Editing High School DxD:Tom DX8 Żywot 1 (section)

===Część 3===
Poszliśmy dalej, zmierzając w stronę toalety dla dziewcząt na trzecim piętrze nowego budynku szkoły.

– Ufff, toaleta dla dziewcząt jest na samym końcu trzeciego piętra… Czy tak?

W końcu dotarliśmy do drzwi toalety, czujnie rozglądając się dookoła.

Jeśli dobrze się wsłuchać, to z wnętrza dobiegał dźwięk chlapania wody.

Ta atmosfera trochę mnie zaskoczyła.

Asia natomiast trzęsła się niespokojnie, niczym osika na wietrze.

– Wygląda na to, że musimy zapukać trzy razy do drzwi trzeciej kabiny i zapytać „Jesteś tam, Hanako-san?”.

– W-więc tylko ja tam wejdę?!

Przylgnęła do mojego ramienia jeszcze mocniej, z oczami szklącymi się od łez.

Oczywiście że chciałbym tam wejść razem z nią, ale…

– To w końcu toaleta dla dziewcząt, więc chyba będzie lepiej, jeśli tylko ty tam wejdziesz, Asiu. Byłoby źle, gdybym też tam wszedł. Z różnych powodów.

Chłopakowi nie było łatwo wejść do toalety dla dziewcząt.

Zwłaszcza mnie, uważanemu za największego zboczeńca w szkole.

Najlepiej, gdyby Asia to zrobiła.

– Achh! Z-zrozumiałam! Wejdę tam!

Skinęła odważnie głową, mimo że jej głos drżał.

– Ale pod żadnym pozorem nie odchodź stąd, Ise-san!

– Jasne, daj z siebie wszystko, Asiu! Wkroczę, jeśli Hanako-san cię zaatakuje!

I tak Asia powoli weszła do toalety.

Stałem przed drzwiami, wytężając mocno słuch.

Na pierwszy rzut oka, scena ta mogła wydawać się straszna… Ale to wszystko dla dobra mojej towarzyszki!

Zrobiłem to, żeby móc bezzwłocznie przyjść jej z pomocą, gdyby coś się stało!

– U-u…

Czując niepokój, Asia szła przez toaletę.

Już po chwili przestałem słyszeć tupot jej kroków.

Najwyraźniej stanęła przed drzwiami kabiny.

''Puk, puk, puk.''

Zapukała trzy raz do drzwi kabiny.

– Jesteś tam, Hanako-san?

Ponieważ Asia nieco się oddaliła ode mnie, jej głos brzmiał dość cicho.

Wyraźnie jednak słyszałem, jak zadawała pytanie.

Dobrze ci poszło, Asiu! A teraz kwestia, czy Hanako-san się pojawi, czy też…

– …………U-um, Ise-san, wygląda na to, że jej tutaj nie ma…

Nieważne jednak jak długo czekaliśmy, nic się nie działo.

Czyli tak jak myślałem, nie ma tutaj duchów?

Z wnętrza toalety dobiegał mnie zdziwiony głos Asi, która pytała: „Co powinniśmy zrobić?”.

W takim razie chodźmy sprawdzić następny cud!

Kiedy miałem to już powiedzieć na głos, rozległ się tajemniczy, piskliwy śmiech.

– Z-z toalety właśnie…

To nie był żaden wytwór wyobraźni, a przez chwilę słyszałem straszny głos.

Brzmiał męsko… Więc był to męski duch? W toalecie dla dziewczyn?

– Hau! Tu ktoś coś mówi

Tak jak myślałem, to nie była moja wyobraźnia.

Jednocześnie Asia też to zrozumiała i krzyknęła.

W chwilę później rozległ się dźwięk odkorkowywanej butelki, i….

– A masz!

''Plusk!''

Usłyszałem dźwięk rozlewanej wody.

– Co się stało, Asiu! – zapytałem zmartwionym głosem. 

– Oblałam kabinę wodą święconą! –  odparła natychmiast. – Mówił jakieś straszne rzeczy o niebieskimi czerwonym papierze…

Niebieski i czerwony papier? A co to takiego?

Nie było jednak czasu na wyjaśnienia.

– U-ugya-a-a-ah…! – nagle z wnętrza toalety dobiegł przeraźliwy krzyk.

Myślę, że to był prawdopodobnie duch mężczyzny, który głośno się śmiał.

– Co to za jęki! Asiu, czy zaatakowałaś z wyprzedzeniem?!

– Eeep, ach, chyba tak!

Egzorcyzm już na wstępie, to naprawdę niezły początek!

Asia wypadła z toalety, ciężko oddychając.

– Jestem pod wrażeniem, że masz tak zaskakująco dużo energii! Dość tego, chodźmy dalej!

– T-tak!

Czy duch naprawdę się pojawił?

W każdym razie chwyciłem jej dłoń i poszliśmy stamtąd.