafif bir kaşıntı yaratır. İşte böyle bir atmosferde Ryuuji kendini susmaya zorlayamıyordu, Aiska da sıra dışı bir şekilde konuşkandı bu gece.
	Ryuuji de annesiyle beraber nasıl yaşadıklarından bahsetti;nasıl para güçlüğü çektiklerini, sürekli alaya ve ~~horgörüyee~~ maruz kaldıklarını ve ~~annseini~~ peşine takılan serseriyi anlattı.Ayrıca korkutucu görünüşü yüzünden sık sık yanlış anlaşılmasından, ergenlik yüzünden başına gelen günlük utanç verici olaylardan bile bahsetti.
			Yirmi dakikalık yürüyüş boyunca Aisaka sürekli gevezelik etti durdu..annesinin nasıl uzaklardaki bir şehire taşınıp gittiğini, üvey annesinin ne kadar korkunç olduğunu ve nasıl Aisaka'nın taşınmayı seçmesinde büyük bir rolü olduğunu anlattı.

			Ryuuji de annesiyle beraber nasıl yaşadıklarından bahsetti; nasıl para güçlüğü çektiklerini, sürekli alaya ve horgörüye maruz kaldıklarını ve annesini peşine takılan serseriyi anlattı. Ayrıca korkutucu görünüşü yüzünden sık sık yanlış anlaşılmasından, ergenlik yüzünden başına gelen günlük utanç verici olaylardan bile bahsetti.
	Ryuuji daha önce kimseye bu kişisel sorunlarını anlatmamıştı daha önce, belki de Aisaka da ona kendi dertlerini anlattığından böyle açılabilmişti.''Acaba haklı mıyım?''		Ryuuji daha önce kimseye bu kişisel sorunlarını anlatmamıştı daha önce, belki de Aisaka da ona kendi dertlerini anlattığından böyle açılabilmişti.''Acaba haklı mıyım?''
	Çok kişisel olduğundan ~~Aisaka2ya~~ bunu soramasa da aklında cevabın evet olduğunu biliyordu.
			Çok kişisel olduğundan Aisaka'ya bunu soramasa da aklında cevabın evet olduğunu biliyordu.

	Ve sonra o daha mutlu günlerinden konuştular ve zamanın nasılda hızla geçip gittiğinden yakındılar.		Ve sonra o daha mutlu günlerinden konuştular ve zamanın nasılda hızla geçip gittiğinden yakındılar.

	Ama kimse zamanın ilerleyişine karşı koyamaz ve sonunda...		Ama kimse zamanın ilerleyişine karşı koyamaz ve sonunda...

	"Ahhh!Kahretsin!"		"Ahhh!Kahretsin!"
	Bu kelimeler sokağın köşesinde bir elektrik ~~direkğinin~~ altında telaffuz edildi.
	Şansız direk Aisaka'nın hırsını çıkarmak için kullanabileceği bir hedefe dönüşmüştü.Bam!Küt! Yıkıcı saldırı hiç duraklamadan devam etti.''Bir sarhoş gibi davranıyor!''		Bu kelimeler sokağın köşesinde bir elektrik direğinin altında telaffuz edildi.
	"Bu haksızlık! Niye dünya bizim gibi insanlara karşı bu kadar zalim olmak zorunda!Ne kadar bıkkın olduğumuzu kimse anlamıyor!"
	Bu acı çeken bağırış karanlıkta evlerin arasında yankılandı.Ryuuji onu durdurmadı, daha ziyade başını onayla sallayarak Aisaka'nın arkasında ~~dikildi~~ durdu.		Şansız direk Aisaka'nın hırsını çıkarmak için kullanabileceği bir hedefe dönüşmüştü. Bam! Küt! Yıkıcı saldırı hiç duraklamadan devam etti.''Bir sarhoş gibi davranıyor!''
	"Bu doğru!Çok doğru! Hiç kimse ben ve Aisaka gibi korkutucu insanların da üzülebileceğini anlamıyor!"
	"Ahh, beni sinirlendiriyorlar, ~~okadar~~ kızgınım ki!Grrrr!"		"Bu haksızlık! Niye dünya bizim gibi insanlara karşı bu kadar zalim olmak zorunda! Ne kadar bıkkın olduğumuzu kimse anlamıyor!"

			Bu acı çeken bağırış karanlıkta evlerin arasında yankılandı. Ryuuji onu durdurmadı, daha ziyade başını onayla sallayarak Aisaka'nın arkasında durdu.
			"Bu doğru! Çok doğru! Hiç kimse ben ve Aisaka gibi korkutucu insanların da üzülebileceğini anlamıyor!"
			"Ahh, beni sinirlendiriyorlar, o kadar kızgınım ki!Grrrr!"

Hariseldon: çeviriye devam

2009-10-13T18:40:44Z

çeviriye devam

@@ Line 577: / Line 577: @@
 Ryuuji güldü, kalbinin paramparça olduğunu hissettiği halde, mutluymuş gibi gülmek için elinden geleni yaptı.Çünkü daha önce hiç kimsenin onun gülmesini bu kadar çok istediğini hissetmemişti.
-Hepsi bitecekti bugün.Yarından itibaren herşey eski haline dönecekti. Birbirlerini selam bile vermeden
+Hepsi bitecekti bugün.Yarından itibaren herşey eski haline dönecekti. Birbirlerine  selam bile vermeyecekler,Aisaka kimsenin yaklaşmaya cesaret edemediği o korkutucu Avuç içi kaplan olmaya geri dönecekti.Eğer öyleyse, istediği kadar gülmeliydi şimdi,bu sıradan aile lokantasında, Ryuuji Tanık olacağı Aisaka'nın son gülümsemesini dikkatle hafızasına kazımalıydı.
+O zaman ben de ona göstereyim.Eminim bunu gördükten sonra çılgıncasına gülecektir.
+"Hahaha,ben de sana ilginç birşey göstereyim mi?Bu kim biliyor musun?"

88.243.65.103 at 20:44, 29 September 2009

2009-09-29T20:44:12Z

Show changes

88.243.65.103 at 20:10, 29 September 2009

2009-09-29T20:10:56Z

88.243.65.103 at 19:54, 29 September 2009

2009-09-29T19:54:10Z

← Older revision		Revision as of 19:54, 29 September 2009
Line 559:		Line 559:
	"Benimkisi sıradan bir hikaye. Annem ve babamla pek iyi anlaşamazdık ve her zaman tartışıyorduk.Bir gün "Ben bu evden gidiyorum!" deyiverdim ve onlarda sadece "Buyur git!" dediler ve bu apartmanı verdiler bana.Farkına bile varmadan çoktam dışarı atılmıştım.Ama lafımı geri almak için fazla gururluydum.Buraya taşınıp geldiğimde hiç bir ev işi yapamadığımı fark ettim.Beni görmeye kimse gelmedi.Aslında gerçekten aptalca olan şey anne ve babamın o tip insanlar olduğunu bildiğim halde taşınmakta ısrar etmiş olmamdı.Ne kadar da salağım değil mi? Hadi gül bana! Merak etme kızmayacağım!"		"Benimkisi sıradan bir hikaye. Annem ve babamla pek iyi anlaşamazdık ve her zaman tartışıyorduk.Bir gün "Ben bu evden gidiyorum!" deyiverdim ve onlarda sadece "Buyur git!" dediler ve bu apartmanı verdiler bana.Farkına bile varmadan çoktam dışarı atılmıştım.Ama lafımı geri almak için fazla gururluydum.Buraya taşınıp geldiğimde hiç bir ev işi yapamadığımı fark ettim.Beni görmeye kimse gelmedi.Aslında gerçekten aptalca olan şey anne ve babamın o tip insanlar olduğunu bildiğim halde taşınmakta ısrar etmiş olmamdı.Ne kadar da salağım değil mi? Hadi gül bana! Merak etme kızmayacağım!"

	En sonunda gözlerini açmıştı.		En sonunda gözlerini açmıştı.

	Bütün bunları tek bir seferde söyleyip içini boşalttıktan sonra,omuzlarının bu yükü taşımaktan yorgun düştüğünü anladı Ryuuji.		Bütün bunları tek bir seferde söyleyip içini boşalttıktan sonra,omuzlarının bu yükü taşımaktan yorgun düştüğünü anladı Ryuuji.

	Ryuuji boğazından bir inilti sesi çıktığını fark etti.''Neyin nesidir bu? Nedir bu? Yani Aisaka'nın anlattığı bu basit hikaye, o trajik terk ~~eddilme~~ hikayelerinden biri...Prensesin bir süre oynayıp sıkıldıktan sonra oyuncak şatosunda ~~untup~~ gittiği oyuncak bebeğin ~~hikayesş~~ gibi...		Ryuuji boğazından bir inilti sesi çıktığını fark etti.''Neyin nesidir bu? Nedir bu? Yani Aisaka'nın anlattığı bu basit hikaye, o trajik terk edilme hikayelerinden biri...Prensesin bir süre oynayıp sıkıldıktan sonra oyuncak şatosunda unutup gittiği oyuncak bebeğin hikayesi gibi...
	''		''

	Aisaka gülüyordu ve anlaşılan Ryuuji'nin de onunla beraber gülmesini bekliyordu. O yüzden..		Aisaka gülüyordu ve anlaşılan Ryuuji'nin de onunla beraber gülmesini bekliyordu. O yüzden..

Line 576:		Line 575:
	"Dedim işte sana!"		"Dedim işte sana!"

	Ryuuji güldü, kalbinin paramparça olduğunu hissettiği halde, mutluymuş gibi gülmek için elinden geleni yaptı.Çünkü ~~dha~~ önce hiç kimsenin onun gülmesini bu kadar çok istediğini hissetmemişti.		Ryuuji güldü, kalbinin paramparça olduğunu hissettiği halde, mutluymuş gibi gülmek için elinden geleni yaptı.Çünkü daha önce hiç kimsenin onun gülmesini bu kadar çok istediğini hissetmemişti.

	Hepsi bitecekti bugün.Yarından itibaren herşey eski haline dönecekti. Birbirlerini selam bile vermeden		Hepsi bitecekti bugün.Yarından itibaren herşey eski haline dönecekti. Birbirlerini selam bile vermeden

Hariseldon at 12:52, 14 September 2009

2009-09-14T12:52:16Z

← Older revision		Revision as of 12:52, 14 September 2009
Line 549:		Line 549:
	Gözleri minik hilallere kısılırken, küçük ellerinin arasından ufak bir kıkırtı kaçtı.Aisaka gerçekten de gülüyordu, Ryuuji ilk kez onun böyle içten, kalpten güldüğünü görmüştü.		Gözleri minik hilallere kısılırken, küçük ellerinin arasından ufak bir kıkırtı kaçtı.Aisaka gerçekten de gülüyordu, Ryuuji ilk kez onun böyle içten, kalpten güldüğünü görmüştü.

	"~~Ben aslında~~ eve ~~gitmek istemezdim~~, bir tek benim olduğum o ~~yanlız~~		"Aslında ben eve geri dönmek istemiyordum, bir tek benim olduğum o yalnız ev..O nedenle her zaman senin evine dalar, oturup akşam yemeği bile yerdim.Gerçekten de çok.."

			Aisaka aklındandaki söylemeye çalışmaktan vazgeçti omuz silkip sustu.''Nedir niyeti bu kızın?'' Boş bakışlarını çevirdi ve gözlerini kapadı, sanki gördüğü herşeyi dikkatle saklayıp bir daha hiç görülmesin diye mühürlemek istiyormuş gibiydi.

			"Ha ha ha, nasıl desem bunu?..Ama neyseki açlıktan ölmedim huh?Gerçekten de sakarın ve beceriksizin tekiyim.O evde yalnız yaşadığımı farketmiştin değil mi?"

			Aisaka belki de Ryuuji'nin kafasını salladığını görmedi.

			"Benimkisi sıradan bir hikaye. Annem ve babamla pek iyi anlaşamazdık ve her zaman tartışıyorduk.Bir gün "Ben bu evden gidiyorum!" deyiverdim ve onlarda sadece "Buyur git!" dediler ve bu apartmanı verdiler bana.Farkına bile varmadan çoktam dışarı atılmıştım.Ama lafımı geri almak için fazla gururluydum.Buraya taşınıp geldiğimde hiç bir ev işi yapamadığımı fark ettim.Beni görmeye kimse gelmedi.Aslında gerçekten aptalca olan şey anne ve babamın o tip insanlar olduğunu bildiğim halde taşınmakta ısrar etmiş olmamdı.Ne kadar da salağım değil mi? Hadi gül bana! Merak etme kızmayacağım!"

			En sonunda gözlerini açmıştı.

			Bütün bunları tek bir seferde söyleyip içini boşalttıktan sonra,omuzlarının bu yükü taşımaktan yorgun düştüğünü anladı Ryuuji.

			Ryuuji boğazından bir inilti sesi çıktığını fark etti.''Neyin nesidir bu? Nedir bu? Yani Aisaka'nın anlattığı bu basit hikaye, o trajik terk eddilme hikayelerinden biri...Prensesin bir süre oynayıp sıkıldıktan sonra oyuncak şatosunda untup gittiği oyuncak bebeğin hikayesş gibi...
			''

			Aisaka gülüyordu ve anlaşılan Ryuuji'nin de onunla beraber gülmesini bekliyordu. O yüzden..

			"Heh! Ha ha ha ha!"

			O yüzden..

			"He he he! Evet çok salaksın!"

			"Dedim işte sana!"

			Ryuuji güldü, kalbinin paramparça olduğunu hissettiği halde, mutluymuş gibi gülmek için elinden geleni yaptı.Çünkü dha önce hiç kimsenin onun gülmesini bu kadar çok istediğini hissetmemişti.

			Hepsi bitecekti bugün.Yarından itibaren herşey eski haline dönecekti. Birbirlerini selam bile vermeden

Hariseldon at 19:51, 29 August 2009

2009-08-29T19:51:51Z

← Older revision		Revision as of 20:10, 29 September 2009
Line 441:		Line 441:
	"Nasıl işler bu hale.. geldi?"		"Nasıl işler bu hale.. geldi?"

	İlk konuşan daha iri ceset Ryuuji'ydi. Dirseklerini masaya dayayarak başını ellerini arasına ~~ladı~~ ve kısık bir sesle konuştu,		İlk konuşan daha iri ceset Ryuuji'ydi. Dirseklerini masaya dayayarak başını ellerini arasına aldı ve kısık bir sesle konuştu,

	"Bir şey yanlış mı gitti? Nasıl Kushieda Minori böylesine yanlış bir fikre kapıldı.."		"Bir şey yanlış mı gitti? Nasıl Kushieda Minori böylesine yanlış bir fikre kapıldı.."

	Ryuuji nihayet ~~Minri~~'nin daha önce bilmediği bir yanını görmüştü; diğerlerine kolay kolay kulak asmayan, oldukça benmerkezcil bir kı. Baka bir deyişle Kushieda Minori süper egosantrikti. Ancak Aisaka'nın en iyi arkadaşı olduğuna göre, ikisinin ortak bir özelliği paylaşıyor ~~olamaları~~ pek de mantıksız sayılmazdı.		Ryuuji nihayet Minori'nin daha önce bilmediği bir yanını görmüştü; diğerlerine kolay kolay kulak asmayan, oldukça benmerkezcil bir kız. Baka bir deyişle Kushieda Minori süper egosantrikti. Ancak Aisaka'nın en iyi arkadaşı olduğuna göre, ikisinin ortak bir özelliği paylaşıyor olmaları pek de mantıksız sayılmazdı.

	"Diğerlerinden ziyade.. Kushieda'nın yanlış anlaması.."		"Diğerlerinden ziyade.. Kushieda'nın yanlış anlaması.."

	Ve üstelikte bir yıldır platonik bir aşk beslediği kızı aniden önünde diz çökmüş bulmak..Aynı derecede önemli bir ~~ğer~~ şey ise Aisaka'nın da aynı darbeyi yemiş olmasıydı.		Ve üstelikte bir yıldır platonik bir aşk beslediği kızı aniden önünde diz çökmüş bulmak..Aynı derecede önemli bir diğer şey ise Aisaka'nın da aynı darbeyi yemiş olmasıydı.

	"..."		"..."

	Aisaka boş bakışlarını çevirdi. Kanepenin en ucunda oturarak kederli kederli yukarıya bakıyordu.''Öyle oturmaya devam ederse kayıp düşecek.Bu gerçekten de Avu İçi Kaplan mı? O, sırf bakışlarıyla bir adamı millerce öteye kaçıran 2-C'nin Avuç İçi Kaplanı, yırtıcı kükreyişi kulakları ~~delen~~ o kaplan mı? '' Ryuuji Aisaka için de kötü hissetmeye başladı.		Aisaka boş bakışlarını çevirdi. Kanepenin en ucunda oturarak kederli kederli yukarıya bakıyordu.''Öyle oturmaya devam ederse kayıp düşecek.Bu gerçekten de Avu İçi Kaplan mı? O, sırf bakışlarıyla bir adamı millerce öteye kaçıran 2-C'nin Avuç İçi Kaplanı, yırtıcı kükreyişi kulakları çınlatan o kaplan mı? '' Ryuuji Aisaka için de kötü hissetmeye başladı.

	"Aisaka topla kendini."		"Aisaka topla kendini."

	Ryuuji kolunu masanın üzerinden uzattı ve ~~aisaka~~'nın minik omzunu sarstı, ancak..		Ryuuji kolunu masanın üzerinden uzattı ve Aisaka'nın minik omzunu sarstı, ancak..

	"..."		"..."
Line 465:		Line 465:
	"Aisaka..."		"Aisaka..."

	Kalan enerjisini de harcamış olarak, Ryuuji yorgunlukla masanın üstüne serildi. Gerçekten de.. niye böyle olmuştu?		Kalan enerjisini de harcamış olarak, Ryuuji yorgunlukla masanın üstüne serildi. ''Gerçekten de.. niye böyle olmuştu?''

	Çoktan böyle yaralara alışmış olması gerekirdi.Yanlış anlaşılmak da, diğerlerine kötü bir ilk izlenim vermek de; böyle şeylere ana okulundan beri alışmış olmalıydı.		Çoktan böyle yaralara alışmış olması gerekirdi.Yanlış anlaşılmak da, diğerlerine kötü bir ilk izlenim vermek de; böyle şeylere ana okulundan beri alışmış olmalıydı.
Line 473:		Line 473:
	Ryuuji niye bu kadar şok olduğunu anladı. Yanlış anlaşıldığı için değildi, asıl mesele o yanlış anlaşılmadan sonra, aslında aşık olduğu kızdan aldığı tepkinin neşeli gülümsemeler ve ciddi destek sözleri olmasıydı, o yüzden kendini açıklayamamıştı. O yüzden bu kadar çaresiz hissediyordu.		Ryuuji niye bu kadar şok olduğunu anladı. Yanlış anlaşıldığı için değildi, asıl mesele o yanlış anlaşılmadan sonra, aslında aşık olduğu kızdan aldığı tepkinin neşeli gülümsemeler ve ciddi destek sözleri olmasıydı, o yüzden kendini açıklayamamıştı. O yüzden bu kadar çaresiz hissediyordu.

	Ne kadar da aptalım, Ryuuji kendi kedini lanetledi.Tıpkı beklediğim gibi.. Gerçekten de beni hiçbir zaman sevmediği halde, ben kendim onun kalbini kazanmak için hiç çaba göstermediğim halde.. Ne ümit ediyordum ki? Belki de üzgün hissetmeye bile hakkım yok.		''Ne kadar da aptalım'', Ryuuji kendi kedini lanetledi.''Tıpkı beklediğim gibi.. Gerçekten de beni hiçbir zaman sevmediği halde, ben kendim onun kalbini kazanmak için hiç çaba göstermediğim halde.. Ne ümit ediyordum ki? Belki de üzgün hissetmeye bile hakkım yok.''

	Birkaç ~~dakika~~ daha bu şekilde düşünerek ~~geçtikten~~ sonra, birşey fark ederek kafasını kaldırdı..		Birkaç dakikayı daha bu şekilde düşünerek geçirdikten sonra, birşey fark ederek kafasını kaldırdı..

	"Ah.."		"Ah.."

	Masanın üzerine konulan iki bardağın ~~çıkardığı sesi~~ duydu.		Masanın üzerine konulan iki bardağın tıkırtısını duydu.

	"..Bu seninki. Ne istediğini bilemedim, o yüzden.. ~~herneyse~~ al sana bir peach west indies, içinde bol bol c vitamini var."		"..Bu seninki. Ne istediğini bilemedim, o yüzden.. her neyse al sana bir peach west indies, içinde bol bol c vitamini var."

	Aisaka sessizce oturduğu yerden kalkmış ve iki büyük bardak dolusu meyve suyuyla geri dönmüştü. Bardakları masanın üzerine koyduktan sonra yerine tekrar yayılıp ~~oturduç~~		Aisaka sessizce oturduğu yerden kalkmış ve iki büyük bardak dolusu meyve suyuyla geri dönmüştü. Bardakları masanın üzerine koyduktan sonra yerine tekrar yayılıp oturdu.

	"Aisaka.."		"Aisaka.."
Line 489:		Line 489:
	''Ne zaman hayata geri döndü bu kız?'' Aisaka derin bir iç çekti. Dikleşerek, kafasını kaldırdı ve dedi ki;		''Ne zaman hayata geri döndü bu kız?'' Aisaka derin bir iç çekti. Dikleşerek, kafasını kaldırdı ve dedi ki;

	"Üzgünüm. ~~hep~~ birbirimize yapıştığımız için..ben hep herşey benim yolumdan gitsin diye tutturduğum için işlerin sonu böyle oldu. Hep Ryuuji'yi araya karıştırıp.. benim gibi ümitsiz bir sahip.. seni aptal köpek diye çağırmaya hakkım yok."		"Üzgünüm. Hep birbirimize yapıştığımız için..ben hep herşey benim yolumdan gitsin diye tutturduğum için işlerin sonu böyle oldu. Hep Ryuuji'yi araya karıştırıp.. benim gibi ümitsiz bir sahip.. seni aptal köpek diye çağırmaya hakkım yok."

	Sadece bakışları normal keskinliklerini korumuştu.Böyle konuşsa bile yorgun görünüyordu, gözleri ~~parlıklığını~~ yitirmişti.		Sadece bakışları normal keskinliklerini korumuştu.Böyle konuşsa bile yorgun görünüyordu, gözleri parlaklığını yitirmişti.

	Ryuuji'nin kalbine bir iğne batar gibi oldu.		Ryuuji'nin kalbine bir iğne batar gibi oldu.
Line 517:		Line 517:
	"Doğru, hiç gelişme yok. Üstelik.."		"Doğru, hiç gelişme yok. Üstelik.."

	''Bizi yanlış anladı ve seni de ~~araya karıştırdım~~..'' dedi kısık bir sesle.		''Bizi yanlış anladı ve seni de meseleye bulaştırdım..'' dedi kısık bir sesle.

	"İşte o yüzden buna artık bir son vermek istiyorum."		"İşte o yüzden buna artık bir son vermek istiyorum."
Line 523:		Line 523:
	"Son? Ne demek istiyorsun?"		"Son? Ne demek istiyorsun?"

	"~~İkimizn~~ 'sürekli beraber' olmasına bir son vermek demek istedim." diye bitirdi Aisaka.		"İkimizin 'sürekli beraber' olmasına bir son vermek demek istedim." diye bitirdi Aisaka.

	Yüz ifadesi buz gibi soğuk olsa da ~~gözleri~~ netleşmişti. Ryuuji'nin ise nutku tutulmuştu.		Yüz ifadesi buz gibi soğuk olsa da bakışları netleşmişti. Ryuuji'nin ise nutku tutulmuştu.

	"Bugünden itibaren artık özgürsün! Canın ne isterse onu yapabilirsin. Bir şey demeyeceğim. Eğer Minorin'e itiraf etmek falan istiyorsan, git et! Yarın benim itirafımın sonucu ne olursa olsun, artık beni dinlemek zorunda değilsin."		"Bugünden itibaren artık özgürsün! Canın ne isterse onu yapabilirsin. Bir şey demeyeceğim. Eğer Minorin'e itiraf etmek falan istiyorsan, git et! Yarın benim itirafımın sonucu ne olursa olsun, artık beni dinlemek zorunda değilsin."
Line 531:		Line 531:
	"...!"		"...!"

	"Bir köpek olarak hayatın bugün burada bitiyor.Yarından ~~itibaren~~ eski halimize, aşk mektubundan önceki duruma geri döneceğiz!"		"Bir köpek olarak hayatın bugün burada bitiyor.Yarından sonra eski halimize, aşk mektubundan önceki duruma geri döneceğiz!"

	Bir kölenin azad oluş vaktiydi bu.		Bir kölenin azad oluş vaktiydi bu.
Line 541:		Line 541:
	Gene de Ryuuji hiçbir şey söylemedi.		Gene de Ryuuji hiçbir şey söylemedi.

	En ~~azındam~~, "Zamanın için teşekkürler!" ya da "Nihayet, kutlama vakti!!" gibi bir şeyler söyleyebilirdi. Ama hiçbir şey söylemedi. "Bundan sonra yalnız hissedeceğim." bile demedi.. kesinlikle hiç bir kelime çıkmadı ağzından. Ryuuji'nin kafası bomboştu , tek yapabildiği buz gibi bardağına tutunabilmekti. Parmakları buzun ~~soğuklundan~~ uyuşmaya başladığında bile, kalbi buz kesmeye başladığında bile..		En azından, "Zamanın için teşekkürler!" ya da "Nihayet, kutlama vakti!!" gibi bir şeyler söyleyebilirdi. Ama hiçbir şey söylemedi. "Bundan sonra yalnız hissedeceğim." bile demedi.. kesinlikle hiç bir kelime çıkmadı ağzından. Ryuuji'nin kafası bomboştu , tek yapabildiği buz gibi bardağına tutunabilmekti. Parmakları buzun soğukluğundan uyuşmaya başladığında bile, kalbi buz kesmeye başladığında bile..

	Ama nedendir bilinmez Aisaka gülümsedi. Mahçup bir ifadeyle gözlerini Ryuuji'den kaçırarak elleriyle ağznı kapadı ve kafasını eğdi,		Ama nedendir bilinmez Aisaka gülümsedi. Mahçup bir ifadeyle gözlerini Ryuuji'den kaçırarak elleriyle ağznı kapadı ve kafasını eğdi,
Line 551:		Line 551:
	"Aslında ben eve geri dönmek istemiyordum, bir tek benim olduğum o yalnız ev..O nedenle her zaman senin evine dalar, oturup akşam yemeği bile yerdim.Gerçekten de çok.."		"Aslında ben eve geri dönmek istemiyordum, bir tek benim olduğum o yalnız ev..O nedenle her zaman senin evine dalar, oturup akşam yemeği bile yerdim.Gerçekten de çok.."

	Aisaka ~~aklındandaki~~ söylemeye çalışmaktan vazgeçti omuz silkip sustu.''Nedir niyeti bu kızın?'' Boş bakışlarını çevirdi ve gözlerini kapadı, sanki gördüğü herşeyi dikkatle saklayıp bir daha hiç görülmesin diye mühürlemek istiyormuş gibiydi.		Aisaka aklındakileri söylemeye çalışmaktan vazgeçti, omuz silkip sustu.''Nedir niyeti bu kızın?'' Boş bakışlarını çevirdi ve gözlerini kapadı, sanki gördüğü herşeyi dikkatle saklayıp bir daha hiç görülmesin diye mühürlemek istiyormuş gibiydi.

	"Ha ha ha, nasıl desem bunu?..Ama neyseki açlıktan ölmedim huh?Gerçekten de sakarın ve beceriksizin tekiyim.O evde yalnız yaşadığımı farketmiştin değil mi?"		"Ha ha ha, nasıl desem bunu?..Ama neyseki açlıktan ölmedim huh?Gerçekten de sakarın ve beceriksizin tekiyim.O evde yalnız yaşadığımı farketmiştin değil mi?"
Line 557:		Line 557:
	Aisaka belki de Ryuuji'nin kafasını salladığını görmedi.		Aisaka belki de Ryuuji'nin kafasını salladığını görmedi.

	"Benimkisi sıradan bir hikaye. Annem ve babamla pek iyi anlaşamazdık ve her zaman tartışıyorduk.Bir gün "Ben bu evden gidiyorum!" deyiverdim ve onlarda sadece "Buyur git!" dediler ve bu apartmanı verdiler bana.Farkına bile varmadan ~~çoktam~~ dışarı atılmıştım.Ama lafımı geri almak için fazla gururluydum.Buraya taşınıp geldiğimde hiç bir ev işi yapamadığımı fark ettim.Beni görmeye kimse gelmedi.Aslında gerçekten aptalca olan şey anne ve babamın o tip insanlar olduğunu bildiğim halde taşınmakta ısrar etmiş olmamdı.Ne kadar da salağım değil mi? Hadi gül bana! Merak etme kızmayacağım!"		"Benimkisi sıradan bir hikaye. Annem ve babamla pek iyi anlaşamazdık ve her zaman tartışıyorduk.Bir gün "Ben bu evden gidiyorum!" deyiverdim ve onlarda sadece "Buyur git!" dediler ve bu apartmanı verdiler bana.Farkına bile varmadan çoktan dışarı atılmıştım.Ama lafımı geri almak için fazla gururluydum.Buraya taşınıp geldiğimde hiç bir ev işi yapamadığımı fark ettim.Beni görmeye kimse gelmedi.Aslında gerçekten aptalca olan şey anne ve babamın o tip insanlar olduğunu bildiğim halde taşınmakta ısrar etmiş olmamdı.Ne kadar da salağım değil mi? Hadi gül bana! Merak etme kızmayacağım!"

	En sonunda gözlerini açmıştı.		En sonunda gözlerini açmıştı.

← Older revision		Revision as of 19:51, 29 August 2009
Line 501:		Line 501:
	"..Şey ben o kadar da şikayetçi değilim.. seninle beraber olmaktan.."		"..Şey ben o kadar da şikayetçi değilim.. seninle beraber olmaktan.."

	Ryuuji birşey daha söylemek istedi, ama vazggeçti. ''Aisaka'nın ~~kendisin~~ de acı çekiyor..o yüzden.. ~~kendimne~~ güvenerek bir şey söyleyemiyorum.'' Bu sefer Aisaka konuştu:		Ryuuji birşey daha söylemek istedi, ama vazggeçti. ''Aisaka'nın kendisi de acı çekiyor..o yüzden.. kendime güvenerek bir şey söyleyemiyorum.'' Bu sefer Aisaka konuştu:

	"Ben k-karar verdim."		"Ben k-karar verdim."
Line 513:		Line 513:
	Nefesi kesilen aslında Ryuuji oldu.		Nefesi kesilen aslında Ryuuji oldu.

	"Aisaka, niye, aniden? Hayır, şu ana kadar ~~sene başından beri~~ aranızda doğru düzgün bir gelişme bile olmadı ki!"		"Aisaka, niye aniden? Hayır, sene başından şu ana kadar aranızda doğru düzgün bir gelişme bile olmadı ki!"

	"Doğru, hiç gelişme yok. Üstelik.."		"Doğru, hiç gelişme yok. Üstelik.."

	''Bizi yanlış anladı ve seni de araya karıştırdım..'' ~~Kısık~~ bir sesle ~~dedi ki;~~		''Bizi yanlış anladı ve seni de araya karıştırdım..'' dedi kısık bir sesle.

	"İşte o yüzden buna artık bir son vermek istiyorum."		"İşte o yüzden buna artık bir son vermek istiyorum."
Line 525:		Line 525:
	"İkimizn 'sürekli beraber' olmasına bir son vermek demek istedim." diye bitirdi Aisaka.		"İkimizn 'sürekli beraber' olmasına bir son vermek demek istedim." diye bitirdi Aisaka.

	Yüz ifadesi buz gibi soğuk ~~olsada~~ gözleri netleşmişti. Ryuuji'nin ise nutku tutulmuştu.		Yüz ifadesi buz gibi soğuk olsa da gözleri netleşmişti. Ryuuji'nin ise nutku tutulmuştu.

	"Bugünden itibaren artık özgürsün! Canın ne isterse onu yapabilirsin. Bir şey demeyeceğim. Eğer Minorin'e itiraf etmek falan istiyorsan, git et! Yarın benim itirafımın sonucu ne olursa olsun, artık beni ~~dinlmek~~ zorunda değilsin."		"Bugünden itibaren artık özgürsün! Canın ne isterse onu yapabilirsin. Bir şey demeyeceğim. Eğer Minorin'e itiraf etmek falan istiyorsan, git et! Yarın benim itirafımın sonucu ne olursa olsun, artık beni dinlemek zorunda değilsin."

	"...!"		"...!"

	"Bir köpek olarak hayatın bugün burada ~~bitiyorç~~ Yarından itibaren eski halimize, aşk mektubundan önceki duruma geri döneceğiz!"		"Bir köpek olarak hayatın bugün burada bitiyor.Yarından itibaren eski halimize, aşk mektubundan önceki duruma geri döneceğiz!"

	Bir kölenin azad oluş vaktiydi bu.		Bir kölenin azad oluş vaktiydi bu.
Line 539:		Line 539:
	Bu anda mutlu hissetmesi gerekiyordu!!		Bu anda mutlu hissetmesi gerekiyordu!!

	~~O sırada bile~~ Ryuuji hiçbir şey söylemedi.		Gene de Ryuuji hiçbir şey söylemedi.

	En azındam, "Zamanın için teşekkürler!" ya da "Nihayet, kutlama ~~vakri~~!!" gibi ~~ibrşeyler~~ söyleyebilirdi. Ama hiçbir şey söylemedi." Bundan sonra yalnız ~~hissedebiliriz~~." bile demedi.. kesinlikle hiç bir kelime çıkmadı ağzından. Ryuuji'nin kafası ~~bomboş kalmıştı~~, tek yapabildiği buz gibi bardağına tutunabilmekti. Parmakları buzun soğuklundan uyuşmaya başladığında bile, kalbi buz kesmeye başladığında bile..		En azındam, "Zamanın için teşekkürler!" ya da "Nihayet, kutlama vakti!!" gibi bir şeyler söyleyebilirdi. Ama hiçbir şey söylemedi. "Bundan sonra yalnız hissedeceğim." bile demedi.. kesinlikle hiç bir kelime çıkmadı ağzından. Ryuuji'nin kafası bomboştu , tek yapabildiği buz gibi bardağına tutunabilmekti. Parmakları buzun soğuklundan uyuşmaya başladığında bile, kalbi buz kesmeye başladığında bile..

	Ama nedendir bilinmez Aisaka gülümsedi. Mahçup bir ifadeyle gözlerini Ryuuji'den kaçırarak elleriyle ağznı kapadı ve kafasını eğdi,		Ama nedendir bilinmez Aisaka gülümsedi. Mahçup bir ifadeyle gözlerini Ryuuji'den kaçırarak elleriyle ağznı kapadı ve kafasını eğdi,

	"Çok tuhaf, niye böyle olduk biz? Bugün bile hiç önceden plan yapmadığımız halde.. İki yürüyen zombi sanki doğanın bir kanunuymuşçasına ikimizde aynı yerde ~~bitivereilim~~,he he..Hergün beraber yemek yemek, beraber tembellik edip gene beraber kavga etmek.."		"Çok tuhaf, niye böyle olduk biz? Bugün bile hiç önceden plan yapmadığımız halde.. İki yürüyen zombi sanki doğanın bir kanunuymuşçasına ikimizde aynı yerde bitiverelim,he he..Hergün beraber yemek yemek, beraber tembellik edip gene beraber kavga etmek.."

	Gözleri minik hilallere kısılırken, küçük ellerinin arasından ufak bir kıkırtı kaçtı.Aisaka gerçekten de ~~gülüyorduç~~ Ryuuji ilk kez onun böyle içten, kalpten güldüğünü görmüştü.		Gözleri minik hilallere kısılırken, küçük ellerinin arasından ufak bir kıkırtı kaçtı.Aisaka gerçekten de gülüyordu, Ryuuji ilk kez onun böyle içten, kalpten güldüğünü görmüştü.

	"Ben aslında eve gitmek ~~istenmezdim~~, bir tek benim olduğum o yanlız		"Ben aslında eve gitmek istemezdim, bir tek benim olduğum o yanlız