Editing High School DxD:Tom DX8 Żywot 1 (section)

===Część 2===
Nowy budynek szkoły w środku nocy.

Było kompletnie cicho, kiedy weszliśmy do szkoły, po wykonaniu naszej diabelskiej pracy.

Jedynym dźwiękiem jaki słyszeliśmy, było cykanie owadów na zewnątrz.

Kroki moje i Asi roznosiły się echem po pustym korytarzu.

I tak oto rozpoczęła się nasza nocna wyprawa po Siedmiu Cudach Akademii Kuou…

– W końcu szkoła w środku nocy ma swoją atmosferę – mruknąłem, próbując zacząć rozmowę z Asią, która szła obok mnie.

Złączyła ze sobą dłonie, jakby się modliła, i czujnie rozglądała się dookoła.

– W ciągu dnia jest tu tak tłoczno i głośno, ale teraz pusto i cicho, hmh.

– Eech, to straszne.

Nagle, echem rozległ się dźwięk, jakby coś upadło.

– Ach! I-Ise-san! C-coś właśnie słyszałam, o tam!

– T-to tylko twoja wyobraźnia, Asiu.

Jakoś zmusiłem się do uśmiechu i szedłem dalej.

– Cóż, jeśli jednak się pojawią, ochronię cię, nawet jeśli oznacza to konieczność stoczenia ultra-wymiarowej bitwy pomiędzy diabłami i duchami.

Kiedy pokazałem moje zaciśnięte pięści, Asia uśmiechnęła się.

Potem przeszukała torbę i wyjęła tajemniczą książkę i małą buteleczkę…

– Na wszelki wypadek przyniosłam „Biblię” i wodę święconą!

Jej wyraz twarzy wskazywał na gotowość do przyłączenia się do walki, gdy pokazywała mi kościelne wyposażenie.

– Jeśli zajdzie taka potrzeba, pokropię wodą święconą i przeczytam „Biblię” na głos! Choć wyglądam niepozornie, to przynajmniej mam wiedzę o egzorcyzmach!

– Nie, nie, jeśli zaczniesz czytać „Biblię”, oboju nam się dostanie, skoro jesteśmy diabłami!

Będziemy spoczywać w pokoju, razem z duchami!

Asia jednak z pewnością stała się odważniejsza, od kiedy spotkaliśmy się po raz pierwszy…!

– U-um.

– Co się stało?

To się stało, kiedy podziwiałem, jak się rozwinęła.

Asia nagle poczuła się zawstydzona i zaczęła błagać, patrząc na mnie spod uniesionych powiek.

– …Czy gdybym potrzymała cię za rękę, byłoby to w porządku, Ise-san…?

C-co za słodka prośba!

Ngh, jejku, Asiu-chan, jesteś takim rozpieszczonym dzieckiem!

– Oczywiście, Asiu. Weź mnie za rękę! – odpowiedziałem i próbowałem się pokazać niczym starszy brat, martwiący się o swoją młodszą siostrę.

Czy Asia także dorosła? Może powinna iść sama, skoro jest już licealistką?

A zamknij się! Będę rozpieszczał Asię przez całe moje życie!

– T-tak! Dziękuję ci!

Obdarzyła mnie swoim pięknym, anielskim uśmiechem.

Nie było na tym świcie licealisty, który mógłby zignorować taki uśmiech!

– W-więc przepraszam.

Asia chwyciła mocno moją dłoń.

I w tym momencie moje ramię przeniknął dotyk miękkich piersi.

– ….......……………...!

Głos uwiązł mi w gardle. O Boże!

P-p-piersi Asi dotykały mojego ramienia…!

Takie mięciutkie, nie mogłem się temu oprzeć!!

– Coś nie tak, Ise-san…?

Czy zauważyła moje podejrzane zachowanie?

Asia przekrzywiła głowę i patrzyła się na mnie z naprawdę bliska.

Nie chodziło tylko o dotyk jej piersi.

Z jej złotych włosów bił taki słodki zapach. 

Dosięgnął nawet mojego mózgu… I byłem za to taki wdzięczny!

Zaczęliśmy spacerować po szkole w takim cudownym stanie, ale….

– Jesteś niesamowity, Ise-san. Potrafisz się uśmiechać, mimo że że chodzimy po takiej strasznie wyglądającej szkole… Jako diablica muszę się od ciebie uczyć!

– N-nie, widzisz… Ha ha ha. W-w każdym razie, powinniśmy chyba poszukać pierwszego z cudów, „Toalety Hanako-san”, prawda?

– M-masz rację!

Ruszyliśmy w stronę pierwszego z Siedmiu Cudów, toalety dla dziewcząt.