Editing High School DxD:Tom DX8 Żywot 3 (section)

===Część 2===
''Szkoła, podczas przerwy między lekcjami.''

Matsuda i Motohama nagle podeszli do mojej ławki.

– Hyoudou-dono! Mamy sprawę do omówienia!

Kiedy spokojnie sobie siedziałem, Matsuda uderzył dłońmi o blat mojej ławki.

– O-o co chodzi, Matsuda, Motohama?

Co mają oznaczać te ich zdesperowane miny?

Jeśli chcesz jakichś nowych „skarbów”, to nadal żadnego nie zdobyłem.

– Ja i Matsuda nie mogliśmy się doczekać, aby z tobą pogadać, gdyż chcemy cię poprosić o przysługę, Hyoudou-shi.

Okulary Motohamy lśniły złowieszczo.

– Mam przeczucie, że czekają mnie przez to spore nieprzyjemności… Tak więc o co chodzi?

Jako ich przyjaciel nie mogłem im odmówić od tak sobie.

Słysząc moją odpowiedź, Matsuda wrzasnął głośno:

– Ise! Jeśli spełnisz moją prośbę, to nigdy już o nic więcej cię nie poproszę! Proszę zorganizuj nam mieszaną imprezę!

Jakby tego było mało, błagał mnie kłaniając się głęboko.

– Mieszaną imprezę? Cz-czemu wyskakujesz z tym tak nagle i dlaczego prosisz o to mnie?

Znamy się od dawna, więc rozumiem to pragnienie posiadania dziewczyny.

Ale czy nie ma osób bardziej odpowiednich do zorganizowania takiej imprezy, niż ja?

– A jak sądzisz, Hyoudou-shi!

Nie potrafiłem zrozumieć powodu, dla którego celowo zwrócili się właśnie do mnie.

Gdy przechyliłem głowę, oczy Motohamy zwęziły się za szkłami okularów. Matsuda również poszedł w jego ślady…

– Racja, Ise! Dołączyłeś do Klubu Okultystycznego, prawda?

– Tak, ale co z tego… 

– A więc przebywasz z armią ślicznotek! A w domu bez przerwy spędzasz miło czas w towarzystwie Asi-chan, czyż nie?!

Mówił i mówił bez przerwy, a na jego twarzy malowała się mieszanka ekscytacji i zazdrości.
– C-cóż, Buchou i Akeno-san dobrze mnie traktują. I faktycznie mieszkam razem z Asią. Ale co to ma wspólnego z mieszanym spotkaniem?

– Ty idioto!

Matsuda uderzył mnie w głowę.

–  Ałć, za co to było…?!

– Nie pamiętam, żebym tak cię wychowywał! To absolutnie niesprawiedliwe, że tylko ty flirtujesz z pięknościami! – darł się Matsuda, jeszcze bardziej zły ode mnie

– A ja sobie nie przypominam, żebyś mnie wychowywał!

Chociaż zaczynałem rozumieć, o co mu chodzi.

– Krótko mówiąc zazdrościsz mi i chciałbyś, abym zaaranżował wam spotkanie z dziewczynami z klubu?

Motohama przytaknął, dając znać, że miałem rację.

– Cieszę się, że tak szybko to zrozumiałeś, nasz drogi przyjacielu. Właśnie o to chodzi. Razem z Matsudą pomyśleliśmy, żeby trochę ponarzekać na punkty które zdobywasz u dziewczyn.

Ci goście… I wtedy pomyślałem, że oni przyszli o to zapytać zupełnie niespodziewanie…

– Tak więc polegamy na tobie, Ise!

Błagał raz jeszcze, kłaniając się tak nisko, że dotykał swoją łysą głową mojej ławki.

– Naprawdę-naprawdę na tobie polegamy! Karaoke z całym Klubem Okultystycznym będzie w porządku!

To prawda, że ostatnio dużo czasu spędzam w towarzystwie ślicznych dziewczyn.

Nie chodzi o to, że nie miałem ochoty na czerpanie z tego korzyści…

– Proszę, Ise-sama! Pożyczę ci „ten” film, jak tylko go zdobędę!

– Ja też cię proszę, Ise! W tym tempie będę musiał desperacko nauczyć się czarnej magii i przekląć cię do końca życia!

– Jesteście obaj niedorzeczni, ludzie!

Gdybym teraz odmówił, to chyba naprawdę zostałbym przeklęty.

Jednakże moi kumple prosili mnie tak ładnie.

Nie mogę im odmówić… I naprawdę nie robię tego dla „tego” filmu, rozumiecie? Wszystko to dla dobra naszej przyjaźni!

– Dobra… – odparłem im, wzdychając głęboko i uśmiechając się krzywo. – Na razie spróbuję zapytać wszystkich. Sam jestem zainteresowany taką imprezą.

Gdy wyraziłem zgodę, Matsuda i Motohama byli niesamowicie podekscytowani.

– Porządny z ciebie gość, Ise! Huraaa! Oto nasz Hyoudou-sensei!

– Jestem pod wrażeniem szerokości twojego serca, sensei! Twoje ramiona nie są sztywne?

Z uśmiechami na twarzach obaj zacierali ręce niczym jacyś złoczyńcy.

Ugh, to ohydne! Nie zbliżajcie się do mnie z takimi minami!

– Kupię ci coś do picia! Proś o co chcesz!

– O rany, ci goście robią, co im się podoba!

Ale mimo tego….

Prawdę mówiąc sam chcę takiej imprezy.

W końcu możesz flirtować z dziewczynami, racja?

Już samo to byłoby niesamowite!

– …Gu-fu-fu, bardzo chciałbym zagrać w grę w stylu Króla. Coś takiego na pewno…

Ignorując podekscytowany duet, dałem upust dzikim fantazjom w mojej głowie.

– Jestem Królem. Niech numer trzeci i piątym jedzą razem paluszek.

Najpierw ktoś taki jak na przykład Koneko-chan, mógłby wydać taki rozkaz.

– Ara, ja jestem numerem trzecim,

– A ja numerem piątym, Buchou!

– Dobrze Ise, weź paluszek w usta, a ja też… 

A potem Rias-buchou podchodziła bliżej i zamykała oczy.

Mimo że nasz status jako diabłów jest różny, rozkazy Króla są niepodważalne!

– Taka zabawa z Buchou, z Buchou, z Buchou!

Kiedy Król wydaje rozkazy, nie można z tym nic zrobić...fu-fu-fu...

– …Całowanie się z Buchou ot tak! To możliwe! Wydaje mi się, że to powinno być możliwe! Gu-fu-fu-fu-fu-fu!

To koniec moich fantazji.

Na początku po prostu przystałem na prośby Matsudy i Motohamy.
Ale im więcej o tym myślałem, tym bardziej zabawne mi się to wydawało!

– Dobrze, urządźmy sobie imprezę!

– Tak!