Editing High School DxD:Tom DX8 Żywot 2 (section)

===Część 1===
[[File:Akeno Life 2.webp|thumb]]
Wydarzyło się to wkrótce po tym, gdy zwiedziliśmy z Asią Siedem Cudów Akademii Kuou.

Przypomniałem sobie, jakie to było niezwykle erotyczne, a właściwie to przerażające, przeżycie.

Dzisiaj, gdy skończyły się lekcje, znów przyszedłem do pokoju klubowego.

– Cześć, już jestem.

– Dzień dobry, ja też przyszłam!

Ja i Asia przywitaliśmy się ze wszystkimi, wchodząc o pokoju klubowego.

– Ara, witajcie, Ise, i ty też, Asiu.

Osobą, która siedziała na samym końcu pomieszczenia, z delikatnym uśmiechem na twarzy, była Rias-Buchou.

Po wymianie kilku słów z osobami już obecnymi, Akeno-san, Koneko-chan i Kibą….

– Buchou, przepraszamy za spóźnienie, ale zajęcia trochę się przeciągnęły… Zaraz, co tam czytasz?

Rias-Buchou czytała jakieś czasopismo.

Akeno-san, która siedziała obok niej, również przyglądała się tej gazecie z wielkim zainteresowaniem.

Cz-czyżby było to jakieś erotyczne pisemko?!

Nie, nie są takie napalone jak ja, więc raczej nie czytają czegoś takiego w pokoju klubowym.

– Mówisz o tym?

Co przykuło uwagę naszych Dwóch Wielkich Onee-sama?

Buchou pokazała okładkę magazynu, żebyśmy z Azją mogli to zobaczyć.

– To czasopismo z Zaświatów, świata diabłów, poświęcone gotowaniu.

Na okładce znajdowały się zdjęcia różnych kolorowych potraw.

Oczywiście że to nie żadne erotyczne pisemko! Naprawdę przepraszam, że tak pomyślałem!

– O-och, więc w świece diabłów istnieją takie gazety.

– Świat diabłów został w dużej mierze ukształtowany przez świat ludzki. A czasopisma dla mas, takie jak to, niewiele różnią się od tych dla ludzi.

Ciągle byłem w trakcie zgłębiania wiedzy o diabłach i Zaświatach.

Buchou wyjaśniła mi wszystko w sposób łatwy do zrozumienia, mimo że nie miałem pojęcia o branży biznesowej.

– Mamy nie tylko czasopisma kulinarne, ale też  mnóstwo magazynów modowych i specjalistycznych. Prawda, Akeno?

– Dokładnie. Ja też zamawiam prasę z Zaświatów.

Więc ich różnorodność była tak duża, co?

A to oznacza, że w Zaświatach też musieli mieć prasę erotyczną… Gu-fu-fu, kiedyś chciałbym przeczytać jakieś tamtejsze pisemka!

– Masz zboczony wyraz twarzy, Ise-san! Tak cię podekscytował jakiś magazyn kulinarny…?

Asia spojrzała na mnie troskliwym wzrokiem.

Jakkolwiek na to nie spojrzeć, podniecanie się zdjęciami jedzenia to już przesada!

Zawahałem się na moment, zastanawiając się, czy naprawdę powinienem wszystko wyjaśnić.

– Wy dwoje odrodziliście się niedawno, ale świadomość trendów panujących w Zaświatach jest ważna nawet dla diabłów żyjących w świecie ludzi.

Być może Akeno-san domyśliła się wszystkiego, więc sprowadziła naszą rozmowę na właściwe tory.

Racja! Znajomość trendów jest bardzo ważna!!

– Sam zamówiłem w Zaświatach magazyn o mieczach, Ise-kun – odezwał się przystojny książę Kiba.

Był Skoczkiem Rodu Gremory i miał też Boski Dar związany z bronią, dlatego najwyraźniej szukał informacji na temat broni.

Wkładał wysiłek nie tylko w treningi bojowe, ale także w inne sprawy.

– Pasuje to do ciebie, Kiba. Może i ja powinienem coś zamówić.

Wszyscy czytali czasopisma, jakby to było coś oczywistego.

I w tym przypadku pomyślałem, żeby pójść w jego ślady.

– Zaraz, nadal nie znam diabelskiego alfabetu, którymi zapisane są czasopisma. Ciągle jeszcze nie opanowałem tych wszystkich liter…

Oczywiście, że najpierw muszę opanować diabelski alfabet!

Nie zrozumiałem więcej niż połowy tego, co było napisane na stronie, którą pokazała mi Buchou.

– Chociaż muszę stwierdzić, że potrawy pokazane w tym magazynie kulinarnym wyglądają apetycznie.

Zdjęcia oddają ich smakowitość.

Ech, samo patrzenie na nie sprawiło, że poczułem głód.

– Kuchnia z Zaświatów oferuje mnóstwo smacznych dań.

– Och, naprawdę, Koneko-chan?

Jeśli taka smakoszka tak mówi, to musi to być prawda.

– Tak. Buchou i Akeno-san przygotowały je kiedyś i były niesamowicie pyszne.

C-co?! Potrawy ugotowane osobiście przez Buchou i Akeno-san?!

Zacisnąłem obie dłonie z zazdrości, ale… 

– O, ja też je jadłem. Były bardzo smaczne.

– Mówisz serio! Buchou, jak to miło z twojej strony, oprócz Koneko-chan, pozwoliłaś też skosztować swoich potraw komuś takiemu jak Kiba!

– Jesteś szorstki jak zawsze, Ise-kun.

Już sam jego wygląd był nie do wybaczenia, ale nawet spróbowanie domowych potraw Buchou było niewybaczalne!

Z całych sił dawałem znać, że ja też chcę ich spróbować.

A potem Buchou lekko się uśmiechnęła.

– Damy ci ich skosztować kiedy tylko zechcesz, prawda Akeno?

– Oczywiście, ufu-fu.

Naprawdę?!

Nie wspominając o tym, że nawet Akeno-san coś przygotuje?!

Podczas gdy ja byłem przepełniony radością, Asia odezwała się, jakby coś sobie przypomniała.

– Skoro o tym mowa, to kuchnia Kościoła też ma swoje tajne menu… Tak przynajmniej słyszałam od innych zakonnic, gdy byłam jeszcze w zakonie.

– Tajne menu Kościoła? Och, to brzmi intrygująco.

Kiedy mówimy o posiłkach religijnych, na myśl przychodzi nam obraz prostego jedzenia.

A czym dodatkowo może być to „tajne”?

– O co z tym chodzi, Asiu?

Byłem niezwykle ciekawy, więc pozwól mi się tego dowiedzieć!

– To nic tak ekstrawaganckiego jak kuchnia Zaświatów z tego magazynu, ale to specjalność Kościoła… – Asia lekko spuściła wzrok i mówiła nieśmiało. – Znam tylko przepis i sama tego nie przygotowywałam… przepraszam, Ise-san.

– W porządku, naprawdę nie ma potrzeby przepraszać. Nic na to nie poradzisz, biorąc pod uwagę twoją sytuację.

Już samo dowiedzenie się o istnieniu tajnego menu było ogromnym odkryciem.

Prowadząc normalne życie, nie dowiedziałbyś się o takich rzeczach.

– Chociaż zarówno Zaświaty, jak i Kościół mają swoje własne, wyjątkowe dania, tak? Chyba spróbuję obu! – oznajmiłem, czując ucisk w brzuchu.

I podobnie jak ja, inni członkowie również zainteresowali się obiema kuchniami.

– Rozumiem… – Rias-Buchou zastanawiała się nad czymś. – Dobrze!

Nagle uniosła głowę, jakby wpadła na jakiś pomysł.

– Ara-ara, coś ci przyszło do głowy, Buchou? – zapytała Akeno-san.

W odpowiedzi, Rias-Buchou, majestatycznie potrząsnęła swoimi szkarłatnymi włosami.

– Zgadza się, Akeno. Asiu, urządźmy sobie kulinarną bitwę!

Nieoczekiwany pomysł wywołał poruszenie wśród wszystkich obecnych.

Asia również wyglądała na nieco zakłopotaną, więc spojrzała na Buchou, przechylając głowę.

– Eh, k-kulinrna bitwa…?

– Dokładnie. Zaczynamy od tego, że wszystkie będziemy zbierać składniki, i urządzimy sobie konkurs kulinarny – podsumowała swój pomysł Buchou. – Przygotuję dania z Zaświatów. Więc ty przygotuj coś z tajnego menu Kościoła, Asiu.

Kuchnia Zaświatów, kontra Kuchnia Kościoła!

Normalnie te dwie rzeczy wykluczałyby się wzajemnie, ale jeśli chodzi o jedzenie, mogą ze sobą konkurować!

– Wow! To brzmi zabawnie! Spróbuj tego, Asiu!

Co za fantastyczny pomysł. Tego się można było spodziewać po naszej pani.

Oczywiście byłem jak najbardziej za, więc zachęcałem stojącą obok mnie Asię.

– A-ale ja tylko słyszałam o tajnym menu i nigdy niczego z tego nie gotowałam. Ne sądzę abym była się w stanie mierzyć z Buchou-san.

– W porządku. Wystarczy samo przygotowanie potraw i pozwolenie innym, aby ich spróbowali. Powiedziałam „bitwa”, ale wygrana lub przegrana nie ma znaczenia. Dobra zabawa to więcej niż potrzeba, prawda? – Buchou przemówiła łagodnie do Asi, której brakowało pewności siebie.

To nie była żadna brutalna rywalizacja.

Zgodnie z duchem Klubu Okultystycznego, staramy się wykonywać nasze cele w sposób uczciwy i skuteczny!

Słysząc jej słowa, Asia skinęła głową z ulgi.

– Ach tak, Koneko-chan, liczę, że zostaniesz asystentką Asi.

– Zrozumiałam. Będę pod twoją opieką, Asiu-senpai.

Z pomocą Koneko-chan, będą gotowały za stu.

W końcu ma nadludzką siłę… Czekaj, nie patrz na mnie gniewnie! Brutalna siła nie ma nic wspólnego z gotowaniem!

– Ech, ach, tak! J-ja jestem tą osobą, która powinna to powiedzieć!

Asia raz po raz kłaniała się swojej kouhai, która pod wieloma względami była niezawodna.

– Ty będziesz mój asystentką, Akeno. Zgadzasz się?

– Oczywiście.

Ustalono, że Akeno-san będzie odpowiedzialna za wspieranie Rias-Buchou.

– Ale nie będzie ciekawie, jeśli będę też gotować, pomogę tylko przy przygotowaniu składników i tym podobnych, jasne?

– Jasne. Ise, Yuuto, wy będziecie degustatorami.

Jedzenie zostawcie mnie!

Ja i Kiba odpowiedzieliśmy zgodnie „Oczywiście”.

– Teraz przebudujemy puste pomieszczenie w starym budynku szkolnym na kuchnię. Dobrze, czas przywołać chowańce i zacząć przygotowywać scenę do kulinarnego pojedynku!

Buchou wezwała swojego chowańca za pomocą Demonicznej Mocy i natychmiast rozpoczęła przygotowania.

– Ara-ara, Buchou, zawsze wybiega myślami w przyszłość, gdy coś jej przyjdzie do głowy.

Akeno-san uśmiechnęła się wesoło i również pomogła w przygotowaniu sceny.

– A więc Kiba, ty i ja jesteśmy odpowiedzialni za degustację, co? Nie mogę się doczekać.

– Mam nadzieję że wszystko pójdzie dobrze.

W przeciwieństwie do mnie, który nie mógł się już doczekać, Kiba z jakiegoś powodu wyglądał na lekko zmartwionego.

Czego właściwie mógłby się obawiać, mając przed sobą jedzenie przygotowane przez piękności?

Jeśli nie masz ochoty, zjem też twoją porcję, więc nie musisz się martwić!

– Achhh! T-to bardzo kłopotliwe!

Gdy rozstrzygnięcie zapadło szybko, rozpoczęto nawet budowę kuchni.

Asia wyglądała na bardzo spiętą, ze względu na szybki rozwój sytuacji.

– I-Ise-san! Co powinnam zrobić!?

– W porządku. Buchou powiedziała też, że nie chodzi o wyłonienie zwycięzcy, prawda? – powtórzyłem słowa Buchou sprzed chwili, aby ją pocieszyć. – Spróbujcie po prostu cieszyć się procesem gotowania. Ja też nie mogę się doczekać, żeby go spróbować!

Nie musisz się tym aż tak przejmować.

A nawet gdybyś przegrała rozgrywkę, to nie będzie za to żadnej kary, czy czegoś takiego.

– …Jeśli Ise-san dowie się że źle gotuję… Nie będę w stanie żyć…! – nagle Asia mruknęła coś stłumionym głosem. 

– Hm? Coś mówiłaś?

– N-nie! Racja, ja, Asia Argento, dam z siebie wszystko!

– Och! Trzymam za ciebie kciuki!

Oczywiście za Buchou też trzymam kciuki! Obie dajcie z siebie wszystko!

I tak oto miało się rozpocząć kulinarne starcie Klubu Okultystycznego, które zostało nagle zorganizowane.

No i co z tego wyniknie?!